ÖNCELİKLE yukarıdaki OFF-ROAD VİDEOMUZU izleyiniz. Aşağıdaki yazılarda da detayları okuyabilirsiniz. Youtube Kanalımıza abone olmayı unutmayın. Birisinin "Hem severim, hem döverim" dediğini duyarsanız, ağzının payını vermeden önce, "Japoncu musun, Amerikancı mı?" diye sorup, ne demek istediğinizi anlıyor mu bir kontrol edin, lakin o bir offroadcu çıkabilir. Bir yandan araçlar çok seviliyor; her tatil onunla planlanıp, zamlanan maaşlarla ilk hediyeler onlara alınıyor, öbür yandan arabaları hırpalamak için hep fırsat kollanıyor. İşte bu yüzden offroad jargonunda arabalar bozulmaz, kırılır. Bir offraodcu "Her gezide aracının bir yerini kırmak racondandır, takla atmak ise şahanedir" demiş. Gittik, gördük, gerçekten de bu işin tadı arabayı balçığa saplamadan, dereyi sığ yerden geçmek varken, inadına derine sürmeden çıkmıyor. Şöyle offroad ile kırlarda bayırlarda dolaşacağımız, hatta uzun bir tatile gidebileceğimiz, bir yer olsa diyorduk ki Fethiye'de aradığımız yeri bulduk. Gördük ki offroada niyet eden birisinin kendine bir araç almadan da bu işi denemesi mümkünmüş. Bruce Lee'nin mi, Chuck Norris'in mi kuşağı daha kara tartışıladursun, biz Chuck Norrisçiyiz, çünkü herşey 1985'ten 93'e Mustang'i, Ventura'sı, Firebird'ü ile 20'ye yakın araç değiştirecek kadar Amerikan otomobili tutkunu olan Halil Abi'yi kamyonete özendirmesiyle başlamış. Halil Abi kendine 50'ye yakın araç yapmış. Her offroadcu gibi itinayla yaptığı araçları, itinayla kırmış. Ehli bir offroadcu olmak için arabayla bütünleşmek lazım diyor, onun içinde beraraber maceraya atılmak, "sonra zaten film kopuyor". Arabanın içine beline kadar su girerek nehir de geçmiş, tuzlu suda arabasını Game Over çıkıncaya kadar da zorlamış, balçıklarda arabayı rehin de bırakmış, arka camdan da çıkılmış... "Arabalarıma aşıktım ama onlara hiç acımadım." diyor. Şu an filosunda cayır cayır Japon bebekleri var, ama eski Amerikan aşklarını da fotograf fotograf saklıyor. Daha ilk defa bir offroad aracı kullanacak olmamıza rağmen günün menüsünde istah kabartan dere geçişleri, çamur hendekleri ve dimdik tırmanışlar var. Parkur deneyimli bir offroadcunun kalp atışlarını hızlandırmayabilir, ama biz muntazam şehir yolladında otomatik vites araba kullanmaya alışık insanlarız. Çamurda debelenmeye bayıldık, tek sıkıntı akşam kalmayı planladığımız otelin kapısının açıldığı anda yüzümüze kapanma ihtimali. Buz gibi bir derede yüzüp atıyoruz üzerimizdeki çamuru. Bir çıkıyoruz, Halil Abi harika bir muhabbet sofrası kurmuş bize. Yönetmen sandalyeleri açılmış, peynir dilimlenmiş, bardaklar bile soğutucudan çıkarılmış. Yaşasın! 31 yıllık offroad hayatında Halil abi ne misafirler ağırlamış, doğada ne keyifler yapmış. Biz de bütün tecrübelerinden nasipleniyoruz. Hava kararıyor, hiç kalkasımız yok yanından. Bir gün offroad denemek güzeldi, ama merağımızı dindireceğine daha da çok meraklandırdı. Ne de offroada, ne de Halil Abi'nin hikayelerine doyabildik. En güzeli, ve size de tavsiyemiz, her araçta 2-3 kişi olacak şekilde bir ekip toparlayıp, her akşam başka bir yerde kamp yaparak, şöyle mangallı, hamaklı birkaç günlük bir offroad safari planlamak. Günlerce doğanın içinde, sabahları offroad, akşamları balık tutmaca, kamp ateşinde cızbız, yıldız seyretmece... Kamp eşyası bulma sıkıntısı da yok, Halil Abi hem 4 4, hem de kamp eşyalarını sağlıyor. "Mükemmel bir tatil programı olurdu ama önümüzdeki tatilde Nevşehir'de bir düğüne davetliyiz" diyoruz, evlenen arkadaşlarımız gücenmesin, kös kös. "Ordan Fethiye'ye gelinceye kadar tatil biter..." "Aklınızda olsun, arabaları misafirlerimizin istediği yere götürüp, farklı yerlerde de safari yapabiliyoruz" diyor. Bir an, peribacalarının arasından tozutarak geçen, camında gelin duvağı dalgalanan ard arda dizilmiş 4 4'ler hayal ediyoruz, gözlerimiz parlıyor. Sonra, arabaya attığımız güzelim fıstıklı çikolatalı pastayı hayal ediyoruz; her katı bir cama yapışmış, üzerinde beyaz şekerlemeleri yerine çamurdan kulecikleri. Bize fön efekti gibi geliyor da, o pastaya kıyamadık işte. Ha bir de offroada ilginiz var ama nereden başlayacağım diyorsanız size en yakın off-road kulübünün kapısını çalın mutlaka. Islanması ve çamura girmesi sıkıntı olmayan kıyafetler, mayo, güneş gözlüğü, Bizim midemiz çok hassas olmasına rağmen hiç sıkıntı yaşamadık ama önlem olarak bulantı giderici ilaç bulundurmak faydalı olabilir. Gecelemeyi düşünenler sinek spreyi tavsiye edilir. Offroadun tadı çamurda, tozda, dik rampada, sulak yerlerde çıkıyor. Yapay parkur bunu zaten her zaman sağlıyor. Safari düşünülüyorsa da, bunlar göz önünde bulundurarak planlanmalı. Yağışlı mevsimler bol çamur ürettiğinden offroadcular tarafından sevilirler ancak tecrübe seviyenize göre Likya Excursion'dan da yönlendirme alabilirsiniz. Rota çıkarmak için Google Earth'ten faydalanabilirsiniz. Manuel vites kullanabilmeniz yeterli. Mekanikten anlamanız gerekmiyor, çünkü zaten yanınızda Halil Abi var. Ailece de gidilir, kankalarla da. Önemli bir sağlık problemi olmayan herkese uygun. Ay çok sevindik memnun ayrılmanıza :))) Ne de güzel geri dönüşler bunlar!! İlk off-road deneyimimiz Halil abi sayesinde çok eğlenceli geçti. Off-road dışında Fethiyenin tarihi hakkında da çok güzel bilgiler edindik. Üstelik Halil abinin tavsiyeleri ve yönlendirmeleriyle tatilimizin geri kalan sürecini çok daha uygun fiyatlı, eğlenceli ve dolu dolu geçirdik. Fethiye'ye gelen herkesin Halil abi ile tanışması gerek. Kendisine ve "Biz Evde Yokuz" sayfası olarak size çok teşekkür ederiz. Sizin sayenizde kolayca planladığımız fethiye tatilimizin en eğlenceli kısımlarından biri Halil abiyle geçirdiğimiz offroad turuydu. İmdat imdat Halil abiiii önemli uyarı! Sevgilinizle geliyorsanız turun sonunda ayrılmayı göze almalısınız :)))) Şaka bir yana aksiyon dolu tarih coğrafya bilgileriyle hoş sohbetiyle güzel bir gün geçirdik. Bitmedii Halil abiyle tanıştıysanız yılların tecrübesiyle tatilinizin devamı için gidilecek en güzel mekanları restoranları öğrenmiş oluyorsunuz. Umarım seneye olursa İzmir olmazsa Muğla da Halil abiyle tekrar görüşmek için geleceğiz. Yani seneye de biz evde yokuz arkadaşlar :))) gitmeden bu sayfayada mutlaka bakmalısınız. Fethiye'ye ilk gelişimiz ve şuursuzca yandığımız için bugün denize gitmek istemedik ve kamp alanında da vakit geçirmek istemeyince internetten nasıl bir aktivite yapabiliriz diye arayışa girdik. Ve sizin sayfanız sayesinde o muhteşem insan Halil abiyle tanıştık. Müthiş bir deneyim, harika bir güleryüz ve yılların verdiği bilgi birikimiyle harika bir zaman geçirdik. İlk defa Offroad deneyimimiz olmasına rağmen Halil abi sayesinde sanki yıllardır bu işi yapıyor gibi hissettik. Kendisine sizin nezdinizde çok teşekkür ederiz. Fethiye'ye yolunuz düşerse mutlaka Halil abiyle Offroad deneyimini tadın. Biri Halil abi mi dedi??? Bu yazıyı okuduktan sonra hiç tanımadığım bir adamı heyecanla HALİL ABİİİİ diye aramış bulundum. Halil abi çok şaşırdı. Yazı beni o kadar moda sokmuştu ki daha önce hiç yaşamadığım bu deneyimi adeta telefonda yaşıyor oluşum başladı. Halil abiyle yarım saat telefonda konuşup heyecanımı iyice yükselttikten sonra azıcık şevkimi kıran soru şu oldu ; manuel mi otomatik mi? Cevap : MANUEL. Ama bu yeterli bir cevap değildi onun için ve bir soru daha sordu hem de aynısını. Tekrar soruyorum Manuel mi otomatik mi ? Dedi ve Halil abiii tabii ki de MANUEL! diye heyecanla bağıverdim. Sanki yıllardır tanışıyormuşçasına kapattık telefonları güle oynaya. Telefon konuşması bile bu kadar heyecanlıyken, 2 gün nasıl bekleyecektim kös kös. Geldi çattı pazartesi günü. Öğlen buluşma noktamız ofisin önünde buluştuk Halil abi bize en güvenli park yerini tarif etti canım arabamızı oraya gölgeye koyduk. Bizden sonra diğer aracın da ekibi geldi. Öyle ısındık ki birbirimize dedim ki tadından yenmeyecek belli oldu. Üç DİRT x DİRT yola koyulduk. Halil abi önden gidip bize istemediğimiz kadar direktif verdi. Kör noktalarda dahi uyarılarda bulundu. Başlamadık mı kendimizi güvende hissetmeye? Off diyorum işte bu takla da atsak bu adam arabayı ters çevirir bizi kurtarır diyorum. . Parkurlara ulaştık kolaydı zordu derken level 6 zorluk seviyesi olan bir parkura gelince arabadan indi ve dedi ki zor bir yer var böyle böyle yapalım mı ? İki arabadaki muhteşem kadın şoförler EVET!! deyiverince biz onu da yapmadık mı ? Aman aman hem de ne yapmakkkkk. Halil abinin sonsuz güvenini kazandık orada iki kadın şöför olarak. Artık bizimle her yere gelir belli oldu. Gelelim Off-Road mode Off ' da neler yapıyoruz. Önce bir su kuyusunda durup soluklanıyoruz. Orda tarih ve coğrafya dersleri alıyoruz Halil abiden hem de karşımızdaki Kayaköyü anlatıyor bizlere. Nerde neyi gördüysek anlattı hiç bıkmadan. Rehberliği de mükemmel. Hele hele sohbetine hiç doyum olmuyor. Sonra acıkıyoruz gözlemeci ve bakkalın yan yana olduğu, gözlemeleri elleriyle açan güzel kadınların pişirdiği tam karışık gözlemeyi götürüyoruz. Tekrar yola çıktığımızda gemiler koyuna giderken bir tepede zıplarken fotoğraf çekiliyoruz ama manzara nasıl güzel nasıl güzel. En son durağımız demek doğru olmaz ama gemiler koyunda denize giriyoruz. . Maalesef ki son durağımız buranın en iyi kebabçısında bulunuyor. Neden maalesef diyorum çünkü burası son durak. Artık bitiyooo diye üzülüyoruz. Kebabçı bizim ortak tercihimizdi. Ekstra durak koyduk geri dönmeden önce. Halil abi ve Fatoş'larla elektriğimiz tutunca sonuç böyle oldu. Ama sonuç nasıl güzeeeel. Beni Halil abiyle tanıştıran biz evde yokuz ailesine, Ekip arkadaşım Fatoş ve İsmail'e, Halil abiye yol arkadaşlığı yapan canım Sevda'ya, Benim her zaman yanımda olan hatta yanımda olmaktan sağa doğru yatan Canım Aşkım Bitanecik Eşime, Bize unutamayacağımız bir gün yaşattığı için minnettarım. Halil Bey cok eglenceli bir off road turu yaptırdı bize. Kışın da İzmir de yapmak üzere sözünü aldık. :)) denemeden geçmeyin.. Merhabalar, ben de sizin sayenizde tatilimin içeriğini zenginleştirdim. Sitenizde araştırma yaparken tavsiyeniz üzerine Halil Beyle iletişime geçtim ve offroad yapma kararı aldım. Hayatımda yaptığım en keyifli tecrübe idi. Telsizde Halil bey, önümüzde çetrelli parkurlar, ayakbastığımız yerlerin tarihi geçmişi derken dolu dolu bir tur oldu. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadık. Şiddetle tavsiye ederim. Her tatil programında olduğu gibi blogunuzu okuyup tatilimi planladığım için pişman olmadım. Harika bir deneyimdi. Halil Bey ile Nisan ayında konuşup bilgi almıştım. Ağustos sonunda da tanışma şansımız oldu. 15 aylık bebeğimiz ile katıldık. Halil Bey bebek oto koltuğu sağladı. Bize her şekilde yardımcı oldu. Eşimin arabayı kullanış şeklini fark edebilecek kadar profesyoneldi. İçimiz çok rahat bir şekilde turu tamamladık. Fiyat performans oranı %100. Kış sezonu İzmir'e geçiyormuş. Kendisini fırsat bulursak orada da ziyaret etmek istiyoruz. Herkese tavsiyemizdir. Merhaba öncelikle bizim Halil Abi ile tanışmamıza vesile olduğunuz için teşekkür ederiz. Halil Abi ile unutulmaz, efsanevi bir deneyim yaşadık. Tur sırasında coğrafya bilgisi, tarih bilgisi, hoş sohbeti ve samimiyetiyle unutulmaz bir gün yaşadık. İlerleyen zamanlarda tekrardan geleceğimize eminim. Merhaba çok sevindik gününüzün böylesine güzel geçmesine 🙂 Biz teşekkür ederiz bu güzel geribildiriminiz için. Yaşamda bir defada olsa mutlaka yaşanılması gereken ve benim için özel bir deneyime dönüşen "Off Road" yolculuğunu özel kılan şey bence o yolculuğa yön veren Halil Beydir. Yolculuk esnasında sürekliliğini hiç yitirmeyen o sevimli sıcak gülüşü resmiyetin aramızda çabucak son bulmasına ve içimizdeki samimiyeti dışa vurmamıza çokça yardımcı bir faktör. Herkese O'nu bulmasını ve tanımasını tavsiye ederim eğer niyet işini aşkla yapan biriyle bu off road yolculuğunu tatmaksa. Fethiye'de yapılabilecek şeyleri araştırırken buraya rast gelip bunu denemeye karar verdik. İyi ki denemişiz. Çok ilginç bir deneyim oldu. Dağ ve orman yollarının yanı sıra bahsedildiği gibi özel yapılmış çamur, çukur gibi alanlar da vardı. Güzel bir gün oldu. Fethiye'de aktivite yapmak için sadece bir günümüz vardı. Bunu da nasıl değerlendiririz derken bu internet sitesine denk geldik. Yorumları okuyunca offroad yapmaya ikna olduk. Halil abiyle de bu şekilde tanıştık. İyi ki tanışmışız. Fethiye'de tanıdığım en iyi esnaf diyebilirim. Müthiş eğlendik. Yürekler ağza geldi durdu. Halil bey diye başlayan maceramız, çamura batınca Halil abiiiiii oldu. Kendisi gerçekten inanılmaz enerjik ve pozitif bir insan. Biz Evde Yokuz ekibine de ayrıca teşekkür ederiz. Gerçekten anlattıkları gibi bir macera yaşadık. Yeniden görüşmek üzere. Bizevdeyokuz ekibine bizi Halil abi ile tanıştırdığı için teşekkür ederiz. Etkinlik çok güzeldi. Bize özel sabah programı yaptığı için Halil abiye de ayrıca teşekkürler. Yazınız sayesinde offroad etkinliğinden haberimiz oldu ve deneyimlemek için Halil Bey ile iletişime geçtik. Bizim için normal hayatımızda yaşayamayacağımız türden, sıra dışı bir deneyim oldu. Halil Bey rota için gerçekten emek sarfetmiş ve oldukça keyifli bir rota ortaya çıkmış, çok farklı deneyimler yaşayabiliyorsunuz:) Halil Bey etkinlik boyunca çeşitli bilgilendirmeler yapıyor ve sayesinde tüm acemiliğimize rağmen çok keyifli bir offroad deneyimi yaşadık. Bu keyifli offroad turu için Halil Bey'e, böyle güzel etkinlikleri bizlerle paylaştığınız için sizlere çok teşekkür ederim. Yazınıza istinaden Halil Abi ile iletişime geçtik. İlk başta Halil Bey iken bir anda Halil Abi oldu. Hayatımda hiç bu kadar eğlendiğimi hatırlamıyorum. Halil Abi çamura saplanmamız ve mahsur kalmamız için elinden geleni yaptı ve sonunda başardı. Çamura batmanın, üstümüzün başımızın kirlenmesinin bu kadar keyifli olacağına hayatta tahmin etmezdim. Bundan sonra yolum Fethiye'den her geçişinde muhakkak Halil Abi aranacak ve 1 günlük muhakkak off road yapılacak. Halil Abi'ye tur için, size de öneriniz için çok teşekkür ederim. Çok sevindik güzel bir gün geçirmenize vesile olmamıza. Hepiniz gibi biz de Fethiye'den Ölüdeniz çevresine uğradığımızda neler yapabiliriz diye bakındık. Bu yazıya denk geldik ve Halil abiyi aradık. İyi ki de aradık. Harikulade yerlere giderken bize eşlik edip, off-road aracını kullanma keyfini sizlere bulaştırıyor. Son derece memnun kaldık efendim. Giden herkese tavsiye ediyoruz. Fethiye'ye geldikten sonra ne yapılır diye baktığımızda yazınızla karşılaştık. Öncelikle çok guzel ve detayli bir yazı yazmışsınız. Bundan sonra gideceğimiz yeri planlarken önceliğimiz sizin blogunuzu okumak olacak. Tavsiyeniz üzerine biz de Halil abiyi bulduk ve yağmurlu bir günümüz vardı onu offroadla degerlendirdik. Gerçekten cok eğlenceli yani fethiyeye gelip de yapmadan gitmek kayıp olur. Halil abi de o kadar içten ve yardımcı oluyor ki. Biz de baya eğlendik. Halil abi durduğumuz yerlerin tarihinden bahsetti. Onunla sohbette bir o kadar keyifliydi. Sonrasında son durak olan gemiler koyunda yağmurda yüzdük. Sonrasında üşümeyelim diye Halil abi bize kendi arabasını verdi. Kendisine görürse buradan da teşekkür ederiz. Size de böyle güzel bir içerik hazırladığınız için teşekkür ederiz. Öncelikle Halil Bey'in selamı var 🙂 30 Ağustosta Halil Bey ve ekibi ile harika bir offroad deneyimi yaşadık, bol bol sohbet ettik. Kendisi şahane eğlenceli inanılmaz misafirperver ve 🙂 elibol bir insan. Saat 13.30 da araçlarını bize emanet etti ve offroad yolculuğumuza başladık. 18.30 gibi sonlandırmayı planladığımız turumuzda öncelikle ağaçlık yollarda 1-2 offroad parkunu tamamlayarak geçti daha sonrasında da lahit mezarları, Kayaköy'ü, Gemiler koyunu görme fırsatı yakaladık. Ek olarak çamurlu bir parkur da mevcuttu. Söz verildiği gibi 18.30'da değil sonlandırdığımızda saat neredeyse 8 e geliyordu. Denemek isteyen arkadaşlar için diyorum kesinlikle yapın, sadece Halil Bey ile tanışmak için yapılır o kadar söyleyeyiö. 🙂 Sürüş esnasında bol bol video ve fotoğraf çekimi de yapılıyor. Ek olarak Halil Bey kışın İzmir'de 1 gece kamplı ve ya otel konaklamalı bir offroad düşüncesinin olduğunu da iletmemi istedi. Aklınızda olsun. Stand By Me.


Parahawking yamaç paraşütü'nün içine bir de rehber eklenmiş hali. Ama bu rehber bildiğiniz rehberlerden değil. Rehberiniz eğitim almış yırtıcı bir kuş. Ekipte kara çaylaklar ve akbabalar var. Kuşlar termalleri yakalamada usta oldukları için uzun mesafeleri çok az enerji harcayarak katedebiliyorlar. Size de onları takip etmek kalıyor. Bu deneyim oha dedirtecek cinsten. Helikopterden aktif bir volkanın lav havuzuna atlıyorsunuz. Helikopter lav havuzundan 200 mt yüksekte duruyor, siz de atlayınca 100 metreye kadar yaklaşıyorsunuz lavlara. Çığlık atamaya devam çünkü dönüş yolu 56km ve bu yolu helikopterin altından sallanarak saatte 130km hızla tamamlıyorsunuz. Muhtemelen dönene kadar da lavların sıcağını atmış olursunuz. Wing walking, uçuş sırasında uçağın kanatlarında hareket etmeye deniyor. Siz bu deneyimde hareket etmiyorsunuz ama yolcu koltuğunda oturmak yerine klasik bir çift kanatlı uçağın üst kanadına, ayakta duracak şekilde bağlanıyorsunuz. Hani bisikletleri bağlarlar ya araçların tavanına, görüntü benzer ama bir de uçuyorsunuz üstüne. Ve tecrübeli pilotumuz sizi 220km hızlara çıkarıp, bir de üzerine 150m dalış, alçak uçuş gibi kalbinizi zorlayacak türlü akrobasi işlerine giriyor.


Kirliler sepette iyice yığıldı, annanelerimizi ziyarete yine gidemedik, Ikea'dan 2 ay önce aldığımız uyduruk raf hala kutusunda duruyor, bir arkadaşımızın da doğum gününü kaçırdık ama biz böyle hissetmiyoruz. Az şey sığdırabilsek de, dopdolu bir haftasonuydu bu. Çünkü Istanbul Spring Orienteering Cup'a yarışıyorduk. Cuma akşamı saat 19.00 Sultanahmet'te hiç alışılmadık manzaralar var: 6 minareyi ve kendi kellesini aynı kareye sığdırmaya çalışan turistler dağılmış, yerlerinde bir saniyeye 6 squat sığdırmaya çalışan, ve o soğukta shortlu shirtlü takılmalarından ötürü kalplerinin uranyum pompaladığınından şüphe ettiğimiz kişiler, Daft Punk'a ritim tutturmuş ısınıyorlar.. Enerjiler yüksek, herkesde bir heyecan, bir mutluluk... Yarış ruhu tüm meydana yayılmış, seyyarlara bile bir gözü peklik, bir cevvallilk. Sedece bizim haftasonumuzu değil, şehrin ritmini değiştiren işler görmek ne güzel. Macera Akademisi'nin ellerine sağlık. 19 ve 33 numaralarımızı göğüsümüze takıp, siyah taytlı beylerin arkasında çıkış için sıraya girdik. Seneye biz de mi siyah tayt giysek ne, sanki samurailara karşı yarışacakmışız gibi bir baskıya sokuyor insanı. Arkamızda da her sene istisnasız dereceye giren Kuleli'nin cengaverleri ve altını kimseye kaptırmaya niyeti olmayan çakı gibi yabancılar var. The Avangers'in bir bölümünü çekiyoruzlar falan heralde. Çıkış saatimizin gelmesiyle bir elimizde pusula, öbür elimizde harita koşmaya başlıyoruz. Banklardan atlayanlar, çimlerden koşanlar, hurraaa!! Herkes çılgınlarca check pointleri arıyor. Tezgahlarını sabahtan kurmuş olan esnaflar şimdi anlıyorlar sabah sağa sola yerleştirilen turuncu garip şeylerin ne işe yarıdığını. Hepimiz kakara kikiri koşuyoruz. Kestaneci arkamızdan bağırıyor, "Abla! Burda, burda! Hiç gitme!" Elinde de bir point lazer, tezgahın başını bırakmadan yarışa dahil olmanın formüllerini geliştirmiş. Bilmiyor ki herkeste aynı harita yok, olsaydı da o check pointin sırası gelmeden basamazdık. Doğru sırada check pointlerde olmak gerekiyor. Malum yarıştayız, açıklamaya zaman yok.. Biz de durmadan geçiyoruz önünden ama o ısrarla arkamızdan bağırıyor, "Yaw, nereye gidiyon!? Burda dedik ya!" Bir Sultanahmet Cami'ne, bir Gülhane parkına koşuyoruz. Her ağacın arkasından yarışmacı fışkırıyor, zigzaglar çiziliyor, haritalar hışırdıyor. Bir check pointten çıkmış, sıradakine doğru sprint atarken, bu sefer yaşına hürmetten ötürü atlayamadığımız bir çift durduruyor; "Yavrum bu ne yarışı?" Haydaaa... Dayıcım madem anlamışsın yarıştayız, neden durduruyorsun yarışmacıları? "Yön bulma yarışı bey amca". "O haritalardan mı buluyorsunuz?" Hı hı amcacım. "Haa anladım. Niye öyle uzak uzak koymuşlar ki noktaları. Gördüm çocuklar hep kan ter içinde." Hadi amcacım, gözünü seveyim amcacım... Bu sırada Afrikan bir işportacı, Gülhane'nin girişini kaçıran yarışmacılara ıslık çalıyor, dilimizi bilmediği için el kol hareketiyle kemeri işaret ediyor. Herkes müdahil, herkes seferber. Müthiş bir his. Az sonra kestanecinin yanındaki check pointin sırası geliyor. Tabanlara kuvvet koşuyoruz. 54 nolu noktaya check olurken abinin arkamızdan sitemkar sesi geliyor, "Ben sana dediydim burda diye. Dinlemedin ki... Böyle boşuna döner durursun." Sen de haklısın abi. İnsan iki makas almak istiyor yanaklarından ama finish'e bir kala vakit yok! 3 günlük yarışın ilk ayağını bitirip uyumaya gidiyoruz. Eee, ertesi gün için zinde olmak gerek. Şimdi burda, cumartesi sabahı zımba gibi kalktık yazabilmek çok isterdim ama çok öyle olmadı. Yağmurlu ve buz gibi bir sabaha, hele hele cumartesi sabahına 8'de kalkmak istemiyor tabi vücut. Kendisini harika bir yarış, tatlı insanlar ve bol eğlence vaadleriyle ikna edip, Çekmeköy'deki Taşdelen'e götürdük ama arabadan inerken hala mızmızlıyordu biraz. Neyse ki, samuraiları görmek sıkı bir jump start etkisi yaptı da açıldık. Malesef o vakte kadar kendisi biraz uyuşuk olduğu için çıkış saatimizi kaçırmıştık bile. Bizim suçumuz varsa namerdiz, bütün kabahat onun. Tepemizde yağmur bulutları, üzerimizde pançolar koşturuyoruz bayır aşağı... Yanımızdan bir Kuleli jet gibi geçerken ABSler tutmuyor, hoooop çamurların içine. Hacıyatmaz gibi hemen kallkıyor, hiç birşey olmamış gibi koşmaya devam ediyor. Gurur duyuyoruz Kuleliler'imizle. Onlardan ilhamlanıp patikasız yerlere dalıyoruz. Balçıklara bata bata çalıların içinden geçerken adeta Oscarlar'da bir kırmızı halı deneyimi yaşıyoruz; herkes dokunmak istiyor, dokundumu da bırakmıyor. Pançoları yırta yırta buluyoruz sonunda check pointi. Bravo bize, dörte birini bitiridik bile ve daha bol bol zaman var! Derken korktuğumuz başımıza geliyor. Dün nazlanmaya başlayan dizim, artık baya baya isyan ediyor. Zonkluyor, ağrıyor. Hayıııııır, daha hala yarışın başındayız! Durup bir durum analizi yapmamız lazım. Koşmaya devam edersek yarışı bitirmemize diz izin vermeyecek. İki opsiyon var; ya yarıştan çekileceğiz, yada yürüyerek devam edeceğiz. Yanımızdan 76 yaşında Danimarkalı bir hanımefendi geçiyor, içimizi azim ve umut doldurarak. Yola devam. Bir lastiğimiz patlamış olabilir ama elimizde hala navigasyon becerileri kozumuz var. Onu da geçtim, bu oyunu oynamanın zevki yeter. Telaşsız ama hakkını vere vere yarışı bitirdik. Biraz sobanın etrafında diğer yarışmacılarla birlikte ısındıktan sonra da evimize döndük. Çok eğlenmiştik ama şu diz problemi moralleri bozuyordu tabi. Kös kös dizimizi buzlarken Macera Akademsi'nden gelen tweet bir anda bizi şenlendirdi: "Bugün madalyanız vardı". Hayda! Gerçekten mi? Ee süper! Şu buzlama işlemlerine iki birayla devam edelim o zaman! Belgrad Ormanı'ndaki son etapa giderken bir yandan simit kemiriyoruz, bir yandan yol soruyoruz, Belgrad'a çok geldik ama Ayvad Bendi de neresi? Ayvad Bendi içinden şırıl şırıl bir dere akan, piknikçi kalabalıklardan uzak, mis gibi bir yermiş. Dizde dizlik, cebimizde Temel Reis dopingleri saldırıyoruz hedeflere. Diz çok hızlı gitmemize izin vermiyor ama kendimizce gazlıyoruz. Bugün katılım daha yüksek. Dağlardan tepelerden insan akın akın insan koşuyor. Samurayların arkasında koşan bıdı bıdı ilk okulların, liselerin orienteering klüpleri de var. Onlar ayrı katagoride yarışıyorlar tabi ki. Parkur ilerledikçe tenhalaşıyor. Ormanla başbaşa kaldıkça bir huzursuz ince ince sızmaya başlıyor. O zaman insana acaba yanlış mı geldim şüphesi çöküyor işte. Ya ormanda kaybolursam? Tam o sırada o check pointi bulmak var ya, çifte bayram! Tekrar tekrar check in olası geliyor insanın. Kaçkarlar'da değil, Belgrad'dayız. Bu ihtimal göz önünde bulundurularak belirlenmiş bir yarıştasınız. Medeniyet o kadar da uzakta değil.