Aylardan Temmuz. Ayın 9'u. Cumartesi. Amalfi Kıyıları'nda uyandığımız üçüncü sabah. İlk etapta görülmesi gereken yerleri tamamladık.. Positano, Ravello, Capri, Amalfi tamam.. aralara ufak tefek başka yerler de eklendi, bugün artık daha deneysel, keşif dolu ve bol yüzmeli bir gün yaşamamak için hiçbir neden yok. Planımız sabahtan Atrani'de yüzüp daha sonra minik bir fiyord olan Furore'de yüzmek, oradan Grotta Smeraldo'ya geçip yeşil mağarada yüzmek, Conca dei Marini ile yüzme rotasını tamamlayıp Amalfi'ye dönmek.. Atrani etabını tamamlayıp hızımızı alamayıp bir de Amalfi'de giriyoruz önce denize.. Sonra yola aç çıkmayalım diyerek karışık deniz mahsulu kızartmasını buz gibi bira ile mideye indirip durağa koşuyoruz. Bu rotadaki yerler aslında neredeyse yan yana dizili koylar. Furore'den başlamak için Positano yönünde otobüse binmek lazım. Positano otobüsünün daha biraz vakti var. Acaba başka bir otobüs de oradan geçiyor mudur ki? Duraktaki görevliye soruyoruz, evet, bu gidiyor diyor. Biniyoruz, hemen kalkıp yola çıkıyor otobüs.. Haritadan kontrol ederek yol alıyoruz. Otobüs aşağıdaki fiyorda paralel bir noktaya ulaşınca düğmeye basıp iniyoruz otobüsten. Harita aşağıya doğru incecik kıvrımlı yollar gösteriyor; biz de başlıyoruz yürümeye.. Hava sıcak, 1000 derece!.. Kıvrımlı yollar merdivenli ve giderek incelmeye başlıyor. Bir süre sonra neredeyse ana yol değil, evlerin arasındaki patikalara, geçitlere dönüşüyor, afallıyoruz.. Soracak kimse de yok işin kötüsü.. Yine de yürümeye devam ama sonu gelecek gibi değil.. Bir ara yol yine normal bir araç yoluna dönüşüyor ve seviniyoruz. O da ne? Genç bir kız görüyoruz yolun ortasında. zavallı, biz ıssız bir yerde pat diye çıkınca bizden acayip korkuyor.. Durumu anlatıp yolu soruyoruz. Şok!.. Kız diyor ki, buradan oraya yol kapalı, gidemezsiniz. Tekrar yukarı durağa çıkın, otobüse binip Amalfi'ye dönün!. Olamaz!. Bu yolu bir daha geri yürümek söz konusu bile değil. Sıcaktan ve yorgunluktan kesin ölürüz!. O sırada bir araba yanaşıyor ve kız, "erkek arkadaşım" diyerek arabaya biniyor.. Arkasından "siz nereye gidiyorsunuz peki" diye soruyoruz ama az önce bizden korkan kız "byee" diyerek cevap bile vermeden gidiyor.. gazlıyorlar.. Yürüyemiyoruz.. O moral bozukluğu ile orada bir iki dakika kalakalıyoruz. Tam ağlamaya hazırlanmışken araba geri geliyor. Herhalde yolda erkek arkadaşına anlattı ve o da halimize acıdı, bizim için geri dönmüşler! Heyyoo!.. Çok da fazla sevinmeyelim, bizi sadece yukarıdaki durağa kadar bırakacaklar ve otobüs de 45 dakika sonra oradan geçecekmiş.. Ne yapalım, o da birşeydir.. Durakta inerken bin kere teşekkür ediyoruz kendilerine.. gidiyorlar.. İncecik bir direğin gölgesinde bekleyeceğimiz 45 dakika var önümüzde.. İyi ki yemek yiyerek çıkmışız yola... gün resmen ziyan oldu.. Derken bir minik araba çıkıyor yokuştan, önümüzde duruyor, tatlı bir İngiliz iniyor içinden ve bize Furore Fiyordu'na nasıl gideceklerini soruyor. Bizim de oraya gitmek için bu yoldan yürüdüğümüzü ve kızın oraya buradan iniş yolu kapatıldı dediğini anlatıyorum. Siz ne yapacaksınız diyor, otobüs bekleyeceğiz diyorum.. Arabaya biniyor, arabayı kullanan sevgilisi ile konuşuyor.. yine iniyor.. bir sigara yakıyor ve sonra soruyor: "Bizimle gelmek ister misiniz? sonuçta otobüsten hızlı gideriz".. Normal şartlarda bizim gibi "sağlamcı" insanlar buna sadece teşekkür eder ve o arabaya binmez ama biz birbirimize bakıp içimizden "daha kötü ne olabilir ki" diyoruz.. kabul, geliyoruz!.. Arabaya binip yola çıkıyoruz. Kız tam bir co-pilot; yolu sürekli kontrol edip tarif ediyor. Yine de ben yol kapalıymış dediğim halde o yolu denemek istiyorlar ve gidiyoruz ama sonuç negatif.. Ben kendi haritamdan sahile nasıl çıkıp oradan nasıl gidebileceğimizi söylüyorum; bu kez onlar kabul diyor ve epey virajlı, zorlu bir parkuru geçerek sahil yoluna çıkıyoruz. Yoldaki sohbet esnasında Türk olduğumuzu duyunca -bence minik bir şaşkınlık yaşadılar ama bize sadece Oww, Cool dediler :)) Bence önyargılara bağlı minnak bir ürperti oldu ama! :))) Neyse ki biz onları, onlar bizi yemeden az sonra Fiordo Di Furore tabelası önündeydik.. Meleklerimize binlerce kez teşekkür edip aşağıda görüşürüz diye indik araçtan; onlar da park yeri bulmaya gittiler.. O stresli saatlerin ve bu kadar maceranın sonunda Furore'ye varmıştık. Peki nedir bu Furore? Burası iki yüksek kayanın arasından kıyıya keskin bir girinti yapan denizin burada oluşturduğu minicik, gizli bir plaj. Kayalara oyulmuş bir kilise ve birkaç tarihi yapı, birkaç balıkçı kayığı ve çoktan kapanmış bir plaj tesisi var. Yolun oldukça altında kalıyor ve aşağıya çok fotografik bir köpri üzerinden bakılıyor.. Biz de baktık.. Aşağıda sadece 5-10 kişi var.. Çiftler halinde yüzüyor ya da güneşleniyorlar; aşağısı nefis görünüyor. Hemen aralarına karışıp kendimizi suya atmalıyız. Kayaların iki yakasına aşağıya doğru inen kıvrımlı bir yol yapmışlar; buraya yöneliyıoruz. Ama yol kapalı!. Beton örülmiş!.. Bir de karşı tarafı deniyoruz; yok, orası da aynı şekilde kapalı. Kocaman bir yazı asmışlar. Aşağıya inmek tehlikeli ve yasak. Yol artık kapatılmıştır diyor.. Al sana bir şok dalgası daha.. O kadar uğraş, buraya gel ve aşağıya ineme!.. Derken.. aşağıdan ayrılmaya karar veren birkaç kişinin içeriden o beton örülü yere kadar yürüyüp yan tarafına dayadıkları minik merdivenden illegal şekilde çıktığını görüyorum!.. Bir, iki, üç, tam dört kişi bu şekilde çıkıp giderken benim gözlerim parlıyor. Buraya kadar geldik, oraya da inicez!. O sırada arabayı park edip gelen kahramanlarımıza durumu anlatıyoruz ve biz deneyeceğiz diyoruz. Olurdu olmazdı derken onlar orada kalıyor, biz merdivenden atlayıp öte tarafa geçiyoruz. Yaptığımız şey normal şartlarda gerçekten tehlikeli.. Beton devarı geçtikten sonra tekrar patikanın devamındaki yola atlıyor ve uzun zamandır çok insan geçmediğinden bitkiler bürümüş yoldan bu gizemli fiyorda doğru iniyoruz. Yol öyle kısa da değilmiş; içeriden epey dolanıyor sonunda o tepeden gördüğümüz muhteşem plaja varıyoruz. Gözünüzün önüne Leonardo di Caprio'nun The Beach'deki o büyülenmiş halini getitin.. öyleyiz işte.. Bizim "melekler" yukarıda köprünün üzerindeler.. Bize el sallayıp, tebrik ediyorlar.. Ben sevinçten zıplayarak el sallıyorum onlara.. Çok üzülüyorum aslında.. Onlar gelemeyecekler.. yaptığımız şey onların kuralcı yapılarına öyle ters ki.. Biraz daha bakıp arabalarına doğru gidiyorlar, uzaktann vedalaşıyoruz.. Hayat ne kadar acayip, onca yolu sadece bizi oraya kavuşturmak için yaptılar.. Gerçekten melektiler belki de.. Saat 3 buçuğu bulmuş, ne bekliyoruz, denize koşmayacak mıyız? Hemen atlıyoruz. Bu kadar çileli bir yolculuktan sonra o suyun verdiği hazzı anlatmam mümkün değil.. Hiç çıkmak istemiyorum.. uzun süre sudan çıkmıyoruz.. Diğer gelenler hep çift. Belli ki burası heyelan tehlikesi ile artık girişe kapatılmış ama o an oradaki kimse bunu düşünmüyor, keyfine bakıyor.. Ara ara tekneler yaklaşıyor fiyorda, köprünün altından geçip birkaç dakika kalıyor, sonra gidiyorlar; orası yine sadece bizlere kalıyor.. Bir ara kilisenin çanı çalıyor.. o terkedilmiş yerde.. bir tuhaf oluyoruz.. meğer kızın biri çıkmış, o çalışyormuş.. çılgın!.. Belki de sadece bu kadar uğraştan sonra kavuştuğumuzdandır bilemiyorum ama burada geçirdiğimiz zaman bana çok güzel, çok anlamlı geliyor.. Çakıl taşlı kumsal paslı demirler ve cam kırıkları ile de dolu.. dikkatli yürümeye çalışırken birşey farkediyorum. Tüm plaj denizin köşelerini yuvarladığı seramik parçaları ile dolu.. Onların arasına öyle bir dalıyorum ki.. Gelirken bir avuç getirdim yanımda.. toplarken de çok güzel zaman geçirdim.. Bu seyahatten bir sürü seramik aldım ama en güzelleri o kıyıdan topladıklarım bana göre.. Artık vakit tamam.. dönme vakti. Buradan sora gideceğimiz mağara ve Conca plajı da tabi ki yalan oluyor.. Bir macerayı daha kaldıracak halimiz yok. Yine aynı tehlikeli yoldan yukarı çıkıp otobüs durağında Positano yönünden gelecek otobüsü beklemeye başlıyoruz. O sıırada birçok araç gelip Furore'de duruyor, araçtan inip yukarıdan fotoğrafını çekiyor.. Biz az önce aşağıdaydık.. hem de binbir macera ile :) Birbirimize bakıp gülümsüyoruz.. Meğerse macera bitmemiş.. Otobüs bir türlü gelmiyor.. Az önce bizimle aşağıda olan ve çanı çalan çift de çıkıp beklemeye başlıyor; hatta onlar otostop denemeleri yapıyor ama kimse almıyor.. Bekle bekle.. sonunda otobüs görünüyor.. El kol hareketi, önümüzde yavaşlıyor ama bizi almıyor. Doluymuş!. Amalfi yazısında bahsetmiştim; eğer otobüsler dolu ise sizi almayabiliyorlar.. Bunu da tecrübe etmiş olduk. Çanı çalan çılgın kız, yoldan geçen bir taksiyi durdurup biraz konuşuyor ve sonra bize taksinin istersek bizi toplam 20 'ya Amalfi'ye bırakabileceğini söylyeip kabul eder misiniz? diyor. Etmez miyiz? Taksilerin 100-200 ücret talep ettiği bir yerde kişi başı 5 'ya Amalfi'ye gitmek geri çevrilecek bir teklif değil.. Adamın arabasına doluşuyoruz.. Yol boyu sohbet.. Çift İspanyolmuş.. Taksici zaten Ravello'dan müşteri almaya gittiği içinn bizi bu rakama götürmeyi kabul etmiş.. Türkleri severmiş. İstanbul'a bayılırmış.. İspanyolların bir sonraki durağı Napoli'ymiş... derken Amalfi'ye varıp birbirimizle vedalaşıyoıruz.


Venedik hem çok büyülü, hem çok fotografik, yürümesi çok zevkli ama aynı zamanda yön bulması karmaşık bir şehir. Çoğu kişi sabah otelden adımını sokağa attığı gibi "yüreğinin götürdüğü yere" değil de şehrin köprülü, dönemeçli sokaklarının onu "mecburen" götürdüğü yöne doğru gidiyor! Gerçi her köşesi bı kadar keyifli bir şehirde rastgele yürümenin, kaybolmanın hiçbir zararı yok ama en azından bulunduğumuz bölgede çevremizde neler olduğunu bilirsek; elimizin altında birkaç acil durum adresi olursa keyif daha da artar düşüncesinden yola çıkarak bu kez şehre dair yeni notları tıpkı kendi Venedik defterimde olduğu gibi anlatmaya karar verdim. Benim defterimde Venedik notları, mahalle mahalle bölümlere ayrılmış durumda. Her bölümde o bölgede ilgimi çekebilecek meydanlar, tarihi yapılar, müzeler, dükkanlar, lokantalar, kahveler var. Herşey yok ama benim "kendim için" seçtiğim şeyler var.. Önceki ziyaretlerimden adresler, denenmek üzere yeni eklenenler ve seyahat sırasında deneyimlenerek deftere o anda kaydedilen yeni satırlar.. Daha önce Venedik Gezi Notları'nda yön bulma sorunu ile nasıl başa çıkılacağına dair notlar paylaşmıştım.. Şimdi o notların arasına bunları da ekledik mi şahane bir Venedik planı tamam demektir! Venedik merkezi 6 "sestiere"den oluşuyor; San Marco, Santa Croce, San Polo, Dorsoduro, Castello ve Cannaregio.. Elbette meşhur San Marco ile başlıyoruz.. Şehrin en kalabalık, en turistik, en pahalı bölgesi olsa da gün içinde bu bölgeden geçmeden, o meşhur meydan ile bir selamlaşmadan asla olmuyor.. Ayrıca herşeye rağmen bu bölgenin de kuytu köşeleri, keşfedilecek sırları var.. Piazza San Marco. Zamanında "Avrupa'nın oturma odası" denmiş buraya.. Görmek şart.. ama yine de hipnotize olmuş gibi bu meydandan ayrılamayan turistlerden olmamak lazım! San Marco kilisesi ve çan kulesi kadar, meydanı çevreleyen kemerli/sütunlu revaklar "portico"lara da dikkat!. Porticoların altında meydan ile arka sokaklar arasında geçiş sağlayan birkaç kemerli kapı var. Meydandan ayrılırken hangisinden geçerseniz sizi bambaşka bir yöne doğru götürecek.. Caffe Florian. 1720'de kurulan kafenin cephesi, iç salonları nefis.. Her turist bir kez mutlaka iç salonda oturup zerafetin tadını çıkarmalı, hadi diyelim ki bir kez de dışarıda konser dinleyerek içkisini yudumladı; sonraki ziyaretleri için iç salonda bir köşeye gizilenmiş barı öneriyorum. Çünkü fiyatlar normal masada oturmaya göre daha ucuz!. / Caffe Quadri ve Caffe Lavena ise meydanın diğer zarif sakinleri.. Teatro Fenice. Gönül ister ki denk gelinsin ve uygun bilet bulunsun da Venedik operasında bir temsil izlensin ama hiç olmadı önünden geçip bir kare fotoğrafını çekmeden olmaz.. Gece ışıkları altında bir başka güzel.. Micromega Ottica. Dünyanın en özgün tasarımlı, en "cool" gözlükleri bunlar olabilirler!. Tamamen Venedik lokal markası; fiyatları "birazcık" pahalı! Harry's Bar. Tam bir Venedik klasiği. Taze şeftali suyu ile hazırlanan meşhur Bellini'si ile tanınan bar her Venedik ziyaretçisinin bir kez uğraması gereken adreslerden biri.. ancak masalarına oturup yemek yemek hem çok pahalı hem de çok turistik bir hareket olur. Yapılacak şey bar tezgahında bir kadeh Bellini içmek.. O bile 21 ; haberiniz olsun! Rosa Salva. Tarihi pastanler serisine +1. Sabah henüz açılmışken sokağı kaplayan kruvasan kokusunu duymanız lazım.. İl Tempo della Musica. Herkese değil, sadece bizim gibi "gittiği yerden plak bulmadan dönmeyenlere lazım bir adres. Kendisi ada sınırları dahilindeki tek plak dükkanı olur. Fondaco dei Tedeschi. Bu kocaman çok katlı mağazanın bu listeye girmesinin birincil sebebi içindeki ürün çeşitliliğinden çok sunduğu çatı manzarası. Mağazaya girince önce en üst kata çıkıp Rialto Köprüsü ve Büyük Kanal manzarası izleyebileceğiniz çatıya çıkmak için randevu fişinizi alın. Çatı ücretsiz ama çok telep gördüğü için bu randevu sistemini kurmuşlar.. Ziyaret saatinizi beklerken mağazanın müthiş mimarisi içinde ürünlere bakabilir ya da giriş katındaki Caffe Amo'dan şahane bir espresso içebilirsiniz. Pelleteria Veneta. Venedik alışverilerimi paylaşırken instagramda izdihama sebep olan o muhteşem çizgili askılı lacivert deri çantamı hatırlayanlar burada mı? İşte o çanta Venedik'te birkaç şubesi olan bu dükkandandı.. Gittiğin yerin lokal markalarını tercih etmek önemli.. Pencerelerinden çamaşır sarkan sokaklar, bienal ile hareketlenen sokaklar, yer yer şehrin sakin yüzü.. Aynı zamanda en yeşil köşesi.. Libreria Acqua Alta. Dünyanın en ilginç kitap dükkanlarından biri olsa gerek. İçeride eski-yeni binlerce kitap, sırasız, düzesiz, kimi gondol içinde, kimi kedilerin mesken tuttuğu tezgahlarda.. Arka tarafında kanala açılıan bir kapı, gizli bir bahçe ve merdivenleri tırmanınca görülesi bir Venedik kanal manzarası.. Asla anlatmakla olmuyor, mutlaka gidip yerinde görmek lazım.. Ai Tre Mercanti. Gerçekten iyi bir tiramisu molası vermek isterseniz semtin San Marco'ya yakın bir köşesindeki bu tatlı/gurme dükkanında oldukça başarılı bir örneği mevcut. Osteria alle Testiere. Birden fazla kişinin önerisiyle defterime ekleyerek ziyaret ettiğim lokanta aslında Venedik'te en çok önerilen, en özenli lokantalardan biri.. .. Fiyatları genel Venedik tercihlerime göre daha bir tık yüksek, porsiyonları daha küçük, masa ve servisler daha özenli.. Masalar ile tek tek ilgilenen sahipleri çok ilgili ve sıcaklar.. Sadece müşteriler daha çok yerlilerden oluşsa daha iyi olurdu ama bu Venedik için zaten zor bulunan bir özellik.. La Serra Giardini. Bienal parkının başladığı köşede yer tutan bu tatlı dükkan hem bahçe, hem çiçekçi, hem de kafe.. Uzun yürüyüşler sonrasında yeşilin içinde ya da pek hoş iç salonunda bir aperol molası vermek harika oluyor.. Bana instagramda paylaştığımda nereden aldığım sorulan çok başlı çılgın kaktüsüm de buradan.. Arsenale. Farklı mimarisi ile öne çıkan Bizans çizgili Venedik tersanesi şimdilerde Venedik Bienali'nin ana sahnesi.. Bienal programını buradan takip edebilirsiniz. Pasticceria Italo Didovich. Venedik hiç çaktırmadan tarihi pastaneler cenneti.. Dışarıdan çok fazla ümit vaad etmeyen, kahvaltı için rastgele girip minik sıcak pizzacıklarını tattığımız bu tarihi pastane de deftere kalıcı olarak ekleniyor.. San Giovanni Bragora. Venedik'in ünlü bestecisi Vivaldi'nin burada bir evi var mı? Evet. İzlediğim bir belgeselde antik kayıtlar Vivaldi'nin San Giovanni Bragora kilisesinde vaftiz edildiğini, evinin ise buraya çok yakın Campo Bandiera e Moro, numara 8905 8908 arasında olduğunu söylüyor.. Önce Calle dei Batteri ve civarındaki ara sokakları gezmek lazım. Eskiden hayat kadınlarının bulunduğu Carampane bölgesi ; Ponte delle Tette civarı yürümek ve ilginç mimariyi incelemek için az bilinen köşelerden.. Mercato Rialto. Bölgenin en bilinen, turist çeken hareketli pazar yeri burası. Sebze ve balık tezgahları arasında pazar yeri kargaşasında dolaşmak keyifli. Hazır buralardayken kanal kıyısına çıkıp birkaç kare fotoğraf çekmeyi atlamayın. Chiesa San Giacomo di Rialto. Şehrin en eski kilisesi. Caffe del Doge. Defterimde adını uzun zamandır tutsam da ne zaman önünden geçersem içeri şöyle bir bakıp "ı-ıhh, bir ara uğrarız" diyerek yürümeye devam ediyorum. Çünkü kahve, tam bir keyif işi.. Farini. Şehrin birkaç noktasında şubeleri olan bu modern italyan fast food zincirinde oldukça başarılı pizzalar, öğleni hafif geçiştirmek isteyenler için salatalar ve sandviçler var. Fiyatlar uygun ve herşey gayet lezzetli. Antico Forno Daha önce Venedik Adreslerim yazısında pizzalarını övdüğüm bu salaş fırın -Venedik her ne kadar bir pizza şehri olmasa da- şehrin hızlı ve ekonomik atıştırma alternatiflerinden.. Osteria alla Ciurma/ Osteria Banco Giro/ Cantina Do Mori. Akşamları gürültünün geldiği yöne doğru giderseniz Bancogiro'nun önündeki bol turistli kalabalığa göreceksiniz. Birbirine yakın bu üç adres bölgedeki içki/atıştırma mekanları.. Pasticceria Rizzardini. Bir şehirdeki tarihi kafeler, eski pastaneler, onların ahşap raflarına dizili renkli kavanozlar, yıllara meydan okuyan geleneksel aile işletmeleri daima ilgimi çekiyor. O yüzden San Polo notlarım arasında Rizzardini de olsun istiyorum. En azından kapıdan içeri başınızı uzatıp bir bakarsınız belki. Campo San Maurizio. Venedik'in en büyük ve verimli antika pazarı bu meydanda kuruluyor ama ne yazık ki etkinlik tarihleri çok seyrek. şu adresten kontrol etmekte fayda var. Bu semtin içleri şehrin en sakin bölgelerinden.. Mimarisinde Barok ve Bizans çizgileri hakim.. Zaten çok küçük bir bölge; daha doğrusu büyük kısmını istasyon ve ulaşım yolları kaplayınca geriye kalan sakin sokaklarında rastgele yürümek ve güzel kareler yakalamak kalıyor.. Bacareto da Lele. Civarda belki de bilinmesi gereken tek adres. Öğrenciler arasında çok popüler, en ucuz aperatif molası verebileceğiniz bir adres burası. Bulunduğu kanal boyu, keyfi, sakinliği bir başka.. La Zucca. Diyelim ki çok sağlıklı besleniyorsunuz, alternatif şeyler seviyorsunuz ve hatta vejeteryansınız.. O zaman La Zucca'yı kaydediyor ve yanına "mutlaka rezervasyon" diye not alıyorsunuz! Piazzale Roma. Venedik'e araç ile ulaşabileceğiniz son nokta.. Bundan sonrası ya yürüyerek ya vaporetto.. Vaporetto demişken Vaporetto No.1 önemli.. Şuradan okuyabilirsiniz.. Şehrin en "dolu", en sanatsever ve en keyifli bölgelerinden.. Hem kültür, hem fotoğraf hem de yeme içme açısından oldukça zengin bir semt Dorsoduro. Gallerie dell'Accademia. Güzel Sanatlar'a ilginiz varsa Venedik'te en görülesi müze. 19. yüzyıl öncesi eserlere odaklanan müzede Tinoretto'dan Bellini'ye, Mantegna'dan Vinci'ye pek çok önemli sanatçının eseri bulunuyor. 2017 itibarı ile giriş bileti 12 . Ponte del Accademia. Hemen müzenin önündeki uzun ahşap köprü Venedik'te üzerinden geçmeyi en sevdiğim.. Altındaki gondol iskelesini fotoğraflamayı, büyük kanalı bu açıdan izlemeyi, köprüden Accademia tarafına geçip sokaklarda kaybolmayı çok severim.. Ha bir de unutmadan, instagramda paylaştığım fotoğraflarda "o restoranın adı neee?" diye gelen sayısız sorunun cevabı Bar Foscarini; tam köprünün ayağında.. Peggy Guggenheim Collection. Çağdaş sanat koleksiyonu ile öne çıkan oldukça prestijli bir müze Palazzo Venier dei Leoni'de yer alıyor. Hem koleksiyonu hem de çevresi ve manzarası ile rotaya eklenmeye değer.. Hemen yanındaki Palazzo Dario ve Palazzo Salviati yine gözden kaçırılmaması gerekenlerden.. Aslında buralarda çok çok güzel köşeler var; buralarda mutlaka yürüyün.. Basilica di Santa Maria della Salute. Venedik siluetinin vazgeçilmez parçası olan basilica, önündeki merdivenlere oturup Venedik'i kıyıya çekilmiş gondollar arasından izlemek için favori noktam.. Pasticceria Tonolo. San Polo ile Dorsoduro'yu ayıran sevdiğim sokaklarda bir köşeyi tutan tarihi Tonolo Pastanesini sevme sebebim burada ayaküstü bir kahve içip harika şeyler tadarken şehrin gerçek sakinlerinin aynı bankodaki sohbetlerini, siparişlerini gözlemleme imkanı.. Ponte dei Pugni. Bu köprü semtin en cıvıltılı yerlerinden. Kanalın üzerinde yüzen sebze meyve tezgahları ve alışveriş yapanların kalabalığı burayı capcanlıve çok fotografik kılıyor.. Al Bottegon. Osteria Al Squero. Dorsoduro'nun meşhur "cichetti mekanları". O da nedir diyorsanız, demek ki şu yazıyı henüz okumadınız! Zattere. Burası Venedik adacığının en kıyısı.. Gün batımında burada yürümenin, Guidecca adasına bakmanın, kazıklı iskelelere vuran dalgaların çok dramatik, romantik bir havası vardır.. Gelateria Nico'dan bir külah dondurma sahneyi tamamlar.. Palazzo Grassi. Punta della Dogana. Bu semt yazının sanat köşesi gibi oldu ama durum biraz öyle; sokaklar bile bienal parçaları ile dolu. Dorsoduro'nun en uç noktasındaki Punto della Dogana, Palazzo Grassi'nin ikinci mekanı olarak dev ve etkileyici sergilere ev sahipliği yapıyor. Bize en son akıllara zarar bir Damien Hirst sergisi denk geldi.. Mutlaka bu uca kadar gidin, müzeye girmeseniz de birkaç eser dışarıda sergileniyor ve tam bu uçtan manzara güzel.. Pasteicceria Nono Colussi. Damak zevkine güvendiğim Fahri Gediz'in Venedik önerileri arasından defterime kaydettiğim bu tarihi aile işletmesi ortaçağdan bugüne ulaşan bir kurabiye yapıyor. Reçete her ailede kendince farklar içerir, sadece aileye ait olan bu reçete gizli tutulurmuş. İçinde karabiberin yanısıra pek çok baharatın tadı alınabilen bu şekilsiz kurabiyenin kendisinden daha şekilli logolu kağıda sarılı paketini taşımak hoştu.. Bussola Forte di Murano adlı kurabiyeyi o gün yedik; paket kağıdı Venedik defterimin arasında.. Bence kurabiye şart değil ama buralardan geçerseniz tazecik kremaı "krapfen"lerden hemen oracıkta ayaküstü bir tane yemeden geçmeyin. Officine904. Venedikli bir marka. Renk renk deriden son derece özgün tasarımlı çantalar yapıyorlar. Hem lokal marka hem de biraz farklı bir şey arıyorsanız aklınızda olsun. Lo Squero di San Trovaso. Kentin son gondol ustasının atölyesi.. Özellikle gitmeye gerek yok. Osteria Al Squero'da cicchetti yaparken zaten tam karşınızda olacak.. Osteria Ai 4 Feri. Son Venedik seyahatinin spontane keşfi, en lezzetlisi, en lokali, şimdilerde en özleneni.. Biri tatlı sert, diğeri esprili iki hafif çatlak kadının işlettiği lokantada müşterilerin çoğu müdavim. Arka masamızda öğle tatilinde bir oturuşta tek başına mutfağın yarısını yiyen adam, yanımızda kızını okul çıkışında yemeğe getirmiş bir anne, önümdeki uzun masada da ortadaki koca tabaklardan menüdeki favorilerini paylaşan geniş bir arkadaş gurubu vardı. Herkes italyan, yakınımda olmayan masalardan gelen mırıltılar bile italyan.. Dolayısıyla "az biraz italyancam"ın Venedik'te en çok işe yaradığı yer.. Ama bunların hepsinin üzerinde mühim olan lezzetler.. Burası gönül rahatlığı ile mutlaka gitmelisiniz dediğim yer. Cannaregio, Venedik'in tartışmasız en sevdiğim semti.. Ana caddesi Strada Nova sağlı sollu dükkanlar ve ortada seyyar tezgahları ile rengarenk ve hareketliyken semtin arka sokakları bir o kadar sakin.. Köprülerden geçip kanal kenarlarında yürürken birçok kilise, tarihi yapı ve küçük meydan ile karşılaşıyorsunuz. Chiesa di Madonna del Orto. İçinde Tintoretto eserleri var. Campo Ghetto del Nuovo. Yan sana sıralı renkli binaların çevrelediği küçük, sevimli, fotografik meydan.. Ca d'Oro. Venedik'in en güzel saraylarından biri olan Ca d'Oro müze olarak kullanılıyor. Müzedeki en önemli eser Mantegna'nın San Sebastiano'su ama asıl görülesi olan sanırım sarayın kendisi.. Casa di Marco Polo. Marco Polo'nun evi bu listede çünkü Venedik'te en "görmeye gerek yok" şey nedir, bilin istiyorum.. Marco Polo'dan bahsediyoruz; beklenti çok eski bir ev iken sıradan ve genç cepheli müzeye dönüştürülmüş bu evi görmeseniz daha iyi ama bulunduğu çevredeki kanallar arasında yürümek zevkli.. Campo Santa Maria Nova. İşte Venedik'in bir başka sevdiğim, film seti gibi köşesi.. Minik bir meydan; az ileride daha çok evlilik törenlerinde tercih edilen pek süslü Chiesa Miracoli; 2 köprü, bir köşebaşı kahvesi ve burayı kendine geçiş yolu yapmış lokallerin trafiği.. Köprüde durup bu sahneyi izlerken bu şehir neden sevdiğimi bir kez daha anlıyorum.. Torrefazione Cannaregio, il Paradiso Perduto, Vino Vero.. bunları zaten önceki yazılarımdan çok iyi tanıyorsunuz; sadece isimlerini listeye ekliyorum.. Osteria alla Vedova. Daracık ve karanlık bir ara sokakta gizlense de o çoktan ünlü.. Son derece lokal, samimi bşr akşam yemeği adresi olan ve tarihi 1891'e dayanan Osteria alla Vedova'nın çook meşhur "polpetto"larını tatmak için rezervasyon lazım!. Osteria Ai 4 Ladroni. Defterimde joker olarak kayıtlı duruyor.. Paradiso Perduto'da yer bulamazsam burada kanal kenarında ya da içindeki küçük gizli bahçede yerim diye.. We Crociferi. Yine son seyahatin güzel keşiflerinden olan mekan hem bir konaklama tesisi hem bir buluşma noktası, hem de çalışma alanı. Avlusu çok güzel; Perşembe akşamları 18.30'dan itibaren canlı müzik var. Coop. Hemen ana alışveriş caddesi Strada Nova üzerinde kocaman bir süpermarket var. Buradan su, meyve gibi ufak tefek alışverişlerinizi yapabilir, şarap, peynir gibi yanınızda getirmek istediğiniz şeylerin ekonomik versiyonlarını bulabilirsiniz. Isola GIUDECCA var bir de.. Venedik'e göre çok ama çok sakin.. 2. no. lu vaporetto ile Redentore iskelesine ulaşılabilir, kıyı boyu Hotel Belmond Cipriani'ye kadar yürünebilir, Belmond Cipriani içinde düzenlenen Mercatino dei Granai'de spritz eşliğinde alışveriş yapılabilir..


Kopenhag'a kadar gelmişken Malmö'yü görmeden dönülmez dediler, aklımızı çeldiler. Madem bu kadar yakın, madem görecek güzel şeyler var ve madem bu vesile ile meşhur Oresund köprüsünden geçmiş olacağız, öyleyse haydi diyerek aldık tren biletlerimizi... Aslında otobüsle geçmek köprü üzerinde daha iyi bir görüş sağlıyor denmişti ama biz bu yolculuğu pazar günü yaptığımız için tren tek seçeneğimiz oldu. Sabah saat 09:00'da gidiş dönüş iki kişi için 272 DKr. ödediğimiz biletlerimiz cebimizde trene binmiştik bile.. Oresund köprüsünden geçişi soracak olursanız çok hızlıydı; dolayısıyla öyle unutulmaz bir etki bırakmadı. Ama yine de deniz üzerindeki rüzgar tribünleri ve her durumda çok sevdiğim tren yolculuğu hali, keyiflenmem için yeterliydi.. Kastrup havaalanından başlayan Malmö yolculuğumuz yaklaşık 30 dakika sonra şehrin merkez istasyonunda noktalandı. Şehir küçük, ayaklar yürümeye programlı olunca ulaşım aracı kullanmaya gerek yok diyerek vurduk kendimizi caddelere.. Günübirlik gidilen tüm şehirlerde aslında hep aynı his.. Sevimli sokaklar, içinde onlarca fotoğraf karesi saklı süslü meydanlar, adeta canlandırılmış masallar... Hep bir misafirlik duygusu, 'ben çok kalmayacağım' havası.. Biraz adapte olmak için önce kahve içmek lazım. İstikamet şehrin en eski ve en meşhur pastanesi: Hollandia. (Konditori Hollandia: Södra Förstadsgaten, 8 Malmö) Vitrindeki harika çöreklerden gönlümüze göre iki taneyi seçip İsveçli sarışınlardan aldıktan sonra kahve servisimizi kendimiz alıp sokağı da görebileceğimiz şık bir köşeye kuruluyoruz. Çöreklerimiz Kanel Snacka ve Wiener Bulle inanılmaz lezzetli. Keşke daha çok yemek ya da bunlardan alıp eve getirmek mümkün olsa.. Kahve eşliğinde günün planını da oluşturuyoruz. Turistik noktaları eleyip bizi asıl heyecanlandıran Moderna müzesine öncelik tanıyoruz. Yollarda yürüyor, mağazalara girip çıkıyor turizm programlarında en çok gördüğümüz standart Malmö karelerinin hepsiyle bir bir tanışıyoruz. Sizin de o standart şehir turu rotasındaki bilgilere zaten sahip olduğunuzu varsayarak o listeye hiç girmiyorum..


''Marsilya'da'' diye başlayan ve içinde Vieux Port, Notre Dame de la Garde, Chateau d'if, Canebiere, Panier gibi turistik isimlerin geçtiği cümlelere zaten aşinasın, biliyorum. Onları unutma, aklının bir köşesinde tut... Ama onların yanına çok işine yarayacak şu bilgileri de ekle ki Marsilya seyahatin unutulmaz olsun.. Akşam erken paydos etmesine rağmen gün içinde çok iş gören 2 hatlı metrosu, gıcır gıcır tramvayları ve bol seçenekli otobüslerine bir de kiralık bisikletler eklenince ulaşım problemi yok gibi. Tek bilet yerine makinelerden günlük ve 3 günlük pass-card almak daha ekonomik. Havaalanı ve merkezdeki St. Charles istasyonu arasında 8 EUR'ya özel otobüs servisi var gece yarısına kadar. Daha geç saatler içinse güvenilir yolcularla taksi paylaşmak en ekonomik yöntem.. Sezonu yakaladıysan küçük ama şık opera binasındaki temsiller için biletleri Espaceculture (42, La Canebiere)'den edinebilir ya da benim gibi daha gitmeden internet üzerinden satın alabilirsin. Opera ve bale ilgi alanında değilse birçok konser ve gösteri için de biletleri yine Espaceculture'den bulabilirsin. Şehre tepeden bakacak, sokaklarını arşınlayacak, limanda yürüyeceksin ama bu parktan şehre bakmazsan aslında ne kadar etkileyici bir yerde olduğunu asla bilemeyeceksin. Onun için La Canebiere' in köşesinden 83 no. lu otobüse binip Pharo durağında inerek buraya gelmeyi, şehre buradan bakıp aşık olmayı, manzaraya karşı bir kahve içmeyi ve Marsilya mavisinin fotoğrafını çekmeyi yapılacaklar listene eklemeyi unutma.


Hemen öyle önyargıyla Marsilya'dan ne alınabilir ki demeyin. En keyifli alışveriş şehirleri listesi yapsam Marsilya'yı ilk 3'e koyarım, kesin! Sanat Galerileri şehrin her yerinde ama antikacılar ve ağır toplar şu caddelerde sıralanmış; Rue Edmond Rostand, Rue Sylvabelle, Rue Saint Jacques. Yapımı henüz yarılanmış Rue de la Republique bittiği zaman eminim ki çok güzel olacak ama şimdiden caddenin başlangıcında zincir mağazaların şubeleri ve harika bir binada harika bir Starbucks şubesi yerini almış bile.. Özellikle seyahatlerinde Starbucks'ın yakınından dahi geçmeyen ben buradakinin mimari büyüsüne kapılıp içeri dalarak alışveriş sepetime şahane 'Marseille' fincanları eklediğimi itiraf ediyorum. Turistik hediyelik alışverişleri için limanın çevresinde bir tur atmak yeterli. Ancak Place Gabriel Peri'deki Les Baux Provencaux dükkanı tüm aradıklarınızı bir arada bulabileceğiniz güzel alternetifleri ve güleryüzlü ilgili satıcıları olan iyi bir adres. Navette kurabiyeleri ve Calissons meselesi ise fazla heyecana kapılıp beklentiye girmeden yapılacak alışverişler kapsamında. En meşhur olan Four des Navettes 'in teneke kutuları çok başarılı (136, Rue Sainte) ve Les Navettes des Accoules 'ün ise kurabiyeleri sanki daha başarılı( 68, Rue Caisserie, Panier) Pastane vitrinlerini güzel kutuları ile süsleyen Calissonları ise asla bizim Bebek Badem Ezmesi ile kıyaslamadan bir Provence ritüeli olarak düşünmek, pahalı fiyatlarını da gözönünde bulundurarak fazla yatırım yapmamakta fayda var. Hazır yiyecek konusuna girmişken alışveriş sepetimize bir şişe 'Marsilya Rakısı' Pastis ve La Fayette'in gurme bölümünden hardal tohumu, zeytin ve deniz tuzu ekleyerek alışverişimizi bitirelim. Bu yazı Gezici Günlük tarafından Çok Gezenler Kulübü için hazırlanmış ve yayınlanmıştır.


Eğer elektronik müzik dinliyor ve plak seviyorsan bil ki Marsilya'daki tek adresin burası. Fransız DJ jargonunda 'plak' demek olan'Galette'de koliler dolusu plak var. Türler biraz karışmış olsa da yeterince vakit harcayınca harika şeyler bulmak mümkün. Sadece ikinci el. Fiyatlar oldukça uygun. Sahibi bir DJ, dahası arada bir İstanbul'a geliyor.. Sadece elektronik değil her tarzdan çok geniş bir arşiv.. Film müzikleri de oldukça sürprizli... Bu dükkana defalarca uğramalı, tüm türlere bakmalı... Memnuniyet garanti! Yok, 'ben illa ki yeni plak isterim' dersen Marsilya'da sadece iki alternetifin var.


TOINOU... Güneşli bir Marsilya gününde öğlen yemeği için mutlaka gidilesi bir restoran burası. İlk önce önünden geçerken dışarıdaki tezgahlarında sıralanmış deniz mahsulleri çekti ilgimizi. Çeşit çeşit midye, deniz tarağı, kestanesi, hareket halindeki böceği, ıvırı zıvırı ve benim hiç tanımadıklarımı da ilave et; bildiğin Deniz Mahsulleri Müzesi! İster çiğ alıp evinde kendi sanatını konuşturuyor, istersen de içeriye kurulup anında görüntü yiyebiliyorsun hepsini. Bizim tek seçeneğimiz ikincisi olduğuna göre yaklaşık on dakika kuyrukta bekledikten sonra kuruluyoruz bir masaya. Deniz mahsulleriyle mesafeli ilişkimi koruyarak Moules Marinieres menü tercih ediyor ve sonuçtan da memnun kalıyorum. Bir yandan şimdiye kadar yediklerimin en tazesi diyebileceğim midyelerimi yiyip bir yandan da şehrin gerçek sakinlerini keşfetmek, davranışlarını analiz etmek ve bu tanımadığım deniz canlılarını yemenin raconlarını öğrenmek başlıklı incelememi gerçekleştiriyorum. Burada yediğimiz yemek gerçekten de bu şehri, insanını, bölge kültürünü anlamak adına da keşiflere sebep oluyor. Buraya gelme konusundaki memnuniyetimiz sıra tatlıya geldiğinde çarpı beş oluyor. Yan masadan kopya çekerek sipariş verdiğimiz Cafe Gourmand menüsü bizi ihya ediyor. Bu yazı, Gezici Günlük tarafından Çok Gezenler Kulübü için hazırlanmış ve fotoğraflı orijinali Çok Gezenler Kulübü web sitesinde yayınlanmıştır..


Bu sıralamanın aynı zamanda pahalıdan ucuza doğru olduğunu da önemle hatırlatır, en pahalı olan Chez Fonfon'un gerek konumu gerek sunumu ile unutulmaz olduğunun altını çizerim. Bir liman kentinde olmanın en güzel yanlarından biri de daima taze ve ucuz deniz mahsulü bulmak herhalde. Şehrin birçok yerine yayılan Sushi Shop'un özellikle Rue Lulli'deki şubesi sushi yemek için en uygun adres bence. Ortam gayet özenli, wasabi müthiş acı, sushiler çok taze, fiyatlar da çok makul. Zira iki kişi patlayana kadar sushi 38 EUR.. Yine böyle açık havada yemek için Place Aux Huiles ya da Cours Honore Estiene d'Orves'deki herhangi bir kafeyi tercih etmek ya da Cours Julien'deki küçük restoranlardan birine gitmek mümkün. Limanın Quai Rive Neuve tarafında Le Bar de la Marine ise yine güzel bir öğle alternatifi; Niçoise salatası enfes! Burada yemek yenirse duvardaki eski resmin kartpostalından istemeyi unutmamalı. -Kendi aramızda Hey Onbeşli! adını taktığımız Le 15: Bulunduğu sokaktaki onlarca 3 aşamalı menü sunan mekandan biri. Ama onlardan ayrılan yanı, sımsıcak ortamı, karşılamadan servise, ortalıkta ışık hızı ve güleryüzle dolanan sevgili sahibesi. Yemek fiyatları makul, lezzet ortalamanın üzerinde. Ancak burada yemeğin üzerine öyle bir profiterol servis ediliyor ki, işte asıl unutulmaz olan o. Bu kadar iyi bir profiterol hiç yemedim ki, yazarken bile canım çekiyor bak! (15, Rue Trois Rois) -diğeri de Tapas Bar La Butte Rouge: Bu sıcak mekan için de birazcık kuyruk beklemek gerekiyor. Leziz tapaslar ortamın enerjisi ve soğuk biralarla iyi gidiyor. (11, Rue Trois Mages) Bu arada yemek öncesi ve her fırsatta şehrin en yerel mekanı ilan ettiğim, sokağın köşesindeki Bar Petit Pernod'da mahalle halkı ile birlikte takılmak kendimi iyi hissettiriyor. Bu anlattıklarımın yanısıra, kahve molalarında Rue Francis Davso no.46'daki Cafe Debout'a uğrayıp bazen de no.61'deki Pain d l'Opera'dan ekmek, çörek, tatlı almak adettendir. Akşamüstü meydanlardaki ya da limandaki mekanlarda Pastis içmek, Pelle Mele'de (8, Place Aux Huiles) canlı müzik ve leziz ikramlar eşliğinde şarap içmek ve 'Mistral' içimi ürpertince Place de Lenche'deki bara sığınıp 'cafe-cognac' ile ısınabilmek bu şehri sevmemin sebeplerindendir. Bu yazı Gezici Günlük tarafından Çok Gezenler Kulübü için hazırlanmıştır ve resimli orijinali Çok Gezenler Kulübü web sitesinde yayınlanmaktadır.


Son dönemde bu tarz fotograflar çekmeyi ne kadar sevdiğimi farkettim. Onun için de bol bol çekiyorum; vaktimi buna harcamaktan hiç çekinmiyorum.. Bu kez masamın üzerinde sevdiğim şeylerden sarı bir kompozisyon var.. Neler onlar?.. Nuxe Huile Prodigiuese Hem saça, hem yüze hem de vücuda uygulanabilen çok amaçlı bir yağ. Kokusu nefis. Elektriklenmeye pek meraklı saçım için çok az miktarda kullanıyorum ben. Kış aylarında kuruyan cilt için de faydalı. Yüzüm için çok fazla kullanmasam da şu günlerdeki karlı havalarda o konuda da işe yarıyor.. Caffe Ti Amo Bu fincanlarım zaten hafiften ünlü. Asa'nın bu serisindeki fincanlar ile kahve içmeyi seviyorum.. Rotring Sarı 0.5 Rotring'im grafikerlik dönemimden beri benimle. Birlikte kaç kelime yazdık, kaç seyahate gittik kimbilir. Paperie Defter alma ve onlarıı özellikle seyahatlerde kullanma takıntım malum. Bu kez Nişantaşı'ndaki sevimli kağıt ürünleri dükkanı Paperie'de siyah mürekkep lekeli bu defteri buldum.. Çok az sayfası var, herhalde çok kısa bir seyahatin notlarını taşıma görevini üstlenecek.. Kusmi Tea Çok çay sevmiyorum ama iyisini bulunca da kaçırmıyorum. Kusmi'nin Yaseminli Yeşil Çayı favorilerimden. Kokusuna de hafif tadına da bayılıyorum. Hergün mutlaka içiliyor. Hatta şu an tam saati, gidip bir fincan hazırlayayım hemen!.. Balık Kraker!.. Ben balık kraker yediğimde yeniden çocuk oluyorum, öyle hissediyorum. İkonik tasarımı ile galiba şu masanın üzerindeki en güzel şey o!..


önce demlikle çay, ardından da sayamayacağım kadar çok çeşit geldi masaya. Toprak otantik kapların içinde çok hoş görünüyordu herşey. Ama acaba lezzetli ve sağlıklı mıydı? Ondan biraz şüpheliyim. Hiç kendimizi kandırmayalım arkadaşlar. Görüntü güzel ama bu kahvaltı sadece göze hitap ediyor, sadece ambiansı güzel. Bir kere köy kahvaltısı, yayla kahvaltısı olarak lanse edilen bu kahvaltıda sunulan ürünler belli ki yerel üretim ya da ev yapımı değil; sıradan bir marketten alınmış sıradan ürünler. Yanlış anlaşılmasın; çok keyif aldım, iyi ki gittim, çok da keyifle yedim, güzel vakit geçirdim ama kimseye yanıltıcı bilgi vermeyelim, kalite ve lezzet açısından beklentinizi düşük tutun, beklentinizin üzerinde çıkarsa bonus olsun, mutluluk versin! Patates tavadan ezmeye, çeşit çeşit peynirlere, reçellere varana kadar o kadar çok şey varki masada iki kişinin bunları bitirmesi imkansız. Biz de bitiremiyoruz zaten. Yazık, ziyan olacaklar diyorum ama bir yandan da acaba tabaklarda kalanları başkalarına mı servis edecekler diye düşünmeden edemiyorum. Çok vasat görünen salamları parlak tüylü sevimli suratlı kediye ikram ediyoruz teker teker; afiyetle yiyor hepsini. İnşallah hayvana kötülük yapmamışızdır diyerek hesabı istiyoruz. Daha yüksek bir meblağ beklerken 30TL. geliyor hesap, şaşırıyoruz. Oldukça uygun değil mi?..


Yeni yerler keşfetmek güzel ama bildiğin bir şehre tekrar kavuşmanın keyfi bambaşka.. Uçaktan iner inmez her anı daha önce yaşadın, biliyorsun. Duyduğun anonslar, tabelalardaki yön okları, tren biletini okutmak için makinaya soktuğunda çıkan dıt sesi... herşey aynı.. Ama her nasılsa daha da heyecanlı.. Şehre yine Cadorna istasyonundan giriyoruz. İstasyonun uğultusu, yine anonslar, turnikeden çıkış ve şehir!.. Herşey bıraktığım gibi.. Ya da daha mı güzel? Güneş parlıyor, hava mis. İlk gördüğüm ve ilk fotografladığım istasyonun önündeki dev iğne, iplik ve düğüm anıtı. Tadilatı bitmiş. Sadece onu yeniden görebildiğim için bile mutluyum. En sevdiğim şehirdeyim. Günlerden Cuma. Önümde dolu dolu 4 gün ve en az 100 yeni adres var!.. Hepsi boş; gidip Brera'da bir sandalyeye çöksem ve dört gün boyunca hiç kalkmasam, hiç yeni birşey görmesem bile mutlu olurum. Çünkü burası Milano. ben de artık yeniden Bianca'yım!.. Sadece burada nefes aldığım için bile mutlu olurum.. Les Pommes Milano'daki yeni favorilerimden. Isola bölgesindeki şık mekan özellikle Pazar Brunchları ile şehir yerlilerinin gözdesi. Pazar günleri üç periyodda rezervasyonlu brunch servisi yapılıyor. 10-12 / 12-14 / 14-16 arası.. Biz Cumartesi barında kahveye uğrayıp Pazar için 12:00-14:00 periyoduna zorla rezervasyon yaptırabildik!. Saat konusunda oldukça katılar. Bizden önceki periyoddan bir masaya "size ancak 1o dakika daha verebilirim" diyerek nazikçe sürenin dolduğunu hatırlattıklarına şahidim!. Dry ise pizza ve kokteyl barı. Pizzayı burada sadece atıştırma unsuru kabul edip, en iyi kokteyl barı sıralamasında ilk üçe giren, denim önlüklü hoş barmenlerin servis yaptığı bu hip mekanı denemenizi öneririm. Kokteyller 8-12 aralığında, yani Milano ortalamasında gayet uygun!.. (Via Solferino, 33 Brera, Milano) Bu arada aynı sokaktan iki mekan önermişken Brera'nın başından Porta Garibaldi'ye kadar uzanan bu upuzun caddenin mekanlar açısından oldukça hareketlendiğini söyleyebilirim. Elbette yine doğru saatlerde orada değilseniz kepenkleri kapalı bulmak olası.. Solo Vinili e Libri & The Saint Mariner Professional Tattooing : Her seyahatte plak dükkanlarını affetmeden muhakkak ziyaret ettiğimizi biliyosunuz. Bu kez de gelenek değişmiyor ve canımız ciğerimiz Serendeepity'ye ilaveten bu kez Solo'yu ziyaret ediyoruz. Bizi bir palyaço büstünün karşıladığı çok ama çok stil sahibi bir dövme stüdyosunun içinden geçerek alt kata süzülüyor ve bu gizli mabede ulaşıyoruz. Çok plak yok ama gayet iyi bir seçki var.. Caz ve kuzeyli elektronikçilerden birkaç plak, dahası kitap bölümünden de nefis illüstrasyon kitapları ediniyoruz. Her yerde görmediğim harika kitaplar ve fanzinler var burada.. Bu arada ben kitap seçimimi bitirip tekrar o nefis dövme stüdyosuna çıkıyorum. Bu yaşa kadar yaptırmadığıma göre bundan sonra da dövme yaptırma ihtimalim yok ama eğer o ihtimal olsaydı o koltuğa burada oturabilirdim.. Sırf kartvizitlerine bile hayranım. Üç çeşit vardı, utancımdan sadece iki tanesinden arşive alabildim, düşünün ne güzeller!.. (Via Carlo Tenca, 10) Dipnot: Buraya uğramak niyetinde iseniz Pave'ye geldiğiniz gün gayet uygun, çünkü çok yakın..) (Güncelleme.. Solo Vinili Libri kapandı ama dövme dükkanı hala duruyor.. Plak için başka alternatifler A'dan Z'ye Milano Notlarında.. Pave hazır lafı geçmişken son dönem Milano instagrammerlarının gözdesi olan Pave'den de bahsetmemek olmaz. Şehrin "hipster kahvelerinden biri olan Pave tam bir un delisi!. Hamur ile oynamaya bayılıyor, geleneksel mayalar kullanarak hemen oracıkta harika ekmekler, çörekler yapıyorlar. Mutfak girişindeki "Bread or Death" tabelalarının, "Kral" logolarının, cappuccinoyu minimal yorumlamalarının, su şişelerinin, kurabiye kavanozlarının..... en önemlisi kruvasan arasında prosciutto cotto'lu kahvaltılarının has-ta-sı-yım.. Keşke daha çok günüm olsaydı da öğle yemeğinde de gidebilseydim.. ( Via Felice Casati, 27 Milano) Dipnot: 1 no. lu tramvay rotasında. Trattoria da Abele Temperanza Milano aslında pizzanın değil, risottonun şehri; önce bunu kabul edelim. Sonra da en iyi risottoyu nerede yiyebileceğimizi gözden geçirelim. Yıllardır her seyahatimde bir şekilde adı karşıma çıkan, başka Milano severler tarafından önerilen Abele'ye bu kadar zamandır kayıtsız kalıyorum ama bu seyahatte beslenmemde una az, pirince daha çok yer ayırmamı da fırsat bilerek artık bu öneriyi değerlendirmenin zamanı geldiğine inanıyorum. Ne yazık ki çok geç kalmış bir karar; keşke ilk duyduğumda, üç yıl önce gitseymişim!.. Bu kadar geç kaldığıma göre burayı biraz uzun anlatmam gerekiyor ceza olarak.. Öneri okumayı, kendi tarzına göre yorumlamayı da zamanla öğreniyor insan. Mesela herkes bu trattorianın uzak ve pis bir semtte olduğunu söylüyor. Ayrıca da rezervasyon gerekiyor diyor. Tecrübem bunu şöyle yorumlatıyor bana: Hımm, uzaksa, yerleşim bölgesinde, yerellerin tercih ettiğ bir yerdir. Pis semt tanımı ise, bizim, plak, graffiti, underground gece kulübü peşinde gittiğimiz yerlere yakın olmalı düşüncesini netleştiriyor. Hele bir de rezervasyon gerekiyorsa burası kesin gizli bir cevher olmalı!.. İstikamet Abele!.. Rezervasyonu hiç sevmem, onun için restoranın açıldığı saat 8'de gitmeyip 21.30'a kadar bir kokteyl barda takılıp sonra yola çıkıyoruz. Metro'nun Pasteur duragına iki sokak ötede. Evet, metrodan çıkınca göçmenlerin yaşadığı kozmopolit bir mahalle ile karşılaşıyorsunuz ama korkup abartacak bir durum yok; iki Afrika kökenli görünce oralar çok tehlikeli diyen "turist" tipine sinir olurum!.. Tabi ki bu tarz bölgelerde turist olduğunu fazla belli etmemek, telefonunu çıkarıp çıkarıp haritasına bakmamak gibi küçük detaylara dikkat etmek gerekebilir. 5 dakikalık hızlı bir yürüyüşün ardından salaş lokantamızın içindeyiz. Tüm masalar dolu; bize yaklaşan garsonumuza rezervasyonsuz olduğumuzu söylüyoruz o da bizi 10 dakika barda beklemeye alıyor. Hepsi bu. Gerçekten 10 dakika sonra arka taraftaki salonda masamıza kurulmuş oluyoruz. İtalya'da en sevdiğimi, masa örtüsü yerine sarı kağıt serilmiş rahat masalar. Burası da aynen o model. Nottigham Forest Dünyanın en iyi 50 kokteyl barı arasında gösterilen bu küçücük bara girebilmek için kapısındaki kuyrukta yaklaşık 1 saat takılmak, mızmızlanmak, arada bir kapıya çıkıp kuyruktakilere gülümseyip iyi akşamlar dileyen görevliye "E, hadi ama" manalı bakışlar atmak gerekiyor. Neticede adamın da yapabileceği birşey yok; içeride 8 kişilik bir bar ve yaklaşık 20 kişilik oturma alanı var, hepsi bu. Günlerden Cumartesi olunca o kuyrukta biz 1,5 saat bekledikten sonra girebiliyoruz. Roman tadında bir içki menüsü var, hepsini okusan kapıda bekleyenler isyan çıkarır!. 8'dan başlayan klasik kokteyller ve yüzlerce Euro'yu bulan fiyatları ile fantastik kokteyller var listede. İçeriğinde saf parfüm olandan tutun da daha ne fanteziler, ne fanteziler.. Sunumları da bir hayli şatafatlı.. Kokteylleri içerken yanındaki ikramları atıştırıp duvarlarda, raflarda duran bir sürü objeyi inceleyerek zaman hızla geçiyor zaten... En iyi elli tanımlamasını biraz abartılı bulmakla birlikte, madem bu kadar ünlü, biz de buranın bir bardağını tutmuş olduk duygusunun keyfi ile olay mahalini terkediyoruz. Temakinho Brera ve Navigli'deki şubelerinde Brezilya tarzı sushi/suşi yapan Temakinho fena halde popüler, hatta kapalı gişe!.. Brezilya Suşisi de nedir? dediğinizi duyar gibiyim. Durum şu: 1900'lerin başında bir kısım Brezilyalı Japonya'ya göç etmiş ve sığınma hakkı almış. Bu dönemde suşiyi öğrenmiş ama kendilerince yorumlamışlar. Yani klasik Japon usulü suşiye Brezilya'nın geleneksel tatlarını ve egzotik meyvelerini katmışlar. İşte Temakinho bu akımın Milano'daki temsilcilerinden. Oldukça kallavi porsiyonlardaki suşiler üzerinde meyve, baharat, salsa sos, bol fıstık ve badem ile sunuluyor ki bırakın yemeyi yazarken bile yürek dayanmıyor!.. (Via Garibaldi, 59) Güncelleme: Temakinho'nun Magenta bölgesinde Via Boccaccio no.4'te harika bir yeni şubesi var. Bence siz mutlaka orayı deneyin!. Dipnot: Temakinho Roma Monti'de de açılmış, yollar Roma'ya düşünce mutlaka denensin!.. Taglio Şehrin en yeni, en popüler adreslerinden Taglio yine çoksevdiğim yerlerden biri oldu. Nefis omletli kahvaltılar, kahvaltıya eşlik eden Chemex, V60 gibi demleme yöntemleri ile hazırlanan kahveler.. Kahve çekirdekleri ünlü kahveci Taf'tan; ancak demleme konusunda çok da başarılı değiller. Malum, demleme kahve kafası İtalyanlar'a biraz ters; biraz pratik yapmalılar. Colmar Artık İtalyanlar'ın Moncler'e tercih ettiği mont Colmar. Herkesin üzerinde Colmar... ama herkesin.. Yerli marka, fiyatları 150-300 aralığında. #italyanlıkbizimhobimiz diyorsanız mutlaka bir Colmar edinin. Makbul olan Piazza Gae Aulenti'deki ColmarLab'den almak. Burada başka mağazalarda olmayan özel ürünler var. Italian Independent gözlükleri için yaptıkları kapsül koleksiyon şahane! Yeri gelmişken Corso Buenos Aires civarına alışverişe uğrarsanız O Bag ve çok stil sahibi erkek giysileri satan Flash'a göz atmayı unutmayın.. Ayrıca meraklısına not: Corso Vittorio Emmanuelle'e Other Stories açılmış. Saldırın!.. Ayrıca ve son olarak Disquared'in Corso Coma mağazası nefis!.. Şehir Milano, alışveriş konusuna noktayı koymazsam hiç sonu gelmeyecek. Stop. Merkezden uzak ama buna karşılık çok tutulan iki adresi yaza sakladım. Cascina Cuccagna ve Erba Brusca. Her ikisi de farklı bölgelerde, merkezden uzak, banliyö sahasında adresler. Her ikisinin de harika mutfağı ve harika bahçeleri var.. Yaz olur, bisiklete atlar, brunch'a gidersin bir Pazar, tüm gün bahçesinde takılırsın. Birgün Milano'dan ayrılıp eve döneceğini bile unutursun belki.. işte öyle adresler.. La Rinascente En azından gurme katına ve ev aksesuarlarına uğramadan şehirden ayrılmak mümkün olmuyor.. Konaklama Şehirde farklı fiyat ve konfor kategorisinden sayısız otel alternatifi varken bizde tercih yine değişmiyor.. Via Rovello'dayız.. Ne konforla ilgiliyim ne başka bir şeyle.. buralı olmaktan "eve gelmiş hissetmekten" başka.. Burası bizim mahalle. Bir ön caddede Castello, bir arkada Brera bölgesi. Güvenli. temiz. sorunsuz. Ulaşımı kolay. Metronun M1 kırmızı hattında Castello Cairoli durağı 200 metre, Tramvayın 1, 2, 12, 14 numaralı hatları 150 metre uzaklıkta. Güncelleme: Kişisel tercihlerinize göre seçebileceğiniz otel alternatiflerimi Milano Yeniden yazısında ayrıntılı olarak bulabilirsiniz.. Ulaşım/İletişim için güncel bilgiler şöyle; Malpensa havalimanından şehir merkezine tren 13 ( gidiş dönüş 20 ). Daha ekonomik bir seçenek olarak Centrale istasyonuna giden otobüsleri kullanmak 8 . Şehiriçi ulaşımda kullanılacak 90 dakikalık bir biletin fiyatı 1,5. 10 biletlik "carnet 10 viaggi" ise 13.80. Ben biraz sağlamcıyımdır ve cebimde her an biletim olsun isterim. O yüzden bunları değil kalacağım gün sayısına göre limitsiz biletlerden edinirim. 24 saatlik bilet 4,5; 48 saatlik bilet ise şu günlerde 8.25. Bu limitsiz biletlerde bir kez makinada tarihlendirdikten sonra tramvay ya da otobüs kullanırken tekrar tekrar okutmaya gerek yok ancak metro turnikelerinde bazen çıkarken dahi okutmak gerekiyor. Bilet kontrolü yapılıyor, biletsiz binmeyi bence aklınızdan bile geçirmeyin.. Bisiklet kiralama sistemi Bike Mi kullanmak için ya internet sitesinden kayıt yaptırmanız ya da Duomo istasyonunun altındaki ATM ofisine gidip form doldurmanız gerekiyor. Sistem gayet kolay, geçmiş Milano yazılarımda detayları bulabilirsiniz. İletişime gelince ki burada kastettiğim büyük ölçüde internet kullanımı. Onun için de ATM bürosundan gerekli kaydı yaparsanız şehiriçinde FreeMilano hattından kısmen yararlanabiliyorsunuz ama benim İtalya sınırları içinde tercihim TIM kart kullanmak. İlk rastladığım TIM bayisine gidiyor ve dönemin uygun kampanyasından bol internetli bir paket alıyorum. Bu kez uygun kampanyada iki kişinin ortak kullanabildiği 19.90lık 5 GB. lık bir paket vardı; bunu alıp rahatça kullandık. Eğer android telefon kullanıyorsanız telefonunuzdaki google haritası üzerindeki durak bilgilerinden Milano ulaşım ağı için yardım alabilirsiniz. Son derece doğru çalışıyor ve ulaşmak istediğiniz yere hangi araçla kaç dakikada gidebileceğinizi alternatifler ile gösteriyor.. Isola: sokaklarının güzel örnekleri Isola bölgesinde.. Porta Garibaldi tren istasyonunun Isola tarafındaki peronlarında Haziran 2015'e dek harika bir sokak sanatları projesi var; peronlara inip görülmeli.. Regione Lombardia: Hem modern mimarisi hem de girişini kaplayan rengarenk Craking Art tasarımı heykellerini görmek için Porta Garibaldi yakınındaki bu modern yapıyı rotanıza ekleyin.


Ne Milano sevgim bitecek, ne ziyaretlerim.. Ve galiba sırf bu sevemeyenler yüzünden Milano'ya dair yazılarım da bitmeyecek... Çünkü istiyorum ki daha çok paylaşayım, daha çok Milano ziyaretçisine ulaşayım, birkaç kişiyi daha bu şehri sevememekten kurtarayım!.. Artık yeter, Milano Gezi Notları başlığı altında tam 21 tane yazı var blogda; daha fazla yazmam diyordum ama madem fotoğrafımın altın böyle bir yorum bırakılmış, o zaman haydi, o son ziyaretimden de birkaç not paylaşalım.. Brera, Solferino, kalp kalp kalp.. Hep cıvıl cıvıl, samimi Brera'mın sokakları yeni yıl ışıltısındaydı.. Via Solferino'da güzel yerler açılmış.. Dekoratif aksesuar mağazası Raw Brera'daki tabaklara bayıldım ama fiyatlar biraz yükseklerde.. Tam köşedeki Rigolo 1958'den beri hizmet veren geleneksel ama çok zarif lokantalardan biridir.. Rezervasyon şart.. Diyelim ki günlerden Pazar ve civarda hızlı bir cankurtarana ihtiyaç var; o zaman hızlı servisli Pizzeria al Pino joker olsun.. Onun yerine Via Mercato'nun başındaki Pizzeria Sibilla'yı önerebilmek istiyorum ama o kadar az çalışıyorlar ki bir türlü denk getirip deneyemiyorum!.. Şehre Aeseop gelmiş!. Olley!. Biri tam Piazza del Carmine'e biri de Via Meravigli'ye olmak üzere şahane iki dükkan açmışlar. Meravigli'deki daha çok sevdiğim.. Zaten bu ziyarette bu cadde ve çevresini bu kez çok sevdim, çok dolandım; nedendir bilmem.. Daha bir yerel ve kendi halinde diye belki.. Pasticceria Marchesi ile yeniden aşk!. 1824'den beri hizmet veren şehrin ikonik pastanelerinden Marchesi'yi sanki yeniden keşfediyorum bu kez. Sabah kahvaltıları onun bankosu önünde en yerelinden.. Bir yandan cornettomdan bir diş alıp mekanın eski duvarlarına, tavanlarına dalıyorum; bir fırt kahveden çekip baristanın artistik hareketlerini gözlüyorum.. Kapıdan her giren çıkan, verilen her sipariş bana "Milanese olmayı anlamak" başlıklı ders niteliğinde.. Marchesi'nin Montenapoleone üzerine açılan şık ve havalı şebesine de uğramayı ihmal etmiyoruz ama asıl gözbebeğim Via S. Maria alla Porta No.11. Brera Pazarı'ndan Fornasetti. Pazar günleri canım mahallem Brera'ya kurulan mini antika pazarında tezgahlar arasında dolaşıyoruz. Sokaklar yine güneşli ve cıvıl cıvıl. Bir tezgahta Milano'lu tasarımcı Fornasetti'nin desenlerini görüp ilgileniyoruz. Fornasetti'nin orijinal desenlerinden fayans üzerine baskılar yapmışlar. Öyle çakma, taklit bir durum yok.. Kitaptan karşılaştırmalı olarak gösteriyor satıcı; kayıtsız kalamıyor bir tane alıyoruz. Pazara uğrarsanız aklınızda olsun, Fornasetti iyidir. Fonderie Milanesi bu seyahatin en bomba yerlerinden biri. Mekanın kendisinden çok bulunduğu avlu, alan ve oradaki "belki de bir tek bana hitap edecek olan" sürprizler.. Büyük kapalı bir avlunun içinde yer alıyor mekan. Akşamları aperitivosu popüler ama gerçekten geç saate kadar sürmüyor; mekanın yemek masaları aperitivo'dan hemen sonra doluyor. Kokteyllerini ve havasını çok beğendim.. Avlu içinde başka mekanlar, pop up restoranlar falan da var. Ama asıl o avludan bir iç avluya geçmeyi başarırsanız karşılaşacağınız insanların yaşadığı evler var ki işte asıl o kısma bayıldım. Tam gerçek, saf kozmopolit Milano ruhu!.. Çok sevdim.. gelecek sefer gündüz o bölüme girmenin bir yolunu bulup dokuyu fotoğraflamak istiyorum.. Pave'nin kavanozda Panettone'si bir başka güzel.. Biliyorum yılbaşı zamanı gidiyor olmayabilirsiniz ama eğer kahvaltıya gittiğinizde bir şekilde yapmışlarsa ve rastlarsanız kestaneli, kavanozda iki kişilik panettone'lerinden mutlaka almalısınız. Bulamazsanız teselli olarak çörek yiyin, çikolata falan alın.. Son not da street art sevenlere.. il Giardino delle Culture içindeki kent konulu, sosyal masajlı dev muraller mutlaka gidip yakından bakmalık.. İşte böyle.. Bu seferde Martha Bibendum, Al Mercato ve Otto defterde kaldı.. Bir müze gezemeden, bizim risottocuya gidemeden nasıl geçti habersiz o güzelim haftasonu?.. Yazılarınız gerçekten harika. Hem sıkmadan hem de pek çok gerekli bilgi alarak okunuyor. Milano'da tamamen sizin tavsiyelerinizle gezip her şeyden inanılmaz zevk aldık. Gerçekten teşekkür ederiz :) Rehbersiz ama rehberli bir gezi oldu sayenizde. Notların işe yaradığını duymak beni hep çok mutlu ediyor. Çok teşekkür ederim. Seyahatinizin güzel geçmesine sevindim :) Nice güzel seyahatlere.. Sevgiler.


Milano Günlüğü başlıyor.. Sayısız Milano seferinden önce ilk seyahatimden Milano gezi notları. Standart olarak Milano ile ilgili her yazı ve bilgiye şehrin kalbinin attığı yer olan Duomo resmi eklenir. Ben de ilk olarak bu klişeyi kullanıyorum ve asıl resimler, ayrıntılı bilgi ve izlenimler için Milano Günlüğü yazı dizimi takip edin diyorum.


Bugün çok daha erken kalkıp Como Gölü'ne gidiyoruz. Sabah saat 8'de Centrale tren istasyonundayız. Fakat biz farklı bir yoldan gidiyoruz Como'ya... Pek bilinmeyen bir yoldan... Pek tercih edilmeyen yoldan... En güzel yoldan... Como günümüzle ilgili ayrıntıları Como Gölü yazımda bulabilirsiniz. Çünkü o, başka bir hikaye ve başka bir günde anlatılmalı..


Plakçıda biraz vakit geçirdikten sonra elimizde yeni plaklar neşe içinde caddeden aşağı yürümeye başlıyoruz. Kentin eski kapılarından Porta Di Venezia'yı geçerek, Corso Venezia boyunca ilerliyor, mağazalara girip çıkıyor, işe giden bisikletli, motorsikletli Milanoluların, parktaki çocukların, sokak tabelalarının fotoğraflarını çekiyor, böylece San Babila Meydanı'na ulaşıyoruz. Buradan sağa saparak meşhur markalar bölgesine Via della Spiga'dan giriyoruz. Tüm kaliteli İtalyan markaları ve diğer kaliteli dünya markalarının yanyana sıralandığı bu sokaklar kuşbakışı bir kare oluşturuyor aslında. Bu yüzden de buraya Quadrilotero d'oro yani Golden Quad. deniyor. Via della Spiga, Via Sant'Andrea, Via Montenapoleone, Via Borgospesso, Via Manzoni ve Via Gesu adım adım gezilmeli. Prada, Miu Miu, Moschino, Gucci, Armani, Dolce and Gabbana, Marni, Roberto Cavalli, ... aklınıza geleni, gelmeyeni; hepsi!.. Sadece modayla değil görsel sanatlar, iç mimarlık gibi alanlarla ilgili herkesin bu mağazaları görmesi, en azından birkaçının içini gezmesi gerektiğini düşünüyorum. Paris'teki Avenue Montaigne kadar ihtişamlı sokaklar değil belki ama kendine has sıcak bir havası var ve burada gezmek keyifli... Biz de tüm sokakları gezip mağazaları inceliyor; sevdiğimiz birkaç markanın kış koleksiyonuna göz atıyoruz. Prada ve Tod's'ta kendimize ayakkabı bulmak için oldukça çaba sarfediyor ama aradığımızı bulamıyoruz. İnsan buraya dalınca vaktin nasıl geçtiğini anlamıyor. Sabahla öğle arasında bir kahve bile içemeden tekrar acıkıyoruz. Biraz daha mağazalara bakıp alışverişe devam ediyoruz. Bu arada kapısında kuyruk olunan Abercrombie &; Fitch mağazasını da görelim diyerek o kuyrukta da bekliyoruz. Kapısında yarıçıplak personelle fotoğraf çektirilen, yüksek müzikli, karanlık dekorasyonlu, daha çok diskoya benzeyen bir mağaza. Bu kadar fiyakaya bir de içeride alacak birşeyler olsa bu kuyruğu çektiğimize değerdi ama müze gibi gezip çıkıveriyoruz... Artık saat 19.00'a yaklaştı. Corso Mateotti'deki Cafe Bar Centro'da aperitivo atıştırmasından hemen sonra otele dönüp üzerimize şık kıyafetler giyip Montenapoleone tarafına geri dönüyoruz. Ama allahım, bu ne kalabalık!


Bu yazı Ocak 2108 itibarı ile güncellenmiştir. Saatler 18:00'i gösterdiğinde Milano'da en keyifli saatler başlıyor demektir. En şık bardan en salaşına, her yerde yavaştan bir hareket başlar. Bankoların üzeri türlü türlü atıştırmalıkla donatılır. Azalan içki şişeleri barmenlerce yedeklenir. Masalarda mumlar yakılır, hazırlıklar tamamlanır ve 'aperitivo' başlar. Sistem şöyle işler; Beğendiğiniz bir mekana girer menüden bir kokteyl seçersiniz ve muhtemelen bedelini de siparişiniz gelince anında ödersiniz. İşte bu gece cebinizden çıkacak tüm bedel bu, geri kalan açıkbüfe ikramlar müesseseden... İyi eğlenceler! Bu arada Mag Cafe kurucuları aslında şehirde modern kokteyl sahnesinin adeta oyun kurucularından.. Hemen yan kapıda dünyanın en küçük barı Backdoor 43 var. Küçük vitrinindeki çerçeveler, oyuncaklar dikkatle bakınca ilginizi çekecektir.. Çalın kapısını!. Yguana: O bir klasik! Milano ile anısı ona herkesin mutlaka özlemle andığı adreslerden biri.. Atıştırmalık büfesi çok geniş ve lezzetli. Risotto ve nohutlu ezmelerine bayılıyorum. Kışın içeride oturmaktansa yazın dışarıda San Maggiore manzaralı aperitivo yapmayı daha çok seviyorum galiba. Kokteylim epey geniş bir cam bardakta sunulan Negroni! Dry Canlı ve keyifli ortamı, kokteylleri, müzik seçimleri ile şehirde çok sevdiğim, sık uğradığım Dry şehirde hala popülaritesini koruyor.. Aslında Dry tam olarak aperitivo mekanı değil; harika bir kokteyl bar.. Kokteylin yanında kendi yaptıkları kıtır ekmekler ve zeytin ikram ediyorlar. Gayet leziz ve yeterli.. Menüde ayrıca salata ve pizza da var. Yani iki kokteyl yanına da paylaşımlık bir pizza ile harika bir aperitivo ortamı oluşturmak elinizde. Biz eğer çok aç değilsek buraya uğrayıp akşam yemeği niyetine bazen aynen bunu yapıyoruz.. Orijinal ilk şube Via Solferino, 33 ama Viale Vittorio Veneto'da artık kocaman bir şube daha var! Yine bir mini parantez; Dry'ın sokağında 27 numarada bir sushi restoranı var: Spazio. Burada da Sushi/Aperitivo yapıldığını geçerken okuduk, heyecanlandık ama denemeye fırsat olmadı. Varsa bizim gibi sushi-sever belki denemek ister.. Corso Como: Aslında Corso Como üzerindeki hiçbir yerin aperitivosu şahane değil, sıradan.. ama yazın orta dış alanda oturup gelen geçeni izlemek, cıvıl cıvıl Corso Como'nun tadını çıkarmak için güzel.. Yani yazar burada demek istiyor ki; yaz akşamüstlerinde iş çıkışı kalabalıklaşan Corso Como üzerinde herhangi bir yerde oturup birşeyler için; gelip geçeni izleyin.. güzel oluyor!. Veya sokak boyu şöyle bir tur attıktan sonra içki için 10 numaradaki ikonik mağaza Corso Como 10'un avlusuna da yönelebilirsiniz. Radetzky: Popüler... Tüm gece takılmalık değil ama 'Aperitivo Safari' yapmak istendiğinde ideal.. Corso Como'dan Brera'ya doğru yürürken Corso Garibaldi üzerinde sıralanan mekanlardan biri Radetzky. Oldukça popüler ve kalabalık.. Barın önüne kurulan açık büfesinin önü hep kalabalık ve karışık. Onun için doymak değil ama atıştırarak keyif yapmak için ideal bir mekan. Elde kesilmiş nefis naturel cips ve leziz zeytinlerden oluşan bir tabakla bir kadeh içki için uğranmalı.. Rita: En eskilerden... Aslında genel olarak Navigli kanal bölgesi biraz öğrenci mekanları ile dolu olduğundan burada fiyatlar daha uygun. Fiyatlar uygun olunca aperitivonun kalitesi de düşüyor ama Rita bir istisna. Güzel ortamı ve lezzetli kokteylleri ile hep gözde. Favori atıştırmalık kızarmış mini börek 'gnocco fritto'.. Bu arada Isola da lokaller arasında popüler olan yeni bir mekan daha var: Crank Organik Bikery. Biz bu kez "yine Noel tatili azizliği ile" dolu yakalayamıyoruz ama gördüğüm fotograflar bana aperitivo saatinde gayet keyifli olduğunu söylüyor.. Gelelim Carlo Cracco harikalarına!. Milano'daki neredeyse her başarılı çağdaş restoranın ardında ismine rastlamanın sürpriz olmadığı, ödüle doymayan karizmatik Milanolu şef Carlo Cracco, dünyanın en ünlü 50 restoranı arasında gösterilen Cracco'dan sonra yeni güzel işlere de imzasını atmaya devam ediyor.. Çok yakında Galleria Victoria Emmanuelle II'nin içinde de şube açacağını duymak biraz kalbimi kırsa da Carlo e Camilla gibi daha butik, sırf keyif için yapılmış işlerinin hayranıyım... Carlo e Camilla'da yemek öncesi ya da sonrası içeceğiniz kokteyl, bir başka yetenek bombası Filippo Sisti elinden çıkma olacak!. Milano'da Carlo Cracco imzalı menüsü olan son yer ise Garage Italia Custom.. Yemek kısmını şu an atlıyorum; mekanın barı şu aralar Ferrariler arasında bir kokteyl içmek için iş çıkışı saatlerinde bir hayli popüler!. Gözatmanız için linki şuraya bıraktım gitti! Yok, o küçük barla işim olmaz, derseniz aynı semtte takım elbiseli beyler ve topuzlu hanımların creme de la creme mekanı pastane/restoran Sant Ambroeus'un somonlu havyarlı aperitivosuna alalım sizi!... (Via Corso G. Matteotti,7) Cova'dan Marchesi'ye, Ambroeus'a tüm şık pastanelerde de akşamüstü aperitivo ikramı oluyor.. Tüm bunlara bir de meşhur gurme dükkan Peck'in Peck Italian Bar'ını da ekledik mi tamam.. Milano'da keyifli bir aperitivo molasına hazırız!. Merhaba, alkol kullanmayan biri olarak aperitivoya katılabilirmiuim alkolsüz içecekle. Yada alkol kullanmayan birine önerebileceğiniz bir içecek varmı. Bu arada alkol ile sorunum sadece tadının acı olmasıyla sınırlı.


Bu güzel Cumartesi sabahı Brera'ya ayrıldı! Şehrin adeta kültür sanat merkezi olan bu bölge cafeler, sanat galerileri, sokak sanatçıları ile dolu veee otelimize çok yakın! Yürüyerek sakin sokaklardan Via Brera'ya geliyoruz. Ve öncelikle henüz yorgun değilken Pinacoteca Di Brera müzesini gezelim diyoruz. Rönesans sanatının önemli eserlerinin bulunduğu müze bence Milano etkinliklerinde bir olmazsa olmaz... Kişibaşı 11.00 giriş ücretini ödeyerek müzeye giriyoruz. Bina ve avlusu çok güzel... Akıl defterime hangi salonlar mutlaka gezilmeli, hangi eserler önemli diye daha önceden not aldığımdan bazı salonları daha hızlı geçerek özellikle 6, 24, 29, 31, 33, 36 ve 37 no. lu salonları ayrıntılı geziyoruz. Gündüz kanal boyu sakin ve çok daha güzel. Yemek için tam köşedeki Osteria Del Pallone'yi tercih ediyoruz. Bruschetta, risotto, makarna ve içeceklerimiz eşliğinde lezzeti orta şekerli ama ortamı keyifli bir yemek yiyoruz. Tekrar metroya yürüyüp bir de pazar yeri görelim diyerek bir durak ötedeki Viale Papiniano pazarına giriyoruz. Pazarı hiç beğenmedik. Çok sıradan bir semt pazarı, kalitesiz ürün çok; çok güzel şallar satan tezgahlar var ama fiyatları pazar için oldukça yüksek. Elimi attığım birkaç bildik markaya ait üründe 'made in Turkey' yazısını görmekse komik! Asıl güzel pazarların Pazar günü ve ayda bir kez Navigli'de kurulduğunu bildiğimizden bu macerayı burada kapatıyor ve hızla San Babila meydanına ulaşıyoruz. Milano festivalinin bu yılki başlığı Focus on Turks! Birçok sanatçımızın filmleri gösteriliyor, konserler düzenleniyor şu anda Milano'da.. En enteresan olanı da Mehter takımımız az sonra bu meydandan Duomo'ya doğru yürümeye başlayacak!


Bugün Cuma... Sabah erkenden Piazza Cadorna'dayız... Meydandaki modern anıt renkleriyle Milano'daki metro ağını temsil ediyor ve dev dikiş iğnesi metro hattını yeraltına adeta işliyor... Bence şehrin önemli tren istasyonlarından birininin metro bağlantısıyla kesiştiği ve aynı zamanda modern sanatlar müzesi Triennale'yi içinde barındıran bu semt, bu anıt için çok uygun. Anıtı görmek için geldiğimiz Cadorna'daki renkliliğe, canlılığa ve mükemmel sabah ışığına hayran oluyoruz. Kalabalıklaşmaya başlamadan Duomo'nun çatısına çıkmaya karar veriyor, hemen gidip biletlerimizi alıyoruz. Katedralin içi tabii ki ibadet yeri olduğu için ücretsiz ama çatısına çıkmak için bir ücret ödeniyor. Merdivenlerden çıkmak için 5, asönsörü tercih ederseniz 8 ödemeniz gerekiyor. Enerjimizi boşa harcamamak için asansörü tercih ediyor ve çıkıveriyoruz. Tabi asansör de belli bir noktaya çıkıyor ve kalanını ağır ağır, fotoğraf çeke çeke, etrafa baka baka farkına bile varmadan tırmanıyorsunuz. İnsan bu yapının nasıl ve ne şartlarda yapıldığını düşünmeden edemiyor, harcanan emeğe saygı duyuyor... Yeterli bir süre yukarıda kalıp her bir kıvrımı, heykelciği hafızamıza kazıyor, gözümüzün önünde dümdüz uzanan Milano'ya bakıyor hatta hava açık olduğu için gerçekten de söylendiği gibi ufukta Alpler'i görüyoruz... İnerken merdivenleri tercih edip acaba orada birşey kaçırdık mı diye bakıyoruz; iyi ki asansörü tercih etmişiz!.. Hem orijinal iskeletler, fosiller hem de canlandırma ve maketler oldukça başarılı. Bu müzede çok keyifli zaman geçiriyoruz. Öğle yemeğinin ardından Corso Como'ya gidiyoruz. Burası daha çok gece hayatı ile bilinen civarında tasarım giysi ve mobilya dükkanlarını, sanat galerilerini barındıran cıvıl cıvıl bir sokak. Trafiğe kapalı olan sokağın iki yanında cafe ve butikler ortasında da bu cafelerin açık alanları yer alırken sokağın en ilgi çeken yeri tabii ki Corso Como 10 adlı mağaza oluyor. İçinde cafe-restoran, 3 odalı bir butik otel ve sanat galerisini de barındıran bu sıradışı mağazanın dekorasyonu oldukça çarpıcı. Daha çok bildik moda markalarının limited editionlarını ve bu mağazaya özel koleksiyonlarını bulabileceğiniz mağazanın kitap bölümü oldukça başarılı. Moda ve tasarım adına ne ararsanız burada var. Ancak ben Corso Como 10'u biraz snob buldum ve tarz olarak sanki Milano'da değil de Londra ya da New york'da olmalıymış gibi geldi... Yalnız bu mağazanın birkaç sokak arkada bir de outleti var (Via Tazzoli, 3) ki, mutlaka gidilmeli. Giysiler pek iç açıcı değil, iyi birşeyler bulmak neredeyse imkansız ama outletin kitap bölümünde koca koca fotoğraf, tasarım, moda, dekorasyon vs. kitaplarını sadece 5'ya görünce eminim siz de bizim gibi kendinizi kaybedeceksiniz. Türkiye'de herbirini en az 100'ya bulabileceğimiz bu kitapların arasında kayboluyor, çok ağır oldukları için ancak en sevdiğimiz 3 taneyi alarak zar zor taşımaya başlıyoruz... Tekrar Corso Como'ya ulaştığımızda Aperitivo saati başlamış olduğundan en cıvıltılı kafeye oturup içeceklerimizi söylüyor yanındaki atıştırmalıkları afiyetle yiyoruz. Aslında bu bölgede kalsak gece için çok uygun olur ama kitaplar öyle ağır ki, otele bırakmazsak bütün gece bu masadan kımıldayamayız. Hemen otele gidip yüklerimizden kurtuluyor üzerimizi değişip tekrar çıkıyoruz. Ama bu arada fikrimizi değiştirip Via Torino'dan aşağı Corso Ticinese ve sonrasında Navigli'ye doğru yürümeye başlıyoruz. Mağazalar kapalı ama etraf cıvıl cıvıl. Tüm gençlik bu bölgeye akmış. Cadde üzerindeki meşhur dondurma zinciri Grom'dan armutlu ve fındıklı nefis dondurmalar alıp yolumuza devam ediyoruz. Yol üstünde karşımıza çıkan S. Lorenzo Maggiore kilisesi ve S. Lorenzo sütunlarına hayran kalıyoruz.


Milano'da kahve içmek daima dünyadaki her yerden çok daha keyifli olmuştur benim için.. Bu şehirdeysem, gün boyu her fırsatta, sıradan veya çok lüks ayrımı olmaksızın her mekanda, bankoda, ayaküstü bir kahve içebilirim!.. Önce kasaya uğrayıp fiş alır sonra da o fiş ile bankoya ilerleyip size "prego" diyen baristaya fişi uzatıp siparişinizi verirsiniz.. Bazen banko o kadar kalabalık ve hareketli olur ki, tezgaha yaklaşmak için biraz beklemek gerekir.. Tabak, kaşık, tezgaha sırasıyla bırakılıp son olarak üzerine mis gibi kahve ile dolu bir fincan eklenir.. Makineden alınır alınmaz, bir garson onu sizin masanıza getirsin diye beklemeden.. hemen.. Onun için burada hep bir fincan sıcak, taze espresso içmek çok keyiflidir.. Bir fincan kahve 1 1.5 euro arasında.. keyfi tarifsiz.. Çok sevdiğim bir detay da mekanların çoğunun kendine özel, üzerlerinde isimleri yazan baskılı fincanlar kullanması. En eskilerin çoğunda fincanlar hep çok güzel. Neredeyse her yerde kahve güzel; sayısız adres var ama bazıları daha özel.. Motta Hem Centrale İstasyonu girişinde hem de Duomo meydanında bankosunun önü daima hareketli olan Motta da kahve eşliğinde ufak bir atıştırma için aklınızda olsun.. Benim için Motta, şehirden ayrılmadan önce Centrale Tren İstasyonu'da hızlı ama güzel bir kahvaltı demektir. Yılbaşı dönemi "Panettone"leri de daha ekonomik bir seçenek olarak not edilsin! Panini Durini ve Princi ise gün boyu uğrayabileceğiniz zincirler.. Söz konusu kahvenin lezzetiyse rahat olun, bu şehirde kötü bir kahve içmek hemen hemen imkansız zaten. Bir de 'torrefazione' denen taze çekilmiş ya da çekirdek kahve alabileceğiniz kahveciler var ki en yerelinden iki adresi paylaşmak isterim: Corso Sempione arkasında Via Piero della Francesca'daki Torrefazzione Hodeidah(1946) ve Corso Buenos Aires'teki gün boyu hep hareketli Cafe Ernani(1909). - Gezicigunluk notu: Biliyorum, insan seyahatlerde çok yürüyor, çok yoruluyor, kahvesini içerken oturup dinlenmek istiyor ama eğer hiç denemediyseniz bir kerecik de böyle İtalyanlar gibi ayakta, o cıvıl cıvıl bankoda kahve içmeyi deneyin.. bence seveceksiniz.. Öğle yemeğine, çay saatinden aperitivo'ya.. çiçekler arasında bir mola.. Yazılarınızı çok özlemişim. İyi ki bizlerle paylaşıyorsunuz seyahatlerinizi. Instagram'da paylaşılanlar unutuluyor ya da kalıcı olmuyor. Seyahat yazıları en iyi kaynak diye düşünüyorum.


Bugün seyahatimizin son günü... Şehirle vedalaşma vakti... Kahvaltının ardından saat 7 sularında önce Duomo meydanına geliyoruz. Etraf o kadar sakin ki... Meydandaki Vittorio Emanuelle II anıtının altına oturup etrafı seyrediyoruz bir süre. Tüm görkemiyle Duomo, hemen solunda Galleria, meydandaki güvercinler, çöpçüler, işe gidenler... sessizce vedalaşıyoruz onlarla. Galleria'nın içinden geçerek La Scala meydanına çıkıyoruz. Opera binası ve meydandaki Leornardo heykeline son kez bakıyoruz. Leonardo hafifçe selamlıyor bizi, yine gelin diyor... Düz devam edip Via Manzoni'den yürümeye başlıyoruz Golden Quad.'a doğru. Yol üstünde gezmeye vakit bulamadığımız Poldi Pezzoli müzesini görüyoruz. En ünlü eseri Portrait of a Woman olan müzeyi bir sonraki gezimize bırakarak Montenapolenoe,


ŞEHRE ULAŞIM: Öğle saatlerinde Bergamo havaalanına indik. Bagajları kaptığımız gibi kapının önüne çıkıp merkeze gitmek için shuttlelara doğru yöneldik. Buradan birçok firmanın Milano Centrale'ye otobüsle servisi var. Hemen kalkacak olan Autostradale'yi tecih ettik, bagajları yerleştirip otobüsün yanındaki bilet görevlisine ödemeyi yaptık. Tek gidiş bir kişi için 8.90, gidiş dönüş biraz daha ekonomik; 17.90. Ayrıca 3 kişi 17.90 olarak bir de kampanyaları var. Biz iki kişi olduğumuz için 17.90 ödeyeceğimizi düşündük ama biletçi bize biri de dönüşte kullanılabilecek şekilde 3 kişilik bilet verdi ve dönüş için ekstra bir avantaj oluştu. Otobüs bizi yaklaşık 50 dakika sonra Milano Centrale'nin hemen yanındaki caddede bıraktığında çok acıkmıştık. En hızlı şekilde caddenin karşısında az ilerideki Mc Donalds'da birşeyler atıştırıp hemen metro durağına indik. METRO: İlk önce toplu taşıma biletlerimizi makinelerden aldık. 75 dk geçerli tekli bilet 1 ; 24 saatlik sınırsız bilet 3 ve 48 saatlik sınırsız bilet ise 5.50. Ve bu biletler metro, otobüs ve tramvayda geçerli. Milano metrosu oldukça basit. Hangi durakta ineceğinizi ve hangi istikamete doğru binmeniz gerektiğini duraklardaki planlardan basitçe belirleyip heryere ulaşabiliyorsunuz. Metro çıkışlarında da eğer gideceğiniz net bir adres varsa en uygun çıkışı tercih etmek yön bulmaya oldukça yardımcı oluyor. Kahveleri içtikten sonra biraz yürüyüp etrafa bakınmaya karar veriyoruz. Aslında vakit geçiriyoruz çünkü bugünün asıl etkinliği akşam 20.00'de gideceğimiz La Scala'daki bale!..


Otelim daima Brera'ya yürüme mesafesinde. Yaşamayı hayal ettiğim ev Brera'da. Benim için Milano'da günün başladığı yer ve bir şekilde sonlandığı yer hep Brera. Bu yazının konusu da işte o 'sevdiğim Brera'.. "Yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı" demiş şair. Bar Brera'da ayaküstü yapılan kahvaltı mutluluğun ta kendisi. Bara kahve siparişini verir, sepetin jelatinini aralayarak içinden istediğin çöreği seçersin. Çöreği yerken bir kulağın personelle müdavimler arasındaki neşeli atışmada.. Yok kahvaltıyı başka yerde yaptıysan bir kahve molasına dışarıdaki sandalyelerdesin. Serçeler konar yanına, köşede ressam, sokakta topuk sesleri, öylece saatlerce kalabilirsin dilersen.. Öğle yemeğine geldiysen birileriyle masanı paylaşman muhtemel. Günün tabaklarından birini seçebilir ya da bankodan bir şarküteri tabağı hazırlatabilirsin. Carpaccio her yerde yenmez diyorsan, burada çekinmeden yiyebilirsin. Akşamüstü kalabalıklaşmaya başlar kapı önü ama daha iyisi gecenin ilerleyen saatleri. İçeriyi dolduran, sokağa taşan kalabalığın içine karışır gönlünün dilediğini içersin. İster içki, ister kahve.. Piazzetta di Brera'da ustam Hayez'in heykeli var selam vermeden geçmek olmaz... Selamın ardından doğru müzedeki muhteşem "The Kiss" tablosunun yanına. Pinacoteca di Brera enfes bir müze. Caravaggi0 da var Rafaello da; Hayez de var, Mantegna da.. Sabah 08.30'da açılan müzenin Pazartesileri kapalı olduğunu unutmamak ve gelmişken Brera Akademisi'nin koridorlarına yürümek gerekir. Piccolo Tiyatrosu da madem ki Brera'da, programına göz gezdirmekte fayda var.. Sakin Fiori Oscuri sokağına girip ortasına kadar yürürsün. Sonra sağdaki büyük kapı açıksa girip Orto Botanica di Brera'ya doğru ilerlersin. Küçük bir botanik bahçe, farklı yerlerden getirilmiş bitki ve ağaç türleri arasında banklarda oturup ruhunu tazelersin. Ağaçlarda yapraktan çok meyve olmasına, o ağacın bu iklimde nasıl yaşadığına hayret edersin.. Pazartesi'den Cuma'ya 09:00 12:00 arası ya da Cumartesi 10:00 17:00 arası gittiysen sorun yok, bahçe senin ama bu saatlerin dışında o kapa kapalıysa eğer içerideki güzelliği hiç bilemezsin.. Tasarım dükkanları, dekorasyon mağazaları, küçük butikleri ve Pazar günü kurulan antika pazarı ile Brera alışveriş konusunda da tarzını ortaya koyuyor. Via Brera'nın başında açılan Gucci ve Piazza del Carmine'deki Marc Jacobs köşeleri tutsa da Brera ruhu küçük ve özel dükkanlarda yaşar.. Kusmi Tea Her gittiği şehirde bu çayın peşindeysen müjde, Via Fiori Chiari 24'te açıldı!.. Büyük bölümü araç trafiğine kapalı dar sokaklarında yürümek, mobilya tasarım dükkanlarında eve taşıyamadığın herşey için iç geçirmek, galerilerde vakit geçirmek, gece şımarıklığı yapıp Fiori Chiari'de panzerotti yemek ya da Amorino'da sıcak çikolata içmek, bölgedeki zarif Palazzoların avlularına fotoğraf çekmek, akşam yol kenarında tezgah kurup aklını çelmek için 'lovely sexy, lucky lucky' diye seslenen tarotçularla eğlenmek, Via Madonnina'dan kendine yaşamak için ev beğenmek Brera'yı daha da çok sevmek için hep küçük bahaneler..


Milano bilinenin aksine, sadece şehir merkezindeki tarihi ve turistik yerlerden ve birkaç alışveriş caddesinden ibaret bir şehir değil. Yürüyerek gezilebilecek merkez halkanın biraz dışına çıkmaya başlayınca şehirdeki yaşamı daha iyi anlıyorsun. Yerleşim bölgeleri, iş çevreleri etrafında keşfedilmeye değer farklı tatlar var. Tortona Bölgesi de onlardan biri. Geçmiş yıllarda bildik İtalyan markalarının üretim üssü olan Tortona şimdilerde şehrin cazibe merkezlerinden biri. Markalar gitmiş değil, hala oradalar ama yönetim/tasarım ofisleri ve showroomları ile. Ayrıca fotoğraf stüdyoları ve reklam ajansları da bölgenin diğer sakinleri.. Bu da bölgeyi bu ofislerde çalışan yüksek beklentili ofis insanının ihtiyaçlarına uygun hale getirmiş. Tamam, çok karışık oldu, bir örnekle daha basit bir tanımlama yapayım: Tortona şimdilerde Milano'nun Karaköy'ü! Koca, geniş, uzun caddeler boyu uzayıp giden binalar arasına serpiştirilmiş restoranlar, kafeler, küçük dükkanlar, iş sonrası barları var. Herkesin işte olduğu saatlerde biraz ıssız, ciddi ve sakin görünen Tortona'ya bir de öğle yemeği vakti ve iş çıkışında bakmak lazım.. Bölgeye ulaşım için yeşil hatta Porta Genova metro istasyonu ya da 14 no. lu tramvay kullanılabilir. Armani'den Fendi'ye, Prada'dan Diesel'e ünlü İtalyan moda devlerinin ofisleri burada. Yanlışlık olmasın, kapı önlerinde sigara molası veren şık ve bakımlı insanlar model değil, tasarımcı!.. Via Tortona'dan başlamak yatay ve dikey paralelde tüm sokakları arşınlamakta fayda var.. Bölgenin ruhunu yakalamak için öğle yemeği saatlerinde uğramak mantıklı.. Ama akşam 18:00 civarında paydos saati ile birlikte gündüz kapalı olan yerler de açılacak ve Tortona daha ışıklı, daha cazibeli, daha eğlenceli bir yer olacak.. God Save the Food (Via Tortona 34) En taze en sağlıklı ürünlerin seçildiği şeffaf bir mutfak. Kahvaltı, öğle/akşam yemeği, brunch, kahve molası ve aperitivo.. hepsine uygun rahatlama ve yediğinden keyif alma mekanı.. Al Fresco (Via savona 50) Sadece yemek servis saatlerinde açık bir diğer güzel mutfak. Şef elinden çıkma süslü tabakları sevenler için sıcak bir salon, keyifli bir bahçe.. Menüsünde Ev yapımı Ravioli ve Parmesanlı patlıcan gibi benim vazgeçilmezlerim de var.. Cafe del Binari (Via Tortona 3) O küçücük giriş kapısına aldanmamalı çünkü içeride hem şık hem sıcak bir atmosfer ve gerçek geleneksel Milano mutfağı var. Öğlen servisinde "işyerinin arka sokağındaki tipik lokanta" gibi takılsa da gördüğüm şarap kavı akşam halinin bambaşka olduğunun ipucunu veriyor.. Le Castellet (Via Cola di Rienzo 28/Via Stendhal köşesi) Osso Buco ile ilgili yazımı okuyanlar hatırlayacaklar, ilk önce buraya uğramıştık. Osso Buco olmadığı için üzülerek ayrılıp aklımız kalmıştı. Tipik sıcak, samimi bir Milano mutfağı adresi.. Gelecek sefer için yapılacaklar listemde.. Boccino (Via Bugatti / Via Tortona köşesi 21) Balık menüsünün de dahil olduğu Akdeniz mutfağı sunan mekanın pizzaları odun fırınından çıkma.. Morna Yemek üstü cadde boyu yürürken birçok mekandan çıkanların hemen buraya girdiğine şahit olunca peşlerine takılıp Morna'ya girmek şart oluyor. Tortona'da öğle yemeği üstüne Morna'da ayaküstü kahve içmek semt raconu.. İşletmeciler çok hoşsohbet olunca müdavimi olmak da farz oluyor tabi.. Via Tortona Başta Nina's olmak üzere bu sokak üzerineki küçük dükkanlarda tasarım ürünlerin peşine düşmek, takı, deri aksesuar, sanatsal obje edinmek/incelemek/keşfetmek oldukça keyifli.. Trace (Via Savona 19) Giysi, dekoratif obje, sanat tasarımı üçü birarada tadında.. Circle (Via Stendhal 36) Lounge Bar Restaurant ortamını sevenler için şehrin en iyi mekanlarından. Haftasonları da Brunch'ı ile popüler.. Önce barında şık bir kokteyl sonra masada şık bir yemek diyenleri böyle alalım.. Gibilterra (Via Stendhal 30) Şehrin bu bölgedeki popüler aperitivo mekanlarından. Kırmızılı, albenili dekorasyonu ile bir içki için uğranabilir. Murphy's Law (Via Montevideo 37 Via Savona köşesi) Hani her gittiği yerde o klasik 'Pub' ortamını arayan insanlar vardır -ki ben asla onlardan değilim; onların Milano'da en iyi alternatifi Murphy Kanunları!.. Gezici Günlük Notu: Adreslerde özellikle iki sokağın kesişme noktalarını da veriyorum çünkü başta da dediğim gibi caddeler uzun ve başından bakınca pek umut vadetmiyor. O nedenle nokta atışı yapmak işe yarayacak diye düşünüyorum..


ATM Milano'da şehiriçi ulaşımı yürüten şirket. Metro, tramvay ve otobüsler için kullanılan Urban Ticket'in 90 dk. tek kullanımı 1.50 , 10'lu karne fiyatı 13.80 iken; 24 saatliği 4.5 ve 48 saatliği de 8.25 'dur. ATMosfera Akşamları tüm ışıltısıyla Milano caddelerinde dolaşan bu tramvay gezmek değil, yemek için. Unutulmaz bir turistik deneyim yaşamak isteyenler için Atmosfera saat tam 20:00'de Piazza Castello'dan kalkıyor. İçecekler dahil kişibaşı 70 olan gezintili şık akşam yemeği için önceden rezervasyon şart. Aperitivo Saat 18:00 22:00 arasında en havalısından en sıradanına tüm barlarda ısmarlanan bir kokteyl ile, kurulan açık büfeden ücretsiz ve sınırsız yararlanma durumu. Aperitivo mekanları için Milano'da Aperitivo Vakti yazısına bakılmalı. Bergamo Eğer uçuş Pegasus ile yapılıyorsa inilecek havalimanı. Terminal çıkışındaki otobüs firmalarından biriyle 5 karşılığında Milano Centrale'ye yaklaşık 1 saatte direkt ulaşmak mümkün. Brera Galerileri, akademisi, tiyatro ve müzeleri, küçük dükkanları, dekorasyon mağazaları, restoran ve barları, sadece yaya trafiğine açık sokaklarıyla şehrin en keyifli bölgelerinden biri. 1, 12, 14 no. lu tramvaylar ve Metro yeşil hat Lanza durağından kolayca ulaşılabilir. Bike Mi Şehrin bisiklet kiralama servisi Bike Mi her köşebaşında. Sistemi kullanmak için aplikasyondan, web sitesinden ya da ATM Point'ten haftalık ya da aylık kayıt yaptırmak sonra da durağa gidip kiosktan kullanıcı adı ve şifre ile normal ya da elektrikli bisikleti kiralamak gerekiyor. İlk 30 dakika bedava. ayrıntılı bilgi şurada. Centrale İstasyonu Centrale yazılır, Çentrale okunur. Şehrin ana tren istasyonundan tüm Avrupa'ya tren bağlantısı ile ulaşmak mümkün. En az bir kez kendiliğinden yol buraya düşeceğinden bu geçiş esnasında tarihi binanın heybeti ve zarafeti de gözden kaçırılmamalıdır. Corso Como Her ne kadar Corso Como dendiğinde No.10 daki ünlü konsept mağaza akla gelse de bu araç trafiğine kapalı sokak ve civar sokaklar gece hayatı için de oldukça hareketli alternetifler sunuyor. Yaz günleri akşamüstü keyifli bölgede kışın olup bitenler biraz kapalı kapılar ardında kalıyor. 5 Vie Milano Ambrosiana Kütüphanesi civarında yepyeni bir sanat ve tasarım bölgesi.. Konsept dükkanlar, vintage eşyalar, sanat galerileri ve restoranlar keşfedilmeyi bekliyor.. Castello Sforzesco Rönesans döneminin önemli ailesi Sforzesco tarafından yaptırılan gösterişli yapı, Duomo'dan sonra en önemli sembolü. Avlusunda gezinmek, mimarisiyle ilgilenmek, bu aile tarafından himaye edilen Michelangelo'nun bitmeyen heykeli Pieta'yı görmek, Leonardo çizimleriyle boyanan tavanlarını incelemek için gezilebilecek Castello'nun belirli gün ve saatlerde ücretsiz gezilmesi mümkün. Duomo 1387 yılından beri şehrin kalbinde yer alan ana katedralin sadece önünde fotoğraf çektirmekle kalmayıp mutlaka içi gezilmeli, Archimboldo'nun elinden çıkma vitrayları görülmeli ve hava şartları müsaitse tepesine çıkıp şehre buradan bakılmalı. Da Vinci şehirde bu Büyük Usta'nın izlerini sürmek pek de zor değil. Galleria'nın arkasındaki meydanda heykeli, çizimlerini hazırladığı Navigli kanalı, Kilisedeki "Son Yemek" freski, Bilim Teknik Müzesindeki inanılmaz eserleri ve yine Galleria çıkışındaki Leonardo'nun dünyası interaktif sergisiyle o şehrin her köşesinde.. Son birkaç yıl içinde açılan La Vigna di Leonardo ise sizi Leonardo'nun gizli bir tutkusu ile tanıştıracak.. Detaylı notlar şuradaki Milano notlarımın içinde.. Dude Binbir seçenekli gece hayatının underground yüzlerinden biri Dude Club. elektronik müzik seviyorsanız mekana gitmeden önce sitesinden programını incelemek ve katılım bildirmekte fayda var. Esselunga Şehir merkezinde nadiren markete rastlansa da toplu peynir, şarap, panettone ve bilumum gıda alışverişini ekonomik çözmek için en pratik şube Piazza Gae Aulenti'deki çarşıda, zemin katta. Frida Isola bölgesinin popüler, rahat, salaş atıştırma, takılma, dans etme, keyiflenme mekanı. Frida'ya gelmişken etkinlik sehpasından o ara şehirde ne var ne yok broşürleri toplanır. (Via Antonio Pollaiuolo, 3) Unutmadan.. bir Frida daha var. Corso Garibaldi üzerinde geçerken mutlaka fotograflamanız gereken çiçekçi!. Fornasetti Üzerinde siyah beyaz kadın yüzü desenli tabak ve vazolarından aşina olduğumuz ressam/tasarımcı Piero Fornasetti de ünlü Milanolulardan. En popüler tasarımlarının satıldığı mağaza Corso Giacomo Matteotti'de. Futbol İtalyanlar için pek önemli futbol aşkı Milano'da AC Milan olarak vücut buluyor. Şehrin pek çok noktasında forma aksesuar almak üzere takımın resmi dükkanları mevcut. San Siro Stadı da şehre gelen tüm futbolsever ziyaretçilerin mutlaka yapılacaklar listesinde ilk sıralarda. Ferrari Kimileri için de İtalya, kıpkırmızı bir Ferrari çağrışımı yapar. İşte bu kişiler Piazza del Liberty'deki Ferrari standlarını görmeli ve köşedeki mağazasından anı ürün almalılar.. Yeni açılan Garage Italia ise restoran ve barı ile hem Ferrari fanlarının hem de trend avcılarının yeni gözdesi. Galleria Uzun adı Galleria Vittorio Emmanuelle olup, Duomo'nun hemen çaprazında yer alan görkemli, tarihi kapalı çarşı Galleria'da turistlerin en çok yaptığı şey ortadaki boğa heykelinin üzerinde topuğu üzerinde bir tur dönmek olsa da burada vitrinlere bakıp bir kahve içmek ve hala eski dekoruyla duran ilk Prada mağazasını gezmek daha doğru bir tercih olacaktır. Giardini Publicci Parkları birbirinden büyük, birbirinden güzel Milano'da başka bir keyifli köşe.. İçinde neler mi var? Müze, sayısız heykel ve artistik mimari örneği, eşsiz ağaç türleri, gölet, dinlenme alanları, Doğa Tarihi Müzesi... şeklinde uzuyor liste. Gorgonzola Adını Milano yakınındaki Gorgonzola kasabasından alan bu hafif küflü peynir daha çok yemeklerin içinde kullanılıyor. Eve paket paket taşımak yerine, hazır Milano'dayken içinde bu peynirin bulunduğu makarnalar yemek daha doğru bir tercih olur. Artizan bir üreticiden "taze tatlı gorgonzola" bulunursa, mutlaka tadılmalı zira inanılmaz bir lezzeti var. Grom Şehirdeki birçok dondurmacı arasında en çok talep gören dondurma zinciri. Yaz aylarında özellikle Corso di Porta Ticinese'deki şubesi önünde yoğun kalabalıklar oluşuyor. Grazie şeklinde yazılıp söylenirken araya bir de "t" sıkıştırılan teşekkür şekli.. Gün içinde sık sık kullanılacak.. GAM Milano Galleria d'Arte Moderna.. Hayez, Renoir, Picasso.. Şehrin en zarif yapılarından birinde toplanmış resim ve heykellerden oluşan muhteşem modern sanat koleksiyonunu ziyaret etmek için detaylar GAM Milano sitesinde..(Hergün kapanıştan bir saat önce; Salı günleri 14:00'ten sonra ücretsiz.. Hava Durumu Kışların Alpler'den esen serin rüzgarlar nedeniyle oldukça sert geçtiği Milano ilkbahar ve sonbaharde gezmek için ideal. Yaz aylarında da civar göl ve kanallar nedeniyle nemli bir havası ve bol sivrisineği var!.. Hayez Milano'ya ilk seyahatimde eserleri ile tanıştığım usta ressam Hayez'in Milano'daki çeşitli müzelerde dünyaca ünlü eserleri ve Brera Meydanında heykeli bulunuyor. En ünlü eseri The Kiss Brera Akademisi'nde.. Hangar Bicocca Pirelli'nin eski hangarlarda oluşturduğu Hangar Bicocca çok etkileyici ve dev boyutlarda bir sanat alanı. Aynı anda birden fazla sergiye evsahipliği yapan hangarın açık alanındaki OSGEMEOS murali ve IUTA Bistrot'da öğle molası şansı gözden kaçırılmamalı.. Isola Garibaldi tren istasyonunun arkasında kalan şehrin yeni popüler tasarım bölgesi. İlk bakışta çok canlı görünmese de sokak aralarına serpiştirilmiş, restoranları, barları, tasarım dükkanları ve duvar sanatları ile keşfedilesi bir bölge.. Joker Tramvay hatlarından iki nokta arası oldukça uzun olan üç hat; 1, 12 ve 14 ile hiç umulmadık köşelerde karşılaşıp "Aa, buradan da geçiyormuş" demek çok muhtemel. Soğuk ve yağışlı havalarda şehri penceresinden izlemek ve "bilinçli kaybolma" joker hakkını kullanmak için arada bir tramvaya atlamalı.. 12 ve 14 no. lu hatlarda yeni tramvaylar kullanılırken 1 no. lu hatta nostaljik hava hakim.. Kahve Bir fincan espressonun en güzelinin içilebileceği şehir hiç şüphesiz Milano. Hiç tereddütsüz her mekanda, rastgele girilen alelade bir sokak kahvesinde bile en iyi makinalardan en lezzetli kahveler süzülüyor bu şehirde. En sevdiği aroma ve sertlik derecesi hangisindeyse bulmak, kahvesevere kalmış. Milano'da Bir Fincan Keyif yazısında güzel bir kahve için pek çok adres var. Kiko İtalyan şehirlerinde hep tıklım tıklım gördüğümüz Kiko Make Up aslen bir Milano markası. Son yıllarda uygun fiyatlarına rağmen ürün çeşidini ve kalitesini de gözle görünür şekilde arttıran Kiko en azından risk yaratmayacak kozmetik ürünleri almak, renkli reyonlarında oyalanmak için kadınsal bir cazibe merkezi. Last Supper Leonarda da Vinci'nin İsa'nın son akşam yemeğini betimleyen freski Santa Maria della Grazie kilisesinde. Kilisenin içinde değil ama ona ait ayrı bir bina içinde bulunan freski görmek hiç de kolay değil. Ziyaret için biletler aylar öncesinden tükendiğinden önceden alınmalı ve mutlaka görmek isteniyorsa asla "belki şansım yaver gider, rezervasyonsuz girerim" hayaline kapılmamalı. Malpensa THY ve Atlas Jet ile yapılan uçuşlarda inilen havalimanı. Malpensa havalimanından şehir merkezine tren 13 ( gidiş dönüş 20 ). Daha ekonomik bir seçenek olarak Centrale istasyonuna giden otobüsleri kullanmak 8 . Navigli Milano'nun bohem yüzü. Kanal kıyısında sıralanmış restoran ve pubları ile özellikle haftasonu ve gece hareketli bölgenin ayın son pazarı kurulan bit pazarı da görülecek yerler arasında. Kanalda tekne turu yapıp tüm sırlarını ve güzelliklerini keşfetmek için adres: Navigli Lombardi Navigli'de her ayın son pazarı kocaman bir bit pazarı, her haftasonum ise daha küçük boyutlardaki Fiera di Sinigaglia var. Novecento Müzesi Duomo'nun sol tarafında son birkaç yıl içinde açılan önemli bir müze. Modern Sanat Koleksiyonları ve süreli sergiler düzenlenen müzenin modern mimarisi de en az koleksiyonu kadar etkileyici. Girişteki Pellizza de Valpedo tablosu koleksiyonun en büyüleyici parçası. Hergün kapanmadan iki saat önce ve Salı günleri 14:00'den itibaren giriş ücretsiz. Opera alla Scala Şehrin incisi, gözbebeği opera salonu La Scala. Burada bir gösteri ya da konser izlemek için seyahat programını oluşturur oluşturmaz bilet alınmazsa yer bulmak imkansız. Sadece içini görmek isteyenler için rehberli turlar düzenleniyor. Orto Botanico Brera Akademinin arkasında saklanan botanik bahçe Brera'nın tüm cıvıltılı kalabalığından uzakta yeşil ve keyifli bir köşe. Mutlaka keşfedilsin! Osso Buco Milanonun geleneksel yemeği dana incik için ayrıntılı araştırma ve en doğru adresler Osso Buco yazımda.. Ombrello Yağmur sık sık yağar Milano'da ama her nedense kimse gün boyu şemsiye taşımaz. Yağmur yağar, köşede "ombrello, ombrello!" diye şemsiye satan sokak satıcıları belirir, kıyafetin rengine göre ucuz, basit bir şemsiye alınıp kullanılır, hatta işi bitince de atılır! Hiç paniğe mahal yok.. Oh bej Oh Bej Şehrin baş azizi Sant Ambroeus için düzenlenen kutlamalar kapsamında her yıl Aralık ayının ilk yarısında kurulan "Ne hoş ne hoş" pazarı ülkenin her yöresinden gelen satıcıların getirdiği türlü yöresel lezzet, hediyelik eşya, eğlence ve bunu kaçırmak istemeyen kalabalıklarla dolar.. Oscar Makarna mı dediniz? Cevap sadece Oscar, Oscar, Oscar!. Kendine has muhteşem acılı sosu ile bir tabak enfes makarna için bilmeniz gereken tek isim bu.. Ama rezervasyon yaptırırsanız!.. Biraz meşhur, eh turistik de.. ama mutlaka denenmeli.. Piazza Affari Borsanın bulunduğu meydan. Burayı ilginç kılan tabi ki sadece bu özelliği değil. Meydanın ortasındaki 4 parmağı kesik, küfürü andıran Maurizio Cattelan eseri "il Dito". Bir de Pazar sabahları meydan ve civar sokaklara kurulan pul ve eski eşya pazarı.. Poldi Pezzoli Şehrin küçük ve zarif müzesi. Manzoni caddesindeki bu müze/evin en görülesi eserleri Pollaiolo, Boticelli ve Hayez'in çalışmaları.. Quadrilatero d'Oro Altın dörtgen olarak bilinen, ünlü moda ve tasarım markalarının yan yana sıralandığı alışveriş caddelerinin genel adı. En meşhuru Montenapoleone olsa da, Via Manzoni, Via Gesu, Via Borgosopesso, Via San Spirito, Via Sant Andrea, Via della Spiga ve Corso Matteotti'yi kapsayan "temsili" karenin tamamı tavaf edilmeli. Rinascente Milano'nun meşhur çok katlı mağazası La Rinascente yine şehre gelen herkes için olmazsa olmaz bir uğrak noktası. İçindeki mini butikleri, gurme ürünleri, tasarım ev aksesuarlar, sushi barı, Duomo manzaralı restoranı ve kafesi ile mutlaka gezi planında bir iki saatlik yeri olmalı.. Sempione Parkı ayrı güzel, caddesi ayrı.. Castello Sforzesco'nun ardından başlayan uçsuz bucaksız Sempione parkının içinde koşu, bisiklet parkuru havuzlar ve akvaryumun yanısıra tırmanılabilen bir kule ve popüler gece kulübü ve kafeler de var. Arka kapısındaki Arco della Pace'nin bittiği yerden de gece mekanları ile tercih edilen hareketli Corso Sempione başlıyor. Serendeepity Nika müzik kapandığından bu yana şehrin en iyi plak dükkanı. Barking Dogs adıyla performans yapan iki DJ'in işlettiği dükkanda elektronik ağırlıklı yeni plak seçkisi oldukça geniş ve akıl çelici. (Corso di Porta Ticinese 100) Plak alışverişi için diğer alternatifler; Discomane, Backflip Records, Metropolis Dischi, Massive Music Store ve Vinylbrokers. Spadari Sokağı Gurme dükkan Peck, Passerini, Laduree, az ileride tarihi Giovanni Galli pastanesinin neşeli vitrini.. şehrin en lezzetli ürünlerinin bir araya toplandığı sokak damak tadına düşkünlerin gözdesi.. Street Art Milano baştan aşağı murallerle kaplı bir şehir değil ama çok güzel örnekler görmek mümkün.. İki favorim: Madama Hostel&Bistrot duvarlarındaki Zed1 işleri ve Giardino delle Culture'deki Milli muralleri. Spontini Birisine Milano'ya gidiyorum dediğinizde ilk 5 öneriden biri kesin "Spontini'de dilim pizza ye" olacak; ben "boşverin ya, hiç güzel değil desem de dinlemeyip gideceksiniz biliyorum.. İlk orijinal Spontini şubesi Via Gaspare Spontini No.4'deki ama en turistik olan Via Radegonda'daki.. Beni ararsanız Spontini'de değil, Antica Pizzeria Fiorentina'da olacağım! Tortona Şehrin moda ve tasarım bölgesi Tortona sadece bir gün için Milano'ye gelenler için çok anlamlı olmasa de şehir keşfetmek için daha geniş vakti olanlara sürprizli bir alternatif.. Detaylı notlar Tortona'da Hayat Var yazısında.. Triennale Design Müzesi Düzenlediği dönemsel sergileri, kafesi, mimarisi ile şehrin en çok ziyaret edilen müzelerinden Triennale mutlaka gezi programında olmalı.. Daha fazla bilgi.. Torino'dan Ticinese'ye Via Torino'da bildik hazır giyim markalarının mağazaları yan yana sıralanırken, caddeden aşağıya doğru ilerledikçe tanıdık markalar yerini renkli küçük butiklere, konsept dükkanlara, alternatif dükkanlara bırakıyor. Gün boyu hareketli olan cadde, mağazaların kapanmasından itibaren bu kez alışveriş yerine ucuz öğrenci barları için gelen ziyaretçileri ile kalabalığını koruyor. Un' Caffe per favore Lezzetli bir espresso içmek için bara yaklaşıp kurulacak kısa cümle: Bir kahve lütfen! Ucuz hayat mı? Milano için genellikle pahalı bir şehir tanımı yapılsa da restoranlarda kocaman bir pizzanın 7-8 civarında yenebileceği, ayaküstü kahvenin 1 'ya içilebileceği, 8 'luk bir kokteylin yanında akşam yemeği yerine mükellef atıştırmanın yapılabileceği, şehrin büyük bir bölümünün yürüyerek gezilebileceği, müzelerinin ücretsiz gün ve saatlerinin kollanabileceği, parkların tadını çıkarmanın ve vitrinlere bakmanın bedava olduğu da unutulmamalı. Via Paolo Sarpi Milano'nun içinde bir Çin Mahallesi olduğunu biliyor muydunuz? Yaklaşık 1 kim uzunluğundaki Paolo Sarpi sayısız Çin lokantası, yan yana sıralanmış dükkanları ve semt sakinleri ile şehrin renkli ve hareketli bir başka yüzü.. Otto Milano ve Chateau Dufan buralardan iki güzel adres.. 12 ve 14 no. lu tramvaylar ile Çin Mahallesi'ne ulaşabilirsiniz. Via Abramo Lincoln Eğer bir moda blogger değilseniz, önünde fotoğraf çektirecek renkli br duvara ihtiyacınız yoksa bu sokağı bilmenize hiç gerek yok aslında! Renkli villaların sıralandığı bu sakin sokak, Milano'nun içinde saklı mini bir Burano gibi.. Zero Şehirlerdeki etkinlik haberlerini kompakt şekilde aldığımız mini rehberimiz Zero'nun Milano versiyonunu gidilen mekanlardan hemen edinip olan bitenden haberdar olmak gerek. Digital versiyonu tam şurada. Zona Duomo ve çevresini kapsayan birinci bölgenin etrafını çevreleyen saat yönünde sıralanmış toplam 9 bölge yani "Zona" Comune di Milano'yu oluşturuyor. Zucca Şimdilerde tabelası kaldırılıp yerinde ışıklı Campariamo tabelası vitrinde parlasa da o Giuseppe Verdi'nin, Antonio Toscanini'nin favori kahve köşesi. 1867'de açılıyor, sonra tabelası sık sık 1915'te açılan Campari ile yer değiştiriyor. 100 yılı deviren kafe ve Campari bu köşeyi hiç bırakmıyor. Dilerseniz Galleria'ya bakan koltuklarda bir kahve, dilerseniz akşamüstü barda bir kokteyl ama illa ki uğranılacak tarihi bir köşe.. Milano'ya bilimsel bir toplantı için üç günlüğüne gitmeden önce notlarınızı okudum. Sehirde görülecek ve gezilecek yerleri o kadar eğlenceli, net ve güzel yorumlayarak yazmışsınız ki çok çok memnun oldum. Teşekkürler. Çok teşekkür ederim. En sevdiğim şehirle ilgili yazılarım üzerine böyle bir yorum almak harika. Beni çok mutlu ettiniz. Umarım seyahatiniz çok keyifli geçer ve siz de Milano'yu çok seversiniz. İyi seyahatler.. Çok çok güzel ve yararlı bir yazı olmuş, elinize sağlık, okudum, notlar aldım, sayenizde gitmeden önce epey bir bilgi edindim.