Defalarca İtalya'ya gitmiş ve birçok İtalya yazısı paylaşmış biri olarak hep bir "İtalyanca Turist Sözlüğü" hazırlamak istemiştim. Bir gezginin orada gezerken ihtiyaç duyacağı basit şeyleri bir arada bulabileceği, kendi işine yarayacağını düşündüğü kelimeleri seyahat defterine not edeceği basit bir rehber.. Çünkü İtalya'da İngilizceniz sandığınız kadar çok işe yaramıyor. Belki en turistik bölgelerde sorun yaşamıyorsunuz ama merkezden biraz dışarı çıktığınızda, ya da küçük bir şehirde, ulaşımda, yemekte gerçekten birkaç kelime de olsa İtalyanca'ya ihtiyaç duyuyorsunuz. İşte bu sebeple böyle birşey yapma isteğimden birçok yazımda bahsettim ama bir türlü gerçekleştirme şansım olmamıştı. Şimdi İtalyanca kursuna gitmenin verdiği motivasyon ile bunu hazırlamalıyım diye düşündüm. Ama elbette bu tek başıma başarabileceğim bir şey değil. İtalyanca kursu aldığım Firenze Eğitim'in de değerli katkıları ile sonunda hep hayal ettiğim o sözlüğü bugün sizlerle paylaşıyorum... çok işe yaraması dileği ile.. Bu küçük uyarıdan sonra haydi bakalım, başlıyoruz. Binari/Binario Peron (Tren ile yolculuk yapacaksanız biletinizde ya da elektonik tablodaki peron numarasını takip etmelisiniz. Otobüs, tren ya da tramvayda tek kaşı havada yanınıza yanaşan görevli, içinde "Biglietti" geçen bir cümle kurarsa hemen çıkarıp biletinizi göstermelisiniz. Chiesa (kiyeza diye okunan bu kelime kilise anlamına gelir.. Hani sorduğunuz amca kiliseyi geçince sağda falan derse, kelimeye aşinalığınız olsun. Piazza Meydan (bazen piazzeta falan yazar; onlar küçük meydanlar. genelde de pek sevimli olurlar.. Tüm bunlar adres ararken ihtiyaç duyabileceğiniz kelimeler.. Entrata Libera Giriş ücretsiz yazan sergiler, müze ve galerilere rotanız üzerinde rastlayabilirsiniz. Restoranda menüyü "il menu per favore" diyerek isteyebilirsiniz. Eğer İngilizce menüsü olan bir restorandaysanız muhtemelen turistik bir yerdir. O anda imkanınız varsa daha yerel yerleri tercih edin derim. Ama Roma gibi aşırı turist alan bir İtalyan şehrindeyseniz yerel adresler bulmak daha zor.. Onun için daha önceden yazdığım Roma Yeme İçme Notları'na göz atmanızı öneririrm. Öncelikle rezervasyonunuz var mı? Önceden adreslerini kaydettiğiniz lokantalar için rezervasyon yaptırmak gerekebilir. Rezervasyonunuz olmadığı taktirde çok zorlanabilirsiniz. Bere / Mangiare ? Yani yemek mi yiyeceksiniz sadece bir içki mi? demek istiyor garsonunuz; sizi ona uygun bir yere oturtacak.. Yemek içinse söylendiği şekilde "mancaare"; yok sadece bir şeyler içip kalkacaksanız da "beere" diye uzatarak söyleyebilirsiniz. Ristorante Daha çok rezervasyona ihtiyaç duyulabilen, nispeten özenli lokantalardır. Trattoria Bölge yemekleri sunan samimi lokantalardır. Cantina Salaş, samimi bir ortamda içki ve atıştıracak şeyler sunan şaraphanelerdir. Enoteca İçki ağırlıklı menüsü olan ama yemek de yiyebileceğiniz şarap barlarıdır. Osteria Yine trattorialar gibi samimi bir ortam sunan tavernalardır. Paninoteca Bizdeki büfelerin yerine İtalya'da sandviççi "Paninoteca"lar var.. Pizzeria Pizza restoranları ki özellikle "al Forno" yazan odun fırını pizzacıları tercih ederseniz daha mutlu olursunuz. Salumeria Şarküteri.... gibi uzayıp gidiyor liste.. Bunların hepsinde girip birşeyler yiyip içmek mümkün.. Colazione Kahvaltı / İtalyan kahvaltısının bizim kahvaltı yanında gözyaşları içinde kaldığını hatırlatmalıyım. Bir fincan sütlü kahve yanında da bir kruvasan tarzı çörek. İtalyanlar bu kahvaltı çöreklerine "cornetto" der ve kahvaltılarını genellikle pastanelerde ayaküstü yaparlar. Muhakkak yerlilerin arasına karışıp siz de denemelisiniz.. Pranzo Öğle Yemeği / 12:00-14:00 arasında servis edilen öğle yemeklerinde İtalyanlar kahvaltının aksine bol bol yer ve bol bol da sohbet eder. Özellikle lokallerin gittiği bir mekanda aralarına karışıp onların hararetli sohbetleri eşliğinde yemek oldukça zevklidir. Güzel havalarda bazı öğle yemeklerini dilim pizza, sandviç gibi pratik yiyeceklerle parklarda, güzel sokaklarda kapı önlerinde, ya da meydanlardaki havuzların kenarlarında yine İtalyanlar gibi geçiştirebilirsiniz. Cena Akşam yemeği / İşte 19:00'dan itibaren rezervasyon yaptırdığınız restorandaki masanıza kurulup "İtalyan gibi" yeme vakti!. Önden atıştırmalıklar ve şarap, ön yemek, ana yemek, tatlı, kahve.. İtalyada yemek yemek her zaman çok güzeldir.. Birçok lokantanın yemek servis saatleri dışında kapalı olduğunu görebilirsiniz. Özellikle turistik olmayan yerlerde yemek servis saatleri dışında açık lokanta bulmak zordur; hep iyi şeyler yiyip mutlu kalmak için bu saatlere uymaya çalışmak lazım.. Primi Piatti Ön yemek kısmında genellikle makarna ve risottolar olur, hemen arkasından ana yemekler yenir.. Secondi Piatti Bu başlık altında sunulan ana yemeklerde mekanın özelliklerine göre et yemekleri, balık tabakları olur.. İnsalata Salata Bildiğimiz salataya insalata demek gerekiyor; tek salata başka bir şey.. Contorni Yan yemekler diye açıklayabileceğimiz bu bölümde de yemeğin yanında yenebilecek ızgara sebze, püre, patates kızartması gibi şeyler olur.. Dolce demişken "Dolce Vita" hep aklınızda olsun çünkü, güzel bir kafede güneşe ve meydana nazır otururken hissettiğiniz tam da bu olacak: Tatlı Hayat!.. Pizza al taglio Dilim pizza / İtalya'da çok yaygın olan kesip tartılarak satılan dilim pizzalar gün içi atıştırmalarda kurtarıcı nitelikte.. Maiale Domuz eti / Domuz eti yemek konusunda hassas olanların seyahat defterlerinde bir sayfaya büyükçe bir şekilde"No Maiale" yazmalarını ve gittikleri restoranlarda garsonla göstermelerini tavsiye ediyorum daima. Oldukça etkili bir yöntem; sizin hassasiyetinizi anlıyor ve buna uygun yemekler konusunda yardımcı oluyorlar.. Vino- Şarap / Vino di casa müessesenin şarabı; yani ev şarabı; yani uygun fiyatlı ama yine de muhtemelen leziz olan. Samimi bir yemekte -özellikle öğlenleri bu seçeneği deneyin derim.. Bunu da genellikle bardak, şişe ya da litre hesabı getirebilirler. "Uno litro" bir litre şarap ki, 4 kişilik bir masa için ideal.. Mezzo litro ise iki kişilik bir masa için uygun olur. Su isterken de gazlı ve gazsız olup olmadığını belirtmek gerekebilir. normal su için de Acqua non frizzante ya da normale demek lazım.. Olur da getirmeyi unutmuşlardır ya da yere düşer falan; coltello per favore dersiniz mesela, yenisini getirirler.. Bu arada bu yazıda yemek isimleri konusunun yanından geçiyor ama girmiyorum. O başlıbaşına ayrı bir yazı konusu. Malum İtalyan mutfağı üç beş satırla açıklanacak gibi değil!.. Hesabınıza "coperto" olarak yazan kuver dahil edilmiş olabilir; bunu da kontrol edin.. Çoğunlukla bahşiş olarak algılansa da bahşiş ayrıca beklenir genellikle.. Ah keşke o kadar kolay olsa! Caffe Kahve demek ama bu şekilde kahve istemek İtalya'da bir hayli zor. Sırf Espresso için ben 10 farklı şekil biliyorum; bizim sınıfta listesi asılı 20'den fazla espresso tercihi var mesela!. Un caffe per favore diyorsun, normal mi macchiato mu diyor, cappuccino diyorsun, sıcak sütle mi soğuk sütle mi diyor.. Bankoda mı masada mı? Büyük mü küçük mü?... sorular ve alternatifler bitmiyor.. Ben genellike espresso içeceksem "caffe normale" diyorum; o zaman direkt mis gibi espresso'yu koyuyorlar önüme.. Eğer bir espressonun yetmeyeceğini düşünüyor ve duble istiyorsam o zaman "caffe doppio" diyorum. Suyu normalden de az, çok sert bir shot niteliğinde "ristretto" da içiyor İtalyanlar. Cappuccino ve latte'yi de sadece öğleden önce, kahvaltı seansında içiyorlar. Sonra gün içinde sık sık espresso molası. O bile genellike ayaküstü. Siz de en azından birkaç kahve molasında espressonuzu onlar gibi ayaküstü içmeyi deneyin; kesinlikle çok daha fazla keyif alacaksınız. Üstelik bankoda ayaküstü içilen kahveler oturarak içilenlerden çok daha ucuz!.. Fiyat listelerinde "tavola" ve "banco" diye iki farklı rakam görürseniz işte bu da onun açıklaması.. Herhalde İtalya'ya seyahatiniz boyunca en çok duyacağınız kelimeler Ciao, grazie, prego ve per favore olacak :) Özellikle Prego; sanki en çok bu kelimeyi kullanıyorlar gibi geliyor bana.. Ciao! Hem merhaba hem de ciao ciao diyerek bye bye.. Grazie Teşekkürler. Her şey için sık sık teşekkür edin siz de; İtalyanlar öyle yapıyor.. Prego Rica ederim. Teşekküre karşılık, para üstünü verirken, size yol verirken, restoranda içeri buyur ederken ya da benzer bir sebeple "prego"lar havada uçuyor bazen. Tabaccheria Sigara, bilet, gazete vesaire küçük ihtiyaçları bulabileceğiniz büfeler.. Renklerde ise Kırmızı rossa / Beyaz bianca / Mavi azzurro / Yeşil verde / Sarı giallo / Siyah nero olarak aklınızda olsun.. Alıyorum demek için de "prendo" ya da compro yu kullanabilirsiniz. Poşet isteyip istemediğiniz bazen sorulabilir; poşet için sacchetto kelimesi aklınızda bulunsun. Ne şanslısınız ki italyanca çoğunlukla yazıldığı gibi okunan bir lisan. Bazı kelimelerin arasına sıkışan ve aslında orada olmayan "T" harfini saymazsak çok zorlanacağınızı sanmıyorum. Örnek grazie kelimesinin gratszi gibi söylenmesi.. Zaten okuması zor olanların yanına okunuşlarını ekledim. Artık hazırsınız; lütfen gideceğiniz adresleri not ettiğiniz defterin en arka sayfasına size lazım olabilecek kelimeleri yazıp yanınızda götürün. Umarım yemeği, mimarisi, tarihi, kültürü, insanları ile gönlümüze taht kuran bu sıcak ülkeye çok güzel seyahatler gerçekleştirirsiniz ve bu küçük bilgiler de çok işinize yarar. Eğer dönüşte bu lisanı sevimli bulur ve öğrenmek isterseniz Bu Yıl İtalyanca yazımı okumaya da ayrıca beklerim!..


Bugünlerde bana yer-gök İzmir!.. Gitmeden önce haberini verdiğim üzere @cityofizmir projesi için İzmir'e gidip, dört harika gün geçirdim. Döndüm ama aklım hala Sevgili İzmir'de.. Dolu dolu geçen seyahat ve sayısız fotograf karesi.. Şimdi fotoğrafları paylaşmaya devam ediyor; hem İzmir'de yakaladığım güzellikleri, keşiflerimi İzmir'e gitmeyi düşünenlerle paylaşmanın, hem de @cityofizmir'in dünya turizm sahnesine taşınması için hazırlanan bu yeni nesil instagram projesine destek vermenin mutluluğunu yaşıyorum. Proje kapsamında şehri ziyaret eden, manzara fotografları ile dünyaca tanınan Türk instagram fenomenleri ve İzmir'de yeme içme mevzuunu derinlemesine ele alan gastro-blogların ardından üçüncü grup olarak bu kez biz; şehrin kültür sanat sahnesi, günlük yaşam, şehir hayatı gibi konular üzerinde yoğunlaşmak üzere görev başındaydık.. Bu kapsamda gezdiğim İzmir'den ve keşiflerimden son derece mutluyum.. Gece 02:00'de yatıp, sabah 05:00'te keşfetmeye hazır, heyecanlı uyandım her sabah.. Yürüdüm, vapura, metroya, bisiklete bindim, boyoz yedim, gevrek yedim, konsere, sergiye, hatta bit pazarına gittim!.. Kendim kullanmadım ama Adnan Menderes Havalimanı'ndan Alsancak Cumhuriyet Meydanı'na Havaş servis ile gelme süresinin 60 dakika ve ücretinin 10 TL. olduğunu www. havas. net'ten öğrendim. Detaylar için siteye gözatabilirsiniz. Şehir içinde toplu taşıma kategorisinden sadece metro ve vapuru kullandım. En büyük dostum 3 5 bilet!.. Bir gidiş bir dönüşü kapsayan 5.5oTL. lik bu bileti her ihtiyacım olduğunda otomatlardan kaptığım gibi kendimi vapura, metroya attım.. Alsancak'tan Karşıyaka'ya, Karşıyaka'dan Pasaport'a.. Konak'tan Karşıyaka'ya, Karşıyaka'dan Alsancak'a.. dolandım, durdum.. Vapur sabah erken sakin, gün batımında manzaralı. Vapura binmiş gelin bile gördük, gülümsedik. Metro ise tek hat; sadece Bit Pazarı'na giderken yine 3 5 biletle kullandım ve hiç sorun yaşamadım. Bir de bisikleti var İzmir'in; Bisim. Yollar artık Bisim!.. Özellikle Kordon boyunda sık sık durakları olan Bisim'e internet üzerinden ya da info noktalarından üye olup gün içinde ulaşımda kullanabiliyorsunuz. Bisim kullanmanın saati 2 TL. Tüm şehir içi ulaşımında olmasa da vaktiniz olursa kıyı boyu keyifli bir bisiklet gezintisi yapmanızı öneririm. Konaklama için Alsancak ile Pasaport arasında bir otelde kalırsanız rahat edersiniz. Bizim gibi aşırı derecede şımartılmayı isterseniz Swissotel Büyük Efes İzmir doğru adres olacaktır. Kemeraltı Çarşısı Şehrin en renkli, kalabalık, kozmopolit sokakları, alışverişin kalbi Kemeraltı. Her ne kadar sokaklarında yürürken kaosun içinde hissetseniz de başınızı yukarı kaldırarak yürüdüğünüzde asıl güzelliklerini, mimari inceliklerini görüp sırlarını yavaş yavaş keşfetmeye başlıyorsunuz. Çarşı aynı zamanda -tıpkı bizim Kapalıçarşı gibi- lezzet anlamında da cevherler saklıyor. Tarihi Kemeraltı Börekçisi'nin Su Böreği, artık Manisa'da bile böylesinin bulunamayacağı söylenen Doyuran Manisa Kebabı, Hisarönü Şambalicisi, köftecileri, turşucuları, çeşit çeşit dükkanı, Kahveciler sokağı, hanları ile Kemeraltı başka bir dünya ve ben galiba o dünyayı çok sevdim. Kişisel tavsiyem eğer vaktiniz olursa bu renkli çarşıyı bir de Pazar sabahı sakinliğinde gezmeniz. O zaman çok daha farklı şeyler göreceksiniz. Kızlarağası Han Kemeraltı'nın en popüler, en turistik hanı Kızlarağası'nın içinde bir tur atıp sonra ortadaki avluda keyifli bir kahve molası vermek lazım.. Mis gibi kahvenizi içerken benim gibi kartpostal yazabilir, insanlar ve mimariyi seyre dalabilirsiniz. Sonrasında mutlaka orta avludaki merdivenlerden üst kata çıkmak lazım. Orası da başka dünya. Eskiciler, gramofonlar, plaklar, el yapımı ürünler... tüm bunlara bakarken sütun aralarından görünen civar mimariyi de kaçırmamalı elbette.. Bubobubom da buradaki küçük dükkanlardan biri. Kızlarağası Han'daki kahve molası fotografımın altına bırakılan "Bubobubom'u sevebilirsiniz" notunu dikkate alarak ziyaret ettiğim bu küçük el yapımı ürünler atölyesinde taş üzerine el boyaması yaka iğneleri, magnetler, mutfak ve ev aksesuarları, oyuncaklar ve kahve molalarıma eşlik edebilecek çok tatlı şeyler buldum. Böyle cicilere ilgisi olanlar için çok tatlı dükkan!. Abacıoğlu Han Kemeraltı içindeki en güzel, en keyifli Han da sanırım burası. Avlusunda kafelerin bulunduğu han, öğlen ağaç gölgesinde güzel bir yemek yemek, çarşının kalabalığından sıyrılmak için çok hoş bir seçenek. Mutlaka içine girmelisiniz. Yeni Şükran Oteli Kemeraltı Çarşısı'nda son olarak bahsedeceğim mekan bir otel. 120 yıllık bir konakta döneminin en modern oteli olarak açılan ve bu yüzden "Yeni" Şükran Oteli adı verilen 100 yıllık otel adeta bir müze niteliğinde. Konağın labirent gibi koridorlarından açılan odaların her biri ayrı bir renk, bir film seti. Burada biraz vakit geçirip etkilenmemek, kimler geldi buradan, kimler geçti, ne hikayeler, ne hayatlar yaşandı düşünmemek mümkün değil. Buralara gelirseniz mutlaka dolaşmak için izin isteyin, bu otel sizi şaşırtacak. Bit Pazarı Bana içinde bulunduğum şehirle ilgili çok ipucu veren Bit Pazarlarında dolaşmayı hep çok sevmişimdir. İzmir'de de bir Bit Pazarı olduğunu öğrendiğimde sabahın köründe kalkıp düştüm yola. Bit Pazarı Halkapınar'daymış. Çankaya'dan bindiğim metro ile birkaç durak sonra Halkapınar'a ve daha istasyondan görünen pazara ulaşıyorum. Uyarmalıyım ki burası o yurtdışında gördüğümüz bohem bir pazarlarından değil; bit kısmı çok, pazar kısmı bizlere göre az.. Ama yine de bir renk, bir değişiklik. Oldukça da büyük, sokaklar boyu sürüyor. İkinci el giyim, hırdavat, bit pazarı hayalimizin dışındaki pek çok tezgah arasında tek tük keyifli tezgahlar, enteresan şeyler çıkıyor.. En çok seyyar mobilize pastaneyi beğeniyorum. Kırmızı komik bir arabadan dönüştürülmüş, vitrinli pastalı falan baya bildiğiniz pastane!.. İzin isteyip fotoğrafını çekiyorum hemen. Emaye tabaklar arasında yıllar önce bizim evde de olan bir beyaz kaseyi bulunca pek seviniyor 5TL. ye kaptığım gibi dönüş yolunda buluyorum kendimi.. Tarihi Asansör Her ne kadar bir yerin yerlisi gibi davranmayı seviyor olsam da bazı turistik hareketler var ki, onlar mutlaka yapılmalı. Mesela Karataş Mahallesi'ne gidip renkli Dario Moreno Sokak'tan geçerek tarihi asansöre çıkmak. Eğer günbatımı saatlerine denk getirirseniz pek romatik oluyor. Beit Israel Sinagogu Yapımı 1907 yılında tamamlanan ve 600 kişilik kapasitesi ile İzmir'ın büyük sinagogu olma özelliğini taşıyan yapı İzmir'de çokkültürlülüğü algılayabilmek açısından oldukça önem taşıyor. Daha önce Kemeraltı'ndaki Musevi Mahallesi'nde havralarda yaşayan ve ekonomik gücü arttıkça Karataş Mahallesi'ne taşınan cemaatin bu bölgede giderek artması ile Sultan Abdülhamit emri ile yaptırılan sinagog bugün himayesinde bulunan belge ve eşyalar ile adeta müze niteliğinde. Sadece özel ziyarete açık olan sinagogu Nesim Bencoya'nın engin bilgisi eşliğinde gezmek isterseniz www. izmirjewishheritage. com adresinden bilgi ve randevu alabilirsiniz. Mesela ben bir dahaki ziyaretimde Nesim Bey ile Kemeraltı'ndaki eski Musevi mahallesi sinagog turu yapmayı çok arzu ediyorum. Saat Kulesi İzmir'in en bilinen simgelerinden biri, bu güzel saat kulesi, eskiden saat çok pahalı bir şey olduğu için insanlar saate bakabilsin diye II. Abdülhamit'in tahta çıkışının 25. yılı şerefine yapılmış. Ben de İzmir'de turist olmamın şerefine önünde poz verdim.!.. Milli Kütüphane ve Opera Binası İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edilen Milli Kütüphane hem mimarisi hem de hikayesi ile beğendiğim yerlerden biri oldu. Kütüphaneye gelir sağlamak amacıyla hemen yanına inşa edilen ElHamra Sineması da döneminde en popüler adreslerden biri olup bu sinemayı görmeye gelen şık insanlarla dolmuş. Kütüphane hala hizmetine devam ederken sinema şu an İzmir Devlet Opera ve Balesi'ne sahne oluyor. İzmir Doğal Yaşam Parkı Doğal Yaşam Parkı, İzmir ziyeretimizde hepimiz için en heyecanlı, en merak uyandıran duraklardan biriydi. Hepimiz Hayvanat Bahçesi'ne karşıydık ve burası hayvanlar açısından uygun muydu diye endişelerimiz vardı. İçeride dolaşmaya başladığımızda anladık ki burası gerçekten hayvanların konforunu, ruhsal hallerini önemseyen gerçek bir doğal yaşam parkı. Bir kere tüm hayvanları yakından göremedik. Çünkü kafeste değil hepsi kendilerine ait kocaman alanlarda yaşıyorlar. Mesela Zürafa Zarife'ye uzaktan Zarifeee! diye seslendik ama gelmedi. Aslan Beyefendi, ufukta bir kayanın üzerine oturmuş, bizden yana başını dahi çevirmedi!.. Neyse ki fil ailesi çok sıcak kanlıydı da onları yakından görebildik. Tesellimiz buradaki birçok hayvanın kötü şartlar altındaki hayvamat bahçelerinden buraya getirilip bakım altına alınmış olmaları. Hayvanlar bakıcılarını seviyor. Bakıcılar ve uzman personel de onları.. Anlaşılan İzmir Büyükşehir Belediyesi burada da önemli bir iş başarmış. Hayvanat bahçesine giriş ücreti 3 TL.; öğrenci girişi 1 TL. ayrıca okul gezilerinde öğretmen ve öğrenciden ücret alınmıyor. Reyhan Pastanesi İzmir'e gidiyorum dediğimde ilk gelen öneriydi Reyhan. Belli ki kahvaltısından tatlısına tüm lezzetleri ile herkesin gönlüne taht kurmuş. Ben de giriyor minik bir tatlı deniyorum. Reyhan lezzetin de ötesinde şehirde bir buluşma noktası, bir simge. Küçük bir mola için mutlaka uğrayın. Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi Kültür Sanat ağırlıklı gezimizin yıldız etkinliği AASSM'deki Senfonik Fasıl'dı. Şehrin gururu olan AASSM'de Ege Sanat Senfoni Orkestrası ve solist Hakan Ali Toker'den eşsiz bir konser dinledik. Konser sonrasında ise asıl ödülümüz orkestra şefi Sayın İbrahim Yazıcı ile tanışmak oldu. Çok mutlu oldum. @cityofizmir defterimin kolaj sayfasına kendisinden imza bile aldım!.. İzmir'e geldiğinizde İzmir Devlet Opera ve Bale Salonu'nda bir temsile ya da bu eşsiz AASSM sahnesinde bir konsere denk gelirseniz ne mutlu size!.. Efes Sanat ve Swissotel Sanat Koleksiyonu Şöyle bir hafızamızı yoklarsak kaldığımız birçok otelde sanat eserlerine rastladığımızı bir çok sanat eserinin yanından geçip gittiğimizi anımsarız. Swissotel'de durum biraz farklı. Çünkü otelin sanat koleksiyonunda irili ufaklı 800'e yakın orijinal sanat eseri var. Ve bunlar öyle önemli sanatçıların öyle mühim işler ki yanından öylece geçip gidemiyor, bir müze gezer edasıyla hayretler içinde izliyorsunuz. Biz eserler ile ilgili detaylı bilgi almak için bir sabah rehberli Sanat Turu yaptık. Güzel haber; bu turu otelin internet sitesinden randevu aldığınız taktirde otelde konaklamasanız bile ücretsiz olarak dışarıdan yapabiliyorsunuz. Özellikle İzmir'de yaşayanlara kesinlikle ziyaret etmelerini öneririrm. Tüm bunların yanısıra otelin giriş katında bir de Sanat galerisi var. Efes Sanat Galerisi'ndeki güncel sergi Mercan Dede'nin "Kadim Zamanlar Makinesi" sergisi 24 Mayıs'a kadar gezilebilir. İsabey Bağ Evi İzmir'den ayrılmadan son bir keyif seansımız var; Havaalanı yakınında İsabey Bağ Evi'nde. @cityofizmir projesi kapsamında şehri ziyaret eden tüm gruplar olarak şehir merkezinin yanısıra İzmir sınırlarındaki bağları da ziyaret ediyoruz. Özellikle Pazar günü iyi yemekli, doğa ile barışık keyifli bir gün geçirmek isterseniz bağevi ziyaretini programınıza ekleyebilirsiniz.. İşte benim İzmir listem bu kadar. Biliyorum ki daha görecek çok yer, tadacak çok lezzet, keşfedilecek çok sır var ama önceden belirlenen programımız dahilinde ve haricinde gerçekleştirebildiklerim şimdilik bu kadar. Kordon'da çimlere uzanıp günbatımını izlemeden, Boyoz ve midye yemeden, Kemeraltı'nda yürümeden, dibek kahvesi içmeden, Konak'ta saat kulesi önünde poz vermeden, vapura binmeden, sakın ama sakın geri dönmeyin.. Bir de mutlaka @cityofizmir'i takip edin ki, takipçi sayısının artarak İzmir'in bir dünya markası olmasında sizin de katkınız olsun. Bu kadar inandığım ve seve seve dahil olduğum projenin arkasındaki dinamik kadroya; İzmir Büyükşehir Belediyesi'ne EGİAD'a ve Bahar Akıncı'ya sonsuz teşekkürler.. Ben İzmir'i çok sevdim; yine geleyim!..


Geçtiğimiz hafta sonu İzmir'de ilk kez bir kahve festivali düzenlendi. Ben de bir kahve-sever ve aynı zamanda bir İzmir-sever olarak ilk kez yapılan bu etkinlikte olmak istedim. Ben de herkes gibi İzmir'de bir kahve festivali nasıl olur, ilgi olur mu, başarılı olur mu diye kendimce merak ediyordum tabi.. 14-15-16 Ekim tarihlerinde bu merakıma cevaben gerçekten de çok başarılı bir organizasyon gerçekleşti. Cumartesi öğle saatlerinden itibaren festival inanılmaz kalabalıklaştı. İlk kez yapılan festivale ilgi büyüktü ama öyle boş bir ilgi değil. İnsanlar tezgahlara yaklaşıp çekirdeklerin özelliklerini dinlediler, tattılar, yorumladılar.. Yani ben ilk kez kahve festivali ile karşılaşan İzmir halkının yaklaşımını da çok sevdim. Bir tarafı deniz bir tarafı çim olunca festival alanında gölgede yayılmalar da pek keyifliydi.. Alıştıklarımızın dışında festival geç saatlere kadar sürdü, kahve keyfi yerini müzik keyfine bıraktı; insanlar dans ettiler, eğlendiler.. Bunların ötesinde festivalde birçok kişi ile tanıştım, buluştum, kahveler içtim, sohbet ettim. Benim için en keyifli yanı kesinlikle buydu.. İyi ki geldiniz ve iyi ki buluştuk.. Dönerken yanımda içtiğim tüm kahvelerin fincanlarını ve çok güzel anıları birlikte getirdim..


Gittiğimiz gün İzmir trafiğinde ekstra bir yoğunluk olması havalimanından şehir merkezine ulaşmakta yeni bir deneyime sebep oldu; İzban+Metro ile merkeze hop diye ulaşım!. Havalimanından İzban durağına geçip merkez yönünde trene biniyorsunuz, sonra da Hilal durağından metroya kolay bir aktarma ile hemen şehir merkezindesiniz. Bir kişi için toplam yolculuk bedeli 6 TL. Hem baya ekonomik hem de eğer trafik varsa gayet hızlı.. Münire / Alsancak sokaklarındaki en tatlı köşe Münire'ye ait. Eskici, kahveci, gazozcu Münire'de 30'un üzerinde enteresan gazoz var, eski eşyalar arasında oturup zaman yolculuğu yapma şansı var, tatlı sahibesi ile sohbet imkanı var.. Burayı baya sevdim. / Alsancak. Mah. 1484 Sk. Tahta Dolap ve Biçura / Altlı üstlü bu iki vintage cennetini tek kalemde anlatmak isterim. Bulunduğumuz günlerde burada mini bir Vintage ucuzluk pazarına denk gelince 2 kez uğrama şansı bulduğumuz dükkanlara bayıldım. Biçura biraz daha pırtık bir dükkan ama yine de buradan birşeyler bulmak, almak çok hoşuma gitti. Tahta dolap ise 2. el giysiye meraklı olanlar için adeta bir cennet. Çok güzel dükkan. Ben daha çok burada satılan yaka iğnelerine vuruldum. Partita tasarımı iğlenerden 3 taneyi keyifle kaptım!. / Alsancak Mah. 1456 Sk. Gönül Yazar Sokak / Ben burayı İzmir'in Karaköy'ü ilan ettim. Hani bizim fotoğrafını çekmekten hiç bıkmadığımız bir Karaköy fotoğrafı var ya, işte bu sokak tıpkı onun gibi renkli ve cıvıl cıvıl.. Sokak boyu rengarenk kafeler var.. Mutfak Girit / Sadece yeniler değil, özlediklerimiz de var dedim ya.. işte Mutfak Girit onlardan.. İlk yemeğimiz için hemen koşup zeytinyağlılarından koca birer tabak yapıp hasret giderdik.. / Alsancak Mah. Dr. Mustafa Bey Cad. Baristocrat 3rd Wave ve Roast and Found / İzmir'in en yeni üçüğncü dalga kahve dükkanları ile de kahve festivali sayesinde tanıştım. Şu ara şehrin en iyi kahveleri için bu iki adres baya popüler.. / Baristocrat: Konak Kültür Mah. Roast and Found: Bostanlı. Awake Coffee / İzmir'in benim bildiğim en eski ve en iyi kahve dükkanlarından Awake'e de uğramadan edemezdik. Ama bu ziyaret sadece güzel bir fincan kahve değil, bir de minik keşfi yanında getirdi: Flamp. Kahve ile ilgili tasarladıkları t-shirtler ile ilgimi çeken markanın ürünleri şimdilik sadece Awake'de var ama yakında birçok kahve dükkanında olacakmış.. / Kültür Mah. 1381 Sk. B'ready Bites / Yine aldığımız tavsiyeler ile deneyip memnun kaldığımız adreslerden biri de B'ready oldu. Ekşi mayalı ekmekler içine hazırladıkları harika sandviçleri var. Kaburga ve karamelize soğanlıya bayıldık; hamburgerde aklımız kaldı :) / Kültür Mah. Zuhal Yorgancıoğlu Sk. La Puerta / Bence hala İzmir'in birşeyler içip vakit geçirmek için en güzel mekanı. Yalnız rezervasyon yaptırmakta fayda var; aksi halde yoğunluk nedeniyle üzülmek olası.. / Alsancak Mah. 1469 Sk. Kırk Merdiven / Çok seviniyorum ki bu mekanı ilk günlerinde, ilk keşfedenlerden biriyim. Kendi tavsiyemin dönüp dolaşıp beni bulması hoşuma gidiyor.. O yüzden bu kez de sakin bir Pazar sabahında uğrayıp bu mis gibi, dingin köşede vaikt geçirip, daha önceki İzmir notlarımda burayı herkese önermenin haklı gururunu yaşadım.. / Asansör, 305. Sk. Alsancak Dostlar Boyoz Fırını / Daha gitmeden hayalini kurduğum boyozlara Pazar sabahı uzuuun bir kuyruk ve oturacak yer bulma telaşı sonrasında kavuştum.. Evet çok meşhur, duyan gelmiş.. çok da iyi etmiş.. çünkü çook güzel.. Bence artık yeri biraz daha büyütmenin zamanıdır.. Keşke şu an bir tanecik tahinli boyozum olsaydı :) / Kıbrıs Şehitleri Cad. Kemeraltı / Ben buraya, canlılığına, sırlarına, sürprizlerine bayılıyorum. Bu kez de birkaç saatimizi buralara ayrımak yine keyifliydi.. Kızlarağası'nın orta avlusunda kahve içip yukarıdaki plakçıları karıştırdık, Abacıoğlu Han'ın serin avlusunda Ayşa'nın aşuresini yiyip Mirkelam Han girişindeki plakçıya koştuk; acıkınca Doyuran'dan Manisa Kebabı yedik.. Eh, tüm bunların üzerine söğüş yiyip, Kordon'da midye-bira partisi de yaptığımız göre bu seferlik İzmir notlarını burada sonlandırıp gelecek sefer yeniden kavuşmanın hayallerine geçebiliriz!. Teşekkürler :) Eskiden yapıyordum; bazı şehirler için forsquare'de bulabilirsiniz ama artık yeni listeler yapmıyorum. Zaten tüm bilgiler blog yazıları içinde var. Sevgiler. Sanırım izmire tekrar gitmem gerekecek.. Tabi bu notları okuduktan sonra.


Az önce size hem en çok bilinen ve sevilen caz müzisyenlerini hem de Jazz Hotel'deki oda isimlerinden birkaçını saydım.. Her biri bir caz sanatçısına adanmış 12 keyifli oda içinden bizim odamız 42. Dizzy Gillespie idi. Kapıyı açıp içeri girdim, ana kumandadan odadaki müzik yayınının sesini yükselttim; hafta sonu için hazırlanmış küçük çantamı yatağın üzerine atıp kahve hazırlamak için su ısıtıcının düğmesine bastım. Kitabımı açıp şehir manzarasına karşı kendimi koltuğa bıraktım.. Ve eşsiz haftasonu böylece başlamış oldu. Her sanatçının adına hazırlanmış odada kapıdaki plaktan parçalar çalıyor aralıksız.. Odanın içinde bu detay başlı başına zaten keyif.. Gece gündüz hiç kapatmadım!.. Başka odaların önünden geçerken başka şarkılar duyuyorsunuz, çok filmatik bir duygusu var.. Odalardaki yastık kılıfından havlu terliklere her detayda yine caz esintisi var. Kahvaltıda peçeteler, runner örtüler, .. her detayda caz var; ne hoş.. Kahvaltımı yaparken duvardaki imzalı fotograflara, imzalı konser biletlerine dalıp gittim.. Odalarda birer DVD player var; aşağıdaki arşivden müzik ya da film seçip izleyebilmeniz için.. Bunun yanısıra yine kahvaltı salonunda köşeye kurulup caz konulu kitap arşivinden birkaç sayfa karıştırabilir, caz bilginizi zenginleştirebilirsiniz. Kahvaltı demişken tek, uzun bir masada sunulan kahvaltı fikri bu otele çok yakışmış. Kahvaltı içeriği de oldukça zengin; özellikle üzüm reçeli ve bol bol kuru meyve bulundurmalarını müsadenizle alkışlamak istiyorum. Odaya girişte adımıza düzenlenmiş "Hoşgeldiniz" notu yine zarif detaylardan. Yabancı turistlerin de en çok Türk lokumu kısmını sevdiklerini tahmin ediyorum. Ama beni en çok, favorim olan Rebul kolonyalarından Mandalina ve Lime'ı banyoda bulmak mutlu etti. Küçük ama mutlu eden detaylar hep önemli.. Bir güzel detay da check out sırasında armağan edilen CD. Bu CD'de tüm odalara isim veren herbir sanatçıdan birer parça ile bu konaklamanın anıları ölümsüzleştirilmiş. İşte tüm bunlar dikkatimden kaçmayan, sevdiğim detaylardı. "Sen zaten İstanbul'da yaşıyorsun" diye düşünenlere, şehir merkezinden uzakta oturduğumu ve arada bir tüm haftasonunu geçirmek üzere şehir merkezine yakınlaştığımı hatırlatmak isterim. Ve asıl hatırlatmak istediğim otelleri ne kadar çok sevdiğim... Hele Jazz Otel gibi farklı özelliklere sahip olursa ilgim, keyfim o oranda artıyor. Jazz Hotel tam Nişantaşı'nın kalbinde yer aldığı için dışarı adım atar atmaz şehrin renkleri, Nişantaşı çiçekçileri, kafeler, alışveriş için akıl çelen mağazalar ile buluşabiliyor olmak bu haftasonunu güzelleştiren nedenlerden. Başka şehirlerde yaşıyor ve arada bir İstanbul'a uğruyorsanız konaklama için Jazz Hotel'in harika bir alternatif olduğunu hatırlatmak isterim. Ayrıca yurtdışından gelecek konuklarınız için de -hele ki caz seviyorlarsa bu konaklama gayet keyifli olacaktır.. Yazıyı yazarken hediye edilen CD'yi dinledim. Az önce bitti.. Ben gidip play tuşuna tekrar basmadan önce her zamanki gibi bizi hep en keyfli küçük oteller ile buluşturan @smallhotels' e de teşekkür ediyor özellikle en akıl çelen rotalar için kendisini takip etmenizi öneriyorum. Şehiriçi otel ziyaretlerim devam edecek!. Hoşçakalın.


Farklı olan, ezber bozan, türünün tek örneği dükkanların daimi takipçisiyim. Hele bir de Gökçeada gibi hayatın yavaş aktığı bir adanın kendi halinde sessiz sakin bir köyünde karşma çıkarsa keyiften dört köşeyim.. Bu akşamüstü köy meydanındaki tarihi kahvede içelim kahvelerimizi, tepeden günbatımını seyredelim, tarihi çınara sarılıp huzur terapisi yapalım diye gittiğimiz Eski Bademli'de buldum kendisini. Tam da köy meydanına bakan 111 numaradan 'buradayım, gel gör beni, keşfet marifetlerimi' diye göz kırpıyor bana.. Kabuk bir tasarım atölyesi. Doğal yaşamla uyumlu, el yapımı tasarımlar sunuyor. Ağırlıklı malzeme çok eskiden pazar çantalarında kullanılan renkli dokuma naylonlar ve onlarla kombinlenen doğal malzemeler. Alışverişlerde kullanılabilecek naylon torbaya alternatif, dolayısıyla da çevre duyarlılığı olan çantaların dışında plajdan pikniğe, seyahatten günlük yaşama her alanda bağımlılık yaratacak çok seçenekli ve çok amaçlı birçok alternatif var. Sadece çanta da değil, plaj matı, mutfak önlüğü, aksesuarlar, telefon kılıfları diye başlayarak uzayan renkli bir liste.. Çünkü, bana 'tasarım' dedin mi akan sular durur! Her ürün bir diğerinden farklı. Modeli, boyu, rengi, deseni, detayı, hepsi farklı. Seyahatte kullandığım el çantamın içini düzenlemek için irili ufaklı sayısız seçenek var. Bir tasarımdan artan küçük parçalar bile bambaşka bir tasarımda değerleniyor. El yapımı olduğu için diken elden sürprizler taşıyor. Sayısız seçenek içinden aradığını yine de bulamamışsan istediğin şekilde de tasarlanabiliyor. Gezmeyi seven dostlar için güzel hediye. Hem geleneksel hem de çok modern. E bir de çevre bilici yüksek.. daha ne olsun?.. 'Hemen Kabuk'tan bir çantam olsun!..' diyor ve seyahat çantamda kullanmak üzere mıknatısla kapanan küçük bir çantaiçi modeli alıveriyorum. Kraft kağıttan paketine özenle yerleştirilip üzeri şık logosunun olduğu çıkartma ile süsleniyor.. Yan sandalyede paketim, 10 dakika sonra köy meydanında kahvemi yudumlarken gelecek sefer pasaportları koymak için özel birşey yaptırmalıyım planlarındayım..


Paris'te her dem en sevdiğimiz konsept mağaza Merci'nin giriş katındaki Used Book Cafe, hem kahve hem de kitap bağımlılarını mutlu edecek cinsten. Raflarındaki 10.000 kitap arasında kaybolmak kafede yapacağınız minik bir kahvaltı ya da keyifli bir kahve molasına dahil. Kavurmacı'nın Fransızcası "Brulerie". Yani Belleville işinin piri. Birçok kahve dükkanına çekirdek sağlayan mekana uğrayıp şanslıysanız cupping'e katılabilir; birçok çeşidi deneyebilir yanında bir paket de kahve dahil olmak üzere 20 'ya özel bir kahve deneyimi yaşayabilirsiniz. O tatlı yeşil fincanlarda Paris'in en güzel espressosu.. Çekirdekler işin uzmanı Belleville'den. Hergün 08:00-18:00 arası açık. Saint Martin kanalı yakınındaki küçük, sevimli ve rahat kahve dükkanının çekirdekleri yine Belleville'den. Kahvenin yanına tatlı bir atıştırmalık ekleyip semtin Bobo ve Hipster sakinleri arasına karışmak lazım.. Pour Over demleme kahveleri ile iddialı kahve dükkanı. Bilgisayarı telefonu kurcalamadan, WiFi sormadan bu küçük dükkandaki nefis kahvenin tadını çıkarmalı. Paris'in en güzel bölgelerinden biri Marais; müdavimi çok. Peki Marais civarındaysak en güzel cappucinoyu nerede içebiliriz? Elbette Fragments'da!.. Zaman zaman farklı çekirdekler kullansa da standardı Danimarka'dan Coffee Collective çekirdekleri. Diskotek olur da kahvetek olmaz mı? Paris' te olur. Dünyanın her yerinden sayısız kahve çekirdeği ile şovunu da yapar!. Nitelikli kahvenin şehirdeki ilk temsilcilerinden.. Kahveye ağırlık verdik, sıra kahvaltıda. Keyifli bir Brunch mı? PaperBoy var!.. Uzmanlık alanı kahvaltı ve brunch; menü gayet zengin, sunumlar tatmin edici. Sadece iyi kahvenin değil aynı zamanda şahane kahvaltının da adresi Holybelly. Sahipleri Paris'te gözde olan birkaç mekanı daha işleterek bu işi iyi bildiklerini kanıtlıyorlar. Hafta içi 9, haftasonu 10'da açılan kafede nefis kahvaltı seçenekleri 5-15 arasında. Blackburn Coffee 52 Rue du Faubourg St. Martin,


Kronotrop. Beni bir anda bir yurtdışı seyahatinde verilmiş keyifli bir kahve molasına ışınlayan mis kokulu kahve dükkanı. Londradaki konusunun uzmanı dükkanlardan biri ya da daha kuzeyli bir şehrin ayaküstü kahvecisi.. bir ihtimal Roma ya da Milano.. ama İstanbul hiç değil.. Zaten müşterileri de ağırlıklı bu çeşit ve tatta kahveyi yakın çevrede bulamayan yabancılar.. Beyoğlunda geçirilecek bir günde Kontrarecords' a gitmeden hemen önce buraya uğrayıp ayaküstü bir kahve içilmeyen gün yok gibi.. Ben sütsüz şekersiz sade filtreciyim ama burada çeşit meraklısına pek çok.. Espressosu pek sert.. Zaten bilinen bir yer bahsettiğim... yeni bir yer tanıtmıyorum.. Diyeceğim beni seyahatteymiş hissiyatıyla buluşturan bu keyifli yerlerden şehrin pek çok noktasında olsun da neşemiz yerine gelsin.. Gezici Günlük Notu: Bu yazıdan çok sonra Kronotrop artık o bildiğimiz yerinde değil.. Daha büyük daha geniş imkanlı ve yine şahane dekorlu Cihangir'deki yeni yerine taşındı. Bu şehrin kahveseverlerini nitelikli kahve ile ilk tanıştıran mekan Kronotrop, artık sayısız seçeneğini daha ferah bir ortamda sunuyor. Her daim gönlümüzde yeri var..


Sen de bir gün sabah 08.15, Kandilli'ye düşebilirsin. İskele kapalı, parkta şarapçı evsizler; kafe diye haritada işaretlediğin yer zaten Suna Abla'nın meyhanesi... kalakalırsın.. Yürürsün benim gibi bi' umut Vaniköy'e.. İki yalı arasından manzara görür biraz bakayım dersin, yalının güvenliği de sana diker gözünü; huzurun kaçar, bakamaz yine yürürsün. Yalılardaki hayat ne sessiz, ne sıkıcı.. birkaçı yürüyüşe çıkmış semt sakinlerinin; yabancılığımı hissetmiş gibi tedirgin bakıyorlar bana.. Sevmedim yalı hayatını, istemem.. Vaniköy Kandilli'den beter. Yarı yolda koca bir çay bahçesi; sanırsın ki, Kurtlar Vadisi. Burun kıvırıp yola devam. Ama dedim ya Vaniköy beter!.. Açım yahu, kahvaltı yapmalıyım. Kafeyi, pastaneyi geçtim, bakkal niye yok, bakkal?.. Az önce Kurtlar Vadisi'nin önüne burnumu düşürmüş de yerden almamıştım; gidip alayım bari! Başka seçenek yok, kahvaltıda buradayım!.. Denize sıfır, ambiyansa bin fersah, lezzete 100 km. uzaktan yapıp kahvaltımı, kaçıyorum vadiden, beni kurt kapmadan!.. Kıyıdaki Karadeniz lokantası kahvaltı servisine başlamış, bir hayli de kalabalık.. Buna şok olacağıma dur asıl şuna şok olayım: tam korunun yanında kocaman, pırıl pırıl şahane bir kafe!.. Cafe Kandilli.. Büyülü mü, sihirli misin? 08.15'te neden bana görünmedin?.. Bir fincan kahve söylüyor sabahın tüm yorgunluğunu burada dergi karıştırarak atıyorum. Kahve yanında iki taze gül goncası bir de fırından şimdi çıkmış mini browni ile geliyor.. Kahveyi çok değil ama sunumu beğeniyorum.. ortamı beğeniyorum.. Başka bir yere de gitmem, burada kalıyorum!.. Bir dahaki sefer için kendi reçetemi kendim yazıyorum: 9'dan sonra, aç karnına!.. İşte sana da bunları bil diye anlatıyorum. Sen şimdi benim o saatte orada ne işim var onu düşünme, boşver!.. Kendin deneme; paşa paşa 9'da git; hayat başlayınca git.. Belki de seversin Kandilli'yi..


Yıllar önce Kapadokya'da unutulmaz 4 gün geçirmiş, bir gün yeniden kavuşmayı aklıma yazarak ayrılmıştım. Birçok seyahatin arasında bir türlü vakit bulamasam da geçtiğimiz günlerde gerçekleşen bir proje için gitme fırsatı doğunca hemen yeniden koşuverdim!. Tamamen bölgede yaşayan kadınların ekonomik bağımsızlıklarına katkıda bulunmak adına eski bir okulun restore edilmesi ve bölgede yaşayan kadınlara tahsis edilmesiyle hayata geçen Kadıneli Restaurant'da mutfak ve yemekler kadınlara emanet. Yörenin otantik yemekleri anne mutfağı tadında sunuluyor. Burada daha önce hayatında hiç çalışmamış kadınlar evlerinde yaptıkları yemekleri bölgeyi ziyaret edenler için hazırlayıp sunuyor. Becerilerini geliştirmek için de çeşitli eğitimler alıyorlar burada aynı zamanda.. Oraya vardığımızda kadınlarla konuştuk. Nasıl mutlular, onları birilerinin görüp, düşünüp bu imkanı tanımasından nasıl mutlular. Bunu görünce sizde mutlu oluyorsunuz ve ne kadar zor şeyler yaşadığımız şu günlerde bile "bu ülkeden, bu ülkenin insanından hala ümit var" diye düşünüyorsunuz.. Restoranın altında da yine kadınların elinden çıkan erişteden reçele yöresel ürünler yine onların ekonomisine katkıda bulunmak adına satılıyor. Bu fikre değer veren Bosch Ev Aletleri de bu projeye bir katkıda bulunmak istemiş ve onların mutfağını daha verimli çalışabilmeleri adına ürünleri ile desteklemiş.. Bizim orada bulunduğumuz günde de Dream Akademi şeflerinden Fehmi Samancı ile harika bir atölye çalışması yaptılar. Kadıneli'nde çalışan kadınlar okuldan gelen kızları ile birlikte yemek pişirdiler. İki kuşağın bir arada analı-kızlı yemek pişirdiği bu keyifli anlar da harikaydı.. Kadıneli'nde hem fikir, hem bu sıcacık ortam hem de yemekler çok güzel.. Umarım bu proje kadın emeğine değer veren başka girişimlere de ilham verir.. Hazır Cappadox da yaklaşıyorken eğer bu aralar Kapadokya'ya gelirseniz buraya uğrayıp yemeklerden tatmalı, maharetli annelere sohbet etmelisiniz.. Kadıneli Uçhisar'da; dolayısı ile biz de günümüzü kalan kısmında yine Uçhisar'daydık. Göreme Açık Hava Müzesi ve Uçhisar benim Kapadokya'da en sevdiğim yerler.. Biraz fırsat bulup hemen Uçhisar sokaklarından kaleye doğru yönelip manzarayı seyrediyorum.. Kale civarindaki dükkanların tezgahlarına, seyyar satıcıların ürünlerine bakıyorum.. Yörenin çömlekleri, seramikleri, bez bebekleri, kuru meyveler.. Buralarda gelirseniz kabak çekirdeği almalısınız. Çok lezzetlidir ve başka yerdekilere benzemez.. ben bol bol aldım. Kabak çekirdeği sadece yenmiyor. Bunu bu gidişimde öğrendim; kabuğu ile bereber çekilip ceviz gibi iri toz haline getirilip tereyağında çevrilen eriştenin üzerine dökerek yeniyor!. Bunu hayretler içinde denedim; siz de erişte falan alırsanız kabak çekirdeğini bu şekilde çekip deneyin.. Peri Evi diye peribacalarının ortasında, onlardan birinin içine yapılmış ilginç bir mekan var; burada bu ilginç tüf oluşumların ortasında küçük bir kahve molası verebilirsiniz. Bana çok önerildiği halde Uçhisar'daki Türküevi'ne gidemedim ama belki siz uğrarsınız.. Green Garden Pide Salonu'nu atlamayın!. Burası yakında gerçekleşecek Cappadox'un da duraklarından biriymiş; biz de giderken yol üstünde uğrayıp kepekli hamurdan güzel pidelerini tattık..


Merhaba Kars. Merhaba Karlar Ülkesi. Merhaba -adeta- kar küresi.. İstanbul'dan bakınca uzak, soğuk ve karlısın.. Hatta çok uzaksın.. Öyle ya, kaç yıldır isteyip de bir türlü kavuşamamalar bundan olmalı... ama işte bak, sonunda oldu!. Kavuştuk, tanıştık, sokaklarında yürüdük, bize kendini açtın; seni asıl şimdi anladık.. Son dönemde Kars'a ulaşmanın en popüler ve masalsı yolu Doğu Ekspresi treni. Talep o kadar fazla ki, artık trenlere vagon ekliyorlarmış hatta!. Ama Kars'a bu tren ile gelmek ekstradan en az 24 saat demek. Tren yolculuğu çok uzun sürdüğü ve bizim şu dönem sadece ayırabilecek 48 saatimiz olduğu için bu macerayı bir sonraki sefere erteleyerek uçağı tercih ettik. Aslında Kars'a uçak ile gelmek de pek ekonomik bir seçenek değil; biletler biraz pahalı oluyor ama birikmiş uçuş millerimiz olunca sadece küçük bir vergi ödeyerek biletleri neredeyse bedavaya getirdik. Uçak yolculuğu yaklaşık 2 saat sürüyor ve tren kadar olmasa da yine de keyifli. Çünkü yol boyu masal gibi karlı dağ manzaraları eşlik ediyor size. Gayet modern Kars Harakani havalimanına inince şehre varmanın en hızlı yolu taksi. Yaklaşık 7 km. uzaktaki şehir merkezine 35 TL. civarında bir ücret alıyorlar. Biz merkeze giderken taksi; dönerken de otelin 25 TL. lik aracını kullandık. Şehir içinde de müze haricinde herşey 2 km. lik bir alan içinde olunca biz daha çok üşüyerek de olsa yürümeyi tercih ettik; taksiye sadece müze dönüşü ihtiyacımız oldu. Şehirle ilgili en çok izlenimi de bu serbet ve bol üşümeli, hafiften "kaydıraklı" yürüyüşlerde elde ettik tabi. Zarif ama bakımsız tarihi yapıların önünden geçtik, koyu renk giyinmiş amcaların peşi sıra sakin sakin yürüdük, kahvehane pencerelerinden içeriyi gözetledik, olmadık objelerden sarkan koca buz sarkıtlarına korku ve şaşkınlıkla baktık.. Kars'a gelmeden önce hayalim hep tarihi Rus yapılarından birinde olma şansı verecek bir otelde kalmaktı. Ancak çok yoğun bir dönemde denk gelen ziyaretimiz için epey zaman önce bakmama rağmen o seçeneklerde oda bulamadım. Buna başta biraz canım sıkıldı ama şimdiki fikrime göre her şeyde bir hayır var; bizim konaklamamız da hiç fena değildi. Booking. com'dan o tarihlerde yeri olan ve konuk değerlendirme puanı en yüksek olan tesisi seçtim. Kars Konak Hotel. Tam merkezde, cadde üzerinde, bildiğiniz standart bir uygun fiyatlı şehir oteli. Hayal ettiğim tesislerin yarı fiyatına burada iki gecelik bir oda ayırttım; pek güvenemeyip bir de telefonla yeri teyit ettim ama oraya gidince boşuna endişe ettiğimi anladım. Eğer sadece havlusu çarşafı temiz, güvenli bir kalacak yer sizin için yeterliyse bu oteli tavsiye ederim. Ben kale manzaralı taraftan oda istemiştim ama o tarafın odalarının camları küçük ve odalar daha darmış; sağolsunlar hemen ön taraftan daha ferah bir oda ile değiştirdiler. Otele her giriş çıkışta bir şey içer misiniz diye sorup kahvaltıda bunu da yiyin diye yumurta tavası ile etrafımızda döndüler!. En önemlisi de Kars'ta hep odaların soğuk olduğundan şikayet edildiğini okumuştum ama bizim otelimiz, odamız ve suyumuz gayet sıcaktı. Yok ben daha konforlu bir otel isterim diyorsanız Kars Kale Otel; illa ki Rus mimarisi otel isterim derseniz Cheltikov ve Kar's Otel aradığınız alternatifler olabilir. 1874'te Cheltikov ailesine konak olarak inşa edilen bu görkemli yapı, daha sonra Opera binası olarak da kullanılmış. Şimdi ise otel olarak hizmet veriyor.. Kars'ın şehir merkezinde görülmesi gereken pek çok tarihi yapı var. Aslında biz son gün yaptık ama eğer zaman olarak mümkünse ben önceliğin Kars Müzesi'ne verilmesini daha doğru buluyorum. Kars Arkeoloji Müzesi belki sizi görsel olarak çok ihtişamlı karşılamayacak ama içeride görecekleriniz bölgeyi gezerken her şeyi daha iyi kavramak adına çok faydalı olacak. Ayrıca çıkarken müze görevlisinden bir Kars Turistik Haritası isterseniz bu da size epey kolaylık sağlayabilir. Giriş ücretsiz. Kars Kalesi ve çevresi şehrin en büyüleyici noktası.. Tam buralara vardığımızda nadiren yağan kristal kar başladı. Tarihi Taş Köprü ve çevresindeki hamamlar.. Mazlumoğlıu Hamamı, Muradiye Hamamı ve Topçuoğlu Hamamı. Hamamlar belki özel izinle gezilebiliyordur ya da tur grupları için olabilir ancak biz sadece dışlarından bakmakla yetinebiliyoruz; Cuma öğleden sonra hepsinin girişleri kapalı. Kümbet Cami ( eski adı ile 12 Havariler Kilisesi) ve hemen yanında Harakani Camii ve Türbesi yine taş köprü çevresindeki en görülesi tarihi yapılardan.. Ayaklarınız üşüse de içine girmeyi ihmal etmeyin.. Fethiye Cami (özellikle sabah saatlerinde gökyüzünün nefis tonları ile bizi her önünden geçişte çok etkiledi. Ancak dışındaki zarafet ne yazık ki içinde devam etmiyor. Kötü bir restorasyon, gözü tırmalayan döner demir merdiven.. aaah ahhh demeden olmuyor işte.. Gazi Ahmet Muhtarpaşa Konağı (Şimdilerde Güzel Sanatlar Galerisi olarak sergilere ev sahipliği yapıyor.. Bunlar dışında Namık Kemal'in evi ve 1877-78 savaşı sonrası 40 yıl süren Rus hakimiyeti döneminin nefis binaları. Pekçoğu resmi kurumlar tarafından kullanılıyor günümüzde. Eğer o bahsettiğim haritadan edinebilirseniz, harita üzerinden tek tek tespit edebileceğiniz gibi, rastgele yürürken de pekçoğu zaten karşınıza çıkacaktır. Eğer siz de sadece 2 günlüğüne Kars'a gidiyorsanız; bir tam günü Ani ve Çıldır'a ayırıp kalan zamanlarda şehir içindeki görülecek yerleri rahatlıkla gezebilirsiniz. Ani Harabeleri bu seyahatin olmazsa olmazı. Hep duyduğumuz, fotoğraflarına aşina olduğumuz Ani, içinde olunca çok başka, çok büyülü bir yer.. Aslında yaz aylarında gelmek tabi ki daha kolay ve içinde rahatlıkla gezmek, tüm tarihi kalıntılara daha çok yaklaşmak mümkün ama kar altındaki görüntüsü de bir başka. Kış aylarında Ani Harabelerini 08:00-17:00 saatleri arasında ziyaret edebiliyorsunuz ve giriş ücreti 8 TL. Çok büyük bir yüzölçümüne yayılmış farklı dönemlere ait 21 tarihi kalıntı var. Kimileri çok hasar görmüş kimileri hala çok heybetli. Ama asıl yeraltı şehirlerinde henüz gün yüzüne çıkmamış çok sayıda yapı olduğu biliniyor. Ani Katedrali / Fethiye Camii Kral Simbat tarafından yaptırılmış ve 1010 yılında yapımı tamamlanmış.. Selçuklular döneminde camiye dönüştürülmüş.. Abughamrents Kilisesi / Poladoğlu Kilisesi Prens Pahlavuni tarafından 980 yılında yaptılmış. Kentin en fotografik sembol yapılarından biri. Çıldır Gölü ise bambaşka bir kış masalı!. Ani'den sonra yaklaşık 1,5 saatlik bir yolculukla Çıldır'a vardık. Yol boyu bembeyaz dağlar, bembeyaz düzlüklerden, masal gibi fotoğraf karelerinin içinden geçiyorsunuz. Bu beyazlık insanı adeta sarhoş ediyor... Ve bir de tilkiler.. o kadar çok tilki gördük ki!.. Gölün başladığı noktadan itibaren yol daha da zevkli. Sol tarafınızda düz bir beyazlık görülüyor, şoför burası göl diyor; bakıp bakıp benzetemiyorsunuz. Nasıl olur? Nasıl böyle tamamen donar? 2000 metre rakımda olduğunuzu algılayamıyorsunuz bile.. Göl üzerine sıra halinde açılmış köstebek gibi oyukları görünce onların gölden balık avlamak için açılmış buz oyukları olduğunu anlıyorsunuz.. Sonra ara ara gözünüz o oyukların etrafında balıkçıları da seçiyor.. Gölün kıyısında iki tesis var; biri başlangıç noktasına yakın ve pek tercih edilmeyen; diğeri de Çıldır Gölü denince akla gelen tüm etkinliklerin olduğu yerdeki Atalay'ın Yeri. Tesisin tam önünde Çıldır'ın o meşhur atlı kızakları var. Gölün ortasına doğru kızak ile kısacık bir turun bedeli kişibaşı 15 TL. Kızaklar 2 kişilk ve bu kısacık tur inanılmaz keyifli.. Atların hepsi ponponlarla, püsküllerle rengarenk süslenmiş. Turistleri gezdirmedikleri zamanda üzerlerini örtüyorlar. Tur sırasında da sizin bacaklarınızı örtüyorlar üşümeyin diye :) Havanın ne kadar soğuk olduğunu hatırlatmama gerek var mı bilmiyorum. Genellikle tur grupları buz üzerine çay keyfi, balıkçıları izleme gibi hoşluklar ekliyor programlarına; biz de orada karşılaştığımız turlar sayesinde şahit olduk.. Açık söylemem gerekirse Çıldır Gölü'nün ilk vardığımızdaki daha sakin halini çok sevdim; yemeğimizi bitirip tekrar gölün üzerine çıktığımızda gelen otobüs ve minibüslerden göle dökülen kalabalıkla panayır yerine dönüşmüştü adeta.. Hayalim hep gün batımına dek burada kalmaktı; gökyüzü renk değiştirirken harika fotograflar çıkar diye düşünmüştüm ama bu kalabalık haline dört-beş saat daha dayanılabilir miydi? Sanmıyorum.. Madem ki Ani ve Çıldır'ı gezmeyi erken tamamladık kalan vaktimizde acaba Boğatepe'yi de görebilir miydik? Bana gelen tavsiyelerde mutlaka git göre denen köy rakım olarak daha da yüksekte olunca ulaşması zor olur, ulaşana kadar hava kararır diyerek bir dahaki sefere bırakmıştık ama şansımız bize güldü ve Çıldır dönüşü köye gittik. Boğatepe Köyü'nün en büyük numarası bence peynir müzesi. Şoförümüz yoldan birkaç telefon görüşmesi yaparak bizi müzede karşılamaları için hazırlık yaptı ve Boğatepe Çevre ve Yaşam Derneği Eş başkanı Zümran Hanım bizi köpekleri Zeytin ve Tarçın ile birlikte karşılayarak müzeye götürdü. Burada hem peynir hem de bu köyün önemine dair pek çok şey dinledik. Bu büyük ayıbımı itiraf ediyorum ki; Zümran Hanım bizi ilk karşıladığında nezaketen bir ilgi ile kendisi ile selamlaştım ama müzeye girene kadar anlattıklarına karşı çok da ilgili değildim. İçeri girdikten sonra burada köyün kadınlarına katkısı olsun diye bir dernek kurduklarını; kadınların eşlerinin önünde ya da arkasında değil, "yanında" yer alması için çabaladıklarını; köylerinin çevresinde yetişen kıymetli otlarla bu kadınlar için çabaladıklarını anlatmaya başlayınca bakışım, ilgim değişti.. O anlattı.. ben karşısında büyülendim, o devleşti, ben küçüldüm.. Sizi bilgiyle daraltmadan kısaca paylaşayım neler öğrendiğimi.. Çevrede yetişen onlarca faydalı, hatta tedavide kullanılabilecek nitelikle zengin bitkiler var; bir kısmı endemik.. Bu bitkiler özenle toplanıp çeşitli yaplar kremler elde edilip buradan satılıyor.. tamamı organik ve gerekli analizleri, çalışmaları yapılmış.. Peynir için en önemli şey bölgenin bitki örtüsü. Buradaki hayvanlar hangi otu yerse sütlerinde bunun etkisi görülüyor çünkü.. Boğatepe civarında da hayvanlar buralarda yetişen bu yüksek değerli bitkileri yiyor ve elde edilen sütten meşhur Kars Kaşarı ve Kars Gravyeri yapılıyor. Sadece bu iki peynir değil, burada yaptıkları çalışmalarla kaybolmuş peynirleri de tekrar yapmaya başlamışlar.. Taze kaşar yapılır yapılmaz yenmeye hazır oluyor. Eski kaşar ise 2 yıl dinlendiriliyor.. Gravyer ise çok zor ve özel bir peynir. Çok farklı aşamalardan geçip şirden mayası yapılıyor. Dünyada sadece belli başlı birkaç yerde yapılabiliyor; birisi de Kars.. Kaşar peynirlerin üzerine yapan mandıranın isminin çıkaran kalıplar da müzede pek çok örnekle yer bulmuş.. Aslında peynirin tarihçesi ve burada nasıl yapılmaya başladığına dair Kafkasya'dan Atatürk'e kadar uzanan harika bir hikaye dinledim ama Zümran Hanım, "köyümüz kadınları Fransızca dersi de aldı; çünkü her yıl buraya Fransızlar geliyor" dedikten galiba şaşkınlıktan koptum gittim, başka da birşeyin önemi kalmadı! Ne güzel bir yere gelmişiz biz böyle!. İyi ki gelmişiz!. Peynirlerin tadına baktıktan sonra birkaç bitkinin yağı, eski kaşar ve Gravyer aldık; Zümran Hanım'a değerli bilgileri ve vakit ayırdığı için teşekkür ederek tekrar görüşebilme temennisi ile ayrıldık.. Ne kadar zengin ve renkli topraklarda yaşıyoruz hiç düşündünüz mü? Tüm Anadolu'da ne kadar farklı yemek kültürü, ne büyük çeşitlilik var?. Kars'a gelince Rus döneminin etkisi ve Kafkasya bağlantısı, geçmişte yaşayan farklı kültürlerin etkisi birleşince ortaya çok zengin bir mutfak çıkmış. Evelik çorbası, ayran aşı, kesme aşı, kıymalı Rus böreği Priyoş, soğan kavurmalı mantı Hangel, kavurmalar, pilavlar ve safranlı nohutlu Piti... bunlar bir çırpıda aklıma gelenler ama 2 gün herşeyi tatmaya yetmiyor bile! Tüm bunların üzerine bir de meşhur Kars Kazı efsanesi var. Buralara gelince mutlaka tatmak lazımmış. Kars Kazı, normal kazdan daha küçük, bölgenin iklimine uygun ve daha az yağlı imiş.. Serbest dolaşıp kendi bulduğu otu yermiş.. Ben eskiden hep kazı kesip kar altında saklama diye bir şey duyardım ama burada onun da başka bir efsane olduğunu öğrendik.. Asıl olay şu: Kaz ilk karı yediğinde lezzetlenirmiş. İlk kardan sonra kesilip salamura halde kurutulurmuş. Yeneceği zaman da önce haşlanır, tuzu çıkarılır, suyuna bulgur pilavı yapılır sonra da tandır yapılırmış.. Ha bir de bizim gibi acemiler ördekten ayırt edemezmiş; bazı yerlerde kaz yediğini sanıp ördek yemek de muhtemelmiş :) Bunları dinlerken kaz değil "gaz" denmesi; kaz yetiştiren değil, "gaz saklayan gadınlar" denmesi en çok sevdiğim detaylar.. Bir turist olarak Kars merkezde karşınıza çıkacak birkaç belirgin adres var. Biz de bunlara uğrayıp öne çıkan lezzetlerini denemeye çalıştık. Kamer Mutfağı / Şehirdeki ilk öğle yemeğimizi burada yedik. Evelik otundan yapılan çorba, Hangel ve Priyoş denedik; çorbayı ve Priyoş'u baya sevdik. Kars Kaz Evi / Burayı birkaç yıl önce Kars ile ilgili bir programda izleyip sahibi hanımefendiyi dinlemiştim. Kaz eti, miasfir olana ağır gelebilir, biz onların yiyebileceği gibi yapıyoruz demişti; ben de kafama yazmıştım. Yukarıda kazı iştahla anlattığıma bakmayın; ben hayatının bir döneminde hiç et yememiş biri olarak böyle kazdır, ördektir, tavşandır duyunca içim burkulur, yiyemem.. Ama gezginiz ve illa ki tadacağız ya işte burada yaptıkları bulgur pilavı üzerine didiklernmiş kaz eti bana daha uygun diye düşünmüştüm hep.. Bir akşamı yemeğini buraya ayırdık ve soba kenarında gürcü şarabı eşliğinde yemeklerini tattık. Hanımeli Ev Yemekleri Yöresel Mutfak / Piti yemek üzere not aldığımız Kristal Lokantası'nda zamanlamayı tutturamayınca Hanımeli'ni deneme seansımızda Piti'ye bari burada şans verelim dedik. İyi ki de öyle olmuş!. Piti, safran, nohut ve incik ile yapılan özel bir yemek. Pişirildikten somnra tek tek emaye fincanlar ya da tıoprak kaplara alınıp bir kez de bu şekilde fırına veriliyor. Servis ederken de bir tabağa doğranan lavaşlar üzerine dökülerek yeniyor. Hep çok ağır diye duymuştum ama Hanımeli'nde öyle güzel yapmışlardı ki, bayıldım. Mutlaka burada denemelisiniz.. Sohbet sırasında kaz tandırın da burada evlerde yapılan geleneksel haline en uygun şekilde yapıldığını öğrendim. Bir daha kaz yer miyim bilmiyorum ama yersem onu da burada yerim. Yine çorbalar ve diğer yemekler de çok başarılı.. Seyahat boyunca yediğimiz tüm un helvaları gibi buradaki de nefis!. Bir de ev yoğurdunu unutamıyorum!. Bu işletmeden çok bahsettim farkındayım ama hep evini geçindirmek için uğraşan ev kadınlarını istihdam etmesi ve yemeklerin ev tadında olması beni baya etkiledi. Gelecek ziyaretimde restoran sıralamasında birinci tercihim olacak. -Ocakbaşı Restoran / Bir akşam da kebap yiyelim diyerek gittiğimiz Ocakbaşı'nda kendi icatları Ejder Kebabını denedik.. Bir akşam da Şehir Kulübü Cafe Jezvee'ye gittik kahve ve Gürcü şarabı içmeye.. Kars'ta genel olarak tek bir kötü durum var. Mekanların çoğunda sigara içiliyor, ortalık biraz dumanaltı.. Onun için biz nerede sigarasız bir ortam bulsak bize göre en iyisi oydu.. Pek hareketli denen gece hayatı hakkında bir fikrimiz yok.. Yemekten sonra birer kahve, birer kadeh şarap.. sonra hep odamıza çekildik.. Oda penceresinden usul usul yağan karı seyretmek hep şiir gibi geldi. İşte en sevdiğim bölümlerden biri. Bir sürü meşhur şeyi olan bir şehirde elbette biraz gurme alışverişi yapılacak!. Halit Paşa Caddesi üzerinde sıra sıra peynir mandıra/dükkanları, balcılar var. Gitmeden önce defterime Ariş Ticaret ve Büyük Zavotlar'ı not almıştım. Ancak Boğatepe Köyü'ne gitme şansımız olunca peynir alışverişimizin büyük kısmını oradan yapmış olduk. Yine de birkaç dükkan gezip peynir tattık; not aldığım yerlerden biraz daha peynir almadan duramadık. Kağızman'ın cevizli sucuğu meşhurmuş; birazcık da ondan.. Ve bir de Kavılca Bulguru.. Bunu da not almıştım; aynı cadde üzerindeki dükkanlarda satıyorlar. Alırken bilmiyordum ama İstanbul'a dönünce Caffe Nero'da bir kraker dikkatimi çekti; üzerinde Kavılca unundan yazıyordu.. Bir araştırdım ki, bu Kavılca bulguru glutensizmiş. Bir taş köprünün yakınında bir de bizim pastanenin aşağısında hediyelik eşya dükkanı var. Kars Bazaar Yöresel hediyelik. Ama ben ne magnetleri ne de diğer hediyelikleri beğenemedim bir türlü.. Bir bal kaşığı almakla yetindim ve Kars'tan alınacak en güzel şeyin peynir olduğuna kesin kanaat getirdim. Size ufak tefek şekler satmaya gelen Kars çocuklarını geri çevşrmeyin, minik alışverişler yapın.. İmkan varsa onlara şeker çikolata ikram etmek ya da başkarına sıcak bir bere geçirmek nasıl değerli bilemezsiniz.. Aşırı derecede sıkı giyinin. Yün ya da termal içlik polar sweatshitler, kalın yün kazaklar, rüzgar geçirmeyen mont ve kabanlar, yedek bot.. listeyi sizi astronot gibi dolaştıracak birçok şeyle uzatabiliriz. Yeter ki durumun ciddiyetini anlayın.. Burada -25'lerden bahsediyoruz! Yanınıza yoğun nemlendiren el ve yüz kremi alın. Bu kadar soğukta çok ihtiyaç oluyor.. Herşey bir yana Atatürk posterli duvarlarını sevdim bu şehrin.. İnsanının görüşünü, modern zihniyetini sevdim.. Kafkas Üniversitesinin Bale Bölümü'nün başarısını, ününü sevdim.. şiir böyle başlıyor.. Bizim Kars gezisi ise bitiyor.. Gitmek için insanı heveslendiren iyi bir yazı. Fotoğraflar da harika. Çok net özetlemişsiniz deneyimlerinizi. 2015 Şubat ayında görmüştüm Kars'ı ve özellikle Ani ve Çıldır bölümünün tadı damağımdadır, sizinle aynı turu kullanmışız, başarılı bir seçim olmuştu. Ama otelde ben de soğuktan ve sıcak su kısmından çekinerek Rus yapılarından uzak durmuştum. Gittiğimde taş köprüden Konservatuara doğru yaptığımız yürüyüşte Katerina Sarayı diye bir otel gördüm, sonraki gezimde mutlaka orada kalmaya karar verdim. Gittiğim ve gideceğim yerleri bir de sizin gözünüzden görmek çok hoş oldu.


İşi abartıp "beyaz çile"ye dönüşmediği sürece kar İstanbul'a çok yakışıyor. Elinde çayın ya da kahvenle evin penceresinden seyretmek çok keyifli.. Ama çatıların üzerini kaplayıp tarihi yapılara beyaz bir kontür çeken karın sunduğu tadına doyulmaz manzaralar için biraz daha fazlasını yapmak gerekiyor. Ben her karda bir gün sağlam giyinip şehrin bu güzel anlarına tanıklık etmeye çalışıyorum. Bu yıl üst üste iki keyifli kar deneyimi yaşadık; hava tahminleri gelecek günlerin de kar bonkörlüğü içinde geçeceğini söylüyor. O zaman burada paylaşacağım kar notları ile gelecek karlı günlerin tadını çıkarmaya ne dersiniz? Burada amaç "instagram fenomeni kafası"nda bol #like alacak kar fotoğrafı çekmek değil; şehrin tadını çıkarmak elbette. Haydi sıkı giyinin; en sevdiğim kar güzergahını birlikte dolaşalım.. Karakoy Katlı Otopark'ın her zaman üşenmeden çatısına kadar çıkıp şehrin beyaz çatılarına, buradan tarihi yarımadaya bakarım.. Mimarisinin büyük hayranı olduğum Kılıç Ali Paşa Camii de karda bir başka güzel görünür.. İşte bana göre karın en güzel hali.. Sultanahmet Meydanı kardan battaniyesini örttüğünde güzelliği kat be kat artıyor. Elbette bu manzarayı görmek için gelen sayısız insan ve turist ile birazcık da kalabalık oluyor ama eğer sabah erkenden gezinmeye cesaretiniz varsa çok daha keyifli oluyor. Son yağan karda programımda değişiklik olunca kendimi sabah 8:30'da bu civarda buldum. Tramvay m Sultanahmete doğru ilerlerken tarihi yapıların üzerindeki incecik kar tabakasının yarattığı sihiri anlatamam. Bırakın mimari harikası yapıları, demirlerin, korkulukların üzerindeki kar bile şiir gibiydi. Onun için kimsecikler bozmadan bunları görebilmenin tadı başka.. Kapalıçarşı ve hanları algı olarak kapalı yerler gibi görünse de inanın içinden geçip farklı noktalarından han avlularına bakınca bambaşka bir dünya var. Çuhacı Han ve Zincirli Han benim favorilerim; denk geldikçe içinden geçerim. Karda da buralardan geçiyorsam uğramadan duramam. Her instagram fenomeninin ve her turistin profilinde en az bir adet fotoğrafı bulunan Büyük Valide Han'ın çatısı ise karda önermediğim yerlerden. mazalah, kayar, düşersiniz!.. Onun yerine gidin Yeni Cami'nin önünden geçerken iç avlusuna bakın; ne kadar da zarif.. Ya da Süleymaniye'nin arkasından bakın İstanbul manzarasına; kesinlikle çok daha hoş.. Bu güzergahta kar denince sağlam kahvaltı; Kumkapı'da Boris'in bal, kaymağı da geliyor tabi aklıma. Bu semtte de yine çıkıp manzaraya kuşbakışı baktığımız bir çatı var ama adres versem de olmaz, nasılsa çıkmanıza izin vermezler. :) Ben çeker arada bir atarım fotoğrafını instagram'a!.. Yine renkli ve kozmopolit sokaklarını sevdiğimiz Balat'ın karlı fotoğrafları da instagramda mutlaka ilginizi çekmiştir. Rum lisesi ve renkli eski binalar keyifli bir kar manzarası sunar. Burada üşüyünce kahve molası elbette bu semtin en iyisi Coffee Department'ta verilmeli. Beyaz örtülü başka bir açı ise Eyüp Piyer Loti'de.. Teleferik ile çıkıp kar manzarasına karşı bir bardak çay ya da bir Türk Kahvesi.. Geçen iki karda uğrayamadım buralara; belki bu hafta yolu yeni kar dalgasında!.. Yine Karaköy ya da Eminönü'nden vapura atlayıp karşıya geçmek, yol boyu da uzaktan beyazlar içindeki şehri izlemek doyulmaz keyiflerden.. Vapurda ısınmak için çay-simit vazgeçilmez!. Gezi Parkı, Gülhane Parkı ve Yıldız Parkı güzel kar manzaraları sunar. Atatürk Arboretum'u bir kez de karda görmeyi hep istemişimdir de bir türlü cesaret edemem!.. Benim İstanbul'a dair kar rotam işte böyle.. Yeni keşiflerim olursa yine bu yazıya eklerim. Son olarak karlı anılar biriktirirken kuşlar için pencere önüne bulgur, kedi ve köpekler için markette satılan 1 TL. lik cepte taşımalık mamalardan ve martılar için de çatılara bayat ekmek atmayı unutmayalım, olmaz mı?.. Yine çok güzel bir yazı ve nefis fotoğraflar. Zaten "canım kulem" dedin beni benden aldın. Haftada bir kez kuleyi görmesem özlerim, Anadolu yakasında oturmama rağmen. İstanbul'u benim kadar seven birilerine çok zor rastlıyorum, bu yüzden böyle yazılar benim için çok kıymetli. Harika tüyolar aldım. Karda çıkmaya cesaret. edemiyorum pek ama bir dahaki sefere denemek isterim. Galata Kulesi bu şehirn en kıymetlisi. Gerçekten çok seviyorum onu :) Ben başka şehirleri gezdikçe daha çok seviyorum İstanbul'u.. Bu arada hafta sonu beklenen kar yağmadı ama Pazartesi, Salı diyorlar!.. Bence biraz dolaşmaya değer.. Sevgiler..


- Doğa yürüyüşüne uygun bilekli ayakkabı. Tabanı kaymayan, zemini tutan, su geçirmez ve en azından yarım günlük doğa yürüyüşlerine uygun, burkulmalara karşı bilek kısmı biraz yüksek bir ayakkabı kayalık zeminde, kaygan çamurlu toprakta, dere tepe yürürken güvenlik ve konfor açısından çok faydalı olacaktır. Elinizde varsa ne mutlu.. Yoksa Decathlon gibi yerlerden uygun fiyatlı bir çift kapabilirsiniz.. - Kirlenip yıpranmasına üzülmeyeceğiniz bir spor ayakkabı. Seyahatte ya da günlük yaşamda rahat ettiğiniz herhangi bir spor ayakkabı doğa yürüyüşleri dışında gerekli konforu sağlayacaktır. Benim için Adidas Superstar"larım yeterli oldu.. - Yağmur çizmesi. Bu madde bana göre opsiyonel. Benden önce giden arkadaşlarımın özellikle yağmurlu havalarda balçık çamurlu ortamlar için önerdiği çizmelere benim hiç ihtiyacım olmadı; hiç böyle çamura batacağımız bir havaya rastlamadık. Bu çizmelerin yürümek için daha konforsuz ve ağır olduğu da düşünülünce ihtiyaç halinde orada bir nalburdan da alınabilir; valizde yer kaplamasına hiç gerek yok diyorum!. Diyorum ama kendim oralara kadar taşıdım ve hiç işe yaramayınca kendimle dalga geçmek için orada vazo olarak kullandım!. :)) Bunlar yerine ihtiyaç olursa oralarda çok yaygın olan "lastik" denilen naylon ayakkabılar bile iş görebilir. Her yerde satılıyor ve Karadeniz yerlisi kaygan, yağışlı havada daha çok bu lastikleri tercih ediyor. - Terlik. Bakın bu madde önemli!. Böyle bir seyahatte özellikle geleneksel mimaride, ahşap bir yapıda kalacaksanız içeride ayakkabı ile dolaşmanız mümkün değil; yasak!. Bu her yerde böyle.. Gürültü sebebiyle deniyor ama bence ahşap zeminin korumak amaçlı daha çok. O yüzden kapıda ayakkabılarınızı çıkardıktan sonra içeride giyebileceğiniz en hafifinden naylon bir terlik ya da banyodan sonra giyilen havlu bir terlik mutlaka olsun yanınızda. Akşamları havanın soğuk, bazı zeminlerin ıslak olma ihtimalleri de düşünülünce ilaç gibi gelir. - Bol bol çorap. Yürüyüş, yağış, çamur gibi ihtimaller dahilinde günde iki kez değişmelik bol bol çorabınız olsun. Hepsi de kısacık, hani ayakkabıdan görünmeyen cinsten olmasın. Şöyle yukarı çekebileceğiniz soğuk geçmesin, ayağımı dal çizmesin, böcük gelmesin diyerek rahatça giyebileceğiniz şeyler de olsun. - Hava şartları anladığım kadarıyla bölgeye, yüksekliğe göre oldukça değişken.. Mutlaka mevsime göre de değişken ama biraz da şans işi.. benden bir hafta önce gidenler soğuktan kıkırdarken biz birkaç akşam hariç çok üşümedik.. O yüzden kalın giysi işini bence aşırı abartmayın. Bir kalın sweatshirt bir de rüzgar geçirmez mont yeterli olur bence. Polar bir üst, varsa bir elyaf/kaz tüyü yelek de hafif ve tedbirli bir seçim olabilir. Ama dediğim gibi on değişik alternatife ihtiyacınız yok; bol bol tshirtünüz olsun; üzerine aynı üstü giyin giyin çıkın!. - Alt giysi olarak jean çok önerilmiyor; hem soğuk tuttuğu, hem de geç kuruduğu için.. ben iflah olmaz bir jean tutkunu olarak yine de yanıma aldım ve alıştığım üzere rahatça kullandım. Bunun yanısıra pamuklu bol pantolonlar ve pamuklu bir eşofman altı ile oldukça rahat ettim. Tayt da kullanışlı seçenek olabilir. Bazen şort giyilir mi diye de soran oluyor; giyilir.. Ortam olarak insanlar rahatsız olmaz, siz de rahatsızlık duymazsınız ancak rüzgar ve dikenli çalılar faktörü düşünülünce sürekli şort pek kullanışlı olmaz.. - Yağmurluk, Karadeniz'in en vazgeçilmez aksesuarlarından biri. Asla su geçirmeyen, PVC tarzı uzunca bir model tercih etmek yerinde olur. Tek seferlik, kullan-at yağmurluklara pek güvenmeyin. Nalbur, iş giysileri, hırdavat gibi şeyler satan dükkanlardan sırf bu seyahatte kullanabileceğiniz ucuz bir yağmurluk edinebilirsiniz; fazla abartmayın. Bazı kişilerin Karadeniz gezisinin tamamında yağmur çok etkili oluyor ve yağmurluk resmen hayat kurtarıyor.. Bizim şansımıza çılgın yağışlar sadece geceleri oldu, gündüz pek ıslanmadık.. (Örnek: Ben istanbul Tahtakale'deki sıradan bir dükkandan tanesi 23 TL. ye ikimize birer yağmurluk aldım; orada sadece bir gün işimize yaradı; verdiğimiz parayı hak etti; sonrasında orada daha çok ihtiyaç olur diye düşünüp kaldığımız köy evine bıraktık. Onlar da sevindi, biz de daha çok işe yarayacak diye mutlu olduk :)) Fikir olarak aklınızda bulunsun.. Çamlıhemşin gibi daha turistik bölgelerde bu tarz ihtiyaçlarınızı kolayca bulabilecek dükkanlar var ancak Artvin gibi kitle turizminin henüz çok yaygınlaşmadığı yerlerde kolay bulamayıp biraz araştırmanız, şehir merkezine ulaşmanız gerekebilir.. - Mayo ve havlu. Bazı şelale ve göletlerde yüzme şansınız var. O yüzden uyduruk bir mayo ve hafif bir havlu/peştemal götürmek yaz aylarında baya faydalı olur. Havlu derken, zaten yayla evi konaklaması yapacaksanız ortak tuvalet ve banyo ihtimali çok çok yüksek. O yüzden valizinizi fazla ağırlaştırmayacak incelikte orta boy bir havlu ile bir rulo kağıt havlu valizinizde olursa kendinize baya konfor sağlamış olursunuz. - Yüksek yerlerde güneş de daha etkili.. O yüzden koruyucu bir şapka, hatta güneş kremi mantıklı olur.. Güneş gözlüğü kesin olsun! Ekstra konforuna düşkünler bir de uv filtreli dudak koruyucu alırsa şahane olur.. Güneş ve rüzgar dudakları kurutuyor.. - Sinek kovucu.. Vücuda sürülen jel/sprey olabilir ya da odada fişe takılan matlardan.. Sinek, arı, böcek sokmaları için eczaneden alacağınız jel bir ilaç böyle bir duruma maruz kaldığınızda acı, kaşıntı ve enfeksiyona karşı sizi korur. Beni bir arı soktuğundan beri bu tarz doğa gezilerinde daima yanıma eczaneden aldığım bir jeli alıyorum ve illa ki kullanılıyor.. Bir iki yara bantı, aspirin, alerjik durumunuz varsa bununla ilgili ilaçlar da yanınızda olsun.. Naneli sakız, sağa sola-yukarı aşağı, her yöne sallayan yayla yollarında midesi tuhaf olanlara yardımcı olacaktır!. - Yedek batarya ve priz çoğaltıcı. Çoğu yerde tek priz olabiliyor; çoğaltıcı faydalı olabilir.. Yedek batarya ise telefonun da zayıf çektiği ortamlarda oldukça ihtiyaç duyacağınız bir şey.. Mümkünse fener özelliği de olan güçlü bir batarya ya da ayrıca bir de el feneri olursa geceleri iş görüyor.. - Islak mendil, kağıt mendil.. Hem gün içinde ufak tefek temizlik ihtiyaçlarınız hem de ayakkabılarınızı temizlemek için baya gerekiyor; arabaya atın ama mutlaka yanısıra çöp poşetiniz de olsun. Biz yanımıza birkaç naylon poşet aldık ve tüm seyahat boyu çöplerimizi bunlarda topladık. Islak mendil, kağıt peçete, mısır koçanı vb yakılabilir çöpleri kaldığımız yerlerde yakılan soba ve ateşlerde değerlendirdik. Çöp yaratmamaya çalışmak, olabildiğince dönüşüm sağalamak en iyisi.. - Genelde doğa yürüyüşlerinde köy ve yaylalarda harika içme suyu kaynakları var. Taze, temiz, buz gibi su!. Yanınızda mutlaka hafifi bir matara ya da taşınabilir bardak olsun. Biz şöyle yaptık: Ne olur ne olmaz diye arabaya 3 küçük pet şişe su yedekledik; bu şişeleri de arabayı havalimanında teslim edene kadar doğaya terk etmedik; gerektiğinde yıkayıp doğadan tekrar doldurup kullandık. Ayrıca matara taşımadık ama hafif taşınabilir bardaklarımız vardı. Bu bardakları her güzel su kaynağında doldurup içtik.. - Aynı bardakları portatif kahve keyfimizde de kullandık. İyi filtre kahve bulmamın şüpheli olduğu her seyahate taşıdığım tek kullanımlık demleme kahvelerden almıştım yanıma; sıcak su temin edip arada bunlardan içtik. - Arabamıza her ihtimale karşı dağda bayırda kalırsak diye biraz abur cubur da attık.. Kraker, cips, bisküvi.. Doğa yürüyüşlerinde sırt çantamdan çıkarıp mini piknik yaptığımız da oldu, hiç ihtiyaç duymadığımız da.. Fazla kalanları bakkal falan olmayan bir köyde çocuklara dağıttık.. Ne olur ne olmaz siz yine da arabaya bir iki bisküvi ve bir iki şişe su atın!.. Tüm Karadeniz'i bilmeden, sadece kendi kaldığım yerlere göre değerlendirerek söylüyorum ki; araç kullanmayacak ve çevrenizi rahatsız etmeyecek ortamlar için içkinizi de götürmeniz sorun olmayacaktır.. - Bu arada gitmeden önce konaklama yapacağınız yerlere önceden bir ihtiyaçları olup olmadığını sormayı unutmayın. Bazılarına dükkan ve marketler uzak olabilir; muhtemelen "sormanız yeter, ihtiyaç yok" diyecekler ama siz yine de sorun. - Ben tüm bunların yanısıra biraz daha konforlu olmak adına içindekilerin ısısını biraz koruyan minik bir beslenme çantası, iki hafif tabak ve meyve falan kesmek için çakı tarzı bir bıçak da aldım.. Müzik dinlemek için portatif hoparlörümüz Wonderboom'u götürdüm.. Şart değil ama aklınızda bulunsun. - . - Bir de "bitki defteri" yapmak üzere bir boş defter götürdüm ki hikayesi şu instagram postunda mevcut: - Kitap, dergi, müzik arşiviniz olmazsa olmaz!.. - Fotoğraf makineniz, şarj kablolarınız ve kulaklığınızı zaten mümkün değil unutmazsınız diye düşünüyorum.:)) Şimdilik sanırım bu kadar.. Aklıma başka bir şey gelirse yine ekleyeceğim.. Oldu da siz eksik bir şey keşfettiniz; mümkünse hemen aşağı yoruma ekleyin!..


Az önce emin olmak için tekrar sözlüğe baktım Naif ne demek diye; Fransızca kökenli Naif; sade, doğal, saf, deneyimsiz demekmiş.. Oysa benim sözlüğümde Naif deyince 'iddiasız' ilk çağrışım.. Yok, bu kahvaltı benim sözlüğümde "naif" değil ancak "zarif" olabilir!.. Kahvaltı konusunda biraz huysuzum; en moda, poüler yerleri sevmem. Aşırı süslü ama lezzetsizini sevmem, hele açık büfe brunchları hiiiç sevmem!.. Çok sevdiğim birkaç sabit adres dışında evdedir benim için en güzel kahvaltı.. Zaten kahvaltımı erkenden yaptığım bir Pazar gününde kahve içmek için uğradığımda tanıştım Naif'le.. İçeri adım atar atmaz ısındım mekana. "Beni sadece kahve kesmez, bir mini kahvaltı daha yapar, denemiş olurum" diyerek verdim siparişi.. Bir kere atmosfer çok samimi. Dekorasyonda çok detay var ama boğucu değil, ferah; onun için bravo Lunapark Tasarım'a.. Patatesli Omlet şahane.. Tereyağının tadı, mayhoş yeşillikler, patateslerin şekli, kıvamı nefis.. Fransız usulu yumurtalı ekmekler miniş miniş.. bagetten yapılmış, süper fikir.. Ayaklı servis ile gelen geniş kahvaltı zarif, şık, iştah açıcı.. Çok aç olmadığım için o yukarıda bahsettiğim geniş kahvaltıyı deneyemedim, sadece uzaktan baktım; inşallah gelecek sefere! Americano yanısıra filtre kahve de mutlaka olmalı bu menüde, içerisi mis gibi kahve kokmalı..


Seyahatler ve iş yoğunluğundan fırsat buldukça İstanbul'da da yeni yerleri denemeye, müdavimi olacak yeni adresler aramaya devam. Aslında yeni yerler denemek risklidir. Yeni mekanlar ıssız ada gibidir, giderken yanına üç şey almak gerekir: Merak, Hoşgörü ve Telefon!.. Merak; çünkü yeni şeyleri keşfetmek için bu duyguya ihtiyacımız büyük. Yeni keşiflere, yeni yerlere, yeni tatlara merak.. bunlar önemli. Hoşgörü; çünkü yeni açılan yerlerde ufak tefek aksaklıklar mutlaka vardır. Küçük ya da büyük, her işletme para, zaman, emek harcayarak bir şey koyuyor ortaya. Bazen yapılanı, aldığımız hizmeti beğenmeyebiliriz ama eğer hoşgörümüz yanımızdaysa inanın herşey daha güzel görünür.. Gün keyifli geçer.. Telefon; Merak ve hoşgörüyü anladık telefon neden lazım derseniz "paylaşmak" için!.. Güzel olan herşeyi ama en çok da güzel deneyimleri paylaşmak lazım. Mesela ben bu haftasonu Karaköy'de birkaç yeni mekan denedim ve hepsini yerinden, anında instagram'dan kısa kısa paylaştım.. İşte şimdi denediğim yeni Karaköy adresilerini biraz daha detaylı anlatmak istiyorum.. Henüz çok yeni bir mekan. Kahvaltı için asıl gitmeyi planladığımız yeri kapı-duvar bulunca ne yapsak diye yürürken gıcır gıcır Pim'i görüp ani bir kararla giriyoruz içeri. Büyük, ferah, canlı bir mekan. Ama asıl sevdiğim ve beni içeri girmek için tavlayan duvar boyunca uzanan renkli duvar boyaması. Kime yaptırdıklarını bilmiyorum ama çok canlı olmuş ve mekana da büyük enerji sağlamış. Bu duvar boyamasını daha rahat incelemek için mekanın en büyük masasına iki kişi yan yana kuruluyoruz; sağolsun onlar da bize iki kişilik bir masa göstermiyor, hoşgörüyorlar. Mevzumuz kahvaltı ve menüde kahvaltı için beş, altı farklı kahvaltı menüsü var. Bir Fransız kahvaltısı bir de "biraz kişiselleştirilmiş" Türk kahvaltısı seçiyoruz ki bu kişiselleştirmeye de sorun çıkarmayarak yine ılımlı tavırları ile mutlu ediyorlar. Kahvaltı tercihlerimiz, gelen porsiyonlar, sunum ve hatta çay gayet başarılı, memnun kalıyoruz. Kahvaltımızın bitiminde şef büyük bir incelik göstererek masamıza gelip memnuniyetimizi soruyor. Keşke ben de onun kadar ince olsaydım da kendisinin özenerek yaptığı el yapımı tereyağı için "yağı pek beğenmedim ama diğer herşeye bayıldım" demeseydim!. Umarım kırılmamıştır.. Ama diğer herşeye gerçekten bayıldım, malzeme kalitesi üst seviyede; hele bir incir ve kabak reçeli var ki.. Antakya'dan geliyormuş; yakında satışı da olacakmış.. Yediğim yemekten, kulağıma gelen müziğe, gözümün gördüğü detaylara kadar Pim'de herşeyi sevdim. İçimden bu mekan uzun soluklu olur, çünkü "olmuş" dedim.. Pim'in sürprizi yandaki küçük sevimli pastanesi. Bana Lyon'daki küçük pastaneleri anımsatan dükkanın tezgahında inanılmaz işhat açıcı her biri sanat eseri çok güzel pasta dilimleri, kurabiyeler ve makaronlar var. Tok karnına uğrayınca sadece seyrediyor, denemeyi başka bir güne bırakıyoruz ama makaronu da denemeden duramıyoruz. Aslında ukalalık olabilir ama ben -hayal kırıklığına uğramamak için- İstanbul'da hiç makaron yemiyorum. Ancak pasta şefinin Paris'te eğitim aldığını öğrenince kendisini makaron ile test etmeye karar veriyorum. Test sonucu: Makaron efsane, şef şahane!.. Güzel bir kahvaltı ve harika bir makarondan sonra iyi bir kahveyi hakettik sanırım. İsmini duyduğumdan beri gitmek için deliriyorum. Bilenler bilir, kahve kadar ona yakışan isimli kahve dükkanlarına da ilgim var. Coffee Sapiens an itibarı ile ismine bayıldığım ikinci kahve dükkanı. Birincisi zaten Berlin'de olduğuna göre kendisine İstanbul'un en güzel isimli kahve dükkanı diyebilirim. Bakalım kahve de isim kadar iyi mi?.. Burası aynı zamanda bir Mikro-kavurucu; yani kendi çekirdeğini kendi kavurarak sunan bir kahve dükkanı. Birçok çekirdek cinsi var; İsim Coffee Sapiens olunca evrimli, mutasyonlu, DNA'lı kahveleri var. Günlerden Cumartesi, ortalık oldukça kalabalık; bu seferlik demleme kahve denemeyi hafta içine bırakıyor Cold Brew kahvelerini denemeye karar veriyoruz. Mocca İsmaili denen kahveden hazırlanan soğuk demleme kahvenin yoğun ve hafif olmak üzere iki çeşidi var. İkisini de deniyoruz. Bununla da yetinmeyip evimiz için kendi kavurdukları Mutation Blend çekirdeklerden alıyoruz. İyi kahve yapmak için iyi çekirdek kadar gerekli diğer şey tutku. Bu dükkanı açan kahvesever çiftte o tutkuyu gördüm.. mutluyum. Zaten bu formatta bir kahve dükkanının Karaköy'e lazım olduğuna inanıyordum ki -özellikle- bu sokağa açılmasına da ayrıca seviniyorum. İlk fırsatta V60 ve Belgian demleme kahvelerini denemek üzere -özellikle haftaiçi ve sabah- tekrar gitmek istiyorum. Yukarıda bahsettiğim üç adres de aynı sokak üzerinde. Kılıç Ali Paşa Mescidi Sokak. Karaköy'de en sevdiğim. Bu sokak ne kadar keyifli, ne kadar hareketli oldu son dönemde değil mi?. Ben haftasonu kadar haftaiçi öğle saatlerini de seviyorum bu sokağın. Yeni mekanlardan ve bu sokaktan bahsetmişken Muhit'i es geçmek olmaz. Muhit'in hakkını da kendisine teslim ettikten sonra akşam yemeği için yine semtin en yenilerinden Colonie radarımızda. Aslında diğer adreslerime göre çok yeni değil, açılalı biraz oldu ama biz ancak denemeye fırsat buluyor, hatta o fırsatı yaratıyoruz!.. Formel olarak akşam yemeği saatinde gitmiyoruz; saat 18:00 civarı. Mesela İtalya'da bu saatte yemeğe gidemezsiniz ama neyse ki Türk işletmeleri bu konuda daha esnekler. Henüz yemek saatine çok var ama yine de rezervasyonumuzun sorulması biraz güldürüyor bizi.. Başlangıçta oturtulduğum yeri beğenmiyor, Suvla neden tek kadeh olarak da sunulmuyor diye biraz huysuzlandığımı kabul ediyorum ama yemekler konusunda hiçbir kusur bulamadım. Kısa ve net deneyimimiz başarılı geçiyor. Sanırım Colonie bundan sonra Karaköy'de güzel bir akşam yemeği için hep tercihlerimiz arasında olacak. Ancak önemle kendime hatırlatırım ki; güzel bir masaya kurulmak ve huysuzlanmamak için rezervasyon yaptır.. Tüm gün civarda dolanırkan henüz açılış hazırlıklarını tamamlamamış küçük bir kafede de minik bir kahve molası vererek İpanema Espresso firmasının kahveleri ile de tanışmış oluyoruz. İki fotografçının biraraya gelerek açtığı/açmaya hazırlandığı Dof'un adı fotografta alan derinliği Depth of Field'dan geliyormuş. Hani şu ön net, arka flu meselesi.. Sanırım isim D. O. F. olunca ön planda kahve, arka planda da fotografa dair sürprizler olacak burada.. Bekleyip öğreneceğiz..


Her hafta yeni bir mekanın açıldığı Karaköy'de mola adreslerinin en yenisi Press Karaköy. Karaköy'de yenen bir akşam yemeğinin ardından kahvelerimizi burada içip mekanı deneyelim diyoruz. Press, geçen bir hafta içinde Karaköy ahalisi tarafından benimsenmiş olmalı ki yalnızca salıncakta yer var!.. Kahve menüsündeki bol seçenek arasından tercihimiz Cafe Bombon; yemeğin üstüne iyi gidecek!.. Menüde espresso türevleri, yöresel yerel kahveler ve dünya kahvelerinden örneklerin yanısıra porsiyon tatlılar ve tuzlu seçenekler arasında da bagel ve Paniniler var. Yalnız menünün dikkatle ve keyifle okunmasını şiddetle öneririm. Çünkü mekanın dekorasyon detaylarında yakalanabilecek "Orantısız Zeka" burada da iş başında!.. Mekanın en keyifli köşesi olan salıncakta sallana sallana nefis Cafe Bombonlarımızı içiyoruz. Espresso bazlı bu kahve yeni takıntım olmaya aday.. Yanında ikram edilen fıstıklı kurabiyeler de leziz.


Kariye Müzesi'ne giriş ücreti 15 TL. ama müze kart da geçiyor.. Müzedeki mozaikler ve freskler çok etkileyici ve tasvirler Hristiyan dünyası için büyük önem taşıyor. Kariye Müzesi çevresinde birçok turistik hediyelik eşya dükkanı ve tam karşısından kubbelerini seyrederek çay içilebilecek bir kafe var.. Hemen yanındaki Kariye Oteli'nin restoranı Asitane'de saray arşivlerinden çıkarılan tariflerle hazırlanan saray yemeklerinden tatmak için, Haziran sonuna kadar Paha Biçilemez İstanbul sitesinden alınabilecek bir paket tadım programı var. Müzenin yanındaki sokaklardan inerken bir diğer mola mekanı Molla Aşkı Terası var. Haliç manzarası çok güzel olsa da servis kalitesi oldukça düşük mekanda fazla beklentili olmamak lazım.. Güzel evler arasından Balat'a yürüyerek inilebilir.. Balat'ta özel dükkanlara rastlamak mümkün.. Yapımının zorluğunu bildiğim ve çok saygı duyduğum 'camaltı' işleriyle Hepsi Hikaye; adını sonuna kadar hakeden ve rafları arasında kimbilir neler saklı Tozlu Raflar; takı ve aksesuar tasarımları ile dikkat çeken Janset Bilgin'in Lilipud'u onlardan bazıları.. Agora Meyhanesi'nin yerini sorup camından içeri bakmayı ihmal etmemeli.. Acıkanlar için meşhur İşkembeci Fetih ve Köfteci Arnavut var.. Tüm evler ilgiyi hakediyor, zaman ayırmak ve geçmişi hayal etmeye çalışmak ve Tahta Minare Camii'nin tahta minaresini kaçırmamak lazım.. Karaköy'den sonra burada da yeme-içme mekanları, eğlence hayatı patlaması olabilir mi diye düşünmemek mümkün değil.. Patrikhane ziyareti ile hızını alamayanı Rum Okulu'na doğru dik bir yokuş bekler.. Fener'den sonra Cibali'ye doğru caddeden yürüyenler dizilerde kullanılan bir hangar/evin önünden geçerken çekim ekibine rastlayabilir.. Yine yol üzerine Sema Topaloğlu Studio var ki, dekorasyon ve tasarım objeler ilgi alanında olanların uğraması şart!.. Buralar böyle bir günde tavaf edilemez, yine gelmek lazım.. Bu yazı eski blog arşivinden taşınmıştır ve orijinal yazılış tarihi Mayıs 2013'tür.


Temmuz ayı içinde Cuma ve Pazar'ı da hafta sonuna ekleyerek Kaş ve Kalkan'da keyifli bir hafta sonu kaçamağı yaptık!. İstikamet "en güzel mavilikler!".. Bu keyifli hafta sonumuzun anafikri buydu. Planımız bir gece Kalkan ve iki gece Kaş'ta kalarak -bana göre- Türkiye'nin en güze denizi olan bölgede denizle iç içe, suya hep yakın, mavi/yeşil birkaç gün geçirmekti. Bu doğrultuda önce bölgeye en yakın havalimanı olan Dalaman'a iki uçak bileti ayarlayıp sonra da deniz ile iç içe mavi/yeşil haftasonu konseptimize uygun otel arayışına girdik.. Bu noktada hemen kocaman bir parantez açıyorum: Konaklama konusunda en güncel ve doğru seçenekler için instagram üzerinden önerilere başvurdum ve gelen onlarca farklı öneri içinden bizim planımıza, seyahat tarihlerimize en uygun olan iki alternatifi seçerek rezervasyonu yaptım.. Kaldığımız tesislerden yazı içinde bahsedeceğim ama Kaş ya da Kalkan planı olanlara gitmeden önce yaptığım araştırma ve gelen tüm önerilere dayanarak özenle hazırladığım KAŞ KALKAN KONAKLAMA REHBERİ'ni hatırlatmak isterim. Bu ayrıntılı yazıda seyahat modunuza göre seçebileceğiniz onlarca farklı tarza alternatif bulacaksınız.. .. diyerek parantezi kapatıyor ve seyahatimizin detaylarını anlatmaya başlıyorum.. Dalaman Havalimanı'ndan otele en konforlu yol olan özel havaalanı transfer servisi ile geçiyoruz.. Yol bu şekilde bile yaklaşık 2 saat sürüyor.. Bizim ilk durağımız Kalkan olduğu için biraz daha şanslıyız; eğer önce Kaş'a gidecek olsaydık üzerine bir yarım saat daha eklemek durumunda olacaktık.. Kaş ve Kalkan'a en yakın havalimanları Antalya ve Dalaman. Dalaman Antalya'ya göre biraz daha yakın.. Havalimanından bölgeye ulaşmak için araç kiralamak, özel transfer ya da grup transfer hizmeti almak, toplu taşıma kullanmak gibi farklı alternatifler var.. Bütçe, zaman ve planlamanıza en uygun alternatifi araştırabilirsiniz.. İlk durağımız Kalkan. Burada sadece bir gece kalacağız. Daha önce Kaş tecrübem var ama Kalkan'da sadece birkaç saat geçirmiş, Patara'ya giderken şöyle bir bakmıştık.. O yüzden bu kez genellikle "görecek bir şey yok, değmez" yorumlarına maruz kalan Kalkan'a da zaman ayırmak istiyoruz.. Kalkan'da daha çok teraslarında "sonsuzluk havuzu" olan manzaralı otel ve evler rağbet görüyor.. Kalkan denilince ilk duyduğunuz şey "sonsuzluk havuzu" oluyor.. Biz de normalde havuz yerine denizi tercih etmemize rağmen seçeceğimiz otelin güzel bir sonsuzluk havuzu olmasına özen gösteriyoruz. Ve mutlaka Kalamar Koyu'nda kalmak istiyoruz.. Kalamar Koyu, Kalkan'dan sadece geçip gidenlerin pek bilmediği, biraz gizli saklı bir doğa harikası. Bu koy kaya oyuntuları, suyun rengi ve kıyıdan gördüğü manzara ile tam da kafamdaki deniz tanımına uyuyor.. Biz de hem bu güzel koyda yüzebileceğimiz hem de havuzunu deneyebileceğimiz Kalamar Hotel'de karar kılıyoruz. Otelimizin denize tam kıyısı ve plajı yok ama manzarası oldukça keyifli.. Kaldığımız sürece en sevdiğimiz şey buradan görünen Kalamar Koyu ve karşı adacıkların manzarası oluyor.. Sonsuzluk havuzu çok büyük değil ama manzarası itibarı ile oldukça keyifli.. Özellikle sabah havuza ilk giren sizseniz karşıki yarımada manzarasının suya yansımasıyla güne güzel başlamış oluyorsunuz.. Havuzu deneyip rahatladıktan sonra kalan yüzme kontenjanımızın tamamını merdivenli bir patikadan yürüyerek ulaştığımız Kalamar Koyu'nun muhteşem denizinde harcıyoruz. Koyun farklı noktalarında şezlong ve şemsiye kiralayabileceğiniz "Beach Club"lar var. Eğer uzun süre kalmayacaksanız kafe bölümünde oturabilir yada bi' dalıp çıkıp yolunuza devam da edebilirsiniz.. Biz bu tesislerden en çok Kulube Beach Club'ı seviyoruz. Denize direkt platformlardan girildiği için su derin.. Kayaların dramatik formu, suyun rengi ve koyu çevreleyen doğa bize burada tam da istediğimiz gibi bir deniz keyfi yaşatıyor.. Daha sonra Village Restaurant'a varıp gün batımını yakalıyoruz.. Birkaç meze, alabalık, çok övülen kızartma peynir ve bir "minik" ile güneşi batırıyoruz.. Fiyatları Kalkan merkezine göre bir hayli ucuz kalan bu restorandan memnun ayrılıyor gecenin tatlı finalini de Nur Pastanesi'nden "yanıksı" dondurma yiyerek yapıyoruz.. Antalya bölgesine özgü tütsülü aroması olan dondurmayı Kalkan'da en iyi yapanlardan biriymiş bu pastane.. Öyle ambiansı olan bir yer değil ama keçi sütünden yaptığı bu yanık dondurma gerçekten çok lezzetli.. Yemek üstü akşam yürüyüşümüzü de Kalkan'ın renkli dükkanlar ile, lokantalarla, barlar ve kafelerle dolu çarşı içinde yapıp hareketli sokakları gözlemliyoruz.. Herhangi bir yerde oturmak içimizden gelmiyor ama otelimize dönmeden önce bütün sokakları arşınlıyoruz.. Sabah çok erken kalkıp manzara ve havuzun tadını çıkarıyor ve sonrasında otelden erkenden ayrılıyoruz.. İstikamet Kaş!.. ama önce Kaputaş Plajı! Kaş Kalkan arasında taksiler 100 TL. fiks ücret uyguluyor; Çukurbağ yarımadası ise 120 TL. tutuyor.. Taksiciler oldukça rahat; yolda Kaputaş'ta kısacık durabilir miyiz diyorum; ne demek yarım saat duralım diyor!. Aslında belki yarın Kaputaş'a geliriz diye düşünüyorduk ama hazır sabah saatlerinde geçerken plaja gölge düşmeden ve deniz fazla dalgalanmadan belki bir iki kare fotoğraf çekeriz diye sormuştum taksiciye.. O hemen kabul edince kısa bir fotoğraf molası veriyoruz.. Bu molada eski anılarım canlanıyor. Bu plajda yıllar önce belime kadar saçlarımla gencecik, hatta minicik bir fotoğrafım var!.. Ben de aynı değilim, Kaputaş Plajı da.. O zamanlar tesis yoktu, oldukça tenhaydı.. Geçen yıllar içinde ünü de artı, kalabalığı da.. Şimidi plaja tepeden baktığımda sayısız insan ve şemsiye görüyorum.. En azından şemsiyeler tek renk, görüntü gözü tırmalamıyor diye şükrediyorum elbette.. Bu kalabalıkta yarın yüzmeye gelir miyiz bilmiyorum.. Ama inanılmaz etkileyici renkerine bakmaya doyamıyorum.. Kaputaş bana gülümserken güzel bir hatıra fotoğrafı çekiyorum, yolumuza devam ediyoruz.. Kaputaş Plajı'na Kaş'tan ve Kalkan'dan minibüsler ile de gelmek mümkün.. Kaş'tan Kapuutaş'a geliş yaklaşık yarım saat sürüyor.. Araç ile gelirseniz park yeri epey sıkıntılı; uç uca yol kenarına park ediliyor ve aracı park ettiğiniz yerden epey yürümeniz gerekebiliyor.... O yüzden minibüs iyi bir alternatif olabilir.. Plaja yaklaşık 200 basamak ile iniliyor.. 2018 yaz sezonu itibarı ile şezlong ve şemsiye ücretleri birim başına 7,5 TL. Aslında Kaş yolunda yeni açılan yine şahane denizli başka plajlar da var ama hiçbir Kaputaş kadar ünlü olmadığı için onlar daha tenha.. Araç ile geziyorsanız Kaputaş sonrası yol üzerindeki bu plajlara da şans verebilirsiniz.. Merhaba Kaş!.. Aradan geçen uzun yıllar sonrasında yeniden kavuştuk!. ne kadar değişmişsin ona akşam bakacağız.. Şimdi önce otelimize gidiyoruz.. Yine bu hafta sonu için deniz öncelikli konseptimize uygun şekilde seçtiğim Cappari Aquarius'da kalıyoruz. Bu tesis Çukurbağ yarımadasında bulunuyor.. Kayalıklardan merdivenle girilen muhteşem renkli bir denizi var. Merkezin ve diğer plajların Temmuz kalabalığında bizi mutsuz edeceğini, buraların daha sakin ve denize girmeye elverişli olacağını düşünerek burayı seçtim. Otel aşırı lüks ve konforlu değil; benim için konforu daha çok denize bu kadar yakın olmak, sabah direkt suya atlayabilmek üzerine!.. . Öyle de oluyor.. İlk geldiğimiz günün tamamını ve diğer günlerin sabahlarını hep buradan denize atlayarak geçiriyoruz.. Zaten çoğu müdaviminin de burayı seçme sebebi aynı. Sabah uyanır uyanmaz daha yüzünü yıkamadan denize girmenin keyfini bilenler bilir!.. Gün batımına dek deniz kenarında kalıp beach bar'dan atıştıracak şeyler ve frozen içecekler ile güneşi batırıyoruz.. Daha sonra da akşam yemeği için merkeze geçiyoruz.. Her yarım saatte bir Çukurbağ yarımadası-Kaş merkez arasında minibüsler var; ücreti 3 TL. Bunlarla kolayca merkeze ulaşıp kısa bir hasret giderme turu atıyoruz; sonra da rezervasyon yaptırdığımız lokantaya geçiyoruz.. Kaş'ta yeme içme konusunda oldukça rahatım çünkü yanımda sayısız tavsiye var! Gelirken yolda Kaş'ta ne yiyelim, nerede yiyelim, içelim? diye sormuştum instagram'dan.. Daha biz buraya varmadan öyle uzun bir öneri listesi geldi ki benim ayrıntılı Kaş yeme içme önerileri yazmama hiç gerek bile kalmadı!. Şimdi altında onlarca öneri olan o meşhur postumun linkini şuraya bırakacağım; siz de gelmeden önce o postun altındaki yorumlara bakıp kendi listenizi oluşturacaksınız!. Şahane plan!. Hatta ilk uygulayan da benim.. Kaş'ya yiyip içeceğimiz her yeri bu öneriler arasından seçtim!.. İlk akşam yemeğe Zaika'dayız.. Hiç şüphesiz en çok önerilen ve de anlıyorum ki bunu sonuna kadar hak eden.. Temmuz ayı Kaş'ın ennn kalabalık zamanı.. O yüzden ancak ocakbaşına zar zor yer bulabiliyorum ama daha sonra bir başka masaya kaydırılmayı başarıyoruz. Ağaçlar altında son derece keyifli bir bahçe, et ve kebap ağırlıklı otantik bir mutfak ve tamamı çok lezzetli mezeler.. Masamızda Al Yazmalı, iki çeşit Mütebbel, Kereviz Cacığı, Köz Patlıcan, Şaşlık ve Zaikas Kebap ve yine bi' minik var. Her yediğimiz inanılmaz lezzetli.. heryeri ve herşeyi beğenmeyen biri olarak Zaika'yı gerçekten çok beğeniyorum; kapanışı da çıtır kabak tatlısı ile yapıyoruz.. Yemek sonrası Kaş sokaklarında yürüyüş ve eski ile kıyaslama.. Eskiden tek bir yokuştan ibaret merkez arka sokaklara doğru genişlemiş.. Çok mekan, çok insan, çok kalbalık, çok renk.. Ama kötü değil; Kaş hala çok çok sevimli.. Önerilen arasından bir avluda gizlenmiş Hideaway'e uğrayıp çok fazla takılmadan otelimize dönüyoruz.. Dönüşte hemen uyumak yok!. Çukurbağ yarımadası yıldız gözlemek için harika bir nokta. Plajdaki şezlonglara uzanıp telefondaki yıldız gözleme uygulamalarından biri ile gökyüzünü izliyoruz hayran hayran.. Binlerce yıldız var!.. Sabah erkenden denize girip çıkıp tekrar merkeze iniyoruz kahvaltı yapmadan.. Çünkü planımız kahvaltı için Kaş'a bu yaz açılan ve öneriler arasından cımbızla çektiğim yeni bir yeri denemek: Dudu Mutfak. Önce klasik olarak sabah sakinliğinde Cumbalı evlere baka baka Kaş sokaklarından geçip tatlılar tatlısı Dudu Mutfak'a varıyoruz. Eski eşyalar ile renklendirilmiş inanılmaz tatlı bir yer!. İki kişilik uzaktan denizi de gören bir masaya alınıyoruz. Siparişimiz 2 kişilik serpme kahvaltı. Onu beklerken ben 5 dakika içinde içeride çekilebilecek her fotoğrafı çekiyorum!. Çünkü dedim ya, aşırı tatlılık! Ev kahvaltılarımı bilirsiniz.. Öyle dışarıda kahvaltı yapmayı sevmediğimi de.. Kahvaltı dedin mi sadece evimde mutluyumdur ben.. Ama Dudu'da kahvaltıya bayılıyorum. En çok minik minik pişileri ve lor üzerinde tarçın ve defne aromalı böğürtleni beğeniyoruz.. Bi kere herşey iyi malzemeden, temiz ve kaliteli.. Servis minik minik abartısız ölçülerde ve çok özenli.. yani ben kendim bir yer açsam ancak böyle olurdu herhalde diye düşünmedim değil.. Onun için çok mutlu bir kahvaltı yapıp bonus olarak da eski anneanne fincanlarında Türk kahvesi içiyoruz ama o da o güzelim nar ağacının altında.. Normalde ağacın altındaki masa daha kalabalık gruplar için ama biz çok erkenciyiz ve masa da müsait olunca keyif kahvesini bu keyifli köşede içmemiz için ufak bir jest yapıyorlar.. Biz de masayı fazla meşgul etmeden kahvelerimizi içip deniz için yola koyuluyoruz.. Bugün denize girmek için Limanağzı'na gitmeyi düşünüyoruz. Kaş limanından kalkan motorlar ile Limanağzı'ndaki plajlara gidiliyor. Kişibaşı gidiş dönüş 20 TL. Limanağzı'ndaki en meşhur işletme Bilal'in Yeri. Ancak günlerden Pazar, çok kalabalıktır diye düşünerek bir önceki işletme Nuri's Beach & Bungalows'u tercih ediyoruz. Burada şezlong ve şemsiye kullanımı için kişibaşı 40 TL. harcama altlimiti var. Ödemeyi yapıp en uçta, müzik sesinin olmadığı bir locaya geçiyoruz. Günün yarısı gölgede uzanmakla ve göl durgunluğundaki denizde geçiyor.. Son derece düzgün bir işletme, Personeli, servisleri de iyi.. Öğleden sonra biraz da merkezde Küçükçakıl Plajı'nda zaman geçirmeye karar verip yeniden tekneye binip Kaş'a dönüyoruz. Küçükçakıl Plajı Kaş merkezi'ne en yakın, yürüme mesafesinde olan ve en popüler plajlardan biri.. Burada sağlı sollu plaj iletmeleri var. Halk plajının iki yanında Çınarlar Beach ve Derya Beach var.. Yine "aşırı öneriler" doğrultusunda Derya Beach'e yönelip restoran bölümündeki masalardan birinde oturuyoruz.. Plaj kısmında şezlongların hepsi dolu; aşırı kalabalık. O yüzden masada Narlata içip pizza yiyerek, arada da denize atlayıp çıkarak takılıyoruz.. Akşamüstü şezlonglar biraz sakinleşirken bar bölümü hareketlenmeye başlıyor.. Kaş denince akla gelen iki meşhur ve fotografik plaj daha var. Büyükçakıl Plajı ve Hidayetin Koyu olarak bilinen şimdilerin Blanca Beach'i.. Deniz her ikisinde de güzel olmasına rağmen hafta sonu kalabalığını göz önünde bulundurarak biz uğramıyoruz ama daha geniş zamanı olanlar programlarına ekleyebilir.. Günbatımı için hedefimiz Dejavu. Pek çok kişi için Kaş'ta güneşi batırmanın en iyi adreslerinden biri burası.. Biz de tavsiyelere uyup bir masaya oturuyor kahve ile başlayıp gün batımına roze kadehlerini kaldırırarak devam ediyoruz.. Manzara çok güzel gerçekten.. Geçerken gördüğümüz Biiisstt'in minderleri de günbatımı için bir alternatif olabilirmiş aslında.. Güneş batınca yemek için Gelos'a geçiyoruz.. Öneriler arasında çokça adı geçen Nereid Meyhanesi, Üzüm Kızı, Bahçe Balık, Ruhi Bey Meyhanesi daha baskın, farkındayım ama onlarda yer bulamıyoruz.. Açıkçası tatil havasındayken sürekli restoran aramak, rezervasyon peşinde koşmak bana çok da sevimli gelmiyor.. Hepsine sorup olumsuz yanıt alınca B planımız devreye giriyor. Stres yok!. Gelos'a gidiyoruz!. 360 derece açık, şahane, püfür bir terasta birkaç meze ve ara sıcak seçip güzel bir akşam geçiriyoruz.. İnanılmaz lezzetli diye öne çıkaracağım bir yiyecek olmadı ama servis, sunum gayet temiz ve düzgündü.. Mutluyuz. Bence siz de eğer yer bulamazsanız hiç dertlenmeyin, Gelos, Tzatziki, L'Apero var.. Onlar da olmadı girin rastgele bir yere.. Tatildesiniz, hiçbir mekanı havalara sokmaya değmez keyfinize bakın; illa ki en meşhur olan yerde olmak zorunda değilsiniz, değiliz!.. Gece Kaş sokaklarında dondurma yiyip dükkanlara girip çıkıyor, kalabalık sokaklarda yürüyoruz.. Gallery Anatolia burada en beğendiğim dükkan.. Harika seramikleri var ama fiyatlar biraz yüksek olduğu için daha seçiciyim.. sadece bakıyorum.. Kaş alışverişim rastgele bir dükkandan plaj için iki çizgili peştemal almakla sonlanıyor.. Kaş'ta son günümüz yine uyanır uyanmaz odadan denize koşarak başlıyor!. Kahvaltı sonrasında Meis Adası'na geçeceğimiz için bu sabah kahvaltıya oteldeyiz. Kahvaltıyı plajdaki restorana hazırlıyorlar.. Aşırı çeşitli bir kahvaltı değil ama herşey çok temiz, düzgün, lezzetli.. Ben normalde otel kahvaltılarını pek sevmem, yemeden de kalkarım ama burada arada serçeleri de besleyerek güzel bir kahvaltı yapabiliyorum.. Kahvaltıdan sonra servis bizi otelden alıp Meis'e gitmek üzere merkeze götürüyor.. Meis Adası Yunanistan'ın Türkiye'ye en yakın adası ve Kaş'tan çok kolay gidilebiliyor.. Ayrıntılı Meis Adası Notları'na buradan ulaşabilirsiniz. Kaş'ta geçirecek yeterli zamanınız varsa önceliğiniz Kekova Tekne Turu olmalı. Ben daha önce bu turu birden fazla sefer yapmış biri olarak kesinlikle yapılmalı diyorum!. Kaş merkezinde dolaşırken tur düzenleyen acentelerden fiyat alabilir, ayrıntıları öğrenebilirsiniz. Mevcut turlara katılabileceğiniz gibi eğer kalabalık bir arkadaş grubu ya da geniş bir aileyseniz tekne kiralayıp kendi bireysel turunuzu da gerçekleştirebilirsiniz.. Biz yıllar önce kalabalık bir arkadaş grubu ile bu şekilde bir tekne kiralayıp gezmiş ve çok keyif almıştık. Çünkü o zaman hangi koyda ne kadar kalacağınıza, ne kadar yüzeceğinize, nerelere uğrayacağınıza kendiniz karar verebiliyorsunuz. Kekova Tekne Turu sadece tarihi içerikli bir tur değil. Standart tur ya da özel gezi, her ne şekilde olursa olsun tekne sizi Batık Şehir, Kaleköy gibi yerlerin yanısıra yüzebileceğiniz çeşitli koylara da götürüyor. Kaleköy'de kıyıya çıkıp serbest zaman geçirmenize olanak veriyor.. Genelde teknede öğle yemeği yiyorsunuz ama bireysel tur ise tekne yerine Kaleköy'de kıyıda yemeği de tercih edebilirsiniz.. Tekne ile yapılabilecek en güzel günlük rotalardan biri olduğu için seyahatinizin bir gününü bu şekilde programlayabilirsiniz. Meis'e gitmeden önce Sankofa Coffee'de birer kahve içip Kaş ile akşamüstüne dek vedalaşıyoruz.. Dönüşte Kaş ile birkaç saatimiz daha olacak.. Yeniden Kaş'a döndüğümüzde hafif açlığımızı Bi Lokma'nın çok övülen Anne Böreği ile giderelim diyoruz.. O kadar çok kişi yazmış ki, çok merak ettim!. Atmosfer çok hoş... ancak börek anne değil de avcı çağrışımı yapıyor bana.. Bunun yerine menüden başka bir şey deneyebilirdim.. limonata ile teselli buluyorum.. Meyhanelerin, önünden, kral mezarının olduğu ana sokaktan son bir kez geçerken artık vedalaşıyoruz Kaş ile.. Valizimizi alıp havalimanına doğru yola koyulma vakti.. Herşey çok güzeldi.. Yeniden kavuşuncaya kadar Kaş özlenecek, birileri gidip de oralardan deniz fotoğrafı paylaşınca yürek pır pır edecek!.. Çok ara vermişiz Kaş.. . Bu kez arayı çok açmayalım.. yine görüşelim..