Efendim, geçen yılın seyahat raporu huzurlarınızda!.. Milano Doğumgünüm en şımarığından bir kutlamayı hak ediyor demiş, memlekete gitmişiz!.. Bir sürü yeni keşif ve adresle dolu çok keyifli bir uzun haftasonuydu.. Seyahatin keşiflerini, ayrıntılarını merk edenler için detaylar MILANO 2015 yazısında.. City of İzmir İzmir'in tanıtımı için hazırlanan proje aslında dışarıdan pek belli olmasa da blog yazarlığına, sosyal medyaya ve buradaki ilişkilere bakış açımı tamamıyla değiştiren çok farklı bir deneyimdi.. Harika insanlarla tanıştım.. keşke tanımasaydım dediklerim de oldu, yalan yok!.. Bu deneyim o günden sonra beni kesinlikle değiştirdi.. Ama İzmir, canım İzmir her zamanki gibi çok, çok, çok güzeldi!.. Proje sonunda çok severek yazdığım İZMİR notlarım alakalınızı bekler.. Helsinki Hayatımın en ilginç seyahatlerinden biri olarak kalacak hep sevgili Helsinki.. Belki bir gün özleyeceğim bile, kimbilir.. "Kuzeyde olmak" hissini sonun kadar yaşatan, içine kapanık ama aslında size kendini açarsa pek sıcak kanlı bir şehir Helsinki.. Hep aydınlık gökyüzü, tarçın ve kahve kokusu ve yarattığı tuhaf ruh hali hep aklımda.. haydi, anlattırmayın uzun uzun bana; HELSİNKİ sayfalarına gidiverin.. herşey orada avar!.. Porvoo Porvoo, dünyanın bir yerinde hiç farkında olmadığımız ne çok sevimli ve ilginç yer olduğunun, dünyanın gez gez bitmeyeceğinin kanıtı. Helsinki'ye giderseniz uğrayın, bir balık çorbasını için, tatlısını yiyin; siz de seversiniz. Nasıl gidilir, ne yapılır hepsi PORVOO yazısında.. Bordeaux İşte yılın en güzel keşiflerinden Bordo!.. Çok anlatmayacağım, sadece ucuz bilet bulursanız hemen kapın ve tereddütsüz Bordo'ya gidin demekle yetineceğim.. Sebebi, nasılı, tüm ayrıntısı BORDEAUX yazısında.. Saros Birçok haftasonu deniz kaçamağı içinden en akılda kalanlardan biriydi.. Gökçetepe "Sevdiğim Şeyler" listesine çoktan girdi. Saros'ta haftasonunun notları SAROS yazısında.. Paris 2014'ün son seyahati olarak kayıtlara geçen Paris hasretini fazlasıyla hissettirince Eylül'de yine çağırdı bizi huzuruna. Yine günde bin kilometre yürüyüp şehri bitirmeye çalıştık ama yine olmadı.. Bu Paris bitmiyor. Daha döndüğümüz gün yeniden özlemeye başladık!.. Tüm PARIS yazıları gitmeyi düşünenlerin ilgisini bekler!.. Lesvos Kim bilebilirdi ki bir Yunan Adası'nı bu kadar sevebileceğimizi?.. Dünyaya göre Lesvos, bize göre Midilli çok sevdirdi kendini.. Belki de yılın en ruhu dinlendiren en iyi gelen seyahatiydi.. Aslında tam anlamıyla tatildi.. Notları henüz yazılmadılar ama yaz gelmeden, siz Midilli planlarına henüz başlamadan blogda yerini almış olacaklar.. St. Petarsburg Moskova'nın üstüne son derece turistik bulduğum St. Petersburg'u da gördük bu sene. Çok kalbimi çalmasa da güzel keşifler yaptık, Hermitage'da şatafata doyduk!.. O da ülke ilişkilerinin düzeleceği günü bekliyor anlatmak için.. Milano Biliyorum, az önce yazmıştım ama bu başka!.. O benim doğumgünüm içindi, bu da Evisual'ın.. Aile boyu seviyoruz memleketimizi, yalan değil!.. Bunun da notlarını ayrıca yazsam mı bilemedim.. Hayır, yani blogun adını Milano Günlüğü olarak falan değiştirmem gerekecek yakında!.. Yazılsın ya da yazılmasın, Milano'ya sonsuza kadar devam!.. Bol seyahatli 2015 işte böyleydi.. sıra 2016 planlarında! Bu yıl en çok görmek istediğim yer Tokyo galiba! Bambaşka bir kültür ve beni çok heyecanlandıran bir şehir.. Umarım gerçekleştirme şansı bulacağız.. Bol zamn lazım.. Sonra yine bol bol İtalya. Malum kursa da başladım, gidip İtalyanca pratik yapmam lazım. Kuzey İtalya turunun bir de güney versiyonunu yapmak var kafamda.. Ama kuzeyde de Torino, tekrar Venedik.. eh ortalardan bir Roma?.. Zagreb görülecek şehirler listemde, çok merak ediyorum.. Bakalım zaman, dünyanın gidişatı ne kadarını gerçekleştirmeye müsade edecek.. Ne olursa olsun seyahat için şartları zorlamaya devam!. Umarım seyahatlerim ve planlarım sizlere de bir ufuk açabilmiş, daha çok seyahat etmek için sizi de motive etmiştir.. Hepimize önce sağlık ve huzur sonra da bol seyahatli harika bir yıl dileği ile..


2018 itibarı ile güncellenen yazıya yeni bağlantılar eklenmiş ve geçerliliğini koruyan "ısrarlı tavsiyeler" renk ile belirginleştirilmiştir. Diğer Roma Gezi Notları için bağlantıya tıklayıp okumak istediğiniz başlığı seçebilirsiniz. BLU Dünyanın dört bir köşesine yayılan şahane işleri ile tanıdığımız BLU aslında İtalyan. Şu sıralar Roma'da büyük bir binayı üzerinde yaptığı inanılmaz çalışma ile adeta yeniden yaratıyor. Bu müthiş eseri görmek hatta bizzat yaratılışına şahit olmak için Via del Porta Fluviale'ye uğramak gerekiyor. M. U. R. O Açılımı Museo Urban di Roma olan oluşum Roma'nın Quadraro bölgesine üslenerek bu çevreye bambaşka bir ruh kazandırmış. Duvar sanatlarının en güzel örnekleri için metrodan Porta Furba Quadraro'da inip Via dei Pisoni, Piazza dei Tribuni, Via dei Lentuli civarında bir tur atmak lazım.. Pigneto 32 Semtteki diğer popüler aperitivo adresleri Necci ve Rosti'deki bahçe keyfi yerine yoldan geçen Pigneto ahalisini izleyerek açık büfe karmaşası olmaksızın atıştırmak istenirse, istikamet bu küçücük şarap barı. Yapılacak olan, menüden içecek ve rengarenk bir atıştırma tabağı seçip Pigneto'nun geceye geçişine tanık olmak.. Via del Pigneto, 32. Sweety Roma'da dondurmanın yeni modası: Kendine bir kap ya da külah boyu seç. Dondurma ya da yoğurt seçimlerini belirle, çeşmeden kendin doldur. Hazırladığın dondurmayı süslemek için şekerleme, meyve ve sosları ekle. Kendin tart, öde ve keyfini çıkar. Via del Biscione ve Via Flaminia, 492. Piazza della Madonna dei Monti Meydanlarda sosyalleşmek Roma'nın ruhunda var. Monti'nin küçük dükkanlarına yeterince zaman ayırıp iyice yorulduktan sonra hemen bu meydana gelinir. Köşedeki bakkaldan alınan içecek havuzun başında kalabalığın arasına karışıp afiyetle içilir. Rahat olmak lazım, zira işten, okuldan çıkan herkes burada toplanıp her gün aynı şeyi yapıyor. Piazza dell'Immacolata Havanın kararmasıyla popülerliği artan bir diğer meydan da bohem semt San Lorenzo'da. Semtin sokaklarına dağılmış graffitileri izleyip küçük barlarında mini bir safari yaptıktan sonra kendini buraya ait hissetmenin formülü meydanda oturup bir şeyler içmekten geçiyor. Piazzetta di S. Simeone İtalya'da bir meydanlar, bir de meydancıklar var.. Küçük ve huzurlu "piazzeta"lara karşı oturup birşeyler içmeden, meydanı çevreleyen binalara dair detaylar incelenmeden, meydandaki hayat yeterince gözlenmeden Roma ruhunu tam anlamıyla yakalamak mümkün değil. O zaman Roma'nın en tarihi ve en renkli sokaklarından Via dei Coronari'den geçerken bu küçük meydana varınca köşedeki mekanda biraz mola verip bu ritüeli gerçekleştirmek lazım. Pizza al Taglio Dilim pizza Roma için kesinlikle bir öğlen ritüeli. Hamur kalınlığını üzerindeki malzemenin ağırlığına orantılayan Pizzarium; patatesli ve kabak çiçekli çıtır pizzasıyla uzun kuyruklar oluşturan Antico Forno Campo di Fiori; domatesli çıtır "rossa" arasına şarküteri doldurtmak için Forno Roscioli ya da Forno del Ghetto.. Tarzları, tatları birbirinden farklı ama lezzeti garantili duraklar bunlar. Spazioif Oluklu mukavvadan beş dakika içinde abajura dönüşen dekoratif objeler; günün stiline göre 7 farklı şekilde takılabilen boyun aksesuarları, origami yöntemi ile tasarlanmış takılar... Tamamı Sicilyalı tasarımcılar tarafından üretilmiş onlarca yaratıcı ev aksesuarı, kişisel aksesuar ve giysi bu şahane atölye/dükkanda. Via dei Coronari, 44a. Surplus Store Konsept mağazaların en büyük güzelliği içindeki ürünler kadar dekorasyonun da çarpıcılığı. Ponte Milvio'daki Surplus da işte bu içinde bulunması keyifli mağazalardan. Sezonun çiçekli espardillerinden Celine ve Hermes'nin hit modellerine gönderme yapan çantalara, tasarım giysilerden spor aksesuarlarına rengarenk koleksiyonu olan mağazada dolaşırken motordan terasa varıncaya dek görülmedik hiçbir detay kalmasın!. Via Flaminia Vecchio, 477-481. Pigneto Sabah sakinliğinde somurtkan İtalyan teyzelerin pazar arabasını sürüklediği Pigneto, öğleden sonra evrimine başlayıp geceyarısı bambaşka bir çehreye bürünüyor. Konusunun uzmanı küçük plak dükkanları, renkli duvarları, ilginç müdavim barları, şatafattan uzak lokantaları, rahat hayatı ile alternatif zevklere hitap ediyor. Her ayın son pazarı Pigneto'da bit pazarı var. Ponte Milvio /Flaminia Pigneto'yu Karaköy kabul edersek Ponte Milvio'nun İstanbul'daki karşılığı herhalde Bebek olabilir!. Gözümüzde canlandıralım; birkaç güzel dükkan, güzel pastane ve kafeler, açık havada oturulacak bir sürü alternatif; şık şarap barları, keyifli restoranlar. Algılara yerleşen Roma'dan sıyrılıp farklı şeyler keşfetmek üzere bir akşamüstü bu bölgeye ayrılmalı. Ponte Milvio'nun pazarı da her ayın 2. Pazar gününde kuruluyor. Quartiere Coppede İstediğin kadar fotoğrafını çek, büyüsünü yansıtamayacağın yerler var. Coppede'deki Piazza Mincio işte böyle bir yer. O yüzden bu masalsı meydana bizzat gitmek, mimari detaylarına hayran kalmak lazım. Çok Gezenler Kulübü için hazırladığım yazının orijinal metni ve fotoğraflarına www. cokgezenlerkulubu. com adresinden ulaşabilirsiniz. Diğer Roma yazıları ROMA kategorisinde.


Oslo'ya gideceğimden bir gün öncesinde kendimin bile haberi yoktu!. Herşey çok ani oldu. Bunu seyahat tutkunları iyi anlar; aniden bulunan bir bilet ve karıncalanan eller. Çoktan çantaya iki parça eşya atıp kendini yolda bulmuşsundur. İşte Oslo da böyle, çok uygun fiyatlı uçak bileti bulunması ile birden bire çıkılan plansız bir yolculuktu. Şehir hakkında sadece üstünkörü birkaç not ile çıkılan yolculukta, şehirde kalış süremiz toplam 48 saat! Ama oldukça verimli bir 48 saat. İlginçtir; seyahat sonunda havaalanında uçağı beklerken sanki 10 gündür Oslo'daymışız hissiyatındaydık. Bu iyiye işaret. demek şehir yarım kalmamış, hayal edilen herşey yapılmış.. Oslo'yu ziyaret etmek için en uygun dönemin Mart ile Ağustos arasında olduğu söyleniyor. Bence yüzde yüz doğru. 1-3 Mayıs arası yapılan bu ziyarette gördüm ki, hava sıcaklığı bizim alıştığımız Türkiye ortalamasının altında. Sabahları buz denecek seviyede, akşamları da oldukça soğuk. Ancak gün içinde, güneşin en yüksek olduğu saatlerde de oldukça iyi. Güneşin yüksek olduğu derken, gün ışığının da oldukça uzun saatler etki ettiğini hemen söylemeliyim. Bulunduğum günlerde sabah 04:30'da ağarmaya başlayan gün gece 22:30 civarında ancak kararma eylemine geçiyordu. Güzel olan iki şey var: Günışığı o kadar parlak, yansıması o kadar görkemli ki, çıplak gözle sürekli bir masal sahnesinin içinde hissinde oluyor, gördiğünüz bu dünyayı çok seviyorsunuz. Bu, sanırım bu mevsimde ilk kez bu kadar Kuzey'de olmamdan kaynaklı bir algı ve keyif kaynağı. Bir diğeri ise hava karardığında gökyüzünün rengi. Hayatımda ilk kez saks mavi -ama tam anlamıyla parlak bir saks mavi- gökyüzü gördüm!.. Fotoğrafını çektim ama olmadı; o çıplak gözle gördüğüm parlaklığı telefonun kamerası yakalayamadı. Zaten genel olarak çektiğim tüm fotoğraflarda aynı sorun oldu. Herşeyin bu kadar güzel göründüğü bir doğal ışık altında kamera gerçekliği tam olarak yansıtmaya yetmiyor.. Tüm gün gökyüzüne hayran, ağaçlara, yeşile, binalara ve suya vuran ışığa aşık yürüyorsun yollarda.. Mevsimden nerelere geldim. Diyorum ki, Eylül-Mart arası gitmeyin; donarsınız!.. Karanlık bir şehir görürsünüz. Her yeri gezemezsiniz. Üşürsünüz. Beğenmezsiniz.. Siz beni dinleyin; alın güneş kreminizi, güneş gözlüğü ve şapkanızı, bir de sağlam mont yapın akşam için.. Ağustos'a kadar gidin. Havalimanından şehir merkezine ulaşmak için birkaç alternatif var. NSB Trenleri ile 90 NOK ödeyerek yaklaşık 25 daikada merkez istasyona ulaşabilirsiniz. Merkeze ulaşmanın en ekonomik yolu olan bu seferler geceyarısı sona eriyor. Diğer alternatifiniz Flybussen otobüsleri ile şehir merkezindeki birkaç farklı noktadan birinde inmek ki bunun da ücreti 150 NOK. En son, en hızlı ve en pahalı alternatif ise 180 NOK. luk fiyatı ile merkez istasyona 19 dakikada jet gibi varan Flytoget Express Treni. Biz bu alternatifi neredeyse hiç düşünmezken biraz rötarlı varan uçağımızdan inip bir an önce geceye karışabilmek için kendimizin bile şaşıracağı bir hızla kendimizi önce bu trenin içinde, 20 dakika sonra da ışıl ışıl Oslo'nun içinde bulduk!.. Bahsi geçen havalimanı yönlendirmelerde Oslo Lufthaven ve merkez istasyon da Olso S olarak geçmekte. Dönüş günü merkezden havalimanına ulaşım da aynı şekilde kolayca gerçekleşiyor. Oslonun içinde bolca tramvay ve otobüs olmasına karşın biz hiç ulaşım kullanmadan geçirdik bu iki günü. Kullanmak isterseniz bilet fiyatları şöyle; tekli bilet 30, 24 saatlik bilet 90 NOK. Ayrıca turistik alternatif olan Oslo Pass'ın 24 saatliği 320; 48 saatliği ise 470 NOK. Ulaşım pahalı mı? Durun, daha ne gördünüz ki!.. Kuşbakışı Oslo semtlerinden bahsedecek olursak. Merkez istasyondan çıkıp sırtınızı denize verince sola doğru ana şehir merkezi, sağa doğru Gronland, yukarı doğru Grünerlokka yer alıyor diyebiliriz kabaca. Şehir merkezinin ana arteri Karl Johans Gate Caddesi. Kilometrelerce uzunluktaki cadde üzerine Oslo Katedrali, Parlamento, Ulusal Tiyatro, Üniversite gibi pek çok sembol bina, mağazalar, kafeler sıralanıyor ve cadde Kraliyet Sarayı ile sonlanıyor. Bu cadde ile deniz arasında kalan paralel sokaklarda tarihi şehir merkezi, Belediye, Kale gibi yine görülecek turistik bölgeler yer alıyor. Deniz kıyısından biraz daha ilerleyince karşınıza çıkacak semt Aker Bryyge. Burası yeniden yapılandırılarak tamamen modern mimarinin temsilcisi binalar, rezidanslar ile donatılan oldukça havalı bir yerleşim bölgesi. Bölgede konutlar haricinde ajanslar, galeriler, havalı dükkanlar ve hoş restoranlar var. Aker Bryyge'den bir sonraki çıkıntı, bir diğer adacık ise tamamen yapay bir ada olup üzerinde başta Astrup Fearnly müzesi olmak üzere birçok çağdaş sanat eserine, galeriye ev sahipliği yapan bir medeniyet abidesi. Merkez istasyon Sentralstasyon'dan başlayarak sağa doğru devam eden bölge küçük Pakistan olarak bilinen, daha çok göçmen nüfusun yaşadığı kozmopolit bir semt olan Gronland. Cumartesi gecenin erken saatlerinde burada yaptığımız mini tur bize çevrede birçok eğlence mekanının varlığını ancak hepsinin kapısındaki kuyruk ve taşkın kalabalık karşısında kendimizi bir an önce Grünerlokka'ye geri ışınlamamız gerektiğini bir çırpıda anlattı!. Grüneklokka ise anlatmayı sona bıraktığım ve en çok övmeye hazırlandığım semt. Her yeri bir yere benzeterek anlatmak daha kolay tezinden yola çıkarak hani Berlin'in Prenzlauerberg'i var ya.. diye girebilirim konuya. Bu semt gerçekten de içimde giderek kabaran Berlin özlemini de giderdiği için beim için pek bir kıymetli. Grünerlokka şehrin en keyifli semti. Sokaklarının arasında ufak çaplı bir nehir ve pek şaşırtıcı "şelaleler!" geçen semt, insanları, küçük dükkanları, merkeze nazaran daha ucuz ve daha yerel mekanları, duvarları, pubları, gece kulüpleri ve kahve dükkanları ile insana "Oh be, iyi ki gelmişim Oslo'ya" dedirten yegane mahalle. Çok uzun süre kalmadığım için ahkam kesmeyi kendime çok hak görmediğim Oslo için en önemli tavsiyem şu olacak. Gerçekten benim kafadansanız, şehir merkezindeki turistik rotanızı bir an önce tamamlayıp kendinizi Grünerlokka'ya atın; bütün sokaklarını dolanın; publara, dükkanlara girip çıkın, avlulara göz atın; buralı olun.. Yeme İçme konusunda çok heyecanlı durumlar yok. Bol bol somon yiyeceğimizi düşünürken yerel halkın balıktan bıkıp kendini Amerikan akımına kaptırdığını farkettik. Daha öne hiçbir şehirde bu kadar çok TGI Friday's görmedim!.. Grünerlokka'da birçok küçük yerel mekan ve Aker Brygge'de güzel dekorasyonlu, hoş ambianslı birçok restoran var. En çok bu bahsettiğim iki bölgede vakit geçirmemize rağmen "Burayı mutlaka deneyin diyebileceğim" özel bir yemek adresi keşfedebildiğimizi söyleyemem. Bir tek bir öğle yemeğinizi Mathallen'e ayırmanızı isterim. Mathallen, Grünerlokka'da nehir kıyısında kapalı bir pazar yeri. Daha doğrusu pazar yeri havası yaratılmış, birçok yemekçinin bir araya toplandığı hareketli bir yeme içme ortamı. Tezgahlar arasında dolanıp farklı mutfaklardan bir seçim yapabilir, orta alandaki ortak masalarda bu canlı ortamın keyfini çıkararak yiyebilirsiniz. Biz burada bir farklılık yapıp Vulkanfisk tezgahından özel bir talepte bulunduk. Daha çok insanların evi için satın aldıkları füme ve marine somon çeşitlerinden bir tabak hazırlatıp yanında garnitürler ile birlikte tükettik. İyi ki bunu yapmışız çünkü hayatımızın en güzel füme somonunu burada yeme şansına erişirken aynı tarz bir tabağa bir daha hiçbir yerde rastlayamadık. İçecekleri orta alandaki Mathallen Bar'dan temin edebiliyorsunuz. Ne mutlu ki birçok Kuzey ülkesinde olduğu gibi burada da su heryerde bol bol, bazen çeşnili ve de ücretsiz.. Mathallen'in Oslo'daki en keyifli yemek molası olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Fish&Chips yani balık ve patates, Oslo'de her mekanda hiç sektirmeden muhakkak menüde olan en ekonomik seçenek. Biz balık-patates seansını Aker Brygge'de limana karşı açık havada oturabileceğiniz hoş mekanlardan biri olan Jarmann Gastropub'da gerçekleştirip tam bir Pazar keyfi yaptık. Özellikle güneşli Pazar günlerinde bu liman öğle yemeği ve akşamüstü için iyi seçenek. Asıl olay kahve!.. Norveç kahve kavurma ve demleme anlamında oldukça gelişmiş bir ülke ve Oslo da iyi kahve adına ününü hak eden bir şehir. Şehirde pek çok kahve dükkanı var. Ancak bir tanesinin mutlaka nitelikli kahveseverin ziyaret listesinde olması gerektiğini düşünüyorum: Tim Wendelboe. Benim semtim Grünerlokka'da yer alan bu mikrokavurucu'nun çok iyi çiftliklerden elde ettiği kahve çekirdeklerinden hazırladığı nefis kahveler var. Ayrıca ortadaki dev kavurucusu, kahve servisi, ambalajları, çalışanları ve müdavimleri ile hastası olunacak yer. Uğradığınızda burada hem kahve için hem de benim gibi meraklıysanız eviniz için çekirdek alın. Biz bu dükkanın en övündüğü ürünlerinden olan Columbia Finca Tamana çekirdekleri aldık. 250 gr. kahve yaklaşık 50 TL. civarında. Tim Wendelboe dışında listemde olup mutlaka uğramayı düşündüğüm diğer adresler Kahve dükkanı-Kokteyl Bar-Mobilya Dükkanı olan Fuglen ve Şehrin ilk nitelikli kahvecilerinden Java idi. Ancak haftasonuna biraz geç başlayıp kendini zor toparlayan şehir bu iki dükkanı ziyaret etmemi engelledi. Haftaiçi gayet erken açılan her iki mekan da haftasonu 11:00'den sonra açıldığı için bir türlü doğru saati tutturamadık, gitti!.. Fuglen'e bir şans da kokteyl saatinde vermemize rağmen, dolu ve keyifli bir anına bir türlü rastlayamadık. Bunlar dışında neredeyse her köşe başında bir şubesine rastlayabileceğiniz Kaffebrenneriet gayet kurtarıcı ve kahvesi de hiç fena değil. İsterseniz buradan da çekirdek kahve edinebilirsiniz. Ayrıca Mathallen içindeki dükkanına uğrayabileceğiniz Solberg&Hansen şehrin iyi kahvecilerinden. Diğer kahve dükkanlarının açılmasını beklerken mecburen girdiğimiz Stockfleths ise kahveden çok tarçınlı geleneksel çörek "Kanelnurr" ile bizi mutlu etti. Oslo'da bu çörekler çok başarılı; denk geldiğiniz yerlerde mutlaka tadın. Kahve gibi bir diğer uzmanlık alanı da bira olan Oslo'nun küçük bira üreticilerine ait mahsen tarzı pubları oldukça meşhur. İstanbul'dan cebimde adresi ile gittiğim ve daha valizi odaya atar atmaz hemen çıkıp denediğimiz Schouskjelleren'in bende yeri ayrı. Şehirle ilk tanışma saatlerine denk gelişinden mi, gerçekten çok iyi bira yaptıklarından mı, bilinmez ama burası gerçekten çok iyiydi. Düşünün, oteldeki resepsiyonist bile ismini duyunca acayip takdir etti!.. Akşamüstü 15:00'den sonra açıyor ve gece 03:30'da kapatıyor.. Bir diğer biraevi Grünerlokka Brygghus. Burası özellikle akşamüstü takılmak, Grünerlilerin arasına karışmak için ideal.. Biranızın yanına bir bardak dolusu da şekerle kavrulmuş fıstık alın, ahşap masalı rahat bir köşeye kurulun.. Karnınız açsa fish&chips ve sosis var!. Gece eğlencesinde ise rotamızda kısa kısa canlı konser mekanı Bla; gece 01:00'e doğru kapısındaki kuyruk uzayan sabahçı gece kulübü Ingensteds; şarap barı Territoriet Vin & Vinyl ve Torggata Caddesi'nin popüler ve kalabalık barı Crow var.. Gün boyu yürümenin verdiği rehavet ile hepsine kısa kısa uğrayıp mini bir Oslo gece hayatı safari yapıp 02:30 civarı, çok da etkilenmeyerek otelimizin yolunu tutuyoruz.. Oslo Pahalı mı? Ben her seyahatte farklı kesimlerden birçok yorum okumaya çalışırım. Şimdiye kadar çok şehir hakkında "pahalı" sıfatının kullanıldığına şahidim. Ancak birçoğu haksız ve abartılıydı. İlk kez bir şehir hakkında ben de pahalı tanımını rahatça kullanabilirim. Evet, Oslo pahalı bir şehir. Bizim yaşam standardımız ve kazançlarımız ile kıyasladığımızda oldukça pahalı bir şehir. Şimdi net kur hesaplamasına girip kafanızı daha fazla karıştırmayacağım ama kaba taslak bir hesapla yanında NOK yazan herşeyi 3'e bölerek aşağı yukarı cebinizden çıkacak TL miktarına yaklaşabilirsiniz. Kredi kartı her yerde geçiyor; öyle ki neredeyse kredi kartına daha çok mutlu olduklarını söyleyebilirim. Şehre gece yarısı vardığımız için döviz bürolarından para çeviremedik ve otel resepsiyonumuzdan rica ettik. Otellerin kuru yüksek olur, boşverin; gidin rahatça kartla harcama yapın, hiç çekinmeyin gibi dürüst bir yaklaşım ile karşılaşınca ilk denemeyi gece yarısı gittiğimiz pubda yaptık. Ve evet, nakit şart değildi!.. Garip ama gerçek; tüm seyahati, sadece kart harcaması yaparak, hiç para bozdurmadan tamamladık!.. Hiç mi bahşiş falan vermediniz? diyenleri duyar gibiyim. Efendim bu konuda son sistem pos makineleri imdada yetişiyor. Pin kodu girmeniz için uzatılan cihazlarda üstte hesap miktarı yazıyor. Bir satır altındaki TOTAL yazan yere sizin rakam girmeniz bekleniyor. Örnek: hesap 200 NOK. Total yazan yere 220 yazıp OK. e bastığınızda 200 hesaba artı 20 bahşiş eklemiş oluyorsunuz.. Biraz da yeme içme fiyatlarından bahsedeyim: Rastgele girdiğiniz bir yerde bir bardak bira ya da şarap 70-80 NOK civarında. Bir tabak yemek 170 NOK'tan başlayarak içeriğine göre 350-500 NOK'a kadar çıkabiliyor. Günün menüsü panolarda "dogens ret" şeklinde yazıyor ve ucuz taklidi yapıyor!. Bir fincan kahve 30-45 NOK ; 250gr çekirdek kahve 150 NOK civarında.. Opera Binası Gitmeden önce fotograflarından gördüğüm kadarıyla 'modern bir bina' tanımından ibaretti Opera biansı benim için. Bir temsile biletimiz de olmadığına göre denk gelirse uzaktan bakarız diyordum.. Ama bir şekilde Cumartesi sabahı ilk iş, istasyonun içinden geçerek onu görmeye gittik. İyi ki de gitmişiz. Kışları donan Kuzey Denizi'nin buz kütleleri arasından çıkan buzdan bir saray gibi tasarlanan bina uzaktan bakarken değil, üzerinde yürürken oldukça etkileyici. Bu kütlelerini andıran mermer zemini üzerine yürüyün mutlaka; binanın yan tarafından en tepeye çıkın. Eğimli zemin sizi binanın çatısına ulaştırıyor ve -bir an- yeryüzünün görünmediği sadece bulutları görebildiğiniz enteresan bir açı sunuyor. Bu an Oslo'da en çok etkilendiğim andı. Tabi bunda sabah çok erken gittiğimiz için çevrede büyüyü bozacak kimsenin olmaması da etkili.. Opera binasının terasından Oslo'ya bakmak mutlaka yapılması gereken şey bence.. Grand Hotel Oslo Geçmişi 140 yıla dayanan otel nefis mimarisi ile Karl Johans Gate Caddesi'nin en gösterişli binalarından. Otele ait, hemen altındaki Grand Cafe ise hala gözünün önünden akıp geçen dünyayı izlemek ve dünyaya "görünmek" için meşhur bir Oslo adresi. Bir kahve molası ya da geleneksel üzeri açık sandviçlerden denemek için uğrayabilirsiniz. Kraliyet Sarayı Sadece yaz aylarında (23 Haziran-23 Ağustos) rehberli ziyarete açık olan sarayın içini görmek için önceden rezervasyon yaptırmak gerekiyor. Bahçesinden saraya sırtınızı dönüp şehre bakmak daima serbest! Ulusal Müze Müze, Modern Sanatlar, Ulusal Galeri, Mimari, Dekoratif Sanatlar gibi farklı dallara ayrılmış ve farklı lokasyonlardaki müzelerden oluşuyor. Ulusal Galeri, en popüler eseri Edvard Munch'un dünyaca ünlü tablosu "Çığlık"ın yanısıra Manet, Cezanne gibi Empresyonist ressamların eserleri de ilgi alanımda. Giriş ücreti 50 NOK olan müzenin ziyaret saatleri Salı'dan Cuma'ya 10:00-18:00 (Perşembe 19:00) ve haftasonları da 11:00-17:00 arasında. Ulusal Müzeler hakkında ayrıntılı bilgi için http://www. nasjonalmuseet. no/en/menu/ adresine gözatmak gerekli. Ulusal Tiyatro Yine aynı cadde üzerinde görkemli tiyatro binasında kısacık bir seyahatte temsil izlemeye gelmek zor olsa da en azından önünden geçerken mimarisine dikkat edilmeli. Oslo Katedrali Yine aynı cadde üzerinde açık saatine denk gelirseniz içine girebileceğiniz katedralin heybetli bir orgu var.. Tjuvholmen Şehrin uç noktasına yapılan bu yapay ada etkileyici modern mimarisi ile öne çıkıyor. Adacık üzerinde sayısız sanat galerisi, Astrup Fearnly Müzesi ve keyifli, fotografik açık alanlar var. Sadece sokak heykelleri ve enstalasyonlar bile burayı etkileyici kılmaya yetiyor. Şehrin Çağday Sanat alanlarından en önemlisi olan Astrup Fearnly müzesi de mimari açıdan oldukça etkileyici. Jeff Koons'dan Murakami'ye uzanan geniş seçkideki çağdaş sanat koleksiyonunun yanısıra dönemsel sergiler de düzenliyor. Müze Salı'dan Cuma'ya 12:00-17:00; Perşembe 12:00-19:00 ve haftasonları 11:00-17:00 arası açık. Giriş ücreti 100 NOK. Aker Brygge Lüks konutlar, modern mimari, sayısız restoran, stil sahibi mağazalar... Şehirde tatlı hayat nerede akıyor derseniz cevabı olacak adres, özellikle güneşli havanın hakim olduğu günlerde keyifli bir gün geçirmek için ideal. Oslo Fiyordu Şehirde yaptığımıza değen bir diğer "turistik" aktivite ise fiyord gezisiydi. Öyle aniden, sahildeki Pazar yürüyüşünü yaparken bir anda çıktı karşımıza, bir anda karar verdik.. Batservice tarafından düzenlenen 2 saatlik turlar Belediye binasının önünden, marinadan kalkıyor. Kişibaşı 269 NOK olan tur gün içinde farklı saat seçenekleri ile yapılıyır ama benim anladığım, bizim gibi ilk grupta 10:30 gitmek oldukça mantıklı.. Tur kapsamında Oslo Fiyordunun içinde dolambaçlı bir tekne gezintisi yapıyor, o meşhur yazlık evler, adacıkları ve deniz fenerlerini görüyorsunuz. Gezi esnasında verilen bilgiler şehri, bölgenin coğrafi koşullarını ve tarihi yerini algılamakta önem taşıyor. Tura katılmayı düşünenler için bir tip: Size 10-15 dakika önce orada olmanızı söylüyorlar ancak gittiğinizde uzun bir kuyruktan sonra tur teknesine biniyorsunuz. Biz kuyruğun sonlarında kalıp cam kenarı değil, koridorda, görüş alanı kısıtlı bir yere kaldık; dolayısıyla ilk 15-20 dakika sıkıntılı geçti. Ancak kıyıdan açıldıktan sonra ayağa kalkıp kaptanın olduğu bölümdeki açık alanlardan fotoğraf çekmek ve çevreyi izlemek şansı da sadece bizim gibi koridorda oturanlarda oldu. Cam kenarı oturup izleyerek gitmek için, koridor ise fotograf çekip dolanabilmek için önem kazandı bu durumda. Siz de planınızı buna göre yapasanız daha çok keyif alabilirsiniz. Tekneye bindiğim anda vasat bulduğum gezinti, sonlandığında iyi ki katıldık diye düşünerek çok keyifli bitti. Viking Müzesi Daha önce Kopenhag'da da yaşamıştım; bu Kuzeyliler'in ilgimi çekmeyen tek durumları Viking Takıntısı!.. Hediyelik eşyadan tut her obje, her turistik etkinlik illa ki Viking soslu!.. Ben ilgilenmiyorum Dolayısı ile marinadan kalkan tekneler ile kolayca ulaşılan o meşhur Viking Müzesi'ni de programıma almıyorum. Sizin programınızda ise yine aynı şirketin tekneleri ile Bygdoy'a geçebilir, başta bu müze olmak üzere bölgedeki diğer müzeleri de ziyaret ederek turistik bir gün geçirebilirsiniz. Eski Şehir Merkezi Bana biraz Alman ekolünü, Düsseldorf sokaklarını, meydanlarını andıran bölde Karl Johans gate caddesi ile kıyı arasında kalan alanda. Belki ziyaretimiz haftasonuna denk geldiği için yeterince hareketli göremediğim bu bölgede eski ve geleneksel görünümlü restoranlar da var. Vakit bulursanız belki uğrayabilirsiniz.. Yine bu bölgede bulunan ve ücretsiz olarak gezilebilen kalden de manzaranın güzel olduğu söyleniyor. Öncelikle şunu söylemeliyim; eğer "Viking" istemiyorsanız size alacak hediyelik bir magnet bile yok!.. Tasarımda bu kadar yetenekli olan Kuzeyli adamlar bu konuda neden bu kadar alternatifsiz kalmış anlayamadım ama hayatımda aldığım en çirkin magnetlerden birini çantama atarak döndüm Oslo'dan.. Meyankökü'nden yapılan şekerlemeleri oldukça meşhur. Eğer yapabilirseniz Mathallen içindeki gurme dükkanlardan çikolatalı, kaplamalı, güzel ambalajlı gurme versiyonlarından alın. Somon füme ve sosları da yine havaalanı da dahil Oslo ganimeti olarak satılıyor ancak bu fiyatlarla Oslo'dan füme balık alıp da taşınır mı?.. onu bilemedim.. Bizim vazgeçilmezimiz plak alışverişini listeye eklemem lazım. Üç iyi adresim var: Big Dipper Records (Mollergata, 1) / Filter Musik (Skippergata,33) / Bare Jazz (Grensen, 8) Bare Jazz aynı zamanda hoş bir avlunun içinde ve üst katında hoş bir kafesi de var.. Plakçıların bulunduğu bölge zaten alışveriş anlamında en canlı sokakların da olduğu yerler.. Civardaki tasarım bazlı ev aksesuarları dükkanları, kitapçılar, yerel giyim mağazalarına da göz atın.. GlassMagasin şehrin şık çok katlı mağazası.. Çok sevdiğim Weekdays'in meydanda büyük bir mağazası var. Karl Johans Gate Caddesinin özellikle başlangıç bölümünde de yerel markaların dükkanları var. Bu caddeden yürürken sağlı sollu aralar ama özellikle kıyıya doğru olan aralarda daha tasarımcı bazlı ünlü İskandidav markalarının mağazalarını göreceksiniz.. Bir de, Vigeland Park'a kadar uzanan uzun yol, Hegdehaugsvien/Bogstadvien caddesinde Oslo'nun tüm lüks butiklerinin ve tasarım mağazalarının olduğunu öğrendim ama zaten oldukça pahalı bulduğum bu şehirde burada moralimi bozmak istemedim!.. Benim semtim Grünerlokka yine alışverişte de iyi. Sokak aralarına sıralanmış küçük dükkanlar nispeten ucuz, ürünler keyifli, farklı.. Kahvemi, fincanımı buradan aldım.. Granit'ten eve aksesuarlar, ıvır zıvırlar aldım.. Semtin sokaklarında Pazar günü kurulan bit pazarı, dükkanlardan kapı önlerine taşan panayır havasında bir pazar ortamı var. Ayrıca Pazar günleri Bla'da bizim Karaköy Souq'a benzeyen ufak çaplı bir tasarım pazarı ve Pazar eğlencesi var.. İşte bu kadar.. Bu kadar zamana yaklaşık olarak böyle bir Oslo sığıyor. Şimdi dönüp baktığımda iyi ki bu zamanda ve bu kadar süreliğine gitmişim. Oslo. Aramızda aşk yok. Alışkanlık olacak kadar da uzun kalamadık birbirimizle.. Ama iyi ki tanıştık.. Çok teşekkür ederim :) Sanırım yakında Oslo'ya yolculuk var.. Bu mevsim bence tam zamanı.. Umarım çok keyifli geçer.. Sevgiler.. A.


O... Avrupa'nın en büyük kütüphanesi ünvanını günde 5000 ziyaretçi ile elinde bulunduran bir kütüphaneyi görmek sık ratlanan bir imkan olmadığına göre, merkez istasyon civarındayken vakit varsa Openbare Bibliotheek uğranılacak adrestir!.. (Oosterdokskade, no.143) / Ontbijt kahvaltı demek, unutmayın!.. Sabahları yemek yiyecek yer ararken belki işinize yarar.. R... Rembrandtplein: Bazen de gitmeniz değil, gitmemeniz gereken yerleri de konu ettiğim olur. Mesela bu turistik mekanlarla çevrili meydana zahmet edip hiç gitmeyin derim.. Tam turist işi.. Ama illa ki giderim derseniz meydanın ortasındaki Rembrandt'ın Night Watch tablosunun heykel versiyonu bakmanız gereken tek şey diyerek bu konuyu kapatırım.. / Birçok gezi yazısında ve şehir rehberinde yapılacak şeyler listesinde ilk üçte yazılı Red Light District benim 10 dakika yürüdükten sonra sıkıldığım, çabucak terk ettiğim mutsuz ve huzursuz eden yer olarak kayıtlara geçsin.. U... En sevdiğim caddelerden biri Utrechtstraat'ı es geçmek olmaz. De Pijp'e bağlanan cadde üzerinde güzel kafeler, küçük dükkanlar, gurme adresler var.. En güzel plakçı Concerto var.. American Apparel'den Marc Jacobs'a sevdiğimiz dükkanlar var.. Sissy Boy, Klaver 4 gibi herşeyden biraz dükkan/kafeler var.. Bir de harika kuaför salonları var ki, vakit ayırıp birine giremediğim için pişmanlık full çekiyor.. Çok detaylı bir yazıyı eğlenceli bir hale getirmişsiniz. İlgili mekan fotoğrafları da olsa hoş olur belki. Teşekkur ederim :-) Artık yazılarıma daha fazla fotoğraf eklemeye çalışıyorum, ilk fırsatta Amsterdam'a dair bir Foto/Post da hazırlayacağım ama şimdilik Amsterdam fotoğrafları gezicigunluk instagram hesabında #gezicigunlukinamsterdam etiketinde.. bol seyahatler ve sevgiler..


D... Düsseldorf Hatırası almak için en bol çeşidin olduğu adres (47, Neustrasse) Souvenier Ddorf Habibi. Bunun dışında Tourist info'ya ya da diğer birkaç dükkana da bakılır ama fazla yaratıcı şeyler beklememekte fayda var. I... Iskalanmaz kitabevi: Walter König Kunsthalle'ın köşesinde harika referans kitaplarla dolu bir cennet. Üstelik ingilizce kitaplar da mevcut. Buradan seçilen sanat kitapları valizi ağırlaştırsa da insanı keyiflendiriyor. J... Yemek beğenmekte sorun yaşayanlar için Joker: Maredo. Almanya'da çok yaygın olan et restoranları Maredolar lezzetli ve doyurucu tabaklarıyla beklentileri fazlasıyla karşılıyor. K... Dünyaca ünlü markaların butiklerinin yan yana sıralandığı Königsallee ortasından geçen kanalla da iddialı bir görünüme sahip. Cadde boyu yürürken birkaç yan sokağa da sapmakta ve özellikle Kö Galerie'yi gezmekte de fayda var. P... Heinemann, Pasta ve Çikolata için en doğru adres. Königsalle civarında dolaşırken birden bire karşınıza çıkıverecek ve aklınızı çelip yüksek fiyatlarıyla cüzdanınızı da birden bire boşaltıverecek!.. R... Rhein Kıyısı'nda keyifli bir yürüyüş için dinlenmiş ayaklar ve güzel, güneşli bir havadan başka birşeye ihtiyacınız yok. S... Şehrin önemli alışveriş caddelerinden biri de Schadow Strasse. Caddeyi gezerken Schadow Arkaden'a da uğramayı unutmayın. T... Ne yapın edin, bu şehre yolunuz düşerse Tonhalle'da bir konsere bilet edinin. Senfoni orkestrasına ev sahipliği yapan konser salonu başlıbaşına mimari bir şaheser.


E... Kuzeyli modern tasarım anlayışı şehrin ziyaretçilerini Ev Dekorasyonu konusunda kalbinden vuruyor. Şehrin tüm bölgelerine yayılmış, irili ufaklı dekorasyon mağazalarındaki neredeyse tüm ürünler, o kadar çekici ki, hepsi 'beni al, evine götür' diye bağırıyor! I... Department Store kategorisinde Illum ile Magasin birbiriyle yarışıyor.. Ancak Illums Bolighus daha küçük olmasına rağmen tamamen 'designer' ürün yelpazesi ile gönüllerde taht kuruyor. L... Burada somon balığına Laks deniyor ve çok bol bulunuyor. Izgarası, marinesi, fümesi çeşitli sos ve garnitürlerle sunulan "laks" balıkseverler için Kopenhag'da tercih edilebilecek en iyi alternatiflerden biri oluyor. P... Pasajlar farklı atmosferleri birbirine bağlıyor... Öğrecilerle dolu, renkli Fiolstraede ve Skindergade sokakları 'Jorck Passage' ile alışveriş tutkunlarının volta attığı Stroget'e köprü oluyor. gezicigunluk favorisi Pistolstraede sokağı ise yarı pasaj yarı iç avlu havası ve içindeki renkli dükkanları, gizli mola noktalarıyla kendini alışverişe kaptıranlara nefes aldırıyor... Bredgade ve Store Kongensgade arasındaki Sankt Anne Passage ise sanat galerileri ve antikacılar arasında huzurlu bir kaçamak vadediyor. Q... Queen's Royal Guards- Kraliyet Muhafızları pek süslü püslü giyiniyor. Nöbet değişimlerinde turistlerin ilgi odağı olan muhafızların bando takımı ile şehir turunu yakalayanlar en güzel fotoğrafları çekiyor.... Y... Yabancı Dil Kopenhaglılar'a hiç yabancı görünmüyor. İngilizce sorduğunuz her soru, herkes tarafından tereddütsüz cevaplanıyor. Şehirdeki herkes İngilizceyi ana dili kadar iyi konuşuyor.


Mersin'den tren ile geçtiğimiz Adana'dan notlar.. Tren istasyonu şehrin neredeyse tam merkezinde.. İner inmez bizi portakal ağaçları karşıladı.. Şehirdeki ilk durağımız Kazım Büfe ve meşhur muzlu sütü.. Gitmeden önce "ne kadar farklı ve merak edilecek bir şey olabilir ki bildiğin muzlu süt işte" diye düşünmüştüm ama bu gerçekten başka bir şey! Mutlaka denenmeli! Şehir turumuza Atatürk Müzesi'ne dönüştürülen Suphi Paşa Konağı'nı da ekledik.. Müzedeki en etkileyici fotograflardan biri Atatürk'ün son Adana ziyaretinde Taşköprü manzarasına son bakışı.. Seyhan Nehri'ni fotoğraflayarak bir Adana klasiği gerçekleştirmek istedim ama ne fayda!. Yaz aylarında nehrin suyunu ara ara kesiyorlarmış; o da bize denk geldi!. Pazar olması sebebi ile son derece sakin olan Ulu Cami çevresinde, çarşı içinde dolaşıp caminin şadırvanının olduğu güzel bahçede kısa bir mola daha verdik.. Şadırvanın olduğu güller içindeki bahçe çok dinlendiriciydi.. Birer Türk Kahvesi içtik.. Gelen öneriler arasından en merak ettiklerimden biri House of Kamer'di.. Keyifli dekorasyonunu kapalı bahçe kapısının dışından bile sevdik.. Bir öğün yeme şansım daha olsa Asya ya da İştah kebap salonunu denemek isterdim.. Akşamüstü bir keyif molası da uzun zamandır Adana'nın en sevilen konsept dükkan/kafesi olan Storie Store'da verdik.. Adana'daki bugünlük son adresimiz de ısrarlara dayanamayarak Doğan Kaymaklı Kadayıf!. Evet çok kalori ama gerçekten şa-ha-ne!.. - Adana'nın artık yurdun dört bir köşesine yayılan börekçileri (Levent, İzol ve elbette Börekçi Rıza; - Şalgamcı Ali Göde ve "Çakmak Caddesi'ndeki şalgamcı abla"; - Sabaha karşı Kazancılar çarşısında ciğer; - Kadayıfçı Olcay'dan Kaymaklı Billuriye yenemeden bir dahaki gelişimizde diyerek listede kaldı.. Adana yeme içme anlamında çok tehlikeli bir yer!.. Çok lezzetli şeyler var.. Ancak tüm bunlar bir yana Adana bu klasik lezzetlerinin yanısıra ülkenin en modern şehirlerinden biri.. Şahane dükkanlar, kafeler, enerjisi çok güzel yerler var.. Yetmedi.. İlk fırsatta yine gitmek lazım!.


'Güney Fransa' her dönem çekici gelmiştir bana.. Lavanta tarlaları, üzüm bağları, empresyonist ressamlar, yavaş akan hayat çağrışımlarıyla hep 'bir gün mutlaka' listemde olan Provence bölgesine kapsamlı bir seyahat için henüz vakit ayıramamış olsam da kıyısından köşesinden bulaştığımı düşünüyorum.. Bağlar ve lavantalar arasındaki sakin yanını sonraya bırakıp Marsilya'da yavaştan akan hayata dahil olma hayaliyle uçağa atladığımda günübirlik bir Aix ziyareti kafamdaydı.. İşte bu düşünceyle çıkılan yolda güneşli bir Ekim sabahı Aix-en-Provence'a gitmek üzere Marsilya St. Charles tren istasyonundaydık.. İstasyonun önünden kalkan otobüse binip şöförden bir kişi 5.20 EUR'ya tek yön bir bilet almamızla Aix'e varmamız arasında tam 25 dakika var.. Cours Mirabeau'ya girer girmez az ötede kurulan pazar ve kalabalık karşılıyor bizi.. Pazar tezgahlarında el işleri, sabunlar, yörenin dokuma ve baskılarından dekoratif ev tekstili ve bir sürü de giysi, çanta, ayakkabı var.. Bir tezgaha yaklaştığımda çanta ve ayakkabıların dünya markalarının sahteleri olduğunu görmek beni şaşırtıyor.. Alışveriş şu anda hiç cazip değil, şehrin dokusuna bakmak, meydanlardaki kafelerde oturup hayatı izlemek niyetindeyiz.. İlk kahve molasını yine Cours Mirabeau üzerinde, zamanında Cezanne'nın müdavim olduğu Les Deux Garçons Cafe'de vermeyi planlamıştık(No.53) Ancak buraya varmaya birkaç adım kala Cafe Grillon'a vuran güneş altında sandalyelerine kurulmuş keyif yapan kalabalığı görünce fikir değiştirip buraya oturuyoruz.(No.49) Burası da yine çok eski ve iç dekorasyonu ile beğeni toplayan zarif bir kafe.. Akşam yemekleri için ayrılan üst salon oldukça şık.. Garsonumuza kahve siparişini verir vermez Marsilya'da hiç rastlamayışımıza şaşırdığımız meşhur 'Ukala Fransız Garson' tiplemesiyle de nihayet karşılaşmış olduğumuzu anlayıp bundan da bir eğlence çıkarıyoruz.. Kahve güzel, kafe güzel, hava güzel, etrafımız turistlerle çevrili öylece 15-20 dakika geçiyor.. Grillon'dan kalkınca istikamet arka sokaklar.. Önceden işaretlenen tüm ara sokaklarda geziyor, dükkanlara girip çıkıyor, küçük meydanlara çıkıyoruz.. Şehrin renkleri, havası keyifli, tek sorun çok turistik ve çok gürültülü olması.. Şu anda yazarken bile kalabalığın uğultusunu, Roma'da bile bu kadar dikkatimi çekmeyen motorsiklet gürültüsünü anımsıyorum.. Passage Agard, Place Hotel de Ville, Rue Espariat, Rue d'Italie, Rue De L'Opera, Place Des 3 Ormeaux, Place d'Albertas, Place de L'Archeveche başta olmak üzere şehrin eski bölgesinde olabildiğince fazla sokağa girip çıkarak dolanıyoruz.. En meşhur meydanlar ve sokaklar yine çok klalabalık ama yeterince dolanınca sakin, kuytu, kafamıza göre köşeler de yok değil.. Yine sokaklar arasından başka bir meydanda bu kez bir gıda pazarı çıkıyor karşımıza.. Zeytinler, baharatlar, domatesler, meyveler arasında oyalanıp bir tezgahtan siyah tuz, kurutulmuş mantarlı çeşni alıyor, sonradan saf vanilyalardan niye almadık diye dertleniyoruz.. İki meydanı çok seviyorum burada.. Place d'Albertas birincisi.. 1745'ten kalan Barok ve Rokoko meydan daha önce karşıma çıkan hiçbir meydana benzemiyor.. Çok detaylı anlatarak görecek olanların heyecanını kaçırmak ya da kafalarında bambaşka bir fotoğraf yaratmak istemiyorum.. Bana çok büyülü gelen bu meydanda bir süre kapıların önünde oturup fotoğraflar çekiyoruz.. Diğer sevdiğim meydan ise öğle yemeğini tam ortasında yediğimiz Place Des 3 Ormeaux... Geçtiğimiz popüler sokaklardaki hiçbir restoranı çekmiyor canım.. Daha az turistli, yerli insanı göreceğimiz, provençal mutfağı deneyebileceğimiz bir yer var kafamda.. İşte bu küçücük meydanın ortasında bir çeşme, yanında ya tam düşündüğüm gibi bir küçük restoran L'Epicerie.. Meydana dizilen küçük masalarında iyi ki bir yer buluyoruz.. Evet yine turist var, bir kere biz varız!, tamam ama öğle molasında gelen şehir yerlileri de etrafımda olunca işte budur! diyorum.. Meydan harika.. Sakin bir kere.. Ortadaki çeşmenin altına bir buz kovası içinde bir şişe bölgenin 'blush'ı AIX konulmuş, su öylece şırıldıyor.. Güneş binalara vurup duvarlarını renklendirmiş ama bize ancak ağaçların arasından sızarak ulaşabiliyor.. Etrafımda hep eski ve zarif binalar, masalarda hep şık, güzel, gülümseyen insanlar var.. Yemek provensal değil, dünya mutfaklarından ama olsun, yemek de ortam da lezzetli ya, gerisi boş.. Yemek bitti, kahveler içildi, restorana ait gurme ürünler dükkanı gezildi, hiç gidesim yok!.. Buradan zar zor ayrılıp Musee Granet'ye doğru giderken yine ara sokakların küçük dükkanlarında oyalanıyoruz. Aix'de hemen hemen tüm önemli lüks markaların butikleri ya çok markalı mağazalar içinde bölümleri var. Bunun yanısıra özellikle aksesuar, takı konusunda birçok dükkan, düçük tasarım objeler satan dükkanlar da çok.. Biraz dikkatli bakınca sokakları dolduran turistlerin cafe ve restoranlarda sürdükleri tatlı hayattan kalan zamanda, kollarını lüks butik poşetleri ile doldurduğu gözleniyor. Biz de bu büyüye biraz kapılmış olmalıyız ki yolumuz birkaç tasarım takı mağazası ve Paul Smith butikten geçiveriyor!.. Ama onlardan önce adresimiz müze.. Bu günkü gezimizin sanatsal kolunda Cezanne'ın atölyesini ve bu müzeyi ziyaret etmek planlanmıştı ama gezi tempomuza ve ruh halimize bakarak atölyeyi iptal edip müzeyi geziyoruz. Çok büyük bir müze değil Musee Granet belki ama önemli eserlerin evsahibi.. Picasso, Cezanne, Ingres ve Rembrandt görerek mutlu ayrılıyoruz.. Yine sokaklarda gezmeye, kendimizi meydanlarda bulmaya devam.. Meşhur badem ezmeli Calisson'u tarihi şekerlemeci Bremond'dan alıyoruz. (Rue d'Italie, 16) Ama daha önce çok defa dile getirdiğim gibi bu sadece badem aromalı bir şekerleme olabilir. Fiyatı bizim Meşhur Bebek Badem Ezmesi ile yarışır ama tadı; asla!.. Hava kararmaya başlayınca yine kalabalık bir meydanda oturup olmazsa olmaz zeytin/pastis keyfine başlıyoruz.. İkram edilen zeytinler öyle lezzetli ki ikinci pastisleri sırf bir tabak daha zeytin yiyebilmek için söylüyoruz.. Gelen geçene, karizmatik garsonumuza sarıyor, az önceki kestane krizine gülüyor ve çok güzel vakit geçiriyoruz.. Galiba burayı sevdik.. Kalabalıktan, turistten biraz şikayet etmedik değil ama güzel şeyler yaşadık burada.. Garip bir şekilde insanın içine neşe, coşku veriyor bu şehir çünkü.. Kafalar biraz güzel, keyif de yerindeyken kalkıp gidelim artık dedik.. Dönüş yoluna doğru yürümeye başlarken güzel bir ekmek fırını çarptı gözüme. Takıntım var, her şehirde ekmek almam lazım benim.. Bir şehirde fırına girip ekmek almak sanki az sonra evime gidecekmişim, burada yaşıyormuşum hissi verir bana.. İşte onun için burada da fırın görünce dayanamadım.. Bol üzümlü, fındıklı, cevizli, şenlikli bir ekmek kapıp düştük yola.. Ama yok, az önce dedim ya, ekmeği aldık mı tamam, buralıyız artık ötesi yok!.. 'Ne acelemiz var, mahallemizde dolaşıyoruz' modunu açtık bile!.. Hiç hesapsız giriverdik yolumuza çıkan restoran Le Caleche'e(Rue de la Messe, 10)... Küçük, samimi, güzel yemekli Le Caleche'de sahibi ve daha önce Antalya'da çalışmış garsonuyla sohbete ilaveten 'Fillet Boeuf', bir küçük kırmızı, kahvenin yanında müessesenin ikramı İspanyol likörünün de sonuna gelince, son otobüsü kaçırmadan Marsilya'ya dönmenin vaktidir..


Beyoğlu Arter'in benim için hep ayrı bir yeri var. Şimdiye kadar hep ses getiren sergilere ev sahipliği yaparak farkını ortaya koyan galeri şimdi de İngiliz sanatçı Marc Quinn'in Aklın Uykusu sergisi ile buluşturuyor bizi. Aklın Uykusu Goya'nın Aklın Uykusu Canavarlar Üretir gravüründen ilham alarak isimlendirilmiş. 8 Şubat 27 Nisan arasında Pazartesi hariç hergün ücretsiz olarak ziyarete açık. Küratörlüğünü Selen Ansen'in yaptığı sergide herbiri birbirinden etkileyici 33 eser Arter binasına kusursuz bir şekilde konumlandırılmış. İzleyicileri İstiklal Caddesi'nden içeri buyur eden görkemli eser Dünyanın Kökeni, 3 boyutlu tarama teknolojisi ile bronzdan üretilimiş dev boyutlarda bir deniz kabuğu. Ağırlıklı olarak bronz ve mermer heykeller, fotoğraf ve resimlerden oluşan sergide sanatçının kendi kanından ürettiği ve özel bir soğutucu içinde sergilenen bir eseri de farklı materyallerle sanat üretimine eşsiz bir örnek.. Aklın uykusundan birkaç fotoğrafı galeriye eklesem de bu sergi kesinlikle fotoğraflarına bakmalık değil, "gidip yerinde etkilenmelik" sınıfından.. En kısa zamanda ziyaret edilmesi dileğiyle.. Gezici Gunlu'gu izliyor ve takipte olmak buyuk keyf olacaktir.. Keyifli bir yeni hafta ve keyifli calismalar diliyorum..


ALTYAZILI FOTOĞRAFLAR: BUDAPEŞTE By Aydan Kumpas | 19 Kasım 2013 0 Comment Budapeşte gezisinden altyazılı fotoğraflar bu galeride.. Galeriyi gezmek için ilk fotoğrafa tık.. Tuna Nehri'nde tekne turu mutlaka yapılacaklar listesinde. Özellikle şehir ışıklarını yakınca yapılan akşam turları pek keyifli Şehrin en meşhur caddesi Andrassy'de lüks butikler, tarihi kafeler ve opera binası var. Köprüler Tuna'nın süsü; en görkemlisi Aslanlı Köprü. Gece oluca şehrin havası birden değişiyor. Budapeşte geceleri çok keyifli. Yeni yıl döneminde Vörösmarty Meydanı'nda kurulan pazarda yeme içme adına ilginç deneyimler saklı. Köprüler ve tüneller şehrin olmazsa olmazı Parlamento Binası bu şehre dair fotoğrafların başrolünde hep. Maygar Allami Operahaz, için çok güzel! O kadar operaya gittim, senin kadar görkemli, asil olanını henüz başka yerde görmedim.. Koyu renkli, karanlık, heybetli binaların balkonlarında neşeli, renkli sürprizler var... Andrassy caddesindeki Terör müzesi.. Budapeşte'nin tramvayları.. 2 numara şehir turu kıvamında.. Yeni yıl pazarında sıcak şarap kokusu sarıyor her yanı.. Şehrin eski köklü kahvesi bol ama benim için Gerbeaud en şık ve en özeli. Kahramanlar Meydanı'na uğrayıp birkaç turistik kare çekmeden olur mu hiç? Kırmızı kurutulmuş macar biberi en az salamı kadar meşhur, gelirken biraz almak lazım.. Opera öncesi canlı müzik eşliğinde zarif bir akşam yemeği yemek isteyen? Geniş caddeler, güzel parklar varsa bisiklet de vardır.. Yöresel giysili macar bebekleri hediyelik eşya olarak ideal. Ahşap oyma kutulardan anahtarlıklara heryerdeler.. Kahramanlar Meydanı'ndaki heykelleri tek tek incelemek lazım ki bizim tarihimizle çakışan detaylar yakalanabilsin..


Instagram'dan beri blogda yazılar çok, fotoğraflar az oluyor farkındayım. Ama arada bir fazla yazı okumak istemeyen, gittiğim şehirlerden kareler görmek isteyenleri de unutmamak lazım. Bu günlerde biraz eski seyahatlerin fotoğraflarına yoğunlaştım; birçok şehirden bol fotoğraf paylaşmayı planlıyorum bu aralar. Bakalım... Yeni seyahatler müsaade ederse Kopenhag, Roma, Brüksel... bol bol fotograf gelecek.. Bugün Napoli ile başlıyorum. İşte seçtiğim kareler.. Via dei Tribunali Napoli'nin dar, uzun ve renkli sokaklarından yalnızca biri.. Başta pizza olmak üzere birçok ayaküstü yemek, tatlı ve kurabiye, hediyelik eşya dükkanının sıralandığı sokaktan bu sakin kareyi çıkarmak marifet bile sayılabilir! Düz bir şehir değil Napoli. Deniz seviyesinden yukaraılara doğru uzanan yokuşlu ve merdivenli sokakları bol. Hem aşağıdan yukarıya hem de yukarıdan aşağıya baklmak için zaman ve enerji lazım.. Tüm o karmaşanın içinde öyle sakin yollar, öyle güzel kareler saklı ki, şehirle başbaşa kaldığınız o anlarda bu şehre aşık olmamak mümkün değil.. Bu fotoğrafta sakin sakin arka fonu kaplayan ve Napoli manzarasına keyif katan Vezüv yanardağı halen aktif olduğuna göre güzelliğine kanmamakta fayda olabilir!.. Bu kolajda da rengarenk Napoli insanlarından objektifime takılan kareler var.. Yeme içme konusunda sınırları zorlatacak bir şehir Napoli; pizzadan sonra en çok tatlılar ile süslü pastane vitrinleri ile aklı çeliyor. Orta sırada basit birer çörek gibi duran Babba'lar şerbetli, Romlu içerikleri ile bağımlılık sebebi.


Saraybosna gezi notları, öneriler, adresler için; TÜM SARAYBOSNA YAZILARI. Bu mavi kapının ardında en az bu kapı kadar güzel bir avlu var. Avlija. Bir öğle molası için Saraybosna favorilerimden.. Hala Osmanlı kültüründen izler taşıyan şehrin sokaklarında, bizim sokaklarımızdan aşina olduğumuz pek çok dükkana rastlayacaksınız ki, bu da onların en sevimlilerinden biri. Morica Han şehrin en turistik adreslerinden biri. Yöresel bir kahve için uğranacak hanın mimari detayları dikkate değer.. Sokak sanatları adına beni çok mutlu eden örneklere rastlamasam da Paris sokaklarından aşina olduğumuz Mr. Chat zaman zaman Saraybosna sokaklarından küçük sürprizler yapıyor. Şehrin manzara adreslerinden biri olan Park Princeva'dan şehre bakmak, aşağıdayken uğradığınız yerleri bulmaya çalışmak keyifli.. Bill Hates de esprili adı ile objektifime takılanlardan.. Mekan içeriği muamma!.. Geçmişte kültür sanat şehri olarak anılan bir yerde, bir müzenin kapısını bu şekilde "kapalı" görmek de savaşın izi.. Bu kare şehirde en içimi burkan görüntülerden biri. Şehirde çalışan taksi şirketlerinden biri.. Bu arada Crveni/Crveno kırmızı demek.. Şehirdeki keşiflerimden biri de Tito Marsala üzerindeki bu şapkacıydı. Babadan kalma dükkanda hala eski yöntemlerle elde üretilen şapkalardan biri de benim oldu.. Şehir dokusu, sokak tabelaları, tipografi önemli.. Nehir boyunda yapılan bir yürüyüşün bizi ulaştırdığı güzel köprü.. Şehrin sembol binalarından biri de Güzel Sanatlar Akademisi. Akademi çevresi şehirde en sevdiğim bölge aynı zamanda. Dünyanın her yerinde köprü üzerinde kilitler aynı amaca hizmet ediyor... Saraybosna köprüleri de aşıklardan nasibini almış.. Başçarşı dışında kalan bölgelerde mimari özellikler daha farklı. Bazı binalar Orta Avrupa'nın zarif şehirlerinden birinde olduğunuz hissini yaratıyor. İşte şehir dokusu.. Kafana'lar, sokaklar, tabelalar, tipografi ve kurşun izleri.. Bu Saraybosna. Birçok ziyaretçi eski tramvaylardan çok yakınıyor olsa da benim şehirde en sevdiğim detaylardan biri tramvaylar.. Yapımı çok eski tarihlere dayanan hat üzerinde ilerleyen bu eski vagonlara defalarca bindim, her rengini, her modelini ayrı sevdim.. Saraybosna Mostar arasında "masalsı" diyebileceğim kadar güzel bir yol var; gitmek lazım.. Şehrin en ilginç bulduğum mekanlarından biri Tito. Akşam canlı müzik, serin bahçede keyifli bir ortam sunan güzel bir bar; bahçesinde tank, top tüfek.. eski savaş oyuncakları; daha da tuhafı onların arasında oynayan çocuklar.. #fromwhereistand Saraybosna'nın Gülleri. Yol üzerinde rastlanan bu kırmızı boyalı izler savaşta tam bu noktada yaşamını yitiren masum sivilleri temsil ediyor.. hiç unutmamak için.. Eski Yugoslavya'dan izler, savaştan kalan eskiler, şehrin eskici dükkanlarında.. budget saraybosna havalimanı ofisinde kötü bir araç kiralama tecrübem oldu. İki kızkardeşle muhatap oldum. Ön ödemeli internetten aldım ful depo istedim telefon ettim gidişimden önce full vermiyoruz ama size full veririz dedi telefondaki bayan, bende sözleşme öyle zaten full teslim dedim neyse. Havalimanına vardık giriş üst kattalar yani diğerleriyle yan yana değil information desk e sorup buldum. Çıktım telde konuştuğum bayanın kardeşi hayır full değil yarım depo dedi o nasıl olacak dedim dert etmeyin ben buraya teslimat sıfır depo yazdım bakın geldiğinizde ben yardım ederim dedi. Bu birinci salvo, geri geldim bana 1/4 arabayı getirdiğim için ceza kesmeye kalktı bu sefer başka bir bayan bu telde konuştuğum sonra makbuzsuz vesaire rüşvet gibi bir parayla kurtuldum. Araçtaki çakmak çalışmıyordu teli şarj edemedik yolda. Teslimatta sordum hmm evet bir müşteri kırmış dedi nasıl yani bilmiyormuydunuz dedim biliyordum dedi rahatça. Frenler tam tutmuyordu baya sıkıntı yaşadım arabanın her yerinden ses geliyordu zaten. Arabayı 1.5 saat önceden teslim ettim otopark da hemen yanımda bu iki kardeş bitti birden hemen gidin check ini yapın gibi askeri bir sisteme girdiler hatta bağırmana gerek yok tamam anladım demek zorunda kaldım. 3 üncü salvo geldi git bekle dedi 45 dk sonra geldi arabada hasar var küçük bir şey sol altta yeni al resmi dedi. Arabaya bakalım dedim arabayı gönderdim resmi burda dedi. Dedim arabanın her yerinden ses geliyordu fark etmeden altını vurmuş olabilirim kaza sigortam varya dedim polis raporu tutturman lazımdı dedi. Zaten birşey tutmaz bu sen bin git biz sana 2 güne maille bilgi veriririz dedi. 3 gün geçti telefon ettim tamam yarın dedi. 4. gün mail attım 30 dk sonra boşnakça fatura yolladı Banja Lukaya tamire gitmiş gibi tam 80 euro tamir çıkarmış bana. Banja luka 4 saat mesafe bu arada. Telefon ettim fatura bu yapcak bir şey yok derler ödedik ve kurtulduk sonunda. Aman dikkat edin derim bu arada tamir firmasıda banja luka daki kendilerinin olduğu belli. Budget internationala şikayet ettim sağolsunlar gene bunlara yönlendirmişler şikayetimi. Cevapları şöyle 1. arabayı eksik depo getirdiği için ceza kesmeliydik kesmedik iyilik yaptık 2. arabayı erken getirdi biz 9 da çalışmaya başlıyorduk o bize 8 40 da arabayı teslimata getirdi bizim ondan ekstra çalışma ücreti almamız lazımdı ama almadık 3. en nefret ettiğim tip yalanlar, hayır arabayı beraber kontrol ettik kendisine hasarı gösterdik kabul etmişti, kendisiyle ofise beraber gittik ofiste bekletme nasıl olsun zaten beraberdik. 4. üncü yalan bize araç çakmağının çalışmadığından hiç bahsetmedi bilgimiz yok. Irkçılık yapmam ama ırkçılığa maruz kalırsamda söylerim Banja Luka merkezli bu firmanın sahibi veya çalışanı bu iki sırp kızkardeşin Türk ve Müslüman olduğum için bana böyle davrandıkları hissiyatına sahibim. Kesinlikle Budget Saraybosna Havalımanıından Araç kiralamayın.


Güney İtalya seyahatimizin ikinci bölümünü olarak planladığımız Amalfi Kıyıları gezi notlarına "itiraf. nokta. com" ile başlıyorum: Ben aslında Amalfi'yi hiç merak etmedim. Sırf bir masada İtalya konusu açılınca "Amalfi çok güzel değil mii?" sorusuna "ben oraya gitmedim" dememek için artık -bir zahmet- gidilmeli diye düşünerek mecburiyetten gittim!.. Düşünün; İtalya'nın hayatında ilk kez turist gören bir şehrine bile gidiyorsun ama ülkenin en meşhur tatil destinasyonunu yıllardır yok sayıyorsun.. Amalfi aşırı turistik, Amalfi fazla popüler, Amalfi çok züppe, Amalfi gereksiz pahalı, Amalfi haddinden fazla kalabalık... İtalyanlar bile gitmiyor Amalfi'ye... Önyargılar böyle.. Bakalım bu seyahatin sonunda bu fikirleri kırabilecek miyiz yoksa enfes Puglia seyahatinin ardından Amalfi büyük bir hata olarak mı kayıtlara geçecek?.. Bunu anlamak için önce Amalfi Notları'nın tamamını okumamız lazım :) Haydi birlikte okuyalım.. Şu noktada anlaşalım; Amalfi diye kısaca bahsettiğimiz yer aslında "Costiera Amalfitana" yani Amalfi Kıyıları, İtalya'nın Campania bölgesinde yer alan, müthiş bir doğa güzelliği içinde kayalık ve virajlı kıyı boyu ve ardındaki tepeler üzerinde konumlanmış birbirinden tatlı köy ve kasabalardan oluşan bir bölgenin tamamı. Ama aslen sadece "Amalfi" bu kıyı bölgesindeki konumlanan beldelerden yalnızca biri. Yazı boyunca arada bir kısaca Amalfi diye bahsi geçecek olsa da bu ayrımı gitmeden bilmekte fayda var. Bu arada bazı kaynaklar Positano, Amalfi gibi beldeleri il olarak tanımlasa da aslında bunların hepsi Salerno iline bağlı komün/beldeler. Hazır bu taraflara gelmişken genellikle rotaya eklenen Sorrento ve Capri ise Napoli iline bağlılar.. Burada genel tercihlerin dışında özel bir durumumuz var. Genellikle Amalfi Bölgesi'ne Napoli üzerinden ve bazen de Roma üzerinden ulaşıyor insanlar. Ancak biz Puglia bölgesinden; hem de "oradan buraya trenle ulaşım yok, araba kiralamak şart" denen bir yerden tren ile geliyoruz. Aklınızda olsun; Bari'den Napoli ve Salerno'ya aktarmalı ya da Taranto'dan Salerno'ya aktarmasız tren var. Hatta aynı şekilde otobüs ile ulaşım da var. Doğru araştırma ve planlama ile bölgeye ulaşabilirsiniz. Konaklama bölgesi, dolayısı ile ilk varış noktası Positano olanlar bölgeye Napoli Sorrento üzerinden ulaşırlarsa daha iyi olur ancak konaklamanız Amalfi, Minori, Maiori gibi beldelerse Salerno üzerinden gelmek en mantıklısı. Biz Minori'de konaklayacağımız için tren ile Salerno'ya ulaşıp buradan da kolayca Amalfi Kıyıları'na geçiyoruz. Amalfi'nin bölge olarak kendine has bir ulaşım dinamiği var. Bir uçtan bir uca 40 km. lik bir yol ama o kadar virajlı ve dar ki ne ile giderseniz gidin en az 1,5 saat sürüyor. Karşılıklı iki araç yolda denk geldiğinde, geçitlerde trafik duruyor, hatta geri geri gidiyor!. Evet, bir iki kez otobüs geçebilsin diye tüm araç konvoyunun geri geri gidip yol verdiğine şahit oldum. Ulaşım alternatifleriniz araç kiralamak, Sita Otobüsleri ve Travel Mar tekneleri. Araç kiralamak bu dar ve virajlı yollar için özellikle aylardan Temmuz ve Ağustos ise kalabalık nedeniyle çok can sıkıcı olabilir. Ben olsam bahar ayları dışında araç kiralamayı düşünmezdim.. düşünmedim de.. En yaygın ağ otobüslerde. Sita Otobüsleri, Salerno ile Sorrento arasında gün boyu sefer yapıyor. Bilet ücretleri varış noktasına göre 1.20, 1.80, 2.20 gibi farklı farklı. Onun için bileti alırken nereye gidip nasıl döneceğinizi satıcıya söylerseniz size en uygun bileti veriyor. Burada en önemli nokta otobüslerde kesinlikle biletin satılmadığı!. Muhakkak daima yanınızda bir çift 1.20 'lik yedek biletiniz olsun. Garantiye almak isterseniz 24 saat geçerli 8 'luk biletlerden de alabilirsiniz ama biz böyle bir bilete hiç ihtiyaç duymadık. Otobüslerin Salerno, Amalfi ve Sorrento'da ana durakları bulunuyor. Kıyı boyunca da sık sık ara duraklar mevcut. İneceğiniz durağı önceden biliyor olmak lazım ki düğmeye basabilesiniz. Aksi halde şoför her durakta durmuyor ya da uyarıda bulunmuyor. Bilgi alabileceğiniz en çok görevli Amalfi meydanında; burada bir sürü Sita üniformalı görevliden bilgi, harita, bilet alabilirsiniz. Muhakkak bir Sita otobüs saati çizelgesi edinin ve son otobüsleri kontrol edin. Aksi halde son varış noktanız olan kendi kasabanıza yürümek ya da anormal rakamlara taksiye binmek zorunda kalabilirsiniz!. Diğer bir ulaşım alternatifi bana göre joker niteliğinde olan TravelMar tekneleri. Salerno Amalfi Positano ve Maiori Minori Amalfi arasında sefer yapan bu teknelerin sefer sayısı otobüse göre daha az ve fiyatı daha yüksek ama inanılmaz zaman kazandırabilir. Salerno-Amalfi arası 35dk. ve 8 / Salerno-Positano arası 70dk. ve 12 / Amalfi-Positano arası 25dk. ve 8 olarak sefer yapıyor.. Aynı şekilde Amalfi-Maiori 15dk. ve 3 / Amalfi-Minori 10 dk. 3 / Maiori-Minori arası da 5dk. ve 3 olarak sefer yapıyor. Önerim en az bir kez uzun mesafe otobüs ile bir kere de tekne ile gitmek. Çünkü otobüs yavaş ve daha konforsuz olmasına rağmen tüm kıyıyı bu şekilde tıngır mıngır dolanarak gitmek, bölgenin ruhunu kavramak açısından bence önemli. Ayrıca yol boyu aşırı derecede manzaralı ve maceralı!. Tekne ise kıyıya sudan bakarak bambaşka manzaralar görmek açısından oldukça keyifli.. Her ikisinin de saat bilgilerini broşürünüzden kontrol edip yolların yoğun olabileceği saatlerde tekneyi, erken saatlerde de otobüsü tercih edebilirsiniz. Özellikle uzun mesafe gideceğiniz zaman ana duraktan, boş bir otobüs binip oturarak gitmek önemli. Biz Minori'de kaldığımız için hop diye oradan Amalfi'ye geçip ilk duraktan binmekte hiç sorun yaşamadık mesela.. Otobüste giderken Sorrento yönünde solda; Amalfi-Salerno yönünde sağda oturursanız manzaranız harika olacaktır. Özellikle Amalfi yönünde sağda oturunca daracık uçurum kenarlarından geçmenin heyecanı ve kıvrımlı yolun her virajda sunduğu nefis manzaralara bayılacaksınız. Ben bu noktalarda snap manyağı oldum resmen!.. Bence bu seyahatin kaderini belirleyebilecek asıl nokta bu. Nerede konaklamalı. Çünkü şu anda daha net anlayabiliyorum ki seçilecek her kasaba bambaşka bir ruh ile şekillendirebilir bu seyahati.. Burada yorum ya da öneri yerine kendi yaşadıklarımı paylaşmak daha doğru olacak galiba.. "Nerede konaklayacağımız konusu o kadar karışık ki.. Bir yanda o fotoğraflarda gördüğümüz müthiş teraslardan manzaralar, br yanda Temmuz ayında orada olmanın doğasından gelen yoğun turist kalabalıkiarı, astronomik fiyatlar, köyler arası ulaşım problemleri!.. Tarihleri verdiğimde sistem bana 4 gecesi 1000 TL'ye gelen depodadan hallice yerler de öneriyor, 121.000 TL. lik villa da!.. Yaptığım elemeler beni Maiori ve Minori köylerinin olduğu noktaya kadar ulaştırıyor.. O manzaralı teraslar burada yok.. Ne var bilmiyorum ama Minori ile ilgili 10 dakikalık bir araştırma birden kalbimin hızlanmasına sebep oluyor. Önce en güzel yerler çoktan kapılmış diye çok üzülmüştüm ama Minori bizim seyahatimizi kolaylaştıran, hiç yormayan bir seçim oldu.. Şimdiki aklımla başka bir ksabada kalır mıydım? Kalmazdım.. Belki.. sadece belki gece halini göremediğim için ve çok sayıda güzel lokanta barındırdığı için Positano'da kalabilirdim.. çünkü Positano'nun özellikle akşamları canlı ve eğlenceli bir yer olduğunu hissettim.. ama yine de biliyorum ki, ben yine gitsem birinci tercihim Minori olacak.. Bunun dışında Ravello bölgenin en romantik, en hoş ve şımartan otellerine sahip ama eğer balayında değilsem burada kalmayı sanırım tercih etmezdim.. Amalfi beldesi ise Positano'dan sonra konaklama için en çok tercih edilen yerlerden.. Minori'den buraya geç saatte bile kolayca ulaşabildiğime göre Amalfi'de de konaklamaya daha fazla ödemezdim.. Minori'den bir sonraki kasaba Maiori yine Minori'ye benzese de sığ denizi ile daha çok çocuklu İtalyan yerli tursitlerin tercihiymiş.. burası da ekonomik bir alternatif olabilir.. Praiano, Positano'nun minyatürü gibi bir yer; burada da birçok konaklama alternatifi var.. Bunlar dışındaki yerler, daha küçük yerleşim birimlerinde eğer özel araç kiralamadıysam ve özellikle bir otelde kalıp, bir koyda yüzmeyi planlamıyorsam sanırım tercih etmezdim. Çünkü akşam çökünce yine de belirli bir hareketlilik, yapacak birşeyler arıyor bence insan.. Yine kendi kaldığım nokata dönecek olursak -isim soracaksınız, biliyorum- biz Minori'nin göbeğinde temiz çarşaf, temiz havlu esasına dayalı Hotel Caporal'de kaldık. Çok konforlu muydu? Hayır. Kaldığım en iyi otel miydi? Hayır. Ama sıcacık bir aile işletmesinde, her gece dönünce "bugün ne yaptınız diye sorulup ilgiyle dinlenmesi", kahvaltı yapmadan kaçmaya çalışırken "hop buraya gel, aç karnına gidilmez" diye şefkatle yaklaşılması, balkonumuz, tertemiz havlumuz, yastığımız burayı sevmek için yeterliydi. Mutlaka burada kalınmalı diyemem ama bir göz atın isterim. Zaten konaklamadan bahsederken yavaş yavaş kasabalardan bahsetmeye de başlamış oldum.. Hazır köyüm ile ilgili girizgahı yapmışken Minori'den başlayarak detaylara geçeyim o zaman.. Yukarıda zaten gelmeden sevme sebeplerimi anlattım.. Naif.. kendi halinde.. lokal ruhlu.. hafiften emekli cenneti.. sıcacık Minori. Amalfi'ye otobüsün yanısıra TravelMar tekneleri ile denizden de ulaşımı var. Ayrıca Capri'ye de buradan direkt giden tekneler var. Dolayısıyla ulaşım açısından kesinlikle en sorunsuz bölgelerden biri. Bazilika Santa Trofimena ve Villa Romana Antiquarium harabeleri ilk görülecekler arasında. İlginçtir, deftere ilk not aldığım şey olmasına rağmen Antiquarium harabelerine sadece bir gece önünden geçerken kısaca baktım; onun dışında hiç vaktim kalmadı.. Herhalde kendimizi lokalliğe fazla kaptırıp nasılsa burdayız dedik ama gezerken öyle olmuyor.. bir bakmışsın vakit dolmuş, dönüş yolundasın.. Bazı sabahlar kıyıdaki meydanda sebze meyve tezgahları, bazı sabahlar da antika ve el sanatlarının satıldığı tezgahlar kuruluyor. İkinci el birşey almadık ama plajda yemek için meyvamızı hep aldık.. Plaj olarak hem ücretli kullanılabilecek birkaç tesis hem de ücretsiz halk plajı var ve elbette plajlar Positano ve Amalfi kadar kalabalık değil. Deniz çok sığ sayılmaz; su elbette pırıl pırıl.. Bizim plajımız Lido Ambrogio's idi.. 2 şezlong +1 şemsiye yanlış hatırlamıyorsam 15 idi.. Kasaba Ravello'nun hemen altında olduğu için limon bahçeleri ya da güzel evler arasından Ravello'ya çıkan farklı yürüyüş rotaları var. Eğer sonbaharın ılık günlerinde gidilirse bence buradan Ravello'ya tırmanmak harika olur. O zaman limonlar da tam kıvamına gelmiş olur hem de.. Minori'nin bence yeme içme anlamında en büyük numarası Sal de Riso Pastanesi. Meydandaki bu büyük pastanenin dekoru, tabağı ayrı; tatlısı pastası, dondurması ayrı bir olay. Ricotta e Pere tatlısı ve sabahları içine farklı malzemeler enjekte ettirebildiğiniz cornettoları favorim. Ama dondurması da güzel.. Vakit kalsa aperitivo bile yapılırdı.. Kısaca bu pastane başka bir yerde kalınıyor olsa bile Minori'ye uğramak için sebep. Kasabanın tarihi pastanesi Gambardella ise daha çok limoncello ve kurabiyeleri ile ünlü. Limoncello demişken Liquorificio Carlo Mansi'nin üretim atölyesine de uğramak şart! Gennaro'nun önerilerinden bir tek seramik atölyesi Ruocco'yu beğenmedik. Gereksiz pahalı ve çok da yaratıcı değil kıyaslama yapınca.. Bizim favorimiz daha modern tarzda çalışan FES Mario Fusco ve Minori'nin içini tavaf ederken rastlayacağınız imalathane tadındaki kocaman ve karman çorman dükkan.. İşte bu kez bölgedeki kasaba olan, hem de en meşhur kasaba olan Amalfi'den bahsediyorum!. Amalfi, oldukça canlı ve renkli. Kıyı şeridindeki diğer kasabalara otobüs ve tekne ile ulaşım hatlarının ilk durağı da bu kasaba. Meydandaki heybetli Duomo'yu gezip merdivenlerinde oturmak, sonra Duomo'nun arkasındaki dar ve merdivenli sokaklarda dolaşmak, merkezdeki küçük dükkanlara girip çıkmak ilk yapılacaklar. "Amalfi kağıdı" epey meşhur; kağıt ürünlerinin satıldığı dükkanlar ve bu kağıt işçiliği ile ilgili bir de müze var. Renkli şemsiyeli plajları biraz kalabalık. Onun için hemen yürüme mesafesindeki Atrani'ye gidip orada yüzmek daha mantıklı olabilir. Zaten Amalfi'den Atrani'ye mutlaka bir kez yürümeli. Yol yaklaşık 750 mt. ve çok fotografik. Amalfi'den ayrıca farklı yürüyüş, tırmanış rotaları da var. Bunlardan Valle dei Mullini en hafif olanıymış.. Amalfi'de öğle atıştırması önerim külahta karışık deniz mahsulü kızartması için il Cuoppo d'Amalfi, meydanın arkasında kalan bir ara sokakta. Bunun bir alternatifi olan C. I. C. A da bana öneri olarak gelmişti ama onu deneme şansım olmadı. Akşam yemeği için ise limanın ucundaki harika manzaralı Ristorante Lo Smeraldino hem yemekleri hem Amalfi'yi izleme keyfi ile iyi bir seçenek. Çok güzel deniz mahsullü başlangıç tabakları ve nefis pizzaları var. Zaten Napoli'ye yakın olduğumuzu düşünürsek buralarda kötü pizzaya hiç rastlamadığımızı söyleyebiliriz. Her lokantada yemeklerin yanısıra ortaya da bir pizza söyleyip tatmaya çalıştık. Buradaki epey güzeldi. Amalfi için diğer not aldığım lokanta adresleri arasında La Bussola ve Da Gemma vardı ama ne otel restoranı ne de Michelin değil, daha samimi bir ortam arayışı ile bunları eledik.. Amalfi'nin ünlü pastaneleri Pasticceria Savoia ve Andrea Pansa. Özellikle akşamüstü saatlerinde 1830'dan beri hizmet veren Andrea Pansa'nın önündeki masalarda meydana karşı oturup gelip geçeni izleyerek "aperitivo" yapılmalı. İçecek önerisi; Aperol Spritz ama -buraya özel- limoncello'dan! Gerçekten sunum, servis ve keyif on numara!. Antica Sartoria tüm kıyı boyunca en favori dükkanım. Positano merkezli, pamuk, keten giysiler satan bu dükkanın farklı kasabalardaki mağazaları arasından Amalfi meydanındaki şubesi epey büyük, belki plajlarda giymek için güzel şeylere rastlayabilirsiniz.. ben rastladım.. Bu arada bölgenin limonları malum.. Limon çılgınlığının en çok hissedildiği yerlerden biri Amalfi. Bir süsü limonlu dondurmacı, granitacı, limoncellocu var sokaklarda.. Ben orijinal limoncello'nun alıp eve getirmelik değil, oradayken her yemekten sonra lokantalarda ikram edilen ev yapımı versiyonunun denemelik birşey olduğuna inanıyorum ama yine de almak isterseniz Minori de önerdiğim adrese ek olarak Amalfi'de de bulabilirsiniz. Birçok dükkanda Antichi Sapori D'Amalfi tabelası gördüm ama meydana yakın bir aradaki büyük olan, tadım yaptıran dükkan daha iyi sanki.. Biz buradan her İtalya seyahatimizin olmazsa olmazı acı biber ve baharatlardan da aldık.. Hemen Amalfi'nin yanıbaşındaki tatlı Atrani en sevimli ve görülesi köylerden biri. Amalfi katedralinin arkasından bir iç yol ya da kıyıdan giden manzaralı yol ile Amalfi'ye sadece 750 metre mesafede. Manzarası uzaktan o kadar güzel ki en azından bir kez Atrani'ye yürümek şart. Minori yönünde Atrani'yi geçince de uzaktan çok güzel başka bir manzara veriyor. O yüzden zaten küçücük olan Atrani'yi enine boyuna yürümeli. Spiaggia di Castiglione hemen Atrani'nin yanıbaşındaki plaj. Atrani'nin içinde yüzmek yerine burası bize daha cazip geldi. İster serbest halk plajından, ister plaj tesisi Lido di Ravello'dan.. (İpucu: Biz tesiste sadece birşeyler içip denize halk kısmından girdik. Bu kadar medeni şartlarda halk plajı kullanabilme lüksü İtalya'daki en güzel şeylerden.. Atrani'de yemek için not aldığım adres Osteria della Lusiella ama köy meydanındaki ihtiyar heyeti ile birlikte balkonlardan sarkan çamaşırlara karşı birer kahve içmekten fazlasını yapmayıp yüzdükten sonra yemek hakkımızı Amalfi'de kullandık.. Geldik bölgenin en gözde, en turistik ve en fotografik beldesine. Positano gerçek bir kartpostal!. Positano çok keyifli bir yer ama ruh olarak beni sarıp sarmaladı mı? Hayır. Bu romantik manzaranın ardında sanki hep bir "Şekerim, geçen yaz Positano'daydık.." repliği.. Anlatabildim mi bilmiyorum?.. Ama bu demek olmasın ki sevmedik.. tadını çıkarmadık!. Via Cristoforo Colombo caddesi boyunca yürümek, Fontana Vecchia'dan su içmek, "Majolica" çini kaplamalı kilise kubbesini her köşeden görüp fotoğraflamak, seramik dükkanlarının "gir, içeriyi gez" çağrısına kulak vermek defterimdeki Positano'ya dair ilk maddeler. Sonrasında La Zagara'da minik bir kahve-tatlı molası. Bu pastanenin "delizia al limone" tatlısı müthiş; hemen arkasından bir espresso. İtalya genelinde özellikle turistik bölgelerde alışıldığı üzere burada da masaya oturup yemek ile kasadan alıp bankoda yemek arasında fiyat farkı var. Aşırı yorgun değilseniz bankoda takılmak her zaman daha ucuz ve daha zevkli! Burada da kontuardan alıp yüksek bar masalarında ayaküstü yedik biz enfes tatlımızı.. Yüzmek için Spiaggia Grande aşırı kalabalık ama yüzerken sudan şehrin siluetine bakmak keyifli diyorlar. Spiaggia Fornillo biraz daha sakin, dolayısıyla favorim. Biz Spiaggia Fornillo'daki Pupetto Beach'den girdik denize. 2 şezlong +1 şemsiye için en ön sıra, su kenarı 20, iç taraflar 16 . Acıkırsanız tam teçhizatlı restoranı var.. Lokanta önerisi: La Cambusa. Spiaggia Grande'ye bakarak burada akşam yemeği yemek de eminim ki keyifli olur.. Bunlardan ötesi merdivenli yokuşlu, tatlı sokaklardan yokuş yukarı yürüyüp manzara avlamak, bu esnada da sıcaktan bunalmamak için her köşebaşını tutan limon kaplı sevimli arabalardan granite içmek.. Positano'da hatırı sayılır miktarda seramik dükkanı var. İnsan önce kendini kaptırıp ilk beş-on taneye dalıp çıkıyor ama bir süre sonra kafa iyice bulanıyor.. Sonra daha seçici olmaya, fiyatları ve tarzları kıyaslamaya başlıyorsunuz. Önerim ilk gördüğünüz dükkanda tüm seramik hakkınızı tüketmemek.. Biz en sevdiğimiz limonlu tabakları Non Solo Moda adlı dükkanda bulduk. Always Positano ise, Cristofofro Colombo caddesi üzerinde bulunan ve kasabanın en özgün tasarımlı tabaklarını, seramik ürünlerini satan atölye idi.. Buradan koleksiyonuma bir balık katarken balıklı çanta ve tabakların tamamında aklım kaldı.. Eğer otobüs ile dönüyorsanız ayrılmadan hemen önce Positano'yla vedalaşmak için durak yolundaki güzel manzaralı "aperitivo" önerisi: Franco's. Gün batımında çok hoş bir Positano manzarası sunan bar çok keyifli. Bir Aperol Spritz bir de Dolce Vita içerek aperitivo yaptığımız mekan belki hayatımın en lezzetli kokteylini sunmadı ama görsel olarak bize çok hoş bir anı kazandırdığını söyleyebilirim. Günübirlik Positano keşfine işte bu kadarı sığıyor.. Burada daha geniş vakti olanların daha birçok güzel keşif yapacaklarına eminim.. Biz sabah erkenden indiğimiz durağın karşı köşesinden akşam 20 civarı bindiğimiz otobüs ile Amalfi'ye doğru yol alıyoruz.. Çantamızda ıslak mayo, birkaç tabak, yol boyu yine manzaralar.. Yetti mi? Evet, galiba.. Bence kıyının en özel köyü Ravello. Bir kere denize kıyısı yok ama neredeyse tüm kıyıyı önünüze seren çok geniş bir manzarası var. Amalfi'nin terası niteliğindeki Ravello burada çok kısıtlı vakti olanların bile mutlaka görmesi gereken yerlerden biri.. Bölgeyi gezmek için araç kiralamadıysanız Amalfi Meydanı'ndan kalkan otobüsler ile 1.20 'luk biletle 15-20 dakikada ulaşlıyor ve geri dönüş otobüsleri de geceyarısına dek çalışıyor. Villa Cimbrone'nin bahçelerini dolaşıp Sonsuzluk Terası'ndan bakmak, Ravello görsellerinin vazgeçilmezi Villa Rufolo'yu gezip manzaraya bakmak Ravello'da ilk yapılacaklar. İki yanı zakkumlarla süslü Via Richard Wagner başta olmak üzere çiçek kokulu romantik sokaklarında yürümek, çarşı içinin dar sokaklarında gezinmek keyifli. Burada da yine kocaman seramik dükkanları var. Ama ben Villa Cimbrone yolunda karşıma çıkan La Bottega di Villa Maria'da gördüğüm seramik balıktan başka birşey almadım Ravello'dan.. 1880'de bir süre burada yaşayan Wagner'in adına düzenlenen Ravello Festivali'nde manzaraya karşı kurulan efsane sahnede bir konser izlemek ayrıcalık. Festival çok esaslı, biletleri önceden tükenebiliyor; bkz. biz yakalayamadık :) Ama yine de 5 'luk ziyaret bileti ile Villa Rufolo'yu gezebilir, konser sahnesini görebilir ve sahne arkasından başlayan sonsuz mavilikte sarhoş olabilirsiniz. Aperitivo saati önerisi; kasaba meydanındaki mekanlardan herhangi biri ya da daha şık bir tercih olarak Palazzo Avino'nun terası. Hatta Palazzo Avino'nun terası kesinlikle daha ağır basıyor. Akşam yemeği önerisi tam nokta atışı: Cumpa' Cosimo. Vedat Milor önerileri arasından seçip defterime kaydettiğimde çok heyecanlanmıştım. Birkaç kişiden de tekrar öneri olarak sağlaması gelince emin oldum. Seyahatimizin Amalfi Kıyısı bölümünde açık ara en keyif aldığımız, en samimi ve en lezzetli yemek randevumuz bu oldu. Rezervasyon gerekiyor denmişti; ben de gündüz telefon ederek ve yaşasın ki "italyanca" olarak yaptım rezervasyonu. Gece boyunca da masamıza servis yapan garsonumuzla hep İtalyanca konuştuk. Puglia! nın aksine, Amalfi Kıyıları'ndaki tek "ingilizcesiz" gece olduğu için de burası bana daha bir anlamlı.. Güzel detaylar; arada bir "patronun oğlu" kod adlı kişinin masamızı ziyaret edip herşeyin yolunda olduğundan emin olması; karışık makarna tadım tabağı, parmesanlı patlıcan, lokum gibi et, kavun üzerinde en hasından prosciutto ve finalde hesabı almaya bizzat "patroniçe"nin gelmesiydi.. Tam çıkmadan da bize elinde -öylece, tabaksız- kurabiye getirip eşlimize tutuşturdu!.. Gecenin bir yarısı Ravello'dan Minori'ye doğru yürürken bir yandan o harika kurabiyeleri yiyorduk!.. Buralara kadar gelmişken Capri'yi görmeden olur mu? Bir tam günümüzü Capri'ye ayırdık. Capri'ye Positano'dan, Sorrento'dan, Amalfi'den ve Minori'den direkt ulaşım var. Özellikle Alicost tekneleri Amalfi'den Capri'ye gidiş dönüş günlük turlar düzenliyor. Sabah ilk tekne ile gidip akşam da son tekne ile dönerseniz orada geçirecek epey zaman oluyor. Tekne turlarına bir gün önceden rezervasyon yaptırmakta fayda var; talep yoğun.. Bizim tercih ettiğimiz Capri De Luxe ise direkt Minori'den kalkıyor. Bilet ücreti gidiş dönüş 35 +1,5 Capri liman vergisi şeklinde. Alicost'tan bir farkı giderken mini Capri turunun da dahil olması. Önce adanın diğer tarafına gidip birkaç Grotta (mağara önünden geçiyor, sonra Capri'nin bilinen en önemli sembolleri Faraglioni'leri gösteriyor ve hatta tekne içinden geçiyor!. Sonra Marina Piccola'yı da gösterip asıl varış noktası Capri Marina Grande'de sizi indiriyor. Bu tekneye Amalfi'den de dahil olabiliyorsunuz ki, biz dönüşte Amalfi duarğında inip akşamı orada geçirdik.. Capri büyük bir ada ve asıl yerleşim alanları tepelerde. Bu sebeple merkezdeki Piazzetta'ya ulaşmak için funiküler'e binmek gerekiyor. Teknelerden indiğiniz yerden sağa doğru yöneldiğinizde ileride Funiküleri göreceksiniz. Burası daima çok kalabalık. Ancak binme telaşına düşmeden önce funikülerin karşı çaprazındaki gişeden bilet almak gerekli. Tek yön füniküler bileti 1.80 . 10 dakika içinde tepeye ulaşıyorsunuz. Capri'nin öne çıkan görülecek yerleri füniküler ile varılan Capri-Citta Vecchia, daha çok yerleşim alanı olan Anacapri, suyun içindeki dramatik kayalıklar Faraglioni, en güzel manzarayı sunan ve telesiyej ile çıkılan Monte Solaro, ışık yansımaları ile suyu masmavi görünenen Grotta Azzurra, plajların da olduğu Marina Piccola ve Grande.. Grotta Azzurro'ya giden ve yaklaşık 2 saat süren tekne turları var ama biz kısıtlı vaktimizi buna harcamadık. Engin Capri manzarası için de Via Caposcuro'daki telesiyej ile Monte Solaro'ya 12 'ya çıkılıyor. Via Tragara sizi güzel, masmavi manzaralar eşliğinde Faraglioni manzarasına ulaştırıyor. Vakti olanlar buradan kayaların oraya bie inebilir. Via Vittorio Emmanuelle ve Via Camerelle. Capri'nin ana alışveriş caddeleri; bir sayfiye adasından beklenmeyecek derecede lüks mağaza barındırıyor olmaları hayret verici. Asıl güzel sokaklar ise Piazzetta'dan itibaren başlayan daracık eski şehir sokakları. İllginç dükkanlar ve fotoğraf kareleri ile Capri'nin ruhu buralarda.. Minik bir mola için Piazzetta'daki Gran Caffe'de oturup meydan ve Chiesa San Stefano'ya karşı aperitivo yapılabilir ya da 1946'dan beri hizmet veren Da Alberto'da banko üzerinde hızlı bir tatlı-kahve molası verilebilir. Dondurmanın Capri adresi de Gelateria Buonocore. Ayrıca granitacılarda bu buzlu içeceğin limoncellolu çeşitleri de var.. Capri'de öğle yemeği için tercihimiz eski merkezdeki Ristorante Aurora. Oldukça şık bir yer. Bütün tabaklarını çalmak istediğim bir diğer adres. Çok hafif bir yemek yememize karşımn tüm seyahat boyunca bir öğle yemeğine ödediğimiz en yüksek bedeli ödüyoruz. Bir şişe şu, iki kadeh beyaz ve iki Caprese salata için 81 bence kendi çapında bir rekor sayılabilir!.. Ama gerçek şu ki zaten Capri çok pahalı bir ada; bunu her adımda hissediyorsunuz. Defterime not aldığım diğer iki adres Da Paolino ya da Ristorante Buca di Bacco'nun da farklı olduğunu düşünmüyorum. Denize girmek için ise biliyorum ki en güzeli tekne ile koy koy Capri'yi gezmek ama bir günlük bir ziyarette buna çok da imkan yok. Onun için "Capri'de yüzmüşlüğümüz var" diye bir anımız olsun isteyerek Marina Grande'deki ilk plaj tesisi Bagni Le Ondine'den girdik denize. Suyun rengi nefis.. elbette kalabalık.. Son olarak birer limonlu granita içip birkaç hediyelik eşya aldıktan sonra dönüş yoluna hazırız.. Capri için burada konaklamak lazım, gece bir başka güzel oluyor deniliyor.. Muhakkak öyledir ama böyle kısa bir ziyaret de biraz olsun fikir sahibi olmaya yetiyor.. Uzak ihtimal ama belki bir gün Napoli'den atlayıp geliveririz tekrar.. Bizim Amalfi Kıyıları seyahatimiz tüm bu anlattıklarıma bir de Furore'yi ekleyince burada bitiyor ama Furore öyle bir macera ki onu bambaşka bir yazıda anı olarak anlatmak istedim.. Muhtemelen artık gitme şansınız olmayan, sadece uzaktan bakabileceğiniz Furore'yi okumak isterseniz hikayesi şurada: Fiordo di Furore sizi bekliyor olacak. Soldan Sağa kısa kısa defterimden notlar.. Gragnano: Meşhur makarnacı Pastificio di Martino. Napoli havalimanında Amalfi'den doğan bu markanın dükkanı var. Positano: Akşam yemeği alternatifi La Tagliata. Dileyenleri rezervasyon ile adresinden alıp restorana getiriyor. Menü fiks. Yemekler ve manzara çok beğeniliyor. Nocelle: Meşhur yürüyüş yolu; Panaroma of the Gods. Spiaggia La Gavitelle: En sevilen plajlardan biri. 413 basamakla iniliyor ya da Positano'dan shuttle boat ile gidiliyor. Praiano: Positano'ya benziyor ama daha yerel. / Halk plajı La Praia / Bölgenin en ünlü gece kulübü Africana Famous Club kayaların içinde konumlanıyor. Agerola: Tarım ve süt ürünleri ile ünlü köyün tepelerinden manzara güzel. Ağustos'ta Tramonti'de pizza festivali yapılıyor ve 3000 pizzacı bölgenin meşhur peyniri mozarella fior di latte ile pizza yapıyor. Furore: Gizli plaja artık yaya girişi kapalı ama tekne turlarının rotasında. Grotta dello Smeraldo: 1932'de keşfedilen mağarada su zümrüt rengi. / Sita Bus Conca Azzurro Hotel durağında inip otelin asansöründen inilebilir.(merdiven çok fazla. / Amalfi'den tekne turu var. Conca dei Marini: Küçük ve tatlı plajı var. Amalfi: Museo Civico / Museo della Carte / Antik merdivenler.. Atrani: Atrani'den Ravello'ya yürüyüş rotası. Çok merdiven, çok zorlu, çok manzaralı. Ravello: Belmond Hotel Caruso'nun sonsuzluk havuzu / 2.5 km. ileride az bilinen güzel köy Scala. Maiori: Uzun plajları var. Restoran önerisi Vedat Milor'den Torre del Saracino. Cetara: Fotografik balıkçı köyü. / Hamsi balığı meşhur / Limandan denize girilir ama en iyi plajı Marina di Erchie. Vietri Sul Mare: Kıyı boyu fotografik. Seramik işçiliği ile ünlü. En meşhur seramik fabrikası Ceramica Artistica Solimene. Salerno: Tren istasyonunda bile hızlı ama özenli makarna: Sugo / Napoli havalimanına Sita Bus var.. Dikkat. Gün ve saatler sınırlı. Alternatifi tren ile Napoli İstasyonu, sonrasında havaalanı shuttle.. Plajlar erken saatte sakin, öğleden sonra kalabalık. Her köyde mutlaka daima bir açık eczane var. Vakti dar olanlar için Amalfi Coast Sorrento Sightseeing otobüsleri var. Amalfi-Ravello-Minori Limon bahçeleri turu. detay Minori'de Sal de Riso pastanesinde.. Günlük 25 elektrikli bisikler kiralanabiliyor. Öğle yemeği 12.30-15.00; akşam yemeği ise 19.30-23.00 arasında. Bu saatler dışında sadece atıştırmalık şeyler bulmak mümkün. İşte böylece defterimde olan, aklımda kalan her detayı paylaşmış oldum. Geriye dönüp bakınca virajlı yollarda gitmeyi, anlık manzaraları, limonlu olan herşeyi, Ravello'daki akşam yemeğini, Capri'de Faraglioni içinden geçmeyi, Franco's'dan Positano'ya bakmayı, Minori'de uyanmayı, aldığım bütün seramikleri, hatta alamadıklarımı, Sal de Riso pastanesini, plajlardaki dizi dizi rengarenk şemsiyeleri, Furore'de yüzmeyi çok sevdim.. Umarım çok seversiniz.. Haaarika geçmesi dileği ile.. Harika ve detaylı anlatımınız gitmeden önce müthiş bilgiler edinmemi sağladı. Teşekkürler. Haftasonu 4 günlüğüne orada olacağım ve sizin önerileriniz doğrultusunda hareket edeceğim. Dönüşte izlenimlerimi aktarırım.


Aklım hala 80'lerde, 70'lerde ve hatta 50'lerde diyenler; dekorasyonda Retro dokunuşları sevenler, iflah olmaz koleksiyonerler buraya!.. Amsterdam sokaklarının size hoş bir sürprizi var.


Bu konuda yazacak çok şey var.. O yüzden hiç oyalanmadan direkt konuya giriyor alışveriş gözlem ve tecrübelerimi samimiyetle anlatıyorum.. P. C. Hoofstraat: Şehrin şık mahallesi P. C. Hoofstraat'da dünyaca ünlü lüks markalar yan yana sıralanıyor. Çevredeki büyük otellerin ve zengin turistlerin bu çevrede olması nedeniyle tüm büyük markalar müzeler bölgesine yakın bu sokakta toplanmış. Butikler Paris Av. Montaigne ya da Londra King's Road kadar görkemli değil; Roma, Milano kadar samimi bir havası yok ama bu moralinizi bozmasın. Lüks tutkunları aradıkları markaları burada rahatlıkla bulabilecekler. Saat, mücevher, iyi kalite bir çanta ya da şık bit takım almak için ya da sadece vitrinlere bakmak için bu sokağa uğrayanlar çok sevdiğim ve bir çok şehirde bulunan kitap dükkanı Taschen'a uğramayı da ihmal etmesinler.. Hızını alamayanlar yola Van Baerlestraat'tan devam edebilir.. Magna Plaza: Dam meydanındaki bu butik alışveriş merkezini gitmeden önce çok duysam da içinde hiçbir ilginçlik bulamadım. Sadece en üst katında Fame müzik market ve girişteki iyi indirim yapan ve alışverişinize küçük bonuslar ekleyen hediyelik eşya dükkanı ziyaret nedeni olabilir. Souvenir: Merkez istasyonla Spui arasındaki sokaklarda, Dam meydanında, Leidseplein civarında yüzlerce hediyelik eşya dükkanı var ve çoğunda da benzer şeyler satılıyor. Waterlooplein pazarında aynı ürünleri biraz daha uygun fiyatlı da bulabilirsiniz. Tahta takunyanun magnetten elbise fırçasına binbir kılıktaki hali, yakındaki Deft'e ait porselenler, üzerinde Amsterdam yazan binbir çeşit, şapka, t-shirt, çorap, vs.., bu şehre 'Red Light' için gelenlere hitap edecek seks esprili hediyelikler ve şehre 'coffeeshop' mevzuu için gelenlere hitap edecek otlu aksesuarlı bilumum ıvır zıvır bu dükkanlarda var. Munttoren'in altında bir de orijinal Deft el boyamaları satan daha özenli bir dükkan var... Pek turistin uğramadığı Noordermarkt'da bulduğum bir tezgahtan tüm bu dükkan ve pazarlardan çok daha uygun fiyata bir sürü harika takunya magnetler aldıktan sonra kalan hediyelik kotamı peynirle doldurduğumu söyleyebilirim.. American Book Shop: Spui Meydanı'ndaki bu büyük kitapçıda İngilizce kitaplar bulmak büyük mutluluk. Birkaç kattan oluşan dükkanın en çok giriş katındaki fotoğraf ve Moda odaklı referens kitaplar bölümünde oyalanıyoruz. De Beijnkhof: Bu da Amsterdam'ın çok katlı mağazası.. Paris'in La Fayertte'i, Milano'nun La Rinascente'si, Berlin'in KaDeWe'si neyse buranınki de bu.. Dam meydanındaki mağaza, küçük dükkanlardan daha geç kapandığı için daha geç saatlerde uğranabilir.. En üst katındaki yemek alanı da başarılı olan mağazayı sadece gezip çıkmayı başaramamış ve birkaç gündür gözüme kestirdiğim yerel marka Amsterdam Shabbies'in harika botlarını valizime atmış bulunuyorum. Albert Cuypt: Gittiğimiz dönemde havanın soğukluğundan mıdır, hakkında yazılanlar çok abartılı olduğundan mı bilemedim ama Albert Cuypt bende hayal kırıklığı yarattı.. Son derece sıradan bulduğum bu pazarda fazla vakit kaybetmeden arka sokaklarından De Pijp'in en güzel bölgelerine akıp küçük dükkanlar ve cafelerde vakit geçirmeyi tercih ettim.. Waterlooplein: Yine her Amsterdam gezi rehberinde karşımıza çıkan büyük pazar Waterlooplein.. Metroyla kolayca ulaşmak, meydanı dolduran onlarca tezgahtan eski-yeni aklınıza ne gelirse satın almak mümkün. Ancak ben bu pazardan da turist yoğunluğu nedeniyle sıkıldım ve birkaç plak tezgahı ve eskici dışında ilgi gösterecek birşey bulamadım... Ancak pazar yakınları köprüler ve Amstel nehri ile çekici manzaralara sahne olduğundan bu çevreye mutlaka gelinecek ve gelmişken bu pazar da gezilecektir. Noordermarkt: Benim asıl sevdiğim ve daha yerel bulduğum pazar işte bu! Pazartesi günleri Bit Pazarı Cumartesi ise herşeyden biraz ama organik gıda da bulunan şahane, rengarenk, cıvıl cıvıl bir pazar yeri. Kesinlikle Jordaan civarında oturan şehir yerlisinin tercih ettiği, -benim gittiğim gibi- güneşli bir Cumartesi gününde adeta bir panayır yerine dönüşen bu pazar ve yakınlarındaki Lindenmarkt pazarında tüm günü geçirebilir, yorulup acıktıkça ya tezgahları ya da civardaki hareketli cafe ve pubları değerlendirebilirsiniz. Bloemenmarkt: Kanal üzerinde yüzen çiçek pazarı lale soğanları, rengarenk çiçekler ve cıvıl cıvıl kalabalığıyla turistlerin ilgi odağı.. Amsterdam'dan çiçek soğanı almak isterseniz en doğru adres Koningsplein ve Muntplein arasında kanal boyunca sıralanan bu yüzen pazar.. Alışveriş notları şimdilik bu kadar.. Özellikle tanıtmak istediğim dükkanlarla ilgili notlar başka postlarda..


Havaalanından merkeze ulaşımla başlayalım. Alandan merkeze tren ve otobüs ile kolayca ulaşmak mümkün. Tren merkez istasyon olan Amsterdam Centraal'e gidiyor. Otobüs ise en turistik bolgelerden Museumplein ve en çok otelin bulunduğu Leidseplein üzerinden Marnixstraat'daki son durağına gidiyor. Bizim otelimiz Leidseplein'e çok yakın olduğundan otobüsü tercih ediyoruz. Havaalanı binasından çıkınca hemen görünen duraklardan 197 no. lu otobüse binip 4 EUR olan bileti şoförden almak mümkün. Yaklaşık 20-25 dakika içinde Leidseplein'desiniz. Karıştırmak, yanlış yerde inmek mümkün değil çünkü şoför daha binerken tüm valizlilere nerede ineceğini soruyor ve bu ana durağa gelince yüksek sesle tekrarlıyor.. Geze geze etrafa bakınarak ve sorunsuz ulaştığımız için dönüşte de yine otobüsü tercih edip Leidseplein Hotel Americain önündeki duraktan 197'ye binerek ayrıldık şehirden.. Şehiriçi ulaşıma gelince belirli seyahat kotaları içeren kontür sistemli biletler yaygın olarak kullanılıyor. İnip binerken bilet okutmakla falan uğraşmayalım, sınırsız olsun derseniz bizim gibi, 1, 3, 4 ve 7 günlük sınırsız kartlardan kullanmak lazım. Kartlar tramvaydaki görevliden, otobüsteki şoförden, ana istasyondaki makinelerden ve hatta turist ofislerinden alınabiliyor. Sadece 7 günlük olanı bir tek Merkez istasyondaki GVB'den alınabiliyor ve çalışma saatleri sınırlı; bu noktaya dikkat! 2016 EDIT / Schipol havalimanından Lelylaan ya da Centraal Station'a giden trenlerin biletleri 5.20 ; bilet makinelerinden kredi kartı ile ya da bozuk para ile alınabiliyor. Şehiriçi ulaşımda geçerli 24 saatlik sınırsız kart 7.5 . 7 günlük sınırsız kart ise 33 . Tramvay içinden tekli, 1 ya da 2 günlük kart alınabiliyor. Daha fazla gün için kartı merkez istastonun karşı çaprazındaki tek katlı beyaz binadaki GVB ofisinden almak gerekiyor. Otobüs ve tramvaylara inip binerken kart ile check in-check out yapmak şart. Ağırlıklı tramvay biraz da metro kullanırsanız gerisi ayaklarınıza kalmış. Burası yürümenin keyifli olduğu bir şehir. Bisiklet kiralayın diye ısrarla vurgulanan önerilere gelince, eğer bisiklete atlayıp etrafta salınayım derseniz bu biraz zorluk yaratabilir. Zira şehirde bisiklet kiralayıp gezen turistler kendini hemen belli ediyor. Kurallara uymayan, kaldırımlara çıkan, korna çaldıran hep onlar. Yani demek istediğim, burada bisikletin de bir ulaşım aracı olduğunu, trafikte birincil önceliğe sahip olduğunu unutmadan, araba kullanma titizliğinde ve yeterince tecrübeli şekilde kullanabilecekseniz bu seçeneği değerlendirin. Bir de bisikleti çaldırmama ya da yanlış yere park edip çekici tarafından götürüldüğünü bilmeden çalındı diye yanma durumu var. Evet, yanlış park ekipleri şehirde kol geziyor ve burası iyidir diye kilitlenen direklerden bisiklerlerin zincirlerini keserek kamyonete attıkları gibi alıp götürüyorlar! Aman dikkat! Olmadı sadece keyif için birkaç saatliğine Vondelpark içinde ya da sakin semtlerde tur atıp hevesinizi alabilirsiniz. Biz booking. com bağımlısıyız. Standart davranış hiç değişmez; önce uçak biletimizi alır hemen ardından booking. com'dan ücretsiz iptal seçenekli rezervasyonumuzu yaparız. Şimdiye kadar da hiç sorun yaşamadık. Yani Amsterdam seyahatine kadar!. Geçen yıl Haziran'da süper bir fiyata yer ayırttığımız Hotel Iris Kasım ayında arıza çıkardı 'Kart bilgileriniz yanlış, konfirme edemiyoruz, rezervasyonu iptal edeceğiz'diye. Nasıl yani? Yazışmalar, düzeltmeler, en az 5 kere aynı cevap. Anladık ki otel verdiği fiyattan pişman ve iptal etmek istiyor. Ne yazık ki bu konuda booking. com da özür dilemekten başka birşey yapmayarak bizi üzdü. Önce çok kızdım ama sonra her şeyde bir hayır vardır diyerek yeni bir otel arayışına girdim. Tabi ki fiyatlar çok yükselmişti tarih daha yakın olduğu için. Yapılacak şey belliydi; bölgeyi falan boşver deyip en ucuz fiyatlı oteli gözü kapalı kapmak! İşte o yüzden bu kadar turistik bir lokasyonda konakladık. Kötü mü oldu, hayır. Sıfır ulaşım ve güvenlik problemi ile mis gibi geçti günler.. Kaç yıldızlı falan sormayın, zaten bu kadar çok gezebilmek için bir süre sonra yıldız mıldız görmüyor gözünüz. Ulaşımı kolay, güvenilir, temiz çarşaflı ve her daim sıcak suluydu ki bu da benim için beş yıldız eder! Bu tarz konaklama size de uyarsa Leidseplein'e iki üç dakika yürüyüşle ulaşabileceğiniz sakin ve sevimli Vondelstraat ve Roemer Visscherstraat'ta birçok küçük otel alternetifi var. Leidseplenin ide müzeler bölgesi arası ilk kez gidecek olanlar için konaklama açısından en uygun bölge. Mutfağı zayıf denen şehirde güzel yemek deneyimleri yaşadık ama bu geniş bir konu, bu konuda detaylar Amsterdam Yeme İçme Notları'nda.. Yaklaşık 10 gün içinde sadece iki turistik hareket yaptım ve hiç pişman değilim, bugün olsa yine yaparım. Kanal turu ve Heineken Experience.. Kanal turu pırıl pırıl güneşli bir günde birden bire çıktı karşımıza, plansız programsız atlayıverdık gezi teknesine. Reederij P. Kooij B. V adlı tur şirketinin Rokin'den kalkan turuydu bu. Bir saatlik tur 10 EUR. Sonradan başka firmalar da gördüm, fiyatlar 10-14 EUR arasında ve rotalar birbirine çok benzer.. Ama bizim turun teknelerini, renk tonlarını beğendim ben, onun için aniden karar verdim binmeye!.. Neyse, tur gerçekten çok keyifliydi, şehri bir de suyun içinde süzülerek gezmek harika fotoğraf imkanları da sunan çok güzel bir anı şehre dair. Ben öyle her şehirde tekne turuna çıkamam. Paris, Londra, Budapeşte'de nehir, Dubrovnik'te deniz, bir de gençlikte Venedik'te kanal turumuz var en romantiğinden.. Bu da onların arasına eklenen güzel bir hareket oldu işte... Kanal turunu mutlaka yanınızda yol boyunca içeceğiniz bir içecek, güneş gözlüğü ve fotoğraf makineli öneriyorum.. Gelelim Heineken'e. Yani normalde şehirde yapacak herşey bitse ancak o zaman yapabileceğim bir şey, bir anda bastıran kardan güzel bir kaçış oldu bizim için. Herkes biletleri önceden alıyormuş daha ucuz oluyormuş falan deniyordu ama biz kendimizi bir anda içeri attığımızdan kişibaşı 18 EUR ödedik. Bu macera şöyle açıklanabilir. 18-25 yaş aralığında eğlenmeyi çok seven yerinde duramayan genç insanlar için çok keyifli bir yer. Benim içinse biranın yapılışını öğrenmek, eski bir reklamcı olarak bir markanın gücü ve kimliği adına daha fazla fikir sahibi olmak ve içeride sıkılmadan geçirilen bir saatten ibaret. Ancaak turun sonunda karşı kıyıda bekleyen Heineken Teknesi ile kısa bir kanal turu yapmak, şehri bir de stand-up tadında onlardan dinlemek, çok sevdiğim ikinci memleketim İtalya'dan insanlarla tanışıp sohbet etmek bu turu benim için güzel hale getirdi. Başta da dediğim gibi pişman değilim, yine yaparım ve tavsiye de ederim.. Opera ve Bale: Het Muziektheater'da bir gece operaya bir gece de baleye gittik. Biletleri birkaç ay önce internet ürezinden satın almak mümkün. Bilet fiyatları 17 EUR'dan başlayarak üç haneli rakamlara kadar gidebiliyor. Biletleri yazıcıdan çıkış alıp yanınızda götürmeyi unutmayın. Opera olarak L'amour des Trois Oranges adlı Dutch yapımına denk gelmenizi çok isterim, gerçekten çok farklı bir eser ve şehirde yaptığım en güzel şeyler listemde yer alıyor... Balede ise bir Romeo ve Juliet yorumu izledik ve ilk perde biraz ağır olmasına rağmen gittikçe temposu ve duygusu yükselen güzel bir yorumlamaydı.... Öğle konserleri: Yine daha sonra detaylarını verebileceğim harika ücretsiz öğle konserleri düzenleniyor önemli konser salonlarında.. Salı günleri Het Muziektheater ve Çarşamba günleri de Concertgebouw'da 12:30'da başlayan konserlerde yerinizi garantilemek için biraz erken gitmelisiniz. Neden ısrarla belirtiyorum, çünkü tecrübe konuşuyor. Salı günü erken gittik yetiştik, çarşamba günü kapıda kaldık, kös kös geri döndük onlarca kişi efendim!.. -Sanat Galerileri: Şehrin lüks caddesi P. C. Hoofstraat'ta, De Pijp caddelerinde, Utrechtstraat ve civarında birçok galeri görsem de asıl sevdiklerim hep Jordaan'daydı. Çok galeri gezdim, ruhumu oralarda besledim de KOCHxBOS Gallery mini mini ama dopdolu haliyle sıyrıldı diğerlerinin arasından, çalıverdi gönlümü... -Müzeler: Efendim şehirde müze çokmuş, herşeyin müzesi varmış falan filan.. O 'herşeyin müzeleri' biraz dikkatli bakınca koleksiyon bölümleri olan dükkanlar aslında. Ama Stedelijk, Rijk, Van Gogh falan derseniz, hah işte onlar müze! Şu anda tadilatı bitip yepyeni yüzüyle arzı endam eden bir tek Stedelijk Müzesi var kayda değer, modern sanat sevenlere.. Buralara kadar gelmişken Van Gogh göreyim, Rembrandt göreyim diyenler, yaklaşık 15 Nisan 2013'den itibaren bu müzeleri yenilenmiş halleriyle görecekleri için şanslılar. Bense birazcık erken gittiğim için bu anlamda şanssızdım ama yine de her iki sanatçının en önemli eserlerini görebildim. Ama açıkçası hiç etkilenmedim. Ama sanırım bu şu andaki kısıtlı sergileme koşullarına değil benim artık bu sanatçıların Avrupa'nın her köşesinde ve hatta İstanbul'da birçok eserini gören ruhmun doymasına bağlı.. Beğeniler değişiyor, gelişiyor, aşama kaydediyor sonuçta... Modern sanata karşı bu aralar daha heyecanlıyım... Yaz sezonunda gidip bu müzeleri ziyaret etme niyetinde olanlar biletlerini Tours&Tickets ofislerinden garantilerse kuyrukta boşa zaman harcacamış olurlar diyerek müze konusunu şimdilik kapatalım. Çok keyifli bir yazı olmuş! Kapak fotoğrafınız da güzel.


Feribot: Şehirde yapacak farklı şeyler arayanlar için harika bir hizmet feribotlar. Merkez istasyon Amsterdam Centraal'in arka kapısından çıkıp kıyıya yaklaşanlar yan yana üç feribot iskelesi görecekler. Bisikletli ya da yaya atlayıp keşfe çıkmak bedava!.. Sadece iki tanesini denediğim için onlar hakkında bilgi verebilirim. Bir tanesi ismi uzun, yolu kısa 'Buiksloterweg'e, yani tam karşıya gidiyor sık sık. Buna binip mimari harikası 'eye'a gidebilir, Amsterdam'a karşıdan bakılabilir. Diğerinin yolu biraz daha uzun, 20 dakika kadar sürüyor ve NDSM'ye gidiyor. Buradan kısa bir yürüyüşle şehir sakinlerinden adreslerini aldığım iki güzel mekan Pllek ya da Noorderlicht'e gidilebilir, manzaraya karşı birşeyler içip keyif yapılabilir. 24 saat hizmet veren bedava feribotları kullanmak yapılacaklar listesine illaki eklenmelidir. Vondelpark: Yeşillikler arasında uzun bir yürüyüş, çimlerde ayakkabıları çıkarmak ve mini piknik elbette bedava! Openbare Bibliotheek : Günde 5000 ziyaretçi ile Avrupa'nın en büyük kütüphanesi hergün 10:00-22:00 arası açık. Çok istememe rağmen vaktim kalmadığı için bir sonraki ziyaretime bıraktığım kütüphaneyi ziyaret bedava ama kitap almak ya da arşivi kullanmak için üyelik gerekiyor.. FEBO: Bedava değil, ama bedavaya yakın güzel bir Amsterdam hareketi! Olmadık bir zamanda minik bi atıştırmaya ihtiyaç duyunca yakınlarda bir Febo illaki olacak. Makineye 1.60 EUR atılacak, kapak açılacak, çıtır lezzet anında yutulacak. Yalnız şu detaya dikkat, makineye tam ürünün fiyatı kadar bozuk para atmak gerekiyor, yoksa makine üstünü yutuyor!