Çok yollar teptim, hayatımda olabileceğimi tahmin etmediğim yerlerde yapabileceğimi tahmin etmediğim şeyler yaptım. Çok öğretiler dinledim, çok düşündüm, çok hissettim, çok ama çok şey öğrendim ben 1,5 senede. Hayata çok güzel gözlerle bakmayı öğrendim mesela. O kadar güzelmiş ki yaşamak... Her anımı hissederek yaşamayı, hissettiğim her anımdan keyif almayı öğrendim. İçtiğim su daha bir güzel, yediğim her yemek daha bir lezzetli, attığım her adım daha bir anlamlı, dinlediğim her müzik daha bir keyifli... Hayattan şikayet etmek yerine hayattan zevk almayı öğrendim ben, anda yaşamayı, anın mutluluğunu tatmayı, şükretmeyi, minnet duymayı, teşekkür etmeyi öğrendim. İçimdeki mutluluğu görmeyi ve her zaman bu mutlulukla yaşamayı öğrendim. Mutluluk sembolü diye saydığınız hiçbir şey yok hayatımda: ev, kariyer, araba, eş, çocuk... Ama şimdiye kadar hiç olmadığım kadar evet evet tam anlamıyla hiç olmadığım kadar mutluyum, keyifliyim, huzurluyum 1,5 senedir. Bunun farkına varabildiğim ve içime yönelme fırsatını kendime verdiğim için kendime minnettarım. Ben neyim? Nasıl iyi insan olurum? Nasıl gerçek "ben"i bulurum?... sorularına yönelttim ben kendimi 1,5 senedir. Bir sürü öğretiyi dinledim, her birinden kendime parçalar seçtim ve o "bir yan"ıma ekledim. Hiçbir canlıya zarar vermemeyi öğrendim mesela. Hiçbir canlının yaşam hakkını elinden almıyorum bilinçli olarak; ne sivrisineğin, ne örümceğin ne de her hangi bir hissedebilen, minimal de olsa bilince sahip olan varlığın, yaşamlarına saygı duyuyorum diğer canlıların, elimden geldiği kadar... Et yemeyi zaten bıraktım. İyi bir karma büyüttüğüme inanıyorum içimde. Huzurluyum bilinçli olarak can almadığım için, hiçbir canlını ölü bedenini vücuduma katmadığım için. Yediğim yemek artık o kadar lezzetli ki... Yemeğimdeki tek gözyaşı soğan doğrarken gözlerimden akan. Hiçbir yavruyu anasından ayırmıyorum benim aç gözüm doysun diye. Evrendeki yerimin "avcı" olmadığını biliyorum. Bir sürü alternatif sunulmuş doğada bize karnımızı doyurmak için ve de akıl sunulmuş bizlere bu alternatiflerden daha da başka alternatifler yaratabilmemiz için. Hiçbir hayvanın ölüm korkusuyla vücuduna salgıladığı toksinleri almadığım için, bağırsaklarımda öğütmekte zorlanılan bir cesedin parçalarını günlerce taşımadığım için daha sağlıklı hissediyorum kendimi zihnen ve bedenen. Empatiyi öğrendim bu 1,5 senede. Diğer canlıların benden çok da farklı olmadıklarını, tüm canlıların birbirimize görünmek bağlarla bağlı olduğumuzu... Bir canlının canını acıttığımda kendi canımın da acıdığını öğrendim. Nefret etmemeyi öğrettim kendime. Egomdan arınmayı. Bir şeyi tüm kalbimle, gerçekten, hırslarımdan arınarak, egomu yenerek istediğimde evrenin bana yardım edeceğini öğrendim tecrübeyle. Hiçbir canlıyı sahiplenmemeyi, "benim" dememeyi, bağlanmadan, sahiplenmeden sevmeyi öğrendim. Sevginin çok büyük olduğunu, o dramatik arabesk filmlerdeki sevgi lerin hastalık olduğunu, gerçek sevginin karşılık beklemeden, sahiplenmeden olacağını öğrendim. Kimsenin hayatına karışmamayı ve kimseyi hayatıma karıştırmamayı öğrendim. Hayallerim her zaman benim en güzel dostum, onlar için savaşmayı ama yaşadığım anı da sevmeyi öğrendim. Merhaba, sen yukarıda tüm samimiyetinle anlattıkça, ben buradan okurken hayal kurdum son zamanlarda burada hayal kurabilmek gerçekten çok zor bunun için teşekkür ederim.. umarım yoluna hayallerinin doğrultusunda devam edersin.. sevgiler.. Öncelikle yazının çok mükemmel olduğunu itiraf etmeliyim. "Hayallerim her zaman benim en güzel dostum" Yazınızın bu kısmını Orta çağın belkide en büyük gezgini İbn-i Battuta Seyehatnemesinde zaman zaman dillendiriyor. 🙂 Sanırım devirler değişsede Gezginlerin hayatları ile ilgili ulaştığı sonuçlar benzer olabilmekte. Bende sizi tebrik ediyorum. Umarım seyahatleriniz sonsuza dek sürer. Yazdıklarınız içimi ısıttı ve ilham verdi. Teşekkürler. Bu kadar içten olunabilinirdi. Teşekkürler! sizi tanıdığıma ve sohbet etme şansım olduğuna inanın ben de çok mutlu oldum. Bahsettiğiniz yerlerin bir kısmını gezip görme şansımız oldu ama benim aklım kaldı Urfa'da, mutlaka tekrar gelmeyi ve daha uzun kalmayı istiyorum. Bir sonraki seyahatimde göremediğim yerleri de görmek isterim. Belki sizin önderliğinizde trekking de yaparız 🙂 çok çok teşekkürler güzel önerileriniz için.


Üzerinden 2,5 yıl geçti; üzerinden kilometrelerce yol, onlarca kitap ve binlerce insan geçti. Hiçbir zaman "oldum" diyecek kadar komik olmadan öğrenmeye hep devam ettim. Hep bildim ki daha öğrenecek çokça şey vardı hayatta, gidilecek çokça yol, okunacak çokça kitap, tanışacak çokça insan. Daha iyi öğrenmeyi öğrendim bu 4 yılda. Öğrenmeyi hevesle istediğin şey varsa karşında algılarının açıldığını ve sınırının senin olmasını istediğin yerde olduğunu, istersen yerini değiştirebileceğini. Ve öğrenmeyi sevdiğin şeyi öğretmeyi de sevdiğini gördüm. Ne kadar çok öğrenirsen o kadar çok öğrenmek istediğini ve o kadar çok öğretme isteğinin de bunu takip ettiğini. Eylemin özünün onu severek yapmakta olduğunu gördüm. Ve öğrendim ki öğrenmenin özünde "sevmek" var. Sevmeyi öğrendim bu 4 yılda. Hastalıklı bir toplumun içinde sağlıklı ilişkiler kurabilmenin zor olduğunu ve buna rağmen denemenin gerektiğini öğrendim. Beklentilerden kurtulmanın öyle kolay olmadığını ve buna rağmen denemenin gerektiğini öğrendim. Sevmenin sahip olmakla ilgisi olmadığını, sevmenin sadece sevmek olduğunu öğrendim. Öğrendim ki hiçbir duygu ben değil. Kendimi bir duygu ile tanımlamak, zihnimi bağımlılaştırmaktan ve kilitlemekten başka bir işe yaramıyor. Zamanı geldiğinde üzüntü, zamanı geldiğinde acı, zamanı geldiğinde mutluluk, zamanı geldiğinde huzur... Her biri sadece bir duygu ve hayattaki her şey gibi hiçbir şey kalıcı değil. Gelişini, kalışını ve gidişini hissetmek ve izin vermek önemli. Öğrendim ki, geçmişin üzüntüsünü, geleceğin kaygısını taşımayı bırakıp "şimdi"de "an"da kalabilmekmiş aslında yaşamak. Yaşam sadece "şimdi"deymiş. Aldığın nefesi farketmekte, attığın adımı hissetmekte, baktığın yeri görebilmekteymiş yaşam. "An"da gerçek bir öz gizliymiş, farkında olduğun her anda insan birliği hissedermiş. Yaşamını anlamlandırmanın yolu kariyerde, eşte, parada pulda değil sadece "an"daymış. Farkında olarak yaşamak insanın kendisine verdiği en en güzel ödülmüş. İnsanın içinde tüm dünya saklıymış, meziyet bakmayı öğrenmekteymiş. Öğrendim ki değiştirebileceğin şeyler için cesaret ve değiştiremeyeceğin şeyler için sabırdan daha önemlisi ikisi arasındaki farkı ayırt edebilmekmiş. Bedenim, nefesim bana kendimi tanımamda harika bir rehbermiş. Öğrendim ki şu hayatta bir insanın kendisine yapacağı en büyük kötülüklerden biri şikayet etmek ama değiştirmek ya da kabullenmek için adım atamamakmış. Daha da ötesi varmış ki; değiştirebileceği şeyi kabullenen, kabullenmesi gereken şeyi değiştirmeye çalışan insan kendini yok edermiş. Öğrendim ki mutluluk sonuç değil bir seçimmiş. Hiçbir şey seni mutlu etmezmiş sen mutlu olmayı seçmedikten sonra. Hiç kimse seni mutlu etmezmiş, sen mutlu olmaya karar vermedikten sonra. Mutluluk sana gelmez, senden gelirmiş. Mutluluk onda, bunda, şurada, burada değil, sadece kendindeymiş. Mutlu olmayı tercih edenler mutlu olurmuş. Ve ben bu 4 senede mutlu olmayı öğrendim. Öğrendim ki tercihlerin seni sen yaparmış. Mutlu olmayı tercih etmeyi öğrendim, şikayet etmemeyi tercih etmeyi öğrendim, bağımlı yaşamamayı tercih etmeyi öğrendim, anda yaşamayı tercih etmeyi öğrendim, nefret etmeyi değil sevmeyi tercih etmeyi öğrendim, kendimi tanımayı tercih etmeyi öğrendim; keşfetmeyi, özgürleşmeyi, yaşamı hakkıyla yaşamayı ve öğrenecek daha çokça ama çokça şey olduğunu öğrendim. Ve en önemlisi beni bugünkü ben yapan tüm anılara, iyi ya da kötü etiketlere bakmadan her birine, tanıştığım tüm insanlara, yaptığım tüm tercihlere, şimdiki ben olmama yardım ettikleri için çok ama çok teşekkür etmeyi öğrendim. Sıradan insan eylemlerini, gözlemlerini anlatabilirler Duygu ve düşüncelerini öğrenmişsin. Dolmuşsun, akmasını ama kalplere zihinlere akmayı öğrenmişsin.


Bazen tazelenmeye, yeniden başlamaya ihtiyacımız olur. Seni aşağı çeken her ne varsa hayatında, farkına varıp ardında bırakmak gerekir. Bu buluşmada hep birlikte "yeniden başlayacağız". Yeşilin, mavinin, dağların ve tarihin iç içe olduğu Olimpos'un huzur dolu doğasında baharın gelişini selamlayacağımız, yoga, meditasyon ve nefes çalışmaları ile tazelenip arınacağımız, hikayelerimizle birbirimize destek olacağımız bu buluşmaya sen de davetlisin. -Yoga Pawanmuktasana serisi -Farkındalık meditasyonu -Hatha Yoga -Nadhi Sudhi Pranayama -Hatha Yoga -Yoga Nidra - Bungalovda konaklama 2-3 kişilik paylaşımlı odalarda tek kişi fiyatıdır. - Kontenjan sınırlı sayıdadır, kararını verdiğin gibi iletişime geçip yerini ayırtmanı öneririm. - Yoga çalışmaları başlangıç ve orta seviyede uygulayıcılar için uygun şekilde düzenlenmiştir. - Gerektiği taktirde programda ufak değişiklikler yapılabilir. - Serbest zaman içerisinde kitabını alıp uzanmak haricinde bir aktivite yapmak isteyenler için: Olimpos sahilde keyif yapabilir, likya yolu yürüyüşü ya da doğa yürüyüşleri yapabilir, kaya tırmanışı deneyimleyebilir, bisiklet kiralayabilir, atv safari turu yapabilirsiniz. Hindistan'da 6 ay ile başlayan yıllarca süren tek başıma dünya seyahatimin ardından yoga ve meditasyon üzerine aldığım eğitimleri aktarmak, dinlenmek ve köklerimi yeniden toprağa gömmek için Olimpos'ta durmayı tercih eden bir yoga eğitmeni ve daimi yoga öğrencisiyim.


Huzuru bulduğum yer; Olimpos hakkında yazmanın zamanı geldi. Yavaş yavaş yerleşmeye çalıştığım, uzun süre ben burada kalırım dediğim bu çok sevdiğim yer hakkında sizlere de yardımcı olması açısından bir bilgilendirme yazısı yazmak istedim. Olimpos nerededir, ortamı nasıldır, burada nasıl bir tatil yapmak mümkündür, gelmeden önce bilmemiz gerekenler nelerdir, falanlar filanlar, bu yazıda biraz bahsedeyim dedim. Sit alanı içerisinde yer aldığı için betonlaşma yasaklanmış, böylece doğal bir cennet olma özelliğini korumaya devam etmiştir. Olimpos'ta lüks oteller yok, bungalov denilen ahşap evlerde konaklama imkanı var, lüks bungalov seçenekleri sunan yerler var tabi. Sit alanı bölgesinden uzaklaştıkça birkaç taş ev konaklama seçenekleri de bulunuyor. Torosların kocaman dağları ile çevrili, yemyeşil bir vadi burası. Olympos; eski Yunan dilinde"Tanrıların Dağı" anlamına gelmektedir. Zeus, Hera, Ares, Poseidon, Afrodit, Athena, Apollo, Artemis, Hermes, Hephaistos Olimpos'ta yaşayan tanrılar olarak bilinir. Olimpos Antik Kenti M. Ö. 300 yıllarında Helenistik dönemde inşa edilmiştir ve Antik Likya medeniyetinin en önemli şehirlerinden biri olmuştur. Olimpos, Likya yolu üzerinde olduğu için yürüyüş rotalarının en güzel duraklarından biri haline gelmiştir. Ayrıca Olimpos'un etrafında bulunan tırmanış rotaları bu bölgeyi doğa sporu severler arasında da dünyaca ünlü hale getirmiştir. Doğanın ve tarihin içerisinde, çadırda ya da bungalovda, lüksten, topuklu ayakkabılardan ve takım elbiselerden uzak kafa dinlemelik ya da doğa sporlarıyla doldurulmuş tatilleri sevenlerdenseniz Olimpos sizin mekanınız olabilir. Pansiyonların büyük çoğunluğu genelde tarz olarak birbirine benzer. Konaklama için çadır ya da bungalow seçenekleri vardır çoğu yerde, sabah kahvaltısı ve akşam yemeği açık büfe-self servis olarak ikram edilir. Olimpos sahili dediğimde kumlarla kaplı bir sahil hayal etmeyin. Sahil irili ufaklı taşlarla kaplı, deniz de taşlık ve berrak bir deniz. Sahile ulaştığınızda hemen sağ tarafınızda bir su birikintisi göreceksiniz. Suyun sağ tarafında aile fazla olmaz ama denize giriş çok kayalık olduğu için biraz can acıtabilir. Sakin sakin takılmak isteyenlerde genelde sağ tarafı tercih eder. Sol tarafta ise kocaman bir kaya var, kayanın gölgesi 3'ten sonra sahile düşmeye başlar. Gölgelde oturmayı ve yeni insanlarla tanışıp sohbet etmeyi tercih ederseniz sol tarafta kendinize bir yer ayarlayın derim. Sit alanı içerisinde yer aldığı için sahilde şezlong ve plaj şemsiyesi yer almıyor. Akşam saatlerinde Olimpos'ta neler oluyor derseniz biraz da ondan bahsedelim. Canlı müzik yerine disco havasında eğlenmek isteyenler için sahilden uzakta yukarı doğru Kadir'in Ağaç Evleri'nin alanında "Bull Bar" ve sahile doğru da "Orange Bar"bulunmakta. Orange Bar yaz boyunca farklı grupların konserlerine de misafirlik yapıyor. Şunu kabul etmek gerekiyor ki Olimpos herkesin keyifle tatil yapabileceği bir yer değil aslına bakarsanız. Ne ile karşılacağınızı ve bunun size göre olup olmadığını bilmeniz gerekiyor. Doğanın içerisinde bir vadiden bahsediyoruz, daha önce gittiğiniz bir çok tatil yerinden farklı olabilir burası, o yüzden Olimpos hakkında biraz araştırma yaparak gelmek gerekiyor. - Doğanın içerisindesiniz. Doğal olarak odalarınızda sinek, böcek, kertenkele görebilirsiniz. - Geceleri havlayan köpekler ya da barlardan gelen müzik sesi uykunuzu bölebilir, yanınıza kulak tıkacı alırsanız daha rahat uyumanıza yardımcı olur. - Olimpos'un yolları bozuktur, topuklu ayakkabılarla bu yollarda yürümeniz büyük sıkıntı olacağı için uygun ayakkabı ile gelmeniz tavsiye edilir. Hatta yakınlarda güzel yürüyüş rotaları olduğu için zorlu yürüyüşlere uygun ayakkabı ile gitmeniz daha iyi olabilir. - Olimpos'ta eczane ve sağlık kabini yok. En yakın eczane ve sağlık ocağı Adrasan'da 10 km mesafede. - Olimpos'ta ATM yok, en yakın ATM'yi Çıralı'da bulabilirsiniz. - Olimpos pansiyonlarının çoğunda şampuan, duş jeli gibi malzemeler odalarda bulunmaz, hatta bir kısmında havlu da bulunmayabilir. Hazırlıklı gitmeniz tavsiye edilir. - Olimpos'ta 5 yıldızlı otellerde bulabileceğiniz tarzda bir hizmet yok, farklı bir ortama geliyorsunuz, ikisi arasında karşılatırma yapmayın. - Huzur dolu doğasıyla aileyle, çocukla sakin bir tatil yapılabileceğiniz bir alternatif olmanın yanında daha çok arkadaşlarınızla, sevgilinizle ya da yalnız başınıza tatil planlarken ön sıralara koyabileceğiniz bir yer Olimpos. - Olimpos'ta pansiyonunuzdaki yemek haricinde bir şeyler yemek isterseniz seçenekler biraz kısıtlı. Etrafta çok fazla gözlemeci var. Onun haricinde pizza, kokoreç, köfte ekmek, hamburger bulabileceğiniz fast food yemekler arasında. Olimpos hakkında hiç bir fikri olmadan buraya geldiği için sızlanan kişilere denk geldim, o yüzden bu kadar ayrıntılı anlatmayı deniyorum ki ne siz huzursuz olun ne burada yaşayanları beklentileriniz karşılanmadığı için huzursuz edin. - Özel aracınızla Antalya üzerinden geliyorsanız Kemer yönüne sapın, Kumluca, Kaş, Finike tarafına doğru 29 km ilerlediğinizde Olimpos Antik şehir tabelasını göreceksiniz, sola sapın, 11 km daha gidin - Özel aracınızla Kaş üzerinden geliyorsanız Kumluca'yı geçtikten 15 km sonra Olimpos Antik şehir tabelasını göreceksiniz, sağa sapın 11 km daha gidin - Toplu taşıma ile geleceksiniz Antalya otogarından Kumluca otobüslerine binip Olimpos kavşağında inip buradan vadinin içine doğru inen Olimpos dolmuşları ile kalacağınız pansiyonun kapısına kadar gidebilirsiniz. - Uçak ile geliyorsanız havaalanında 600 nolu otobüs ile Havaş ile ya da tramway ile otogara gelip Kumlucu otobüsleri ile Olimpos kavşağına, oradan da Olimpos minibüsleri ile vadiye Olimpos'a geldik ya da geleceğiz de burada neler yapılır diye soruyorsanız Olimpos'ta Yapılacak Aktiviteler için linke tıklayıp diğer yazıya geçebilirsiniz.


Eylül ayı bitmeden Olimpos'ta bir kez daha buluşalım, hem beraber yoga pratiğimizi canlandıralım, hem de Eylül ayının ne sıcak ne soğuk güzel havasında Olimpos'un tadına beraber varalım istedim. - Kontenjan sınırlı sayıdadır, kararını verdiğin gibi iletişime geçip yerini ayırtmanı öneririm. - "Gelecek arkadaş bulamıyorum" gibi dertlerini bir kenara bırak lütfen, burada hep birlikte arkadaş olmak için buluşuyoruz. Yalnız gelmekten korkma. - "Yoga erkeklere göre değil", "yoga yapacak kadar esnek değilim", "yoga yapamam çünkü kiloluyum" gibi önyargıların varsa hemen kır parçala onları, yoganın her birimiz için ne kadar faydalı olduğu üzerine konuşacağız bol bol. - Etkinliğe çocuğun ile veya evcil hayvan arkadaşın ile gelmek istiyorsan lütfen önceden bilgi verelim ki sonradan zor durumlar yaşamayalım. - Yoga matını getirmeyi unutma. Ayrıca yoga çalışmaları sırasında gerektiğinde dizlerinin altına koyabileceğin ufak bir havlu ve savasana sırasında üzerine örtmek için bir şal getirmeni tavsiye ederim. - Olimpos, Toros dağlarının arasında, Oympos Antik kentini içinde barındıran, tarihin ve doğanın içiçe olduğu yemyeşil bir vadi. Vadi sit alanı içerisinde olduğu için bina yapılaşması yok burada. 5 yıldızlı otel konforu gibi beklentilerin olmasın buraya gelirken, yollarımız toz toprak, denizimiz kayalık, konaklamalar ahşap evler. Gerçek bir doğa sever isen buraya bayılacak hatta aşık olacaksın. - Serbest zamanı dinlenerek geçirebileceğin gibi Olimpos sahilde denize girerek, Antik kenti dolaşarak, trekking, kaya tırmanışı, atv safari gibi etkinliklerle de geçirebilirsin. 2013 yılında mühendislik mesleğimi ve düzenli şehir hayatını bırakıp yollara atılmaya karar verdim. Hindistan'da 6 ay ile başlayıp Asya, Avrupa, Avustralya, Afrika kıtaları üzerinde 5 senedir yollarda devam eden yeni hayatımda yoga ve seyahatin bana öğrettiklerini elimden geldiğince başka insanlara aktarmaya çalışıyorum. Hikayelerimi, deneyimlerimi www. gezginyogini. com adlı websitemde paylaşıyorum.


Etkinlik Ücreti: 4 gece kahvaltı ve akşam yemekleri dahil Konaklama + Yoga/Nefes/Meditasyon Çalışmaları + Program içeriğindeki tüm etkinlikler = Bungalov veya ağaç aile odasında 800 TL, kendi getireceğin çadırda 700 TL. - Kontenjan sınırlı sayıdadır, kararını verdiğin gibi iletişime geçip yerini ayırtmanı öneririm. - "Gelecek arkadaş bulamıyorum" gibi dertlerini bir kenara bırak lütfen, burada hep birlikte arkadaş olmak için buluşuyoruz. Yalnız gelmekten korkma. - "Yoga erkeklere göre değil", "yoga yapacak kadar esnek değilim", "yoga yapamam çünkü kiloluyum" gibi önyargıların varsa hemen kır parçala onları, yoganın herbirimiz için ne kadar faydalı olduğu üzerine konuşacağız bol bol. 2013 yılında mühendislik mesleğimi ve düzenli şehir hayatını bırakıp yollara atılmaya karar verdim. Hindistan'da 6 ay ile başlayıp Asya, Avrupa, Avustralya, Afrika kıtaları üzerinde 5 senedir yollarda devam eden yeni hayatımda yoga ve seyahatin bana öğrettiklerini elimden geldiğince başka insanlara aktarmaya çalışıyorum. Hikayelerimi, deneyimlerimi www. gezginyogini. com adlı websitemde paylaşıyorum.


Olimpos'un huzur dolu doğasında, dağların enerjisini hissederek, portakal, çam, limon ağaçlarının arasında senin gibi güzel insanlarla yoga deneyimi yaşayabilmen için bu seneki yoga tatillerine sen de davetlisin. Bu seneki Olimpos Yoga Tatilleri 'nin her birinde farklı bir konseptimiz olacak. Konsepte uygun olarak seçilen yoga, meditasyon, nefes çalışmaları ve gerçekleştireceğimiz söyleşiler ile Tanrıların mekanı Olimpos'ta "Birlik" olmayı deneyimleyeceğiz hep beraber. Olimpos Yoga Tatilleri 'ne katılmak için daha önceden yoga yapmış olmana gerek yok. Yoga çalışmaları başlangıç ve orta seviyeye uygun olacak şekilde düzenlenmektedir. "Kendim için bir şeyler yapmanın zamanı geldi" diyorsan; yeniden başlamak için, içindeki gücü keşfetmek, canlanmak için, kendine tutabileceğin sözler vermek ve adım atmak için, kendini sevmek ve ödüllendirmek için, özgürleşmek için Olimpos'ta buluşalım. Bazen tazelenmeye, yeniden başlamaya ihtiyacımız olur. Seni aşağı çeken her ne varsa hayatında, farkına varıp ardında bırakmak gerekir. Bu buluşmada hep birlikte "yeniden başlayacağız". Seni canlandıracak güç zaten sende saklı. Yapman gereken içindeki yaşamın farkına varmak, kendini tanımak ve olmasına izin vermek. Bu buluşmadan hep birlikte "içimizdeki gücü keşfedeceğiz", "canlanacağız". Bazen her şey hazırdır da bir tek adım atmak gerekir. Cesur olmak korkusuz olmak demek değil, korkularına rağmen adım atabilmek demektir. Bu buluşmada hep birlikte yapabileceklerimizin farkına varıp, "kendimize tutabileceğimiz sözler verecek ve adım atacağız". Sen seni sevmezsen başkası seni neden sevsin? Kendini nasıl görüyorsan öyle görülürsün. Yalnızca huzurlu insanlar etraflarındakilere huzur yayabilir. Bu buluşmada hep birlikte kendimize kendimizi sevmek için alan açacağız, "kendimizi ödüllendireceğiz". Bağımlılıkların seni esir eder. Kendine söylediğin yalanların esiri olursun. Gerçek ise seni özgürleştirebilecek tek şeydir. Kamplara katılmak için önceden yoga yapıyor olmana gerek yok, yoga dersleri başlangıç ve orta seviyeye uygun olacak şekilde gerçekleştirelecek.


Bu sene yaz tatilini Olimpos'ta geçiriyoruz. Bu sırada sohbet ediyoruz, eğleniyoruz, yoga yapıyoruz, sporla iç içeyiz, tekneyle geziyoruz, kimi zaman sabahın ilk ışıklarında portakal ağaçları arasında yogamızı yapıyoruz, kimi zaman kafamız güzel güneşi doğuruyoruz. Çam kokluyoruz, dalından limon koparıp içeceklerimize ekliyoruz. Kendimiz eğlendiğimiz, dinlendiğimiz, öğrendiğimiz gibi; bunu sen ve senin gibi yeni arkadaşlarla birlikte yapmaktan da çok keyif alıyoruz. Sense yogaya başlamak istiyorsun ve bir türlü fırsat bulamıyorsun veya bir süredir yoga yapıyorsun, sana da nasıl iyi geldiğinin farkındasın ve güzel bir tatille bunu devam ettirmek istiyorsun. Hepimiz için güzel bir fırsat yarattık ve etkinlik dolu, enerji dolu, neşe dolu bir Olimpos Yoga programımız var. Gelsene. Türkiye'nin en doğal tatil bölgelerinden birinde; Olimpos'ta, hayata senin gibi güzel bakan yeni insanlarla tanışıp beraber keyifli bir tatil yaparken aynı zamanda farklı yoga çalışmalarını tecrübe edeceğiz. Aktiviteler : Sulu Ada Yat Turu, Olimpos Antik kent gezisi ve Olimpos sahilde takılmaca, Phaselis Antik Kent gezisi ve Phaselis sahil, Yanartaş gece yürüyüşü ve doğal ateş başı şaraplı sohbet, Tekne ile Mehtap turu, Yoga, seyahat ve hayat üzerine sohbet, Olimpos gece hayatı, canlı müzik, bol sohbet, eğlence, Bey Dağları'nın bitkilerinden çaylar, neşeyle dolan kadehler. 23.00 ZZzzz : Canlı müzik, grup performans, Olimpos gece hayatı. 12.30 13.30 : Geri bildirimler. Etkinlik Ücreti: 4 gece kahvaltı ve akşam yemekleri dahil Konaklama + Yoga/Nefes/Meditasyon Çalışmaları + Program içeriğindeki tüm etkinlikler = Bungalov veya ağaç aile odasında 900 TL, kendi getireceğin çadırda 760 TL. - Kontenjan sınırlı sayıdadır, kararını verdiğin gibi iletişime geçip yerini ayırtmanı öneririm. - "Gelecek arkadaş bulamıyorum" gibi dertlerini bir kenara bırak lütfen, burada hep birlikte arkadaş olmak için buluşuyoruz. Yalnız gelmekten korkma. - "Yoga erkeklere göre değil", "yoga yapacak kadar esnek değilim", "yoga yapamam çünkü kiloluyum" gibi önyargıların varsa hemen kır parçala onları, yoganın herbirimiz için ne kadar faydalı olduğu üzerine konuşacağız bol bol. - Bugüne kadarki etkinliklerde olmamış olsa da yazayım, ortak ruha uygun olmadığını düşündüğümüz katılımcıların, ortak kararla etkinlikten ayrılmasını isteme hakkına sahibiz.


Olimpos'a tatil için geldiniz, tamam denize giriyorsunuz, dinleniyorsunuz, keyifli vakit geçiriyorsunuz ama burada başka neler yapılır pek bilmiyorsunuz. O zaman bu yazı size yardımcı olacaktır. Buyrun size:, Olimpos sahile giderken Antik Likya medeniyetinin en önemli şehirlerinden olan bu antik kentin içinden geçiyorsunuz. Sahile giden yol boyunca ilerlediğinizde sağ taraftaki patikalara dalarsanız antik tiyatro ve mezarlığı, sol taraftaki patikadan mozaik yapı ve kral mezarlarını ve bir çok tarihi yapıyı göreceksiniz. Tarihe ilginiz olmasa bile doğa ve tarihin böylesi içeçe geçişinden ortaya çıkan güzellikten, doğallıktan etkileceğinizi düşünüyorum. Kimera, Çıralı'nın 230 metre yukarısında doğal ateş kaynağına sahip olan tepenin mitolojiden gelen ismi. Bu doğal güzelliğe ulaşmanız için Çıralı'daki girişten sonra hızınıza bağlı olarak 15-30 dakika arasında süren biraz yorucu bir yol çıkmanız gerekiyor. Yüz yıllardır sönmeden yanan doğal ateşlerle çevrili bu mistik yeri görmek için bu kadarcık yorulmaya değer diye düşünüyorum. Mitolojiye göre tepeye ismini veren Kimera, ağzından ateşler çıkan, aslan, keçi, yılan karışımı üç başlı bir canavar. Dönemin Likya kralının emriyle Bellophontes üç başlı canavarı öldürmek için atı Pegasos'a atlayıp tepeye gelir. Kimera saldırıya geçmek için havalandığı anda Bellophontes mızrağını canavara saplayarak onu yedi kat göğün altına gömer. Kimera'nın öfkesi yüzyıllardır devam eder ve hala yerin yedi kat altından ateşler çıkarmaya devam eder. Olimpos'a 10 km mesafedeki Adrasan'dan hergün tekne turları düzenlenir. Sulu Ada turkuaz suları ve harika doğası ile en sevilen tekne turu rotalarından birisidir. Yaz aylarında bu rotanın çok kalabalık olduğunu da hatırlatmak isterim. Koylara giden tekne turu rotası da doğal güzelliği ve mavinin çeşitli tonlarının tadına vardırması ile keyifli bir rota. Ceneviz, Sazak, Korsan, Fener, Amerikan koyu, Aşk mağarası bu rotada ziyaret eden koylardan bir kısmı. Biraz daha farklı bir tekne turu alternatifi arayanlar için Batık Şehir Kekova Tekne Turu'nda tabanında cam bölmesi olan gemiler ile batık şehri gemide giderken izleme şansına sahip oluyorsunuz. Kekova turu için gemiler Demre yat limanından kalktığı için daha erken saatte Olimpos'tan ayrılmanız gerekir. Tekne turları için limanlara kendi imkanlarınızla ulaşmanıza gerek yoktur, tur şirketlerinin araçları kaldığınız pansiyondan gelip sizi alır. Şehrin stresini atmanın en güzel yollarından biri doğanın içinde yapılan yürüyüşler. Olimpos doğa yürüyüşleri için birbirinden güzel rotalara sahip. Sahilden sağ tarafta yukarıdaki kaleye doğru kısa bir yürüyüş yaparak harika bir manzaraya ulaşabilir, ya da sol taraftaki kısa yürüyüş rotasını seçerek Olimpos sahile tepeden farklı bir açıdan bakabilirsiniz. Daha uzun yürüyüşleri seviyorsanız ve kendinize güveniyorsanız Cennet bölgesi gibi harika rotaları keşfetme şansınız var. Daha yüksekleri sevenlerdenseniz Olimpos civarındanki Musa dağı, Tahtalı dağı size güzel bir dağ yürüyüşü deneyimi yaşama fırsatı sunuyor. Olimpos usta tırmanışçıların yıllardır büyük uğraşlarla, azimle, emekle açtıkları kaya tırmanış rotalarıyla dünyanın bir çok yerinden tırmanışçıları bu harika deneyim için davet ediyor. Olimpos'ta bu adrenalin dolu harika deneyimi yaşamanız için illa da usta tırmanışçı olmanıza gerek yok. Hayatında ilk kez tırmanış denemek isteyenler için güvenli bir deneyim yaşama fırsatını sunan profesyonel bir ekip size yardımcı oluyor. Olympos Rock Climbing ekibinden destek alarak hayatınızda "bunu da yaptım" listenize mükemmel bir deneyim ekleme fırsatınızı kaçırmayın. Sualtı deneyimi yaşamak isteyenler için de harika bir cennette olduklarını hatırlatmakta fayda var. Profesyonel dalış ekibiyle hayatınızda bir ilk daha yaşama fırsatınızı elde edebilirsiniz burada. Size hayatınızın unutulmayacak deneyimlerinden birini yaşatmak için yardımcı olacak profesyonel kadro arıyorsanız Olympos Diving Center ekibini önerebilirim. Arkadaşlarınız ile beraber toplu bir eğlence arayışındaysanız bence harika bir fırsat. Olympos Quad Safari ekibi ile hemen iletişime geçip rezervasyonunuzu yaptırmanızı öneririm. Bir süredir yoga pratiği yapan bir yogi de olabilirsiniz yoga adını çok duymuş, hiç denememiş ama merak eden biri de. Tatilinizde, mis gibi çam ve portakal ağaçlarının içinde bu deneyimi yaşama imkanınız var. Belki çok sevecek ve hayatınızı değiştirecek bir yola adım atacaksınız bu deneyimden sonra. Olimpos'ta her gün sabah 08.00-09.00, akşam 18.00-19.00 saatleri arasında yoga dersleri oluyor. Önceden rezervasyon yaparak tatilinize farklı bir deneyim katabilirsiniz. Bireysel ya da kendi grubunuzla, kendi istediğiniz yerde ve zamanda yoga deneyimi yaşamak isterseniz Olimpos Yoga ile iletişime geçerek uygun zamanı ve yeri belirleme şansınız var. Bilgi ve rezervasyon için www. olimposyoga. com veya www. instagram. com/olimposyoga adreslerinden iletişime geçebilirsiniz. Olimpos'ta yapılacak aktiviteler hakkında daha detaylı bilgi için Olympos Adventure Center 'a göz atabilirsiniz.


Havaların düzelmesiyle birlikte kendimi yollara atmaya başladım. Fethiye'den bir davet almıştım aylar öncesinden, zamanımı ve biletimi ayarlamıştım bu davete göre. Ama şartlar farklı gelişip, davette bize söylenenler ile gerçekte var olanlar eşleşmeyince, vazgeçmek ve farklı bir rota aramak zorunda kaldım. Yıllardır aklımda olan bir yer vardı; Pastoral Vadi. Dedim ki madem Fethiye'ye gitmeye niyetlendim, niyetimi bozmadan ufak değişiklikler yapabilirim ve yıllardan beri görmek isteyip de bir türlü göremediğim yeri, Pastoral Vadi'yi görebilirim. Pastoral Vadi'nin kurucusu Ahmet abiyle yaptğımız bir telefon görüşmesinin ardından çantamı hazırladım ve yola koyuldum. Ve farkettim ki uzun süredir tek başıma yola çıkmıyormuşum ben meğer, sevincin verdiği tatlı heyecan ile bindim otobüse. Fethiye otogara ulaştım ve oradan Yanıklar dolmuşuna bindim, meğer zaten İzmir istikametinden gelirken Yanıklar köyünün önünden geçmişiz, orada inebilirmişim. Neyse çok da sıkıntı değildi. Yani Pastoral Vadi'ye gitmek için otogar civarından Yanıklar köyüne giden dolmuşa biniyor ya da İzmir istikametinden geliyorsanız Yanıklar köyünde iniyorsunuz. Alperen market'in önünde indikten sonra dilerseniz yolun karşısına geçip 30 dakikalık bir yol yürüyerek Pastoral Vadi'ye ulaşabilirsiniz. Ya da Alperen Market'ten size bir taksi ayarlamasını isteyebilirsiniz. Otogar dolmuşları da anlaşacağınız bir ek ücret karşılığında eğer başka bir işi yoksa sizi bırakabilirler. Taksi 20 TL civarı tutuyormuş. Ben güzel güzel yürümeyi tercih ettim, yol boyunca birkaç köpeğin pek de neşeli olmayan havlamalarına maruz kalsanız da her köpek kendi evinde bağlı olduğu için saldırma şansları yok, korkmaya gerek yok yani. Pastoral Vadi tabelasını görüp içeri girdiğim anda "Ya burası dünyadaki cennet olabilir mi acaba?" düşünceleri geçiyordu aklımdan. Karşıma ilk çıkan kişi gönüllü Sibel'di. Ahmet abinin nerede olduğunu sordum, ilerideki taş evleri gösterdi. Orada başka bir gönüllü Berna ile tanıştım sonra Pastoral'in müdürü ) Nihat ile tanıştım. Nihat bana etrafı gezdirmeye başladı, Ahmet Abi'yle tanıştırdı, sorduğum onlarca soruya sabırla cevap verdi. Ahmet Abi 12 yıl önce kadar Pastoral Vadi'yi kurmaya karar vermiş ve kolları sıvamış. Önceleri köylüler Ahmet abiye güldüklerini itiraf ediyorlar, "kim gelir bu dağın başına" diye dalga geçiyorlarmış kendi aralarında. Ahmet abinin mimar olması ve Pastoral Vadi'yi özenle ve sevgiyle kendi elleriyle canlandırması burayı bir cennet haline getirmiş. Ahmet abi köylünün de çok sevdiği, birlikte çalıştıkları biri olmuş zamanla. Bunların yanında fasulye, bakla, patlıcan, kabak, karpuz, domates, salatalık, roka, dereotu, nane, maydanoz, marul, fesleğen... de taze taze yiyebilecekleriniz arasında. Pastoral vadide bir kapalı, bir yarı açık olarak iki kocaman yoga stüdyosu da var. Yoga grupları için harika bir mekan, burada güzel bir kamp organizasyonu yapmak isterim ben de zamanlarımız uyuşursa. Kaldığım süre içerisinde anneannemin köyüne ziyaret ettiğim zamanlardan özlemle hatırladığım odun ateşinde ekmek kızartmanın bol bol tadını çıkarttım. Odun ateşinde pişen çayın, yemeğin tadı da ayrı bir güzel oluyor, köyde yaşamış olanlar ya da ninesi-dedesi köyde olup arada bir köy ziyareti yapanlar ne demek istediğimi çok iyi bilir. Pastoral vadide tanıdığım gönüllü, çalışan, yaşayan her birey samimi, güler yüzlü, tatlı mı tatlı insanlar. Çabuk alıştım mekana, sanki uzun süredir burada kalıyormuş gibi hissetmem birkaç saatimi aldı sadece 🙂 Pastoral'de mutfak işleri Hatice ve Nurgül abladan soruluyor, yemeklerin neden bu kadar lezzetli olduğunu onlara soracaksınız, formülleri ne bilemiyorum 🙂 Ayrıca Şener ve Serkan da mutfakta pek hamaratlar, Şener ayrıca buranın bahçıvanı, Serkan da boya, badana işlerinden sorumlu. Tuğba ve Emine de ortalığı toparlama, temizlik gibi işlerden sorumlu. Tabi herkes herkese yardım ediyor bir çok konuda. Nihat da Pastoral'in yöneticisi, benim bitmez tükenmez sorularım ile odun ateşinde pişen çay ve çekirdek çıtlayarak yaptığımız sohbetlerde muhatap olan kişi. Ve benim orada olduğum döneme denk gelen gönüllüler Sibel ve Berna arkadaşlarım arasına giren güzel insanlardan oldu. Akşamları yemek sonrası çay eşliğinde güzel bir sohbet ortamı oluşuyor. Ahmet abi sohbetin olmazsa olmazlarından, dinlemesi de pek keyifli kendisini. Akşam bu güzel sohbetin yanında bir de çilek reçeli yapımı vardı, ellerimizle temizlediğimiz çileklerin odun ateşinin üzerinde pişerken yaydığı koku, ertesi sabahki kahvaltıyı dört gözle beklememize neden oldu. Pastoral'de kaldığım süre boyunca ben de elimden geldiğince yardımcı olmaya çalıştım, yeri geldi elime süpürgeyi aldım temizliğe katıldım, yeri geldi akşam yemeği için baklaları ayıklamaya yardım ettim, yeri geldi tarlada biber ekimine katıldım. Hem ben öğrendim, hem de paylaşmanın, birlikte bir şeyler yapmanın mutluluğunu yaşadım. Burada misafir olarak kalmanın yanında bir de gönüllü seçenekleri de var. Daha önce bir yazımda gönüllü çalışma programlarını yazmıştım, orada Buğday Derneği tarafından yürütülen TATUTA projesinden bahsetmiştim. Tatuta projesine dahil olan yerlerden biri Pastoral, hatta bu projeye dahil olan ilk yerlerden biri. Tatuta üzerinden Türkiye'den, WOOFING üzerinden yurtdışından gönüllüler geliyor çiftliğe çalışmak için. . Gönüllüler için çiftlikte kalma ve çalışma şartı en az 2 hafta. Gönüllüler o dönem çiftlikte neye ihtiyaç varsa ona yardım ediyorlar. Ekim, dikim, tarla işleri, temizlik, düzenleme, mutfak işleri, hayvanlara bakım... gibi bir çok işte çalışıyorlar. Günde 6 saat, haftada 6 gün çalışma şartı var. Gönüllüler gönüllü odasında ya da kerpiç evlerde kalıyor. Benim orada tanıştığım gönüllü arkadaş İstanbul'da yaşayan bir ofis çalışanı, 2 haftalık iznini burada gönüllü çalışarak değerlendiriyor. Hem doğanın içerisinde dinleniyor, zihni sakinliyor, hem toprağı ekmeyi, biçmeyi öğreniyor, hem güzel arkadaşlar ediniyor, hem de para harcamadan dinlendirici bir tatil yaşamış oluyor. Çiftlikte 3 koyun, 1 at, Şanslı ve Beyaz adlarında 2 köpek; Limon, Üzüm, Azmi, Yancı adlarında 4 kedi, onlarca tavuk ve horoz, 3 ördek arkadaş da var, gönüllü olunca bu arkadaşlarla da pek haşır neşir oluyorsunuz. Pastoral'de geçirdiğim dönem aslında çok yoğun olduğum bir dönemdi, yapılacak işler art arda sıralanıyordu kafamda. Ama yine de kendime ufak bir ara vermem gerektiğini hissettim. Çok yakın bir tarihte olan yoga kampımın programını hazırlıyor ve program içeriğinde olan "mitolojide kadın" üzerine araştırmalar yapıyordum. Ve sabahları derenin kenarında meditasyon yaparken, ayaklarım toprağa basa basa yürürken, ağaçlarla konuşurken, ellerimle toprağı ekerken, sularken, can verirken içimdeki Tanrıça Gaia'nın sesiyle özdeşleşiyordum. İçimdeki Tanrıça'nın susturduğum sesine izin verdiğim zamanlardı, doğanın içindeki beni hissettiğim, "birlik"in farkına vardığım zamanlardı. Şehrin karmaşasına tekrar girmeden önce kendimi yeniden doğurduğum, canlandırdığım zamanlardı. Bende senin gibi eğlenceli sekermi şeker birisini tanıdığım için çok mutlu oldum.. öğrencilerin çok şanslı 🙂 etkinliklerini takipteyim.. görüşmek üzere.. Fethiyenin gizli cennetleri olan kabak koyu ve faralyayı da ziyaret etmeniz dileğiyle..


Roma'ya uyandığım ilk gündeyim. Colosseo'ya gidecek olmanın heyecanıyla hostelde tırt bir kahvaltı yapıp 9'da fırladım sokak kapısından. Dedim ya Roma'da metro sayesinde her yere rahatça gidebiliyorsunuz, yolum kısa sürdü bu yüzden. Metrodan çıktığımda karşımda kocaman dişleriyle sırıtıyordu Colosseo. Biraz sıra bekledikten sonra o devasa yapının içindeydim. Girişten radioguide kiralanabiliyormuş, ama ben girişteki o sıranın ne olduğunu tam da artık gezdim bitti deyip dışarı çıkarken anladım, şapşallığın uzmanlık alanım olduğunu tekrar tekrar belirtebilirim çekinmeden. Colosseo'dan çıktıktan sonra biraz dinlenmek için yakınlardaki bir cafede oturdum. Hava sıcaktı, yorulmuştum ve menüde gördüğüm görüntüye aldanıp buzlu, bol meyveli bir içecek gelecek umudu ile limoncello söyledim. İtalya'ya gelmeden önce mutlaka denemelisin denilen içeceklerden biri, limonatanın alkollüsü bence. O sıcakta soğuk bir bira beni rahatlatabilirmiş aslında, sıcak bir gündüz vakti için biraz ağır geldi bana limoncello, zaten menüdeki gibi süslü püslü bir bardak falan değildi gelen. Oradan Palatino'ya yürüdüm, Roman Forumu'nu gezdim. Gezdiğim bu yerlerin tarihine dair pek fazla bilgim olmadığı için uydurmaca yorumlar yapmayacağım. Yürüye yürüye Piazza Venezzia'ya vardım. Burası Roma'nın büyük meydanlarından biri. Burada biraz dinlendim, merdivenlere oturup etrafı izlerken ve işte Roma'dayım cümlesini kendime tekrarlayıp keyfime keyif katıyordum. Vatikan'a gitmek planlarım arasında yoktu ama kendimi birden Vatikan'da buldum. Üzerimde askılı body ve şort olduğu için Vatikan'ın içine giremezdim biliyordum, etrafını biraz gezdikten sonra çok vakit kaybetmeden tekrar otobüse bindim zaten. Aman ne çok etkilendim ben buradan diyeceğim yerlerden biri değil burası, belki içeri girsem daha farklı düşünürdüm, bilmiyorum. Bu sefer hedefim gerçekten de İspanyol merdivenlerine gidebilmek. Otobüste geçtiğimiz yerler hakkında bilgi veriliyor, kulaklıklardan dinleyebiliyorsunuz. Nehrin yanından geçerken bir süre kulaklıklardan sadece klasik müzik verildi, o yemyeşil ağaçlı yoldan nehir manzarasına baka baka geçerken kulaklarımdaki müziğin etkisiyle bir Ferzan Özpetek karakteri olmaya hazırım Roma sokaklarında. Piazza Spagna'nın kalabalığından sıyrılıp sokaklar boyunca yürümeye başladım. Çiselemeye başlayan yağmur canımı sıkmak yerine bana keyif veriyordu. Yürüye yürüye nehire vardım. Nehrin karşı kıyısına geçip merdivenlerden su kenarına indim, nehir kenarında boş ama güzel restaurantlar vardı, oturup bir şeyler yiyebilirim diye düşündüm fakat bu iki gün içerisinde Roma'da tahminimden daha çok harcama yaptığım için karnımı doyurmanın ucuz yolunu bulmalıydım. Nehrin diğer yakasına geçtim tekrar. Güneş batmak üzereydi, manzara gerçekten görülmeye değerdi. Nehir kenarına inip ayaklarımı suya doğru sarkıtarak oturdum, sigaramı yaktım ve manzaranın tadını çıkardım. Burada benden başka kimse yoktu. Bu güzel manzaranın keyfini benden başka yaşamak isteyenin olmamasına şaşırıyordum, o kalabalık meydanlar yerine buradaki huzur ve manzara tercih edilmeye değerdi, Roma'da geçirdiğin en keyifli anlardan biriydi ve bu keyfi sadece kendimle paylaşıyordum. Güneş battıktan sonra kalkıp yürüyüşüme devam ettim. Piazza Navona'nın etrafındaki yan sokaklardan birinde La Freschatta ismindeki restaurantta karnımı doyurdum. Meydanda 14 Euro olan spaghetti, yan sokaklarda 7 Euro. Burada "Bruschetta" dedikleri fırında kızarmış ekmek üzerine domates, yağ ve baharattan oluşan lezzeti de tattım, basit ama güzel bir tat. Yemeğin üzerine expressomu içtikten sonra Hard Rock cafeye gitmek üzere yeniden yollara koyuldum. Hard Rock Cafe; Barberini metrosuna geldikten sonra sola doğru çıkan yokuşun üzerinde. Herkes tarafından bilinen bu cafeler zincirine ilk kez gidiyor olmanın heyecanıyla önce içerisini biraz gezdim, sonra bir kenara oturup biramı yudumlarken fondaki müzik eşliğinde keyifli günümü gözlerimin önünden geçirdim. Hostele vardığımda iki oda arkadaşının daha bize eklendiğini gördüm, iki İtalyan dansçı kız. "Roma'da gördüğüm ilk İtalyanlarsınız" deyince biraz komik başladı muhabbet, ama haftasonunu Roma'da geçiren bir turist olarak her yerde benim gibi turistlerin olduğunu düşünürsek yanlış bir söylem değildi. Biraz danstan, biraz Gezi Parkı'ndan, biraz dinlerden, biraz İtalya ve Türkiye arasındaki farklardan bahsettik, güzel bir sohbetti. Roma'daki iki günlük kısa ziyaretimin sonuna gelmiştim. Burada sadece turistik yerleri gezecek zamanım ve cesaretim olduğu için beklediğim hayranlığa erişemeden bitti ziyaretim. Bu güzel şehre bu kadar az zaman vererek ona haksızlık yapmıştım. Ama bu şehrin daha uzun bir ziyaret için beni yeniden çağıracağını biliyorum ve bu çağrıya zevkle uyacağımı şimdiden söyleyebilirim. Roma'yı ziyaret etmeyi düşünüyorsanız size tavsiyem şu ki; hafta sonu bunun için doğru zaman değil. Zira etraftaki turist yoğunluğundan şehre odaklanamayıp hafta sonunuzu Sultanahmet'te geçiriyormuşsunuz hissine kapılabilirsiniz. Her yanda gördüğünüz hediyelik eşya dükkanları, yerlerdeki çanta, cüzdan sergileri, ellerinde çiçeklerle size yanaşan satıcılar, havaya atıp tuttuğu ışıltılı garip oyuncakları satmaya çalışan satıcılar ve benzerleri.. Etrafta bağırarak, el hareketleriyle konuşan neşeli İtalyanlar görmeyi bekliyorsanız şunu demeliyim ki ya Roma bunun için yanlış tercih ya da hafta sonu yanlış zaman..


Yaklaşık 1,5 aydır Sadhana Forest'tayım. Sadhana Forest kendilerine yeniden ağaçlandırma misyonunu görev edinmiş Auroville'e bağlı bir vegan bir komün. Dünyanın birçok yerinden insan buraya gelip gönüllü olarak bu projeye katkıda bulunup bu komün içinde kendine bir yer bulabiliyor. Hersey doğal, doğa dostu, sağlıklı. 10 yıldan beri varlığını sürdürmekte olan bu komün gerçekten gür ve genç bir orman yetiştirmeyi başarmış. Benim gibi en az 60 gönüllü daha var, işler gönüllüler arasında paylaşılarak yapılıyor. Kimse yaptığı işten şikayet etmiyor; neşeli, doğayı seven, samimi insanlar var hep. Ego yok, kıskançlık yok, güç gösterisi yok, otorite yok, ırk ayrımı yok; doğaya zarar vermeden, hatta doğayı daha da besleyerek birlikte dostça yaşamak, istedikleri şey sadece bu. Sadhana'da hayat sabah 6'da başlıyor. 5.30'da elinde bir müzik aletiyle şarkılar söyleyerek uyandırmakla görevli gönüllüler koridorda dolaşıyor. 6'da toplanma alanında buluşulduktan sonra hep birlikte ormana gidiliyor. Yeni ağaçlar dikiliyor, su yolları yapılıyor, gübreler hazırlanılıyor, kazılıyor, çapalanıyor, ekiliyor, dikiliyor. 8.30'da geri dönülüyor, kahvaltı zamanı. Kahvaltı sonrası işler paylaşılıyor, herkes komün hayat içerisinde kendisine düşen günlük görevi yapıyor. Öğle yemeğinde sonra serbest zaman. Öğleden sonraları, genellikle workshoplarla geçiyor; felsefe, söyleşi, veganizm, yoga, dans, meditasyon.. aklınıza ne gelirse... Akşamları yemekten sonra ana alanda sohbet, şarkılar, dans ya bazen mudpoolun yakınında yakılan ateşin etrafında eğleniliyor. Mudpool; yakınımızdaki göle verdiğimiz isim, suyunun kahverengi olmasına aldırmadan duşumuzu alıyor, gölde keyifle yüzüyoruz, çünkü suyun temiz olduğunu, içindeki çamur yüzünden kahverengi olduğunu biliyoruz. , Korkulacak hiçbir şey yok, keyfini çıkarıyoruz sadece. Tuvaletlerde de geri dönüşüm uygulanıyor. Şöyle ki küçük ve büyük tuvaletimizi yaptığımız delikler farklı. Kakamızı yaptıktan sonra su değil kum döküyoruz, daha sonra bu dışkılar belli bir süre toprağa gömülü olarak beklettildikten sonra gübre olarak kullanılıyor. Sadhana Forest'a her Cuma günü Auroville'den tur düzenleniyor. Cuma günü aynı zamanda film günü. Gelen misafirlere Sadhana Forest'ı gezdirip sürdürülebilir yaşantı hakkında bilgi verdikten sonra akşam yemeği ikram edip o haftanın filmini izlemeye davet ediyoruz. Burası için "insan" yetiştiren bir orman diyebilirim. Burada öğrendiklerim hayatımın 28 yılınca öğrendiklerimden daha değerli. Şehirlerde, okullarda bize yaşamayı değil sistemin kölesi olmayı öğretiyorlar. Burada ellerimle toprağı ve gübreyi yoğura yoğura ektiğim bitkilerin, can verdiğim ağaçların değeri hayatımın hiçbir yerinde yaptığım işlerle ölçülemez. Ellerimle mis gibi toprak kokusuyla yaşıyorum bir aydır. Ağaçlara sarılıyorum, kulağımı dayıyorum, dinliyorum dakikalarca, o kadar çok şey söylüyorlar ki dinlersen. Doğa bizi çağırıyor dinlemeyi bilirsen. Sadhana'da birlikte yaşamayı öğrendim. Karşılık beklemeden yardım etmeyi öğrendim. İnsanları sadece insan oldukları için sevmeyi öğrendim. Şehirlerde adından sonra ne iş yaptığını soruyor insanlar birbirine, burada ne kadardır seyahat ettiğini, nereleri gezdiğini, neyi planladığını, hayat felsefesini, sevdiği şeyleri anlatıyor insanlar birbirine tanıştıktan sonra. En ayrımcı sorumuz "vegan mısın vejetaryen mi ?" sanırım, ama bunu da ayrım için sormuyoruz birbirimize, sadece kişi hakkında daha ayrıntılı bilgi sahibi olmak istediğimizde. Tabi bu soru tanıştıktan çok çok sonra sorulan sorulardan.. Daha liseyi ya da üniversiteyi yeni bitirip seyahate çıkmış gençler de var, işini bırakıp ya da ara verip seyahat etmeye karar veren de, senelerdir seyahat eden de, hatta çoluğu çocuğuyla senelerdir seyahat eden de... Genellikle en çok Almanya'dan, USA'den, UK'den, İsrail'den, Fransa'dan... gezginlere rastladım. Gördükleri ilk "Turkish Traveller" olduğumu söyleyip şaşıran birçok insana da rastladım:) Israilliler Türklere bayılıyor, "biliyor musunuz bizim ülkemizde sizi hiç sevmiyorlar, her kötü durumda İsrail'in oyunu diyorlar" dediğimde gülüyorlar sadece. Öğrendim ki İsrail'de erkekler 3 yıl, kadınlar 2 yıl askerlik yapıyormuş. Eziyete gel, askerlikten sonra çoğu vuruyormuş kendini seyahate, bu yüzden bu kadar çok İsrailli gezgin var. Şimdi fotoğraflarla size biraz Sadhana'daki yaşamı göstermek isterim. Burası Sadhana ana bölümün dışarıdan görünüşü, burada yemek yeniyor, burada toplantılar, söyleşiler, workshoplar yapılıyor. Tuvaletlerimiz biraz değişik, kaka ve çiş deliklerimiz farklı. Kakamızı yaptıktan sonra üzerine toz döküyoruz. Daha sonra bu kakalar 1 sene bekletildikten sonra gübre olarak kullanılıyor. Tabi ki çöplerimizi ayırarak atıyoruz, sonrasında geri dönüştürülebilmesi için. Çok etkileyici ve özendirici bir yazı olmuş. Önemli olan geriye bakmadan karar vermek sanırım.. Bir yapabilsek bunu.. Kalemine sağlık Burcu. Fırsat buldukça sizi takip ediyorum. Yerinizde olmak istemem, çünkü ben sizin yerinizde olsam siz gezemezsiniz.:)) Onun için siz kendi yerinizde olun bol bol gezin. Bende kendi yerimde gezme hayalleri kurmaya devam edeyim. Belki bir gün bende cesaretimi toplar düşerim yollara. 60 yaşındayım, 70 yaşına kadar kendime zaman tanıdım. Dünya turuna çıktım çıktım, çıkamasam da sizleri takip etmeye devam ederim. O bile benim için büyük bir keyif... Asıl konuya gelince; size sormak istediğim şey, gönüllü çalışma kamplarında, İngilizce bilmeyen birisi için ortam nasıl. Yabancı dili olmayan birisi bu kamplara gidebilir mi. Yabancı dilin ve yaşın sorun olmadığı gönüllü çalışma kampları var mı ? Şimdiden teşekkür eder, bütün hayatında başarılar dilerim. Her komünün şartları farklı, gönüllü çalışmalarda en az 2 hafta kalmanız gerekiyor. Normal turist vizesi ile giriyorsunuz. Ama ben burada yaşayacağım derseniz elinizdeki pasaporta göre şartlar değişir.


Okuduğum kitaplarda kitabın karakterine bürünmek yerine yazarına bürünürüm çoğu zaman. Romanın kahramanının içinde olduğu durumu hayal ederken bir yandan da yazarın bunu yazarken nasıl bir hal içerisinde olduğunu da hayal ederim, ben olsaydım acaba öyle mi dedirtirdim falan diye sorarım kendime. Hayallerimde buluşurum bazen onlarla, mesela Oğuz Atay'la kahve içmeye bayılırım. Her zaman ben yaparım kahveyi, o kalkmaz bile masasından. Genelde arkası dönük konuşur benimle, bazen söylediklerinde hangisi şimdi hangisi hayal anlayamadığım olur, çok sessiz kaldıysam düşüncelere daldığımı anlar: "kelimeler burcucum, bazı anlamlara gelmiyor" der ve çeker gider hayalimden. Bazense Tolstoy'u bahçesinin ardındaki çitten izlerim gizli gizli, huysuzdur biraz, konuşmaya cesaret edemem, ama yine de gider izlerim o yazarken. Sait Faik'le buluşuruz bazen, öyle çok yakın dostluklar kurmayı sevmez pek, biraz da çekingendir ama ara ara buluşup sohbet ederiz, o seyahatler çekiyor içim dedikçe benim içim gider, gel abi alalım sırtçantamızı gidelim birlikte diyesim gelir. Devamlı kafada hikayeler yazmak ne demektir bileniniz varsa beni iyi anlar. Yoga derslerimde devamlı anda olmaktan bahseden ben, bu öğretiyi günlük hayatımda en zor yapanlardan biriyim aslında. Öğretiyi hayatımın içerisinde yedirmem, uygulamam gerçekten zaman aldı. Bulunduğum ortam çok çekici gelmediyse bana, hayallerimin ortasında bulurum kendimi. Arkadaşlarla otururken olası pek de muhtemel olmayan senaryoları yazıp yazıp, ya şimdi şu olsa "naparsın" sorularımı yöneltip dururum. "naparsın"larımın çokluğunu, bıkmış arkadaşlarıma sorsanız ağlarsınız dertlerini dinlerken. Oturduğum cafede yalnızsam eğer, çevremdeki insanların yüzlerine bakıp ufak hikayeler yazarım kafamdan onlara dair, pek de eğlenirim bunu yaparken. Bazen gidip yanına bağırasım gelir; "buraya gelmeden önce evde karına tokat attın di mi sen, utanmıyor musun? Cıkcıkcık" diye, bazen de gidip sarılıp "üzülme be kanka, yeni bir iş bulursun zamanla, bu işsiz boş günlerinin tadını çıkar. Oku kitabını, iç kahveni, düşün, kendinle vakit geçir" diye acısını paylaşasım gelir, çok inanırım yazdığım hikayelerin doğruluğuna. Ofiste çalıştığım zamanlarda, iş çıkışı servisle eve dönerken çok sevdiğim bir arkadaşımla sohbet ede ede geçirirdik zamanı. Sohbet konumuz genelde hayallerim olurdu, o günkü hayalimi anlatmamı isterdi hep, masal anlatır gibi o gün iş yerinde kurduğum hayali anlatırdım günün hikayesi olarak. Şu hayatta en iyi yaptığın şey ne deseler sanırım " hayal kurmak" cevabını veririm. Peki neden bunları yazmıyorum, yazamıyorum derseniz; hayallerimde yaşattıklarımı kağıda dökebilme hayalini kurmakla çok meşgul olduğumdan derim. Aklıma çok güzel hayaller gelir bazen ama önce bir önceki kurmaya başladığım hayali bitirmem gerektiği için not alırım hayali kurulacak olan hayali. Bakınca plan gibi görünen halbuki kurulacak hayallerin listesi olan onlarca karalama çıkar evde kitapların arasına sıkışmış ufak not kağıtlarının üzerinde. Bak şimdi mesela bunu yazarken aklıma bir başka hayal geldi, onu da yazdım bir kenara, bakalım ne zaman kaybedip, ne zaman bulup, ne zaman hayalini kurmaya başlayacağım.


Yalnız seyahat etmek bir kısmımız için hala korkulu rüya. Yalnız başıma çok sıkılırım ben, bir başıma nasıl gezerim diye çekinen bir çoğunluk var. Yalnız seyahat etmek hep yalnız olmak demek değil, aksine birçok yeni arkadaş edinmek, birçok farklı insan ile birçok farklı yer keşfetmek demek. Yeni bir şehri keşfederken yeni bir sürü insanı da keşfetmek demek. Birkaç fikir önerisinde bulunmak istedim size, gelin birlikte göz atalım. 1 Gideceğin yere daha önce seyahat etmiş kişilerle iletişim kur, onların sana verdiği bilgileri ve iletişim bilgilerini kaydet. Oraya vardığında bu kişiler sana en çok yardımcı olacak arkadaşlar olabilirler. 2 Couchsurfing sitesinde üye ol, profil oluştur ve gideceğin şehirde seni misafir edecek, şehri gezdirebilecek ya da buluşup sohbet edebileceğin arkadaşlar aramaya başla. Bir şehri tanımanın en iyi yolu orada yaşayan insanlarla beraber vakit geçirmektir. 3 Eğer vaktin varsa workaway, hovos, wwoofing sayesinde gönüllü işlere başvur. Gönüllüler arasında beraber bir iş yapmanın, yardımlaşmanın etkisiyle iyi arkadaşlıklar kurulur. 4 Büyük otellerde kalmaktansa hostellerde kalmayı tercih et. Yatakhanede birkaç kişi ile beraber aynı odada yatmayı istemesen dahi hostellerin tek/çift kişilik odalarını tercih edebilirsin. Hostellerin ortak kullanım alanlarında yeni arkadaşlar edinme, bu arkadaş ile birlikte şehri gezme şansın olur. 5 Kahve molası için oturduğun kafede senin gibi yalnız oturan kişileri görürsen iletişim kurmayı dene. Keyifli bir sohbet iyi bir arkadaşlığı doğurabilir. 6 Arkadaş bulma uygulamalarından bazılarını telefonuna indirebilir, bulunduğun çevrenin yakınında sana uygun olduğunu düşündüğün kişilerle buluşabilirsin. 7 Seyahatte olduğun şehirdeki festivallere, kutlamalara katıl. O eğlenceli ortam içerisinde keyifli bir gruba dahil olmuş ve çılgınca eğlenirken bulabilirsin kendini. 8 Seyahat ederken arkadaş edinmenin en güzel yollarından biri de bir kursa dahil olmaktır. Bulunduğun ülkeye göre masaj, dil, aşçılık, yoga, dalış... ilgi alanına giren bir alanda dahil olduğun bir kurs sayesinde bir anda birçok arkadaşa sahip olabilirsin. 10 Gittiğin yerdeki üniversiteleri ziyaret et, bu sayede çevrende olan kültürel etkinliklerden haberdar olabilir ve dahil olabilirsin. Mutlaka kendine has yöntemler de geliştireceksin arkadaş bulmak için. Varsa önerebileceğin yöntemlere yorumlara yazabilir, yalnız seyahat etmekten korkan diğer arkadaşlara sen de cesaret verebilir, destek olabilirsin.


- Seyahat için hedef koyduğunuz miktarı biriktirebilmek için lüksten kaçmanız ve minimalize edilmiş bir hayat tarzını benimsemeniz gerekir. - Gereksiz harcamaları hayatınızdan çıkarmalısınız. Eğlence anlayışınızı pahalı restaurant ve barların yerine arkadaşlarla ve sevdiklerinizle evde, ya da parkta, ya da kordonda çimlerde iki kadeh içip kahkaha ata ata sohbet etmeye ya da doyasıya dansetmeye çevirebilirsiniz mesela. - Dışarı çıktığınızda 8 liraya kahve içmek yerine 2 liraya çay içebileceğiniz yerleri tercih edebilirsiniz. - Fazla kıyafetlerinizi, çantalarınızı, ayakkabılarınızı satın, ihtiyacı olana verin, dağıtın. Az eşyayla mutlu olmayı öğretin kendinize. Kıyafete harcadığınız parayı mutlu olacağınız deneyimler için kenara koyun. - Bir şeyi almadan önce gerçekten ihtiyacınız olup olmadığını sorun kendinize. Tamam kendinize işkence edin demiyorum, arada da şımartın tabi kendinizi 🙂 ama mutluluğun para verip ürün alarak size gelmeyeceğini öğrenin en önemlisi. - Evinizin konforundan uzaklaşmayı göze almanız gerekir. Yeri geldiğinde sert yataklara, ya da belki matın üstünde yatmaya, etrafınızda dolaşma ihtimali olan hamamböceklerine, yatağınızda olma ihtimali olan tahtakurularına, kirli çarşaflara, bazen soğuk duşlara... hazır hissetmeniz gerekir kendinizi. Seyahat edebilmek için gerçekten önyargılarınızı bir kutuya kilitleyip bir daha açılmamak üzere okyanusun dibine fırlatmalısınız. - Bir millete, ırka, ya da dine karşı önyargılarınız varsa hemen ama hemen koyun onları kilitli kutunuza. Seyahat edebilmek için her birimizin eşit olduğunun bilincinde olmak lazım. - Bir ülkeye gitmeden önce oradan buradan duyduğunuz kulaktan dolma bilgilerle o ülke pismiş, tehlikeliymiş, orada insanlar kokuyormuş, yemekleri çok kötüymüş gibi miş, muşları bırakın kenara, gidin ve siz deneyimleyin. Birinin nefret ettiği bir yer bir başkasının cenneti olabilir unutmayın. - İnsanları işleriyle, memleketleriyle, görünüşleriyle, maddi durumuyla yargılamamayı öğretin kendinize, insanı insan olarak görün ve öyle başlayın sohbete. Şikayet etmek sizi mutsuz bir kurbana dönüştürür. İçinde bulunduğunuz şartlardan memnun değilseniz şartları değiştirebiliyorsanız değiştirin, değiştiremiyorsanız kabullenmeyi öğrenin. - Kaldığınız hostelde akşamları çok gürültü oluyor olabilir, odanızı ya da hosteli değiştirebiliyorsanız değiştirin, yok değiştiremiyorsanız ve şikayet sizi bu durumdan kurtaramıyorsa kulağınıza kulaklıkları takıp uyumayı deneyin. - Seyahat sırasında sırtınızda çantanızla çok uzun bir yol yürümeniz gerekebilir. Eğer bu durumdan hoşnutsuzsanız araba ya da rikşa tutabiliyorsanız tutun, yok maddi durumunuz ya da bulunduğunuz yerin şartları buna imkan tanımıyorsa kulaklığınızdan gelen Eddie Vedder müzikleri ile etrafın tadını çıkara çıkara yürümeyi deneyin. - Yemek istediğiniz gibi gelmemiş olabilir, yiyememiş olabilirsiniz. Şikayet etmek karnınızı doyurmayacaksa ya başka bir yemek siparişi verin ya bi şişe bira ile karnınızı doyurmaya çalışın ya da açlığınızı düşünmemenizi sağlayacak aktivitelerde bulunun ; sohbet, film izleme, kitap okuma olabilir mesela. Çocukluğunuzdan beri içinde olduğunuz, yaşadığınız, öğretildiğiniz hayatların haricinde başka tarzda, muhtemelen sizinkinden çok farklı hayatların da olduğunu farketmelisiniz. - Örneğin masa başında günde 8 saat çalışmak yerine dağın başına yerleşmiş ve yetiştirdiği sebzelerle karnını doyuran insanlar var, onlardan biriyle tanışabilirsiniz hazır olun. - Belki geçimini fahişelikle kazanan bir arkadaşınız olacak, bir zamanlar ayıpladığınız meslek gözünüze artık sıradan bir meslek gibi gelebilir, hazır olun. - Okula gitmemesine rağmen sizden daha akıllı konuşan, 8 yaşında 4 dil bilen bir çocuk en yakın arkadaşınız olabilir, hazır olun. - Eşcinsellik kavramının diğer ülkelerdeki insanlar arasında senin ülkendeki gibi dalga malzemesi yapılmadığını görüp şaşırabilirsin, ayıplanabilirsin, her insanın saygı gördüğü görüşlere hazır olun. İşi gücü bırakıp kendini yollara attın, bir miktar paran vardı ama birgün bitecek. Kendine yollarda kalmanı sağlayacak bir meslek bulman gerek. Kendini tanı, çalışkan ol ve yapmak istediğin şeyi bul. - Belki içinde bir yerlerde mükemmel bir dansçı yatıyor, Bollywood dans, latin dans, oryantal öğrenip bunu öğretebilirsin belki, neden olmasın ? - Belki de aslında çok iyi bir perküsyoncusun sen ama daha önce çalmadığın için farkında değilsin, neden olmasın? - Bir bakmışsın takı tasarımından çok iyi anlıyorsun, e satıp para da kazanıyorsun, bunu neden geliştirmeyesin ? - Yoksa bilgisayar işlerinde mi çok iyisin? Disiplinli çalışırsan bir site tasarımcısı olabilirsin belki de. - Dışarıdan yürütebileceğin bir internet mesleği edinebilirsin belki de kendine, mesela bir satış sitesi. bilimsel bir araştırmaya göre, kısa süreli deneyimler ile alışveriş beyinde aynı etkiyi yaratıyor ve aynı süre zarfında iyi hissetmemizi ve mutlu olmamızı sağlıyormuş. Ama alınan eşya bir süre sonra eskiyince kenara konuluyor ve unutuluyor. Deneyimler ise hem kişisel gelişimimize yardımcı oluyor hem de güzel birer anı olarak hatıralamızda kalıyormuş. o nedenle eşya almak yerine deneyim almayı tercih edin diyordu.. bir de sigaranın paketinin 10tl olduğunu düşünürsek, sigarayı bırakmakta güzel bir tasarruf yöntemi olacaktır.


Her yeni seyahat öncesi bir heyecanın yanında bir sıkıntı da sarıyor beni; şimdi gel de seyahate hazırlan diye söylenmeye başlıyorum. İşin en yorucu kısmı bu seyahat hazırlıkları. Bazen öyle sıkılıyorum ki bu süreçten " ya otur evinde, kitabını oku, yoganı yap, mutfağında güzel güzel yemekler yap, akşam git kordona çimlere oturup arkadaşlarınla laklak yap, kedicinle sarmaş dolaş uykulara dal, ne işin var orada burada be kadın" diye söylenirken buluyorum kendimi. Ama insan kurtlu olmayagörsün, yolların tadını bir kez tatmayagörsün; hem söylene söylene hem de neşeyle şarkılar söyleye söyleye çantamı hazırlarken, harita üzerinde rota belirlerken, kalacak yerler için internette dolanırken buluveriyorum kendimi. Seyahat öncesi hazırlık süreci bu sefer biraz daha zor oldu benim için;tekrardan evi kapatma, eşyaları kolileme, yeniden evsiz kalma, yeniden bir yere ait olmama sözle söylendiği kadar kolay olmuyor aslında. İnsan hem yollarda olmayı, gezmeyi, görmeyi, öğrenmeyi isterken hem de bir yeri yurdu olsun, kitaplarını koyacak bir kitaplığı olsun, kitaplarını okuyacak bir koltuğu olsun, döndüğünde uzanacak bir yatağı olsun isteyebiliyor. Her seçimin bir diğerinden vazgeçiş olduğunu biliyorum ve kararsızlık içinde mutsuz olmaktansa mutlu olacağıma inandığım bir yolu seçiyorum; uzun olacağına inandığım bir seyahate adım atıyorum. Avrupa seyahatine Yoldaki ile birlikte Keşan ile devam ediyoruz 🙂 Keşan'dan Selanik'e otobüsle geçiyoruz. Dedelerimin köyü Langaza'ya bir uğrayayım artık diyorum. Sonrasında feribotla İtalya, oradan Fransa, Hollanda, Sırbistan, Karadağ. Şimdilik 2 ayımızın rotası bu gibi, her an değişebiliyor tabi 🙂 Euro bizi tokatlamadan bu seyahati bitirebilirsek, biraz Türkiye'de dinlendikten sonra daha uzun bir seyahat için yola çıkmayı planlıyoruz. Ne yalan söyleyeyim bu süreçte çok da iyi olduğumu söyleyemem 🙂 Daha önce Avustralya'dan 24,5 kilo çanta ile çıkmış insanım ben, yolda çanta 15 kiloya düşmüştü Yoldaki sağolsun 🙂 Eşyaların bir kısmını da yolda bırakmak zorunda kalmıştım tabi. - 2 şort - 5 askılı t-shirt - 2 yarım kollu t-shirt - 1 uzun kollu t-shirt - 1 uzun kollu gömlek - 1 kısa 1 uzun tayt - 1 yürüyüş pantolonu - 2 bikini - 2 elbise - 1 yağmurluk Buraya kadarlık kısmı 10 kilo falan tutuyor, teknolojik alet çantası da girecek bu çantanın içine. Bilgisayar, fotoğraf makinesi, power bank, bluetooth hoparlör,1 kitap, 1 defter derken çantanın toplam ağırlığı 15 kiloya vardı yine. Bir önceki seyahatlerde teknolojik alet çantası haricindekilerin en az 15 kilo tuttuğunu varsayarsak benim için büyük bir başarı bu çanta. Çantamı sadece ihtiyaç dahilinde tutmaya, ihtiyacım olandan fazlasını almamaya özen gösterdim. Ben biraz süs seven bir kadınım, siz belki benden daha azını hazırlayabilirsiniz. Önemli olan kıyafetleri hafif, kolay katlanabilir, ihtiyacın kadar seçebilmek ve teknolojik ürünleri de mümkün olduğunca küçük, seyahat boyutlarına uygun seçebilmek. Hiç rotasız yola çıkmayı da tercih edebilirsiniz tabi ama bu seyahat için sadece 2 ay ayırabildiğimiz için ve gideceğimiz yer Euro'nun memleketi Avrupa olduğu için önceden rota belirlemekte maddi açıdan fayda var diye düşündüm. Rota çizerken önce bir çıkış noktası belirliyorum, bu seferki Selanik idi. Sonrasında Google maps'ten kendimce güzel olduğuna inandığım bir hat çekiyorum ve başlıyorum araştırmaya bu yerler ile ilgili bloglar var mı, ulaşım nasıl sağlanır, kalacak yer açısından maddi olarak uygun yerler var mı gibi bilgileri araştırmaya. Rota üzerindeki şehirleri, ilçeleri google'dan aratarak fikir sahibi olmaya çalışıyorum. Oralara gitmiş birkaç arkadaşım varsa onların fikirlerini dinliyorum, onları önerilerine çok önem veriyorum. Bazen defalarca rota değişiyor, bazen yol öncesi bazen yol sırasında rotada değişiklikler yapabiliyoruz. Yoldayken karşıma çıkan insanların seyahat rotalarımı değiştirmemde çok etkisi olmuştur şimdiye kadar. Türkiye'den çıkışımız otobüsle olacak, Keşan'dan Selanik'e giden birkaç otobüs firması var. Biz biletimizi Kamil Koç'tan aldık. Yunanistan'dan İtalya'ya geçişimiz de feribot ile olacak. Seyahat sırasında iki uçuş planımız var, Hollanda'dan Sırbistan'a, Karadağ'dan Türkiye'ye. Bu uçuşlarımızın biletlerini almak için Turnacom sitesini kullanıyorum ben. Hem fiyatları uygun buluyorum, hem de aldığım uçuş puan olarak da geri dönüyor. Turna. com'a aşağıdaki fotoğrafa tıklayarak üye olabilirsiniz. Çoğu ülke, girişteki pasaport kontrolü sırasında nerede kalacağınızı sorar. Bu genellikle havaalanı kontrollerinde oluyor ama yine de ülkeye girerken en azından ilk 1-2 geceyi rezerve etmekte fayda var diye düşünüyorum. Booking. com bizim ülkemizde çalışmasa da yurtdışındaki rezervasyonlar için hala gönül rahatlığı ile kullanabildiğimiz bir website. Ben booking. com'tan yapacağım alışverişleri Artıway üzerinden yapıyorum ki konaklama ücretinin %4'ü bana geri dönsün, damlaya damlaya göl oluyor sonra o geri dönüşler. Artıway'e aşağıdaki fotoğrafa tıklayarak siz de üye olabilirsiniz. Konaklama için hostel, otel, airbnb gibi seçeneklerin yanında couchsurfing gibi bir güzellik de var. Bu site sayesinde dünyanın bir çok yerinde sizi hiçbir beklentisi olmadan misafir etmek isteyecek kişilerle tanışabiliyorsunuz. Couchsurfing sitesinde bir ev sahibine gitmeden önce ya da bir misafiri seçerken dikkat etmeniz gereken en önemli nokta kaşı/ gözü değil referansları. Yazılan referansları detaylıca okumakta, varsa arkadaşın facebook profilini incelemekte fayda var. Seyahat öncesi benim en severek yaptığım şey bu kısım sanırım. Gitmeyi planladığım şehire daha önce hangi bloggerlar gitmiş ve şehir hakkında, gezilecek görülecek yerler hakkında, yenilecek yemekler hakkında neler demişler okuyup, beğendiğim kısımları defterime not alırım. Google'a "Avrupa gezi" , "Avrupa gezi rehberi", "Avrupa gezilecek yerler" , "Avrupa seyahat" yazıp bir sürü bloğa ulaştım ve öneriler içerisinde aklıma yatanları tek tek not aldım. Ufak bir defterim var, Avrupa'da Gezilecek Görülecek Yerler başlığı altında kendimce ufak notlar aldım. Balkanlar gezi için Sırbistan'da yaşayan blogger arkadaşımız Adım Adım Seyahat Güneş'e güvendim, daha hiç araştırma yapmadım. Yolda vakit buldukça ona da bakacağım. Seyahat öncesi alınacak bir sürü şey oluyor. Outdoor malzemeler için sponsor olacak bir firma bulamadık, hal böyle olunca Decathlon'dan kendi kendimize yaptık bütün alışverişimizi. Seçtiğim ürünlerin özellikle teri emen, hafif, katlanabilir, rahat olmasına özen gösterdim. Sandalet, T-shirt, tayt, uyku tulumu, yağmurluk, günlük çanta, sıtçantası yağmurluğu gibi bir çok ürünü Decathlon'dan uygun fiyata aldık. Ayrıca İzmir Alsancak'ta Abba Çanta Diyarı diye ufak bir dükkan var, biz bu dükkanda çok güzel çantalara denk geliyoruz. Günlük bel çantalarımızı her ikimiz de buradan aldık, göz atmanızı öneririm. Kozmetik ürünler için Watsons ve Gratis'te seyahat boyu ürünler var, ya da kullandığınız özel ürünler içine koyabileceğiniz seyahat boyu kaplar var. Çok işime yarıyor bunlar, 50-100 gram ufak ürünler taşımaya özen gösteriyorum genelde. Seyahatin tüm hazırlıklarını bitirdikten sonra ve sevdiklerime sarılıp vedalaştıktan sonra artık hazırım yola. Bakalım bu seyahatim bana neler öğretecek. Seyahatimin detaylarını aşağıdaki sosyal medya hesaplarımdan takip edebilirsiniz. Daha bol fotoğraf için ve hedefler için "Timeset" uygulamasını indirip "Gezgin yogini" hesabımı takip edebilirsiniz. Okuyanlara fikir vermesi açısından harcamaları tek tek not alacağım, bakalım Euro amca bizi sevecek mi? 🙂 3 kuruş parayla çıkmaya cesaret ettiğimiz bu yolda güzel dileklerinizi bizden esirgemeyin olur mu:) Bu güzergahlarda tanıdıklarınız varsa ve bizleri ağırlamak isterse seve seve tanışmak isteriz. Merhaba, daha önce vize yoksa direk 3 aylık kalma hakkı vermeleri zor zaten. Biz 4 ay içerisinde 30 gün kalış hakkı alabildik. Her biri için kalacak yer göstermedim, ilk girişim için gösterdim ama uçak bileti rezervasyonları gösterdim. Dilekçe yazıp dilekçede anlattım uzun süreli vize talep ettiğimi, biraz şans işi sanırım. Bol şans size. Henüz seyahate yeni başladık, bitirince belli olacak o rakam. Pazartesi bende 22 günlük bir seyahate çıkıyorum viyanadan başlıcak. Ve inan hiç plan yapmadım. Trenle dolaşıcam ve rotamı orda belirleyeceğim. Kalacak yerleride orda ayarlarım diye düşünüyorum. Hatta bazı yerlerde hamak yada tulumda yatarım diyorum Boncuklarım var birsürü bileklik kolye yapıp bana yardımcı olanlara hediye edicem eğer 2. el pazarı varsa bi gitar alıp sokakta çalıcam yani açıkçası bilmiyorum benimkisi geziden çok bir yolculuk bir kendini tanıma kendime yaptığım bir seyahat olacak gibi. Çaresiz kalmam diye. düşünüyorum ama korkmam gereken bişey var mı? İlk deneyime bukadar rahat başlamak doğru mu? Daha çantama 1 parça bile koymadım işte. Düşüncelerimi uygulayabilme de sorun yaşıyacağımı hiç. düşünmedim. çünkü hep güzel düşünceler. Güzel dünyanın her yerinde güzeldir sanırım.. bana da size de bizler gibi olanlara bol şans. İyilikler hep bizimle kalsın. Yolu bilmemek yolumuzun olmamasından herzamn iyidir... sevgiyle..


Uçağı kaçırma, koşturmalar, havaalanında sabahlama... olaylarının ardından sonunda Krabi'ye vardık. Havaalanından şehir merkezine giden otobüsler var. Yer ayırttığımız hostel Krabi city'de. Krabi; Krabi city ve Aonang olarak iki bölümden oluşuyor. Krabi city kısmında denize girecek sahil olmadığı için daha ucuz. 2 gün burada kalmaya karar verdik. Bu süre içerisinde Aonang'a gidip yer bakacağız. Kaldığımız hostelin sahibi kadın aynı zamanda kendi çapında seyahat acentalığı da yapıyor. Koh Phangan yerine baştan Koh Lanta'ya bilet alan bizler, neyse ki durumun çabucak farkına varıp bileti değiştirdik. Krabi- Koh Phangan arası 500 baht. Bu bilet otobüs ve feribot fiyatını içeriyor. Ertesi gün kapının önünde 1 saatlik beklemenin ardından servis sonunda geldi ve aldı bizi. Servis otobüs istasyonuna götürüyor, oradan biletler onaylatılıyor ve otobüse biniliyor. Surathani'ye kadar otobüsle gittik. Oradan feribota aktarma yapıldı. Yolculuk toplamda 4 saat falan sürdü sanırım. Koh Phangan adasına vardık sonunda. Çok kötü bir deniz yolculuğu değildi, büyük feribota binince o kadar da çok sallanmıyor. Bu arada ufak bir bilgilendirme yapayım. Thai dilinde koh= ada, haad=sahil demek. Bunlara pek denk geleceksiniz bu yazıda ve Tayland'ta. Adada taksiciler gideceğimiz yere kişi başı 400 bahtan bırakmayı teklif etti, sonra 300 bahta indi. Tabi ki bu parayı vermedik taksicilere. Gittik hemen yakın civardaki motorcudan bir motor kiraladık günlüğü 150 bahttan. İki büyük sırt çantası, iki küçük çanta ve biz. Bir motora onca şey sığar mı demeyin sığdı 🙂 Yavaş yavaş, tintin mintin gittik. Gittiğimizde saat gece 10 civarı olduğu için pek anlayamadım bungalowun bulunduğu mekanın güzelliğini. Sabah uyanında gördüm ki meğer deniz dibimizdeymiş. Deniz, kum, hamak... işte benim huzur tanımım 🙂 Kaldığımzı yerin adı Haad Chao Phao. Koh Phangan'da kaldığımız süre daha çok yazı yazmak, eski yazıları toparlamak, okumak, dinlenmek ve keyif yapmak ile geçti. Zaten şuraya da gidilmeli, burası da görülmeli denilebilecek yerler yok Koh Phangan'da, keyif için gelinir buraya sadece. Ye, iç, yat, yüz, hamakta sallan... bu 5 eylem yeter Koh Phangan'ı anlatmaya. Kaldığımız süre içerisindeki ofisimiz burası oldu mesela. Havanın soğuduğu, yağmurun yağdığı zamanlar da oldu elbet ve çok ama çok keyifliydi. Koh Phangan'da birbirinden güzel plajlar var, her gün farklı bir yerdeymişsinzi gibi hissetmek için hergün bir yenisini görseniz yeter. Ünlü Haad Yao plajı da burası. Koh Phangan aynı zamanda dalış cennetlerinden birisi ama biz gibi düşük bütçeli gezginler için olarak bunun için bütçe ayıramadık ne yazık ki. Burada deniz ve hamak sefasından yapılacak bir diğer güzellik de yemek yemek tabi ki. Mama's Pooh Kitchen tavsiye edebileceğim güzel ve ucuz yemek mekanlarından. Yollara çıkışımın 2. yılını burada kutladım. Planlarım şöyle browni üflemeli ve ardından şaraplı bir kutlamaydı ama hastalık kapıyı çalınca mum üflemek yerine Mama'da çorba üfleyerek kutladım ikinci hayatımın doğumgününü. Bir de adanın merkezindeki Pazar yeri var ki falafelden, pizzaya, suşiden, Tayland yemeklerine her damağa uygun lezzet bulmak mümkün. Adını hatırlamadığım bir Lübnan restaurantı var bir de kaldığımız yere yakın, bulursanız humusunu deneyin. Koh Phangan; Koh Tao ve Koh Samui adalarınının tam ortasında kalıyor. Burada kaldığımız süre içinde bu adalardan en azından birini gidip görelim dedik ve Koh Tao'da karar kıldık. Günübirlik feribotla gidip gelmeye karar verdik. Tatil boyunca verdiğimiz saçmasapan kararlardan biriymiş. Siz siz olun günübirlik adaya gitmeyin, çok manasız. Boşuna para harcamaktan başka bir işe yaramadı. Buraya vereceğimiz kişi başı 1000 baht ile güzel bir ada turuna katılırmışız. Ya da bütün gün boyunca durmadan falafel- humus yiyebilirmişiz 🙂 Oraya gidene kadar feribotta çektiğimiz işkence de cabası. Kusarsak falan diye kırmızı poşetler dağıtmaya başladı görevliler içeride, daha ayrıntıya girmeyeyim ben. Ama vapurdaki manzarayı seyre doyum olmaz. Bizim adada da aynı sahil burada da, e napmaya teptik onca yolu? ne bileyim ben 🙂 buyrun size Koh Tao. Chiang Mai'de bahsettiğimiz gözlemeci dükkanını hatırlar mısınız ? Hah işte o dükkanın sahibi Gürkan da buralara geldi. Yanında 3 tane daha Türk, güzel bir Türk komünü kurduk yine burada. Buraya kız götürmeye değil Tayland'ın güzelliklerini görmeye gelen hoş sohbet Türkleri görünce muhabbete açığız. Ama o tarifini bile yapmama gerek kalmadan sizin anlayacağınız tarzda Türk abileri görünce kaçıyor, türk olduğumuzu çaktırmamaya çalışıyoruz genelde. Ara ara motorla dolaşmaya çıktık tabi adayı. Gördüğümüz güzel manzaralarda bir durup soluklanmayı da ihmal etmedik. Dünyaca ünlü Full Moon Party mekanlarından biriymiş Koh Phangan. Parti 25 aralık akşamı, ve bizim dönüşümüz de 24 aralık. Baştan acaba kalsak mı 1 gün, bir şekilde kalacak bir yerler buluruz falan diye plan yapmaya çalıştık. Ama sonra pek de parti insanı olmadığımızı ikimiz de anladık 🙂 Zaten parti zamanı bungalowların içine girip hırsızlık yapılıyormuş, pek tekin olmazmış ortalık falan diye hikayeler de duyunca ha dedik gidelim biz zorlamayalım şansımızı. 24 Aralık sabahı feribota atlayıp Krabi- Ao Nang yolunu tuttuk. Krabi'nin güzelliklerini bir sonraki yazıda anlatayım o zaman ben size. Yazılarınızı okuyor ve biriktiriyorum. gitmek için kızlarımla da okutuyorum. Çünkü ben iki gezgin kız yetiştiriyoruz. Bayıldım buralara, bungalova, gün batımına, saçlarını sallayışına.. Bak, deniz tutmasına aklımdayken bir tavsiye. Y. Zelanda'da Kuzey Adadan güneye geçerken müthiş sallandık. Görevli elinde bir tepsi içi buz dolu bardakla dolaşıp midesi bulananlara dağıttı. Buzu emdikçe midem toparlandı. Aklında olsun 🙂 Yolun açık olsun.


Chiang Mai'nin meşhur aktivitelerinden biri fil safarileri. Birçok insan buraya gelip fil safarilerine katılmak, fil tepesinde fotoğraflar çekilmek istiyor. Tayland ve filler konulu bu yazıyı yazmamın sebebi sizlere bu eğlencenin diğer yüzünü göstermek. Fil endüstrisi var, çünkü bir çok turist fil safarilerine istiyor ve bunun için hatırı sayılır paralar vermeye de hazırlar. Peki bu hayvanları sürebilmek o kadar da kolay mı ? Vahşi bir filin sürülebilir noktaya gelmesi için uygulanan eğitim çok acımasız ve daha fil bebekken başlıyor. Bebekken başlayan bu cesareti kırma eğitimine "Phajaan" deniliyor. Eğitim bebek filleri annelerinden ayırıp onları kımıldayamayacakları bir kafeste ya da toprak altında bir delikte tutarak başlıyor. Bebek filler burada uysallaşana kadar sopayla dövülüyor, sivri kancalarla bıçaklanarak işkenceler yapılıyor, aynı zamanda günlerce aç ve uykudan yoksun bırakılıyorlar. Eğitildikten sonra da bu işkence bitmiyor. Sivri kancalar filleri kontrol etmek için kullanılıyor. Eğitim sırasındaki gibi filleri bıçaklamıyor olsalar da bıçaklanacağı korkusu verilerek çalışmaya zorlanıyorlar. Merak edenler ve izlemeye cesareti olanlar için Tayland'a fillerin nasıl eğitildiğine dair videoyu aşağıda. Ayrıca fil sürmenin fillerin vücudunda uzun süreli zarara sebebiyet verdiğini biliyor musunuz ? Her ne kadar iri cüsseli hayvanlar olsalar da omurgaları insan ağırlığını taşımak için uygun değil. Bu pek de sempatikmiş gibi görünen fil safarileri bir müddet sonra fillerin omurgalarında ciddi hasarlara sebebiyet veriyor. İşte bunun için size güvenilir bir yer önerebilirim. Tayland- Chiang Mai'deki Elephant Nature Park. Bu parkın diğerlerinden farkı ne derseniz şöyle bir anlatayım size. Elephant Nature Park turistlere eğlence için işkenceye maruz bırakılan yerlerden kurtarılmış fillerden oluşuyor. Parkın sahibi Lek Chailert adında bir Thai kadın. Gençliğinden beri kendini hayvanların kurtarılmasına ve ülkesinde fillere yapılan bu kötü muameleye karşı savaşmaya adamış. Park; günlük turların yanında gönüllü çalışma fırsatları da sunuyor. Bir fili beslemenin maliyetinin gerçekten yüksek olduğuna sizi ikna etmeme gerek yok sanırım, burada 50'ye yakın fil olduğunu, kurtarılmış yüzlerce kedi ve köpek olduğunu düşünürsek diğerlerinden biraz daha pahalı da olsa buraya verdiğiniz 2500 baht( 200 lira) için inanın içiniz acımıyor, bu masum koca cüsseli hayvanlar için yaptığınız bağıştan mutluluk duyuyorsunuz. Burada gönüllü olarak çalışmak istiyorsanız haftalık 15000 baht gibi bir ücreti var. Ayrıca fiyatın yüksek olmasının bir diğer sebebi de sirklerdeki ve kamplardaki işkenceye maruz filleri kurtarmak için parayla satın almak zorunda olmaları. Hastalıklarını tedavi edip burada mutlu bir şekilde hayatlarına devam etmelerini sağlıyorlar. Gülen'in araştırmacı kişiliği sayesinde bu yeri keşfediyoruz biz de. Rezervasyonları birkaç gün önceden yaptırmak gerekiyor. Cumartesi gününe yer buluyor, sabırsızla ve heyecanla bekliyoruz. Hikayelerini anlatıyor bize rehber arkadaş. Biri sahibi tarafından hamileyken eşya taşımaya zorlanmış, yolda bebesini düşürmüş. Hal böyle olunca kızmış ve çalışmayı protesto etmiş. Sahibi tarafından önce bir gözü sonra diğer gözü kör edilmiş tekrar çalışmaya başlaması için. Bir başkasının gözü sirkteki flaşlar yüzünden kör olmuş. Bir başkasının ayağı Myanmar topraklarında mayına bastığı için sakatlanmış. Bir diğerinin ayağı fazla yük taşıdığı için kırılmış ve o halde çalışmaya devam ettirilmiş. Hangi birini anlatayım bilemiyorum. Buradan hiç ayrılmak istemesek de 3 civarı ayrılış saatimiz geliyor kamptan. Kocaman masum arkadaşlarımıza elveda diyoruz. Gözlerine bakıyorum ve diğer arkadaşlarının çektiği işkenceleri insanlara anlatacağıma ve bu sektöre para vermemeleri için insanlara yalvaracağıma dair söz veriyorum kocaman arkadaşlarıma. Teşekkürler. Sayende cok sevdiğim filleri görmeye giderken onlara işkence eden insanlara para vermeyeceğim. Buraya gidebilmek için nasıl bir yol izlemeliyiz. Acentalardan biletinizi alabiliyorsunuz bildiğim kadarıyla, bireysel olarak giriş şansınız var mı, oraya kadar nasıl gidersiniz bilemiyorum.


Tayland 'taki son 1 haftamızı Krabi 'de geçirdik. Koh Phangan adasından direk Krabi merkeze feribot+otobüsler var; fiyato 600 baht (48 lira civarı) kadardı, yanlış hatırlıyorsam da affola. Ootobüsten sonra servislerle Ao Nang'a geçtik, kişi başı 100 baht civarıydı o da sanırım. Servis bizi kalacağımız yer olan Laughing Gecko Bungalows'un önüne kadar bırakıyor. Ve Krabi günlerimiz başlıyor böylece. Bungalowlarımıza vardığımızda saat 7 civarıydı. Laughing Gecko'nun sahibi Nui adında bilgili, entel, hoş sohbet bir Taylandlı. Tanıdın mı bizi diye sordum içeri girdiğim gibi, "yok artık, tabi ki unutmadım" tarzı bir ifadeyle "King of the sky" dedi Gökhan'ı kastederek 🙂 Benim ismimi hatırlayamamış da olsa daha önce sadece bir saat sohbet etmemize rağmen bizi unutmamış olmasına şaşırdım. Hemen bizi tanıştırdı orada bulunan herkesle. Akşam yemeğine yetişmişiz neyse ki, bizim geleceğimizi düşünerek ona göre hazırlatmış zaten yemekleri Nui. Parayı fazla harcadığımızı farkedince ben oturdum acaba Hindistan'a karadan girebilir miyiz planları yapmaya başladım. Myanmar ve Bangladeş'i geçmemiz gerekiyor ve her ikisi de vize istiyor. Sonra Bangladeş'te yaşayan bir üniversite arkadaşım aklıma geldi, dur dedim yazayım ben Betül'e de bir sorayım ne kadarmış Bangladeş vizesi, kapıda alabiliyormuyuz falan. Hem gidersek ona da uğrarız, yıllar sonra arkadaşımı görmüş olurum diye düşünüyorum. Betül şuan Bangladeş'te olmadıklarını, tatilde Krabi'de olduklarını söyledi. "Neee" dedim Krabi mi? E biz de Krabi'deyiz. Aaaa, hadi yaaa... falan şaşırmalarından sonra buluşmaya karar verdik. Emerald, zümrüt demek, gölün rengi zümrüt yeşili olduğu için böyle söyleniyor olsa gerek. Zümrüt gölünün biraz daha ilerisinde "Blue Pool" yani "mavi göl" adıyla anılan gölü keşfettik ilerleyen saatlerde. İşte burası için gerçekten doğa harikası diyebilirim. Turkuaz neon renginde masmavi bir göl. Gölün rengi gerçekten göz kamaştırıcı. Gölün etrafında el çırparsan titreşimler suya yansıyor ve suyun içerisinde hareler oluşmaya başlıyor. Gerçekten etkileyici bir deneyim, o kadar yolu teptiğimize değdi dedim bu manzarayı gördükten sonra. Ertesi gün de "Tiger Cave Temple" için atladık motora. 1260 merdiveni çıkarak ulaşacağımız bir Budist tapınağı. Merdivenlerin zirvesinde bir mağara ve büyük bir Buddha heykeli sizi bekliyor. Tapınağa "kaplan mağarası" adının verilmesi eskilere dayanıyor tabi ki. Jumnean Seelasettho adında bir Vipassana keşişi bu mağarada meditasyon yapmaya başlıyor ve meditasyonu sırasında mağaranın etrafında kaplanların dolaştığına şahitlik ediyor. Bir başka efsanede çok çok büyük bir kaplanın bu mağarada yaşadığını ve etrafta dolaştığını söylüyor. Mağara duvarlarının üzerindeki kaplan ayak izleri bu mağarayı ismini veren etkenlerin arasında. Krabi'ye gelip de adaları görmemek olmaz dedik, aslında ben dedim Gökhan da e görelim madem dedi 🙂 Senelerdir hayatında hiç tura katılmamış gezgin adamı "ada turu"na katılmaya ikna ettim çünkü turlarla gittiğimizde tek başımıza bilet almaktan daha ucuza gelecekti... Kaldığımız hostelin sahibi Nui bize tur ayarlayabileceğini söyledi. Ertesi gün tam da Tayland'ta alışmış olduğumuz şekilde; bize söylenen saatten 1 saat sonra geldi servis bizi almak için. Ada turlarında "speed boat" ve "long tail" diye iki seçenek var. Long tail yani uzun kuyruk tahta gemiler daha ucuz olduğu için onu tercih ettik tabi ki. Tur broşürlerinde "Long islands" yazan tura katılıyoruz. Broşürlerin üzerinde 1000 baht yazıyor ama bizim pazarlığa başlamıza gerek olmadan 700 baht'a düşüyorlar direk. (55 lira civarı). Tur sabah 9'da başlıyor, 5 adaya götürüyor ve öğlen yemeği veriyor ve 3 civarı geri dönüş. Öğle yemeği faslı biraz sıkıntılı geçti. Botu kullanan kaptandan başka kimse yok, e kaptanın ingilizcesi de çok kısıtlı olunca biz ne zaman, nasıl öğle yemeği yiyeceğimizi pek anlayamadık. Açlığın verdiği stresle biraz sıkıntı oldu bu durum. Öğle yemeği diye çıkardıkları şeyler tavuklu bilmemneli bir çeşit pilav ve ne eti olduğunu bilmediğimiz birkaç çöp şiş. Benim yiyebileceğim hiç bir şey yoktu. Hal böyle olunca adadaki tek restaurantı bulup oradan bişeyler söyledik. Sonra "Lading adası"nda durakladık. İşte bu güzel fotoğraflar bu adadaki eğlencemizin sonucu çıktı ortaya. Cennetten bir parça diye klasik bir tabir kullanmak istiyorum şuanda, daha uygun başka bir tabir bulamadım. Ardından "Pakbia adası" ve "Pai adası" ile devam ettik yolculuğa. Söylenecek sözler bitince fotoğraflara yönlendiriyorum sizi. Gün sonunda yorulmuş bir halde attık kendimizi bungalowlarımıza. Akşam güzel bir yemeği hakettiğimize inandırıp kendimizi normalden biraz daha fazla para harcadık yine tabi ki. Günler gelip geçti ve yılbaşı akşamına geldi sıra. Öyle özel planlar falan yapmadık yılbaşı için. İkimiz içinde yılbaşı akşamları saçma sapan planların yapıldığı ve bir türlü eğlenilemeyen, kendini bilmezlerin cıvıttığı gereksiz yere büyütülen sıradan akşamlar aslında. Bu yılbaşı "illa de eğlenmeliyiz" tantanasına girmediğimiz için stressiz bir yeni yıla giriyor olmanın huzuru vardı bende aslına bakarsanız. Tayland'ta insanlar yeni yıl akşamı sahile çadırlar kuruyor, tüm aile geceyi burada geçirmek üzere sahile doğru akın ediyor. Bir cümbür cemaat durumu var sahilde. Ama bir yandan da eğlenceli bu ortamı izlemek.


Chiang Mai'de geçen bir haftamızın ardından hiç istemeye istemeye ayrılıyoruz bu güzel şehirden. Tayland vizesi ni uzatma yolları arıyoruz. Chiang Mai'den Bangkok'a geçtik trenle. JP adıyla anılıyor ev sahibimiz. Uzun süredir Asya'da yaşayan bir Fransız. Kapının önünde beslenen bir tekir daha eklenmiş bu sene eve. Koca yürekli adam derler ya işte onlardan biri olsa gerek JP, küçücük evine 7 belalıyı sığdırmış. Hepsinin karakterini anlatıyor bize üşenmeden, kim kime aşık, kime kime kızgın, kim kimden nefret ediyor, kim utangaç, kim otoriter, kim sinirli... Öyle çok seviyor ki bu canları evladı olsa bu kadar olur heralde diyorum. Ama asıl favorim bu şapşik şehla arkadaş 🙂 Pek sevilmiyor diğerleri arasında. JP'nin dediğine göre down sendromu. Tabi hemen dışlanıyor diğer "normal"ler tarafından. Bangkok'a bu gelişimizde yine Uzaktaki Dünya Mehmet abimizle buluşuyoruz tabi ki. Bize yine üşenmeden anlatıyor Tayland hakkında bildiklerini, gezdiyor, içiriyor bizi. Mehmet abinin bize anlattığı bir değişik şey daha bu tapınaktaki dans gösterisi. İnsanlar belli bir miktar para vererek kaç kızın dans etmesini istediklerini belirliyorlar, sonra sahnenin önüne oturuyorlar. Arkada onlar için dinsel dans yapılırken onlar da önde dualar ediyorlar. Bangkok sokaklarında dolanıyoruz ertesi gün. Aralık ayının 5'i kralın doğumgünü, sokaklar hep doğumgünü için hazırlanmış süslerle dolu. Her taraf çiçekler ve çiçeklerle hazırlanan süsler. Kralın doğumgününü kutlamak için bisiklet maratonu organize edilmiş, "Bike for dad" adı verilmiş."Baba için bisiklet sür" şeklinde kulağa saçma sapan gelen şekilde çevirebilirim 🙂 Burada krala baba diyorlar. Tayland'ta neredeyse herkesin üzerinde bu Bike for Dad Tshirtlerinden görebilirsiniz. Wat Pho Tayland'ın en ünlü Budist tapınaklarından biri. İçeride kocaman bir Buddha heykeli bulunuyor. Bu tapınak Thai masajının çıktığı yer olarak biliniyor, ünü aslında buradan geliyor. Burada Thai masajı kursuna katılmak isteklerimizinve planlarımızın arasındaydı ama paraları bitirence bu plan birgün gerçekleştirilmesi dilenen bir hayal olarak kaldı. Tayland'a karadan girdiğimiz için 2 hafta vize alabildiğimizi yazmıştım daha önce. Planımız 2 hafta sonra Kamboçya'ya geçmek, orada birkaç hafta kaldıktan sonra tekrar Tayland'a dönüp bu sefer 1 ay kalmak ve Tayland'tan da Hindistan'a geçmekti. Ama Asya'da plan olmaz 🙂 İşin aslı zaten planlar bozulmak için yapılmaz mı ? 🙂 Öğrendik ki Tayland'tan Hindistan vizesine başvuramıyormuşuz. E hal böyle olunca Kamboçya'dan vizeye başvurma planını yapmak zorunda oluyoruz. Ama Hindistan vizesi ülkeye girdiğin andan itibaren değil vizeyi aldığın andan itibaren başlıyor. Yani biz şimdi Kamboçya'ya gidip vizeyi alırsak aradaki 1 ayımız yanmış olacak. O zaman Tayland vizesi ni 1 ay uzatalım sonra Kamboçya yapar oradan Hindistan'a gideriz diyoruz. Ama sonra öğreniyoruz ki karadan girdiğimiz için en fazla 8 gün uzatabiliyormuşuz. En sonunda bulabildiğimiz en ucuz uçak biletiyle Kuala Lumpur'a gidip oradan tekrar Tayland'a gireriz diyoruz. Aynı gün içerisine gidiş-dönüş biletlerimizi alıyoruz. Sonra diyorlar ki aynı gün içerisinde Tayland'a çıkış-giriş yaparak vize almanız sıkıntı. E biz bileti çoktan almışız, bir kurt düşüyor içimize. JP sıkıntı olmayacağını söylüyor, sadece Tayland'a devamlı giriş çıkış yapan yani vize uzatıp uzatıp aslında Tayland'ta yaşayanlar için böyle bir sıkıntı çıkardıklarını söylüyor. Yani kendisi gibi olanlar için. Benim pek içim rahat etmiyor, biri öyle biri böyle diyor. Dedim bu olayın aslını öğrenmeden benim gözümü uyku tutmaz. Gökhan bu konularda daha rahat, daha olduğu gibi bırakalım insanı ama ben belirsizlik olduğunda rahat uyuyamayan insanlardanım. Neyse sonunda havaalanına gidip bu biletlerle içeri girip giremeyeceğimizi sormaya karar veriyoruz JP'nin önerisiyle. Taksi şoförüne onca para verip havaalanına gidiyoruz ama ne yazık ki sınırları aşıp da göçmenlik ofisiyle görüşme şansımız olmuyor. E sonunda ben de "ne olursa olacak, yemişim zartı zurtu" diyorum ama olayların akışına kendimi bırakmaya zorunlu oluyorum. Araya ufak bir öneri sıkıştırmak istiyorum ; Bangkok'ta taksi fiyatları taksimetreyi açtığınız sürece gerçekten ucuz. Uzak mesafeleri pek almak istemiyorlar ama biraz uğraşınca kabul eden birileri çıkıyor. Baştan size 400 baht dedikleri yer taksimetre sonucunda 150 baht çıkıyor. Her zaman ısrarla taksimetreyi açmaya diretin. Pazarlıkla size önerdikleri fiyat gerçekte olanın 2-3 katı. Sonunda iş halloluyor ve koşa koşa bagajlarımızı almaya gidiyoruz ve ekranda bagajları almak için henüz 10 dk daha olduğu yazıyor. Orada yıkılıyorum işte. İmkansız yetişmemiz. Kontuarlara vardığımızda check in saati çoktan kapanmış oluyor tabi ki. İçimden koşa koşa gitmek geliyor uçağa: "ağabey biz düşük bütçeli gezginleyiz, al bizi uçağa, nooluy, yok başka payamız" diyelim. Onlar da "bi daha görmeyeyim böyle yaramazlık yaptığınızı" deyip kulaklarımızdan çekip alsınlar bizi içeri. Sonra içimdeki masum çocuk gidiyor, çingene kız geliyor geri: "ilk uçağın firmasına şikayette bulunalım, ağızlarına sıçalım süründürelim onları."diyorum. Sonra başka bir Burcu çıkıyor içimden "a benim gerizekalı kızım, 2 saat arayla uçak al kim dedi sana, şimdi hiç sesini çıkarmadan en yakın ne zamansa o zamana tekrar bilet alacaksın tıpış tıpış."diyorum. Son karar olarak tam da dediğim gibi tıpış tıpış; sabah 7'ye alıyoruz biletlerimizi. Kısaca diyorum ki; özeniyorum sana... 2000'li yıllarda 20 ya da 30'larımın ilk yıllarını yaşamalıydım. Doya doya gez, sıkıntılar bile sonra güzel birer anıya dönüşüyor.


Tayland'ın en meşhur yemeğidir Pat thai, sokakta sık sık karşınıza çıkar pad thai satıcıları. Farklı tofu çeşitlerinin bir arada kızartılması ile yapılıyor, genellikle fesleğenle birlikte kızartılıyor. Buharda pişmiş pirinç ile servis ediliyor. Benim gibi tofu severseniz siz de bayılacaksınız. Soğan, sarımsak, zencefil, biber, havuç, mantar, brokoli, mısır, fesleğen ve belki daha bir sürü sebze karıştırılıyor ve sosu için Hindistan cevizi sütü, soya sos, acı biber, limon suyu ve şeker kullanılıyor. Garip mi geldi, gelmesin çünkü Tayland'ta acı, tatlı, ekşi hep birbiriyle karışım halinde oluyor. Leziz mi leziz yemekler ortaya çıkıyor. Bir çeşit taze fasulye, börülce gibi sanki, ya da yok tam olarak öyle de değil, ıspanak gibi sanki, ya da bilmiyorum değişik bir şey:) Türkçe çevirisi tarla sarmaşığı falan diyor ama pek doğru çevirisi olduğunu sanmıyorum çünkü bizde yetişen bir sebze değil. Bu sebzeyi soya soyu, sarımsak ve baharatlarla karıştırıyorlar, tuzlu, baharatlı, ekşi leziz mi leziz bir tat çıkıyor ortaya. Ben Tayland'taki körileri pek sevemedim. Tofuyla ve köriyle beraber yapılan bir çeşit sulu yemek çeşidi bu da. Siz deneyin belki seversiniz. Bu bir çeşit tatlı ama ben pek sevdiğimi söyleyemem. Vıcık vıcık bir pirinci mangoyla falan servis ediyorlar, hatta orada burada muska gibi görünen bambu yapraklarına sarılmış şeyler de sticky rice imiş meğer. Seveni de çok, siz bir deneyin kendiniz karar verin. Çok güzel yemekler seçmişsiniz. Bir dahaki sefere bir red/green curry çorbasına bir şans daha verin benim için:) Çok leziz aslında. Özellikle orta ve kuzey Tayland'da yoğun olarak lokaller çorba tüketiyorlar.


Bana göre tek başına seyahat etmek kişisel gelişim için en iyi destekleyici güç. Benim tek başına seyahat deneyimim hayatımda birçok alanda ufak sıçrayışlar yaratmamı sağladı. Ve tanıştığım her yalnız seyahat eden insan, hayatımda karşıma çıkan en ilginç ve en harika kişiler oldu. Paradoks gibi görünebilir ama dış dünyayı ne kadar keşfedersen iç dünyanı da o kadar keşfedersin. Yalnız seyahat hem iç hem de dış dünyayı keşfetmek için dizginleri eline almanı sağlar. Elbette ki bazen kendini yalnız hissedersin, fakat bunun yanında bir sürü insanla tanışırsın ve etrafta tanıdık yüzler yokken kendini daha iyi tanırsın. Tabi ki sevdiklerini, aileni, arkadaşlarını hayatının bir döneminde terk etmenin zor olduğu doğru, fakat kesinlikle buna değer, çünkü döndüğünde birçok alanda daha iyi bir insan olacaksın. Bağımsız olmayı öğrenirsin, kendi başına bir şeyler yapmayı, problemleri kendi başına çözmeyi, kendi başına yolunu bulmayı, kendi kendinin en iyi arkadaşı olmayı öğrenirsin. Kendine yetme yalnız başına seyahatin paha biçilemez bir getirisi. Yalnız seyahat ederken birçok insanla tanışırsın, bu da doğal olarak sohbet yeteneğini geliştirir. Kimseden sürekli konu açmasını bekleyemezsin, her şey senin elinde. Doğal olarak sohbeti başlatmakta her geçen gün daha iyiye gidersin ve insanlara yaklaşırken daha az tereddütlü olursun. Yalnız seyahat boyunca neredeyse hiçbir zaman güvenli bölgende değilsindir. Heyecana, maceraya ve cesur kararlara alışırsın. Kendi iç direncinle yüzleşir, onu yenersin. İşte bu mucizenin başladığı noktadır. Hayat güvenli bölgenin sonunda başlar. Sadece sınırlarını zorladığında gelişirsin. Yalnız seyahatin kişisel gelişimde neden çok etkili olduğunun en büyük nedeni budur. Yalnız seyahat ederken yaptığın her şeyin tüm kontrolü sendedir. Eğer bir şey yapmak istersen, danışacağın ya da fikir birliğine varacağın kimse yoktur. Sadece yaparsın. Yalnız seyahat etmek sana sonsuz esneklik, yüksek derece özgürlük ve istediğin gibi doğaçlama yaşama fırsatı verir. Bu aslında empati kurma işini çok iyi yapanların dikkate alması gereken bir durum ama tabi ki herkesin de yapmasında fayda var. Yalnız seyahat ederken az rastlanır bir fırsata da sahip olursun: İstediğin her şeyi yapmak, istediğin her yere gitmek ve içinden gelen sese kulak vermek. Ayrıca bir projede çalışabilir ve dilediğin özel yeteneklerini geliştirebilirsin. Örneğin kendimden örnek vereyim; yalnız seyahat ederken diğer insanlarla olduğum zamana kıyasla daha çok yazı ve blog işleriyle ilgilenebiliyorum. Yalnız seyahat etmek seni öyle bir duruma sokuyor ki, başkalarının duygularını incitmekten korkmuyor ve yaşadığın her şeyden bir tecrübe kazanıyor, öğreniyorsun. Eğer çok iyi empati kurabilen biriysen, etrafındaki insanların da mutluluğunu düşünür ve onlara bu yolda elinden gelen tüm yardımı yaparsın. Bu tabi ki iyi bir şey, fakat bazen kendini daha iyi tanımak ve gelişmek için önceliği kendine vermelisin. Bunu bencillikle karıştırma, kendi içsel çalışmanı yaptıkça başkalarına verme kapasiteni de arttırırsın. Kendi başına işler yaptığında ve yalnız zaman geçirdiğinde bunun kaçınılmaz sonucu olarak kendini daha iyi tanımaya başlarsın. Kendinin farkına varırsın. Duygularınla, eğilimlerinle, alışkanlıklarınla, kalıplarınla ve kendi bakış açınla uyum içinde olursun. Bu o kadar önemli bir olgudur ki Delphi'deki Apollo Tapınağı'nda bile "Kendini Tanı" yazar. Yeni bir yerde yalnızken kendine güveni olan insanların gizemli bir tarafı olur. Buna yalnız kurt aurası denir. Gerçekten kendine güvenen kişiler insanlarda merak uyandırır. Yalnız seyahat kendi yalnız kurt auranı geliştirir. Kendi filminin yıldızı, kahramanı sensin. Her kahramanın yolculuğunun ana unsuru kendi içsel yolculuğudur ve kişinin hayatındaki en önemli adımdır. İsa spiritüel çalışmaları için uzun yıllar Asya'da kaldı, Buda rivayetlere göre kendini yalnız başına ormanın içine attı ve bir ağacın altında uzun süre meditasyon yaptı. İnsanlığa yön vermiş bu tarz karakterleri kahraman yapan şey kendi iç yolculuklarından edindikleri tecrübelerdir. Günümüz toplumunun şanssız olduğu nokta artık insanları bu tarz konulara yönlendirecek öğretilerin olmayışı. Artık modern dünyada doğru yolu gösterecek kimse kalmadı. İçsel yolculuk kavramı sırt çantalı gezginler, dünyayı keşfetmek isteyen modern seyyahlarla beraber yeniden doğdu. İnsanlar artık dünyayı eskiye göre daha çok keşfediyor. Bu bir çeşit kutsal yolculuk ve her hangi bir kuralı, yapılması gerekenler, yapılmaması gerekenler yok, detayları sadece sana kalmış. Umarım bu yazı size kendi maceranıza atılmak için bir ilham olur. Bu biraz zaman alsa da her şeyi yoluna koymak için çaba harcaman gerekiyor ve emin ol buna değecek. Ben başkalarıyla seyahat etmeye tu kaka demiyorum, şuan ben de hayatımın bu döneminde bunu yapıyorum. Gelgelelim herkes yalnız seyahatten birçok fayda kazanabilir, bu hayatınızda bir kez olsa dahi. Eğer bu içsel çağrıyı hissediyorsan, onu dinle ve gerçekleştir. Yola tek çıkan yolda yalnız kalmaz derler.


Evde kendi başına yoga yapabiliyor olman için sana yardımcı olacak başlangıç düzeyde yoga bilgisi, başlangıç yoga asana serileri, nefes çalışmaları ve meditasyona hazırlık çalışmalarını bir eğitim altında topladım. Yaşadığın yere yakın bir yoga stüdyosu yoksa, ulaşım için vaktin yoksa, yoga nedir öğrenmek ve uygulamak istiyorsan, internetteki videolardan yoga öğrenmeye çalışıyorsan ya da haftanın birkaç günü yoga stüdyosuna gidiyor ama diğer günlerde de evde kendi başına yoga yapabiliyor olmak ve yoga felsefesini de anlamak istiyorsan bu eğitim senin için. - Yoga üzerine temel bilgileri edinme - Evde kendi başınıza yapabileceğiniz başlangıç seviyesi yoga duruşları, serileri, nefes ve meditasyon teknikleri bilgisi - 2 Hatha Yoga + 2 Yin Yoga dersi +2 Meditasyon + Yoga Nidra - Bilgileri içeren konu ile ilgili materyal dağıtılacak - Daha sağlıklı, daha farkında, daha zinde bir yaşamı düşleyenler - Daha önce hiç yoga yapmamış ama öğrenmek isteyenler - Başlangıç seviyesinde yoga bilgisine sahip olup ilerlemek isteyenler - Yoga felsefesini hayatına katmak isteyenler - Bir stüdyoda yoga derslerine katılıyor olup evde yapabileceği yoga serilerini öğrenmek isteyenler - Stüdyoya gitmeye vakti ve imkanı olmayan ama evde kendi kendine yoga yapabilmek isteyenler - Yoga duruşları, yoga felsefesi, nefes, meditasyon ile ilgili temel bilgileri edinmek isteyen herkes - Kontenjan 14 kişidir. Kayıtlar etkinlik tarihinden önce yukarıdaki iletişim bilgilerinden ulaşarak Burcu Tunca'ya ya da Aphrodite Yoga Merkezi'ne yapılabilir. - Ön kayıt ücreti 200 TL, kalan ücret etkinlik günü yapılabilir Hindistan'da 6 ay ile başlayan ve yıllarca süren tek başına dünya seyahati boyunca Hindistan, Nepal, Avustralya, Bali, Tayland'ta çeşitli yoga hocaları ile farklı yoga tarzlarını deneyimlemenin ardından yoga ve meditasyon üzerine aldığı eğitimleri aktarmak, paylaşmak, demlenmek için bir süre Olimpos'ta durmayı tercih eden bir yoga eğitmeni, daimi yoga yolcusu.


Sen seni sevmezsen başkası seni neden sevsin? Yalnızca kendinde var olan bir şeyi başkalarına verebilirsin; sevgi, mutluluk, huzur önce senin içinde filizlenmeli. Bu buluşmada sevgi üzerine, mutluluk üzerine sohbetler edeceğiz, sevgi nedir, mutluluk nedir, neden mutlu değiliz, nasıl mutlu oluruz, mutlu olmalı mıyız? Kendimizi sevmenin yollarından bahsedip, kendimizi sevmek için adımlar atacağız, "kendimizi ödüllendireceğiz". - İletişim: gezginyogini@gmail. com / 05050166199 - Kontenjan sınırlı sayıdadır, kararını verdiğin gibi iletişime geçip yerini ayırtmanı öneririm. - Yoga çalışmaları başlangıç ve orta seviyede uygulayıcılar için uygun şekilde düzenlenmiştir. - Gerektiği taktirde programda ufak değişiklikler yapılabilir. - Serbest zaman içerisinde kitabını alıp uzanmak haricinde bir aktivite yapmak isteyenler için: Olimpos sahilde keyif yapabilir, likya yolu yürüyüşü ya da doğa yürüyüşleri yapabilir, kaya tırmanışı deneyimleyebilir, bisiklet kiralayabilir, atv safari turu yapabilirsiniz