başta olmak üzere bir çok tarihi eseri bünyesinde bulunduran bu önemli mahallenin sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Binbirdirek, batısında Küçükayasofya, doğusunda Cankurtaran mahalleleri ve doğusunda ise İstanbul Boğazı bulunmaktadır. Topkapı Sarayı'nın dış bahçeleri sayılan Gülhane Parkı'nın Sarayburnu girişinde bulunan sütun. 4. yüzyıla ait olduğu sanılmaktadır. Sütunun yüksekliği 15 metredir. Kaidesi üç basamak üzerine oturmaktadır. Gövdesi yekpare mavi damarlı mermerden oluşur ve Korinthos üslubunda bir başlığı vardır. Bu başlığın bir yanında bir kartal kabartması bulunmaktadır. Gotlar Sütunu, kaidesindeki Latince yazıttan anlaşıldığı üzere, Gotlar'a karşı kazanılan bir zafer anısına dikilmiştir. Topkapı Sarayı ile Sarayburnu arasında yer alan, Topkapı Sarayı'nın dış bahçeleri olarak kabul gören park. yaklaşık 100 dönümlük bir alana yayılmıştır. Parkın ortasından geçen yolun iki yanında çay bahçeleri ve çocuk parkları bulunmaktadır.1839 yılında Tanzimat Fermanı Gülhane Parkı'nda okunmuştur. Ayrıca, burası Atatürk'ün Latin harflerini halka gösterdiği ilk yerdir. Eminönü, Kazım İsmail Gürkan Caddesi üzerinde bulunan barok üslubunda inşa edilmiş hamam. bu yasaktan önce yapılan son büyük hamamdır.2003 yılında dünyanın en iyi hamamı seçilen Cağaloğlu Hamamı, turistlerin kadınlı erkekli bir arada yıkanabildikleri turistik bir hamamdır. Şehri çevreleyen yedi tepeden ilki olan, Sultanahmet Camisi, Ayasofya ve Türk-İslam Eserleri Müzesi'nin çevrelediği meydandır. 2. yüzyılın sonlarına doğru Roma imparatoru Septimius Severus buraya bir hipodrom yaptırmıştır. Konstantinopolis'in kurucusu Constantinus (324-337) ise Hipodrom'u elden geçirerek daha büyüğünü yaptırmıştır. Doğu Roma imparatorluğu döneminde Büyük Saray, Ayasofya gibi birçok önemli yapı Hipodrom'un çevresinde yapılmıştır. Ayrıca, İstanbul'a getirilen Örme Sütun, Dikilitaş ve Yılanlı Sütun gibi birçok anıt da buraya dikilmiştir. Milion taşı ise, Hipodrom'un çevresinde yer alan başka bir anıttır. Milion Taşı'ndan dolayı burası dünyanın başlangıç noktası sayılmaktadır. Bilinen bütün merkezlerin uzaklığı buradan başlanılarak ölçülmüştür. Ayrıca, bütün önemli yollar da buradan başlamıştır. Günümüze yuvarlak güney ucu dışında hiçbir bölümü ulaşamayan Hipodrom'da genellikle at yarışları yapılmıştır. Yarışmacılar yeşil, mavi, kırmızı ve sarı gibi takımlar oluşturmuş ve her takım belirli politik güçler tarafından desteklenmiştir. Maviler havayı, beyazlar suyu, yeşiller toprağı, kırmızılar ateşi temsil etmiştir. Bunun yanı sıra halk, kırmızılarla yeşiller ve beyazlarla maviler olmak üzere iki grup üzerinden dörde bölünmüştür. Aristokratlar mavileri, işçiler de yeşilleri tutmuştur. Hipodrom'da at yarışlarının yanında müzik, dans, akrobasi gibi çeşitli alanlarda gösteriler ve toplantılar da düzenlenmiştir. Latin İstilası'nda şehrin diğer yerleri gibi burası da yağmalanmıştır. Osmanlı imparatorluğu döneminde de Doğu Roma İmparatorluğu'nda olduğu gibi şehrin en önemli merkezlerinden biri olmuştur. Bu dönemde At Meydanı adıyla anılmıştır. Ayasofya'nın camiye dönüştürülmesi ve zamanla eklenen yapılarla külliye halini gelmesiyle, Sultanahmet Külliyesi ve Camisi'nin de yapılmasıyla kültürel ve sosyal hayatın önemli bir merkezi olma özelliğini devam ettirmiştir. Günümüzde ise, Sultanahmet Meydanı, doğal güzelliği ve tarihi dokusu bakımından İstanbul'un en fazla ilgi gören turistik meydanıdır. Sultanahmet Meydanı kültürel yapılarıyla dünyanın en görkemli meydanlarından biridir. Kuşkusuz bu yapıların en önemlisi kilise olarak inşa edilen, fetihten sonra camiye dönüştürülen ve günümüzde müze olarak kullanılan Ayasofya'dır. Sultanahmet Meydanı'nda, Topkapı Sarayı ile Sultanahmet Camisi arasında yer alan, kuşkusuz ki Dünya Kültür Mirası'nın en ilgi çekici ve en önemli üyesi olan ve günümüzde müze olarak kullanılan yapı. 'un fethinden sonra camiye, 1935 yılında da müzeye dönüştürülmüştür. Bugünkü Ayasofya'nın bulunduğu yere ilk kilisenin, Konstantinopolis'i kuran Constantinus (324-337) tarafından yaptırıldığı ve yapımın 360 yılında oğlu Constantius (337-361) tarafından tamamlandığı sanılmaktadır. Fakat kimi kaynaklar baba Constantinus döneminde kilise yapılmadığını, Ayasofya'nın oğul Constantius döneminde inşa edildiğini aktarmaktadır. Ahşap çatılı bu kilise, o dönem şehirde bulunan en büyük yapılardan biri olduğu için Büyük Kilise adıyla anılmıştır. 404 yılında Patrik Khrysostomos'un sürgüne gönderilmesi üzerine patlak veren halk ayaklanmasında kilise yanmıştır. İkinci kilise 415 yılında II. Theodosios (408-450) tarafından Mimar Rufinos'a yaptırılmıştır. Günümüze birkaç parçası ulaşan bu kilise de 532 yılında Hipodrom'da başlayan ve çok şiddetli yaşanan Nika Ayaklanmasında yanmıştır. Bunun üzerine lustinianos (527-565), ikinci kilisenin kalıntıları üstüne daha önce hiç görülmemiş büyüklükte bir kilise yapma kararı almıştır. Kiliseyi yanmaması için tuğla, taş ve mermerden yaptırmıştır. Ayasofya'nın yapımı için malzeme olarak Efes Diana Tapınağı'ndan 8 somaki sütun, Marmara ve Eğriboz adaları ile Akdeniz ülkelerinden özenle seçilmiş çeşitli renklerdeki mermerler getirilmiştir. Ayasofya'nın mimarları Tralles'li Matemetikçi Antliemios ve Miletos'lu Isidoros'tur. Ayasofya sözcüğü Hagia Sophia'dan gelmektedir. Yapı Azize Sophia'ya adanmış olmasından dolayı bu isimle anılmıştır. Kilise 5 yıl süren yapım çalışmalarından sonra 537 yılında açılmıştır. Büyüklüğü ve ihtişamı bakımından yüz yıllar boyunca bir benzerine rastlanmamış olan Ayasofya, aynı zamanda lustinianos döneminin (527-565) siyasal ve ekonomik gücünün bir göstergesidir. Mimari açıdan yapı Antik Yunan ve Roma Mimarisi'ni izlemiştir. Fakat Ayasofya ile birlikte büyük bir kubbenin dikdörtgen bir mekanı örtmesi ilk kez denenmiştir. Ayasofya'dan önceki büyük kubbeler yuvarlak mekanları örtmüşlerdir. Ayasofya'nın kubbesi 558 yılında meydana gelen depremde yıkılmıştır. Yeni kubbe 6,25 metre daha yüksek olarak Ayasofya'nın mimarı Isidoros'un yeğeni Genç Isidoros tarafından yapılmış ve kilise 562 yılında yeniden açılmıştır. Yapı Doğu Roma imparatorluğu döneminde meydana gelen çok sayıda depremde zarar görmüş ve birçok kez de onarılmıştır. Latin istilası sırasında da yağmalanmış ve birçok değerli eşya ile altın, gümüş ve fildişinden yapılmış süslemeler Avrupa'daki kiliselere gönderilmiştir. Doğu Romalılar'ın şehre tekrar egemen olmasından sonra yapı onarılmıştır. 70 x 100 metrelik bir alana yayılmış olan yapı birçok kez onarım görmüştür. 10. ve 14. yüzyıllarda iki defa yıkılan kubbe aynı yüzyıllarda onarılmıştır. Bu onarımlardan dolayı Ayasofya'nın kubbesi çember olma özelliğini yitirmiştir. Kubbenin kuzey ve güney yönlerindeki çapı 31,87 metre, doğu ve batı yönlerindeki çapı ise 30,87 metredir. Yüksekliği ise 55,60 metredir. Kubbe 4 küresel bingi aracılığıyla 4 kemere, bu 4 kemer de yükseklikleri 24,3 metre olan 4 fil ayağına oturmaktadır. Ana kubbe batı ve doğu yönlerinde bulunan iki yarım kubbeyle, kuzey ve güney yönlerinde ise, iki sıra pencereli duvarlarla desteklenmiştir. Sonradan kuzey ve güney yönlerine inşa edilen ek yapılarla kubbenin yıkılmasının önüne geçilmeye çalışılmıştır. Yapının ağırlığını 40 tanesi aşağıda, 67 tanesi de üst katta olmak üzere toplam 107 sütun taşımaktadır. Bu sütunların çoğu yeşil somaki mermerden, sekizi ise Mısır somakisindendir. Ayasofya 40 pencereyle aydınlanmaktadır. Eski dönemdeki figürlü mozaiklerin ikonakırıcılık döneminde bozuldukları sanılmaktadır. O dönemden geriye yalnızca bitkisel ve geometrik motifli mozaikler kalmıştır. Günümüze ulaşan figürlü mozaikler ise, 9 ve12. yüzyıllar arasında yapılmıştır. Kucağındaki İsa ile tahta oturan Meryem'in betimlendiği mozaik Ayasofya'nın güney kapısının üzerinde bulunmaktadır. Meryem'in bir yanında şehrin maketini sunan Constantinus, diğer bir yanında ise Ayasofya maketini sunan lustinianos yer almaktadır, imparatorluk Kapısı'nın üzerinde bulunan 9. yüzyıla ait mozaikte ise, tahta oturan İsa'nın önünde diz çöken VI. Leon (886-912) betimlenmiştir. Ayasofya'yı üç yönden kuşatan üst galerilere çıkan yolun sağından güney galerideki Mermer Kapı'ya varılmaktadır. Synode Meclisi üyeleri burada toplantılar düzenlemiştir. Bu kapının sağında yer alan mozaik Deisis adını almaktadır. İsa'nın sağında Meryem, solunda ise Vaftizci Yahya betimlenmiştir. 12. yüzyıla ait olan mozaikte Meryem ve Yahya, İsa'dan insanlık için şefaat dilemektedirler. Bu mozaiğin biraz ilerisinde, IV. Haçlı Seferi'yle İstanbul'a gelip, burada ölen Latin Komutan Henricus Dandolo'nun mezarı bulunmaktadır. Güney galerisinin sonunda ise, kucağındaki İsa ile Meryem, imparator II. loannes Komnenos (1118-1143) ve eşi Eirene'nin betimlendiği 12. yüzyıla ait bir mozaik yer almaktadır. Sunulan altın kesesi ve ruloyla Ayasofya'ya yapılan yardım anlatılmaktadır. Burada bulunan diğer mozaikte ise, tahta oturan İsa ile imparator IX. Konstantinos Monomakhos (1042-1055) ve imparatoriçe Zoe betimlenmiştir. Bu mozaikte de benzer bir şekilde Ayasofya'ya yapılan yardım anlatılmıştır. İstanbul'un fethedildiği dönemlerde Doğu Roma İmparatorluğu'nun içinde bulunduğu yetersiz ekonomik koşullardan dolayı, Ayasofya'ya gerekli özen gösterilememiştir. İstanbul fethedildikten sonra, Fatih Sultan Mehmed (1451-1481) Ayasofya'ya ilk kez girerken yapının döşeme taşlarının kırıldığını görmüş ve hemen bu taşları kıranı cezalandırmıştır. Fatih Sultan Mehmed'in emriyle Ayasofya camiye dönüştürülmüş ve İstanbul'daki ilk cuma namazı burada kılınmıştır. Daha sonra Ayasofya ciddi bir onarım görmüş, yapının güneybatı yönüne bir minare eklenmiştir. Ayrıca, yine aynı dönemde günümüze kadar gelebilmiş olan mihrap yapılmıştır. Fakat bu dönemde yapılan medrese günümüze ulaşamamıştır. II. Bayezid döneminde (1481-1512) kuzeydoğu yönüne bulunan minare yapılmıştır. II. Bayezid ve Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) dönemlerinde Ayasofya'da bulunan mozaikler sıvayla örtülmüştür. Ayasofya, Mimar Sinan tarafından yeniden elden geçirilmiştir. Mimar Sinan Ayasofya'nın çevresini düzenlemiş, iki kalın minare yapmış ve yapıya destek duvarlar ekleyerek Ayasofya'nın yıkılmasının önüne geçmiştir. Ana mekanın girişinin kenarında bulunan büyük mermer küpler, 16. yüzyılda Bergama'dan getirilmiştir. Mermer minber ve vaaz kürsüsü IV. Murad döneminde (1623-1640) yapılmıştır. Kubbe yazısını ve büyük levhalara Allah, Muhammed, Ömer, Osman Ali, Haşan, Ebu Bekir ve Hüseyin isimlerini yazan ünlü Hattat Kazasker Mustafa izzet Efendi'dir. Ayrıca, OsmanlI döneminde yapıya, medrese, sıbyan mektebi, kütüphane, şadırvan, Sultan II. Selim, Sultan III. Mehmed, Sultan III. Murad ve şehzadelerin türbeleri, imaret ve hünkar mahfili eklenmiştir. Deesis Mozaiği'nde İsa figürü, Üst Galeri. İsa'nın sağında Meryem, solunda ise Vaftizci Yahya betimlenmiştir. 12. yüzyıla ait olan mozaikte Meryem ve Yahya, Isa'dan insanlık için şefaat dilemektedirler. Ayasofya'nın kuzeybatısında gözenekli taştan bir sütun bulunmaktadır. Bu sütunun ortasında insanların parmaklarını değdirmeleriyle oluştuğu sanılan büyük bir delik vardır. Kutsal sayılan bu deliğe insanlar parmaklarını sokup bir dilekte bulunmaktadırlar. Eğer parmak nemlenirse, dileğin gerçekleşeceğine inanılır. Bu sütun Terleyen Direk ve Ağlayan Direk adlarıyla anılmaktadır. Çünkü gözenekli bir taş olan sütun havadaki buharı emmekte, daha sonra da bunu dışarı atmaktadır. 1847-1849 yılları arasında Ayasofya, Sultan Abdülmecid'in (1839-1861) emriyle İtalyan Mimar Gaspare Fossati ile kardeşi Giuseppe Fossati tarafından onarılmıştır. Aynı dönemde kubbe demir çemberlerle sağlamlaştırılmıştır. Cumhuriyet'in ilk yıllarında da Ayasofya uzman bir ekip tarafından onarılmıştır. Bir süre sonra ise, Amerikan Bizans Enstitüsü'nden Thomas Whittemore sıvayla örtülmüş mozaikleri temizlemiş ve gün ışığına çıkarmıştır. Atatürk'ün isteği üzerine Ayasofya'nın müze olarak düzenlenmesi kararı alınmıştır. 1935 yılında da Ayasofya müze olarak ziyarete açılmıştır. Ayasofya Müzesi, pazartesi günü dışında her gün 09.20-16.30 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. İki çeşmeden biri Ayasofya'nın avlusunun girişinde, diğeri avlunun dışında yer almaktadır. Mermerden yapılan çeşmelerin biri dört pencereli ve kubbelidir, diğerinin üstü saçaklı bir çatıyla örtülmüştür. Sultan İbrahim (1640-1648) tarafından yaptırılan çeşme İbrahim Çeşmesi adıyla da bilinmektedir. Sultanahmet'te, Ayasofya Müzesi'nin karşısında bulunan anıt taş. merkez alınarak çizilmiştir. Ayasofya da özellikle Milion Taşı'nın yakınına inşa edilmiştir. Daha sonraları ise, İslam dünyası Ayasofya'nın alemini Sıfır Noktası olarak kabul etmiştir. Bütün yollar Roma'ya çıkar" sözü de Milion Taşı'ndan ileri gelmektedir. Sultanahmet, Yerebatan Caddesi üzerinde yer alan, Doğu Roma İmparatorluğu'nun en büyük yeraltı sarnıcıdır. , her gün 09.00-17.30 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. , Almanya İmparatoru II. Wilhelm'in İstanbul ziyareti anısına, Mimar Schoele tarafından Almanya'da yapılmıştır. Fakat çeşmenin planı Mimar Spitta'ya aittir. Parçalar halinde İstanbul'a getirilerek, bugünkü yerine kurulan çeşmenin açılışı 1 Ocak 1901 tarihinde yapılmıştır. Çeşmenin içi altın, dışı çinilerle kaplı kubbesi sekiz mermer sütunla desteklenmiştir. Sultanahmet Meydanı'nda bulunan, Doğu Roma döneminde Mısır'dan getirilen anıt. Doğu Roma imparatorluğu döneminde Hipodrom'da yer alan üç önemli anıttan biridir. Diğer anıtlar Örme Sütun ve Yılanlı Sütun'dur. Dikilitaş ilk olarak, Mısır Firavunu III. Tutmosis'in (MÖ 1504-1450) Asya Zaferi anısına, Heliopolis'teki Karnak Tapınağı'nın önüne dikilmiştir, lulianus döneminde (361-363) İstanbul'a getirilmiş, I. Theodosius döneminde (379-395) ise, mermer kaidesine yerleştirilmiştir (390). Bu yüzden sütuna Theodosius Sütunu da denilmiştir. Dikilitaş yekpare pembe granitten yapılmıştır. 18,74 metre yüksekliğindeki Dikilitaş, Mısır Firavunu III. Tutmosis'in zaferlerini anlatmaktadır. Kaidesinde bulunan yazıtlarda ise, İstanbul'a getirilişi ve kaidesine yerleştirilişi anlatılmaktadır. Zamanla toprağa gömülen kaidenin alt kısmı, C. T. Newton'un 1857 yılında yaptığı kazıyla yeniden ortaya çıkarılmıştır. Dikilitaş'ın üzerinde bulunan tunç küre 865 yılındaki depremde düşmüş ve bir daha yerine konmamıştır. Sultanahmet Meydanı'nda bulunan üç önemli anıttan biri olan, tunçtan yapılmış ve birbirine dolanmış üç yılanı gösteren, Antik Yunan'da barbarlık karşıtlı olarak anlamlandırılan anıt. Doğu Roma imparatorluğu döneminde Hipodrom'da yer alan üç önemli anıttan biridir. Diğer anıtlar Dikilitaş ve Örme Sütun'dur. Yılanlı Sütun, tunçtan yapılmıştır ve birbirine dolanmış üç yılandan oluşmaktadır. Antik Yunan'daki siyasal ve sosyal örgütlenmelere polis adı verilmiştir. Yunan anakarası MÖ 6. ve 5. yüzyıllarda Yunan polisleriyle Persler arasında geçen iki büyük savaşa tanık olmuştur, ikinci savaşta Persler, Atina'nın önderlik ettiği Yunan polislerine Salamis Deniz Savaşı'nda yenilmiş, daha sonra Persler'in son kuvvetleri de Sparta'nın önderliğindeki polislere Plataiai Savaşı'nda yenilmiştir. Yunanhlar'ı köle olmaktan kurtaran bu savaşların anısına, Sparta'nın iki kralından biri olan Pausanlas, Delphoi'daki Apollon Tapınağı'na birbirine dolanmış üç yılandan oluşan bir sütunla desteklenen üç ayaklı bir kazan hediye etmiştir. Sütunun üzerine Pers savaşlarına katılan polislerin adları yazılmıştır. Roma imparatoru Constantinus (324-337) bu sütunu söktürerek İstanbul'a getirmiş ve Hipodrom'a diktirmiştir. Antik Yunanlılar tarafından Barbarlık karşıtı olarak anlamlandırılan Yılanlı Sütun'un İstanbul'a getirilmesi, İstanbul'un bir uygarlık kalesi olduğuna yapılan vurgudur. Anıt Latin İstilası sırasında zarar görmüştür. Altında bulunan su yolundan dolayı, Doğu Roma imparatorluğu döneminde çeşme olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Anıtın toprağa gömülü kısmı 1856 yılında yürütülen kazı çalışmaları sonucunda ortaya çıkarılmıştır. 18. yüzyılda kopan yılan başlarından biri Arkeoloji Müzesi'nde, diğeri British Museum'dadır. Sultanahmet Meydanı'nda bulunan, Doğu Roma dönemine tarihlenen anıt sütun. Tam olarak ne zaman yapıldığı bilinmemektedir. Doğu Roma imparatorluğu döneminde Hipodrom'da yer alan üç önemli anıttan biridir. Öteki anıtlar Dikilitaş ve Yılanlı Sütun'dur. Diğer anıtlarla birlikte önemi halen devam etmekte olan Örme Sütun, VII. Konstantinos Porphyrogenetos döneminde (913-959) ya yerine dikilmiş ya da onarılmıştır. Yontma taştan yapılan sütun, bir zamanlar üzerinde bulunan tunç küreyle birlikte 32 metre yüksekliğindeydi. 1,60 metre yükseklikteki bir kaideye oturan sütunun bugünkü yüksekliği ise 20,68 metredir. Örme Sütun'u süsleyen ve üzerinde İmparator I. Basileios'un (867-886) yaptığı savaşların anlatılıdığı tunç levhalar ve sütunun üzerinde bulunan tunç küre, Latin İstilası sırasında sökülerek daha çok sikke basımında kullanılmıştır. Sultanahmet'te, Adliye Sarayı'nın karşısında bulunan sarnıç. Constantinus'un (324-337) Konstantinopolis'i kurduğu dönemde, yanında bulunan Senatör Philoksenos tarafından yaptırılmıştır. Yapının asıl adı Philoksenos Samıcı'dır. Senatörün kendisi için yaptırdığı sarayın sarnıcı olduğu sanılmaktadır, lustinianos döneminden (527-565) kaldığı da iddia edilmektedir. Yerebatan'dan sonraki en büyük kapalı sarnıçtır. Sarnıcın uzunluğu 64, genişliği 65, yüksekliği de yaklaşık 15 metredir. Sarnıçta 14'er sütunluk 16 sırada, toplam 224 sütun varken, günümüze ancak 212'si ulaşabilmiştir. Osmanlı imparatorluğu döneminde çok direkli anlamına gelen 'Binbirdirek' adıyla anılmıştır. Sultanahmet Meydanı'nda bulunan İbrahim Paşa Sarayı içinde kurulu olan ve Türk-İslam eserlerinin sergilendiği müze. İbrahim Paşa Sarayı, Osmanlı dönemi özel konutlarının en büyüğü ve saray olarak da adlandırılan yegana sivil yapıdır. adını alan müze, 1983 yılında da bugünkü yerine taşınmıştır. Müzede, değişik dönemlere ait çok sayıda Türk ve İslam eserleri sergilenmektedir. Bunlar arasında Anadolu, İran, Kafkas ve Selçuk halıları, Halife Ali ve Osman'ın el yazması Kuran'larının aslı, çeşitli İslam el yazmaları bulunmaktadır. Türk-İslam Eserleri Müzesi, pazartesi günleri dışında her gün 09.30-16.30 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. Sultanahmet Meydanı'nda, Ayasofya'nın tam karşısında bulunan külliye ve cami. Külliyenin temeli, Sultan I. Ahmed'in de katıldığı bir törenle 1609 yılında atılmıştır. Bizzat Padişah ve dönemin ileri gelenleri simgesel de olsa temel kazma işinde çalışmıştır. Açılış töreni 1616 yılında yapıldığı halde, külliye Sultan I. Ahmed'in ölümünden sonra 1619 yılında tamamlanmıştır. Yapı, Doğu Roma imparatorluğu'nun sarayının bulunduğu yere inşa edilmiştir. Külliye, cami, medrese, sıbyan mektepleri, hünkar kasrı, çarşı, darüşşifa, tabhane, imaret ve türbe bölümlerinden oluşmaktadır. Sultanahmet Camisi İstanbul'un tek altı minareli camisidir. Minarelerin dördü üç şerefeli, ikisi de iki şerefelidir. Sultanahmet Külliyesi'nin arastası, Arasta Bazaar ve Sipahi Çarşısı adlarıyla da bilinmektedir. Büyük Saray Mozaikleri Müzesi'ne bu çarşıdan girilmektedir. Külliyenin ortasında bulunan cami, içinde bulunan 20 bini aşkın çininin renginden dolayı yabancılar tarafından Mavi Cami olarak adlandırılmıştır. Dört fil ayağı üzerine oturtulmuş olan caminin ana kubbesi, 33,60 metre çapında ve 43 metre yüksekliğindedir. Bu büyük kubbe 4 yarım kubbeyle desteklenmiştir. Camide 6 eş sıra halinde 260 pencere bulunmaktadır. Külliyenin önemli bir parçası olan ve dış avlusunda bulunan Hünkar Kasrı, bir cami etrafında yapılan ilk sultan kasrıdır. Sultan I. Ahmed, eşi Kösem Sultan, oğulları Sultan II. Osman (1618-1622) ve Sultan IV. Murad (1623-1640) ve bazı torunlarına ait türbe, külliyenin kuzeydoğu köşesinde yer almaktadır. Külliyede bulunan medrese de, günümüzde başbakanlık arşiv deposu olarak kullanılmaktadır. Temeli Sultan 1. Ahmed tarafından atılan cami, 1619 yılında, Sultan l. Ahmed'in ölümünden sonra tamamlanmıştır. Sultanahmet'te, Sultanahmet Külliyesi'nin bir parçası olan Hünkar Kasrı'nda bulunan müze. 1979 yılında halı, 1982 yılında ise kilim bölümleri açılmıştır. Çeşitli dönemlere ait Uşak halıları, Anadolu'nun farklı yörelerinden çeşitli kilimler ve Osmanlı Saray kilimleri sergilenmektedir. Hah ve Kilim Müzesi, pazar ve pazartesi günleri dışında her gün 09.00-12.00 /12.30-16.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. Girişi Sultanahmet Camisi'nin güneyinde bulunan Arasta Bazaar içinde olan Doğu Roma İmparatorluk sarayının mozaiklerinin sergilendiği müze. Günümüze çok az kalıntısı ulaşan Büyük Saray, Doğu Roma İmparatorluğu'nun imparatorluk sarayıdır. Ayasofya'nın alt tarafından, Sultanahmet Camisi'nin bulunduğu yerin üzerinden Marmara Denizi'ne kadar uzanan, bölümleri çeşitli dönemlerde inşa edilmiş bir yapılar topluluğudur. Bu yapılar topluluğu kasırlar, tören salonları, kiliseler, teraslar, oyun salonları ve bahçelerden oluşmaktadır. Sarayın ilk bölümü olan Khalke Sarayı, Konstantinopolis'in kurucusu Constantinus (324-337) tarafından yaptırılmıştır. Sarayın ana giriş kapısı da bu adla, yani Khalke Kapısı adıyla anılmıştır. 532 yılındaki Nika Ayaklanmasında yanan Khalke Sarayı'nın yerine, I. lustinianos (527-565) daha büyüğünü yaptırmıştır. Constantinus döneminde ayrıca Daphne Sarayı ve Magnaura Sarayı yaptırılmıştır. Daha sonra yapılar topluluğuna Skholai, Noumera, Akkoubiton bölümleri eklenmiştir. II. Theodosios döneminde (408-450) Bukoleon Sarayı ve bu sarayın limanı, II. lustinos (565-578) ve II. Tiberos (578-582) dönemlerinde mozaiklerle süslenmiş bir taht odası, V. Konstantinos döneminde (741-775) içinde kutsal eşyaların saklandığı Meryem Kilisesi ve loannes I. Tzimiskes dönemine (969-976) kadar irili ufaklı bazı yapılar bu yapılar topluluğuna eklenmiştir, loannes I. Tzimiskes döneminde ise, yapılar topluluğu onarılmış ve mozaiklerle süslenmiştir. I. Aleksios Komnenos döneminde (1081-1118) bu sarayın imparatorların ikametgahı ve toplantı salonu olarak kullanılmasına devam edilmiş, fakat Manganoi ve Blakhernai sarayları daha fazla önem kazanmaya başlamıştır. Latin istilası (1204-1261) sırasında saray yağmalanmış ve bazı bölümleri yıkılmıştır. Latin hakimiyetinden sonra ise, Doğu Roma imparatorları kısa bir süre Manganoi Sarayı'na, buradan da Blakhernai Sarayı'na yerleşerek Büyük Sarayı terk etmişlerdir. Her ne kadar Doğu Romalılar İstanbullu Latinler'den geri almışlarsa da, imparatorluğun Latinler'in şehre verdiği zararın üstesinden gelebilecek ve şehri eski ihtişamına ulaştırabilecek bir ekonomik gücü olmamıştır. Fatih Sultan Mehmed'in (1451- 1481) İstanbul'u fethettiği dönemde Büyük Saray harabe halindedir. Bu nedenle Fatih Sultan Mehmed sarayı gördüğünde bir İranlı şairin şu beyitini söylemiştir: "Bum nevbet mizened der gümbed-i Afrasiyab, Perdedari miküned der kasrı Kayser Ankebut" . adını, sarayın önünde bulunan ve aslanın boğaya saldırmasını betimleyen bir heykelden almıştır. , çarşamba günleri dışında her gün 09.30-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. Sultanahmet Camisi'nin güneyinde Torun Sokak üzerinde bulunan, Sultanahmet Külliyesi'nin arastası olarak inşa edilmiş çarşı. Arasta Bazaar ya da Arasta Pazarı Sultanahmet Külliyesi'nin arastası olarak inşa edilmiş ve 1980'li yıllarda onarılmıştır. Karşılıklı olarak konumlanmış dükkanlarda el dokuması halılar, seramikler, mücevherler, deri ürünleri ve ayrıca turistik eşyalar satılmaktadır. Büyük Saray Mozaikleri Müzesi, Arasta Çarşısı'nın bir bölümü üzerine kurulmuştur ve müzeye bu çarşıdan girilmektedir. Sultanahmet Meydanı'nda, Ayasofya'nın karşısında bulunan hamam. 'nı Mimar Sinan Osmanlı hamam mimarisi çizgisinde inşa etmiştir. Fakat genellikle birbirine bitişik olarak yapılan kadınlar ve erkekler bölümünü, 75 metre uzunluğunda bir duvarla ayırmıştır. Girişi revaklı olan erkekler bölümünü kuzeye, girişi revaksız olan kadınlar bölümünü ise güneye yerleştirmiştir. Uzun bir süre kapalı kalan hamam onarılmış ve müze olarak düzenlenmiştir. Günümüzde ise, Kültür Bakanlığı'nın denetiminde Halı ve Kilim Satış Mağazası olarak hizmet vermektedir. Hamam, Osmanlı İmparatorluğu tarihinde belki de adı en çok geçen kadın olan, Kanuni Sultan Süleyman'ın Başhasekisi Hürrem Sultan tarafından yaptırılmıştır. Topkapı Sarayı'nın birinci avlusunun kapısı olan Bab-ı Hümayun'un önünde bulunan çeşme. 1728-1729 yılları arasında Sultan III. Ahmed döneminde (1703-1730) Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından Mehmed Ağa'ya yaptırılmıştır. Kare planlı çeşmenin üzeri geniş ve süslü bir saçaklı çatıyla örtülüdür. Bu saçaklı çatının üzerinde altın alemli, biri ortada, diğerleri köşelerde olmak üzere 5 kubbe bulunmaktadır. Çeşmenin her bir köşesinde sebiller ve her bir yüzün ortasında çeşmeler yer almaktadır. III. Ahmed Çeşmesi'nin bütün yüzleri ince işlenmiş taş ve çini süslemelerle bezenmiştir. Çeşme, Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından Mimar Mehmet Ağa'ya yaptırılmıştır. III. Ahmet Çeşmesi, Osmanlı döneminde yapılan meydan çeşmelerinin en güzeli ve anıtsal olanıdır. Ayasofya ile Topkapı Sarayı arasında bulunan tarihi sokak. ismini 18. yy'da yapılmış olan bir çeşmeden alan, Ayasofya ile Topkapı Sarayı'nın dış duvarları arasında uzanan Soğukçeşme Sokağı, Turing tarafından restore edilmiştir. Bu sokaktaki ahşap yapılar yeniden düzenlenerek sokağa, Tarihi Yarımada'nın dokusuna uygun bir görünüm sağlanmıştır. Soğukçeşme Sokağı'ndaki evlerin bir kısmı pansiyon olarak kullanılmaktadır. Trafiğe kapalı olan sokakta evlerin kendilerine has isimleri bulunmaktadır. Geçtiğimiz yıllarda aramızdan ayrılan, İstanbul'un tarihi çehresinin değişmesinde ve günümüze kazandırılmasında önemli rol oynaya Çelik Gülersoy, Soğukçeşme Sokağı'nda bulunan İstanbul Kitaplığı'nın kurucusudur. Kitaplıkta, İstanbul ve tarihini anlatan yaklaşık on bin ender kitap bulunmaktadır. Topkapı Sarayı'nın birinci avlusunda bulunan, Roma dönemi tapınakların üzerinde yükselen eski kilise. Theophanes, Codinus ve diğer tarihçiler bu kilisenin Constantinus döneminde (324-337) yaptırıldığını aktarmaktadırlar. Tarihçi Sokrates'in belirttiğine göre ise, önceleri daha küçük olan kilise, lustinianos döneminde (527-565) genişletilerek tekrar inşa edilmiştir. VI. yüzyılda çok tanrılı inancın tamamıyla yasaklanması üzerine ayaklanan halkın başlattığı yangında kül olan Ayasofya ve Aya irini Kiliseleri, aynı yüzyılda yeniden inşa edilmişlerdir. Aya İrini'nin anlamı 'Kutsal Barış'tır, fakat aynı zamanda bir azizenin adıdır. Aya İrini Kilisesi, Doğu Roma İmparatorluğu'ndan günümüze kalan tek "atrium"lu kilisedir. Osmanlı imparatorluğu döneminde yapı camiye dönüştürülmemiş, fakat ana kapıdaki 1726 tarihli kitabe ve merdiven eklenmiştir. Uzun bir süre ganimet ve silah deposu olarak kullanılmıştır.1846 yılında Damat Ahmed Fethi Paşa, Türk Müzeciliği'nin temellerini oluşturacak olan eserleri bu kilisede toplamıştır. Aya İrini, 1869 yılında Müze-i Hümayun adını almıştır. 1875 yılında buradaki eserler Çinili Köşk'e taşınmıştır. Bir süre Askeri Müze olarak da kullanılan yapı, günümüzde Ayasofya Müzesi Müdürlüğü'ne bağlıdır. Aya İrini Müzesi, Ayasofya Müzesi Müdürlüğü'nün izniyle ziyaret edilebilmektedir. Topkapı Sarayı birinci avludan da inilebilen Osman Hamdi Bey Yokuşu'nun sol tarafında bulunan, Türkiye'nin ve dünyanın en önemli arkeoloji koleksiyonlarından birini bünyesinde bulunduran müze. 1846 yılında Damat Ahmed Fethi Paşa 'Mecmua-i Aşari Atika' adıyla bir araya getirttiği eserleri Aya irini Kilisesi'ne göndermiştir. O dönemde Aya irini Kilisesi 'Mecmua-i Esliha-i Atika' adıyla bir araya getirilmiş silahların deposu olarak kullanılmaktadır. Damat Ahmed Fethi Paşa tarafından bir araya getirilen eserlerin ilk kataloğunu 1868 yılında Fransız Albert Dumont hazırlamıştır. 1869 yılında Aya İrini Kilisesi'ndeki bu koleksiyon Müze-i Hümayun adıyla düzenlenmiştir. Müzenin başına da İngiliz E. Goold getirilmiştir. E. Goold tarafından hazırlanan koleksiyonun ikinci kataloğunun resimlerini Ermeni Limoncuyan yapmıştır. 1872 yılında Müze Müdürü Dr. Anton Deither olmuştur. 1874 yılında koleksiyon Çinili Köşk'e taşınmıştır. 1881 yılında müze müdürlüğüne Osman Hamdi Bey getirilmiştir. Osman Hamdi Bey Lübnan'daki Sidon antik kentinde bulunan kral mezarlarında yürüttüğü kazı çalışmaları sonucunda, İskender Lahti'ni, Ağlayan Kadınlar Lahti'ni, Satrap ve Lykia lahitlerini ve Sayda Kralı Tabnit'e ait lahti ortaya çıkarmış, bunları İstanbul'a getirerek müzenin koleksiyonunu zenginleştirmiştir. Bugünkü Arkeoloji Müzesi'nin ana binası, Osman Hamdi Bey tarafından Mimar Alexandre Vallaury'ye yaptırılmıştır. binasının yapımında mimar Vallaury, İskender Lahti ile Ağlayan Kadınlar Lahti'ni esas almıştır. Antik Yunan yapılarına benzeyen ve Klasik üslupta yapılan bina, Türkler'in hüküm sürdüğü topraklarda müze olarak inşa edilen ilk binadır ve dünyada da ilk on müze binası arasında yer almaktadır. Osman Hamdi Bey'in yürüttüğü arkeolojik çalışmaların sonucunda oldukça zenginleşen koleksiyon için binaya bir kuzey kanadı eklenmiştir. Açılışı 1902 yılında yapılan kuzey kanadının tasarımı Mimar Vallaury'ye, yapımı da Mimar Philippe Bello'ya aittir. 1908 yılında Osman Hamdi Bey'in kardeşi Halil Ethem Bey ve Mimar Vallaury tarafından binanın güney kanadı yapılmıştır. 1891 yılında ise, ana binanın güneydoğusunda yer alan 6 katlı ve ana binayla ikinci kattan birleşen bir ek bina yapılmıştır. 1891 yılında müze 'Asar-ı Atika Müzesi'adıyla anılmıştır. Müze 1908-1914 yıllarında hazırlanan kataloglarla dünyaya tanıtılmıştır. Osman Hamdi Bey'in 1910 yılında ölmesi üzerine, 1910-1931 yılları arasında müze müdürlüğü görevini Osman Hamdi Bey'in kardeşi Halil Ethem Bey yürütmüştür. , pazartesi günleri dışında her gün 09.00-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. 1990'lı yılların başında Avrupa Konseyi Müze Ödülü'nü almıştır. Osman Hamdi Bey (30 Aralık 1842 - 24 Şubat 1910) Sadrazam İbrahim Ethem Paşa'nın en büyük oğludur. 1856-1860 yılları arsında Maarif-i Adliye Okulu'nda okuyan Osman Hamdi Bey, 1860 yılında hukuk öğrenimi görmesi için Paris'e gönderilmiştir. Ayrıca, burada resim ve arkeoloji eğitimi almıştır. 1869 yılında Bağdat ili Yabancı işler Müdürlüğü'ne, 1871 yılında ise, Saray Protokol Müdür Yardımcılığı'na atanmıştır. 1881 yılında Müze-i Hümayun Müdürü, 1883 yılında ise, Sanayi-i Nefise Mektebi'nin müdürü olmuş, her iki görevi de bir arada yürütmüştür. 1884 yılında kendisinin hazırlamış olduğu Asar-ı Atika Nizamnamesi çıkarılmıştır. Böylelikle eski eserlerin yurtdışına çıkarılmaları yasaklanmış, dolayısıyla eski eserler güvence altına alınmıştır. Bu dönemde H. Schliemann'ın yürüttüğü Truva kazılarına katılmıştır. Ayrıca, Nemrut Dağı ve Bergama kazılarını yönetmiştir. Lübnan'daki Sidon antik kentinde bulunan kral mezarlarında yürüttüğü kazı çalışmaları sonucunda, İskender Lahti'ni, Ağlayan Kadınlar Lahti'ni, Satrap ve Lykia lahitleri ve Sayda Kralı Tabnit'e ait lahti ortaya çıkarmıştır. 1881 yılında temelini attırdığı bugünkü Arkeoloji Müzesi'nin ana binasını, 1891 yılında hizmete açmıştır. Osman Hamdi Bey bu çalışmalarının yanı sıra önemli bir ressamdır. Resimlerinde insan figürünü ön plana çıkarmasıyla ve ayrıntılardaki ince işçiliğiyle bu sanata değerli katkılarda bulunmuştur. İstanbul Arkeoloji Müzeleri bünyesinde, Arkeoloji Müzesi'nin karşısında bulunmaktadır. , pazartesi günleri dışında her gün 09.00-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. Topkapı Sarayı ile Gülhane Parkı arasında, Arkeoloji Müzesi'nin karşısında bulunmaktadır. , pazartesi günü dışında her gün 09.00-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. Eminönü, Sarayburnu'nda bulunan Osmanlı hanedanlık sarayı. çeşitli zamanlarda yapılmış ek binalardan oluşan bir yapılar topluluğudur. Bu ek binalar birbirine bağlanan 4 avlu üzerine belirli bir plan doğrultusunda serbestçe yapılmıştır. Topkapı Sarayı 19. yüzyıla kadar padişahların ikamet ettiği, devlet işlerinin görüldüğü, Divan-ı Hümayun'un toplandığı, hazinenin ve devlet arşivlerinin bulunduğu bir saraydır. Kısacası, üç kıtada hüküm süren Osmanlı İmparatorluğu'nun hem kalbi hem de beynidir. Topkapı Sarayı'na çeşitli dönemlerde eklenen yapılar, Osmanlı Devlet teşkilatlanmasının ve Osmanlı sanatının aldığı yönleri ortaya koymaktadır. Sultan Abdülmecid'in (1839-1861) Dolmabahçe Sarayı'nı yaptırana kadar işlerliğini korumuş olan Topkapı Sarayı, o dönemin uluslararası protokolünün gereklerine yanıt veremediği için, padişahlar tarafından terk edilmiştir. Fakat padişahların Dolmabahçe Sarayı'na taşınmasından sonra, burada yaşam devam etmiş ve birçok imparatorluk adeti bu sarayda yerine getirilmiştir. Cumhuriyet'e kadar da saray müzeye dönüştürülmediği halde, sarayın bünyesindeki bazı eski eserler önde gelen yabancıların ziyaretine açılmıştır. Bu sarayın Topkapı ismini alması, sarayın bölümlerinden Sahil Sarayı'nın bulunduğu alandaki kuleli bir kapıdan ve bu kapının önünde yer alan toplardan ileri gelmektedir. Topkapı Sarayı'nın bazı bölümleri Atatürk'ün isteği üzerine, müze olarak düzenlenmiş ve 9 Ekim 1924 tarihinde ziyarete açılmıştır. Bundan sonra da saray birçok kez onarım görmüştür. Birbirine bağlanan 4 avlu üzerine kurulmuş saray bahçeleriyle birlikte, yaklaşık olarak 700 bin m2 lik bir alana yayılmışken, günümüzde bu alan 80 bin m2 dir. Sarayın birinci avlusunun bulunduğu alana giriş, Bab-ı Hümayun'dan, yani Saltanat Kapısı ya da imparatorluk Kapısı adı verilen kapıdan gerçekleşmektedir. Bu kapının üzerinde Ali Bin Yahya Sofi tarafından yazılmış 1478 tarihli bir kitabe bulunmaktadır. Ayrıca, kapıda bulunan Sultan II. Mahmud (1808-1839) ve Sultan Abdülaziz'in (1861-1876) tuğraları, yapının bu padişahların dönemlerinde onarıldığını göstermektedir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde halkın bazı önemli günlerde girebildiği ve devletin önde gelenlerinin atlarıyla girebildikleri bu avluda bugün, girişin sol tarafında Aya irini Müzesi, aynı yönde daha ileride Topkapı Sarayı'nın ilk yapısı olan Çinili Köşk, onun karşısında ise, Osman Hamdi Bey tarafından yaptırılan Arkeoloji Müzesi yer almaktadır. Bu avluda bulunan birçok yapı günümüze ulaşamamıştır. Ulaşanların çoğu da genellikle değişikliğe uğramıştır. İkinci Avlu'ya ilk dönemlerde Orta Kapı adı verilen, 18. yüzyıldan sonra ise, Bab-üs Selam adını alan kapıdan girilmektedir. Kapının her iki yanında koni şeklindeki külahlarla örtülü birer kubbe bulunmaktadır. Kapının üzerindeki Sultan III. Mustafa (1757-1774) ve Sultan II. Mahmud'a (1808-1839) ait tuğralardan, kapının bu dönemlerde onarıldığı anlaşılmaktadır. Bugünkü Topkapı Sarayı Müzesi'nin girişidir. Padişahların dışında hiç kimsenin at üzerinde giremediği ikinci Avlu, içinde bulundurduğu bölümlerden dolayı imparatorluk yönetiminin merkezidir. Divan Meydanı ve Adalet Meydanı adlarıyla da anılmış olan avlunun sol tarafında Topkapı Sarayı'nın tek kulesi olan Adalet Kulesi bulunmaktadır. Fatih Sultan Mehmed döneminde (1451-1481) Adalet Kasrı kule biçiminde yaptırılmıştır. Birçok kez onarım gören kule, Sultan II. Mahmud (1808-1839) tarafından 1819-1820 yıllarında onartılmış boyu yükseltilmiştir. Günümüze gelen külahlı şekli ise, Sultan Abdülaziz döneminden (1861-1876) kalmadır. Üzerinden bütün İstanbul'un izlenebildiği kule, 'Adalet'in her şeyin üzerinde yer aldığına vurgu yapmaktadır. Harem bölümünden girilebilen Adalet Kulesi'nin önünde, Kanuni Sultan Süleyman döneminde (1520-1566) Mimarbaşı Alaüddin tarafından yapılan üç kubbeli ve revaklı Divan-ı Hümayun bulunmaktadır. Divan-ı Hümayun Kalemi ve Defterhane, Divan-ı Hümayun'a bağlı diğer mekanlardır. Toplantıları cumartesi, pazar, pazartesi ve salı günleri geçekleştirilen Divan-ı Hümayun'un ana toplantı mekanı Kubbealtı'dır. Birbirleriyle bitişik olan Kubbealtı ile Adalet Kulesi'nin duvarının yüksek bir bölümündeki, perde ve demir parmaklıklarla örtülü pencereden, padişahlar Divan-ı Hümayun toplantılarını izlemiştir. 18. yüzyılın sonlarına kadar, yani devlet işlerinin karara bağlandığı toplantıların Bab-ı Ali'ye taşınmasından önce, Kubbealtı'nda yapılan Divan-ı Hümayun toplantılarına sadrazam ve Topkapı Sarayı Müzesi vezirler ile Anadolu ve Rumeli kazaskerleri katılmıştır. Kanuni Sultan Süleyman döneminde (1520-1566) yapılan ve vergilerin saklandığı Dış Hazine Binası, Kubbealtı'nın yanındaki sekiz kubbeli yapıdır. Padişahların mührü ile mühürlenen bu hazineden Yeniçerilere üç ayda bir ulufe dağıtılmıştır. Bugünkü Topkapı Sarayı Müzesi'nde bu bölüm, padişahlara ve ordu mensuplarına ait çeşitli dönemlerden kalma silahların ve zırhların sergi alanı olarak kullanılmaktadır, ikinci Avlu'nun sağ tarafında, yani Marmara Denizi tarafında avlunun revaklarının arkasındaki üç girişli mutfaklar yer almaktadır. Bu mutfaklarda padişah, Enderun, saray ahalisi ve saray dışı için yemekler yapılmıştır. Mutfakların bazı bölümleri müze olarak düzenlendikten sonra, bu bölümlerin birinde, saraya ait zengin Çin ve Japon porselen koleksiyonunun bir parçası ve çeşitli mutfak eşyaları sergilenmektedir. Diğer bir bölümü Müze Saray Arşivi olarak kullanılmakta, başka bir bölümünde ise İstanbul yapımı porselenler ve cam ürünleri sergilenmektedir. Mutfakların hiç değiştirilmemiş bölümleri de bulunmaktadır. ikinci Avlu ile Üçüncü Avlu arasındaki geçişi sağlayan kapı Bab-üs Saade'dir. Bu kapı padişahları temsil etmektedir. İkinci Avluda yapılan devlet törenlerinde imparatorluk tahtı bu kapının önüne konmuştur. Taht buraya yalnızca devlet törenlerinde değil, yeniçeriler ayaklandıklarında padişah tarafından kullarının isteklerinin dinlenmesi için de konulmuştur. Cülus, bayramlaşma ve cenaze törenleri de ikinci Avlu'da yapılmıştır. Arz Kapısı ve Akağalar Kapısı adlarıyla da anılan Bab-üs Saade, sarayın iç ve dış bölümlerini belirleyen bir sınırdır. Ak Hadım Ağalar tarafından kontrol edilen bu kapı kapalı tutulmuş ve izni olmayan hiç kimsenin içeri girmesine izin verilmemiştir. Bab-üs Saade'den padişahların resmi kabul salonu olan ve Arz Divanhanesi adıyla da anılan Arz Odası'na girilmektedir. Padişahlar yabancı elçileri, sefere çıkmakta olan komutanları bu bölümde kabul etmiş, ayrıca yine bu bölümde pazar ve salı günleri Divan-ı Hümayun üyeleriyle toplantı yapmışlardır. Bab-üs Saade'nin sağında ve solunda Enderun Teşkilatı'na ait koğuşlar bulunmaktadır. Enderun Teşkilatı kendi usulleri olan bir okuldur. Devşirme sistemiyle alınan çocukların çok disiplinli bir eğitimden geçtikleri, yetenekleri ve gösterdikleri başarıya göre meslek sahibi oldukları bir teşkilattır. Kimi devşirmeler saray işlerine alınmış, kimleri mimar, el sanatçısı, kimileri yeniçeri, komutan, kimileri de devlet adamı, sadrazam olmuştur. Hem fiziksel hem de zihinsel yeteneklerine göre seçilen çocukların öğrenim gördüğü Enderun Teşkilatı, aristokrasi sınıfına sahip olmayan bir imparatorluk için çok önemli bir kurumdur. Enderun'un bulunduğu Üçüncü Avlu, Enderun Avlusu adıyla da anılmıştır. Avlunun girişinin sağ tarafında, Sultan IV. Murad (1623-1640) tarafından kurulan Seferli Koğuşu vardır. Sultan III. Ahmed (1703-1730) tarafından yenilenen yapıda, Doğu Roma imparatorluğu'ndan kalma yeşil sütunlar bulunmaktadır. Padişahların çamaşırlarının yıkandığı Seferli Koğuşu'nda bugün, padişahlara ait elbiseler ve kumaştan yapılmış eşyalar sergilenmektedir. Padişah Giysileri Sergisi adıyla anılan bu serginin yanında, Topkapı Sarayı'nın ilk yapılarından, Fatih Sultan Mehmed (1451-1481) tarafından yaptırılan Marmara Denizi manzaralı Fatih Kasrı yer almaktadır. Fatih Sultan Mehmed'den sonra hazine olarak kullanılan kasırda bugün, Saray Hazinesi Koleksiyonu sergilenmektedir. Bunlar arasında çeşitli motiflerle ve kıymetli taşlarla süslenmiş Bayramlaşma-Cülus, itfariyye, Sefer ve Nadir Şah tahtları, Topkapı Hançeri, Kaşıkçı Elması, askılar ve sorguçlar sayılabilir. Fatih Kasrı'nın karşısında padişahların özel ikametgahı olan Hasoda bulunmaktadır. Fatih Sultan Mehmed döneminde yapılan iki katlı yapının girişinin sağ tarafında bulunan ilk oda, padişahların Enderun'un arz ağalarıyla görüşmeler yaptığı Arzhane'dir. Köşede ise, Saltanat Tahtı'nın yer aldığı çinileriyle ünlü Hasoda yer almaktadır. Arzhane'de Kur'an-ı Kerim okunmakta ve Kabe'den gelen kutsal eşyalar ile Hz. Muhammed'e ait bazı kutsal eşyalar sergilenmektedir. Hasoda'da ise, Hz. Muhammed'in hırkası, kılıçları, rölikleri, Sanoak-ı Şerif, ilk halifelerin kılıçları gibi çeşitli kutsal eşyalar sergilenmektedir. Burası Topkapı Sarayı'nın Kutsal Emanetler Bölümü'dür. Kutsal Emanetler Bölümü'nün yanında, avlunun girişinin solunda Ağalar Camisi bulunmaktadır. Fatih Sultan Mehmed döneminde (1451-1481) yapıldığı sanılan camide, padişahlar ve Enderun ağaları ibadet etmiştir. Günümüzde Topkapı Sarayı Müzesi'nin kütüphanesi olarak kullanılmaktadır. Kütüphanede padişahlara ait el yazmaları ile aynı derecede değerli diğer el yazmaları bulunmaktadır. Üçüncü Avlu'nun ortasında bulunan Havuz Kasrı 18. yüzyılın başlarında yıkılmıştır. Kasrın yerine, 1719 yılında mermerden III. Ahmed Kütüphanesi yapılmıştır. Avlunun girişinin karşı tarafında bulunan Kilerli Koğuşu günümüzde Topkapı Sarayı Müzesi Müdürlüğü olarak kullanılmaktadır. Hasoda'nın revaklı bölümünden Mermer Sofa adıyla da anılan Sofa-i Hümayun'a çıkılmaktadır. Burası Topkapı Sarayı'nın dördüncü avlusudur. Harem ve Hasoda gibi padişah ve yakın çevresiyle ilgili olan bu avluda, Sünnet Odası, iftariye Kasrı, Bağdad Kasrı, Revan Kasrı, Mecidiye Kasrı gibi yapılar bulunmaktadır. Avlunun Haliç'e bakan sol tarafındaki ilk kasır Sünnet Odası'dır. Bu yapının Kanuni Sultan Süleyman döneminde (1520-1566) yapıldığı sanılmaktadır. Sultan I. İbrahim döneminde (1640-1648) ise, günümüzdeki şeklini almıştır. Sünnet Odası adını alması Sultan III. Ahmed'in (1703-1730) şehzadelerinin sünnetlerinin bu kasırda yapılmasından ileri gelmektedir. Sünnet Odası'nın hemen yanında iftariye Kasrı yer almaktadır. Sultan I. İbrahim tarafından yaptırılan kasrın muhteşem bir Haliç manzarası vardır. Padişahın iftar vaktini burada beklemesi ve orucunu burada açmasından dolayı kasır iftariye adını almıştır. İftariye Kasrı'nın yanında ise, Bağdad Kasrı bulunmaktadır. Sultan IV. Murad'ın (1623-1640) 1639 yılındaki Bağdad Fethi anısına yaptırttığı Bağdad Kasrı, Boğaziçi ve Haliç manzaralı, dört eyvanlı sekiz köşeli bir kasırdır. Sarayın en güzel kasırlarından biri olan Bağdad Kasrı'nın iç bölümü ve dış bölünün üst kısımları zengin işlemeli çinilerle kaplanmıştır. Sultan IV. Murad'ın 1636 yılındaki Revan Fethi anısına yaptırttığı kasır ise, üç eyvanlı sekiz köşeli Revan Kasrı'dır. iç ve dış duvarları zengin işlemeli çinilerle kaplanmış olan kasır, Fatih Sultan Mehmed döneminden kalan havuzun küçültülmesiyle inşa edilebilmiştir. Padişahların Dolmabahçe Sarayı'nda oturdukları bir dönemde, Sultan Abdülmecid (1839-1861) tarafından yaptırılan kasır ise Mecidiye Kasrı'dır. Avlunun Marmara Denizi'ne bakan tarafına yaptırılan Mecidiye Kasrı'nın altında bulunan restoran müze ziyaretçilerine hizmet vermektedir. Bab-üs Saade ile belirlenen sınır Harem için de geçerlidir. Harem yapı olarak birçok değişikliklere uğramış, 1665 yılında yapının neredeyse tamamı yanmış, daha sonra yenilenmiş ve zamanla da inşa edilen ek yapılarla genişletilmiştir. Sarayın belki de en çok merak edilen bölümü olan Harem, girişlerin kapılarla birbirine bağlandığı ve bu girişlerin etrafında odaların, kasırların, koğuşların bulunduğu; padişahların annelerinin, şehzade ve sultanların, cariyelerin ve harem ağalarının yaşadığı bölümdür. Bir teşkilat olarak ise Harem, Enderun'un kadınlar için olan biçimidir. Saray kuralları gibi Harem kuralları da çok sıkı bir şekilde uygulanmıştır. Harem'e cariye olarak alınan 5-16 yaş arasındaki genç kızlar ve kimi durumlarda belirli işler için alınan genç kızlığı biraz aşmış kadınlar, öncelikle burada iyi bir eğitime tabi tutulmuştur. Enderun'daki gibi Müslümanlık ve Türkçe öğretilmiş, sonra da çeşitli hizmetler için eğitilmişlerdir. Padişahlara sunulan cariyelerin yanında bir kısım cariye, Enderun'dakilerle baş göz edilmiştir. Şarkı söyleme, raks etme, dikiş nakış, kiler, sofra, çamaşır gibi çeşitli alanlarda hizmet etmeleri için eğitilen cariyelerden padişaha yaklaşanlar Gözde, padişahın ilgisini kazanan ya da çocuk doğuranlar da Haseki adıyla anılmıştır. Bunlar arasında gözde olanlara Hünkar Hasekisi, çocuklu Hünkar Hasekiler'e de Haseki Sultan denmiştir. Erkek çocuk doğuran Haseki sultanların en gözdeleri de Kadınefendi adıyla anılmıştır. Haremde gücü ellerinde bulunduranlar Valide Sultanlar olmuştur. Valide Sultanlardan sonra da Kadınefendiler gelmiştir. Günümüzde Harem'in ancak belli bölümleri ziyaret edilebilmektedir. , salı günleri dışında her gün 09.00-19.00 saatleri arasında, Harem ise ayrı bir biletle gruplar halinde 09.30-15.30 saatleri arasında ziyaret edilebilmektedir. , tarihi yarımadanın en uç noktasında yer alır. Aşağıdaki haritayı kullanarak navigasyon cihazlarınız ile Sultanahmet'e ulaşabilirsiniz.


e adeta akın ediyor. Bizde bu listemizde rafting yapılabilecek en çılgın nehirleri ele alarak seyahat edip sporu yapabileceğiniz yerleri ele aldık. Karadeniz'in en uzun derelerinden biridir. Taşlı olması nedeniyle su oldukça şiddetlidir ve bu yüzden rafting için son derece idealdir. Kayserinin Yahyalı ilçesinde bulunuyor. Gerek debisi gerekse uzunluğu açısından profesyonel ve acemi tüm macera perestleri kendine çekiyor. Yaklaşık 21 kilometre uzunluğa sahip olan ırmak debiye göre 8 farklı parkurdan oluşuyor. rafting tutkunlarının uğrak yerlerinden biridir. Genel olarak yabancı turistlerin ilgi gösterdiği Dalaman Çayının soğuk sularında heyecanlı bir aktivite gerçekleştirebilirsiniz. Toplam 12 kilometre boyunca rafting yapılabilecek 2 ayrı parkuru bulunmaktadır. rafting merkezlerinin başında geliyor. Debisi yüksek olan ve muhteşem manzaraya sahip Köprülü Çay'da rafting yapmak gerçekten eğlenceli diyebiliriz. Toplamda 12 kilometre uzunluğunda 2 parkurdan oluşuyor. rafting için 18 kilometre parkur imkanı sunuyor. ı en çok bahar aylarında ilgi görüyor. İkizdere'de rafting yapmak kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir deneyim olacaktır. Karadeniz'in muhteşem doğası ve çılgın suları ile baş edip, heyecan dolu günler yaşamak isteyen sporcular adeta akın ediyor. İkizdere Nehri rafting için toplamda 25 kilometrelik parkur alanına sahiptir. hem yerli hem de yabancı turistlerin ilgisini çekiyor. 1993 yılında yapılan Dünya Rafting Şampiyonası için seçilen Çoruh nehri günümüzde de son derece aktif olarak kullanılmaktadır. Toplamda 169 kilometre gibi uzun bir parkura sahip olan nehirde 4 ayrı alan bulunuyor. raftingciler tarafından oldukça tercih ediliyor. Munzur Vadisi Milli Parkının içinde yer alan Munzur Çayı 20 kilometrelik hırçın parkuru ile ziyaretçilerini ağırlamaya devam ediyor. yüksek debisi ile heyecanlı anlar yaşatacaktır. Toplamda 9,5 kilometrelik parkur uzunluğu ile yılın her zamanı ziyaretçileri ağırlamakta.


Karadeniz ülkemizin en yeşil en canlı ve en güzel bölgelerinden biridir. Hemen hemen herkes imkanı ve zamanı olup Karadeniz turu yapmayı hedeflemektedir. Bizde bunu düşünerek Karadeniz turunda gezilmesi gereken doğa harikası 10 muhteşem yeri ele aldık. 'de bulunan Karagöl ziyaretçilerine büyüleyici anlar yaşatacaktır. Gölün etrafını süsleyen yüzlerce çeşit bitki ve ağaç adeta kartpostal manzarası sunuyor. Önemli turizm noktalarından olan Karagöl 1550 metre yükseklikte bulunuyor. Verçenik Dağı zirvelerinde 3.711 metre rakımda bulunan eşsiz manzaraları kaçırmak istemezsiniz. Karadeniz bölgesinin en yüksek ikinci dağı olan Verçenik günlük gezilerden çok unutulmaz bir gezi düşünenler için ideal diyebiliriz. Adası yerli ve yabancı birçok turist ağırlamaktadır. Toplamda 46 kilometrekare alandan oluşan ada kıyıya 1,6 kilometre uzaklıktadır. doğal güzellikleri görmek isteyenler için kesinlikle ideal bir yerdir. Özellikle kamp kurarak geceyi burada geçirerek unutulmaz birkaç gün geçirebilirsiniz. Kafkasör her ne kadar doğal olmasa da gerçekten muhteşem bir etkinlik. Özellikle belgesel ve filmlerde gördüğümüz İspanyol geleneği olan Malaga'nın Karadeniz versiyonu diyebiliriz. 5 Gün 5 Gece yapılan etkinlikte başta boğa güreşleri, konserler, oyunlar ve kemençe vardır. Doğanın muhteşem manzarası eşliğinde etkinlikte güzel vakit geçirmek sizleri rahatlatacaktır. Zil Kalesini görünce kendinizi biran Yüzüklerin Efendisi veya Game Of Trones zamanında hissedeceksiniz. Rize'de bulunan kale şehrin dışında kaldığı için pek bilinmese de eşsiz güzelliğe ve muhteşem bir manzaraya sahiptir. 'ta bulunan muhteşem mağara toplamda 3350 metre uzunluğa sahiptir. 4 kattan oluşan mağara zamanın getirdikleri ile birlikte günümüzdeki şeklini almıştır. İçi sarkıtlar, traverten ve sütunlar ile doludur. 'nin Şiran ilçesinde bulunan Tomara Şelalesi dağdan akan suların birleşmesi ile oluşmaktadır. 25 metre genişlik ve 15 metre yükseklikten akan şelale görenleri hayran bırakıyor diyebiliriz. Hem gezip hem de macera yaşamak isteyenler Rize'de bulunan Fırtına Deresinde rafting yapabilir ve unutulmaz bir an yaşayabilir. Acemi ve profesyonel birçok sporcuyu kendine çeken dere doğal güzelliği ile bu ilgiyi hak ediyor.


Bir kampın toplanması en az kurulması kadar önemlidir. Doğaya götürdüğümüz her şeyi mutlaka şehre geri getirmeliyiz. Malzemeler düzgün bir şekilde topladıktan sonra çantaya doldurup taşınmalıdır. Doğaya çıkan herkes en ufak çöplerini bile toplayıp şehre getirmelidirler. Temel kural kamp yerini bulduğunuzdan daha temiz bırakmaktır. Mümkünse yol üzerinde başkalarının bıraktığı çöpleri de toplamak doğanın temiz kalması için önemli adımlar olacaktır. - Ormanlarda ateş yakmamalıyız. - Dağda deterjan, sabun kullanmamalıyız. Kullanacak olsak bile doğa dostu olanları tercih etmeliyiz. - Kullandığımız tuvalet kağıtlarını mümkün olduğunca yakmaya çalışmalıyız. - Dışkımızın üzerini taş, yaprak veya varsa karla örtmemiz daha iyi olur. - Tencere ve tavayı derede yıkamamalıyız. Dereden 1 kaç metre uzakta yıkanması daha iyi olur. - Kampı toplarken geride hiçbir şey bırakmıyoruz ve son bir etrafa bakmak unutulan bir şeyler ide bulmaya yarar. - Her türlü çöpü şehre geri getirip çöpe atmalıyız. - Pet şişe ve karton kutular sıkıştırılarak veya düzleştirilerek az yer kaplayacak şekilde çantaya konabilir. - Satın aldığımız yiyeceklerin gereksiz ambalajlarını dağa getirmeyerek çöpü baştan azaltabiliriz.


Doğa da yapılan sportif etkinliklere katılım bugün olduğu gibi, gelecekte de büyük kitleler halinde devam edecektir. Doğal alanların bu kullanımdan olumsuz etkilendiği de bilinen bir gerçektir. Doğa da yapılan sportif etkinliklerde sürdürülebilirlik uygulamaların hayata geçirilmesi bu açıdan önem taşımaktadır. Doğada yapılan etkinliklerde sürdürülebilirliğin sağlanmasında yukarıda sıralanan önemli noktalar ilkeler haline getirilerek bütün etkinlik katılımcılarda farkındalık sağlanmalıdır. Doğada yapılan etkinliklerin ekonomik, sağlığı koruyucu olması için ve kültürel etkilerinden uzun süre yararlanmak için çevresel uyumun sağlanması gerekmektedir. Sürdürülebilirlik uygulamalarında hedeflenen amaç mutlak koruma alanlarında yer alan kaynak değerlerinin korunması ve bozulmadan gelecek nesillere aktarılmasıdır. Doğayı etkilemek yerine doğa ile uyumlu olmayı hedef alan ve doğaya zarar vermeksizin ondan faydalanmaya çalışan bir yaklaşımın benimsenmesi gerekmektedir. Bu ise doğada yapılan etkinliklerin hammaddesinin korunması anlamına gelmektedir. Orman dokusuna sahip alanların ve dağların yoğun kullanımdan olumsuz yönde etkilendiği açıkça görülmüştür. Bu etkileri ortadan kaldırmak için aşağıdaki sürdürülebilirlik ilkelerine uyulması gerekmektedir. Akarsu kenarları korunmalıdır. Kamp alanı akarsulardan ve akış yönlerinden en az 30 metre uzakta olmalıdır. Duş alırken ya da bulaşıkları yıkarken su, akarsulardan ve akış yönlerinden uzağa taşınmalı ve az miktarda toprakta çözünebilen sabun kullanılmalıdır. Hijyen alanı olarak göl ve su yollarından en az 70 metre uzaklıktaki alanlar kullanılmalıdır. Bir doğa kampının sonunda mutlaka alan temizliği yapılmalıdır. Çıkarılan tüm çöpler tekrar en yakın merkezdeki kutulara atılmalıdır. Bu sayede sadece doğayı korumakla kalınmaz başka kamp yapanlara da temiz bir kamp alanı bırakılmış olunur. Sizin hakkınız olduğu kadar diğer ziyaretçilerin de açık alanlarda eğlenceli vakit geçirmeleri için onlara saygılı olunmalıdır. Açık alanlara ve diğer kullanıcılara karşı saygılı olun. Yüksek ses ve gürültüden kaçının. Doğanın sesinin etrafa hakim olmasına izin verilmeli. Yabani hayvanlar uzaktan izlenmeli, dokunulmamalı ve kovalanmamalıdır. Hayvanlar beslenmeye çalışılmamalıdır. Çünkü hayvanları beslemek onların sağlıklarına zarar verip davranışlarını değiştirirken predatörlerine ve diğer tehlikelere karşı onları ortaya çıkarmaktadır. Gıdalar ve erzaklar güvenli bir biçimde depolanarak hayvanların onlardan uzak durması sağlanmalıdır. Çiftleşme ve yuvalama ve yavrularını besleme gibi yaban hayatı için hassas olan dönemlerde onları özellikle rahatsız etmekten kaçınılmalıdır. - Kamp ateşini yaktığımız alandaki taşları çevreye dağıtmak. - Artık korkömür ve külleri ıslatıp, çamurlu bir yumak haline getirip, ufak parçalar halinde çevreye savurmak. - Dökülmüş yaprak ve dallarla çadırları kurduğumuz alanı tekrar çıplak toprak kalmayacak şekilde dağıtmak. - Alandan çıkmadan önce son kez etrafa bakıp geldiğimize ve kaldığımıza dair hiç bir emarenin kalmadığından emin olmak. - Doğada yapılan etkinliklere katılanların çevreye verebilecekleri etkilerin boyutları farklıdır. Bu farklılık makro ya da mikro düzeyde olabilir.


Gerek gezilecek yerleri gerek muhteşem peri bacaları gerekse balonlar ile gökyüzünde dolaşmak olsun Kapadokya ülkemizin en nadide ve güzel turistik yerlerinden biri. Birçok filme konu olmuş, yerli ve yabancı binlerce turisti ağırlayan Kapadokya'da yapabileceğiniz 10 muhteşem aktiviteyi ele aldık. Kapadokya'nın muhteşem doğasında dik yokuşlarda pedal çevirmek yapabileceğiniz güzel sporlardan biri olacaktır. Her şehrin veya turistik yerin güzel bir manzarası vardır ancak Kapadokya bu konuda diğer yerlerden oldukça farklıdır size tavsiyemiz eğer Kapadokya'ya gidiyorsanız orada gün doğumunu kesinlikle izlemelisiniz. yöresine has hazırlanan yemeklerden mutlaka tatmalısınız. Özellikle kurutulmuş sebzeler ile yapılan yemekler gerçekten muhteşem. Özellikle peri bacalarının olduğu yerlerde koşu yapmak gerçekten harika. Dik yokuşların üzerinde koşmak hem adrenalin yaşatacak hem de güzel bir spor yapmış oalcaksınız. İç huzur arayan kişileri de unutmadık. Kapadokya'da oldukça sakin, sessiz ve doğa ile iç içe birçok yer mevcut buralarda sakinleşip dinginleşmek için yoga yapabilirsiniz. Yöresel yemekler bir yana Kapadokya her yıl binlerce yabancı turist ağırladığından dolayı restoranlar kendini baya geliştirmiş. Yöresel ve dünya mutfağı karışımı birçok yemek tadabilirsiniz. Oturup manzaranın eşliğinde kafa dinlemek istiyorsanız Kapadokya tam aradığınız yer olabilir. Aşk Vadisi, Meskendir Vadisi ve Zemi Vadisi görsel bir şölen sunacaktır. Peri bacalarının içine girerek eski tarihlere doğru unutulmaz bir gezi yapabilirsiniz. Kayaların içinde yer alan Bezirhane içinde muhteşem akustik eşliğinde müzikler dinleyebilir ve muhteşem bir an yaşayabilirsiniz. Balon turları ile gökyüzüne doğru yolculuğa çıkabilir Kapadokya'nın efsane güzelliğini kuşbakışı seyredebilirsiniz. Tavsiyemiz ise gün batımına doğru bu yolculuğu yapmanızdır.


Daha önceki üniteler doğada hayatta kalmak için ihtiyacımız olan en temel unsurlar olan ''su elde etme, ateş yakma ve barınma'' konularını takiben doğada yemek pişirme hakkında bilgi verilecektir. Hayatı idame için önemli bir unsur olan beslenme aslında hepimizin uzak olmadığı, doğduğumuzdan beri uyguladığımız bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyacımızı karşılamak için öncelikle vücudumuzun gereksinimlerini ve bunları nelerden elde edebileceğimizi bilmemiz gerekir. Hayatımızı idame için vücudumuzun ihtiyacı olan bu besinleri nasıl yenilebilir bir hale getirileceği hakkında temel bilgiler aktaracağız. Doğada hayatta kalmak için ihtiyacınız olan besinlerin neler olduğunu ve bunları nelerden elde edebileceğinizi görelim. Protein ve karbonhidratların 1 gramı 4 kalori, yağların ise 1 gramı 9 kalori içerir. Yağlarda proteinler gibi hücrelerin kendilerini yenilemelerine yardımcı olurlar. Yağlar günlük besinimizin en fazla %30'unu oluşturmalıdır. Ayrıca günlük olarak aldığımız doymamış yağ oranı günde aldığımız yağ oranının %10'unu geçmemelidir. Yağlar karbonhidratlara göre çok daha fazla kalori içerirler. Her gramı 9 kaloridir. Teorik olarak hiç yağ yemeden yaşayabilirsiniz. Çünkü vücudunuz gereksinimi olan yağları karbonhidratlardan yapabilir. Ancak bazı yağların eksikliği sorun yaratabilir. Örneğin linoleik asit denen bir yağı vücut sentezleyemez. Bu yağı dışarıdan almak zorundasınız. Eksikliği halinde bol miktarda kolesterol damarlarda birikir. Yağlar trigliseridler denen yapıların bileşimidir. Doymuş yağlar başlıca ette, tereyağında bulunan katı yağlardır. Doymamış yağlar ise sıvı yağlar olup en çok zeytinyağında bulunur. Ayrıca kümes hayvanı ve balıketinde de bulunurlar. Diyette aşırı miktarda yağ bulunması kalp hastalıkları açısından sakıncalıdır. Vücudunuzun günlük kaybettiği su ihtiyacını karşılamak için günde 6-8 bardak su içmeniz gerekir.


Güzel İstanbul'umuzun gezilecek yerler listesine geçmeden önce bu müstesna şehrimiz hakkında küçük bir özet geçmek istedim. sadece ülkemizin değil dünyanın göz bebeği kentlerinden birisidir. Dünyanın en eski tarihlerine tanıklık eden Yedi Tepeli şehir birçok şairi, romancıyı, mimarı, sanatçıyı kendisine hayran bırakmış müstesna bir beldedir. Asya ile Avrupayı birleştiren muhteşem boğazlara ev sahipliği yapan İstanbul her köşesinde farklı bir tarihin yaşandığı günlerce gezseniz doyamayacağınız harika bir şehir. dünyanın en büyük medeniyetlerinden olan Roma İmparatorluğu'na başkentlik yapmış oldukça şanslı bir belde. Fakat yine dünyanın en büyük devletlerinden birisi olan Osmanlı'ya da yüzyıllarca payitaht olarak Başkent hizmeti vermiş paylaşılamayan bir şehir. yapmayı düşünüyor ve İstanbul'u gezmeyi planlıyorsanız mutlaka en az bir haftalık bir süreci buna ayırmalısınız. Bir haftada bile İstanbul'un tam anlamıyla gezilmesi mümkün olmamakla beraber iyi bir plan yapıldığında en önemli olan tarihi yerleri tabii unsurları ve bütün güzellikleri görme fırsatına erişmiş olacaksınız. ile birlikte bir çağ açılıp çağ kapanmış böylece İstanbul günümüze kadar ulaşacak olan Türk yurdunun müstesna bir köşesi haline dönüşmüş durumdadır. Bu tarihten itibaren İstanbul Roma hakimiyetinden ziyade Osmanlı medeniyetinin izlerini taşımaya başlamıştır. Bundan dolayıdır ki günümüzde İstanbul'u gezmeye başladığınızda bir tarafta Roma eserleri diğer tarafta Osmanlı zarafeti ile birlikte adeta tarih sahnesinde kendinizi dolaşıyor gibi hissedebileceksiniz. planlanırken tarihi olan mekanlar için ayrı günler belirlenip tabiat güzellikleri için farklı günler ayarlanmalıdır. muhteşem altı minaresiyle büyüleyici bir atmosfere sizi direkt olarak çekecektir. Denizden ayrı bir güzel görünüme sahip olan Sultanahmet mimari anlamda da oldukça nitelikli bir eserdir. Sadece Müslümanların değil yabancı turistlerin de uğrak yeri haline gelen Sultanahmet özellikle Ramazan ayında çevresinde birçok dini aktiviteye imkan tanımaktadır. Ramazan çadırları Ramazan platformları ve nostaljik olan birçok sanatsal aktivitenin yapıldığı bu anlarda mutlaka Sultanahmet'te iftar yapmalısınız. hem muhteşem mimarisiyle hem de tarihi değeri ile mutlaka gezmeniz gereken bir yer. Milattan sonra 400lü yıllarda yaptırılmış olan Ayasofya Konstantiniyye diye nitelendirilmekte olan İstanbul'un en önemli tarihi eserlerinden birisidir. Hristiyanlar için de çok önemli anlamlar taşımakta olan Ayasofya fetihten sonra cami olarak hizmet vermiş. İstanbul fethedildikten sonra camiye çevrilen Ayasofya'nın mozaik ve ikonaları kapatılarak yanına Mimar Sinan tarafından bir kubbe konuşlandırılmış. Böylece 1935 yılına kadar cami olarak hizmet veren Ayasofya bu tarihten itibaren müzeye dönüştürülmüş. özellikle denizden görünen muhteşem silueti ile beraber İstanbul'un sembollerinden birisine dönüşmüştür. geometrik desenlerin mimari unsurların çok farklı şekillerde yer aldığı Süleymaniye çevresinde oluşturduğu doğal dokuyla da sizi nostaljik bir ortamda ağırlayacaktır. başlı başına bir şaheser olmaya devam ediyor. Atatürk tarafından da ofis olarak kullanılmış ve son nefesini Atatürk Dolmabahçe Saray'ındaki bir odada vermiştir. Günümüzde Dolmabahçe'yi ziyaret ettiğinizde bütün bu odalar ziyarete açık vaziyette sizi bekliyor olacaktır. Ayrıca Dolmabahçe Saray'ının bahçesi ve denize nazır olan arka mahalli oldukça güzel bir manzara ile birlikte fotoğraf çekmeniz için son derece uygundur. otantik yapısıyla ve nostaljik havasıyla dikkat çekmektedir. Sütunların dibinde yer alan suyun içerisinde günümüzde balıklar yüzüyor. Sarnıcın dip tarafında yer alan ters Medusa da ziyaretçilerin ilgisini çekmektedir. Barok mimarinin heybetli eserlerinden birisidir. 1873 yılında yapılıp demir yolu hattının merkezi olan Haydarpaşa Garı çeşitli restorasyonlar geçirerek günümüze kadar ulaşmıştır. mutlaka İstanbul ziyaretinizde uğramanız gereken önemli bir güzergahtır. ve Beyoğlu'na uğramalısınız. İç içe geçmiş olan bu iki güzergah birbirine oldukça yakındır. Kentin Avrupai anlamda sembollerinden birisi olan İstiklal Caddesi özellikle Tanzimat Döneminden sonra İstanbul'da yaşamakta olan batılılar tarafından rağbet gören bir kültür merkezine dönüştürülmüş durumdaydı. Son yıllarda restorasyon çalışmaları olan İstiklal Caddesinde birçok sanat galerisi, sinema, kültür merkezi bulunmaktadır. Ayrıca birbirinden farklı tarzlarda yapılmış olan kiliselere de ev sahipliği yapan İstiklal Caddesinin hemen bitiminde Galatasaray Lisesi ve çiçek pasajı da İstanbul'un en sıra dışı ve otantik mekanlarından birisidir. Günümüzde hala çok büyük bir kalabalığı ağırlamakta olan İstiklal Caddesi kutlamalar için de tercih edilen bir bölgedir. olarak hizmet veriyor. Birçok farklı konserin yapıldığı Rumeli hisarı İstanbul'un en elit mekanlarından birisine dönüşmüş durumda. Ayrıca Hisar'ın hemen dibinde özellikle nisan ayında açmakta olan erguvanlar fotoğraf tutkunları için bulunmaz bir şölen hazırlıyor. na uğramanız gerekiyor. Bilimsel araştırmalar ve gözlemevi olarak dizayn edilmiş olan arberetumu içerisinde birbirinden farklı türlerde çiçek ve bitki barındırıyor. Temiz havasıyla ve yürüyüş güzergahları ile güzel bir hafta sonu için oldukça uygun bir mekan. Topkapı surlarının hemen aşağısında yer alıyor. ajandanın ilk sırasında yer almalı. Oldukça yüksek olan tepeden İstanbul'un boğazını seyredebiliyorsunuz. İçerisinde kafeteryaların çay bahçelerinin bulunduğu Çamlıca Tepesi birçok tarihi romana da mekan olarak tercih edilmiş. Günümüzde son derece nezih bir şekilde ziyarete müsait olan Çamlıca tepesinde özellikle yeni evlenmiş olan çiftlerin fotoğraf çektirmesi bir gelenek olarak devam ettiriliyor. kültürü kendisini hissettiriyor. Özellikle fotoğraf tutkunları için Boğaziçi çok farklı anlamlar taşıyor. Yılın 365 günü farklı enstantanelerin yakalanabileceği Boğaziçi balık restoranlar kafeteryalar ve gezi güzergahları ile de mutlaka gezi planınızda yer almalı. birçok devlet adamının ziyaretçinin gün içerisinde uğrayıp fotoğraf çektirdiği bir yer olarak dikkat çekiyor. Ayrıca bünyesinde birçok camiyi, kiliseyi ve sinagogu da bulunduran Ortaköy sanatsal aktiviteler bakımından da oldukça hareketli bir yer olarak ön plana çıkıyor. Her gün farklı aktivitelerin yapılmış olduğu Ortaköy'de birçok sokak sanatçısını da görebilirsiniz. nin düzenlendiği Emirgan Korusu'na mutlaka uğramalısınız. Böylece rengarenk bir dünya içerisinde oldukça natürel bir dokuya kavuşmuş olacaksınız. muhteşem görünümüyle ve sunumuyla dikkatinizi çekecek. Yine Osmanlı mutfağının sunumuyla da tadıyla da dikkat çeken eseri Mahmudiye Pilavı farklı bir yorum katılarak hem göz hem damak zevkinize hitap edecektir. Türkiye'nin Marmara bölgesinde bulunan İstanbul'un kuzeyinde Karadeniz, güneyinde ise Marmara denizi, doğusunda Kocaeli, batısında ise Tekirdağ ilimiz bulunmaktadır. İki adet uluslararası hava limanına sahip olan İstanbul'a Türkiye'nin her yerinden otobüs seferleri olup ulaşımı da oldukça kolaydır.


araması yerli ve yabancı turistler tarafından yoğun olarak yapılmaya başladı. Sizlere ülkemizin cennet köşelerini barındıran Karadeniz Bölgesi sınırlarında kalan bu şirin kentin müthiş atmosferini yaşayarak neler yapabileceğinizi aktarmaya çalışacağız. denizi seven, masmavi ve tertemiz denizin keyfini çıkarmak isteyen kişiler için mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir yerdir. Zonguldak şehrinin merkezinde bulunan plaj özellikle yaz aylarında denize girmek isteyenlerin uğrak noktasıdır. Yaz aylarında çok popüler olan bu doğal güzelliği Karadeniz'in keyfini sürmek isteyen her gezgin ziyaret edebilir. Zonguldak Kent Ormanı bünyesinde çocuk oyun alanı, yürüyüş yolu, seyir terası, ahşap köprü ve gölet gibi birçok doğal ve sosyal alanı barındırır. Kent ormanı içinde ülkemizde bulunan çok sayıda endemik bitki türüyle karşılaşabilirsiniz. Ormana şehir merkezine bağlı olan Elvanpazarcık Beldesi üzerinden gidebilirsiniz. Yeni bitkiler keşfetmek isteyen ve doğayı seven herkes Zonguldak Kent Ormanı'nı ziyaret edebilir. Karadeniz Bölgesi yaylaları ile meşhur bölgemizdir. Alaplı ilçesinin sınırları içinde bulunan yayla, şehrin en yüksek noktasıdır. Bu alan üzerinde insanlar hala yayla faaliyetlerini sürdürürler. Karadeniz'in yaylaları içinde farklı deneyimler yaşamak isteyen doğa severler burayı gezebilirler. kentin kömür madenciliği noktasındaki büyük emeklerini ve tarihini insanlara aktarmaktadır. Maden Müzesi kapsamında yer alan eserler ve bilgiler sayesinde madenciliğin yapılması ve kömürün oluşumu konusunda bilgi alınabilir. Gökçebey ilçesinde bulunan Çanakçılar Seramik isimli kuruluş tarafından hayata geçirilmiştir. Müzenin ilk katı seramik fabrikasında üretilen ürünlere ev sahipliği yaparken ikinci katta ise şehre ait arkeolojik kalıntılar yer alır. Ayrıca hayvan sever gezginler de müze binasında yer alan hayvanat bahçesi alanı içinde evcil ve vahşi birçok hayvanı da görebilir. 1914 yılında kömür ocakları işletme hakkı Almanya'ya verildi. Bu duruma karşı çıkan Rusya 2 yıl oyunca Ereğli kıyılarını bombaladı. Kurtuluş Savaşı yaşanırken İstanbul'da yaşayan vatanseverler Alemdar isimli bir küçük savaş gemisini kaçırır. Ancak gemi Fransızlar tarafından kaçırılmak istenir. Ancak gemi karaya oturtulur ve buna izin verilmez. Daha sonra gemi gizlice yüzdürülür ve Fransızlara saldırı düzenlenir. Bu Kurtuluş Savaşı sırasında yaşanan tek deniz savaşı olarak tarihe geçer. Bu durumu hatırlamak adına da Gazi Alemdar Gemisi'ne ait bir örnek yapılarak müze haline getirilir. Gezginler burayı ziyaret ederek o dönemin atmosferini yaşamanın ayrıcalığını yaşayabilirler. Devrek'e ait en önemli el sanatları arasında baston bulunur. Ünü ülkemizin sınırlarını aşan bastonlar burada üretilir ve satışa sunulur. Bastoncular Çarşısı birbirinden mükemmeli işçiliğe sahip bastonları görmek için yerli ve yabancı çok sayıda turistin ziyaret edebileceği bir yerdir. 19 yüzyıla ait klasik bir Türk hamamıdır. Hamam bölümü taştan, soyunma odası ise ahşap yapıdadır. Hamamın girişinde soyunma bölümünde iki kubbeden oluşan ılıklık bölümüne geçilir. Tarihi Türk hamamlarının yaşayan bir örneğini görmek isteyen ziyaretçiler için olmazsa olmaz ziyaret noktalarından biridir. Kozlu ilçesi sınırlar içinde yer alan kilise Hristiyan Ortodoks cemaatine ait olarak hizmet verir. Geçtiğimiz yüzyılın son zamanlarında yapılmıştır. Şuan için kilise restorasyon aşamasından geçmektedir. Zaman içinde yerli ve yabancı turistlerin ilgisini çekmeyi başaran bir yer olacaktır. Bizans Devleti tarafından surlarla çevrili kaplı kent alanı içinde yer alan Hagia Sophia kilisesi camiye çevrilmiştir. Cami olduktan sonra ismi Orhan Gazi ya da Orta Cami olarak anılmaya başlanmıştır. Kilisenin cami olarak kullanıldığı bir ortamı görmek isteyen ziyaretçiler için iyi bir örnek olacaktır. Bu anıt Mısır kökenli pandomim sanatçısı Krispos anısına dikilmiştir. 2.10 m yüksekliğe sahip anıt, 19 satırdan oluşur. Ayrıca anıtta kazılarak yazılmış olan bir şiir yer alır. Anıt iki korint başlıklı sütun, sütunlarda yer alan başsız büstün olduğu oyuk ve üçgen çatı tasarımı taç kısmından meydana gelir. Eski çağlarda yaşamış bir sanatçıyı görmekten hoşlanacak yerli ve yabancı turistler anıtı ziyaret edebilir. Farklı bir yapı olarak Kozlu karayolu üzerinde bulunan ve yörede taş kömürünü ilk bulan Uzun Mehmetadına yapılmış anıtı ziyaret edebilirsiniz. kalıntılarını gezebilirsiniz. Yaklaşık 3000 yıllık bir geçmişe sahip olan Antik Kent, Miletoslular tarafından kurulmuştur. Kentte doğa ile buluşabileceğiniz birçok nokta ile birlikte tarihe de tanıklık edebilirsiniz. , 19. Yüzyıl sonlarında inşa edilmiş ve günümüzde müze olarak kullanılan bir binadır. ve ceviz çeyiz sandıklarını örnek göstereceklerdir. ve enfes tirit yemeği yer almaktadır. Karadeniz'in vazgeçilmezi mısır unu ile hazırlanan ve toz şeker ile dövülmüş ceviz eklenen Malay farklı bir lezzet olarak yerini almaktadır. Şehrin Ereğli ilçesinde bulabileceğiniz enfes Ereğli pidesi, özel pırasalı mancar ve cevizli kömeç ile birlikte meşhur beyaz baklava da kentin mutfak önerileri arasında yer almaktadır. gibi illere de yakın bir mesafede bulunmaktadır. üzerinden Zonguldak'a bağlanan demir yolu sayesinde tren ile de Zonguldak'a gelinebilir.


Söke'nin 30 km güneyindeki Avşartepe'de yer alan antik kenttir. MÖ 5. yüzyıl sonunda Atina'nın önderliğindeki Attika-Delos Deniz Birliği'ne üye olduğu bilinmektedir. Herodotos, MÖ 500'lerde kent limanının 200 gemi alabilecek büyüklükte olduğunu yazar. Pausanias'ın aktardığına göre, Menderes Irmağı'nın getirdiği çamurlar Myus Körfezi'ni doldurmuş ve bölgeyi bataklığa dönüştürmüştür. Bu nedenle bölgede sivrisineklerin birikmesi, halkın kenti terk etmesine neden olmuştur. Kentteki ilk kazı çalışmalarını 1908'de T. Wiegand başlatmıştır. Bu çalışmaları 1964-1966 yıllarında Hans Weber devam ettirmiştir. Kent, akropolünün kuzeyinde yer alan kale kalıntılarının Geç Doğu Roma dönemine ait olduğu sanılmaktadır. MÖ 6. yüzyıla tarihlenen, 6x11 sütunlu, İon düzenli tapınak, yerleşmenin en dikkate değer kalıntısıdır. nü geçtikten sonra Yeşilköy üzerinden antik kente ulaşılabilinir.


Söke'nin 15 km güneyinde, Güllübahçe'de yer alan antik İon kenti. İonia Birliğinin siyasal ve dinsel merkezi Panionion, Priene'nin toprakları içinde bulunduğundan, kent İonia'nın en eski yerleşmelerinden biridir. Efsaneye göre, Atina'nın efsanevi kralı Kodros'un torunu Aipytos'un kurduğu kentin ilk olarak nerede bulunduğu bilinmemektedir. Kentin bu ilk yerinden günümüze sadece Athena Portresi olan bir sikke ulaşabilmiştir. 371 m yüksekliğinde bir tepe üzerindedir. Yedi Bilge'den biri olan Bias'ın, MÖ 6. yüzyıl başlarında bu kentte yaşadığı söylenmektedir. Kent, MÖ 495'deki Lade Deniz Savaşı'na 12 gemiyle katılmıştır. Daha sonra Atina'nın önderliğindeki Attika-Delos Deniz Birliği'ne üye olmuştur. Priene, Atina'nın yardımlarıyla MÖ 350'de bugünkü yerinde yeniden kurulmuştur. O dönemde denize daha yakındır ve Naulokhos adında bir limana sahiptir. 'e bağlı bir piskoposluk merkezi olmuştur. 13. yüzyılda deprem ve sıtma nedeniyle terk edilmiştir. Priene Hippodamus planında kurulan helen kentlernin en eski örneklerindendir. kent, iyi korunmuş caddeleri ve yapılarıyla İlkçağdaki görünümünü korumaktadır. , Helenistik dönem tiyatrolarının iyi korunmuş ve dikkat çekici örneklerinden biridir. MÖ 4. yüzyılın ikinci yarısında yapılan tiyatro, Roma dönemindeki değişiklik ve eklere karşın, Helenistik karakterini korumaktadır. 5 bin kişiyi alabilecek 50 sıradan oluşan oturma yerleri arasına, eşit aralıklarla 6 dar merdiven yapılmıştır. , Priene'deki en eski tapınma yerlerinden biridir. Kutsal alanının batı ucunda tapınak yer almaktadır. Ana girişin biraz ilerisinde, sağda bir sunak vardır. MÖ 4. yüzyılın ikinci yarısına tarihlenen Yukarı Gymnasium, bir avlunun çevresindeki odalardan oluşur. Gymnasium'un kuzeyinde. Roma dönemine tarihlenen bir hamamın kalıntıları vardır. Avlunun batısında küçük bir tapınak, onun doğusunda Doğu Roma döneminden bir havuz bulunmaktadır. Kentin güneyindeki Aşağı Gymnasium oldukça iyi durumdadır. Avlusu, Dor düzeninde dört stoa ile çevrilidir. Batı ve kuzey stoalanın arkasında okuma salonları, eğitim odaları yer almaktadır. Aşağı Gymnasium'un bitişiğindeki stadyum 191 m uzunluğunda ve 6 m genişliğindeki üstü açık bölümle, onun arkasındaki Dor düzenindeki stoadan oluşmaktadır. Ana caddenin batı ucunda bulunan Kibele Evinden çıkarılan başsız Kibele heykelciği, İstanbul Arkeoloji Müzesinde sergilenmektedir. Kentin merkezini oluşturan agora (MÖ 3. yüzyıl), üç yönden Dor düzeninde stoa'lar, kuzeyden ise kentin ana caddesiyle çevriliydi. Batısında bir sıra dükkan yer alıyordu. Agorayı süsleyen heykellerin günümüzde yalnızca kaideleri ayaktadır. Agoranın tam ortasında. Tanrı Hermes'e adanmış bir sunak bulunmaktadır. Agoranın kuzeyinde yer alan 116 m uzunluğundaki kutsal stoa, Kapadokia Kralı VI. Ariarathes tarafından yaptırılmıştır. Agoranın doğu stoasma bitişik Zeus Olympios Kutsal Alanı'nın günümüze yalnızca temelleri ulaşmıştır. Kutsal stoanın doğu uzantısında yer alan bouleuterion, kentin en iyi durumdaki yapılarından biridir. Girişin karşısında ve iki yanında, basamaklar halinde oturma yerleri bulunmaktadır. Ortada, mermerden kabartmalarla süslü bir sunak vardır. Büyük İskender Evi'nde bulunan Büyük İskender'e ait heykelcik Berlin Müzesinde korunmaktadır. , beş gösterişsiz duvardan oluşan bir yapıdır. Kibele Evi'nin doğusunda Büyük İskender Evi'nde bulunmaktadır. Priene'deki Doğu Roma dönemi yapıtlarının en önemlisi, tiyatronun güneyindeki büyük Piskopos Kilisesi'dir. Bölgeye çok yakın olan Myus Antik Kenti Tanıtımı isimli konudan, kent hakkında bilgi alınız! 'a bağlı Söke'nin 15 km güneyindeki Güllübahçe mahallesinde yer alan Priene Antik Kenti'ne ulaşmak için; Söke merkezden Didim yolu üzerinden sağa ayrılan Güllübahçe mahallesine girerek yaklaşık 7 km sonra antik kente ulaşabilirsiniz.


Yunanlardan önce de bir bilicilik merkeziydi. Yunanlar buraya göç ettiklerinde, Batı Anadolu'daki birçok yerde yaptıkları gibi buradaki kültü de kendi kültleriyle özdeşleştirmişlerdir. Arkaik dönemde yüzyıl kadar Brankhidai denilen rahip ailesince yönetilen kent, daha sonra Miletos'a bağlı kutsal bir yerleşme niteliği kazanmıştır. Buradaki bilicilik merkezine danışan ünlüler arasında II. Neho ve Kroisos sayılabilir. MÖ 499'da Perslere karşı ayaklanan İonia kentleri büyük bir bozguna uğradıktan sonra, kent yakılıp yağmalanmıştır. MÖ 5. ve 4. yüzyıllarda bilicilik merkezinin durumu hakkında pek bir bilgi bulunmamaktadır. Fakat MÖ 331'de Didyma rahibi, Büyük İskender'i "Zeus'un oğlu ilan eder."Kutsal yolun kenarındaki oturur biçimindeki rahip, rahibe, kral, kraliçe ve yatan aslan heykelleri İngiltere'ye kaçırılmıştır. Brankhidai denilen bu heykeller bugün British Museum'da sergilenmektedir. yer alıyordu. Yine tapınağın doğusunu, 3,5 m yüksekliğinde, yarım daire biçimli bir duvar çeviriyordu. Duvarın doğu ve güneyindeki düzlükte, MÖ 6. yüzyıla tarihlenen iki stoa vardı. Her biri 2,5 m genişliğinde beş merdivenle çıkılan tapınak terasında, sunu heykelleri ve anıtlar bulunmaktaydı, İon Ayaklanması sonrasında Miletos'la birlikte Didyma da Persler tarafından yakılıp yıkılmıştır. Büyük İskender'in Persleri Anadolu'dan çıkarmasıyla yeni bir döneme girilmiştir. Apollon Tapınağı'nın yapımına yeniden başlanmıştır. Arkaik yapıdan çok daha büyük ve görkemli olan Helenistik tapınağın mimarları, Efesli Paionios ile Daphnis'di. Helenistik Didymaion, Ephesos, Artemis ve Samos, Hera tapınaklarından sonra Helen dünyasının üçüncü büyük dinsel yapısıdır. Büyük bölümü Roma döneminde yapılmakla birlikte tapınak hiçbir zaman bitirilememiştir.


ilinin batısında, Büyük Menderes Ovasında kurulu ilçe merkezi ve yerleşmedir.. kentlerini kurmuşlardır. MÖ 800'lerde Frigyalıların, MÖ 670'de Lidyalıların egemenliğine giren kent, zengin bir ticaret merkezi olmuştur. Miletos'dan başlayarak Asya'ya uzanan ünlü Kral Yolu, Lidyalıların döneminde yapılmıştır. MÖ 547'de Persler tarafından ele geçirilen yerleşme, daha sonra Büyük İskender'in imparatorluğuna katılmıştır. MÖ 64'de Romalılar Söke'yi kontrolleri altına almışlardır. Meandropolis adıyla anılan kent, 1071'den sonra zaman zaman Selçuklu egemenliğini yaşamış ve Akçaşehir adını almıştır. 1300'lerde Aydınoğlu Beyliği'nin egemenliği döneminde bölgeye yerleşen boylardan birinin beyi Süleyman Şah tarafından dedesi Söke Bey'in adı bölgeye verilmiştir. Yöre 1426'da Menteşeoğlu Beyliği'nin merkezi olmuştur. 1451'de kesin olarak Osmanlı topraklarına katılan yerleşim, bu dönemde Menteşe Sancağı merkezi olarak kalmıştır. 18. yüzyıl başlarında Siğla sancak merkezi olan Söke, 1868'de Aydın'a bağlanmış, 1891'de de belediye olmuştur. Ege Denizi'ne boğazlarla bağlı Karine Gölü'nün uç noktasında, Karakol Burnu çevresindeki antik kent. Sit alanı olan kent çevresinde konaklama olanağı yoktur. Büyük Menderes Irmağı'nın Latmos Körfezi'nin ağzını doldurmasıyla oluşmuştur. Doğal güzelliklerinin yanı sıra antik Miletos, Myus, Priene kent kalıntılarına da yakındır. Gölde balık avı da yapılabilmektedir. Bir lagün gölüdür. Denizden Menderes Deltası'nın kıyı parçasıyla ayrılır. Göl alanı 4,5 kilometrekaredir. Kıyıları, gezi ve dinlenme alanı olarak değerlendirilmektedir. , Büyük Menderes'in küçük bir kolu üzerinde Söke'ye 17 km uzaklıkta yer alan antik İonia kentidir. Kentte 1891-1893 yılları arasında yapılan kazı çalışmalarını Cari Humann yönetmiştir. Bu çalışmaların sonuçları 1904'te J. Kohte ve C. Watzinger tarafından yayımlanmıştır. Kazı çalışmaları 1984 yılında Doç. Dr. Orhan Bingöl tarafından yeniden başlatılmıştır. Bugün kentteki en önemli kalıntı MÖ 2. yüzyılda Mimar Hermogenes tarafından yapılan Artemis Tapınağı'dır. Bu tapınağın Tanrıça Kibele'ye ait daha eski bir tapınağın yerine inşa edildiği sanılmaktadır. Kireç taşından 41x67 metre boyutlarındaki yapının sütun kaideleri Efes'dekilere benzer, İon üslubundaki sütun gövdeleri üzerinde 32 yiv yer alır. Söke'nin 30 km güneyindeki Avşartepe'de yer alan antik kenttir. Karia'nın batı kıyısında yer alan Myus'u, Strabon'un aktardığına göre, Atina'nın efsanevi kralı Kodros'un oğlu Kydrelos kurmuştur. İonia Birliği'ne üye olmuş, fakat önemli bir rol üstlenmemiştir. Miletos'un gölgesi altında kalmıştır. Söke'nin 15 km güneyinde, Güllübahçe'de yer alan antik İon kenti. İonia Birliğinin siyasal ve dinsel merkezi Panionion, Priene'nin toprakları içinde bulunduğundan, kent İonia'nın en eski yerleşmelerinden biridir. Efsaneye göre, Atina'nın efsanevi kralı Kodros'un torunu Aipytos'un kurduğu kentin ilk olarak nerede bulunduğu bilinmemektedir. Kentin bu ilk yerinden günümüze sadece Athena Portresi olan bir sikke ulaşabilmiştir. Söke Ovasının ortasında yer alan Milet antik dönemde Latmos körfezinin girişinde yer alan önemli bir liman kenti ve İyonya'nın merkeziydi. Üstelik burada bilimin ve felsefenin temeli atılmıştı. Büyük Menderes nehrinin getirdiği alüvyonlar civardaki Priene ve Heraklia gibi kentlerle birlikte Milet'inde 8 km kadar kıyıdan uzaklaşmasına neden oldu, kentin karşısında yer alan Lade Adası Söke Ovasının ortasında bir tepeye; Latmos Körfezi ise Bafa Gölü'ne dönüştü. Söke'nin güneybatısında, Didim ilçesinin güneyindeki kalıntılar, antik dünyanın sayılı bilicilik merkezlerinden Didyma'dır.


Ülkemizin dört mevsimi yaşayan kuşakta olması turizm açısından ayrı bir zenginlik getiriyor. Yaz turizminin karşıt alternatifi diyebileceğim kış turizmi de ülkemizde oldukça rağbet görmekte. Ne var ki, bu turizm sektörü yaz turizmine göre biraz daha pahalı. -Uludağ -Erciyes, Erzurum -Palandöken -Köroğlu-Kartalkaya, Kocaeli -Kartepe, Kastamonu-Çankırı Ilgaz. Bu yazıda yukarıda sıraladığım Kastamonu-Çankırı Ilgaz turizm merkezinden bahsetmek istiyorum. Ilgaz Dağı kış tatillerinden hoşlanan, karla kaplanmasıyla daha da güzelleşen manzarayı izlerken sıcak içeceğini içmeyi yada kayak yaparken eğlenmeyi sevenleri ağırlıyor. Ilgaz'da kayak tatili Aralık ayı gibi başlayıp kar el verdiğince devam edip genelde nisan ayı gibi son buluyor. Ilgaz dağları Kastamonu ile Çankırı'nın sınırında bulunan, üzeri karla örtülü köknar ağaçlarıyla kaplı ormanları ve manzarasıyla kış tatili severlerin mutlaka gitmesi gereken bir yer. metre. Bu iki tepe birbirlerinden oldukça ayrı yerlerde. Ilgaz dağının kuzey ve güney kesimlerinin birbirinden farklı iklimlere sahip olduğu söylenebilir. Bu iklim farklılığı kısa uzaklıklarda dahi büyük değişimler gösterebiliyor. Kuzey yamaçların alçaklarında meşe ve kayın gibi ağaç türleri görülürken, yükseklerde köknar ve sarıçam daha yoğun bulunuyor. Güney yamaçlarda ise karaçam daha baskın. zengin bitki örtüsünün de katkısıyla ormanlarında yaşayan canlılar bakımından da çok zengin. Kastamonu ilinin ünlü hayvanı olan ayı ile birlikte domuz, karaca, geyik, tilki, kurt gibi türler de bulunuyor. 'nda kayak yapabilirsiniz, bölgede hizmet veren kayak merkezleri ekipman ve eğitim sağlamakta. Ya da kayak değil ama, sakin ve huzurlu kış manzarası seyrederek sıcak çay içerek vakit geçirmek dinlenmek istiyorum diyorsanız bu da mümkün. ayrıca önemli bir özelliğe sahip, ülkemizdeki 24 cins orkidenin çoğu Ilgaz dağlarında. Bir başka deyimle Ilgaz dağları bir orkide ormanı. Fakat bu nadide güzel çiçekler salep elde etmek için her yıl yoğun ve bilinçsizce tüketilmekte. Oysa bu nadide çiçeklerin koruma altına alınması önemli. Ilgaz dağları sırf bu çiçekleri görmek için gelen turistleri de ağırlıyor. Bahar aylarında orkideler dağı ayrı bir güzelliğe bürünüyor. Ilgaz'a gittiğinizde görmeniz gereken yerlerden bir tanesi de ortasında bir gölet olan ve çevresi çam ormanları ile kaplı Kırkpınar Yaylası. Burada pek çok su kaynağının bulunmasından dolayı adı Kırkpınar olmuş. Kırkpınar ile ilgili bir efsane de 40 kaynaktan çıkan suyun oluşturduğu yolu Hz. Hızır'ın çizdiği söyleniyor. başka bir efsaneye göre de Kırkpınar tepesinde Hz. Ali'nin devesinin olduğu düzlükte ise yine Hz. Ali'nin kayasının olduğu söylenmekte. Sözün kısası, kış tatiline çıkacaksanız, bir kar tatili yapmayı düşünüyorsanız Ilgaz Dağları önemli bir kış tatili destinasyonu. -Bolu - Kastamonu yönünden gelmek için ise Çankırı il merkezinden Kastamonu yoluna girerek Ilgaz Dağı Milli Parkı'na ulaşabilirsiniz. Ankara - Ilgaz Dağı arası 235 km.'dir. Eğer Ilgaz Dağına mobil cihazlarınızdaki navigasyon uygulamaları ile ulaşmak isterseniz aşağıdaki haritayı kullanabilirsiniz.


Doğada yemek pişirmek için ihtiyacımız olan yemek setlerini kendiniz yapabilirsiniz ya da hazır yemek pişirme setlerini kullanabilirsiniz. Yemek yapmak için ihtiyacınız olan bu kapları nasıl yapabileceğinize ya da hazır bulabileceğiniz kaplara göz atalım. Suyla ıslatıldığı zaman plastik bir hamur durumuna gelen, kolayca biçimlendirilebilen, türlü alanlarda kullanılan, yumuşak ve yağlı bir toprak türüdür. - Kilden bir daire yapın ve yapacağınız kenardan daha kalın olmasına dikkat edin. Böylece tencere daha sağlam ve dengeli olacaktır. - Kilden yaptığımız çubuklar ile daireler oluşturarak tencerenin kenarlarını yapın. - İstenen yüksekliğe ulaştığınızda en üstteki çubuğu başparmağınızla düzleştirin. - Suyla kenarlarını düzeltin. Tencere kuruduğunda iyice sertleşmesi için ateşin içine yerleştirin ve pişirin. Genellikle şimşir veya huş ağacının oyulup işlenmesiyle yapılan bardak ve çorba kasesi olarak kullanılan bir yemek kabıdır. Finlandiya'da yüzyıllardır kullanılan bu araç son yıllarda çok kullanılan ve bulunabilir bir malzeme olmuştur. Yine ahşaptan oyularak yapılan yemek pişirme ve yemek için kullanılan bir doğal bir malzemedir. El yapımı kaşıklar genellikle komar odunu, karaağaç ve gürgen ağacından yapılmaktadır. Kaşık yapmak için hammadde halindeki ağaç iki kaşık boyutunda kesilir. Ağaca nacakla kaşık şekli verilir. Yemek pişirmek için ihtiyacımız olan yemek kaplarını kilden yapmanın dışında hazır olarak da edinebilirsiniz. Evde kullandığınız tencere ve demlik setlerinden daha hafif ve küçük olarak üretilen doğada kullanabileceğimiz bu ürünler genellikle hafifletilmiş alüminyumdan imal edilmiştir. Bu setlerin titanyumdan imal edilenlerini de bulmak mümkündür. Bu setler genellikle iç içe girebilecek şekilde üretilirler. Taşınabilirliğini kolaylaştırmak için hepsine ayrı ayrı kulp koyulmamıştır. Bunu yerine hepsine uyabilecek nitelikte bir tutamak üretilmiştir. Su ısıtırken, yemek pişirirken ateşe maruz kalacak olan bu setlere sıcakken kesinlikle doğrudan el ile temas edilmemelidir. Aksi takdirde iyileşmesi uzun süreler alabilecek yanıklara sebep olabilirler. Tutamağınız var ise tutuşu bununla yapmalısınız, tutamağınız yok ise doğada bulabileceğiniz bir çalı parçası veya taşların yardımı ile de tutunma işlemini gerçekleştirebilirsiniz. Her kullanımdan sonra bu kapları temizleyerek saklamalıyız ki içerilerinde kalabilecek besin artıklarının bakteri üretmesine engel olabilesiniz. Bu setleri temizlerken su bulunan bir ortamda iseniz su, toprak ve çimenleri kullanabilirsiniz. Suyun olmadığı veya kısıtlı olduğu durumlarda ise iç yüzeylerini peçete veya bir bez parçasının yardımı ile silerek yapabilirsiniz. Bu setleri doğrudan yüksek ateşe maruz bıraktığımızda hazırladığımız yemeğin yanmasına sebep olabilirsiniz. Bunu engellemek için yüksek ateşten uzaklaştıracağımız düzenekler hazırlamalısınız.


ilçesinden ayrılır. Nehir Adana'nın ortasından geçer ve iki ilçeyi birbirinden ayırır. Adana'nın merkezinde bulunduğu için Yüreğir'e ulaşım kolay sağlanır. Tarihi çok eskilere dayanan yerleşim yeri eski medeniyetlerden kalan yapılarla da dikkat çekiyor. Dilerseniz Yüreğir'in tarihine kısaca değinelim. Yakapınar adıyla anılan bölgedeki Misis yöresinde hem Roma İmparatorluğu hem de Memlükler'in izleri bulunur. Daha sonraki dönemde Misis, İran satraplarının başkenti haline gelir. Bölgenin Osmanlı topraklarına katılması 1517 yılında Yavuz Sultan Selim tarafından gerçekleştirilir. Bölgenin Yüreğir ismini alması çok eskilere dayanır. Yaklaşık 1340 tarihinde bölgede Mısır Memlük Devleti etkindir. Üçok Türkmenlerine bağlı Yüreğir aşireti Misis bölgesinde Çaldağı çevresine yerleşir. Yerleştikleri bölge, ovaya hakim konumda yer alır. Aşiret yerleştikleri alanda Camili köyünü kurar. Bölge o dönem işleyen ticaret yollarının da yakınında bulunur. Yine Çaldağı'na yerleşen başka bir toplum da Ramazanoğulları'dır. Adana'dan geçen diğer bir ırmak Ceyhan ırmağıdır. Misis ören yeri de ırmağın kıyısında, Yakapınar köyü çevresinde bulunur. Yüreğir merkezine 27 kilometre mesafesi vardır. Tarihte önemli bir ticaret yolu olan İpek Yolu, bu bölgeden geçer. Misis antik kenti, 7000 yıllık bir tarihi bugüne taşıyan bir bölgedir. Milattan önce 1200'lü yıllarda kurulduğu düşünülür. Meşhur Troya Savaşları'nda etkin rol oynayan Mopsus ismindeki hükümdar kentin temellerini atmıştır. İsminin de bu hükümdardan geldiği sanılır. İlk zamanlarında Mopsuestia adıyla anılan bölge Türkçe Mopsus'un ocağı anlamına gelir. O yıllardan bu zamana kadar yerleşim yeri özelliğini kaybetmeyen bölge büyük bir kültürel mirastır. Antik Kent SİT alanı içinde yer alır. Misis Köprüsü, Adana'nın diğer nehri olan Ceyhan üzerine kuruludur. Eski çağlarda kullanılan Adana-Halep kervan yolu da Misis Köprü'sünden geçer. Bu yüzden tarihte de önemli bir yeri vardır. Efsaneye göre Lokman Hekim'in, taşıdığı ölümsüzlük iksirini Misis köprüsünden düşürdüğü ve kaybettiği söylenir. Dokuz gözlü bu yapı 4. Yüzyılda inşa edilmiştir. Bizans imparatoru Flauius Constantinus döneminde yapılmış olmasına rağmen hala kullanılabilir durumdadır. kıyısında konumlanır. Döneminde önemli bir merkez olan Kervansaray Osmanlı dönemi Sadrazamlarından Köprülü Mehmet Paşa tarafından yaptırılmıştır. Tarihi 1600'lü yıllara dayanır. Bugün yapının taş duvarları, giriş kapısı ve mescidi sağlam durmaktadır. Adana-Ceyhan yolu üzerinde kurulu olan müze 1959'da açılmıştır. Misis Antik Kenti'nde yapılan kazılar pek çok tarihi eseri gün yüzüne çıkarmıştır. Özellikle bölgedeki höyükten çıkarılan Geç Roma Dönemine ait mozaikler ilgi çekicidir. Mozaiklerin 4. Yüzyıldan kalma bir tapınak için yapıldığı düşünülür. Bunların haricinde bölgeye dair diğer önemli kalıntılar da Misis Mozaik Müzesi'nde sergilenir. Taşköprü Adana'nın sembollerinden biri sayılabilir. Adana'nın ortasından geçen Seyhan Nehri'nin üzerine kurulmuştur. Nehrin ayırdığı Yüreğir ve Seyhan'ı birbirine bağlar. Roma İmparatorluğu döneminde inşa edilen köprü 310 m. uzunluk ve 11 m. genişliğe sahip. Dünya üzerinde bulunan araçlara açık en eski köprü olma özelliği taşır. Burası Suphi Paşa Konağı olarak da anılır. Ramazanoğulları'na mensup Suphi Paşa, Mustafa Kemal Atatürk'ü Latife Hanım ile birlikte bu konakta misafir etmiştir. Atatürk'ün konağa geldiği tarih olan 15 Mart 1923 her yıl 15 Mart'ta müzede kutlanır. Konak 1981 yılında müze haline getirilmiştir. Yüreğir ilçesinin Seyhan Caddesi'nde bulunan müzeye giriş için ücret ödenmez. il merkezinin bir kısmı da Yüreğir'dir. Bu yüzen ulaşım oldukça kolaydır. D-400 karayolu ya da TEM otoyolu ile bölgeye ulaşılabilir. Yüreğir otogarı ile de komşu iller ve diğer ilçeler ile bağlantı kurulmuş olur. Yüreğir'e demir yolu ile Marmara, İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'dan ulaşmak da mümkündür. Hava yolu ile ulaşmak isteyenler de Adana Şakir Paşa Havalimanı üzerinden Yüreğir'e ulaşabilir. Havalimanı Yüreğir'in merkezine 4 kilometre mesafede yer alır.


, Adıyaman'ın ilçelerinden biridir. Adıyaman'ın merkezine 45 kilometre mesafede bulunur. Diğer ilçelere göre il merkezine daha yakın olan Besni'ye Adıyaman merkezinden toplu taşıma ile ulaşılabilir. Tarihi çok eskilere dayanan ilçede hem eski medeniyetlerden kalan yapılar hem de eşsiz doğa görülmeye değerdir. Dilerseniz Besni'nin tarihine bir göz atalım. Besni ve çevresinin tarihi milattan önce 5000'lere dayanır. 1071 Malazgirt Savaşı ile Türkler bölgeye girmiştir. İlerleyen tarihlerde Osmanlı İmparatorluğu bölgede hüküm sürmüştür. Bu dönemde Moğol ve Timur'un saldırılarına maruz kalan bölge halkı bu tehditlere direnmiştir. Bu sayede Yıldırım Bayezid'in takdirine layık görülmüş ve 1395'te Osmanlı sınırlarına katılmıştır. ticaret için önemli bir nokta halini almıştır. Döneminde önem taşıyan Halep Ticaret Yolu Besni'den geçer. , Besni merkezine 2 kilometre mesafede yer alır. Yapılış tarihine dair kesin bir kaynak bulunmasa da 13. Yüzyılda inşa edildiği düşünülür. Kale, 1923'te tekrar sağlamlaştırılmıştır. Neredeyse tamamen korunan kale, halen ayaktadır. Bulunduğu tepenin etrafı sarp kayalıklarla çevrelenmiştir. Kaleye varabilmek için güney tarafındaki yamaçtan geçmek gerekir. Kalenin savunma sisteminde kullanılan mancınıklar hala içinde bulunur. Besni'nin Kızılin köyünde bulunan köprü Göksu Irmağı'na inşa edilmiştir. Roma İmparatorluğu'ndan kalma olduğu düşünülen köprü milattan sonra ikinci yüzyılda yapılmıştır. Köprünün iki ayağı sağlam vaziyette fakat orta kemeri yıkılmış durumdadır. Eski tarihlerde köprüye Şençi-Gandar, Sence Köprüsü ve Göksu Köprüsü de denilmiştir. Sofraz, Besni'nin Üçgöz köyünün diğer ismidir. Anıtlar Üçgöz köyünde bulunur. İlçeye yaklaşık 15 kilometre mesafedeki köyde iki anıt mezar vardır. Roma İmparatorluğu zamanından kalma bu mezarların yanı sıra bölgede Roma dönemine ait birçok kalıntı da mevcuttur. Milattan sonra 2. yüzyıldan kalma olduğu düşünülen anıt mezarlar Tümülüs tarzındadır. On beş metre yüksekliği olan yapılardan birinin içinde mezar odası ve iki lahit, diğerinde ise üç oda ve dört lahit bulunur. olarak anılır. Bölgeye Atatürk Barajı yapılacağı zaman yerleşim yeri şu anki yerine taşınmıştır. Eski Besni'den barajın altında kalmayan bölümü görülmeye değerdir. Tarihi camiler, hamam, çeşme, köprü gibi yapılar hala durmaktadır. Bölge Besni Kalesi'nin yanında bulunur. Eski Besni Ören Yeri'ndeki tarihi camilerden biridir. Burada yaşayan insanlar tarafından Külhanönü, Hacı Zeyrek Ağa Camii adlarıyla da anılır. Besni yeni yerleşim yerine taşındıktan sonra eski bölgedeki tüm yapılar gibi yıpranmıştır. Daha sonra 2005 yılında restore edilmiştir. , Kommagene Krallığı'ndan kalma bir anıt mezardır. Krallık milattan önce 65-70 yıllarında kurulmuş ve bir süre sonra Roma İmparatorluğu'na eklemlenmiştir. Besni'ye 33 kilometre mesafede bulunur. Bölgedeki Kızıldağ üzerinde bulunan yapıyı Kommagene kralı 2. Mithridates inşa ettirmiştir. Tümülüs tarzında yapılan anıt mezarın etrafında 6 adet kabartmalı sütun bulunur. Dolmen eski çağlarda görülen bir mezar çeşididir. İkisi dikili diğeri de bunların üzerini örten taşlar ile yapılır. Daha çok taş devri zamanlarında yapıldığına rastlanır. Besni'de de bu şekilde inşa edilmiş mezarlar bulunur. Bölgenin ne kadar uzun süredir yerleşime açık olduğunu gösterir. Dolmenler Besni'de Hozişi köyünde bulunur. " de denir. Oldukça lezzetli bir üzüm çeşididir. adı verilen yemek odun ateşinde ve taş fırında pişirilir. Uzun süren yapım aşamasından sonra çok lezzetli bir yemek ortaya çıkar. 'in arası ise 95 kilometredir. Diğer illerden gelenler içinde zor ulaşılan bir konumda bulunmaz.


Sandıklı, Afyonkarahisar'ın ilçelerinde biridir. Afyonkarahisar ile arası 60 kilometre kadardır. İlçe Antalya ve Ankara karayolu üzerinde konumlandığı için ulaşım kolaydır. İlçede bulunan kaplıcalar en çok ziyaret edilen yerlerin arasında sayılabilir. Hem doğal hem de tarihi güzellikler barındıran Sandıklı sağlık turizmi için önemli yerlerden biri. İlçenin çevresi dağlarla kaplıdır ve pek çok doğal güzelliği de bünyesinde barındırır. Tarihte de önemli bir yeri olan Sandıklı'nın geçmişine bir göz atalım. Sandıklı'nın yerleşim yeri olarak ilk kuruluşunun kesin tarihi bilinmiyor. Fakat Anadolu'daki en eski merkezlerden olduğu düşünülüyor. İlçenin tarihinin Bakır, Tunç, Demir Çağı'na dayandığı tahmin ediliyor. İlçeye yakın mesafede bulunan Kusura Kasabası'nda milattan önce 2000'li yıllarda Kusura Krallığı'nın olduğu biliyor. Bu döneme ait kalıntılar ve bölgeden çıkarılan Bakır Çağı, Kalkolitik Çağ kalıntılarını Afyon Arkeoloji Müzesi'nde inceleyebilirsiniz. Sandıklı ilçesine 34 kilometre mesafede, Kocayayla'ya ise 6 kilometre mesafede yer alır. Mağaranın çevresi yeşil alanlarla kaplıdır. Bulunduğu alan Böke'nin Yurdu adıyla anılır. Yakınlarında Menteş Mağarası bulunur. Gidenler ikisini birlikte ziyaret edebilir. 'dur. Burası koruma alanı statüsündedir. İlçe merkezine 35 km mesafede yer alır. Kocayayla ve Akdağ bölgelerine yakın konumda bulunur. Bölgeye gidebilmek için Ankara-Antalya karayoluna girip buradan Hocalar yoluna girmek, ardından da Sorkun'a varmak gerekir. Buradan sonrası orman yoludur. Kanyon 1600 m. yüksekte kalır. Kanyon'da çeşitli sporların yapılması için gerekli şatlar mevcuttur. Parkuru geniş bir alana yayılır. Dağcılık, mağara gezisi, rafting, yayla gezisi gibi aktiviteler bu alanda yapılabilir. Ulu Camii Sandıklı'nın önemli tarihi yapılarının arasında yer alır. Bölge'de hüküm süren Germiyanoğulları zamanında yapılmıştır. Cami Mimar Aydemir tarafından tasarlanmıştır. İnşa edildiği ilk zamanlarda yalnızca mescit bulunan yapı daha sonra genişletilmiş ve cami haline getirilmiştir. Daha sonraki zamanlarda da cemaat alanı eklenmiştir. Ulu Camii Osmanlı kaynaklarında Cami-i Kebir ismiyle anılır. de yer alır. Tabduk Emre, Yunus Emre'nin hocalığını yapmıştır. , Hisarlı adıyla da anılır. 1324 yılında inşa edilen yapının mimari Mimar Çoban'dır. Germiyanoğulları bölgede hüküm sürerken Sultan Çelebi Yüce Emir zamanında yapılmıştır. Kalenin çevresi oldukça yeşil bir alandır. Bu sayede vakit geçirilebilecek yerlerin arasında sayılabilir. Afyon'da toplam dört tane kaplıca bulunur. Bunlardan biri de Sandıklı'dadır. İlçeye sekiz kilometre mesafede olan Hüdai Kaplıcaları en sık ziyaret edilen yerlerden biridir. Bu bölgedeki kaplıcalar Frigler'den bu yana kullanılmaktadır. Ayrıca kaplıcanın yakınında Roma İmparatorluğu'ndan kalan bir hamam da hala durur. Sandıklı'daki Hüdai Kaplıcaları'nda sıcaklık 60 derecenin üzerindedir. Romatizmal hastalıklar, kemik ve eklem rahatsızlıkları, kireçlenme, çeşitli ağrılar, böbrek ve bağırsakta oluşan bazı hastalıklar, kadın hastalıkları gibi sorunlar için kaplıca suları oldukça faydalıdır. Ayrıca tesiste çamur banyosu imkanı da bulunur. Burayı ziyaret edenlerin kalabileceği konaklama tesisleri kaplıcanın çevresinde bulunur. Sağlık turizmi açısından Hüdai Kaplıcaları önemli bir yere sahiptir. -Afyon karayolu üzerinde olduğu için ulaşımı kolaydır.


, başkent Ankara'nın en kalabalık ilçelerinden biridir. İl merkezinin güneyinde konumlanır. Burada tarihi yapıların yanı sıra sosyal faaliyetler de öne çıkar. Yakın tarihe kadar bağ ve bahçeleriyle meşhur olan bölgede artık tarım oldukça az yapılıyor. Köklü bir geçmişi olan ilçenin tarihine bir göz atalım. Keçiören 1984 yılına kadar ilçe değildi. Kalaba, Etlik ve Ovacık köyleri geliştikçe buralar birleştirildi ve bucak haline getirildi. Ardından nüfusu yoğunlaştığında ilçe statüsü kazandı. İlçe ismini bölgede yapılan faaliyetten alır. Keçiören adını 'Keçilerin Ören Yeri'nin kısaltılmasından alır. , Estergon Türk Kültür Merkezi olarak da anılır. Tarihi bir kale olmayan bu yapı sonradan inşa edilmiş ve Tuna Nehri kıyısında yer alan tarihi kalenin ismini almıştır. Kültür merkezi olarak hizmet veren yapı Türk sanatının yaşatıldığı bir alan olarak tasarlanmıştır. Pek çok tarihi yapıdan örnek alınarak yapılan merkezin gövdesi Alanya Kalesi'ndeki Kızıl Kule düşünülerek oluşturulmuştur. Sütunları ise Selçuklu Devleti'nin sultanlarının saç örgülerine benzetilmiştir. Yapının girişi Taç Kapısı olarak adlandırılır. Giriş bölümü de yine Selçuklu zamanı eserlerinden Karatay Medresesi örnek alınarak oluşturulmuştur. Giriş katında çeşitli dükkanlar bulunur. Bunların da kapıları Mahmut Bey Camii kapılarıyla tamamen aynıdır. Kattaki sütunlar Orta Asya Buhara-Hıva sütunlarına benzetilerek yapılmıştır. Ortada bulunan şadırvan ise Topkapı Sarayı'ndaki şadırvanın bir benzeridir. Her ayrıntısında bunlar gibi tarihi benzetmeler olan yapının içinde antika, altın, ipek gibi ürünler satan dükkanlar, müze, restoran gibi alanlar bulunur. Ören Köşk olarak adlandırılan alan restoranların bulunduğu kattır. Yapı 2005 yılında tamamlanmış ve açılmıştır. doğal bir alan değil, yapay bir şelaledir. Türkiye'deki en büyük yapay şelale olarak geçer. Keçiören'in Kalaba Mahallesi'nde bulunur. İlçeye girişte bu yapıyla karşılaşmak mümkündür. Şelale geceleri çeşitli renklerde ışıklandırmalar ile süslenir. Çevresinde çay bahçesi ve park alanları bulunur. Buralarda vakit geçirilebilir. Şelalenin etrafı genellikle düğün fotoğrafı çekilmek isteyenlerin uğrak noktasıdır. Yenimahalle ve Şentepe arasında toplu taşıma amaçlı yapılmıştır. 2014 yılında kullanıma açılan teleferiğin dört durağı bulunur. Yenimahalle ve Şentepe dışında Botanik Bahçesi ve Tepebaşı alanlarına da gider. Ankara'ya ve Keçiören'e yukarıdan bakma fırsatı sunanaraç engelli, yaşlı ve çocuklar için de uygun tasarlanmıştır. Akvaryum olarak da bilinen alan Türkiye'nin en büyük ikinci akvaryumudur. İçinde çok çeşitli deniz canlıları tanıtılır. Bunun dışında Amazon Ormanları'nın küçük bir prototipi, alışveriş alanı, kafeterya ve seminer alanlarını da barındırır. Çeşitli deniz canlılarını yakından görmek ve bir akvaryumun içinde yürümek zevkli olabilir. 'de bulunan Vehbi Koç'a ait ev de yakın zamanda restore edilerek halka açıldı ve içinde çeşitli etkinlikler düzenleniyor. 'ya hava yolu ile gelenler buradan toplu taşıma araçlarıyla Keçiören'e ulaşabilir. Aynı şekilde otobüs ile AŞTİ'ye geldikten sonra EGO, dolmuş gibi araçlarla ilçeye ulaşılabilir. Kendi aracıyla gelecekler İstanbul yönünden 0-4 otoyolu üzerinden 4-5 saatte Keçiören'e gidebilir.