Paris her zaman iyi fikir.. Her günü güzel.. Her günü -ayrı- güzel.. Renkli.. İnsanın içini yaşam enerjisi ile dolduran bu şehirden çok güzel bir gün var bugün Gezici Günlük'te.. Louvre Müzesi girişindeyiz. Meşhur piramit girişin önünde inanılmaz uzun bir kuyruk var. Henüz sabahın dokuzu ama kuyruk şimdiden uzun.. Peki bizim bu kuyrukla alakamız var mı? Elbette hayır!.. Biz müze giriş biletlerimizi bir gün önce Champs Elysees'deki Virgin mağazasından aldık. Bir gün önceden alınan bu biletler, bize ikisi de birbirinden beter gişe ve giriş kuruğunda beklemeden Passage Richelieu'den müzenin içine direkt ayrıcalıklı giriş imkanı sağlayacak. Aynen biletin vadettiği gibi oluyor; sarayın heybetli ve zarif Richelieu kapısından kibar bir karşılama ile içeri alınıyoruz. An itibarı ile Louvre'dayız. Bu müzeye ikinci gelişimiz. İlki yıllar önce ve -utanarak söylüyorum- sadece "evet, geldik, gördük" şeklinde hızlı ve özensizdi. Oysa bugün müzenin hakkını vermek üzere buradayız. Biraz dersime çalıştım, hangi salonlara ağırlık vereceğiz, nereleri atlayabiliriz önceden planladım. Bugün buraya ayrılmış olsa da bu müzeyi bir gün içinde gezmek olanaksız olduğundan maalesef ilgi alanlarına göre sitesini inceleyerek bir ön planlama yapmak şart. İnternet sitesinde bu planlama için tüm detaylar var.. Yine tecrübelerime dayanarak biliyorum ki ilk olarak Mona Lisa'yı görmeye gitmezsek daha sonra dev bir kalabalığın arkasında uzaktan bakmak zorunda kalacağız.. Çünkü ne yazık ki diğer eserlere bakmadan -hatta Mona Lisa'ya bile bakmadan- sadece fotoğrafını çekmek isteyen çok insan var!.. Bu kez sakin bir şekilde Mona Lisa'yı izledikten sonra planladığımız diğer salonları sırasıyla gezmeye başlıyoruz. Yeri gelmişken bir ipucu vermek gerekirse bu müzeyi gezenlerin Piramit girişini, Perrault Revağı'nın görkemli sütunlarını, Zemindeki Ortaçağ Hendekleri'ni ve dışarıda bahçelerin başladığı noktada kemerli kapı girişi Arc de Triomphe du Carousel'i görmesi önerilir. Ayrıca müzenin tek şaheserinin Mona Lisa olmadığı, Milo Venüsü ve heybetli Marly Atları'nın da ilgiyi hakettiği söylenir.. Sonuna kadar katılarak müze içindeki gezimize yeri geldikçe bu noktaları da ekleyerek gezmeye devam ediyoruz. İlk yorgunluk alametleri ile kahve molasının zamanı olduğunu anlıyoruz. Molamız Cafe Marly'nin Louvre'un bahçesine bakan terasında. Şehrin gözdelerinden Cafe Marly, Hotel Costes grubunun şık işletmelerinden biri. Aslında daha çok balkon diyebileceğimiz bu bölümde oturup kahve ve bir taneyi bölüşmek üzere Tarte Tatin sipariş ediyoruz. Kahve keyfimiz Louvre'un avlusunu dolduran yüzlerce insanın renkli görüntüsü ve elbette Piramit manzaralı.. Bu keyifli dakikalara güneş de eşlik edince aslında tüm gün böyle oturabilirim ama vakit yine sanata konsantre olma vaktidir diyerek kaldığımız yerden yine müzeyi gezmeye devam ediyoruz. Müze içinde zaman zaman tabloların karşısında şövalesini kurmuş bakarak tabloyu çalışan ressamlara rastlıyoruz. Bunlar yönetimden izin alarak çalışan resimseverler. En çok onları kıskanıyorum. Bu şehirde yaşıyorlar ve imkanlardan sonsuz faydalanabiliyorlar.. Ben de burada çalışabilmek isterdim.. Yine birçok salondan geçiyor, bir çok eserle büyüleniyoruz.. Öğle yemeği için plan biraz farklı. Ne şık bir bistro, ne bir fast food dükkanı, doğruca Louvre içindeki McDonalds'a gidiyoruz. Biraz sıra, biraz kargaşa derken 10 dakika sonra elimizde kesekağıtları sarayın arka kapısından çıkıp Pont des Arts'a doğru yöneliyoruz. Aylardan Mart, güneş tam tepede, sıcacık.. Öğle vakti, herkes molada, etraf cıvıl cıvıl, Pont des Art keyifli.. Hemen ortadaki banklarda iki kişilik yer kapıyoruz. Köprüde meşhur kilitler, arabalarında bebekler, aşağıda nehir kıyısında koşanlar, uyuklayanlar.. Sağımda akordeonla az sonra Amelie başlayacakmış gibi melodiler çalan adam, solumda kocaman köpükten balonlar yapan adam.. E tabi yanımda da sevdiğim adam : ) Daha keyifli bir yemek molası düşünemiyorum ben.. Elimde bir Fransız bageti sandviç olsa belki daha doğru bir tercih olabilirdi, kabul ediyorum ama en hızlı ve en kolay olanı seçip vakti iyi değerlendirmek zorundaydık.. Bu güzel mola bitince müzede en sevdiğim bölümde sıra: Empresyonist ressamlar.. Birçok resmi Orsay Müzesi'nde, başka şehirlerdeki farklı müzelerde görsem de bu ressamların fazladan görebildiğim tek bir eseri bile beni çok duygulandırdığından bende her zaman yeri ayrıdır.. Louvre'da da birçok özel Manet, Monet, Renoir.. vs gördükten ve artık yorgunluktan bittikten sonra Louvre ziyaretini müzenin dükkanından aldığımız bir kitapla kapatıyoruz. Buraya kadar çok keyifli geçen günü keyifle sürdürmeye niyetliyiz. İstikamet Angelina (Rue de Rivoli, 226). Paris deyince olmazsa olmaz adreslerden biri Angelina benim için. İlk Paris ziyaretimden beri her seferinde mutlaka uğranır ve o enfes sıcak çikolatası içilir.. Bu gün de minik bir bekleme sırasını atlattıktan sonra zarif salona buyur ediliyoruz. Sıcak çikolata, tatlılar, makaronlar, sandviçler, herşey harika Angelina'da. Stanbdart olarak sıcak çikolatadan şaşmıyorum. Çok beğenilip ayrılması zor olursa diye şişelenmiş olarak da hazırlamışlar bu müthiş lezzeti.. Tabi bunu kahve ile kıyaslamamak içilebilen bir tatlı olarak düşünmek lazım; tadı o derece yoğun yani.. Yine bir fincanı keyifle içiyorum, tadı tam da hatırladığım gibi.. Bu moladan sonra ilk duraktan Metro'ya atlayıp otele dönüyoruz. Akşam için hızlı bir tazelenme ve hazırlık.. Biraz şık olmalıyız bu akşam.. Kapıların açılmasına 10 dakika kala Opera Garnier'in gişesindeyiz. Biletlerimizi yine daha önceden internet üzerinden aldığımız için gişeden sadece onları onaylatıyoruz. Paris Operası biletlerin aylar öncesinden tükendiği en kıymet verilen operalardan biri. Artık büyük prodüksiyonlar için daha çok Bastille'deki modern opera binası kullanılsa da bazı eserler ve özellikle konserler için hala Opera Garnier'de gösteriler düzenleniyor. Bizim tercih ettiğimiz gece Opera Bastille'de Aida Operası var, burada ise bir koro konseri. Belki Aida Operası çok daha cazip ama bu efsanevi opera binasını görmek uğruna tercihimizi konserden yana kullanıyoruz. Operadaki Hayalet'e konu olan bu görkemli opera binası bence şehirdeki "mutlaka görülecekler listesi"ne eklenmeli.. Dışı pastayı andıran binanın içi de bir o kadar görkemli ve görülesi.. Kubbe tavan resmi Marc Chagall'ın eseri.. Paris Ulusal Opera ve Balesi'nin programı internet sitesinden takip edilip birkaç ay önceden son derece uygun fiyatlı temsil biletleri alınabilir. Hatta bazı ücretsiz konser ve etkinlikler için de buradan rezervasyon yaptırılabilir. Giittiğim opera ve konserlerde en sevdiğim şey verilen aralarda bardan bir içecek alıp fuayede vakit geçirmek.. İşte o zaman şehrin yerlisini keyifle gözlemleme fırsatı buluyorum. Tüm gün sokaklarında dolaşsam da farkedemeyeceğim öyle çok detay oluyor ki, insanları buralarda daha iyi tanıyorum.. Konser bitiminde şöyle düşünüyorum: Konser pek güzel değildi ama Opera Garnier şahaneydi!.. Operadan sonra bir ilki gerçekleştirmek var planda: Şehrin en turistik akşam yemeği yenecek, hem de ilk kez!.. Paris'e gidenlere hep sorulan soru: Antrikot'a gittin mi? Evet, biz de artık bu soruya "gittim" diyebileceğiz!.. Le Relais de l'Entrecote, bilinen kısa ismiyle l'Entrecote'ün Paris'teki üç şubesi içinden sevdiğimiz bölge St. Germain'dekini (Rue Saint-Benoit, 20) tercih edip metro ile hemen ulaşıveriyoruz. En popüler olanı Champs Elysees köşesindeki (Rue Marbeuf, 15) şube herkesin ilk tercihi olduğuna ve bizim de rezervasyonumuz olmadığına göre Saint Germain daha mantıklı görünüyor. Zaten saat 22:00 hemen hemen, yani ilk servis ile masaya oturanlar kalkmıştır, ikinci hatta üçüncü servis olarak yer bulabiliriz. Bu tüyo aslında tüm popüler Paris restoranları için geçerli, eğer rezervasyon yoksa ve bir restoran mutlaka denenmek isteniyorsa çoğu zaman kalkan bir masaya ikinci servis olarak oturulabilir. Rezervasyon yaptırmayı hiç sevmeyen biri olarak tecrübe ile sabittir!.. Aynen düşündüğümüz gibi oluyor ve hala kalabalık olan restoranda kalkan birinin yerine kuruluveriyoruz. Alışıldığı üzere menü gelmiyor, sadece içeceklerimiz ve eti hangi derecede pişmiş tercih ettiğimiz soruluyor. Önce salatalarımız geliyor ardından da etlerimiz. Yanında bol patates kızartması.. Beklediğimden çok daha lezzetli buluyorum bu yemeği, iyi ki gelmişiz.. Minik önlüklü garson bayanlar vızır vızır çalışıyor, birinci parça eti bitene hemen ikinci parça sıcak sıcak servis ediliyor; ardından yine taze kızarmış patates.. Buraya da sırf Türkler geliyor diye zaman zaman dalga geçilse de bence burası ününü hakediyor. Gayet lezzetli ve keyifli bir yemek.. Yemeğin sonunda gecenin tek menüsü bırakılıyor masaya: Tatlı menüsü.. Buradan profiterol ve kahve seçip şahane yemeği taçlandırıyoruz. Yemeğin sonunda verdiğimiz parayı helal ederek memnun ayrılırken bir gün yine geliriz diye konuşuyoruz aramızda.. Geç yenen bu yemeğin ardından bir yürüyüş şart oluyor. Gündüzü ayrı gecesi ayrı güzel Saint Germain sokaklarında galeri vitrinlerine bakarak yürüyoruz. İlginçtir, Paris'te en sevdiğim şeylerden biri gece mağaza ve sanat galerisi vitrinlerine bakmaktır benim. Saint Germain galerileri ve Avenue Montaigne butikleri... Daha rahat inceliyor, odaklanabiliyorum demek ki.. Birkaç güzel sokaktan geçip her vitrinin önünde oyalandıktan sonra kıyıya varıyoruz. Şimdi gündüz yemek molası verdiğimiz Pont des Arts'dan bir kez daha geçeceğiz. Bu kez güneş yerine parlayan ay.. Köprü yine cıvıl cıvıl. Güzel havanın da etkisiyle birçoğu turist onlarca genç insan gruplar haline yere oturmuş, içiyor, sohbet ediyor, konuşup eğleniyor. Bir iki kişide gitar var; yani köprü yine müzikli ve neşeli.. Gece bu ortamda karşıya geçmekten öyle keyif alıyorum ki ağır çekim bir filmin içindeyim sanki.. Bu kadar dolu, bu kadar güzel hatta kusursuz bir gün çok sevilen bir yerde bitmeli: Le Fumoir. Yine Louvre yakınında Rue l'Amiral Coligny, 6 numara. Tam bir şehir barı.. Arka tarafta şık bir yemek salonu, önde seçkin bir kalabalığı önünde toplayan uzun bir bar. Paris iyi ki İstanbul gibi değil; bir mekan bir süre popüler olup sonra kapanmıyor. İyi yerler uzun yıllar aynı şekilde hizmete devam edebiliyor ve biz de çok sevdiğimiz Le Fumoir gibi bir mekana her zaman gelebiliyoruz. Aslında barda takılıp kokteyl içmeyi sevdiğimiz mekanda yorgunluğun da etkisiyle bu kez cam kenarında rahat koltuklarda cafe-cognac keyfi yapıyoruz.. İyi ki de cam kenarındayız. Bugün günlerden Cuma. Şehirde her Cuma 22:00'de başlayan geleneksel bir bisiklet, paten, kaykay turu var. O kadar çok kişi katılıyor ki uçsuz bucaksız bir geçit oluşuyor. Biz de saat geç olmasına rağmen bu turun patenliler kısmını Le Fumoir'in önünde yakalıyoruz. Hemen kapı önüne çıkıp ışıklı patenlerin, ıslık seslerinin geçişini izliyoruz.. İşte böylece bu harika gün, hemen barın ilerisinde saat birde yakalanan son metro ile otel yolunda bitiyor.. Son seyahatimden değil, geçmişte yapılan başka bir Paris seyahatinden 7. günü anlattım bugün size.. Paris'e kaç kez gittim saymıyorum, toplam kaç günüm geçmiştir sokaklarında, bilmiyorum. Orada geçirdiğim hiç bir günü bir diğeri ile asla kıyaslamıyorum. Hepsi birbirinden değerli benim için.. Ama şu anlattığım gün ne zaman aklıma gelse "One Fine Day" derim içimden.. Ve sanki sınırlı vakti olup da güzel bir Paris günü yaşamak isteyecek herkeste aynı etkiyi bırakır gibi geliyor bana. O yüzden işte o güzel günü anlattım size..


Avenue des Champs Elysees kuşkusuz Eiffel kulesinden sonra Paris'in en bilindik, en akla gelen yeridir. Her yabancı Paris gezisi boyunca en az bir kez bu bulvarda arz-ı endam eder. Akşamları kapısında uzun kuyruklar oluşan Lido Show, gece hayatının odak noktalarından biri olan The Queen, sinemalar, pasajlar, şık restoranlar, Paris'in en pahalı bistroları ve daha neler neler hep buradadır.


Fransız yazar "Paris'e iki harf daha eklersen cennet olur" demiş.. Bu sözü gördüğümde bu seyahatin konu başlığı "ParisParadis" olmalı dedim kendi kendime. Yılın bitmesine birkaç gün kala kısacık bir Paris kaçamağı yaptık. @evisual'ın doğumgünü sebebiyle üç günlüğüne kaçıp gidilen ve yine hiç doyamadan geride bırakıp dönülen sevgili Paris. Sevip özlenen klasikler, yeni keşifler, deli gibi uzun yürüyüşler, duvarlar, sokaklar... İşte bu seyahatten öne çıkanlar, akılda kalanlar.. Frenchie / French To Go Sentier civarının bu gözde mekanı, Rue du Nil'e restoranı, şarapevi, bakkalı ve hızlı servis restoranı ile boydan boya yayılmış durumda. FrenchieToGo'nun sandviçleri pek meşhur. Biz noel rehavetindeki Paris' te en çok kahvaltılarına müdavim olduk.. Mekanla mutfağı ayıran masada oturup mutfakta olan biteni izlemek de son derece keyifli.. İçinden malzemesi fışkıran o nefis öğlen sandviçlerinin yanısıra kahvaltıda çok başarılı bir Eggs Benedict Pastrami var favorim olan. Bir de muhakkak Elixia Limonata'nın tadına bakılmalı. Şarap barı ve Frenchie To Go için rezervasyon gerekmiyor ve güzel olan; To Go haftanın her günü açık!.. Canal Saint Martin Daha önce sırf kanalı anlatan bir postum var zaten; onun için şimdi tekrar uzun uzun anlatmak niyetinde değilim. Ama her geçen gün değeri daha da artıyor, çevresinde çok hoş mekanlar gelişiyor kanalın. Kıyısından, üzerindeki köprülere ine çıka Bastille'e kadar uzanan bir yürüyüş ya da Metro ile gelip hemen Rue Lancry'e dalmak, Le Cintquante'de iki kadeh, sokağın diğer barlarında mini safari -hangisi kalabalık keyifli ise.., belki Yoshi World'de sushi, açıksa Ten Belles'de kahve.. Açıksa diyorum çünkü ben onların adını "Tembels" olarak değiştirdim artık. Noelse Noel; bir kahve için bu kadar naza çeker mi insan kendini canım?.. Konu kanaldı, uzatmayayım; buralar güzel işte; başka bir Paris, zaman ayırın, belki hoşunuza gider.. Cafe Craft Burası bir "Coffice". Kahveni içerken kendi ofisin gibi kullanabileceğin, şarjlı, internetli, çıktılı, atıştırmalı kafe /ofis. Freelance çalışanlar, öğrenciler için şu an Paris' in en sevilen kafe/ofisi kesinlikle Craft. Bunda Paris' in güzel bölgelerinden Saint Martin kanalına yakın olması, stil sahibi dekorasyonu muhakkak etkilidir. Ama bence asıl neden çok iyi kahvesi. Saati 3 'luk kullanıma bir fincan içecek dahil. Hala tadı damağımda olan nefis bir Guatemala demlediler bana.. Burayı çok sevdim. Le Cafeotheque Kahveseverler rahat olsun; daha önce blogda birçoğunu paylaştığım Paris'in pek havalı, en yeni nesil kahve dükkanları Noel tatili nedeniyle kapalıydı; çok iyi kahve içemedim... Ama neyse ki bohem ve rahat havası ile popüler La Cafeotheque açıktı da çekirdeğini kendimiz seçebildiğimiz güzel Macchiato içip, ev için de çekirdek kahve alabildik. Bu arada Macchiato diyerek büyük bir yanlış yaptığımın farkındayım. Zira bu kahveye Paris'te Noisette demezseniz öyle uzuuun uzun yüzünüze bakıyorlar!.. Cafeotheque servisi bu kadar yavaş olmasa iyi bir kahve dükkanı aslında.. Comme A Lisbonne Önünden geçerken dışarı yansıttığı sıcak, samimi havasına kapılarak kendimizi bir anda içeride bulduğumuz bu Lizbon esintili küçük lokanta bizi hiç yanıltmadı. Açık mutfakta özenle hazırlanan Çorba/Salata öğle menüsü, yanına bir bardak Porto ile kesinlikle mutlu ediyor.. Bu mekanı instagram'da paylaştığımda altına Marais'de yaşayan ve bu mekanın komşusu olan birinden yorum geldi; son dönemde en sevdiği mekanmış, o da bayılıyormuş, yandaki pastane bölümünü de es geçmemek lazımmış." Bir mekanla ilgili orada yaşayan birinden onay gelince daha mutlu oluyorum keşfimden, yanılmadığımı anlıyorum.. Comme a Lisbonne'da yemek üstüme kahvenin yanında bir minik Pasteis de Nata da mutlaka tadılmalı.. So Pi! İlk Paris seyahatimizden beri Pigalle hep sevdiğimiz, ya akşamüstü ya gece mutlaka uğranan duraklardan. Artık tarihe karışan pavyon kılıklı Folie Pigalle'de ne techno dj setler, ertesi geceye bedava giriş kapmak için erkenden kapıda bitmeler... Onlar bitti, Le Sansouci'de kalabalığa karışmalar, La Carmen saatini beklemeler, arada Chez Moune'a, Le Lautrec'e bar safariler başladı.. Pigalle hep oldu bizim Paris'imizde.. Ara sokak keşifleri hep sevildi. Şimdilerde Marais'nin tahtını sarsacak deniyor; nihayet keşfedilmiş. Rue des Martrys'de Pazar günleri kurulan pazar ile Rue Notre Dame de Lorette arası şimdilerde güney Pigalle "So Pi". Martrys'de no.46 Rose Bakery molası, Le Deppanneur'da hamburger ya da kokteyl, dükkanlar dükkanlar.. şimdilik ilk hedefler. Marais, Marais, Marais!. Çünkü neden? Haftanın her günü, her koşulda öğle saatlerinden itibaren dükkanların açıldığı, kafelerin hareketlendiği, sokaklarının neşelendiği ve gece yarısına dek canlılığını hiç kaybetmeyen yegane semt.. Kozmopolit, stil sahibi Marais. Sayısız dükkanına, avlu içlerindeki indirimli butiklerine dikkatli bakmalı.. Bu kez semtin en sevilen dükkanlarından biri de "De Bouche a Orielle Maison" oldu. Sebebi vitrinde görüp hemen içeri koşup kaptığımız kahve fincanı aksesuarı baykuşlar.. Gelecek günlerde kendilerini coffeewithgezicigunluk fotograflarımda görmeniz muhtemel. Le Fumoir Ponts des Arts ve Louvre yakınındaki Le Fumoir her seyahatte bir şekilde mutlaka var.. İlk günün akşamında mutlaka Le Halles'den kıyıya doğru yürüyüp Pont Neuf'ten önce adaya sonra karşı kıyıya geçilecek. Eyfel ta uzaklardan ilk o an görülecek. Bu, Paris'te olduğunu idrak ettiğin an. Önce St Michel, sonra St Germain sokakları, küçük kafeler, kalabalıklar içinde belki önce küçük bir mola. Galeriler arasından yürüyüp vitrinlere bakarak tekrar Seine Nehri. Ve illa ki Pont des Arts. Köprüden geçilecek, manzara seyredilecek, sevgiliye öpücük verilecek. İşte tüm bunlardan sonra hızla yürüyüp Le Fumoir'in barından bir sandalye çekilecek. Akşamın ilk saatlerinde en keyifli adreslerden biri burası. Barda biraz vakit geçidikten sonra kendini çok daha iyi hissedersin. Sonuçta artık net: Kesinlikle Paris'tesin!.. Sacha Finkelsztajn Bu fırın, her seyahatin bir gününü elimizde poşeti ve o poşetin içinde de mis gibi bir paskalya çöreği ile geçirmemize sebep olan yer. Marais'deki Rue de Rosiers'in numara 27'si. Hani o sapsarı boyalı, vitrini paskalya ile dolu salaş dükkan.. Her seferinde o paskalya alınıp bazen orada gezerken bitiyor, bazen de bir parçası eve kadar bizimle geliyor. Bu kez eve gelen yarım paskalya Pazartesi kahvesine eşlikçi oldu.. Georges Şehirde atlamadan her seferinde uğrayıp şehre baktığım manzara alanlarım var benim. Pompidou'nun çatısındaki kafe/restoran Georges da onlardan biri. Gündüz başka, gece başka güzel. Hiç yemeğe gelmedim ama birşeyler içmek için de gayet keyifli bir adres. "Onu da yapmam, sadece manzaraya bakarım" derseniz Pompidou'nun dıştan giden o mimari harikası yürüyen merdivenlerini takip edin. "Bi' arkadaşa bakıp" çıkın! Bu arada şu sıralar Centre Pompidou'da Jef Koons sergisi var modern sanat adına ve görülmeye değer.. Masion du Chocolat Bu kez Eclair de Genie'den yiyeceğiz diye planlamıştık ama onun Marais'deki dükkanın içine girip eklerlerin üzerindeki dekorasyonları doğaldan uzak bulunca yine ekler adresimiz Maison du Chocolat oldu. Yine pişman değiliz, yine inanılmaz derecede iyi idi. Yeni keşfim ise makaronlarının da benim damak zevkime çok uygun olduğu. Çikolatalısı kalp ben.. BHV/Printemps Tamam itiraf ediyorum Paris'e gelince bir "çok katlı mağaza"ya girmeden olmuyor!.. Hayır kendini deli gibi alışverişe vermek için değil elbette. Aradığın birşeyler sadece orada olabiliyor mesela. Ya da kesin almayı planladığın birşeyleri toplu halde tax free'den faydalanarak kapmak istiyorsun; bunun gibi şeyler.. İşte bu sebeple seyahatlerde çok işime yarayacak omuz askılı yeni model Longchamp Le Pliage ve yeni takıntım Pijama için tercihimiz BHV oldu. İlk kez bu mağazaya giriyorum. Marais, Hotel de Ville'de. Burası da Le Bon Marche gibi daha çok şehir insanının tercih ettiği ve o çok popüler olanlara göre daha sakin ve nezih bir mağaza; ayrıca içinde Urban Outfitters ve Anthropologie de var.. benim hoşuma gitti. Printemps ise -hep söylediğim gibi- alışverişten çok manzarası için mutlaka bir girip çıktığım yer.. Yine çıkıp çatısından güzel Paris'e bir baktık tabi. Ha bu arada çatıya ulaşmaya çalışırken Kusmi Tea'den çay ihtiyacımızı, Maison du Chocolat'dan tatlımızı, ev bölümünden birkaç yeni fincanı da kapmış olabiliriz!.. Rue Saint Saveneur Son dönem Paris ziyaretlerinde konaklama ve günlük hayata karışabilme anlamında en sevdiğim bölgedeki, kendi halinde görünen bir sokaklardan biri.. Ama öyle pek de kendi halinde değil.. Sokak boyu küçük şarap barları, tapas bar, kafeler, organik yaratıcı mutfaklar, favori burger atölyesi Big Ferdinand, gurme dükkanlar, çok sevdiğim Cocktail Club ve hatta jazz kulübü bile var.. Eğer Rue Montorgueil'deki mekanları ziyarete bu bölgeye gelirseniz bu sokağı hem yeme içme heö de eğlence için joker yapabileceğinizi aklınızda bulundurun. Moonshiner Rue Sedaine No.5'te küçük bir pizzacı var. Adını hatırlamıyorum; Da Vito olabilir ki, önemli de değil.. Kapısını açıp içeri girin ve dosdoğru dipteki soğuk hava deposunu andıran kapıya ilerleyin. Hiç çekinmeden açıp içeri girin.. Şimdi bir kapı daha var. Onu da açtıktan sonra.... Voila!! Moonshiner'dasınız!. Gizli saklı kokteyl barlarının en iyi Paris temsilcilerinden biri.. Her şey bir yana Paris'in sırlarından birini daha keşfetmenin tadı, kutuplara bayrak dikmek kadar heyecan verici. Tamam biraz abartmış olabilirim ama bence bir akşam mutlaka uğranmalı.. Çok şık bir yer değil; rahat ve samimi. Fiyatları da Paris standartlarında gayet uygun sayılabilir. Zaten çok küçük bir yer ama kesinlikle barda yer bulmaya çalışın; en keyiflisi.. Colette Water Bar Birçok adres noel tatili sebebi ile kapalı olunca bir kurtarıcı da eski dost Colette oluyor. Yazbukey broş alma hayalim yarım kalıyor; kalmamış. Vahram Muratyan'ın almayı planladığım kitabı Tick Tock ise elime alınca çok boş geliyor, bırakıyorum. Sergi alanında geçen yılki James Franco sergisi kadar çekici bir şey yok.. Hep bir müzik albümü çıkar buradan alınacak ama bu kez o bile çıkmıor. O zaman alışveriş faslını atlıyor ve bodrum kattaki Water Bar'a yöneliyoruz. Tüm masalar dolu, Paris'in şık sokak stili canlı örneklerle arz-ı endamda.. Keyifli bir öğle yemeği yerken gözüm duvarlardan Amerikan servise kadar her yeri kaplayan yeni yıl temalı ayılı illüstrasyonlarda. Çok tatlılar. Le Malongo Cafe Saint Michel ile Saint Germain arasındaki yolda karşımıza çıkan Le Malongo Cafe'nin mağazasında sayısız kahve çeşidinin yanısıra harika fincanlar çıkıyor karşımıza. Aslında kahve bile alınabilirdi belki ama fincanlardan bir çifti kapıyoruz hemen. Oturacağınız sayısız kafede fincanlarda logosuna rastlayacağınız Malongo, Nice'te kurulmuş yerel bir kahve markası.. Cafe de L'Industrie Rue Sedaine No.10'da tesadüfen bulduğumuz Industrie biz yemekten yana mutlu etti. Kocaman köfte ve yanında fırın patatesi ile Steak Hache yanında birer bardak kırmızısı, birer kahvesi ile iki kişi 33 'ya hızlı karar verilmiş iyi ve ekonomik bir yemekti. Hemen karşı köşesinde bir de şarap barı olan lndustrie, tam Fransız havasını oldukça samimi bir şekilde yansıtan sıcacık bir mekan.. Barbara Rihl Yapacak bir şey yok; çantalarını, pasaport kılıflarını, seyahat temalı illustrasyonlar ile bezenmiş herşeyini seviyorum. Biri Marais'de biri Rivoli'de olmak üzere iki dükkanı var; henüz tanışmadıysanız tanışmanızı isterim. Anti Cafe Rue Quincampoix'deki kafe/ofis Anti Cafe Pompidou civarındaki hareketli hayatın içinde adeta kurtarıcı niteliğinde. Bir saati 4 , tüm günü 16 olan internet kullanımına, sınırsız kahve ve içecek, meyve ve açık büfe tatlı tuzlu atıştırmalıklar dahil. Bu kadar kalabalık olmasına bakılırsa bu çevrede büyük bir açığı kapatmış gibi görünüyor. Laduree Charles de Gaulle havalimanında Laduree hemen her uçuş kapısına bir seyyar makaron tezgahı koymakla harika bir şey yapmış. Böylece son dakikada en taze şekli ile makaronlarını alıp evine, sevdiklerine taşıyabiliyorsun. Bu arada mevsimin makaronları arasından Nespresso'nun özel serisinin tatlarında üretilmiş olanlar -özellikle chocolate mint çok başarılı. Avenue Montaigne Gündüz vakit kalmadıysa eğer, gece de olsa mutlaka bir kez yürünür Avenue Montaigne ve çevresinde; tüm butiklerin vitrinleri sırasıyla incelenir.. Eyfel de çok güzel görünür bu caddenin sonundan.. Yine uğrandı, yılbaşı ışıltısındaki vitrinlerine doya doya bakıldı. Cadde üzerindeki Champs Elysees tiyatrosunda -ki Fazıl Say da her yıl burada konser verir- yıllar önce yine bu tiyatroda izlediğimiz Flamenko gösterisinin aynısı vardı tesadüfen.. nostalji yaptık. Matamata ve Folks and Sparrows. Büyük ümitler ile gittiğimiz bu iki kahve dükkanı da büfeden bozma ortamları ile beni şaşırtıyor. Matamata zaten iki karış; Folks ans Sparrows daha büyük ve biraz daha özenli ama başrolde şarküteri tezgahını görünce "yok, ben vaktimi burada harcamam" diyorum. Kahveleri güzel, sandviçleri sıradışı ve lezzetli olabilir. Hatta eminim ki öyledir ama bu iki adres artık benim listemde yok. Broken Arm Hem harika bir kahveci hem de konsept mağaza Broken Arm kapalı olduğu için en içimi burkan yer. Bazen kapalı olduğunu bile bile vitrine yapışırsın.. yapıştım. Belleville Brulerie Daha önce de paylaştığım Beleville de Noel tatiline kaçarak kalbimi en çok kıranlardan. Cumartesi saat14:00. Biz oradaydık ama onlar yokru!. Zaten sadece Cumartesi günleri belli saatlerde açılan şehrin en iyi kahve kavurucusu Bellville'den hem çekirdek alamamak beni ağır yaraladı. Neyse ki Belleville sokakları sanatla dolu da duvarlara bakarak teselli buldum. Le Rcyclerie "Sen şu an şehrin en uç noktasında kalıyorsun ve eğer sen de diğerleri gibi kapalıysan çok vaktimi almış olacaksın.. Seni bahara bırakıyorum; hala modan geçmemişse sonra görüşürüz!" diyorum kendisine.. Charles De Gaulle Havalimanı'ndan şehir merkezine ulaşmak için RER'in B hattını kullanmak mümkün ve bu yolculuğun bedeli 1 Ocak 2015 itibarı ile 10 ; Roisy Bus ise 11 . Uzun konaklama ve bol toplu taşıma kullanımı için www. ratp. fr sitesinden turistik biletler ParisVisite ya da daha yerel bir tercih olarak Navigo sistemlerinin ayrıntılarını incelemelisiniz. Saat, zamanlama önemli. Ne demek istiyorum? Her semtin, her sokağın, her mekanın doğru saati var. Tutturamadığın zaman boş, keyifsiz, ruhsuz oluyor. Ya da görünce ay bu mu diyorsun kendine; ısınamıyorsun.. Yani eğer bu yazıyı şu an yakında yapacağınız bir Paris seyahati için okuyorsanız bu hassas noktayı da dikkate almanız için uyarıyorum. Bu Paris seyahatinde her zaman doğru zamanda doğru yerde olmanızı ve her anından çok keyif almanızı dilerim.. Paris'e benden sevgiler..


Birgün çıkıp bana deseler ki "Bundan sonra sadece seçtiğiniz bu üç yere gideceksiniz; yeni yer yok, başka yer yok, doğru yerleri seçin ve bundan sonra dilediğiniz sıklıkta ziyaret edin.." .... yani kim diyecek böyle bir şeyi ama diyelim ki dediler.. cevabım ne olur herhalde az çok tahmin edersiniz.. Tamam. Almanya, Fransa ve İtalya!. Kabul ederlerse ne mutlu bana; yok sadece üç şehir derlerse mecburen cevap daralır: Berlin, Paris. Milano!. Bana çok sevdiğim "şehir hayatı"nı dibine kadar hissettiren gitmekten hiç sıkılmayacağım, biri "pışt" dese hemen koşacağım üç şehir.. Beni bana yaşatan, beni bana anlatan şehirler.. İşte onun için yeniden bir Paris! Bayram tatiline yönelik planımızı çok önceden yapmış olmamıza karşın tatil süresinin uzadığını anladığımız anda bu günler boşa geçemez diyerek hemen bakıyoruz ucuz bilet fiyatlarına. Seçenekler arasında Paris'i görünce de bir saniye bile düşünmeden basıyoruz "Satın Al" tuşuna!.. Küçük bir valize birkaç giysi ve heyecanımızı attığımız gibi yoldayız!.. Yıllardır bilmem kaçıncı Paris seyahatimiz. Ama hiçbiri bir öncekinin aynı değil. Bu şehir sınırsız, seçeneği sonsuz. Nasıl bakarsan, ne görmek istersen onu verecek gücü var sana. Uçaktan inip havaalanından RER'in B hattına atlıyor ve Gare du Nord'da iniyoruz. O istasyondan şehre doğru attığım ilk adımı hep seviyorum. Pırıl pırıl bir Paris güneşinde garın etrafındaki bistroların öğlen cıvıltısı arasında yürüyoruz. İlk trafik lambasında beklerken şehrin hareketini, gürültüsünü, bana iyi gelen o güzel enerjisini nefes gibi içime çekiyorum.. Bir metro aktarması yapmak yerine otele kadar yaklaşık 1 km. yolumuz var.. en güzeli işte! Paris'teyim ve otelime doğru gitmekteyim.. Bu kez son birkaç seferde kaldığımız semtten biraz daha uzak yeni heveslisi olduğumuz bir semtteyiz. So-Pi!. Son ziyaretimiz kışa denk geldiği için yeterince tadını çıkaramadığımız South Pigalle bu mevsim için çok doğru bir alternatif gibi görünüyor. Şehrin Bo-Bo'ları So-Pi seviyor!.. Bu bilmece gibi oldu; hemen açıklıyorum.. Le Marais'yi artık turist istilasına teslim eden Paris'in Bohem/Burjuva kesimi son dönemde Pigalle'de Rue des Martyrs ve Rue Notre Dame Lorette çevresinde açılan mekanları mesken edinmiş, kendilerine alternatif bir semt yaratmışlar.. Bunu zaten daha önceki Paris Paradis yazımı okuyanlar biliyor ama bu kez daha çok vakit ayırma şansı bulduğumuza göre So-Pi'den biraz daha adres ve detay paylaşmak güzel olur diye düşündüm.. Bir kere semtin en iyi kahve dükkanı KB Cafeshop. Kahve çekirdekleri Berlin Five Elephant'tan, demleme kahveler süper!. Semtin en hareketli köşesini kapmış; erkenden açıp geç kapatarak Paris'te içmeye yeltenip kapalı denk geldiğin tüm kahvecilere inat tıkır tıkır işliyor. Ha, servis hafif yavaş, ya sabır çektiriyor; o kadar olur!.. Le Marlette kahvaltının adresi. Mini Fransız tarzı ya da geniş brunch.. Burada da kahveler Coutume Lab'dan. Sabah bir pastane köşesinde uzunca bir kuyruk görürseniz bilin ki orası Arnaud Delmontel'dir ve herkes kruvasan kuyruğundadır.. Rue Clauzel mutlaka geçilmesi gereken sokaklardan. Bu sokaktaki konsept mağaza L'Oeuf -ki birkaç küçük dükkandan oluşuyor- ve vintage tutkunlarının vazgeçilmezi Troc en Stock dikkate değer adresler.. Daha önceki yazımda bahsi geçen Le Depanneur'un yanına bu kez akşamüstü atıştırmak ve takılmak için favori adresim gastrobar La Buvette'i ekliyorum. Küçük porsiyonlar halinde hazırlanan tabakları arasından denediklerimizin tümü tartışmasız enfes; mekanın lokallik dozu, atmosferin sıcaklığı gayet kıvamında.. Bu arada aynı caddede de keyifli dükkanları atlamamak lazım.. Biz Apres Reflexions'da eskiler arasında biraz vakit geçiriyoruz, arada bir de sürekli yokuşu tırmanıp araçlara kırmızı yandığında caddeyi süzülerek inen kaykaycıyı çaktırmadan izlemeyi de ihmal etmiyoruz!. Semtten akşam önerilerim arasında canlı konser dinleyebileceğiniz Bus Palladium var -ki gittiğimiz akşam denk geldiğimiz Ollebirde'nin artık resmi hayranlarıyız!.. So-Pi'nin popüler barı Glass'ta bir kokteyl, çoktan seçmeli viski ya da bir kraft bira da keyifli bir seçim olabilir. İşte semtimizin ilk akla gelenleri bunlar.. Rue des Martyrs'e yürüme mesafesinde Hotel Gerando'da, çatı katında kaldık bu kez.. Pencereyi açtım mı sevdiğim Paris çatıları, bitkili, bisikletli balkonlar, pencerelere dikkatle bakıp içerideki yaşamlara 10 saniyeliğine sızmalar.. Elbette Paris'te güzel sokak pek çok ama bu seyahatimizde özellikle geçtiğimiz birkaç sokağı paylaşmak isterim. Özellikle Instagram'ın seyahatleri neredeyse şekillendirdiği şu günlerde renkli fotoğrafların çekilebileceği, moda çekimlerinin yapıldığı, bloggerların istila ettiği sokakları siz de bilin istedim. Rue Cremieux tartışmasız Paris'in en renkli sokağı. Her ev farklı bir renk, duvarlarda neşeli detaylar var. Eğer bisiklet kiralarsanız mutlaka rotanıza bu sokağı ekleyin.. Montmartre'daki Rue Cortot da yine görülesi, sakin ve zarif sokaklar. Sabah Montmartre henüz sakinken yukarı doğru tırmanıp renkli sokaklarında birkaç kare fotoğraf çekmek iyi bir fikir gibi görünse de buraları tenha bulmak imkansız.. Kalabalıklar arasında zar zor birkaç fotoğraf çektikten sonra Sacre Coeur'un arkasından Paris merkezinin zıt yönünde, Rue de Mont-Cenis sokağının sonundaki güzel merdivenlerden aşağı inince kendi halinde sokaklar başlıyor.. Köşelerinde turistsiz, sakin kafeler olan sakin sokaklardan Porte de Clignancourt'a kadar yürüyünce tam meydanda eski tren istasyonu La Gare Ornano'da konumlanan La REcyclerie'ye ulaşılıyor. Rayların iki yanında kurulan mini bit pazarı, içeride tabldot usulü brunch, öğleden sonrası için de atölye çalışmaları var. Mekan popüler, bir hayli kalabalık; eh, hafiften de kuyruk oluyor. Müthiş iyi bir kahvaltı değil belki ama ortam çok keyifli.. Kahvaltının ardından istikamet Paris'in o meşhur bit pazarı Marche aux Puces. Meydana yakın olan "Çarşamba Pazarı" kılıklı tezgahları es geçip doğrudan Rue des Rosiers içinden pazara giriş yapmanızı öneririm. Buradan itibaren farklı isimlerde sağlı sollu pazar alanları göreceksiniz. Antikanın her türlüsü, porselen, kitap, aydınlatma, plak, koltuk... aklınıza gelen her türlü son derece stil sahibi eski eşya bu pazarların içinde. Benim yıllardır en sevdiklerim tarihi yapısı ile Marche Dauphine ve tüm renkliliği ile Marche Paul Bert. Burada tezgahlar arasında vakit geçirin, yorulunca Bistrot Paul Bert ya da Mademoiselle Steinitz'de mola verin, kalabalığı, insanları, eşyaları ve evcil hayvanları izleyin; burada olmanın tadını çıkarın... Bu pazar hem çok güzel hem de bana göre Fransız kültürüne dair belgesel niteliğinde; muhakkak vakit ayırın ve kendinize buradan bir anı almayı da ihmal etmeyin. Benim bu seferki ganimetim 4 tanesini 8 Euro'ya aldığım Badonviller tabaklarım. Bir tanesi baya zedelenmiş, hatta çatlak ama önemli olan bu değil ki.. Bu sayede Fransa'da porselenleri ile ünlü Bodonviller diye bir kasaba olduğunu öğrenmişim, daha ne isterim.. Buradan dönüşte güne yine hareketli devam etmek için metro'ya atlayıp Saint-Michel ile Saint-Germain arasındaki canlı sokaklarda takılmak iyi bir fikir olabilir.. Onu yeni semtlerle aldatsak da yine de hala Pazar öğleden sonralarında Marais'den vazgeçemiyoruz!. Bu kadarla da kalsa iyi; her fırsatta ayaklar oraya doğru kendiliğinden yöneliyor. Konsept mağaza Fleux'dan eve obje bakmak daimi favorimiz. Comme a Lisbonne'dan Belem turta almadan, Sacha Finkelsztajn'ın sarı vitrinine yapışıp paskalya almadan, Las du Falafel'de falafel kuyruğuna girmeden lezzet zinciri tamamlanmıyor!. Hoş, tam karşısındaki de fena falafel yapmıyor ve hatta döke saça yemektense King Falafel'de oturup porsiyon olarak yemek de sokaktaki babalara tüneyip yemekten daha iyi fikir gibi!.. Rue Vieille du Temple'da Le Pick Clop'un köşesi her seferinde durup illa ki bir kare fotoğraf çektiğim tipik Marais sahnesi. Bu köşe çok iyi bisikletli fotoğraf yapıyor!.. Rue du Temple, Rue Turenne, Rue des Rosiers, Rue des Archives Rue Franc Bourgeois, Rue de Roi de Sicile, Rue Saint Paul... diye diye tüm sokakları dolanacağım derken yol, huzurlu meydan Place des Vosges'a varıyor daima.. Küçük bir mola, Victor Hugo'nun evine bir selam.... Bu arada çok mağaza geziyor, ikonik çay evi Mariage Freres, Zadig Voltaire ve Sandro'ya da uğramayı unutmuyoruz tabi!.. Arada yorulunca La Voltigeur'da bir kadeh Macon molası.. Paper Boy'un olduğu sokak Rue Amelot giderek hareketlenmekte; takibe takip!.. Kağıttan origami rafları, kutuları, defterleri ile yeni favori kırtasiyem Papier Tigre, duyurulur! Nakış rozetler, broşlar pek moda; bu bağlamda Macon & Lecquoy markasına aboneyiz.. Abone derken 1, bilemedin 2 tane.. fiyatlar pek pahalı!.. Şuradan Anthony Bourdain Paris adreslerini paylaştığım yazıya hop bir göz atın; o adreslerden Verre a Vole'yi denedik ve çoooook fazla beğendik!. Baron Rouge akşama başlamak için en tatlı, en sıcak mahalle şarapçısı diyelim. Kapısının önündeki tezgahtan birkaç istiridye atıp kadehinizle ayaküstü takılın, ortamı seveceksiniz.. İlle de Saint Martin kanalı, ille de Rue de Lancry!.. Her seyahatte uğranıyor, gün geçtikçe daha keyifli bir bölgeye dönüşüyor.. Mutant'tan ucuz giysi, Le Cinquante'de bir kadeh şarap, Verre a Vole'de yemek, arka sokakta kitsch kafe/bar Cafe Bonnie, sinemaya dair herşeyi barındıran kafe/kitap/film dükkanı Potemkine... ve dahası.. Söylemekten bıkmayacağım, kanala vakit ayırın!.. Rue Fabourg St Denis, Rue Saint Savaneur, Sentier... İşte asıl mahallem.. buralar her geçen gün güzelleşiyor.. Paris'in pasajları enfes! Pek yakında sırf pasajları anlatan bir post yapmak niyetim.. ama o zamana dek favori öğle yemeği adresim Passage Choiseul'de çalışan kesimle birlikte sulu yemek kuyruğuna girmek; bilin istedim!.. Ob-La-Di'nin zemindeki karoları, Boot Cafe'nin ön cephesi... İkisinde de kahve övgüye değer değil ama fotoğrafta çok güzel çıkıyorlar, yapacak bir şey yok.. gidilecek!.. Bunlara bir de Ellsworth'de tatlı/kahve molası ve Jardin Palais Royal'de karton bardakta Cafe Kitsune molası eklersen son moda Paris karelerini tamamlarsın!. (Paris'te kahve ve kahvaltı için daha çok bilgi lazımsa tam şurada başlı başına bu konuya ait bir yazım var.. Kokteyllerden haberler: Benim mahallede Rue Savaneur'un yenisi AveK moda mekan.. BHV mağazasının terasındaki Le Perchoir şehre yüksek kottan bakmalık.. Pizzacıdan girilen gizli Moonshiner ve benim için tüm zamanların klasği Coctail Club'a bir de Sentier'de Le Conserverie'yi ekledik mi Paris kış kokteyl durakları tamam demektir. Quai d'Austerlitz'deki LeNüba da ismen burada dursun ama gelecek bahar havalar güzelleşene dek sırasını beklesin.. -Moutarde Façon Dijonnaise au Vin Blanc Grenache Patrice Boudignat. Bu destan gibi isim çok beğendiğimiz bir hardala ait. Hafif burunda hissedilen lezzetli hardal takıntınız varsa gurme dükkanlarda bu hardalın peşine düşebilirsiniz. Aesop'un sabunları KALP ben!.. Saint Honore caddesindeki dükkanına mutlaka uğramalı.. Son olarak bence Pont des Arts'dan geçmeden, Jardin du Palais'nin ağaçlı huzurlu bahçesinde yürümeden, Colonnes de Buren'de çizgili sütunlar arasında dolaşıp fotoğraf çekmeden Paris seyahati bitmez.. Eh, onları da yaptığımıza göre bir dahaki sefere dek hoşçakal Paris.. Biz seni yine özleyeceğiz.. Sen de özle. Paris'te harika bir gün isteyenler ONE FINE DAY'e.. İlk Paris ziyaretini yapacak olanlar PARIS etiketindeki tüm yazılara göz atmadan yola çıkmasın!.


Filmde morali bozuk olduğunda düşünmek ve sakinleşmek için kanala giden Amelie Poulin, cebinde sakladığı küçük taşları suda sektiriyor, hatta kanaldaki küçük balıkla dertleşiyordu... Kanal harika görünüyordu ve ben de orada olmak istiyordum. Yeni yıla denk gelen bir Paris seyahatimizde bir pazar sabahı bu dayanılmaz isteği gerçekleştirmek üzere metroya bindik. İstikamet kanala yakın olan Jaures durağı.. Metrodan inip kanal boyunca Saint Nehri istikametinde yürümeye başladık. Kimi zaman kanal kenarından yürüyor, kimi zaman kanal üzerindeki köprülere çıkıyor huzurun sakinliğin ve kış güneşinin tadını çıkarıyorduk. Filmde Amelie'nin üzerinde durduğu minik köprünün üzerine çıkmak yasak, bariyerler var. Çok dar ve suya yakın olduğu için engellemişler sanırım. Ama hiç önemli değil, her yer o kadar güzel ki, kesinlikle buraya kadar gelmeye değer! Eğer siz de Amelie'yi sevdiyseniz, eğer siz de standart turist olmayı reddediyorsanız, eğer sizde Paris'e dair çok özel bir 'anı' sahibi olmak isterseniz, kanala gidin..


Paris 13. bölge.. 9 kat, 4500 metrekare dev bir bina.. 105 graffiti üstadı.. 2013 sonunda yıkılacak olan binada dünyanın en büyük ve en etkileyici 'street art' sergisini gerçekleştiriyor... Aylar boyu hazırlığı süren proje sadece 1-31 Ekim arasında halka açılarak inanılmaz sayıda ziyaretçi ile buluştu. Ne mutlu ki onlardan biri de bendim! C215, HOPNN, Dan23, Seth, Vhils,... daha birçok sevdiğim sanatçının yanııra yeni ilk kez rastladığım sanatçıların işleriyle tanışmak harika bir deneyimdi. O bitmek bilmeyen uzun kuyrukta beklemenin her saniyesine değdi.. Paris seyahatime damgasını vuran bu inanılmaz etkinliğe ketılabilmek ne kadar mutluluk vericiyse binanın kısa bir süre sonra yıkılacak olması ve herşeyin sadece anılarda kalacak olması bir o kadar üzücü.. An itibarı ile ziyarete kapanan projeyi internet üzerinden hala ziyaret etmek mimkünken asıl heyecen verici ikinci aşama da başlamış oldu. Şimdi 1-10 kasım arası siteyi ziyaret ederek etkinliğin bir parçası olmak mümkün! nasıl mı? Piksel piksel eserleri dijital ortamda kurtararak.. Eserlerin korunmasına katkıda bulunmak için #tourparis13 adresini ziyaret edebilirsiniz notunu vererek sizi sergi alanının dışından çektiğim fotoğraflarla başbaşa bırakıyorum.. Resim galerisinde bulunan binanın içindeki graffitilere ait kolajlar instagram fotoğraflarından oluşturulmuştur.


Bugün blogda sizler için farklı bir Paris yazısı var. Yazıyı Gezici Günlük için, kısa bir süre önce Paris'te aldığı dil eğitimini tamamlayıp dönen arkadaşım Sinem hazırladı. Paris'te otobüs, metro, bisiklet ve hatta tramvay ile ulaşımın inceliklerini anlattığı yazısında aldığı dil eğitime de değinmiş.. Fransızca öğrenme planları olanların ilk bölümü dikkatle okumalarını; böyle bir planı olmayanların da direkt ulaşım bölümüne atlamalarını öneririm.. Kararımı ilk verdiğimde herkes gibi aklımda tek bir şey vardı. Paris lafını duyunca herkesin aklına aynı şey geliyorsa, neden benimkine de gelmesin? Aşk; ama nasıl kocaman, geniş ve sonsuz; sanata, müziğe, insana, doğaya, rahatlığa, kendine... Bavulumu sırtlanıp yola çıktığımda sanki kendime, içimde dolup taşan özgürlüğe doğru yol alır gibiydim. Tamamen de bilmiyor değildim; aslında Paris'e geliş amacım dil öğrenmekti. Amerika, Kanada ve İngiltere'nin yanısıra özellikle Fransa'da eğitim konularında gayet donanımlı olan Teori Eğitim beni hem bu amacıma hem de özgürce yaşama isteğime tamamen uyan bir programla tanıştırdı. "L'eta a Paris" adı verilen bu programla Sorbonne Üniversitesi gibi muhteşem bir okulun Fransızca dil kursuna katıldım ve "Cite Internationale Universitaire de Paris" adı verilen tamamı eğitimle uğraşan insanların konakladığı bir yerde kalma imkanı buldum. Yani aslında her şeyim Teori Eğitim tarafından sağlanmış bulunuyordu ve yapmam gerekenler bana danışmanlar tarafından anlatılmıştı. Fakat nasıl bir şeyi ancak deneyimlediğimizde tamamen anlayabiliyorsak, benim de tüm bu 'biliyorum ben' hislerim havaalanından çıkınca hafif bir sarsıntıya uğramaktan kendini alamadı. Aslında çok kolaydı, taksiye atlayıp gideceğim rotayı söyleyecektim. Fakat gözünün önündeki taksiler bildiğin taksilerden değilse ve daha önce deneyimlemediğin bir yerde paranı kaptırmak da istemiyorsan, gördüğün bunca lüks arabaya biner miydin? Hemen aklımda susmayan o 'hayır bunlar taksi olamaz bunlar başka bir şey' sesi yankılanmaya başladı ve 15 dakika boyunca bana daha samimi gelen bir taksi arayışına girdim. Fakat sonradan bunca çabanın aslında ne kadar da gereksiz olduğunu öğrendim; bu nedenle sizlere tavsiyem hiç vakit kaybetmeden ilk bulduğunuz taksiye yanaşıp rotanızı salık veriniz. Hem benim konakladığım yer Cite Universitaire'in hemen önünde hem de okuluma 1 dakikalık mesafede bulunan metro duraklarından ötürü benim için ulaşım her zaman oldukça kolaydı. Fakat sizler de Paris'e gittiğinizde maksimum 10 dakikada bir rastlayacağınız metro duraklarından edinebileceğiniz metro haritasına bir göz atarsanız veyahut internetten paris metro haritası şeklinde aratırsanız göreceksiniz ki; Paris'in her bir köşesine ulaşan ve aynı zamanda bir çok durakta birbirini kesen bu metrolar sayesinde istediğiniz yere ulaşabilirsiniz. Üstelik hiçbir metro, durakta belirtilen süreden geç ya da erken gelmiyor, böylece metro gelmezse geç kalırım gibi dertlerden de kurtulmuş oluyorsunuz. Metroya alıştıktan kısa bir süre sonra aklınızda 'şöyle etrafı göre göre gitsem ne güzel olur' gibi bir ses yankılanmaya başlayacak. Işte bu sefer diğer bir alternatifiniz tramvay olmakta. Benim için yine kullanması oldukça kolay ve rahat olan, çünkü yine Cite Universitaire'in karşısında tramvay durağı bulunmaktaydı ve odamdan durağa varışım 5 dakika bile sürmüyordu, bu ulaşım şeklinde şöyle bir durum da mevcut: Çok fazla şehir içine girmiyor. Fakat yine de çoğu durağında metrolara aktarma yapabilmeniz sağlanmış, bu nedenle her zaman istediğiniz yere götürmese de oldukça yakınına gitmenizi ve aynı zamanda etrafı izlemenizi sağlıyor. Paris'i seyrederek yolculuk yapmak için diğer bir seçenek otobüsler. Fakat şöyle bir durumu var ki, Paris'te yaşayanların ulaşım alışkanlığı metro üzerine kurulu; yani otobüsü çok fazla kullanan yok. Metroda gideceğiniz yere gitme süreniz tamamen kesinken otobüste trafiğe yakalanabilirsiniz. Ayrıca biraz sıcak, sıkıntılı ve biraz bunaltıcı; bir de genelde yaşlıların tercih ettiği bir ulaşım şekli. Evet etrafı görmenizi sağlar fakat diğer konfor unsurlarından hemen hemen vazgeçmeniz gerekebilir. Geldik benim favori ulaşım seçeneğime. Yine belirtmeliyim ki favorim olmasının bir sebebi de kaldığım yerin önünde 3 farklı bisiklet durağı bulunmasıydı; bu sayede hiç zorlanmadan bisikletimi alıp istediğim zaman yola koyulabilme şansına sahiptim. Sizler de Paris'i 1gün gezecek olursanız ne kadar düz bir şehir olduğunu görebilirsiniz. Bu nedenle Paris belediyesinin ortaya çıkarmış olduğu mükemmel bir uygulama var: Velib. Bu uygulama şöyle işlemekte: Oldukça sık aralıklarla dizilmiş duraklarda bisikletler bulunuyor ve her durakta da bir makine var. Kredi kartınızla o makineye gidip ya 1 günlük ya da 1 haftalık seçeneklerle kendinize bilet alıyorsunuz. Depozito olarak 150 Euro alıyorlar fakat süreniz dolduğunda, tabi bisikletin başına bir şey gelmemişse, o para size iade ediliyor. Sonrasında biletinizdeki numara ve oluşturduğunuz şifreyle istediğiniz zaman istediğiniz duraktan istediğiniz bisikleti alabiliyorsunuz. Bisikletlerin yarım saate kadar kullanımı ücretsiz. Sonrasında saat başına ücreti artarak devam ediyor. Bu bilet alma işlemini Velib'in internet sitesinden yapabilme şansınız da bulunuyor. Eğer Navigo'nuz varsa, duraktaki makinelerden bu işlemi bilet yerine Navigo kartınıza da yükleyebilir, böylece bisiklet alırken hiç numaralarla uğraşmaz kartınızı okutup bisikletinizi alabilirsiniz. Durakların nerede olduğunu, duraklarda kaç tane bisiklet bulunduğunu öğrenmek ise çok kolay: Telefonunuza indireceğiniz Velib uygulamasıyla bütün bu bilgileri edinebilirsiniz. Bisiklet ulaşımda sizlere her yönden büyük kolaylıklar sağlıyor. Öncelikle hızınızı ve rotanızı siz belirliyorsunuz, yolculuğun bütün kontrolü sizin elinizde. Yani Paris'i görerek gezmek istiyorsanız amacınıza bisikletten daha uygun bir ulaşım yöntemi bulamazsınız. Ya şimdi tehlikeli olur nasıl kullanırım bilmediğim yerde diyorsanız hemen söylemeliyim ki ülkemizde bisiklet kullanmayla alakası yok. Birincisi istisnasız her yolda mutlaka bisiklet için ayrılmış ayrı bir yol bulunmakta. Arabalar bu yollara oldukça saygılı ve onların yoluna çıksanız bile size korna çalmıyor, sizlere oldukça dikkat ediyorlar. Yani içiniz oldukça rahat bir şekilde etrafınızı da izleyerek, fazlaca da yorulmadan tur yapabiliyorsunuz. Navigo aylık geçerli olan bir karttır. Eğer 1 ay kalacaksanız bu kartı almanızı tavsiye ederim. Çünkü bütün ulaşım araçlarında sınırsız olarak kullanabiliyorsunuz. Kart bedeli 5 Euro, 1 aylık ücret ise 70 Euro ediyor. Yani 75 Euroya bir ay boyunca sınırsız olarak tüm toplu taşıma araçlarını kullanabiliyorsunuz. Daha az kalacaksanız ya da başka bir seçenek istiyorsanız tek bir bilet fiyatı 1.80 Euro, ya da 10'lu biletler 14.80 Euro tutmakta, aynı şekilde makinelerden bunları da temin edebilirsiniz.


Yeni seyahat ufukta göründü. 23-26 Nisan tarihleri arasında harika bir ekip ile "@cityofizmir" projesi için İzmir'e gidiyoruz. Ben oldukça heyecanlıyım. Çünkü çok uzun zamandır İzmir'e gitmedim. Böyle baya turist modunda gezmek, şehri keşfetmek hayallerindeyim. @cityofizmir, İzmir Büyükşehir Belediyesi, Ege Genç İşadamları Derneği EGİAD tarafından desteklenen bir turizm projesi. İzmir'i dünya turizm sahnesinde görmek eminim ki hepimizin hoşuna gider. İşte o yüzden bu projeye çok inandım ve içinde yer almayı zevkle kabul ettim. Bilirsiniz, genelde yalnız ya da "ikimiz" olarak gezerim; kalabalık gruplarla seyahat etmem ama dedim ya bu proje özel.. Ayrıca davet çok sevgili seyahat yazarı Bahar Akıncı'dan gelince ve seyahat kadrosunda Çok Gezenler Kulübün'nde arkadaşlarım da olunca bu teklifi geri çeviremezdim. Şimdiden defterime küçük küçük notlar alıyorum; nereleri görmeli, mutlaka yapılması gereken turistik hareketler neler?.. gibi.. Bir yandan da instagram'da @cityofizmir hesabını takipteyim. Çünkü proje kapsamında Nisan başından itibaren farklı tarihllerde birçok tanıdık isim İzmir'de olacak. Açılış haftasında dünyanın tanıdığı Türk instagram fenomenleri İzmir'deydi. Nefis fotograflar paylaştılar. Gelecek hafta da ağırlıklı yemek yazarlarından oluşan bir grup İzmir'de lezzet keşfine çıkacak. Sanırım adres defterimin yemek bölümü de onlardan gelecek tüyolarla dolacak.. Sonra da sıra bizde.. Şehri, sokağını, şehir hayatını, sanat etkinliklerini, yeni mekanlarını, şehrin ritmini yakalamak üzere keşifte olacağız.. Not defterim hazır. Eğer İzmir'e dair önerilerinizi, gizli keşiflerinizi, az bilinen özelliklerini, kaçırmamam gerekenleri benimle paylaşmak isterseniz çok mutlu olur, hemen defterime kaydeder ve tüm önerilerinizi değerlendirmeye çalışırım. Bizi ve İzmir maceramızı @cityofizmir instagram hesabından takip etmeyi unutmayın.. Son sözüm İzmir'e.. Sevgili İzmir, bir gezgin olarak beni heyecanlandırıyorsun. Bana tüm güzelliklerini göstereceğini ümit ediyorum. Pek yakında görüşmek üzere..


Mart ayında ilk kez Lizbon'a gidiyoruz. Uçak biletini zaten aylar öncesinden almıştık ama bu kez konaklama işini çözmeyi -genelde yaptığımın aksine- biraz geç zamana bıraktım.. Şimdi ise hiç bilmediğim yokuşlu bir şehrin cadde /sokak / bölge isimleri arasında ne yapsam diye kara kara düşünmekteyim. Daha doğrusu düşünmekteydim.. ki birden instagram'da sormak aklıma geldi ve inanılmaz bir şekilde bilgi/öneri akmaya başladı!. Instagram mesaj kutum tamamen otel isimleri, airbnb linkleri, ev adresleri, cadde/sokak isimleri, bölge önerileri ile doldu!. Tüm bunlar olurken yakında gitme planı olanlar da "lütfen bizimle de paylaş, biz de konaklama yeri arıyoruz" diye pek çok mesaj yollayınca şimdiye kadar hiç yapmadığım bir şey yapıp "daha gitmeden" Lizbon hakkında konaklama ile ilgili bir blogpost hazırlayayım dedim.. Dolayısıyla bu yazıda bana gelen tüm önerileri gruplandırarak hepimizin kullanabileceği bir hale getirmeye çalışacağım.. Umarım hem benim hem de diğer Lizbon yolcularının işine yarar. - Ben araştırırken şehrin en çok yukarı bölgelerinde, merkeze uzak, modern "oteller bölgesi" diyebileceğim bir alanda hem konforlu hem de uygun fiyatlı öneriler buldum ancak fotograflara bakıp bölgeyi incelediğimde hayalimdeki Lizbon mimarisinden uzak, kocaman oteller, modern binalarla karşılaştım. Ulaşımda anladığım kadarı ile sorun yok; bir metro aktarması ile merkeze ulaşılıyor ama hayalimdeki Lizbon, sabah uyanıp kapıdan çıkar çıkmaz beni kucaklayacak!. Onun için daha merkezi yerler olmalı.. - Bölge olarak gelen öneriler; Alfama Bölgesi (Çok tatlı ve fotografik ama diğer bölgelere göre biraz uzak kalıyormuş; irili ufaklı yokuşluymuş; kalmak için yorucu olabilir deniliyor.. Intendente Bölgesi ( Daha alternatif, hip bir bölge; ulaşım kolay.. Bizim Karaköy ile benzeşen tatlı bir semtmiş. Özellikle Time Out marketin civarı çok önerilmiş.. - Ben ilk tercih olarak daima otelciyim; o yüzden önce oteller, otel mantığındaki işletmeler ve B&B'ler.. Aşağıdakiler benimle paylaşılan ve memnun kalınan oteller: - Daireler/evlere gelince.. Baixa'da largo Carmo civarı airbnb'ler.. çok güzel diyorlar.. LİZBON SONRASI EDIT: Ben de araştırmalarım sırasında Santos bölgesinde minicik bir daire buldum ve orada kaldık. Sweetinn sisteminden Artistic Studio olarak bakabilirsüniz.. Özellikle semti çok sevdik.. Lizbon hakkında hazırlayacağım blog yazımda ayrıntılara yer vereceğim.. Şimdilik lizbon notlarımı #gezicigunluklizbon etiketinden ve instagram profilimde öne çıkardığım LİZBON albümünden takip edebilirsiniz. - 28 no. lu tramvaya bin - En eski Cafe a Brasileira'ya mutlaka git! - Alfama'da yürü - Bir akşam Fado dinlemeye git. - Kendine Amalia Rodriguez plağı al! - Belem Kalesi'ni gece de gör. - Cervejaria Ramiro'da yemek yemezsen döveriz haa!.. - Yemek için not al: Chapito a Mesa, Sea Me, Cantinho do Avillez.. - Porto'ya da giiiit! :)) - Zorlanınca taksi kullan, gayet ucuz.. - Sintra Estoril Cascais Cabo de Roca rotasını mutlaka yap.. - Cascaise'e giit! Sintra'ya giit!. - Sintra'da Palacio Nacional de Pena'yı gör. - Kalenin orada Wine with a View adlı minik karavanımsıda şarap iç. - Günbatımında şarabını alıp Sao Jorge kalesine çık. - Sokaklar taş, rahat ayakkabı giy. - Modern Sanatlar Müzesi içindeki tasarım mağazası Hangar'a uğra. - Rossio meydanında Ginjinha adı verilen vişne likörü iç. - Kaşifler Anıtı ile fotoğraf çek - Lizbon'a Gece Treni kitabını yanına al. - Meşhur Pasteis de Belem'e gidip nata ye. - Time Out Markette öğle atıştırması yap. - Diğer yakadaki Cristo Rei heykelini gör. - Feira da Ladra Bit Pazarında dolaş. - Her akşam Miradouro denilen manzara teraslarından gün batımı izle. - CCB Centro Cultura Belem'in terasından manzara izle. - LX Factory bölgesini keşfetmeye, tezgahlara ve kitapçıya vakit ayır. - Belem'de Kaşifler Anıtı'nın olduğu yerde mobil tapasçılar eşliğinde günbatımı yap.. - Netflix'te Phil'i Doyurun'un Lizbon bölümünü izle. - Pharmacia'da yemek ye. Lizbon uzun zamandır gitmek istediğim bir şehir; o yüzden not defterimde zaten kaydettiğim bazı adresler, yapmak istediklerim vardı.. O yüzden yukarıdaki önerilerin gayet iyi olduğunu şimdiden söyleyebilirim.. Bu da benden; Anthony Bourdain, Ishai Golan ve Ayhan Sicimoğlu Lizbon bölümlerini baya önce izledim ve notlarımı uzun zaman önce aldım.. Siz de bakın.. Denemenlazim. net'te sevgili Deniz Özdağ'ın harika Lizbon notları var.., Sevgili @tatdedektifi Sinan'ın Lizbon'da kullanabileceğiniz pratik ve şahane bir öneri haritası var. Linki burada.. Goodcityguides. co'da sevgili Özge'nin Lizbon gezisinden güzel adresler var.. Sevgili @photostormingDeniz'in blogunda güzel Lizbon sahnelerine eşlik eden öneriler var.. Sehirnotlari. com'da yine çok severek okuduğum Lizbon anıları var.. Resmi turizm sitesi Visit Lisboa 'da pek çok bilgi var.. Aşağıda da okumam için paylaşılan diğer blog linklerini bulabilirsiniz.. Pek çoğuna baktım; gayet güzel notlar çıkarabilirsiniz içlerinden.. Bir de tabi artık hayatımızda instagram olduğuna göre gitmeden bir süre önce gideceğimiz şehirle ilgili birkaç profil takip etmekte fayda var.. @lisbon_me_please @visiting. lisbon @lisboalive @misklisbon birkaç alternatif olsun.. E hadi o zaman hepimize şahane Lizbonlar!. İki gün sonra Lizbon'a gidiyorum. Çok heyecanlıyım. Tüm tavsiyelerinizi not aldım çok teşekkürler.


Blogumu yazmaya başladığım dönemde başka hiçbir sosyal medya kanalını kullanmıyordum. Sadece zevk için blog yazıyordum. Ne Twitter, ne Facebook ne de başka birşey.. Sonra Instagram girdi hayatımıza. Kendime blog dışında uygun bulduğum tek platform.. Bir üç, beş derken fotoğraf yüklemeye başladım; kısa zamanda çok sevdim. Kendim bile şaşırdım; sosyal medyada kendime yakın, uygun bulduğum tek alandı. Mikro-blog havasında paylaştıkça paylaştım ve bu güne dek geldik.. Şimdilerde Periscope rüzgarı esiyor ortalıkta. Telefonum Android işletim sistemine sahip olduğu için uygulamanın Android versiyonu çıkana dek bekledim ve birkaç gün önce de yükledim. Şimdilik sadece izleyiciyim. Aslında bu bile yalan; çok sıkıcı, sonuna kadar hiçbir yayına tahammül edemedim.. edemiyorum!.. Belki şimdilik bana çok kötü örnekler denk gelmiş olabilir ama ben bir enteresanlık ya da samimiyet, doğallık bulamadım, kusura bakmayın.. Ayrıca yayını yapanlarla izleyenlerin "aynı frekansta" olduğuna dair de ciddi şüphelerim var. Ha, bu durumda hesabı silip çıkacak mıyım? Şimdilik hayır!.. Bir denemek istiyorum Ne zaman nasıl, bilemem. Ama şimdilik düşüncem seyahatlerden anlar paylaşmak. Fotoğrafla, kelimelerimle anlatamadığım anlar olursa onları paylaşmak istiyorum. Sanırım ilk deneme bu ay içindeki Helsinki seyahatimde olacak. Eğer yaptığım yayını kendim seversem, beni rahatsız etmezse devam ederim. Aksi halde sonsuza dek Periscope'a elveda!.. Ama şimdilik oralardayım.. Sizi de beklerim... Görüşmek üzere..


Bazen Foursquare'in uyarılarına kulak vermek gerekiyor; onu anladım bu sabah.. Bu yoldan sürekli geçiyorum, uygulama sürekli bana "Petra bu civarda açılan yeni mekan" uyarısı yapıyor ama ben onu ancak bu sabah dinleyip mekana yöneliyorum.. Kapıda Muse Kolektif Dükkan yazıyor; dışarıdan pek bir şey belli değil. Petra sadece "Gayrettepe'nin en iyi kahvesi" notu düşülerek tahta üzerine iliştirilmiş.. Burası birkaç farklı projenin ortak kullandığı bir mekan. Sadece bir fincan kahve içmek için uğrayabilir, kahveniz hazırlanırken galeri alanındaki sergiyi gezebilirsiniz. Eviniz için taze kavrulmuş çekirdek kahve alabilir ya da bir çılgınlık yapıp girişteki şahane tekneyi satın alabilirsiniz!. Son derece rahat, ilham veren ve sınırları olmayan bir mekandasınız.. Kendisini mekan ile sınırlamayan Petra farklı adreslerde buluşmalar da düzenlemeyi planlıyor ki, bunların ilk denemesi geçtiğimiz günlerde Backyard'da yapılmış. Petra'nın brunch etkinliklerini mutlaka takip etmekte yarar var.. Şu günlerde galeri alanında Öğrenilmiş Çaresizlik başlıklı etkileyici bir sergi var ki burayı ziyaret etmek için başlıbaşına bir neden.. Bu arada mekandaki klasik araba hariç herşey satılık.. Ben eve birkaç obje beğendim bile.. Keşke arabayı satsalar, asıl onda gözüm var ama neyse.. biz kahvelere dönelim.. Mekanın baristaları kahveye tutkun olunca ödülleri bol, kahveleri de lezzetli oluyor.. Benim için hazırlanan Pour Over / Ethiopia Sidamo Nefas'a tek kelime ile Ba-yıl-dım!.. Evde hazırlamak üzere aynı çekirdekten taptaze kahve alabilmek de Petra'nın en güzel yanlarından.. bir miktar Ethiopia Sidamo alıyorum ben de.. Şahane bir paket yapılıp Petra mührü basılıyor, çekirdek cinsi özenle yazılıyor. Bunlar her zaman gönlümü fetheden detaylar.. Hesap ödeme anında bir sürpriz daha: Çekirdek kahve alınca içilen kahve Petra'nın ikramı!.. Artık hemen hergün şehirde yeni bir artisan kahve dükkanı açılıyor. Hepsini seviyor ve destekliyorum. Kiminin kahvesini, kiminin sunumunu, kiminin sohbetini, kiminin ortamını.. hepsine kolaylıkla gönlümde bir yer buluyorum ama Petra'yı yorumlayacak olursam kesinlikle an itibarı ile şehrin en "cool" kahve dükkanı derim.. Sanırım ki ve ne mutlu ki her fırsatta uğrayacağım..


Omnivore İstanbul kapsamında Masterclass etkinliklerinde kahveye dair bilgiler ve kendi kahve felsefesi ile Petra Roasting Co. da vardı. Petra adına bilgiler veren Kaan Bergsen dalından fincana kadar ulaşan kahve yolculuğunu anlatıp hiç bilmediğim ilginç detaylar verdi. İşte bu keyifli paylaşımdan aklımda kalanlar.. - 70 ayrı cins kahve bitkisi olmasına rağmen bunlardan ancak üç tanesi insan tüketimi için yetiştiriliyormuş. En bilinen, en iyi ve en yaygın tür Arabica; Daha kafeinli, dolayısı ile daha sert ama kalitesi daha düşük olan Robusta ve sadece %1'lik tüketim oranı ile Liberica kahve içimi için kullanabildiğimiz türler.. - "Kahve Yemen'den.." meselesinin mantığı da Avrupa'ya geçiş yolunun Yemen üzerinden olmasıymış. Mesela Moka'yı biliriz de Moka'nın Yemen'de kahvenin Avrupa'ya taşındığı limanın adı olduğunu hepimiz bilmeyiz. - Kahve Avrupa'ya ilk girdiği dönemde Müslümanların şaraba karşı tutumuna tepki olarak yasaklanmış, tüketimi neredeyse günah kabul edilmiş. Ancak bir Papa'nın kahve sevgisi üzerine "kahve tamamdır, için" demesi kahvenin kaderini değiştirmiş. - Üçüncü Nesil, üçüncü dalga kahve dükkanları diyoruz.. İşte Kaan Bergsen bu üç dalgayı şöyle sınıflandırıyor: 3. Takdir İçin Kahve: Şu an popüler olan bu üçüncü nesilde ise kahvenin kavrulması, demlenmesi ve çekirdeğin kendisine değer verilip, takdir kazandığı dönem.. - Kahve kalitesini asiditesi ile belli eder ve yüksek irtifalarda yetişen kahveler bu özelliklerini zor doğa şartlarında güçlendirerek bardakta daha iyi korurlar. Deniz seviyesine yakın yetişen kahveler ise tembel yapıları ile bu tat özelliklerini kaybederlermiş. - Bence çok önemli detay: Petra özellikle çekirdek seçerken 1500 metrenin üzerindeki çiftliklerde yetişen çekirdekleri tercih ediyor. Böylece asiditesi yüksek, aroması güçlü nitelikli kahveler ile buluşabiliyoruz. - Kavurma en basit tanımı ile aslında yeşil olan çekirdeklerin ısı sayesinde amino asit ve iç şekerinin karamelize olması. Çekirdeklerin yaklaşık 1500-2000 moleküler bileşen barındırdığı düşünülürse kavurmanın aromaları korumak ve kaliteli kavrulmuş çekirdeğe sahip olmak açısından önemi oldukça büyük. - Bir diğer önemli konu kahve hazırlarken kullanılan kahve/su oranı. Kahve %80 oarnında suda çözünebiliyor ama iyi bir kahve için tercih edilen oran %20 civarında. Fazlası kahve tadını olumsuz etkiliyormuş. - Kahvenin öğütülme işlemi de yine lezzette önemli etken. Kahve partiküllerinin boyutları demlenme süresini etkilediğinden bunların kalınlığı da doğru tercih edilmeliymiş. - Sırada en hoşuma giden bölümlerden biri var. Kaan diyor ki; eğer iyi kahve için malzeme tercih sıralaması yapsaydım doğru kavrulmuş iyi bir çekirdek ve sonrasında da iyi bir öğütücü tercih ederdim.. Kahve makinesi bunlardan sonra gelir. Hatta eğer istersem bir kap ve bir parça gazete kağıdıyla bile kahvemi demleyebilirim!. Bu sırada kafamın üzerine beliren düşünce balonunda huni şeklinde kıvrılmış gazete kağıdından süzülen temsili V60 sistemini görebiliyor ve gülümsüyorum. - Su sıcaklığı 92-96 derece civarında olmalıymış, demleme süresi çekilmiş kahve ebadına bağlı, bunu söyledik.. Sonra bir püf daha geliyor: "Suyu kahvenin üzerine dökme yöntemleri tercihe bağlı. Ancak biz Petra'da suyu, kahveyi epey bir rahatsız ederek dökmeyi tercih ediyoruz, böylece tüm arolamaları alabildiğimize inanıyoruz" diyor.. Çok mantıklı.. - Son olarak da demleme tekniklerinden bahsediyor ki kahve dükkanlarında artık görmeye alıştığımız labaratuar kılıklı alet edevatın temel ayrımları konusunda bu detay da yardımcı olabilir: Damlatma tekniği ile demleyen Chemex, V60 gibi sistemler; Kahveyi Yüzdürme tekniği ile çalışan cezve, sifon ve Frenchpress gibi sistemler ve Basınç esası ile çalışan espresso, aeropress ve moka machine gibi sistemler.. Finalde kahve konusunda artık daha fazla bilinçliyim.. Kahve içmeyi seviyorum, birçok farklı mekan, kahve çekirdeği, demleme tekniği deniyorum.. Kahve serüvenim hiç bitmeyecek, her yeni deneme hem farklı bir tat hem de edinilen yeni bir bilgi demek benim için.. Bu mini eğitim diyebileceğim deneyim de gerçekten çok faydalı oldu diye düşünüyorum.. Hazır bu bilgilerden ve Petra'dan bahsetmişken yazının sonuna eklemek istediğim bir detay var: Son aldığım kahve paketinin etiketi. "Los Pirineos. Tepeca yanardağının tepesinde bulunan Los Pirineos çiftliği 1890 yılına dayanan Baraona ailesi tarafından işletilmektedir. El Salvador'un ilk mikro yeşil değirmenini kuran ailenin şu anki temsilcisi Gilberto, uzun zamandır uğraştığı deneysel işleme yöntemlerini elinizde tuttuğunuz bu Pacamara çekirdeklerinde bizimle paylaşıyor. Özenli ambalajlara ayrı bir ilgim var. İşine saygıya, detaylara, kahveseveri seven işletmelere saygım var.. Petra, ambalajındaki -Türkiye'de hiç görmediğim; yurtdışında da sadece birkaç pakette rastlayabildiğim- bu detay ile hem kahveye hem de kahvesevere saygısını sunmuş. Bayıldım buna. Beni, yazılarımı iyi bilmeyen biri okusa reklama bak der belki.. bilemem.. Hatta buna gülerim.. Ben sadece Petra'nın da dediği gibi, "bir Türk kahve içicisi olarak" bana verilen bu değeri farkettiğimi belli etmek ve sevdiğim bir işletmeye doğru yolda olduklarını hatırlatarak yüreklendirmek istedim. İşte onun için de hazır havaya girmişken kahve anlarımı paylaştığım instagram serim için bu güzel kahve paketini yanına pek yakıştırdığım el yapımı fincanlarımla fotoğrafladım.


2017 EDIT: Hala Pinner test ile ilgili çok fazla soru alıyorum. Testi 2015 yılında yaptırmıştım.. Yaklaşık 3 ay uygulamaya çalıştıktan sonra teste uygun beslenmekten vazgeçtim.. Dolayısı ile belirgin bir sonuç alamadığım, herhangi bir faydasını göremediğim için Pinner test tecrübeme dair sorularınız kesinlikle cevaplanmayacaktır. Aşağıdaki yazıyı tamamen okuduktan sonra iyice araştırıp kararınızı ona göre vermenizi tavsiye ederim. Anlayışınız için teşekkür ederim. Yeni Hayat bana "bir kitap okudum, hayatım değişti" cümlesi ile başlayan Orhan Pamuk romanını hatırlatıyordu düne kadar.. Ama artık söz konusu olan benim Pinner Test'ten sonraki gerçek "Yeni Hayat"ım.. Çünkü bir test yaptırdım ve hayatım bugünden itibaren değişecek!.. Gıda İntoleransı testi olan Pinner Test'i kısa bir süre önce yaptırmış ve bunu instagram hesabımda da paylaşmıştım.. Sonucu heyecanla ve merakla beklediğimi, neticeleri, süreci merak eden herkesle blogdan paylaşacağımı da duyurmuştum. Sonuçlarım kısa bir süre önce geldi; ilk şok dalgasını atlattım ve artık bu deneyimimi sizlerle de paylaşmaya hazırım. Tükettiğimiz besinler vücudumuz için içeriği her ne olursa olsun yararlı da olabilir, zararlı da.. Meyve, mesela elma; prensipte birçok insan için çok faydalı bilinirken bir başka kişi için çok zararlı olabilir. Nasıl mı? Yiyip içtiğimiz, vücudumuza giren besinler parçalanıp faydalı içerikleri vücut tarafından kullanılıyor; bunu zaten biliyoruz. Fakat bazı gıdalara karşı bizim vücudumuz direnç geliştirmiş olabiliyor. Bu durumda vücudumuz örneğin elmaya direnç gösteriyorsa onu kendisine karşı bir düşman olarak görüyor ve ona karşı savunma geliştiriyor. İşte bu durum bize, şişkinlik, gaz, sindirim problemleri, deri hassasiyetleri, migren, halsizlik, yorgunluk, kilo alamama ya da verememe vs.. gibi şekillerde geri dönerek yaşantımızı olumsuz etkiliyor. Buna da "Gıda Intoleransı" deniyor. Pinner Test, çok basit bir kan testi ile vücudumuzun direnç gösterdiği ve sorunsuz kullanabildiği gıdaların net bir listesini oluşturmamızı sağlayan, bundan sonraki beslenme tarzımızı şekillendirmekte yardımcı bir test. Benim süreci hep gözümde büyüttüğüm testin yaptırılması oldukça kolay; Önce Pinner Test ile iletişim kuruyorsunuz. Direkt telefon numaralarından kendilerini arayabilir, ya da internet sitelerindeki "Bilgi Almak İstiyorum" linkine tıklayarak kendi iletişim bilgilerinizi verebilirsiniz; kısa zamanda size geri dönüş yapıyorlar. Ön bilgiler alınıp test yaptırmaya karar verildikten sonra üç farklı şekilde test yaptırabiliyorsunuz. Ortaköy'deki test merkezine şahsen giderek; evinize ya da ofisinize mobil ekiplerini davet ederek ya da en kestirme yoldan testi kargo ile teslim alıp, kargo ile teslim ederek!.. Bu üçüncün yolu şimdi size acayip geldiğinin farkındayım ama inanın bu yöntem kısa, kolay ve güvenilir. Test kiti küçücük bir paket; içinden minik bir iğne ve kan numunesini taşıyacak özel bir doku çıkıyor. Parmağınıza "tıp" diye miniminnacık bir iğne deliği açıyor ve bir iki damlacık kanı bu özel dokulu bez üzerine damlatıp formu dolduruyor ve kutuyu tekrar kapatıp belirtilen adrese gönderiyorsunuz. Test kiti gelir gelmez Pinner Test ekibini arayıp " yahu bu nasıl olacak, numune bozulmaz mı ta İtalya'ya giderken?" diye sormuştum hemen.. Numunenin damlatıldığı bezin çok özel olduğunu ve hiçbir sorun olmadığını da o zaman açıkladılar bana.. Evet, az önce de bahsi geçtiği gibi bu testin yapılabilmesi için numune İtalya'ya gidiyor ve listedeki tüm gıdalara karşı tek tek taraması yapılıyor. O yüzden sonuç için yaklaşık 15 gün beklemek gerekiyor. Ben bu süreci oldukça sabırsız geçirdim. Çünkü gıda intoleransının vücutta yarattığı olumsuz etkilerden birçoğunu zaten kendimde gözlemliyor ve acaba düşman gıdalarım neler, çok merak ediyordum. Gelen sonuçlar bende şok etkisi yarattı!.. Önce e-posta yolu ile iletiliyor ilgiliye sonuçlar. Daha sonra diyetisyen görüşmesi ile daha detaylı bilgilendirilip bundan sonraki beslenme planınız için ayrıntıları öğreniyor, aklınızdaki sorulara cevap alabiliyorsunuz. Sonuçlarda gıdalar üç renk grubu ile birbirinden ayrılıyor. Yeşil renk sütununda vücudunuzun olumsuz reaksiyon vermediği ve tüketmenizde sakınca olmayan gıdalar var. Sarı renkli sütunda ise vücudunuzun hoşlanmadığı ama -şimdilik- yoğun bir reaksiyon vermediği, riskli gıdalar var. Kırmızı renkli sütunda ise vücudunuzun kesinlikle düşman olarak algıladığı ve yukarıda saydığım kilo, migren, şişkinlik vb. reaksiyonlara sebep olan gıdalar var. Bunların da yanında intolerans seviyesine göre +1, +2, +3 rakamları var.. Kendi tablomda en korktuğum şeyin başıma geldiği gerçeği ile karşı karşıyaydım: Kahve +2 öylece bana bakıyordu!.. Eyvah!.. Kahvenin yanısıra Gluten +1 ve Muz +3 yine kırmızı sütundaki diğer maddelerdi. Hepsi bir yana ben kahvede takılı kaldım bir kere.. Nasıl olacaktı bu iş?.. Cuma günü diyetisyen randevum vardı; gidip görüştüm ve tüm detayları aldım; Intoleransınız olan gıdayı ömür boyu hayatınızdan çıkarmak gerekmiyor. Sadece vücudunuzun o gıdayı bir tehdit olarak algılamaktan vazgeçeceği belirli bir süre hiç tüketmemek yeterli oluyor. İşte bu içimi rahatlattı!.. Gıdaların yanındaki +1, +3 gibi sayılar da işte bu noktada önemli. Muz'a karşı +3 seviyesindeki direncimi kırmak için 9 ay boyunca ne muz, ne de içeriğinde muz bulunduran hiçbir ürün tüketmeyeceğim. +2 seviyesindeki Kahve intoleransım için 6 ay boyunca hiçbir kahve, kahveli bir dilim pasta, şekerleme, vs.. tüketmeyeceğim.. Bunu farklı farklı defalarca söylüyorum kendi kendime.. Kahvesiz 6 ay.. Kahvesiz 180 gün.. Kahvesiz 2015!... Kahvesiz hayat!.. Yine +1 seviyesindeki direncim ile Gluten'i de aslında 3 ay ama kesin netice için 6 ay boyunca beslenme listemden çıkaracağım. Sevgili Pinner Test diyetisyeni burada en zorlu maddenin gluten olduğunu düşünse de ben o kadar çok dert etmiyor, asıl olay kahve diyerek kendisini tekrar tekrar hayrete düşürüyorum!.. Tabi bazı gıdalara intolerasnınızın olması beraberinde bağlantılı olabilecek birçok şeyi de bir süreliğine hayatınızdan çıkarmayı gerektiriyor. Ancak hepsi ile aynı anda vedalaşmayabilir, bir sıralama yaparak süreci daha çekilir kılabilirsiniz. Pinner Test diyetisyeni bu konuda oldukça yardımcı oluyor ve size yerine koyabileceğiniz şeylerle ilgili bilgi ve bol bol da moral veriyor. Bir insan direnci olan gıdaları hayatından çıkardıktan sonra 15 gün içinde olumlu farklılıkları hissetmeye başlıyormuş. Ben henüz buna uzağım, benim Yeni Hayatım tam da bugün başlıyor çünkü.. Netice olarak anladığım "yeterli ve dengeli beslenme" dediğimiz şeyden zaman içinde kaydığımız ve vücudumuzun bunun karşısında verdiği tepkiler.. Bu test neticesine uygun hareket ederek yaşam kalitemi arttırmayı hedefliyorum. Ara ara özellikle instagram paylaşımlarımda konuya ilişkin süreci, katettiğim yolu, neticeleri paylaşmaya çalışacağım.. Çünkü eğer ben faydasını görürsem başkaları da faydalanabilsin istiyorum. Bu tarz şeyler için genellikle hemen karar veremiyoruz; araştırıyor, yakın çevremizde yaptıran var mı, ne sonuç aldı, bunlara bakıyor, bazen de biz de yaptırmaya cesaret ediyoruz. Ben işe yarayacağına gerçekten inanıyorum. Yaşam kalitemi yükseltmek uğruna 6 ay kahvesiz kalmayı bile göze aldım!.. Ancak sanmayın ki bundan sonra kahve fincanlarımı görmeyeceksiniz. Sordum; kahveyi koklamak yasak değilmiş!.. Hergün inatla, 180 gün boyunca o kahveyi yapacak yine sizlerle fotografını paylaşacağım.. Sevdiğim kahve dükkanlarına gidecek, köşeye kurulacak ve o kahveyi sipariş edeceğim.. Ancak içmeyeceğim; sadece koklayacağım!.. Kahveye tekrar kavuşmayı hasretle bekleyeceğim.. Son olarak geldik Pinner Test ile ilgili en merak edilen konuya; Pinner Test'in fiyatı ne kadar?.. Bu konuda ne yazık ki verebileceğim net bir bilgi yok. Ben Pinner Test konusunu uzun zamandır kendim için araştırıyor, bana faydalı olacağına inanıyor ama yaptırmaya cesaret edemiyordum. Çünkü yasaklı gıdaları ömür boyu hayatımdan çıkarmak gerektiğini sanıyor ve bunu başaramayacağımı düşünüyordum. Oysa ki durum yukarıda da bahsettiğim gibi bu kadar kat'i değilmiş.. Bazı gıdaların üzerimde olumsuz etkileri olduğuna kanaat getirip artık bu testi yaptırmalıyım dediğim günlerde tesadüfen kendileri bana ulaştı ve bir blog yazarı olarak bu testi denemeye beni kendileri davet ettiler. Bu durumda Pinner Test ücretini net olarak bilmediğimi itiraf ediyorum. Ancak telefon ederek gerçekten ayrıntılı bilgi almak mümkün. Bendeki bilgiler şimdilik bu kadar ama dediğim gibi ara ara kendimdeki değişikliklerden sizi haberdar edeceğim.. Beni tanıyorsunuz; eğer hiç işe yaramazsa onu da bildiririm, söz!.. Anlatacaklarım bu kadar. Bana şans dileyin olur mu? Kahvesiz günlerim çok zor geçmesin.. Sevgiler.. 2017 EDIT: Hala Pinner test ile ilgili çok fazla soru alıyorum. Kahvesiz ve glutensiz hayat hiç kolay değil. Yaklaşık 3 ay uygulamaya çalıştıktan sonra teste uygun beslenmekten vazgeçtim.. Dolayısı ile belirgin bir sonuç alamadığım için Pinner test tecrübeme dair sorularınız kesinlikle cevaplanmayacaktır. Anlayışınız için teşekkür ederim.


Günlerden Pazarsa ve Roma'daysan sabah saatlerinde yapılacak en keyifli şey pazara çıkmak!.. Şehrin tüm turistlerce bilinen en renkli ve popüler pazarı Campo di Fiori.. Ama aslında şehir yerlileri arasında çok popüler, hem de devasa başka bir pazar var: Mercato di Porta Portese. Nehrin diğer yakasında, Trastevere'de yeralan bu pazar -adı üstünde- Pazar günleri kuruluyor. Bir kısmında giysiden oyuncağa tezgahlarda birçok uygun fiyatlı ürün sıralanırken ortalarından itibaren de asıl keyifli olan bit pazarı kısmı başlıyor.. Bu tezgahlarda plaktan mutfak eşyalarına, puldan motor kaskına -her bit pazarında olduğu gibi- akla gelebilecek her türlü eski eşyaya rastlanabilir. Fiyatlar oldukça makul ama biraz pazarlık da bit pazarından alışveriş yapmanın keyfidir!.. Plaklar 2 EUR'dan başlıyor ve çok ilginç sürprizler çıkabiliyor.. Kurmalı oyuncaklar, model uçaklar ilgiyi oyuncak tezgahlarına çekmeyi başarıyor.. Aynen bizim pazarlar gibi 'çakma' da bol, aman dikkat!.. Sayısız şapka ve tshirt tezgahından eli boş çıkmak neredeyse imkansız.. Tezgahların arkasında mola vermek için birkaç kafe restoran da mevcut. Kalabalık olan her yer gibi burada da hırsızlığa dikkat.. Pazar sabah 8 ile öğlen 14 arasında kuruluyor.. İşte böyle, bir Pazar sabahı Porta Portese Pazarı'nı bulup dolaşıyor, her tezgahta merak konusu farklı birşey bulup, ilgi gösteriyor, inceliyor, kurcalıyorsun.. Saatler öğleni gösterdiğinde elinde altı tanesi 18 EUR'ya alınmış bir plak poşeti ve bir de sırf tasarımı komik olduğu için 7 EUR karşılığında artık senin olan kadın formunda tunç fındık kıracağı ile -biraz da karnın acıkmış olarak olay mahalini terkediyorsun..


Söz veriyorum bu yazıda "o malum Portofino şarkısı"na gönderme yapmayacağım.. derken aslında yapmış bulundum, değil mi? Tüh!.. İtalyan Rivierası denilince herkesin dilinde bir Portofinodur gidiyor!. Kuzey İtalya seyahatimizde biz de Cenova'ya kadar gelmişken Portofino'yu da atlamayalım diyerek dünyanın en fotografik yerlerinden biri kabul edilen meşhur Portofino'ya ayak basıyoruz. Umduğumdan daha küçük ve sevimli bir yer.. Küçük bir çarşı içi, üzeri tamamen son model teknelerle dolu kapalı bir koyu, o koyu çevreleyen kırmızılı yeşilli hoş binaları ve onların altlarında da şık, tipik italyan restoranları var.. İşte Portofino bu kadar. Bundan ötesi tamamen yeşille kaplanmış bir doğa.. Aslında Liguria'nın genel olarak bu bölgesi Portofino Bölge Tabiat Parkı olarak geçiyor ve koruma altında. Portofino da bu bölgenin içinde yer alan inci gibi beldelerden sadece biri.. Portofino'nun gezip keşfedecek çok fazla numarası yok; daha çok burada takılıp keyif almak üzerine planlar yapılmalı.. Tren ile gelin.. Trenden Santa Margherita L. Portofino durağında inip istasyonun kapısından kalkan otobüsler ile 3 'ya Portofino'ya ulaşabilirsiniz. Yol kıyı şeridini takip ettiğinden oldukça manzaralı.. Diğer alternatif tekne.. S. Margherita'dan kalkan tekneler ile Portofino'ya farklı bir giriş de yapabilirsiniz.. Bütün kıyı boyunu tavaf edin. Zaten oldukça kısa sürecektir; 10 dakika falan!.. Dediğim gibi son derece küçük bir yerdesiniz. Portofino koyunu gezdikten sonra Castello Brown'a doğru çıkıp Portofino'ya bir de tepeden bakabilirsiniz. Kaleye çıkış yolu da yokuşlu ama oldukça manzaralı ve keyifli.. Yüzmek isterseniz en popüler alternatif buraya gelirken önünden geçtiğiniz son koy olan Paraggi Beach. Portofino'nun merkezinde ise canım koy birbirinden lüks teknelerle dolu olduğu için burada yüzmek yok!. Kaleye çıkan yolda "spiaggia Olivetta" tabelası göreceksiniz; orası da Portofino'nun içindeki diğer plaj alternatifiniz ama bol merdiven ve yürüyüşü göze almalısınız.. Sahilde marinanın en ucuna kadar yürüyüp burada oturun.. Portofino'yu karşıdan seyredin. Giderken yanınıza manavdan bir kutu çilek almayı da unutmayın. Hem etrafı seyrederken yer hem de çilekli-manzaralı "instagramlık" fotoğraflar çekersiniz!.. Dondurma yiyin.. İtalya'da bir sahil kasabasında her fırsatta dondurma yenir çünkü!.. Kıyı boyunda bir aperatif molası verin.. Ya sahilin ünlü mekanlarından biri Cafe Excelsior'da ya da tam kıyıdaki Jolly Bar'da.. Bir kadeh Aperol, biraz çerez, akşama hazırlanmak için otellerine dönen turistler, suda teknelerin arasında yüzün ördekler, batmakta olan güneş, marinaya girip çıkan tekneler.. İşte bu an, "iyi ki geldim gördüm, burada hayat güzelmiş" an'ı!.. Yemek için ya kıyıdaki restoranlardan birinde iyi bir masaya rezervasyonunuz olsun ya da farklı alternatifler için S. Margherita'ya dek yürüyün..


Yeniden Prag.. Daha önce bir Ocak ayında incecik bir kar tabakası altında görüp sevdiğim bu şehir ile ikinci randevumuz. Bir şehre ikinci kez gitmek insana daha rahat davranma, turistik rotalardan sıyrılıp başka şeyler keşfetme, daha lokal anlamda şehrin tadını çıkarma şansı veriyor. Bu seyahatte de tam olarak böyle oldu.. Çok değil ama güzel gezdik, her anın keyfini çıkardık; bu şehri, insanları ve buradaki yaşamı daha da iyi anladık.. Bu seyahatin notlarını yazıya dökmeye karar verdiğimde A'dan Z'ye bir Prag rehberi hazırlamak yerine bu seyahatte hakim olan bu ruhu yansıtmayı istedim.. O yüzden bu yazıda Prag defterimden notları, sevdiğim adresleri, gözüme takılanları, altını çizmek istediğim detayları bulacaksınız. Daha önceki seyahatimizde Prag'a her gidenin faydalanabileceği zamansız bir PRAG'DA MUTLAKA listesi paylaşmıştım; ısınmak için oradan başlayabilirsiniz... Detaylara geçmeden önce, Prag planınız henüz netleşmemiş ve hatta uçak bileti hala alınmamışsa ucuz yurtdışı uçak bileti bakarak ilk ve en önemli adımı atabilirsiniz.. Ayrıca havalimanından merkeze ulaşım, konaklama, döviz bozdurmak gibi konulardaki olası sorularınızın cevabını da PRAG ÖNEMLİ BİLGİLER başlığına bırakıyorum.. Karlı terketmiştik seni; 31 Ağustos günü yağmurlu ve soğuk karşıladığın için teşekkür ederiz Prag!.. Yine de yağmur ince ve tatlı yağdı; şemsiye altında sokaklarında yürümek, yorulup üşüdükçe mola vermek güzel.. Her seyahatte olduğu gibi defterime her koşula uygun, 5 günden çok daha fazlasına yetecek kadar çok adres ve alternatif kaydettim. Hava şartlarına göre, şehirdeki o günlerin yaşam akışına, haftaiçi/haftasonu temposuna ve ruh halimize göre sayısız alternatif.. Önce merkezden, şehrin kalbinden başlıyoruz gezmeye, denemeye, keşfetmeye.. Hem bildiğimiz sevdiğim adreslere gidiyoruz hem de sevecek yeni şeyler buluyoruz.. İlginç dekorlu, ilginç sunumlu yenilikçi, nitelikli kahve dükkanları merak uyandırsa da ben şehrin tarihi kahvelerine de yeterince zaman ayırmak istiyorum.. Daha defterimde Grand Orient Cafe, Cafe Evropa var tarihi kahvelerden ama yenilere de biraz zaman ayırmak lazım.. Prag, vedalaştığımız o günden sonra özellikle kahve dükkanları konusunda adeta bir devrim yaşamış; pek çok kahve dükkanı açılmış.. Elimde o kadar uzun bir liste var ki hepsini denemek için üç ay burada yaşamam lazım!. Keyif demişken geçerken içeri başımı uzatıp baktığım kitap/kafe Globe Bookstore.. Ne sıcak bir havası vardı kitapların arasında.. keşke vakit ayırabilseydik.. Venue Cafe, Standart Coffee, Muj Salek Kavy ve daha pek çoklarını denemeye fırsat kalmıyor ama deneyebildiklerimiz ile mutluyuz.. Ancak kahve ve cafe dosyası henüz bitmedi; sevdiğim bir-iki tane daha var.. Kahveler, kahvaltılar, kafelerde öğle yemekleri tamam.. Prag'da asıl üzerinde durulması gereken bir başka mesele var: Şehir kültürünün bir parçası biraevleri! Biraevlerine "pivovar" deniliyor.. Pek çok adres var.. Bazıları epey ünlü.. Genellikle ritüel şöyle; bir biraevine girip boş bir masaya oturuyorsunuz.. çoğunlukla da başkalarıyla paylaşıla ortak, rahat tahta masalar oluyor.. Hemen önünüze bir bardak altlığı koyuyorsunuz. Garson bunu görür görmez getirip üzerine bir bira bırakıyor.. Ölçü genellikle 50'liğe yakın ama talebinizi belirtirseniz bazı yerlerde daha küçük boy da var.. Garson birayı bıraktıktan sonra masaya ince uzun bir kağıt bırakıp üzerine masaya bıraktığı bira kadar çizik atıyor. Bitirdiğinizde ikinci neredeyse otomatik olarak geliyor.. Eğer başka içmek istemiyorsanız bardak altlığını bardağın üzerine kapatıyorsunuz. Bunu gören garson hemen gelip kağıt üzerindeki çizikleri sayıp toplamı yazıyor.. Üzeirne bahşişi de ekleyip ödüyor ve çıkıyorsunuz.. Bu sahne benim için Prag'daki en zevkli şeylerden biri.. U Medvidku / Bir öğle yemeğimizi ayırdığımız U Medvidku da tipik biraevlerinden... Oldukça büyük.. Hem yemek salonu hem de geçerken bir bira atmak için ayrı bir bölümü var. Garsonlar dev gibi tepsiler içinde koca kemikli etli tabakları taşırken birimiz gulaş birimiz tavuk deneyip memnun ayrılıyoruz. Pivovar U Tri Ruzi / Hakkında çok övgü duyduğumuz için ilk akşamımızı ayırıp koşa koşa gittiğimiz bu biraevinde pek çok farklı bira seçeneği ve güzel yemek tabakları var.. Ancak üst katlardan birinde yer bulduğumuz için çok da mutlu değilim.. Boş yerleri, duvar diplerini sevmiyorum; kalabalık, cıvıl cıvıl yerleri seviyorum.. Burada da aslında giriş katta olmak istiyorum.. U Hrocha / Şehir yerlisinden aldığım tavsiye ile defterime kale ziyareti sonrası denemek üzere itina ile not ettiğim bu birahane bu kadar turistik bir rotada arada kalmış son derece lokal, salaş ve enteresan bir alternatif.. Önce sadece birer bira içelim diyoruz ama sonra yanına sosis tabağı ve salata da ekleyerek keyifli bir öğle molasına dönüşüyor.. Şu listeye rezervasyonsuz önerilerini hep sevdiğim Anthony Bourdain'den Pivovarsky Klub'ı da sıkıştırabilseydim ne iyiydi!.. Elbette hayat hep Çek yemeği ve bira ile geçmiyor, geçemez.. Şehirde öyle çok Rus var ki, bu durum bize başka bir şeyi hatırlatıyor.. Ruslar sushi çok sever. Kesin burada da iyi sushi vardır!.. Yami'ye gidiyoruz bir akşam.. Bol bol ve taze taze enfes sushilerle harika bir akşam yemeği yiyoruz!.. Yami de Lokal digi Dlouha çevresinde.. Buralarda daha bir sürü güzel mekan ilgimizi çekiyor.. Nase Maso listemdeki kıymetli adreslerden biri.. Bu kasap dükkanında et ve şarküteri seçip anında pişirttirip orada dükkanın içinde yiyorsunuz.. Fikren güzel gelse de masa için bekleme sırası ve girişteki ayaküstü kısım bizi o yorgunlukla korkutuyor; mecburen vazgeçiyoruz.. O da çok yakınındaki Sisters'ın ekmek üstü sağlıklı açık sandviçleri gibi defterde kalıyor.. Çek yemekleri biraz yoğun; üzerine biralar da eklenince biraz vizcan azabı yaşatıyor insana ama neyse ki yürüyecek çok güzel sokaklar ve girip çıkıp enerji sarfedecek dükkanlar var!. Na Prikope Caddesi tanıdık markalar ile dolu hareketli bir alışveriş caddesi ama benim asıl favorim lüks markaların yan yana sıralandığı Parizska caddesi. Çünkü bu civarda binalar çok güzel; insana daha çok Paris'te yürüyor havası veriyor gerçekten.. O yüzden burada yürüyüp vitrinlere bakmayı çok sevdim.. Özellikle çok sevdiğim üç dükkan var.. Papelote / Bir Çek kırtasiye markası. Kumaştan defter kitap kılıfları, defterleri, defterin üzerine kalemi sabitlemek için renk renk lastikleri var.. Kırtasiye almaya bayıldığım için burada karşıma çıkan bu sevimli şeylerden de almayı ihmal etmiyorum.. Koh-i-Noor / 1790'da kurulmuş bir Çek markası bu.. Grafikerlik yıllarımda ürünlerini az kullanmadık; atölyem varken Berlin ve Düsseldorf'tan az taşımadık.. Bu kez kendi anavatanında şehrin birkaç noktasında dükkanları hazır karşımıza çıkmışken birkaç kalem almadan geçemeyiz elbette!. Tonak / Yıl 1799. Gelecek yıllarda İngiliz Kraliyet ailesinin şapkacısı olacak meşhur marka o tarihte doğuyor.. Tonak, Prag'dan insanın kendine hediye olarak alabileceği en değerli şeylerden biri olan mükemmel şapkalar yapıyor.. Bir şapka delisi olarak bu fırsatı kaçırmam mümkün olabilir mi? Pek çok noktada corner olarak karşıma çıkanlara burun kıvırıp Josefov mahallesindeki mağazasından diğer pek çok modelde de aklım kalarak bir taneyi seçiyorum.. Backyard Creative Space, Cihelna Concept Store, Smetanaque Cafe and Design Shop ve DOX müzesi dükkanı gezip aklımızda kalan diğer ilginç dükkanlar oluyor.. Bu kez ikinci gelişimiz olduğu için ne magnet ne de hediyelik eşya dükkanları ilgi alanımızda değil. Karlova civarındaki sayısız dükkana burun kıvırıyor ama yine de daha önce emaye kupalar aldığımız Blue Praha ve bir diğer ilginç gelen dükkan Manufaktura'ya göz atıyoruz. Evimizin meşhur plak alışverileri için ise Phono, Gram Records, Japan LP Vinyl Store ve Mala Strana'daki Music Antiquariat dükkanlarına uğruyoruz ama açıkçası Prag'da bizi çok heyecanlandıran hiçbir plak dükkanına rastlamıyoruz.. Sevdiğim bir diğer alışverişim ise fincanlar.. Meşhur Çek markası Thun'dan iki porselen fincanı ve Karl Köprüsü'nden geçince sol aşağıda, Kampa tarafında kalan pazardan da el yapımı harika iki fincanı kapıyorum. Haftasonları burada minik bir el sanatları pazarı kuruluyor ve ortalık rengarenk el yapımı fincan ve tabaklar ile doluyor. Bu pazarda bulduğum Sarka Bulcivoka'nın kendi tasarımı fincanları üzerindeki minik robot ve uçak figürleri ile beni hemen tavlıyor, almadan duramıyorum! Bu bölümde ise yine sadece bizim için öne çıkanlar, aklıda kalanlar var.. Socka Franze Kafky/ David Cerny'nin yaptığı dönen Kafka'nın başı, gördüğüm en etkileyici sokak heykellerinden biri. Hemen bir AVM'nin arkasında yer alan ve farklı kurgularla sürekli gönen Kafka adeta insanı hipnotize ediyor ve bir süre izlemeye dalıyorsunuz.. Mestska knihovna v Praze/ Belediye kütüphanesinin içindeki kitap/heykel olarak tanımlayabileceğim kitap girdabı yine çok etkileyici çalışmalardan biri.. Hemen kütüphane girişinde yeralıyor.. Ters Atlı Vaclav Anıtı / Vaclav Meydanı'ndaki orijinal Vaclav anıtına gönderme yapan David Cerny eseri, Kino Lucerna içinde, tavanda ters bir şekilde duruyor. Ve en güzel nereden görünüyor biliyor musunuz, şehrin önemli kahvelerinden Kavarna Lucerna'nın içinden.. Büyük bir sanat koleksiyonuna sahip Mosaic House'un önü de adeta çağdaş sanatlar açıkhava müzesi.. Şemsiyelere asılı kadın ve erkek heykelleri en sevdiklerim.. Karşı kıyıda kale sonrası Mala Strana'da kaybolmak çok zevkli.. Parizska Caddesi sonrasında yahudi mahallesi ve Kafka'nın semti Josefov'a kıvrılıp sokakları keşfetmek çok zevkli.. Opera binasından Naplavka'ya doğru kıyı boyu binalar çok güzel.. Geçen sefer Rudolfinum'da Çek Filarmoni izlemiş, konser kadar insanların konsere gelirken gösterdiği özenden de çok etkilenmiştik. Bu kez ise devlet operası Narodni Divadlo'nun tarihi sahnesinde, o muhteşem binada Tosca operasını izleme şansına sahip olarak büyüleniyoruz.. Letna Park / Oldukça tepe noktada yer alan parktan Prag'a bakmak ve birkaç köprüyü ard arda fotoğraflamak çok zevkli. Karl Köprüsü Kulesi / 100 Kc. karşılığında hafif zorluk derecesinde basamaklardan çıkılarak şehri tepeden izleme şansı veren kule en keyifli turistik aktivitelerimizden biri.. Hem köprüyü hem de eski şehir tarafının dar sokaklarını, çatılarını izlemek harika! Veletrzni Palac / Prag'da sayısız şahane müze var ama ilgi alanlarım doğrultusunda benim favorilerimden biri 19-21yy. arası eserleri ile Trade Fair Palace. Çek sanatçıların eserlerinin yanısıra Picasso, Manet, Van Gogh, Renoir eserleri görüp üzerine bir de o günlerdeki geçici Ai Weiwei sergisini gezerek yarım günümüzü dolu dolu sanat ile harcıyoruz.. Naplavka / Güneşli ve ılık havalarda insanların haftasonunu geçirdiği nehir kıyısındaki bu bölgede tekne üstü mekanlar, haftasonu kurulan pazarlar ve etkinlikler varmış burada.. bir de yüzen bir galeri, arasıra ikinci el pazarı da kurulan avoid.. Güneş, bizim ancak haftaiçi sakinken görmemize izin veriyor ama suraları seviyoruz. Aslında tam güzel havada haftasonu günü geçirmelik.. Dancing House Glass Bar/ Herkes Fred ve Ginger'dan bahsediyor ama nedense içeri girmiyor pek.. Bu çok meşhur modern yapının tepesinde Glass Bar var.. bir çeşit turistik aktivite.. Günü bir kadeh içki ile güzel batırmak, Prag'a yine tepeden bakmak için.. Prag'a dair en sevdiklerim listesi burada bitiyor ve biz bir Salı sabahı cebimizde kalan son Korunalarla istasyondaki büfeden birşeyler alıp tükettikten sonra Flixbus'a atlayıp Viyana'ya doğru yola çıkıyoruz.. Başta da söylediğim gibi zaten bu programa sığmayacak kadar çok şey vardı listemde.. yedeklerdi.. Ama özellikle yapmak istediğim birkaç madde kaldı ki, onlar da gelecek sefer için totem olsun.. Prag'a yeniden gidilsin.. Prag araştırmalarım sırasında tesadüfen rastladığım yerel bir youtube kanalı vardı.. Honest Guide.. Ben şehre dair gerçekten en dürüst şeyleri oradan ve çok da eğlenceli öğrendim.. Gitmek isteyenler de izlesin isterim.. Onlardan öğrendiğim ve sevdiğim birkaç adresi zaten yukarıda sevdiğim şeyler arasında paylaştım ama aklımda kalan, şartlara uyduramadığım birkaç şey bu listede olsun yine de.. - Şık bir yemek için La Degustation, - Sadece meraktan 3 Euro'ya kantin gibi bir ortamda öğle yemeği için Lidova Jidelna Tesnev, - Hipster semti Karlin'deki Eska Restaurant, - Merkezde Celetna Studentsky Klub, - Micro brewery lokal restoran kategorisinde Hostinec U Vodoucha ya da U Slovanske Lipy.. - Kahve molası için Neustadt ve Smichov'daki Kavarna Co Hleda Jmeno, - Bir de NH Hotel'in içinden Mrazovka Park'a çıkan gizli funikuler.. Bir gezigunluk hayranıyım. Gidip gördüklerinizi, deneyimlerinizi bu kadar güzel paylaşmanız çok kıymetli. Paylaşımlarınız hep zevkli, hep samimi. Kendi adıma çok teşekkür ederim, çok faydalanıyorum. Emeğinize, böyle gören kalbinize sağlık.


Prag hakkında olası sorularınızın cevaplarını bu yazıda topladım.. Havaalanından merkeze ulaşım / Vaclav Havel Havalimanı'na inince şehir merkezine varmak için iki alternatif var; AE Airport Express otobüsleri ve toplu taşıma. 119 ve 100 sizi 32Kc'a A ya da B hattının metro durağına ulaştırıyor ve buradan da aynı biletle merkeze metro ile aktarma yaparak devam ediyorsunuz. Bu genellikle lokallerin tercihi. Ucuz ve hızlı. AE Airport Express ise yine yaklaşık olarak aynı sürede sizi aktarmasız olarak 60Kc'a merkez tren istasyonuna dek ulaştırıyor. Hem yağmuru, valizi inidirip bindirmeyi hem de konaklamamızın merkez istasyona yakınlığını göz önüne alarak ekspres otobüs bize daha mantıklı geliyor. Halavimanında Prague Public Transport adlı bir danışma kiosku var; hemen oraya yöneliyoruz bileti almak için. Bilet araç içinden de alınabiliyor ama o zaman Çek para birimi "Koruna"ya ihtiyaç var. Oysa biz havalimanından yüksek kur oranları ile para bozdurmak istemiyoruz. Bu ofisten kredi kartı ile bilet almak mümkün; hemen iki bilet için 120 Kc. ödeyip araca geçiyoruz ve yaklaşık 40 dakika sonra merkeze varıyoruz. Buradan tekrar aktarmaya ihtiyacımız yok; o yüzden izlediğimiz bu yol son derece hızlı ve mantıklı ama gideceğimiz adres tekrar metro kullanımı gerektirseydi baştan toplu taşıma seçeneğini tercih etmek mantıklı olurdu.. Konaklama / Genellikle seyahatlerimde çok memnun kaldığım tesislerin adlarını, ayrıntılarını mutlaka paylaşıyorum. Ancak Prag'da kaldığımız tesis lokasyon olarak çok iyi olmasına rağmen bize pek çok umulmadık sorun çıkartıp hayalkırıklığı yarattığı için değerlendirme dışı kalıyor.. Prag'da iyi bir ulaşım ağı var; her bölgeden merkeze ulaşım mümkün ana Praha 1 ya da Praha 2 bölgeleri içinde bir konaklama daha pratik ve keyifli olur.. Hotel Friday, Mosaic House, Hotel U Medvidku ve MOOo Apartments incelemenizi önerebileceğim alternatifler.. Döviz / Prag AB üyesi olmasına karşın hala kendi para birimini kullanıyor. Bu da bir turist olarak devamlı "bu ne kadar ediyor acaba" diye kafa çalıştırmaya ve uygun döviz bozdurma yerini bulmak üzere bir gerginliğe sürüklüyor. Biz kolay hesaplayabilmek için Koruna olan rakamı 6'ya bölmek gibi kendimizde üç aşağı beş yukarı bir yöntem geliştirdik. Örnek: Express Bus 60 Kc = 10 TL. gibi.. Kredi kartı harcamalarımda da aynen bu oranda rakamlar ile karşılaşıyorum.. Döviz bozdurmaya gelince bu konuda büyük bir dolandırıcılık durumu var anladığım kadarıyla. Yerel bir video kanalından öğrendiğim üzere şunları aktarabilirim; Asla tarihi meydandaki Astronomik saat kulesinin çaprazındaki bürodan para bozdurmuyorsunuz. Asla sokakta, döviz bürosu yakınında yanınıza yanaşan simsarlardan para bozdurmuyorsunuz. %0 komisyon yazan yerlerde kur rakamına alış mı satış mı diye çok dikkat ediyorsunuz ve panonun en altında minicik yazan yazılara dikkat ediyorsunuz. Genellikle turistik sokaklardaki bürolarda oranlar hiç uygun değil. Daha önce Kaprova Caddesi No.14'tedi büronun uygun olduğunu okumuştum ama birebir tecrübede çok anormal olmamakla birlikte o da bizim bozdurduğumuz yerden yüksek kaldı. Biz ise tesadüfen Smenama Nekazanka Exchange'de bulabildiğimiz en uygun şekilde bozdurduk. Ben çok fazla da para bozdurmanızı önermiyorum. Kredi kartı kullanımı oldukça yaygın; bir miktar bozdurup gerisini bu şekilde halletmek çok mantıklı.. Bahşiş / Genelde gezi yazılarımda böyle bir başlık açtığımı hiç hatırlamıyorum ama sözkonusu Prag olunca bu mevzu önemli.. Prag'da bir garson için bahşiş herşey demek; o yüzden vermeden kaçmayı aklınızdan bile geçirmeyin ya da garsonun gazabına hazırlıklı olun :) Hesabı istediğinizde TIP IS NOT INCLUDED mekanın adından bile büyük yazıyor!. Bazı yerlerde kredi kartı ile öderken bahşişi de dahil etme seçeneği ile karşılaşabilirsiniz. Biz ilk akşam henüz para bozdurmamıştık ve garson açık açık "farketmez, Euro olarak da verebilirsiniz" dedi. İlle de bahşiş, ona göre! Şehiriçi Ulaşım /Birinci bölge dahilinde konaklayıp yürümeyi de sevince ulaşıma o kadar az ihtiyacınız oluyor ki!. Biz uzak bölgelere gitmek dışında hiç ulaşım kullanmadık diyebilirim. 24 saatlik sınırsız ulaşım 110 Kc.; 3 günlük 310 Kc. tekli bilet ise 32 Kc. Ulaşım ağırlıklı olarak yaygın metro ve tramvay ağı ile sağlanıyor. 22 no. lu tramvay şehir merkezindeki pek çok turistik noktadan geçiyor; tramvay turu için ideal.. Cumartesi günleri ise 23 no. lu nostaljik tramvay normal bilet ile bir tur yapıyor.. Ayrıca Mart-Kasım arası sadece Cumartesi ve Pazar 12-17 arası 35 Kc'a şehir turu yapan 41 numaralı başka bir tramvay daha var. Prag'a dair ayrıntılı önerileri ve notları YENİDEN PRAG.. SEVDİĞİM PRAG başlığından okuyabilirsiniz.


Eski Şehir'in dar sokaklarında kaybolun. Aynı zamanda bir sanat şehri olan Prag'da müzelerin zenginliğini, düzenlenen sergileri; opera ve bale gösterilerini, konser programlarını asla kaçırmayın... Gitmeden önce şehrin etkinlik takvimini mutlaka kontrol edin. Uzun yürüyüşlerin ardından şehrin tarihi kafelerinde dinlenin. Cafe Imperial, Cafe Louvre, Cafe Slavia, Cafe Monmartre, Kavarna Lucerna, Cafe Evropa, Grand Orient Cafe.. Hepsi tarihi; bir zamanlar hepsinin koltuklarına sanat ve edebiyet dünyasının en ünlü isimleri misafir olmuş.. Dinlenirken o zamanları hayal edin.. Şehri bir de tramvay ile gezin.. Mart-Kasım arasında sadece haftasonları turistik tura çıkan 41 no. lu tramvaya binin.. 23 no. lu tramvay ile nostaljik hattı keşfedin.. Merkezdeki mağazalardan alışveriş yapın. Özellikle indirim dönemini yakalarsanız kıyafet alışverişi yapmak için tanıdık dünya markaları Na Prikope ve çevresinde; prestijli markalar ise Parizska Caddesi ve çevresinde toplanmış.. Kukla tiyatrosu izlemeyi unutmayın. Şehrin hemen her köşesinde bir Black Light gösterisi ve Kukla tiyatrosu var.. farklı fiyat ve kalite seçenekleriyle. Mutlaka birini seçin ve izleyin. Mesela National Marionette Theatre'da Don Giovanni izleyin..