Seyahatlerim süresinde yaklaşık 8 ayımı bu ilginç ülkede geçirmiş biri olarak Hindistan hakkında gözlemlerimi yazmanın zamanı geldi de geçiyor bile. Buraya dair yazılması gereken çok şey var. Birinden başlayalım bu yazıda mesela. - Hindistan'da insanlar yedikleri yemeklerin artıklarını sokaklara atarlar. Bu eskiden kalma bir gelenektir, yiyemediği yemeğin artığını sokakta yaşayan inek, maymun, domuz gibi hayvanların karnını doyurması için sokağa atar Hint insanı. Bu aslında hayvanlarla birlikte yaşamanın bir getirisidir. Eskiden yemek kapları bambudan, muz yaprağından olduğu için, plastik ortada yokken ya da bu denli yaygın değilken sorun oluşturacak bir şey olmuyormuş aslına bakarsanız. Ama işlem görmüş, paketlenmiş ürünlerin çağında, bu alışkanlık sonucunda sokaklar plastik ve karton dolu, ve bu plastikleri yiyen özgür inekler midelerinde oluşan hastalık nedeniyle ne yazık ki çok yaşayamıyor. Ayrıca sokaklarda da her daim kötü bir görüntüye sebep oluyor bu durum. Ama bu yıl geldiğimde öğrendim ki artık Hindistan'ın çok büyük bir bölümünde plastik poşetler yasaklanmış durumda. Bu biraz olsun sokakları rahatlatabilir. Yasakların işe yarar tarafı var tabi ki, ama önemli olan insanları eğitebilmek bu konuda. Trenin geçtiği kimsenin yaşamadığı yerlerde yol kenarları çöplerle dolu mesela, çünkü insanlar camlardan atıyorlar artıklarını. Ek olarak sokaklardaki inek bokları ve bunların etrafında uçuşan sinekler de pis görüntü yaratılmasına sebep oluyor. Yani aslına bakarsanız Hindistan temiz bir ülkedir diyemem tabi kesinlikle, tamamen sizin tolerans sınırınıza kalmış. İsveç'ten, Danimarka'dan, Norveç'ten gelen bir insan için alışması zor bir görüntü ama unutmayın ki bu ülkelerle karşılaştırdığımızda Türkiye de ne yazık ki temiz bir ülke değil arkadaşlar, oralardan gelen ziyaretçiler de Türkiye için aynı yorumları yapıyorlar. Türkiye'de Hindistan'da gördüklerimden daha da pis durumda olan sokaklar, araziler görünce çok üzülüyorum. Ganj nehrinin pisliğine gelince, kuzeyde nehrin kaynağına yakın yerlerde, Haridwar, Rishikesh... gibi Ganj nehri temiz, içinde korkmadan yüzebilirsiniz. Ama aşağılara inip doğuya gittikçe örneğin Varanasi'de kesinlikle elinizi bile sokmayın suya diyebilirim. Ama Varanasi'de bu pisliğe rağmen 5 yaşında 105 yaşında herkesin sabahın köründe suda yıkandığını görebilirsiniz. - İşte bu gerçekten kocaman bir yalan ve ırkçılık içeren bir tabir. Ben Hindistan'da sokakta yaşamalarına rağmen bir tane bile kokan insan görmedim. Aksine Hintler sokakları kirletiyor olmalarına rağmen kendilerini ve evlerini çok temiz tutuyorlar. Sokakta dahi yaşasa sabah kalktığında bir kova suyla ya da yakınlardaki nehire giderek duşunu alır, dişini fırçalar herkes. İlk tren yolculuğumda sabahın 6 sında tüm Hintilerin elinde diş fırçaları ile sıra beklediklerine şahit olunca ilk şokumu yaşamıştım, oysa ki ben "bu sabah da fırçalamayayım ya hotele gidince fırçalarım" demiştim, tüh sana dedim kendime. - Bu da bilinen en yanlış bilgilerden biri. Hindistan'da insanlar ineklere tapmıyorlar, ineklere saygı gösteriyorlar. Onlara süt veren, tarlada sapanda yardımcı olan bu canlıları kutsal sayıp saygı gösteriyorlar. Ya da şöyle diyelim bizim bildiğimiz anlamda Tanrı yerine koymuyorlar. Hindistan'da demigod denilen Yarı-Tanrı kavramı var ve Hinduizm'de 33 milyon civarı Yarı-Tanrı var. Kamadhenu yani "kutsal inek" de bu Yarı-Tanrı'lardan biri hatta tüm Yarı-Tanrı'ların ve tüm ineklerin annesi olarak kabul edilen bir mitolojik karakter. Uzun bir hikayesi var, daha detaylı olarak başka bir yazıda bahsedeceğim. Hintler ineklere narin doğalarından ve Hinduizm'in ana öğretilerinden biri olan "hiç bir canlıya zarar vermeme" ilkesini ineklerin temsil ettiğini düşündükleri için saygı duyarlar. Ayrıca inek, tereyağını ve güçlülüğü temsil eder, bu yüzden Hint toplumu içerisinde onurlandırılır ve eti yenilmez. Ama günümüz Hindistan'ına baktığımızda ineklerin o kadar da çok saygı görülen canlılar olmadığını söylemem gerek sanırım. Dinleri gereği inek etinin yenilmesi, ineklerin öldürülmesi hala yasak ama sokakta sopalarla ineklere vurmakta bir sıkıntı görümüyorlar ne yazık ki. Ayrıca Hindistan'ın dünyanın en büyük sığır ihracatçısı olduğunu biliyor muydunuz? "Biz burada kesmiyoruz ama para verirsen sen kesebilirsin" diyerek hayvanları yurtdışına satmak tapmak olmasa gerek. Dünyanın en büyük dininin para olduğunu suratımıza bir kez daha vuruyor bu durum. - HİNDİSTAN GÜVENLİ BİR ÜLKE DEĞİLMİŞ Canım arkadaşım öncelikle şu cümleyi kurarken hangi ülkeden geldiğini öğrenmek istiyorum. Bir Kuzey Avrupa ülkesindensen, Japonya'dansan, Kore'densen evet sana Hindistan çok tehlikeli... Ama sen ki eğer Türkiye'de hayatta kalmayı başarmış bir insansan Hindistan sana vız gelir tırs gider. Dolandırıcılık kısmı var tabi işin, buna dikkat etmeniz gerekiyor. Her söylenene, her yanınıza yanaşana aldanmayın. 100 ruppelik ürüne 1000 rupee de vermeyin, pazarlıksız alışveriş yapmayın. - Gözünüzü biraz fazla korkutuyorsunuz gibi geliyor bana 🙂 Hint yemeklerinin Türk yemeklerinden farkı birazcık daha fazla baharatı, yoksa öyle bambaşka tatların hakim olduğu Kore, Çin, Tayland mutfağı falan gibi bir mutfak yok karşınızda. Sokakta yemek yemeye gelince Türkiye'de döner, kokoreç, işkemde, midye tava falan yiyen insanların bunu demesine şaşıyorum ben 🙂 Yahu merak etmeyin sizin mideniz zaten alışkın, bişey olmaz, yeyin yiyebildiğinizi, deneyin buradaki tatları. Ama şunu eklemek istiyorum sadece, içtiğiniz suya dikkat edin. Size restaurantlarda ikram edilen yerli halkın içtiği çeşme suyunu içmeyin. Midemiz buna pek alışık değil işte, su tehlikeli. Mutlaka kapalı su isteyin, suyun kapağının etrafında poşet geçirilmiş olmasına özen gösterin, açılmamış olduğundan emin olun. Trenlerde trene binip su satan çocuklardan su almayın, boş şişeleri toplayıp içlerine su dolduruyor veletler. Büfelerden ağzı poşetli su almaya özen gösterin. - Ne güz anlatmissiniz. Teşekkürler. Hindistan bir kere gittim gene düşünüyorum.... Hindistanla Türkiyeyi eş değerde tutmanız garip.. Türkiye kat kat gelişmiş bir ülkedir kıyas bile komik... Fakat nedense içimizde çok vatan sevmez beğenmez var ve bu hep olmuştur nedense..? Kendi vatanını Hindistan gibi az gelişmiş bir ülkeyle kıyas yap yazık.. Gelişmemiş dediğiniz ülke tıpta dünya sıralamasında iyi bir yere sahip, mühendislikte dünyanın önde gelen ülkelerinden biri, Mars'a araç göndermiş bir ülke... Gelişmiş dediğiniz Türkiye'nin dünya üzerinde bilim alanında ne başarıları var ben bilmiyorum, beni bilgilendirir misiniz ? Dua okununca daha güzel açan çiçekler bilimsel başarı değil, veya açılan alışveriş merkezleri gelişmişlik göstergesi değildir. Hoşgörülü insanlardan oluşan toplumlar benim gözümde az gelişmiş insan beyinlerinin hakim olduğu toplumlardan daha gelişmiş. Gelişmemiş ülkemizin ve ülke insanımızın, gelişmiş olduğunu iddia ederek kendimizi kandırmak yerine, acaba nasıl bu ülkeyi daha iyi bir noktaya getiririz diye tartışmak isterdim bu yazının altında. Yani git hindistanda yasa o zaman ne isin var bu korunmasiz az gelismis vatanimizda. Aynen katılıyorum ya ben gerçekten şuna sinir oluyorum TÜRKLERLE YABANCI ülkeler kıyaslanınca bir türk olarak zoruma gidiyor arkadaş. Öncelikle güzel bir yazı yazmışsınız. Fakat bir çok konuda size katılmıyorum. Yaklaşık 1,5 yıldır iş amaçlı Hindistan'dayım. İnşaat sektörü üzerine Hindistan'ın en büyük inşaat firmalarına burada teknoloji öğretmekteyiz. Türkiye Cumhuriyeti olarak inşaat sektörü üzerine ne kadar gelişmiş olduğumuzu "Top 250 Contractors" yazarak Google'da ararsanız ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Hindistan kopyalama ve ucuz, bayağı taklit etme üzerine kurulu bir teknolojye sahip. Bunu mekanik ve elektronik üzerine bütün sektörlerde görebilirsiniz. Bu zaten Hindistan'ın gelişmiş olduğunu göstermiyor. Apple Amerika'da dizayn edilerek Çin'de üretiliyor... Alman arabaları Mercedes Audi BMW Türkiye'de de üretiliyor. İlaç sektöründe size katılıyorum. Fakat aynı katılımı hastane konusunda kesinlikle söyleyemem. Eğer ki çok paranız varsa "Columbia Asia" adlı ve buna benzer hastaneleri var. Burada en çok Türkiye'deki standart özel hastane konforunu bulabilirsiniz. Tabi eğer çok paranız yoksa paslı sedyelerde yatmaya mahkumsunuz. Bunun dışında Hindistan'da ineğe tapmıyorlar demişsiniz. İnanın bunu 1,5 yıldır bende anlayamadım. Ama Hindistan'da ineklerin insanlardan daha değerli olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Sadece inek için değil maymun yılan vs hayvanlar için de "God" yani "Tanrı" diyorlar. Ben Mumbai, Pune, Bangalore, Goa ve Delhi'de bulundum. Dışarıda geziyorsanız ve tuvalet ihtiyacınız varsa vay halinize!! İnsanlar sokaklarda her türlü tuvalet ihtiyaçlarını gideriyorlar. Bir bakıyorsunuz yol kenarında adamın biri açmış tuvaletini yapıyor. Gerçekten inanılmaz rahatsız edici bir durum. Hele ki yanınızda kız arkadaşınız veya bir bayan varsa yiyecek gibi bakıyorlar. İnsan bakrda kafasını 180 derece döndüreni ben 16 ülke gezdikten sonra burada gördüm. Edep haya yok. Kısacası insanlar yabancıları sevmiyorlar. Hem iş sektöründe hem de dışarıda yalancılık ve düzenbazlığı ben Afrika'da dahi görmedim. Hırsızlık konusunda değinmek istemiyorum. Her ülkede olabiliyor. Dikkatli olmak lazım. Kısacası Hindistan'la Türkiye'yi kıyaslamak bile doğru değil. Hindistan'da çöp konteyneri yok! Her yer pislik içinde. Şehir şebeke suyu yok. Her evin otelin çatısında su depoları var. Nereden geldiği belli olmayan suyu bu depolara basıyorlar ve bu sularla yıkanmak zorunda kalıyorsunuz. Hindistan hakkında merak ettiğiniz her türlü konuda yardımcı olabilirim. Merhaba, site üzerindeki iletişim kısmında bana ulaşabilirsiniz, sevgiler. Burcu hanım beyefendinin size kapağı vidalı olmuş anladığım kadarı ile. Düşüncelerinizin bir kısmını paylaşsamda kendi özyurdumuzu insanımızı bu kadar boka batırmanız olmamış. Aslında ben kendi görüşümü söyleyecek olursam Ne Serhat'ın dediği kadar boktan bir yer ne de Burcu'nun dediği kadar harika bir yer. Güzel bir yaşam standardınız varsa iyi paranız varsa ama buna rağmen site bahçesinde büyümüş çocuk hassaslığına sahip değilseniz güzel yaşayabileceğiniz bir yer. Ülkenin tamamı hakkında bir yorum yapamam çünkü orada geçirdiğim 17 aylık sürecin çok uzun bir süresini Mumbai'de yaklaşık 35-40 günlük bir kısmını da Jaipur da geçirebildim. Genel değerlendirecek olursak teknoloji, sanayi, yazılım, siyasi ve askeri olarak Hindistan Türkiye'nin 3-5 gömlek üstündedir. Kendileri bir nükleer güçtür. İlaç sanayisinde kendileri bir dev. Dünyanın en büyük mikroçip üreticisi yine kendileri. Yazılım sektöründe de kendileri yine bir dev. Siyasi açıdan uluslararası düzeyde Türkiye'den çok daha fazla sözleri geçen bir ülke. Reel tahminlere göre önümüzdeki 10 yıl içerisinde Dünyanın en büyük 3. ekonomisi ve 2050'ye yaklaşıldığında ise dünyanın en büyük 2. ekonomisi olacaklar. Son 10 yıldır neredeyse her yıl %7 büyüme sağlıyorlar. Cari açık neredeyse her yıl azalıyor. Lakin kişisel düzeye indirecek olursak genel yaşam standartları Türkiye'de elbette ki daha iyi. Barınma şartları, geçim şartları çok daha iyi. Eşitlik şartları çok daha iyi. Türkiye'de derme çatma yerlerde yaşayan veya tamamen dışarıda yaşayan insan sayısı Hindistan'ın oranına göre çok çok az. Elektrik, su, ısınma gibi konularda alacağınız altyapı çok daha iyi. Kısaca iyi para kazanacağınızın garantisi yoksa Hindistan kişisel yaşam için pek tercih edilesi değil. Amacınız yatırım ise kesinlikle düşünülmesi gereken bir yer. Taksi konusuna dipnot düşmek istiyorum. Taksici her yerde taksici kardeşim. Biliyorsun geçtiğimiz günlerde Sabiha Gökçen Havalimanına gitmek isteyen bir turisti zaten Anadolu yakasında olmasına rağmen köprüden geçip geri getiren bir taksicimiz ifşa olmuştu. Çok haklısınız bukadarda olmaz yani Türkiye nerede Hindistan nerede her türlü hastalık, suç, pislik orda bu yazıyı yazan Türkiyenin neresinde ikamet ediyor merak ettim. Dişlerini fırçalıyorlar ama denizin içine tuvaletlerini yapıyorlar bu nasıl iş. Havalimanındaki kokuda doğru köri falan değil baya dışkı konusu o. İneklere tapmıyorlar demişsiniz bal gibide tapıyorlar. Hayvan severlik le hiç ilgisi yok bu pislik bu bahaneyle örtülecek gibi değil. Adamların içinde var. Eğer nüfus kontrolü yapılırsa belki 200 yılda düzelebilirler. Ben Türkiye cennet demedim. Her ülkede suç, huzursuzluk vardır ama Hindistan ile Türkiyeyi kıyaslamanız baştan yanlış zaten her konuda farklıyız onlardan. İyi günler size. Yalnız Sizde pek saygılı ve düzeyli degilsiniz, Hindistan;da yaşadıgınız belli eleştirilere hemen şiddetli tepki... şöyle bir gerçek var ki her ülkenin kendine göre sorunları vardır. hindistan türkiyeden insan hakları konusunda kat kat iyidir rabia hanım. haftasonu gittiğiniz avmler bir gelişmişlik göstergesi değildir. Hindistan mi az gelişmiş!!! :))) Adamlar tek roketle uzaya 104 uydu fırlattı. NASA çalışanlarından üçte ikisi ya Çinli ya Hintli. Her yıl 100 milyon civarında mühendis veriyor ülkesi. Bilişim konusunda da dünyada önde olan ülkelerden. Yıllık büyüme oranı %10. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmuşsunuz bu da vatan severseverlik oluyor galiba!!! :))) Keske bizim ülke de öyle hatta daha fazlası olsa ama gittikçe berbatlasan eğitim sistemiyle zor duruyor asıl bunu sorgulayin! Maalesef bu dediğinize katılamıuycam çünkü başka bir sitede hindistanda yaşayan bir türkün şu yazısına şahit oldum " Türkiyede 3 adet Maybach arabası var, Hindistanda 62 tane. 1947'dan önce yıllarda 900+ adet Rolls Royce özel modeller satılmıştır bügün resmi olarak 2 bin 40 adet olduğunu tahmin ediliyor. Ferrari daha geçen yıl geldi Hindistana ve 10 ayda 94 adet yarım milyonluk etiket olan araba sattı ve aynı fiyatlarda Bentley 1 yılda 80+ araba satmış. Daha neler neler ohhhoo biz uyuyoruz baba... Biz daha CHP AKP savaşlar yapiyoruz bakkalci amcaya hesaplar öderken Hint Fakir bize geçti bile.. Hangi siteden gördüğünü, senin bulduğun staj bilgisinin güvenilir olup olmadığını bilemem ama evet var staj imkanı, bencce iyi bir fikir ülkeyi tanımak için. güvenilir kaynaklardan araştırıp, dolandırılmamak gerek tabi böyle durumlarda. Danışmanlık şirketlerinden yardım isteyebilirsin. Türkiye aleyhine müzmin muhalif modunda yazılan abartılı ve gerçek dışı insafsız cümleleri saymazsak hoş bir yazı. Teşekkürler. Hindistanda 1 ay kadar kalmış birisi olarak Türkiyenin taşına çamuruna bile Hindistanı değişmem. Ülkemizi sevelim. Gezi parkı modundan çıkalım. Sezgin, size katılıyorum, Hindistan'ı görmek isterim değişik bir kültür bence de, yani ben Hindistan neden Türkiye ile mukayese ediliyor onu anlayamadım çok gereksiz olmuş. Türkiye gelişmemiş bir ülke değil kesinlikle, lütfen yorumlarımız ve eleştirilerimiz vatanımızı aşağılamaya dönüşmesin. Madem ki TÜRKİYE 'yi kötülüyorsun o zaman git Hindistan'da yaşasana!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ceren hanım Ağzınıza sağlık. Yazıyı yazan Bayanda Tam gezici ağzı var. Ülkeme kurban olayım. Bana hindistan gibi sefalet ülkesini övüyor. Git 1 yıl yaşa bakalım yaşayabilecekmisin. iki cümleden birinde Türkiye'ye bok atmışsın. Sizin yazınızdan sonra tekrar okudum gerçekten yapmış mıyım diye, yok vallahi de yapmamışım:) Sonra anladım ki siz sanırım bok atmak kelimesinin anlamını bilmiyorsunuz ve ben de size yardımcı olmak adına açıklayayım dedim. Arkadaşlarımla ülkelerle ilgili bir sohbetimizde cevaplayamadığımız sorularımız oluşmuştu. Sayfaya yeni oluşan Hindistan merakımı gidermeye çalışırken denk geldim. Deneyimlerinden faydalanabileceğim bir kadın bulmak da beni çok mutlu etti. Gezi ruhu nedir? Gezi olaylarına hiç müdahil olmamış biri olarak soruyorum. Böyle sınıflandırmak zorunda mıyız? Hazırlamışız etiketlerimizi, haklı haksız herkese yapıştırıyoruz. Kusura bakmayın ama bu bir gerçek. TÜRKİYE' DE KADIN OLMAK ZOR. Bu muhalif bir görüş değil. Bu bir kadın olarak benim tecrübem. İnsanlar gibi ülkelerin de olumlu olumsuz yanları olur. Olumsuzlukları halı altına atmak yerine düzeltmek için çabalamalıyız. Yapmayın ama. Yukarıda Allah var. Ülkemizde geleneklerimizde harika ve hiç bir ülkede bulamayacağınız güzellikler var. Ama zorluklar da var. Hemen git başka ülkede yaşa beğenmiyorsan deme hakkımız yok. Sizin de beğenmediğiniz yönleri vardır. Örneğin evinizde beğenmediğiniz bir şey olunca düzeltmek yerine inkar mı ediyorsunuz. ya da evinizi mi terk ediyorsunuz. Allah aşkına bir düşünün. bu kadar hırçın olmamıza hiç gerek yok. Hangi devirde yaşıyoruz nasıl Türkiyede kadın olmak zor? Benim bu yaşıma kadar tanıdığım tüm kadınlar erkeklerden farklı muamele görmüyorlardı hatta Türklerde kadına değer verilir biz Arap değiliz. Her yerde kadınlarımız var güçlerinin yettiği her işte çalışabiliyorlar mesela ben Adanada oturuyorum burdaki belediye otobüsü şoförleri bayan ve bu durum beni gururlandırıyor. Ben bir kere bile annemden ablamdan teyzelerimden "Türkiyede kadın olmak zor" diye bir kelime duymadım. Hindistan veya Suriyede yaşasak olabilirdi. Her ülkede yobaz var kadına şiddet var bu başlı başına zaten büyük bir suç ben bunu konuşunca bile sinirlerim bozuluyor. Ama ülkemin genelinde kadınlarımıza değer verilir ve Annelerimiz baş tacıdır. Çünkü biz Türküz. Merhabalar, fikirlerime asla katılmamanız sizin seçiminiz, tabi ki beni ilgilendirmez. Sadece şunları sormak istiyorum fikirlerime katılmadığınıza göre sizin yaşadığınız Türkiye'de sokaklar temiz, kadınlar gece rahatça ve kaygılanmaya gerek duymadan sokakta gezebiliyorlar ve kısa ya da uzun, dekolte ya da değil diye kaygılanmadan istedikleri kıyafetleri giyebiliyorlar, tacize maruz kalmıyorlar, toplu taşıma araçlarında insanlar misler gibi kokuyorlar, sokakları güvenli, gece geç saatte gasp ya da tecavüz tehlikesi yok, sokaklarda bombalar patlamıyor, kokoreç, işkembe, midye yenmiyor sanırım. Valla ne yalan söyleyeyim ben Tekirdağ'da büyüdüm, İzmir'de yaşıyorum, yukarıda saydığım sıkıntıların büyük çoğunu ben yaşadığım kentlerde deneyimleMEdim ama bu Türkiye'nin mevcut halini görmezden geleceğim anlamına da gelmiyor, bu ülkenin Anadolu'sunda, Doğu'sunda, Güneydoğu'sunda, Kuzey'inde nasıl hayatların yaşandığını biliyorum. Ne kadar sığ bir yorum:"hintliler yabancı ile evlenir mi sorusuna, hayatlarını kurtarıcak gözüyle evlenirler ile yorumlamışsın hıntlı ıle evlenen bır yıgın turk arkadasım var, hepside çıkarsız yalansız dolansız gayet mutlu mesut götürüyor evlilikleri, zaten yukarıda bir yığın insan seni eleştirdiğine göre gezdim gördüm biliyorumu geç en iyisi... Yabancı evliliklere çıkar gözüyle-hayatı kurtarır gözüyle bakmak senin ciğerinden gelmiş-içinden gelmişki yazmışsın belli. selamun aleyküm burcu hanım ben niğdeliyim ve oldukça güvenli hindistan filmlerini çok severim. lakin oaralara gidip gezmeye paramız yetmez. lakin filmlerden gördüğüm kadarıyla halkı çok fakir geneli bisikletli araç ve trenle yolculuk yapıyor. rüşvet adam kayırma paranın açamadığı kapı yok sanırsam hindistanda. şunuda eklemek istiyorum. avrupa kan emici nerde müslüman ülke varsa hepsini sömürgesi altında türkiye bile üretim olmadığı için avrupa ülkelerinin sömürgesi konumunda, türkiye avrupa ya göre biraz geri kalmış olabilir ama insanlığını yitirmemiş nadir ülkelerden biridir türkiye. sokaklarda diyorsunuzya bomba patlıyor. bunlar kan emici avrupalıların parasıyla beslenen teröristlerdir. avrupa amerika teröriste karşı değil terörün kendi ülkelerine gelmesine karşı. güzel ülkemi hiç bir kan emici avrupa ülkesine değişmem hindistanada değişmem malesef. Ben Hindistan'da gitmeyi çok istiyorum. Sizin yazılarınızı okuyunca daha çok gidesim geldi. Zaten araştırıyorum ama genelde Hindistan hakkında kötü yorumlar yapılıyor. Hindistan deyince hemen ay orası çok pis diyorlar. Ben oraya temelli yerleşip veteriner olmak istiyorum. Yazılarınız çok güzel. İnşallah daha çok yazar ve gezersiniz. Merhaba, ben yıllardır (5-6 yıl) Hint filmleri ve dizileri izledim ve izlemeye de devam ediyorum. Hindistan'ı çok merak ediyorum ve sürekli araştırma halindeyim. Sizin yazılarınızla daha da bilgilendim bu konuda. Bu sene üniversiteden mezun oluyorum ve bir müddet çalışıp Hindistan'ı gezmek istiyorum, belki de yerleşebilirim. Hatta Hintli biriyle evlenme düşüncem bile var. Hindistan'daki Müslümanlar hakkında bir arkadaş yazmış " genelde çok eşlilik var " diye bende biraz bundan tedirgin olmuştum ama hepsinin de öyle olmayacağı hakkında düşüncem vardı tabi ki. Hindistan kültürü, gelenekleri, giyim tarzları, takıları, renkli olmaları hep dikkatimi çekmiştir. Şunu da belirteyim ; hiç bir yer hiç bir ülke dört dörtlük değil aksamalar, yanlışlıklar, eksiklikler her şey var, doğrusu da var yanlışı da var. Ülkemi asla aşağılamıyorum. Çok şükür ki ülkemi Türkiye'mi seviyorum ama bunları es geçmemek gerek hayatın gerçekleri bunlar, her ülkede yaşanan çok şey var. Hiç kimsenin kimseye ülkeden git demeye hakkı yok!!! Bu durumları kabullenemeyebilirsiniz, hoşunuza gitmeyebilir, sevmeyebilirsiniz ama insana ve düşüncelerine saygı duymalısınız. Saygı duymayı bilmiyorsanız, saygıyı hak etmiyorsunuz demektir. Herkesin yanlışı, eksiği var. Bunu asla unutmayın. Kast sistemine gelmişken evet bende araştırdım Hindistan'da bu sistem genelde kırsal bölgelerde var. Bu sistem 1975te kaldırıldı ama yine de hala bir şekilde devam ettiriyorlar. Bu konu hakkında fazla bir şey diyemiyorum. Genel olarak şunu söyleyebilirim; insanların düşünce özgürlüğü var kim olursa olsun saygı duymalısınız. Herkes aynı düşünceye sahip olacak diye bir şey yok. Burcu Hanım yazdıklarınız çok açıklayıcı ve bilgilendiriciydi teşekkür ederim. Bu arada Hindistan çok mu sıcak veya çok mu yağış alan bir ülke acaba? Gideceğimiz zaman nasıl giyimleri tercih etmeliyiz? Tesettürlüyüm de açık olsaydım problem olmazdı pek.. ) Sizden öğrenmek istedim, çünkü neredeyse 1 yıla yakın zamanınızı Hindistanda geçirmişsiniz. Hindistan çok büyük bir ülke olduğu için belli bir iklimi yok aslında, örneğin Aralık ayında Güney Hindistan'da hava sıcakken Kuzey Hindistan'da kış, soğuk hakim, Nisan-mayıs gibi kuzeyde hava güzelleşir, hatta daha da kuzeyde bazı bölgelerde kar Haziran'dan önce kalkmaz. Haziran ayında Delhi, Varanasi, Mumbai, Goa, Chennai gibi bölgeler ise çok sıcak olur. En iyisi gideceğiniz bölgeye ve zamana göre internetten hava durumu araştırması yapmak. Arkadaş neden bu kadar ön yargılısın!!! Özgürlük ve saygı denen bir kavram var! Bilmiyorsan öğren!!! Senin saygısızlığına rağmen; edebini, adabını kaybetmeden, saygısızlık etmeden sabırla cevap veriyor... Bu demek değildir ki ben onu koruyorum, onunla aynı düşünceye sahibim. Ben saygı duyulmak için saygı duyuyorum.... Burcu Hn. Selamlar Nisan sonu Delhi Jaipur Agra planımız var aşı ve sıtma ile ilgili bir önlem aldınız mı? Şimdiden teşekkür ederim.. Merhaba, geç cevap için kusura bakmayın, bir süredir çok yoğun olduğum için ilgilenemedim siteyle. Her hangi bir aşı zorunluluğunuz yok hindistan için ama eğer tetanoz aşınız yoksa yaptırabilirsiniz. Sıtma için de sinekkovucu spreyler yardımcı olacaktır, zaten o bölgelerde, şehir merkezlerinde sıtma mikrobu yok. İyi seyahatler. Eleştirilmeyi kabul etmeyen toplumlar ilerleyemez, aksine geriler, şuanda Türkiye'de yaşadığımı durum gibi. Eleştirmeli, sorgulamalı, kötü gideni görmeli ki düzeltmek için adım atalım. "Hintlilerin bir yabancı ile evliliğine çıkar gözüyle baktığın yorumun senin ciğerinden gelerek içinden gele gele yazmışsın ok fırlatmışsın insanların evlilik tercihlerine yorumunu yazdım. Bakalım bu eleştiriye savunma geliştirebilicekmisin. Yukarıdaki sözler sana ait.....-eleştirdim gelişmen için!! Ben hindistanı gerçekten çok seviyorum. Bu yazı da çok işime yaradı. Oraya gitmek isterim ama bu galiba benim için pek kolay olmicak. Bir de amır khan var o hindistanda diye hindistana gitmek istiyorum. Rabbim izin verirse bir gün gidicem. Dizlerde Ayin Yapıyolardı Müslüman Olmalarına Rağmen O Yüzden Sordum. Taylandda bir süre kaldım ve orada o kadar hintli vardı ki nefret ediyorlardı onlardan tabi sebebini bilmiyorum araştırın. Ama yemekleri bizim damak tadımıza uygun heleki tayland yemeklerinden sonra. Ayrıca sunuda biliyorum bizlere kimse destek vermezken hintli / pakistanlı müslümanların destek verdiğini. Bizim hukukumuzun eskiye dayanır korkmayın gidin gezin görün derim ben. Bana soruyorsanız ben tabi ki bireysel gitmekten yanayım ama turla içiniz daha rahat edecek, daha güvenli hissedecekseniz Zafer abinin turları oluyordu, hala yapıyor mu emin değilim ama onu takip edebilirsiniz: Zafer Bozkaya diye aratırsanız internette ulaşırsınız. Yazıyı ve kendi yorumunuzu bir daha okumanızı tavsiye ederim, saygılı olabilmeniz dileğimle, saygılar. Merhaba, 7 ay boyunca hep farklı yerlerde kaldım, gönüllü çalıştım komün içerisinde kaldım, ashramlarda kaldım, guesthouselarda kaldım, benim kaldığım yerlerde konaklamaya ödediğim ücret 300-500 rupee civarı, lüks yerler değil anlayacağınız. Uçak biletimi ben sadece gidiş aldım, ilk çıkışımı Nepal'a yapmıştım, ikinci seferde de Kamboçya'dan Hindistan'a uçmuştum. İki kez gittim hindistan'a, ilkinde Türkiye'den 6 aylık vize aldım, dönüş için uçuş rezervasyonu yapmıştım muhtemelen, ikinci seferinde Kamboçya'dan başvurdum vizeye, yine büyük ihtimalle uçuş rezervasyonu yapmıştım. Dönüş biletlerini almaadım, rezervasyon yaptım sadece, bileti almayınca iptal oluyor zaten. Ayrica yukarda bir bayan hindistanli bir erkekle evlilik konusundan bahsetmiş bunu okuyunca Anneme dedim ki anne bi tek ben değilmişim hindistan li biri ile evlenmeyi düşünen dedim😊oda güldü. Ayrica tek gitmeyi düşünen bir bayan olursa gidebiliriz birlikte hindistana burdan yoruma yazın iletişim kuralım takip edicem. İki sene önce Haydarabad-Mumbai ve Delhi yi gördüm. Ooo sürüyle, ayağında terlik olan zengin sayılıyor. Bu arda ülke bir milyar nüfuslu, evet fakir sefil çok ama zengini de karun. Mahindra, Tata, Bajaj, Hero beğen beğenme üretiyorlar. Dibine kadar, Ganisha -fil tanrı festivalinde adamlar ellerinde putlar cami önünden geçiyordu da biri taşkınlık yapmadı. Her tür inanca saygı uç noktada, afedersin Budist gibi yaklaşım yok. Bir kısım halen memleketlerini yıllarca sömüren İngilize hayran, sayelerinde adam olduklarını düşünüyorlar. M. Kemal olmasaydı benzer arkadaşlardan bizde de olacaktı, sömürdü ama çalıştı köprü yaptı vb. diyeceklerdi. Sen orada yaşa yaklaşımını sakil buluyorum, kimsenin bir başkasına yer biçme hakkı yoktur. Günün sonunda O pis ve fantastik ülke benim ülkemden daha fazla üretiyor, daha hoşgörülü. Benim Bildiğime Göre Hintliler Iyi Insanlardır Ve Müslüman Olanlardan Bazıları Abdülhamid Han'ın Hicaz Demiryolu Projesinde Yardım Etmiştir. Hatta Kurtuluş Savaşında Hintli Müslümanlar Yardım Etmiş. Türkiye'yi biraz daha kötüleseydin ya az olmuş. Mesela nerede kötülemişim? Yani olmayan, yalan yanlış bir bilgi nerede yazmışım? Bilmediğim ve sizin derin bilginiz olan konular varsa ben de sizden bir şeyler öğrenmek isterim, saygılar. Hintlilerin genetik özellikleri sonucu gür, parlak saçları var, tabi yedikleri yemeklerin, kullandıkları doğal yağların da etkisi oluyor. Hindistan cevizi yağı sürüyorlar genelde saçlarına, ben kınayı saçlarına sürene denk gelmedim açıkçası, o bizim ülkemize has bir gelenek belki de. Hint kınası yerine Hindistan cevizi yağı deneyebilirsiniz saçlarınızda. Güneş'in sayfasından buralara kadar geldim, sabrınıza hayran kaldım, ne günlere kalmışız, her yerde yorumları okuyup milletimiz hakkında bilgi sahibi olmak istiyorum, kısacası bitmişiz, eski günlerde ekşi okumak zevk ve bilgi verirdi, facebook yorumları ise dibe vurduğumuzun göstergesi, kısacası insanlarımız pembe gözlük takmış. Valla, daha gecen gun konustum bir hintli arkadasimla, aman dedi senin gibi kronik hastaliklari olanlarin ziyaret edebilecegi bir yer degil, uzak dur dedi. Anlamayana davul zurna. Bu arada Sri Lanka dahil 30'u askin ulkede bulundum, Ayni yorumlari orada Hindistan'dan yeni gelmis olan diger gezginlerden de dinledim. Sagligi super olup ta kotulestirmek isteyenlere sozum yok tabii. Asilarinizi unutmayin, bir yere kadar yardimi olabilir. Mali açıdan bir hindistan gezisinin bize maliyeti ne olur. Konaklama yiyecek ulaşım gibi ana masraflar dahilinde 15 günlük bir gezi nin maliyeti ne olur. Bilgi verirseniz sevinirim. Ülkeye vergisini ödeyen, hatta bu vergilerin dünya ortalaması baz alındığın da, yerine göre kat kat fazlasını veren bir insan'a bunu diyeniniz andavaldır. Paşa paşa vergisini veren bir kişi, umduğunu bulamadığında yada bir eksilik gördüğünde şikayetini belirtmekte özgürdür. Siz mi ödüyorsunuz Burcu kişisinin vergisini de, burada "git başka yerde yaşa" diyorsunuz. Bunu demek için bu kişinin ihtiyaçlarını karşılayan bir kişi olmak gerekir. İşlerin yolunda gitmediğinin farkında olan kişiler, gidiyorlar durmuyorlar zaten. Zamanın da sorun yokmuş gibi davranmış olan ve sorunu dillendirenleri susturan sizler burada kalacaksınız. Ağzınıza almak istemediğiniz tüm o sorunlarla birlikte. Her fırsatta Türkiye ile kıyaslamalar yapmışsınız. Hele ki güvenlik konusunda. En güvenli dediğiniz ülkeler bile artık terör korkusundan ne yapacaklarını şaşırmış durumdalar. Acaba bizim gibi sürekli uğraşılan bir ülke olsalar ne yaparlardı? Temizlik konusunda da yozlaşmış Türk insanını değil Avrupaya temizliği, tuvalet adabını ögreten Türk insanını da aklınıza getirmenizi öneririm. %10'a mensup biri olarak siz daha iyi bilirsiniz ama Türkiye'nin hiç mi iyi tarafı yok? Karşılaştırmaları görünce bir an Japonya veya Norveç'ten bahsettiğinizi düşünecektim. Demek ki geçmişteki iyi yanlarımızı koruyabilmek için kim olduğumuzu iyi özümsemek gerekiyor. Yukarıda Hindistan ile ilgili bir yorum yazmıştım ama, diğer arkadaşlardan gelen yorumları ve sitedeki Hindistan ile ilgili diğer yazıları okudukça bir kaç konuya değinmek istedim. Kokan insanları da var, kokmayanları da var. Fakat Hindistan'da bulunduğum sürece Türk aşçım olduğu ve Hint yemekleri yemediğim için bana biraz kokuyorlar. Fakat mesele kokmak veya kokmamak değil. İnşaatta çalışan işçiler kokuyorlar açıkçası, fakat bir gece dışarıya çıkar eğlenirseniz insanların parfüm koktuğunu göreceksiniz. Asıl mesele Hintli bir kişi sizin suratınızın ortasına bakarak afedersiniz ama geyirebilir ve bu onlar için çok normaldir. Ben her zaman "Hay Allah belanı vermesin!" derim ama anlamazlar tabi 🙂 Bu bir gelişmemişlik göstergesidir. Hırsızlık vs her yerde olabiliyor. Burada Hintli şöförümün telefonunu konuşurken motorsikletle alıp kaçtılar. Hintli olmasına rağmen elinden hiç bir şey gelmedi. Zaten yabancıysanız çok dikkatli olmalısınız. Polise karakola düşerseniz ve hatalıysanız kapıyı 1.000 USD'dan açarlar. Hem rüşvet verirsiniz hem de sürünürsünüz. Ayrıca Hindistan'da suç ve özellikle bayanlara saldırı Türkiye'den çok çok daha fazladır. Google'dan "world rape statistics" yazarak değerleri kendiniz görebilirsiniz. Türkiye tabiki de daha güvenlidir. Hindistan'da yemekler veg-non veg olarak ikiye ayrılıyor. Yani vejeteryan veya değil. Ben açıkçası sokaktan yemek hiç yemedim. Nasıl yaptıklarını görseniz eminim siz de yemezsiniz. Sokaklarda bizim kokoreççi ayarında veya tavuk pilav ayarında seyyar satıcılar var. Bir tüpleri var yemek yapıp satıyorlar. Tatlı pilav vs.. çeşit çeşit yemekler bulmak mevcut. Tatlıyı gazete kağıdının içine koyuyorlar. O gazeteyi kim hangi eliyle okudu bilinmiyor tabi. Bunun dışında soslu pilavları var. Metal tabakta veriyorlar insanlar yiyor sonra bitirenler tabakları yere bırakıp gidiyorlar. Satıcı bu arada diğer müşterilerle mesgul... O tabakları sokaktaki köpekler bir güzel yalıyor.... Sonra satıcı o tabakların üzerine bidona koyduğu sudan dökerek yıkıyor ve gelecek müşterilere tekrar servis ediyor.... Ben dışarıda tabi ki yemek yiyorum fakat Hindistan'da İtalyan restorantları var. Mesela Toscano, yada Irısh Pub... Bu gibi elit yerlerde yerseniz sorun yok. Biraz pahalı oluyor tabi ama zaten nadiren gidiyorum. Çok şükür Türk aşçımız var yemek sıkıntısı yaşamıyoruz. Bu arada bir konuya daha değinmek istiyorum. Hani bizim kasaplar varya Türkiye'de işte onlar çok temiz. Hindistan'da et almak için belki 100 yer gezdim. En temizi eldivensiz çalışıyor... Kafalarında bone var ama. Yer de vereyim "Metro Cash&Carry" süpermarket. Oraya girmeniz içinde bir Hintli arkadaşınızın kartına/yardımına ihtiyacınız olacak. Genelde olumsuz şeyler yazdığımın farkındayım fakat Türkiye'yle kıyaslayacak olursak Hindistan sınıfta kalır. Türkiye çok mu iyi? Tabiki de çok iyi değil. Avustralya'da, Rusya'da, bir çok ülkede yayalara çok önem verilir trafikte. Yaya geçidinde bütün araçlar yayanın geçmesini bekler. Türkiye'de durmazlar ama Hindistan'da ters yönde giden araç gelir size çarpar. "Ülkemiz çok güzel evet ama ne yazık ki piknik alanları leş durumda, sokak araları leş durumda, denizler, dereler çöp, artık dolu, sokaklarda sözle ve bakışla taciz var, kadınlar sözde özgür ama büyük bir baskı altında yaşıyorlar." demişsiniz. Malesef ülkemizde piknik yapmasını, yaşadığı yerin kıymetini bilmeyen sözle ve bakışla taciz eden hayvanlar var. Bu da kültür seviyemizin düşük olmasından kaynaklanıyor. Fakat Hindistan bu yukarıda saymış olduklarınız açısından çok daha kötü durumda hatta berbat durumda. Anladığım kadarıyla siz Hindistan'a biraz duygusal yaklaşıyorsunuz. Fakat bu yazıları okuyan kişiler Hindistan'a gittiğinde hayal kırıklığı yaşamamaları adına daha gerçekçi olmalısınız. Bütün yorumları okuyunca dayanamadım; cehaletin, cehaletinden bihaber olmanın, okuduğunu anlayamamanın ve eziklik kompleksleriyle refleksif davranışların, kısaca Türkiye halklarının mini bir tanıtımı gibi olmuş yorumlar. Öncelikle; bu yazıda Hindistan-Türkiye kıyası yok; Türkiye referans noktası olacak şekilde Hindistan yorumlaması var. Kıyas için belli kriterlerde iki ülkenin değerlendirmesi yapılıp bu daha iyi/bu daha kötü sonucu açıklanır. Ki bu yazıda; iki ülkeden şu daha iyi bu daha kötü denilen bir cümleye rastlamadım. Öte yandan eziklik denilen şey açıkça "daha iyi" denmemesini kötülemek olarak algılatıyor. Yorumlar; "sen nasıl bizi yanyana getirebilirsin" ile başlayıp "nasıl kötüleyebilirsin" ile devam ediyor bu da sürü psikolojisiyle ne çok gaza gelen bir toplum olduğumuzun demosu. Yazar, yazı boyunca "Hindistan'da daha iyi yaşarsınız, aman da ne güzel yaşarsınız" dememiş "Türkiye'de yaşam kültürüne alışıksanız, Hindistan'da diğer toplumlardan gelen turistlere nazaran daha az zorlanırsınız" demeye getirmiş hatta aslında daha az zorlanmanız için size olayları farklı algılatacak pencereler sunmaya çalışmış. Her ne kadar bu yukarıdaki linç girişimine katılan/katılacak güruh hiçbir zaman Hindistan'a gitmeyecek ya da başka bir kültürü öğrenme hevesine kapılmayacak olsa da. -ergenliğinden itibaren; her kadın toplu taşımada hayatı boyunca defalarca fiziksel tacize uğramıştır -her kadın sözlü tacize mutlaka ama mutlaka uğramıştır -herkes tecavüz mağduru en az bir kadın tanıyordur bu ülkede -kendisi tanıdığını bilmese de- Dekolte giymek; "teşhirci" olmak anlamına gelir. Bu ülkede metropollerde bile akşam 9'dan sonra yalnız dolaşmak "aranıyor" anlamına gelir, hele hele yalnız bir bara gittiysen ki gidemezsin de taciz/tecavüz denmez yaşadığına, zaten istemişsindir. -bu ülkede Çocuklar reşit olmadan cinsel saldırıya maruz kalabilir ve rızaları vardı denebilir. Üstelik tecavüzcüyle evlendirilir -bu ülkede toplu tecavüzler yaşanır ve tüm şehir buna sessiz kalır -bu ülkede rüşvet çok yaygındır, rüşvetsiz iş yaptıramazken, rüşvetle vatana ihanet suçundan bile kurtulabilirsiniz, çocuğunuzun psikolojisi bozulmasın diye kahraman bile ilan edilebilirsiniz. -bu ülkede Allah olduğunu iddia edip dolandırıcılık yapan kalpazanlar olmuştur, peygamberliğini ilan edenler de -ülkedeki kuralların çoğuna uyulmaz; trafik Kurallarına uyanlar trafiği daha çok kilitliyor denir, çöp atma konusunda saat belirtilir ama keyfe keder herkes istediği saatte istediği gibi çöpü istediği yere atar, geceleri her köşe başında işeyen birini görürsünüz, toplumsal hayatta kimse karşısındakine saygı duymaz, sıra olunca araya kaynarlar en basitinden, her sokakta en az 3 dilenciye rastlanır, mendil ya da çiçek satmaya çalışan çocuklardan kurtulmak için taktikler geliştirmek zorunda kalınır Bu ülkenin adı Hindistan olabilir mi? Değil, Hindistan da hemen hemen aynı ifadelerle anlatılabilecek olsa da, değil. Bu ülkenin adını söylemek riskli olabilir, siz hangisi olduğunu biliyorsanız ve o ülkede yaşayacaksanız kendinize dikkat edin. Ama bir saniye, sizin bütün bunların yaşanmadığı bir Türkiyeniz var, zaten oradan çıkıp başka yerlere gitmezsiniz. Ülkeniz çok güzelmiş, yeni sanırım, güle güle kullanın. Tüm dunyanin cok nadiren bir ortak noktada bulustugunu gordum. oda hindistanin gercekten acik tuvalet oldugu ve pislikte sinir tanimadigi.. siz bence insanlari aptal yerine koymayi birakin 50 yil once kimse yurt disina cikmaz girmez bilmezdi. simdi herkez yurt disinda geziyor goruyor. ben. acikcasi yazinizdan hindistana gitmediginize adim gibi eminim. bari bbc nin ölü nehir ganj belgeselini izleyip bisiler yazsaydiyniz. Bir sene önce bende okul ile Hindistana gitmistim. Sanirim aradaki fark benim yurt disindan gitmem. Yeni Delhi, Bangalore, Pune Mumbai ve Keralaya gittim. Ilk Yeni Delhiye gittik ve ilk beklentim havaalanindan cikar cikmaz agir baharat kokulari olmasiydi.. Ama hicte öyle olmadi.. gayette normal bir hava vardi.. Delhi de birseye cok sasirmistim; maymunlar ve asiri cok sincaplar dolasiyordu her yerde.. Diger sehirlerde bu hayvanlari hic görmedim ve ineklerde Yeni Delhiye nazaran az vardi hatta yok denilebilecek kadar az.. Insanlari cok sicakkanli ve misafirperver bunu kesin söyleyebilirim. Beyaz oldugumuz icin dikkat cekiyoruz.. Belkide bu yüzden bize bakiyorlar sürekli.. Yani bi kötü amaclari oldugunu düsünmüyorum sahsen.. Sarisin birini gördükleri zaman fotograf cekilmek istiyorlar.. Nasil bizde koyu tenli insanlar dikkat cekiyorsa ordada acik tenli insanlar öyle.. Ben yurt disindan gittigim icin evet, bana sokaklari pis geldi. Ama Burcu Hanimin yazdigi gibi Türkiyedede böyle manzaralarla karsilasiyor insan. Hic bos arazilere baktiniz mi Türkiyede? Bütün cöpler oraya atilmis.. Yol kenarlarindan ve plajlardan bahsetmek istemiyorum.. Hindistan kadar olmasakta, cok sükür!, maalesef bizde biraz daha cevre temizliligine özen gösterebiliriz. Her sene Türkiyeye gelen biri olarak diyebilirim ki bizim taksicilerimiz, özellikle Istanbulda, maalesef cok merakli yabanci yolculari kaziklamaya.. hadi biz yine ülkemizi biliyoruz az cok ney ne kadar tutar, ama turistleri nasil kazikliyorlar bilmek bile istemiyorum acikcasi.. Türkiyede oldugu gibi maalesef Hindistandada her yer modern degil. Ama Hindistan bir ülke olarak degil daha cok bir kita olarak aniliyor. Kuzeyindeki yemekler mesela Güneyde yok. Yada Kuzeydeki gelenekler Güneyde hic bilinmiyor bile. Insanlarin tenleri, gözleri, boylari vs. herseyi degisiyor oldugunuz yere göre.. Hindistan devleti bunu kabul etmesede maalsef hala bir siniflandirma var orda.. Kücük bir cocuk yardim kurumuna gidip ordaki cocuklar ile muhabbet etme imkanimiz oldu.. Ve Hindistanda hala aci bir gercek var oda siniflandirma.. Maalesef en alt sinifta yada hatta bu siniflandirmanin icinde olmaya laik görülmeyen insanlari cok eziyorlar.. Bu insanlarin ne egitime ne de adalete hakki var.. Cok icler acisi bir durum.. Birde söyle birsey var benim yasadigim ülkede mesela ne bakanlarimiz ne de diger parlamento üyeleri normal bir vatandasa nazaran pek farkli degil.. Ama Hindistanda ve Türkiyede zengin ile fakirin farki acayip belli oluyor.. Teknolojiye gelince.. Hindistanda en kötü mahallede yasasan bile herkesin bir telefonu var. En cok buna hayret etmistim. Ve devlet bu mahallelerinin internet ulasimini sagliyor.. "Dharavi slumini" gezdim. Ve maalsef söyle bir hayal kirikligina ugradim; Müslüman evlerinin önü hep pis, kirik dökük ve kirliydi.. bu cok onuruma ve gururuma dokunmustu.. Nedenini soracak olursaniz bizim dinizmizde temizlik imandan gelir derler ama maalesef öyle degildi.. Orda yasayan Hindular evlerinin önünü hep yikiyorlar ve cok güzel süslüyorlar boyalarla, ciceklerle vs. Ayrica bu mahallede hic egitimi olmayan insanlar kendi bilgileriyle ve imkanlariyla bazi makinalar yapmislar.. Gencleri cok azimli! Taksi yerine Uber cagirabilirsiniz.. cok cabuk bir uber taksisi geliyor.. cok yaygin Hindistanda Uber. Yemekleri aslinda bizim icin cok yeni seyler degil aslinda.. yogurt, mercimek, peynir vs. Manti seklinde bir yemekleri var "Samosa", bizim mantimizin belki 3 kati.. Ve ici patates ile dolu.. atistirmalik olarak cok var yollarda ondan.. Daha cok vejetaryan ve aci yiyeceklerle karsilasabilirsiniz orada.. Su konusunda ayni fikirdeyim.. Asla aciktan su icmeyin.. Ve otellerde mesela domates, salatalik filan normal cesme suyu ile yikaniyor bu yüzden belki midenize dokunabilir.. Her halukarda ishala karsi yaninizda bir ilac bulundurmanizi tavsiye ederim. Schindler gibi farkli sirketlerin fabrikalarini gezme imkanimiz oldu.. Cok caliskan olduklarini söyleyebilirim.. eve gitseler bile ve mesela birden biri arayip su lazim dese hemen yapiyorlar.. calismaktan cekinmeyen bir millet.. Kisacasi: Önyargilarinizi yenin ve gidin görün derim. Size cok sey basta degisik gelecek ve sasircaksiniz ama görülmesi deger bir ülke bana göre. Bayan iseniz bir erkek ile gitmeniz sizin icin daha iyi olur. Biz cok sükür kötü seylerle karsilasmadik ama nolur nolmaz. Bu arada Türkiyedede oldugu gibi gec saatlerde bayanlarin ara sokaklardan gecmelerini tavsiye etmem. Kiyaslamaya gelince: her ülkede egitimini alamamis cahiller var. Bu kacinilmaz. Hele ki böyle büyük ülkelerde.. Bukadar nüfusa sahip olan devletlerin isi cok zor.. O yüzden kiyaslamaktan cok her yerin iyi seyleri görmeye calisalim. Aradan cok uzun zaman geçmiş. Belki bu yorumu görmeyeceksiniz bile. Ama sizin için yazılan bu yorumları gördükten sonra bir iki kelam etmek istedim. Ve gerçekten yazınızı geç okuduğum için üzüldüm. Aslında en çok üzüldüğüm şey bu değil. İnsanların düşüncesiz ve dar görüşlü olmaları beni en çok üzen şey oldu. Bu arada kaleminiz çok iyi. Sıkılmadan okudum ve bitmesini hiç istemedim. Tespitleriniz de bir o kadar yerinde. Gerçekten eleştirel ve mizahi içerikli bir yazı olmuş. Aslında siz yapılan yorumlara hakkı ile cevap vermişsiniz. Ama buradaki yazıyı vatan millet aşkına bağlamanın anlamı nedir? Ben bilemedim. Aklım almadı. Ayrıca bu yazıda ülkemiz hakkında yazılan yazılarda ben doğru olmayan bir şey görmedim. Eğer bu yazıda yazılanları inkar ediyorsanız zaten siz bu ülkede olanların farkında bile değilsinizdir. Gözler kör olmuşken fazla bir sey demeye de gerek yok ne yazık ki. Yazınızın başlığı "Hindistan Hakkında Yanlış Bilinenler", ama maddeleri okuduğumda bu bilinenlerin aslında hiç de yanlış olmadığını belirten bazı örnekler verdiğinizi gördüm. Mesela "Hindistan pistir." önermesinin altında aslında "Evet, Hindistan pistir." önermesini doğrulayan cümleler yazmışsınız. Bana çelişkili geldi başlığınız ve içeriği açıkçası. Hindistan'da iş amaçlı bulundum iki defa, Mumbai ve Delhi'de. Bir-iki gün kaldım iki gidişimde de. O yüzden gezme fırsatım pek olmadı maalesef. Yine de ülke hakkında bu kısacık gözlemim olumlu yönde değil ne yazık ki. Havaalanından indikten sonra genzimi yakan dışkı kokusunu hala unutamıyorum. Sokakları gerçekten çok pis. Ayrıca insanları da gayet kokuyor. Şu an yaşadığım ülkede de çok fazla Hint vatandaşı var. Aynı kokuyu -ki sanırım bu köri kokusu- onlardan da alıyorum. "Bol köri tüketilen yerde siz de köri yerseniz kimsenin kokusu sizi rahatsız etmez." diyerek bunu siz de aslında kabul etmişsiniz. Bu yalan bir bilgi değil, aslında ırkçılık da içermiyor. Doğruya doğru demek oluyor bu. Ben Hindistan'ın neden bu halde olduğunu merak ettim sonradan ve birkaç belgesel izledim, birkaç makale okudum. Bu belgesellerde gördüklerim ağzımı açık bıraktı, özellikle insanların birbirinin suratına baka baka sahilde dışkılama görüntüleri karşısındaki duygularımı kelimelerle anlatamayacağım. Ganj Nehri'ni ise artık "pislik" olarak tanımlayamayacağım; çökmüşlük, kokuşmuşluk diyebilirim ancak. Ne demek insan ve hayvan kadavralarının suda yüzmesi, nehrin kıyısındaki iskelet kalıntıları, ve diğer insanların bunları görerek gayet normalmiş gibi nehirde diş fırçalamaları, sandalla gezerken kadavraların yanından geçmeleri...?! İnsanlar Ganj Nehri'ni kutsal saydıkları için ne yaparlarsa yapsınlar kirlenmeyeceğine inanıyorlarmış. Başka sebepler varsa bilemiyorum, benim araştırmalarım bu cevabı verdi. Keşke bunlardan da bahsetseydiniz biraz yazınızda. Tüm bunlara rağmen, hala Hindistan'a ve Hint kültürüne karşı büyük bir merak içindeyim. Bütün bu gözlemlerime rağmen gidip görmek istiyorum yine. Çünkü dünyada sadece güzellikleri değil, kaosu, çirkini ve kötüyü de görmek gerektiğini düşünüyorum. Gelişmiş bazı dünya ülkelerinin çöplerini nasıl Hindistan'a savurduklarını, gidip yerinde görmek istiyorum. Son olarak Burcu Hanım, Türkiye hakkında yazdıklarınıza tamamen katılıyorum. Yukarıda bazı insanlara tek tek cevap vermeye çalışmışsınız, boşuna çabalamayın. Bu insanlar değişmeyecekler. Sizin ne demek istediğinizi de anlamayacaklar. Onlar sizi vatanını küçümseyen, geldiği yeri beğenmeyen vefasız bir insan olarak algılıyorlar, bırakın öyle düşünsünler. Bu kafa yapısı, o piknik alanını çöpe çeviren, duş almayı gereksiz bulan, leş gibi ter kokan, sokakta kadınları taciz eden kafa yapısıyla aynı. Keşke daha farklı olsaydı güzel Türkiye'm. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Hoşçakalın. Merhaba, yardımcı olmak isterdim ama bu konuda hiçbir uzmanlığım yok. Yorum: bence burcu hanım çok haklı hindistan gezilmesi gereken bir yer kim ne derse desin!


Hindistan birçok insanın hayallerini süsleyen bir ülke olduğu kadar büyük bir çoğunluğun da asla gitmem dediği bir ülke. Bu "asla gitmem" diyenlerde bir önceki yazımda bahsettiğim önyargıların büyük bir etkisi var tabi. Bir de gitmeyi canı gönülden isteyip korkanlar var. Hindistan'ı kadın başına gezmek isteyip buna cesaret edemeyenler, bu yazım size. Zorluklar varsa tüyolar da vardır, bazen bulunduğunuz ortama uyum sağlamanız gerekebilir... Avrupalı, Amerikalı, Avustralyalı kadınlarla karşılaştırıldığında Türkiye'de yaşamış bir kadın olarak Hindistan size çok da yabancı gelmeyecektir, "nasıl davranılması gerektiği" konusunda ne yazık ki tecrübeliyiz!!! Gittiğimiz ülkelerin kültürlerine, alışkanlıklarına saygı göstermemiz gerekiyor. Her ne kadar bunu söylemeyi sevmesem de Hindistan'da giydiğiniz kıyafete dikkat etmekte fayda var. 1milyar 250 milyon nüfuslu bir ülkeden bahsediyoru; bilgili, kültürlü insanları olduğu kadar çok miktarda cahil insanla karşı karşıya geleceğinizi unutmayın. Köyünden, kasabasından başka bir yer görmemiş, çok fazla insanla tanışmamış, okumamış, araştırmamış bir Hint erkeğinin karşılaştığı ilk beyaz tenli kadın olabilirsiniz. Bu yüzden size şaşkınlıkla bakacaktır. Sadece erkek değil, kadınlar, çocuklar da size şaşkınlıkla bakacaktır. Her şaşkın bakışı sapıkça algılamanıza gerek yok, farklı olduğunuz için şaşırıyorlar, paranonaya döndürmeden bu bakışlara hazırlıklı olarak gitmekte fayda var. Ama şu kısmını unutmayın ki bazılarının beyaz tenli kadını tek gördükleri yer porno filmler olduğu için size pek de iyi niyetli bakmıyor olabilirler. Taytla, şortla, askılı bluzla gezmek yerine biraz daha halkın giyimine uygun olarak şalvarla, bol pantalonla, uzun etekle gezmek, omuzlarınızı bir şalla kapatmak sizin yararınıza olacaktır. Özellikle turuncu om sembollü bir şal size biraz daha saygı göstermelerini sağlayabilir. Size yine dik dik bakacaklar, çünkü farklısınız, ama bazı Avrupalıların, Amerikalıların düştüğü hataya düşüp şortla gezerseniz bu sefer size başka umutlarla bakacaklardır. Çünkü zaten, yabancı bir kadın olarak sizin herkesle ve doğal olarak onlarla da birlikte olma potansiyeliniz olduğunu düşünüyorlar. Bizde de bir dönem Rus kadınlarına yapılan muameleden pek farklı değil yani. Bir şey rica edeceğinizde erkeklere "baaya" şeklinde okunan Hint dilinde "abi" demek olan sözcükle hitap etmenizi öneririm. "Sevdiğim kız bana abi deyince" diye şarkılar yapmış adamlar var, az çok işe yarar bu taktik. Çapkın bakışlarıyla size evli misin sorusu soranlara karşı vereceğiniz cevap tabi ki "evet evliyim" olmalı. Yalnız mı geziyorsunuz sorusuna : "hayır eşimle birlikteyim ya da eşim 2 gün sonra geliyor" gibi cevaplar sizi biraz olsun rahat bırakmalarına yarar. Hiç tanımadığınız birindense couchsurfing sitesinden referansı iyi olan Hint arkadaşlar edinebilirsiniz. Hintler yalanlarını çok belli eden insanlar zaten, biraz gözünüz açık olsun yeter. Fazla ısrarcı olan bu arkadaşlara karşı, kararlı bir duruş sergilemenizde fayda var. "Hayır" onlar için naz demek, istemediğinizi daha kesin ve kararlı ifade etmelisiniz. Azarlamak işe yarar bir taktik, kullanın bunu. Anne tavsiyesi gibi gelmesin, ben bu ülkede 8 ayımı geçirdim, az çok bilgim var ülke insanına dair. Hava karardıktan, sokakta insanlar azaldıktan sonra tek başınıza, yalnız bir kadın olarak sokakta dolaşmanız tehlikeli. Bir yerden bir yere giderken hostelden birkaç arkadaş bulun, birlikte yapın planınızı, ya da yolda gördüğünüz bir turist grubuna dahil olun gideceğiniz yere kadar. Hindistan'da ağdacı bulmakta çok sıkıntı yok ama temizliğine ne kadar güvenilir o biraz düşündürücü işte. Temizliğine güvenilen, lüks yerlerde de Türkiye'de verdiğinizin 2-3 katı ağdacı parası verirsiniz, içinize oturur. Kendiniz halledebiliyorsanız ne mutlu size. Yanınızda gerekli ekipmanlarınızı taşıyın derim. Ya da etrafınızdaki kadınlara sorun, yolda ilk karşınıza çıkan değil de referansı iyi olan bir yere gidin en azından. Eğer kırsal bir yerdeyseniz tamponun ne olduğunu bile bilmiyorlar, pedlerin kalitesi kötü olabiliyor. Eğer kırsal bir yere gidiyorsanız yanınızda birkaç kutu tampon ya da ped götürmeniz önerilir. Eğer büyük bir şehire gidiyorsanız merak etmeyin her şeyi bulabilirsiniz. Sattıkları iç çamaşırları bir çoğunuzun " ne bu be, ben bunu giymem" diyeceği tarzda, o yüzden yanınızda yeterli iç çamaşırı getirin. Burada ortalama bir satış mağazasında karşınıza çıkaracakları anneanneye babaanneye hediye götürülecek cinsten. Size her ayurvedik, aromatik masaj talep edene de aldanmayın, bunun üzerine de bir çok hikaye duymuşsunuzdur. Genelde referansı iyi olan yerleri tercih edin. İnternetten araştırmanızı yapın, güvendiğiniz insanların önerilerini dikkate alın. Dikkatli olduğunuz, farkındalıkla hareket ettiğiniz taktirde korkulacak bir yanı yok aslında Hindistan'ın. Özgürlüğümüzü yaşayabilmek için çıktığımız yolda bu tarz kısıtlamalara maruz kalıyor olmanın ne kadar can sıkıcı olduğunu biliyorum ama ataerkil toplum yapısında, özgür kalabilmek için, bazen kendimize kurallar koymamız gerektiği gibi saçma bir gerçekle karşı karşıyayız ne yazık ki. Yazı sizi korkutmak için değil cesaretlendirmek için yazılmıştır, umarım kaygılarınızın çözümsüz olmadığını anlamanızda biraz olsun yardımcı olabilmişimdir. Yazın traji komik olmuş. hem ürkütücü gerçekler hem de eğlenceli bir anlatım. tam Türk işi olmuş. Aslında tam da Hindistan a gitmek isteyip tecavüz haberlerinden ürkmüş haldeyken denk gelmiş oldum yazına. Araştırırken gözüm korkmadı desem yalan olur. Hindistan çok kendine has ve merak uyandıran bir ülke... gitmeyi çok istiyorum ama tramva yaşayacağım bir macerada olsun istemiyorum. yazdıklarından çok dikkatlice gezmem gerektiğini anladım. gündüz ve kalabalık gruplarla. tabi Türkiyedeki sapıklardan örnek vermende iyi oldu buranın 3-4 katı daha çok sapık olduğunu öğrendiysemde oraya gidip gezebileceğime biraz kaygılıda olsam inanıyorum. Yazın için sana da teşekkür ederim. yüzde yüz motive olup rahatlamadıysamda gidebilirim duygusu kazandırdın bana hemde gülümsettin beni. merhaba, google'a sorabilirsiniz daha doğru cevap için. türkiye'de döviz bürosunda hindistan rupisi bulamazsınız zaten. 44 bin rupi. 1 tl 0,44 rupi. olur mu hiç, 1 tl 22 rupee civarına denk gelir. ewtt hem de nasıl bi güzel gezi olur:)))benim en büyük korkum yalnız olmam. Çok güzel paylaşımlar ne güzel burası, Burcu Hanım sizi Hindistanı araştırırken bayagıdır araştırıyorum tesadüfü buldum. Aslında tesadüf diye birşey yok. ağız alışkanlığı işte. Böyle bir gezi ve benimde bu geziye katılmam için sonsuz olasılıklar nelerdir? Herkes harika. Kaptırmışım kendimi arka arkaya "süper paylaşımlar" demişim sonradan fark ettim nasıl oldu anlamadım ama. Daha sonrada düzeltme anlamında yazmıştım üçüncüsünü. Gitmek istediğim bir ülke ve tek başıma yada turla gitmek çok mantıklı gelmiyor. Gidip bir süre Hindistanı yaşamak gezmek görmek istiyorum. Eş cinsel olmayan ve bi hayat görüşü olan bayanlarla gitmek isterim. Türkiye de böyle bir ortam sağlanırsa katılımcılardan biride ben olmak isterim. Burcu hanım yazı güzel olmuş teşekkürler.


2 haftalık Vrindavan ziyaretimin ardından bir gece Delhi'de konakladıktan sonra Rishikesh'e geçtim. Goa'da tanışmış olduğum bir arkadaşımın rehberliğinde 1 günlük kısa bir Delhi gezisi yapmış oldum. Gün ışığında gürültülü ve pek de temiz olmayan klasik Hindistan sokaklarını gördükten sonra, akşam saatlerinde arkadaşımın önderliğinde yapmış olduğum South Delhi gezisi beni gerçekten şaşırttı. Brezilya'lı bir çiftin Latin ezgilerini dinleyerek kokteyllerimizi yudumladığımız pek güzel bir barda geçti gecemiz. South Delhi Hindistan falan değil, Avrupa'dayım sanırım dedim kendime. Delhi'de yaşayan bir sürü Avrupalı ve Amerikalının iş çıkışı eğlendikleri mekanların toplandığı bir yer burası, esmer insandan cok sarisin insan goruyorsunuz. Ama turistik bir yer de degil, dedigim gibi turist olarak gelen batılıların değil burada yaşayan batılıların geldiği bir mekan. Delhi'den Rishikesh'e geçişim tam bir faciaydı. Yerel otobüsle gelmektense biraz daha fazla odeyip Volvo otobüs ile geleyim ama rahat geleyim istedim( fazla dediğimde 16 lira fazla ha ). 650 Rp dedi adam, tamam dedim. Sabah seyahat acentasına gittim, acenta ile hotel arası sadece 5 dk lık mesafe olmasına rağmen rikşa şoförü 100Rp istedi, onunla iki dakika dalaştıktan sonra adamla daha fazla uğraşmak istemeyip verdim 100 Rp'yi ( 100 Rp 4 lira falan ama burada dalasmaya deger 🙂 ) Ben samosa almak için yandaki dükkana gidip döndüğümde çantalarımın bir bisiklet rikşaya çoktan yüklenmiş olduğunu gördüm. Bisiklet rikşa üzerinde Delhi'nin varoşlarından geçtikten sonra otobüsün olduğu yere vardık. Otobüs Volvo falan değil, gayet de boktan saçma bir otobüs. Neyse dedim olur öyle. 10 dk bekledikten sonra otobüsü değiştireceğimizi söylediler, ilkinden daha berbat bir otobüse bindik. Otobüsteki insanların hepsi gerçekten fakir insanlar, bazısının ayakkabısı bile yok, otobüsteki tek yabancı benim. Şaşkın şaşkın gözünü dikip bakıyor insanlar bir turistin bu otobüste ne işi olur diye düşünerek. Sorun şu ki Otobüsün 9'da kalkacagı soylenmiş olmasına rağmen saat 12'de biz hala Delhi'deydik. Sinirlenmemeye çalışıyorum ama elde değil. Bir de üzerine yanımdakilerin 250 Rp ödediğini öğrenince iyi dolandırıldığımı anladım. Acentayı aradım, telefonda saydım biraz, ben sizi birazdan arayacağım dedi, tabi ki aramadı. Tekrar aradım ben de, tekrar soylendim, ben sizi tekrar arayacağım dedi, aramadı tabi. Bunlar hep sınav, kendini sakinleştirmeyi nasıl öğrenirsin sınavları. Hindistan'ın sana öğrettiklerinden bir tanesi de sabırlı olmak ve sakin kalmayı bilmek 🙂 Aksi halde burada yaşamak imkansız, zaten Hintlilerin vurdumduymazlıklarından bu yöntemi çok iyi bildiklerini anlıyoruz. Otobüs sonunda Haridwar'a vardığında saat 8 olmuş, hava çoktan kararmıştı. Ve bizi bıraktıkları yerden Rishikesh'e otobüs falan yoktu, bir dolandırıcılık daha. Rikşa ile onca yolu gitmek zorundaydım. Rikşa şoförleri durumdan istifade 500 Rp istediler, herkes dolandırılıcılık peşinde anasını satayım. Artık iyice sinirlerim gerilmişti, başladım ağlamaya. Yeter tamam gidelim dedim, fiyat falan umrumda değildi. Ağladığımı gören genç rikşa şoförleri etrafımı sarıp türlü şebekliklerle beni güldürmeye çalışıyor,"ağlamak yok " işaretleri yapıyorlardı elleriyle. Bolywood filmi izlediyseniz Hintllilerin bazen şebeklikte ne kadar başarılı olduklarını gözünüzün önüne getirebilirsiniz sanırım, güleyim mi sinirleneyim mi bilemedim şebekliklerine. Neyse ki Rishikesh'te beni Bangalore'daki üniversiteden sınıf arkadaşım Parth karşıladı, saat 10 olmuştu. Parth'ın annesinin benim için hazırladığı akşam yemeğini yedikten sonra hotelime geçip rahat bir uyku uyudum. Ertesi gün Parth'la birlikte bütün ashramları gezdik, hepsi dolu. Sonunda bir guesthouse buldum kendime uygun fiyatlı; Sudesh Guesthouse, Ram Jhula'da. Hemen onun yanında Ananda Guesthouse var, çok daha ucuz ve çok daha temiz ama önceden internet sitesinden randevunuzu yapmanız gerekiyor. Gelmek isterseniz buralara aklınızda bulunsun. Rishikesh iki bölümden oluşuyor : Ram Jhula ve Lakshman Jhula. Ram Jhula ünlü ashram Parmarth Niketan'ın olduğu bölüm. Daha sakin, daha spirütüel. Lakshman Jhula daha turistik olan bölgesi, bol gürültülü, bol insanlı... Bu bölge genellikle hippilerin takıldığı, tüttürdüğü kesim, hal böyle olunca bol İsrailli yani. Lakshman Jhula'da gün batımında Ganj kenarında çeşitli enstrümanlar çalınıyor, kimisi dans ediyor, kimisi oturup sakince Ganj'ı izliyor. Ganj'ı "Shiva shiva shiva shamboo" dinleyerek izlemek pek bir keyifli doğrusu. Ram Jhula'da gün batımı ise daha sakin, kimi meditasyon yapıyor, kimi yoga, kimi Ganj'a yanan çiçeklerden bırakıp dileğini diliyor, kimi turist kız görmeye ve onlarla fotoğraf çekilmeye geliyor, kimi Ganj'da yüzüyor, bazen babaları Ganj'da yıkanırken görüyorsunuz, sahilde acroyoga yapanlar ve onları şaşkınlıkla izleyen Hintli kardeşlerimiz ise daha farklı güzellikte bir manzara yaratıyor. "Jhula" köprü demek, bu iki bölge bu köprülerin adıyla anılıyor. Bu da Lakshman Jhula koprusu : Maymun cetemizin uyelerinden biri av pesinde.. Ha bir de maymun çeteleri var ki nasıl kaçacağınızı şaşırıyorsunuz. Elinizde yemek görmesinler, öyle bir saldırıyorlar ki hatuncuklar ciglik cigliga. Hırsızlıkta üstlerine yok.. Rishikesh'e gelindiğinde gitmeden olmaz yerlerden biri de şelaleler. Ben küçük şelaleyi daha çok sevdim, daha az insan, daha sakin. Girip altına küçük bir banyo yapmayı da ihmal etmedim tabi. Bu da buyuk selaleye tirmanirken bir mola.. Rishikesh bir yoga cenneti. Bir sürü yoga kursu arasından mutlaka kendinize uygun bir tane buluyorsunuz. Ben eğitmenlik sertifikamı aldığım için eğitmenlik kurslarına hiç bulaşmadım burada. Günlük sınıflara katıldım. Gita Ashram- Anup favori öğretmenim. Anup sayesinde esnekliğim arttı ve pozların doğru ve güvenilir uygulanmasını daha iyi öğrendim. 1 ay önceki esnekliğimle şimdiki esnekliğim arasındaki farkı gerçekten anlayabiliyorum. Buraya Mooji icin gelenler var bir de. Mooji aslen Jamaikali bir guru. Ramana Maharishi'nin ogrencilerinden. Senenin belirli zamanlarinda Rishikesh'e gelip satsanglar duzenliyor. Suanda ben 'Breath of the Absolute' okuyorum, 'niye boyle dedi ki simdi' diye arada bir dusunuyorum, olmaz oyle diyorum bazen, bazen hmm dogru aslinda ya diyorum' ilgilenenlere tavsiyemdir bu kitap.. Felsefesini merak edenler icin facebookta bir Turkce sayfasini da buldum. Rishikesh benim için gerçekten inanılmaz bir yer. Aslında bakarsanız benim için inanılmaz olan şey Ganj. Bu nehrin gerçekten kutsal bir enerjisi var, baktığımda huzur doluyorum, dokunduğumda enerjisini hissediyorum. Ayakların Ganj'ın içinde dakikalarca bakıyorum bazen. Gün batımında çiçekler sunarak dileklerimi diliyorum ondan. Ve bazen bir şeyi gerçekten yürekten istediğinizde bu nehir gerçekten cevap veriyor size, size doğru gelen küçük dalgalar, etrafınızdaki kıpırtı, bilmiyorum ama bir şeyler işte, görüyorsunuz ya da hissediyorsunuz o cevabı. Kutsal Ganj en çok seni özleyeceğim, en çok sana ağlayacağım Rishikesh'ten giderken.


Şimdi de sizlere Varanasi 'den bahsedeceğim, Nepal'e gelmeden önceki konağımdı. Bu garip şehri merak edenler için iyi okumalar.. Oteldeki amca bir harita verip tüm detayları anlattı. Dedi ki "Varanasi'de şuraları şuraları gezeceksin, Burning Ghat'ın orada dolandırıcılar çoktur, dikkat et, kimseye inanma. Bu bölgede playboylar da çoktur, bişeyler içelim derler sonra seni bipmeye çalışırlar." diye benim bipleyerek yazdığımı kendisi sağolsun açık açık söyledi bana. Tövbe bismillah bu da ne şimdi deyip teşekkür edip çıktım şehir turuna. Daracık sokaklar, neredeymiş şu Burning Ghat diye arıyorum. İleride bir çiçek yığını gördüm, insanlar yanından geçiyorlar, dedim heralde puja gibi bişeyler. Yürüyorum ben de kenarından, tam yanından geçerken bir bakayım deyiverdim ve çiçeklerinden arasındaki suratla karşı karşıya geldim o an.. Meğer benim çiçek yığını sandığım cesetmiş, böyle süslüyorlarmış cesetleri yakmadan önce. Tam buldum Burning Ghat'ı derken bir abi arkamdan seslendi: "kardeşim yabancıların oraya girmesi yasak, gel ben sana nereden izleyeceğinin göstereceğim diye". Bilemedim takıldım peşine, bir binaya girdik, eski bir bina, nooluyor len diye ürktüm biraz. Merdivenleri çıktık, teras gibi biyer ve orada uyuyan yaşlı teyzeyle karşılaştım ve işte o anda dank etti kafama ama artık geçti. Başladı abi bana hikaye anlatmaya ve bu yaşlı teyze için bağış istemeye.. Neyse aynı zamanda rehberlik yapıyor, bana anlatıyordu, dedim atarım üçbeş kuruş, anladım ki istedikleri 3-5 kuruş deği, 170 rupeeyle zorla yırtabildim, bırakmıyor adam.. Neyse Burning Ghat'a gelelim. Varanasi Lord Shiva'nın kutsadığı bir şehir. Lord Shiva buraya ateşini bırakıyor ve bu ateş yıllardır hiç sönmüyor, ve diyor ki burada ölenler nirvanaya ulaşmış sayılır ve bir daha tekrar dünyaya gelmezler. Bu yüzden bir çok yerden insanlar buraya ölümlerini beklemeye geliyor, böyle garip bir yanı var şehrin. Burning Ghat dediğim yerde ölüler yakılıyor, 24 saat devamlı ateş görebilirsiniz, dumanı rahatsız ediyor biraz ama alışıyor insan.. Dolandırıcı rehberimin anlattığına göre kadınların arka bel kısımları ve erkeklerin de göğüs kısımları yanmazmış. Ölü bedenler çiçeklerle süslendikten sonra Ganj'da yıkanıyor ve ardından yakılıyor. Bir bedenin yanması yakşalık 2- 2,5 saat sürüyormuş. Ardından küller Ganj'a atılıyor ve böylece cenaze töreni sonlanmış oluyor. 5 çeşit insan öldüğünde bunları yakmıyorlar: 10 yaşına kadar çocuklar / Hamile kadınlar / kutsal kişiler / Kobra tarafından ısırılarak ölenler / Veba hastaları... Bu ölüleri ağırlıklara bağlayıp Ganj'ın derinliklerine gönderiyorlar. Ben görmedim ama görenlerin anlatmasına göre bazen bu bedenler su yüzüne çıkarmış, bazen ölü bir beden, bazen sadece bir el ya da kol Ganj'ın sularında yüzermiş. Ürkütücü bir durum, karşılaşmadığım için şanslı sayılırım. Her akşam 7'de Main Ghat puja gösterisi düzenleniyor. 5 tane genç, yakışıklı Hintli turuncu kıyafetleriyle sahnedeki yerlerini alıyorlar, ellerindeki tütsülerle dans edercesine kutsama yapıyorlar. İster merdivenlerden isterseniz de bot kiralayıp nehirden izleyebilirsiniz. Varanasi'de yalnız başına yürümek bir kız için gerçekten zor, oteldeki amcanın dediği gibi gerçekten hiç rahat bırakmıyorlar. Sözlü tacize en çok maruz kaldığım yer Hindistan'da, yanından geçerken dirseğiyle, eliyle dokunmaya çalışanlar da var bi de. Garip garip deneyimler yaşadım, bi git kardeşim diye insan kovalaya kovalaya gezmeye alıştım: Biri geliyor yanıma "i am free tonight" diyor, e napayım? güleyim mi kızayım mı ? Diğeri geliyor " beautiful tiny woman, wanna drink something" , sonra öteki geliyor "boat trip, together?" , hay sıçayım kafanıza diye diye, söylene söylene dışarı çıktığıma çıkacağıma pişman ola ola geziyorum her seferinde..6 boyunca Hindistan'da yemediğim lafı 5 günde Varanasi'de yedim sağolsunlar. Pek sevemedim şehri bu playboy lar yüzünden. Ganj'ın da ağzına sıçmışlar, leş pislik içinde... Ganj'ıma bunu nasıl yaparlar diye elimden gelse hepsini falakadan geçireceğim. Mayıs ayının kavurucu sıcağında Varanasi'de olmak pek de akıl karı bir iş değilmiş onu anladım ama her kesin dilinde bu şehri görmeden de Hindistan'ı terk etmek istemedim doğrusu. Sıcak yüzünden gündüz vakti pek bir şey yapamadım, dallama genco hint delikanlıları yüzünden de akşam dışarı çıkamadım pek ama bu kadarı yetti bana Varanasi için.. Varanasi'ye gelindiğinde gidilmesi gereken yerlerden birisi de Budist yerleşimi Sarnath. Buda'nın aydınlandıktan sonra ilk dersini verdiği yer burası. Burada Buddha dönemine ait kalıntıları sergiledikleri arkeolojik müzeyi de bulabilirsiniz. Yeni Hint hükümeti Varanasi'yi temizleme ve yenileme sözü vermiş, 2 yıl içinde her şey bambaşka olacakmış. Hadi bakalım hayırlısı.. Önce insanlara çevre eğitimi verip caddelere çöp kutusu koyarak başlasa belki güzel bir ilk adım olur. Son akşam şöyle güzel bir bot turuyla kapanışı yaptım. Yarın yolculuğum Nepal'e.. Ah gezgin yogini, bayılıyorum yazılarına, anlatım tarzına. İlham kaynağımsın. eşimle birlikte bir bollywood aşığı olarak valla sizi tebrik ediyoruz cesaretinizden dolayı. Ben şahsen gitmeye cesaret edemiyorum. Belki bir grup tur olur ama onun da pek tadı olmuyor. çok teşekkürler yazılarınız için. gitmiş kadar oldum. bir kadın olarak Hindistan' da yalnız gezmeniz de ayrı cesaret kadınlar adına ayrıca gurur duydum. iyki sizin gibi kadınlar var.. eleştirenlere de ne diyeceksin. herkez aynı fikirde olamaz insanın doğası bu birileri karşı olacak tabiki.


36 saatlik bir tren yolculugunun ardından Vrindavan'dayım. Büyütülecek birsey yokmus aslına bakarsanız, uyudum, yedim, içtim, komşularımla sohbet ettim, gene yedim içtim, gene uyudum, uyandım, Mathura'daydım. Mathura'dan bir riksha ayarladım, her ne kadar ben Hintçe, riksha şoförü de İngilizce bilmiyor olsa da okey deyip no deyip anlaştık, sonunda sağ salim Vrindavan'a vardım. Adanmış, dindar, aşık.. ne derseniz adına artık; buradaki insanlar sabah akşam Krishna'ya ibadet ediyor. Ufacık kasabada 10000 adet tapınak var, insanların evleri aynı zamanda birer tapınak. Herkesin evinin içinde Krishna-Radhe ditileri bulunuyor. Diti ; Tanrı'yı sembolize eden küçük heykeller benim gözümde ama Hindistan'da insanlar ditilerin insan eliyle yapılmadığına, guruların kalplerinden belirdiğine inanıyor. Ve burada ditilere ibadet ediliyor, böylece ibadetlerinin Tanrı'ya ulaştığına inanıyorlar. Tapınaklarda ibadetler adete bir eğlence tadında oluyor, çalınan çalgılar, söylenen bajanlar, danslar, rengarenk giydirilmiş ditiler... korkulacak bir tapınaktansa bir eğlence yerini andırıyor. Bize Tanrı'yı "korkulması gereken" olarak öğretmişlerdi, burada ise Tanrı'yı "sonsuz bir aşkla sevilmesi gereken" olarak öğretiyorlar. İbadetler cennet cehennem korkusuyla değil Tanrı aşkıyla yapılıyor, insanlar eğlenerek, dans ederek, mutlu olarak ibadet ediyor. Ben burada Krishna bilincini öğrenmeye çalıştığım bir ashramda kalıyorum, hayatta yeni bilgilerden hiç korkmadım, öğrenmek öğrenmek benim hedefim ta ki gerçeğe ulaşana, gerçek doğruyu bulana kadar... Ben bir adanmış değilim ama burada adanmışlarla birlikte parikrama yapıyorum, onlarla birlikte ayinlere katılıyorum, onlarla birlikte oruc tutuyorum, onlarla birlikte yiyorum içiyorum ve yollarının ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. Hatta John Lennon'un bu konu hakkında yazdığı bir kitabı bile var. Vrindavan`in sokakları rengarenk satıcılarla dolu, oyuncak ya da süs eşyası zannedeceğiniz bu şeylerin hepsi birer dini imge.. Bu gördüğünüz alet de "şeker kamışı sıkma makinası' , hayatınızda ictiğiniz içebileceğiniz en lezzetli içecek olduğuna iddiaya girerim.. Bu güzeller güzeli de boya satma derdinde. Tabi ki inekçikler de holiden nasiplerini alıyorlar. Hindistan'ın meşhur bisiklet rikşasını da fotoğrafların arasına sıkıştırayım. Gurular ve sanyaslar da holi oynar, bu festivalde kast yok, istediğinizi boyayabilirsiniz. Ve son olarak gopi kızı kıyafetimle kendi boyanmış halimi de paylaşayım. Çok sade ve doyumsuz bir yazıydı.. İzlenim ve bilgi birikiminizi bizimle paylaştığınız için teşekkürler.


Benim yolculuğum yoga ile derinleşti anlam kazandı. Hindistan'da yoga ve meditasyon üzerine eğitimler alarak geçirdiğim ilk 6 ay benim değişimimin başlangıcı oldu, sonrası yıllar, yollar devam etti.. Yogada derinleşmek, anlamak, öğrenmek, yaşamına yogayı katmak isteyenlere bir fırsat sunmak istedim bu sene. Hocam Master Anup Gupta ile Dünyanın yoga başkenti Rishikesh'te "Yoga" üzerine derin bir eğitim almak, yoga duruşlarında uzmanlaşmak, yoga felsefesini Hindistan'da çıktığı topraklarda yaşayarak anlamak isteyenler için Yoga Alliance onaylı 200 saatlik Hatha Yoga Eğitmenlik Eğitimi'ne davet ediyorum sizi. Bu eğitimde ben de hocamın asistanlığını yaparak ona ve sizlere destek olacağım. 2020 Şubat ayında Ananda Yoga Shala Rishikesh'te 1 ay/200 saat sürecek bu eğitimin sonunda Yoga Alliance onaylı uluslararası geçerliliği olan Yoga Eğitmeni sertifikasına sahip olacaksınız. Bir süredir yoga yapan ve pratiğinde derinleşmek isteyenler. - Asanalar - Duruşlarda Hizalanma - Ellerle Yönlendirme - Modifikasyonlar - Bandha - Pranayama - Kriya - Meditasyon - Öğretme sanatı - Yoga Felsefesi - Yoga Nidra - Ayurveda - Yoga Anatomi - Kadim yoga bilgilerini yoganın doğduğu topraklarda bu kültür ile büyümüş kişilerden öğrenme fırsatı - Yoganın doğduğu toprakları keşfetme, buradaki sosyal hayatı ve gelenekleri inceleyerek yoga felsefesini anlama fırsatı - Dünyanın yoga başkenti Rishikesh'i tanıma, kutsal Ganj nehrinin yaydığı huzurlu enerji ile pratiğini birleştirme, derinleşme fırsatı - Hindistan'da toplamda 8 ay kalmış biri olarak benimle yani Burcu Tunca rehberliği ile Hindistan'ı keşfetme, korkularınızı yenme fırsatınız olacak - Eğitim İngilizce olacak, zorlandığınız yerlerde Türkçe destek sağlanacak - Eğitim öncesinde eğitim ya da Hindistan ile ilgili tüm sorularınıza danışmanlık hizmeti sağlanacak Master Anup Gupta Rishikesh'te doğdu ve yoga ile çocukluğunda Sivananda Ashram'da tanıştı.17 yaşında Sri Upendra Ji ile yoga yolculuğuna adım atan Anup Gupta daha sonrasında Himalayalara doğru yolculuğa çıkarak farklı yoga üstadları ile yoga çalışmalarına katıldı. Yıllarca süren yolculuklar ve çalışmalardan sonra tutkusunu bulan Anup Gupta Hatha Yogada Hizalanmalar, Ellerle Yönlendirme Sanatı ve Ashtanga Vinyasa üzerine derinleşti. 2010 yılında Rusya'dan başlayarak eğitimlerini yurtdışında da vermeye başlayan Anup Gupta 2011'de Çin ve Tayland, 2012'de Kazakistan ile yurtdışında eğitimler vermeye devam etti. 2012 yılından beri her yıl Japonya, Çin ve Tayland'ta eğitimler vermeye devam ediyor. Rishikesh'in en çok rağbet gösterilen yoga eğitmenlerinden biri olan Master Anup Gupta bilgisini ve yeteneğini kendisine has özel öğretme tekniği ile kanıtlamakta. Pratiğine olan düşkünlüğünü ve felsefesini öğrencilerine iletmeyi amaç edinen Anup Gupta; Asana, Pranayama, Mantra ve Meditasyonda ilham verici bir denge yaratır, öğrencilerinin yoga felsefesini anlamalarını, özümsemelerini, kuvvetlenmelerini, farkındalık edinmelerini sağlar ve çalışmalarından keyif almayı öğretir. - Yoga Alliance onaylı Hatha Yoga Eğitmenlik Eğitimi ve Sertifikası (RYT200) - Kurs boyunca sabah-akşam yemekleri ve paylaşımlı odada konaklama - Rishikesh ve Vashishtha Cave turu - Havaalanı karşılama ve Rishikesh'e ulaşım - Eğitim sırasında Burcu Tunca tarafından ihtiyaç anında Türkçe destek - Eğitim öncesinde hazırlıklar ve Hindistan ile ilgili Burcu Tunca tarafından danışmanlık - Hindistan vizesi - Hindistan uçak bileti - Özel harcamalarınız - Bir pazar Rishikesh turu - Bir pazar Ayurveda masajı - Bir pazar Vashishtha Cave turu Program saatlerinde bazı değişiklikler yapılabilir. Rishikesh, Hindistan'ın kuzeyinde Himalayaların eteklerinde Kutsal Ganj nehrinin doğduğu bölgeye yakın nehrin kenarında kurulu bir şehir. Hindistan'da Ganj nehri kıyısındaki diğer şehirlerin aksine Ganj burada kaynağa yakın olması nedeniyle yüzülebilecek temizlikte. Dünyanın yoga başkenti olarak bilinen Rishikesh'te birçok yoga okulu, ashram ve tapınaklar yer alıyor ve dünyanın birçok şehrinde öğrenciler yoga pratiklerinde derinleşmek, farklı yoga üstadları ile çalışmak için Rishikesh'e akın ediyor. Şehir Ram Jhula ve Lakshman Jhula olarak ikiye ayrılıyor. Tamamen vejetaryen ve alkol tüketilmeyen bir şehir.


- Yoga eğitmeni olmak isteyenler. - Yoga pratiğinde derinleşmek isteyenler - Yogayı derinden anlamak ve öğrenmek, yaşamına yogayı dahil etmek ve çevresine aktarmak isteyenler 300 saatlik İleri Seviye Hatha Yoga Eğitmenlik Eğitimi'ne katılım için 200 saatlik Yoga Alliance onaylı Eğitmenlik Eğitimi sertifikasına sahip olmak gerekmektedir.(RYT200) Hindistan'da alınan 300 saatlik eğitimi daha önce aldığınız 200 saatlik eğitiminize ekleyerek Yoga Alliance sistemi üzerinde 500 saatlik eğitiminizi tamamlayabilir, RYT500 olabilirsiniz. - Asanalar - Duruşlarda Hizalanma - Ellerle Yönlendirme - Modifikasyonlar - Bandha - Pranayama - Kriya - Meditasyon - Öğretme sanatı - Yoga Felsefesi - Yoga Nidra - Yoga Anatomi - Kadim yoga bilgilerini yoganın doğduğu topraklarda bu kültür içinde yetişmiş, bu kültürle yoğrulmuş hocalardan öğrenme fırsatı - Yoganın doğduğu toprakları keşfetme, buradaki sosyal hayatı ve gelenekleri inceleyerek yoga felsefesini anlama fırsatı - Dünyanın yoga başkenti Rishikesh'i tanıma, kutsal Ganj nehrinin yaydığı huzurlu enerji ile pratiğini birleştirme, derinleşme fırsatı - Hindistan'da 1 yıl kalmış ve Rishikesh'i iyi bilen Burcu Tunca ile Hindistan'ı keşfetme, korkularınızı yenme fırsatı - İngilizce olan eğitim süresince Türkçe çeviri desteği - Eğitime dair ya da Hindistan ile ilgili tüm sorularınıza danışmanlık hizmeti Master Anup Gupta Rishikesh'te doğdu ve yoga ile çocukluğunda Sivananda Ashram'da tanıştı.17 yaşında Shri Upendra Ji ile yoga yolculuğuna adım atan Anup Gupta daha sonrasında Himalayalara doğru yolculuğa çıkarak farklı yoga üstadları ile yoga çalışmalarına katıldı. Yıllarca süren yolculuklar ve çalışmalardan sonra tutkusunu bulan Anup Gupta Hatha Yogada Hizalanmalar, Ellerle Yönlendirme Sanatı ve Ashtanga Vinyasa üzerine derinleşti. 2010 yılında Rusya'dan başlayarak eğitimlerini yurtdışında da vermeye başlayan Anup Gupta 2011'de Çin ve Tayland, 2012'de Kazakistan ile yurtdışında eğitimler vermeye devam etti. Hindistan'da verdiği eğitimlerin yanında 2012 yılında beri her yıl Japonya ve Tayland'ta da eğitimler vermeye devam ediyor. Rishikesh'in en çok rağbet gösterilen yoga eğitmenlerinden biri olan Master Anup Gupta ( E-RYT 500) bilgisini ve yeteneğini kendisine has özel öğretme tekniği ile kanıtlamakta. Pratiğine olan düşkünlüğünü ve felsefesini öğrencilerine iletmeyi amaç edinen Anup Gupta; Asana, Pranayama, Mantra ve Meditasyonda ilham verici bir denge yaratır, öğrencilerinin yoga felsefesini anlamalarını, özümsemelerini, kuvvetlenmelerini, farkındalık edinmelerini sağlar ve çalışmalarından keyif almayı öğretir. 2013 yılında Hindistan'a 6 aylık bir yoga yolculuğu ile başlayan ve yıllarca farklı ülkeler, farklı kıtalarda devam ettirdiği tek başıma dünya seyahati süresince Hatha, Vinyasa, Ashtanga yoga, vipassana ve çeşitli meditasyon teknikleri, nefes ve pranayama çalışmaları üzerine birçok eğitim aldı. Türkiye'ye döndükten sonra yoga eğitmeni olarak öğrendiklerini aktarmaya başlayan Burcu Tunca, Yin Yoga, İleri Seviye Yoga Anatomi, Yoga Dersi Serileme Sanatı, Tao Vinyasa Serileri, Yoga Felsefesi ve Upanishad okumaları... üzerine eğitimlere katılarak uzmanlık alanlarını genişletti. 2020 yılında öğrencilerini Hindistan'a hocası Anup Gupta'nın Eğitmenlik Eğitimi'ne götürdü ve ardından kendisi de Hindistan'da Yoga Terapi ve 300 saatlik İleri Seviye Eğitimlerini tamamladı. Yüzyüze ve online eğitimler, çeşitli atölye çalışmaları, yoga inzivaları ile öğrencilerine aktarıyor. Geleneksel Hatha, Hatha-Vinyasa, Yin Yoga, Fly Yoga, çeşitli nefes ve meditasyon teknikleri üzerine dersler vermekte. - 200 saatlik Temel Hatha Yoga Eğitmenlik Eğitimi 1-24 Şubat 2023 - 300 saatlik İleri Seviye Hatha Yoga Eğitmenlik Eğitimi 1-28 Şubat 2023 - Yoga Alliance onaylı Hatha Vinyasa Yoga Eğitmenlik Eğitimi ve Sertifikası (RYT200 / RYT 300) - Havaalanı karşılama ve Rishikesh'e ulaşım - Kurs boyunca sabah-akşam yemekleri ve paylaşımlı odada konaklama - Rishikesh ve Vashishtha Cave turu - Ayurveda masaj seansı - Eğitim boyunca Türkçe çeviri - Eğitim öncesinde hazırlıklar ve Hindistan ile ilgili danışmanlık - Hindistan vizesi ( 103 dolar ) - Hindistan uçak bileti ( Indigo firması ile gidiş dönüş ücreti yaklaşık 700-800 Dolar civarı) - Özel harcamalarınız Kayıt için son gün 1 Ocak 2023 tarihi. Eğitime kayıt olmak için ön ödeme ücreti 300 dolar. - Bir pazar Rishikesh turu - Bir pazar Ayurveda masajı - Bir pazar Vashishtha Cave turu Program saatlerinde bazı değişiklikler yapılabilir. Rishikesh, Hindistan'ın kuzeyinde Himalayaların eteklerinde Kutsal Ganj nehrinin doğduğu bölgeye yakın nehrin kenarında kurulu bir şehir. Hindistan'da Ganj nehri kıyısındaki diğer şehirlerin aksine Ganj burada kaynağa yakın olması nedeniyle yüzülebilecek temizlikte. Dünyanın yoga başkenti olarak bilinen Rishikesh'te birçok yoga okulu, ashram ve tapınaklar yer alıyor ve dünyanın birçok şehrinde öğrenciler yoga pratiklerinde derinleşmek, farklı yoga üstadları ile çalışmak için Rishikesh'e akın ediyor. Şehir Ram Jhula ve Lakshman Jhula olarak ikiye ayrılıyor. Tamamen vejetaryen ve alkol tüketilmeyen bir şehir.


Yoga eğitmenlik eğitimi almak isteyen bir çok kişinin hayalini süsler bu eğitimi Hindistan'da almak. Ben hem SVYASA hem de Yoga Alliance onaylı iki ayrı eğitimin de ilk 200 saatliğini Hindistan'dan aldım. Kendi deneyimlerimden yola çıkarak Yoga Eğitmenlik Eğitimini Hindistan'da almanın pozitif ve negatif yanlarından bahsetmek istiyorum bu yazıda, böylece bana bu konuda gelen bir çok soruya da toplu bir cevap vermiş olacağım. - İngilizce dil seviyeniz iyi değilse dersleri anlamakta sorun yaşayacaksınız. İngilizce bilginiz iyi bile olsa aksanı anlama konusunda sıkıntı yaşamanız da pek mümkün. - Ülkeye alışmak biraz sıkıntı olabilir. Lüksünüzden fedakarlık etmek zorunda kalacaksınız çoğu zaman. Belki baharat kokuları rahatsız edecek, yemeklere alışamayabilirsiniz, ellerizle yemek yemek zorunda kalacağınız yerler olabilir. Her istediğinize istediğiniz zaman ulaşamayabilirsiniz. Sokaklarda sizi dolandırmaya çalışan bir çok insan çıkabilir karşınıza. Ama bu zorluklar güzel öğretmenler aslında, bunu da akılda tutmak gerekiyor. - Kültüre uzak olduğunuz için anlatılan konuları, verilen örnekleri anlamakta zorlanabilirsiniz. Buna rağmen yoga felsefesini doğduğu topraklarda yaşayarak öğrenmek paha biçilemez bence. - Hindistan'ın biraz yorucu bir ülke olduğunu kabul etmek gerekiyor ama yoga yolculuğunuzda bu ülkenin kaosundan, zorluklarından, hoşgörüsünden, farklılıklarından öğreneceğiniz çok şey olacak. Hindistan size yogayı teoriden çok yaşayarak öğretecek. - Lisans, yüksek lisans, doktora programlarının olduğu gerçek bir üniversite burası. Öğrencilerin çok büyük bir çoğunluğu Hint, yabancı öğrencilerin sayısı az. (Benim katıldığım Yoga Instructor Course eğitiminde 22 kişinin 19'u Hint 1'i Koreli 1'i Arjantinli biri de bendik. ) - Eğitim içeriğinin büyük bir kısmı yoga felsefesi odaklı. Felsefe dersleri profesörler tarafından veriliyor. Yoga felsefesini anlamanız açısından gerçekten faydalı bir eğitim. - Yoga duruşları konusunda temel bilgiler veriliyor ama bu konuda ben biraz yetersiz kalındığını düşünüyorum. - Yoga anatomi ile ilgili yeterli bilgi verilmiyor. - Sanskrit dilinin kökenine, okumaya, anlamaya dair eğitim veriliyor. Asana isimleri Sanskrit dilinde olduğu için kullandığınız kelimeleri, mantraları anlayarak söyleyebilmeniz açısından önemli olduğuna inandığım bir eğitim. - Raja Yoga, Jhana Yoga, Karma Yoga, Bhakti Yoga deneyim kazandırılarak öğretiliyor. - Verilen eğitim Klasik Hint Geleneksel Yoga Eğitimi, burada aldığınız eğitime göre Batı toplumlarında ders vermek istediğinizde öğrencilerin ihtiyaçlarına beklentilerine göre karşılık veremeyebilirsiniz. Bu eğitimin doğruluğu yanlışlığı ile ilgili değil toplumsal farklılıklarla ilgili oluşabilecek bir problem. - Master Anup Gupta'nın dünyanın yoga başkenti olarak anılan Rishikesh'teki okulu. Yaşı genç ama çalışkanlığı, disiplini ve kendini geliştirmesi ile benim çok fazla şey borçlu olduğum hocamdır kendisi. - Yoga duruşları tüm detaylarıyla, nedenlerini sizin bulmanız sağlanarak, sorgulamanıza olanak verilerek öğretilir. - Yoga felsefesi, yoga anatomisi, ayurveda, pranayama konularında kendi alanlarında başarılı farklı hocalarla birlikte çalışılır. - Katılımcıların büyük çoğunluğu sizin gibi yabancı uyruklu öğrencilerdir, Hint öğrenci sayısı çok az olur. - Buradan aldığınız eğitim ile Batı toplumlarında yoga dersini kendinize güvenli bir şekilde ve beklentilere uygun olarak verebilirsiniz. - Hatha, Vinyasa, Ashtanga Yoga eğitimi ve serilendirmeleri üzerine eğitim verilir. İki eğitim arasındaki en göze çarpan farklılık SYASA'da "yoga felsefesi" odaklı, Ananda Yoga Shala'da "Yoga duruşları" odaklı bir eğitim verilmesi diyebilirim. Her iki eğitimi de almam birinde yaşadığım eksikliğin diğer eğitim tarafından doldurulmasını sağladı. İyi ki de böyle yapmışım dedim. Ben kendi deneyimlerimden yola çıkarak bildiklerimi yazdım. Yoga Eğitmenliği Eğitimi almak için illa ki Hindistan'a gitmeye gerek yok tabi ki. Türkiye'de de bu eğitimi hakkıyla veren hatta Hindistan'daki birçok okuldan çok daha kaliteli eğitim alabileceğiniz eğitmenler, okullar bulunuyor. Eğitim almak istediğiniz hoca ile önce tanışıp bir süre derslerine katılmanızı öneririm. Sizin için doğru kişi olup olmadığını en iyi anlamanın yolu başkalarının düşünceleri değil kendi deneyiminiz olacaktır.


17 ocak akşamı pılımı pırtımı toplayıp arkadaşlarla beraber Pondicherry'e son akşam yemeğim için gittik. Hep beraber güzel bir yemeğin ardından herkese evlada deyip otobüs istasyonu dedikleri yere geldim. Hindistan'da yalnız olduğumu sanırım şimdi anlamaya başladım. Otobüs "sleeper bus" . Şimdi bundan ne anlıyorum ben : koltuğunu geriye uzatacaksın ve uyuyacaksın. otobüse binip koltuk yerine yatakları görünce başka bir ülkede olduğumu dank diye anladım tabi 🙂 Bu yataklarda yatıp uyuya uyuya gidecekmişiz, bak sen.. Koca otobüsteki tek beyaz tenli kadın olarak ve Hindistan'ın bazı konulardaki kötü şöhretini bilerek kolaysa uyu bakalım!! Biraz gerildim önce. Sonra taktım kulaklıkları, uzandım pis yatağa, yıldızları izleye izleye müzik dinlerken rahatladım biraz, hatta yolculuktan keyif bile almaya başladım. Tüm çılgın şoförlere ve engebeli yollara rağmen sabahın köründe sağ salim Bangalore'a ulaştım. Bangalore bildiğiniz modern, kapitalist, her bir yanı mağaza ve alışveriş merkezi dolu olan büyük bir şehir, hiçbir çekiciliği yok yani J:) Yollarında ineklerin gezdiği Pondicherry'den sonra burası da mı Hindistan bea dedim kendime. Akşama kadar oyalandıktan sonra ilk tren yolculuğum için tren istasyonuna vardım ve Hampi trenine atladım. Tren otobüsten daha emniyetli geldi bana, en azından çişin gelirse gidersin tren tuvaletine. Sabah Hospet'teydim. Tren istasyonunda hemen yanıma rikşa şoförleri yanaşıverdi. Bir tanesi ile 400 Rupee'ye anlaştım. Tam binecekken arkamdan bir ses " rikşa paylaşmak ister misin" diye sordu. " tabi ki" diye sevinçle döndüm. Meğer adam 100 Rupee'ya anlaşmış, sadece 50 Rupee'ye geldim Hampi'ye. Fiyatları bilmezsen hiç acımıyorlar valla, kazık üstüne kazık. Şanslıyım ama her seferinde. Hampi, kral Krishna Devaraya'nın kurduğu bir şehir. 16. Yy'da Müslümanların saldırısıyla yerle bir edilmiş, tüm halk kılıçtan geçirilmiş. . Nehrin kıyısında güzeller güzeli manzarası olan bir şehir Hampi. İlk gün tapınakları gezdim, akşamına yapacak bir şey yok burada uyamaktan başka. Hampi`de insanlar poz vermeye bayiliyorlar. Virupaksha Temple onunde cektigim birkac poz. Beni de cek beni de cek diye deliriyorlar, hemen kameranin karsina gecip pozlarini veriyorlar. Yollarda meyve satan kadınları bol bol görüyorsunuz. Foroğraftakiler portakal ve üzüm satıyor ama genelde muz, hindistan cevizi, papaye, ananas favori meyveler. Mükemmel Hampi nehir manzarasını paylaşmadan olmaz tabi. Köprü yok, karşıdan karşıya ufak botlarla ya da kayıklarla geçiliyor. Hampi gerçekten farklı bir şehir, tarihi yapılar çok güzel korunamamış olmasına rağmen şehrin topraklarında gezerken tarihi yaşıyorsunuz. Hampi iki kısımdan oluşuyor, nehirden önceki kısım ve nehri geçtikten sonraki kısım. Nehirden önceki kısımda 2 gece kaldım, 3. Gün nehri geçtim. Bu taraf cennetmiş diğer yanda zamanımı öldürmüşüm dedim kendime. Aslına bakarsanız nehirden sonrası İsrail işgali altındaki bir Hindistan bölgesi daha. 1 gece burada kaldım. Yalnız olmasam ve motorsiklet kullanmayı bilsem Hampi daha keyifli olabilirdi ama yalnız bir kız için yapacak fazla bir şey yok burada deyip Goa'ya geçme kararı aldım. Bir sonraki yazıda Goa'dan bahsedeceğim size. Güzel manzaralı Hampi gölüyle de yazıma son vereyim.


Biz sadece duyguları abartmıyoruz; abartmadan, esiri olmadan ya da kovalamadan yaşıyoruz, durum bu kadar basit aslında. Mesela ben melankoliyi çok severim. Her sonbahar benim için melankoli fırsatıdır. Acı çekmeyi de severim, üzülmeyi de, acılarımdan, üzüntülerimden yeni bir ben doğurmayı da. Her yaşadığım acı, hata, pişmanlık, üzüntü, kırgınlık beni biraz daha içime yaklaştırır, kendimi inceleme, kendimle yüzleşme fırsatı verir. Hayatımdaki en güzel kararlarım hep acılarımdan, üzüntülerimden, kırgınlıklarımdan, hatalarımdan sonra aldığım kararlardır. Yoga derslerim sırasında öğrencilere acınızı sahiplenmeyin diyorum, acıyı yaşamayın demiyorum. Biliyorum; kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor. ) O zaman biraz daha kelimeye boğayım sizi ne demek istediğimi anlatmak için, biraz daha anlamsızlaştırayım. Acıyı yaşamaktan korkmayın, kaçmayın. Sevinç gibi, öfke gibi, heyecan gibi, minnet gibi... o da bir duygu sadece. Sevdiğiniz biri mi gitti? Sevdiğiniz biri isteyerek ya da istemeden canınızı mı yaktı? Siz sevdiğiniz birinin isteyerek ya da istemeden canını mı yaktınız ?Bazı kelimeler çok derine mi dokundu? Söylenen ya da söylenmeyen bazı kelimeler... Acı hissi gelip kalbinize mi oturdu? Bırakın, rahatlatın kendinizi ve yaşayın acınızı. Sahiplenmeden, bu benim acım diye kundaklara sarmadan; sadece hissedin, geldiği anda, yaşayın ve sonra bırakın gitsin. "Ben acı dolu bir insanım." , ya da "ben üzgün bir insanım" demek yerine "şuan acı çekiyorum." ya da "şu an kendimi üzgün hissediyorum." demeyi öğrenin ve bilin ki hayattaki her şey gibi acınız da geçecek. Hayatta hiçbir şeyin kalıcı olmadığını bildiğiniz gibi acınızın da geçici olduğunu kabullenin. Gelen her misafiri buyur edin yüreğinize, acıyı da, üzüntüyü de, sevinci de, öfkeyi de... Buyur edin ve izleyin. Hepsinin sadece bir duygu olduğunu bilin, kendinizi bununla tanımlamadan... Ve her duyguya fırsat verin sizi büyütmesi için, size öğretmesi için. Kendinizi üzgün insan, mutsuz kadın, sinirli adam, kıskanç sevgili, vefakar anne... gibi sıfatlara boğmayın. Birçok insan üzüntü, mutluluk, sinir, kıskançlık, vefa... duygularını hisseder. Hissettiğiniz duyguları sahiplenmeyi ve onları kendinize sıfat olarak koymayı, kendinizi duygularınızla tanımlamayı bıraktığınız noktada gerçek benliğinizle tanışma fırsatını yaratırsınız kendinize. Hayata hep gülücükler saçmanıza gerek yok, zorlama gülücüklere ise hiç gerek yok. İçinizde size ve başkasına zarar verecek duyguları kuvvetlendirmeyin, bastırmadan yaşayın ve bitmesine izin verin yeter. İzin verin içinizdeki gerçek sevgi de bastırılmış tüm duygularınız gibi özgürleşsin. İşte o zaman hayata yapmacık sırıtışlar yerine samimi gülümsemelerle bakabilirsiniz. Sonbahar geliyorken hazır, hadi bırakın kendinizi, giyin depresyon hırkanızı, alın elinize kahvenizi, çayınızı ve izin verin melankoliye buyursun. Kendinizi biraz daha tanımak için, kendinizle yüzleşmek için... Yazın verdiği yapmacık gülücük saçan halden ve zıplamalı müziklerden, eğlenceli kumsallardan sıyrılıp sakin adanıza doğru çekilin biraz. En güzel kararlarım, yolculuklarım, gidişlerim, kalışlarım, terk edişlerim, yeniden deneyişlerim, yeni hayata başlayışlarım hep sonbaharda olmuştur.


İki sene önce ofiste çalışan bir mühendistim. Müşterilere türlü yalanlar atıp imalatçıları azarlayan, topuklu ayakkabılarla ortalıkta yürüyen stresli, umutsuz ve mutsuz biriydim. Şu an hayata mutlu gözlerle bakan, pozitif, umutlu ve neşe dolu bir insanım. Tek sıkıntım "Aman Allahım ne kadar çok yer var görülmeye değer. Ömrüm, sağlığım, maddi durumum buna izin verir umarım" diyerek dertlenmek. Rahat diyebileceğim bir işim, dünyalar tatlısı bir müdürüm vardı. Kazandığım para öyle süper değildi ama birçok insana göre fena sayılmazdı. Ama içimdeki ses susmuyordu, mutsuzdum. "Kime ne faydam dokunuyor şu hayatta" dedim kendime. İlk amacım gezgin olmak değildi. Her Hıdrellez'de "Dünyayı gezeyim" diye dilek tutardım. Gezerken kendime güvenim yerine geldi. İçimdeki birçok sorunun cevabını buldum. Asya sevdası, "Yoksul ülkelerdeki çocukları sevindiririm" fikriyle başladı. İlk planım Afrika'ydı. Gana'da bir yetimhaneyle anlaşmıştım. Altı aylığına oraya gidip çocuklara bakıcılık yapacaktım. Sonra süreç geliştikçe benim yogaya ilgim arttı. Hem yogayı hem de ekolojik yaşantıyı öğrenebileceğim bir yerlerde gönüllü projeler aramaya başladım. Sonunda Hindistan'a gittim. Aileme veda ettim, deli cesaretiyle kredi çektim ve yola çıktım. İlk durağım Hindistan'dı. Altı ay kaldım. Yoga ve meditasyon eğitimleri aldım. Spiritüel bir yolculuğum oldu. Öğretileri büyük bir hevesle dinledim, aklıma yatanları kendime hayat felsefesi yaptım. Auroville'de bir vegan komününde kaldım. Gönüllü oldum. Sonra Goa'da 'hippi sahili' olarak anılan Arambol'de bir süre vakit geçirdim. Agra'da Tac Mahal'i gördüm. Sonra Nepal'e geçtim. Himalayalar'da Annapurna etrafında yaşadım. 17 gün boyunca dağlardaydım. Sonra Asya'yı bitirip Avustralya'ya geçtim. Avustralya'da altı aylık yaşamımda hiç görmediğim hayvanlarla birlikte yaşamaya alıştım. İnsanlar eğlenceli... Kavga yok, hırsızlık yok, en önemlisi insan hakkına saygı var. Ama en zoru yalnızlık. Dillerini, aksanlarını anlamaya başlasanız da yetiştiğimiz kültür ve güldüğümüz şeyler çok farklı. Buradaki insanlar diğer ülkelerde ne olduğunun farkında bile değil. İzole bir hayatları var. İnsanların kayıtsızlığına sinirlenmeye başlıyorsunuz bir süre sonra. Hayattan beklentiniz sadece huzursa Avustralya tam da yaşanılacak yer. Queensland Eyaleti'nin başkenti Brisbane'e geldim ve buraya yerleştim. Sydney'e de gittim ama genel olarak Queensland'de geçirdim vaktimi. Brisbane, İzmir'e, Sydney ise, İstanbul'a benziyor. Brisbane'in etrafında birbirinden güzel sahil kasabaları var. Keyifle ve üşenmeden gezdim. Küçük kasabaları gezdim, buralara bayıldım. 300 kişilik bir Aborjin kasabasında üç gün kaldım. Aborjin çocuklarıyla çok güzel dostluklar kurdum. Sonra Cairns'e geçtim. Dünyanın en eski yağmur ormanlarında gezip, ormanın içindeki nehirde rafting yaptım. Aborjinler tarafından kutsal sayılan Mount Warning eteklerinde kamp ve trekking yaptım. Telegraph Track, zorlu ve ünlü offroad yollarından biri. Arkadaşımın jipiyle yola çıktık. 36 saat durmadan araba kullandık. Bir gece kamp yaptıktan sonra yola devam ettik. Avustralya'da boş arazi o kadar çok var ki iki saat boyunca arabayı kullanıp tek bir bina ya da benzinlik görmediğimiz oluyor. Zorlu 'offroad' yollarına başlamıştık ki çok fazla ilerleyemeden arabayla birlikte nehre yuvarlandık. Neyse ki canımıza bir şey olmadı. Yapabileceklerimin farkına vardım, imkansızlıkları kendimin yarattığını anladım. Kararı verip o ilk adımı attıktan sonra evrenin sana kapıları sırayla açtığını anladım. Şimdi bir süre Endonezya'da gezip sonra Filipinler, Malezya, Kamboçya, Tayland, Hindistan, Nepal rotasında gitmeyi planlıyorum. Belki dönüşte İran da eklenebilir rotaya. Biraz da yolda şekillensin istiyorum.


Eskiye nazaran uçakla seyahat etmenin, karayoluna ve demiryoluna göre daha çok tercih edilir olması, uçak bileti fiyatlarının düşmesini ve uygun maliyetlerle uçak bileti alımını mümkün kılmaya başladı. Artan havayolu şirketleri arasındaki rekabetler sayesinde uygun maliyetler ile havayolu firmalarının düzenlediği seferlerden faydalanmak mümkün. Bu sayede hem kısa sürede, hem de konforlu bir ulaşım sağlayabilmiş oluyoruz. Seyahat, bu sayede az vakti olan kişiler için de mümkün hale gelebiliyor, daha çok şehir ve ülke görme imkanımız artıyor. Yapılacak olan seyahatlerde havayolunun tercih edilmesindeki en büyük etkenlerden biri kısa sürede ulaşım sağlaması ve bir diğeri konforlu bir şekilde seyahat yapılabilmesidir, günümüzde bunlara ek olarak uygun fiyat avantajını da ekleyebiliriz. Özellikle önceden bilet alımları ve kampanyaların takip edilmesi ile ucuz uçak bileti alınması mümkün olmaktadır. Yapılacak bir gezi için önceden bilet alınması ve gezinin bu tarihte yapılması ile çok daha uygun bir maliyet ile istenilen yere gidilmesi mümkün olabilmektedir. Uçak bileti alımını ve check in işlemlerini internet üzerinden online yapabiliyor olmamız uçak yolculuğunu daha da tercih edilir kılmaktadır. Havayolu ulaşımının artmasının en büyük sebeplerinden birisi pek çok şehire havalimanı yapılması ve bir diğeri ise havayolu firmalarının rekabetidir, bu sebeple uçak bileti alınırken biraz daha araştırmacı olunması gerekmektedir. Diğer ulaşım araçlarından farklı olarak uçak seyahatlerinde ileri tarihli biletler çok daha uygun fiyatlar ile alınabilmektedir. Ayrıca firmaların yaptıkları kampanyalarda fiyat konusunda önemli bir etken olabiliyor. Gidilecek olan şehire yapılacak uçuşlar çeşitli havayolu firmaları ile yapılabilmektedir. Her firmanın farklı bir sistemi ve hizmet anlayışı olabilmektedir. Bu sebeple de sadece fiyat olarak değil havayolu firması olarak da bir araştırmanın yapılması önemlidir. Özellikle kaliteli, konforlu uçakları ve hizmet anlayışıyla Türk Hava Yolları havayolu seyahatlerinde çok fazla tercih edilmektedir. Ülkemizdeki birçok şehire ve yurt dışındaki pek çok şehire bu havayolu firması ile gidilmesi mümkün olmakta. Güzel bir gezinin, tatilin veya iş seyahatinin yapılması için seyahat edilecek şehre istenilen tarihteki en uygun fiyatlı bileti Biruçak internet sitesinden kolay bir şekilde temin etmeniz mümkün. Biruçak internet sitesinin kullanılması ile uçak bileti sorgulama işlemleri başarılı bir şekilde yapılabilmektedir. İstenen tarih veya yakın tarihler ile gidilmesi istenen şehir için farklı tarihlerde yapılacak tüm uçuşlar Biruçak internet sitesinde listelenebilmekte. Böylece en uygun fiyatlı uçak biletinin bulunması da kolay bir şekilde mümkün olmaktadır. Seyahatlerin konforlu, kısa süreli ve uygun fiyatlı olması için birucak. com adresini ziyaret edebilir ve sorunsuz bir şekilde biletinizi satın alabilirsiniz.


Bilirsiniz ki İzmir Dünya üzerinde yaşanacak en güzel şehirler listesinde yer alır. İzmir'i güzel yapan kendine has havasının yanında bir çok tatil mekanına olan kısa mesafesidir de ayrıca. İzmir'de yaz sezonunda hafta perşembeden biter; cuma, cumartesi, pazar insanlar yazlıklarına koşar. Yazlığı olmayan kesim de haftasonunu günübirlik deniz kenarı ziyaretleriyle geçirir. İzmir'e yeni geldiniz ve haftasonu günübirlik olarak nerelere denize gidilir bilmiyorsanız size yardımcı olacak bir liste hazırlamak istedim. Listenin olmazsa olmaz baş tacı Çeşme tabi ki. Çeşme, İzmir'in olduğu kadar Türkiye'nin de en gözde tatil mekanlarından birisi. Kimine göre bol eğlenceli, kimine göre bol gürültülü beach clubları olduğu kadar sakin, daha az kalabalık güzel kumsalları da var. İzmir Üçkuyular Pazar yerinin yakınından Çeşme'ye dolmuşlar kalkıyor. Yaklaşık 1 saatlik bir yolculuk. Kendi özel aracınız varsa da otoban üzerinden rahatlıkla kısa sürede Çeşme'ye varıyorsunuz. Foça, Eski Foça ve Yeni Foça olarak ikiye ayrılıyor. Benim favorim Eski Foça. Deniz kenarında rakı içmelik restaurantları ile tam bir Ege kasabası. İzmir'den Eski Foça'ya gitmek için İzban Hatundere durağında inip oradan ESHOT'a biniyorsunuz, Yeni Foça'ya gitmek için de İzban Biçerova durağında inip oradan ESHOT. Ya da İzmir otogarından Eski Foça dolmuşlarına binebilirsiniz. Ya da bir başka alternatif olarak cumartesi ve pazar günleri Karşıyaka ve Konak'tan kalkan Foça vapurlarına da binebilirsiniz. Foça'da kamp yapmak istiyorsanız Sazlıca Kamp Alanı ve Acar Camping'ten birini seçebilirsiniz. Sazlıca Kamp Alanı'nda ayrıca dalış ekibinin yardımıyla tüplü dalış da yapabilirsiniz. Kuşadası, İzmirliller'in "adaya gidiyoruz bu haftasonu" diye tabir ettiği aslında ada olmayan, İzmir'e 1saat 15 dakika mesafedeki güzel bir tatil beldesi. İzmir'den Kuşadası'na giden otobüsler var. Ya da trenle Selçuk'a gidip oradan dolmuşla da geçebilirsiniz. Kuşadası Şehir Plajı, Kadınlar Plajı, Sevgi Plajı, Yılancı Burnu Plajı... en bilindik plajlarındandır. İzmir'e 25 dakika mesafedeki şirin mi şirin bir ilçe Urla. Son yıllarda kıymeti daha da bilinmeye başladı. Sahil, deniz keyfinin yanında birbirinden güzel konseptli keyifli kafelerde keyfinize keyif katabilirsiniz. Urla Sanat Sokağı hediyelik eşya satan dükkanları, kültür sanat etkinlikleri ile capcanlı içinizi fıkır fıkır yapacak bir sokak. Urla'da denize girmek için Mavi Plaj ve İçmeler Plajı en çok tercih edilen plajlardan. Karaburun Yarımadası'nın denizinin güzelliğini, berraklığını anlata anlata bitiremem sanırım. Daha henüz pek keşfedilmemiş sayılan bu yarımada sakinliği ve güzelliği ile sizi büyüler. Karaburun'a gitmek için Üçkuyular Pazarı'nın yakınlarındaki dolmuşları kullanabilirsiniz. Yarımada'nın en güzel yerlerinden biri de Karaburun ilçesine bağlı Mordoğan beldesi. Çatalkaya Ayıbalığı Kayalıkları, Ardıç Plajı, Kocakum Plajı Mordoğan'ın en bilenen plajları. Ayıbalığı kayalıkları ayrıca Akdeniz foklarının üreme alanlarından biri olması açısından da önemli bir bölge. Akvaryum ve Bodrum Plajları Karaburun'un mavi bayrak taşıyan plajları, Dolungaz, Kumbükü gibi koyları da görülmeye değer güzellikte yerler. Karaburun'un saklı kalmış onlarca koyunu keşfetmek sizlere kalabiliyor bazen, bazı koylara kara yoluyla ulaşım olmadığı için tekneyle gidebilirsiniz. Ayrıca dalış sevenlerin de gözde mekanlarından biri. İzmir'e 51 km mesafedeki büüyleyici kıyılardan biri de Gümüldür. Yarımada şeklinde uzanan bir dağın eteğinde kurulan bu şehir doğal güzellikleriyle ilgi çekmektedir. Gümüldür'ün en bilinen plajları Kalemlik Plajı, Orman Kampı, Denizpınarı, İpekkum Plajı'dır. Ayrıca tarihi meraklı iseniz Klaros, Kolophon gibi antik kentleri de görülmeye değer. Kamp yapmaktan hoşlanıyorsanız Gümüldür Orman Kampı'na ya da Hipocamp'a çadırınızı kurup keyfinize bakabilirsiniz. İzmir'in Seferihisar ilçesine bağlı sakin bir belde Sığacık. Hatta bu sakinliği Türkiye'nin ilk "Yavaş Şehir" ünvanını almasını da sağlamış. Hani bir zamanlar bol bol izlenen bir dizi vardı; Kavak Yelleri, o dizinin çekimlerinin yapıldığı yer işte burası. Denize girilecek yerler arasında Akkum Plajı yer alıyor ama çok tavsiye edemiyorum bu plajı ne yazık ki. Ekmeksiz Plajı, Teos Club Plajı, Akarca Plajı denize girilebilecek güzel plajlardan. Haftaiçinizin de haftasonlarınız kadar güzel geçmesi dileğiyle. Çeşme de Ilaca plajinin ilerinde Paşalimani diye bi yer var. Orayi az geçince " V kamp" diye bi yer var. Denize girmek icin en guzel yerlerden biri Çesme de ki cogu yerin aksine orda dalga olmuyor kolay kolay. Bilmeyenler icin benden bonus olsun.