Sabah erkenden Floransa Santa Maria Novella tren istasyonunun arka sokağından kalkan otobüslere biniyoruz. SITA Bus Service. Aslında tren ile gitmek de mümkün ama tren Siena'ya varınca oradan merkeze ulaşmak için ya 2 km. yürümek ya da 5 dakikalık bir otobüs yolculuğu yapmak gerekiyor diye tren yerine otobüsü tercih edip yolda bir iki köyde daha durarak sözde 1 sa.30 dk. ama uygulamada 2 küsur saatte Siena Piazza Antonio Gramsci'ye varıyoruz. Zaten burası şehrin ana meydanı. Hayır, o çok bilinen istiridye şeklindeki meydan değil; ona da hemen buradaki ara sokaktan içeri dalarak az ileride ulaşabiliyorsunuz. Girdiğimiz dar yol iki önemli meydanı birbirine bağlayan ve şehrin ana alışveriş caddesi diyebileceğimiz bir hayli kalabalık ve renkli bir sokak. Cadde diyemiyorum çünkü Siena'nın kendine has dar ve dolambaçlı yollarına "cadde" kelimesi hiç uymuyor. Ama bu yol diğer inişli çıkışlı Siena sokakları ile kıyaslandığında evet, resmen cadde aslında!.. Dükkanlara bakına bakına yürüyor ama asıl planladığımız ilk durağı arıyoruz. Nannini'yi.. Nannini şehrin eski ve meşhur pastanesi. Bir şubesi de Piazza del Campo meydanında bulunan pastanenin orijinal şubesine girip ayaküstü kahve-tatlı ritüeli gerekleştiriyoruz. Siena'nın bu anlamda kendine özgü çok özel tatları var. Panforte, yuvarlak, içi portakal, limon, kavun aromaları içeren meyve şekerlemesi ve badem dolu nefis bir tatlı. Güzelce sarılmış hoş bir de paketi oluyor ki dönüşte yanınızda getirilecek şeyler listesinde üst sıralarda yer alıyor kendisi. Ancak buraya kadar gelmişten kahvenin yanında üçgen kesilmiş bir dilimini de anında denemek lazım. Bir diğer güzellik "Ricciarelli"; bademli un kurabiyesi. Böyle söyleyince onu küçümsemiş hissediyorum aslında. Çünkü öyle yoğun bir badem aroması var ki ısırınca insanın aklını kesinlikle başından alıyor.. Böyle tatlardan minicik bir tadım tabağı hazırlatıp, üzerine de birer fincan nefis espresso içtikten sonra artık o meşhur meydanı görme vakti. il Campo adını istiridye şeklinden alan hafif eğimli o meşhur meydan işte!. Bir ucunda heybetli kulesi ile Palazzo Pubblico etrafında meydanı çevreleyen kafeler, restoranlar ve hediyelik eşya dükkanları var. Her yıl Temmuz ve Ağustos'ta düzenlenen Palio yarışları işte bu meydanda gerçekleşiyor ve aslında merakla beklenen, seyahat tarihini denk getirme çabasına neden olan bu yarışlar o kadar kısa bir süre içinde gerçekleşiyor ki izleyip hiç bir şey anlamayana dahi rastladım!.. Bu meydanı çevreleyen binaların mimarisine dikkat kesilmek lazım. Binaların balkonları bu yarışları izlemek için çok yüksek rakamlara kiralanıyormuş; şimdi de balkonlarda oturmuş meydanın kalabalığını izleyenler var.. Palazzo Pubblico'yu ziyaret etmek ve kuleye çıkıp şehre tepeden bakmak popüler bir turistik atraksiyon ancak bizim gittiğimiz gün ulusal bir bayrama denk geldiği için yurt çapında tüm müzeler ücretsiz ve burada da bu bedavadan faydalanmak isteyen deli bir kalabalık var. Yani normalde turistlerin istilasında olan il Campo bu kez Siena halkının da kalabalığını barındırıyor. Birkaç fotoğraf çekip bu turistik meydandan daha sakin sokakları keşfetmek üzere ayrılıyoruz. Diğer tüm sokaklar sanki bu meydanın etrafında sarmal şekilde dolanmış. Her sokak birbirine benziyor, dar ve dolambaçlı; kaybolmaya müsait. Bunun bilinci ile hemen her noktaya Campo Meydanı'na çıkış yönlendirmesi koymuşlar ama aski yönde hareket ederek küçük, bilinçli kaybolmalar yaşamak çok keyifli. Sokaklar, kapılar, pencereler kadar küçük dükkanlar da keyifli. Sanırım Siena'da daha önce hiçbir İtalyan şehrinde görmediğim kadar antika/hediyelik/sanatsal ürünler satan dükkan var.. Birçoğunun vitrinine bakıyor, bazılarının içine girip çıkıyoruz. Birçok baskı, desen, biblo, yazı takımı beğenip Bianchi adlı bir dükkanda neredeyse evin duvarına pahalı bir harita baskısı almak üzereyken son anda vazgeçiyoruz. Çok da iyi yapmışız. Somuçta burası şehrin tarihi ve turistik merkezi. Sultanahmet Meydanı'ndaki bir dükkandan bu tarz birşey almak beni nasıl mutlu etmeyecekse eminim eve döndüğümde o harita da beni çok rahatsız edecekti. Ama güzeldi.. Öğe yemeğinden önce turistik mutlaka görülmeli listemizi tamamlamak istediğimiz için Siena Katedrali Duomo di Siena'ya doğru yöneliyoruz. Duomo girişi ücretli. Bağlantılı olan müze Metropoltana'yı es geçerek sadece katedral ziyareti için biletimizi alıp içeri giriyoruz. Katedralin içi tamamen siyah/beyaz mermerden yapılmış ve etkileyici bir geometrik dizaynı var. Bunca yıldır gezer ve çok sayıda kiliseye, katedrale girer çıkarım; Siena en etkileyici olarak aklımda yer edenlerden.. Özellikle Pissano eseri olan minberi hayret ve hayranlıkla inceleyip birkaç fotoğraf çekiyoruz. Duomo çıkışında artık aklımızdaki tek şey ne yiyoruz sorusu.. Pek ne yiyoruz? Elbette Pici ve Ribolitta!.. Pici bu yöreye ait bir makarna çeşidi. Bildiğiniz gibi makarnalar modeline göre farklı sos emme potansiyeline sahip. Pici'yi böyle yamuk yumuk kalın, elde yapılmış bir spagetti gibi düşünün. Kıymalı, domatesli, fesleğenli, peynirli soslarla gayet güzel oluyor.. Ribolitta ise yine yöreye özgü semizotu yemeği/çorbası diyebiliriz. İçine farklı bakliyatlar da eklenebiliyor; yemek ile çorba arası çok hoş, geleneksel bir lezzet çıkıyor ortaya. Siena'da belirli bir restoran ismi kaydetmemiş sadece restoranların yoğun olduğu sokak isimlerini kaydetmiştim defterime; Via del Parrione, Via Pantoneto, Duomo, Via de Citta'da alternatifler boldu.. Yağmurun amacı sadece bize şemsiye aldırmakmış.. aldık.. o da durdu! Sonrasında çıkan güneşi fırsat bilerek tekrar Campo meydanına indik bu kez bambaşka bir ara geçitten.. Oturduk meydanda bir köşede yere; etrafı, insanları ama en çok da binaları seyrettik. Güneş bizi iyice ısıttı; kafalar da zaten biraz güzel, şimdi Siena denince hep o meydandaki sahneleri anımsıyorum.. Saçma sapan şeylerle iyi eğlenmişiz.. Son bir kahve içelim diyerek Via di Citta'ya yöneliyoruz. Diyeceksiniz ki, meydanda bir sürü yer varmış niye orada oturmadınız.. Cevabım şu: Tarzımız değil!.. İki seksi hanımefendinin kendi işlettiği küçük Caffe Fiorella'yı beğendik, girip orada ayaküstü içtik kahvelerimizi.. Artık dönüş zamanı yaklaşıyordu. Aslında planımda dönmeden önce uğranacak iki yer daha vardı. Akşamüstü biraz acıkacaktık, merkezden biraz uzakta Piazza Liberta'da Enoteca Italiana'ya gidecektik. Tarihi şarapevinde birer kadeh şarap içip mimarisinin tadını çıkaracaktık.. Orası uzak gelir, yolu gözümüz yemezse merkezde Antica Pizzicheria'da 1889'dan kalma bu dükkanda şarküteri keyfi yapacaktık.. Lakin yemekte doldurup doldurup fondiplenen bardaklar buna izin vermedi. Dar dolambaçlı Via Piangiani'den yine yürüdük aşağıya. Daha gelirken gözümüze kestirdiğimiz Consorzio Agrario Siena dükkanına girdik. Burada yörenin tüm gıda ürünleri, iyi tarım örnekleri biraraya toplanmış. Baharat, makarna, risotto pirinci ve Siena'nın ünlü tatlarından almak için her şeyin bir arada bulunduğu güzel bir dükkan. Ricciarelli kurabiyeleri, Panforte ve onun daha baharlı daha vahşi versiyonu Panpepato di Siena aldıktan sonra bu dükkanın bir köşesinde konumlanan ve asıl ilgi alanımız olan Menchetti'ye kapağı attık. Menchetti rivayete göre Siena'nın en güzel pizzasını yapıyor, hem de 1948'den beri. Fırından çıktığı anda kapış kapış giden "pizza al taglio". Yani kaç dilim isterseniz kesilip tartılıyor, buharı üstünde ister anında yiyorsunuz, ister eve paket götürüyorsunuz. Akşamüstü saatlerinde uğradığımızda önümüzdeki kuyrukta evi için paket alan birçok Sienalı vardı.. Biz de patatesli ve kabak çiçekli, margharita.. güzel bir çeşit yaptırıp otobüste yemek üzere yanımıza aldık. Yazınız çok beğenerek okudum. Bu kadar güzel yazıya daha çok Siena fotosu eşlik etse daha güzel olurdu diye aklımdan geçirmedim değil. Haklısınız fotoğraf konusunda. Yazıyı cok uzun zamandır ihmal ettiğim için içimden geldiği anda hızla yazıp yayınladım. Böyle durumlarda ayrıca bir fotoğraf postu da hazırlıyorum sonradan.. Umarım önümüzdeki günlerde diyelim :) Teşekkürler.. sevgiler..


Yepyeni bir kitap. Geçtiğimiz günlerde Nestle evsahipliğinde düzenlenen gecede bu kitapla tanışmamdan itibaren kendisini elimden bırakamıyorum!. Çikolata'nın Osmanlı'dan bugüne bizim topraklarımızdaki yolculuğunu anlatan kitap aynı zamanda eski İstanbul, dönemin pastane ve çikolatacıları, şehrin buluşma noktaları gibi ilgimi çeken detaylarla dolu.. Kronolojik kısım ise en sevdiğim.. Sırf bu bölümden bile piyasanın ilklerini, önemlilerini öğrenip çikolata ve bildiğim markalara bakış açımı yeniden şekillendirdim. Kitabın çikolata ile ilgili olarak verdiği az bilinen detaylar sayesinde her sayfada yeni birşey öğreniyor ve çikolatanın yolculuğunu heyecanla takip ediyorum. Ayrıca görseller harika. Eski İstanbul'dan çikolata detaylı kareler, eski reklamlar, ilanlar.. hepsi öyle güzel ki.. İstabul ve insanlar çok güzelmiş.. Sayfalar arasında yer alan ambalaj, reklam örnekleri de retro düşkünleri için apayrı bir merak konusu. Hatta reklam sektöründe çalışanların bile bu referans kitabı edinmesi gerektiğini düşünüyorum. Dünyada milyonlarca insanı çikolatayla tanıştıran, Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet Türkiye'sinde geniş kitlelere çikolatayı tanıtan ve sevdiren Nestle'nin desteğiyle okuyucularla buluşan 'ÇUKULATA Çikolatanın Yerli Tarihi', Yapı Kredi Yayınları tarafından yayınlanıyor. Bu vesile ile başta yazarı Saadet Özen, Nestle Türkiye Ekibi ve Yapı Kredi Yayınları olmak üzere emeği geçen herkesi tebrik etmek isterim. Sanırım tamamını bitirene dek kahve molalarıma bu kitap eşlik edecek. Kitap, çikolata ve İstanbul'a tutkun herkese önerimdir..


Birçoğunuzun bildiği üzere bir süredir kafayı İtalyanca'ya taktım ve bir süredir kursa devam ediyorum. Geçen dönemlerde A1 ve A2 seviyelerini bitirip B1'e başladım ve şu günlerde de bu seviyeyi de tamamlamak üzereyim. Kurs günlerinde yaptığım instagram hikaye paylaşımlarından sonra bol miktarda soru geliyor İtalyanca kursuna yönelik.. Hatta sorular öyle çok ki, en iyisi tüm soruları bir yazı içinde toplayıp cevaplayayım ve artık soranları da bu yazıya yönlendireyim diye düşündüm.. Ben İtalyanca öğrenmek için Firenze Eğitim'e gidiyorum. Hem İtalya'da eğitim hem de İtalyanca kursu için ilk akla gelen güvenilir eğitim kurumlarından biri. Hocaların hepsi İtalyan ve gerçek meslekleri dil eğitimi vermek. Sistemi nasıl açıklayabilirim bilmiyorum ama kitap / gramer / dinleme / anlama / konuşma / yazma / oyun.. birçok şey yapıyoruz derslerde.. Mutlaka ev ödevimiz oluyor. Test tarzı ödev çok az.. daha çok kompozisyon yazmamız isteniyor çünkü bu kendi cümlelerimizi kurma imkanı sağlıyor.. Memnun muyum? Oldukça. Zaten bu kadar memnun olmasam, ilerlememi göremesem devam edemezdim.. Neden Firenze Eğitim? Onu da ilk başladığımda BU YIL İTALYANCA yazısında anlatmıştım; dileyen ayrıca okuyabilir.. Kursun eğitim için kullandığı her seviye için kendine özel bir kitabı var. Biz de birinci kurda bu serinin ilk kitabını kullandık ama ikinci kurda çok kitaba bağlı ilerlemiyoruz. Bu öğretmenden öğretmene değişiyor tabi ama bizim öğretmenimiz ikinci kurda öğrenmemiz gereken konuları bize daha serbest bir sistem ile öğretiyor. Çoğu zaman kitabı taşımadığım bile oluyor. Bu soruyu geçen kurda sorsanız cevabım başka olurdu, şimdi başka!. İtalyanca ilk başladığınızda çok kolay bir dil. İki üç kelimeyi arka arkaya dizerek hemen derdinizi anlatacak cümleler kurmaya başlıyorsunuz. Ancaaak ilerledikçe bunun bir kandırmaca olduğu ortaya çıkıyor. Çok istisna durumları var, bir kural öğrenip ona göre kuramıyorsunuz cümleyi. Sonsuz değişken var.. Ama zevkli mi zevkli.. Bir an bile nereden bulaştım demedim; müthiş eğlenceli ve sürprizli bir dil.. bıkacağımı, bırakacağımı hiç sanmıyorum!. Baştan birinci kur kolay, iki zor, üç yine biraz kolay, sonra dört zor demişlerdi.. Şimdilik bu değerlendirmeye katılıyorum.. Şarkı dinlemek ve hergün yarım saat çalışmak iyi olur demişlerdi ama ben pek öyle yapmıyorum. Yapamıyorum. Bazen bir işle meşgulken italyanca ders açıp dinliyorum internetten, bazen de bir radyo konuşması.. Kulağı doldurmak önemli.. Bazen normal roman okumaya çalışıyorum ama çok çok az şey anlıyorum.. Kursta ödünç alabileceğimiz bir sürü seviyeye uygun hikaye kitabı var ama ben onları değil normal kitapları okumaya uğraşıyorum inatla.. Telefonuma indirdiğim birkaç uygulama var. Duolingo /Italian Trainer / Italian Verbs.. Yolda giderken bu uygulamalar üzerinden biraz çalışıyorum. İnstagramda italyanca kelimeler öğreten, atasözleri paylaşan hesaplar var; impariamoitaliano, italianwords gibi.. onları takip ediyorum.. Ferzan Özpetek, Serra Yılmaz gibi hem Türkçe hem İtalyanca yazan kişileri keyifle takip ediyorum. Birkaç tane de postlarının altına uzun uzun yazan italyan blogger takip ediyorum ki; okuduklarımdan günlük yaşama dair birşeyler aklımda kalsın diye.. Mesela @manuelavitulli @makemake_rc @nunziacillo... Geçen yaz italyan TV şovları izlemeye başladım mesela.. Masterchef Italia hem çok sevdiğim hem de bana çok şey öğreten bir program.. Rai Radyo kanallarını ve RadioZeta'yı çokça dinliyorum.. Evet, haftasonu sınıfları ve akşam sınıfları da var. Ben gündüz zamanım olduğu için haftaiçi sabah sınıflarına gidiyorum. Standart period haftada iki gün x 3 ders saati şeklinde ama isteğe göre ekstra programlar çıkarmak ya da özel ders de mümkün. Kendi özel grubunu oluşturup ayrı sınıf açtıranlar bile var. Pek değil çünkü kısa seyahatlerimi ders günlerini etkilemeyecek şekilde seçiyorum. Uzun seyahatler için de kaçırdığım dersler yerine takviye dersi alma imkanım var. Bu arada öğrenciler olarak bir de whatsapp grubumuz var. Gelmeyen öğrenciye hemen günün notlarını ve ödevleri iletiyoruz.. Yani bir iki ders kaçırmakla büyük bir kayıp yaşanmıyor.. Derslerin ilerleyiş şeklini zaten anlattım. Bunun haricinde de oldukça eğlenceli, esprili, güle oynaya vakit geçirdiğimizi söyleyebilirim. Öğretmenimizin aksanlı Türkçesi en büyük eğlencemiz. :)) Derslerde konular haricinde İtalyan kültürü, oradaki yaşam üzerine de çok sohbet ediyor; dil eğitiminin yanısıra çok farklı ve güzel detaylar da öğreniyoruz. "pausa" dediğimiz molalarda yine sıcak bir ortam var. Kahve içip sohbet ediyoruz hep birlikte.. Evet, kursta genel olarak acayip bir kahve sevgisi var. Kahve otomatı, moka pot, espresso makinası ve Türk kahvesi makinamız var. Seç beğen al. Tüm kahveseverler toplanmış!. Bazen sırf bu sebeple bile doğru yerde olduğumu düşünüyorum. Ha bir de bizim öğretmenimiz Daniele her İtalyan gibi mutfağa meraklı.. Bazen bize tiramisu yapıyor hem de gerçek İtalyan işi!. Şimdilik aldığım sorular ve cevaplar bu kadar.. İtalyanca ile ilgili başka sorularınız varsa yorum olarak sorularınızı bırakmayı unutmayın!.


Bazen yapılacaklar listesi, görülecekler listesi ne kadar uzun olursa olsun, hepsini unutup sadece içinden geleni yapmak, yürümek lazım.. Şehirlerin altını üstüne getirdiğim seyahat tipinden sanırım artık yavaş yavaş kopuyorum.. "An"ı yakalamayı artık daha çok önemsiyorum. Hem ne demişti Haşmet Babaoğlu bana? "Bu işin sırrı eksik bırakmaktadır." Öyle inanıyorum ki bu söze.. Doğru.. Son damlasına dek tüketmez biraz eksik bırakırsan bir şehri, tadı damağında kalır.. belki de bir gün yeniden dönmek istersin.. Konaklama için Södermalm'ın Hornstull semtinde bize dağ tatili yapıyor hissi veren Zinkensdamm'ı tercih ettik. Hem hostel hem de otel odaları sunan tesis umduğumuzdan daha güzel çıktı. Aslında sadece en uygun rakamlı ve ulaşım sorunu yaşamayacağımız bir tesis olarak mecburi tercih olmuştu ama epey memnun kaldık. Stockholm'de konaklama da diğer herşey gibi çok pahalı. Havaalanından şehir merkezine trenle de ulaşmak mümkün ancak ekspres havaalanı treni hem daha pahalı hem de bizim lokasyonumuz için en doğru tercih değil. Biz hemen havalimanın çıkış kapısından kalkıp şehir merkezine giden FLYGBUS otobüslerinin "Liljeholmen"e gidenini tercih edip otelimize 500 mt. mesafede indik. Şehir merkezine yaklaşık 50 dakikada giden ve yolda WiFi hizmeti sunan otobüslerin sık sık seferi var ve bilet fiyatları 119 SEK. Aynı otobüsün merkez tren istasyonu T Centralen'e giden versiyonu da var. Şehiriçi ulaşımda ise bisiklet bir alternatif olsa da unutmayın ki Stockholm dümdüz bir şehir değil. Hem adacıklar üzerine kurulu hem de hafiften yokuşlu.. O yüzden bisiklet sadece belirli bir zaman diliminde keyif için düşünülebilir. Metro ağı T Bana olarak geçiyor ve gayet geniş saat diliminde hizmet veriyor, oldukça kullanışlı. Bunun dışında otobüs, tramvay ve bazı ada geçişleri için feribot var. Biz iki kez tramvay, sonrasında hep metro kullandık. 24 saatlik sınırsız ulaşım kartı 115 SEK; 72 saatlik kart ise 230 SEK. (Kart için de 20 SEK depozit alıyorlar) Bu kartlar tüm toplu taşımada ve Djurgarden feribotunda geçerli.. 1 Kron = 0,35 TL. ya da 1 Kron = 0,1 gibi düşünürseniz kolayca hesaplama yapabilirsiniz. Şehir -aslında nadiren söylediğim ama kuzey ülkelerinde ne yazık ki dile getirmek zorunda olduğum- "şehir gerçekten pahalı" cümlesiyle ifade edilebilir!. Özellikle yemek için epey para harcamak gerekiyor. İyimser birşeyler söylemek gerekirse kahve TL'ye çevirdiğinizde 9-14 TL. aralığında ve birçok yerde ilk fincandan sonra dilediğiniz kadar içebiliyorsunuz... Bu yeterli gelmediyse daha iyi birşey söylüyorum o zaman: Su bedava!. Benim gibi her suyu içmeyen takıntılı bir insanı bile mutlu eden aşırı lezzetli musluk suyu var ve her yerde su istasyonları ya da masaya servisle normal ya da gazlı su içebiliyorsunuz. Su dışında Modernamuseet ve devlet müzeleri, Stockholm Halk Kütüphanesi, sokaklarda yürümek ve vitrinlere bakmak bedava; diğer herşey pahalı!.. Pahalılık konusunda yeterince uyarı yaptığımı ve anlaştığımızı düşünerek konu değiştiriyorum.. Fotografiska Çağdaş Fotoğraf Sanatı Müzesi'nde bizim gittiğimiz dönemde Nick Brandt ve Bettine Rheims sergileri var. Giriş ücretinin 120 SEK olduğu müzenin asıl olayı en üst kattaki kafe bölümü. Buradaki geniş camlardan şehir çok hoş görünüyor. İç dekorasyonu da gayet keyifli olan kafe/restoranın bir bölümünde sahne ve DJ setler için turntable bile var. Sanırım bizim gibi gündüz değil de akşam belirli bir etkinlik kapsamında yemeğe gitmek ve şehir ışıklarını yakalamak daha keyifli olabilir. Stadshus Belediye binası iç avlusu ve önündeki güneşli revakları ile şehrin en fotografik noktalarından biri. Özellikle revaklardan çıkıp öndeki terastan şehre bakmanızı hatta burada minik sandviçli bir mola vermenizi öneririrm. Biz yapamadık ama öğle tatilini burada manzaraya karşı sandviçleri ile geçiren ofis insanlarını görünce biraz kıskandık.. İçinin de görülmeye değer olduğu söylense de bizim için şehir siluetinin bir parçası olan bu binayı dışarıdan görmek yeterli. Gamla Stan 1252'de kurulan şehrin çok iyi korunmuş tarihi merkezinin sokaklarında yürümek oldukça keyifli. Özellikle en eski sokak olan Köpmangatan, önemli noktalar barındıran ince uzun Prastgatan ve şehrin en dar sokağı olan 90cm. enindeki merdivenli Marten Trotzigs Grand mutlaka adımlanmalı. Bunun dışında metroya yakın paralel sokaklarda hediyelik eşya dükkanları ve diğer küçük dükkanlar, krepçiler, pastaneler, dondurmacılar göreceksiniz bol bol.. Ama daha içerilerdeki dolambaçlı sokakları ve iki sokağı birbirine bağlayan dar geçitleri daha güzel Gamla Stan bölgesinin.. Stortorget Hani Stokholm fotoğraflarında hep görünen o simge eski binalar var ya; işte onların fotoğrafları hep bu meydandan çekiliyor. Şehrin en eski meydanı olan Stortorget'te birbirinden tatlı kafeler, meydanın ortasında oturmak için banklar ve Nobel müzesi var. Bence müzeyi yine boşverip hem meydandaki banklarda oturup binaların güzelliğine bakın, hem de meydanın en güzel binasının altında bulunan Kaffekoppen'de oturup meydanın cıvıltısına bakın.. Son olarak Tekne ile Kanal turu yine "Stokholm'de mutlaka" listelerinde yer alan bir madde. İşte hava şartları uygun olduğu taktirde bence şehirde yapılması gereken en turistik hareket bir tekne turuna katılmak. Birbirinden farklı 4-5 farklı seçenek bulunan kanal tekne turlarına biz ayırdığımız zaman dilimindeki hava şartları sebebi ile çıkamasak da 14 ada ve 57 köprüden oluşan bir şehirde, daha önceki Amsterdam ve Oslo tecrübemizi de gözönünde bulundurarak mutlaka çıkılmalıydı diye üzülüyoruz!. Mariatorget'teki Monteliusvagen şehre uzaktan bakmak için en güzel nokatalardan biri. Ayrıca buraya gelirken geçeceğiniz merdivenli, yokuşlu, yarısı yüksek set üstü sokakları çok seveceksiniz. Gamla Stan metro durağından çıkarken direkt çıkışa gitmek yerine Riddarholmen yazan çıkıştan çıkıp karşı kıyıya, Södermalm'a bir bakın. Hele ki sabah saatlerinde sudaki yansımayı da yakalarsanız nefis bir manzara sizi bekliyor olur.. Rosendals Tradgard şehrin en ilginç kafelerinden birine ev sahipliği yapıyor. 7 no. lu tramvaya binip Drujgarden'a gidiyorsunuz. Yemyeşil bir ormanın içinden yürüyüp Rosendals Tradgard'a ulaşıyorsunuz. Rosendal sarayının hemen yanında bulunan bu kafe/sera'da hem bitki ve tohumlar, hem ev için orgamik gıda, bahçe malzemeleri satılıyor; hem de kocaman bir kafe. Büfeden yiyecek ve içecek seçip oturma alanı alternatiflerinden en keyifli olanı seçin ve güzel birkaç saat geçirin. Hatta birçok insan büfeden şişe ile şarap, kadehler alıp kafe yerine çimlere yayılmıştı.. Aynı anda bir hanımefendi evi için alacağı çiçekleri orada o anda canlı olarak kestiriyordu. Şiir gibi bir yer; eğer yaz aylarında giderseniz mutlaka gidip görün. Hatta bisikletle gezerken de harika bir mola noktası olur. Södra Tiyatrosu'nun yanındaki MosebackeTerassen özellikle akşamüstü saatlerinde şehir yerlileri ile dolup taşan bir buluşma noktası. Buradaki artisan bira standından bir şişe kapıp paylaşımlık masalarda ya da plastikten yapılma barok koltuklarda oturmak, şehir manzarasına dalmak, denk gelirseniz DJ performanslı bir partide takılmak yaz aylarında şehri ziyaret ederseniz çok hoşunuza gidecek alternatiflerden biri. Biz burada geçirdiğimiz birkaç saatten epey keyif aldık.. Yaz demişken, yaz boyunca Hornstull sahilinde Hornstulls Marknad etkinliği Cumartesi ve Pazar günleri 11-17 arasında yapılıyor. İkinci el giysi, eşya ve ufak tefek tasarım tezgahları ile sokak lezzetleri sunan karavanlar sahile diziliyor. İnsanlar tezgahlardan kaptıkları burgerleri, kahveleri hazırlanan platform üzerinde ya da bizim gibi suya uzanan ağaç dalları üzerinde tadıyor. Kahve Raporu: Kuzey, zaten kahve konusunda epey iddialıdır herzaman ama Stockholm istisnasız her dükkanda gayet güzel kahveler ile karşılıyor bizi.. Bu yüzden de en iyi kahveli kuzey şehri ünvanını seve seve kendisine takdim ediyorum. En sevdiğim de kahve molasına özel tanımlama "fika" :) Johan & Nyström ve Drop Coffee Roasters şehrin ünü dünyaya yayılan en iyi kahve dükkanları malum.. Södermalm'da birbirine epey yakın konumda bulunan bu iki dükkana da uğramak hatta ev için çekirdek kahvelerinden de almak lazım. Bu iki dükkan dışında en akılda kalıcı deneyim Velo Coffee Bike!. Harika bir bisiklet üzerinde tam teşekküllü bir kahve dükkanı. Drop Coffee çekirdekileri ile nefis aeropress yapıyor ve güzergahı sürekli değişiyor. Biz Hornstull'daki o etkinlikte rastladık ama siz gitmeden haftalık güzergahını web'den konrtol edin.. Tarihi merkez dışında bana göre öne çıkan iki semt Södermalm ve Östermalm. Södermalm daha çok bağımsız küçük dükkan ve yenilikçi lokantaların olduğu, Stockholm ve hipster kelimelerinin yan yana geçtiği cümlelerin adresi. Ancak söylemeliyim ki bu anlamda bana vay be! dedirten bir durumu yok. Yine de keyifli bir semt; sokaklarında dolaşmak, lokantalarını denemek, dükkanlarına girip çıkmak lazım.. Folkungagatan, Skanegatan ve daha çok tanıdık mağazaların bulunduğu Götgatan en kalabalık caddeler.. Östermalm ise şehrin güzel mağazaları, şık insanları, hareketli restoranları ile -illa ki bir yere benzeteceksek- Nişantaşı-Maçka hattı gibi hoş bir semt. Bu civarda da epey gezindik ve çok keyif aldık.. Mağazalar alışverişe fena halde teşvik eder pozisyonda.. Biblioteksgatan, Birger Jarlsgatan ve Sturegatan başta olmak üzere civardaki tüm hareketli sokaklarda gezilmeli.. Bir de metro durakları var tabi. Şehrin farklı semtlerinde farklı hatlarda görülesi metro duraklarını kaçırmayın. Mavi hatta: Kungstradgarden, T. Centralen, Radhuset, Solna Centrum ve Tensta; Yeşil hatta: Hötorget, Thorildsplan, Bagarmossen ve Kırmızı hatta: Tekniska Högskolan, Stadion durakları görülmeli deniyor.. Biz mavi hattakilerden 4-5 durağa özellikle bakmak için gittik ve bazıları gerçekten güzeldi.. Kanelbulle ya da kanebullar denen tarçınlı kakuleli nefis çöreklerin en ama enn dev boyutlarda olan versiyonuna Cafe Saturnus'ta rastlıyoruz. Burası turistik rotanın biraz dışında, bana Kopenhag'ı hatırlatan mimarideki sokaklardan birinde harika bir kafe. Dev boyutlardaki çörekleri ve yine dev boyutlardaki nefis cappuccinoları il, Pazar sakinliğinde güzel sokağı izeyerek yaptığımız son gün kahvaltısı en iyiler arasında yerini alıyor. Hemen her rehberde kendine yer bulan Urban Deli'yi ise ben hiç mi hiç sevemedim. İlginç bir şekilde içerideki Türk popülasyonu da oldukça fazlaydı!.. Çok daha iyi örneklerini görnüşken burada vakit harcamak yerine bence hemen Östermalm'daki Taverna Brillo'ya ışınlanmak daha iyi bir fikir.. Ama lokaller arasında popüler olan bu mekan için -kahvaltı ya da akşam yemeği farketmez- rezervasyon yaptırmak lazım!.. Östermalm'ın kapalı pazar yeri Saluhall'de verdiğimiz öğle yemeği molası en iyilerden biriydi. Instagram üzerinden bana verilen öneride "Lisa Elmqvist kuyrukta beklemeye değer" deniliyordu.. Nasıl da haklı ve nasıl da güzel bir öneri.. Kısa bir bekleme süresinden sonra bir masaya alındığımzı Lisa Elmqvist'te somonlu, karidesli, avokadolu, can acıtır lezzette tabaklar yiyip kadehimizi harika öneriye kaldırıyoruz elbette!.. İlk gittiğimiz akşam lokallerin arasına karışıp açık alanından gelen geçeni izleriz diye birşeyler içmek için rastgele oturduğumuz East, meğer çok popüler bir iş çıkışı adresiymiş. Oturur oturmaz masalara giden enfes sushi tabaklartını görünce yemeğe kalmaya karar verip iki kişilik büyük bir tabak sipariş ediyoruz ve gayet nitelikli, etkileyici bir sonuçla karşılaşıyoruz.. Ayrıca mekan işten çıkıp arkadaşları ile burada buluşmaya gelenleri izlemek, İsveç sokak modası hakkında workshop almak için çok doğru adres!. Stockholm'deki son akşam yemeğimizde de hazır buralarda güzel sushi bulmuşken oradan yürüyelim diyerek onlarca Sushi restoranı geziyor fakat bizi mutlu edecek ortamı hiçbirinde bulamıyoruz. İşte tam o sırada Indria telefonumdaki aplikasyonlardan birinden göz kırpıyor bana!. Hemen kapısında buluyoruz kendimizi ve bingo!. Tam aradığımız yerdeyiz. Peru mutfağı ile sushiyi buluşturan mekan aynı zamanda küçük bir kokteyl bar. Lokaller arasında gözde olduğu için elbette zaten kısıtlı olan masalarında yer bulamıyoruz ama barda oturup yemek daha da çok sevdiğimiz bir şey zaten!. Önce nefis craft kokteyller, sonra da sushiler geliyor.. Son gece için çok keyifli tercih.. Mutluyuz.. Biz gitmesek de 1722'den beri hizmet veren Den Gyldene Freden'den bahsetmeden geçmek istemem. Bir de turistler arasında oldukça popüler Viking restoranı Aifur var. İçerideki loş ortamı, kapıda karşılayan viking kostümlü personeli, postlar üzerinde oturulan banklar falan, içeri gidip kocaman bir butu elinde vahşice yemek isteği uyandırabilir!. :)) Belki uğrayıp bir bira içip ortama bakmak isteyebilirsiniz, kimbilir.. Yeme içme ile ilgili altın öneri ise şimdi geliyor: "Backpocket restoranlar". Stockholm gastronomi sahnesi birçok kıymetli şef ve iyi restoran barındırıyor ancak baştan beri bahsettiğim üzere zaten yemeğin pahalı olduğu bu şehirde bir de "şef mönüsü" denemek cüzdan açısından acı verici olabilir. Ama şehrin bu manada son dönemde oluşan bir kültürü var. Şehrideki bu anlamda önemli lokantaların hemen yanında ya da yakınında ikinci bir B planları ya da "komşu restoranlar"ı var!.. Yine aynı şef elinden çıkma, daha makul fiyatlı bir şef menüsü denemek için Speceriet, Pocket, Djuret, Oaxen Slip, Rakultur, Lilla Ego ve Puboloji aklınızda olsun.. Mesela bizim ne yazık ki yer bulamadığımız Puboloji'nin sıcak bir ortamı var ve nispeten makul rakamlara Michelin standardında 5 coursluk tadım menüsü sunuyor.. Seyhahate çıkmadan önce backpocket restoranlardan birkaçının menüsünü inceleyip uygun bulduğunuza önceden rezervasyon yaptırmanızı öneririm.. Turistik Gamla Stan sokaklarındaki sevdiğim mola adreslerinden biri yukarıda bahsettiğim Storget'teki Kaffekoppen, diğeri de Sundbergs Konditori idi. Kaffekoppen'de muhakkak meydanı izleyerek bir mola verin ve tuvalete gitmek bahanesiyle içini de görün. Çünkü şehrin en eski meydanında, en ünlü ve en eski binalardan birinin içindesiniz. Ben bir kış gecesi en alt kattaki masalardan birinde oturduğumu hayal ettim.. Sunberg Pastanesi ise 1785'ten beri hizmet veren bir diğer tarihi adres. Burada da bir pot çay ve bir dilim pasta ile küçük bir mola keyifli olacaktır.. İsveçli markalar kalbi hızlı çarptırıyor!. Neredeyse sevdiğimiiz tüm markalar İsveçli olunca Östermalm'ın yukarıda bahsettiğim sokaklarında bu markaların dükkanlarına uğramadan olmuyor.. Acne Studios, Filippa K, &Other Stories, Cos, Samsoe Samsoe, Tiger of Sweden, Weekday, Cheap Monday,.. bir de bunlara kozmetikte L. A. Bruket ekledim mi benim kredi kartının sınırları zorlanıyor!.. Daha lokal, daha az bilinir ama aklı baştan alır olanlardan bahsetmiyorum bile!.. Her seyahatimizin vazgeçilmez alışveriş noktası plak dükkanlarına burada da uğranıyor.. Adreslerimiz; Sodermalm'da PetSounds Records, Recordmania, Snickars Records ve Fade Records.. Hediyelik eşya magnet ıvır zıvır için daha pahalı olan Gamla Stan sokaklarını bir yana bırakıp ağırlıklı olarak Drottinggatan caddesi üzerindeki dükkanları tercih ediyoruz. Burası hemen hemen bildiğiniz tüm tanıdık markaların dükkanlarına da ev sahipliği yapan, hareketli bir alışveriş caddesi. Bir de Pazar günleri Hötorget meydanında kurulan bir pazarı var. Şimdiye dek gördüğüm bit pazarları ile kıyaslayınca vasat kalıyor ama plak ile ilgileniyorsanız uğramakta fayda var.. Bir de bu pazarda gördüğüm Dala Atları o kadar güzeldi ki!.. Peki Dala Atı nedir?. Dala atı çok eski yıllarda çoçuklar için tahtatan oyularak yapılan bir oyuncak olarak düşünülmüş ama sonradan İsveç kültürünün simgelerinden biri haline gelmiş bir turistik eşya. Makbul olanları Çin malı olanlar değil; elde oyulmuş ve elde boyanmış olanlar.. İşte bit pazarında bu atların üzerinde sahibi olan çocuğun adı kazınmış, hediye edildiği yıl yazılmış olan, hafiften hüzünlü ama çok güzel eski versiyonları var.. Başka bir çocuğun anılarına sahip olmak istemediğim için bunlardan birini değil, daha şehre geldiğim ilk dakikalarda görüp sevdiğim sarı Dala atını aldım ben kendime.. Siz de mutlaka kendinize en az bir tane Dala atı edinmelisiniz. Son olarak; mağazalar Pazar günleri kapalı ama turistik merkezdeki hediyelikçilerden bazıları açık.. Kredi kartı neredeyse 5 kuruş için bile geçiyor hatta bazı yerler sadece kredi kartı ile ödeme kabul ediyor.. İşte bu kadar!.. Stockholm an itibarı ile kalbimde Kopenhag ve Helsinki'den sonra; Malmö'den önce; Oslo ile yakın bir yerlerde.. Demek istediğimiz anladınız.. Aşk yok, tanımaktan memnuniyet var.. Eğer siz giderseniz tüm beklediklerinizi bulmanız dileği ile..


Tesadüfen keşfettiğim harika bir atölyeyi sizlerle paylaşmak isterim: Story di Toy. Şeyda Hacızade'nin yıllardır topladığı -aslında artık çöp olması gereken- kullanılmış "şeyler"den ürettiği heykel/oyuncak ya da kendi deyimi ile "işler" bir harika!.. Vitrinde gördüm, bir müddet cama yapıştım ve sonra içeriden gelen müzik ve keyifli atölye ortamının büyüsüne kapılarak kendimi içeride buldum. Büyük bir emek ve yaratıcılık sonucu ortaya çıkan bu harika eserler insanı detaylıca incelerken hem eğlendiriyor hem de hayal dünyasında keyifli bir yolculuğa çıkarıyor.. Her biri tek ve özel.. Sanırım böylelikle İstanbul'daki en özel alışveriş adreslerimden birini edinmiş ve renkli bir insanla daha tanışmış oldum. Belki siz de bu harika fareleri, baykuşları ve daha nice arkadaşlarını görmek, belki de birini evinize getirmek istersiniz.. diye düşündüm..


Sanırım sonunda birlikte gezebilmemizin bir yolunu buldum!.. -Bilmeyenler için- Piri, seçtiğiniz turu telefonunuza indirdikten sonra kendi başınıza deneyip o rotada dolaşabileceğiniz bir uygulama.. Rehberiniz rota boyunca sizi kulaklıktan yönlendirerek adeta sizinle birlikte yürüyor, yol boyunca turun kapsamına göre pek çok bilgi ve öneri paylaşıyor.. Böylece kendi müsait gün ve zamanınıza göre gerçekleştirebileceğiniz bir tura katılmış oluyorsunuz.. Yalnızsınız ama his olarak hiç yalnız değilsiniz!. İstanbul'da pek çok semt; Türkiye'de pek çok şehir ve Avrupa'da birçok turistik şehir için farklı farklı rotaları mevcut.. Rotayı ve içeriği kendi alanının en iyisi rehberler hazırlayıp anlatıyor.. Piri bence son yılların en muhteşem gezi uygulamalarından biri.. İşte bu yüzden de hem şaşırdım hem heyecanlandım hem de acaba becerebilir miyim diye endişelendim.. Düşünsenize karşımdaki örnekleri.. Piri'nin diğer rotalarında birlikte çalıştığı Ali Canip Olgunlu, Saffet Emre Tonguç gibi muhteşem rehberler; Vedat Milor gibi bir üstad!. Bu dev isimlerin ardından böyle bir projeye davet edilmek hem gurur verici hem de biraz ürkütücü!.. Ama Piri öyle genç, dinamik bir ekip ki, sizi şahane motive ediyorlar.. Yine de düşünmek istedim tabi.. Sonra da bana sizlerden gelen mesajlarda çokça rastladığım "keşke bir gün de beraber gezsek" dileği geldi aklıma.. Neden olmasın!. Bu rehber sayesinde bir günü birlikte geçirmemiz mümkün olabilir!. İşte beni asıl heyecanlandıran ve motive eden de bu fikir oldu ve herşey böyle başladı. Hazırlıklar sonbaharda başladı.. Ne yoğun, ne heyecanlı bir süreçti! En sevdiğim, bana ilham ve enerji veren Galata sokaklarında bu kez birlikte yürüdüğümüzü hayal ederek defalarca yürüdüm.. Rotaya detaylar, kendimce sürprizler ekledim.. "Sürpriz" kısmını ayrı seviyorum!.. Bahsedeceğim ondan da.. Sonra sıra geldi kayıtlara!. Off en zor kısmı buydu; insana kendi sesi ne acayip, ne komik geliyor!. Hem kendime çok güldüm hem tüm ekibi güldürdüm.. "kayıtlarcaaa" konuştum! Sonuçta Piri'nin diğer rotalarından daha farklı, benim gezme ve keşfetme tarzımı yansıtan, çok kendine özgü bir rota çıktı ortaya. İçinde bol bol yürüyüş, keşifler, fotograf molaları, keyif kahveleri, atölye ziyaretleri, sanat durakları, sanatçı sohbetleri var.. Gerçekten ben kendim Galata bölgesine gittiğimde nasıl geziyor, neler yapıyorsam aynen o!.. Piri uygulamasını telefonunuza yükledikten sonra erişebileceğiniz turumuzun adı: GALATA KULESİ'NİN GÖLGESİNDE. Buradan tura tıkladığınızda "sürprizini kaçırmadan" tur esnasında gezeceğimiz bazı noktaları, içeriği okuyup harita üzerinden inceleyebiliyorsunuz.. Hatta satın al butonuna tıkladıktan sonra "ücretsiz dene" seçeceğinden kısaca biraz daha fikir sahibi de olabiliyorsunuz.. Bana "tur ne zaman?" diye soranlar var. Her zaman!. Siz istediğiniz anda indirip, yükleyip gezebiliyorsunuz; canınız ne zaman isterse!.. Ortaya çıkan sonuçtan çok mutluyum.. Aşırı heyecanlıyım.. Sizin yorumlarınız ne olacak, meraktayım.. Onun için turu indirip gezdiğinizde hissettiklerinizi, o güne dair düşüncelerinizi benimle ve @piriguide ile paylaşırsanız çok sevineceğim.. Bunun için çektiğiniz fotografları instagramda paylaşırken bizleri de etiketlerseniz harika olur!. Şimdiden görmek için sabırsızlanıyorum!. Çok uzun bir hazırlık süreci boyunca bu heyecanı taşıdım; paylaşmak için zor sabrettim! Şimdi artık rahatladım! Müsait bir gününüzde kulenin gölgesinde buluşalım! Turu indirmek için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz.


Baltık Denizi kıyısında bir şehri ziyaret ediyorsanız eğer, olmazsa olmaz bir rutin var: Karşı kıyıdaki bir diğer başkenti ziyaret etmek!.. Tallinn, Helsinki, Stockholm.. Hangisinde kalıyorsanız eğer, bir diğerine gemi yolculuğu yapmayanı çok ayıplıyorlar. Biz de rutine uyalım ve Helsinki'den Tallinn'e hoplayalım dedik.. İtiraf edeyim Tallinn'i fazla küçümsemişim. Ben kendisini bir iki tur atıp üç beş fotoğraf çekecek; tarihi meydanında oturup birşeyler içip bir magnet aldıktan sonra da terkedilecek "turistik" bir şehir sanmıştım.. yanılmışım. Tallinn dolu dolu, sürprizli bir şehir çıktı. Kısa ama keyifli buluşmamız bizi çok mutlu etti. Helsinki'den bir gün önce feribot ve gemi saatlerini, kalkış limanlarını tekrar teyit ederek en uygun ulaşım şeklini seçmeye çalışıyoruz. Helsinki-Tallinn arasında sefer yapan birden fazla seçenek var. Viking Line, Linda Line, Tallink, Eckero Line. Hepsi şehrin farklı noktalarından kalkıyor. Akşamüstü binerek tüm geceyi gemi yolculuğu ile geçirerek sabah Tallinn'e varabileceğiniz cruise gemilerinden hızlı feribotlara birçok farklı alternatif var. Biz Tallinn'e gitmek için en hızlı yol olan feribotu tercih ederek Linda Line'da karar kılıyoruz. İki farklı feribotu var; Merilin en hızlı olanı; 1 saat 40 dakikada ulaşıyor. Bilet fiyatları yoğunluğa göre 35-45 arasında değişiyor. Binmeden hemen önce de alabilirsiniz. Tek yapmanız gereken seferden yarım saat önce limanda pasaportunuz ile birlikte hazır bulunmak. Bu noktada hemen bir püf noktası veriyorum: Bu feribota özellikle yereller çok rağbet ettiğinden oldukça kalabalık olabiliyor ve bazen ayakta kalma riski de varmış. İşte bunun için yarım saatten biraz daha erken (45dk. gibi) gidip sıraya girmekte fayda var. Üst katta, cam kenarında oturabilirseniz şanslısınız; özellikle Helsinki giriş çıkışında hoş manzaralar izleyeceksiniz demektir. Yol boyunca yiyip içme ve hatta duty free alışveriş imkanı var. Feribot "birazcık" sallıyor; yani eğer deniz tutuyor, dalgadan korkarım gibi takıntılarınız varsa o koca gemilerle yolculuk size daha uygun olabilir. Zira ben bir-iki defa koltuğun koluna yapışıp "n'oluyo yaa?" diye huysuzlandım ama devamlı gidip gelenler pek oralı olmadı. Feribot'un yanaştığı yerden 5-6 dakikalık bir yürüyüşle Tarihi Şehir Merkezi'ne kolayca ulaşabiliyorsunuz.. Ondan sonra da asıl keyif başlıyor.. Yaptığımız en akıllıca şey sanırım sabah ilk feribota binerek 09.20'de Tallinn'le buluşabilmek oldu. Şehre kemerli kapılarından birinin altından geçerek giriş yapıyoruz. Sokaklar henüz sakin, fotoğraf çekmeye elverişli, şehrin tüm mimari detaylarını incelemeye müsait. Diğer bir deyişle elinde bayraklarla gezen tur grupları; her anıtsal yapı önünde selfie çekenler; fotoğraf makinelerini senkronize havaya kaldırıp saniyede 36 poz çekebilen Japonlar ve eşine "Faaruuğğk", oğluna "Doruuğkk" diye mütemadiyen seslenen Türk kadını henüz Tallinn sokaklarına ulaşmamış!.. Meraklanmayın, saatler öğleni gösterdiğinde hepsi randevusuna gelecek; sokaklar gürültülü ve kalabalık olacak. Ama o zamana kadar şehirle başbaşa geçirebileceğiniz epey bir zaman var.. keyfini çıkarın!. Sadece bir gün geçireceğimiz için en basit anlamda mutlaka ama mutlaka görülmesi gereken anıtsal yapıları, sokakları, manzaraları, bu şehre özel olan adresleri not etmiştim defterime.. Yavaş yavaş yürüyüş yolumuzu bu listeye göre şekillendiriyor ama bunu, yanına "yapıldı" diye işaret koyacak kadar görev şekline de dönüştürmeden keyifle ilerliyoruz. St. Olav Kilisesi Bir zamanlar tüm Avrupa'nını en yüksek yapısı olan bu kilise ve çan kulesi zaten daha şehre girişte ilginizi çekecektir. St. Aleksander Nevsky Katedrali Gösterişli soğan kubbeleri ile Rus mimarisinde yapılan katedral dar sokaklardan tepeye doğru çıkarken karşınıza çıkacak. Hem kendisi hem de yakın çevresi oldukça fotografik.. Patkuli ve Kohtuotsa Manzara Platformları Tallinn'in nefis çatılarını görmek için şehirde birkaç manzara platformu var kaçırılmaması gereken. Yürüyüş rotanıza eklerseniz farklı farklı açılardan şehre tepeden bakma şansı yakalayabilirsiniz. Çevredeki seyyar satıcılar kavrulmuş ballı badem, ballı bira ve bilumum hediyelik yöresel ıvır zıvır satıyor.. Yine buralarda Tallinnli delikanlıların madeni paraları bir balyoz darbesi ile dümdüz etmek gibi bir türlü anlam veremediğim garip bir satış/aktivitesi var!.. Hellemanni Torn Az önce bahsettiğim manzara platformlarının bir alternatifi de Hellemann Kulesi. 3 ödeyerek çıkılan yapının her iki kulesi ve kuleler arasındaki yoldan çok hoş Tallinn manzaraları yakalamak mümkün. Diğer manzara platformlarına kıyasla çok daha keyifli ve alternatifli bir görüntü sunduğu kesin.. Kulelere çıkarken her küçük pencerenin önünde durup dışarı bakmayı, pencereleri açıp kapayarak hizasına gelen başka kuleleri selamlamayı atlamayın! St. Mary Virgin Katedrali Şehir manzarasının içinde kulesi tespit edilip fotoğraflanacak, yanından geçerken mimarisi incelenecek bir diğer Tallinn anıtsal yapısı.. Raekoja Plats Belediye Meydanı şehrin eski şehrin kalbi. Meydanın etrafı sanki kurabiyeden, pastadan yapılmışcasına sevimli binalarla çevrili. Bunların çoğu restoran ve kafe. Her şehirde meydana karşı oturup içilecek bir kahve olur ya, işte o kahve burada içilmeli.. Meydandaki binaların en tarihi en bilindik olanlarının magnetlerine, biblolarına girdiğiniz hediyelik eşya dükkanlarında rastlayacaksınız.. Katariina Kaik Aziz Catherine Pasajı iki sokağı birbirine bağlayan tarihi bir geçit. Geçitte restoran ve küçük atölye dükkanlar, güzel fotoğraf kareleri var.. Civardaki diğer dar sokakları, kemerli kapıları da es geçmeyin, avlulara girin, yukarı, sağa, sola, her yöne iyice bakın.. Tallinn'in küçük sevimli detaylarını hafızanıza kaydedin.. Raeapteek 1422 yılından beri hizmet veren, Avrupa'nın hala faaliyette olan en eski eczanesine hoşgeldiniz. Çekinmeden merdivenlerini çıkıp içeri girin. Eski ahşap raflara, eskiden bitkilerin özünü çıkarmak için kullanılan aletlere dikkatle bakın, güzel kapısını fotoğraflamayı unutmayın.. Maiasmokk 1864'de kurulan şehrin en eski kafesi, eski merkezi dolaşırken küçük bir mola için en uygun adres. Alt kattaki masalar self servis; ancak üst katında daha özenli bir servis almak da mümkün.. Biz alt katta pencere önündeki kadife perdeli bölümü seviyoruz; elmalı, üzümlü Tallinn çöreklerinden tadarken bir yandan da sokağı izliyoruz. Meydana açılan açık bölümde de oturmak mümkün ama o zaman eski zamanın ruhunu yakalamak zor.. Çıkarken bir köşesinde elde boyanarak biblolara dönüşen badem ezmesi süs eşyalarına göz atmayı, tarihçesi ile ilgili bilgi almayı unutmayın. Tek bir güne sığacak turistik aktivite listesi işte böyle.. Çok da takılmayın. Old Town içinde bol bol yürüüyün, her sokağa girin, mümkün olduğunca çok kapı, çatı, sevimli şey görmeye çalışın.. Sırf bu sokaklarda yürümek bile inanın insanı çok mutlu ediyor.. Eski şehrin surlara yakın sokakları merkezine göre çok daha sakin, el değmemiş.. Buralarda yerel halkı da daha çok görmek olası.. Okul gezisindeki çocuklar, sokaklarda yürüyen güzel kızlar, teyzeler, bu sakin sokaklarda gördüğüm daha bakımsız binalar benim güzel Tallinn anılarım.. Eski şehir turunu klasik magnet alışverişi, marketten hardal, likörlü çikolata vesaire alışverişi ile tamamlıyoruz. Rimi Market'te buraya özgü tüm çikolata, şekerleme likör çeşitleri mevcut ve turistler tarafından oldukça tercih ediliyor. Kalev Tallinn'in çikolata markası. Çok başarılı değil ama ille de hediyelik almak isterseniz en geleneksel olanı üzerinde kız çocukarı olan kutuymuş.. Hardal da bize verilen bir sipariş sonucu haberdar olduğumuz bir konu. Buzdolabı içinde satılan "65 gr. lık Sinep Strong Mustard", hardal yedim mi burnumdan çıksın diyenlerin valizine girmeli bence.. Günü kalanını değerlendirme şeklimiz genel tercihlerden biraz farklı. Bir günlük bir Tallinn ziyareti rotasının dışında, tamamen içimizden gelen, kendi yapmak istediklerimiz. Dolayısıyla yazının devamında tavsiyeler değil, tercihler bulacaksınız.. Hala eski şehrin sınırları içindeyken bir biraevinde öğle molası verip Estonya'ya özgü ballı bira denemek niyetindeyiz. En kalabalık, en renkli yer olan Ölletehas/Beer House'da karar kılıyoruz. Viyana'daki biraevlerini anımsatan dekoru, yöresel giysili garson kızları, dev bretzelleri ve sayısız bira çeşidi ile hoş bir havası var. Evet, çok Estonyalı değil; biraz Almanyalı, daha çok Avusturyalı, çok çok az Estonyalı.. Ama sonuçta bu ülkelerin hepsinde birbirine bulaşmış benzer gelenekler, benzer dokular var; ortam neşeli, rahatsız değiliz.. Biraları, farklı farklı yörelere ait sosis çeşitleri ve Estonya'ya özgü Che-Burek gayet lezzetli geliyor. Bu arada şehir oldukça turistik olmasına rağmen fiyatlar bize aşırı abartılı gelmiyor. Bunda çok daha pahalı bir şehir olan Helsinki'den geliyor olmamızın da etkisi var tabi.. Klaus'un heme karşısında Kalaturg Balık Pazarı var. Rivayete göre şehrin en lezzeti balık çorbasının meskeni. Ama biz balık çorbasının en güzellerini içiyoruz hergün Helsinki'de; buradakine maalesef yüz vermiyoruz!.. Yemyeşil çimlerin içinden geçen tramvay yolunu takip ederek bu kez Telliskivi yönünde yürüyoruz. Tramvaya binsek iki dakikaya oradayız ama bu yemyeşil şehir dokusu hoşumuza gidiyor; hem insanlara bakıyoruz.. yürüyoruz.. Telliskivi 25bin metrekareye yayılmış endüstriyel bir alan içinde yaratılmış sosyal bir mahalle. Restoran ve kafeler, sanatsal performans alanları, tasarım dükkanları, galeriler, gece kulüpleri, duvar sanatı örnekleri.. Kısaca benim bir şehirde ilgimi çekebilecek herşeyin bir araya toplandığı bir vaha!. Buraya gelişimizi akşamüzerine ayarlayarak akıllıca bir plan yapmış oluyoruz. Yavaş yavaş kafeler doluyor, ortam hareketleniyor. Sokakta masa tenisi oynayanlar, kafelerde yayılanlar, bir köşede graffiti yapanlar ve hatta açık alanda araba ile drift yapanlar!.. Renkli bir yerdeyiz, her anın, her sahnenin tadını çıkarıyoruz. Coffee Angels'da bir kahveye daha hakkımız yok.. Jooks Bike Studio'nun tasarım bisikletlerine bayılıyoruz. Duvardaki murallerden en çok Fransız graffiti sanatçısı Hopare'nin çalışmasını beğeniyoruz.. Akşam yemeği için kafamızdaki adres yine önceden not edilmiş: F Hoone. Buradaki eski endüstriyel binalardan F binası içinde konumlanan nefis bir yeme içme, yaşam alanı. Dekorasyonuna ve enerjisine bayılıyoruz. Tallinn'de daha uzun süre kalan turistlerden de gelenler var ama genel olaral lokaller, etrafımızda görmekten hoşlandığımız tipte renkli insanlar var içeride.. Burada öğreniyorum ki coğrafik koşullardan dolayı Estonya'da şarap üretilmiyor, sadece bira ve likörleri yerel.. Dünya mutfağından örnekler var menüde; yemeğimizden orta karar ama tatlımızdan ve burada olmaktan büyük keyif alıyoruz. Telliskivi bölgesini ziyaret etmek benim bu şehre dair düşüncelerimi tamamen değiştirdi. Nedense insan bu tarz ortamlar umarak gelmiyor böyle cicili bicili şehirlere.. Bulunca da şaşırıyor. Şimdi bir ortamda birisi bana Estonya dese, Tallinn dese atlarım hemen: "Ooo, süperler!. Yaşamayı biliyorlar, kafaları güzel. Sağlam gençlik var.. sanat, tasarım, şehir hayatı, eğlence.. biliyorlar bu işleri.." derim. Hatta belki abartırım; "Hipsterlık bunların işi" bile derim!.. Şu andan, burada olmaktan, bu şehirde bu ortamı bulmaktan memnunum çünkü.. Lakin her güzel şeyin de bir sonu var, zaman çabuk geçiyor, Tallinn'e ayrılan süre doluyor. Koşara dım limana dönüyoruz. Gümrük dükkanından bir-iki alışveriş yapıp 20:00 feribotuyla hızlı hızlı Helsinkimiz'e dönüyoruz.. Tallinn'e dair son söz isterseniz "gidin" derim. Gidin, görün bu sevimli Baltık şehrini. Ancak çok uzun zaman ayırmaya, kendinizi yormaya, bıktırmaya da gerek yok. Neticede dürüst olalım; bu kadar tarihi ve fotografik bir şehir elbette deli gibi turist kaynıyor olacak.. Bir, bilemediniz iki gün yeter.. Bırakın tadı damağınızda kalsın, seyahatleriniz arasında farklı bir renk olarak yerini alsın.. 21:40 Aylardan Haziran, hava hala aydınlık.. mis.. Sanırsınız ki sabah yeni kalmışız, öyle bir enerji ve ruh hali ile iniyoruz Helsinki'ye.. Gezmeye hazırız.. Ama elbet o başka bir hikaye.. başka bir zamanda anlatılmalı..


Bağdat Caddesi'ne gittiğimiz zamanlarda birkaç kez arabayı o sokağa bırakmış, köşedeki bu küçük dükkanı da o zaman görmüştük. Ancak nedense hiç denememiş, ne tatlı bir yer diyerek önünden geçip gitmiştik. Bu kez, yine cadde civarında geçirmeyi planladığımız bir haftasonunda kahvaltıda burayı denemeye karar verdik. Ve anladık ki birazcık geç kalmışız!.. Meğerse olası krep krizleri için burası doğru adresmiş!.. Menülerinde 12 tatlı 12 de tuzlu krep bulunuyor. Böyle kalabalık bir menüyü dikkate inceleyince işin içinden çıkmak zor. Çünkü her bir çeşidin içeriğindeki malzemeler çok iyi seçilmiş. Birini seçseniz aklınız diğerinde kalıyor. Planımız kahvaltı yapmak olduğu için tuzlu çeşitleri içinden pesto soslu mozarellalı olanı seçtim ve "glutensiz" olarak yapılmasını rica ettim. Bu önemli bir detay; menüdeki glutensiz kreplerden seçebileceğiniz gibi menüdeki normal olan 12 çeşitten birini isterseniz glutensiz krep ile de hazırlayabiliyorlar. Bir süredir glutenli gıda miktarımı azaltmaya çalışan biri olarak bunun İstanbul'da zor bulunan bir özellik olduğunu ve bu inceliğin alkışı hakettiğini söylemeliyim. Bir de haftasonu kahvaltısına yakışır, ortaya karışık tadında bir seçim yapalım diyerek yanına pancakeli kahvaltı tabağı aldık. Masamız da böylece şenlenmiş oldu. Bu sıralar şehirde birçok krep dükkanı açılmış olsa da her denediğimiz yerin çok da iyi şeyler sunduğunu söyleyemeyiz. Yani görüntü olarak çok hoş tabaklar var ama içeriğe de önem veren biri olarak, o tabakları süsleyen malzeme kalitesinden zaman zaman endişe etmiyor değilim. Bu küçük dükkanda böyle bir endişe duymuyorum; karışık tabakta sunulan herşey iyi malzemelerden oluşuyor. Pesto soslu krep ise gerçek bir efsane.. Bu arada mekanın mutfağı küçük olunca ve masaların tamamı dolu olunca serviste birazcık yavaşlık oluyor ama abartılı bir durum yok; sonuç kesinlikle beklemeye değer!. Bu kadar büyük bir kahvaltının ardından Bağdat Caddesi'nde yapılan upuzun bir yürüyüş ve biraz alışverişten sonra aklımızın tatlı kreplerde kaldığını birbirimize itiraf edip bu kez kahve molası için tekrar Crepe Escape'in yolunu tutuyoruz. Çikolatalı hamur ile yapılan çeşitlerden birini paylaşıp birer fincan da kahve ile keyfi arttırıyoruz. İyi ki geç de olsa Crepe Escape'i denedik. Bağdat Caddesi civarında keyifli bir haftasonu kahvaltısı ya da küçük tatlı bir mola için aklınızda olsun. Hele cam kenarında minicik, çok keyifli bir köşesi var ki, orada oturursanız bana da bir selam yollamayı unutmayın!..


Geçtiğimiz hafta güzel havayı fırsat bilerek Kuzguncuk, Moda, Arnavutköy, Kurtuluş ve Balat'ta vakit geçirme şansı buldum. Bu güzel gezintilerde de hem önceden bildiğim denediğim mekanları, dükkanları, tatları denedim hem de birkaç yeni küçük keşif ekledim bildiklerime.. Bu arada, son dönemde Balat'ta oluşan mekan patlamasından zaten sizin de haberdar olduğunuz varsayarak bunların isimlerini es geçiyorum.. Siz zaten yürürken çoğu rengarenk bir şekilde karşınıza çıkacak.. Hangisinde oturulur, hangisi sizi mutlu eder, onu siz keşfedeceksiniz.. Beyce Pastanesi: Burada bir pastane değil, pastanenin tabelası ve dekorunu aynen bırakarak içine açılan kolaktif sanat dükkanından bahsetmek istiyorum. Pastanenin eski püskü dekoru içinde salaş bir dükkan oluşturulmuş; yurtdışında görsem aşık olacağım cinsten.. Astronotlu sergirafi baskılara özellikle aşırı derecede bayıldım. Bu dükkanı gözden kaçırmayın.. 23 Antique: Kapısının önündeki Vosvos minibüsü görünce içeri daldığımız bu partal eskici dükkanında çok enteresan bir şey öğrendik. Bir sürü insan "esnafaantika" adlı kapalı bir facebook grubunda geli gibi açık arttırmada ürün satın alıyormuş.. Çok keyifli geçiyormuş... Bir gün meraktan izleyeceğim online bir mezat.. Dükkanda da bu mezatlarda satılmayı bekleyen sayısız ıncık cıncık eski tuhaf eşya var!.. Sahil Restaurant: Yıllardır yapılacaklar listemde olan bu mekanı sonunda keşfetmenin sevinci ile "neden bu kadar geç kaldım"ın sorgulaması arasında bir yerde aşırı derecede seviyorum. Denediğimiz tüm mezeler enfes ama soğan dolması ve enginar dolmasına özellikle dikkat!.. Ciğer ve ahtapot ızgara da bizi üzmüyor. Duvarları Atatürk resimleri ile bezeli bu mekanı çok beğeniyoruz. Bir ara hiç yazmasam da her gidişimizde yer bulsak diye de düşündüm ama paylaşmanın hazzı başka.. Bol keşifli ve keyifli günler hepinize..


Helsinki'den yakın çevre nerelere gideriz diye mini bir araştırma yapıyorum, seçenekler arasında Porvoo da çıkıyor. Neymiş diye üç beş fotoğrafına bakayım diyorum; gördüğüm tek bir kareden sonra Porvoo'yu seyahat programına ekliyorum. Fotoğrafta nehir kıyısında sıralanmış kıpkırmızı evler.. Tamamdır diyorum. Porvoo'ya gidiyoruz!.. Helsinki'den Porvoo'ya hergün tekne turları düzenleniyor. Sabah 10:00'da Kauppatori önünden kalkış, Helsinki adacıkları arasından uzun, manzaralı bir yolculuk, Porvoo'da 2,5 saat serbest zaman; akşamüstü 16:00'da da dönüş yolu.. Bu turun ederi 25 . İkinci yol otobüs; Helsinki Kammpi terminalinden yaklaşık 50 dakikalık bir otobüs yolculuğu. Bedeli tek yön 9 . Bonus: Otobüste WiFi. Biz bu seyahatte yeterince ada, deniz gödüğümüz ve Porvoo için toplamda bir günü harcamayı lüzumsuz bulduğumuz için otobüsü tercih ediyoruz. Kamppi alışveriş merkezinin altında -2 katındaki otobüs duraklarından 861 no. lu otobüs gidiyor Porvoo'ya. Bileti otobüsün içinden, kahveyi binmeden bir üst kattaki büfelerden almak lazım. Porvoo'ya vardığınızı köprünün üstünde, soldaki o meşhur kırmızı evleri görünce anlıyorsunuz. Terminal biraz ileride; buradan Tarihi şehir merkezine yürüyerek 2-3 dakikada ulaşıyorsunuz. Kırmızı evler daha doğrusu eski depolar hemen eski şehrin girişinde nehir kenarında sıralanmış. En baştaki artık bir kafe. Porvoon Paahtimo. Akşamüstü saatlerinde burada küçük bir mola verilebilir; sabah erken kapalı, gün içinde de oldukça sakin.. Eski şehir merkezi birkaç sevimli sokaktan ibaret. Pastel renkli sevimli binaların hepsi birer hediyelik eşya, dekorasyon dükkanı. Ara ara kafeler, lokantalar.. Tüm detaylar sevimli, fotoğrafı çekilesi.. Ana meydanda pazar yeri.. bir de kafe.. Kilise biraz yukarıda.. Nehir kenrında küçük köprüler, manzaralık kırlık alan, kuzeye mahsus masal gibi evler.. Bisiklet kiralayıp gezmek de mümkün, birazcık yürümek de.. Geniş bir çember çizdikten sonra yine merkezdesiniz. Minik bir mola için üç farklı adres: Cafe Klockan'da bitki çayı, çörek; Cafe Fanny'de kahve ya da meşrubat; Cafe Helmi'de tatlı molası.. İçlerinden biri ya da belki bizim gibi hepsi!.. Şehrin meşhur tatlısı Runeberg Tortes. Bademli, romlu tatlı. Şehrin çikolatacısı Brunberg. Fabrika satış mağazası kıvamındaki dükkanındaki envayi çeşit içinden çikolata ve meyankökü şekerlemesi almak adetten. Milli yemek yine somon Çorbası; yaşasın!.. Self servis ev yemekleri sunan Hanna & Maria salaş tercih. Yemeğin yanında salata, ekmek/tereyağ, kahve şirketten... Diğer alternatifler, nehir kıyısındaki Johans ve çarşı içinden Gabriel 1763.. Küçük dükkanlarda ağırlıklı olarak kuzey tarzı ev aksesuarı, çiçek, böcek, antika. 1 'ya plak, 3 'ya magnet, 6 'ya kürek.. Kürek de ne? Söylemem, sonra görürsünüz işte!.. Başka da ne var derseniz, çiçek, böcek, renk, ahenk, gemiyle gelen turist, çok turist.. fazla turist.. Şanslıysanız güneş altında yağmur.. Cici bi' romantiklik!.. Hepsi bu kadar. Porvoo birkaç güzel saatten ibaret. Helsinki'ye kadar geliniyorsa mutlaka ama mutlaka görülmeli. Bu birkaç saatin keyfi sürülmeli..


Son günlerin üzüntüsünü, travmasını üzerimizden atmak kolay değil.. Biraz yenilenmeye, "reset" tuşuna basmaya feci halde ihtiyacımız var. Haftasonu üç günlük bir seyahat planımız vardı ancak olan bitenden sonra hiç içimizden gelmedi gitmek; iptal ettik. Büyük bölümü evde, kendi dünyamızda geçen bu üç günlük tatilin birkaç saatinde de doğaya doğru küçük bir kaçamak yaparak biraz nefes almaya çalıştık.. İstikamet: Çatalca üzerinden Durusu.. Terkos.. belki Karaburun.. Arada bir kullandığımız bir güzergah bu. Yol üzerinde önce birçok piknik ve mangal alanı, küçük çiftlikler, sonra birkaç küçük köy, binicilik işletmelesi, tarla, daha çok tarla, yeşillik var.. Durmayıp devam ederseniz bulacaklarınız size bağlı.. Göl.. Daha çok yeşil.. Deniz.. Enteresandır; İstanbul'un burnunun dibinde hala gözün görebileceği son noktada dahi yeşillik olan uçsuz bucaksız doğa parçaları var. Şimdilik.. Çünkü 3. havalimanı, Kanal İstanbul gibi projeler bu bölgeden geçecek ve biz artık terapi için bu bölgede kaçacak yeşil alan bulamayacağız. -Şimdilik- arabaya atlayıp bu yollardan geçmek; beğendiğimiz manzaralarda durup fotoğraf çekmek; ayçiçeği tarlaları, yolu kapatan koyun sürüsü, otlayan kuzu görmek hala hakkımız.. Çimde dolaşan tavukları kendi gözümüzle görüp çiftlikten taze yumurta, süt, bahçeden toplanmış sebze almak -şimdilik- şansımız..


31 Aralık 2012'yi Kopenhag Nyhavn'da kapatıp yeni yıla Hava Fişekler altında girmiştik.. "Yeni yıla nasıl girersen tüm yıl öyle geçer der kimileri. İşte 2013 benim için bu sözü doğrular nitelikte geçti. Seyahatte girdik yeni yıla, tüm yıl bol seyahatle geçti. Kopenhag'da başlayan yıl Amsterdam, Haarlem, Rotterdam, Roma, Frascati, Brüksel, Antwerp, Gaziantep, Halfeti, Gökçeada, Paris, Lyon; Utrecht, yine Amsterdam ile devam edip senenin son günlerinde yapılan Milano ziyereti ile noktalandı. Geriye dönüp bakınca bir sürü tekrar ziyaret, bir sürü yeni keşif var.. Hiçbiri bir diğerinden aşağıda değil, her biri farklı tatta, biribinden güzel seyahatler bunlar.. İlk Gözağrısı: Kopenhag 2013'e senin güneşinle uyandık. Çok sevdim, çok alıştım sana. Oradaki mutlu halim hep aklımda.. En Buzzz!: Amsterdam Mart ayında bu kadar soğuk olmasını hiç beklemezken karlı ve buz gibi bir seyahatti. Soğuktan çok çektik ama pes etmedik! En Yıldırım aşkı: Rotterdam Şehre adım attığım onuncu dakikada Rotterdam'a aşık olmuştum bile.. Şimdi ikinci randevunun hayalini kuruyorum.. En Havalı: Antwerp Tam hipster şehri. Müthiş bir keşif.. Arada Rotterdam olmasa buna da aşık oldum diyeceğim ama 'hastası oldum, yine gidecek ben' diyerek virgülü koysam daha iyi.. En Lezzetli: Gaziantep diyeceğim ama Roma 'ya da ayıp olur.. İkisinden birini seçmek diğerine haksızlık.. Midemin en mutlu olduğu iki şehir, seviyorum sizi.. En Masal: Halfeti Suyun dibinde bir şehir, bu güzel yeşil su, içine saplanmış minare, bu kadar güzel insan.. ancak bir masalda olur.. En Çarpıcı: Frascati Bir öğle yemeği üzerine kurmuştuk tüm planı.. Hoop geldik, yedik içtik kaçtık.. Şarabın pek sertti, biraz da hızlı içtik.. çarptı!.. En Fotografik: Lyon Köprüleri, geçitleri, yemekleri, tepeden manzaraları ile fotoğraf makinesini elimden bırakmaya fırsat tanımayan Lyon'a dair anılar fotoğraf tadında.. En Binbir Suratlı: Paris Kimbilir kaçıncı sefer yapıldı, yenileri de olacak.. Bana her seferinde başka yüzünü gösteren her köşesi başka, binbir yüzlü Paris.. En Gerçek Aşk: Milano Seninle durumumuz diğer tüm şehirlerden farklı.. Gerçek aşksın, evimsin, yuvamsın.. En Tatlı: Brüksel Sokakları waffle kokuyor dediklerinde inanmamıştım. Zaten yalanmış. Bazen waffle ama genellikle çikolata kokuyor çünkü!.. En Sürpriz: Haarlem Ziyaret etmek hiç hesapta yoktu; tren duruverdi, biz iniverdik.. İyi ki de inmişiz, seninle tanışmak çok güzeldi. En Yalnız Utrecht Bu yıl sokaklarını neredeyse tamamen yalnız adımladığım tek şehir sendin.. Kimse duymasın, bazen tek başına gezmek de zevkli yani!.. En Israrcı: Amsterdam Israrcısın tabi, daha Mart'ta görüşmüştük. Aklımı çeldin yine, Utrecht'i bırakıp koşup sana geldim.. Hepsi birbirinden özel seyahatlerle 2013 işte böyle güzel geçti.. Teşekkürler 2013... gezmek için iyi bir yıldın.. 2014 senden de iyi bir performans bekliyorum ona göre!.. Gezmeyi seven herkes için bol seyahatli bir yıl olsun 2014..


Floransa'da kaldığımız ve ders sonrasında yakın çevrede fazla uzaklaşmadan gezebileceğimiz yerleri keşfetmek istediğimiz günlerden birinde Floransa yakınındaki Vinci kasabasına gittik. Leonardo Da Vinci bu kasabada doğmuş.. Kasabaya 3 km. uzaklıktaki evi, şimdi müze. Kasabanın merkezinde de birkaç binadan oluşan Leonardo müzesi, iki lokanta, Leonardo'ya adanmış bir meydan, iki hediyelik eşya dükkanı, bir de dondurmacı var :) Kasabanın etrafı ise bağlar ve zeytinlikler ile çevrili.. Önce biraz zayıf geldi, bu kadarcık mı dedim, aman siz gelmeyin falan yazdım ama sonra baştan sona gezip uzun Toskana ağaçlı manzaralara baktık, yemek yedik, o harika el boyaması seramik dükkanından tabaklar aldık, dondurma yedik falan.. neticede baktım ki ben yine sevecek birşeyler bulmuşum. Vinci Floransa'ya yakın ama arabasız gitmek iki aşamalı bir seyahat gerektiriyor. Önce Floransa Santa Maria Novella istasyonundan trene binip yaklaşık 30 dakika sonra 3. durak Empoli'de iniyorsunuz (Tren bileti 4.40 ). Sonra istasyondan çıkmadan otobüs bileti gişesinden Vinci için bilet alıp dışarıdaki peronlardan 49 no. lu otobüse binmeniz gerekiyor (Otobüs bileti 2.5 ). Yaklaşık 30 daikka sonra Vinci'desiniz. Vakti kısıtlı, normal bir turiste özellikle gitmesini önermem ama uzun süre kalıyorsanız ya da Leonardo'ya özel bir ilginiz varsa neden olmasın.. Turizm ofisine uğrayıp köyün krokisini ve müze hakkında bilgi alın. Yemek için çok alternatif yok. Turizm ofisine yakın iki lokontadan hangisi o anda aklınıza yatarsa oraya girebilirsiniz ama bence buraya "tok" uğramak daha mantıklı.. Ancak mutlaka seramik atölyesi Cannatella Antonino'ya uğrayın. El yapımı ve el boyaması seramikler harika, sanatkarı izlemek daha harika.. Leonardo Müzesi özel bir meydan ve iki yapıdan oluşuyor. Son bölümü ise buraya 3 km. uzaklıktaki doğduğu ev.. Sanırım sonbahar ya da ilkbaharda gidilirse çevresindeki yürüyüş rotalarını değerlendirmek ve zeytinlikler arasından Toscana manzaralı yürüyüşler yapmak keyifli olur..


Kahve enteresan bir konu. Çünkü aslında sadece kahvenin tadı ile ilgili değiliz. Lezzeti kadar onu hangi ruh halinde, nerede içtiğimiz de önemli.. İçtiğimiz mekanın tasarımı, oturduğumuz koltuğun rahatlığı, fondaki müzik önemli.. Bardağın modeli, mekanın kokusu, görüş alanımıza giren tüm detaylar önemli.. Çünkü kahve keyif işi. Gün içindeki yoğunlukta sadece kendimiz için çaldığımız bu küçük molalar da o yüzden çok değerli.. Tüm kahve molalarının birbirinden keyifli geçmesinin peşindeyiz o yüzden.. En kıvamında espressoyu, en rahat koltuğu, en keyifli manzarayı, en yakışan müziği bir araya getirdik mi bizden iyisi yok.. Ne şanslıyız ki şehirde bu anlamda keyif noktaları giderek artıyor. Gümüşsuyu'nda açılan Twins Coffee de bu keyifli kahve dükkanlarının en yenisi. Dekorasyon minimal, maskülen ve oldukça Kuzeyli.. Kahve çeşitleri kahve tutkunlarını tatmin edecek çeşitlilikte.. Espresso'dan Americano'ya klasiklerin yanısıra Bongo ve Flat White gibi dönemin popülerleri de var menüde.. Kaliteli dergiler ve günün gazeteleri kahvesini içerken sayfa karıştırmayı sevenler için hazır bekliyor.. Kendi kavrulmuş kahvesini kullanan mekandan ev için çekirdek kahve almak ya da arzuya göre çektirmek mümkün.. Taksim'in karmaşasında uzak ama iyi kahve için yolu birazcık değiştirebilecek kadar da yakın.. Vaktim yok diyenlere çözüm Take Away.. Yoğun bir günde Taksim'den geçerken özellikle yolumu düşürüp denediğim Twins'te içtiğim kahvelerden ben memnun kaldım.. Özellikle Bongo başarılı ve sunumu çok özenli.. Ortak masa akşamüstleri keyifli olur gibi geldi bana.. Yakında tezgahta birkaç atıştırmalık da olacakmış.. Duyduğum kadarıyla yakın dönem planlarında Beşiktaş'ta da bir şube açmak varmış ki buna daha çok mutlu oldum.. Ancak dilerim İstanbul'daki şube sayısı iki üçü geçmez.. Çünkü kahve zincirlerindense butik kahve dükkanlarının her daim hayranıyız!..


Yeni yıl hediyelerimden biriydi Ustam ve Ben. Daha önce hiç Elif Şafak okumamıştım ve merak da ediyordum doğrusu. 1 Ocak günü başladığım kitap ite kaka bugün ancak bitti. Pek ısınamadım yazarın üslubuna, yalan yok.. Oysa bir ropörtajında ilginç gelmişti yazma tekniği. Çok farklı yerlerde, halka açık yerlerde, bazen bir fırının köşesinde yazıyordu hikayelerini.. Ve sonunu henüz yazarken bilmiyordu. O da bizim gibi sonunda öğreniyordu olanları.. Ondan duyduğumda etkilendiğim bu durum kitap bitince de etkili olsun isterdim.. Olmadı.. Ama neyse ki ite kaka okuduğun kitaptan, 'gayrı başka kitabını okumam' dediğin yazardan bile bir cümle takılıyor aklına, yakalıyorsa seni, vaktin boşa harcanmamış demektir. Kitaptaki diğer öne çıkan ve sosyal medyada çokça paylaşılan diğer cümlelerin ötesinde sanki bu cümle sadece bana özel yazılmış gibi geldi.. Ne dersiniz?..


Her seyahat öncesi gideceğim şehirle ilgili yaptığım araştırma, sözkonusu Utrecht olunca hiç de verimli geçmemişti. Bunun iki sebebi olabilir: Ya seyahat blogları oraya hiç gitmemiş ya da tembellik edip yazmamışlar!.. Utrecht'le ilgili okuyabildiğim bir kaç cümle orada okuyanlar ya da şehri günübirlik ziyaret edenler tarafından yazılmıştı ve benim hazırlık kriterlerime göre "hiç" demekti.. İşte bu yüzden dört günümü geçirdiğim Utrecht'e dair bildiğim, gördüğüm, tecrübe ettiğim ne varsa yazmak bu güzel şehre karşı vazifemdir. Uzun bir yazı okumaya hazırsanız başlıyorum.. Şehre Rotterdam ya da Amsterdam havalimanlarını kullanarak ulaşmak mümkün. Biz Amsterdam Schipol Havalimanı üzerinden şehre ulaştık. Havaalanının içindeki bilet otomatlarından Utrecht Centraal'e tren bileti 8.10 . Bileti alıp ekranlardan ya da danışmadan hangi peronda duracağını öğrenip o perona yönelmek gerekiyor. Her 15 dakikada bir tren var ve yolculuk yaklaşık 35 dakika sürüyor. Utrecht Centraal hatırı sayılır büyüklükte bir tren istasyonu. Buraya varınca gideceğiniz bölgeye göre yönlendirmeleri takip etmek gerekli. Hemen istasyon çıkışında otobüs durakları var.. Şehiriçi ulaşımda otobüsler oldukça işlevsel. Sık sık ve her yöne otobüs var. Biletleri otobüsün içinden de alabiliyorsunuz ve bir Hollanda klasiği olarak şoförler çok güleryüzlü ve yardımsever.. 2.10 'luk biletler 2 kez kullanılabildiği için şoförün ilk damgalamasından sonra sakın atılmasın!.. Bir diğer alternatif de benim nedense bir türlü ısınamadığım ama Hollanda genelinde yaygın olan kontör hesabı para yüklenerek kullanılan OV Chipkaart. Ama şehir merkezinde gezip görülecekler hep birbirine yakın ve trafiğe kapalı sokaklarda olduğundan çok yoğun bir ulaşım ihtiyacı olmayacaktır. Büyük bir şehir olmasa da uluslararası fuarlara evsahipliği yaptığından aslında Utrecht çok ziyaret edilen bir şehir. Bildik otel zincirlerinin hepsi konaklama seçenekleri arasında. Bizim tercihimiz dört yıldızlı Sandton Malie Hotel Utrecht oldu. Bilindiği üzere aslında genelde daha konforsuz ama gideceğim yerlere yakın otelleri tercih ederim ama fuar dönemine denk geldiğimizden "umduğumuz değil, bulduğumuz" seçeneği geçerliydi. Ancak hemen söylemeliyim, otelin daha içine girmeden sokağının köşesinden dönerken kendisine aşık oldum!.. Adeta bir masal diyarını andıran Oorsprongpark bölgesinde Hansel ve Gretel'in pasta evini andıran nefis bir bina. Çevredeki diğer tüm binaların böyle olduğunu söylememe gerek var mı bilmiyorum. Hem çevresinden, hem otelden çok memnun kaldığımızı rahatlıkla söyleyebilirim. Domtoren Şehre tepeden bakmak için şehrin simgesi Dom Kulesi mutlaka ziyaret edilmeli. Utrecht'i tepeden adeta bir maket şehir, bir oyuncak gibi görmenin bedeli 9 ve tırmanılacak 465 basamak! Kesinlikle değeceğinin garantisini vermekle birlikte eğer bu şehirde tek bir turistik etkinlik yapılacaksa o, bu kuleye tırmanmak olsun diye ekliyorum. Belirli saatlerde gruplar halinde ziyaret edilebildiği için Domplein No.9'daki turizm ofisine uğrayıp rezervasyon yaptırmak gerekli. DomKerk Kulenin ait olduğu ana kilise ziyaret edilecek önemli binalardan biri. Ancak kendisi içinden çok, formel iç avlusu ve bu avluya bakan modern kafesi ile kalbimi fethetmiştir.. Molenpark Benim gibi yeldeğirmeni görünce heyecenanalar için şehrin tek gerçek yeldeğirmeninin Molenpark'ta olduğu müjdesini vermek isterim. İstasyonun arka tarafından kolaylıkla yürüyerek kanal kıyısındaki parka, dolayısıyla değirmene ulaşılabilir. 11:00-17:00 saatleri arası ücretsiz ziyaret edilebilen değirmende bir kahve içilebilir. Parklar Hep kanallarından bahsedilse de harika parklarına da vakit ayrılmalı Utrecht'in. Hele aylardan Kasımsa ve yaprakların renkleri sarıdan kızıla uzanıyorsa bu şehre hayran olmak için başlı başına bir neden olabilir.. Ayrıca Budapestplaan,3 deki botanik bahçe uygun hava koşullarında ziyaret edilecek bir alternatif olarak kayıtlara geçsin. Stadskasteel (Oudegracht 99) Kanal kıyısındaki bu eski kale antik bir kafe/restorana dönüştürüldüğünden biraz turistik kokuyor. Tercih edilebilecek birçok güzel kafe varken br ortama temkinli yaklaşmakta fayda var.. Trajectum Lumen Akşamları şehir bir başka güzel. Çünkü Trajectum Lumen adlı ışık gösterisi bir köşeden kendini göstererek şehri daha da cazip hale getiriyor. Çeşitli sanatçılar tarafından hazırlanan ışık tasarımları kanalları, geçitleri, yolları, binaları renklendiriyor. Bu etkinliğin detaylarına projenin sitesinden ulaşılıp uygulaması telefona indirilerek ya da çeşitli mekanlardaki broşürlerinden güzergahı takip edilerek bu doğrultuda şehirde bir gece turu atılabilir. Dick Bruna Huis 40 dile çevrilen çizgi kahraman Tavşan Miffy'nin yaratıcısı tasarımcı/yazar Dick Bruna'nın evi müzeye dönüştürülmüş. Meraklısı için Nicolaaskerkhof, 17'de.. Kanallar ve Kanal Turu Amsterdam kadar fazla olmasa da Utrecht de kanalları ile hatırlanacak bir şehir. En büyük özelliği sokaklardaki ya da mekanlardaki merdivenlerle kanal seviyesine inebiliyor ve su seviyesindeki kafe ve restoranlarda oturup keyif yapabiliyor olmak. Özellikle merkezden uzaklaştıkça parklarla bütünleşen kanallı manzaralar masal gibi.. Tıpkı Amsterdam'da olduğu gibi burada da tekne ile kanal turları düzenleniyor. Şehri bir de su üzerinden keşfetmek isteyenler 09:00-18:00 arası hizmet veren Schuttevaer'in Oudegracht no.85'deki kalkış noktasını ziyaret edebilir. Burası bir üniversite şehri. Dolayısıyla genç nüfus yoğun. Yeme içme alternatifi çok çeşitli, geceler hareketli.. İşte bizim dört güne sığan adreslerimiz.. Domkerk Cafe Bu kafenin şehri ziyaret eden birçok kişi tarafından es geçildiğine eminim ama mutlaka uğranmalı. tarihi 3. yüzyıla dayanan kilisenin antik duvarları arasına gizlenmiş modern bir kafe. Cam cephesi kilisenin muazzam formel bahçesine bakıyor. Pencere kenarına oturup bir fincan kahve belki benim gibi yanına bir de tost.. Kahve, tost, huzur, manzara dahil, toplam 3 lütfen!.. Tivoli Oudegracht Bir diğer canlı müzik mekanı. Bize rastlayan gecelerde Shantel var; tercih etmiyor, önünden yürüyüp geçiyoruz.. Wok to Go Kapısının önünden geçerken etrafa yaydığı nefis kokularla her seferinde hipnotize olduğumuz Marienplaats civarındaki Wok to Go'ya nihayet zaman ayırdığımıza asla pişman olmuyoruz. En bol malzemeli, deniz mahsullü noodlelardan seçip meydana karşı afiyetle yiyoruz. Önce alışveriş için içinden geçilecek sokaklar: Sırasıyla Steenweg; özel dükkanları ve kafeleriyle Twijnstraat; trendy giysiler, moda markaları ve kahve molaları için Voorstraat; hobi ve sanatsal ürünler, yaratıcı dükkanlar ve Cumartesileri renkli çiçek pazarı için Janskerkhof; dekorasyon, giysi ve şarap alışverişi için Oudekerkhof; tanıdık moda markaları ve çok katlı mağazalar için Oudegracht; şık ve küçük butikler için Zadelstraat; ilaveten Domplein... Bu sokaklar arasında dolaşırken Jacobskerkhof, Oudegracht ve Vredenbrug'da sokak pazarlarına denk gelmek de ihtimal dahilinde.. Souvenir sadece Oudegracht'ta köşede küçük bir dükkan var ille de magnet, anahtarlık bilumum hediyelik alacağım diyen için. Onlar da son derece sıradan ama başka seçenek yok.. Peynir daha iyi bir alternatif olabilir ve Cumartesi kurulan Vredenbrug pazarından en şahaneleri alınabilir. De Leckere Bu şehirde üretilen yerel bira De Leckere'nin market ve çeşitli dükkanlarda 9 çeşidine rastlamak mümkün. Fabrikası ise Molenstein 3D'de. En kötü ihtimal şık Grand Hotel Karel V'in barında denenebilir. Kemal Atatürkstaat Şehirle ilgili araştırmalar sırasında adına rastladığım bu sokağı görmek mutlaka yapılacaklar listemdeydi. Merkezdeki duraklardan bindiğim 5 no. lu otobüs ile ulaştığım sokakta boydan boya yürümek ve sokak tabelasının fotoğrafını arşivime eklemek paha biçilemez.. Bisiklet Kiralama Şehrin içindeki bisiklet trafiğine uyum sağlayabilecekler ya da parklarda bisiklet sürmek isteyenler için istasyondan ya da turist ofisinden bisiklet kiralanabilir.


Kasım'da Hollanda'nın Utrecht şehrinde yılda iki kez düzenlenen ve dünyanın en büyük plak fuarı olan Utrecht Mega Record Fair'deydim. Sebep: eşimin plak tutkusu.. Gittiğimiz her şehirde plak dükkanlarını bulup hatırı sayılır bir süreyi bu dükkanlarda geçirdiğimize göre yaklaşan doğumgününe istinaden ona "böyle bir sürpriz yapsam ne güzel olur" düşüncesiyle gittiğiimiz fuardan pek mutlu döndük. Ben elbette fuar alanından çok şehrin sokaklarını aşındırdım tek başıma ama fuara da biraz zaman ayırıp burada neler oluyormuş diye bakmayı ihmal etmedim.. Neticede harika bir Utrecht gezisi ve eğlenceli bir fuar deneyimi ile geri döndüm. Fotoğraftan önce biraz ayrıntılı bilgi isterim diyenler buraya, Hemen fotoğraflara geçelim diyenler de ilk fotoğrafa tık!..


Tamam kabul ediyorum, öncelikle adı için girdim bu mağazaya.. Birazcık da üşüdüğümden.. Çok da iyi etmişim, harika bir keşif oldu! Ev dekorasyonu ağırlıklı bir tasarım mağazası Rachmaninoff. Kanapelerin renklerine; üzerindeki yastıkların güzelliğine, aksesuarların farklılığına vuruldum.. Dekotatif küçük objelerin hepsi birbirinden güzel.. Özellikle çekmece kulpu olarak tasarlanan dev boyuttaki düğmelere bayılıyorum.. Yıllar öncesine ait bir tabeladan sökülmüş hissi veren harflerden A ve E'yi almamak için zor tutuyorum kendimi.. Artık tasarım mağazalarında alıştığımız üzere burada da dekoratif aksesuarlarla kişisel aksesuarlar birarada. Nefis tasarım kolyeler var, fiyatları biraz yüksek olunca hemen almıyor, aklımın bir köşesine yazıyorum.. Oysa ki ev için ürünlerin fiyatları çok daha makul. Nefis ahşap kesme tahtaları, peynir servisleri var. Fiyatları 9.90 olunca dar uzun bir modeli kapıp kasaya koşmak farz oluyor! Mutluluğu satın alamazsın diyen tabakları alıp mutlu olmak bence garanti!.. Kuzeyin tasarım anlayışı ile karşılaştığım her durumda iç çekip kurduğum cümle yine peydah oluyor zihnime: Keşke burada yaşasaydım, bir çatı katında.. Evimi buradan ne güzel döşerdim yaa!..


Utrecht Plak Fuarı'nı cokgezenlerkulubu için yazdım.. Müzik, alışveriş ve seyahat tutkusunu üçü bir arada kıvamında yaşayıp gittiğin şehirlerde müzik dükkanlarını ziyaret etmeden duramıyorsan sana önemli bir hatırlatmam olacak: Dünyanın en büyük plak CD fuarı Mega Record & CD Fair Autmn 2013 çok yakında Utrecht'te! Her yıl Kasım ayında, Amsterdam'a yakın Utrecht şehrinde düzenlenen ve dünyanın pek çok yerinden katılımcılarla dolup taşan dev boyutlardaki plak fuarı, bu yıl 23-24 Kasım tarihlerinde 40. kez yapılacak. Belki de iş programından sadece Cuma'yı çalarak kendine eğlenceli bir deneyim hediye edebilirsin. Birçok ülkedeki en önemli plak dükkanlarını tek seferde gezme fırsatı var. Çünkü başta İngiltere, Almanya ve Amerika olmak üzere tüm dünyadan önemli dükkanlar ile toplamda 500'ün üzerinde satıcı sözkonusu. Yıllardır aradığın ender bulunan bir plağı, hem de iyi bir baskısını bulma ihtimali çok yüksek. Koleksiyonerlerin her yıl akın akın bu fuara gelmesi işte bu yüzden. 'Aradığım türde şeyler bulur muyum?' endişesi gereksiz. Çünkü türlere göre ayrılmış ucu bucağı olmayan tezgahlar dolusu plak ve CD'den bahsediyoruz. Ucuz plak en iyi plaktır! Fuarın daimi takipçilerinden duyduğumuz kadarıyla 1 standlarından valizler dolusu plak taşımak fuarın en zevkli aktivitesi. Biletler: İnternet üzerinden alınca tek gün 11.50, iki günlük Pass: 20.50 Eğer kapıdan almak istersen bu fiyatlara ekstra 2.50 eklemen yeterli. Ulaşım: Amsterdam Schipol havaalanından Utrecht'e ulaşmak 40 dakika sürüyor. 'Haberi geç aldım, gidemem!' serzenişlerine de hazırlıklı olarak iyi haberi sona sakladım: Eğer Kasım'daki bu fuarı kaçırıyorsan hiç üzülme, şimdiden Nisan ayı için uçak biletini al ve hazırlıklara başla. Çünkü bu fuar Utrecht'te aslında her yıl iki kez yapılıyor ve gelecek sefer için sadece Nisan'ı beklemen yeterli! Ben bu arada Kasım'daki fuarı yerinde takip ederek senin için yeni bilgiler topluyor olacağım!. Bu yazı Ekim2013'de Çok Gezenler Kulübü'nde yayınlanmıştır. Nisan'da tekrar yapılacak, fuarın internet sitesinden detaylara ulaşabilirsiniz.


Yabancı dil, özellikle de İngilizce öğrenmenin önemi artık herkes tarafından biliniyor. Ikinci bir dili konuşmak ufkunuzu genişletmenin yanında, iş hayatında, günlük hayatta, yurtdışı gezilerinizde, kısacası hayatınızın her alanında size pek çok kolaylık sağlayacaktır. Ingilizceyi iyi bilen birisi adeta tüm dünyayla arkadaştır. Gezdiği tüm ülkelerde günlük hayatını idare edebilir. Ingilizce gazeteler okuyup, dünyada neler olup bittiğini başka bakış açılarıyla görebilir. Edebiyat zevkine göre İngilizce eserleri orijinal dilinden okuyabilir, çeviriye mahkum kalmaz. Kısacası günümüzde artık dünyanın ortak dili haline gelmiş olan İngilizceyi öğrenmek, sizi bir dünya vatandaşı yapma yolundaki ilk ve en önemli adımdır. Peki doğduğunuz andan itibaren konuşmaya başladığınız dil haricinde bir dil konuşabilir seviyeye gelmek için sarf etmemiz gereken çaba, dilin bize getirecekleri kadar mükemmel mi? Açıkça konuşmak gerekirse, yıllarca konuştuğunuz, düşündüğünüz ve yazdığınız dili tamamen unutup, yeni bir dile adapte olmak kolay bir iş değildir. Yeni bir dil öğrenmeye çalışan insanlar, yaşları kaç olursa olsun, o dilde birer yeni doğmuş bebeklerdir. Konuşmayı, yazmayı ve okumayı bilmeyen, sadece kelimelere anlamsızca bakan bu bebeklerin yeni dile hemen adapte olmalarındaki engelleri, zaten bir dil biliyor olmalarıdır. Yani yeni doğmuş bebekler kadar hızlı ve kolayca öğrenmek mümkün olmayacaktır. Öğrenilmesi gereken binlerce kelime, pek çok dilbilgisi, yazım ve okuma kuralı vardır. Öte yandan, bir dili öğrenmek için o dili günlük hayatınızın içine almanız gerektiği de bir gerçektir. Her gün mutlaka, öğrendiğiniz dille ilgili bir aktivite yapmalısınız. Kelimeleri tekrar etmek, o dilde bir şarkı dinlemek, film izlemek ya da cümle kurmaya çalışmak gibi küçük egzersizlerden söz edilebilir. Dil öğrenmek için pek çok yöntem geliştirilmiş olsa da, düzenli çalışma her sistemin ortak noktasıdır diyebiliriz. Bahsi geçen bu tabloyu tamamen tersine döndürüp, size çok kolay bir şekilde İngilizce öğrenebileceğiniz söylenseydi çok sevinmez miydiniz? Tabii ki, doğasında kolaya kaçma olan insanoğlu böyle bir seçeneği es geçmek istemeyecektir. Işte tam da bu duruma cevap veren bir İngilizce eğitim sistemi ortaya çıkmıştır ki "Uykuda İngilizce Öğren" paketleri! Öncelikle konuyla ilgili yapılan en yakın deneyde ortaya çıkan sonuçlar oldukça ilginç. Cerebral Cortex gazetesinde yayınlanan deney sonucunda, uyurken öğrenmenin mümkün olduğu ancak bunun rüya görülmeyen derin uykuda değil, "nonrem sleep" adı verilen hafif uykuda mümkün olduğu ortaya koyulmuştur. O zaman, mp3'ümüzü uyanacağımız saatten 2-3 saat öncesine kurup, derslerimizi o arada dinlersek İngilizce öğrenebilir miyiz? Maalesef, cevap yine olumsuz çünkü deneyin sonuçlarına göre bu şekilde sadece kelime haznemizi genişletebiliriz ve bu kelimeler de kesinlikle daha önceden duymuş olduğumuz kelimeler olmalıdır. Kelime haznemizi genişletmek için güzel bir yöntem olsa da, bir dili öğrenmek için yeterli olmayacağı açıktır. Bir dil, kelimelerden oluşsa da, o kelimelerin sadece yanyana dizilmesinden değil, dilbigisi kuralları, kendi kültürü içinde oluşturduğu anlam bütünlüğü ile birlikte meydana gelen bir sistemdir. Dolayısıyla "uykuda İngilizce öğrenmek" yerine, "uykuda yeni kelimeler öğrenmek" ifadesi daha doğru olacaktır. Bir başka açıdan bakacak olursak, dil ve toplum ilişkisi yadsınamaz bir gerçektir. En basitinden, Türkçede yer alan pek çok Arapça, Farsça ve Fransızcadan geçmiş kelimelerin neden geldiğini anlamak için tarihe bakmak şarttır. Toplumun tarihsel geçmişini anlamadan, neden bu dilde Farsça kelimelerin yer aldığını anlamak mümkün değildir. Üstelik bazı kelimeler dilden dile geçerken, anlam değişikliklerine uğramaktadır. Örnek verecek olursak, Arapçadan dilimize geçmiş olan "mektup" kelimesinin Türkçedeki tek anlamı, genellikle düzyazı şeklinde yazılan bir edebi tür olmasıdır. Oysaki Arapçada bu, mektup kelimesinin anlamlarından sadece biridir. Bir diğer anlamı, Allah'ın yazdığı mektup yani kaderdir. Bu anlamları anlamak içinse, İslam kültürü hakkında bilgi sahibi olmak gerektiği açıktır. Sonuç olarak toplarlayacak olursak, sadece bir kelimenin dahi bir tarihinin olduğu, toplumdan topluma anlamının değiştiği göz önünde bulundurulduğunda, "uyurken kelime öğrenmek" de anlamsızlaşıyor. Uyurken sadece ezbere bir şekilde edineceğiniz çeviri kelimeler, belki de ifade etmek istediğiniz asıl kelimeler olmayacaktır. Bu kelimeleri derinliği olmadan öğrenecek, dolayısıyla o dile hiçbir zaman kültürüyle birlikte hakim olamayacaksınız. Dili toplumundan ayrı bir şekilde "öğrenmek" ise, çatısı olmayan bir ev gibi olacaktır. Ayrıca bir de, dilden dile çevrilemeyen kelimeler vardır ki, "uyurken İngilizce öğrenme" paketlerinin bu konuya ne derece değindikleri bir soru işareti olarak kalmaktadır. Çincede "özlemek" kelimesinin var olmadığını açıklamak, o kültürde öyle bir duygunun var olmadığını kavramak bu CD'lerle mümkün olmasa gerek.


Şu Avrupa Birliği meselesi çözülene kadar -ki bir gün çözülecek mi?, hiç emin değiliz!- Avrupa ülkelerine seyahatte Schengen'e mahkumuz. İnsanın hazırda vizesi olunca kesinlikle daha çok seyahat edebiliyor. Aksi halde gidip bir tomar evrak toplamak, gudubet biometrik fotoğraflar çektirmek falan son derece bezdirici işler. İnsan, "amaaan, boşver otur evinde" diyor kendine. Gerçekten öyle, çok iyi biliyorum; geçmiş yıllarda defalarca yaşadım. Ancak son yıllarda uzun vize almayı başarabildiğim için bu telaşı daha seyrek yaşamanın rahatlığındayım. Kendi vize püflerimi size de anlatmak istedim; olur da işinize yarar, kendinizi 15 günlük, 1 aylık vizelerden kurtarırsınız diye.. Bir kere yıllar önce öğrendiğim bir şey var; Schengen'in de prestijlisi, prestijsizi var. Almanya, Fransa, İtalya gibi ana Schengen ülkelerinden alınan vizeler daha prestijli vizeler. Bir sonraki vize başvurunuz için artı puan teşkil ediyorlar.. Aynı şekilde pasaportunuzdaki Amerika ve İngiltere vizeleri de sizi daha kabul edilebilir kılıyor. Şahsi başvuru, tur şirketi aracılığı ile başvurmaktan daha iyi; tur şirketlerine aldırılan vizeler genellikle sadece tur süresini kapsayan kısa süreli vizeler oluyor. Ayrıca tur şirketi direkt gidilecek ülkeden vize alacağı için o "prestijli vize" durumu daha uzak ihtimal oluyor. Sonra pasaportunuzda Çek Vizesi gören vizeci "Hımm, yani.. işte.. bu iyi vize değil.." diye burun kıvırıyor!. Ama elbette ilk kez vize alacaksanız ve tur ile gidiyorsanız bence mutlaka vizeyi tura aldırın; n'olur, n'oolmaz!. Ama ilk gidiş değilse bence tur şirketine aldırmayın derim.. Diğer yandan biz yıllardır aracı bir vizeci ile işlemleri hallediyoruz. Çünkü farkettim ki konsolosluğa verilen evrakların sıralaması bile mühim; konsolosluklarda çok tuhaf detaylara takılabiliyorlar işlemler sırasında. Dolayısıyla bu işlemi günde yüzlerce kişi için tekrarlayan vizecilerin tecrübesinden faydalanmak mantıklı. Fakaat, vizeci dediğiniz kişi pasaportnuzu ve tüm şahsi bilgilerinizi teslim ettiğiniz kişi; burada da güvenilir bir vizeci bulmak gerekliliği ortaya çıkıyor. Bu esesa göre biz her yıl zaten aşırı sevip gitmeden duramadığımız İtalya ile başlıyoruz seyahatlere.. Vizeyi son yıllarda devamlı olarak İtalya'dan alıyoruz. Eğer sizin seyahat planlarınızı çok zora sokmayacaksa vize için hep aynı ülkenin kapısını çalmaya çalışın derim. Genellikle Fransa'nın bu konuda daha yumuşak ve cömert olduğu söylenir.. Bizim de kendisinden geçmişte ilk başvuruda 6 ay vize almışlığımız var.. Hepinizin bildiğini tahmin ettiğim bir kural; vize aldığınız ülkeye o vize ile giriş çıkış yapma zorunluluğu. Eğer yapmadıysanız size tekrar vize verme ihtimali sıfıra yakın oluyor!. Bu konuya özellikle dikkat!. Eğer iş sebebi ile gidiyorsanız o zaman şirket evrakları ve çalıştığınız şirketin ticari itibarı giriyor devreye. Büyük bir şirketin güvencesi daha uzun vize demek olablir. Buna göre yıllık seyahat planınızı, yurtdışı fuarları falan düşünüp stratejik bir planlama yapabilirsiniz. Biz hep oradan bize alıyoruz ya, Ayrıca o ülkede yaptığınız hatırı sayılır harcamalar, otel faturası gibi harcamaların belgelerinin fotokopilerini de başvuru sırasında eklerseniz o yukarıda bahsettiğim "iyi ve devamlı müşteri" kuralı devreye giriyormuş. Tüm bunların yanısıra zorunlu evrakları eksiksiz tamamlayabiliyor ve üstüne üstlük bir de banka birikimi, gayrimenkul tapusu gösterebiliyorsanız uzun vize garanti demektir. Umarın püfler sizde de işe yarar.. E hadi hayırlısı diyelim!.. 2017 Güncelleme: Bu kez aracısız kendi şahsi başvurumuzla aldık vizemizi.. Yine italya için web üzerinden idata'ya randevu alıp evrakları eksiksiz tamamladık ve çok düzenli bir şekilde toparladık.. fotografı idata'da çektirdik; çünkü onlar da bir şeyler kazanmak istiyor anladığım kadarıyla :) Sıra bize gelince görevli memur hiç eksiksiz dosya ve düzen görünce çok şaşırdı ve vizeciden bile böyle gelmiyor bravo dedi! Bu kez evrakların arasına bir önceki dönem italya konaklama faturaları ve belirgin harcamaları da ekledik.. planlanan seyahatimizin yanısıra bir kaç ay sonrası için bir seyahat planı daha ekledik evraklara.. Memur bence iyi bir süre alırsınız dedi.. birkaç gün sonra dediği çıktı: 2 yıllık schengen cepte! Ben de 4 yıldan beri seneden 1 veya 2 defa yurtdışı gezisi yapmaya çalışıyorum. Vize benim içinde çok büyük handikap, bugüne kadar sıkıntı yaşamadım almakta ama aracı kullandığınız vizeci nin bilgisini vermeniz mümkün olursa, özellikle Schengen de kendileriyle iletişime geçmek isterim. Yeşil pasaport ve sağladığı dolaşım imkanları konusunda hiç bilgim yok ne yazık ki.. ama yeni bir bilgi edinirsem buradan paylaşırım. Teşekkürler.


Majer Bir karbonhidrat molası daha. Şehrin çeşitli noktalarındaki şubeleri ile Majer'in hamur işlerine ve özellikle ekmeklerine bayılıyorum. Rastladığım yerde ince uzun galetaya benzeyen ekmeklerinden alıp yola devam ediyorum. Starda Nouvo Cannaregio'yu istasyondan itibaren kesen upuzun cadde dükkanlar, kafeler, restoranlar, pastaneler, hediyelik eşyacılar ve marketler ile şehrin alışveriş için önemli caddelerinden ve fiyatlar da şehir geneline göre biraz daha uygun. Bu civarda birçok da "bacari" var. Bacariler ayaküstü birşeyler içebileceğiniz ve kilo ile pet şişede ucuz şarap alabileceğiniz Venedik tarzı pub/dükkanlar. Şehrin içinde dolaşırken gözünüze çarptıklarında bu yazıyı anımsayacaksınız.. Notların işinize yaramasına çok sevindim. O makarnayı yiyemediğiniz için hiç üzülmeyin. Ben seyahatlerde şunu öğrendim; birşeyler eksik kalınca oraya tekrar gitmak için sebep oluyor.. İyi gezmeler, bol seyahatler, yine bir gün Venedik'e yolunuzun düşmesi dileğiyle..


Venedik... Bu kez ne çok sevdim seni.. Daha önce seninle aramız çok da iyi değildi. Sokaklarındaki binlerce turistten biriydim sadece. Kalabalığından, kabalığından, pahalılığından çok çektim.. Ama yine de bir gün yine gelmek üzere ayrılmıştım en son senden. Yıllarca özlemedim. Ama bir gün birden özledim. Aklımda hep o son veda ettiğimiz gün, Accademia köprüsünden inerken gözümü delen güneş ve daracık, uzun, sakin sokaklarının sonunda şıpırdayan mavi/yeşil su vardı. Sırf bir güneş yansıması, sırf koşarak suya ulaştığım sokaktaki ayak seslerim için özledim seni.. geldim.. Turistlik sınavımı çoktan vermiş, "gerçek sen"i keşfetmeye hak kazanmıştım bu kez.. Sen de onayladın.. doya sıya sürdüm keyfini.. Şu an yazarken bile hissedebiliyorum bana kattığın mutluluğu. Kalbim pır pır.. Bana seni sevdiren şeyleri, en güzel sokaklarını, en keyifli adreslerini anlatmak istiyorum.. Bir meydan, bir gondoldan ibaret değilsin; herkes bilsin.. Bu notları Venedik'e tekrar gidecek olan ya da ilk sefer bile olsa "turist olmamayı" kafasına koymuş cesur Venedik yolcularına armağan ediyorum. En kötü fikir; ana karada Mestre ya da Jesola'da kalmak. Çünkü buralarda kaldığınız zaman akşam belli bir saatte vaporetto'ya binerek şehri bırakıp gitmek zorunda kalıyorsunuz. Venedik tam da anormal turist kalabalıklarından sıyrılmış, kendi olmaya başlamış diyeceğiniz saatte burayı bırakıp gitmek iyi değil.. Tek bir şartla; eğer yazsa ve "bol denizli yaz tatilimi yaparım, arada bir de Venedik'e gider bakarım" diyorsanız bir ihtimal mümkündür. İkinci kötü fikir de San Marco'ya yakın olma arzusu. Neden? Tüm günlerinizi bu meydanda geçirmeyecekseniz daha pahalı konaklamak niye? Ben kısmen uzak semtleri öneriyorum. Cannaregio favorim. Şehrin ghettosu olan Cannaregio, sadece konaklama değil, gün boyu bulunmaktan en keyif aldığım bölgelerden. Havaalanına, Merkez tren istasyonuna ve çevre adalara en kolay ulaşım bağlantılarını da içeriyor. Eğer kullanırsanız vaporettolar ile merkeze de sürekli ve kolay ulaşım var. Ama yürümeyi seviyorsanız uzun ve keyifli, her anı bol manzaralı yürüyüşlerle turistik merkeze ulaşılabiliyor. Bu ziyarette 3 yıldızlı Hotel Tintoretto'da konakladık. Anlatacak, abartılacak bir durum yok. Cannaregio'nun en hareketli caddesine bakan, -elbette tarihi dokudan nasibini almış-, temiz yatak ve banyolu, ortalama bir tesis. Genel olarak Venedik'te konaklama sektörü çok kötüdür zaten. Aşırı turistten şımarmış, kaba bir servis anlayışı hakimdir. Mühim bir sorun yaşamadan; odadan memnun, konumdan bir hayli memnun, kahvaltıdan da "şöyle böyle" seviyesinde bir beğeni ile bu konaklamanın sorunsuz geçtiğini söyleyebiliriz. Venedik, konaklama esnasında adalara gitmek ve bir Vaporetto No.1 turu yapmak dışında hiç ulaşımı kullanmadan gezilebiliyor desem? Ben zaten burada deli gibi yürümek için geldim, ulaşım ile ne işim olur!.. İnternet sitesinde türlü bilet ve kombine alternatifi olmasına rağmen Venedik'e vardığınızda iş değişiyor. Ya 7 EUR'luk tekli biletler ya da 24-48-72 saatlik turist kombineleri dayatılıyor; sorulan detaylı sorular gişe personelini sinirlendiriyor!.. Evet Venedik'te ulaşım pahalı, ancak sürekli kullanmaya gerek var mı, emin değilim. Yürümek Venedik'te gerçekten en güzel şey. Tek sorun şehri ortadan bölen Grand Canal. Çünkü bu geniş kanal üzerinde direkt karşı tarafa geçebileceğiniz sadece Accademia ve Santa Lucia istasyonu önündeki köprü var. Bu da dar ve karmaşık sokak yapısı ile aslında kuş uçuşu kısa olan bir hedefi dolambaçlı bir ulaşım ile uzatıyor. Aslında Venedik'te zaman ve hedef nokta koymaksızın yürümek en keyiflisi. Kafanıza göre takılıp hiç ummadığınız bir yere çıkmak en zevklisi. Ama belirli bir adrese ulaşmak üzere yürümeye başlamak puzzle çözmek hatta bir labirentin içinden çıkmaya çalışmak gibi. Her an karşınızda en az iki seçenek. Şu köprü mü yoksa bu mu? Sağ sokak mı sol mu?.. İşte ipucu: Hemen her sokakta Per Rialto, Per San Marco, Per Accademia ya da Per Ferrovia tabelası yön bulmanızı kolaylaştıracaktır. Hedefinizi telefonunuzun haritasından işaretleyerek bu referans noktalardan hangisine yakınsa o tarafın oklarını takip ederek sonuca ulaşabilirsiniz. Bir önemli bilgi de şu; Aslında küçük küçük kara parçacıkları olsa da belli bloklardan ilçeler oluşturulmuş ki bunlara 'sestiere' deniyor. Bazı köprülerde durup iki tarafa da bakın. Bir tarafta mesela Sestiere Cannaregio, diğerinde Sestiere San Polo yazacak. Bulunduğunuz bölgeyi ve varmak istediğiniz yeri böyle de tayin edebilirsiniz.. Hizmet sonsuz; işte Venedik'in kendine has adres bilgilerini çözmek için biraz kelime bilgisi:Calle: Dar yol, patika Campo: Samimi, küçük meydan Campiello: Minik avlu Fondamenta: Kanal kıyısından giden yol Piazza: Meydan Ponte: Köprü Rio: Canal Rio Terra: Eskiden kanal olup sonradan doldurulmuş yol Piscina: Havuzlaştırılmış, su dolu alan Sottoportego: İki sokak arasında binaların altından geçen bağlantı yolu. Salizzada: Üzeri revaklı pasaj, yol.. Ulaşım konusuna havaalanı ile devam ediyorum. Şehirden ayrılırken suyun şehrine sudan ve havalı veda etmek istediğimiz için duraklarından kolayca binilen Alilaguna Shuttle servisini kullandık. Tekneden alınan bilet 2014 yılı itibarı ile 16 ve servis oldukça hızlı. Buraya hemen bir 2017 yılı güncellemesi ekliyorum: Havalimanından merkeze tek yön Alilaguna 15 ; gidiş dönüş olarak alırsanız 27 . Ayrıca havalimanı ile Venedik'in araç ile ulaşılabilen son noktası olan Piazzale Roma arasında ACTV bus 5 no. lu hattı kullanmak 8 . Vaporetto No.1 İşte en keyifli Venedik klişesi! Yeme içme apayrı bir yazı konusu.. Ancak kısaca şunu söyleyebilirim ki Venedik'te turistik olan her yerde ki bu şehrin 3/4'ü demek- yemek, eğlenmek, alışveriş pahalı. Ancak daha yerel ve ekonomik takılmak asla imkansız değil.. Mesela ben kahvemi Cafe Florian, Quadri, Lavena gibi San Marco Meydanı'nın şık ve tarihi kafelerinde canlı klasik müzik eşliğinde meydandaki masalara kurularak değil, yine "İtalyan işi" ayaküstü içiyorum!. Yine aynı meydanda, yine tarihi kafelerden Lavena'nın barında, ayaküstü, ya da Florian'ın içinde köşeye saklanmış bar taburelerinde.... Hem normal kahve ücreti ödüyorum hem de turist olduğum çalışanların aklına bile gelmiyor.. Ama yine de bu konuda anlatacaklarım, adreslerim bununla sınırlı değil.. Yeme içme notlarımın önemli bir kısmını Venedik Adreslerim'den okuyabilirsiniz.. Niyetim uzun uzun bir mutlaka görülsün, mutlaka yapılsın listesi vermek değil. Ama bazı küçük detaylar da atlanmasın istiyorum. Gece San Marco Meydanı'ndan geçilsin; gündüzünden daha güzel.. Opera binası Teatro La Fenice gece görülsün -hatta keşke operaya gidebilmek de mümkün olsa. Dorsoduro'nun içlerinde yürünsün. Kapı zilleri, kapı kolları, panjurları tutan minik Venedik Tacirlerine dikkat edilsin. Birçok kişi karşıdan bakar da yanına kadar her turist gitmez; Santa Maria della Salute Kilisesi'ne gidilsin, merdivenlerinde oturup karşı kıyıya bakılsın.. Gece en sakin sokaklarda yürünsün, korkmadan.. Venedik tarzı aperitivo yapılsın; nedir, nasıldır diye mutlaka gitmeden Gezicigünlük'ün Cicchetti yazısı okunsun!.. Merkez daireden çıkıp normal hayat keşfedilsin. Sanat için vakit ayrılabiliyorsa ya Guggenheim ya Accademia listeye alınsın.. Bienal başlı başına bir Venedik ziyareti sebebi.. Adalara gidilsin. Murano, Burano.. Sayısız küçük saray yürüyüşler boyunca dikkatten kaçmasın. Mümkünse birkaçına girilip kıyısına ya da terasına çıkılsın. Mesela Bienal ile ilgili ek sergilerin yapıldığı birkaç saray.. Binaların içinden şehir çok daha farklı bir görüntü sunuyor çünkü.. Binlerce köprü var, maksimum sayıda farklı köprüden geçilsin ve bir tanesi kendi köprünüz olarak seçilsin. Ghetto'da dolaşmaya, tadını çıkarmaya, sırlarını keşfetmeye zaman ayrılsın. Bu yazıyı yazarken bile o sakin sokaklarda yürüme hissiyatını, Venedik'in bende yarattığı tuhaf kendi halimdelik duygusunu tekrar yaşadım.. Şu an kapıdan çıkar ve yine giderim; tam olarak bu duygudayım.. Şimdiden özledim.... Haftaya gidiyoruz Roma Venedik ve Milano ilk kez hem de... Anlattığınız her şeyi not aldım. Milano'yu 3 gün planladık ancak oraya bir gün ayırsak diğer iki günü başka bir şekilde değerlendirmemiz mümkün mü? Yakın, günübirlik git gel yapabileceğimiz tarzda. Çok teşekkürler paylaşımlarınız için.


Mestre ya da başka yakın bir yerde değil, adanın içinde konaklayın. Şehir akşamları daha sakin, biraz daha gizemli, belki biraz da romantik.. Günübirlik gelenler bu ayrıcalığı kaçırmış oluyor..(konaklama için şahsi favorim Cannaregio mahallesi; önerebileceklerim; Temiz havlu ve çarşaf ilkesi ile Hotel Tintoretto ve Hotel Al Vagon ile yeni keşif We Crociferi. San Marco'ya ne kadar uzaksanız o kadar mutlusunuz.. Uzaklaşın, kaybolun.. Haritayı boşverin.. Sokaklar sakinleşsin, kendinizi şehrin dokusuna kaptırın.. Etrafınızda duyacağınız tek dil İtalyanca olsun.. Eninde sonunda burası bir ada; zaten tamamen kaybolamazsınız! Kapısında başka dilde menü asılı olan ya da "içeri buyrun"cu garsonları olan yerlerden kaçın. Bölge mutfağını sunmayan yerlerden kaçın. Örnek: Pizza Venedik mutfağına ait değil, menüde işi yok.. Deniz mahsulü, sardalya balığı, Venedik işi el yapımı makarna Bigoli'yi deneyin.. Turistik bölgelerden kaçın.. Turistik menülü yerlerden, aşırı yüksek fiyatlardan kaçın.. Müşterileri sadece turistler olan yerlerden kaçın.. En iyi yemek içeride sadece italyanca konuşulan yerlerde, unutmayın.. Ağırlıklı balık ve su ürünlerinden oluşuyor. Ancak balıkçılar Pazar günleri çalışmadığı için taze balığın en sıkıntılı olduğu gün Pazartesi. Bigoli in Salsa. Kalın Venedik'e özgü spaghetti genellikle beyaz şarap, soğan ve sardalya balığı ile sotelenerek hazırlanan sos ile servis ediliyor. Pek çok geleneksel lokantada el ile kesilmiş taze bigoli makarnaya rastlayabilirsiniz. Risi i bisi. Taze bezelyeli pirinç risotto. Risotto zaten kuzeye ait bir yemek.. Venedikte de en çok buraya özgü mürekkep balıklı risotto nero yapılıyor.. Bölgenin karidesi Schie ve yengeci moeche menülerde çokça karşınıza çıkıyor.. İçeceklere gelince; bölge elbette prosecco ile ünlü.. beyazda soave, kırmızıda valpolicella ve bordolino bölgenin lokal şarap cinsleri.. Cicchetti. Tapas'ın Venedik versiyonu. En popüler ciccheti tatları; baccala mantecata ; moscardini ; sarde in saor ya da minin topolini sandviçler.. yanında ombra denilen mini kadehlerde şarap.. Acqua Alta özellikle Kasım-Nisan arası suların yükselip kara ile denizin karıştığı, insanların tahtadan yollarda yürüdüğü o meşhur su yükselmesi.. Fondamenta Bir tarafı kanal kıyısı Venedik usulü ana cadde.. Sestiere Bölge, semt ( Venedik merkezi toplam 6 bölge. Ve bazen köprülerden geçerken tabelalar size başka bir "sestiere"ye geçtiğinizi hatırlatıyor.. Bacaro veya Bacareto, şarap ve yanında küçük atıştırmalıklar satan samimi ve salaş barlar.. Cicchetti Akşamüstü içkisine eşlik eden Venedik usulu ekmek üstü minik atıştırmalıklar.. Kendine ait bir sözlüğü bile olan Venedik'in coğrafi özelliklerinden de yola çıkarak gerçekten farklı bir dokusu ve dili var.. Giderken defterinize bu kelimeleri not edin; mutlaka işe yarayacaklardır. Acqua Alta zamanı sular yükselip tahtalar, üzerinde yürünmek üzere meydana dizildiğinde arkanızda yürüyen kişi belki de bir an önce işine gitmek isteyen bir yerli. Asla ve asla fotoğraf çekmek için tahtaların üzerinde durup trafiği tıkamayın.. Kilise ve bazilikalara şortlu, askılı girmemek genel bir kural; Venedik'te de geçerli.. San Marco Bazilikasında fotoğraf çekmemek de kurallardan biri.. Güvercinlerin beslenmesi kanunlar çerçevesinde yasaklanmış durumda. Kurallara uyun; turistlere saldıran güvercin illüstrasyonları size tehlikeli bir şeyi anlatmaya çalışıyor!. Tarihi yapıların merdivenlerinde, köprüler üzerinde oturmayın; piknik yapmayın.. Kalabalık ve yürüyüş yolları sınırlı bir şehirde trafiği tıkamayın.. Küçük meydanlar "campo"larda banklar var; dinlenmek için bunları kullanın.. #gezicigunlukvenezia etiketindeki instagram paylaşımlarını inceleyebilirsiniz. Bazen fotoğrafın altında yazanlar, bazen altına bırakılan bir tavsiye bazen sadece fotoğrafın lokasyonu bir başka Venedik ipucunu içeriyor olabilir.. gezicigunluk. com'daki tüm Venedik Notları'nı okuduğunuzdan emin olun; eski, yeni, güncellenmiş pek çok yazı ve not var.. biz 3 milano 3 venedik olacak şeklinde bir gezi programı yaptık, venedik'le ilgili aklıma takılan bir kaç soru var umarım yardımcı olursunuz, Merhaba, sanırım tüm venedik yazılarını okumamışsınız, Burano orada da yazıyordu. Hatta bilet konusundaki bu sıkıntınız da diğer yazılarda var :) fiyatı değişmediyse 7 luk bir bilet ya da günlük pass card almalısınız.