İstanbul'dan yaklaşık 3,5 saat süren uçak yolculuğumuzun ardından önce bağlar, bahçesi havuzlu bağ evleri az sonra da kıvrıla kıvrıla akan Garonne nehri görünüyor. Alıştığımız mavi, yeşil ya da grimsi nehirlerden değil Garonne; suyu sarı/kahve.. Hiç bir şey okumadan gelsem "Ah bu ne pislik" derdim ama okyanusa bu nehirle bağlanan bir şehirde olduğumu ve o okyanustan gelen sapsarı kumun bu deli akan suya nasıl renk verdiğinin bilincindeyim. Garonne Nehri, Lac Gölü, parklar derken sonunda Bordeaux'dayız. Bordeaux Merignac Havaalanı'nın B terminali önünden şehir merkezine giden otobüsler var. Express servis ile St Jean garına giden 7.20'lik Navette Shuttle, 30 dakika'da gara ulaşıyor. Bir diğer otobüs ise normal şehiriçi ulaşım ağının parçası olan 1 no. lu otobüs. Bu otobüs de 1,50 'ya yaklaşık 45 dakikada Gambetta meydanından geçerek yine St Jean istasyonuna varıyor. Otelimiz Gambetta meydanına 10 adım mesafede olduğu için ucuz yolu tercih ederek doğrudan şehir hayatının içine karışmış oluyoruz. Zira otobüs birçok durakta durup yolcu alarak bizi yarım saat sonra Gambetta meydanı yakınında bırakıyor. Burada bir parantez açmak gerekirse otobüsün geliş ve gidiş güzergahı birkaç sokak farklı olduğu için gelirken yakınında ama dönerken direkt Place Gambetta'dan geçiyor. Bu detayı özellikle veriyorum ki otel sayısı olarak yoğun olan bu bölgede konaklarsanız ulaşımda sorun yaşamayın.. Daha otobüsten inip meydana doğru yürürken birbirimize "doğru karar, iyi ki geldik" gülücüğünü atıyoruz. Günlerden Perşembe ama ortalık haftasonu kadar cıvıltılı. Meydana el sallama ve net olarak 10 adım mesafede olan otelimiz Hotel La Port Dijeaux'a yerleşiyoruz. Küçük, bizim "temiz çarşaf, temiz havlu ve iyi konum" kriterimize uyan sevimli bir otel. Lila rengi duvarları, Fransız balkonu, Thonet iskemlesi, mermer çalışma masası ve ona vuran gün ışığı ile anılarımda yeri hep güzel kalacak.. Merkeze ulaşım ve otel detaylarını tamamladığımıza göre artık şehirle resmen tanışmaya, hayran olmaya gayet hazırız!.. Seyahatlerde kalacağımız gün sayısı ve şehrin kendi ritmine göre görülecek, yapılacak şeyleri planlar birkaç tane de yedek plan eklerim. Bordeaux için araştırmalarımı yaparken de burada şehir merkezinde geçireceğimiz 4 güne sığacak şekilde bir "ilk tanışma" planladım. Telaşsız, anın tadını çıkarmaya yönelik, çok adres değil, çok keyif içeren.. Her yeri görüp şehri bitirmek değildi niyetimiz, Vieux Bordeaux 'nun bir tadına bakacak, seversek detaya ikinci turda girecektik!.. Place Gambetta Odamızın penceresinden de görebildiğimiz meydan göleti ve çiçekli ağaçları ile huzurlu bir park şeklinde düzenlenmiş. Çevresindeki binaların altında kafeler var. Tarihi şehir merkezine giriş kapılarından biri olan Porte Dijeux'ya yüzünüzü döndüğünüzde bu kapının altından geçip ilerlerseniz şehrin kalabalık alışveriş caddelerinden geçerek nehir kıyısına kadar ulaşabilir; ya da kapıdan geçmeden parkın sol çaprazından ilerleyerek şehrin daha şık bölge ve caddelerine doğru bir keşif yapabilirsiniz. Benim açımdan katedralden çok, hemen yanındaki çan kulesi Tour Berland daha ilgi çekici. Çünkü bazı şehirlere yüksek bir noktadan bakarak karakteristik çatılarını bir arada görmek çok keyifli. Bordeaux da böyle şehirlerden biri. 15. yüzyılda yapılan tarihi çan kulesine 231 basamak tırmanarak çıktıktan sonra farklı farklı dönemlere ait mimari tarihi yapılar, Garonne nehri, karşı kıyı da dahil olmak üzere güzel bir şehir manzarası ile karşılaşıyorsunuz.. 10-18 saatleri arasında ziyarete açık olan arasında kuleye giriş için 5.5. ' ücret alınıyor. Grand Theater ve Place de la Comedie Şehrin en hareketli ve hoş meydanlarından biri olan Place de la Comedie'nin yıldızı elbette meydana ayrı bir hava katan opera binası. 1780'de açılan operanın temsil salonu, sahnesi Paris Opera Garnier'in prototipi olarak yapılmış. Operanın altında çok şık bir de kafesi var. Özellikle kış aylarında ziyaret edecekler için 20. 'luk öğle ya da 35. 'luk akşam menüleri hoş bir tercih olabilir. Meydan aynı zamanda şehrin tarihi 230 yıla dayanan en şık oteli Le Grand Hotel Bordeaux'ya da ev sahipliği yapıyor. Yine bu meydanda dikkatinizden kaçmamasını dilediğim çok özel bir heykel var ki sokakta rastladığım sanatın en güzel örneklerinden biri. Jaume Plensa tarafından yapılan Sanna adlı eserin çok ilginç bir boyut anlayışı var. Etrafında çizeceğiniz bir dairede bir açıdan 3 boyutlu görünen eserin bir başka açıdan incecik, adeta 2 boyutlu göründüğünü hayretler içinde gözlemleyebilirsiniz. Eserin hemen arkasında yine şehrin iyi otellerinden The Regent'in gün boyu bir buluşma noktası olan kafesi Le Regent var. Meydanı izleyerek bir sabah kahvesi ya da öğle yemeği; sabah barında kahve-kruvasan'dan oluşan "Formule" ile kahvaltı için ideal. Unutmayın, Fransa'da en lüks mekanda bile barda yapılan Formule kahvaltılar her zaman daha ekonomik!.. Palais Gallien 3. yüzyılda inşa edilen ve mimari şaheserlerden biri olan amfi tiyatro kalıntılarını ziyaret edip fotoğraflamak benim gibi yaz sıcağında şehre gelenlerin değil de, bahar aylarında ziyaret edenlerin daha çok hoşuna gidebilir. Pont de Pierre Sayamadığım kadar çok kemerli Pierre köprüsü özellikle günbatımında yanan fenerleri ile çok fotografik bir görüntü veriyor. Bu manzaraya karşı, koşanlar, yürüyenler, bisiklete binenler.. Köprünün ortasına kadar yürüyüp ardınızda kalan şehre bir de buradan bakmalısınız. Miroir d'eau ve Place de la Bourse Şehrin imza meydanı burası olsa gerek. Oldukça geniş bir metrekareye incecik bir su katmanı oluşturulmuş. Su belirli periyodlarda fıskiyeler ile yenileniyor. Bu alanın adı Su Aynası. Bu incecik su katmanına arkasında bulunan enfes Bordeaux binalarının yansıması öyle güzel vuruyor ki sırf bu manzara için bile bu şehri sevebilirsiniz. Gece ve gündüz yansımanın keyfi başka. Sırf yansımıyı bozmamak için tramvayın Bourse durağında tabela, durak kabini bile yok. İncelikli bir detay. Bravo. Ancak yaz aylarında ziyaret edenler bu yansımayı fotoğraflamak için oldukça zorlanacaklar eminim. Sıcak havanın etkisiyle su üzerinde koşanlar, oynayanlar, emekleyen bebekler.. müthiş bir cıvıltı var; herkes çok mutlu.. Bu coşkuya karşı koyabilmek zor; hemen siz de benim gibi çıkarın ayakkabılarınızı, bu sahnenin içine karışın. Maden yansımayı hakkıyla fotoğraflayamıyoruz, eğlencenin parçası olalım!.. Gece manzarasında da kamerasını, tripodunu kapan yine manzaraya koşuyor. Kıyıdaki yeşilliklerin arası ise başka bir mevzu.. Şarabını, nevalesini kapan gruplar yüksek yeşilliklerin arasındaki kuytularda gece pikniğinde!. Bir keyif, bir muhabbet, özenmemek elde değil. Place de la Victorie Bordeaux Üniversitesi'nin de bulunduğu meydan öğrenci hayatının merkezi gibi. Gün içinde seyyar tezgahlar ve yoğun trafik ile hareketli, karmaşık.. Akşamüstü gençlik meydanın çevresindeki mekanlada toplanmaya başlıyor. Buradan itibaren geniş bir daire çizerek çevreyi taradığınızda öğrenci takımının seveceği kafe ve barlar, küçük samimi publar, küçük dükkanlar göreceksiniz. Akşamüstü partilemesine denk geldiğimiz plak dükkanı Total Heaven şehirde bulduğumuz en güzel plak dükkanı olabilir!.. Utopia Cinema Eskiden bir kilise olan şimdilerin sinema salonu şehrin "hipster haritası"ndaki noktalardan biri. Biz burada film izleme deneyimini gelecek Bordo seferlerine bıraktık ama uzun süre kalacak olanlar belki burayı da görmek isteyebilir. Place Fernand Lafargue Şehrin en popüler, akşamüstünden itibaren en kalabalık mekanı L'Apollo bu meydanda. Bu küçük meydan şehirdeki hareketli ve sevimli onlarca küçük meydandan sadece biri. Ekonomik yemek alternatifleri ile dolu olan meydanın gerçekten kayda değer tek mekanı olan Apollo'da mutlaka oturup birşeyler için. İster içeride bilardo oynayın, ister harika yer mozaikleride #fromwhereistand# ya da #ihavethisthingwithfloors fotoğrafı çekin; ister sadece dışarıda oturup bir kahve / bir mojito / bir kadeh Bordeaux içip meydandaki akışı izleyin burada geçirdiğiniz zamandan keyif alacağınızı tahmin ediyorum.. Meydana açılan Rue Saint James de yine hareketli, görülesi, geçilesi sokaklardan. Porte Cailhau / Place du Palais Tarihi 1400'lere dayanan kapı benim için şehrin en masalsı, en gösterişli kapısı. Vakit bulursanız içini ziyaret edebilir, tepesinden şehre bakabilirsiniz; Pont de Pierre'in buradan çok güzel göründüğü söyleniyor. Kapının bir yönü küçük meydan Place du Palais'ye açılıyor. Etrafınaki kafeler ve kuleli kapının manzarası ile süslü bir salonda oturuyormuş hissi veren meydandaki popüler adreslerden biri Chez Fred. Günün her saati keyifli olan meydanda mutlaka telaşsız bir mola vermelisiniz. Quai des Chartrons Kıyı boyuna sıralanan güzel binaları ve altlarında sıralı mekanları ile Quai des Chartrons'u bir akşamüstü "Pastis"i için not etmiştim ancak akışta ancak gündüz saatlerinde kısa bir ziyarete zaman bulabildik. Ancak mini bir gezintide bile hissettiğim Chartrons sokaklarının çok fotografik olduğudur. Buradaki pazar da yine atıştırmak için uğranan, şehrin renkli noktalarından. Musee des Beaux Arts Bordeaux'nun Güzel Sanatlar Müzesi. Koleksiyonda Fransız sanatının, Rönesans döneminin ve hatta Alman ve Hollandalı ünlü sanatçılarının eserlerine yer veren müze Salı hariç hergün 11-18 arası açık ve giriş ücreti 4. . Müzenin parçası olan Galeri bölüöünde de dönemsel sergiler düzenleniyor ve kombine bilet 6,5. . CAPC Bordeaux Modern Sanatlar Müzesi Anish Kapoor'dan Didier Marcel'e uzanan modern sanat koleksiyonu ile öne çıkan müze Pazartesi hariç hergün 11-18 arasında açık ve giriş ücreti 6,5. . Şehiriçi ulaşımda etkin 3 tramvay hattı var. Nehir kıyısından şehre baktığımızı düşünelim; hatlardan B ve C şehri yatay olarak boydan boya geçen ve Quinconces meydanında kesişerek yoluna devam eden hatlar. A hattı ile bunları dikine kesen ve sizi karşı kıyıya ulaştıran hat. En pratik şekilde Saint-Michel'e, su aynasının olduğu Bourse Meydanı'na ve St. Jean tren istasyonuna pembe hat C ile; Gambetta Meydanı'na, Opera Meydanı'na ve Kıyıdaki Quai des Chartrons'a kırmızı hat B ile; katedralin olduğu Belediye Meydanı'na ve ana alışveriş caddesi Saint_Catherine'e de mor hat A ile ulaşabilirsiniz. Kullanımları oldukça kolay, her durakta harita ve yön bilgisi, durağa varış bilgisi var. Biletler birçok durakta makinelerden alınabiliyor; yalnız makineler yalnızca bozuk para kabul ediyor.. Tek yön bilet fiyatı 1,5. . Bir günlük pass bilet 4,60; 7 günlük bilet de 12. . Bunun yanısıra fotoğrafların en güzel aksesuarı bisiklet de şehiriçi ulaşımda oldukça etkin kullanılıyor. Yollar bisiklet kullanmaya müsait. Eğer 7 günlük Hebdo kart alırsnız toplam 13. 'ya tüm ulaşım ağına ilaveten ve belediyenin bisiklet sistemi kullanım hakkını da elde etmiş oluyorsunuz. Elbette tüm bunların yanısıra benim kullanmaktan ısrarla kaçındığım turist işi "City Pass"lar da var ki fiyatları 1, 2, 3 günlük olarak 25, 30, 35 diye gidiyor.. Şehrin ana alışveriş caddesi Avrupa'daki en uzun caddelerden biri olan Saint_Catherine bu cadde üzerine tanıdığımız zincir mağazaların şubeleri var. Bu uzun caddeyi kesen Rue de la Dijeux ve Rue Saint-Remi de hem bu tarz mağazaların devamı var. Cos, Kusmi Tea, müzik/kitap alışverişi için Fnac ve meşhur -ama Paris'teki kadar şaşaalı olmayan- Galeries La Fayette hep buralarda. Dijeux üzerindeki Mollat kitap alışverişi için büyük ve keyifli bir dükkan. Daha üst sınıf markalar ise Cours de L'intendance ve paralel'indeki sokaklarda. Yine bu civarda ilginç pasajlar, çay ve çikolata dükkanlarına rastlayabilirsiniz. Bordeaux hatırası magnet, kupa vs. alınabilecek iki adresten biri yine L'intendance; bir diğeri de St-Jean garının alt katındaki Bordeaux Souvenir dükkanı.. Ama hepsi bir yana eve Bordeaux'dan taşıdığım en güzel hatıra sanırım bir magnet değil de; Herbes Fauves çiçek dükkanından aldığım fincan içindeki canlı kaktüs oldu. Buraya taşıması macera, evdeki duruşu keyif.. Adını gölden alan ve hemen onun yakınındaki Le Lac büyük bir alışveriş merkezi. Kıyıda Chartrons'un sonlarına doğru hangarlardan açık AVM'ye dönüştürülen Quai des Marques'de ünlü markaların outlet mağazaları var. Saint Michel Meydanı'nda o ulu, gotik kulenin hemen altında Pazar günleri Bit Pazarı kuruluyor. Buradaki yan yana iki meydanda birden konumlanan bit pazarında hem gerçekten dikkate değer objeler hem de gerçek anlamda "bit" var!. Fiyatlar gayet uygun, bölge oldukça renkli. Eskiye, antikaya doyamayanlar bu çevreye biraz daha vakit ayırıp Passage Saint Michel ve Rue Planterose'ye de uğramalı. Bourse Meydanı yakınındaki Au Denicheur de, yine eski eşyalarla kartpostal, logolu ürün, bardak, rozet biriktirmeyi sevenlerin içinden saatlerce çıkamayacağı dükkan. Şehrin pazar yerleri de hem alışveriş, hem yaşam akışını gözlemleme açısından keyifli uğrak noktaları. Marche des Capucins şehrin en önemli kapalı pazar yeri. Sebze, meyve, peynir tezgahları, salaş yemek içme alternatifleri ve tabi ki bu şehirde bir gelenek olan istiridye tadımı.. Renkli, canlı pazar yerlerini seviyorsanız buraya da uğramalısınız. Pazartesi hariç hergün çok erken saatlerden öğleye kadar açık. Grand Hommes ferforje ve camdan yapılmış bir pasaj/alışveriş merkezi. Zemin katında büyük bir Carrefour var. Ancak bu listede yer almasına sebep çarşamba günleri çevresinde kurulan sahaf kitap pazarı. Yine civarındaki sokaklardaki dükkanlar da dikkate değer.. Marche Chartrons ise Salı'dan Cumartesi'ye sabahtan öğlene kadar kuruluyor. İstiridye tadıp peynir seçmek için aklınızda bulunsun. Ayrıca Perşembeleri Quai Chartrons'da sabahtan organik pazar var. Son dipnotum; şarap alışverişinizi mümkün olduğu kadar havaalanına bırakmayınız; hem havaalanının alışveriş imkanları çok kısıtlı hem de fiyatlar şehre göre oldukça yüksek.. Şehrin bana göre yeme içmeye dair üç sembolü istiridye, Caneles ve şarap. Dünyada yiyebileceğiniz en taze istiridyeler Arcachon'da bulunuyor. Ve Arcachon bölgesinin yakınlığı da Bordeaux'yu istiridye yemek için en doğru ve risksiz yer yapıyor. Birçok restoranın menüsünde, hatta pazar yerlerinde bol bol istiridye var. Canlı canlı bir yumuşakçayı yemek benim şahsi yemek zevkime uymasa bile Fransa'da bu kültürü, restoranlarda istiridye seremonilerini hep sevmişimdir. İlk kez tadacaksanız eğer, lütfen ama lütfen canlı olmasına dikkat ediniz; limon sıkınız, çiğnemeden hafifçe dilinizle ezerek yutunuz!. Afiyet olsun!.. Birçok menüde var olan bu ilginç lezzeti tatmak için konusunun uzmanı; tazelikte aşırı iddialı bir yerde denemek isterseniz notlarım arasındaki en nadide isimlerden biri olan "La Boite a Huitres"i paylaşmak isterim. Şarap konusunda zaten sanırım fazla söze gerek yok, bu şehre gelenlerin çoğu "Bordeaux" isminin cazibesine kapılarak gelmiyor mu sonuçta! Özellikle kırmızı şarabın anavatanı diyebiliriz ancak beyaz da üretiliyor tabi ki. Şehrin lokalleri mevsimsel nedenlerle hep beyaz ve roze içiyor; zaten Temmuz sıcağında bir sürü de deniz mahsulü varken sanırım doğrusu da bu.. Beyaz ve Roze'leri içip kırmızıları ev için stoklamalı!.. Ama kış aylarında gidecek olanlar bu anlamda şehrin tadını çıkaracaklar kesinlikle!.. Fransa için buradan verilen şarap tavsiyelerine inanmıyorum. Zaten öyle tavsiyede bulunacak bir yetkinliğim de yok ama bence en güzeli yemek seçiminize göre yerinde öneriler almak.. Hatta onu da bırakın, bir barda iki bardak kırmızı deyin, kötü birşey gelmeyecek büyük ihtimalle!.. En ucuzları bile güzel; 20. üzerindekiler gayet iyi.. Gelelim Caneles meselesine. Kendine has bir kalıbı, şekli olan dışı karamelize içi nemli ve yumuşak, çok alttan alttan saf vanilya ve rom tadı gelen buraya özel bir hamur tatlısı. Özel şekli simgeleşmiş, kalıbı ile satılanı bile var. Bordeaux merkezi sınırları içinde sadece sanırım en güzel Caneles alınabilecek adres; Caneles Baillardran. Birçok farklı şubesi olan tatlı dükkanının havaalanı içinde de dükkanı ve kiosku olduğunu hatırlatayım; belki dönerken de yanınızda taşımak istersiniz. Saint_Emilion hakkında araştırırken ilgimi çekmişti, Pazar öğleden sonraları şarap-canele ya da şarap-makaron yenirmiş geleneksel olarak.. Dönüşte havaalanında Canele-kırmızı ikilisini biz de buluşturduk; gerçekten de yakıştılar!.. Sırada lokanta / kafe ve barlar var.. Bordeaux'nun ev sevdiğim tarafı hiçbir adresiniz, planınız olmasa da bazı bölgelerde yürüyerek yemek yiyecek, gece boyu eğlenecek bir adres bulmakta güçlük çekmeyecek olmanız. Meydanları, sokakları bu anlamda hep canlı ve verimli. Rue Saint Remi, Rue Parliament Saint-Pierre, devamındaki Place Saint-Pierre, lokantalarla dolu capcanlı yollar. Remi'den Rue Saint James'e kadar geniş bir daire çizdiğinizi düşünün. Bir çok lokanta, kafe, bar bulacaksınız buralarda. Üstelik geç saatlere kadar oldukça hareketli.. Bu arada fotoğraflarıma konu olan koyunlu kuzulu sevimli bistro Michel's de buralarda çıkacak karşınıza.. Opera'nın diğer tarafında kalan Allee de Tourny ve civarında ise daha şık, özenli adresler var. La Petit Commerce çok sevip iki akşam üst üste gittiğimiz samimi bir balık lokantası. Aslında utanmasak bir üçüncü de olabilirdi!. Rezervasyon mecburiyetsız, canlı, güzel yemekli, bol alternatifli ve samimi yerleri seviyorum. Biz bir akşam tavsiye mevsim balıklarından, bir akşam da full menüdeki başlangıçlardan bol mezeli bir masa donattık; her şey harikaydı. Özellikle doğru mevsimdeyseniz Midye; benim ilk kez tatığım ve bayıldığım deniz kabuklusu "Couteau de Mer" ve balık carpaccio tabaklarından tadın. Ya da boşverin, herşeyi öyle güzel öyle kararında yapıyorlar ki zaten ne yeseniz hata payı yok!. Şarap seçiminde garsonları oldukça doğru eşleştirmeler öneriyorlar, çekinmeden yardım alın.. Brasserie Bordelaise Tipik, geleneksel bir yemek için listeme aldığım mekana zaman kalmadı ancak -eğer sayılırsa- önünden çok geçtim, hep kalabalıktı!.. L'Entrecote Listeme aklımda bulunsun diye eklediğim bir yedekti. Olur da Paris'teki gibi sadece o meşhur soslu etin servis edildiği b, r Antrikot gecesi çeker insanın canı; hazırlığımız olsun.. Le Bar a Vin / Şehrin eski dokusu ile tezat oluşturan modern dokunuşlu şarap barında bir şişe şarap ve peynir tabağı eşliğinde keyifle zaman geçirilebilir. A Cantina Comptoir Corse Geç saatte bile yemek sorun olmuyor dedim ya, işte böyle gece 12'ye doğru gelen bir krizde denediğimiz gastropub Cantina'da hamburgerler, buraya özel soslu patatesler, artisan biralar ve yüksek volüm müzik eşliğinde güzel bir gece atıştırmasını giriştik!.. Yine aynı hareketli sokaklardaki krep dükkanı Creperie Reno öğle yemeği için hafif ve lezzetli alternatiflerden biri. Tatlı olanlar crepe, tuzlu ve kenarı kayık gibi kıvrık olanlar ise galette.. Olağanüstü yavaş ve suratsız bir servis olmasına karşın pek bi lezzetli; vakit genişse kesinlikle buna katlanılabilir.. La Cagette, o çok sevdiğim meydanda lokallerin taze ürünlerle donattığı öğle menüsüne çok rağbet ettikleri küçük ama trendy bir öğle yemeği adresi. Hemen köşesindeki Chez Fred benim oturmayı en sevdiğim yerlerden.. Akşamüstü içki yanına Planche Apero olarak servis edilen paylaşmalık tabakları oldukça eğlenceli. İçeriğinde bir bütün baton sucuk, bir kalıp Camambert peyniri, 2 mini tereyağı, 1 kutu konserve/pate ve 2 baget ekmek var!.. Baya eve alışveriş yapar gibi!.. Bordeaux'nun yaz ziyaretçilerinin atlamaması gereken bir detay da dondurma.. Rastladığınız her yerde lavantalı, çikolatalı, ne bulursanız bol bol deneyin. Ama yazın asıl yıldızları yoğun meyve içerikleri ile sorbet'ler.. Ne yapın edin, bir sorbeciden "Casis" bulup deneyin!.. La Comtesse defterime şehrin en iyi kokteyl barı olarak not aldığım bir adres. Başka kokteyl bar deneyemediğim için en iyisi olduğunun altına imza atamam ama sıcak atmosferi, kapı önündeki birbirinden farklı eski püskü sandalyeleri, içerideki loş ve rahat ortamı ve müzikleri ile en keyiflisi olduğuna eminim. Tante Charlotte Burası benim Bordeaux'de en çok yemek yemek istediğim yer ama ne yazık ki rezervasyon yaptırmaya alışkın olmayan bünyemiz burada bizi yarıyolda bırakıyor ve Charlotte gelecek sefere kalıyor. Peki neden çok istedim, yemekler mi sebep? Hayır. Burası genellikle lokallerin tercih ettiği, küçük, samimi atmosferli bir yer. Sanırım daha çok şehrin ruhunu yakalamak adınaydı ısrarım.. Cadiot-Badie Chocolatier çikolata dükkanı; La Boite a Huitres istiridye lokantası; Le Siman Bordeaux Mutfağı bazlı restoran; Le Petit Commerce Deniz Mahsulleri Lokantası; Gabriel Üst sınıf Fransız mutfağı; L'univerre Afrika mutfağı.. Ayrıca kendisinin şato deneyimi için önerisi Chateau Palmer.. Yazısının tamamına web'de Skylife Business arşivinden Temmuz 2015 kayıtlarından ulaşabileceğinizi tahmin ediyorum. Kendisine tekrar teşekkürlerimle.. Bağ gezisi yapmak isterseniz Place Gambetta'dan bineceğiniz 4 no. lu belediye otobüsü sizi 45 dakikada Chateau Pape Clement'e ulaştıracaktır. Tramvayın pembe hattı yüzüp keyifli bir haftasonu geçirebileceğiniz Lac gölüne ulaşmanızı sağlayacaktır. Saint-Jean istasyonundan bineceğiniz tren 9,5. 'ya 36 dakika'da bağları ve tarihi şehir merkezi ile ünlü Saint Emilion'a ulaşmanızı sağlayacaktır. Sevgili Bordeaux, seni tanımak pek keyifliydi.. üstelik sanki daha önceden tanışıyormuşuz gibiydi... sanki kaldığın yerden devam eder gibi!.. Ne dersin, yine görüşüp kaldığımız yerden devam edelim mi?.. Çok mutlu oldum :) Nice güzel seyahatlere ve keşiflere..


Ekim ayı müzik ve eğlence dünyasının önemli mekanlarının sezon açılışları ile geçti. Geçtiğimiz hafta içinde de Borusan Müzik Evi, harika bir konser ile yeni sezona güzel bir başlangıç yaptı. Mercan Dede ile "Dost Meclisi" gerçekten de sezon açılışı için hoş bir seçimdi. Gece boyu hem konser hem de sohbet tadında çok samimi bir ortam yaşanırken konser sonrası sürprizi Mercan Dede'den DJ set idi. Partinin Borusan'ın terasında verilmesine bayıldım çünkü böylece ilk kez bu terası, nefis manzarayı ve duvarlara Mercan Dede tarafından bizzat yapılan artwork'leri görme şansım oldu.. Borusan Müzik Evi, bulunmayı sevdiğim, etkinlik seçimlerini beğendiğim bir mekan.. Geçen yıl çok aktif değil diye üzülüyordum ama bu yıl bizi burada yine farklı performansların beklediğinden çok emin ve çok da heyecanlıyım. İçinde müzik olan planlarınızı yaparken mekanın etkinlik takvimine göz atmayı unutmayın. Ekim ayı müzik ve eğlence dünyasının önemli mekanlarının sezon açılışları ile geçti. Geçtiğimiz hafta içinde de Borusan Müzik Evi, harika bir konser ile yeni sezona güzel bir başlangıç yaptı.


Borusan Contemporary'nin o çok sevdiğimiz Perili Köşk'ünde haftasonu yetişkinler için harika atölye çalışmaları başlıyormuş. Borusan Contemporary'nin düzenlediği atölyeler, bu hafta sonundan itibaren başlayarak Aralık boyunca da devam ederek yetişkinleri sanatla buluşturacak. Hem yaratıcılığa hem de teoriye dayalı çalışmalar içeren "Yaratıcı Yazma: Fotoğrafların Öyküsü", "Çağdaş Sanat Okumaları, Öğretmenler İçin Stop Motion Eğitimi gibi ilginç başlıklardan oluşan atölyelere katılım genel olarak 20 kişi ile sınırlı. Gayet makul ücretlerle düzenlenecek bu atölyelerden Yaratıcı Yazma, bir blog yazarı ve instagram kullanıcısı olarak benim de ilgimi çekiyor. Sanırım bunlardan birine kaydımı yaptıracağım. Siz de atölye çalışmalarını daha yakından incelemek ve bilgi edinmek isterseniz eklediğim Borusan Contemporary linkinden ayrıntılara ulaşabilirsiniz.


Önceleri herkes kocaman süslü mug'larda kaynamış suya bir kaşık atılan granül kahveleri içiyordu.. sonra ev tip filtre kahveler, espresso makinaları ve bir de kahve zincirleri girdi hayatımıza. Bir grup hemen adapte olup sipariş vermesi en az beş dakika süren aromalı, alengirli kahveler talep etti, bir grup da "yahu ver bir kahve işte, nasıl olursa olsun; kahve olsun" diye barista önünde ter döktü.. Zamanla bu dükkanlarda sipariş vermekte ustalaşıldı, espresso tiryakilikleri arttı, evlerdeki makinelerin fonksiyonları, tasarımları zenginleşti; kahve keyfimiz giderek şekillendi. Biz tüm bunlarla meşgul olurken dünyanın başka bir yerinde başka şeyler de oluyordu elbet.. İçtiğimiz kahve çekirdeğinin soyağacını, kavurmanın önemini, demlemenin inceliklerini, suyun ph'ının kahvemize etkisini, fincana şekille dökülen sütün bile lezzette etkin olduğunu işte bu yeni nesil dükkanlar öğretecekti bize. Çok da uzun sürmedi, yeni kahve dükkanları çok hzılı geldi.. Kimi kavurmasına, kimi demlemesine, kimi süslemesine güvendi; ben de varım dedi çoktan!.. Sanırım yukarıda bahsi geçen tüm kahveseverler için Brew Lab iyi bir tercih olacak. Bir kere dekorasyonu gayet sıcak ve rahat; zincir kahveler ile yeni nesil kahvelerin arasında kendi samimi dengesini kurmuş.. Yapay aromalarla tatlandırılmış kahveler yok.. Güzel demleme kahve, en kralından latte art var.. Aşina olmayanlar için latte art'ı "hani kahvenin üzerinde köpükten yapılan çok tatlı süslemeler var ya, işte o" diye tanımlamak ve eklemek isterim; Onlar sadece şekil değil, usta elden çıkan bir süslemede, sütün kahve ile nasıl buluştuğu da önemli rol oynar ve tadını etkiler. Ben de her gün yeni şeyler öğreniyorum.. Çok detaya girmeden yeni nesil kahve dükkanlarını labaratuar ortamına çeviren tüm nitelikli kahve hazırlama ekipmanı burada da tam takım hizmete hazır. Tabi bu nitelikli aletleri kullanmak için nitelikli bir barista da lazım ki, o da kendisini sosyal medyadan @kahvekokanadam olarak tanıyacağınız ödüllü barista Özkan olarak Brew Lab'in jokeri!.. Denediğim kahvelerden Pour Over olarak hazırlanan Peru'ya kesinlikle bayıldım. Hem soğuk hem de sıcak versiyonu şahane. Bu kahvenin her daim menüde ve aynı özenle bulunmasını ümit ederim. Çok sevdiğim detaylar, bardaklar.. Brew Lab için özel tasarlanmış bardaklara bayıldım. Take away kahve ile birebir aynı porsiyon bir versiyonunun da olması, güzel detay. Ama asıl, bardağı tutmanın hissi, rahatlığı çok ama çok hoşuma gitti. İleride bunlardan satsalar mı acaba?.. Ve bir de hesap.. Hesabı sevdim!.. Para ödemenin nesi sevilir derseniz hesap size kahve konulu bir kitabın arasında kitap ayıracı şeklinde gelirse sevilir; seve seve ödenir. Bu küçük detayı bizim gibi az kitap okunan bir toplumda çok önemsiyor ve sırf bunun için özel tebriklerimi sunuyorum.. E hiç mi kötü bir şey yok? Eh, ufak tefek sorunlar, hatalar hep vardır. Hele ki henüz açılalı iki gün olmuş bir yerde hata bulmak isterseniz bulursunuz. Ben de küçük sorunlar gördüm ama hepsini unuttum. Bir sonraki ziyaretim Brew Lab'ın o küçük eksikleri tamamlamasına biraz süre verdikten sonra olacak. Bu durumda benimle benzer zevklere sahip kahvesevere önerim: çok acele etmeden -ama mutlaka- Brew Lab'a bir ziyaret yapılsın.. Güzel kahveler içmek için alternatiflerimizin daha da çoğalması ve kahve keyfimizin daim olması dileğiyle..


Kahve meraklılarının mutlaka denemesi gerektiğini düsünüyorum. Bu haftadan itibaren Coffee Brew Lab'da denemek mümkün. Belki KahveKokanAdam yarışmaya nasıl hazırlandığını da anlatır.. Ayrıca tadına doyamayanlar bu özel kahveyi, çekirdek ya da öğütülmüş olarak ev ya da ofisi için de Brew Lab'den alabilecek..


Her şehrin doğru zamanı vardır ziyaretine gitmek için bence. Doğru zaman derken mevsim ya da dönemden bahsetmiyorum. 'Nereye gitsem' planları yaparken şehirlerin isimlerini aklından geçirir ve bir tanesinde heyecenlanıverirsin. Daha önce de aklına gelmiştir ama işte, o seni şimdi heyecanlandırmıştır. Çünkü zamanı gelmiştir. Bizim Brüksel seyahatimiz de aynen böyle oldu işte.. Yıllarca cepte tutup, boşverip, yok sayıp günün birinde ansızın canımız çekti ve aldık biletleri; toplam beş gün ayırdığımız şehri keşfetmek üzere çıktık yola.. Dolu dolu geçen, bir an bile pişman etmeyen aksine her fırsatta iyi ki gelmişiz dedirten seyahatten geriye harika deneyimler, güzel keşifler, keyifli ritüeller ve paylaşacak birçok not kaldı.. B12 Otobüsü: Havaalanında geliş katının altında Level O 'da Platform C'den kalkan B12 her 30 dakikada bir kalkıp ana duraklarda duruyor. (Akşam 20:00'den sonra B21 olarak hizmet veren otobüs yol üzerindeki tüm duraklarda durarak merkeze ulaşıyor. Bilet makineden alınırsa 4; araçtan alınırsa 6 EUR. Genellikle konaklama önerisinde bulunmam ama Brüksel'de kaldığımız otelden çok memnun kalınca hakkında bilgi vermeyi uygun buldum. Her zamanki gibi booking. com 'dan rezervasyon yaptığım otel 3 yıldızlı Hotel Alma Grand Place.. Merkez tren istasyonuna kısa ve keyifli bir yürüyüş mesafesinde. Daha önemlisi şehrin en turistik en hareketli meydanı Grand Place başta olmak üzere en turistik yerlerin hepsine yürüme mesafesinde. Dar ve sevimli bir sokakta yer alan otelin sokağından herhangi bir yöne adım attığınız anda şehir turunuz başlamış oluyor aslında. Bir sokakta küçük publar, birinde Yunan restoranları, bir diğerinde küçük dükkanlar, galeriler, müzecikler!.. Çevre 24 saat hareketli ve güvenli, her saat yeme-içme alışveriş yapılabilir. Otelin sistemine gelince oda fiyatına kahvaltı dahil değil ama 24 saat servis veren bir hızlı büfesi var. Ürünler 1-4 EUR arasında değişiyor. Sabah taze çörek ve kruvasanlar da eklenen büfeden aldığınız her parça için fiyatına göre kartınıza damga vurup otelden ayrılırken topluca ödüyorsunuz. Bu büfenin olduğu lounge'da internet erişimi de ücretsiz. Eğer odanızda internet isterseniz ücret karşılığında alabilirsiniz. Aslında odanızın konfor seviyesini taban fiyat üzerine ekleyeceğiniz ilave ücretlerle arttırabiliyorsunuz. Yenilikçi ve kullanışlı bir sistem.. Oda standart haliyle bizim ihtiyaçlarımıza cevap verdiğinden 5 gün sonunda büfe kullanımlarımız için ödedeiğimiz 18 EUR dışında başka bir ekstra ödeme yapmadan otelden oldukça memnun ayrıldık.. Gidene kadar okuduğum yazılarda 'küçük bir şehir, yürüyerek gezilebilir' gibi şeyler çok okumuş ama pek ihtimal vermemiştim; doğruymuş!.. Brüksel'in merkezi oldukça küçük ve her yer birbirine yakın olduğundan ve tüm sokaklar çok sevimli olduğundan yürüyerek gezmek çok keyifli. Ancak ben bunu Ağustos'da dahi serin olan şehirde yaz serinliği etkisinde gezmiş olarak söylüyorum. Yağışı ve rüzgarı bol şehrin kış versiyonunda toplu taşıma daha çok kullanılır; onu da görebiliyorum.. Biz kaldığımız süre içinde üç günü yürüyerek iki günü de 24 saatlik pass kart kullanarak geçirdik. Toplu taşımada tekli bilet 2 EUR. 5'li bilet 7.70 ve 10'lu bilet de 13.50 EUR. Biz uzak noktalara gideceğimiz günleri planlayıp o günlerde bizi hiç kısıtlamasın diye 6.5 EUR'luk 24 saatlik biletlerden aldık, çok da rahat ettik. Pass kartların 48 ve 36 saatlik versiyonları da var ama çok gerekli olmayacağını düşünüyorum.. Bilet makineleri tüm istasyon girişlerinde var ve kullanımı da çok pratik; kredi kartı kullanılıyor.. Ulaşım için otobüsler metro hatları, tramvay ve gece otobüsleri yeterli miktarda var. Bazı semtlerde tramvay üstten giderken bazılarında metro durağına iner gibi yeraltına inerek binmeniz gerekiyor. Baştan biraz karışık gibi görünse de bir iki kullanımdan sonra ulaşımın kurdu olursunuz, eminim.. Ama şehre vardığınız ilk gün için tavsiyem hiçbir araca binmeden yürüyerek merkezi keşfetmeniz. Aşağı Mahalle; şehrin tam göbeğindeki en turistik alan. Grand Place, Manneken Pis, dar sokaklar ve geçitlerle hareketli Illot Sacre Bölgesi, Tarihi Galeri St. Hubert, Çizgi Roman Müzesi, birçok alışveriş sokağı burada.. Hemen devamında akşamüstünden itibaren hareketli bar cenneti St. Gery, verimli alışveriş caddesi Rue Antoine Dansaert ve balık restoranları, hareketli kafeleri ve çevresini saran güzel sokaklarıyla Place St Cathrine var.. Yukarı Mahallede ise; Ste. Gudule Katedrali, Kraliyet Sarayı, Sanat dağı Kunstberg, dolayısıyla müzeler, Sablon Meydanı, onu çevreleyen kafe ve restoranlar, arka sokaklarında ise galeriler, gizli saklı restoranlar, fotografik sokaklar var.. Cinquantenarie Parkı ve civarında ise meşhur Avrupa Parlamentosu, Kraliyet Müzesi, Doğa ve Bilim Müzesi ve anmadan olmaz meşhur patatesçi Antoine var. Schaerbek semti ve Midi istasyonu civarı Türkler de dahil daha çok göçmenlerin ikamet ettiği yerler.. St. Gilles sabahları sakin akşamları nisbeten hareketli daha çok semt barlarının olduğu Cihangir havasında.. Bu sakinlikten kendinizi yokuş aşağı bırakınca Port de Hal'dan itibaren hareket yeniden başlıyor.. Tabi müzeler bununla da bitmiyor ilgi alanınıza göre Doğa ve Bilim, Şehir Müzesi, Mimari Müzesi, Art Noveau'nun üstadı Horta Müzesi ve çizgi roman kahramanlarıyla ünlü Belçika'nın olmazsa olmazı Çizgi Roman Müzesi ve Herge Müzesi de var.. Şehrin sokaklarına yayılmış küçük galerilere de kayıtsız kalmamak lazım, zira hepsinde çok dikkate değer sergiler, eserler gördüm.. Sablon civarındaki galeriler çok başarılı.. Yaz her yere olduğu gibi Brüksel'e de birçok festivali getiriyor. Temmuz'da büyük bir müzik Festivali varken Ağustos'da bizim de denk geldiğimiz müzikle birlikte sanatsal etkinlikleri de kapsayan Brussels Summer Festival var.. -Apero Urbanos adlı etkinliklerle de iş çıkışı içkileri teraslarda bahçelerde her seferinde başka başka mekanlarda içiliyor. Avrupa Parlamentosu, iş çevreleri, finans merkezleri gibi bölgeleri muhtemelen Bakanlıklara benzetilerek yapılan 'Ankara'ya benziyor yorumları bana pek manalı gelmedi. Ama illa ki bir yere benzeteceksek birçok yerin birleşimi gibi geldi bana Brüksel.. Bazen Paris'i, bazen Amsterdam'ı, çok az Kopenhag'ı, sıklıkla Marsilya'yı ve hatta fazlasıyla Düsseldorf'u da anımsattı. Hepsine biraz benzemesi şehri kişiliksiz yapmamış aksine çok renkli ve keyifli bir hale dönüştürmüş bence. Bakalım siz hangi şehirlerden esintiler bulacaksınız Brüksel'de.. Ön bilgileri burada sonlandırıyorum; şehrin asıl ipuçlarını verecek olan gelecek Brüksel yazıları yakında burada olacaklar.. Brüksel Gezi Fotoğraflarını instagram 'dan takip edebilirsiniz.


İki kişi girdiğimiz plakçıdan sokakları keşfetmenin daha cazip gelmesi sonucu beş dakika sonra tek başıma ayrılıyorum.. Dışarı çıkıp derin bir nefes, karşımdaki duvar karikatürünün bir fotosu, sola doğru gitmeye karar vererek atılan ilk adım... Bu üçlemenin hemen ardından Lion d'Or u görüyorum. Tam da plakçının yanında, kırmızı tuğladan kemerli girişi görünce kapıdaki kültürel ve tarihi değerini anlatan tabelayı okumaya bile zaman tanımadan burası da neymiş merakıyla içeri dalıveriyorum.. Kapıdan içeri girince beni aynı kırmızı tuğlaların devamı ile çevrelenmiş sakin bir avlu karşılıyor. Birkaç ağaç, kuş sesleri, bir köşede oturmuş kitap okuyan biri; başka bir köşede de kendi halinde karakalem resim çalışan bir başkası. Görüntü o kadar filmatik ki çaktırmadan etrafı kolaçan edip bir film setinin ortasında mıyım diye de kontrol ediyorum hemen. Çekim yok, durum kontrol altında; demek ki burası kendiliğinden böyle gerçeküstü. diyerek iyice keyifleniyorum. Avlunun bir diğer köşesinde ağaç altında oturup dikkatle inceliyorum yapıyı, fikir yürütmeye çalışıyorum burası ne olabilir diye.. Aslında bana Amsterdam'daki sakin avlu Begijnhof'u anımsatıyor burası.. Bir süre dinlendikten sonra bir diğer kemerli geçidi aşarak arka avluya geçiyorum; bu tarafta daha normal bir yaşam var, ev olarak kullanılıyor gibi bir hava var.. Su kanalının diğer ucunu takip etmeye çalışıyorum ama giriş kapalı.. tekrar huzurlu, masalsı ön avluya geçiyorum. Galiba buradan hemen çıkmak istemiyorum, keşke benim de yanımda kitap olsaydı da şurada oturup saatlerce okusaydım. ya da ne bileyim, iş yerim yakınlarda olup da öğlen sandviçimi yemek için buraya gelseydim.. diye düşüncelerle biraz daha oyalanıp başka keşiflere doğru buradan ayrılıyorum. İçerideki huzura kendimi fazla mı kaptırdım ne, çıkarken de o tabelayı es geçerek hülyalı hülyalı yürüyerek St Gery Meydanı'nı aşıyor, Rue Dansaert'i geçip arka sokaklara doğru kayboluyorum.. Nasılsa bir fırsat olur yine uğrarım desem de o fırsat bir daha hiç denk gelmiyor; hakkında hiçbir şey öğrenemeden dönüyorum geriye.. Bu yazıyı yazmadan önce iyice öğrenmek için ne kadar uğraşsam da hiçbir kaynaktan doğru düzgün birşey öğrenemiyor ayrıca Lion d'Or yazınca Google'ın sadece otel sonuçları vermesine de sinir oluyorum.. Adres mi? O kolay, St Gery Meyda'nındaki Halles de St. Gery'nin etrafında 360 derecelik bir tur atınca kırmızı tuğla giriş hemen göze çarpıyor!..


İçmek deyince belki akla ilk alkol geliyor ama hayır, ben enfes sıcak çikolata ile başlıyorum bu bölüme!.. Frederic Blondeel Place Sablon civarında geçirilen bir günde kapısının önünden geçip de içeri girmemek mümkün değil; davetkar!. Davete katılmaya karar veren girişte çikolataları, kurulduğu masada da az sonra gümüş tepside servis edilecek nefis sıcak çikolataları bulacak. Alışılmışın dışında bir servis ve kesinlikle farklı bir lezzet.. Şekersiz, hatta seçime göre belki acılı yoğun çikolata lezzetiyle tanışma vakti.. Gelelim bira meselesine.. Bira konusunda ilk akla gelen ülkelerden birinin başkentinde elbette tarihi biraevlerini ziyaret de kültürel gezi kapsamında.. Grand Place'da Le Cerceuil, Au Bon Vieux Temps ve Manneken Pis karşısındaki Poechenellekelder birçok listede yer alsa da konumları itibarı ile bana çok turistik göründüklerinden denemeyi hiç canım çekmedi.. Diğer meşhurlardan In't Spinnekopke ve La Mort Subite ise önünden geçip incelenmekle kaldılar.. La Mort Subite sıradan ama Spinnekopke sevimli görünüyor.. Cafe Belga Ixelles civarında dolaşmaya, bol alışverişe ayrılan bir günde hareketli Flaghey Meydanı'ndaki Cafe Belga güzel bir öğle alternatifi.. Mutfak bölümünden self servis yemeği seçip bardan da bir içecek aldık mı oturacak en keyifli noktayı bulmaya kalıyor iş.. Dışarıda oturup şehir hayatını izlemek mi, içeride ferah mekana yayılan çatal bıçak sesi eşliğinde öğle molası vermiş şehir insanını gözlemlemek mi?.. Sushi Shop Sushi severler için bir de ekstra bonus. Kendisiyle Marsilya'da tanıştığım taze, kaliteli ve uygun fiyatlı sushi adresim Sushi Shop madem bu şehirde de birkaç şube açmış o zaman Sablon'daki şubede dışarı kurulup tadına bakmadan olmaz.. Place St. Catherine Aslında rahatlıkla hem yemek hem atıştırma hem takılma kategorilerinden listeme dahil edebileceğim verimli bir bölge olsa da balık restoranları, etrafı saran nefis kokular daha ağır bastığından bir öğün yemeği bu çevrede yemeyi şiddetle tavsiye ederim.. St Gery takılmalık semt listesinin başında.. Akşamüstü başlayan hareketlilik gece ikiye kadar kesintisiz sürüyor. Akşamüstü ortamını sevdiğim Zebra ve Cafe Des Halles iken gece yarısından itibaren tercihim, L'Archiduc ve özellikle de Cafe Central'e kayıyor. Mappa Mundo ve Le Roi de Belges mi? Üzgünüm benim listeme girme şansları asla yok!.. Sablon Meydanı da biraz daha şık takılma havasında olunca uğranılacak yer olarak kayıtlara geçebilir. Meydanı çevreleyen birçok kafe/bar arasından birini seçip içecek eşliğinde gelip geçeni izlemek pek keyifli.. Au Grain Sable, La Malcour, Wittamer, Lola Brasserie bu anlamda iyi seçenekler.. Ana yemeklerin dışında bir de neredeyse mecburi ara atıştırmalar var Brüksel'de. Mesela sokakalar böyle güzel waffle kokarken yememek, patates kızartmasına doymamak, fırsat yaratıp çikolataların tadına bakmamak olmaz.. Manneken Frites şehrin göbeğinde olduğundan mıdır bilmem, her okuduğum yazıda meşhur diye tavsiye edilen bu sıradan patatesçide ben sevebileceğim bir yan bulamadım ve buradan sonra Antoine'a gittiğim için kendimi tebrik ettim!.. Sadece gelirken yanımızda getirilecek bir Brüksel anısı olarak düşünülmemesi gereken bir Brüksel klasiği.. Şehrin her yanına yayılan türlü türlü çikolata dükkanı akıl çelmeye hazır bekliyor. Corne, Godiva, Neuhaus, Pierre Marcolini, Leonidas şeklinde uzayıp giden listede Leonidas ve Elisabeth benim için ayrı yeri olanlar. Neuhaus, Godiva gibi daha global markalar yerine yeni duyduklarımı tanıma kararım olumlu sonuç veriyor. Özellikle Elisabeth'in Beyoğlu çikolatasına benzeyen blok çikolataları efsane kategorisinden zihnime kazınmıştır. Bir de şehirdeki çok kültürlülüğün sonucu olarak farklı kültürlerin mutfakları da oldukça yaygın.. Bu kapsamda yediğim bol baharatlı vejetaryen dürümler ve Tunus'da çok sevdiğim tatlı çeşitlerinin satıldığı dükkanlar beklentilerimi yeterli derecede karşılamıştır notunu da böylelikle düşmüş oluyorum.. Meşhur biraevlerinde, şehre serpiştirilmiş bira dükkanlarında marka marka model model bira, mükemmel hediyelik, hatta koleksiyonluk ambalajlarda bulunabilirken valizde yer kalmamış ya da şehir merkezinden almaya vakit kalmamışsa da havaalanından son dakikada da alınabilirler. Ancak bundan mutlaka almalıyım dediğin bazı çeşitlerin popülarite nedeniyle havaalanında da kapış gitmiş ve sana kalmamış olabileceği ihtimali de dikkate alınmalı..


İlk iş saatimizi buraya göre ayarlamak olacak. Hazırsanız, bezeli çevirelim ve bir saat geriye, Brüksel saatine gidelim.. 10:05 Grand Sablon Antiques Market: Meydanın parka yakın köşesinde haftasonları kurulan keyifli antika pazarındayız.. Tezgahlara sıralanan vintage çantalar, gümüş yemek takımları, porselenler, daktilolar, vintage değerli saatler arasında ilerleyip en ilginç parçalarla yakından ilgileniyoruz. Bu turun sonunda pazardan ayrılırken elimizdeki poşette çok severek ve gayet uygun fiyata aldığımız beş tane yaldızlı Flanders kaşık var.. 11:00 Taschen: Kitaplara gözatmadan olmaz. sevdiğimiz kitapçı Taschen'ın Brüksel şubesinde yeni çıkan special editionlara bakıp almak için içlerinden birini seçiyoruz.. 11:15 Frederic Blondeel: Sıcak çikolatayla randevumuz var.. Bu nefis butik çikolatacıda Ghana ve Venezuela sıcak çikolatalarımızı içtikten sonra creme de la creme başlayan günümüzü biraz daha hareketli kılmaya karar verip programı oluşturuyoruz. İstikamet Çizgi Roman Müzesi.. 11:55 Comic Strip Museum: Binası Art Nouveau üstadı Horta tarafından yapılan bina çok görkemli.. Müzeyi geziyor, çizgi roman kahramanlarının maketleri ile fotoğraflar çektiriyor, eğleniyoruz. Programımız oldukça yoğun; bu yüzden o kadar hızlı geziyoruz ki, kendimiz bile şaşıyoruz.. 12:30 Maison Antoine: Biraz acıktık mı ne? Bugünkü programımızda full zararlı Brüksel lezzetleri tatmak var! O zaman adresimiz Maison Antoine. Kapısında her daim kuyruk olan Antoine'da nefis patates kızartmasına kavuşmak için tam 40 dakika kuyrukta bekliyoruz vee mutlu son!.. Patateslerimizi köşedeki barda koyu bira eşliğinde bir çırpıda yiyoruz.. 13:35 Ixelles: Sokak araları kafeler, caddeler dükkanlarla dolu bu BoBo semtte kendimizi biraz alışverişe kaptırıyoruz. Küçük dükkanlar global markalar yetmiyor, Avenue Louise'deki tasarımcı butiklerini, lüks markaları da turumua ekliyoruz. Elimizdeki poşet sayısı artıp ayaklar yorulmaya başlayınca bir küçük molaya karar veriyoruz. 15:10 L'Ultime Atome: Şehrin meşhurlarından Ultimatom'dayız, molamızın konusu bir başka ünlü: Kriek.. 16:30 Place St. Cathrine: Ixelles'i tadında bırakıp bambaşka bir bölgeye geliyoruz. Bu saatlerde ortalık şenlenmeye başlamış.. Tüm kafeler dolu, şenzonglarda yayılmış oturuyor herkes.. Etrafa bakınıp çevre sokakları dolaşmaya karar veriyoruz. Ne açız, ne de susamış; o zaman biraz da Rue Dansaert'de alışverişin tadına bakalım mı?.. 17:45 Doctor Vinyl: Bir şehre gidip plak dükkanlarına uğramadan olmaz. Bugün sırada Brüksel'in güzel plakçılarından St. Gery'deki Doctor Vinyl var. Tavsiyeler ve sohbetle plaklar arasında bir saatimizi harcıyoruz. Sonuç Susadık!.. 19:45 A la Becasse: Yemek öncesi buraya uğramayı kafamıza koyduk bir kere, yapılacak!.. Şehrin en tarihi biraevlerinden biri. Dar bir geçitten geçilerek girilen Becasse eski filmlerdeki hanları andırıyor.. Mekanın spesyali seramik sürahide Lambic, yanında da arkadaşı Gouda peyniri... Nefis.. 21:00 Leon: Madem bugün klasikleri tadıyoruz o zaman akşam yemeği kesinlikle midye olmalı!.. En meşhur ve turistik olan Leon'u seçiyoruz; ne de olsa kendisine Paris'ten müdavimiz.. Bu orijinal ilk dükkan Paris şubelerine göre çok daha salaş ve sıcak. Seviyoruz.. Seçimimiz en sevdiğimiz olan üzeri domates soslu ve fırınlanmış peynirli Moules Provençale.. Bu da nefis!.. Üzerine birer de kahve, artık geceye hazırız!.. 22:05 yolda: Otele uğrayacağız, sadece 5 dakika. Üzerimizi değiştirip Brüksel Yaz Festivali'ne katılacağız. Ama yol üzerinde hala açık dükkanlar var. Hediyelik eşya dükkanından birkaç magnet Elisabeth'den de gece atıştırmak için fındıklı blok çikolata aldıktan sonra yola devam. Grand Place'dan geçerken turistlere bakıyoruz. Festival, eğlence umurlarında değil, oturmuşlar meydanda yerlere, açmışlar içkilerini kendi eğlence ortamlarını çoktan yaratmışlar ve belli ki mutlular.. 23:00 Place d'Albertine: Ultra şanslıyız, festivalin ana sahnesi şehrin göbeğinde, otelimizden sadece birkaçyüz metre uzakta.. Brussels Summer Festival. Programda Aeroplane ve Miss Kittin var. Hiç fena değil!.. İçerideyiz. Müthiş kalabalık.. Aeroplane çalmaya başlamış.. Güzel çalıyor, eğlenmeye başlıyoruz. Ondan sonra çıkan DJ keyfimizi kaçırıyor, çaldıklarını beğenmiyoruz. Festivalin Kunstberg'e doğru diğer bölümlerini geziyor, chill out alanında oyalanıyoruz saat:00:45'e kadar... Sonra Miss Kittin çıkıyor.. 00:50 Miss Kittin: Beş şarkı kadar dinliyor sevmeye çabalıyoruz ama kötü bir performans.. Ne yapalım sağlık olsun, gelmeseydik aklımız kalırdı diyerek festival alanını terkediyoruz. Hayal kırıklığı, yok.. İlk saati güzel geçirdik ne de olsa.. 01:30 Uyuyacakmıyız? Hayıırr!.. St. Gery bizi bekler.. Hızlı adımlarla yürüyerek ve kendimize de gülerek bölgeye ulaşıyoruz.. 01:47 l'Archiduc: İlk durak. Ortada bir piano, köşede bar, asma kat, iyi kitle.. Bara tüneyip birer içki içiyoruz. Niyetimiz birkaç mekana birden uğrayıp sabahı bulmak. Onun için boş bardakların dibi bar tezgahına değer değmez montlarımızı kapıp ikinci adrese gidiyoruz. 02:20 Cafe Central: Kapının önü de içerisi de tıkış tıkış.. Barda zorla bir tabure buluyoruz, ben oturuyorum.. Dip tarafta pist var, deli gibi dans edip eğleniyor millet.. Barın hizasındaki masalardan birinde bir ressam çalışıyor!. Evet o saatte o gürültü ve kargaşa içinde resim yapıyor.. Duvarlardaki tablolara, kolajlara bakıyorum, evet onun çalışmaları.. Anlıyorum, demek ki bu mekanın olayı da bu.. Hoşumuza gidiyor, 03:00'e kadar kalıyoruz.. 03:05 Hemen Yan bardayız. 1 dakika sürüyor kaçmamız, müzik berbat!.. Place St. Gery'i çevreleyen, açık olan barların hepsine girip çıkıyoruz neredeyse. Kiminde müziği, kiminde kitleyi sevmiyor, gündüzleri zaten oturduğumuz birkaç yeri de şu an biz istemeyerek artık dönmeye karar veriyoruz. 08:30 Bar du Matin: Dün sabah bu saatte başlayan şehir turumuzu bu sabah burada yapacağımız kahvaltı ile sonlandırıyoruz. Şehir yerlilerinin -özellikle- mahalle fırıncısıyla yaptığımız dedikoduya göre 'entel takımı'nın gözdesi bar du Matin'de güzel bir kahve ve sıcak kruvasanla yepyeni bir gün başlıyor..


Açık ve net olarak söyleyebilirim ki normal şartlarda Brunch insanı değilim. Hafta sonları "brunch" adı altında kurulan açıkbüfe kahvaltıları, kullanılan ürünlerin sergilenme, sunulma tarzını, o kahvaltılar önünde oluşan kuyrukları hiç sevmiyorum. Ancak hem sabah kahvaltısı hem de öğle yemeğinin birleşiminden oluşan bu Pazar etkinliğinin birkaç seyahatte keyifli versiyonlarını denediğimden beri "İstanbul'da da denemeye değer brunchlar olmalı" diyerek bu konunun üzerine eğilmeye karar verdim. Bu girişimimden sonra denediğim mekanlar arasından "şimdilik" iki iyi öneri var. Birbirinden oldukça farklı tatta ama sonuçtan mutlu eden iki keyifli alternatif.. İstanbul'un bilinen eski mekanlarından Tamirane, Uniq İstanbul'daki yeni mekanında Pazar günleri yeni bir Brunch menüsü ile karşımıza çıkıyor; Tamirci Usulü Brunch. Bu Brunch benim Paris'te çok sevdiğim mekanlardan biri olan Le Recylerie'yi hatırlatıyor bana. Çünkü tıpkı oradaki gibi metal tabldot kaplarında servis edilen esprili bir sunumu var. İçeriğinde de somonlu kanepelerden pastırmalı humusa ve hatta İngiliz kahvaltısının vazgeçilmezleri bacon -fasulye ikilisine dek renkli alternatifler var. Mekan, Uniq İstanbul'un yeşile bakan keyifli bir köşesinde olduğundan güneşli havalarda sakinliğin tadını çıkarıp terasa takılmak ya da içerideki keyifli dekorun arasında bir masada uzun zaman geçirmek mümkün.. 10:30-14:30 arasında servis edilen Brunch kişibaşı 45TL. İşin güzel tarafı Brunch'tan hemen sonra 15:00'de başlayan Morning Jazz Sessions. Canlı caz performansları eşliğinde tüm günü aynı koltukta tamamlayabilirsiniz. Swissotel bünyesinde bulunan Swiss Cafe müdavimleri arasında efsane olarak tanımlanan görkemli Brunch serisi ile yeniden karşımıza çıkıyor. Pazar sabahına yakışan canlı müzik tınıları eşliğinde boğaz manzarasına karşı oluşturulan bu Brunch beni oldukça keyiflendiriyor. İçeriğine Türk ve İsveç mutfağından örneklerin yanısıra dünya mutfağının sevilen ve merak edilen tatlarını da ekleyen brunch menüsüne zengin deniz mahsulü seçkisi, sushi menüsü, wok lezzetleri gibi az rastlanan örneklerin yanısıra havyar ve şampanya gibi şımartan detaylar ve her hafta değişen kokteyl önerileri eklenmiş. Tüm bu zengin menüyü sonlardırmak için de gayet renkli bir tatlı menüsü var. Her Pazar 12:00-15:00 arası servis edilen Brunch kişi başı 175 TL. Yoğun geçirdiğiniz bir çalışma haftası sonrası kendinizi biraz şımartmak isterseniz siz de benim gibi bu keyifli Brunch'ı deneyip, yemeğinizin sonunda da kadehleriniz ile terasa çıkarak İstanbul Boğazı'nı selamlamayı unutmayın!. Sizlerle paylaşabileceğim en az bunlar kadar güzel farklı alternatifler bulabilmek dileğiyle keşiflere devam.. Keyifli Brunchlar!..


Latife Kendimizi çekirdeğini kendi kavuran artisan kahvelere öyle kaptırdık ki Türk Kahvesi'nin pabucunu dama atmak üzereyiz. Neyse ki Tünel'den Galata'ya inen sokakta Latife açılmış da Türk kahvesini de "hipster" kahvesi ortamında içme ihtimali ile bizi ama en çok da turistleri tanıştırmış!.. Özellikle sokağa karşı yanyana dizilmek üzere minderleri pek gözde.. Analog Kültür Kısa bir süre önce İstanbul'un nadide plak dükkanları arasına katılan Analog Kültür beğenimi kazandı. Dj arşivinden eski plaklar üzerindeki küçük notlarla koleksiyonluk bile olabilir ama yeni plak seçkisi de dikkate değer.. Mekan son derece rahat ve alışkanlık yaratmaya elverişli; kedi biraz asabi, aman dikkat!.. Mavra Design Cafe Sadece bu ara değil her zaman uğramayı, kahvaltı yapmayı, kapısının önünde takılmayı sevdiğim Mavra.. Samimi, rahat mahalle kahvemizin sanırım modası hiç geçmeyecek.. Les Benjamins Coffee Bir haber de meçhulden.. Zira bir süre önce bir dergide ilanını gördüğüm Les Benjamin'in ilandaki numarasını ne kadar arasam; sözkonusu mahalde ne kadar dolaşsam da henüz bilgiyi doğrulayamadım.. Ben kendisini t-shirt'çü bilirdim, ne ara kahve işine girdi? O kahve nerede? Israrla ve illa ki takipteyim..


Akşamların son moda adresi elbette 'eye' bar/restaurant olarak anılıyor. Enstitünün şehir manzarasına hakim harika restoranı eye, basamaklardan oluşan etkileyici dekorasyonu, enfes yemekleri ve Amsterdam'a karşıdan bakma şansı sunan eşsiz manzarasıyla konuklarını ağırlıyor. Şehrin sanat çevrelerinin de gözdesi olan mekanda yemek yemek için bir akşamı buraya ayırmak şu durumda kaçınılmaz oluyor.. Şehir insanı opera bale eserlerine ilgisini full dolu salonlarda ayakta alkışlayarak gösteriyor.. Het Muziektheater'da sezon Temmuz'a dek haftada 3 gün opera, 3 gün bale olarak muhteşem eserlerle devam ediyor. Ve lütfen buraya dikkat; 30 yaşın altındaki gençler 'Opera Flirt' adı altında temsil öncesi sanatçı kulislerinde kokteyl ve tanışma içeren etkinliklerle operaya ısınıyor... Het Muziektheater için opera ve bale biletleri daha önceden internet üzerinden alınarak garantilenebiliyor.. Bu post Gezici Günlük tarafından Çok Gezenler Kulübü için hazırlanmış olup fotoğraflı orijinal metin Çok Gezenler Kulübü'nde ve Pegasus Magazine Mayıs 2013 sayısında yayınlanmıştır.


Kafamızı meşgul eden sıkıntıları, tedirginliklerimizi saymazsak yine haftasonuna kavuşmanın mutluluğu içindeyiz. Bu haftasonu "İstanbullu olmak" güzel!.. Çünkü şehirde seçmekte zorlanacağımız şahane etkinlikler var.. Sanat, tasarım, müzik, kitap, yeme içme, alışveriş... her ne ile ilgileniyorsak hepsine dair birden çok alternatifimiz var bu hafta. Kitap fuarı ikinci ve son haftasında.. Tasarım Bienali son sürat devam ediyor. Contemporary İstanbul uzaktan takip edebildiğimiz son derece yaratıcı sanatçıları bu etkinlik ile ayağımıza getiriyor. Restoran Haftası kapsamında birçok restoranda "tek lokmalık" lezzet patlamaları yaşanıyor. Salt Galata yeni sergiye başladı.. Karaköyde "el yapımı" temalı pazar Souq, Moda! da değiş-tokuş temalı Al Takke Ver Külah var!.. Benim için en zorlayıcı konserler kısmı olacak. Hem Babylon'da bir kez daha Plaid dinlemek istiyorum hem de Borusan Müzik Evi ve Kod Müzik'in Nova Muzak Serisi Jesu Philippe Petit konserini kaçırmak istemiyorum.. 2011'den beri yapılan Nova Muzak Serisi 2014-2015 sezonunu bu nefis konser ile açıyor ve Jesu çok ender olarak canlı çalıyor!.. Ooof, çok seçenek hem güzel hem zor.. Ama kesinlikle evde geçirilecek bir haftasonu değil.. En az üç etkinlik ve bol bol kahve ile nefis bir haftasonu diliyorum herkese..


Sağa bakınca Kız Kulesi'ne dek uzayan bir boğaz manzarası; sola bakınca Boğaziçi Köprüsü ve Ortaköy Camii. Nereden bakarsan bak bu bir İstanbul kartpostalı. İstanbul'un en iddialı manzaralarından birine sahip Feriye Sarayı'nın birkaç gün önce birkaç arkadaş ile birlikte yenilenen yüzü ve yenilenen menüsünü denedik. Hepimizin başına gelmiştir; bazen bir yere gidersin, manzara on numaradır, dekor on numara.. ama servis ve lezzete gelince ne yazık ki üzer.. Bu kez hiçbir yönden üzmeyen bir lokanta ile karşılaşıp çok keyifli bir akşam geçirince sizlerle de paylaşmak istedim.. Ben öyle gurme falan değilim; hiçbir lokanta ile ilgili boyumu aşan laflar etmek istemem. Ama Feriye ile ilgili şunu açıklıkla söyleyebilirim ki bu kadar iddialı bir mekana yakışır, üzmeyen, hayal kırıklığına uğratmayan, bu keyfi destekleyen bir mönüsü var. Mekan yeni dekorasyonu ile adeta deniz ve manzara ile bütünleşmiş. Menüde de eski menünün vazgeçilmezi klasiklerden birkaçı bırakılmış ama üzerine dünya mutfağından çok ilginç alternatifler eklenmiş. Bir sushi delisi olarak menüde sushi görmek, üstelik lezzetinden de memnun kalmak beni sevindirdi.. Bunun dışında da en aklımda kalan tatlar Somon Tartare ve Izgara Enginar oldu.. Bu keyifli ortamı blogda paylaşsam ne güzel olur diye düşünürken bu güzel akşamdan iki gün sonra Bosphorus Cup partisi burada yapılıp, bu kez parti davetlisi olarak Feriye Palas'a tekrar gelince sizlere kesinlikle anlatmam gerektiğinden de emin oldum. Çünkü bu kez parti ortamında mekanın apayrı bir tadı vardı. Ve elbette bu kez de parti için sunulan ikramlar ve açıkbüfe ile mutfağın başarısı tescillenmiş oldu.. Sanırım bu kadar güzel bir manzara mekanın diğer özellikleri ile buluşunca bu yaz davetler, partiler, düğünler, romantik yemekler, dost buluşmaları gibi her koşulda sık sık adını duyacağımız mekanlardan biri olacak. Ve anlaşılan çift olarak bizim de "Bu akşam güzel bir yerde yiyelim ama acaba nereye gidelim?" sorumuza yaz boyu yanıt olacak. Son olarak elbette en güzel İstanbul manzaralarından bir kare yine Feriye Palas'tan..


Yeni yıl yeni kararlar ve hedeflerle gelir ya hep işte ben de bu yıla iddialı bir giriş yapmak istedim ve 2016 için kendime güzel bir hedef koydum: Bu yıl İtalyanca öğ-re-ni-yo-rum!.. Seyahatlerime bakıyorum; en çok İtalya'ya gidip geliyorum.. Bu ülkeye gitmekten, yeni seyahat planı yapmaktan hiç bıkmıyorum. Anılarım arasında hep onların kuş cıvıltısı ya da neşeli bir şarkı gibi gelen ve bitmek bilmeyen konuşmalarından kesitler de var. Ben de bu şarkıya katılmak istiyorum.. hem de uzun zamandır! Aslında 2 yıl kadar önce kendime bir "Kolay İtalyanca Konuşma Kılavuzu" almış ve buradan birkaç basit şeyi öğrenmiştim. Bana seyahatte gerekebilecek sayılar, kahve siparişi, ve bir turiste lazım olabilecek diğer basit kelimeler.. Hiçbir şey bilmemektense bu bilgi, öğrendiğim 200-250 kelime bile epey işimi gördü İtalya'da. Ama bilmiş bir şekilde verdiğim İtalyanca kahve siparişim karşı taraftan gelen basit bir soru karşısında çuvallayıp yerini -hani o dili dışarda emoji var ya..- işte ona bıraktı!.. Özellikle 2014 sonbaharında yaptığımız Kuzey İtalya gezisinin duraklarından olan küçük şehirlerde iyice yetersiz kaldı. Keşke Ferrara'da o küçük pizzacıda belki de ilk kez o dükkanda turist gören insanların konuşma çabalarına karşılık verebilseydim.. ya da köy kahvesini andıran meydandaki amcalara meraklarını giderecek birkaç cümle kurabilseydim.. O anılar böyle de güzel ama konuşabilsem eminim daha da güzel olurlardı.. Giderek daha da iyi anladım ki bu lisanı da bu ülke kadar seviyor ve öğrenmek istiyorum. Benim gibi başkaları da var, biliyorum.. İnstagram'da bu kursa gitmeye karar verdiğimi paylaştığımda birçok olumlu yorum, tavsiye ve soru geldi.. İşte bu yazıyı hem o sorulara toplu cevap olabilsin hem de İtalyanca öğrenmek aklının bir köşesinde olup da cesaret edemeyenlere ilham versin diye yazmak istedim.. Yılın son günlerinde aniden aldığım kararı hemen gerçekleştirmek için hızlı bir araştırma yapıp gidebileceğim kursları masaya yatırdım. Tüm araştırmalar, tanıdıklarımın tecrübe ve tavsiyeleri sonucu farkettim ki aslında İstanbul'da İtalyanca'yı iki farklı sistemde "iyi" öğreten iki ayrı iyi kurs var. Amacım İtalyanca kitap yazmak, ya da akademik kariyer değil; sadece bu ülkeye ziyaretlerimde söyleneni anlamak ve derdimi anlatabilmek gibi bir amacım var. Bunun için de ağır bir gramer yerine en kısa yoldan beni konuşma eylemine geçirecek bir sistem seçmeliyim diye düşündüm. Kendi ihtiyaçlarım doğrultusunda Firenze Eğitim'i seçtim. - Bir kere uzmanlık alanı İtalyanca olan bir kurs seçmek bence önemli. Aynı çatı altında her lisan grubundan tek bir öğretmen bulundurarak dil öğreten kurumlar da var mesela.. benim için bu durum pek güven telkin etmiyor. Firenze'de sadece İtalyanca ve aynı dil grubundan olan İspanyolca dil eğitimi veriliyor. Hem de 1995'ten beri. - Öğretmenin "gerçek öğretmen" olması önemli kriterlerden. Bakanlık onaylı, sertifikalı öğretmen ne yazık ki çok fazla yok. Araştırmalarım bana gösterdi ki bu kursun öğretmenleri Milli Eğitim bir sınav yapacağı zaman bile görevli olarak gidebilen gerçek sertifikalı öğretmenler.. Hepsinin İtalyan ve İspanyol öğretmenler olup kendi anadillerini öğrettiklerini de unutmayalım tabi! - "Kur" sistemi de önemli. Her kurs dil eğitimini kendine göre kuralara bölerken kursları birbiri ile kıyaslamak da zorlaşıyor. Firenze'nin uluslararası standartlara uygun, Avrupa Dil Seviyeleri sistemine göre ayarlamış kurları. Bu da demek oluyor ki; Bir kur dört ay ve ben 1. kurun sonunda basit cümleler kurup basit konuşmaları anlama seviyesinde olacağım. Bir turist olarak gittiğimde ihtiyaçlarımı karşılayacak konuşmaları yapabileceğim. Eğer devam edersem 2. kur sonunda iki zamanlı daha karmaşık cümleler kurup anlama seviyemi daha da ileri götüreceğim.. 3. kur döneminin dört ayında ise daha çok konuşma ağırlıklı dersler ile rahatlıkla "İtalyanca biliyorum" deme seviyesine erişeceğim.. Ve son olarak 4. kur da tamamlamaya karar verirsem bu seviyede de daha çok ihtiyaçlarıma yönelik branşlaşmış iyi bir İtalyanca seviyesine taşıyacağım öğrendiğim dili. Bu şekilde anlatılınca bu sistemi seçmemdeki en önemli kriter de ortaya çıkmış oluyor aslında. Çünkü diğer sistemde bu lisanı tamamen öğrendim diyebilmek için 5-6 yıla ihtiyacım varken ben yaz tatili de dahil 1 yılın sonunda konuşuyor, 2 yılın sonunda İtalyanca biliyor olacağım!.. - Sistemin esnekliği de bir diğer önemli kriter. Diyelim ki iş ve yaşam düzenimin akışında ders kaçırdım ya da bir konuyu iyi anlayamadım; o zaman "telafi dersleri" var. Mesala ben hiç vakit kaybetmeden kursa başlamak istediğim için yeni sınıfın açılmasını beklemeden birkaç hafta önce başlamış olan bir sınıfa dahil oldum ve sınıfın seviyesine gelebilmek için daha baştan bu telafi dersini aldım. Dilediğin zaman özel ders havasında geçen birebir telafi dersi alabiliyor olmak bence büyük avantaj. Bunun dışında sınıfa gitmeden skype üzerinden de ders alabiliyormuşum ama onu henüz denemedim. Ayrıca ben zaten o kadar zevkle, uça uça gidiyorum ki bu seçeneği kullanacağımı pek sanmıyorum.. - Tecrübe ve tavsiyeler önemli. Hatırı sayılır miktarda tanıdığım, bu kursun İtalyanca ya da İspanyolca öğrencisi olmuş, hepsi de başarıya ulaşmış. Bilinen, tercih edilen bir kursta olmak da bana ayrı bir güven ve "bu işi başarabilirim" duygusu veriyor tabi. - Bu arada işin bir güzel tarafı da burada belli bir seviyeye geldikten sonra İtalyanca dil eğitimime yurt dışında da devam edebilme seçeneği. Belki bu eğitimin üzerine birkaç hafta da İtalya'da eğitim alsam bülbül olurum, kim bilir!.. Elbette her kurs programındaki gibi farklı gün ve saat seçenekleri, hızlandırılmış program, bireysel ders gibi seçenekler var. Ayrıca kendi grubunu oluşturacak olanlar için mini kapalı grup dersleri var. Sadece mevcut İtalyancasını geliştirmek isteyenler için konuşma grupları var.. Genel dil dersi programına ek olarak moda, sinema, müzik, sanat tarihi, Erasmus, seyahat, KPDS gibi birçok farklı konuya yönelik ilave programlar var. İtalyan ve İspanyol üniversitelerine hazırlık niteliğinde dersler var.. Genel programda 4 haftalık ders ücreti 362TL. Telafi dersleri 25TL.; ek dersler de özellik ve süresine göre 55TL'den başlıyor.. Derslerde sistemin kendi özgün ders kitabı, dinleme/alıştırma kopyaları ile destekleniyor. Aralarda İtalyan tipi "mini cafe bankomuz"dan kahve içip İtalyanca şarkılar dinliyoruz!. Bu arada dil eğitimi dışında bahsetmek istediğim bir konu daha var. Bana en çok gelen sorular arasında henüz eğitim hayatını tamamlamamış çok genç arkadaşlarımın yurtdışında eğitime yönelik tavsiye istekleri de oluyor. Ben yurtdışında okumadım ve bu konuda gelen sorulara şimdiye dek çok ayrıntılı cevaplar veremedim ama öğrendim ki, şu an kursa başladığım Firenze Eğitim, yurtdışında eğitim konusunda 20 yılı aşkın bir tecrübeye sahip öncü eğitim kurumlarından biriymiş. Birçok öğrenci yurtdışında okumak için danışmanlık ve diğer hizmetleri buradan alıyormuş. Kurs süresince gidip gelirken kurs yetkililerinden bu konuda ayrıntılı bilgiler edinip, bunları da yurtdışında üniversite düzeyinde ya da farklı eğitim almayı planlayanlar için ayrı bir yazıda paylaşmaya söz veriyorum. Şimdi yazımı sonlandırırken kendi kendime her gün en az yarım saat İtalyanca çalışmanın önemini hatırlatıyor -hatta hatırlatmakla da kalmayıp- ders çalışmaya gidiyorum. O lisan bu yıl öğrenilecek!.. Teşekkür ederim. Umarım birazcık İtalyanca öğrenince İtalya seyahatlerim daha güzel olacak ve daha çok şey paylaşabileceğim :) Sevgiler.. Ah, bilmez miyim; hatta kitabın bir de Julia Roberts'ın oynadığı film versiyonu çekilmişti ve sırf İtalya'da geçen bölümlerinin 20 kere izlemiş olabilirim!. Çok ilham vericiydi.. biraz etkilenmiş olabilirim!. Sevgiler!.


Budapeşte'nin hareketli gece hayatını ve avlu içlerindeki Ruin-Bar'larını keşfedin.. En meşhuru Szimpla Kert.. Parlamento Binası ile poz verin!. Budapeşte siluetinin ayrılmaz parçası, görkemli Parlamento Binası ile birlikte bir fotoğrafınız olsun!. Sadece Macaristan'da üretilen dünyaca ünlü "tokaji" şaraplarından alın.. - Merhaba: Szia... - Teşekkürler: Köszönöm - Nasılsınız: Hagy Vagy - İyi: Jo estet


Dün Boomads davetlisi olarak 3. Bumerang Ödülleri kapsamında düzenlenen etkinlikte, İyi İçerik Atölyesi'ndeydim. Geleceğin etkin medya alanı blogların daha kaliteli içerik üretebilmesine katkıda bulunmak esas alınarak Blogların Geleceği, Yeni Sosyal Medya Düzeni, Dijital Medyada İçerik Pazarlaması, Sosyal Medyada Kişisel Marka Yönetimi, Bloglar Aracılığı ile Kriz İletişimi gibi birçok başlığın ele alındığı uzun ve yoğun bir program vardı.. Uzun saatler boyu kurulan binlerce cümle içinden aklımda kalan birkaç cümle var paylaşmak istediğim.. Bülent Mumay/ Blogları takip ediyoruz. Kimi bloglarda yazarları tarafından birçok gazeteciden iyi içerik üretiliyor. Emre İskeçeli / Bloglarda özenle üretilen içerikler bir 'tweet' muamelesi görüp çok hızlı tüketiliyor. Tablet bilgisayarlardan takip edilenler içerikler kısmen daha yavaş tüketiliyor ama akıllı telefonlardan takip edilen herşey hızlı tüketiliyor. Ceyhun Yılmaz / Bilgiyi ilk söyleyen olmak hevesi yalan yanlış haberlere neden oluyor. Bloglar "Ronin" gibi.. Efendisi olmayan samuraylar!.. İnsanoğlu kendinden sonra gelişen teknolojiye mesafeli duruyor. Taklit ve kopya içerik ile ilgili bir hatırlatma: Yayınlanmış içerik halka malolmuştur. Yani "kaynak göstererek" kullanılabilir. Ayşe Arman / İlk başladığım yıllarda beni teşhirci olmakla suçladılar. Bugün gelinen noktada hepimiz teşhirciyiz!. Herkes hayatını paylaşıp kendini sergiliyor. Kötü şeyler değil enerji veren mesajlar yazmaya çalışıyorum. Twitterda 400 bin, instagram'da 50 bin takipçimle kişisel medya organımda kendimi 'borazan' gibi hissediyorum. Deniz Berdan / Her gelen ürünü bloga koymak samimiyetsizlik gibi geliyor.. Kişisel deneyimleri paylaşmak gerektiğini düşünüyorum. Bugün Londra'da ürünlerimizin satılması blogun başarısı ve Paris'ten teklif gelmesinin nedeni sosyal medyadaki paylaşımlarımız.. Artık çok fazla blog yazamıyorum. instagram önemli. Twitter'da ise birşey yazınca birkaç saat zaman ayırıp geri dönüşlere cevap vermek gerektiği için vakit bulamıyor ve tweet atmaktan kaçınıyorum. Ömür Özdemir / Adınızı Google'a yazınca alt alta çıkan sonuçlar sizin sosyal medyadaki karneniz!.. Arda Erdik / Başlangıçta daha özgür yazıyordum ama takipçi sayım arttıkça kendimi özgürleştirmek yerine otosansür başladı. Tutarlılık önemli.. Tavrı, aynı söylemi korumak önemli.. 364 gün komik olan bir twitter karakterinin yılda bir gün ciddiyete bürünmesi doğru gelmiyor.. İş başvurularında CV'den çok kişinin google sonuçları ve sosyal medya paylaşımlarına bakıyorum. Ben blog yazmaya 'sadece ve sadece paylaşmak' üzere başladım. Beklentisiz, elimden gelen en iyi ve en samimi şekilde paylaşmaya çalıştım herşeyi.. Ve bugün artık biliyorum ki emek verilerek, sevgiyle, özenle ve samimiyetle yapılan herşey zaten yerini, değerini buluyor. Daha çok "tık" almak için blog yazılmaz.. Sen kendin ol, elinden gelenin en iyisini yap yeter ki.. Başarı seni zaten buluyor..


Ne zamandır uğramak istediğim kahve dükkanını bahane ederek gittik Burgazada'ya. Diğer adalardan farklı Burgazada.. sakin. Bir tatil gününde tıklım tıklım vapuru dolduran insanlara rağmen az uğranan, az bilinen.. Kahveci aslında uzun zamandır orada ama o da ada gibi az biliniyor. Gidip kahvesini tadalım diye atladık ada vapuruna ama yanlış gün seçmişiz!. Yerinde bulamadık.. Kahve dükkanının kapısında fotoğraf çekip, not bıraktıktan sonra vurduk kendimizi adanın sakin, çiçekli, kozalaklı, kedili, kargalı sokaklarına.. Vapurla gidilir.. Kabataş'tan Kadıköy'den, Bostancı'dan.. Kabataş'tan yaklaşık 1 saat; Kınalı'dan sonraki durak.. Ada Meydanı her ada gibi. Kıyı boyu lokantalar, çay bahçesi, dondurmacı, pastane.. bir arka sokakta manav, kasap, fırın, börekçi, köfteci, kiralık bisikletçi.. Elbette ada dedin mi bisiklete binilir. Müze gezilir. Saik Faik Abasıyanık Müzesi; güzel bir köşk. Günlerden Pazartesi ya da Salı değilse eğer, bu müze gezilir. Yürüyüş yapılır. Ada çok büyük değil. Akşamüstü serinliğinde tam tur atılır etrafında. Kalpazankaya'ya gidilir, Cennet yolundan İstanbul'a bakarak yürünür, ara sokaklarına köşklerden köşk beğenilir. Rakı balık yapılır. Birine sorsanız diyecek ki Kalpazankaya'da batır güneşi yemekle.. ya da diyecek ki ille de sahildeki Barba Yani. Ben başka bir şey söylüyorum: Şu Vedat Milör büyük adam!. Kaç yıl önce izlemiştim Burgazada'daki Fincan kritiğini. O gün yazmıştım aklıma tüm o mezeleri. Gelirken vapurda tekrar kontrol ettim, evet; Fincan Cafe Restoran. Sahildeki balıkçıların arasına sıkışmış, mavi masalı küçük yer. Daha adaya iner inmez yaptıdık rezervasyonumuzu akşamüstü için kıyak bir masaya. Saat 5 gibi de kurulduk. Çok sayıda meze var; tek tek saymak zor. Ama balığı az, mezesi bol bir program yaptık kendimize, çeşit çeşit söyledik ortaya. Somon Marine, Soyalı Uskumru, pancarlı bulgurlu meze, patlıcanlı cevizli köz biber dolma, karışık ot tabağı en sevdiklerim. Ot tabağı öyle ki ikinciyi bile sipariş ettik!. Mezeler mekan sahibi Canan Hanım'a emanet, siparişleri de eşi alıyor zaten. Bir meze mutfağına kadın eli değdi mi tamam zaten, korkmayın. Neyse.. ne diyordum?.. yemek burada yenir diyordum; güneş bu masada batırılır.. Son vapur ile şehre dönülür.. Ada daha yolda özlenir..


Her ne kadar yaz günlerinde Büyükada'yı kalabalığından dolayı sevmesem de gitmek istediğimiz adresler birikince bu Cumartesi'yi orada geçirmeye karar verdik. İyi ki de gitmişiz.. Nefis keşifler ve harika sohbetler ile taçlanan şahane bir gün geçirdik. Burada iyice dinlenip ferahladıktan sonra adaya gelmemizde etkili sebep olan bir atölyeyi ziyaret etmek üzere adanın daha iç sokaklarına doğru yola koyulduk.. Yol boyu nefis çiçeklere bürünmüş bahçeler ve köşkler tüm kalabalığına rağmen adanın ne kadar zarif bir yüzü de olduğunu bize bir kez daha gösterdi. Tesadüfen işlerinden birkaçına rastlayıp iz sürerek ulaştığım atölye, Fikret Parlak'a ait. Kendisi kurumsal hayatı bırakıp aldığı derslerle çini yapmaya başlayan; geleneksel İznik çinisini kendi modern dokunuşları ile yeniden yorumlayan yeni bir sanatçı. Adadaki son planımız güzel bir yemek yemeğe dair.. Neredeyse bir yıl önce aldığım bir tavsiyeyi sonunda değerlendirmek üzere Prinkipo Meyhanesi'ne gittik. Normalde bizim gittiğimiz saatte servisi yok ama biz özel bir tavsiye ile gelince küçük bir torpil aldık ve tüm mekanı kapatmışcasına en beğendiğimiz gölge masaya kurulup denize karşı nefis bir öğle rakısı keyfi yaptık!. Aslında Prinkipo Meyhanesi meraklısının, müdaviminin yıllardır bildiği çok eski ve özel bir mekan. Hatta sanırım biraz "müdavimine saklı, kendilerine özel" bir tavrı var.. Sahibi namıdiğer "Fıstık Ahmet", yıllardır İstanbul'un birçok mekanında işletmecilik yaptıktan sonra son olarak burayı açmış. Burası hem o hem de dostları için artık bir meyhane/bir işletmeden daha başka bir yer; bunu orada biraz vakit geçirince hemen anlıyorsunuz. Ne mutlu ki aynı zamanda yeme içme ve şehir kültürüne dair birçok kitabın da yazarı olan Ahmet Bey ile biraz sohbet etme, İstanbul, ada kültürü, mutfak, sofra üzerine deneyimlerinden faydalanma şansına sahip olduk.. Sohbet akarken masa mezeler ile çoktan donatılmış biz ufaktan tatmaya başlamıştık bile.. Burada tattığımız tüm mezeler incelikli ve çok lezzetliydi ama inanın burada geçirdiğim saatlerden asıl aklımda kalanlar bambaşka şeyler.. Biz oradayken akşamüstü ilk müdavim "doktor bey" geldi mesela. Kendisi her haftasonu gelir, masada değil barda -ama barmenin yerinde- otururmuş!.. Pek rahatsız etmemeye özen göstererek ara ara gözlemleyip, o bankonun arkasındaki keyfine, yıllar içinde edindiği bu alışkanlığa hayran kaldım.. Bir başka müdavimin/onlarca yıllık dostun yaptığı Atatürk resmini sevdim mesela.. "Fıstık Ahmet" güzel sohbetinden sonra bana bir de son yazdığı kitabı Prinkipo Mezeleri'ni imzalayarak hediye edince çok mutlu oldum. Kitap gerçekten inanılmaz güzel; içinde sadece meze tarifleri değil, sofra ve yeme içme kültürüne dair de harika anekdotlar var; bugünlerde hep elimin altında ve açıp açıp okuyorum.. Bir de Nino var tabi!. Nino Varon. Bu ismi eski Hafif Batı Müziği zamanlarından, Nilüfer, Tanju Okan, Ajda Pekkan şarkılarından hayal meyal biliyorum. Aslında, şöyle bir hafızamızı yoklasak sözlerini onun yazdığı öyle çok şarkı var ki anılarımızda.. bunu sohbet ederken farkediyorum.. Burada kendisi ile tanışmak, aynı masada oturmak ne büyük bir keyif!. Bazı insanlar "yaşsız"dır. Nino da onlardan biri.. Onu dinlemek, onunla gülmek gerçekten büyük keyif!.. Telefonuma dijital bir resim yaptı.. Yelkenli.. Hep saklayacağım.. Böylece bir ada gününün daha sonuna geldik. Dönüşte çarşı içindeki Asa fırınından ayçekirdekli galeta alıp motorda yiye yiye döndük!. O gün ada ne güzeldi.. Yine gitmeli!..


Kurfürstendamm / Nam-ı değer Ku'damm. Kilometrelerce uzunlukta alışveriş caddesinde lüks kategorisindekiler de dahil aranan tüm markaların mağazası cadde boyunca yan yana.. Yaz aylarında kafelerin caddeye yayılan masaları ve yoğun kalabalıklar ile Paris bulvarlarını anımsatan cadde, alışveriş odaklı lüks bir şehir turu planlayanlar için aynı zamanda konaklama için de tercih nedeni. Caddeyi kesen sokaklardan, Bleibtreustrasse, Fasanenstrasse ve Kantstrasse de alışveriş rotasına eklenmeli. Under den Linden/ Ihlamurlar Altında anlamına gelen bu isimle adlandırılan bulvar yaz aylarında gerçekten de mis gibi ıhlamur kokusuyla insanın başını döndürüyor. Brandenburg Kapısından Alexanderplatz'a dek uygun hava koşullarında boydan boya yürünmesi şiddetle önerilir. Zira yol boyu, müzeler, opera binası, üniversite, kafeler, otomobil mağazaları.. vs. ilgi çekici birçok mimari ve turistik detaya sahip bir Berlin olmazsa olmazı. Yürümek istemeyenler 100 ve 200 no. lu otobüsleri joker olarak kullanabilir. Dresdener Strasse / Kokteyl bar Würgeengel için yolumuzun düştüğü sokak anlıyoruz ki diğer mekanları, galerileri ve küçük dükkanları ile gündüz de ziyaret etmeğe değer. Sokağın köşesindeki bakkaldan bozma lokanta Der Milchladen hem lezzetli tabakları hem de tercih eden kitle bakımından müdavimlik kategorisinden gönlümün sahibi. Alexanderplatz / Berlin'in Taksim Meydanı'na Alexanderplatz denir. Ulaşım, alışveriş, hediyelik, kule, yemek,.. herşey var burada. Sonra tramvaya atlayıp doğru Hakescher Markt'a.. İç içe avlılardan oluşan Hakescher Höfe ve cıvıl cıvıl kafeleri ile meydan turistlerin gözdesi. Nikolaiviertel / Hemen Alexanderplatz'ın yanıbaşında şehrin içinde adeta minik bir köy. Eski binaları, Alman mutfağının sunulduğu küçük biraevleri "kneipe"leri ile modern Berlin'den bir anda eski zamanlar geçmek için zaman makinesi. Bitmek bilmeyen Berlin inşaatlarından, metropol havasından sıkılanlar ve "şirin yer" sevenler için joker. Friedrichstrasse/ Ku'damm'ın alternatifi, bir başka uzun alışveriş caddesi. Bu kez Mitte'yi dikine kesiyor boydan boya.. Galeries Lafayette başta olmak üzere birçok mağaza, Checkpoint Charlie ve gösteri merkezi Friedrichstadtpalast caddenin favorileri olsa da benim kişisel favorim Dussmann mağazası. DR mağazasının Alman versiyonuna denk gelen kitap-müzik mağazası Dussmann, çok geç saatlere dek açık oluşuyla adeta bir gönülçelen!.. Rosenthaler Platz/ Şehrin küçük ama pek hareketli meydanı Rosenthaler Platz civar sokaklardaki küçük dükkanlar, kafeler ve ilginç adreslere açılan bir kapı gibi. Köşesindeki dönercinin bol malzemeli, bol soslu döneri Berlin'de en sevdiklerimden. Hazır bu civardayken üzerinde yürünmesi gereken diğer sokakları Gipstrasse, Auguststrasse, Kleine-Hamburger Strasse, Rosenthaler Strasse ve Torstrasse olarak sıralamak isterim. Simon-Dach-Strasse/ Uzun cadde boyu genç kalabalıkların doldurduğu küçük barlar, sayısız kafe ve lokanta var. Çevre sokaklara da göz atmalı, bir müddet de Boxhagener Platz'da takılmalı; iç avlulardaki özel partilere dahil olmanın bir yolunu bulmalı.. Oranienstrasse/ Kozmopolit Kreuzberg'in en renkli caddelerinden biri. Kebapçı, dönerci, kuruyemişci, tasarım dükkanı, seramik atölyesi, popüler kafe, Türk bakkalı, sıradışı kitap dükkanı, konsept mağaza, bir kalabalık kafe daha, araya bir bar, ikinci el butik,.. hepsi birden aynı cadde üzerinde sıralanarak burayı Berlin'in yürümesi en zevkli yerlerinden birine dönüştürüyor. Mühlenstrasse / Şehrin en popüler sembollerinden açıkhava graffiti müzesi East Side Gallery'nin bulunduğu cadde her Berlin yolcusunun muhakak listesinde. En meşhur graffitiler ile fotoğraf çektirmek adetten.. Neukölln'de / Küçük müdavim mekanlarının dizildiği Weserstrasse, kahve, yemek ve dükkanlar için Pannierstrasse ve Elbestrasse haritada işaretlenecekler listesinde. P. berg'de/ Prenzlauerberg'in arşınlanacak sokakları Alte Schönhauser Strasse, Kastanienallee, Danzigerstrasse, Prenzlauer Allee, Schönhauser Allee, Oderbergerstrasse ve Kollwitzplatz.. Walther-Schreiber-Platz / Bu meydan herkese lazım olmaz ama alışveriş krizi tutup kendini Primark'a atmak isteyenlere ilaç olur! Potsdamer Platz / Sony Center Burada. Arkaden AVM burada. Büyük zincir restoranlar burada.


Cenova Brindisi tren istasyonundan aldığımız 2.70 'lik bilet ve 30 dakika içinde deniz kıyısından manzaralı tren yolculuğu ile varıyoruz Camogli'ye.. Bindiğimiz tren Regional, final durağı da La Spezia Centrale.. Daha Camogli istasyonunda trenden iner inmez sevimli bir yere geldiğimizi hissediyoruz!. Cenava'dan buraya gelen pek çok günübirlikçinin peşinden yürüyüp uygun gördüğümüz bir merdivenli aradan içeri dalarak bir an önce kalabalıktan kopuyoruz. Camoglinin sokakları dar, merdivenli ve güneşli.. Binalar, merdivenler o kadar fotografik ki insan seyretmelere doyamıyor. Ama küçücük bir yer işte, yarım saatte çevrede tam tur atmak mümkün!. Kıyıya inince yan yana sıraya dizilmiş birçok plaj tesisi var. Renkli plaj şemsiyeleri, çakıl plajlar ve cam gibi bir deniz. Denize doğru bakınca görünen manzara bu.. Denize sırtını dönünce görünen de ayrı güzel; rengarenk şemsiyeli, çamaşırlı, cıvıl cıvıl binalar. Üstelik koyun en sonunda da tüm Camogli fotoğraflarında görünen ikonik kilise.. Yolda durup solun deniz, sağın binalar, karşına da kilisey, i aldın mı işte sana Camogli'den Kartpostal!.. Yol boyu her tatil beldesinin vazgeçilmezi küçük dükkanlar, lokanta ve kafeler var. En çok gözüme takılan Focaccia satan "focacceria"lar. Liguria bölgesinin vazgeçilmezi focaccia ekmekleri üzerinde farklı malzemeli versiyonları ile bu küçük beldede her yanı sarmış; fırınlardan nefis kokular geliyor. Çevrede hem şık ve pahalı hem de samimi ve ekonomik seçenekler sunan güzel lokantalar da var. Ancak biz buradaki vaktimizi manzaralı deniz sefasına ayırmak niyetinde olduğumuzdan önce kıyı boyundaki kafelerden birinde birer kahve içip kendimizi şemsiye renklerinin en çok beğendiğimiz plaj tesisisne atıyoruz!. Uzanmalı değil, oyurmalı şezlong ve şemsiye için iki kişi 15 ödeyip kabinde mayoları giydiğimiz gibi suyun içindeyiz. Bu güne dek çek güzel yerlerde yüzdüm, çok yeri sevdim ama burada yüzdüğüm andan başka türlü bir keyif aldım.. Su mavi, etraf rengarenk, ileride o bahsettiğim kilise.. Aşırı derecede keyifli.. Bu arada kiliseye daha yakın, koy'un tam artasında halka açık, tesis olmayan plaj da var ama orası hem kalabalık hem de günü rahat geçirmek için ihtiyacımız olan konfora sahip değil.. Ama eğer Camogli'de kalıyor olsaydık oradan da gerekli teçhizat ile pekala denize girilebilirdi.. Bir de bu koy'un ötesinde daha çok yazlık evleri olanların sahiplendiği küçük koylar var ki onları da beğendik ama günübirlik bir ziyaret için pek uygun değildiler.. Plajda çok güzel birkaç saat geçirip acıkınca da aynı tesisin üst kattaki lokantasına çıkıyoruz. Sıcak bir günde iki soğuk bira biraz kalamar kızartma ve patates yetiyor da artıyor.. Ne focaccialarda, ne taze makarna yiyebileceğimiz Pasta Fresca Fiorella ne de manzaralı şık bir yemek yiyebileceğimiz Ostaia da ı Sigu da aklımız kalmıyor.. Ancak gün batımına kadar kalabilseydik yokuşu tırmanıp manzaralı birer kokteyl içeceğimiz Bar dai Muagetti'ye gidememek dahası Portofino'ya doğru yola koyulmak üzere Canım Camogli'den bu kadar çabuk ayrılmak yüreğimizi burkuyor.. Camogli ile ilgili hala aklıma geldikçe beni ısıtan bir güneş var içimde.. buzdolabımızın üzerinde de o gün o plajdan "bundan magnet yaparım diye cebime attığım çakıltaşı.. Bir gün tekrar birkaç günlük bir yaz kaçamağı için geri dönebilmek ümidi ile..


Biz de hemen fırsat yaratıyor, alışveriş sırasındaki ilk açlık krizinde Cantinery'yi test ediyoruz. Onaylıyor muyuz? Bakacağız!.. Mekanın samimi bir havası ve yüksek bir enerjisi var; sevdim.. Açık mutfaklı mekanlar her zaman en sevdiklerim; çok daha dinamik.. Uzun bar ve bol içki çeşidi "akşam kokteyle bekleriz" diyor sanki.. Yemek menüsü çok detaylı değil ama her damak tadına göre bir seçenek eklenmiş. İstakoz burger de var, pizza da.. Köfte de var balık da.. Bir Cantinery Burger bir de Balık Schnitzel söyleyip içecekleri de siparişe ekliyoruz. Personel sayısı biraz fazla mı? Belki akşam yoğunluğunda ihtiyaç oluyordur, kimbilir.. Ama önlükleri çok şık. Zeynep Tosun'dan.. Yemeklerimiz "azıcık"uzun bir aradan sonra geliyor, sunumları gayet şık.. Balık Schnitzel oldukça başarılı; kıtırlığı, yanındaki patates salatasının tadı yerinde. Burger ise onun yanında biraz zayıf kalıyor.. Yalnız porsiyonlar biraz küçük mü, bana mı öyle geliyor? Genelde tabağının tamamını bitiremeyen ben bile porsiyon küçük diyorsam o porsiyon küçüktür!.. Buna çok takılmıyoruz ama.. Yemeğimizi bitirirken az sonra Eataly'de yenecek tatlının hayali var kafada.. gülüşüyoruz.. Sonuç olarak Cantinery, Zorlu Center'in açık alandaki mekanlarını şimdiden eskitip yenilik arayan müdavimlerine hayırlı uğurlu olsun.. Ben bu anlamda direkt "hedef kitle" değilim.. Bir sefer de denk gelirse kokteyllerini denemek isterim..


Amalfi Kıyılarına kadar gelmişken Capri'yi görmeden olmaz dedik, bir günümüzü Capri'ye ayırdık ve tekneye atladık!.. Capri Adası'na Napoli'nin merkezinden kalkan tekneler ile direkt ulaşmak mümkün.. Napoli Porta di Massa'dan kalkan feribotlarla ortalama 1 saatte ulaşabilirsiniz.. Detaylı bilgiyi ve bileti Caremar şirketinden alabilirsiniz. Biz bölge olarak Amalfi Kıyıları'nda olduğumuz için buradan ulaşıyoruz.. Capri'ye Positano'dan, Sorrento'dan, Amalfi'den ve Minori'den direkt ulaşım var. Özellikle Alicost tekneleri Amalfi'den Capri'ye gidiş dönüş günlük turlar düzenliyor. Sabah ilk tekne ile gidip akşam da son tekne ile dönerseniz orada geçirecek epey zaman oluyor. Tekne turlarına bir gün önceden rezervasyon yaptırmakta fayda var; talep yoğun.. Bizim tercih ettiğimiz Capri De Luxe ise direkt Minori'den kalkıyor. Bilet ücreti gidiş dönüş 35 +1,5 Capri liman vergisi şeklinde. Alicost'tan bir farkı giderken mini Capri turunun da dahil olması. Önce adanın diğer tarafına gidip birkaç Grotta (mağara önünden geçiyor, sonra Capri'nin bilinen en önemli sembolleri Faraglioni'leri gösteriyor ve hatta tekne içinden geçiyor!. Sonra Marina Piccola'yı da gösterip asıl varış noktası Capri Marina Grande'de sizi indiriyor. Bu tekneye Amalfi'den de dahil olabiliyorsunuz ki, biz dönüşte Amalfi duarğında inip akşamı orada geçirdik.. Capri büyük bir ada ve asıl yerleşim alanları tepelerde. Bu sebeple merkezdeki Piazzetta'ya ulaşmak için funiküler'e binmek gerekiyor. Teknelerden indiğiniz yerden sağa doğru yöneldiğinizde ileride Funiküleri göreceksiniz. Burası daima çok kalabalık. Ancak binme telaşına düşmeden önce funikülerin karşı çaprazındaki gişeden bilet almak gerekli. Tek yön füniküler bileti 1.80 . 10 dakika içinde tepeye ulaşıyorsunuz. Capri'nin öne çıkan görülecek yerleri füniküler ile varılan Capri-Citta Vecchia, daha çok yerleşim alanı olan Anacapri, suyun içindeki dramatik kayalıklar Faraglioni, en güzel manzarayı sunan ve telesiyej ile çıkılan Monte Solaro, ışık yansımaları ile suyu masmavi görünenen Grotta Azzurra, plajların da olduğu Marina Piccola ve Grande.. Grotta Azzurro'ya giden ve yaklaşık 2 saat süren tekne turları var ama biz kısıtlı vaktimizi buna harcamadık. Engin Capri manzarası için de Via Caposcuro'daki telesiyej ile Monte Solaro'ya 12 'ya çıkılıyor. Via Tragara sizi güzel, masmavi manzaralar eşliğinde Faraglioni manzarasına ulaştırıyor. Vakti olanlar buradan kayaların oraya bie inebilir. Via Vittorio Emmanuelle ve Via Camerelle. Capri'nin ana alışveriş caddeleri; bir sayfiye adasından beklenmeyecek derecede lüks mağaza barındırıyor olmaları hayret verici. Asıl güzel sokaklar ise Piazzetta'dan itibaren başlayan daracık eski şehir sokakları. İllginç dükkanlar ve fotoğraf kareleri ile Capri'nin ruhu buralarda.. Minik bir mola için Piazzetta'daki Gran Caffe'de oturup meydan ve Chiesa San Stefano'ya karşı aperitivo yapılabilir ya da 1946'dan beri hizmet veren Da Alberto'da banko üzerinde hızlı bir tatlı-kahve molası verilebilir. Dondurmanın Capri adresi de Gelateria Buonocore. Ayrıca granitacılarda bu buzlu içeceğin limoncellolu çeşitleri de var.. Capri'de öğle yemeği için tercihimiz eski merkezdeki Ristorante Aurora. Oldukça şık bir yer. Bütün tabaklarını çalmak istediğim bir diğer adres. Çok hafif bir yemek yememize karşımn tüm seyahat boyunca bir öğle yemeğine ödediğimiz en yüksek bedeli ödüyoruz. Bir şişe şu, iki kadeh beyaz ve iki Caprese salata için 81 bence kendi çapında bir rekor sayılabilir!.. Ama gerçek şu ki zaten Capri çok pahalı bir ada; bunu her adımda hissediyorsunuz. Defterime not aldığım diğer iki adres Da Paolino ya da Ristorante Buca di Bacco'nun da farklı olduğunu düşünmüyorum. Denize girmek için ise biliyorum ki en güzeli tekne ile koy koy Capri'yi gezmek ama bir günlük bir ziyarette buna çok da imkan yok. Onun için "Capri'de yüzmüşlüğümüz var" diye bir anımız olsun isteyerek Marina Grande'deki ilk plaj tesisi Bagni Le Ondine'den girdik denize. Suyun rengi nefis.. elbette kalabalık.. Son olarak birer limonlu granita içip birkaç hediyelik eşya aldıktan sonra dönüş yoluna hazırız.. Capri için burada konaklamak lazım, gece bir başka güzel oluyor deniliyor.. Muhakkak öyledir ama böyle kısa bir ziyaret de biraz olsun fikir sahibi olmaya yetiyor.. Uzak ihtimal ama belki bir gün Napoli'den atlayıp geliveririz tekrar..


Son bir yıldır kahveye karşı intoleransım nedeniyle çay ile de daha iyi geçinir oldum. Türk çayını sadece kahvaltıda diğer bitki çaylarını da gün içinde farklı saatlerde tüketmeye ve böylece kahve tüketimimi daha aza indirmeye çalışıyorum. Seyahatlerimden birçok çay topluyorum. Münih'ten ve Moskova'dan nefis çaylar aldım. Kusmi Tea ve onun organik alternatifi LOV Tea de valizimde daima kendine yer bulan çaylar. Yerliler arasından da Melez Tea'nin karışımlarını çok başarılı buluyorum. Adrese teslim güzel çay karışımları ve temasına göre yanında da küçük hediyeleri var. Tüm bunların yanısıra Dem'de çay içmeyi Arnavutköy'e gittikçe de Chado Tea'de bir fincan çay içip kavanozları koklamayı seviyorum. Chado'ya yaptığım son ziyarette ev için çay alırken garip bir şey öğrendim. Daha doğrusu normalmiş ama ben ilk kez duydum sanırım. Dükkanın sevimli görevlisi demlediğimiz çayın kullnılmış yapraklarını atmayıp tekrar demleme yapabileceğimizi söyledi!. Ben kendisine uzaylı gibi bakmış olabilirim ama o söylediğinden oldukça emin olarak tekrar etti. "Bu çaylara yazık, gerçekten bir çayı üç demleme için rahatça kullanabilirsiniz" dedi.. Kabullenmem zor olacak ama deneyeceğim. Zaten çayları direkt demliğe atmıyor şu ince süzen çay poşetlerine dolduruyorum. Bu tip poşetler Rossmann mağazalarında iki boy olarak satılıyor; ben devamlı oradan alıyorum. Bir porsiyonu poşete doldurup demliğin içine yerleştiriyor ve üzerine taze kaynamış su ekleyip demlenme süresini bekliyorum. İşte şimdi bu poşeti olduğu gibi saklayıp ikinci çayı demlemeyi deneyeceğim; bakalım nasıl olacak.. Şu günlerde en sevdiğim çaylar Chado'nun Mavi Çiçekli Earl Grey çayı ve Milk Oolong çayı. Milk Oolong için fırınlanarak yeşil ile siyah çay arası bir kıvame getirilen çaylar süt buharı ile aromalandırılıyormuş. Nefis bir yanık süt kokusu var bu çayda; çok beğeniyorum..


Neden taze, çünkü Cenova'daki küçük otel odamdan, şehirdeki son gecemden taze taze yazılıyor. Detaylı notlar dönüşte.. Şimdilik kısa kısa notlar var.. Liman şehirlerini hep sevmişimdir. Cenova'yı da sevdim. Sıcak, samimi, gösterişsiz bir şehir. Napoli ve hatta Marsilya'yı andırıyor bana... o zaman daha çok seviyorum. Aşk yok.. ama zaman güzel geçiyor.. mutluyum.. Douce Patisserie Palazzo Ducale'nin bulunduğu meydanın köşesindeki popüler bir uğrak noktası. İlk molada Genova denince ilk akla gelen Foccacia ve Ligurya bölge şarabı var. Avrupa'da 'tarihi şehir merkezi" en büyük şehir olarak bilinen Cenova'nın ultra dar sokakları, geçitleri ve onların açıldığı minik meydanları var. Yürümek gayet keyifli. Gelmeden önce hazırladığım listenin önemli isimlerinden kahve dükkanı/pastane -ki Cenova'da hep böyle, ikisi bir arada- Fratelli Klainguti. Kasasından avizesine tarihi eser konumundaki kafe şehrin tipik kahve duraklarından. Ayaküstü kahve servisi işte bu kadar zarif. Espresso 1 EUR ve oldukça leziz. Libreria Evoluzione sanırım şimdiye dek gördüğüm en ilginç dükkanlardan biri. Saray olarak rahatlıkla kullanılabilecek tarihi bir Via Garibaldi binasında antika eşyalar, kitaplar ve plaklar bir arada ikamet ediyor. Bize de girip karıştırmak, hayran olmak, birkaç plakla çıkmak kalıyor.. Cenova'nın bu şık karşılamasını hiç unutmayacağım sanırım.. Palazzo Rossa ve Palazzo Bianca'ya da evsahipliği yapan şık cadde Via Garibaldi'den klasik müzik tınıları yükseliyor. Karşımıza çıkan bir düğün ekibi şehirle tanışmamıza büyük hoşluk katıyor.. Her şehirde tüm yolların çıktığı büyük bir meydan vardır ya, işte o görev Cenova'da Piazza de Ferrari'nin. Fıskiyelerden fışkıran pembe sularının suyu ta uzaklardan duyulurken onun çevresini saran yüzlerce insan bu meydana canlılık katıyor. Mercato Orientale mutlaka uğranılması gereken bir pazar yeri. Çünkü pazar yerleri şehrin insanlarını, yeme içme alışkanlıklarını anlamak adına neredeyse müze kıvamında yerler. Sabah saatlerinde yaptığımız bu ziyaret çok güzeldi. Mantarları çerçeveleyip duvara asmak, alışveriş yapan tatlı teyzelerin peşine takılıp evlerinde misafir olmak istedim. İlk akşam yemeğimiz pek de akşam yemeği sayılmazdı. İtalya alışkanlıklarımız doğrultusunda bir şişe bölge şarabı ve şarküteri ile keyif yapabileceğimiz en iyi adreslerden birini seçtik. Taggiou beklentilerimizi fazlasıyla karşıladı. Maslarının kendisi kesme tahtası şeklinde mekanda harika şarküteri ürünlerinin yanısıra birçok Liguria atıştırmalığını da denedik. Turiste pek alışkın olmadıklarından hazır bulmuşken ikramda da gayet cömert davrandılar.. Kapanışı anneanne tatlısı torta di nonno ile yaparak bu leziz yemeği 33 hesapla kapattık!.. Pasticceria Panarello Otelimize yakınlığı sayesinde her sabah bu güzel pastenede italyan stili ayaküstü kahvaltı keyfimizi yaşadık. Hergün bir başka nefis cornetto çörek, yanında da tarçınlı cappuccino ile yerel ruhun tadına vardık. Son kahvaltıda yediğim krema dolgulu panarello tatlılarını unutmak zor olacak. Şehrin önemli yemek duraklarından biri kabul ettiğim bir diğer adres de Zena Zuena. Pizza başta olmak üzere karbonhidrat koması için çok doğru adres. Pesto soslu pizzalarından ve tezgahtaki yerel tatlardan mutlaka denenmeli.. Utanmasam buradan un alın bile diyeceğim!.. Genova'da daha doğrusu Liguria bölgesinde yoğun olarak kızartma yiyecek tüketimi var. Deniz mahsulleri, çeşit çeşit sebze kroket, nohut unundan yapılan ve patates kızartmasına benzeyen panissa en sık en popüler kızartmalar. Bir de nohut unundan yapılan meşhur farinata.. Işte bunları yemek için porto antico civarında rastgele bir yer seçeceğiniz gibi en meşhur iki adresi de deneyebilirsiniz. Biz öyle yaptık. Antica Sciamadda ve Sa Pesta en meşhur olanlar.. Şehrin modern hayatını temsil eden Via XX Settembre çevresindeki sokaklarda karşımıza çıkan bu kafenin ismine bayıldım. Soul Hate. Pasricceria Liquoreria Marescotti di Cavo. Şehrin en eski pastanelerinden. Ama pastane ürünlerinden de ünlü olan Aperitivo saatinde sundukları meşhur içkileri il Marescotto. Yanındaki nefis atıştırmalıkları ve köşesine konumlandığı hareketli sokağın cıvıltısı ile şehrin unutulmaz deneyimlerinden biri oldu. Brignole civarının küçük dükkan ve lokantalar ile dolu sokaklarından Via Galata üzerindeki tarihi pastane Tagliafico yine kahvesini içmeye menun olduğum adreslerden.. Meşhur pesto soslu makarnayı hakkını vererek yapan yerler arasında il Genovese'yi seçmiş olsak da açık olduğu akşama denk gelemeyince listemdeki alternatif restoranlardan Retro'ya kapağı attık. Daha salaş bir "retro" beklerken son derece hoş bir melan ile karşılaştık. geleneksel pestolu makarna deli güzeldi... ama öncesindeki Mozarella e meloni de unutulmamalı. Mekanın en ilginç detaylarından biri supla yerine plak kullanılması ve menülerin plak kapakları içinde olmasıydı. Kıyıdan limana doğru dönüp limanın sol tarafını baz alırsanız liman boyu birçok kafe, bar ve restoran var yan yana.. Rossopomodoro gibi italya'da Türkler tarafından pek sevilen büyük bir zincirin şubesi ve hemen yanındaki biraevi ilk göze çarpanlar. Bu şeridin de daha solunda; eski sokaklar arasında daha salaş ve yerel birçok trattoria var. Antica Osteria di Vico Palla açık gününü yakalayamadığımız için içimde uktedir. Neyse ki limanda gün batımı pek keyifli.. onunla düzeltiyoruz moralimizi.. Yine liman şeridindeki Eataly'ye de uğramadan duramıyoruz. Antico Forno della Casana: Foccacia aslen bu bölgenin ekmeği. Binbir türlüsü yapılıyor. En iyi yapan fırınlardan biri olan Casana'da yediğimiz soğanlı Roma'daki patetesli pizzam ile yarışır tattaydı. Meşh ur kızartmacı ve Farinatacıları ararken Sa Pesta'nın tam karşısında bulduğumuz Kowalski akşam programları için rahat ve keyifli adreslerden.. Hazır akşam planlarından bahsetmişken Piazza dell'Erbe, Via San Bernardo ve Via Augustino'dan da bahsetmeden konuyu kapatmayalım. Kalabalık, gençlik, enerji tam da bu sokaklarda!. Cenova'da Pazar günü yerellerin havasına uyarak hoop diye kaçtığımız Camogli ve sonrasında gittiğimiz Portofino başka bir yazının konusu. Ama şunu net olarak söylemeliyim ki, ruhuma iyi gelen Portofino'dan çok, sıcak ve neşeli Camogli oldu.. Şimdilik Cenova'dan haberler bu kadar.. döner dönmez devamı gelecek.. :) Keşke onu valizime koyup yanımda getirebilseydim!..


Bu Cumartesi epey kalabalık bir ekip Cezayir Private Room'da buluşup yeni Bistronomi menüsünü denedik. 1900'leri başında İtalyan İşçi Cemiyeti üyelerinin çocukları için okul olarak inşa edilen bu binaya zaten oldum olası bayılırım. Zarif merdivenleri, zemin çinileri, yüksek tavanları ve o huzurlu bahçesi ile çok sevdiğimiz mekana böyle bir vesile ile çok sevdiğimiz dostlarla toplanmak ve keyifli bir Cumartesi geçirmek de harika oldu. Cezayir'in özellikle küçük davetler için tahsis ettiği bir "Private Room"u var. Bizim öğle yemeğimiz de bu özel salonda gerçekleşti. Ortadaki uzun masaya kurulduk, önce Şef Fırat Yanardağ'dan menüyü dinledik sonra da yeni menüden örnekler tattık. Bistronomi son dönemde popüler olan, Bistro ile Gastronomi kelimelerinin birleşiminden türeyen bir akım. Rahat bir dekorasyonda kaliteli yiyeceklerin sunulmasını; Fransız mutfağının incelikleri ile dünya mutfağından örneklerin buluşmasını temsil ediyor. Buradan yola çıkarak hazırlanan menüden önce Steak Tartar, Keçi Roll, Ördek Empanada, Yufkalı Karides gibi başlangıçlar ile şarküteri ve peynir tabakları tattık. Başlangıç ve mezelerde Rakı Tepsisi adlı küçük meze sunumunu çok sevimli buldum. Bunun dışında Ördek Empanada ve Steak Tartar beğendiğim başlangıçlardı.. Ardından salataları, sonra da ana yemekleri denedik.. Osso Buco, Deniz Mahsullu Paella, Limonlu Minekop Buğulama, Cezayir Şiş Kebap, Cezayir Burger, İncikli Safranlı Risotto ve Cezayir Çıtır Mantı.. Bakalım Milano'daki kadar güzel mi diye şüphe ile tattığım Osso Buca daha farklı ama oldukça başarılı bir yorumdu. İncikli Safranlı Risotto ise beni tadı ile mutlu eden bir diğer ana yemek.. Sanırım bu iki tabak, et sevenleri memnun edecektir. Günün sonunda, bu kadar güzel dokuda bir binada, özenle hazırlanmış bir masa etrafında şen kahkahalar ve keyifli sohbet için güzel insanlarla toplanmak güzel şey.. Sık sık yapmak lazım..