'nde sergilenmektedir. Diğer bir Aiol kenti olan Myrina da Aliağa yakınındadır. Ayrıca bölgede Aigai adında bir başka antik kent daha bulunmaktadır. Bugünkü Aliağa, 19. yüzyılda, aynı yerde bulunan Ali Ağa Çiftliği'nin yerinde kurulmuştur. 1960'lı yılların ortalarına değin küçük bir kıyı yerleşmesiyken, bugün İzmir'in ağır sanayi bölgesi durumundadır. Türkiye'nin en büyük petrol arıtma tesislerinden biri olan Aliağa Rafinerisi ve Aliağa Petrokimya Holding tesisleri burada kuruludur. Liman kenti Aliağa'da önemli bir sanayi dalı da gemi sökme tezgahlarıdır. Ancak sanayideki bu gelişim, Aliağa kıyılarını kirletmiş ve sonuçta sayfiye evleri Aliağa Körfezi'nin kuzeyinde bulunan Şakran yöresine kaymıştır. il sınırı yakınlarındaki Karakuzu köyüne kadar araç ile ulaşılıp daha sonra güneydoğu yönüne doğru hafif eğimi olan yemyeşil orman içindeki patikaları takip ederek ulaşılabilen muazzam bir şelaledir. Herhangi bir tesisin bulunmadığı bölgede eşsiz manzarası eşliğinde kamp için uygun bir alandır. Aliağa'nın 25 km doğusunda, Hacı Ömerli köyü yakınındaki Gündağı üzerinde yer alan antik Aiolis kenti. Kent Aigaiai veya Aigaion olarak da adlandırılmaktadır. Antik kent Manisa sınırları içinde yer alsa da, Aliağa üzerinden de buraya kolayca ulaşılabilir. Efsanelere göre kent, Agamemnon'un soyundan gelen kişilerce kurulmuştur. Herodot'a göreyse bir Aiolis kolonisidir; yani buraya gelen Aioller tarafından kurulan 12 Aiolis kentinden biridir ve ayrıca bölgedeki en eski kentlerden biridir. ) Krallığı'na bağlanmış ve kent yeniden inşa edilmiştir. Kent, planı bakımından Pergamon'a benzer. MS 17'de meydana gelen büyük bir deprem sonucunda çevredeki birçok kent gibi Aigai de yıkılmıştır. İmparator Tiberius (MS 14 - 37) hem bu depremin yaralarını sarmış hem de kenti yeni yapılarla donatmıştır. Kent yapıları, duvarlarla desteklenen teraslar üzerindedir. Kuzeydoğudaki akropolis dört teraslıdır. Güneyden savunma duvarlarıyla çevrilidir. Stadyum ve tiyatro alt alta iki terasta yer alır. Batıda küçük bir tapınak vardır. Kentin en iyi korunmuş yapısı, Assos ve Alinda'da benzerleri bulunan üç katlı stoa ya da pazar salonudur. Kentte, Demeter ve Apollon Khresterios'a adanmış iki tapınak daha vardır. Aliağa'ya 8 km uzaklıkta, Çakmaklı köyünün kuzeyinde yer alan antik kent. Kimi antik kaynaklar, Kyme'nin MÖ 1120'de kurulduğunu belirtir. MÖ 7. yüzyıla kadar krallıkla yönetilen kent, daha sonra diğer Aiolis kentleriyle konfederasyon oluşturmuştur. MÖ 4. yüzyılda Pers Kralı II. Artakserkses döneminde Pers egemenliğine giren Kyme, daha sonra Roma'ya bağlanmıştır. Tacitus, kentin büyük bir depremle harabeye döndüğünü ve Roma'dan yardım gördüğünü belirtir. Muhtemelen bu, MS 17'de meydana gelen ve birçok Aiolis kentinin yıkılmasına neden olan depremdir. Roma imparatorluğu döneminde önemini koruyan kent, Doğu Roma imparatorluğu döneminde yavaş yavaş bu önemi kaybetmeye başlamıştır. Kentin Osmanlı döneminde terk edildiği sanılmaktadır. 'ne gönderilmiştir. Bölgedeki daha ciddi arkeolojik çalışmalar 1925 yılında, Prag Üniversitesinden Arkeolog Prof. Antonin Salaç yönetimindeki eski Çekoslovak ekip tarafından yapılmıştır. Bölge 1985 -1986 yıllarında Prof. Dr. Sebastiana Lagona yönetiminde İtalyan Catania Üniversitesi ekibi tarafından kazılmıştır. Bütün bu çalışmalar esnasında MÖ 5 - 4 yüzyıla uzanan yerleşme izleri, MÖ 2. yüzyılda İsis adına yapılan tapınak ve Afrodit heykeline ait bir baş, bir portik, bir ev, su altında kalan liman ve çok azı günümüze ulaşabilmiş bir tiyatro ortaya çıkarılmıştır. Buradan çıkarılan eserlerin birçoğu Bergama ve İzmir Arkeoloji müzelerinde sergilenmektedir. Aliağa'ya 9 km uzaklıkta yer alan antik kent. Çandarlı Körfezi'nin güneyinde, Kocaçay'ın denize döküldüğü yerdedir. Batı Anadolu'ya göçen Helenlerin kıyı bölgesinde kurdukları 12 Aiolis kentinden biridir. Aiolis Konfederasyonu üyesi olan kenti Amazonların kraliçelerinden Myrina tarafından kurulduğuna ve adını şehre verdiğine dair efsaneler vardır. Antik kaynaklara göre ise, MÖ 1046'da kurulmuştur. Kent bir süreliğine Lidya'nın egemenliğine girmiştir. MÖ 475 yılında, Pers imparatoru Kserkses kentin kontrolünü kendine bağlı Gongylos'a vermiştir. Daha sonra kent Attika-Delos Deniz Birliği'ne üye olmuştur. MÖ 334'de diğer bütün Aiolis kentleri gibi Myrina da Büyük İskender'in imparatorluğuna katılmıştır. Bunu Seleukos ve Bergama egemenliği izlemiştir. Kentin MS 17'deki büyük depremde diğer Aiolis kentleri gibi yıkıma uğradığı bilinmektedir. Yerleşmenin iki tepe üzerindeki nekropolü, çevredeki köylüler tarafından bulunmuş, gömütlerden çıkarılan çok sayıda pişmiş toprak heykelcik, Louvre Müzesi'ne götürülmüştür. Bugün bu yapıtların çok az bir bölümü. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir. iline bağlı ilçe merkezi olan Aliağa, İzmir'e 60 km olup, İzmir otogarından otobüs ile yaklaşık 50 dakikalık yolculuk ile ilçeye ulaşılabiliyor.


Bursa'nın 1326 yılında fethedilmesinin ardından kentte halkın dini, kültürel ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik cami, medrese, imaret, mektep ve hamam gibi hizmet yapıları inşa edilmiş ve kentin çehresi hızla değişme ve gelişme göstermiştir. Bu hizmet yapılarının başında gelen cami ve mescitlerimiz ibadethane olmalarının yanı sıra gündelik yaşama ilişkin paylaşımlarında yapıldığı sosyal merkezlerdir. Bursa Büyükşehir Belediyesinin Tarihi Kültürel Mirasımızın Korunması ve Yaşatılması Çalışmaları kapsamında, gerek şehir merkezi, gerekse kırsal alanlarda yok olmaya yüz tutmuş veya kullanılamaz hale gelmiş pek çok cami ve mescit, yapılan restorasyon, bakım onarım ve çevre düzenleme çalışmaları ile ayağa kaldırılarak ibadete açılmakta ve çevrelerinin de canlandırılması sağlanmaktadır. İlklerin Şehri Bursa'da Erken Dönem Osmanlı Camilerinin en güzel örneklerini görmek mümkündür. Bursa'nın mimariye vurduğu damga, Zaviyeli, Bursa tipi, Ters T planlı, Kanatlı ve Tabhaneli gibi terimlerle, "Kalkan duvarı", "Türk üçgeni", "Bursa kemeri" gibi ilk defa Bursa'da kullanılıp da sanat tarihi terminolojisine girmiş olan terimlerden de anlaşılmaktadır. Köylerdeki imar faaliyetleri de tarihsel süreçte kenttin gelişimiyle doğru orantılı olmuştur. Özellikle mescitler köy merkezinin belirleyicisidir. Köy mescitleri, gerek malzeme gerekse tercih edilen plan özellikleri açısından kentte inşa edilmiş olan mescitlerden farklıdır. Köy mescitleri çoğunlukla kerpiçten inşa edilmiş köyün konut yapıları ile uyumlu bir görüntü sergilemektedir. Bütün şehir yaklaşımıyla, gerçekleştirilen çalışmaların önemli bir bölümünü oluşturan, cami ve mescit restorasyon, bakım onarım ve çevre düzenlemeleri, büyük bir titizlik ve hassasiyet gösterilerek, disiplinler arası çalışmalar çerçevesinde gerçekleştirilmeye devam etmektedir. Osmangazi İlçesi, Tahyakadın Mahallesinde bulunan cami, Sultan Çelebi Mehmet'in süt annesi tarafından 1421 yılında yaptırılmıştır. Osmanlı Döneminde Sultanların süt annelerine daye denilmekte olup, günümüze bu ad Tayakadın olarak gelmiş, mahalle de bu caminin ismi ile anılmıştır. Muhammed Emin Paşa'nın da kabrinin bulunduğu Armutköy Cami ve haziresi, aynı zamanda UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne giren cami örneklerimizdendir. Osmangazi İlçesi, Yahşibey Mahallesinde bulunan cami, Fatih Sultan Mehmet Döneminde (salt. 1451-1481) Hoca Muhiddin Mehmet Altıparmak tarafından yaptırılmıştır. Köy, Osmanlı Sultanlarının avlarda Kullandığı doğan kuşlarının bakımı ve eğitimi ile vazifeli olan saray kuşbazları sınıfından doğancıların köyü olarak bilinmektedir. Osmangazi İlçesi, Tahyakadın Mahallesinde bulunan cami, Fatih Sultan Mehmet Döneminde (salt. 1451-1481) yaptırılan Bursa'ya özgü Kalkan duvarlı camilerimizdendir. Cami, 15. yüzyıl başında, Yıldırım Bayezid devrinin bilgin ve Kadılarından olan ve II. Murad Hüdavendigar devrinde şeyhülislamlık görevi verilen Molla Fenari tarafından yaptırılmıştır. Avlusunda bu öneli ilim ve devlet adamına ait mezarında mevcut olduğu Caminin çevresinde yapılan düzenleme ve park çalışması ile alanın kimliği ile uyumlu yaşam kalitesi yüksek, sağlıklı ve güvenli çevre oluşturulurken diğer yandan inanç turizminin önemli odak noktalarından olması hasebiyle gelen ziyaretçilerin ihtiyaçlarına yönelik düzenlemelerde yapılmaktadır. Uludağ eteklerinde yer alan ve 15. yüzyılda Safiyyuddin, Açıkbaş Mehmed ve Ali isimli üç kardeş tarafından yaptırıldığı bilinmektedir. Uç Kozlar dergahı olarak uzun yıllar hizmet veren dergahın ayakta kalan cami ve türbe kısmının çevresiyle birlikte restorasyon ve çevre düzenlemesi, gelen ziyaretçilerin ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli düzenlemeler önemli ölçüde tamamlanmıştır. Yıldırım İlçesi, Yeşil Mahallesinde bulunan Yeşil Cami kitabesi, planı, üslubu, süslemeleri, kullanılan malzemenin niteliği açısından Osmanlı mimarisinin erken döneminde inşa edilmiş camiler arasında özel bir yere sahiptir. Yıldırım İlçesi, Namazgah mahallesinde bulunur. Kara Timurtaş Bey'in oğlu Umurbey tarafından yaptırılan üstü açık bir ibadethane ve önemli zamanlarda bir toplanma yeri olarak işlev gören yapının restorasyonu ve içerisinde bulunduğu parkın düzenlemesi 2012 yılında tamamlanmıştır. Yıldırım İlçesi, Selimzade Mahallesinde bulunan caminin Ali Hoca isimli bir zat tarafından 1905-19015 yılları arasında yaptırıldığı bilinmektedir. Fazlullah Paşa Mescidi, Emirsultan Külliyesi'nin Kuzeybatısında, Emirsultan Mezarlığı batısında yer almaktadır. Kaynaklarda mescidin XV. Yüzyılda II. Murat Devri Vezirlerinden Fazlullah Paşa tarafından yaptırıldığı, Tahtakale'deki Yoğurt Hanı ve yanındaki dükkanların mescidin vakıflarından olduğu belirtilmektedir. Kuzeyine, hatta bir bölüm kuzey ve doğu bahçe duvarları üzerine inşa edildiği düşünülen tek katlı yığma ilaveler ve son cemaat mahalline yapılan müdahalelerle mescit uzun yıllardır konut olarak kullanılmıştır. Yapılan kamulaştırma sonrası projelendirilerek çevresiyle birlikte uygulama çalışması yapılmış ve ibadete tekrar açılmıştır. Osmangazi İlçesi, Hocataşkın Mahallesinde bulunan Çukur Mescit, yok olmaya yüz tutmuş ve kullanılamaz hale gelmiş iken, Büyükşehir Belediyesi tarafından restorasyonu tamamlanarak özgün kimliğine kavuşturulmuştur. Ayrıca binaların arasına sıkışan Mescidin etrafındaki binalar kamulaştırılarak, yıkılmıştır. Çevre düzenlemesi sonrasında bulunduğu bölgeye değer katan Cami ilk günkü ihtişamıyla kent siluetindeki yerini aldı. Bursa'da ahşap esaslı inşa edilen 4 camiden biri olan Yaylacık Cami köyün merkez camisidir. Restorasyon aşamasında Müzede bulunan 200 yıllık kitabesi de ortaya çıkartılarak, tarihi caminin girişine asılmıştır. Dört asırlık. Tahtalı Köyü Cami Tarihi Kültürel Mirasımızın Korunması ve Yaşatılması Çalışmaları Kapsamında orijinaline uygun olarak restore edilmiştir. Yöre halkı tarafından ibadetlerini yerine getirmek için sıklıkla tercih ettiği Tarihi öneme sahip camilerimizdendir. Yıldırım İlçesi, Kurtoğlu Mahallesinde bulunan cami, Çelebi Mehmet döneminde 1421 yılında ivaz Şah oğlu İshak Şah tarafından yaptırılmıştır. Yıldırım İlçesi Hacıseyfettin Mahallesinde bulunan ve ykılıp, daha sonra üzerine bina yapılan Yörükler Mescidi, orijinal yerinde Büyükşehir Belediyesinin tarihi miras çalışmaları kapsamında ihya edildi. Mescit üzerine yapılan bina kamulaştırılarak, yıkılmasının ardından titiz çalışmalar neticesinde tarihi mescit dört asır önceki görüntüsü ile kent siluetindeki yerini aldı. 19. yüzyıl camilerinden olan yapının duvarları kalem işleri ile bezelidir. Köyün merkezinde, yakın zamanda köy halkının talepleri dikkate alınarak projesi ve uygulaması yapılmış cami, ibadete açılmıştır. Bursa- Karacabey yolu üzerinde önemli bir durak noktası olan Uluabat Köyü, aynı zamanda İstanbul'un fethinde önemli görevlerde bulunmuş, Uluabatlı Hasan'ın köyüdür. Kurşunlu Cami, halk arasında imaret Cami adıyla kayıtlı olan cami; giriş kapısı alınlığındaki inşa kitabesine göre, Fatih Sultan Mehmet döneminde 861 (1456-57) yılında Abdullah oğlu Karaca Bey tarafından yaptırılmıştır. Caminin tezyinatı üzerinde yapılan bir araştırmada Cami beden duvarları ve iç yüzeyinde bulunan, 1946 tarihli Kalem işi süsleme, gravür resimler ve hat yazı örnekleri yer almaktadır. Çakmak Köyü Caminin, pencere kenarındaki yazıdan Hicri 1310 tarihi okunmasına karşın içinde yer alan süslemelerden daha önceki bir dönemde yapıldığı düşünülmektedir. Bina içindeki duvarlarda yer alan süslemeler caminin en önemli özelliğini oluşturmaktadır. Nalbant Köyü Caminin yapım tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Ancak giriş bölümünün zemininde yer alan büyük mermer bloklar göz önüne alındığında caminin eski bir kilise binasının üzerine inşa edildiği düşünülmektedir. Belenoluk Köyü Cami 20. yy. ın başlarında yapılmış olup, iç duvarlarında yer alan değerli süslemeler günümüze kadar korunmuştur. Halk arasında imaret Cami ve Yukarı Cami de denilmekte olan Kurşunlu Camimin Yıldırım Bayezit (1389-1402) döneminde yaptırılmış olabileceği bilinmektedir. Vakıflar Genel Müdürlüğü Mülkiyetinde bulunan İnegöl Kulaca Caminin restorasyonu Bursa İl Özel İdaresi tarafından yapılmış olup mihrap üzerinde bulunan kalem işlerine yönelik restorasyon çalışması Bursa Büyükşehir Belediyesince tamamlanmıştır.


'yla birlikte Kapadokya'nın en önemli üç vadisinden biri. Burada da duvarları yüzlerce yıl önce resimlerle süslenmiş kilise ve manastırlar var. Soğanlı kaya kiliseleri kadar köylü kadınların ürettikleri bez bebekleriyle de ünlenmiş. Soğanlı'da Roma döneminden beri yerleşimin olduğu biliniyor. Romalılar bu kaya konilerini mezar olarak kullanmış; kolayca işlenebilen kayalar Soğanlı'nın Hıristiyanlığın ilk yıllarından itibaren keşiş yatağı olmasını sağlamış. Tehlike anında keşişler yakınlardaki Derinkuyu gibi yer altı kentlerine sığınıyormuş. Bizans döneminde Soandos olarak adlandırılan Soğanlı 200 kadar kilise ve manastırın bulunduğu önemli bir dini merkez imiş. nin sınırlarına katılmış ve köyün içine bilet kesilerek girilebiliyor. yle karşılaşılıyor. Anayoldan elli basamaklı bir merdivenle çıkılan kilisenin resimleri büyük ölçüde hasar görmüş. köye yakın bir noktada yer alıyor. Burası resimleri büyük ölçüde korunmuş bir kilise ve yemekhane gibi mekanlardan oluşuyor. Kilisenin duvarındaki bir yazıtta duvarlarının 1061 yılında İmparator Konstantinos Doukas döneminde komutan Mikhail Skepidis, Rahibe Katherina ve Keşiş Nphonos tarafından süslendiği anlatılıyor. Bu kilisenin ilerisinde de Yılanlı Kilise adlı bir başka manastır bulunuyor. olarak ta bilinen Hagia Barbara Kilisesi yer alıyor. Bu kilise Soğanlı Vadisinin en iyi korunmuş fresklerine sahip. Hagia Barbara Kilisesi'nin 11. yüzyılın başında resimlendiği sanılıyor. var. Aslında bu iş bir rastlantı sonucu başlamış, yoksul bir köy olan Soğanlı'da anneler çocuklarına oyuncak alamadığı için ağaç parçası ve bez gibi malzemelerden bebekler yaparlarmış. Bu bebekler 1960'lı yıllarda yolu Soğanlı'ya düşen bir turistin ilgisini çekmiş ve para vererek bir bebek satın almış. Bebek para edince diğer kadınlar da yapıp turistlere satmaya başlamış. Sonra iş büyümüş, bir kooperatif kurup bebekleri pazarlamaya başlamışlar, şimdi yaklaşık 50 aile bez bebek üretimiyle uğraşıyor. Artık Kapadokya'nın her köşesinde satılan Soğanlı bebeklerinin patentini de almışlar. Gelin kız, yün eğiren kız, bebekli ve testili gibi birçok modeli var Soğanlı bebeklerinin. 'de 6. yüzyılda inşa edilmiş Hagios Eustathios adlı eski bir kilise. 'nde bulunan kiliselerin on kadarı fresklerle süslü. Buradaki kiliselerde Soğanlı'dakilerle benzerlik taşıyor ve resimlerin tekniğinden kiliselerin 10. yüzyılda resimlenmeye başladığı anlaşılıyor. Keşlik köyünde de resimlerle süslü birkaç kaya kilisesi ve köyün batısındaki Karatepe'nin yamaçlarında yeraltı yerleşimi olduğu sanılan kayalara oyulmuş mekanlar var. Yeşilhisar- Ürgüp karayolundan 5 km içerideki Soğanlı; Kayseri'ye 80 km, Yeşilhisar'a 15 km ve Ürgüp'e 45 km uzaklıkta. Yeşilhisar'a demiryoluyla ulaşmak olanaklı. En yakın havaalanı Kayseri'de.


topraklarının bir kısmı Marmara diğer kısmı da Ege Bölgesindedir. Böylece oldukça özel bir lokasyonda bulunmakta olan Balıkesir ilçeleri ile de turizm adına son derece hareketli bir bölgedir. Yazın dolup taşmakta olan Balıkesir ilçelerinde gezilip görülebilecek pek çok yer de bulunmaktadır. Birçok farklı medeniyete geçmiş zamanlarında beşiklik yapmış olan Balıkesir günümüzde de yerli ve yabancı turistleri ağırlamaya devam etmektedir. arasında Antandros Antik Kenti ilk sırada yer almalıdır. İda Dağı'nın eteklerinde bulunmakta olan Antandros Antik Kenti milattan önce 8. yüzyıla kadar tarihi uzanmakta olan bir ören yeridir. Enfes mozaiklerin bulunmuş olduğu Antandros Antik Kenti'nde yer alan tarihi kalıntılar Troya Savaşı'na ışık tutmaktadır. Son dönemde oldukça popüler hale gelmekte olan tracking dediğimiz doğa yürüyüşleri bir taraftan tabiatın canlılığına sahne olurken diğer taraftan da adrenalin dolu etkinlikleri bünyesinde barındırmaktadır. Balıkesir'de görülmesi gereken yerler arasında yer alan Kazdağı doğa yürüyüşlerinin yapıldığı müstesna bir tabiat parçasıdır. 1774 metre uzunluğundaki Kazdağları oldukça temiz havası ve doğal bitki örtüsü ile dikkat çeken bir mesire alanıdır. Aynı zamanda İda Dağı diye adlandırılan Kaz dağları pek çok ağaç türüne eşlik eden akarsuları da bünyesinde barındırıyor. Balıkesir'de görülmesi gereken yerler arasında mutlaka bulundurulmalıdır. 'a son derece yakın olan Akçay özellikle İstanbulluların yaz aylarında uğrak yeri haline gelmiş olan koyları ve denizi ile dikkat çeken güzel bir tatil beldesidir. Birçok tesisi de bünyesinde barındırıyor. Aynı şekilde son dönemin popüler tatil yerleri arasında bulunan Altınoluk da mutlaka yaz aylarında tercih edilmesi gereken Edremit'in güzel tatil beldelerinden birisidir. Balıkesir'e uğradığınızda gitmeniz gereken güzergahlardan birisi olmalıdır. Ayvalık'ta yer alan birçok plaj yazın dolup taşıyor. Kumuyla ve denizi ile dikkat çekmekte olan Ayvalık aynı zamanda güzel iklimi ve tabiatıyla da Mayıs ayından ekim ayına kadar denize girmeye müsaade ediyor. Kuş Gölü de bulunuyor. Geçmişe nazaran kuş türleri biraz tükenmiş olsa da hala da birçok kuşa ev sahipliği yapıyor. diye merak ediyorsanız elbette ki yöreden derlenmiş olan yeşil sebzeleri diye cevap vermemiz gerekiyor. Birçok farklı ot türüne yer verilmekte olan Balıkesir mutfağında yöreden harmanlanmış olan otlarla pişirilmekte olan güveç başköşede yer alıyor. Ayrıca Balıkesir kaymaklısı, karanfilli ekmeği son derece meşhur. Tatlı türlerinden de Balıkesir'i öne çıkartmakta olan höşmerim ve zerde son derece beğeniliyor. sorusuna cevap vermiş olalım. Bursa'ya 177 km, İstanbul'a 294 km, İzmir'e ise 187 km mesafede bulunan Balıkesir'e ulaşmak için; Türkiye'nin her yerinden otobüs seferleri düzenlenmektedir. Tren garı da bulunan Balıkesir'e demir yolu ile gelebilirsiniz. En yakın hava alanıise 88 km mesafede bulunan Edremit'teki Koca Seyit Havalimanı.


ilçesinin 4 km doğusundaki Hattuşa'nın kalıntıları geniş bir alana yayılıyor. 1893 yılında başlayan kazılarda Büyükkale'de Hitit devlet arşivine ait tabletler bulunmuş ve burasının Hitit devletinin idari ve dini başkenti Hattuşa olduğu anlaşılmış. Hattuşa'nın kalıntıları Aşağı Kent, Yukarı Kent, Büyükkale ve Yazılıkaya'dan oluşuyor. En eski Hitit yerleşimi olarak kabul edilen Aşağı Kent kuzeybatı dış suruyla güneydoğuya doğru yamacı kaplayarak Büyükkale'nin bulunduğu plato arasında uzanıyor, güney sınırını Potemli Sur oluşturuyor. adlı bir yerleşim varmış. Anadolu'da varlığı bilinen ilk halk olan Hattiler üstün bir uygarlık yaratmış ve Anadolu Hatti ülkesi olarak adlandırılmış. MÖ 19-18. yüzyılda bu yerleşimin yanında Asurlu tüccarlarca Karum adı verilen bir pazar yeri kurulmuş. İlk Hitit Büyük Kralı Kuşşara'lı Anitta, MÖ 1750 yılı civarında Hattuşa'yı çok büyük hazineleri olduğunu sanarak kuşatmış, fakat bir şey bulamayınca kızarak yakıp yıkmış. , Yenicekale ve Nişantepe ilginç kaya kütleleri. Özellikle Nişantepe'deki Luwi hiyeroglifiyle kayalara yazılmış yazıt dikkat çekici. Yukarı kentteki tonozlu bir odada da Kral 2. Şuppiluliuma'nın icraatlarını anlatan hiyeroglif yazıt kuşağı var. Yukarı Kentteki Güney Kale ise Frig dönemine tarihlenen ender yapılardan biri. betimlenmiş. Ana sahnenin karşısındaki duvarda daha büyük boyutlarda Kral 4. Tuthaliya işlenmiş. Buradan da bu kutsal alanın Tuthaliya tarafından yaptırıldığı anlaşılıyor. Diğer odadaki kabartmalar ana odadaki gibi kuşaklar halinde değil; duvarlara dört bağımsız figür işlenmiş. Hattuşa, Alacahöyük ve Şapinuva'yı görmeden, Çorum, Alacahöyük ve Boğazköy müzelerini gezmeden, Leblebisi ile ünlü olan Çorum, yöresel yemekler bakımından oldukça zengin. Çorum'a özgü yemekler arasında Saç Mayalısı, Yanıç, Cızlak, Hingal, Haşhaşlı Çörek, Helise, İskilip Dolması, Kara Çuval Helvası, Hedik, Teltel, Has Baklava başta geliyor. Katipler Konağı ve Veli Paşa Konağında yöresel yemekleri tatmak olanaklı. Çorum; İstanbul'a 614 km, Ankara'ya 244 km ve İzmir'e 824 km uzaklıkta. Çorum'a en yakın havaalanı ise 60 km uzaklıktaki Merzifon'da. Çorum'dan Boğazkale 87 km, Alacahöyük 49 km ve Şapinuva 58 km uzaklıkta.


Birçok medeniyete ev sahipliği yapan Anadolu'dan elde edilmiş tarihi eserler ülkemizde bir birinden harika şekilde tasarlanmış müzelerde sergilenmektedir. Ülkemizde bulunan sergiler arasında yer alan müzelerin en güzel 10 tanesini sizler için sıraladık. Hititler başta olmak üzere, Bizanslılar, Osmanlılardan kalma binlerce tarihi eser bu müzelerde sergilenmektedir. Her yıl dünyanın çeşitli yerlerden milyonlarca kişinin akınına uğrayan Zeugma Mozaik müzesi barındırdığı harika tarihi mozaik çalışmaları ile müzeye gelen insanları büyülüyor. Özellikle müzede yer alan çingene kızı ve mars heykeli milyonlarca kişinin ülkemizin en güzel şehirlerinden olan Gaziantep'e bu müzeyi görmek için geliyor. Ayrıca müze içerisinde tarihi roma çeşmeler de bulunmakta. 2 binden fazla tarihi mozaik yapının bulunduğu müze 1700 metrekarelik geniş bir alanı kaplıyor. Eski Kültür Bakanı Ertuğrul Günay müze ilgili olarak "Teşhir ve tanzim anlayışında Zeugma dünyayı yakaladı, hatta aştı" demiştir. Ankara'da yer alan bu müzede Anadolu'nun farklı yerlerinde ortaya çıkan tarihi eserler sergilenmektedir. Tarihi Mahmut Paşa Bedesteni ve Kurşunlu Han'da bulunan müze her yıl milyonlarca kişi tarafından ziyaret edilmektedir. ülkemizin en büyük ve en fazla tarihi eserin yer aldığı müze olarak bilinmekte. Osmanlı dönemindeki padişahlar ve ailelerine ait değerli eşyaların yanı sıra İslamiyet'in önemli şahsiyetlerinin de kutsal emanetleri burada sergilenmektedir. 2014 yılında Avrupa Konseyi tarafından ödüle layık görülen bu müze, Prof. Dr. Hüsamettin Koçan tarafından kurulmuştur. 160 farklı sanatçının eserlerinin yer aldığı bu harika müzeyi mutlaka ziyaret etmelisiniz. Antalya'nın tarihi mekanlarından olan Antalya Arkeoloji Müzesi Antalya civarında çıkarılmış olan tarihi eserlerin sergilendiği harika bir mekandır. Mozaikler, lahitler, tanrı heykelleri gibi bir birinden farklı heykeller yer almaktadır. Boğazköy, Alacahöyük, Ortaköy ve Eskiyapar gibi insanlık tarihine ışık tutan bölgelerden çıkarılan ilk insanlık kalıntılarının yer aldığı harika müzedir. Eski İstanbul'a dair birçok hikayeyi barındıran Ayasofya müzesi ilk olarak İmparator Jüstinyen tarafından Hristiyanlar için en büyük ibadethane olarak yaptırılmıştır. Osmanlı döneminde İstanbul'un fethinden sonra camiye çevrilmiş daha sonra da Müze olarak kullanıma açılmıştır. Modern dünyaya ışık tutan çalışmaların yer aldığı İstanbul Modern Müzesinde çağdaş sanatçıların çalışmalarına yer verilmektedir.


'un, Marmaris'in adı duyulmamışken turizmle tanışmış. Ankara'ya ve İstanbul'a yakınlığı sayesinde ünlenmiş ve o yıllarda tatil deyince akla gelen ilk yer olmuş. Daha Turizm Bakanlığı bile yokken ilçede turizm derneği kurulmuş. Ancak geçen zaman çok şeyi alıp götürmüş; bir zamanlar yalnızca denizden ulaşılabilen Ege ve Akdeniz'in kıyılarındaki kasabalara yolların açılması, havayolu ulaşımının kolaylaşması ve diğer tatil merkezlerine göre Akçakoca'nın sezonunun kısa oluşu turizmin gerilemesine neden olmuş. Akçakoca çevresinde birçok Laz, Gürcü, Abhaz ve Hemşinli köyü var. Bu köylerde yaşayanların hemen hemen hepsi anadillerini konuşuyor, yemeklerinden şarkılarına dek gelenek ve göreneklerini yaşatıyor. İşte bu kültürel zenginlik Akçakoca'nın en büyük şanslarından biri olarak değerlendirilmeyi bekliyor. . Cami'nin Türkiye'de benzeri yok. Akçakoca'da zamana direnen yaklaşık 100 civarında ahşap ev var. Bu evlerin çoğu Yukarı Mahalle'de bulunuyor. Melenağzı İstanbul'a da su sağlanan Melen çayının denize döküldüğü yerde kurulmuş bir Gürcü köyü. Buradaki plajlarda denize girildiği gibi, Melen Çayı'nda tekneyle dolaşılabiliyor. Cumayanı Mesire yeri ise ilçeye 3 km uzaklıkta. Derenin kıyısındaki mesire alanı adını buradaki tarihi bir camiden alıyor. İlçe merkezine 9 km uzaklıktaki Kurugöl köyü yakınlarında da köyün adıyla anılan bir kanyon var. Kanyonun büyük bölümünde rahatça yürünebiliyor, ancak bir noktadan sonra kanyon ikiye ayrılıyor, ya iplerle şelalenin bulunduğu noktaya tırmanmak ya da zorlu etabı geçebilmek yer yer adam boyuna varan suya girmek gerekiyor. Akçakoca bir sahil kasabası olduğu için doğal olarak balık öne çıkıyor. Balık çeşitlerinin lezzeti mevsimine göre değişiyor, burada genellikle fındık yağıyla kızartılarak servis ediliyor. ve Mancarlı Pide ilk sırayı alıyor. Asıl zenginlik ise şimdilik evlerde gizli; Akçakoca'da her topluluğun kendine özgü yemekleri var. Örneğin Hemşinlilerin Kaldırık Otu, Hemşin Karışığı ve Hemşin Mantısı pazara sunulacağı günü bekliyor. 'ya 275 km ve İzmir'e 585 km uzaklıkta. Otoban sayesinde Ankara ve İstanbul'dan ilçeye 2-2,5 saatte ulaşılıyor.


Adeta başka bir yüzyılda yaşayan Safranbolu başarılı bir koruma anlayışı sayesinde bugünlere gelebilmiş. Safranbolulular kültürel miraslarını korurken turizmden büyük gelirler elde etmesini de bilmiş. Safranbolu'nun Osmanlı döneminde kervan yolları üzerinde olması nedeniyle önemli bir ticaret merkezi haline gelip zenginleştiği kabul ediliyor. 1940'lı yıllarda Karabük'e demir-çelik fabrikası kurulunca Karabük hızla gelişmiş ve yeni binaların çoğu oraya yapılmış. Bu sayede Safranbolu beton canavarının hışmına uğramaktan kurtulmuş. 1975 yılında SİT alanı ilan edilerek korumaya alınan Safranbolu'da 810 sivil mimarlık örneğiyle 165 anıt eser tescil edilmiş. UNESCO bu nedenle Safranbolu'yu "Dünya Miras Listesi'ne almış. Şimdi Safranbolu korumanın başkenti olarak görülüyor, çünkü Türkiye'deki yaklaşık 50 bin kadar korunması gereken kültür ve tabiat varlığının 1131'i Safranbolu'da bulunuyor. Koruma altına alıp çivi çakmayan ya da çaktırmayan zihniyete teslim olunmamış, koca ilçe neredeyse baştan aşağıya restore edilmiş, tarihi yapılara turistik işlevler kazandırılarak halkın bu işten kazanç elde etmesi sağlanmış, eski çarşılar da onarılarak ilçenin kaybolmaya yüz tutan el sanatları canlandırılmış. Safranbolu ilçe merkezinde 18. ve 19. yüzyılda inşa edilmiş 2000'e yakın ev var. Aynı yıllarda inşa edilmiş hanlar, hamamlar ve camiler kent dokusunun diğer önemli unsurları. Tarihi evler Safranbolu'nun iki ayrı kesiminde toplanmış. Birincisi "Şehir" denilen ve kışlık olarak kullanılan bölge, İkincisi "Bağlar" denilen ve yazlık olarak kullanılan 3,5 km ötedeki bölge. İki derin vadinin içinde gelişen şehir, kale, dükkanların yer aldığı çarşı, kışlık evlerin bulunduğu Akçasu, Gümüş, Musalla, Kalealtı ve Tabakhane semtlerinden oluşuyor. Safranbolulular kışın Şehir'deki evinde yaşar ve yazın havaların ısındığında birkaç yüz metre daha yüksekteki Bağlardaki yazlık evlerine göçermiş. Ancak çarşıda yazın da üretim ve ticaret hayatı sürermiş. Şehir'de yeni bina inşa edilmesine izin verilmemiş, modern yerleşim Kıranköy ile Hastarla civarında gelişmiş. Safranbolu evleri ilçenin topografyasıyla uyumlu olarak inşa edilmiş, hiçbiri diğerinin manzarasını kapatmıyor Çıkmalarla sokağa taşmış Safranbolu evlerinin çoğu üç katlı ve geniş hacimli. Evlerde mahremiyete büyük önem verilmiş; bu nedenle evler birbirlerinden yüksek duvarlarla ayrılmış, pencerelere de ahşap kafesler konulmuş. mübadeleden sonra camiye çevrilmiş, bitişiğindeki okul ise kültür merkezi olarak kullanılıyor. de minyatür bir Safranbolu adeta; bozulmadan, yağmalanmadan günümüze ulaşmayı başarmış. Üstelik daha bakir ve sırlarla dolu. Yörüklüler Kanuni döneminden başlayarak orduda görev almaya başlamışlar, böylece bir ayakları hep İstanbul'da olmuş. Sekban ve Müsellem ocaklarının nüvesini Yörük köylüler oluşturmuş. Av köpeklerine bakmakla görevli Sekban ocaklarının bir görevi de orduya ekmek pişirmekmiş. Zamanla Yörük köylüler Safranboluluların çoğu gibi fırıncılık, ekmekçilik ve börekçilik mesleklerinde yoğunlaşmışlar, bir zamanlar İstanbul'daki fırınların çoğunun sahibi onlarmış. Kazandıkları paralarla Safranbolu tarzı büyük konaklar inşa ettirmişler köylerine, içlerini de İstanbul'da gördükleri eşyalarla donatmışlar. Cumhuriyetin ilk yıllarında bile İstanbul'daki fırınların yarısı Safranbolulularınmış. 2. Dünya Savaşı yıllarında ekmeğin karneyle satılması fırıncıları zora sokunca çoğu bu işi bırakmış. "Yağma Hasan'ın Böreği" deyimi de bu köyle ilgili. Anlatılanlara göre Yörük köylü Karaköy börekçisi pişirip beğenmediği börekleri sokağa döker, vatandaş da bunları kapışırmış. Leyla Gencer'in babası da Yörük köylüymüş. Köylüleri dünyaca ünlü hemşehrilerini unutmamış ve bir sokağa adını vermişler. Sipahioğlu Konağı üç yüz yıllık bir yapı. Konağın içinde hem yaşanıyor hem de gezi evi olarak kullanılıyor. Konağın sahibi bu evde yaşayan sekizinci kuşakmış, aslında büyük bir konak iken satılmış ve ikiye bölünmüş. Sipahioğlu Konağı'nın sahibi bu bölünmüş konağın ikinci katında yaşamını sürdürüyor, üçüncü katı ise dedelerinin eşyalarını sergilediği küçük bir müze gibi düzenlemiş. Üçüncü katta sergilenen eşyalardan duvarlardaki kalem işlerine kadar her şey orijinal. Neler yok ki, anlaşılan evin sahipleri İstanbul'da gördükleri ne varsa köyüne taşımış. Yüz yıllık bir dinlenme koltuğu, kırk yamalı bohça, kendi tabutunu taşıyan Hz. Ali'nin camaltı resmi, antika radyolar, 1900 yılına ait ajanda, köy yerinde görmeye alışık olmadığımız bir kütüphane, fes kalıbı, yüz yıllık presler gibi birçok obje var bu katta. Sanki Anadolu'nun bir köyünde değil de İstanbul'un eski bir konağında gibi hissediyor insan kendini, küçük İstanbul gibi bu köy. Odaların duvarları kalem işleriyle süslenmiş, dikkatli bakıldığında ressamın tarih attığı, hatta resimleri bitirdiği saati yazdığı görülüyor. olarak kullanılan çamaşırhanede de Bektaşi izlerini görmek olanaklı. Hıdırlık tepesine ve kaleye çıkmadan, Eşin dostun için Safranbolu lokumu almadan, DÖNME! , sirkeli kelle, tereyağlı taze fasulye, Peruhi ve cevizli keşli yayım başta geliyor. Safranbolu'nun lokumu ve cevizli yaprak helvası da çok ünlü. Safranbolu'ya adını veren safran ise lokum ve zerde tatlısı yapımında kullanılıyor. Gıda, ilaç ve kimya sanayinde kullanılan safran gramla satılan çok değerli bir bitki. Bir zamanlar Safranbolu civarındaki köylerin çoğu geçimini safran üretiminden kazanıyormuş. Ancak zahmetli bir iş olması nedeniyle Davutobası köyündeki birkaç aile dışında safran yetiştiren kimse kalmamış. 'e 8 km, Gerede'ye 90 km, Ankara'ya 220 km ve İstanbul'a 395 km uzaklıkta. Safranbolu'dan Kastamonu yönüne doğru 11 km gidildiğinde Yörük köyüne ulaşılıyor.


Roma döneminde Bithynia-Pontus eyaletinin başkenti olan Amasra'nın önemi artmış, anıtsal yapılarla donatılıp surlarla çevrilmiş. 1261 yılında Cenevizlilere verilen Amasra iki yüz yıl sonrada Fatih Sultan Mehmet tarafından Osmanlı topraklarına katılmış. Bartın'dan Amasra'ya giden iki yol var. Anadolu'da başka örneği olmayan biricik yol anıtı Kuşkayası'nın önünden geçen eski yol, oldukça virajlı ve yılan gibi kıvrıla kıvrıla Amasra'ya doğru iniyor. Yeni yol ise daha düzgün. Roma imparatoru Tiberius Germanicus Claudius (MS 41-54) zamanında Bithynia-Pontus Vali'si Galius Julius Aguilla tarafından yaptırılmış karayolu dinlenme yeri ve anıtı olan Kuşkayası Amasra'ya 4 km uzaklıkta. Anıtın bulunduğu yerin manzarası müthiş, kayaya oyulmuş anıtın solunda bir sütun üzerinde duran başı kopuk Roma kartalı, sağda ise Claudius'un başı yok edilmiş bir kabartması, anıtın üzerinde de iki yazıt var. 'ne ulaşılıyor. Amasra'nın Osmanlılarca fethi öncesinde Bakacak tepesinden aşağıya bakan Fatih'in, gördüğü manzaraya hayran kalarak hocası Akşemseddin'e: "Lala, Çeşm-i Cihan bura mı ola?" dediği söyleniyor. a olarak bilinen tarihi kulenin önünden de Prenses Amastris'in denize girdiğine inanıyor Amasralılar. Yakın çevrede Bozköy ve Çakraz gibi ünlü plajlar da var. Amasra'nın ilk olarak Sesamos adıyla Amazonlar tarafından kurulduğu kabul ediliyor. Büyük İskender zamanında yeniden kurulan kent Amastris olarak anılmaya başlamış. Amasra'ya adeta bir ortaçağ kenti havası veren kalesi ilk kez Roma döneminde yapılmış, günümüze ulaşan surları ise Bizanslılarca inşa edilmiş. Cenevizlilerin yeni kapılar açıp ve güçlendirdiği kalenin surları Boztepe ve Zindan mahallelerini çevreliyor, Zindan mahallesinin içinde ikinci bir surla çevrili bölge ise İçkale olarak adlandırılıyor. Halk arasında Sormagir kalesi olarak bilinen Boztepe aslında bir ada, tek gözlü Kemere köprüsüyle yarımadaya bağlanıyor. Küçük Liman'dan Boztepe'ye doğru giden yolun üzerindeki dar sokaklar ve merdivenler kalenin içlerine doğru gidiyor. İçkale'deki Fatih Camisi 9. yüzyılda inşa edilmiş bir Bizans kilisesi. 19301u yıllara kadar cami olarak kullanılan bir başka Bizans kilisesi ise şimdi kültür ve sanat evi olarak kullanılıyor. Amasra'nın bir zamanlar Cenevizlilerin egemenliğinde olduğunun en büyük kanıtı ise kalenin surlarında ve kapılarında görülen hanedan armaları. var. Sandal ya da motorlarla bu adaya gidilebiliyor. Roma dönemi yapısı olduğu bilinen Bedesten ve Osmanlı hamamı, Helenistik, Roma ve Bizans dönemine ait arkeolojik eserler ve Osmanlı dönemine ait etnografik eserlerin sergilendiği müze de görülmeye değer. . Amasra'ya gelen hemen herkes bu çarşıyı ziyaret ediyor. Burada birbiri ardına sıralanmış onlarca dükkan var ve bu dükkanlarda peçetelikten rahleye dek bin bir çeşit ağaç ürünleri satılıyor. Şimşir, ceviz, kiraz ve kızılağaç kullanılarak yapılan eşyaların çoğu dükkanların arkasında üretilip desenleniyor. Çarşıya adını veren çekicilik Amasra'ya özgü bir el sanatı. Çekici ustaları hünerlerini armut ağacından yaptıkları kaselerde gösterirmiş. Bu kaselerin ünlü "Amasra Salatası'na da özel bir aroma verdiği söyleniyor. Kimine göre ise salatanın lezzeti kaseden değil mevsimine göre kullanılan en az yirmi bir çeşit malzeme ve sostan geliyor, hatta salataya lezzet veren sosun oranını babanın bile oğluna öğretmediği söyleniyor. Amasra'yı ve Bartın ırmağını tekne turlarıyla keşfetmeden, İnkumu, Amasra ve Çakraz'da denize girmeden, Amasra'da çok sayıda butik otel ve pansiyon bulunuyor. Çok fazla turist çeken bir bölge olduğu için rezervasyonunuzu son güne bırakmamanızı tavsiye ediyoruz. Buradaki oteller genellikle oda kahvaltı şeklinde çalışıyorlar. Öğle ve akşam yemeklerinizi Amasra sahildeki balık restoranlarında yiyebilirsiniz. - Diamond Hotel Amasra: 1000 TL - Bedesten Otel: 300 TL - Kural Butik Otel: 550 TL - Grand Asiye: 800 TL - Emin Butik Otel: 550 TL 'ın zengin mutfak kültürüne de sahip Amasra'nın yöresel yemekleri arasında Pumpum Çorbası, Yumurtalı Isbut, Kabak Burması, Pirinçli Mantı, Halışka ve incir Dondurması başta geliyor. Amasra Bartın'a 17 km uzaklıkta. Bartın'dan Amasra'ya her yarım saatte minibüs kalkıyor, büyük kentlerden Amasra'ya direkt otobüs seferleri yapılıyor.


, buranın önemli değerlerinden. Kuzguncuk, Avrupa Musevileri tarafından "Kutsal Topraklara varmadan önceki son durak" olarak kabul edilir. Ve Musevi inancında herhangi bir nedenle vaat edilmiş olan topraklara gidemeyenlerin hiç değilse bir kere dahi olsa burayı görmeyi veya Kuzguncuk'a yerleşip orada gömülmeyi vasiyet ettikleri bilinir. Bu nedenle yerleşimde geniş bir Musevi Mezarlığı bulunuyor. Yaklaşık 630 yıllık mezar taşlarının varlığı, durumun tarihi kanıtı. Örnekleri çeşitlendirelim; 1933 yılında yapılan sayıma göre 580 hanede 4 bin kişinin yaşadığı ve bu nüfusun büyük çoğunluğunu Yahudilerin oluşturduğu da kayıtlarda mevcut. Geri kalanları da sırasıyla Rumlar, Müslümanlar ve Ermeniler meydana getirirmiş. İstanbul'daki önemli Yahudi yerleşim yeri olan Kuzguncuk'un, bütün din mensuplarının saygı ve sevgi bağlarıyla bir arada yaşadığı, komşuluk ve dostluk ilişkilerinin mükemmel olduğu, bu dünyadan bir parça olmaktan daha çok, cennetten bir parça olarak görüldüğü, burada yaşamış olanların ve ziyaret etmiş kişilerin ortak görüşüdür. 1865 yangınında, Kuzguncuk harabeliğe döner. 500 ev ve dükkan kül olur. Bu yangından sonra Şirket-i Hayriye vapurlarının yanaşabilmesi için yapılan iskele, semtin ekonomik ve toplumsal yapısını değiştirir ve burada başlayan değişimin ilk basamağı olur. Yahudilerin dinlenme günü addediliyor. İnanışa göre Tanrı, dünyayı altı günde yaratmış, yedinci gün dinlenmiştir. İşte, o gün Yahudilere armağan edilen gündür. Bir ara cemaatinin kalmaması nedeniyle kapatılmak zorunda kalan Bet Yaakov Sinagogu, 1980 senesinde yeniden ibadete açılır. Kapısının üzerindeki altı köşeli Hazret-i Davut yıldızı ya da Müslüman terminolojisindeki adıyla Mühr-ü Süleyman görülmeye değer. Bet Yaakov Sinagogunda bugün, sabah duaları, sünnet, 'vijola' adı verilen yeni doğan kız ve erkek çocuklar için yapılan tören, 'bat mitzva' denilen kız çocukların dini doğum günlerinin kutlanması ve cenaze programlarının tertip edilmesi gibi hizmetler devam ediyor. meydandan Çengelköy istikametine giden bütün otobüsler Kuzguncuk'tan geçiyor. Ama tavsiyemiz Üsküdar'a geldikten sonra o yolu yürümeniz. Zira kaldırımı adımladıkça; Boğaziçi'nin hülya saatlerini hissedeceksiniz.


de ilçenin en önemli tarihi yapıları. Tavukçuluk iflas edince tam 1400 kişi işsiz kalmış. Mudurnu'nun 6000 nüfuslu bir ilçe olduğunu düşünürseniz çok büyük bir rakam bu. Daha sonra başka bir firma tesisleri canlandırmaya çalışmış; ancak tavukçuluk bir daha belini doğrultamamış. Kısacası milenyum Mudurnu'nun miladı olmuş. Bunun üzerine Mudurnulular bir araya gelmiş, kasabanın kimliğini koruyarak turizmin geliştirilmesi kararı alınmış. arasında turizmin hizmetine sunulmuş. Böylece daha önce sıfır olan yatak sayısı kısa sürede 100'e çıkmış. esnafı gelmeden civardaki kent ve kasabalarda pazar kurulmazmış. Dükkanlar kapanınca el sanatlarının çoğu tarihe karışmış. Yine de bakırcılar, sobacılar Mudurnu mesi üreten ayakkabıcılar varlığını sürdürüyor. Mudurnu ve yakın çevresini kuş bakışı seyretmenin en kolay yolu Şeyh-ül Ümran tepesine çıkmak. Temmuz ayının ilk pazar günü burada yapılan kutlamalarda mevlüt okunuyor ve etli pilav dağıtılıyor. Buradaki iki mezarda Şeyh-ül Ümran ve Filibeli Hacı Tevfik Efendi adında iki din adamı yatıyor. ve eşsiz manzaralı yaylalar da görülmeye değer. el değmemiş doğal güzellikleriyle her yıl çok sayıda ziyaretçi ağırlıyor. Yapmadan Dönme! Yöresel ürünler satılan cumartesi pazarına uğramadan, Mudurnu'nun yemekleri de dillere destan, lokantalarda yöreye özgü tencere yemeklerinden tadabilirsiniz. Keşli cevizli makarna nefis. Keş, yoğurdu süzdükten sonra tuzlayıp şekil verilerek kurutulan bir yiyecek. Ev yapımı makarna, ceviz sosuyla servis edilince doyum olmuyor. Saray helvası da Mudurnu'yla özdeşleşmiş bir ürün. üzerinden 244 km, Nallıhan üzerinden 208 km uzaklıkta. Bolu-Mudurnu karayolundan ayrılan bir yol Abant'a gidiyor. Abant-Mudurnu arası 19 km.


, şehir merkezi ile iç içe olmasından dolayı da çok fazla ilgi ve talep görüyor. 150 hektarlık alanı ile Bursa'nın en büyük piknik ve mesire yeri olarak hizmet veriyor. Giriş kapısından yaklaşık 700 metrelik parke döşeli orman yolundan ilerledikten sonra piknik alanına ulaşılıyor. 3 ana bölümden oluşuyor. Doğu Bölümü, Orta Bölüm ve Batı Bölümleri. Piknik alanına girildiğinde dönel bir kavşak sizi bekliyor. Bu kavşaktan sola doğru ilerlediğinizde Doğu bölümüne ulaşılıyor. Bursa Atatürk Kent Ormanı'nın en büyük alanına sahip olan Doğu Bölümünde piknik yapmanız için açık masalar, yarı açık ve yağmurdan korunmak amaçlı tam kapalı kamelyalar mevcut. Piknik masalarının aralarında mangal keyfiniz için büyük taş barbeküler bulunuyor. Alanın topoğrafyası gereği dilerseniz kuzeye bakan bölümlerde eşsiz Bursa manzarası altında, güneye bakan bölümlerde ise Nilüfer Çayının geçtiği vadi manzaralı yerlerde piknik yapabilirsiniz. 'nın yoğun ve kalabalık olduğu yaz aylarında giriş ücreti 1 TL olan tuvaletler, kış aylarında fazla görevli bulunmamasından dolayı ücretsiz kullanılabiliyor. isimli bir büfe bulunuyor. Bu büfeden aynı zamanda semaver de kiralayabiliyorsunuz. yer alıyor. Yapımı tamamlandıktan sonra bu bölümde ağaçlarda bulunan platformlar kullanılarak farklı bir aktivitede bulunabileceksiniz. Kent ormanı yapımında çocuklu ziyaretçiler de düşünülmüş ve bu bölümde bulunan 1 adet çocuk oyun alanı ile çocuklarınız ile keyifli vakit geçirebilirsiniz. bulunuyor. Burada ücretli olarak atlara binip keyifli bir zaman geçirebilirsiniz. Evcil Hayvan Çiftliğinin arkasında mesire alanı yer alıyor, burada da Doğu Bölümündeki gibi piknik ve mangal için alanlar mevcut, ayriyeten keyifli vakit geçirmeniz için 1 adet basketbol potası ve voleybol sahası bulunuyor. Bu bölümde de yiyecek ve içecek ihtiyacınız için 1 adet büfe, 1 adet Bay/Bayan WC ve çocuk oyun parkı bulunuyor. Orta Bölüm girişinin sol kısmında ibadet için 1 adet Bay/Bayan mescit de bulunuyor. çıkıyor. Piknikle, mangalla uğraşmak istemeyen ziyaretçilerimiz Bursa manzaralı terasta zengin menülü yemeklerini yiyerek vakitlerini geçirebilecekleri güzel bir tesis. 'nın en iyi manzarasına sahip bölümü. Kent Ormanı içerisinde büyük ölçüde otopark alanları mevcut fakat ziyaretlerin yoğun olduğu yaz aylarında otoparklarda yer kalmayıp normalde yasak olmasına rağmen yol kenarlarına park edilmek zorunda kalınıyor. Tüm yollarda trafik levhaları mevcut, böylelikle orman içi trafiğin düzenli olması sağlanmış. içerisinde 6,5 km'lik yürüyüş parkuru ile çam ağaçları eşliğinde yürüyüş sporunuzu yapabilirsiniz. Ayrıca mükemmel manzaraları sayesinde düğün fotoğraflarında dış çekim alanı olarak ta kullanılmaktadır. içinden B/20-A Gümüştepe Özel Halk Otobüsü ile Orhangazi caddesine gelerek, yaklaşık 10 dakika yürüyerek ulaşılabilir. Araçlarınız ile Hüdavendigar Parkının arka tarafındaki tabelaları takip ederek ulaşabilirsiniz.


Yemyeşil ormanların içindeki Göynük, Sülüklü Göl ve Sünnet Gölü İstanbul ve Ankara'ya yaklaşık iki saatlik uzaklıkta bulunan doğa harikaları. Büyük kentlerin karmaşasından yorulanlar için ideal dinlenme mekanları. Göynük Türkçe'de yanık viran anlamına geliyor; eskiden halkı at çulu ve torba işlediği için ilçeye Torbalı Göynük de denirmiş. Yörede Frig döneminden beri yerleşimlerin olduğu biliniyor; Göynük'e 30 km uzaklıktaki Soğukçam köyü yakınlarında bulunan Frig kaya yazıtı bunun bir kanıtı ve Frigya'nın sınırlarının buraya kadar uzandığını da ortaya koyuyor. Göynük'ün içinde antik kalıntı yok, Gazi Süleyman Paşa hamamının arkasında Hasanlar ve Demirhanlar köylerinden getirilmiş steller sergileniyor. Göynük Çayı vadisinin iki yamacında çam ormanları arasında kurulmuş Göynük Osmanlı kasabası karakterini koruyor. İlçenin siluetine 100-150 yıllık ahşap evler hakim; iki ya da üç katlı evlerin yaklaşık yüz kadarı koruma altına alınmış, birçoğu da son yıllarda restore edilmiş, şimdi bir kaçı butik otel olarak hizmet veriyor. da görülmeye değer, dava vekillerinden envai çeşit malın satıldığı rengarenk bakkallarına kadar artık büyük kentlerde görülmeyen dükkanların yer aldığı çarşı otantik dokusunu koruyor. Pazartesi günleri kurulan Pazar ilçenin can damarı, çevre köyler ve kasabalar Göynük'te toplanıyor. 'ni mutlaka ziyaret ediyor. Fatih'in ilk hocalarından biri olan Akşemsettin'in (1390-1459) daha çocuk yaşlardan başlayarak Fatih'e sürekli Hz. Muhammed'in İstanbul'un fethine dair hadisini anlattığı, fethin ona nasip olacağını söylediği ve Fatih'e fetih düşüncesini böylece yerleştirdiği kabul ediliyor. Fetih sırasında da Fatih'in, en büyük desteği Akşemsettin'den aldığı biliniyor. Hatta Akşemsettin, kuşatma sırasında Peygamberin sancaktan Hz. Eyüp'ün mezarını bularak orduyu motive etmiş ve fethin ne zaman gerçekleşeceğini de bildiği için İstanbul'un manevi fatihinin Akşemsettin olduğu kabul ediliyor. 'ne ulaşıyor. Göle giden yolun üzerinde de alabalık çiftlikleri var. dar ve derin bir vadinin önünün heyelanla kapanmasıyla oluşmuş. Çevresini karaçam ağaçlarının kapladığı gölün derinliği 22 metre. Sünnet gölünde balık avlamak, gölde yaşayan alabalıkların çoğalmasını sağlamak için yasaklanmış. Yorgun ruhlar için benzersiz bir dinlenme yeri Sünnet Gölü. 'de halk arasında ağrıyan yerlere yapıştırılınca sızıları çektiğine inanılan 8-10 cm boyunda sülükler yaşıyormuş. Göle bırakılan balıklar sülükleri yok etmiş, geriye sülüklerin adı kalmış. Sülüklü Göl çevresinde herhangi bir tesis yok. Ancak ortam müthiş, piknik ve kamp için ideal bir yer. olarak bilinen kuru fasulye ilçeye özgü bir tür ve normal fasulyeden 3-4 kat daha iri. Yapmadan Dönme! Akşemsettin türbesini ziyaret etmeden, DÖNME! Özellikle sabahlan içilen Donmuş Paça Çorbası Göynük mutfağının en ünlü lezzetlerinden. Bal kabağı tatlısı da yöreye özgü bir tat. yoluna saparak Sünnet Gölü ve Göynük'e ulaşmak olanaklı. Ankara yönünden gelenler ise Beypazarı-Nallıhan rotasını izleyerek Göynük'e ulaşabilir.


adını Osmanlı döneminde burada tarak üretilmesi nedeniyle aldığı kabul ediliyor. bir zamanlar ticaret yollarının kesiştiği noktada bulunması nedeniyle önemli bir ticaret merkeziymiş. Ticaret yollarının yön değiştirmesi yüzünden önemim kaybetmiş. Şimdi Orta çarşının tüm dükkanları kapanmış, gençlerin büyük bölümü göç etmiş, ilçenin üstüne adeta ölü toprağı serilmiş. İlçeye adını veren tarak yapımı da çoktan bitmiş. Eskiden ilçe merkeziyle birlikte tüm köylerde ağaç oymacılığı yapılırken, hammadde bulmak zorlaşınca bu sanatı sürdürenler azalmış. Kemaller, Alballar, Uğurlu ve Esenyurt gibi dağ köylerinde kaşık yapımı sürdürülüyor. . Kubbesi kurşun kaplı olduğu için Kurşunlu Camisi de deniliyor. nin yoğunlaştığı bölge SİT alanı ilan edilmiş ve buradaki 120 ev tescillenerek korunmaya alınmış. Bu evlerin bir bölümü devletin sağladığı hibe ve kredilerle onarılmaya başlamış. Evlerin görkemi halkının zenginliğinden kaynaklanıyor. Ticaretle zenginleşen Taraklı halkı İstanbul'da bulunan konaklara benzeyen ahşap karkas evler inşa ettirmiş. Her ev farklı özelliklere ve plana sahip. ise ahşap hanların ayakta kalan en son örneği. İlçenin çevresinde görülmeye değer birçok doğa harikası var. Bunların en önemlisi ilçenin 21 km kuzeydoğusundaki Karagöl Yaylası. İlçeye 17 km uzaklıkta Hark köyünün çıkışında da yaklaşık 30 metre yüksekliğinde bir şelale, biraz ilerisinde de Hark Kanyonu bulunuyor. Kanyona, Karagöl yaylasından ve ilçeden ulaşılabilinir. Hark yakınlarındaki ilçeye en uzak köy olan Tuzla'da da kanyonlar var. nın Roma döneminden beri kullanıldığı ve suyunun birçok hastalığa iyi geldiği söyleniyor. Yapmadan Dönme! Hisar ve Hıdırlık tepelerine çıkmadan, Taraklı'ya özgü yemekler arasında keşkek başta geliyor. Düğün ve sünnet gibi cemiyetlerde konuklara keşkek ikram ediliyor. Çöğün kökü, şeker ve glikozdan yapılan Köpük Helvası da Taraklı'ya özgü bir başka lezzet. Taraklı'nın enginarı ve cevizi de çok ünlü. ve İstanbul'dan ilçeye her gün otobüs seferleri yapılıyor. Sakarya'dan da saat başı otobüsler kalkıyor.


diğer köylerden, beldelerden çok ama çok farklı bir yer. Yeşilce'de kültür merkezi, otel, hatta üniversite bile var. Her şeyden öte özgürlük var; kimse camiye gidene de, içki içene de karışmıyor, hatta birçok kentte içkili mekan açılmasına izin verilmezken burada bir bar bile var. Beldenin sokaklarında dolaştıkça şok üstüne şok yaşıyor insan, zira kahvehanelerde erkeklerle kadınlar bir arada oturuyor, hatta beraber oyun oynuyorlar. Yeşilce'de okuma yazma oranının yüzde yüz olduğu söyleniyor. 1952 yılında belediye olmuş; bir aralar ilçe olmaya bile heveslenmişler, ama seksenli yıllarda nüfusu azalmış, hatta son çıkarılan yasayla belediyesinin kaldırılması bile gündeme gelmiş, neyse ki turizm bölgesi olduğu için bu gerçekleşmemiş. Yeşilce deniz seviyesinden 1350 metre yükseklikte kurulmuş, Merkez ve Yeşilyurt adlarında iki mahalleden oluşuyor. de yamaç paraşütüne son derece uygun. , ilkokul binası ise Mesudiye Meslek Yüksek Okulunun binası olarak kullanılıyor. Yani artık ilkokulu olmayan Yeşilce'de üniversite ve öğrencilerin kalması için inşa edilmiş bir yurt bile var. Yeşilceliler hoşgörülü oldukları kadar uyanık ve muzip yönleriyle de tanınıyor. Bir Yeşilcelinin davul zurna eşliğinde, neşe içinde tek horon oynarken, kendisine yönelen TRT mikrofonlarına; "Cenazemiz var çok üzgünüz" dediği; yediği çekirdeklerin kabuklarını yere attığı için eleştirilen başka bir Yeşilcelinin ise "Ben havaya atıyorum onlar yere düşüyor, ne yapayım" dediği; "cebindeki rakı şişesiyle birlikte dereye düşen Yeşilceli Dilki Bahattin'in kendisini kurtarmaya çalışanlara "Beni bırakın şişeyi kurtarın!" dediği söyleniyor. Yapmadan Dönme! 'a 1024 km uzaklıkta. İstanbul'dan Yeşilce'ye direkt otobüs seferleri yapılıyor. Yeşilce Çambaşı yaylasına da 23 km uzaklıkta. Yeşilce'ye Çambaşı'ndan yayla yoluyla da ulaşılıyor.


, el değmemiş doğası ve yaylalarıyla büyük bir turizm potansiyelini barındırıyor. Ayrıca bu bereketli topraklar Dünyaca ünlü iki ismi de yetiştirmiş: Ocaktaşı köyünden yazar Aziz Nesin ve Yaycı köylü Dacat Güler'in oğlu fotoğraf sanatçısı Ara Güler. , 1933 yılında da Giresun'a bağlı bir ilçe merkezi yapılmış. Şebinkarahisar adını yörede antik çağlardan beri işletilen şap madeninden ve görkemli kalesinden almış. 'dan sağlanmış, ancak madenler verimsizleşince kapanmış. 'nın 15 Ağustosta kutlanan ve üç gün süren yortusunda, çevre kentlerden binlerce Rum ve Türk, bu ikonayı görmeye geliyormuş. var. Tümü özel mülkiyet olan kiliseler günümüzde samanlık olarak kullanılıyor. Dut pestili ve pekmezi almadan, DÖNME! Şebinkarahisar kökenli bir tür. Son derece faydalı bir besin olan Şebin Cevizinin kalp-damar hastalıklarından kansere kadar birçok hastalığı önlediği, kanı temizlediği ve kolesterolü düşürdüğü kabul ediliyor, ilçede çokça yetişen duttan da pestil ve pekmez üretiliyor. 'dan otobüs seferleri düzenleniyor. Giresun-Şebinkarahisar arası 118 km.


günümüzde de büyük ilgi görüyor ve her yıl yaklaşık 200 bin kişi tarafından ziyaret ediliyor. Meryem Ana'ya adanmış manastırın Sümela adını Yunanca'da kara anlamına gelen "melas" sözcüğünden aldığı sanılıyor, zira yaslandığı dağ da Karadağ olarak adlandırılıyor. 1150 metre yüksekliğinde ve erişilmez bir noktada bulunan "Panagia Soumela" Rum Manastırı, uzaktan dağa yapıştırılmış gibi görünüyor. 'nın işlerini gören rahibelerin yaşadığı şapelin önünde Sümela'nın 15 Ağustos'daki büyük yortusu için gelen ziyaretçiler ağırlanırmış. na, aynı zamanda tek girişi olan 62 basamaklı bir merdivenle çıkılıyor. Giriş kapısından iç avluya bakıldığında, solda yan yana dizilmiş iki katlı mutfak binası, ayazma ve ana kilise görülüyor. Manastırın ilk inşa edilmiş yapısı olan kilise, bir mağaranın önüne duvar örülerek inşa edilmiş. Kilisenin önünde doğu duvarına bitişik küçük bir şapel var. Kilise, şapel ve ana kayanın koruduğu yüzeyler resimlerle kaplı. Ana kilisenin ilk olarak İmparator 3. Aleksios döneminde resimlendiği, 18. yüzyılın başında da bu resimlerin üstüne yenilerinin yapıldığı biliniyor. Ancak resimler büyük ölçüde tahrip olmuş, ya gözleri oyulmuş ya da resimlerin üzerine yazılar yazılmış. Avlunun kuzeyinde çan kulesi, şapeller ve keşiş hücreleri, doğusunda da kütüphane ve dört katlı bina var. Manastıra görkemli görüntüsünü veren 72 odalı binada keşişlerin yatak odaları ve kiler gibi birimler varmış. 1930'lu yıllarda bu binanın ahşap kısımları yanmış. Son onarımda binanın ahşap aksamı ve çatısı yerine konulmuş. Uzaktan bir şatoya benzeyen bu bina manastırın tarihine bakıldığında oldukça yeni. 1864 yılında kütüphane ve su kemerleriyle birlikte Trabzon Rum Metropoliti Constantinos tarafından inşa ettirildiği biliniyor. Manastırın kuruluş söylencesi Havari Lukas'ın elinden çıktığı kabul edilen ikonayla birlikte anılıyor. Buna göre 385 yılında Lukas'ın ikonası melekler tarafından kilisenin bulunduğu mağaraya getirilmiş. Meryem Ana, Atinalı Bamabas ve Sophronios adlı iki keşişin rüyasına girerek ikonanın yerini söylemiş. Keşişler ikonayı buldukları mağaranın önüne duvar örerek bir kilise inşa etmiş ve ölene dek burada yaşamış. 'nın ayazması da çok ünlüydü. Manastırın üstündeki kayalardan damlayarak küçük bir havuzda biriken su, kutsal kabul ediliyor ve şifa bulmak amacıyla içiliyordu. . Ne yazık ki bu manastırlar Sümela kadar şanslı değil. Onarımı bırakın, bir bekçileri bile yok, definecilerin ve doğanın yıkımına bırakılmış durumdalar. meydanından ya da Maçka'dan kalkan dolmuşlarla ulaşılıyor. Kuştul ve Vazelon Manastırlarına yalnızca özel araçlarla ulaşılabiliyor.


. Yunanca'da sarp kayalık anlamına gelen Kromni, Torul ve Yağmurdere arasındaki vadinin ve çok geniş bir alana yayılan 52 mahallenin ortak adı. Günümüzde burası Yağlıdere köyünün mahalleleri. Yağlıdere yolu üzerindeki Uğurtaşı köyüne sapmayıp devam edildiğinde şimdi Kromni'nin yayla olarak kullanılan mahallelerine ulaşılıyor. köyünde. Bir kadın manastırı olduğu bilinen manastır Vaftizci Yahya'ya adanmış. Köyün üstündeki tepeye 1710 yılında kurulduğu bilinen manastır, Gümüşhane'deki Rum manastırları arasında en son inşa edilmiş olanı. Manastırdan günümüze ana kilisesi, şapeli ve yıkık binaların kalıntıları ulaşmış. Olucak köyünde de dört kilise kalıntısı var. Osmanlı döneminde Stavrin ve Kromni çevresi Gizli Hristiyanlık diye bilinen olgunun en yoğun biçimde görüldüğü yerlerden biriydi. Gizli Hristiyanların Santa, Yağlıdere, Torul çevresiyle Maçka'nın köylerinde de yaşadıkları biliniyor. Resmi belgelerde tenesur olarak adlandırılan Gizli Hristiyanlar, bölge halkınca klostos olarak adlandırılıyormuş. Gizli Hristiyanlar, Müslüman gibi yaşıyor, ancak gizlice vaftiz olarak bir Hristiyan adı alıyor, kilise nikahı kıyıyor ve yeraltında inşa ettikleri gizli kiliselerde ibadet ediyorlarmış. Osmanlı döneminde imparatorluğunun başka bölgelerinde de aslen Hristiyan ya da Musevi olup dışarıya Müslüman gibi görünen topluluklar varmış. 1856 yılında bu durumda olan vatandaşların eski dinlerine dönmelerine izin verilince, bu olgu ortaya çıkmış. Kromni, Santa, Şişe, Yağlıdere, Stavrin gibi Torul ve Maçka'nın köylerinde yaşayan gizli Hristiyanlar 15 Temmuz 1857 günü imzaladıkları bir dilekçeyle Trabzon'daki konsolosluklara başvurarak Hristiyanlığa geri döndüklerini açıklamış. Özellikle bu çevrede görülen onlarca kilise bu dönemden sonra inşa edilmiş. Kromni Vadisini dere tepe gezmeden, Kromni çevresinde konaklama tesisi yok. Gümüşhane ya da Trabzon'da kalmak gerekiyor. ) köyü Gümüşhane'ye 90 km uzaklıkta.


; Yanbolu Vadisi'nin iki yakasında ve yaklaşık 1800 metre yükseklikte kurulmuş birbirine yakın yedi mahalleden oluşuyor. Keşfedilmeyi bekleyen Santa'da olağanüstü doğal güzelliğin yanında Rumlardan kalma hepsi taştan inşa edilmiş dokuz kilise kalıntısı, 350 tarihi bina, çok sayıda köprü ve çeşme var. Mübadeleden sonra yerleştirilenler kalıcı olmayınca eski görkemini yitirmiş ve terk edilmiş bir kasabaya dönmüş. Kışın yaklaşık 150 kişinin yaşadığı Dumanlı köyünün nüfusu yazın yaylacıların gelmesiyle artıyor. Ancak köyün resmi işlemler dışında Gümüşhane'yle bir bağlantısı yok. olarak adlandırılıyor, bunun nedeni köyün üstünden hiç eksilmeyen bulutlar olmalı. Gerçekten de burada bulutların içinde geziniyormuş gibi bir duyguya kapılıyor insan. Ormanlar, delicesine akan dereler, geçit vermeyen dağlar; her şey son derece büyüleyici. Santa Rumları Kurtuluş Savaşı yıllarında sürekli ayaklanmış, hatta Türk köylerine baskınlar düzenlemiş. Üzerine ordu gönderilmesine rağmen bir türlü teslim alınamamış. Mübadeleyle gönderilen Santalılar 1924 yılında Kuzey Yunanistan'ın Santa'ya benzeyen bir yerinde Nea Santa'yı kurmuşlar. Santa'nın mahallelerinden altısı Yanbolu vadisinin sağ yamacında; Zumacılı Mahallesi sol yamacında yer alıyor. Santa'ya Araklı yönünden girdiğinizde sağ yamaçta ilk olarak Piştoflu, sonda ise İşhanlı Mahallesi yer alıyor. Piştoflu Santa'nın en büyük mahallesi. Santa'da Rumlardan kalma evler ve kiliseler duruyor. Santa'daki Rum kiliselerinin yakın zamana kadar hepsinin çatısı sağlam durumdaymış, şimdi yalnızca Binatlı Mahallesi'ndeki kilisesinin üst örtüsü sağlam; Çincalı, Terzili İşhanlı, Çakallı mahallelerindeki kiliselerin üst örtüsü yok olmuş. çevresinde konaklama tesisi yok. Gümüşhane ya da Trabzon'da kalmak gerekiyor. yönünden Santa'ya ulaşmak özellikle kış ve bahar aylarında zor. Santa'ya Taşköprü Yaylası yoluyla ya da sahilden Arsin yakınlarından başlayan Yanbolu Vadisi yoluyla ulaşmak daha uygun. Ancak özel araç şart, çünkü buralara herhangi bir toplu ulaşım aracı çalışmıyor.


sularını seyretme şansı veriyor. Özellikle son yıllarda oldukça gelişme gösteren bölgede, şehrin içinde ama bir o kadar da sakin olan oteller, spor salonları ve tesisler bulunuyor. Eğer bu şehri gezmeye geldiyseniz, şehrin içini dolaştıktan sonra bir de şehrin dışından bordo mavi renklere ve yüzlerce yıllık tarihi olan bu şehre uzaktan bakmanızı öneririm. İnsanı sorunlarından ve şehrin stresinden uzaklaştırarak bir nefes aldıran tepenin en güzel tarafı, dumanı üstünde tüten bir semaverden içilen çay ve çay eşliğinde edilen sohbettir. Boztepe'de yeşilliklerin arasında çay içmek için oturma yerleri ve çardaklar bulunuyor. En güzel çayların yetiştiği sayılı yerlerden biri olan Karadeniz'in çayını aldıktan sonra işinizi ve gündelik sorunları bir kenara bırakıp eşiniz, aileniz ve dostlarınızla güzel bir sohbet edebilirsiniz. Güneşin batması her zaman insanı duygulandıran bir olay olmuştur. Burada, bu yüzlerce yıllık süreçte birçok insan, savaş, mutluluk ve hüzün görmüş şehrin manzarasında güneşin kaybolmasını izleyin. Şehrin üstünden çekilen ışığın etrafında Trabzon'un geniş tarihini hissetmemek elde değil. her yanını inceleyebileceğiniz bir müze oluyor. Havaalanını bile rahatlıkla görebildiğiniz şehirde, uçakların iniş kalkışları oldukça güzel bir görüntü. Öyle ki akşam vakitleri yaklaşan uçaklar sanki denize inecekmiş hissi uyandırıyor. Boztepe'de bulunan tesislerde manzara eşliğinde güzel bir kahvaltı yapabilirsiniz. Ayrı ayrı hepsinin güzel manzara gören yerlere kurulu olan tesislerde Trabzon'un yerel kahvaltılıklarını deneyebilirsiniz. Önceden hatırlatmak gerekir ki eğer hafta sonu gidecekseniz arayıp yer ayırtmanız faydalı olacaktır. merkezden de Boztepe'ye toplu taşıma araçlarıyla gidebilirsiniz.


ile 3 saatlik mesafeye sahip olan doğanın merkezi sayesinde şehrin kirli havasından kurtulup yemyeşil doğa ile baş başa kalarak bütün oksijen ihtiyacınızı giderebilirsiniz. Bolu'ya 34 km mesafesi bulunan Abant, dağların tepesinde bir yerleşim merkezidir. Çevresindeki ormanlar sayesinde oksijeni bol olan bu bölgede kafa dinlemek ve stres atmak için mutlaka gitmenizi tavsiye ederiz. Ayrıca şelaleleri gezerek harika manzaralar ile karşılaşıp fotoğraf gezilerine de çıkabilirsiniz. bile uzun süredir sizi yoran ve strese içerisine koyan tüm olumsuzlukları unutmanızı sağlayacaktır. Bu yüzden size neden Abant'a gitmenizi önerdiğimiz 7 nedeni sıralıyoruz. müthiş manzarası ile içinizi ferahlatmaya yetecektir. Göl kenarında yapacağınız bir yürüyüş ile ciğerleriniz oksijenle doğanın en güzel manzaralarını izleme şansına sahip olacaksınız. Konaklama alanlarının da bulunduğu Tabiat parkı çıkarılan yasa ile betonlaşmaya karşı koruma altına alınmıştır. Ayrıca park içerisinde çeşitli aktivitelere katılarak günlük yaşamın tüm stresini atabilirsiniz. Köknar, çam, kestane, meşe, kavak, gürgen gibi çeşitli ağaçlardan oluşan ormanları ile muhteşem bir gezintiye çıkmanızı sağlayan güzellikleri ile sizi keşfedilmeyi bekleyen bir dünyaya sürüklüyor. fazla engebeli olmadığı için hiç zorlanmadan uzun süre yürüyebileceğiniz bir alana sahip. Fotoğraf makinanız varsa fotoğraf makinanızı mutlaka yanınıza alın çünkü ilk defa karşılaşacağınız manzaraları ölümsüzleştirmek isteyeceksiniz. 'nı ziyaret eden turistler bu doğal şelaleyi hayranlıkla izlemekte. Abant'a oldukça yakın olduğu için kısa bir sürede gidebileceğiniz ilk mekan olabilir. Samandere Şelalesi Tabiat Anıtı ile karşılaştığınız gözlerinizi kapatın ve suyun sakinleştirici sesini dinleyin. ni gezerek doğanın ilginç şekiller oluşturmasına gözleriniz ile tanıklık edin. Ayrıca gün batımını izlemeyi seviyorsanız eğer Akkaya Travertenleri Abant'ta gün batımının izlendiği en güzel yerdir. Doğa içerisinde yürüyüş yapmanın yanında Ata binerek gezintiye çıkabilirsiniz. Doğanın tüm güzelliklerini bir at sırtında izlemenin çok farklı bir keyfi olduğunu göreceksiniz. sadece yaz ve bahar aylarında gidilecek bir yer değil. Tatil yapmak için yaz ayını beklemeden kısa bir kaçamak yaparak Abant'a gelip kayak sporu yapabilirsiniz. Harika bir kayak merkezine sahip olan Abant kış aylarında da karlarla kaplı manzaralarını görmek için gitmeniz gerekiyor.


projesi 1945 yılında başlayıp, 1953 yılında tamamlanmıştır. Ankara'nın kaleden sonraki en yüksek yeri olan Rasattepe'de yapılmıştır. Anıtsal proje temel üç bölümden oluşur; yol, avlu ve şeref salonu. Yolun iki tarafı aslan heykelleri ve servi ağaçları ile süslenmiştir. Avlu ise yolu asıl anıta bağlayan kısımdır. Çevresinde sekiz kule bulunmaktadır. Bu kulelerin her birine isim verilmiştir ve bu isimler Kurtuluş Savaşı ile ilgilidir. Bu isimler sırasıyla; Müdafaii Hukuk, Cumhuriyet, Devrim, 23 Nisan, Barış, Zafer, Misakı Milli, Mehmetçik'tir. 'in çevresinde ise İsmet İnönü, Cemal Gürsel ve 27 Mayıs Şehitleri'nin mezarları bulunmaktadır. 'in inşaatı 9 Ekim 1944 tarihinde görkemli bir temel atma töreni ile başladı. İnşa süresi 9 yıl sürdü ve 4 aşamalı olarak tamamlandı. Toprak seviyesinin düzlenmesi ve aslanlı yolun duvarlarının yapılmasını kapsayan bu kısım tören tarihinden başlayarak, 1945 yılına kadar devam etti ve tamamlandı. Mozole ve tören meydanını çevresinde yer alan yardımcı binalar yapılmaya başlandı. 29 Eylül 1945 tarihinde başlayarak, 8 Ağustos 1950 yılında tamamlanarak inşa sona ermiştir. Üçüncü kısım inşaat aşamasında; aslanlı yol, tören meydanı, anıta çıkan yollar, mozole üst döşemesi için taş kaplama, merdiven basamakları, lahit taşının yerine konması ve temel tesisat işleri tamamlandı. 'in dördüncü ve son kısım inşaat aşamasıdır. Bu aşamada; şeref holü ve tonozlar için döşemeler tamamlanmıştır. 20 Kasım 1950 yılında başlayarak, 1 Eylül 1953 yılında tamamlanmıştır. de bu dönemin özelliklerini taşımaktadır. Bu dönemde özellikle Anıtkabir'de Selçuklu ve Osmanlı devrinin mimarisi özelliklerine ve süslemelerine rastlanır. - Barış Parkı, - Anıt Bloku, - İstiklal Kulesi, - Hürriyet Kulesi, - Kadın ve Erkek Heykel Grubu, - Aslanlı Yol, - Tören Meydanı, - Mehmetçik Kulesi, - Atatürk ve Türk Devrimi Kütüphanesi, - Zafer Kulesi, - İsmet İnönü'nün Lahti, - Barış Kulesi, - 23 Nisan Kulesi, - Bayrak Direği, - Misak-ı Milli Kulesi, - Anıtkabir Atatürk Müzesi, - İnkılap Kulesi, - Cumhuriyet Kulesi, - Sanat Galerisi, - Müdafaa-i Hukuk Kulesi, - Sakarya ve Başkomutan Meydan Muhabereleri Konulu Kabartmalar, - Mozole, - Şeref Holü, - Mezar Odası, - Alagöz Karargah Müzesi, 'e en kolay ulaşmanın yolu Ankaray'ı kullanarak Tandoğan Durağı'nda inmek ve kısa süreli yürüme mesafesiyle rahatça Anıtkabir'e varabilirsiniz.


, Artvin'in ilçelerinden biridir. İl merkezi ile arasında 71 kilometre mesafe bulunur. Yeşilin hakim olduğu ilçe huzurlu bir profile sahiptir. Tarihi mirası ve doğal güzellikleriyle ziyaretçilerin ilgisini çekiyor. Şavşat ve köylerindeki el değmemiş ormanlar, yaylalar, göller ve doğa ile bir bütün oluşturan ahşap evler bölgeye gelenleri büyülüyor. Şavşat ismi ise Gürcüceden geliyor. Kara anlamına gelen "Şavi", orman anlamına gelen "Şad", odun anlamına gelen "Şeşe" kelimeleri birleştirilerek Şavşat halini almış. tablolarda görülebilecek güzellikteki dağları, ormanları, yaylaları ve gölleri nedeniyle Alpleri andırıyor. Gerçekten de Şavşat'ı gezerken karşılaşacağınız manzaralar sanki bir ressamın elinden çıkmış kadar olağanüstü. El değmemiş Ormanlarla kaplı Şavşat'ın köyleri ve buralardaki doğayla uyumlu ahşap evler görülmeye değer. Şavşat'ın adı da doğasıyla uyumlu, Gürcücede "şavi" kara, "şad" orman, "şeşe" de odun anlamına geliyor. Karagöl ve Sahara Yaylası olmak üzere iki ayrı bölgeden oluşuyor. yaşıyor, 65 köyünden 19'unda da Gürcüce konuşuluyor. , Bagratlı Aşot Kuh tarafından 908-918 yılları arasında inşa ettirilmiş. Kilisenin çevresi yeşillik ve ormanlık alanlarla çevrilidir. Duvarlarında korunmuş Hz. İsa ve havarilerini anlatan resimler, kabartmalar ve süslemeler bulunur. Ortaçağda Şavşat ve çevresinin merkezi Cevizli bölgesidir. Bu yüzden o yıllarda kilise de önemli bir yapı olarak kullanılmıştır. ndan günümüze Meryem Ana'ya adandığı bilinen kiliseyle kuzey haç koluna bitişik bir şapelin kalıntıları ulaşmış. Bölgenin İslamlaşmasından sonra camiye çevrilen kilise, 1885 yılında kubbesine yıldırım düşünce hasar görmüş daha sonra da terk edilmiş. Şimdi yalnızca duvarları ayakta, üst örtüsüyse yok olmuş. Daha doğrusu 40-50 yıl önce devlet eliyle zamanın Şavşat kaymakamı tarafından dinamitlenerek yok edilmiş. Ortaçağ'da Tbeti Manastırı'nda aralarında Davit Tbeti, Şota Rustaveli, İoane Şavşeteli'nin bulunduğu birçok ünlü Gürcü yazar ve sanatçı yaşamış. Bunlar Gürcü Rönesansı olarak adlandırılan bir aydınlanma sürecinin de yaratıcılarıydı. Şota Rustaveli'nin 12. yüzyılda kaleme aldığı "Kapları Postlu Şövalye " adlı destan hem Gürcü edebiyatının hem de dünya edebiyatının başyapıtlarından biri olarak kabul ediliyor. Ölümsüz aşklara adanmış 1,671 dörtlükten oluşan bir destan olan Kaplan Postlu Şövalye'de iyi ahlak, cesaret, sadakat ve yurtseverlik yüceltiliyor. Destan hala daha Gürcü kızlarının çeyizlerine konuyor ve çoğu Gürcü tarafından ezbere biliniyor. Şavşat'ın ilçe merkezindeki aynı adı taşıyan mahallede bulunur. Düz ve çayırlık bir arazinin yanına konumlanmıştır. Baraj su kodunun üzerinde bulunur. Kitabesinden edinilen bilgiye göre 1882 yılında inşa edilmiştir. Dış yapısı tamamen ahşap olan cami, süslemeleriyle de ilgi çekmektedir. ilçeye bağlı Meydancık köyünde bulunur. Köydeki Bocanat Deresi'nin üstüne kurulmuştur. Tek gözlü olan köprü düz bir yapıdadır ve korkulukları yoktur. Çevresi geniş ormanlık alanlarla kaplıdır. Tam olarak ne zaman inşa edildiği bilinmese de yapısına bakıldığında Ortaçağ zamanlarından kalma olduğu söylenebilir. Günümüzde hala sağlam durumdadır. 'a 3 km uzaklıktaki kale bölgeye hakim bir noktada. Sarp bir kayalığın üzerindeki kalenin altında Şavşat suyunu oluşturan iki dere birleşiyor. Antik dönemde Artvin ve yakın çevresinde kurulan yerleşimlerin en önemlilerinin Tao ve Klarceti olması nedeniyle Çoruh Nehri'nin kollarıyla, Tortum ve Oltu çayları arasında kalan bölge Tao-Klarceti olarak adlandırılmış. Tao-Klarceti halkı Azize Nino sayesinde Hristiyan olmuş, erken Hristiyanlık döneminde burada Opiza başta olmak üzere birçok manastır inşa edilmiş. Bölgede manastır hareketini ise Grigol Handzteli (759-861) başlatmış. Tiflis'in Araplar tarafından işgal edilmesinden sonra Handzteli Gürcü devlet adamları ve soylularının çoğu gibi Tao-Klarceti bölgesine yerleşmiş. Bu dönemde Bagratlı hanedanından Aşot Ardanuç da Gürcü Kralı olarak tahta çıkmış. olarak da adlandırılıyor. Halk arasında. Rus Harabeleri olarak bilinen manastırın gerçekte Ruslarla bir ilgisi yok. Bu yakıştırma patikanın başlangıcındaki Porta Ruins tabelasının yanlış anlaşılmasından kaynaklanıyor. Rusların işgal yıllarında Artvin'in sarp arazisine inşa ettikleri yolların hala kullanılması nedeniyle yöre halkı bu manastırı da Rusların yaptığını sanıyor. Porta Çayı Vadisi'nin batı yakasında kurulan manastırın kalıntılarının üzerinde Bağlık Mezrası gelişmiş. Ormanlarla kaplı büyüleyici bir doğa parçasının içinde yer alan manastırdan günümüze kilise, çan kulesi, dört şapel, yemekhane, keşiş hücreleri, şapel-çeşme gibi yapıların kalıntıları ulaşmış. Manastırın Aziz Giorgi adlı kilisesinin üst örtüsü ve yüksek kasnaklı kubbesi büyük oranda yıkılmış. Kilisenin güneybatısında iki katlı kubbeli bir çan kulesi var. Duvarlarında Gürcüce yazılar görülen çan kulesi kiliseden daha büyük. Manastırın en ilgi çekici yapılarından biri de suyu hala akan Çeşmeli Şapel. 'na yerleşmiş. İki yıl sonra buraya gelerek, keşişin gösterdiği yere ahşaptan bir kilise, kütüphane, yemekhane ve yatakhane inşa etmişler. Handzta Manastırı, Ortaçağ'da Tao-Klarceti bölgesinin en önemli dini merkezi olmuş. " adını vermişti. Bu manastırlardan beşini kendisi kurmuş ya da eski Ermeni manastırlarını onarıp kullanmış, yedi manastın ise öğrencileri kurmuş. 15. yüzyıla kadar faaliyetini sürdüren ve aynı zamanda birer kültür merkezi de olan Gürcü manastırları bölgenin Müslümanlaşmasıyla birlikte terk edilmiş. Aziz Grigol'un yönettiği manastırların kuralları ise Kudüs'teki Sabastminda Manastırından örnek alınmıştı. Keşişlerin odalarında küçük karyola, yorgan ve su testisinden başka hiçbir eşya olmazmış, odalarda mum ya da ateşte yokmuş. Oruç günlerinde yalnızca lahana yerlermiş, bazı günler ekmek bile yemezlermiş. Kilisede uyumaya ya da oturmaya kimse cesaret edemezmiş. Bu kurallara Aziz Grigol'un kendisi de uyar ve diğer keşişlere örnek olurmuş. . Karçkal Vadisinin sarp bir yamacına inşa edilen kilise uzaktan bakıldığında kayaya yapışmış gibi görülüyor. Zaten kuzey cephesi kayaya yaslanmış, diğer cepheleri duvarlarla örülmüş. Büyük ölçüde sağlam olan kiliseye çıkan merdivenler yok olduğu için, içine girmek zor ve tehlikeli. ve Suatan Şelalesi Aşağı Koyunlu köyü yakınlarında yer alır. Köyden bu bölgeye bir patika yol gider. Patika üzerinden iki saatte ulaşmak mümkün olur. Tamara Odaları'nın tam olarak ne zaman inşa edildiği bilinmiyor. Fakat Ortaçağ yıllarından kaldığı düşünülüyor. Geçmişte bölgedeki din adamları tarafından inzivaya çekilmek için kullanıldıkları biliniyor. Tamara Odaları'na 15 dakika mesafede Suatan Şelalesi bulunuyor. Şelale 60 metre yükseklikten dökülüyor ve geniş bir ormanlık alanın ortasında yer alıyor. kamp ve karavan turizmi için uygun bir alandır. Bölge koruma altında olduğu için kamp yapacak kişiler bir ödeme yaparak kamp alanına geçerler. Kamp alanında tuvalet ve temiz su gibi imkanlar vardır. Bunun dışında gölün kıyısında küçük bir pansiyon da bulunuyor. Göl ve ormanın birleştiği kıyıda yürüyüş yapmak, manzaranın tadını çıkarmak isteyenler bu alanı ziyaret edebilir. ile ilçe merkezi arasında 17 kilometrelik mesafe bulunuyor. Yayla, Sahara Karagöl Milli Parkı sınırlarının içinde yer alıyor ve Şavşat- Ardahan arasında konumlanıyor. Kamp ve karavan turizmi için uygun alanları buluyor. Geniş otlakları ve sulak alanları ile görülmeye değer manzaralar sunuyor. Bölgede her yıl Temmuz ayında Sahara Pancarı Festivali kapsamında çeşitli etkinlikler düzenleniyor. Şavşat ilçesine bağlı Pınarlı köyünde bulunur. Gölün çevresi geniş bir ormanlık alan ve yüksek dağlarla çevrilir. El değmemiş doğası ve sessizliği ile görülmeye değer doğal alanlardan biri sayılıyor. Gölün rakımı 2000 metreyi buluyor. Oval ve uzun bir şekli olan göl eşsiz bir doğal yapının içinde yer alıyor. Kıyısında birçok oturma alanı bulunuyor. Bu alanlarda oturup manzarayı izleyebiliyorsunuz. Yapmadan Dönme! Porta ve Tbeti manastırlarını gezmeden, , elbette karalahanadan yapılan yemekler, Laz Böreği ve Hasuta tatlısı yöreye özgü yemekler arasında. 'na ulaşmak için Pırnallı köyünden ya da Artvin-Şavşat karayolunun 30. kilometresinde bulunan Porta Harabeleri tabelasından başlayan patika yollardan yürümek gerek. Her iki yönden de manastıra ulaşan bir araç yolu yok, yaklaşık 1 saat sonra manastıra ulaşılıyor.


33 mahalle, 20 mezra ve 8 yayladan oluşan oldukça geniş bir alana yayılmış büyük bir köy. Altıparmak ve komşu köy Bıçakçılar'da halkın büyük çoğunluğu Gürcüce konuşuyor. ni takip eden bir yolla ulaşılıyor, bu yol oldukça dar ve tehlikeli. Ancak bir o kadar da etkileyici. Barhal'dan sonra bir köy daha var, anlayacağınız burası yolların sonu. Barhal çevresindeki evler yörenin doğasına ve yaşam koşullarına uygun bir şekilde taş ve ahşap kullanılarak inşa edilmiş. Genelde üç katlı olan evlerde giriş katı ahır, ikinci kat yaşama mekanı, üçüncü kat ise samanlık ve malzeme depolama yeri olarak kullanılıyor. Ortaçağ'da Tao-Klarceti yöresinin önemli bir yerleşimi olduğu bilinen Barhal Altıparmak köyünde, aradan geçen bin yıla rağmen ayakta duran ve şimdi cami olarak kullanılan bir kilise var. Gürcü Kralı David Magistros tarafından 961-973 yılları arasında inşa ettirilen kilise Vaftizci Yahya'ya adanmış. Birçok kez onarılan yapı geçtiğimiz yüzyılın içinde camiye çevrilmiş. Planı Dört Kilise'yle büyük benzerlik gösteriyor, büyük olasılıkla aynı mimarın elinden çıkmış olmalı. olarak akmaya başlıyor, Yusufeli'nin içinden geçerek Çoruh'a karışıyor. Barhal yöresindeki her vadi ayrı bir güzellik taşıyor, bu vadiler çok zengin bir ekosistemi de barındırıyor. benzeyen bir başka Gürcü kilisesi var. Dört farklı yapıdan oluştuğu için, Gürcücede Othta Eklesia, yani Dört Kilise olarak anılan manastır büyük bir bazilika, güneydoğusunda iki katlı bir mezar şapeli, batıda bir yemekhane, kuzeydoğuda ise papaz okulu olduğu düşünülen iki bölümlü bir salondan oluşuyor. Güney ve batı cephesinde yer alan yazıtlardan kilisenin 961-965 yıllan arasında Kral David Magistros tarafından yaptırıldığı anlaşılıyor. Yapmadan Dönme! Barhal ve Dört Kilise manastırlarını görmeden, Bu güzelliği korumak için söz vermeden, DÖNME! 'dan Artvin'e otobüsle gitmek yaklaşık bir gün sürüyor. Bu yüzden uçakla Erzurum ya da Trabzon'a gitmek en doğrusu. Yusufeli'ye 31 km uzaklıktaki Altıparmak köyüyle ilçe merkezi arasında minibüsler çalışıyor. Bu dolmuşlarla Barhal'a 16 km uzaklıktaki Yaylalar köyünün Olgunlar Mahallesi'ne kadar gidilebiliyor. Burada yollar bitiyor, Kaçkar geçişleri genelde buradan başlıyor.


Boğazı'na paralel kalan 60 kilometrelik üçgen bir sahildir. Biçimli ve tertemiz kumsallarla kaplanmış mükemmel bir doğa harikasıdır. ve Semendirek adaları arasında derinlik 1000 metreye kadar çıkabilmektedir. , dünyada kendi kendini temizleyen körfezlerden birisidir. Dünya genelinde bu tarz körfezler toplamda 3 tanedir. Şubat, Nisan ve Temmuz aylarının 15. veya 18. gününde kendini temizlemeye başlayıp, 25. veya 28. gününde sona erer. Körfezin dibinde bulunan soğuk su ile yüzeyindeki sıcak suyun birleşimiyle oluşan akım sayesinde tüm yabancı maddelerden kendisini arındırır. Körfez'in suları yüksek oranda oksijen içerir. Bu sayede doğanın özgü çam kokusu ile denizin içerisinde barınan yosunların kokuları birleşerek doğal bir parfüm salgılar. Genel olarak Körfezin özelliklerinden bahsettik. Şimdi de mutlaka gezilmesi gereken birkaç yer tavsiyesi verelim. , özellikle dalış meraklıları için bulunmaz bir yer. Savaştan kalma batık gemiler balıklara yuva olunca, dalma meraklılarına da bu dünyanın büyüleyici güzelliğini keşfetmek düşüyor. Ancak balık yuvalarının zarar göreceğinden çekinen yörenin balıkçıları bu meraklılardan pek hoşlanmıyorlar. Olta balıkçılığı ve gezinti alanı olarak da körfez sayısız olanaklar sunuyor. Enez, Vakıfköy, Sultaniçeköy ve Erikli plajları, geniş kumsalları ve henüz kirlenmemiş deniziyle ilgi çeker. Erikli Plajı'nda belediyenin oteli vardır. Saros Körfezi'nin en popüler sahillerinden biridir. Geniş ve temiz kumsallarla kaplıdır. Pansiyon ve apart oteller bolca bulunmaktadır, fakat sezonda kalacak yer bulmak gerçekten zor olabilir. Yaz aylarında, eğlenceli ve doğal güzellikleri ile insanları kendisine çekmeyi başaran nadide sahillerden biridir. Yaz aylarında ülkemizin her yerinden, gerekse yurtdışından çoğu insan tatilini geçirmek için bu sahile gelmektedir. Kış mevsiminde nüfus azalmakta olup, sadece birkaç yerli ve emekli kesimden insanlar kalmaktadır. Merkez genellikle yazlıklarla dolup taşmış durumda fakat vakti olmayıp yazlığına gidemeyen insanlar, tatil amaçlı gelen diğer insanlara yerlerini günlük-haftalık olarak kiralamakta. Pansiyon ve apart otellerin fiyatları, oranın ortamına ve şartlarına göre çok cazip fiyatlardadır. Genellikle bu apart oteller ve pansiyonlar kumsala birkaç adım veya birkaç sokak ilerisinde yer almaktadır. Yaz aylarında, özellikle akşamları birkaç sokakta çeşit çeşit ürünler satılmaktadır. Erikli Hatıraları, Keşan Hatıraları, takı malzemeleri, deniz malzemeleri, çocuklar için oyuncaklar... Bu sokakların ortalarında genelde seyyar satıcılar bulunmaktadır. Dondurmacılar, mısırcılar, karpuz-kavuncular ve doğal meyve-sebze ürünleri satanlar. ise eskiden tuzla olarak kullanılıyordu. Şimdi balık çiftliği olan gölde kuğu, yaban ördeği, kaz ve flamingo gibi kuş türlerine de rastlanır. Körfez'in bir diğer popüler tatil yeri Yayla Sahili'dir. Nüfus yoğunluğu ve zengin yapılaşma özelliği sayesinde bu sahil adeta bir "Sahil Kenti" havasındadır. Yayla, genel anlamda sakin ve dinlenme amacıyla gelenler için en ideal yerlerden biridir. Çok çeşitli bitki örtüsüne sahip ormanları bulunmaktadır. Tertemiz Körfez suyuyla, Yayla'nın ormanları harika bir uyum içerisindeler. olarak da bilinir. Bu nedenle görülmesi gereken önemli ve ender bir yerleşim alandır. , Malkara ve Keşan üzerinden ilerlenir. Koru Dağları'nda rampa aşağıya iniş yaptıktan sonra, Çamlıca bölgesinde ise rampa yukarı bir çıkış yapacaksınız. Bu yol sizi Gökçetepe'ye götürecektir. Buradan devam ederek Sazlıdere'ye varacaksınız.


ilçesi, sadece 2500 yıllık mitolojik kalıntılarıyla meşhur değildir. Kültürel, doğal ve turistik çekiciliğiyle de gözde bir ilçemizdir. Çanakkale Boğazı ile Marmara Denizi'nin birleştiği alanda yer almaktadır. Çanakkale Savaşı esnasında nakil edilen askerlerimizin mezarlarının bulunduğu Merkez ve Çardak'taki şehitlikleri de ziyaret edebilirsiniz. Çanakkale Boğazı'nda yer alan en önemli 4 yerleşim yerinden biridir. Eski adı, Lampsakos'dur. Efsaneye göre kentin adı Bebrik Kralı Mandron'un kızı Lapseke'den gelmektedir. Lampsakos Antik Kenti'nin MÖ 670'de Kolophonlular tarafından kurulduğu sanılmaktadır. Kent, coğrafyacı Strabon'a göre Miletos koloni kentidir. Millattan Önce 499 yılında Perslere baş kaldıran Tonya halkının içerisinde yer almıştır. MÖ 471 yılında Perslerin yönetimine girmiştir. Pers Savaşlarındaki yenilgilerinden sonra Persler, kenti Yunan Komutan Themistokles'e ganimet olarak vermişlerdir. Daha sonra Atina önderliğindeki Attika-Delos Deniz Birliği'ne katılan kent, MÖ 412'de birlikten çıkmak istemişse de, tamamıyla Atina'nın kontrolüne geçen birlikten ayrılmasına izin verilmemiştir. Peloponnesos Savaşı'nın sonlarına doğru MÖ 405'de Spartalıların eline geçen yerleşme, daha sonra Persler tarafından işgal edilmiştir. MÖ 362'de özgürlüğünü kazanan kenti, MÖ 335'de Atinalı Komutan Khares işgal etmiştir. MÖ 334'de ise Büyük İskender'in egemenliğine girmiştir. Daha sonra Romalılar bölgede hakimiyetlerini kurmuşlardır. Lampsakos, Orta Çağ'da önemli bir liman olmuştur. 1356 yılında Gazi Süleyman Paşa tarafından fethedilinceye kadar, Doğu Romalıların elinde kalmıştır. Bölgede Lampsakos Antik Kenti'nin yanı sıra Umurbey'in kuzeydoğusunda ve Pekmez Pınar'da yer alan Perkote antik yerleşmesi de yer almaktadır. , Kuzeyinde Çan, Batısında Çanakkale Merkezi, Güneyinde de Çanakkale Boğazı bulunmaktadır. Boğazın karşı kıyısında ise Gelibolu Yarımadası bulunmaktadır. Genel olarak dağlık ve engebeli arazilerle kaplıdır. Ormanlık alan çok bulunsa da kereste değeri olmayan bataklık benzeri bitki örtüsüne sahiptir. Dağlar Çanakkale Boğazı'na paralel olarak uzanmaktadır. Bu nedenle kıyı kesimlerde Çardak, Umurbey ve Delta Ovaları bulunmaktadır. İlçenin rakımı 3 metredir. -Çanakkale yolu üzerinde bulunduğundan dolayı, tüm yönlere en kolay ulaşım sağlayan ilçedir. Her yarım saatte bir merkez ile karşılıklı olarak otobüs ve minibüs seferleri yapılmaktadır. Üstelik Biga minibüsleri de her yarım saatte bir bu ilçe içerisinden geçmektedir. Orhan Gazi döneminden kalan bu cami; geniş iç yapıya sahiptir. İki katlı yapı da son cemaat yeri de mevcuttur. Türkler Rumeli'ye geçerken Milattan Sonra 1345-1357 yılları arasında, kiliseden camiye Gazi Süleyman Paşa tarafından çevrildiği söylenmektedir. XIV. Yy'da 1. Murat döneminde yapılmış olan bir camidir. Bazı tarihi kaynaklarda bu caminin Orhan Gazi zamanında kiliseden camiye çevrildiğini belirtir. Günümüzde cami tamamen yıkılarak, tekrar aynı isimle yapılmıştır. 15. yüzyıldan kalmadır. Lapseki'nin kuzeydoğusundaki Çardak köyünde bulunan külliye; cami, medrese, mektep ve han yapılarından oluşur. Caminin duvarları iki dizi tuğla ve moloz taştandır. Kubbe, sağır ve yüksek 8 köşeli bir kasnağa oturur. Minare kapısı revağın içindedir. Medrese, caminin kuzeyindedir. 9 odadan oluştuğu bilinen yapı tümüyle yıkılmış durumdadır. Külliyeyi oluşturan yapılardan han, 61,90 x 18,45 m boyutlarındadır. Duvarları düzgün moloz taştandır. Çardak Beldesi'nde, Gazi Yakup Bey Cami'nin hemen yanında bulunmaktadır. Duvarları düzgün taşlardan, çatısı üç dizi şeklinde toplamda 60 sütundan oluşmaktadır. Rivayete göre Gazi Yakup Bey ve ailesinin mezarlığıdır. Çardak'ta, Belediye Binasının etrafında yer almaktadır. Korunması amacıyla, etrafı duvarlara çevrilmiştir. Lapseki'de bulunan, Gazi Süleyman Paşa Cami'nin yüz metre kuzey doğusundadır. İki kabir vardır, türbenin üzeri açıktır. Kabirlerde bulunan mezar taşlarındaki yazıtlardan Osmanlı tersane amirlerinden Cezayirli Ali Kaptan Paşa ve ailesine ait olduğu anlaşılmaktadır. 1915 yılında Çanakkale Savaşı esnasında ölen ve yaralanan askerlerimizin bir kısmı gemiler aracılığıyla Lapseki'ye sevk edilmiştir. Bunun ardından 1955 yılında Lapseki Belediye Mezarlığının yanında bulunan Şehitliğe nakil edilmiştir. Çanakkale Savaşı esnasında, Çardak Köyü hastane olarak kullanılmıştır. Yaralı askerlerimiz gemiler aracılığıyla buraya sevk edilmiştir. Ölen şehitlerimiz buraya defnedilmiştir. Çanakkale-Bursa yolu üzerinde bulunan Şehitlik, 1940 yılında abide yaptırılarak duvarlar ile çevrilmiştir. -Keşan yolunu takip ederek Gelibolu Yarımadası üzerinden geçebilirsiniz. Buradan Lapseki feribotunu ile deniz üzerinden keyifli bir yolculuk sonu Lapseki'ye varabilirsiniz.


, doğa güzellikleri ve taş evleriyle dünya genelinde ve ülkemizde üne sahip küçük bir kenttir. 16. Yy başlangıçlarında yerleşimin başladığı bu bölgede, dünyanın ilk felsefi okulu kurulmuştur. Yüzyıllar boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. "Organik Kültürler Diyarı" olarak hafızalara kazınmış ve sahip olduğu doğal güzellikleriyle beraber harika kumsallarıyla yüzyıllar boyu dikkatleri toplamıştır. Sırtını Antik dönemin efsanesi, Kazdağı'na dayayan bu ilçemiz; birçok efsanenin yaşandığı Ege Denizi'yle çevrilmiş ve ormanların yeşili, denizin mavisi ile en güzel tonların yaşandığı nadide harikalardan birisi haline gelmiştir. Babakale'den başlayarak, Küçükkuyu'ya kadar devam eden 78 kilometrelik sahil şeridi de bu ilçemize bağlıdır. Burada yaşayan yerli halk Turizm, tarım ve hayvancılık yaparak geçimini sağlamaktadır. Yerli halkın sıcakkanlılığı ve misafirperverliği sayesinde burada kesinlikle yabancılık çekmeyeceksiniz. Bölgenin ilk sakinlerinin Mysyalılar ile Luviler olduğu sanılmaktadır. Daha sonra bu bölgeyi sırasıyla; Hititler. Lidyalılar ve Persler kontrolleri altına almışlardır. MÖ 334 yılında Büyük İskender'in imparatorluğuna bağlanan bölge, daha sonra Bergama Krallığı'nın hakimiyetine girmiştir. Bunu Roma ve Doğu Roma imparatorluklarının hakimiyeti takip etmiştir. sancağına bağlı bir kaza merkezi olarak geçer. Asya ve Anadolu'nun en uç noktasında bulunan Bababurnu ilçe sınırları içerisindedir. Bababurnu'ndan Midilli Adası arası 4 mildir. İlçenin sahili 78 kilometrelik şerit halindedir. Çanakkale Ayvacık ilçesinin yüzölçümü 874 kilometre karedir. Denizden yükseliği ise 270 metredir. İlçemiz volkanik bir plato üzerinde yer almaktadır ve dağlık-tepelik bir arazi yapısına sahiptir. İlçedeki en büyük ova 30 kilometre kare ile Tuzla Ovası'dır. Doğal güzellikleri ve tarihi değeri ile bilinen Kaz Dağları, aynı zamanda eşsiz manzara seyrine sahiptir. Flora zenginliği ile bol su kaynakları sayesinde bölgedeki cennet yeryüzlerinden biridir. Kaz Dağları sınırlarının içerisinde tam 30 akarsu bulunmaktadır. Bu yüzden Homeros'un İlyada'sın da "Bin Pınarlı İda" olarak geçmektedir. Kaz Dağları'nı ziyaret ettiğinizde mutlaka Adatepe Köyü, Ayazma ve Zeus Altarı'na gitmeyi de unutmayın. Altınoluk kentini oksijen kaynağına dönüştüren en büyük faktörlerden biri Şahinderesi Kanyonu'dur. Bu bölgenin hava değişimini sağlayan Şahinderesi Kanyonu, dağdan aldığı çam kokulu havayı ovaya dağıtmaktadır. Ayrıca denizden aldığı iyot kokusunu da dağa yolluyor. Böylelikle bir nebze baca görevi görmektedir. 14. yüzyılda Sultan Murad Hüdavendigar döneminde (1359 -1389) yapılmıştır. Caminin yapımında. Roma ve Doğu Roma dönemi kalıntıları kullanılmıştır. Minaresi bulunmayan yapının ana mekanı sekizgen köşeli kasnağa oturan bir kubbeyle örtülüdür. Tonoz örtülü son cemaat yeri yanlarda basık kemerlidir. Yapılış tarihi tam olarak bilinmeyen köprü 14. yüzyıla tarihlenir. Tuzla Çayı üzerindedir. Sivri kemerli olan ve yörenin taşlarıyla inşa edilen köprü, bugün kullanılmamaktadır. köyünde, Osmanlılar tarafından 1723 yılında kurulan tarihi kale. Çeşmesi ve suyolları günümüze kadar gelebilen eserler arasındadır. Eskiden bir korsan sığınağı olan kent, şimdilerde turizmle tanışmış durumdadır. Mavi yolculuğa çıkanların da uğrak yerlerinden biridir. Adını, topraklarında yer alan kalede bulunan fenerden alır. Doğasıyla ruha dinginlik veren, tarihi zenginlikleriyle kültür arttıran bir beldemizdir. Üstelik gün geçtikçe turist sayısı artarak, popüler bir yer halini almaya başlamıştır. Dünya üzerinde en güzel balığı burada yemeniz mümkündür. Çayınızı yudumlarken, güneşin batışını izleyerek keyfini sürebilirsiniz. Körfezi ile Küçükkuyu arasında yer alan, Zeus'un Altarı gölgesinde kurulmuş, işgal yıllarında Rumlara ev sahipliği yapmış nadide ilçelerimizdendir. Bu topraklar sayesinde Rum ve Türk kültürü beraber yaşamış ve kaynaşmıştır. Adını, mitolojide yer alan güzellik tanrıçası olarak bilinen Afrodit'ten almaktadır. İnsanların, şifalı suyundan faydalanmak için geldikleri kaplıcalardır. Yapılış tarihi bilinmemektedir. Lakin, rivayete göre Cenevizliler tarafından onarıldığı düşünülmektedir. Sırtını, adeta zeytin ağaçları ile süslenmiş olan Gargaran Tepesi'ne dayamıştır. Gargaran Tepesi de, eski Yunan kültüründe bilindiği üzere tanrılarına kurbanlar sunmak amacıyla yapılmış bulunan Zeus Altarı'na ev sahipliği yapmaktadır. Ayvacık'ın güneybatısındaki Gülpınar'ın Bahçeleriçi kesiminde bulunan antik kenttir. Antik Troas bölgesinin sınırları içinde bulunan bir Aiolia kentidir. Apollon Smintheus Tapınağı ile önem kazanmıştır. Bölgede tapınak dışında, ayrıca Roma ve Doğu Roma yapıları da mevcuttur. Ancak üzerinde en fazla araştırma yapılmış olan bölüm, onarımına başlanan Apollon Smintheus Tapınağı'dır. Apollon Smintheus kültü, Anadolu kökenli ve Troas bölgesine özgü bir tapınma biçimidir. Mermer tapınak, kısa kenarlarında 8, uzun kenarlarında 14 sütun bulunan İon düzenli bir pseudo dipterostur. etkileri taşımakla birlikte, özgün bir mimari düzenlemeye sahiptir. Tapınak sütunlarda mitolojik sahneler, cenaze ve kurban törenleri vb. kompozisyonlar yer alır. 11 basamakla çıkılan stilobat, 24,30x43,50 m boyutlarındadır. Chryse'deki MERMER TAPINAK, Didim Apollon, Efes Artemis gibi kabartmalı sütünlara sahip üç tapınaktan biridir. Gülpınar Beldesi'nin kuzey batısı ile, kuzey doğusu arasında kalmaktadır. Truva'da bulunan Athena Tapınağı'ndan sonra Troas bölgesinde en önemli kutsal alanlardan birisidir. Truva Savaşı'nı konu almış kabartmalara ve mimari yapılara sahiptir. Tanrıça Athena için tasarlanmış bu tapınak 31x14m boyutlarında yapılmıştır. Tapınağın etrafını çevreleyen, sıra sütunlar görülmelidir. , Ege Denizi ile Tuzla Çayı arasındaki kayalık tepe üzerindeki kent, Midilli Adası'ndaki Methymna kenti sakinleri tarafından MÖ 1000 dolaylarında kurulmuştur. Fakat burada MÖ 13. yüzyılda Hitit Kralı IV. Tudhaliya'nın kurduğu, stratejik öneme sahip Assouwa bulunmaktaydı. Assouvva, Ege kentlerinin birliğine karşı, bölgedeki Hitit varlığının garantisi olmuştur. istikametine doğru ilerledikten sonra bu nadide kent olan Ayvacık'a ulaşabilirler. İstenildiği takdirde Edremit Körfez Havalimanı'na uçakla gelip, buradan karayolu ile de ulaşabilir.


, doğal çevrenin korunması amacıyla 1993 yılında milli park olarak düzenlenmiştir. Zeus'un Troya Savaşı'nı Kaz Dağının üzerinden izlediği, antik çağlardaki adı İda olan Kaz Dağları, havası, suyu, şifalı bitkileri ve manzarasıyla konuklarına farklı yaşam olanakları sunmaktadır. Körfezi'nin kuzey kıyısını takiben uzanan Kaz Dağları, 1993 yılında doğal çevrenin korunması amacıyla, 21.300 hektarlık alanda milli park olarak düzenlenmiştir. Milli Parka rehberle birlikte ve Milli Parklar Mühendisliğinden izin alınarak girilmektedir. Kaz Dağları mitolojiye göre üç tanrıça arasında geçen ilk güzellik yarışmasının yapıldığı yerdir. Troya Kralı Priamos'un oğlu Paris, tanrıçalar arasında yapılan güzellik kraliçesi yarışmasının tek jüri üyesidir; çünkü Zeus kararı bir ölümlünün vermesini uygun görmüştür. Bugün Kaz Dağları olarak bilinen İda Dağı'nda, kıran kırana bir rekabet söz konusu olmuştur. Paris'in kazanana vereceği elmaya karşılık; Hera Asya Krallığı'nı, Athena sonsuz akıl ve başarıyı, Aphrodite ise Spartalı Helena'nın aşkını vaat etmiştir. derler ve üstlerine birer türbe yaparlar. Sarıkız'ın doğduğu köy olan Kavurmacılar köyü sakinleri, her yıl ağustos ayında kurban kesmeye, adaklar adamaya ve Sarıkız'ın ruhuna mevlit okutmaya günümüzde de devam etmektedirler. Kaz Dağları, kendine has zengin doğası, kanyon ve şelaleleri, kültürel zenginlikleri, nehir ve derin vadileriyle ekoturizm için tam anlamıyla bir cennet. Balıkesir'in kuzey batı istikametinde yer alan bu alan, tamamıyla gezebilmek için en az bir hafta zaman ayrılmalıdır. 'nın içerisinde büyük bir alandır. Güneyinde Edremit Körfezi, doğusunda Zeytinli Çayı, kuzeyinde Karamenderes Çayı ve batısında Mıhlı Çayı arasında kalmaktadır. Bu alan yaklaşık 21,452 hektarlık bir alandır. 1994 yılından bu yan milli park olarak geçmektedir. Jeolojik konumu sayesinde, ilginç bir bitki örtüsüne sahiptir. İklimi ve toprak yapısı nedeniyle bu bölgede çok yüksek oranlarda oksijen üretimi vardır. yakınında yer alan Hasan Boğuldu Göleti'nin yardımı ile misafirlerine harika bir doğa manzarası sunuyor. İsmini sıçrayan sudan alan şelalemiz, yemyeşil doğası ve küçük göletleriyle doğayla bütünleşmiş durumda. Suyu oldukça soğuk, yüzmek isteyen misafirleri dikkatli olmalıdır. Akçay, Altınoluk yolu üzerinden devam ederek, Zeytinli Beldesi içerisinden bu şelaleye ulaşabilirsiniz. 'ya ulaşmak mümkündür. Bu patika yol üzerinde, rivayete göre Romalıların kaldığı Su Kemerlerini görülebilmektedir. Hafta sonları çok fazla ziyaretçisi olmakla beraber, hafta içi ise kafa dinlemek için ideal bir doğa ortamı elde edilebilir. Efsaneye göre adını, gölde boğulan Hasan isimli aşık bir gençten almıştır. 'nda iki adet günübirlik kullanım için alan bulunmaktadır. Güre Köyü sınırları içerisinde kalan bu alan, Akçay'a ise 6 kilometre uzaklıktadır. Günümüzde büyük ilgi gören mesire alanlarından biridir. Bu dere Kaz Dağları'nda biriken kar sularının, tepenin altından patlaması ile kendiliğinden oluşmuştur. Yamacından akan bu su, yaz aylarında da buz gibidir. Yaz sezonunda ortalama 80-100 bin arasında ziyaretçiyi ağırlamaktadır. 'ne, rehbersiz girmek kesinlikle yasaktır. Bu alanda Tahtacı Türkmenleri yüzyıllarca yaşamıştır. Efsaneler sonucunda, Türkmenlerin kutsal ziyaret alanına dönüşmüştür. Edremit Körfezine 1726 metre tepeden bakıyor ve Ayvalık Adaları ile Midilli'yi de bu alandan görmek mümkündür. , en güzel otelleri ve mekanlarıyla misafirlerine ev sahipliği yapmaktadır. Kaz dağları içerisinde yer alan bu köy, yeşil bir vadiden Edremit Körfezini gözlemektedir. Köyün manzarası Ege'ye varmaktadır. Zamane Çamlıbel halkının büyük bir kısmı Kurtuluş Savaşına katılmıştır ve Ayvalık cephesinde düşmanla çarpışıp, işgale karşı direnişte bulunmuştur. Yol üzerinde bulunan Köyün Delisi yerine uğrayıp, birbirinden güzel ve eşsiz hediyelik eşyalar elde etmek mümkündür. Ayrıca Tuncel Kurtiz'in de mezarı bu köyde bulunmaktadır. Çayı'nın yanında yer alan bir köydür. Günümüzde, yeni taş yapılaşmalar sayesinde köy tekrar hayata dönmüş durumdadır. İş adamları, sanatla uğraşan sanatçılar ve akademi camiasından akademisyenler bu köye yerleşmeye başlamıştır. Köy içerisinde ziyaretçileri tarafından çokça ziyaret edilen 850 yaşında görkemli bir çınar ağacı bulunmaktadır. Akçay yolçatıdan sadece 2,7 km uzaklıktadır. da dağın eteklerinde kurulmuş bir Tahtacı köyü. Tahtakuşlar köyü Edremit Körfezi'nin mavisiyle Kazdağı'nın yeşilinin içine gizlenmiş bir hazine. Türkiye'nin ilk özel etnografya müzesinin kurulduğu bu köy çok ünlü, gazete ve televizyonlarda hakkında sayısız haber yapıldığı için yolu buralara düşenlerce mutlaka ziyaret ediliyor. 'yı takip ettikten sonra, Yenikapı-Bandırma üzerinden ulaşmak mümkündür. Dilenirse, İstanbul'dan otobüs firmaları kullanılarak da gelmek mümkündür.


Fesleğen kokulu sokaklar, bol miktarda zeytin ağaçları ile çevrilmiş yollara ve tertemiz havaya sahip Balıkesir'in güzide Burhaniye ilçesi ülkemizde turistik açıdan nadide ilçelerimizden biri haline gelmiştir. Ege kıyısında yer alan, Ege'nin gerçek ruhunu yansıtan şirin bir ilçedir. Ege Denizi'nden 4km içeride, Burhaniye Ovası'nın güney kıyısındadır. MÖ. 15. yüzyılın ortalarında Mysia bölgesi halkı tarafından kurulan kent, Adramytteion'a bağlı kalmış ve onunla anılmıştır. Adramytteion adı bilindiği kadarıyla, Lidya Kralı Kroisos'un kardeşi Adramys'ten gelir. 'e bağlıyken, bu tarihten itibaren bağımsız bir ilçe olmuştur. İlçeye adı Sultan II. Abdülhamit Döneminde (1876- 1909), Sultan II. Abdülhamid'in oğlu Burhanettin'den dolayı verilmiştir. , Mysie bölgesinde Edremit Körfezi içerisinde yer alan en eski Anadolu şehri olarak geçmektedir. Tarihe kısa bir yolculuk için, tavsiye edilen bir gezi alanıdır. Bakir doğası ve masmavi denizi ile Burhaniye'ye bağlı olan Ören Plajı, doğal bir film platosudur. Tatilinizi, zeytin ağaçları ile birlikte geçirmek istiyorsanız mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir tatil kentidir. Burhaniye'ye 4 km uzaklıktadır. Otel, pansiyon, çeşitli eğlence merkezleri ve ince kumu ile ünlü Ören, Edremit Körfezinin en modern plaj tesislerine sahip beldeleri arasındadır, ören plajları yaklaşık 10 km uzunluğunda ve 40-60 m enindedir. Körfez bölgesindeki en büyük yat limanını bu mahalle barındırmaktadır. Bu iskele, yatları ve büyük balıkçı teknelerini ağırlamaktadır. Burada kendinizi adeta balıkçı köyünde hissetmeniz mümkündür. Ayrıca kıyıda bulunan birçok balık lokantasından, damak tadınıza uygun balık türlerini de keşfedebilirsiniz. Burhaniye'ye 3 kilometre uzaklığında bulunan bir tatil köyüdür. Diğer tatil alanlarına göre, bol miktarda eğlence merkezleri bulunmakta. Üstelik bu alanda yer alan Öğretmenler Mahallesini de ziyaret ederek çok güzel ve geniş bir kumsalda denizin tadını çıkartabilirsiniz. ilimize 80 kilometre, Balıkesir'e ise 95 kilometre uzaklığındadır. İster karayolu ile isterseniz Edremit Körfez Havalimanını kullanarak havayolu ile ulaşmak mümkündür.


bölümünde yer almaktadır. Diğer koylardan farklı olarak, bu nadide koy tamamen kayalıklardan oluşmaktadır. Denizi oldukça sakin ve dalgasızdır. Koy içerisinde 5-10-20 metreler arasında yer alan atlama falezleri bulunmaktadır. Bu falezlerden en çok ilgi çekenleri Küçük Ayıbalığı ile Büyük Ayıbalığı'dır. Adrenalin tutkunlarının vazgeçilmezi olan bu koyda, falezlere rahat çıkmak için halat kullanımı gerektirmektedir. Koy içerisinde havuz adı verilen kısımdan, denize daha sakin ve rahatça girebilmek mümkündür. Bu koyda denizin derinlik seviyesi 10 metreye ulaşabiliyor. Koy içerisinde, Karaburun Belediyesi'ne ait şemsiye ve şezlonglar mevcut ve tamamen ücretsiz halkın kullanımına sunulmuş durumdadır. Küçük bir alan da olsa, kum plajına da sahiptir. Bu plaj içerisinde de yine kullanılabilecek ücretsiz şezlong ve şemsiyeler bulunmaktadır. Koyun içerisindeki konaklama alanlarında bulunan tesisler, bungalov tarzı mimari ile tasarlanmıştır. Bu tesislerden günübirlik oda kiralayabilir, isterseniz tesis içerisinde geceleri düzenlenen DJ etkinliklerine de katılabilirsiniz. , 10 Ocak 1938 yılında kurulmuştur. Kurulum tarihinden bu yana hala hizmet vermektedir. Güneş enerjisi ile çalışan bu fener, denizden yaklaşık 97 metre yüksekliğe ve görülme erişimi ise 12 mildir. Karaburun'un terk edilmiş bu bölgesinde yıllardan beri görevine devam eden fener, Ege Denizi'ni de selamlamaktadır. 12 metrelik yükseklikte tasarlanmış, beyaz kulesi ve bahçesinde barındığı fener evi ile şahane bir görüntüsü bulunmaktadır. Karaburun'un merkezinde bulunan iskeleyi takip ederek 12 kilometrelik bir yol seyredildiğinde, yarımadanın uç noktasında bulunan Sarpıncık Köyü tabelasını göreceksiniz. Bu tabelanın istikametinde devam ederek, tepeleri çıkarak Sarpıncık Deniz Feneri'ne varabilirsiniz. , Karaburun'da yer alan iskeleden bakıldığında, göz mesafesinde görünen kara parçasıdır. Merkezden bakıldığında görülebilen tek ada olma özelliğini taşımaktadır. Bir diğer adıyla Sahip Adası olarak da bilinmektedir. Büyük Ada'daki yerli halk ise keçilerdir. İnsan eli değmeden keçilerin beslenme ihtiyacını ise, bu adaya uğrayan balıkçılar karşılamaktadır. Keçilerin günlük temel su ihtiyacını, balıkçılar bidonlar aracılığıyla tedarik etmektedir. Ege Bölgesi'nin meşhur kırlangıçları da bu adada görülmektedir. Adada adeta tümüyle doğal bir yaşam döngüsü hakimdir. Büyük Ada'nın doğal bitki örtüsünden kaynaklı, Karaburun Sahili'ne kadar varan kekik kokusu vardır. Ada üzerinde en çok yetişen bitki türünün kekik olması, doğal atmosferi bu şekilde yönlendirmektedir. . Bir de doğal oluşum ile oluşmuş koylar bulunmaktadır. Kumbükü Koyu, Dikencik Koyu ve Kocadere Koyu'nda yerleşim bulunmamaktadır. Karaburun Yarımadası, ülkemizin en büyük yarımadasıdır. Bu ada, İzmir ilimizin Körfez girişinde bulunmaktadır. Adanın yapısı girintili çıkıntılı bir yapıdadır. Eski çağlardan bu yana hala yerleşim sürmektedir. O dönemlerde adı Mimas olarak geçmektedir. Yunanlar, Persler, Romalılar, Bizanslılar gibi pek çok medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. Bölgede yapılan arkeolojik çalışmalar sonucu pek çok eski döneme ait taş el baltaları ve ilkel çanaklar bulunmuştur. Günümüzde tarihi ve doğa güzellikleri sebebiyle pek çok turistin ilgisini çekmiştir. Sazak Köyü'nde eski dönemlerde 120 hane barınmaktaydı. Bu hanelerden yaklaşık 100 tanesi Rumlara, 20 tanesi ise Türklere aitti. Rum ve Türk halklarının barış içerisinde, bir arada yaşadığı nadir köylerden birisiymiş. Köy içerisinde Rumlara ait bir kilise ve mezarlık bulunmaktadır. Yine köy girişinde Türklere ait bir mezarlıkta bulunmaktadır. Köy aşağısında bulunan unutulmuş bu çeşme, mimari yapısından dolayı Osmanlı dönemine ait olduğu düşünülüyor. , pek bilinmemekle birlikte, adeta bilenen için bir sığınak niteliğindedir. kesme taş örgü duvar yapısı ile inşa edilmiştir. Cami, tek kubbeden oluşmaktadır. Minaresi, kare bir kürsü üzerine oturtulmuştur. Cami'ye ait herhangi bir inşa veya usta kitabe bilgisi bulunmamaktadır. Vakıflar Müdürlüğü'nün hazırladığı camiye ait kitabe levhasında bir yapılış hikayesi bulunmaktadır. Büyük Ada'yı, iskeleden izlemek ve manzarasının keyfine varmak mümkündür. İskele, küçük balıkçı tekneleri ile süslenmiş gibidir. Merkez bölgede yer aldığı için market, restoran ve otel gibi işletmeler İskelenin etrafında yer almaktadır. Bu bölgede yer alan deniz, dip yapısı nedeniyle dalışlar için en ideal denizlerden biridir. Bu sebepten dolayı, bölgede pek çok dalış kursu ve okulları bulunmaktadır. ile Karaburun arası ortalama 102 kilometredir. Özel aracınız ile bu yolu yaklaşık olarak 1 saat 30 dakikada tamamlayabilirsiniz.