Beograd beyaz şehir demekmiş ama tamamen yalan!. Bu şehir yeşil.. Yemyeşil. Yerel bloglardan faydalanmak isterseniz Belgradian ve Still in Belgrade sitelerinin içerikleri gayet başarılı.. Sayfiye bölgesi Ada Ciganlija sadece harika havalarda ve yazlık planlarda olmalı; bunun dışında yereller hiç önermiyor. Yaz aylarında su üzerine yüzen kafe barlar "splavovi" şehrin gece hayatının sembollerinden.. Dikkate değer müzelerden biri Zepter. Sırp Ressamların eserlerinin bulunduğu müze Salı, Çarşamba, Cuma ve Pazar 10:00-18:00; Perşembe ve Cumartesi 12:00-22:00 arasında açık ve Pazartesi günleri kapalı. Giriş ücreti 2014 yılı itibarı ile 200 Dinar. Gişe aynı zamanda opera biletlerini de satıyor. Şehiriçi ulaşımda otobüsler, troleybüsler ve tramvaylar etkin. Metro yok. 2 no. lu tramvayın rotası çift yönlü ring yaparak en önemli merkezlerin tümünü kapsıyor. Araç içinde ilginç bir şekilde- bilet makineleri bozuk ya da aracı kullanan kişi öyle olduğunu söylüyor. Gazete bayilerinden kontör yüklenebilen kartları daha önceden edinmek çok daha mantıklı. Kontroller etkin, görevliler bilet soruyor!.. Havaalanından merkeze ulaşmak için havaalanının üst katından dışarı çıkıp A1 Shuttle Bus kullanmak mantıklı. Bunun için havaalanından bir miktar döviz bozdurmayı unutmayın. A1 Shuttle'ın son durağı Trg Slavija Meydanı ve bilet ücreti 300 Dinar. Havaalanı için ikinci ve daha ekonomik alternatif 72 no. lu belediye otobüsü. Bunda da bile 150 Dinar ancak kalkış zamanı ve şehire ulaşma süresi de hesaba katılmalı. Havaalanı ulaşımı için son alternatif taksi. Giderken değil, dönerken zaman kazanmak için kullandığımız taksiyi otelimize çağırttığımız için fiyatta bir sorun yaşamadık ve merkezden alana yaklaşık 15 EUR civarında bir bedel ödedik. Şehiriçi ulaşımda geceyarısından sonra taksi kullandık ve aynı noktadan aynı noktaya her akşam "taksicinin insafına göre" farklı bir rakam ödedik. Sonradan uyandık ki burada yolu uzatma, dolanma, ya da yüksek fiyattan açma yok ama kilometre başına farklı fiyatlardırma var. Son bindiğimiz taksici en uyanıkmış; şehirdışı tarifesi açmış!.. Neyse ki para birimi düşük ve mesafe çok uzun değil de toplam kandırılma miktarı TL olarak 5 TL'yi geçmiyor!.. Alışveriş için Knez Mihajlova, Terazije, Belgrade Design District, Supermarket Concept Store, Dorcol bölgesi dikkate değer olanlar.. Ancak hemen söylemeliyim Design District'deki Gallery 1250, Mikser'deki defterler ve Supermarket dışında çok heyecana değecek bir alışveriş ortamı yok!.. İlle de AVM derseniz Usce Shopping Center derim. Bana göre en iyi üç kahve adresi 1. Kafeterija 2. Koffein ve 3. Przionica. Terazije'den geçerken şehrin en eski kahvesi ve buluşma noktası Hotel Moskva'nın kafesine göz atmayı da unutmayın. Semt Pazarı sevenler için önerim: Kalenic; ben burada ilk kez sarı fasulye gördüm mesela!. -Zemun'un meşhur balık restoranı Saran'a alternatif: 1. Reka 2. Galeb. En renkli kokteyl adresi: Blaznavac. Jazz için Savamala'da Basta. Sokak sanatlarında önemli adresler: 1. Salvador Dali Cosak Salvadora Dalija 2. Pop Lukina'da Blu, Karadordeva'da A. Macasev ve Spanish House civarı. Şehrin önemli street art sanatçıları: TKV, Lortek, AIR, Street Dog, Sila, Ujdi, EmaEmaEma, Fat Kid Beny, Fuck New Rave, Weedzor, D. L. T. Önemli öneri: Futbola karşı biraz holiganca tavırları olabilecek bir kısım şehir yerlisine istinaden herhangi bir takım forması giymeden dolaşmak; futbol ve de "özellikle" hassas oldukları politika konusunda diyaloglara girmemek seyahatinizin keyifli geçmesi açısından oldukça önemli detaylar.. Alfabe ile ilgili ciddi sorunlara hazırlıklı olmakta fayda var. Aldığınız notlar ile orada rastladığınız tabelalar ya da telefonunuzun haritası birbirini tutmayacak. Ve eğer benim gibi seyahatte telefonunuzun haritasını sık kullanıyorsanız kendisi sizi bu şehirde birazcık yanıltacak. Sabırlı olun, yol illa ki bulunur.. Hvala teşekkürler demek, aklınızda bulunsun; çok lazım olur! Zdravo: Merhaba / Dobro Jutro: Günaydın / Molim: Lütfen ve Izvolte: Buyrun demek.. -Belgrade Museum of Contemporary Art Ana bina şu an tadilat nedeniyle halka kapalı ancak üç ayrı galeri ile ücretsiz olarak koleksiyonları gösterimde. 15. Zemun sahili yürüyüşü ve bir balık restoranında akşam yemeği. 18. Garos. ... diye uzayan listenin hepsi için paniklemek yerine konaklama sürenize uygun, önemli bulduğunuz sadece birkaçını gerçekleştişrmek yeterli olacaktır. Bir sonraki sefere de birşeyler kalsın!..


- Her sabah Ayvalık'a giden ilk motorun sesi ile uyandiğın, denize bakan, kesme şeker kadar bir oda demek.. Erkenden uyanıp arkadaki Mandıra'dan biraz peynir kestirir, gazeteyi, simiti kapıp otururum Taş Kahve'ye.. Ortalık hareketlenmeye başlarken kaçıveririm Patriça'ya.. - Birinci Köy'de yüzer, ikinci köyde, dünyadaki tek "dikili ağacım" olan yerde ağacıma sarılırım.. Üçüncü köyden ufka bakarım; buralar hiç bozulmasın, imara açılmasın, bir çivi çakılmasın isterim.. - Yemek vakti gelince hiçbir yere pas vermez, gider küçük lokantamda ev yemekleri yerim; akşama pişirsinler diye dolma, sarma siparişi veririm.. Bazı günler Ayvalık'a iner, çarşıda dolanırım.. Tekrar Cunda'ya dönüş motorunu ben de herkes gibi Ayvalık Gücü'nün masalarında birşeyler içerek beklerim.. Beklerken tulum peynirinden Ayvalık Tostu yemediysem eğer, sahildeki seyyardan midye alır, dönerken motorda yerim!.. - Akşam kalabalığında hiç dolaşmam ortalıkta; pansiyonumun önünde komşu/esnaf/mazi sohbetlerine, ada dedikodularına ortak olur keyiflenirim.. Bazen odamın pencere pervazında oturur yukarıdan seyrederim sokağı... Kalabalığın, gürültünün, karmaşanın bitmesini, sabahın bana yine benim sakin, güzel "Cundam"ı getirmesini beklerim... - Cunda benim hiç bahsetmediğim, hiç paylaşmadığım sevgilim.. Ha, bakmayın, bugün yine Ayvalık'a inip rutinimizi gerçekleştirdik; Şeytanın Kahvesi Palabahçe'de kahvemizin üzerine Koruk Suyu içtik de pek neşelendim.. bir seferliğine sadece birazcık anlattım..


Avenue Montaigne. Rue Fabourg St. Honore. Jardin des Tuileries. Passage Richelieu. Place Vendome. Rue du Rivoli. Rue du Montorgueil. Rue Saint Saveneur. Place du Jour. Rue Quincampoix. Etinenne Marcel. Boulevard Sebastepol. Forum des Halles. Sentier. Galerie Vivienne. Passage des Panaromas. Boulevard Hausmann, Place des Vosges. Rue des Franc Bourgeois. Rue des Archieves. Rue des Rosiers. Rue Oberkampf. Galerie Choiseul. Marche du Enfants. Rue Saint Maur. Rue de Vieille du Temple. Rue Furstenberg. Rue du Dragon. Quai Voltaire. Place St. Sulpice. Rue du Tournan. Rue du Four. Rue des St-Peres. Rue du Bac. Rue de Sevres. Rue Saint Andre des Arts. Rue Bonaparte. Rue du Cherche Midi. Champ de Mars. Rue Cler. Rue Mouffetard. Rue la Bucherie. Place de la Contrescorpe. Rue Lepic. Rue St. Rustique. Boulevard de Clichy. Place des Abbesses. Rue Martrys. Quai de Valmy. Rue Lancry. Rue l'Amiral Coligny. Rue Saint Denis. Rue Jean Baptiste. Passage du Grand Cerf. Rue Denoyez. Place Stravinsky. Passage Moliere. Rue Cambon. Rue du Roi de Sicile. Tahminimce bu yazıyı okuman yaklaşık beş dakikanı almıştır. Belki meseleyi kavradın, belki "bu da nedir" dedin, hiç bir şey anlamadın.. Anlatayım.. Birlikte benim Paris'imde hızlı bir tur attık. Eskiden kağıt haritalarla gezerdim her şehri. Geçmeyi planladığım tüm sokakları fosforlu kalemle çizerdim. Birini bile bırakmadan hepsinden geçerdim.. Şimdi eline bir Paris haritası alsan ve burada adı geçen tüm sokakları sen de işaretlesen bambaşka bir Paris şekillenmiş olacak kafanda.. Buradaki hiçbir sokak boşuna değil. Hepsinde önemli adresler, dükkanlar, duvar sanatları, galeriler, minnacık kafeler, benim için Paris'i Paris yapan sayısız detay var. Bazen boş bir anımda haritaya bakıyorum Haritaya bakmayı seviyorum.. Bir de şehirlerin şifrelerini çözmeyi.. Beş dakika çoktan dolmuş olmalı. Hoşçakal. Önemli Not: Hala hiç bir şey anlamamış olanlar daha normal Paris yazılarımı okumalı bekli de..


Zaman- mekan herşey birbirine karıştı.. One Love yüzünden.. Moderat'ın albümü çıktığından beri en büyük hayalim -hayalimiz- Berlin'e gidip Columbiahalle'de Moderat konserinde olmaktı. Zamanlamayı bir türlü tutturamadık. Tuttuğunda da biletler 'sold out' oldu hep.. Üzüldük, bozulduk, instagram'da gidebilen dostlarımızın bilet fotoğraflarına kıskanarak baktık.. zamanla sakinleştik.. Bir haftalık boş vakti bulup yeni seyahat planı yaparken iki alternatifimiz vardı: Berlin ve Barselona. Barsolona, çünkü Sonar Festival'e denk geliyordu tarihler; Moderat, Modeselektor dinleyebilirdik.. Berlin, çünkü aşırı derecede özlenmişti; gidilmeliydi.. Barselona'yı çok sevemedim ben; insanı bana uzak, şehir fazla turistik geldi; çok sağlam bir bağ kuramadım. Hem çok sıcak, iklimime ters.. Oysa Berlin... Tam Berlin havamdayım.. Berlin kazandı, biletler alındı, rezervasyonlar tamamlandı. İşte tam da o sırada One Love 2014'ün programı açıkladı. Şaka!.. Biz Berlin'deyiz ve tüm Berlin müzik sahnesinin kral isimleri -Moderat dahil İstanbul'da!.. Neredeyse ağlayacaktım.. sakinleşmek uzun sürdü. Seyahati iptali bile düşünüp 'saçmalama, Berlin bu!' diye toparladık kendimizi.. Sonra da B planı geldi aklımıza: Bir gün seyahatten bir gün de festivalden feragat edersek ikisi de olabilirdi. .. Oldu da.. Hikayenin bundan sonrasında zaman-mekan bir hayli karışık.. Barselona ile kıyasladığımız Berlin neredeyse 50 derecelik sıcağı ile oldu mu sana Barselona!.. Farketmez.. eriyerek de olsa gezildi.. Bir an bile ziyan edilmedi.. Uykusuz.. ama asla bitkin değil.. Insomnia modu açık, 7/24; hatta 9/24.. Süre bitti, ayrılık zamanı geldi.. Normalde bu sahnede çaktırmadan ağlarım ama bu kez Berlin'den başka bir Berlin'e gidiyorum!.. Mutluyum, neşeliyim.. 19:30'da One Love Festival alanına girebiliyoruz. Önce yemek.. Yemek alanı, Portobello harika olmuş, bayılıyorum; emeği geçenlerin ellerine sağlık.. Etrafta dolanıp adapte olmaya çalışıyoruz. Adaptasyon zor. Dedim ya zaman mekan karışık. Tam karşımda Berlin Sahnesi var!.. 20:50'de ilk mutlu eden performans Bonobo var.. Nefis performans.. Szjerdene'nin sesi ve Bonobo'nun saf müziği.. 22:30 Moderat!.. Sizi seviyorum, çok seviyorum ve nedenini de gayet iyi biliyorum: Kendimi buluyorum sizde. Bu kadar sert bir müzik ile bu kadar duygusal melodiler bir arada olabiliyor. Çok matraksınız, fırlamasınız, sağlam çocuklşarsınız ama çok da duygusalsınız.. Hem güçlü hem kırılgan.. İşte bu tam da ben gibi.. Graffiti peşinde bir oğlan çocuğu.. Opera fuayesinde elinde kadeh.. Müzede Renoir karşısında gözleri dolu... Bir kafenin en saklı köşesinde elinde kahve görünmez olan... bilinen, bilinmeyen.. aynı bünyede bin kişiyi saklayan... dağıttım konuyu, toparlayamıyorum.. anlatamıyorum.. sadece ben biliyorum.. Kafamdan tüm bunlar da geçerek dinledim sizi, dans ettim.. biraz duygulandım.. çok eğlendim.. bu geceyi çok sevdim.. Çok da güzel bir videom var sizi dinlerken; kafama eserse bir gün onu da yayınlarım belki.. Ama zor.. genelde utangaçım.. Her neyse.. bu benim için Radar Live'dan beri en iyi festivaldi... Teşekkür ederim.. Ama vazgeçmedim, birgün sizi mutlaka Berlin'de dinleyeceğim..


Popüler bir barda, beach club'da ya da yemek öncesi restoranda içilen kokteyller değil; sadece kokteyl servis edilen, konusunun uzmanı, işinin ehli, bu kültürün elçisi mekanlara meraklıyım. Mesele kokteyl değil, ritüel.. Alkole, kokteyle değil, sırf bu ritüele düşkünlükten her şehirde bulurum seveceğim kokteyl kulübümü; anısını en nadideler arasında saklarım.. Schwarze Traube'de paramızla içki içmek için geldimiz bir mekanda değil; bir arkadaşımızın arkadaşının da arkadaşının düzenlediği bir ev partisindeyiz.. hissiyat bu.. Orada kimseyi tanımıyoruz ama çok rahatız; partiyi terketmek istemiyoruz.. O küçücük ortamında "Mad Men" havasını yaratmış mekana ilk gidişimizde çok sakin bulup sonraki günlerde ikinci şansı veriyoruz. Bu kez mekan dolu ve keyifli.. Plak köşesi, müdavimleri ve ilgili personeli ile hemen seviyoruz Tier'i. Bir müddet oturma alanı ve barı ayıran set üstünde tüneyip kokteyllerimizi burada teslim alıyoruz. Servis ritüeli aynı; bardaklar yere değil, kesinlikle ele.. Bu detayı seviyorum.. Moscow Mule iç diye not etmişim defterime; haklılarmış, nefis bir Moscow Mule içiyorum.. Boşalan bir yere taşınıyoruz sonra garsonumuz tarafından; yine özenle. Cebimizde Kreuzberg'de kuruyemişçiden aldığımız fıstıklar, bademler kokteylimize meze yapıyoruz.. Bir dip not: Evet, Kreuzberg'de yaşayan Türk insanı her ihtiyacını, özlemini Berlin'e taşımış. Kuruyemişçisini de. Kuruyemiş/kafe açmış!.. Masaya oturuyor, gönlüne göre siparişi veriyorsun. Masana dev bir çöp tabağı ile birlikte geliyor siparişin.. Tabi bu şehirde yaşayan Türkler ve bu kafaya çok uzak yabancılar için keyifli bir atraksiyon; bizim için ise gecenin eğlenceli konularından biri.. İyi ki sadece kuruyemişçinin önünden geçmemiş, 5 Euroluk karışık yaptırmışız; Moscow Mule ile iyi gitti!.. Tier'de fotoğraf çekmek yasak; demek ki etrafa dikkatli bakmakta fayda var. Belli mi olur, bir Alman ünlüsü ile sırt sırta olabiliriz.. Klasik "şehir barı" anlayışıma uyan, harici oturma alanı az, bar tezgahı uzun; "bar gibi bar". Aynen girişte tarif ettiğim gibi uzun barda güçlükle yer bulup yan komşularımızla kibarca selamlaşıyor ve taburelere tünüyoruz. Menümüzün verilmesi ile birlikte önce altlıklar, sonra bardaklar önümüze konup şık barmenimiz tarafından öncelikle su servisimiz yapılıyor. Baz içkiye göre başlıklara ayrılmış menüden mekanın spesiyallerinden iki farklı çeşidi sipariş ediyor, uzun bir geceye ilk duraktan keyifle başlıyoruz. Hazırladığı her kokteyli kusursuz bir sanat eseri yarataıyormuşcasına özen, heyecan ve aşk ile tamamlayan barmenimiz sayesinde burada, işini severek yapan insanlara duyduğum saygı tavan yapıyor.. Heiden Peters Şehrin taze, butik bira üreticisi. Perşembe akşamlarını renklendiren Markthalle Neun'un içinde bulunan mekan kesinlikle Berlin'in gizli cevherlerinden. Küçük bardaklarda sunulan çeşitlerin hepsini denemenizi öneririm ama benim favorim sanırım Pale Ale.. / Eisenbachenstrasse, 42-43 Perşembe 17-22, Cuma 14-20 ve Cumartesi 12-20 saatleri arası açık.


Anna Blume Şu aralar Berlin'in en popüler kahvaltı adreslerinden; onun için de kapısında kuyruk var. Bu zaten Anna Blume ile ilgili en kolay ulaşabileceğin bilgi. Ancak şimdi ipucu geliyor: Mevsimlerden "hava güzel" ise eğer bahçede değil de iç salonda oturmak istersen kuyruk faslını es geçip iç salonda garsona yer sor; burası için muhtemelen kuyruk yok.. İçerinin artısı, kahvaltı tabakları kadar dekorasyonun da keyifli olması ve müziğin de desteği ile kendini geçmişin Paris'inde hissetmen. İçerinin eksisi ise klimanın olmayışı. Zaten topu topu 15 gün sıcak hava gören Berlinliler buna pek de aldırış etmiyor; sen de etme.. İthişamlı bir kahvaltı menüsü seçip sabahın keyfini çıkar.. Anna Blume'un bulunduğu Kollwitzplatz, özellikle haftasonları tam bir kahvaltı/brunch cenneti. Aslında tüm mekanlar keyifli ve dolu; sağ gösterip sol vurabilir, bambaşka bir yeri deneyebilirsin. İkinci notum şu; Tam Anne Blume'un önünde bir kitap ağacı var. İçinde rafları olan ve raflarında kitaplar olan bu ağaca okuduğun bir kitabı bırakabilir, yerine başka birinin bıraktığı farklı bir kitabı alarak değiş tokuş yapabilirsin. Buna medeniyet de, ince fikir de, adamlar aşmış de.. her ne istersen onu de ama güzel kahvaltının üstüne sırf bu detayı görmek bile insana mutluluk veriyor.. Berlin sevgin tavan yapıyor!.. Bateau Ivre Kapısının önündeki bankları gün boyu dolu, hem mekanı dolduran müşterileri dem de manzarası renkli Bateau Ivre, sıcak, samimi bir kahvaltı için de favorilerimden. Pencere önündeki ahşap masaya kurulur, iştahına göre ebadını belirleyeceğin bir karışık kahvaltı tabağı seçip yanına da kahveni söylersin. Servis yavaşmış kime ne? Şu an burada Berlin'deki yaşamın bizzat içindesin. Uzun uzun otur, az sonra yanına oturan, masanı paylaştığın insanlarla sohbet et, karşı masanın sapsarı bebeğine gülücük at, bir kahve daha söyle, her saniyenin keyfine var.. KaDeWe Biliyorum benden hiç beklemezdin ama Berlin'de bir de KaDeWe gerçeği var. Büyük alışveriş merkezi her memleketten turist -en çok da eşine sürekli Faruk, Namık, Mehmet.. Sevim, Necla, Nimet.. diye seslenen Türkler!- tarafından istila edilmiş durumda; o yüzden benim için buranın pek ehemmiyeti yok. Ancak ne yapar eder, gurme katını bir ziyaret ederim. Hardal, kahve, baharat, çay.. vs.. bilumum takıntılı malzememi toplar, olay mahalini terk ederim. İşte bu alışverişin hemen öncesinde yemek katında bir KaDeWe kahvaltısını sana da tavsiye ederim. Mağazanın çatı katında açıkbüfeden seçtiğin yiyeceklerle donattığın masadaki kahvaltına Berlin manzarasını meze yapabilirsin. Zira pencere önüne oturduğun taktirde öünde uzanan güzel bir manzaraya tamamıyla hakimsin. . Yalnız dikkat et, burada kahvaltı çok da ucuz değil; seçimlerinin bir kısmını menü oluşturacak şekilde organize edersen biraz ekonomi yapabilirsin. Aksi halde boşver, aynı paraya akşam güzel bir yemek yersin!..


Sevgili kahvesever gezgin. Bu listeyi bir Foursquare listesi gibi düşün. Son Berlin seyahatim öncesi edindiğim ve çoğunu da denediğim birçok kahve dükkanı adresi toplu halde bu listede yer alacak.. Kiminin kahvesi, kiminin personeli, kiminin fincanı, kiminin dekoru, kiminin müziği, kiminin sokağı güzel.. Ambalajı, avizesi, kartviziti, ismi,... hangi detayı istersen; seversen.. sen kahveseversin; bulursun her fincan kahvede ille de sevecek birşey.. Maksat keyfimiz yerinde olsun, gerisi boş!.. Hadi bakalım, en sevdiklerimden başlayarak alt alta sıralıyorum listeyi.. Passenger am Boxi Oppelner strasse'de Cumartesileri kurulan pazar yerinde bir espresso kamyoneti var diye duyunca çok heyecanlanmıştım ama hayallerim boş çıktı. Pazara gittik, dolandık, kamyoneti bulamadık.. Aynı sokakta Passenger Espresso ismi ile küçük bir kahve dükkanı bulduk ama sırf o kahveyi yapan adamın hiç gülmeyen meymenetsiz yüzü anılarımdan silinsin diye içtiğim o espressoyu unutmak istiyorum!..


Üzerine en rahat kıyafetini giy, sırtına ipli bez çantanı tak; -hatta içinde mayon, havlun olsun, eline bir şişe Club Mate al; şimdi şehirde rahat takılmaya hazırsın.. Haftasonları Neukölln çatılarında başka türlü bir şeyler oluyor. Karl-Marx-Strasse No.66'ya gittiğinde ufak çaplı bir AVM ile karşılaşıp şaşıracaksın. Şaşırma; ana kapısından değil, yandaki kapıdan girip asansör ile otopark katına çık.. Zaten çıkarken tam yukarıda tarif ettiğim tipte giyinmiş asansör arkadaşların olacak; peşlerine takılıp asansörden sonra otoparktan daha üst katlara yürümeye başla.. Kıvrımlı yolun yarısında müzik sesini duymaya başlayacaksın.. Az sonra giriş kapısının önünde 3 'ya koluna damga bastırıp kalabalığa karışacaksın.. Ahşap merdivenlere yayılabilir, banklara çökebilir, şişme çocuk havuzuna ayaklarını sokabilirsin. Hava kararırken müziğin sesi yavaş yavaş yükselecek.. Manzara ise enfes... Cuma 16:00'da açılan Klunkercranich, Cumartesi ve Pazar'a 14:00'den itibaren kahvalti ile başlayıp 00:00'a kadar açık kalıyor. Ama bence asıl güzel olan tam güneş batımında burada olmak.. Günlerden Perşembe. Kreuzberg'deyiz. Her Perşembe bu pazar yerine Sokak Lezzetleri festivali var. Doğuştan hipster Berlin ahalisi, bir araya gelip bulundukları her ortamı parti kıvamına getirmeye meyilli olduklarından bu renkli etkinliğe katılmak şehirde mutlaka yapılması gerekenlerden biri oluyor. Yemek seçenekleri sonsuz ve hepsi de çok çekici görünüyor. Sana önerim bir tezgaha gömülüp karnını hemen doyurmaman. Her tezgahtan küçük bir tadımlık yap ama en son -ve mutlaka- Fish and Chips tezgahından bir külah patates alıp Heiden Peters'ın artisan biralarından biri ile buluştur. Seçtiğin Pale Ale ise, şu an bana dua ettiğini duyar gibiyim!.. Her Perşembe 17:00-22:00 arası Eisenbahnnstrasse, 42'de.. İşte bir de Bonus: Yaz boıyu her ayın üçüncü Pazar günü aynı yerde sabah 10:00'dan itibaren kahvaltı pazarı var!.. Gel Vatandaş, en popüler bir pazarı, bu bit pazarı!.. Berlin'de bit pazarı çok ama bu başka. Aşırı büyük değil ama ilginç. Parkın bir bölümünde dumana boğulmuş barbekü yapanlar; amfi tiyatroda karaoke, boylu boyunca uzanan bit pazarı ve mola vermek için çay bahçesinden bozma gündüz vakti tekno çalan DJli mekanlar!.. Tekmili birden Mauerpark'ta.. Eğlencesine 'hipster' konseptli çanta, t-shirt vesaire almayı unutma.. Ve lütfen hazır bu civardayken kahve molanı Bonanza Coffee Heroes'da ver; çünkü ben bu dükkanın kahvesine de ortamına da bayılıyorum.. Pazar günleri 08:00-18:00 arası kurulan pazara ulaşım için ipucu: U2 Eberswalderstrasse ve tram M10 Wollinerstrasse. Burası seni kesmediyse Boxhagener Platz'daki bir diğer popüler bit pazarına da vakit ayırmanı önerebilirim.. Yaz boyu süren şahane bir etkinlik daha. Festival tadındaki Bite Club'da başrolde yine sokak lezzetleri var. Bu biraz bizdeki 101 Lezzet Festivali'ne benziyor.. Gurme burgerler, iyi şarap uzaklardan etnik tabaklar, krepler,,.. Fonda Dj set, stil sahibi katılımcılar, doğuştan hipster bebekler, havalı köpekler... Normalde Spree kıyısında bir teknede düzenlenen Bite Club benim bulunduğum hafta çok sevdiğim sanat / eğlence alanı Platoon Kunsthalle'da yapılmıştı ve anlaşılan orada çok sevilmiş ki devamlı adresi artık burası görünüyor. Ama sen yine de giderken facebook sayfalarını mutlaka kontrol et.. Yukarıda bahsi geçen Mauerpark elbette şehrin tek parkı değil. Berlin'de devasa Tiergarten başta olmak üzere irili ufaklı birçok park var. Yine en popülerlerinden biri Görlitzer Park.. Berlinliler parklarda yayılmaktan, mayoları ile güneşlenmekten, piknik yapmaktan büyük keyif alıyorlar. Benim güneşle aram pek iyi olmadığına göre çok da ilgi alanımda değil ama sen parklarda takılmaktan hoşlanabilirsin. Diğer popüler alternatiflerin, eski havaalanı, yeni etkinlik alanı Tempelhof; Berlinli instagram fenomenlerinin gizli hazinesi Treptower; mini deniz niyetine tram M4 ile ulaşabileceğin Weissen See; hatta şehir merkezinden biraz daha uzaklaşmayı göze alabilirsen Como Gölü efektli Wannsee... Yok asla uzaklaşamam ama illa ki şezlong isterim dersen Museuminsel arkasındaki Strandbar aradığın yer olabilir.. Hamburgerini, gürültü patırtısı ve sıradışı tarzını sevdiğim White Trash yaz boyu bildiğim yerinde değil; Club der Visionaere'in oradaki yazlığında... Bu arada Club der Visionaere, Berlin denince ilk akla gelen kulüpler arasında ve bulunduğu konum itibarı ile tam da yaz havasında. Kulübün bulunduğu Flutgraben'e kadar geldiysen Köpenicker Strasse'de de bir tur atabilirsin. Çünkü burada da nehir kıyısına nazır 'beach club' havasında yerler var ki dünya kupasına denk gelen seyahatimde bunlardan birinde toplu maç izleme seansına katılmak bir hayli keyifliydi... WM Beach Arena ise Hauptbahnhof yakınında, perşembe akşamları 'After Work Party'si ile popüler bir başka nehir kıyısı şezlonglu eğlence ortamı. Bunların yanısıra durup dururken partilemek gibi bir alışkanlıkları olan Berlin gençliğine Warschauer Strasse, Henrich Heine Strasse gibi metro istasyonu girişlerinde parti ya da mini konser havasında rastlarsan biraz vakit ayırıp tadını çıkar derim.. Unutmadan, bir de Michelberger Hotel'in iç avlusu var. Honolulu Bar'dan bir içecek, internet erişimi, atıştırma gibi küçük ihtiyaç molalarını gidermek için serin, samimi bir bonus. F-hain'dan, Warschauer Strasse'den her geçişte uğramanı öneririm..


Seyahatten sonra en büyük tutkum olan kahve ile ilgili ayrıntılı bilgi edinmeyi, çeşitli etkinliklerde ilginç deneyimler yaşamayı seviyorum. Dünya Kahve Günü kapsamında Nescafe tarafından organize edilen "Bi Kahve Hikayesi" etkinliğinde de yine kahveye dair yeni şeyler öğrendim; çok ilginç kahveler denedim. Şimdi de etkinlik günü sizlere söz verdiğim üzere öğrenliklerimi paylaşmaya hazırım!. Kahve tam 11 asırdır hayatımızdaymış; bir çobanın keçisinin kırmızı kahve meyvelerini yiyince hareketlerindeki değişiklik kahvenin keşfedilmesine neden olmuş. Kahvenin dünyaya yayılmasında ise Türkler'in rolü büyük. 1517'de kahvenin tadını seven Yemen Valisi tüm dünyaya yayılmasına vesile oluyor.. Kahve dünyada petrolden sonra en çok ticareti yapılan 2. ürün!.. Sadece Türkiye'de 15 milyondan fazla evde hazır kahve tüketiliyor. -Uzmanlar günde 4 fincana kadar kahve tüketiminin zararı olmadığını hatta oldukça faydalı oluğunu söylüyor. Etkinlikte bizi bu konuda bilgilendiren diyetisyenimiz su tüketimine de faydası olan kahvenin birçok yararından bahsetti. Bunların arasında kadınlar olarak en çok ilgimizi çekecek madde sanırım selülit kahve ilişkisi. Çünkü sanılanın aksine kahve selülit yapmıyor, hatta selülitin giderilmesine iyi geliyor. Selülit kremlerinin içeriğinde önemli miktarda kafein bulunduğunu unutmayalım!.. Ama elbette en önemli faydası psikolojimize etkisi. Kahve kendimize ayırdığımız en güzel zamanların eşlikçisi.. Onu seviyoruz, kahve içtiğimizde mutluyuz.. Gelelim Nescafe'ye.. Granül kahvenin nasıl yapıldığını hep merak etmişimdir. Kahve aslında tropik kuşakta yetişen bir ağacın meyvesi. İşte bu meyveler tek tek elle toplanıp çekirdekleri ayrılarak kavruluyor; sonra su ile temas ederek özü çıkartılıyor ve kurutuluyor; böylece granül kahve elde ediliyormuş.. Bu işlem sırasında da kahve sudan başka hiçbir şeyle temas etmiyormuş. Düşündüğümün aksine içinde hiçbir katkı maddesi de yokmuş.. Bu kahvenin ortaya çıkışı da 1930 yılında Brezilya Hükümeti'nin Nestle'den talebine dayanıyor. İsviçre'deki laboratuarlarda 7 yıllık bir araştırma/geliştirme sürecinin sonunda Nestle sadece su ekleyerek çözünebilen bir kahve üretmeyi başarıyor ve adı da Nestle ve Cafe kelimelerinin birleşiminden Nescafe olarak belirleniyor. Bu o kadar oturmuş bir isim ki bir çok zaman insanların kahve siparişi verirken 'bi Nescafe..' dediğine ya da kafe menülerinde direkt Nescafe yazıldığına şahit olmuşuzdur.. Etkinliğe kahve çekirdeğinden fincana ulaşan bir hikayeyi izleyerek başladık. Sonrasında da Google işbirliğiyle hazırlanan Nescafe 360 adlı yepyeni bir mobil uygulama ile tanıştık. Nescafe 360 ve Google Cardboard uygulmasıyla Brezilya'daki kahve tarlalarına 3 boyutlu sanal bir tura çıktık!. Uygulama gerçekten eğlenceli; hem Apple hem de Android telefonlara uyumlu olarak, aralarında Türkiye'nin de bulunduğu 13 faklı ülkede kullanıcılara sunulan uygulama tüm akıllı telefonlardan deneyimlenebiliyor. Bu turdan sonra da beni en çok heyecanlandıran sürpriz geliyor!. Nescafe, biz kahveseverlere canlı birer kahve fidesi armağan ediyor! Benim gibi kahve fincanlarına, dünyadan topladığı karton kahve bardaklarına bitki eken biri için ne kadar heyecanlı bir hediye olduğunu tahmin edersiniz sanırım. Eğer sabırlı olur ve bu fideye iyi bakarsam 3 yıl sonra sizi kendi yetiştirdiğim kahveleri içmeye davet edebilirim!.. Başarabilir miyim bilemiyorum ama bence hayali bile çok güzel!.. Videoyu siz de izlemek isterseniz aşağıdaki linke tıklamanız yeterli. Bu arada asıl Nescafe 360 uygulamasını indirip Brezilya'daki kahve tarlalarını 3 boyutlu tur ile dolaşmayı unutmayın!..


Bu ara neden yeni bir yer gibi lanse edildiğini bilemiyorum ama ben çok uzun zamandır Bi Nevi'yi o adreste görüyorum. Uzun zamandır görmeme rağmen hiç gitmemiştim, o ayrı!.. Bu aralar biraz yeme içmemize dikkat etme modundayken haydi deneyelim diyerek girdik içeri. Menünün vejeteryan seçeneklerden oluştuğunu ve gayet naturel tabakar bulunduğunu duymuştum.. Menüdeki avokadolu ya da humuslu sandviçler ve Bal Kabağı Çorbası ve Kabak Spagetti üzerinde yoğunlaşmamıza rağmen keskin bir dönüş ile Kinoa Salata yemeğe karar veriyoruz. Salata oldukça lezzetli, içindeki Maş Fasulye de güzel bir detay.. Ancak incelediğim kadarı ile fiyatları içerik ve porsiyonlara göre biraz abartılı bulduğumu söylemek zorundayım. Bunun dışında servis, mekanın havası gayet başarılı. Kahvede de Petra'yı tercih ederek bu alandan tam puanı alıyorlar. Bir şuna takıldım: Bu kadar sağlıklı seçenekler sunan bir yerde pişmaniyeli cheesecake bence aynen de adı gibi "bi nevi saçmalık" !... Kendilerine -naçizane- "bi nevi kandırmaca" ismi ile kurutulmuş meyve ve yemişlerden tatlımtrak bir nefsi köreltme tatlısı üretmelerini önereceğim!..


Etkinlik kapsamında BİFO ile vakfın müzik eğitimi olanağı sunduğu çocuk ve gençlerden kurulu Barış İçin Müzik Orkestrası bir araya gelerek renkli bir repertuvarı seslendirecek. Gerçekleştirilecek olan toplam 4 konserin tüm geliri gençlere klasik müzik eğitimi verilmesi için harcanmak üzere Barış için Müzik Vakfı'na aktarılacak. Hemen söylemeliyim ki Barış için Müzik Vakfı'nın temel kuruluş amacı, mümkün olduğu kadar fazla çocuğa karşılıksız müzik eğitimi olanağı sağlamak ve barışın sesini müzikle duyurmak. "BİFO ile Barış İçin Müzik" konserleri kapsamında BİFO'yu ve Barış İçin Müzik Orkestrası'nı şefler Sascha Goetzel, Gürer Aykal, Samuel Matus, Borusan Çocuk Korosu'nu Gülsen Yavuzkal, Barış İçin Müzik Çocuk Korosu'nu Mete Ortaç, Barış İçin Müzik Bakır Üflemeliler Topluluğu'nu da Seçkin Özmutlu yönetecek. 13 Aralık Cumartesi günü saat 15.30'da Lütfi Kırdar'da gerçekleşecek ilk konserde BİFO'yu sanat yönetmeni ve sürekli şefi Sascha Goetzel, Barış İçin Müzik Orkestrası'nı da Samuel Matus yönetecek. Piyanist Kaan Baysal da konsere solist olarak katılacak. Konserde Glinka'nın Ruslan & Ludmila, Ravel'in Ma Mere l'Oye, Mozart'ın La Majör Piyano Konçertosu, Bizet'nin Carmen Süiti, Rossini'nin William Tell Uvertürü seslendirilecek. 14 Aralık Pazar günü saat 15.30'da Borusan Müzik Evi'nde ise Gülsen Yavuzkal yönetimindeki Borusan Çocuk Korosu ve Mete Ortaç yönetimindeki Barış İçin Müzik Korosu sevilen koral yapıtları seslendirecek. Üçüncü konser 17 Aralık Çarşamba günü saat 20.00'de Lütfi Kırdar'da gerçekleşecek. Konserde BİFO'yu onursal şefi Gürer Aykal, Barış İçin Müzik Orkestrası'nı da yine Samuel Matus yönetecek. Konserin solisti piyanist Başarcan Kıvrak. Konserde seslendirilecek yapıtlar arasında Alfven'in İsveç Rapsodisi, Liszt'in 1. Piyano Konçertosu, Elgar'ın Enigma Varyasyonları'ndan "Nimrod", Çaykovski'nin Slav Marşı ve Marquez'in Danzon No.2'si yer alıyor. 19 Aralık Cuma günü saat 20.00'de Lütfi Kırdar'da verilecek son konserde ise Seçkin Özmutlu yönetimindeki Barış İçin Müzik Bakır Üflemeliler Topluluğu ve Mercan Dede müzikseverlerle buluşacak. Konserin biletleri 9 Kasım 2014 tarihinden itibaren www. biletix. com adresinden edinilebilir.


Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası Temmuz ayında dünyanın en büyük klasik müzik festivallerinden biri kabul edilen ve 2014'te 120. yılını kutlayan BBC Proms'da bir konser verecek. BİFO Türkiye'den bu etkinliğe katılan ilk orkestra olma ayrıcalığını taşıyor. Sascha Goetzel'in şefliğini yapacağı konserin solisti kemancı Daniel Hope. 29 Temmuz 2014 Salı günü Royal Albert Hall'da gerçekleşecek olan konserde 20. yüzyılın büyük Rus bestecilerinden Sergey Prokofyev'in torunu olan Gabriel Prokofyev'in BBC Proms'un siparişi üzerine bestelediği Keman Konçertosu'nun dünya prömiyeri de yapılacak. 15. kuruluş yılını kutlayan Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası, Mayıs ayında Lütfi Kırdar UKSS'deki sezonluk konserini bitirdikten sonra hız kesmiyor. 31 Mayıs Cumartesi günü bu yılki temasını "Doğanın Şarkısı" olarak belirleyen 42. İstanbul Müzik Festivali'nin Açılış Konseri'ni gerçekleştirecek olan orkestra, 29 Temmuz 2014 Salı günü, dünyanın en büyük klasik müzik etkinliklerinden biri kabul edilen ve 2014'te 120. yılını kutlayan, İngiltere'deki BBC Proms'da bir konser verecek. BİFO bu saygın etkinliğe Türkiye'den davet edilen ilk orkestra olma ayrıcalığını taşıyor. Bu haber, Temmuz'da Londra'ya gitmek için başlıbaşına bir neden olabilir. Oldu da gidemedik; o zaman konserleri BBC'ye ait şu radyo ve televizyonlardan takip ediyoruz: BBC Proms'un tüm konserleri BBC Radio 3'den canlı yayımlanıyor. Etkinlikler 2014'te BBC Radio 1, Radio 2, Radio 3, Radio 4 ve Radio 5'ten canlı ve BBC One, BBC Two ile BBC Four televizyon kanallarından izlenebilecek.


Herby Tea'nin 5 değişik çay çeşidi var; Sleep Tea, Detox Tea, Skin Detox Tea, Active Tea ve Hangover Tea. Yani Türkçesi ile Uyku öncesi, arınma, cilt detoksu, aktif yaşam ve akşamdan kalmalara özel seçenekleri olan 5 farklı çay.. Çayları bir anda değil, ara ara ihtiyaç duydukça içtim.. hatta yakın çevremle de paylaşıp onların da fikirlerini aldım.. Biliyorsunuz İtalyanca kursuna gidiyorum; oradaki arkadaşlarıma bile götürüp tattırdım. Eğlenceli bulduğum yanı, herkes çeşitler içinden önce cilt detoksuna uzandı!. Demek her kadın öncelikle daha güzel olmak istiyor :)) Genel olarak deneyen herkesin yorumları olumlu.. Ambalajı, ürün isimleri, içince oluşan iyilik hissi güzel ama içerikler güvenilir mi? Bu noktada da Herby Tea'nin Hacettepe Üniversitesi'nden bir profesör ve ekibinin titiz çalışmaları ile bu çay karışımlarını oluşturduğunu öğrendim. Ben sürekli bitki çayı içen biri değilim ama çok düşkün olanlar var, biliyorum.. İşte onun için bu deneyimimi sizlerle de paylaşmak istedim.. Bildiğim kadarıyla Plus Kitchen şubelerinde de bu çaylar servis ediliyor; denk gelirseniz belki denemek istersiniz..


Bu Pazar uzun zamandır "günübirlik kaçıverelim; ciğer yer döneriz!" dediğimiz Edirne'deydik.. Aslında ikimizin de ilk Edirne ziyareti değil; @evisual iş sebebiyle arada bir gidiyor ama turist gibi gezmek başka tabi.. Ben ise en az 10 yıl önce gitmişim; anıları acilen tazelemek lazım!... dedik ve arabaya atladığımız gibi Edirne'ye ulaştık ve hızlı ama leziz bir şehir turu yaptık.. İşte o turdan size de rehber olabileceğini düşündüğüm notlar, küçük öneriler.. - Şehir tarih, kültürel değerler ve mimari açıdan oldukça zengin.. Tek bir günde tamamını gezip görebilmek mümkün değil ama gezmeye merkezde Selimiye Cami, Eski Cami, Selimiye Arastası, 3 Şerefeli Cami, Kapalıçarşı, Edirne Sinagogu'ndan başlayıp zaman yeterli olursa halka giderek genişletilebilir. - Gitmeden önce telefona ücretsiz Piri uygulaması Edirne rehberi indirebilirsiniz. Bu rehber Ali Canip Olgunlu anlatımıyla şehrin pek çok önemli turistik noktasında size sesli olarak rehberlik ediyor. Biz akıllılık edip önceden indirdik ve yolda dinleyip hazırlıklı gittik; siz de bu uygulamadan faydalanabilirsiniz. - Ben Selimiye Camii'nin incelikli detaylarına bir kez daha hayran oldum.. 1414'de tamamlanan Eski Cami ise özellikle üzerindeki "hat yazıları" ile inanılmaz etkileyici. Üzeri kapalı pek çok çarşı var; onların en meşhurları Selimiye Arastası ve Kapalıçarşı olsa da ben nedense Alipaşa çarşısını daha çok sevdim.. Zaten camilerden sonra ciğer yemeğe giderken bu çarşılardan en az birinden mutlaka geçersiniz.. - Ciğer demişken en iyi Edirne ciğeri nerede yenir? sorusu da yanıtsız kalmasın!. Aydın Tava Ciğeri, Ciğerci Niyazi Usta, Meşhur Edirne Ciğercisi Kazım Usta ve İlhan Usta ilk ve en çok duyacağınız isimler.. Ben giderken yolda bir anket yaptım ve orada da yine bu üç isim en çok tavsiye edilenler oldu; arasına bir de Akgünler eklendi.. Kafamız içice karışınca da seçenekleri Niyazi Usta ya da Kazım Usta olarak ikiye indirip yerlisine danışmaya karar verdik. Esnaflar her ikisi de iyidir ama en eski Kazım Usta'dır dediler ve eklediler: "Çok huysuzdur ama ciğeri güzel yapar; kimse yokken ilk o vardı.." Biz de tercihimizi en eski olan ve "ahi" seçilen Kazım Usta'dan yana kullandık ama siz bu isimlerden herhangi birini seçseniz de sanıyorum ki Edirne'de kötü bir ciğer yeme ihtimaliniz yok.. Her şekilde İstanbul'da bulabildiklerimizden çok daha iyi olacak.. - İstanbul'da bulabildiğimiz Edirne tava ciğerleri daha kıtır ve kuru oluyor; oysa aşırı kıtır değil, içi yumuşak ve suyunu kaybetmemiş olması gerekiyormuş.. Kulağımızla da duydumuz, şahit olduğumuz üzere "çıtır olsun, pişkin olsun" diye tercih de belirtebiliyorsunuz.. Ciğerin yanında kızarmış acı biber, acı sos, soğan, domates vb, garnitürler geliyor ama süt ürünleri çok iyi bir bölgede olduğunuzu hatırlatarak yoğurt, cacık gibi eklemeler yapmanızı tavsiye ederim; gerçekten çok lezzetli. - Biz hem yılın ilk sıcak günü hem de 3 günlük 23 Nisan tatili/uzun haftasonu olması sebebiyle şehrin en kalabalık ve turistik günlerinden birine denk geldik. Dolayısıyla merkezdeki turistik noktalar arasında kargaşadan bir şey anlamadan gezmek yerine önerileri dinleyip Meriç kıyısı ve Karaağaç tarafına yöneldik.. - İyi ki tavsiyelere kulak vermişiz; Karaağaç bölgesine bayıldım!. Her yer ağaçlık, tam küçük sayfiye kasabası havasında.. yan yana kafeler.. İçlerinden Ceviz'i not etmiştim mola için; son anda gelen öneri ile Orta Kahve'de oturup Türk kahvelerimizi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin bahçesine karşı içtik. - Fakülte, yani eski Edirne Tarihi Tren garı muhteşem bir bahçe içinde konumlanıyor.. 1920'lerde savaş treni olarak yapılan Alman yapımı tarihi Kara Tren okul tarafından renove edilerek bahçenin ortasına kondurulmuş. Dileyen trenle poz veriyor dileyen çimlere yayılmış.. Aynı bahçede birkaç küçük müze de var. Biz İlhan Koman Resim ve Heykel Müzesi'ni gezerek günümüze biraz sanat ve ilham kattık; baya hoşumuza gitti. - Meriç kıyısından bisiklet kiralanabiliyor. Karaağaç'a bisiklet ile gelmeyi de tercih edebilirsiniz ama çok sıcak bir günse bence boşverin!. - Akşamüstü Meriç kıyısında olmayı tercih ettik. Meriç köprüsünden yüzünüzü Edirne merkeze, ufukta görünen Selimiye'ye doğru çevirince solunuzda Emirgan Çay Bahçesi, sağınızda ise tarihi gümrük binası olan ve şimdi belediye tarafından işletilen bir çay bahçesi olarak hizmet veren minicik bir yapı göreceksiniz.. Dilediğinizde oturun ama her ikisinin önünden de köprüye ve şehre bakıp fotograf çekmeyi unutmayın!. Biz Emirgan Çay Bahçesinde bira içerek dinlendik.. Alternatif olarak çay ve bademli kurabiye ikilisini de birleştirebilirsiniz. - Tur otobüsleri ve günübirlik gelenler saat 5 civarında şehirden ayrılmaya başlayınca ortalık biraz daha tenhalaştı. Biz de bunun tadını çıkarmak için arabayı Meriç kıyısında bırakıp köprüden yaya geçerek merkeze yürümeye karar verdik. Bugün içinde aldığımız en güzel kararlardan biriydi.. İnsan bir şehirde yürüdüğü zaman çevresini algılayışı tamamen değişiyor.. İki köprüden sırasıyla geçtik.. Sultan Abdülmecid Köprüsü ve Ekmekçizade Köprüsü.. Özellikle çarşı içinden merkeze yürüyüp eski binalara, dükkanlara baktık; şehrin ruhunu anlamaya çalıştık.. Bu yürüyüşte 1902'de yapılan Dönertaş Un Fabrikası mimarisi ile dikkatimizi çekince yanına kadar yürüdük.. Yaz aylarında bahçesinde düğünler yapılıyormuş.. Konumu ve dış cephesi harika!. - Merkeze vardığımızda akşam yemeği için aklımızda kalan ve pek çok öneride rastladığımız Köfteci Osman'ı denedik. Kötü değildi ama hayatımda yediğim en iyi köfte olduğunu söyleyemem.. Normal bir köfte, o kadar.. Bir daha gitsem bunun yerine belki Uzunköprü'ye gidip oradaki çok övülen Köfteci Niyazi'yi denerdim.. Sizin de aklınızda olsun.. Eğer yolu uzatmaktan çekinmezseniz Keşan yolunda Çamlıbel Restoran ya da Yeni Muhacir Köyü'ndeki Özen, meşhur "satır et" yemek için iyi alternatifler.. - Yemek sonrası çarşı içinden tekrar geçip eve Bademli Kurabiye aldık. Daha önce Arslanzade, Tatsan ve Keçecizade başta olmak üzere pek çok işletmeden kurabiye, badem ezmesi ve kare kurabiyenin evimize girmişliği var.. Ben şahsen badem ezmesi konusunda fazlasıyla seçici olduğum için Edirne'den alınacak en lezzetli seçeneğin badem ezmesi yerine Kavala Kurabiyesi olduğunu düşünüyorum.. Kurabiyelerimizi Keçecizade'den aldık; açtık, yedik; taze, bol bademli ve gayet lezzetli.. - Dönüşte tam günbatımı saatlerinde son kez köprülerden geçtik ve güzel bir manzara yakaladık. Bu sakin saatlerde burada olmak çok keyifli.. İyi ki kalmışız.. Son fotografları da çektikten sonra yola koyulup TEM üzerinden kolayca evimize vardık. - Tek bir gün ayırarak tamamını değil ama büyük kısmını gezerek Edirne'de şahane bir gün geçirebilirsiniz.. - Sabah yola erken çıkıp bizim gibi biraz tarlalara dalmak, fotograf çekmek isterseniz Lüleburgaz'dan girip Ahmetbey Köyü civarında ara yollardan geçebilirsiniz. Ahmetbey köyü de köfte ve et ürünleri ile ünlü ; gidiş ya da dönüşte mola verebilirsiniz. - Sabah yolda Lüleburgaz'da kahvaltı yapmaya niyetlenip Hayal Bahçesi diye bir yer bulduk. Ağaçlar altında geniş kahvaltı veren bir mekan.. Ancak tıklım tıklım doluydu; bize hiç beklemeyin dediler; bir daha gelmek üzere aklımıza yazdık.. Belki size de lazım olur.. - Edirne gezinizin Kültür notları arasına Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Çeşmesi, Bahai Evi, Edirne Belediye Binası, Sokullu Mehmet Paşa Hamamı, Makedon Kulesi, İlhan Koman Evi, Dar'ül Hadis Cami, Lozan Anıtı, İkinci Bayazid Külliyesi, Rüstem Paşa Anıtı, Buçuktepe Tabyası, Kırkpınar Güreş Alanı gibi noktaları da ekleyin.. - Gelecek sefer için not ettiğim başka öneriler de geldi.. Biri Sağlık Müzesi.. Avlusu ve yakındaki av köşkü görülmeye değermiş.. Eski Elektrik Fabrikası, eski orijinal çinileri ile Muradiye Camii, Trakya Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Binası hiçbir kaynakta rastlamadığım farklı öneriler.. - Diyelim ki konaklamak istiyorsunuz; onun için de güzel bir öneri gelmiş.. Belgelere göre Fatih Sultan Mehmet'in doğduğu konaklarda bulunan Taşodalar Otel şahane bir seçenek gibi görünüyor.. EKİM 2018 Edirne Yeniden!.. Ekim ayında Edirne'ye günübirlik bir gezi daha yapma şansı bulup bu kez de daha önce ziyaret edemediğim birkaç adrese öncelik tanıdım.. - Bu kez diğer yoldan gelip yol üzerinde dünyanın en uzun taş köprüsü olan Uzunköprü'den geçtik. - Öğle yemeğinde ciğeri bu kez çok önerilenlerden Niyazi Usta'da denedik. - Yemekten sonra akşama dek şehirde yalnızım.. Önce Selimiye Cami ve Eski Cami'yi yeniden görmeden olmaz diyerek hızlı bir ziyaret yaptım. Piri uygulamasından detayları yeniden dinleyip hatırladım.. - Edirne Arkeoloji Müzesi'ni ziyaret ettim.. (Giriş ücreti 6 TL ve Müzekart geçiyor.. Müzenin bahçesinde Lalapaşa Dolmenleri'nden biri de var. Dolmenler Tunç ve demir çağından çalma anıtsal mezarlar; yassı taşları üst üste dilimesi ile bir masayı andırıyorlar.. - Bir diğer müze ziyaretim daha önce önerilen ve çok merak ettiğim II. Beyazıd Külliyesi Sağlık Müzesi oldu. (Burada Müzekart geçerli değil; giriş ücreti 5 TL. Bahçesinde tavuskuşu ve tavşanların gezdiği inanılmaz ilginç bir müzeydi; gezmekten çok büyük keyif aldım. - Bunlar dışında yürüyüş rotama Makedon Kulesi, İlhan Koman Evi, İtalyan Kilisesi, Bulgar Kilisesi ve Büyük Sinagog'u ekledim. - Maarif Caddesi boyunca "uyuyan güzel" diye adlandırdığım eski, bakımsız ama çok zarif konaklara baka baka, tüm detayları, tüm tarihi içime çekerek yürüdüm. - Akşamüstü yine çarşı içinde yürüdüm; Keçecizade'den mini kare Kavala Kurabiyesi alıp yorgunluk kahvemi tam köşedeki Miss Kahvem'de içtim. - @evisual ile tekrar buluştuktan sonra klasik finalimizi yapmak üzere yine Meriç kıyısına yöneldik. Kuş sürüleri eşliğinde güneşi batırdık.. Bir daha geldiğimizde konaklama şansımız olursa akşam yemeğe Gazi Baba Meyhanesi'ne gidelim. Emirgan Çay Bahçesi'nin kendi yaptığı sucuklardan yine alalım.. Karaağaç tarafına yine gidelim, daha çok vakit geçirelim.. - Lüleburgaz / Tatarköy gölet kenarında Yaşar Baba'nın yeri - Sütlüce Köyü/ Pınarhisar Çevirmeci Ömer (gitmeden ara: 05327211786)


YIllar sonra yeniden tek bür günlüğüne Mersin'deyiz. Daha önce şehirde arkadaşlarımızla birlikte bir hafta konaklamış, Mersin'in yaz halinin tadını çıkarmıştık.. Mersin bana hep sayfiye havası yaşatır.. Geçen sefer tüm çevre ilçelerini, en güzel koylarını gezip denizin tadını çıkarmıştık.. Bu kez ise şehirde sadece tek bir günümüz var.. Aslında akşam Fazıl Say konserine gideceğiz.. Öncesinde de merkezde biraz dolaşır, güzel birşeyler yiyip anı tazeleriz dedik.. Daha önce Cennet-Cehennem, Silifke, Tarsus, Kız Kalesi, Narlıkuyu gibi muhteşem yerleri görmüş olmanın rahatlığı ile telaşsız minik bir tur planlıyoruz.. Adana Havalimanı'ndan Mersin'e gelen Havaş servislerini kullanıyoruz.. Bir kişi 17 TL. ve yol yaklaşık 1. saat 15 dk. sürüyor.. Otelimizin bulunduğu Mersin Forum AVM önündeki durakta iniyoruz. - Otelimiz Mersin Forum Suite. Temiz, bir gün için gerekli konfora sahip bir butik otel.. Otelin bulunduğu bölge yakındaki AVM'nin de etkisiyle şehrin en canlı yerlerinden.. Buradan her bölgeye rahatça ulaşıyor, aradığımız herşeyi çevremizde bulabiliyoruz. - Mersin'de ilk yemeğimiz tantuni. Hemen şu aralar en beğenilen tantuni adreslerinden biri olan Memoş Tantuni'ye girip deniyoruz.. Mersin'deki yeme içme adreslerinin hemen hepsinin bir ilk merkez şubesi ve farklı semtlerde şubeleri var.. Memoş Tantuni de bu şekilde.. İlk şubesi Silifke Caddesi üzerinde.. Tantuni gayet lezzetli, aşırı yağlı değil.. beğeniyoruz.. - İyi bir kahve içmek için çok yakınımızda güzel bir adres var. Gaia & Co nitelikli kahve içebileceğimiz harika bir seçenek.. Hem espresso bazlı hem de demleme kahveler hazırlıyorlar; Boxx ve Coffee Department çekirdekleri kullanıyorlar. Damak tadımıza uygun çekirdek seçiyoruz, kahvemizi güzelce demleyip güzel bir servis ile getiriyorlar.. Demledikleri kahve ile ilgili bilgi verip bir de çekirdek paketini okumamız için masaya bırakıyorlar; bu detaya bayılıyoruz.. Gaia & Co İstanbul'da bile çok az rastladığımız bir titizlikle kahve yapan bir dükkan olunca baya seviyoruz.. - Bu civarda Forum Avm ile deniz kıyısı arasında kalan sokaklarda daha pek çok kahve dükkanı, yeme içme adresleri, gençlerin takıldığı pek çok mekan ve küçük küçük dükkanlar var.. Buralarda dolanıp meşhur Kuşimoto sokağından geçiyor, kıyıya inip minik bir yürüyüş yapıyoruz.. Mersin hem sıcak hem de nem oranı fazla bir şehir; aslında bu yürüyüşü akşamüstü serinlikte yapmak daha mantıklı ama bizim sonrası için başka bir planımız var.. - Ana caddeden taksiye binerek Toroslar Belediyesi Akbelen Mahallesi'ne doğru yola çıkıyoruz. Şoföre bizi duvarlarında resimler olan evlerin olduğu yere götürmesini söylüyoruz.. Elbette biliyor.. "Hee, evet, orada duvarlara resimler yaptılar, çok güzel.. ama resim işte" diyor.. Aslında bizim özellikle gidip onları görmek istememize şaşıyor; biz de bıyık altından gülüyoruz.. Oralarda yol çalışması olduğu için biraz geride iniyoruz ve sıcakta biraz yürümemiz gerekiyor.. Ancak 10-15 dakika sonra bu çabaya değdiğiniz görüyoruz.. Frida ve İnci Küpeli Kız bize duvarlardan adeta "hoşgeldiniz" diyor!. Ressam Nazife Bilgin Hazar bu bölgede belediyenin de desteği ile ilginç bir proje hayata geçirmiş.. Bu mahalledeki evlerin duvarlarına ünlü ressamların ünlü eserlerine saygı duruşu niteliğinde kocaman duvar resimleri yapmış - - Bir binada Frida, diğerinde Osman Hamdi Bey'in Kaplumbağa Terbiyecisi, Bir diğerinde Van Gogh'dan Yıldızlı Gece, diğerinde Da Vinci'den Mona Lisa... Tüm binalar rengarenk.. Her resmin altında o sanatçının adı yanında "saygıyla.. " ibaresi ile yer alıyor. Son derece eski evler, bakımsız bir mahalle; belli ki bu civarda yaşayan insanlar kısıtlı imkanlara sahip ama bu resimler bu sokakları adeta baştan yaratmış.. bambaşka bir ruh katmış.. Biz fotoğraf çekerken penceresinden bizi izleyen bir hanıma "ne şanslısınız"diyorum.. "Ne güzel manzaranız var.." Her sabah perdeyi açıyorum, kahvemi onunla içiyorum" diyor Mona Lisa'yı göstererek.. Çok etkileniyorum burada yapılan işten... Hele o sıradan pencereleri kırmızı panjurlu, önü çiçekli bahar pencerelerine dönüştüren kısım... resmen mest oluyorum.. Bu ziyaret sonrasında taksi ile değil yoldan geçem sarı minibüsler ile merkeze geçiyoruz.. Minibüs indi-bindi ücreti 2 TL.. Yerel ulaşımı kullanmak daima en sevdiğim şey!.. - Tam merkezde inip çarşı içinde dolanıyoruz.. Meşhur Kerebiççi Oğuz'dan birer kerebiç alıp yolda yiyerek yürüyoruz.. Kerebiç Mersin'e özgü bir kurabiye.. Cevizli ya da fıstıklı oluyor ve üzerine çöven otundan yapılan bir kaymak konuluyor.. Tat olarak benim çok tarzım değil ama maksat tatmadık demeyelim.. Çarşı içinde sokaklara dolanmaya devam ediyoruz. Çarşıdaki en güzel dükkanlardan biri Kurukahveci Arabağa.. Bu tarz geleneksel küçük dükkanlara bayılıyorum.. İçeriden mis gibi kurukahve kokusu geliyor, dalıveriyoruz.. Sonrasında bir müddet daha civar sokaklarda ve ana alışveriş caddesi Atatürk Caddesi'nde yürüyüp sahile çıkıyoruz.. Mersin merkezinde deniz kenarında oturacak çok düzgün bir yer yok ne yazık ki.. Sahildeki balık ekmek teknelerine bakarak balıkçı barınağına kadar yürüyüp yeniden minibüse binerek kendi semtimize dönüyoruz.. - Akşam konserde olacağımız için bir akşamüstü atıştırması yapmalıyız.. Mersin'e gelip de ciğer yememek olmaz!. Apo mu, Bahattin mi derken kendimizi Ciğerci Apo'nun önünde buluyoruz.. Aslında tercihimizi "kalabalık olan"dan yana kullanıyoruz.. Bu tip şeyler yerken kalabalık olan hem canlı, hem de sirkülasyonun yoğun olduğu yerleri tercih etmeye çalışırım genelde.. Ciğerci Apo'da masamızı ciğerin yan aksesuarları ile donatıyorlar önce; sonra da ciğerler geliyor.. O yüzden bu kez denemek istedim.. Çok güzeldi ama yine de itiraf etmeliyim ki ben bu tip "ciğer şiş insanı" değilim. Yine de bir şehre gidince oradaki ritüellere uymak keyifli.. Bunun da yanına bir tik attığımıza göre konsere gitmeye hazırız.. - Otele dönüp konser için giyiniyor ve yine taksi ile Atatürk Kültür Merkezi'ne geçiyoruz.. Konser alanı da yine bizim bölgeye oldukça yakın.. Muhteşem bir konser salonu!. Kocaman!. Ve ne mutlu ki tüm biletler satılmış, salon tamamen dolu.. İçinde son eseri Yürüyen Köşk de bulunan harika bir Fazıl Say resitali dinleyip çok mutlu oluyoruz.. - Planımız konser sonrası yeniden merkeze gidip "Mersinliler gibi" bir gece ciğer partisi daha yapmak, ardından Künefeci Emin Usta'da künefe yemek, son olarak da Dondurmacı Halil'e gidip Cezerye alarak "kombo" yapmaktı ama konser bizim modumuzu tamamen değiştirdi.. Hepsinden vazgeçip taksiye "Marina'ya gidelim!" dedik!.. - Mersin Marina içinde tanıdık markaların mağazaları ve pek çok tanıdık yiyecek zincirinin şubelerini barındıran koca bir alan.. Mekan isimleri tanıdık ama ortam daha Mersin'e uyarlanmış diyebiliriz.. Tüm mekanlar dolu, hepsinde canlı müzik veya dj var.. İnsanlar şık, keyifli, yiyor, içiyor, eğleniyorlar.. Burası şehrin daha başka bir yüzü.. Bunu da görmek lazım.. Marina'daki tek Mersin özgün mekanı sanırım İskele Restaurant.. Çok aç değiliz; o yüzden birkaç meze ile keyifle takılabileceğimiz bit yere oturalım diyor ve o anda ortam olarak bizi en çok çeken Chef Meze'ye oturuyoruz.. Birkaç meze, arasıcak ve bir şişe 20'lik ile Mersin için keyifli bir kapanış yapmış oluyoruz.. - Gece dönüşte bizim oradaki Dondurmacı Halil açıktır, cezerye alırız diye umuyoruz ama 12 dedin mi kapatmış!. Sabah da erkenden yolcu olduğumuza göre bu seferlik Mersin'den cezeryesiz ayrılmaya razı oluyoruz.. - Sabah erkenden otelde minik bir kahvaltı yapıp valizleri kaptığımız gibi tren istasyonuna gidiyoruz.. Tren ile Adana yolcusuyuz.. Tren turunç bahçelerinin kıyısından Adana'ya doğru yol alırken kısacık zamana sığan güzel anılar var cebimizde.. Bir de elbette daha on gün yetecek kadar öneri!.. Mersin yolcusu olduğumu öğrenenlerden gelen şunu ye, şunu yap önerileri.. Hiç biri ziyan olmasın.. Aşağıya ekliyorum; her kim giderse faydalansın.. Kuşimato Sokağı'ndaki Ak Cafe'de atom iç! Tarsus 'u gez! Tarihi Tarsus evlerini gör! Soli Pompeipolis Antik Kenti'ni gez!.


Son Roma seyahati güzel ve geç kalmış bir keşfi de beraberinde getiriyor. Bir tasarım-aksesuar mağazasının vitrininde gördüğüm akrilik yaka iğneleri beni hemen dükkanın içine çekiveriyor. Satıcı dan da ilk o anda duyuyorum bu ismi. Lea Stein. Fransız bir tasarımcı olan Lea Stein bu broşlora bakılırsa günümüzün genç yeteneklerinden biri olarak algılanabilir ancak kendisi 1931 doğumluymuş!.. Kimyager eşi ile birlikte farklı bir materyal üzerine çalışmalar yapıp elde ettikleri akrilikten bu broşları üretiyor. Dönemine söre son derece özgün bir materyalden son derece modern hatta o zamana göre futuristik tasarımlar!.. Kedi ve özellikle tilki formlu tasarımları bir anda ikonik hale dönüşüyor. Kısa zamanda ün kazanan tasarımcını işlerinin imzası V şeklindeki iğne kısmı. İğnenin üzerinde Sea Staein yazıyor. İşleri iki dönemlde ele alının Lea Stein'in 1990'a kadarki işleri Vintage sonrakiler ise modern olarak tanımlanıyor. İki dönem arasındaki tek fark ise arkadaki iğnenin broşa sabitlenme şekli.. Vintage dönemde gömme, sonrasında ise perçin.. Figürler ise hep aynı ama her biri farklı ton ve doku efekti ile hazırlanmış.. Daha önce her nasılsa hiç tanışmadığım bu tasarımcıyı keşfetmenin sevinci ve meşhur tilki formlu bir broşuna sahip olma isteği ile ilk Les Stein parçamı ediniyorum.. Acaba 65 çok mu diye düşünürken internette yaptığım araştırma ortalama fiyatın 100-120 USD arasında olduğunu gösterince rahatlıyorum. Lea Stein ilginizi çektiyse sadece instagram üzerinden bile #leastein etiketli paylaşımlara bakmak onu sevmek için yeterli..


Yılın son gününden yapılan masal gibi bir tren yolculuğunu anlatmak istiyorum bugün.. Hem ilham versin, hayaller kurdursun hem de Bernina Express planı olanlar için yol göstersin.. Bu kez Milano'ya giderken bir günümüzü Bernina rotasına ayırmayı kafamıza koymuş hatta hangi gün yapacağımızı bile netleştirmiştik ancak biletleri önceden almadık çünkü Noel tatili dönemine denk gelmenin yaratacağı aksaklıklar olabileceğini düşünüp orada bakalım demiştik.. İyi ki de böyle yapmışız çünkü ani bir kararla Milano seyahatimizi uzatınca bu deneyimi daha da unutulmaz kılma şansımız oldu.. Tek bir cümlede özetlersem, sabah Milano'da uyanıp Como'ya göz kırparak dağ manzaraları arasında yol alıp; öğlen sıcak çikolatamızı St. Moritz'te içmek; sonra trene binip efsane manzaralar arasında Tirano'ya gelmek; şarap içerek Milano'ya dönmek ve birkaç saat sonra Navigli'da havayı fişekler altında 2018'e girmek hayallerimin de ötesine geçerek, Bernina deneyimini yaşadığımız o günü unutulmaz kıldı.. Öncelikle bu hattan bahsetmeliyim.. İsviçre Chur ile İtalya Tirano arasındaki Alp dağları üzerinden geçen ve eşsizliği ile Unesco Dünya Mirası kapsamında olan bir tren rotası bu. Kırmızı tren, bu hatta oldukça ağır (saatte 45 km. ) bir şekilde ilerlerken 196 köprü ve 55 tünelden geçerek kıvrıla kıvrıla süzülüyor ve yol boyu insanın gerçekliğine inanamayacağı kadar eşsiz bir manzara sunuyor. Bu tren yolculuğunu yapabilmek için pek çok şehirden Chur ya da Tirano'ya ulaşmak ve hattı kullanmak mümkün. Yolculuğu tek yön yapıp rotanıza istediğiniz şekilde devam etmek ya da "round trip" şeklinde gidiş dönüş yapmak mümkün.. Kendi başınıza planlamak, zamanı ayarlamak gözünüzde büyüyorsa Bernina Express'i de kapsayan bir tura katılarak da bu hayalinizi gerçekleştirebilirsiniz. Tur ya da bireysel, her koşulda bunun için ayıracağınız bir tam güne ihtiyaç var. Chur-Tirano arası tren yolculuğu toplam 4 saat sürüyor ama Tirano-St. Moritz arası yaklaşık 2 saatlik farklı bir alternatif yapmak da mümkün.. Şimdi kafaları fazla karıştırmadan önce kendi Bernina deneyimimizden başlayarak biz nasıl yaptık anlatıyorum, sonra da alternatif yollar geliyor.. Bernina'ya nasıl bineriz, tren geçişlerinin nasıl yaparız, zamanlamayı nasıl tuttururuz diye araştırırken bir alternatif olarak tur ile gitmeyi de aklımın bir köşesine yazmıştım. İlk planda bunu değerlendirmeyi düşünmüyorduk ama kalış süremizi uzatıp noel tatilinin İtalya içindeki tren hizmetlerinin aksatabileceğini idrak ettikten sonra bu alternatifi değerlendirmeye karar verdik. Birkaç gündür bölgedeki zorlu hava koşulları ve kar yağışını takip ediyordum; baya kar vardı.. Bir yanda da kendi başımıza gidersek 31 Aralık günü bir şekilde planladığımız rotada bir aksaklık olur da dağ başlarında gireriz yeni yıla, "ne olur ne olmaz" diye de düşünüp "yok yok en iyisi tur canım; onlar düşünsün, bizi bir şekilde Milano'ya geri getirsinler!" dedik ve biraz daha "değişik" ve son derece konforlu bu yolu tercih ettik.. Tura birkaç gün önceden kaydolmak gerekiyor. Milano resmi turizm ofisi; Cairoli Meydanı'ndaki Milan Visitor Center bu işi organize ediyor.. Dönemine göre değişmekle birlikte 13 saat süren tam günlük programın normal fiyatı 130 . Biliyorum hiç az değil ama eğer siz de benim gibi booking. com "genius" kullanıcı iseniz ve Milano konaklamanızı bu siteden ayarladıysanız bu tur için güzel bir indirim alabiliyorsunuz.. Tüm bunları gitmeden araştırmanızı öneririm.. Yolculuğumuz sabah 7'de otobüs ile başlıyor. Rahat koltuklarımıza kurulup kısa bir bilgilendirmeden sonra biraz uykuya dalıyoruz.. Rehberimiz bizi Como gölü manzarasının başladığı noktada uyandırıyor. Otobüsün sol tarafında bir koltuk seçerseniz manzara her Como geçişinde olduğu gibi muhteşem.. Como geçişinden bir süre sonra ilk molamızı verip gayet düzgün bir yol kenarı işletmesinde kahve-çörek ile kahvaltı yapıyoruz.. Bu molanın ardından artık gerçek güzel yol başlıyor ve kıvrıla kıvrıla yukarılara tırmanmaya, dağ kasabalarından kaplıcalı köylerden geçmeye başlıyoruz.. Yol üzerinde Acquafraggia şelalesi ve Sondiro'ya bağlı şahane kasaba Chiavenna en ilgimi çeken yerler oluyor.. Bir gün buralara da ayrıca gelmenin hayalini kuruyorum.. Rehberimiz trene nerede bineceğimizi ve St. Moritz ile ilgili pratik bilgileri paylaştıktan sonra hepimiz dağılıyoruz; tren saatinde buluşana kadar burada yaklaşık 1 saat serbest zamanımız var.. St. Moritz özellikle kayakseverlerin çok tercih ettiği lüks kış beldelerinden biri.. Son derece lüks tesisler, üst sınıfa hitap eden bir kış tatili anlayışı hakim.. Buraya kayak yapmaya gelmediğimize göre merkezinde kısa bir yürüyüş ve küçük güzel bir anı bize yetecek.. Şansımıza 3 gündür yoğun yağan kar durmuş mis gibi bir güneş parlıyor gökyüzünde.. Merkezdeki pek çok lüks butiğin önünden geçerek adımlarımızı Hanselmann'a yöneltiyoruz.. Çünkü İsviçre'deyiz ve burada olduğumuz sıcak çikolatadan belli olsun di mi!.. Bu ünlü çikolatacının hem pastane bölümü hem de restoran hizmeti veren bir salonu var.. Salona geçip cam kenarında bir masaya oturuyor ve siparişimiz ışık hızı ile veriyoruz.. Birer fincan güzel sıcak çikolatayı içip kredi kartı ile ödüyoruz. Sıcak çikolata Paris'teki Angelina ya da Les Deux Magots'taki gibi yoğun değil ama yine de tadı çok güzel.. Bilemiyorum, belki de ortam güzel, durum güzel, ondan.. Bu küçücük mola, bacası tüten masal evi manzarası karşısında çok güzel bir anı bırakıyor.. çıkıp sokaklarda yürüyoruz.. Çikolatacının karşısındaki dükkandan bir St. Mortiz magneti ve birkaç eski illüstrasyonlu kartpostal alıyoruz. Meşhur Kulm Otel'in önünde at arabalarına baktıktan sonra göl kenarına inip arkamızda donmuş göl ile bol bol fotoğraf çekiyoruz.. Zaten böylece bir saat de hızla geçmiş oluyor ve en heyecanlı kısma başlamak üzere tren istasyonuna varıyoruz. Biz trene St. Moritz'den biniyoruz. Önümüzde Tirano'ya kadar 2 saatten biraz fazla sürecek bir yol var. Trende fotograf ve keyif açısından sonlarda bir vagonda olmak önemli çünkü o zaman önünüzde kıvrılan vagonları izleyebiliyorsunuz. Tur ile gelmenin avantajı olarak bize güzel bir vagon ayarlanmış ve rehberimizin yolculuk başlayınca rahatça hareket edelim ve fotograf çekebilelim diye fazladan birkaç boş koltuk da ayarlamış. Bizim trenimiz panaromik pencereli değil ama tüm pencereleri açılabiliyor o yüzden yol boyunca başımızı uzatıp izleyebileceğiz.. Bu arada bir not; bireysel ya da tur olarak gelseniz de bilet fiyatları aynı olmakla birlikte bu hatta adı Bernina Express olmayan ama aynı hızda ve aynı şekilde giden, tamamen aynı deneyimi sunan başka trenler de var. Biz de şu an aslında onlardan birindeyiz. Tek fark; penceremiz panaromik değil ama açabiliyoruz! Daha önce bir deneyimden panaromik camlı trende yolculuğun zevkli olduğunu ama çok yansıma yaptığı için hiç güzel fotoğraf çekemediklerini okumuştum.. O yüzden biri birinden iyi diyemiyorum ama ikisinin de kendine göre farklı avantajları var gibi geliyor bana.. Mesela yine bu trende yiyecek içecek hizmeti yok ama hepimiz ufak tefek atıştırmalıklar ile bindik; hazırlıklıyız.. Yerlerimize geçiyoruz, Bernina rotası bilgi broşürleri dağıtılıyor ve tren yolculuğumuz başlıyor; hepimizin yüzünce bir heyecan ve kocaman bir gülümseme.. İlk 10 dakika pencereler kapalı ve çekingen gidiyoruz ama daha sonra hemen camlar fora oluyor ve başlıyoruz treni ve manzarayı birarada izlemeye, fotograflar, videolara çekmeye.. Sanırım bir tur grubu ile gitmenin br avantajı da bütün vagonu kapladığımız için birbirimizle yer değişerek, birbirimizin fotografını çekerek, vagon içinde rahatça dolanabilmek rahat hareket etmek oluyor.. Çünkü ara ara zıt yöndeki trenlerle karşılaştıkça -ki panaromik pencereli orijinal Bernina dahil- onların ne kadar da uslu oturduğunu gözlemliyorum!. Önemli noktalarda tren içinde kısa bir bilgi anonsu oluyor ama bize rehberimiz daha ayrıntılısını kulaklıktan zaten ara ara veriyor.. "Birazdan manzara geliyor" diye ara ara tüyolar veriyor. Trenin içi gayet sıcak ama sürekli açık camlardan gelen serin dağ havasına karşı bereli olmakta fayda var. Yolculuk 1775 metrede St. Moritz ile başladıktan sonra pek çok duraktan geçerek daha yükseğe doğru çıkıyor.. En yüksek nokta 2252 metredeki Ospizio Bernino'dan sonra yavaş yavaş inmeye başlayarak yine istasyonlarda dura dura ilerliyor ve 429 metre ile en düşük nokta Tirano'ya varıyor.. Geçtiğimiz istasyon binalarının kurabiye gibi görüntüsü, donmuş göller, inanılmaz doğa manzaraları, kıvrımlar, köprüler, tüneller bu yolun en keyifli anları.. Hele bir an bir ağacın altında gördüğüm geyik iye bir bakışma anımız var ki.. asla unutamam!.. Tren finale yakın Brusio noktasında da ilginç bir deneyim sunuyor.. Burada tren 360 derece kıvrılarak bu kasabayı bir tepeden bir aşağıdan iki kez görme şansı vererek ilginç bir görüntü sunuyor.. ve finalde de neredeyse şehir içine, evlerin arasına dalan vagonları ile tren Tirano'ya varıyor.. Tirano şirin, tipik bir İtalyan kasabası. Burada da yine dolaşmak için birazcık serbest zamanımız var. Bu küçük kasabayı çok önemli kılan kilise Santuario Madonna di Tiran tam kasabanın merkezinde konumlanıyor; hemen etrafında da lokanta ve kafeler, hediyelik eşya dükkanları sıralanıyor.. Eğer St. Moritz'de magnet alamadıysanız burada o da var.. Biraz etrafa bakındıktan sonra trende ufak tefek atıştırdığımız ama kahve içemediğimiz için önce rastgele bir yere girip bankoda birer espresso içiyoruz.. Çıkınca da 1910'dan beri hizmet veren Antico Forno Tirano'dan "zeytinli focaccia"lar alıp otobüsümüze geçiyoruz.. Artık yolculuğumuzun son kısmında, Milano yolundayız.. Haifi acıkmışız.. ya da çantadaki bir şey aklımızı çeliyor!. Focaccialarımıza eşlik etmesi için bir gün önce yolculuk çantasına attığım ve gün boyu sırtımda taşıdığım küçük şişe şarabı açmanın artık zamanıdır!.. Bardaklar plastik ama manzara gerçek!.. Az önce zirvesinde olduğumuz dağların uzantılarına bakarak günü batırıyoruz; plastik bardaklarımızı bu güzel gün için tokuşturuyoruz.. Otobüsümüz Milano öncesinde bir kısa mola daha veriyor acıkanlar ve ihtiyaç duyanlar için... sonrasında yeniden Milanomuzdayız!.. Birkaç saat sonra burada Milano'da, hafızamızda günün muhteşem anıları ve "nasıl yaptık yaaa" coşkusu ile yeni yıla gireceğiz!. Bütün günü bir başkası bizim için organize ettiğinden ve buluşma saatleri dışında hiçbir şeye özen göstermemiz gerekmediğinden hiç stres, sıkıntı yaşamadan, hiç zorlanmadan, yorulmadan bu manzaralı hayal yolculuğunu tamamlamış oluyoruz. Ne uzun, ne kadar dolu dolu ve muhteşem bir gündü.. Bu şekilde gitmeyi, çocuklulara, risk almak istemeyenlere, konforuna düşkünlere bir de özellikle Kasım-Şubat arası kışın sert geçtiği dönemde ve günler kısayken gidenlere kesinlikle tavsiye ederim. Kendim bu şekilde tekrar gider miyim? Kesinlikle evet! Eğer yine bir kış günü bunu yapmak istersem yine tur ile gidebilirim ve çok da keyif alırım.. Ancak eğer bahara denk getirirsem -ki bir de o halini görmek isterim bu rotanın- işte o zaman biraysel bir Bernina gezisi organize ederim.. Başta da söylediğim gibi tren yolculuğunu bireysel olarak yapmak için Chur ya da Tirano'ya ulaşmak ve buradan trene binmek gerekiyor. Ben Tirano'dan başlayacak şekilde anlatacağım ama tam tersini düşünerek Chur yönünden de planlayabilirsiniz. Milano'dan bu trene binmek üzere Tirano'ya Trenitalia hatlarını kullanarak tren ile ulaşabilirsiniz. Milano Centrale istasyonundan aktarmasız Tirano treni var. Tren Como kıyısından geçeceği için yine manzara için sol tarafta koltuk seçmeli. Ayrıca bu hattın bağlantısı olarak Tirano'da trenden indikten sonra Tirano-Lugano arası manzaralı bir otobüs yolculuğu da ekstra bir ücret karşılığında eklenebiliyor ancak bu otobüs Kasım-Şubat arası hizmet vermiyor.. (Nisan-Ekim arası hergün 2 sefer; çalışıyor olduğu diğer zamanlarda da Perşembe'den Pazar'a çalışıyor ama Aralık ve Ocakta kesinlikle yok.. Tüm bunlar paylaştığım bağlantıda ayrıntılı olarak mevcut. Eğer bu otobüs gidiş ya da dönüşte tercih edilirse Milano-Lugano arası tren bileti yine Trenitalia 'dan alınabilir.. (Trenitalia regionale trenlerinde 2. sınıf bilet bulmak son derece kolay ve fiyatı hep uygun olduğu için önceden almaya gerek yok; yolculuk anında da bulunabilir.. Şimdiye kadar instagram paylaşımlarımda en çok hangi mevsimde gitmeliyiz sorusu geldi.. Bence -okuduklarımı ve gördüklerimi de düşününce- bu rota her mevsim başka tatta ve çok güzel olur. ve hatta kesinlikle birden fazla kez yapılabilir.. Önemli olan önceden iyi araştırıp tren saatlerini karşılaştırmak ve iyi bir planlama yapmak.. Ben gelecek sefer baharda, günlerin daha uzun olduğu bir dönemde tekrar yapmak istiyorum ama sanırım yine orijinal Bernina Express yerine normal trenleri seçip Milano Tirano Chur St. Moritz yeniden Tirano otobüsle Lugano ve oradan Milano şeklinde sabahın köründen geceyarısına yakın bitecek daha yorucu bir günübirlik "roundtrip" deneyeceğim.. Ama asıl güzel olan; bundan sonra Milano'da ekstradan harcayacak bir günüm olduğunda hep bunu tekrar tekrar yapabilme ihtimali!.. İki vagon arasında tek koltuklu bir bölüm var; diyelim ki penceresi açılmayan vagondasınız, buraya çıkıp camdan bakmayı unutmayın. Trenin içi sıcak ama Tirano ve St. Moritz oldukça soğuk olacak; kış aylarında "kar"a uygun giysiniz olsun. Yaz için de ufak bir tedbiriniz olsun.. Bernina treninde arka vagonlarda oturmak avantaj ama sağ ya da sol farketmiyor; her yer full manzara!. Milano-Tirano arası solda, Tirano Lugano arası yine solda oturmak manzara açısından avantajlı. Bir de tüm yolculuk boyunca pasaportunuz yanınızda olsun.. Bir de son olarak; eğer İsviçre Alpleri'nde geçirebilecek daha geniş zamanınız ve ayırdığınız bütçeniz varsa işi biraz daha büyütüp St. Moritz-Zermatt arası manzaralı bir yolculuk için Glacier Express rotasını incelemeyi unutmayın!. Kimbilir belki de ikinci aşama bu olur.. Biz yapılacaklar listemize çoktan ekledik bile!.. Detaylar için çok teşekkür ediyorum. . Okuyunca hemen bir organizasyon yapma arzusu içinde oldum. .. kiş bitmeden, beyazlik içinde görmeyi seçiyorum.. Bu güzel bilgiler için çok teşekkürler. Geziniz beni çok heyecanlandırdı çünkü biz de Mayıs ayında Tirano'dan St Moritz'e Bernina ekspresiyle yolculuk yapıcağız o yüzden bilgileriniz çok kıymetli. Yazıyı tekrar dikkatle okursanız sorunuzun cevabı yazıyor aslında. Tirano- Milano arası regionale tren mevcut. Daha detaylı bilgi için verdiğim linklerden faydalanabilirsiniz.


Güzel havalarda Zagreb yerlisi vaktini iç mekanlarda harcamıyor; nerede var dışarı atılmış güneşli bir masa, oraya yayılıyor, söylüyor kahvesini, saatlerce de kalkmıyor. Ana meydan Josip Jelacic'deki Mala Kavana, Petar Preradovic Meydanı'na çıkan kahveler, Britanski Meydanı'ndaki Kava Tava, Vlaska'nın orta yerindeki sevimli meydanın kahveleri... Hepsinde güneşe karşı oturmak, gelen geçeni izlemek keyifli olsa da "iyi kahve" peşindeki Gezici Günlük bununla yetinemiyor işte!.. Neyse ki çekirdeği özenli, demlemesi incelikli kahveyi Zagreb'de de bulmayı başarıyorum.. Ilıca'nın hemen arkasındaki bir geçitte yer alan bu keyifli kahve dükkanı ilk bulduğum ve beni ilk sevindiren.. Ethiophia Yirgacheffe'den yapılma espressosunu soluksuz fondipleyip ikinci kahveyi de uzun masasında etrafı inceleyerek içiyorum. Dekoru, kahvesi güzel. Bir de kahve dükkanlarında bulup karıştıpmayı sevdiğimiz dergiler olunca iyi bir notu hakediyor. Daha gitmeden defterime özenle yazdığım ilk adres ve Bean Hunter'ın da şehirdeki tek önerisiydi Eli's. İlk gün koşarak gidip kapı duvar bulunca çok bozulmuştuk ama meğer yanlış adrese gitmişiz!. Hemen cadde üzerindeki şubenin karanlık cephesini es geçip pasaj içindeki -belki de depo olan- o tuhaf yere gitmişiz.. Neyse ki "kahvenin sevgili tiryakileriyiz" de Bit Pazar'na gittiğimiz son gün doğru adresi bulup sevinçle içiyoruz kahveleri. Nefis olduğunu söylememe gerek var mı bilmiyorum. Hırvatistan Barista şampiyonu elinden, son derece "stylish" bir kahve dükkanının aşık olunası "cool" bardaklarında içtiğimiz o kahve şehrin son ve en unutulmaz kahvesi oluyor..


Cicchetti, en basit tanımı ile aperitivo'nun uzaktan akrabası ve tapas'ın ruh ikizi.. Özellikle akşamüstü saatlerinde minicik barların vitrinleri ekmek üstü küçük atıştırmalıklar ile doluyor.. Yerliler ve şehrin bu geleneğini keşfeden turistler de bu barlara akın ediyor; mekanlardaki kalabalık dışarı doğru taşıyor.. Vitrinden tane hesabı satılan birkaç çeşit seçin, yanına minik bir "spritz' ya da minicik kadehlerde sunulan lokal adı ile "ombra" alıp kapı önündeki kalabalığın arasına karışın.. Tabi bunu da bence öyle her yerde yapmamak lazım. Şahane bir Venedik deneyimi için "Venedik Adreslerim" ve "Venedik Gezi Notları"nı okumayı unutmayın!


Selanik'i iyi gezdik, pek sevdik.. Peki ya Kavala?.. Sadece birkaç saate sığan hızlı bir şehir turu, keyifli bir öğle yemeği, minik alışverişler, bir fincan kahve ve çekilen fotoğraflardan ibaret Kavala şimdilik.. Adres vermeye bile gerek yok. Limana gelecek ve yan yana iki mekan göreceksiniz. Biri Panos Zafira diğeri de Orea Mitilini. Ben her ikisinin de herşeyi ile çok benzer olduğuna, ikisinde de aynı lezzetin aynı şekilde servis edileceğine inansam da eğer Orea Mitilini'ye gitmezsem eve dönünce annemlerle başımın belaya gireceği hissiyatına kapılarak onu tercih ettim. Kendileri birkaç Kavala ziyaretinde hep burada yiyip çok da memnun kalmış olduklarından biricik kızlarının da aynı keyfi alması için biraz fazla baskıcı davranmış olabilirler!.. Orea Mitilini'de servis, kapıda Todori'den Türkçe sıcak karşılama ile başlayıp Türkçe menü ve servis elemanı ile devam ediyor. Burada yerseniz siparişin içinde midyeli pilav, kalamar tava, hamsi tava mutlaka olsun derim.. Siparişin devamında balık mı, ahtapot mu; ouzo mu şarap mı, ona ben karışmam.. Yalnızca porsiyonların çok büyük olduğunu unutmayın ve siparişi abartmayın.. İki kişilik mükellef bir yemeğin hesabı 40 civarında gelecektir.. Yemeğin üstüne sahilde ya da ara sokaklarda bir yürüyüş, sonra mutlaka kahve.. Biz kahveleri Notica'da içtik.. Kahvenin yanında su ve kurabiye ikramı yine standart.. Kurabiye demişken, Kavala'nın içindeki küçük dükkanlar elenip yolda hemen hemen tüm tur otobüslerinin durduğu bir kurabiyeciye bırakılıyor alışveriş: IOAKIMIDIS KOURABIEDES Bunun iki nedeni var: Birincisi, tüm turlar burada durduğu için sirkülasyon çok fazla ve kesinlikle ürünler taze. İkincisi, annemler hep buradan aldıkları için tadından eminiz. İçinde sadece tereyağı ve kavrulmuş bol bütün badem var.. Portakallı, limonlu, çilekli hatta Ouzo'lu Kavala kurabiyesi var ama bunun orijinali bademlidir.. Pazar gününe denk gelen gezimizde dükkanların çoğu kapalı ve şehir oldukça sakin.. Birkaç küçük hediyelik eşya dükkanından magnet, zeytinyağlı sabun gibi küçük hediyelikler alınabilir. Hemen hemen tüm dükkanların kapalı olduğu çarşı içinde zeytinyağı, şarap ve Ouzo almak için bu tip ürünler satan bir dükkan da var.. Kahveleri içtiğimiz Notica'dan itibaren belli ki yazın hareketli olan sahil kesimi başlıyor ama kışın pek hayat yok.. Graffiti namına kayda değer birşey bulamamış olmam gezmek için yeterli zamanımın olmamasından kaynaklı. Çünkü araştırmalarımdan bildiğim şehrin derinliklerinde bu anlamda hazinelerin saklı olduğu.. Önemli bir tip: Otobüsümüz şehirden ayrılırken geriye dönüp baktığımızda şehrin içinde gezerken yakalanamayan bir manzara sunuyor Kavala. İtalya'nın kıyı köylerini anımsatan nefis bir görüntü var. Bunu yakalamak için tepelere tırmanmak yerine eski şehirin arka tarafına dolanıp uzaktan bakmak lazım.. Kavala'dan sonra İskeçe, Gümülcine ve Dedeağaç'tan geçerek dönüş yoluna devam ediyoruz. Bu üç şehri de otobüsün içinden panaromik olarak görüyoruz diyeceğim ama bu görüşme aslen benim hiç içime sinmiyor. Sokağında yürümediğim, bir fincan kahvesini içmediğim şehirlerin bir caddesinden girip öbüründen çıkıyoruz.. Hepsinde canım pastaneler, şahane duvar resimleri var; içim gidiyor ama yapacak birşey yok. Program böyle, panaromik!.. Ben barışa, kardeşliğe her koşulda sonuna kadar inanırım. Devletler arası politik meselelerin içimdeki sevgiyi ezmesine izin vermem. Ayrımcılığa ve şiddete sonuna kadar karşıyım. Onun için o Türk tarafının kana bürünmüş tasvir edildiği Kıbrıs haritası tabelanızı gözmezden geliyor; sokakta karşılaştığım birkaç nefret dolu bakışı "herhalde ben yanlış anladım" diyerek unutuyorum. Bu süper güzel yorumunuzu takdir ediyor ve size katılıyorum. Ben de barışa inanırım fakat Türkiye toplumunun kaçırdığı bir şey var, sizi haberdar etmek isterim. Ben Türkçe'yi de Yunanca'yı da anadilim olarak konuşan, her iki tarafı da okuyan biriyim. Kıbrıs haritasının kanlı olmasını anlamak için, Yunanların gözünden yaşananları görmek lazım önce. Biz sadece "barış harekatını" duyduk medyadan. Yunanca'da Türk işgali denir, ne barışından bahsediyorlar? Basit bir devlet politikası, işgal başlayıp anlaşılandan kilometrelerce fazla toprak alınmıştır Kıbrıs'ta. Ben Türk'üm ama "hiçbir şeyci" değilim. Sadece iki taraftan da haberdar olmadan yorumda bulunmamak iyidir kanımca. Elbet herkes acı çekti en sonunda ama, bu medyaya güvenip yola çıkmamalı. Kavala'da da Selanik'te de çok güzel ve dostluk dolu günler geçirdim, yazı için teşekkürler. Sizin fikrinize de saygı duyarım.. Açıkçası iki taraftan da dinlemek, meseleyi anlamak gibi bir derdim yok ve olmayacak. Ben barışa koşulsuz inanan bir dünya vatandaşıyım. İki taraftan birine hak vermek durumunda değilim; ileriye bakıyorum... Ve devlet politikaları gereği körüklenen ayrılıkçı durum ve tavırlarla ilgilenmiyorum. Ne Yunan toplumu ne de başka toplumlar için.. Yunanistan'da güzel, dostluk dolu günler geçirmenize sevindim.. Tıpkı benim gibi.. Umarım gelecekte de güzel ülkeyi ziyaret ederiz..


Münih seyahatinde yine Atop ile birlikteydik. Bu sefer de alışıldığı üzere şehrin altını üstüne getirdik ve çok eğlendik. Münih'in geleneksel biraevlerinin en ünlüsü Hofbrauhaus. Münih'e gelip burada Mass denilen litrelik biralardan içmeden kimse şehri terkedemez!. Birçok güzel kahve dükkanını ziyaret ettiğimiz şehirde favori kahvemiz Aroma KaffeeBar'da Cortado.. Güneşli havalarda şehrin güzel meydanlarına karşı mola vermek Münihliler'in en sevdiği şeylerden. Eisbach Sörfçülerini izlemek şehirde yapılacak keyifli etkinliklerden. Hergün ve her saat çılgın dalgalar üzerinde inanılmaz numaralar çeken sörfçüler pek havalı.. Weiss denen buğday birası Münih'in çok övündüğü bir diğer bira çeşidi.. Onu da denemeden bırakamazdık.. Geleneksel kıyafetli kızların sepetleri ile dolaşarak sattığı Bretzeller ne kadar da büyük!.. Van Gogh'un meşhur Ayçiçekleri'nden birine Neue Pinakothek'te rastlıyoruz.. Favori semtimiz Glockenbach ile aynı adı taşıyan popüler bir mekanda, küçük bir moladayız bu kez... Biraz bira, biraz da sosyal medya.. Münih denince hemen aklımıza gelen tüylü şapkaları da es geçemezdik. İkinci el ürünler satan bir dükkanda bu şapkayı denedik.. Satıcıdan öğreniyoruz ki, bu havalı şapka sokakta dolaşmalık değil, Oktoberfest'te kullanmalık havalı bir modelmiş.. Tamam, fotoğrafları şahane çekememişiz, kabul... ama mazeretimiz var!..


Yıl içinde birçok seyahat yapıyoruz ama bana göre "tatil" dediğimiz şey bambaşka.. Yılın tüm yoğunluğu ve yorgunluğunun izlerini silmek üzere sığınabildiğimiz yerler o kadar az ki.. Biz geçtiğimiz günlerde hayal ettiğimiz o "tatil" ortamını yakalayabildiğimiz kaçamak birkaç gün yaşadık.. Denizini, yüzerken manzarasını en sevdiğim, Bodrum'un cennet köşelerinden birinde.. Biraz şımartan, iyice dinlendiren, çok sevilen bu kaçamaktan bütün kış özledikçe bakmak, o anılara ışınlanmak için biraz kartpostal var arşivimde.. O kartpostalları hemen şuracığa bırakıyorum.. Denizi özlediğimiz her an dönüp tekrar tekrar bakmak üzere.. ve denizi her özlediğimizde yeniden kavuşmak dileğiyle.. Yarımada'nın daima sakin, pırıl pırıl, en sevdiğim plajından merhaba! Benim gibi daima gölgede kalmak isteyenler buraya!. Sonsuzluk hissi veren bu havuz nefis ama ben daima denizciyim!. Yüzerek hemen yandaki minik gizli bir koya varılan yarımada içindeki bir başka plaj.. Sabahın ilk ışıklarında yine en sevdiğim plajda.. Bazı sabahlar.. bazı plajlar.. çekmelere doyulamayanalar!.. #SevdigimSeyler : Bazen de şezlogta değil, denizin tam kenarında!.. #SevdiğimŞeyler : sıradan bir gazoz yerine yerel üreticilerden yerel gazoz: Bodrum Mandalin Gazozu!.. Bu tatile ayrılan zaman birazdan doluyor.. Şimdi son bir dalış zamanı!.. Yeniden görüşene dek hoşçakal berrak mavi!..


Ulaşım Yolculuğa farklı bir şehirden başlayıp yine farklı bir şehirde bitirdiğimiz için şu an size Bologna'ya ulaşım konusunda ayrıntılı bir bilgi paylaşımım olamayacak. Hava yolu ile nasıl gelinir, merkeze nasıl ulaşılır gibi konularda şimdilik fikrim yok. Ama tren yolu ile ulaşımın çok kolay olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. Bologna coğrafi olarak İtalyanın hemen hemen ortasına denk gelen, dolayısı ile tren yoluyla tüm şehirlere bağlantılar sunan pratik ulaşımlı bir şehir. Merkez tren istasyonu Bologna Centrale; bu istasyondan gün boyu geçen sayısız tren seferi var. İtalya'daki başka şehirlere yapacağınız bir seyahatte bile bu istasyonu rotanıza ekleyip şehri ziyaret edebilirsiniz. Yine yeri gelmişken çok sık tren yolculuğu yapmayanlar için arada bir tekrar ettiğim şu küçük noktayı da yine tekrar etmiş olayım; Bilet makinesi ya da bilet ofisinden alacağınız bilet için varış istasyonunuzun adını vermenize rağmen biletiniz basıldığında varış noktası olarak bazen çok farklı bir yer yazabilir. Bu trenin nihai varış noktasıdır, siz yolun bir noktasında trenden ayrılacaksınız anlamına gelir. Ben karışıklıkları önlemek ve net olarak emin olmak için önce Trenitalia'nın web sitesinden bilet alacakmış gibi bilgileri girip tüm trenleri karşılaştırıyorum. Saat, fiyat, yol süresi vs.. Seçeceğim trenin sefer numarasını not alıyor sonra makineden alırken bu sefer numarasına dikkat ederek satın alıyorum. İstasyondaki ekranlardan da ineceğim yere göre değil, bu sefer numarasına göre peronu ve treni takip ediyorum. Bologna Centrale büyük bir istasyon; dolayısı ile özellikle şehirden ayrılırken binilecek trenin peronu için yön notlarına da dikkat etmek gerekiyor. Aksi halde yalnış 23 no. lu peronda bekleyip treni kaçırabilir, bir sonraki trene kalabilirsiniz.. Bir de biletinizi binmeden önce perona girerken göreceğiniz makinalara sokup onaylatmayı unutmayın; önemli!.. Tren gevezeliğinden sonra şehir içinde ulaşım konusuna da biraz girelim. Şehiriçi ulaşım toplu taşıma otobüsler ile sağlanıyor. Tekli biket 1.20, günlük pass bilet 4,00 . 10 kullanımlı City Pass 11 ve araç içinde şoförden alacağınız 75 dk. geçerli bilet de 1,5 . Bunun dışında müzeler ve restoranlarda indirim ve bazı ayrıcalıklar sağlayan ücretsiz ulaşım kartı Bologna Welcome var ama bu tarz turistik kartlara ben oldum olası mesafeliyimdir. Bunun dışında etrafta bol bol bisiklet ve motorsikletin süzüldüğünü göreceksiniz ki bisikletin de bu şehirde ulaşım için şehre çok yakıştığını düşünüyorum. Dört gün boyunca sadece graffiti avı sırasında şehrin uzak noktalarına giderken otobüs kulladık ve diğer günler kilometrelerce yürümeyi tercih ettik. Şehir dümdüz ve tamamen görsel şölen havasında olunca ve ziyaret süresi de çok uzun olmayınca yürüyerek keşfetmek bana daha anlamlı geldi.. Üstelik yürürken aşırı sıcak, güneş, yağmur, çamur da sizi asla etkilemiyor bu şehirde. "Portico" sayesinde. Şehrin mimari yapısı altı kemerler üzerine oturtulmuş binalar üzerine oluşturulunca kilometrelerce bu revakların altından yürüyerek gezebiliyorsunuz. Sanırım bu şehirde yaşayanlar şemsiyeye pek de ihtiyaç duymuyorlar.. Biz de o revakların altından uzun uzun başımız havada hayran hayran yürüyoruz şehirde.. Konaklama Seyahatimiz uzun ve tren yolculukları ile olduğundan -Bologna'da katılmayı planladığımız etkinliğin yerini de baz alarak- istasyondan çok uzakaşmadan konaklamak istedik. Hem şehir merkezine, hem de fuar alanına eşit mesafede olan istasyonun arkasındaki sakin bir mahallede yer alan Il Guercino'da karar kıldık. Son derece keyifli döşenmiş, SPA hizmeti de veren rahat, samimi ve konfor konusunda mutsuz etmeyen bir oteldi. İç avlu ve komşu evlerin balkonlarına bakan odamız ve sabahları balkondan balkona yapılan yüksek sesli, neşeli komşu sohnetleri hala aklımda.. Otelin en çok neyini sevdin derseniz kahvaltı derim herhalde. Çok samimi bir şekilde döşenmiş kahvaltı salonunda normalde İtalya'daki küçük otellerde pek rastlanmayan ve mutlu eden bir kahvaltı seçkisi vardı; keyifliydi.. Otelden şehrin en ünlü meydanı Piazza Maggiore'ye ulaşmak yaklaşık 1,5-2 km'lik bir yürüyüş sonunda gerçekleşiyordu ama bu kesinlikle gözünüzü korkutmasın. Yol boyunca şehrin sıradan mağazalar, kafe ve lokantalarla dolu hareketli caddesi Via dell'indipendenza üzerinden, porticoların altından yürümek, yol boyunca kurulan pazara göz atmak, hediyelik eşyacıların vitrinlerine bakmak, bir iki fotograf çekmek derken farketmeden ulaşılıyor. İlk gün keyifli gelen bu yolu diğer günlerde arka sokaklara dalıp daha da uzatıp daha da renklerdirdik hatta!.. Bu arada tarihi merkez, ara sokaklar oldukça güvenli, gece geç saatte yürümek bile gayet güvenli.. kullanabilirsiniz. Turistik Rota İlk kez gittiğiniz bir şehirde muhakkak yapmanız gereken birkaç turistik hareket ve rotanıza eklenmesi mecburi birkaç turistik adres oluyor. Bologna gibi, şehrin kendisi tarihi eser/mimari harikası/sanat eseri olunca bu adreslerin sayısı da arttıkça artıyor. Ben bu listeyi olabildiğince minimumda şu adresleri ziyaret ettim ve sonra hemen kendi dünyama daldım! Piazza Maggiore: Aslında bu meydana ulaşmak için özel bir çaba sarfetmeye gerek yok; nereye yürüseniz dönüp dolaşıp yolunuzun çıkacağı şehrin ana meydanı. Herkesin kenarında oturup buluşma adresi olarak verdiği Neptün Çeşmesi, Belediye Sarayı ve Basilica San Petronio bu meydanı önemli yapan diğer yapılar.. Palazza Re Enzo: Yine aynı meydanın ortasında yer alan bu sarayın altından geçen kemerlerden yürürseniz karşı caddeye ulaşmak için; yolun ortasında durup köşelere gidip şu tuhaf şeyi deneyin; İki kişi karşılıklı köşelerde yüzü duvara dönük olarak birşeyler mırıldanınca diğeri öbür köşeden onu duyabiliyor.. Mimarinin şakalarından biri diyelim ve bu saçma hareketi neden yaptığımızı sorgulamadan gülerek olay yerini tekredelim. Yaşasın turist olmak!.. Biblioteca Salaborsa Ragazzi Yine aynı meydanın bir diğer cephesindeki eski borsa, yeni kütüphane binası mimari harikası olarak mutlaka görülmesi gerekenlerden.. İçine girip katları dolaşın, açık saatine denk gelirseniz binanın zeminine yayılan bambaşka bir dönemin kalıntıları arasında dolaşın, tavana hayran olun, vakit yeterliyse kitap karıştırın, dergi okuyun.. Mercato di Mezzo Renkli pazar yeri, bizim Eminönü-Sirkeci hattını çok çok az andırsa da tam karşılığı bir yer bulamıyorum. Dar sokaklar arasında sıralı birçok dükkan, şarküteri, lokanta, şarapevi, balıkçı, vs.. ile bu civarda bir tur atmak turistik listemize dahil.. Civarda gezerken Via dei Musei adı ile geçen -onlara göre sokak, bana göre pasaj- da mimarisi ve cıvıltısı ile atlanmaması gereken yerlerden.. Cathedral Metropolitana di San Pietro: Via dell'independenza'da yürürken bir göz atmanız gereken önemi tarihi/dini yapılardan biri de bu katedral.. Piazza Santo Stefano ve burada bulunan 7 Kilise olarak bilinen San Stefano Bazilikası 'na haritada bir işaret koyun; şehrin kalbinde saklı en tatlı köşe bence.. Meydanın dokusu çok fotografik; akşamüstü ortalığın kalabalıklaşmasıyla buralarda vakit geçirmek daha da keyifli oluyor.. Bolonya'nın en ünlüleri ise iki kule: Torre Asinelli ve Torre Garisenda. Şehrin neredeyse sembolü haline dönüşmüş yanyana iki ortaçağ kulesi. Garisenda öyle yamuk ki, içine giriş yok!. Asinelli ise, zorlu geçen 498 basamaklık bir tırmanıştan sonra size harika bir kızıl Bologna manzarası sunan ve bence Bologna'da yapmadan dönülmesi günah tek etkinliğin adresi. Bu kuleye mutlaka tırmanın!.. (Önemli: Sabah 09:00'dan yazın 18:00; kışın 17:00'ye kadar ziyarete açık ancak son giriş kapanış saatinden en az 20 dakika önce olmalı.. Little Venice: Bologna'nın içinde gizli, küçük bir Venedik'i var!.. Adı Canale della Moline. Kendisini Via Piella, Via Oberdan ya da Via Malcontenti'deki minik pencerelerden bakarak keşfedebilirsiniz. ... ki ben kendimi tutamayıp üçünden de baktım!.. Alışveriş Via dell'İndependenza yukarıda bahsi geçen hareketli ve sıradan mağazalarla dolu cadde.. Galleria Cavour, şehrin lüks markalarının bulunduğu küçük, cici bir alışveriş merkezi.. Via dell'Archiginnasio da şehrin lüks caddesi. Burada şık insanlar, keyifli kafeler, havalı bir Bologna göreceksiniz.. Via Oberdan ve çevresi şehrin Yahudi Mahallesi sınırlarında olduğundan ve genelde bu mahalleler haftasonu da dahil hareketli olduğundan gezinti ve alışveriş rotasın için aklınızda bulunsun. Via Ugo Bassi Benim için şehrin en hareketli ve keyifli alışveriş caddesi. Ortalama fiyatlı zincir mağazalar ve bunların arasına dağılmış kafeleri ile bu hareketli caddeden alışveriş yapmak, civarda dolanmak eğlenceli. Özel adreslerime gelince; Via Marchesana'daki Hidden Forest mağazasına beni bırakın, almaya da gelmeyin!.. Cruciani'nin dantel bilekliklerinin kaç rengini daha edinsem bilemiyorum!.. Mini galeri ve plak dükkanı Background Records ne yazık ki şehrin biraz dışına taşındı; onun için elimizde şehir içinde plak alınabilecek çeşidi bol adres olarak sadece Disco d'Oro var. Sıra geldi yeme içme mevzularına.. Bologna notlarını okumaya BOLOGNA YEME İÇME NOTLARI başlığından devam edebilirsiniz.


Bologna Notları Ocak 2018 itibarı ile güncellenmiştir. İtalya gerçekten yeme içme konusunda bir hazine. Eskiden en güzel İtalyan yemekler orta ve güney bölgelerdedir" gibi bir kanıya sahiptim. Kuzey İtalya seyahatim bu kanıyı ortadan kaldırıp "hayır bütün İtalyan şehirleri, tüm bölgeler kendi kahramanlarına sahip birer yemek efsanesidir" fikrini kafama sabitledi. Her bölgenin kendine has farklı bir mutfak yapısı, farklı lezzet yıldızları var. Bologna'nın baş şehir olduğu Emilia Romagna bölgesi birçok kaynakta İtalya'nın gastronomi hazinesi olarak değerlendiriliyor. Bizzat tecrübe ettiğim bu gerçeğin sonuna kadar arkasındayım.. En iyi peynirler, en iyi etler, şaraplar, ... bölge, bu hazineleri ile kendi eşsiz yemeklerini oluşturuyor. Daha önce bölgenin diğer şehirlerinden Parma ve Ferrara lezzetlerinden bahsetmiştim.. Sırada Bologna var.. En popüler yemek sanılanın aksine Bolognese soslu makarna değil, tortellini.. Hatta İtalyanlar'ın pek fazla Spagetti Bolonez yediğini bile sanmıyorum ama nasıl olmuşsa turistik bölgelerde ilk akla gelen bu makarna olup, tüm turistik menülerde yerini almış.. Elbette "evet, yedim" demek için bolognese soslu makarna deneyin ama sakın tortellini ve türevlerini denemeden dönmeyin. Öyle ki, Tortellini'ye özel festival bile düzenleniyor.. Tortellini içinde farklı malzemeler ile mantıya benzer hali ile sunulurken Bologna'ya özel versiyonu Tortellini en Brodo yani et suyu içinde tortellinin çorbası diyebileceğimiz versiyon da oldukça lezzetli. Bunun yanı sıra bölgenin şarküteri ürünleri, parmesan ve türevi peynirler yemek öncesi atıştırma tabaklarınızda olmalı. Bölgenin üzümü Sangiovese. Klasikler.. Zorda kalıp acele karar vermek gerektiği her durumda çarşı içindeki Eataly'ye sığınabilirsiniz. Özellikle makarnalarının gerçekten çok başarılı olduğunu söylememe gerek var mı, bilmiyorum.. Via Orefici üzerinde köşedeki Venchi de küçük tatlı krizlerini, dondurma aşkını bastırmak için aklınızda olsun.. Şarküteri aşkı... Kokulu şarküterilere bayılırım diyenler şık önlüklü La Salumeria Bruno e Franco ve Salumeria Simoni'de aradıkları o dayanılmaz kokuyu ve eve getirmek üzere kaliteli şarküteri ürünleri ve siparişe göre hazırlanacak enfes sandviçleri bulabilirler.. Şehrin şık mahallesi Piazza Galvani'de havalı bir mola için Zanarini şiddetle tavsiye!.. Kahve, kokteyl, öğle molası.. molanın içeriği bütçeye bağlı.. Sette Chiese çevresi akşamüstü beyaz örtülü masalarının canlı bir kalabalıkla doluştuğu harika bir meydan.. Via Mascarella'daki kırmızı kasalı pub/kitapçı Modo, Lortico ya da Moustache; Maggiore meydanında sarayın altındaki geçitte artisan biracı Madama aklınızda olsun.. Son olarak; Sağlam kaynaklar Bologna'nın en iyi 5 restoranını I Portici Oteli'in restoranı, Drogheria della Rosa, Al Pappagallo, All Osteria Bottega ve Camenetta d'Oro olarak sıralıyor.. Ben ise uzun bir süredir İtalyancamı geliştirmek üzere izleyicisi olduğum Masterchef İtalia sayesinde tanıştığım -dile kolay- 7 Michelin yıldızlı Bruno Barbieri'nin memleketinin Bologna olduğunu hatırlatmak isterim.. Restoranı Fourghetti (aynı zamanda konaklama için de 4 odalı bir butik otel) notlara eklenmeli.. Tortellini ve hamur ile yapılan "Lo Scrigno di Venere" ise onun sayesinde öğrendiğim ve bu bölgeye yine gidersem denemek isteyeceğim tarihi ve efsanevi bir yemek..


İstanbul Bomonti'deki bira fabrikası yakınında kurulan Bit Pazarı'ndan manzaralarla karşınızdayım. Son derece popüler bir pazar; biliyor, duyuyoruz. Peki arada bir uğruyor muyuz? Birkaç "hayır" duydum aradan!.. Neden? Oysa eski iyidir; eski güzeldir.. Zaman yolcıluğudur. Bit Pazarı bildiğin zaman makinesidir!.. Tezgahlarda çoğunlukla eski eşyalar olsa da birkaç antika tezgahı da var.. Birçok plak tezgahı olan pazarda yerli ve yabancı 5 TL. den başlayan fiyatlarla ikinci el plak bulmak mümkün. Galata'da yeni açılan Analog Kültür de burada stand açıyor.. Antika başka.. eski eşya başka.. Bit Pazarları arttıkça bu ayrımın farkedileceği ümidindeyim.. Tezgahlar arasında dolaşırken neşelenmek de var, bazen hüzünlenmek de.. Bu oyuncaklar hangisine hizmet ediyor sizce?.. Türk sigarasına dair iyi koleksiyon ama beni ararsanız bu tezgahın önünde değil, az ileride yüksüklerin peşindeyim.. Gezerken öğreniyoruz: Komprime toz halindeki ilaçları kimyasal maddeler katıp sıkıştırarak tablet haline getirmekmiş..


Yakın zamanda, bulunduğum ortamı bir anda müzikle buluşturan harika bir sistemle tanışma fırsatı buldum... Denedim, alıştım ve o kadar beğendim ki sizi de hemen UE Boom ile tanıştırayım istedim.. UE BOOM güçlü ses veren bir hoparlör aslında. Hiçbir kablolu bağlantıya ihtiyaç duymadan mevcut ortam müziğinizi bir anda çok iyi bir müzik sisteminde dinliyormuş havasına dönüştürüyor. UE BOOM'u açıp telefonunuzun Bluetooth ayarını açık konuma getiriyorsunuz. Zaten o anda telefonunuz "UE BOOM" aygıtını tanıyacak. Telefonunuzdaki müzik arşivi ya da Spotify, Soundcloud gibi uygulamalardan seçiminizi yapıp çalmaya başlıyorsunuz.. İşte o anda UE BOOM'un görevi başlıyor!.. Bluetooth vasıtası ile aldığı bu yayını 360 derecelik bir açı ile ortama yayarak nefis bir müzik keyfi sunuyor. Ses çok güçlü, temiz ve bass'lar çok iyi; ortamı bir anda parti havasına çeviren pozitif bir katkısı var. Üzerindeki büyük + ve tuşları ile ses kontrolü yapılıyor. Basit bir uygulama indirerek equalizer ayarı yapmak ve alarmını kurarak sabah müzikle uyanmak mümkün. Asıl güzel olan şarjı yaklaşık 15 saat bitmiyor ve bluetooth 15 metreye kadar mesafeden bile çekiyor.. Bir de açıp kaparken çıkan ses efekti çok tatlı.. Ben ilk günlerde blog yazılarımı yazarken bilgisayarımdan bağlantı kurarak kullandım ama planımda hep UE BOOM'u açıkhavada kullanmak vardı. Çünkü yapısı gereği nem ve toz gibi dış faktörlerden etkilenmiyor; bu da onu plajda, piknikte kullanılır hale getiriyor. Geçen haftasonu Saros Gökçetepe'ye giderken elbette UE BOOM da yanımdaydı. Tüm haftasonu plajda müziği onun üzerinden gayet keyifle dinledik. Arada bir kapıp tam denizin dibine kadar gidip su kenarına oturdum.. Yükselen melodilere denizin sesi karıştı.. Çok ama çok keyifliydi.. Açıkçası şık tasarımı ile plajda çektiğim Instagram fotoğraflarına da çok yakıştı, pek havalı oldu!.. O sırada dinlediğim parçalardan bol bol Snapchat yükledim.. Gün batımına dek harika vakit geçirdik. Tabi müzik sesi nereden geliyor, nedir bu diye çok meraklananlar, gelip inceleyenler olunca birçok sohbete de sebep oldu.. Dileyenlere istek parçalar bile çaldık.. Kısaca "Dur bakalım, bir deneyelim" diyerek yanımıza aldığımız UE BOOM bu keyifli iki günün sonunda artık plaj vazgeçilmezimiz oldu.. Sonbaharın ilk günlerinde küçük pikniklerde de yanımızda olacağına şimdiden eminim!.. Siz de müzik keyfini eğlenceye dönüştürmek için muhakkak o harika renklerinden birini edinmeli ve benim gibi plajda denemelisiniz!.