Geçen yaz İsviçre'de doğa seyahati yaparak ağzımıza bir parmak parmak çalınmış halde bizi en az o kadar etkileyecek destinasyon bulmaya çalışırken, hangisinde olduğunu hatırlamıyorum gazetelerin birinin seyahat ekinde Finlandiya Lapland turu ile ilgili bir yazı okudum. Altında da Lapland'a seyahat turları yapan seyahat acentelerinin ilanları ve neredeyse kişi başı 2.000 Euro'dan başlayan fiyatlarla. Pahalı ama gel gör ki biz şu vakte kadar bütün seyahat organizasyonları kendimiz yapmış olduğumuzdan ben eşim Vildan'a söylemeden kendim araştırma yapmaya başlamıştım bile. Bu bölge özellikle Türklerin şu ana kadar çok seyahat ettiği bir bölge olmadığından internette yerli kaynaklardan ziyade yabancı kaynaklardan ve bloglardan yararlanmaya çalıştım. Lapland, Kuzey Kutup Dairesi'nin içerisinde Finlandiya, İsveç ve Norveç'in de kuzey kesimlerinden kısımlarının olduğu bölgenin genel adı. Ancak bunların içerisinde en renkli ve merak edilir olanı Finlandiya'nın kuzey kesimi olan Rovaniemi şehri. Vildan'a bir vesile ile daha sonra bileti aldığımı ve 2 ay sonra seyahate gideceğimizi söylediğimde önce çok sevindi ama Bora'yı Ocak ayında o kadar soğukta nasıl gezdirebileceğimizi aklına getirdiğinde biraz tedirginlik yaşamıştı. Ama bende sanki daha önce bu bölgeye seyahat etmişcesine bir rahatlık vardı. Daha önce kış seyahati çok fazla yapmadığımızdan dolayı birçok şeyi yeni öğrenmiş olduk. Yanınıza mutlaka termal içlikler almanız gerekiyor, Bunlar genelde ucuz ürünler değil. Ama mutlaka yanınıza her gün için en az 1 tane olacak şekilde almaya çalışın.(Bazı günler 2 termal içlik giydiğimiz oldu). Helsinki-Rovaniemi arası en rahat yol, Finlandiya Havayolları FINNAIR ile uçmak. Bu biletleri iyi kovalamak ve sık sık kontrol etmek gerekiyor. Biz 3 kişi için gidiş-dönüş 132 euro ödedik. Uçak saatleri biraz tersti ( sabah saat 05.45) ama diğer seferlerle arasında 400-500 euro civarı bir fark vardı ve o saatte kalkmaya değerdi. FinnAir Helsinki-Rovaniemi arası hergün 5-6 sefer düzenliyor. Helsinki'den Rovaniemi'ye uçak dışında Trenle de gelinebiliyor ve yaklaşık 11 saat sürüyormuş. Havalimanında karşılaştığımız bir Türk aile yataklı vagonla Rovaniemi'ye gideceklermiş. Bu da ilginç bir tecrübe olabilir isteyenler için. THY İstanbul-Helsinki arası günde 3 sefer düzenliyor. Ben programı İstanbul'dan 13.50'de kalkış, Helsinki'ye 17.15'te varış şeklinde ayarlamıştım ve havalimanına çok yakın bir otelde konaklayıp, sabah 4 gibi Helsinki havalimanında Rovaniemi'ye hareket etmek üzere ayarladım. Helsinki Rovaniemi 1 saat 15 dakika sürüyor, vardığınızda havalimanı ve pisti karlar altında ama korkmanıza gerek yok. Fin pilotlar bu konuda gayet tecrübeli ve alışkın. Hiçbir zorluk çekmeden iniş yapıyorlar. Rovaniemi Havalimanı oldukça küçük ama inanılmaz sevimli. Valizlerin geldiği bantların üzerinde Kutup hayvanlarının maketlerini yapmışlar, Bora delirdi tabii. Havalimanı çıkışında her taraf bembeyaz, yollar bile... Ama burada herkes buna alışkın. Rovaniemi şehir merkezinde de konaklama imkanı var ve orada da oteller mevcut ama buraya gelip şehir merkezinde kalmanın hiçbir anlamı yok. Zaten küçücük bir yer ve 1-2 avm,1 McDonalds dışında kayda değer birşey yok. Buradaki tüm olay bu Santa Claus bölgesinde geçiyor. Yazıyla anlatmak çok mümkün değil. Ortam çok masalsı. Başka yerlerde kalan grupları da Tur Rehberleri otobüslerle buraya getiriyorlar zaten. Biz ilk gün etrafta nerede ne var anlamaya çalışmak için sadece gezdik. Ortam harika, her taraf bembeyaz. Tek katlı kabin ev muhteşem, içerinde sauna da var. Noel Baba'nın burada yaşadığına inanıldığından burada mizansen evini de yapmışlar ve AVM'lerde gördüğümüz kötü Noel Baba kopyalarından değil. Gerçekten de ona benzetilmiş birisi var. Kendisiyle resim de çekilebilirsiniz. Kuzey Kutup dairesi 66 32' 35'' i belirtmek için çizgi yapmışlar soluna geçince Kuzey Kutbuna girmiş oluyorsunuz. Ortam oldukça fantastik. Yurtdışında benim sıkıntı çektiğim konu kahvaltı ancak burada kahvaltıda çok çeşit var Özellikle reçellere bayıldık ; orman meyvelerinden yapmışlar ve tadı damağımızda kaldı. Bölgenin içerisinde Snowman Igloo oteli de var. Gezmek ücretli (18 Euro) , 10-12 tane yataklı odacıklar var buzdan. İçerisinde buzdan bir bar ve yine buzdan bir restaurant var. Ayrıca dışarı kısmında kızak pisti var ve içerisi oldukça soğuk. Çocukla gezdiğimiz için çok vakit geçiremedik ama belki sizler için bu da değişik bir tecrübe olabilecektir. Kar motoru ile gezmek isteyenler için de güzel bir bölüm var. Burada toplam 3 gün kalacağız 2. gün için Ren Geyiği Safarisi, 3. gün için ise Husky Safarisi rezervasyonlarını Resepsiyondan yaptık. Burada birçok alternatif bulunuyor. Kısa turlar da var. Fakat çok birşey anlaşılmıyor ve tat da alınmıyor. Biz Ren Geyiği turunu 1,5 saatlik olanlan aldık. Yetişkinler için kişi başı 109 Euro, çocuk için ise 75 Euro alıyorlar. Ren geyiği çiftliği ziyareti de içerisinde bu fiyatın. Çok uzaklara gitmek istemeyenler için Santa Claus Village'nin içerisinde kısa turlarda var. Fiyat 28-30 Euro civarı ama çok keyifli değil. Uzun turda sizi buraya 10 km mesafede bulunan ormanların içerisine götürüp orada safari yaptırıyorlar ve manzaranın tarifi imkansız. Buraya kadar gelmişken bunu tavsiye ederim. Safari Turu yapan şirket ayrıca kalın safari kıyafetlerinden de size ücretsiz veriyor. Ren Geyiği Turu harika. Ren geyikleri biraz ağır yürüyorlar ancak bazı bölgelerde çok hızlandılar. Bizi gezdiren experden öğrendiğimiz kadarıyla sadece Finish Laplan'da 200.000 Ren geyiği var ve bunların hepsi numaralı. Bunların sadece %2 'si Ren Geyiği safarilerinde kullanılıyormuş, geri kalanı Lapland ormanlarında kontrollü şekilde yaşıyorlar. Ayrıca Ren geyikleri koşmayı ve hareket halinde olmayı seviyormuş. Yalnız ülkede heryerde Ren Geyiği etinden yemekler, burgerler mevcut, biz yemedik ama ilgisi olanlar geldiğinde deneyebilir. Finlandiya'da 5.000 Kişi Ren geyiği safarisinden hayatını kazanıyormuş hatta bizi gezdiren arkadaşın ailesi 200 senedir bu işi yapıyorlarmış. Otele dönüyoruz. Hava 4 gibi kararıyor. Otel bölgesinin meydanı eğlenceli ama dükkanlar 5'te kapanıyor. Bu biraz problem. Kaldığımız kabin evlerin ortamı güzel olduğu için zaten bunu dert edecek durumumuz da yok. Ertesi gün 12.00'de Husky Safarisi var ve bizi yine 10 km. mesafedeki başka bir ormana götürecekler. Safari turunu yaptıracak şirekettekiler bize yine kalın safari kıyafetlerinden verecekler ama bu sefere bizim kendimize ait olan kabanları da çıkarmamamız gerektiğini, onların üzerine bunları giymemizi çünkü gideceğimiz yerde sıcaklıklıgı 25 derece olduğunu söylüyor. Ben özellikle Bora için biraz endişeleniyorum ama tur şirketinden arkadaşlar sorun yok diyorlar fakat bizim kafamızda bir sürü soru işareti. Ormana gittiğimizde bizi Husky'ler karşılıyor. Bir görevli kızağı nasıl kullanacağımız anlatıyor. Toplam 8. km süreceğiz. Önce ben kullanacağım sonra yarısında Vildan cesaretini toplarsa ona vereceğim. O benim kullanabilip kullanamayacağımdan emin değil. Ben gitmeden önce kızak nasıl kullanılır birkaç video izlemiştim. Huskyler çok hareketli devamlı bağırıyorlar, hepimiz heyecanlıyız ama en çok da Bora deliriyor. Aksiyon kamerasını Vildan'ın kafasına takıyoruz. Cep telefonları 25 derecede kesinlikle çalışmıyor, donuyor ve kapanıyor, Onlara burada güvenmeyin, fotoğraf ve video çekmek için. Önümüzde Snowmobile aracıyla tur rehberi gidiyor arkasından biz huskylerle onu takip ediyoruz. Fakat manzara ve ortam tarif edilebilir gibi değil. Ağaçlar çok sık, bazen kafam onların karlardan dolayı sarkmış dallarına çarpıyor. Huskyler oldukça hızlı. Sağa dönerken sağ ayağınzı kırıp hafif sağa yatmanız gerekiyor, sola dönerken de aynı şeyleri sol için yapmanız gerekiyor. Ortada ise fren pedalı var. Tek ayağınızla basarsanız huskyler yavaşlıyor ancak tamamen durmasını istiyorsanız 2 ayağınızla birlikte basmanız lazım, çünkü durduramıyorsunuz. Tur bitince bizi içeride soba yanan bir kır evine alıyorlar. İçerisi muh-te-şem. Küçük pencerelerinden görünen manzara hafızamıza kazınıyor. Yine orman meyvelerinden yapılan sıcak meyve suyu ve kek ikramı yapıyorlar ve Bora saydığım kadarıyla 8 tane keki hüpletiyor, lezzetleri muhteşem. Bizi gezdiren Fin arkadaşlarla sohbete dalıyoruz. Huskyler Alaska Huskyleri imiş ve Sibirya Huskylerine göre daha hızlı ve arkadaş canlısıymışlar. Ancak ben Huskyleri hep renkli gözlü bilirdim, çok sayıda siyah veya kahverengi gözlü Huskyler de vardı. Sibirya Huskylerini sevmek o kadar kolay değil ancak bunlar daha sıcak kanlı imişler. Finlerin en sevdikleri mevsim Ocak- Mart ayları arasıymış. Yaz aylarında burası 20-22 derece civarı oluyormuş ancak yazları pek sevmiyorlar. Çok ormanla kaplı olduğu için aşırı sinek oluyormuş. Safari bitince hemen aksiyon kamera ile çektiğimiz görüntüleri seyretmek için eve dönüyoruz. Görüntüler hafızamıza adeta kazınıyor ve yaşadığımız bu deneyimi şimdiye kadar hiçbir seyahatimizde yaşamadığımızın farkına varıyoruz. Sizleri de bu harika görüntülerle başbaşa bırakalım. Kuzey ışıkları diye tabir edilen Northern Lights'ı her gece dışarı çıkıp beklemize rağmen yakalıyamıyoruz 🙁 Aslında tam da bu aylar en çok gözüktüğü mevsimmiş ama bize kısmet olmadı. Northern Lıght alarm sırketlerı var. 10 20 euro arası gün sayısına gore değişiyor. Girişteki resepsiyondan Aktıvasyon kodunu alıyorsunuz. Işıklar cıkınca sizin telefonunuza mesaj atıyorlar bizim telefon operatorumuz uymadığı için alamadık. 15 dakikada bir sırayla cıkıp kontrol ettık ama göremedik. Ayrıca Buzda Balık avlama turu da var. Aslında benim çok ilgimi çekti ama biraz uzun sürüyormuş. Donmuş bir gölün üzerinde delik açıp balık yakalamayı bekliyorsunuz ama Bora ile 2-3 saat donmuş gölün üzerinde beklemek zor olacağı için yapmıyoruz. Santa Claus'ta kalmayıp başka yerde kalacak olanlar için de birkaç safari organizasyonu yapan şirket önerisi vermiş olayım. Buralardan da mail yoluyla Ren Geyiği Safarisi veya Husky Safarisi rezervasyonu yapabilirsiniz. Rovaniemi Dönüşü 1 gece 2 gün Helsinki'ye ayırmıştık. Ancak kesinlikle 1 gece kalmaya gerek yok,1 gün sabahtan akşama kadar yeter bu şehri gezmek için. Biz diğer günü Rovaniemi'ye ayırsaydık diye hayıflandık açıkçası. Şehir 1 günde çok rahat gezilebilir büyüklükte. 1-2 güzel caddesi ve deniz kenarı haricinde açıkçası çok cezbedici bir yer değil. Diğer İskandinav şehirleri Kopenhag, Stockholm ve Oslo arasında sönük kalıyor Helsinki. Ama yine de 1 gün ayrılabilir buraya kadar gelmişken. - Rovaniemi şehir merkezinde pek fazla zaman harcamayın, zamanınıza yazık, bütün olay Santa Claus Village çevresinde - Uçak Biletlerinizi THY ve FINNAIR iyi takip edin, ucuza getirebilirsiniz. - Türklerin yoğun ilgisi var anladığım kadarıyla. Tur şirketleri araclığıyla gelen çok Türk grup gördük. - Kendi organizasyonunuzu kendiniz yapın, Tur paketlerinden en az %50 daha ucuza gelirsiniz. Şu an çok bilinmeyen bir destinasyon olduğu için Paketler pahalı. - Kesinlikle en az 1 saat süren safari turlarından alın, kısa olanlardan hiçbir şey anlaşılmıyor. Sonuçta buraya sık sık gelmeyeceksiniz, ona göre bütçe ayırmaya çalışın. - Profesyonel bir fotoğraf makinesi veya aksiyon kamera getirin, Husky turu yapılan yerde telefonlar donuyor. - Yemek problem, marketten alışveriş yapın. - Ülkede herkes ama herkes İngilizce konuşuyor, sıkıntı yaşamazsınız. - Dönerken mutlaka FINLANDIA Votkası'nın meyveli olanlarından alın. Bu güzel deneyimlerinizi paylaştığınız için çok ama çok teşekkür ederim. Harika, çdk teşekkürler, ben de tur şirketlerine fazladan para verip bütün grup dinamiği içinde daralmaktan hoşlanmıyorum. Bu bilinmeyen destinasyon için çok fikir verici bir yazı. Yeni seyahatlerde iyi tatiller dilerim. Çok yararlı ve heyecan verici bir kılavuz. Bundan sonra farklı destinasyonlarda da size takip edelim 🙂 Paylaşım için çok teşekkürler. Yorumunuzla çok mutlu olduk 🙂 Evet biraz sert giysiler alınması gerekiyor. Aslinda bu durum sadece çocuk için de hepiniz için geçerli. Bu sebeple gercekten çok düşük derecede dayanabilen kiyafetler gerekli. Tabi sadece içerde oturacaksanız sorun yok 🙂 Onun dışında safari için zaten ekstra kiyafet veriyorlar. Açıkçası tüm aktivite ve uçak ücretlerinden yazıda bahsetmiştik. Ekstra merak ettiğiniz bir konu varsa bunu cevaplamaya çalışalım. Ellerinize sağlık 2 yıl önce biz de gitmiştik imkanı olan herkese öneririm tam bir masal gibi bir geziydi. Siz de çok güzel anlatmışssınız teşekkürler. Okurken üşüdüm resmen 😀 Çok güzel ve bilgi verici bir gezi yazısıydı. Güzel anlatımınız için teşekkürler. Yazınız için çok teşekkürler bizde bu hafta sonu gideceğiz. Yalnız merak ettiğim bişey var. Husky turunun fiyatını ve kredi kartının bu turlarda geçip geçmeyeceğidir. Teşekkürler.. Simdiye kadar okudugum en iyi seyehat yazilarinda ilk uce girersiniz... elinize saglik aklimdaki butun sorulara cevap buldum.. korkuyordum nasil giderim diye ama simdi eminim.. Yazınız için çok teşekkür ederiz. 3-7 Mart arası aynı noktada konakladık. Çok masalsı ve harikaydı 🙂 Önerileriniz çok faydalı oldu. Mart ayı olduğu için cep telefonlarımız problem çıkarmadı ama kuzey ışıklarını görmemize rağmen çekemedik, cep telefonu ile görüntülenemiyor, profesyonel makine mutalaka gerekiyor. Kuzey ışıklarını takip için sadece Roveniamide kullanılabilen bir alarm sitesi var: www. auroraalert. fi Bu siteye üye olduk, kuzey ışığı çıktığında anında SMS geldi, bu sayede iki kez bu doğa olayına şahit olduk. Ücretli bir servis ama işe yarıyor, bunu tavsiye edebilirm.


Sebebine gelince denize girilecek mekanların birçoğunun ulaşım imkanları zor. Örneğin Istanbul'dan uçak ile gidecekseniz önce Dalaman'a sonrasında da Marmaris merkeze ve oradan en güzel Marmaris köylerine ulaşabiliyorsunuz. Marmaris'in Datça, Bozburun, Bördübed, Hisarönü, meşhur "bük"leri ve Selimiye gibi çok güzel bölgeleri bulunuyor. Ben bu yazıda sizlere Selimiye köyünden bahsedeceğim. Selimiye'nin eski adıyla Losta'nın, konumu nedeni ile bölgeden geçen tekneler için kötü havalarda sığınılacak bir koy olma özelliği bulunuyor. Hatta geçmiş dönemde bunu fark eden korsanlar koyun içerisine üç adet gözlem kulesi inşa ediyor ve buraya sığınan gemilere pusu kuruyor. Dolayısı ile stratejik olarak da önemli bir yerde bulunuyor. Benim Selimiye ile ilk tanışmam ise yıllar öncesine dayanıyor. Selimiye'yi Selimiye yapan Sardunya Restaurant sayesinde Selimiye ile tanışmıştım. Geçen yıllar içerisinde köyü bir çok defa ziyaret ettim. Köyün en güzel yanı inanılmaz sakinliği ve insana huzur veren sükuneti. Köyün çok büyük olmaması bölgede bulunan tüm işletmeleri yürüyerek de gezebiliyor olmanız en önemli artılarından biri. En sevdiğim dönemi ise okullar kapanmadan hemen öncesi 🙂 İşletme sahiplerinin tamamına yakını için şöyle söyleyebilirim ; O kadar hoş sohbet ve misafirperverler ki sizi evinizde gibi hissettiriyorlar. Hatta yıllar önce kızım Ela henüz 6 aylıkken bile gidip 5 gün kalmış ve çocukla da çok rahat edilebileceğini tecrübe etmiştim. Özetle kafa dinlemek ve kısa süreliğine bile olsa büyük şehirlerin keşmekeş ve stresli ortamından kopmak için gidilmesi gereken yerlerden biri diyebilirim. Geçtiğimiz yıllarda büyük oteller köye girmeye çalışmış ancak köylülerin savunmasıyla buna izin verilmemişti. Gazetelerde okumuşsunuzdur. Umarım bu istila olmaz ve köy bakirliği bozulmaz. Selimiye köyü Marmaris'e yaklaşık 45 dakika uzaklıkta ve minibüs ile ulaşım imkanı (Marmaris-Selimiye:10 ) olan harika bir köy. Kendi arabanız ile gidiyorsanız da Datça yolu üzerinden Hisarönü'nden Bozburun yoluna saparak ulaşabiliyorsunuz. Selimiye'nin en güzel restaurantı kesinlike Sardunya Restaurant. Sardunya restaurantta yaz döneminde yer bulmak oldukça zor. Bu sebeple önceden rezervasyon yapmanızda fayda var. Sardunya Restaurant'ın Pansiyonunda kalıyorsanız buna gerek yok çünkü konaklayanlara direkt bir masa ayrılıyor. Mekanın en büyük lezzeti tabi ki balık. Balıkları ve böcekleri günlük olarak geliyor ve servis ediliyor. İkinci önereceğimiz yer ise daha önce Hisarönü'nde yediğimiz ve pidelerine hasta olduğumuz Mavi Pide 15 gün önce burada da hizmet vermeye başlamış. Alışılmışın dışında çeşitlere sahip pidelerini muhakkak deneyin. Mantı seviyorsanız ve yazın ağır gelmez derseniz mutlaka deneyin. Son olarak Üzüm Tatil evinin kahvaltısı ve böreği çok güzel. Bir de spesial yemeği karides şiş. Köyün girişinde Macromarket'in hemen yanında bulunan Ceri Kafe'de günlük keklerin tadına bakıp kahvenizi yudumlayabilirsiniz. Mekanda hediyelik eşya da satılıyor. Son olarak birşeyler içmek için Piano Jazz Bar'a uğrayabilirsiniz. Selimiye'de büyük otellere hala direniliyor ve bu da köyün dokusunun hala bakir kalmasını sağlıyor. Pansiyon ve butik otellerin büyük bir çoğunluğu oda+kahvaltı olarak hizmet veriyor. Selimiye'nin en büyük ve sükseli yeri Beyaz Güvercin Butik Otel. Bu sene yapılan eklemelerle 41 odalı bir tesise ulaşmış. Alan büyük oldugundan ve yukarı doğru yükselmediğinfrn rahatsız etmiyor. Bir diğer önerimiz Jenny's House Hotel. Son olarak şunu söyleyebilirim ki hala bu bakirliğini ve güzelliğini koruyorken Selimiye Köyünü mutlaka ziyaret edin pişman olmayacaksınız. yaklaşık 5-6 sene önce, yolumuzun üstündeyken uğradığımız Selimiye'ye aşık olmuştuk. Tatil planımızı değiştirip kalmaya karar verdik. Yeterli pansiyon/otel falan olmadığı için en iyi otel olarak görülen Palmetto'da kaldık. Tatil burnumuzdan geldi. Mavi Pide ve Sardunya şahaneydi ama laf yok.. Bu kötü anıları silmek için tekrar bir Selimiye gezisi yapmak gerekiyor anladığım kadarıyla.. We love Selimiye we love Cafe Ceri... Aurora Restaurant.. the Village.. kış günü bile gidesim geldi. bu aralar stresten uzak bir kaçamak arayışındaydım. muhtemelen keşif icin bir hafta sonu kış soğuğuna bakmadan motoruma atlayıp gideceğim. Marmaris'te 15 senedir yaşıyorum, selimiyeyi bir iki kez ziyaret etmiştim ama yazınızdaki kadar güzel gelmemişti bana, sanırım yazınızı okuduktan sonra tekrar ziyaret edeceğim. Teşşekürler. Selimiye köyü tüm oteller tarafından denizin çevrildiği, gasp edildiği bir yöre. Bu alanda halk plajı yoktur. Denize girmek isterseniz ya otelin kendi plajlarından ya da özel plajlardan girmeniz gerekir. Bunlardan biri de köyün hemen girişinde yer alan FLORA BEACH RESTAURANT isimli yerdir. Bu yere gitmemenizi önemle tavsiye ederim. Şezlong ücreti 15 TL olup yiyecekler ateş pahasıdır. Bir de dışardan yiyecek getirmek yasakmış. Burayı işleten köylü adam ise zaten Allaha emanet. Kemal bey yorumlarınız için teşekkürler. Açıkçası Selimiye'yi günübirlik gidilebilecek bir yer olarak hiç düşünmedik biz. O sebeple de bizim dikkatimizi çeken pansiyonları da önermiştik. En uygunu pansiyonların birinde kalıp önündeki denizi kullanmak gibi. Sinem hanım çok haklı. 15 Senedir her Yıl 8 Aya Selimiye de yaşan biri olarak her Geçen sene bir öncekini aranıyor. Köylünün gözünü para bürümüş durumda Restoran fiyatları neredeyse İstanbul ile aynı. Bu sene Temmuz ayın da Limanda koli basili 820 idi Foseptik çukurlarının hemen hemen hepsi denize sızdırıyor özellikle liman daki belli kafeler ve sahildeki belli pansiyonlar. Bütün köy ve Muğla, Marmaris belediyesi bu durumu biliyor ama hiç bir şey yapılmıyor. Bu güne kadar köy pislik içinde liman çöp yığılı idi, busene Marmaris Belediyesi temizlik işleri müdürlüğüne Barış bey isimli biri geldi. Köy de harikalar yarattı 2 saat te bir sahilde kokmayan küçük bir araç ile çöpler temizlendi burada Barış bey e çok çok teşekkür ederim. Birazda güzellikler, Limandan her gün günü birlik 30 kişilik gezi tekneleri kalkıyor 2016 da kişi başı 60 tl idi. Sabah 10 dan akşam 5 6 ya kadar civar koyları gezdiriyorlar koylar muhteşem. Teknede öğle yemeği fiyatın için de ve harika Restoran da bu yemeyi yeseniz yalnız yemek için daha fazla ödenir. SU, Bira ücretli. günü birlik tekneler dışında haftalık veya daha kısa zamanlı Mavi tur da yapabilirsiniz bunun keyfi tabii ki daha güzel günlük kumanya hariç 750 1250 tl arasında değişiyor. Köyde malesef ki Haşemalılar çoğalıyor. Ben ce köyün eski ama güzel oteli Palmetto bahçesi harika gendi iskelisi ve deniz üstünde Restoran var, Sabah kahvaltısı açık büfe mezeleri Levent usta harika yapıyor Levent özellik ile çok güzel balık pişirir. Köyde bu sene Barış Asuman ile dalgıç eskisi isimli bir yer açtı Mezelerini yemeden geçmeyin kendi icatları var. Sarmaşık Motelde Akının Tere yağlı ahtapotunu muhakkak yemelisiniz. Selimiye köyüne gelmişken aracınız varsa Söğüt e kesinlikle gitmelisiniz Manzara restoran Deniz mahsülleri ve Izgara et Naci bu işi çok iyi yapıyor adın dan anlayacağınız gibi manzara muhteşem Güneş batışı harika içkinizi içerken Simi adasını seyrediyorsunuz. Birde Söğütte Palamut restoran var Ali osmanın kavurmasını ve turşularını muhakkak yemeniz gerekli. İş te Köyümüzün iyi ve kötü tarafları Beklerim.


Bu yazımız da sizlere bir Yunan yerel rakısı olan Uzo'nun başkenti Midilli'den bahsedeceğiz. "Midilli adası nerede dir ? Midilli adasına feribotla ulaşım nasıldır, vize gerekli midir?" bilgilerini vermeye çalışacağız. Lesvos ismi ise Ünlü yunan şairi Midili doğumlu Sappho'dan gelmektedir. Isim, Lesvos'lu anlamına gelen lezbiyen kelimesinden gelmektedir. Barbaros Hayrettin Paşa 1467 yılında Midilli'de doğmuşturAyrıca o dönemlerde adanın %15'ni Türkler oluşturuyordu. Ayvalık limanından yazın her sabah midilliye feribotlar kalkmaktadır. Bilet fiyatları ise gidiş geliş 30 . Ayrıca bu iki firmanın internet sitesinden alacağınız biletler 25 olacaktır. Jalem Tur ise Hızlı feribotlar ile hizmet vermektedir Midilli adasına 1,5 saat sürecek yolculupu 45 dakşkaya indirdiklerini söylemekteler tabi biraz ücret farkı var. Ayvalık-Midilli arası 1 saat 15 dk sürmektedir, bu sebeple kendi aracınız ile de seyahat gerçekleştirebilirsiniz. Kritik nokta, araç ile gitmeye karar verirseniz, birkaç gün önceden feribot'da araç için rezervasyon yaptırmanız gerekmekte ; Zira feribotlar'da araç kapasitesi sınırlıdır. Önerim adaya kendi aracınız ile gitmeyip hemen limanın karşısındaki araç kiralama şirketlerinden 35 dan başlayan fiyatlar ile araç kiralamanızdır, dilerseniz gene Liman civarında bulunan mağazalardan elektirikli bisiklet, motosiklet vb kiralayabilirsiniz. Ayvalıka'a kadar gelmişken Cunda adasına uğramadan geçilmez Cunda Adası Gezi Notlarımız burada. Kendi aracınız ile yurt dışına çıkış yapacaksanız mutlaka "özel araç ile yurt dışına nasıl çıkılır" yazımızı okumanızı tavsiye ederim. Normal Şartlarda Yunanistana girerken Uluslararası ehliyet zorunlu olmasına rağmen ; Midilli Adasına Temmuz 2015 'de motosikletlerimizle girdiğimizde sadece Yeşil Sigorta kontrolü yapıldı Uluslararası ehliyet sorulmadı, bu deneyimimizi de paylaşmış olalım. Midilli adası'na vizesiz giriş imkanı maalesef yok 🙁 Midilli'ye girebilmek için Schengen vizenizin olması gerekli. Midilli'ye Yunan Hudut kapısında vize alarak gidebilirsiniz. Kapıda vize almak için feribot şirketine 3 gün önceden haber vermelisiniz, sizden pasaport vb evrakları isteyeceklerdir. Pasaport ve gümrük işlemlerinden sonra Ayvalık deniz hudut kapısından çıkış yapıyoruz. Cunda adasını seyrederek yolculuğumuz başlıyor ve yaklaşık 1 saat 15 dk sonra Midilli'ye varış gerçekleşiyor. Midilli adası coğrafi olarak çok güzel bir ada ve iki adet iç denizi var ; Ilk seyahatimde, Zeytin ağaçları ile çevrili bir otelde, ufak iç denizde konaklamıştım Ancak bu bölgeyi tavsiye etmiyorum. Hem merkeze çok uzak hemde çok sessiz ve deniz hariç hiçbir aktivite yok. İkinci ve üçüncü seyahatlerimde Midilli merkezde ve Plomari'de konakladım. Midilli merkez de bütçenize uygun bir çok otel, motel oda bulabilirsiniz. Fontana Rooms tam Midilli merkez de temiz ve uygun bir otel. Odalar küçük ama klimalı ve gecelik oda fiyatı 40 . Diğer tavsiye ise Alkaios Rooms, iki adet Alkaios Rooms var biri Limanın karşısında diğer, Er"mu caddesine yakın olan ben Ermu caddesine yakın olanda konakladım ; Oda fiyatı 45 , ailenizle rahatlıkla kalabileceğiniz, odaları çok temiz, geniş, otelin bahçesinde kahvaltı imkanı var, merkeze 500 metre. Liman çevresinde ve ara sokaklarında bir çok restaurant, cafe, taverna bulabilirsiniz. İlk Tavsiyemiz feribotun yanaştığı kısmın aksi istikametinde bulunan restaurantlardır. Yan yana sıralanmış 4 adet denize sıfır restaruranta yemek yiyebilirsiniz. Ilk girişteki restaurant hariç diğerlerini tavsiye ediyorum. Ermu Caddesi: Limanın hemen paralel caddesi, tüm mağazaları hediyelik eşya satanların mekanı burası, Ermu caddesinin sonunda ise tavernalar var. Bir gece liman etrafında yemek yediyseniz, ikinci gece Ermu caddesi sonlarına doğru tavernalar da yemek yemenizi tavsiye ederim. Ermu caddesinde ilerlerken harap durumda bir camii görebilirsiniz, camii'nin karşı sokağında ise gene Osmanlı'dan kalma hamam var görmeden geçmeyin derim. Midilli'de yeterince kaldık rotamızı Plomariye çeviriyoruz, günlük 45 kiraladağımız aracımızla yola çıkıyoruz,35 km lik bir yolumuz var, yolumuz virajlı ve yokuşlu olduğundan 45 dk kadar sürüyor. 45 dk'lık yolculukdan sonra Plomari'ye ulaşıyoruz. Kasabaya varmadan 3-4 km önce Plomari uzo fabrikası, 2 km sonrada Barbayanni fabrikası var. Barbayanni fabrikasını gezebilir, uzonun nasıl yapıldığını öğrenebilirsiniz ve Barbayanni'nin tüm çeşitlerini tatma firsatı bulabilirsiniz. Kasaba merkezinde ise fabrika satış mağazası var. Burada Barbayanni uzo alışverişinizi yapabilirsiniz. Imbikli şişeyi almanız öneririm bu şişe sadece burada var. Barbayanni mağazasının yanındaki dar sokaktan içeri giriyoruz, ufak köprüyü geçtikten sonra, dev bir çınar ağacı bizi karşılıyor. Etrafı sıra sıralanmış, restaurant ve tavernalarda yemek yiyebilirsiniz. Kasabanın girişindeki plaj 'da denize girebilirsiniz. Deniz gerçekten muhteşem, şezlong kirası yok sadece bir frappe içerek günü tamamlayabilirsiniz. Bu iki kasaba adanın kuzeyinde Anaxos bölgesinde yer almaktadır. Adaya tur ile geldiyseniz sizi direkt buraya götüreceklerdir. Ben bu bölgeye gitmedim, ama bu bölgenin de çok güzel olduğunu duydum. Kabak Çiçeği, Fried Çukuyni, Horta, Aciklayici guzel tavsiyeleriniz icin cok tesekkur ederiz. Boyle bir rehber bulabilecegimi sanmiyordum? Her gun karsisindan seyrettigimiz adaya insallah bu yillik iznimizde ailece gitmeyi planliyoruz. midilli adasına kapıda vize alarak girebilirsiniz, bunun için öncelikle gideceğiniz feribot firmasına 4 gün önceden iletişime geçmeniz ve evraklarınızı ulaştırmanız gerekmektedir, ne kadar euro götürmelisiniz biraz göreceli olacak ama adadaki fiyatlardan bahsedelim belki size faydası olur, araç kirası 40-50 euro arası, mütevazı bir otelde konaklama 40-45 euro, akşam yemeği için 5 kişi 80-100 euro arası diyebiliriz, Midilli iki iç denizi olan büyük yunan adalarından bir tanesi, günü birlik gezi planlıyorsanız, Liman çevresi, ermu caddesi gezilebilir, öğlen yemeğinde balık yenilebilir hatta limanın sağında kalan plajda denize girebilirsiniz, yada gene liman çevresi ve ermu caddesi gezisi 10:00-13:00 arası 13:00 araç kiralama 17:00 ye kadar plomari kasabası ziyareti barbayanni fabrikası rakı tadımı çarşından barbayani ve diğer alışverişler ve yemek burada yenip, 18 de feribot saatine geç kalmadan geri dönüş planlanabilir. Midilli açıklamalarınız için teşekkürler. Ekim ayı ada nasıldır, hafta içi 3 gece 4 gün için kültür ağırlıklı neler yapılabilir. Daha fazla gün de kalabiliriz. 2 kişi olarak ayrı ayrı 3 gece nerelerde kalmalı kaldığımız yerlerde nerelerde yemek yemeliyiz. Teşekkürlerimle. Eşimle 3 günlüğüne Ayvalık'tan Midilli adasına gitmeyi ve adayı keşfetmeyi düşünüyoruz. Motosiklet kiralamayı düşünüyoruz ( 3 gün için uluslararası ehliyet çıkartmamak için motosumuzu Ayvalık'ta bırakacağız). motosikletin yanı sıra tek kişlik veye iki kişilik motorlu araçlarda hemen limanın karşısında bulabilirsiniz günlük kiraları 20 euro'dan başlıyor, pazarlık da mümkün iyi tatiller. ekim ayında bayrama denk gelecekseniz türk turist adada olacaktır onun dışında ki bir zamanda giderseniz ada çok sakin olacaktır diye tahmin ediyorum, wikipediden alıntı yapalım sorunuza, Bu denli zengin bir tarihe karşın, Midilli tiyatrosu, bir Roma su kemeri, Menandros'un güldürülerini tasvir eden mozaikler ve özellikle 1373'te kurulan bir Ceneviz kalesi dışında Midilli, arkeolojik kalıntılar bakımından pek ilgi çekici değildir. Lesvos değil LESBOS! yazmadan önce biraz araştırma yapsanız iyidi. yalan yanlış bilgilerdense.. gideceğiniz tarihlerde midilli güneşli ve 22 derece dolaylarında gece 11 derece gitmeden önce tekrar kontrol etmekte fayda var, iyi tatiller. Plomarinin merkezindeki deniz çok güzel plaj çok büyük değil ama ender zevk aldığım plajlardan olduğunu söylemeliyim, plajın adı agios isidoros olmalı plomari merkezine 1-2 km olması lazım çevresinde bir kafe ve bakkal olan sakin bir plaj. Slm Erkut bey Ben Alman Vatandasiyim bu ay 6. Mayis itibari ile 6. Ayimi doldurdum Türkiyede gelirken Arabami da yanimda getirdim Almanya ya geri dönmeyi düşünmüyorum burda ikinci evliligimi yaptim Onun için arabayi Midilli Adasina burakip gelecegim Acaba Arabami Adada satabilirmiyim eski 1999 mod. Fiat adada öylesine birakip gelsem sokakta park yerinde 6 ay sonra gidip alsam tekrar 6 daha burda kullanabilirmuyim Giris yaptigim İpsala Sinir kapusini aradim bana araba 6 ay burda kalirsa 6 ayda ait oldugu veya birEuro bölgesinde kalmaluymis aydinlatabilirseniz cok sevinurim Erhan Adigül tsk. midilli adasında araba satabileceğinizi düşünmüyorum bir yunanlı bizim ülkemizde arabasını satamıyacağını düşünerek yorum yapıyorum 🙂 , Arabanızı midilli adasında bırakma konusuna gelince bu da pek mümkün değil zannediyorum, Yunan gümrüğünden geçerken Ülkeye araç soktuğunuza dair bir kayıt yapılacak çıkış yaparken ise araçsız çıkacaksınız Yunan makamları aracın nerede olduğunu soracaklarını düşünüyorum. Mitilini merkezde 1 gece mutlaka konaklayıp bir adanın kuzeyi birde güneyinde konaklardım, route olarak biraz ters ama sonuça adada olma motivasyonu ile yola devam ederdim, Plomari küçük ve şirin bir kasaba uzo'nun başkenti barbayani fabrikasını ziyaret eder çarşıda barbayanni flagshipden alışveriş yapar, hemen barbayanninin flagshipin ara sokağında içeri girip şirin ufak lokantalarda uzo ve yunan mezelerinin tadına bakardım. petra tarafına güneye gidip hem petranın hemde Anaxos plajlarının tadını çıkarırdım, ama dikkat en yoğun dönem bol bol türk turişt olur rezevasyonlarını önceden tamamlayın derim. mrb yazınızı okututan sonra günü birlik ayvalık tan midilliye gittik. kısaca anlatayım feribot 1,5 saat sürüyor, yunan gümrük te de 1 saat ten fazla bekledik. günün yarısı bitti zaten günü birlik yalnız merkezde zaman gecirelebilir. araba kirası 30 euro gayet normal, yemekleri bizden biraz farklı ahtopot veya kalamar veya karides istiyosunuz denizden cıkıp size kızartıp size getiriyorlar yani bizdeki gibi işcilik yok yemek fiyatları cundaya ve ayvalık a göre normal 80-100 euro arası 3 kişilik rakı dahil yalnız her yerde suriyeli kaynıyor adada haberiniz olsun bildiğiniz şam olmuş ada 2 gün için güzel bir tatil yeri ama günün birlik kesinlikle gidilmez. Gezi notlarınız için çok teşekkürler.15 aylık ikizlerle hangi bölge daha uygun olur sizce? Havuzdan çok tercihimiz deniz olacak. Erkut Bey verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim, Bizde kısmetse birkaç hafta sonra bir haftalığına Midilli'ye gideceğiz. Adanın büyüklüğü nedeniyle ve bir hafta araç kiralamak yerine kendi aracımızı geçirmeyi planlıyoruz. Şimdiden feribot rezervasyonumuzu yaptırdık. Bu konuda bilgi verebilirseniz çok sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim. Enezden midilli adasına geçmek istiyoruz. Ulaşım hakkında bilgisi olan var mı? Kaç saat sürüyor? Ona göre bir planlama yapacağız. İnternette araştırdım ama bulamadım 🙁 27 sinde enezde olacağız bilgi verirseniz çok sevinirim. enezden midilli adasına ulaşım bildiğimiz yok enezden araç ile ayvalıka gidip oradan feriboa binmek daha hızlı bir yöntem olabilir, enez'e en yakın yunan adası Semadirek adası ama o adaya da ulaşım enezden bulunmamaktadır şu an için. Erkut Bey verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim, Bizde kısmetse birkaç hafta sonra bir haftalığına Midilli'ye gideceğiz. Adanın büyüklüğü nedeniyle ve bir hafta araç kiralamak yerine kendi aracımızı geçirmeyi planlıyoruz. Şimdiden feribot rezervasyonumuzu yaptırdık. Bu konuda bilgi verebilirseniz çok sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim. Cevap: Evet midilliye geçen hafta bize motorlar gittik sadece yeşil sigorta sordular, uluslararası ehliyet sormadılar, sanırım midillide bu sorgulanmıyor, nedeni ise ayvalıkda uluslar arası ehliyet çıkarma imkanı olmaması olabilir. Gezi notlarınız için çok teşekkürler.15 aylık ikizlerle hangi bölge daha uygun olur sizce? Havuzdan çok tercihimiz deniz olacak. cevap : denizi ve plajları ile ünlü olan Molivos bölgesini seçebilirsiniz 🙂 iyi tatiller. midilli adasında otelin size göstereceği yeri yada açık otoparkalrı tercih edebilirsiniz. kapı vize için turyol ya da jale tur size detaylı bilgi verecektir. 2 gün için bizim planımızın aynısını yapabilirsiniz yada plajları ile ünlü molivos bölgesinde denizin tadını çıkarabilirsiniz. malasef bu konuda bilgi sahibi değilim bir kaç türkle konuştum ama bu detayda değil garsonluk yapan vatandaşlarımız dı. Adanın kuzeyine gidiyorsunuz o zaman, Petra, Molivos ve Mithima sizin için uygun noktalara olacaktır. Adanın kuzeyine gidiyorsunuz o zaman, Petra, Molivos ve Mithima sizin için uygun noktalara olacaktır. Merhaba benim de sormak istediğim bir konu vardı. Kapıda vize alarak midilliye geçmek istiyoruz. Adada tekne turları yapılıyor mu. O turlar için schengen vizesine mi gerek var yoksa kapıda aldığımız vize ile ada çevresi turlarına katılabilir miyiz. middili adasına kapıda vize alarak girdikten sonra tekrardan ada içinde herhangi bir gümrük kapısı kontrolü yok ada da yapılacak tekne turlarında bir vize kontrolü yok. iyi günler ayvalıktan günü birlik midilli adasına gidip gelmek istiyorum bunun için vize gereklimi yani günlük turlar için ve oraya gittiğimde motosiklet, scooter falan kiralamak istiyorum ve bunun için ehliye istiyorlarmı benim yokta onun için soruyorum bu konularda bilgilendirirseniz sevinirim şimdiden herkeze iyi tatiller. evet vize gerekli, motosiklet vb kiramalak için ehliyet soruyorlar. Merhaba, oncelikle bilgiler icin tesekkurler. Ben bu yil 19 mayis haftasinda midilliye gitmeyi planliyorum. ancak ehliyetim olmadigindan arac ya da motorsiklet kiralayamam. merkezde yad a petrada kalmayi planliyorum. Ancak Plomariyi de tabi gitmisken gormek arzusundayim. Kalacagim otelden ulasim bu arac kiralamak disinda mumkun mudur ? yani toplu tasim araci filan var midir yoksa taksi mi kullanmak gerekir. adada otobüs seferleri var toplu taşıma kullanabilirsiniz. toplu taşıma kullanmadık ama limanın diğer ucunda otobüs terminali mevcut oradan kasabalara geçiş yapabilirsiniz. adanın kuzey bölgesi deniz açısından ve çocuk açısından daha uygun molivos tarafını tercih edebilirsiniz. Molivos merkeze en az 1,5 saat uzakta olduüu için araç kiralamanız gerekecektir. vize için sorduğunuz sorudan anladığım türkiyde yaşamıyorsunuz bu durunmda dilediğiniz yerden başvurabilirsiniz. belirlenen limitler karşılığında alabilirsiniz ayvalık hudut kapısında duty free var oradan da alabilirsiniz.


Mikonos'a temelde 2 şekilde ulaşılabiliyor, Uçak ve Aktarmalı Feribot seyahati ile. Feribot ile Mikonos Ulaşım: Eğer Yunan Adaları turu yapıyorsanız ; Kuşadası'ndan, Samos adasında bulunan Karlovasi Limanından Mikonos adasına ulaşım sağlayabilirsiniz yada bizim yaptığımız gibi Marmaris-Rodos-Santorini-Paros-Mikonos turu yapılabilirsiniz. Yunan adaları arası feribot seferleri için yazımızın sonunda vereceğimiz internet sitelerinden feribot saat ve sefer bilgilerine ulaşabilirsiniz. Uçak ile ulaşımda önemli bilgi: İstanbul Mikonos uçak biletleri sadece gidiş-dönüş şeklinde satılıyor. Yanı tek gidiş alamıyorsunuz. Mikonos Limanı şehir merkezine yaklaşık 4-5 km uzaklığında. Rezervasyon yapacağınız otelin Liman&Otel transferi olmasına dikkat etmenizi öneriyoruz aksi takdirde şehir merkezine 10 euro taksi bedeli ödemeniz gerekiyor. Mikonos'a uçak ile geldiyseniz taksi ile ada merkezi en fazla 7-8 euro tutacaktır. Hava alanı Mikonos merkez 4 km. Şehir merkezi otobüs fiyatları ise 2 euro. Mikonos merkez sahilde Gün batımı bir şölen! Değirmenlerin hemen altında yada hemen aşağısındaki sahilde Güneşi batırma Şöleni yaşanıyor. İçkilerinizi yudumlayarak sevdiklerinizle bu anı kaçırmamanızı öneriyoruz. Mikonos Şehir Merkezi ; Bembeyaz ve Begonvilli evleri, Kireç Boyalı ve Daracık muhteşem sokakları göz kamaştırıyor. Mağazalar, Barlar, Restaurantlar, Cafeler, Tavernalar iç içe muhteşem bir zenginliğinin içinde kaybolacaksınız. Yukarıda da belirttiğimiz gibi Mikonos gerçek bir Yunan adası. Ülkemize kıyısı olan Yunan adaları tabi ki çok güzel. Belki plajları daha güzel ve daha fazla ama Mikonos bambaşka. Sokakları, Barları, Cafeleri çok lüks görünüyor ve bu muhteşem görünüşleri, fiyatlara aynı yükseklikte yansımıyor. Bir çoğunun fiyatları girişte yazıyor, menüyü aldınız fiyatlar çok mu pahalı geldi hemen kalkabilirsiniz. Yunanistanda bu durum nezaketsizlik olarak karşılanmıyor. Paradasise Beach ve Super Parasdise Beach ve Nammos Beach en ünlü plajlar arasındadır. Super Paradise beach eşcinsellerin ağırlıklı tercih ettiği plaj olmasına karşın her kesimden turist gelmektedir. Ayrıca çıplaklılığın kabul edildiği plajlar arasında olduğunu hatırlatmakta fayda var. Mikonos merkezden kalkan otobüsler ile plajlara çok uygun fiyatlara ulaşım sağlayabilirisiniz. Plajlara giriş ücretsiz Şezlong için 6-8 euro bedel ödüyorsunuz, içecekle de aynı şekilde 5 euro'dan başlayan fiyatlar ile gayet mantıklı. Plajlarda partiler 17 -18 civarında başlıyor bu saate kadar çok yoğun değiller denizin tadını çıkarabilirsiniz. Super paradise beach 'in hemen yakınındaki bu plaj en ünlü parti beachlerinden. Aynı anda iki plajı görmek ve karar vermek sizin elinizde. Aynı şekilde bu plaja ulaşım için ada merkezinden kalkan otobüsler ile ulaşım sağlayabilirsiniz. Tavsiyemiz Mikonos'ta küçük bir araç kiralayarak tüm plajları gezmeniz olacaktır. Yoğun olan plajlarda rezervasyon yapmanız gerekebilir o yüzden resimlerde yazan numaraları arayarak bilgi almanız faydalı olacaktır. Nammos Beach, Mikonos merkeze en yakın plajlardan biri detay bilgilere http://www. nammos. gr/ adresinde ulaşabilirsiniz. Mikonos'ta 25 den fazla plajla bulunmakta tüm plajarın detaylarına ulaşabileceğiniz linki paylaşalım ; http://www. greeka. com/cyclades/mykonos/mykonos-beaches. htm. Hemen belirtelim başlık gece hayatı ama yukarida bahsettiğimiz beachler aynı zamanda parti beachleri olduğu için gündüz 17 :00 itibari ile parti başlıyor gece ise ayrı programlar sergileniyor. Gece beach partilerinin biletleri ayrıca satılıyor. Gündüz kent merkezinde Beach Parti biletleri satan bir çok kız göreceksiniz. Parti girişleri 30-40 europ civarında. Gündüz yada akşam saatlerinde bir gün önceden parti biletlerinizi alırsanız 10-15 euro indrimli alabilirsiniz. Beach partiye katılacak iseniz biletinizi önceden almanızı öneriyoruz. Mikonos Merkezdeki resturantlarda yemek için rezervasyon yapmanızı öneriyoruz ve her koşulda bir miktar bekleme yapmayı göze almanız gerekiyor. Niko 's Restaurant, Kostas Resturant bizim gittiğimiz ve memnun kaldığımız Restauranlar ve sahildeki Restaurant Alefkandra tavsiye edebileceğimiz restaurantlar arasında. Mikonos Adası Gezi Notları.. Değirmenlerin altında güneşi batırdıktan sonra hemen değirmenlerin altında yer Alefkandra Restaurant 'da akşam yemeğinizi yiyebilirsiniz. Fiyatlar makul, yemekler lezzetli. Değirmenlerin hemen altındaki bu cafe ise Yunanistan'ın Ouzo'dan sonraki milli içeceği Frappe ya da Soğuk bir içki için ideal mutlaka oturmalısınız. Niko 's Tavernada leziz Yunan mezeleri ağırlıklı yemeğimizi sonlandırdıktan sonra Gece Skandinavian Disko Bar 'da olacağız. Dilerseniz Bar kısmında vakit geçirebilir yada Disko kısmına geçebilirsiniz. Gece beach partilere gitmem derseniz Skandinavian barı tavsiye ediyoruz. Resimde arka tarafta görülen binanın ikinci katı disko kısmı.


27.07.2015 tarihinde yayınlanan Avrupa Turu Röportajımızın tümünü sizin için yayınlıyoruz.... Seyahat'in temelleri 8 yıl önce bir İtalya gezisinde Vespa ile işinden evine giden takım kıyafetli motosikletçileri görünce," Biz istanbul'da neden kullanmıyoruz motosikleti? Sorusu ile atılmış oldu. İtalyanların günlük yaşamlarının bir parçası haline gelmiş motosiklet ile işe gidip gelme fikri, İstanbul'a dönüşümüzden itibaren aile bireylerini yoğun ikna çalışmaları sonrasında bir ehliyet ve scooter alımı ile başladı. O tarih itibarı ile küçük scooter her gün Göztepe-Tepebaşı güzergahını 1:30 saat'den 30 dk'ya düşürünce vazgeçilmez bir ulaşım aracı haline geldi. Hatta ikna etmek için uğraş verdiğim başta eşim olmak üzere yakınlarım da artçı olarak motosiklet ile seyahat etmeye dahi başlamıştı. Scooter şehir içi ulaşım için çok yeterli, otomatik vitesi ile konforlu, bagaj hacmi ile hayatı kolaylaştıran bir motosiklet tipi olsa da, 1 saatin üzerindeki yolculuklarda vücut duruşu ve sürüş/oturuş konforu açısından rahatsız edici olabiliyor.2 Kişi ve tam yüklü olduğunuz durumda çekiş gücü açısından yetersiz kalabiliyor. Yaklaşık 5 yıl boyunca zaman kazandırmak üzerine yoğunlaşan 400cc'likscooter ile ilişkimiz, eşimin kardeşi'nin 1200 CC'lik bir BMW alması ve benim de tesadüfen yaptığım denemede 3 saatlik bir sürüş sonrasında "Bir de Edirne'ye mi gitsem? " dedirten bir konfor ve güven hissi sonucunda, motosiklet ile olan ilişkimiz bambaşka bir noktaya taşımış oldu. Yoğun satınalma araştırmaları sonucunda ben de bir adet edindim ve 3 yıldır birlikteyiz. İlk uzun yol denemelerimiz Edirne Ankara İzmir gibi olsa da bir süre sonra, Yunanistan'da Thassos adası, Kavala, Bulgaristan gibi uluslararası mesafelere de taşındı. Bu uluslararası seyahatlerde Avrupa turu yapan pek çok motosikletçi çift ile tanışıp sohpet etme fırsatımız oldu ve kendilerinden epey ilham aldık. Sadece son 2 senede 6-7 kez Yunanistan'ın farklı bölgelerine seyahatler düzenledik. Zaman içerisinde teknik becerilerimiz ve yeteneklerimiz de gelişti. Örneğin; Yunanistanda bir köy yolunda lastiğimiz patladı, başka bir seyahatimizde bir çukura girerek amortisörümüz kırıldı. Bu ve benzeri durumlarda da nasıl müdehale etmemiz gerektiğine dair tecrübe kazanmış olduk. Uzun seyahatlere minimum 2 motosiklet ile çıkmanın önemi pek çok kez kanıtlandı. 9 Günde 7 ülke seyahat planı ise ise son 2 yıldır Ben ve Reşat'ın gündemimizdeydi. Seyahate birlikte çıkan 2 motosiklet ve 4 kişi olarak, profesyonel olarak çalıştığımız ve iş yerinden alacağımız izin süreleri ile sınırlandırılmış bu kısa zamanda destinasyon seçimleri çok kritik oldu. İlk planlarımızda Türkiye'den kara yolu ile çıkıp setayahati gerçekleştirelim diyorken bu durumun temel olarak belirlediğimiz destinasyonlarımıza gitmek için mümkün olmadığını anlayınca, "Ro-Ro Gemisi ile motosikletleri İtalya'ya gönderme ve Fransa'dan tekrar Türkiye'ye geri gönderme" seçeneği imdadımıza yetişti. Ro-Ro gemisi seçeneğinde, Motosikletinizi Pendik limanından gemiye yüklüyorsunuz, 3 günde İtalya'nın kuzeyinde bulunan Trieste şehrine ulaşıyor. Un Ro-Ro firması toplam fiyatın içerisinde 3. gün sabahı için bir de uçak bileti veriyor ve siz 3 gün sonra gemi İtalya'ya ulaştığında orada oluyor ve teslim alıyorsunuz.. Böylelikle İtalya'ya ulaşana ve Fransa'dan dönene kadar normal şartlarda toplam 5 gün sürecek yolcukluk için gün kazancınız oluyor. Bu seçeneği netleştirdikten sonra ise harita üzerinde Trieste ve Toulon arasında görmek istediğimiz yerleri belirledik. Trieste->Ljublijana->Bled gölü -> Budapeşte -> Viyana-> Prag-> Karlovy Vary-> Münih->Zürih->Como Gölü -> Milano->Genova-> Cannes-> Nice-> Monaco-> Saint Tropez olarak belirledik. Böylece mevcut plana ek olarak Macaristan ve Çek cumhuriyetini de ekleyerek 9 Günde 9 ülke gezecektik. Fakat KM çalışması sonrasında ve araştırmalarımızda Hallstatt ve Nuuschwanstein'ı keşfedince bu plandan vazgeçip aşağıdaki şekilde nihai halini planlamış olduk. - Ben Anıl Tanrıverdi, 37 Özel bir telekominikasyon firmasında E-ticaret müdürü - Eşim Deniz Tanrıverdi 39 Özel bir Call Center Firmasında Direktör Yardımcısı - Eşimin Erkek Kardeşi Reşat Dişbudak 34 Özel bir Otomotiv firmasında Satış Yetkilisi - Eşimin Kız Kardeşi Emre Dişbudak Mısırdalı 32 Özel bir Call Center firmasında kurumsal müşteri temsilcisi. Yunanistan başta olmak üzere 600- 700 KM'lik seyahatlerimiz olsa da ekip olarak 3.000 KM'lik böyle bir seyahat deneyimimiz daha önce olmamıştı. Reşat 2014 yılında İtalya'yı baştan başa tek başına gezmiş ve notlarını gezecegiz. com'da yayınlamıştık. Fakat ekip olarak yaptığımız bu tur bizim de hayatımızın en büyük maceralarından biri oldu. Yeni rotalar için cesaret verdi. Şu sıralarda yeni rota planlarını yapmaya başladık bile. Motosikletlerde oluşabilecek sorunlara karşı hazırlıklarımız tam olmasına rağmen bir aksaklık yaşamadık. Yola çıkmadan önce Servis bakımlarını yaptırdık, kendi imkanlarımız ile tamir için kitlerimizi hazırladık, rotamız üzerindeki motosiklet servislerinin adres ve telefonlarına kadar yazıcı çıktılarını yanımıza aldık.. Yolda oluşabilecek bir aksilik için yanımızda yeterince nakit bulundurduk. Çünkü sizin çözemeyeceğiniz bir sorunda yoldan geçen bir kamyonu durdurup en yakın yerleşim yerine kadar taşıttırmak için nakit gerekli. Münih BMW'nin başkenti. Tam rotamızın ortasında bulunan Münih'dei BMW motosiklet servisinde keyfe keder check-up yaptırdık. Navigasyon tabiki çok önemli. Telefonlara kurulan navigasyon APP'leri yeterli olsa da sıcak güneş altında telefonlar aşırı sıcaktan zaman zaman kendini kapattı. Ana kullandığımız Navigasyon olan Garmin ise hiçbir sıkıntı yaşatmadı. Dolayısı ile bu tip gezilerde amacına uygun bu iş için özel yapılmış navigasyon cihazları bulundurulması önemli. Ek larak tabiki Avrupa karayolları haritamız da yanımızdaydı. Sıcaklık kesinlikle bir sorun. Avrupa'nın kuzayinde nispeten 26 derece ortalamasında bir sorun yok iken, Güney Fransa'da ısı gölgede 30-35 dereceleri buldu. Güvenlik amaçlı giydiğimiz kıyafetler de ısı etkisini arttırdı. Bu sorunu, kısa süreli molalarda çözdük. Özellikle İsviçre'de Zürih- Bellagio rotasında geçtiğimiz dünyanın en uzun 3. Tüneli olan Gotthard tünelinde(17 km) Motosikletin ısı sensörü 45 dereceyi gösterdi. Sabit 80 KM hız limiti olan bu tünelde hissedilen ısının 50 derece civarında olduğunu söyleyebilirim Tünelden çıktığımızda kan ter içerisinde bir benzinliğe kendimizi atıp serinlerken arkamızdaki İsviçre Alpleri manzarası tüm sıkıntıyı unutturmaya yetti. Araba ile gezerken bir monitöre bakıyormuşçasına ilerliyor sadece varacağınız şerin tadını çıkarabiliyorken, motosiklette 360 derece görüntü, ses, koku, rüzgarı hissediyor 2 destinasyon arasındaki mesafenin de tadını doyasıya çıkarabiliyorsunuz. Biz de bunu seviyoruz ve fiziksel yetkinliklerimiz elverdiği sürece kesinlikle motosiklet ile gezmeye devam edeceğiz. Yeni hedefimiz kuzey Avrupa. Bu turda mecburen çıkartmak zorunda kaldığımız destinayonlar başta olmak üzere, tadı damağımızda kalan bazı destinasyonları tekrar ekleyerek önümüzdeki yıl için hazırlıklarımıza şimdiden başladık. Toplam'da 2.400 KM'lik bir rotayı tamamladık. Panoramik geziler de dahil olmak üzere 3000 KM'lik bir yolculuk gerçekleşti. Yola çıkmadan önce kondisyon olarak hazırlanmış olsak da, yapılan yol, yürüyüşler, her gece farklı bir Otel'de konaklama, Çantaların her gün sökülmesi-takılması, yürüyüşlerde motosikletin güvenliğini sağlayacak şekilde park etmek, seyahatin yorucu tarafları olsa'da, kullandığımız intercom iletişimi ile yol boyunca sohpet imkanı, gördüğümüz nefes kesici manzaralar bu etkiyi azaltmaya fazlası ile yetti. Özellikle Zürih-Bellagio hattında İsviçre sınırlarında tesadüfen keşfettiğimiz Morschach ve manzarası tüm yorgunluğumuza değdi diyebilirim. Morschach'ı birkaç gün konaklamalı tekrar ziyaret etme kararı ile yolumuza mecburen devam ettik. Bazı rotalarda gece sürüşlerinde Navigasyonumuzun bizi orman yollarına sokması, tüm sis farlarımıza rağmen bizi biraz tedirgin ettiği zamanlar da oldu. Bütçemizi benzin masraflarına kadar daha önceden planlamış ve hazırlıklarımızı tamamlamıştık.. Tur sonunda bu plan'ın içerisinde de kaldığımızı söyleyebilirim. Zürih'de 4,5 ' karşılığında 1 adet 50 cc'lik pet şişe suyu satın almak bizi şaşırtsa da çoğu yerde hala kredi kartının geçmiyor olması olumsuz etkenlerden bazılarıydı. Bununla birlikte Türkiye'de de şubesi olan uluslarasası bankaların ATM'lerini sıklıkla kullandık. Otoban ücretleri ise maddi olarak dikkate alınması gereken konulardan biri. Ücretler ülkeden ülkeye değişiyor. Örneğin Slovenya'da 1 Hafta otoban kullanımı için 7,5 vignette sticker'ı yapıştırıyorsunuz, Avusturya'da bu sticker 5 , Almanya'da otoban ücretsiz, İtalya ve Fransa'da yol üzerindeki gişelere nakit veya kredi kartı ile ödeme yapıyorsunuz. Örneğin; İtalya'da Milano, Nice hattında 400 KM'lik otoban için motosiklet başına 28 ödedik. Fakat esasen İsviçre'de 2 günlük otoban kullanımı için 40 talep edilmesi bizi oldukça şaşırtmıştı. Konaklamada sadece uyumak ve temizlik ihtiyacı nedeni ile orta segment ve ekonomik otelleri tercih ettik. Özellikle pahalı şehirlerde 4 kişilik odalarda konaklayacak şekilde rezervasyonlarımızı yaptırarak ekonomik şekilde konaklama ihtiyacını karşılamış olduk. Motosiklet'de bagaj için alan kısıtınızın olması da yapılacak alışverişlerin çok sınırlı olmasını sağlıyor. Dolayısı ile bu anlamda da ekonomik bir tur gerçekleşmiş oldu. Halstatt'da kilisenin hemen altındaki büfeyi Ordu'lu bir Türk'ün işletmesi ve tavuk dönerinin enfes oluşu, Münih'de BMW fabrikasında 24 senedir çalışan bir Türk'ün emekli olduğunda alacağı 400.000 'luk kıdem tazminatına hak kazanağını söylemesi. Salzburgda tanıştığımız ve Fransa'dan malulen emekli bir Türk çiftin karavan ile dünyayı dolaşması ve Türkiye etapında davet etmemiz. Zürihde tanıştığımız bir Türk'ün halı yıkama işindeki başarısı ve İsviçrelilerin halıya olan merakları, Fransa'da Türkller'in sizin Türk olduğunuzu anlasalar dahi Fransızca konuşmaya devam etmeleri. Turumuza ait aldığımız detaylı gezi notlarımızı Ağustos ayı içerisinde gezecegiz. com'da yayınlayarak okurlarımıza ilham vermeyi amaçlıyoruz.


İlk kez yurtdışına çıkışınızı düşünün. Vizesinden konaklamasına, nereleri gezilir araştırmalarından, hava alanından otele nasıl geçeceğiniz sorusuna kadar ne kadar zorlandığınızı ve heyecanınızı düşünün. Gezecegiz. Com ailesine yeni katılan Resat Dişbudak, ilk kez yurtdışına çıkışının hikayesini bu yazı dizisinde anlatıyor. Üstelik Reşat, kısıtlı ingilizcesi ile, kısıtlı bir bütçe ile gerçekleştirdiği bu baştan başa İtalya seyahatini, pek çoğumuz için en zor yoldan yani ;Motosikleti ile yapıyor, Camping'lerde konaklıyor, motosikletini RO-RO gemisi ile gönderiyor. Soluksuz okuyacağınız bu 5 bölümlük yazı dizisinde, pek çok tüyo'nun yanı sıra, Biraz cesaret ve istekle nelerin başarılabileceğini yeni bir gezgin'in kaleminden okuyacağız. Reşat'a aramıza hoşgeldin diyor, okurlarımıza ilham vermesini diliyoruz. Evet, tüm macera aslında bu kelime ile başladı. Neydi ve nasıl bir duyguydu benim için, çok kısa olarak bunu paylaşmak istiyorum sizinle. Ro-ro ; araç taşıyan gemilere verilen bir isim belki sadece, ama benim için çok anlamlı bir kelime. Çünkü özgürlüğü içimizde hissettiğimiz ama bedenimize sığmadığı heyecanların en başında gelir "ro-ro'ya vermek". Sanki zamanın durduğu bir an olacaktır o an. Motosiklet kullanmanın özgür duygularını en üst düzeyde yaşamaya başladığımız günlerde ağzımızdan düşmeyen kelimeydi "ro-ro'ya vermek". Üzerinde geyik muhabbetini çok yaptığımız ; "artık ne zaman veriyoruz, ya versek bize yeter, almazsak da olur, verelim ama o öyle gitsin, gelsin" dediğimiz anlarda, bir gün bunun gerçek olacağını hiç düşünmemiştim. Ne zaman Trieste Limanı'ndan motosikletimi aldım ve tedirgince yola çıktım ; işte o zaman anlamıştım "evet hayal gerçek oldu." Motosiklet ile İtalya.. O motosiklet, RORO gemisine verildi ve heyecan dolu İtalya gezisi başladı. Size bu yazımda aslında çok da hayal olmadığını anladığım, hayatımın en önemli macerasını yaşadığım anılarımı ve tecrübelerimi paylaşacağım. Ben sadece Türkçe konuşabilen, İngilizce'yi az derecede bilen biriyim. Nasıl olacak demeyin, bende kendime nasıl olacak diyordum ama oldu. Önce ağzımdan "ben gidiyorum" gibi son derece cesaretli duygularla kelimeler döküldü ; sonra içimden, "artık yapacak bir şey yok Reşat, herhangi bir dil bilmesen de o yol yapılacak." dedim. Günlerden bir gün canıma tak dediği bir esnada, bunu yapabileceğime inandım ve gitmeye karar verdim. İlk hazırlığımız, vize alma süreciydi. Ayrıca şunu belirtmeliyim ki, daha önce hiç yurtdışına çıkmadım ve dolayısıyla vize almamıştım. Geçmiş dönemde (Yaklaşık 10 yıl önce, İngiltere konsolosluğundan bir red almıştım. Bu red başıma bir çorap örecek mi diye önce korktum ama düşündüğüm gibi olmadı) . Evet artık Schengen vizesi evraklarını toplamaya başlamıştım. Bununla ilgili gezeceğiz. com yazılarını okuyarak edindiğim bilgiye göre fazla evrak göz çıkarmaz kafası ile elimde ne var ne yoksa hazırladım ve İtalya Konsolosluğu'na başvurdum. Evet, artık hiç bir evrakımız eksik değildi, heyecan başlıyordu. Kadıköy'de bulunan İdata ofisine evraklarımı verdim. Tüm işlemlerinizi takip ettikleri için bir hizmet bedeli alınıyor ama buna değiyor. Önemli olan nokta şu ki, benim yaptığım gibi, gitme planı yaptığınız tarihe bir hafta kala başvuruda bulunmayın, zira vize alma süreci 15 gün sürebiliyor. Şanslıydım ; 27 haziranda motoru Ro-ro'ya vermeyi planlıyordum ki, İdata ofisi bana pasaportumu 26 haziranda verdi. İdata ofisindeki çalışanlar İtalya'da veya gideceğiniz Schengen ülkesinde tamamen ne yapmak istediğinizi, nasıl gidip geleceğinizi ve nerede kalacağınızı belgelemenizi istiyor. Buna çok önem verilmeli çünkü ben neredeyse vizemi alamıyordum. Und ro-ro firmasından bir yazı talebinde bulundular, ben de geminin ne zaman gideceğini ve ne zaman varacağını gösteren e-posta yazışmalarımı çıktı halinde paylaştım. Bütün tur boyunca camping alanlarında çadır konaklaması yapacaktım ama onlar nerede kalacağımı belgeli şekilde görmek istediler. Mutlaka yeşil sigortanızı yaptırmanızı istiyorlar. Ayrıca önemli bir bilgi paylaşmak gerekirse, direk İtalya vizesi alarak, İtalya'dan giriş yaptığınızda kesinlikle uluslararası ehliyete ihtiyacınız yok. Ne vize kontrolü sırasında, ne de İtalya'da motosikleti aldığınız esnada, 'ne olur ne olmaz biz alalım' demeyin ve boşuna para harcamayın. Öyle bir tarih ayarlandı ki, motosikletimden, bütün ihtiyacım olan şeylere kadar her şeyimi hazırladım. Ya vizemi 26 haziranda alıp 27 haziranda motosikleti ro-ro'ya verecektim, ya da vizeyi alamazsam aynı hazırlıklarla Fethiye yollarına düşecektim. Evde yaptığım hesap tabi ki çarşıya uymadı ?! Neyse ki, herşey yolunda gitti ve vize alındı, hem de 6 aylık.. Bu arada unutmadan yazmak isterim ki, Brindisi Limanın'dan Igomenitsa Limanı'na gemi ile geçtim. Geminin biletini daha önceden Grimaldi Lines firmasından 83 Euro'ya aldım. Her şeyi tam ve eksiksiz istedikleri için bu evrakı da vize başvurusunda paylaştım. Bu aşamalardan önce, tüm tur boyunca kalacağımız camping alanları google maps sayesinde tespit edildi. Navigasyon cihazımıza 40 $ vererek tüm Avrupa haritası yüklendi. Navigasyon cihazına da kalacağım camping alanlarını önceden eklemek ve kaydetmek çok yararlı bir hareket oldu, mutlaka tavsiye ederim. Size kısaca yanıma aldığım eşyalardan bahsetmek isterim. Hem tek başına bir tur olacağı, hem de tüm tur boyunca çadır konaklaması yaptığım için biraz kontrolsüz bir eşya alımı düzenlediğimi itiraf etmek isterim. Eğer böyle bir turu çadır konaklaması ile yapacaksanız ve yalnız olacaksınız yanınıza şu eşyaları almanızı öneririm. 1. 3 mevsim bir çadır; mümkünse tüm eşyalarınızı çadıra alacak büyüklükte olmalı. 10. Akü takviye kablosu. Ne kadar motosikletinizi bakıma sokarsanız sokun, akü her an her yerde bozulabilir. Bir fotoğraf çekmek için durduğunuz dağın başında bile. 12. Yer kaplamayacağını düşündüğüm çay kahve gibi ürünleri buradan aldım ve orada arama gereği duymadım. Eğer sigara içiyorsanız mutlaka Türkiye'den almalısınız çünkü orada anormal pahalı. Bunun dışında yanınıza alacağınız tüm ekipman sizin yaşam tarzınızla doğru orantılı.. Evet, artık 'ben gidiyorum abi' diyerek başladığımız yolculuğa gelelim. Motosikleti orada bırakabilirsiniz, güvenli bir şekilde gemiye yükleyip bağlıyorlar. Ben çok tedirgin olmuştum verdiğimde ama teslim aldığımda gördüğüm sahne beni çok rahatlattı. Benimle beraber motosikletini veren 2 kişinin motosikleti ile beraber kapalı bir alanda ve düzgünce bağlayarak taşınmıştı. Benimle beraber iki arkadaş daha motosikletlerini İtalya'ya gönderiyordu, bir ara onlarla takılsam mı acaba diye sordum kendi kendime ama sonra "hayır!" ben bu tura yalnız gidecek ve yalnız dönecektim. Açıkçası içimde bir tedirginlik vardı. Hem ilk defa yurt dışına çıkmak hem de dil bilmemek bende bir huzursuzluk yarattı ama tüm tedirginlik ilk kamp alanına geldiğimde bitti. Firma sizi, gemisinde gönderdiği genellikle tır ağırlıklı araç şoförleri ile birlikte özel olarak kaldırdığı bir uçakla Slovenya'nın Ljubljana kentine gönderiyor ve oradan özel otobüsle İtalya'nın Trieste Limanı'na götürüyor. Limanda uçak bileti vs. vermediler, 28 haziran sabahı Adrian Airlines'ın 05.00 uçağında 'yeriniz ayrıldı' dediler, 'peki' dedim ve eve döndüm. Bu arada yanıma nakit para ayarladım. Kredi kartı desteği alacaksanız, 400 euro nakit para oldukça yeterli oluyor. Artık iş iyice ciddiye binmeye başlamıştı, çünkü motosikletim artık yoktu ve hayalime kavuşmuştum o motor RO-RO'ya verilmişti, artık İtalya'ya gitmesem de olurdu.. Bu üç gün içinde navigasyon cihazımı güncelleyip haritalarımı yükledim. Size tavsiyem eğer yalnız yapacaksanız mutlaka yanınıza yedek bir navigasyon cihazı alın çünkü, size daha sonra anlatacağım yerde navigasyonum bozulsaydı ben bitmiştim. Çünkü bir yerde navigasyonum patladı ama artık ihtiyacım yoktu. Kapılar açıldı, ben de ufo gören masum köylü gibi peşlerine takıldım. Tahmin ettiğim gibi küçük bir uçak bizi bekliyordu. Bir ara 'bu uçak oraya uçar mı acaba?' dedim ama uçtu :). Merak etmeyin uçak güvenli ve jet motorluydu. Kısa bir süre camdan etrafı izleyip tedirgin tedirgin sağa sola bakıp 'Allahım ben ne yapacağım?" sorusunu sorarken gözler kapandı ve ben uykuya daldım. Ve Gözlerimi açtığımda Trieste'ye 94 KM uzaklıktaki Slovenya'nın başkenti Ljubljana'dayım. İnanılmaz güzel bir yazı dizisi olmuş. Yakın zamanda bu çapta bir gezi düşünmüyorum ama düşündüğümde ilk bulmak isteyeceğim yazı olacak. Arkadaşlar bizler 39-42 yaşlarında evli iki öğretmeniz. Motorsikletle gelecek yaz yurtdışı tur yapmayı planlıyoruz. Bize katılmak isteyen arkadaşlar arıyoruz. Böyle bir maceraya hayır diyemeyecek arkadaşlar lütfen çekinmeden iletişime geçiniz.


Gezecegiz. Com ailesine yeni katılan Resat Dişbudak, ilk kez yurtdışına çıkışının hikayesini bu yazı dizisinde anlatıyor. Üstelik Reşat, kısıtlı ingilizcesi ile, kısıtlı bir bütçe ile gerçekleştirdiği bu baştan başa İtalya seyahatini, pek çoğumuz için en zor yoldan yani ;Motosikleti ile yapıyor, Camping'lerde konaklıyor, motosikletini RO-RO gemisi ile gönderiyor. Soluksuz okuyacağınız bu 5 bölümlük yazı dizisinde, pek çok tüyo'nun yanı sıra, Biraz cesaret ve istekle nelerin başarılabileceğini yeni bir gezgin'in kaleminden okuyacağız. Reşat'a aramıza hoşgeldin diyor, okurlarımıza ilham vermesini diliyoruz. Buradan Trieste'ye nasıl gideceğiz derken ana kuralı uygulamaya devam ederek yine tır şoförlerinin peşinde havaalanında bizi bekleyen otobüsü buldum. Genellikle kırsal alanlarda geçen 2,5 saatlik otobüs yolcuğunda tabi ki heyecandan uyuyamadım. Bir mola yerinde çırılçıplak soyunmuş, üstüne garip birşeyler giymiş elinde davul çalan ve dilenen çocuğu gördüğümde "evet artık Türkiye'de değilim" dedim. Otobüsümüz ile Trieste Limanı'na geldiğimizde 2,5 saattir yoldaydık. Liman'ın içerisine hemen almıyorlar. Uçakta tanıştığım diğer motosiklet gezginleri olan Hasan, Mustafa abi ve eşi liman girişinde birlikte pasaportlarımızı orada yönlendirilen görevliye teslim ettik ve beklemeye başladık. Yarım saat kadar liman görevlisi olan hoşsohbet arkadaşlarla takıldık, daha sonra pasaportlarımızı verdiler ve limanın içine girdik. Biz Türkler için gayet doğal sayılabilecek bir hareket ile elimizi kolumuzu sallaya sallaya gemiye doğru yürüyüp motosikletleri almaya gidiyorduk ki biri bize arkadan seslenerek 'hoop' dedi. Tabi ki önce işlemleri halletmek gerekiyormuş, o görevli bizi bir yere yönlendirdi, 50 Euro liman ücreti ödememizi yaptık ve bu yolculuk kişi başı toplamda 230 Euro'ya gelmiş oldu. Bu işlemler yapılırken limanda görevli bulunan Türk arkadaşımız bize yardımcı oldu. Adını unuttum ama orada bir Türk var haberiniz olsun 🙂 Bize verdikleri ve limanda yürümemiz için gereken turuncu yeleklerimizi aldık ve artık gemiye yürüyebiliyorduk. Motosikletlerimizi görünce sevindim. Kapalı bir alanda bağlanmış, gayet güzel yerleştirilmiş ve üzerinde bulunan tüm eşyamızla eksiksiz bir şekilde bizi bekliyordu. Türkiye'den çıkmadan yolum üzerinde kalacağım bütün kamp alanlarını navigasyon cihazıma kaydetmiştim. Kasklar, kıyafetler, telefonlar ayarlandıktan sonra sıra ilk kamp alanı olan Venedik'teki Camping Fisuna'nın navigasyonda ayarlanmasına geldi. Yola çıkmadan önce internet araştırmalarımdan edindiğim bilgiye göre İtalya'da otoban ücretleri çok pahalıydı. Bütçe de kısıtlı olunca navigasyondan paralı yolları çıkardım ve normal yoldan Venedik yolunu tuttum. Yollar gayet güzeldi ve gerekli hızlarda gidilebiliyordu. Radar korkusundan, tüm tabelalardaki hız sınırlarına uymak zorunda kaldım. Yola çıkmadan öğrendiklerime göre radar, İtalya'da her an yakalanabileceğiniz bir durum ve trafik cezaları çok pahalı. Polis ile bir iletişim yaşamamak adına her kurala uymak zorunda kaldım :). Genellikle kırsal alanlarda ve küçük kasabalarda yaptığım yollarda ilk dikkatimi çeken şey sanki yollar benim, otomobiller teferruattı:). Tek şeritli yolda karşı şeride geçmeden, kendi şeridimde önümde giden aracın sağa yanaşması ve bana yol vermesini gördükten sonra, 'Allah'ım ben geri dönmemeliyim!' dedim. Utanmasam önümdeki aracı durdurup, şoförü öpecektim. Medeniyet böyle birşeymiş derken İtalya'da bu durumun gayet normal olduğunu sonradan anladım. Motosiklet sürücülerine gösterdikleri saygı, aldığım en önemli notların başında yer aldı. Navigasyon cihazının kafasına göre beni biraz gezdirmesinden sonra, Venedik'te Fisuna bölgesinde bulunan Camping Fisuna'ya ulaştım. Saat 10:00 gibi limandan çıkmıştım ve 12:00'da camp alanına geldim. Motosikletimi resepsiyonun önüne park ettikten sonra soyunurken resepsiyondaki arkadaşlar bana garip garip bakıyordu. Ne yapacağımı bilmediğim için bir sigara yaktım ve onlar bana, ben onlara bakarken sigaramı içtim. Dedim ki 'Reşat hadi bakalım gazamız mübarek olsun.'. Resepsiyonda bulunan güzel gözlü bayanın yanına gittim yaklaşık 10 sn aşıklar gibi bakıştıktan sonra :), aklıma Cem Yılmaz'ın Fundamentals oyunu geldi. Dedim ki, 'neden kasıyorum ki? Bunlar benden para kazanacak, bende burada kalacağım.'. Ağzımdan şöyle bir kelime çıktı " I'am a tourist" . İşte şimdi tatil başlamıştı. Sonra bir anda açıldım ve 'I want to stay in this camping area.' dedim'. Görevli, beni anladığı andan itibaren; nerede çadır kuracağımı, nerede banyo yapacağımı, nerede ihtiyaç gidereceğimi ve nerede yemek yiyeceğimi anlattı. Şaka bir yana çalışanları gerçekten çok yardımsever ve sıcak kanlıydı, onları ne kadar anlamasam da el kol hareketleri bile kullanarak bana yardımcı olmaya çalıştılar. Camping Fisuna kesinlikle tavsiye edebileceğim bir kamp alanı. Bu kampı seçmemde ki en önemli sebep, deniz kenarında ve Venedik manzarasına sahip olmasıydı. Bir de kamp alanına 5 dk yürüme mesafesinde Venedik'e kalkan feribotlar vardı. Böylece hem motosikletimi güvenli bir yerde bırakacaktım ve aklım kalmayacaktı, hem de Venedik'e gidiş gelişimin çok rahat olacaktı. Kısaca şöyle bir bilgi vermek istiyorum. Eğer böyle bir turu motosikletle ve çadır konaklaması ile yapacaksanız hiç düşünmeyin ve hemen yapın. Çünkü İtalya'da camping kültürü oldukça yaygın. Camping alanlarında ihtiyacınız olan herşey ama herşey mevcut. Bir otelde olması gerekenden, sadece otel binasının olmadığını düşünün, geri kalan herşey mevcut. Ayrıca çok da az maliyetli bir konaklama seçeneği. Eğer yaz ayında böyle bir turu yapacaksanız, kesinlikle çadır konaklaması öneririm. Hem çok çok uygun fiyata, hem de doğa ile baş başa olmak çok rahatlatıcı. Kamp alanlarında motosiklet dahil maksimum 25 euro verdim, bazen 18 Euro'ya da kaldığım oldu. Yine önemli bir tavsiye; kamp konaklaması yapacaksınız, gitmeden önce yanınıza mutlaka bir tarafı üçlü giriş diğer tarafı bildiğimiz ikili çıkış olan bir priz almanızı öneririm. Camping alanlarında her çadır kurduğunuz yere yakın elektik üniteleri var ama bu çevirici olmadan kullanmanız mümkün değil yoksa sizde benim gibi yandaki çadırdan ödünç alıp kullanmak zorunda kalabilirsiniz:) Yani çevirici şart, sakın unutmayın. Önemli bir ayrıntı daha; kamp alanlarına mümkünse erken saatte gidin. Çünkü geç saatte herkes uyuduğu için motosikletle çadırınızın yanına gitmenize izin vermiyorlar ve gürültü yaptığınız için bir süre yürümek zorunda kalabiliyorsunuz. Bir de ödemenizi mümkünse giriş esnasında yapın, yoksa pasaportunuzu alıyorlar ve siz de pasaportsuz gezmek zorunda kalıyorsunuz. Bununla ilgili anılarımı daha sonra paylaşacağım. Fisuna bölgesindeki camping alanına girdim, deniz manzarasına karşı çadırımı kurdum, motosikletimi bir ağaca bağladım ve sırt çantamı aldım, çıktım. Resepsiyonu arkanıza aldığınızda sağ tarafa 15-20 m yürüdüğünüzde feribot bileti satılan yere geliyorsunuz. Gidiş-geliş bilet almanızı öneriyorum. Hatırladığım kadarı ile 10 Euro gibi bir bedel ödedim. Sonra feribota gittim ve Venedik turu başladı. Venedik ile ilgili bilgileri sitemizde bulunan Venedik yazımızdan edinebilirsiniz. Turumuz güzergahında sırasıyla Verona, Milano ve Como Gölü'ne gitmek vardı, fakat Türkiye'den aldığım bilgilere göre Verona üzerinden, Milano ve Como Gölü tarafında aşırı şiddetli yağmur görünüyordu. Como Gölü'nde bulduğum kamp alanı olan Camping Clarke'ta güzel bir sabahta uyanma hayalim vardı. Kamp alanı; Bellagio bölgesinde ve Como Gölü'nü 360 dereceden görebileceğim bir yerde idi. Şiddetli hava şartları o gece bütün keyfimi kaçıracaktı ve rotamı değiştirdim. Burada geçireceğim zamanı daha farklı bir yerde geçirecek ve yoğun rotamda bana dinlenme zamanları kazandıracaktı. Bir gün mutlaka Como'da uyanacaktım ama o an bu an değildi. Artık yeni rotam Floransa idi. İtalya'da otoban ücreti gereksiz pahalı olduğu için, yine navigasyonumdan ücretli yolları çıkardım. Bu hareket, bana hayatımdaki en güzel motosiklet yolculuğunu yapmama sebep oldu. Kendimi navigasyonun güvenli ellerine teslim etmek zorunluluğu beni yanıltmadı. Mutlaka ama mutlaka tavsiye edeceğim bir hareket olur. Como Gölü'ne çıkmadığım ve zamanım yeterli olduğu için nereden giderse gitsin, bir şekilde Floransa'ya ulaşacaktım. Venedik'ten çıktıktan sonra Floransa'ya giden yol hakkında biraz bilgi vermek istiyorum. Bu yol sanki motosiklet kullanmak için yapılmış özel bir yol gibi, bütün yol boyunca sayısız motosikletçi ile karşılaştım. Özellikle yolun kalitesi ve virajları, insanların o virajlarda süzülmeleri oldukça etkileyiciydi. Yol üzerinde küçük kasabalardan geçmek de inanılmaz keyifli. Anladığım kadarı ile bu yol motorcuların viraj yapması için özel olarak tasarlanmış. İnsanlar o kadar güzel motor kullanıyordu ki, kimse kimsenin şeridine tecavüz etmeden yol alıyordu. Bu sürüşe o kadar kendimi kaptırmıştım ki artık nasıl viraj aldığıma ben bile şaşırır olmuştum. Virajların keyfini sonuna kadar çıkardım. Bu turu yapmak isteyen kişilere mutlaka bu yolu tavsiye ediyorum, çok keyif alacaksınız. Otoban üzerinde hiçbir şey görmeden gitmektense, gideceğim yere iki saat geç gitmek ve bu yolda motosiklet kullanmak tamamen çok iyi bir fikirdi. Venedik'ten çıktıktan sonra SS309 numaralı yol üzerinden, önce Comacchio ve Ravenna daha sonrasında SS67 yolu üzeriden yaklaşık 4 saatlik yolculuğun ardından Floransa'ya geldim. Floransa'da seçtiğim kamp bölgesini Floransa'ya çok yakın (yaklaşık 10 km olan ) Bottai bölgesinde seçtim. Adı Camping Village İnternazionale Frenze olan bu kamp yeri, tamamen orman içinde bulunuyor. Kamp bölgesi aşıklar tepesi yolu üzerinden Floransa'nın yükseklerinde bulunan bir yer, havası çok iyi ve kamp yapılması için çok uygun bir yerdi. Kamp yerinde bungalov evler, karavanlar ve kamp yerinin kendi çadırları var. Eğer isterseniz bunlardan birini tercih edebilirsiniz. Venedik'deki resepsiyondaki görevlisinin sıcaklığından sonra soğuk ve İngilizce konuşmak istemeyen tam bir İtalyan olan bayan, bana baya zor anlar yaşattı ama bir şekilde anlaştık ve yerleştim. Bu arada bir şehre geldiğimde ilk yaptığım şey önce kamp yerine ulaşıp çadırımı kurup eşyalarımı boşatmak, daha sonra şehre geçip gezmek oldu. Bu şekilde yaptığım için hem fazla eşyalarımı kamp alanında güvenli bir şekilde bırakıyordum, hem de o kadar eşya ile motosikleti bir yerlerde bırakıp aklımın, motosiklette ve eşyalarımda kalıp meşgul olmasına engel oluyordum. Çünkü ne kadar güvenli de olsa insanın aklına takılıyor kafanız hep motosiklette oluyor. Motosikletle şehirde gezeceksiniz mutlaka disk kilitlerinizi yanınıza almanızı ve halatınızı yanınızda gezdirmenizi öneririm. Hiç ihtiyaç duymayacağınızı düşündüğünüz bir zamanda bir yerlere bağlama gereği duyabilirsiniz. Kamp bölgesine yerleşip o yorgunlukla Floransa'yı gezmeye kafaya koymuldum. Güneş batmasına yaklaşık bir saat kala kamp yerinden ayrıldım. Aşıklar tepesine yakın olduğum için Floransa gezimize oradan başladım. Floransa Gezilecek yerler yazımız da burada. Floransa manzarası, motosikletime olan ilginç bakışlar, güneşin batışı, Hz. Davut heykeli ve tüm kudreti derken güzel fotoğraflar eşliğinde oradan ayrıldım ve şehre indim. Floransa gerçekten garip ve farklı büyüsü olan bir şehir, burayı gerçekten unutmak çok zor. Burada gezerken insan kendini şehrin büyüsüne kaptırıyor, zamanın ve mekanın neresi olduğunu fark etmiyorsunuz bile.. Ne yürüdüğünüz yolun ne de zamanın nasıl geçtiğini düşünmüyorsunuz. Her bir sokağında ayrı bir dünya, her köşe başında farklı bir hikaye var. Öğrencisi bol bu şehir sanki açık hava konser alanı veya tiyatro sahnesi gibi. İnsanlar her yerde hiç çekinmeden icra ettikleri sanatı halkla paylaşıyor, kimisi para için kimisi gerçekten keyif aldığı için bunu yapıyor. Ve herkes çok mutlu.. Bir müzisyenin önüne 50 Cent de atsanız, 5 euro da atsanız aynı gülümsemeyle teşekkür ediyor. Bir ara acaba bana mı öyle geliyor diye düşündüm; Birkaç müzisyene farklı paralar attım 🙂 ama yok öle değil, gerçekten her karesiyle ile keyifli bir şehir Floransa. Ponte Vecchio eski köprü anlamına geliyormuş, yaklaşık 800 yıllık bir köprü. Sevgili gitaristimizden, İsrael Kamakawiwo'ole'nin Somewhere Over The Rainbow şarkısını keyifle dinlerken gözüm bir anda köprünün arkasındaki gökyüzüne takıldı. Como Gölünde kaçtığım şey sanki beni takip ediyordu. Arka tarafta şimşeklerin gökyüzünü olabildiğince aydınlatmasından anladığım kadarı ile, bir an önce kamp alanına gitmem gerekiyormuş gibi hissettim. Bu güzel şarkının bitmesini bekledikten sonra, ince ince hafif tempo motosikletime doğru yürümeye başladım. Floransa birazdan kopacaktı ve ben bu durumda çadırımda olmak istiyordum ama pek öyle olmadı. Hafif hafif yağmur atmaya başladı, o sırada motosikletimin yanına geldim ve eşyalarımı çıkarmaya çalışırken bir anda olan oldu ve üzerime bardaktan boşalması bile hafif kalacak bir yağmur indi. Hayatımda böyle bir yağmuru ve böyle bir anda üzerime çökmesini hiç yaşamamıştım. Evet, o güzel şehirden eser kalmamıştı, artık ıslak bir şehir oldu ve ben iki karışlık bir kapı girişinde mahsur kalmıştım. Bu yazıyı okuyan gezgin arkadaşlarımız belki 'neden mahsur kaldın, kamp yerine gitseydin veya yağmurda motosiklet kullanılmıyor mu?' diyebilir haklı olarak. Fakat belirtmeliyim ki ciddi bir fırtına ile karşıkarşıyaydım be bu tatili riske atacak bir hareketten çekinmiştim. Yalnız olduğum için en doğru kararın yağmurun bitmesini beklemek olduğunu düşündüm. Bir süre sonra iki karışlık kapı girişi beni korumaya yetmeyince 3-5 metre karşıdaki otelin kapısına geçmem gerekti ki, oraya geçene kadar sırılsıklam olmuştum. Beni teselli eden tek şey yeteri kadar sigaramın olmasıydı, eğer o da olmasaydı bu bekleyiş çok sıkıcı olabilirdi. Saat 23:00 sularından itibaren yağmur biraz hafifleyene kadar otel kapısında bekledim. Eğer pasaportum yanımda olsaydı, otele girer orada kalırdım ama yanımda olmadığı ve kamp resepsiyonuna bıraktığım için mecburen beklemek ve dönmek zorunda kaldım. Yağmur hafiflediği o anda kendimi zorda olsa bir restoranta attım. Çat pat ingilizcemle bir pizza ve şarap eşliğinde, aynı zamanda aynı restauranta tesadüfen tanıştığım Avrupayı gezen iki Türk bayanla tanıştım. Keyifli sohpetleri ile yağmur damlaları eşliğinde geç de olsa tekrar moraller yerine geldi. Biraz meteoroloji araştıması sonrası, Como Gölüne gidişime engel olan kötü havanın, kuzeyden aşağıya doğru indiğini, fırtınanın artık benim üzerimden geçtiğini ve muhtemelen benden önce Roma'ya gideceğini gördüm. Nitekim sonrasında da öyle de oldu. Biraz sohpet ardından vedalaştık Aklımdaki tek şey o rüzgar ve yağmurda ne durumda olduğunu tahmin bile edemediğim çadırım ve eşyalarımdı. Motosikletime atladım ve kamp alanına gittim. Kamp alanına geldiğimde kapılar güvenlik sebebi ile kilitlenmiş ve kimseler yoktu. Aklınızda bulunması açısından paylaşmak istiyorum bir çok kamp yerinde gece bir saatten sonra kapılar kapanıyor ve içeri araç almıyorlar. Çadırı kurduğum yer giriş kapısından itibaren epey uzaktı. Tam kapının önünde motosikleti bağlamaya uygun bir elektrik direği ararken, kampın içerisinden bir umut /araç ışığı:) süzüldü ve kapıyı açtılar. Çok şanslıydım ki motosikleti içeri alabildim ama yine de resepsiyonda kilitlemek zorunda kaldım, çadır kurduğum yere biraz yürüdüm. Kamp alanına geldiğimde manzara çok ta kötü olmasa da hazırlanıp yüzümde tatlı bir gülümseme ile uyuya kalmışım. Gecenin geç saatlerine doğru biraz sıkıntılı ve ıslak bir gece geçirmek durumunda kaldım fakat mutluydum. Yaşadığım her şey bir anı olarak kaldı. Bir sonraki Yazıda Pisa, Muhteşem San Gimignano ve Siena.


Gezecegiz. Com ailesine yeni katılan Resat Dişbudak, ilk kez yurtdışına çıkışının hikayesini bu yazı dizisinde anlatıyor. Üstelik Reşat, kısıtlı ingilizcesi ile, kısıtlı bir bütçe ile gerçekleştirdiği bu baştan başa İtalya seyahatini, pek çoğumuz için en zor yoldan yani ;Motosikleti ile yapıyor, Camping'lerde konaklıyor, motosikletini RO-RO gemisi ile gönderiyor. Soluksuz okuyacağınız bu 5 bölümlük yazı dizisinde, pek çok tüyo'nun yanı sıra, Biraz cesaret ve istekle nelerin başarılabileceğini yeni bir gezgin'in kaleminden okuyacağız. Reşat'a aramıza hoşgeldin diyor, okurlarımıza ilham vermesini diliyoruz. Flransa'dan itibaren 90 km'lik nispeten kısa bir yolculuğun ardından Navigasyon'a daha önceden ayarladığım Pisa Kulesi / Mucizeler Meydanına ulaştım.56 metre yüksekliğindeki bu kule'nin eğilmesi tüm dünya için bir sembol haline gelmesini sağlamış. Meydana geldiğimde katedral vaftizhane ve kule'yi görmek insanı heyecanlandırıyor. Meydanda bulunan kulenin yanına motosikletle tabi ki giremeyeceğim için üzerindeki eşyalarla birlikte kapıya park ettim. Türkiye'deki gibi saatçi siyahi gençler motosikletin etrafında dolanmaya başladı. Bu arkadaşlara dikkat etmek gerekiyor, yardımsever görünüyorlar ama güvenmemek lazım. Bir gözüm fotoğraf makinesinin vizöründe, diğeri motosikletin üzerinde Pisa Kulesi'ni fotoğrafladım. Kendi teorime göre bu kule 850 yıl önce de olsa kesinlikle böyle bilinçli şekilde eğri yapılmış 🙂 Dünyanın her yerinden ziyaretçi bir arada. Pisa Kulesi'nin bahçesinde klişeleşmiş olan kuleyi tutmak gibi karmaşık poz açılarına girmeden motosikleti Pisa Kulesi'nin arka tarafına aldım, orada da biraz fotoğraflama yaptıktan sonra 20 ila 30 metre kadar motosikleti sürdüm ve bir yere park ettim. Birkaç saniye içinde yanıma bir polis geldi. Bana saçımı göstererek İtalyanca bir şeyler anlatmaya çalışıyordu ama ben tabi ki anlayamıyordum. Biraz daha uğraştıktan sonra kaskımı takmadığım için beni uyardığını anladım. Kendisinden kendi dilimde özür diledim ve uzaklaştı. Pisa şehir olarak pek bir çekiciliğe sahip değil, kuleden başka pek bir şey yok. Daha önce gelen dostlarım gitmeme gerek olmadığını söyleseler de, oraya kadar gidip kuleyi görmeden gelmek de bana yakışmazdı. Pisa da çok vakit kaybetmeden, o günün ikinci durağı olan İtalya'nın görülmezse olmaz şehirlerinden biri olan San Gimignano'ya doğru yola çıkmadan önce navigasyonda şehri bulamadığım için bir polisten yardım istedim. Navigasyonu aldı ve şehrin ismini doğru olarak yazınca navigasyon kendine geldi. Polis bana 'motosikletle mi gideceksin?' diye sordu, benim onaylamam akabinde söylediği tek kelime "Fantastic road!" oldu. 'İşte güzel bir yol daha beni bekliyor.' dedim içimden ve yola çıktım. Polis haklıymış. Gerçekten güzel virajları ve asfaltı olan, enfes manzaralara sahip bir yoldu. Açıkçası turum boyunca çok keyif aldığım yollardan biri oldu. 78 km'lik kısa bir yolculuktan sonra San Gimignano'ya ulaştım. Geniş bir cadde üzerinde, büyük bir sur kapısından geçerek girilen, İtalya'nın yaşayan ortaçağ şehirlerinden biri San Gimignano.. Yine motosikletimi tüm kilitleriyle baş başa bırakıp, yanıma gerekli üç şeyi aldım; fotoğraf makinesi, su, para.. Kendimi San Gimignano'nun sokaklarına attım. Burada motosikletinizi güvenli bir şekilde bırakabilirsiniz, herhangi bir sıkıntı olacağına inanmıyorum. Şunu eklemek isterim ki, hayatımda gördüğüm en garip motosiklete burada rastladım. Size San Gimignano hakkında bilgiler vermeye çalışacağım. Öncelikle şehrin kapısından içeri girdiğiniz anda, sanki karşınıza atıyla kılıcıyla birisi fırlayacakmış gibi geliyor çünkü gerçekten yaşayan bir ortaçağ şehri gibi. Zamanında yapılan savaşlarda defalarca kuşatılmış fakat yüksek bir tepe üzerine kurulması ve yüksek surlarla çevrilmiş bir şehir olduğu için bu güne kadar bozulmadan ulaşabilmiş. Bu 14. yy şehri mimarisi o kadar güzel korunmuş ki; her bir ev, her bir çatı buram buram tarih kokuyor.. Gözünü fotoğraf makinemin vizöründen hiç ayırmadan gezmek istiyor insan. Bir de güneş batmasına yakın orada bulunursanız çok iyi kareler yakalayabilirsiniz. Neredeyse her bir sokağına girdim, çıktım çünkü hiç bir şeyi kaçırmak istemedim. Mutlaka uğramanızı ve bir kaç saat de olsa orada zaman geçirip oranın havasını solumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Ne kadar turistik bir şehir olsa da, o surlar içinde yaşayan insanlar var ve bir çoğu orta yaşlı da olsa sanki kalelerini terk etmek istemeyen askerler gibiler. Hayatlarını genel olarak turizm ile idame ettirseler de kanaatimce orada yaşamaktan o kadar mutlular ki, insanların yüzlerinde bunu rahatlıkla görebiliyorsunuz. Sıcak davranışları beni çok etkiledi. Palazzo Del Poppolo müzesi gezilmesi gereken yerlerden, ayrıca mutlaka İtalya'da olduğumuz için yine dondurma yenilecek. Şehir meydanında bulunan kilisenin merdivenlerinde insanları ve o dokuyu izlemek son derece keyifli. Saatlerce orada oturmak geldi içimden ama yapamadım. Daha Siena'ya gidilecek ve kamp kurulacak. Evet buraya gelip dünyanın en iyi dondurmasını yemeden gitmek de olmaz tabi. Gelato Artigianale dünyanın en iyi dondurmacısı seçilerek kendine haklı bir ünvan kazanmış. Kendilerine özgü dondurma yapma şekilleri olduğunu öğrendim. Ben yine her yerde olduğu gibi seçimi kendilerine bıraktım. San gimignano'ya gelene kadar dondurma yediğim her yerde " siz seçin "dedim ve hiç bir zaman pişman olmadım. Kapıdan dışarı çıktığımda kendimi çocuklar gibi mutlu hissediyordum. Yüzümde saçma bir gülümseme ile, kendimi ve fotoğraf makinemi yere bırakıverdim. Yine sanatını icra eden bir gitaristin karşısında keyifle dondurmamı yedim. Biraz dinlenip biraz da enerjimi tazeledim, kendimi yine San Gimignano sokaklarına attım. Burada yaşayan halk turizm dışında genellikle bağcılık ve şarap üretimi ile ilgileniyor. Yol üzerinde sayısı üzüm bağı ile karşılaştım. Şehirde de aklınıza gelebilecek her kalitede ve türde şaraplar bulabilmeniz mümkün. Eğer şarap kültürüne özel bir ilginiz varsa, gözünü ve gönlünüzü burada doldurabilirsiniz, üstelik çok da pahalı olduğunu düşünmüyorum. Şarap'tan çok anlamıyor olsam da, uygun fiyatta aldığım şarapları içtiğimde pahalı versiyonlarının nasıl olabileceğini düşündürüyor. Uzunca bir süre gezdikten sonra Siena'ya yola çıkmak üzere motosikletimin yanına geldim. Bu güzel şehire doyamasam da, zamanlama açısından motosikletime binip Siena'ya doğru yola çıkmak zorundaydım. Turumun başında Siena da kamp yapmak gibi planım yoktu aslında. Nerede kamp yapacağımı bilmiyordum, tamamen spontane gelişecekti. San Gimignano'dan çıkıp, yaklaşık 40 km'lik bir yoldan sonra hava kararmadan Siena'da bulunan Camping Siena Colleverde'ye geldim. Buraya geldiğimde çadırımı kurup kendimi Siena sokaklarına atmadım çünkü gerçekten yorulmuştum ve dinlenme ihtiyacı hissettim. İnternetten bulduğum bu kamp yeri oldukça iyi bir yerdi. Hatta tur byunca en iyi kamp alanı olduğunu söyleyebilirim. İçerisi tamamen bir otel konforunda, ihtiyaç duyacağınız hemen hemen her şey var. Buraya hiç düşünmeden gelebilir ve isterseniz burada tatil dahi yapabilirsiniz. Karavan ve çadır yerleri ayrı ayrı konumlandırılmış, çok düzenli, temiz ve sakin bir yer. Priz çevirici yine bir sorun oldu:) Size bu çeviricileri 18 euro'ya satmaya çalışıyorlar. Tabi ki ben o parayı vermedim, ne yaptım dersiniz? Yanımdaki çadırın takmış olduğu 5 metrelik uzatma kablosu ile elektriği çektiklerini fark ettim ve sonra 'boştaki prizlere ben neden takmıyorum ki?' dedim.. Karşınızdakinin size nasıl yaklaşmasını istiyorsanız siz de öyle davranmalısınız klişesi vardır hani. Bu tpraklarda bunun net örneklerini birebir çok kez tekrarlama şansı buldum. Bu kelimeleri bana yazdıran şeyin yalnızlığın psikolojisi olduğunun farkındayım. Dünyanın neresine giderseniz gidin, ne kadar karşınızdaki insanın dilini konuşamasanız da, onun da sizin gibi bir insan olduğunu unutmadığınız sürece iletişim kurabilecek bir yol mutlaka buluyorsunuz. Bu o kadar keyifli ve mutluluk verici bir şey ki, satırlar boyunca sadece bunu yazabilirim. Güzel bir uykunun ardından, İtalya turumuza Siena'yı gezmekle devam etmeden önce yine çadırımı ve eşyalarımı topladım. Malum bu gece Roma'da uyuyacağım. Tabi ki her zaman olduğu gibi motosikletin üzerinde bir ton yükle Siena sokaklarını turladım. Siena güvenlik konusunda içimde bir şüphe uyandırmadı. İnsanlar her yere motosikletlerini park edip hayatlarını yaşamaya devam ediyorlar. Siena'da bir şehir turu attıktan sonra motosikleti park edebileceğim bir yer aradım. Evet park yeri aradım çünkü o kadar çok motosiklet var ki, insan motosikletini park edecek yer bulamayınca şaşırıyor bu duruma. İtalya'da motosiklet park etmek için özel alanlar oluşturulmuş, bunun dışında Türkiye'deki gibi kaldırım üstüne istediğiniz gibi bırakırsanız döndüğünüzde motosikletinizi bulamayabilirsiniz. Motosikletin üzerindeki eşyalardan riske atmamak için, yoğun ve şehir merkezine en yakın yeri ararken sonunda buldum. Tedbiri yine de elden bırakmayıp gerekli kilitlerimi takıp bıraktım ve gezmeye devam ettim. Diğer şehirlere nazaran burada çok fazla pizzacı olduğunu gördüm. Hemen hemen her köşe başında bir pizzacı ile karşılaşınca yemeden yaşayamıyorlarmış gibi bir algı yaratıyor. Dördüncü ve son defa deniyordum, eğer bu sefer de bulamazsam polise gitmeyi düşünüyordum. Geldiğim yolu tekrar geri gelmeye çalışıyordum ki, bir caddeye girdim. Tedirgin tedirgin sokaktaki motosikletlere bakarken bir anda gördüğüme o kadar sevindim ki, üzerinde tüm eşyalarıyla beni bekliyordu.. İnanmayacaksınız ama onu gerçekten öptüm.. Sadece burası için değil, benim için her yerde bir deneyim oldu, mutlaka motosikleti park ettiğim yerde navigasyonda işaretlemeye başladım. Siena'dan saat 14 sularında çıkmak için hazırlandım. Roma yolculuğunda otobanı tercih ettim, çünkü bir an önce hava kararmadan Roma'ya girmek istiyordum. Ortalama 300 km'lik otoban yolculuğuma 18 euro gibi bir bedel ödeyerek Roma'ya ulaştım. Bu rüya şehirde hiçbir zamanı boşa harcamak istemiyordum. O kadar güzel kamp yerinde kaldıktan sonra insan seçmeye başlıyor. Türkiye'de tespit ettiğim, Roma'ya 10 km uzaklıktaki Tiberina bölgesinde olan Camping Tiber güzel bir yere benziyordu. Bu kamp yerine gidecekseniz navigasyonun önermelerine dikkat edin, kamp alanını bulmakta zorluk çekebilirsiniz. Kamp yerini ararken yanlış bir yola girdiğim için oldukça şehirden uzaklaştığım bir yolda tedirgin oldum. Bu kamp yerine gelmek istiyorsanız önce Tiberina'yı seçin ve oraya vardığınızda tekrar kamp bölgesinin adresini yazın derim. Biraz şehir dışında kalsa da burada gönül rahatlığı ile konaklayabilirsiniz. Nehir kenarına kurulmuş bu kamp alanında çalışanlar çok sempatik ve yardımsever. Nitekim bu lokasyonu navigasyon ile bulamayınca bir ara internette başka kamp alanları aradım ve gittim fakat gittiğim yerleri açıkçası beğenmedim. Her zamanki gibi resepsiyonda, ben turistim burada kalacağım iletişiminden sonra çadır kuracağım alanı gösterdiler. Çadırımı kurup fazla eşyalarımı burada bırakarak içimdeki bitmeyen enerji ile kendimi Roma'ya attım. Uzunca süre park yeri aradıktan sonra Vittorio Emanuele Iı Abidesine bakan güzel bir yere kilitledim, bağladım, kendimce her türlü güvenlik önlemini aldım. Park yeri ararken dikkat ettiğim şey bütün motosikletlerin üzerinde kocaman kocaman kilitler olduğuydu. Bir de, her yerde motosikletime garip garip bakıyorlardı. Sanki İtalya'da Yamaha Super Tenere görmemişlerdi.. Dikkat ettim, bu motosiklet cennetinin içerisinde ben de hiç görmemiştim. Bu kadar gözlem sonrası aslında bulunduğum noktanın pek de güvenli olmadığı kanaatine vardım. Bir yerde motosikleti park eder gibi oldum ki, Türkiye'de olduğu gibi bir değnekçi yanımda bitiverdi. Ona para vermek istemediğim için orada da bırakmadım, en uygun yeri bulacaktım, inatçıydım ve buldum. Biraz fazla kuruntu yapmış olabilirim fakat ciddi şekilde yğun bir sokağa motosikletimi park ettim. Sonradan öğrendiğime göre burada insanların motosikletini böyle bağlamalarının sebebinin, çalınma sayılarında ciddi artış olmasıymış. Saat 23:00'da kamp alanının kapıları kapanacağını bildiğim için hızlı da olsa Roma! da gezmek istiyordum. Öyle de oldu, Colosseum'u gece ışıklarıyla görme fırsatım oldu. Hem gece hem de gündüzü yaşamak güzel bir deneyim oldu benim için. Bu geceye yol üstünde elinde elektrogitarı ve çakmağıyla blues çalan yetenekli genç ile sonlandırdım. Saat: 22:45'ti ama bu müzikten kendimi alamıyordum. Neyse ki kamp yerine 5 dk gecikme ile geldim. Barda bulunan gençlerle beraber birkaç kadeh içip sohbet etmeye çalıştım. 20'li yaşlarda aldığım ve kullanmadığım için kaybolan ingilizce eğitimim yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı. Artık bende kendime şaşırır olmuştum. Tüm gün sürecek ve yorucu olacak Roma gezim için yattım. Daha önce de paylaştığım gibi İtalya'da kamp yaparak seyahat eden arkadaşlara tavsiyem; mevsim yaz da olsa iyi bir uyku tulumu ile gitmenizdir, zira geceleri enterasan bir serinlik vardı anlayamadığım.. Güzel bir Roma sabahında çadırımda uyandıktan sonra her sabah olduğu gibi çay, kruvasan ve sigara eşliğinde uyandım. Hayatımda hiç bu kadar kruvasan yememiştim. Diğer sabahlardan farklı olan şey bugün çadırımı toplamayacaktım. Roma'da bir gecemin daha oluşu oldukça heyecanlandırıyordu beni. Roma ile ilgili söylenecek, yazılacak her şey paylaşıldı, bana da burayı gezip dolaşmak kaldı. Vittorio Emanuele Iı Abidesi ile başlayan Roma turum sırasıyla Colosseum, İspanyol Merdivenleri, Aşıklar Çeşmesi ve orada pizza burada dondurma derken devam etti. Ben kendimce şöyle izlenimler çıkardım; Vittorio Emanuele Iı Abidesi güneşin son ışıklarında fotoğraflanmalı, İspanyol Merdivenlerine gece gidilmeli, Colosseum için o saçmasapan sıra kesinlikle beklenmeli. Önceden aldığım bilgiye göre Colosseum'da çok fazla sıra olduğuydu.' Kesinlikle beklerim, ne olacak, oraya kadar girmişim girmeden gelmem' diyordum. O sırada beklerken az kalsın vazgeçmek üzereydim çünkü çok fazla zamanımı almıştı. Beklememeyi düşündüğüm için ben bile kendime şaşırır olmuştum. Oraya girmek hayatımdaki en iyi deneyimlerden biri oldu çünkü gerçekten görülmesi gereken bir mekan. Roma'da neredeyse girmediğim sokak kalmadı diyebilirim çünkü bütün gün yürümüştüm. Bu arada siz benim gibi yapmayın mutlaka Vatikan'a gidin çünkü ben gitmedim ve hala pişmanlığını yaşıyorum. Piazza Del Popolo Meydanında buldum. Deseler ki o kadar yolu yürü de gel diye, insan düşünür ama orada düşünemedim. Gördüğüm en keyifli caddelerden biriydi. Bu cadde üzerinde yürürken bir çok kiliseye girdim çıktım. Hatta bir tanesinde telefonum çalınca az daha kovuluyordum. Bu cadde üzerinde yürürken bir çok yeri görebiliyorsunuz. Elimdeki navigasyon sayesinde caddeye yakın olan İspanyol merdivenlerini buldum. Yürümeye devam ederken Aşıklar Çeşmesine gittim, Marcus Aurelius Column meydanını ve Pantheon tapınağını gördüm. Kısacası bu cadde bana kısa bir Roma turu yaptırdı. Roma'nın gerçekten bir günde bitmeyecek bir yer olduğunu yorulduğumda anladım. Çünkü artık adım atacak halim kalmamıştı, ne kadar gezersem gezeyim bitiremeyecektim ve pes ettim. İtalya'da fark ettiğim şeylerden biri, hiçbir mekan kredi kartı kullanmak istemiyor. Ben de herhangi bir yere oturmadan önce sorup öyle oturuyordum. Yorgunluktan olsa gerek artık güneşin batmasına doğru Vittorio Emanuele Iı Abidesine bakan tam karşınındaki Via Del Corso caddesi girişinin sağ köşesindeki bir mekana oturdum. Tabi ki kredi kartı sormak bile aklıma gelmemişti çünkü artık kendime bir ödül vermem gerekiyordu. Makarna ve şarap eşliğinde bu meydanı izlemek gerçekten çok keyifliydi. Bu şehri yazmakla bitiremem ama mutlaka iki tam gününüzü buraya ayırmanızı tavsiye ederim. Benim kısıtlı zamanımda bile burada iki gece bir gün ayırarak en fazla zamanımı burada geçirdim ama yine de yetmedi. Bu günü İspanyol merdivenlerinde elimde biramla bitirmek istiyordum. Bütün gün aklımda olan trafik işaretini görmeye gittim, neyse ki trafik işareti hala orada duruyordu. Ek olarak şunu belirtmek isterim ki, tüm Roma gezimde bir açıdan şanssızdım çünkü, ne kadar abide, çeşme görülmesi gereken yer varsa tadilat altına almışlardı. Motosikletle girilmeyen, merdivenlere yakın, benimde görebileceğim bir sokak girişine motosikleti park ettim. Burası özellikle geceleri gençlerin çok fazla toplandığı bir yere benziyordu. Herkes bir köşesine toplanmış, biralarını içip sohbet ediyorlardı. Kendimi bu gençlerin içine nasıl atarım derken her şey kendiliğinden gelişti, benim bir şey yapmama gerek kalmadı. Merdivenlerde kendimi fotoğraflamaya çalışırken hemen arkamdaki bayan arkadaşları da kadraja almışım, farkında değilim. Bir anda arkamda bir çığlık koptu ve bizi çekme tarzında sesler çıkartıyorlardı. Tabi ki Reşat iletişim kurmadan durur mu? Tabi ki yeterince malzemem vardı, ne de olsa motosikletle Türkiye'den gelmiştim. Hikayemi anlatınca hepsi şaşırdı, dinledi, Türkiye'yi sordu. Anladığım kadarı ile yaptığım iş onlara çılgınca geliyordu. Hepsinin suratlarında ah şu çılgın Türkler ifadesini görebiliyordum. Motosiklet İle İtalya turu nda her şey tam istediğim gibi olmuştu istediğim ve hayal ettiğim gibi Roma'yı güzel ve keyifli bir akşamla bitirmiştim. İtalya turumun en önemli noktasına gitmek için artık dinlenmeliydim. Roma'ya veda vakti, ama ayrılamıyordum. Motosikletimin üzerindeki eşyalarım yüzünden insanların bakışları arasında sabah tekrar motosikletle bir panaromik şehir turu daha atıyordum. Roma ile ilgili gezecegiz. com'un yazısı çok işime yaradı. Muhakkak tavsiye ederim.