Moğolistan gidince başka, gitmeden önce bir başka görünen ülke. Gitmeden önce bozkırlarla kaplı, uzun tozlu yollar göreceğimi düşünmüştüm. Ancak öyle farklı şeyler gördüm ki; şaşkınlığım bitmeden bir başka olayla karşılaştım. Bizim için en anlamlı gezilerden biri oldu. Türklerin ilk çıkış noktasına ulaşmış olmak heyecan vericiydi. Göçebe yaşayan atalarımız bu topraklardan gelmişler; ancak geride hala göçebe yaşayan büyük bir kitle var. Bu nedenle Ulan Batur bir kısmı göçer olan başkent sanırım doğru bir tasvir. Başkent sokaklarında gezmeye başladığımızda bazı evlerin büyük bahçelerin içlerinde olduğunu, hatta o bahçelerin içlerine ger adı verilen çadırların kurulduğunu gördük. İnsanlar alışkanlıklarından çok kolay vazgeçmiyorlar. Göçebelikten yerleşik hayata geçmiş bile olsalar da ger çadırlarda evlerinin bahçesinde yaşamaya devam ediyorlar. Serinlemek istediklerinde ger çadırının üzerinde bulunan yuvarlak kısmı açıyorlar ve çadırın alt kısmını da biraz aralıyorlar böyle içeride bir hava akımı oluyor ve serin kalıyor. Ulan Batur'da gezerken bizi ilk şaşırtan olay bir Atatürk heykeli ve aynı adlı bir lise görmemiz oldu. Okulun bulunduğu caddenin adı da Ankara Caddesi. Bunu görmek her zaman olduğu gibi bizi gururlandırıyor. Şehre adını veren kişi ise Sukhbaatar. 1921 yılında Moğolistan'da bir devrim olur ve bu devrime öncülük eden kişi Sukhbaatar isimli bir komutan olmuştur. Bu devrim sonrasında şehrin adı "Kızıl Bahadır" anlamına gelen Ulan Batur adını alır. Bugün ne yazık ki başkent çok iyi bir kentsel görünüme sahip değil. İçinde olduğunuzda bir an önce çıkıp doğaya kaçmak hissi veriyor. Yine de şöyle bir geziyoruz. Cengiz Han Meydanı veya Sukhbaatar Meydanı diye anılan bu meydan bize ilginç geliyor. Her şey Cengiz Han meydanında olup bitiyor gibi. Evlenenler meydana geliyor, lise buluşmaları burada oluyor, insanlar topluca bir yerden çıkıp Cengiz Han'ın çok büyük bir heykelinin de bulunduğu bu meydana gelip fotoğraf çektiriyorlar. Meydanın bir yanında parlemento binası, bir yanında tiyatro, ortasında heykeller yer alıyor. Kenarlarda ise metal ve cam karışımı gökdelenler 2008 yılından itibaren yükselmeye başlamışlar bile. Buralara bankalar finans merkezleri yerleşmiş. Cengiz Han meydanının hemen yanı başında Ulusal Tarih Müzesi de yer alıyor. Bu müze benim için gördüğüm en etkileyici müzelerden biriydi. Biraz bizden parçalar görmek belki etkiledi. En başa dönüyor insan Türklerin şaman olduğu günlerden bahsediliyor. Müzede şaman kıyafetleri sergileniyor. Burada önce kıyafetleri ve heykelleri görüyoruz ancak bir kaç gün içinde gerçek bir şaman ile tanışacağız ve gerçek bir şaman ayinine katılacağız. Müzeyi gezmek yaklaşık 1-2 saat kadar sürebilir. Bu müzede Türkün adının ilk geçtiği Bilge Kağan ve Kül Tiğin yazıtlarından bir parçanın replikası yer alıyor. Daha sonraki günlerde gittiğimiz Karakurum'da yer alan Orhon Müzesinde gerçeklerini göreceğiz. Elbette bunları yakından görmek hatta dokunmak çok heyecan vereci. Bu nedenle müze seven biri değilseniz bile bu müzeyi gezmenizi tavsiye ederim. Şehre yakın bir budist tapınak kompleksi olan Gandan Manastırını sabah erken saatlerde ziyaret ederseniz, budist keşişleri ayin yaparken görüntüleyebilirsiniz. Manastırı bir baştan bir başa gezmek ve fotoğraf çekmek uzun bir zaman alabilir. Manastırın etrafındaki eski yerleşim yerine de bir göz atmanızda fayda var. Orada bahçe içindeki evlerinin bir kenarına ger çadırı kurup yaşadıklarını gördük. Şehrin bir kenarında kara market dedikleri horozdan, iğneye bir çok şeyin satıldığı bir pazar yeri var. Çok büyük bir market alanı, kamyonlar, arabalar bir arada. Bir yerde dükkanlar, bir yerde seyyar satıcılar, bir tarafta gıda ürünleri satanlar, giyecek satanlar. Ne ararsanız bulabileceğiniz ilginç bir pazar yeri. Bir kısmında da canlı hayvan satılıyor. Bizim gitmek istediğimiz gün hava yağmurlu olduğu için içine giremedik. Yağmurda da pazarın kurulu olduğu alan hayli çamurlu oluyor. Ancak dışarıdan geçerken görünce nasıl bir karmaşa olduğu anlaşılıyor. Pazarda yankesicilere dikkat etmeniz gerekiyor. Ayrıca bu pazar yeri nedeniyle şehrin trafiği de altüst olmuş durumda. Ulan Batur şehir merkezine yaklaşık 50 km mesafede Atı ile heykeli yapılmış olan büyük bir Cengiz Han anıtı var. Heykel Cengiz Han'ın doğduğu bölgeye dikilmiş. 40 metre yüksekliğinde bir heykel. Asansör ile atın kafa kısmına çıkıp dolaşabiliyorsunuz ve Cengiz Han ile fotoğraf çektirebiliyorsunuz. Kuş bakışı bir manzaraya sahip ama manzarada sonsuza uzanan yeşil alanlar var. Bu heykelin alt kısmında küçük bir müze ve hediyelik eşya dükkanları var. Ayrıca bugüne kadar yapılmış en büyük Moğol çizmesi de burada sergileniyor. Belki görmek isteyeceğiniz bir başka mekanda Zaisan Anıtı olabilir. Bu anıt Moğol ve Rus dostluğu simgelemek için yapılmış. Yuvarlak bir anıt etrafında çeşitli çizimler yer alıyor. Görmenizi tavsiye edeceğim bir başka etkinlik Moğolistan Ulusal Şarkı ve Dans Topluluğu gösterileri. Bu gösteri yaklaşık bir saat sürüyor ve Moğolistan'a ait her tür müzik aleti ile yöresel kıyafeti bir arada görebiliyorsunuz. Küçük samimi bir ortamda gösteriler sergileniyor. 2018 yılındaki fiyatı kişi başı 50 TL idi. Gösteriler Mayıs ayı ile Kasım ayları arasında her gün saat 18:00'de başlıyor.


Urla, eski isimleri ile iç kısmına Vourla ve kıyı kısmına Klazomenai denilen, İzmir'e bağlı ve son bir kaç sene içinde yıldızı parlayan büyük bir ilçe. Hatta son dönemde göç patlaması yaşıyor diyebiliriz. Bu göç fiyatlara satıcı için pozitif, alıcı için negatif olarak yansımış. İstanbul ve Ankara'dan gelenler hem emlak piyasasının hem de Urla pazarında satılan gıda ürünlerinin fiyatlarının yukarı doğru tırmanmasına sebep olmuşlar. Aslında bunu fırsat bilenler fiyatları bir hayli artırmış diyelim. Urla'da gezilecek çok fazla yer var. Bunun için arabayla gelmenizde fayda var. Ama uzun yol yapmak istemiyorsanız uçakla İzmir'e gelip araba kiralayabilirsiniz. Size uygun İzmir uçak bileti için https://www. biletbayi. com adresine bakabilirsiniz. Toplu taşıma araçlarıyla gezmek isterseniz biraz daha fazla zaman ayırmanız gerekir. Urla köylerinden başlamak isterseniz, Barbaros Köyü ve Özbek Köyü gezebileceğiniz yerler arasında. Bu köyleri ayrıca yazdık, detaylı yazılara bağlantılardan. Yine de nasıl gideceğinizi bilmek isterseniz her iki köye de Urla'dan ulaşım mevcut. Yine Kadıovacık Köyü ve Zeytineli Köyü de günübirlik gezebileceğiniz yerler arasında. Günübirlik diyorum zira buralarda konaklama imkanınız yok, gidip gezip, köy usulü yemeklerinden ve yetiştirdiklerinden tadıp, belki de alışveriş yapıp geri dönmeniz gerekir. Urla'ya en yakın merkezlerden biri Çeşmealtı, denize girebileceğiniz, yemek yiyebileceğiniz, uzun saatler alışveriş yapabileceğiniz bir yerleşim yeri. Urla'da en çok beğendiğim yerlerden biri oldu diyebilirim. Evler denize çok yakın inşa edilmiş. Bu nasıl mümkün oldu diye sorguluyor insan görünce. Sahiller bir çok yerde söylendiği gibi tam olarak halka açık değil. Sahile yakın evleri saymazsak, Çeşmealtı'nda halkın sahile ulaşması nispeten gerçekleşmiş. Sahil kenarında belediye tarafından konmuş bir sürü şemsiye var. Hiç bir şey ödemeden bu gölgeliklerden faydalanabiliyorsunuz. Akşam olduğunda Urla, Çeşmealtı gece pazarı kuruluyor. Burada daha çok takı, giysi ve hediyelik eşya bulunuyor. Pazarın bir hayli ziyaretçisi var; ama çok ucuz bir pazar beklemeyin. Urla Bağ Yolu gezebileceğiniz, şarap tadımı yapıp satın alabileceğiniz bir kaç şarap imalathanesinden oluşan bir yol. Biz Urlice ve Urla Şarapcılık'ı gezdik. Ama bu yol üzerinde yedi tane bağ bulunuyor. Mozaik, MMG Şarapçılık, Urla Bağ Evi, Urlice, Urla Şarapçılık, Usca ve Limantepe Urla. Urla Şarapçılık ise 55 dönüm üzerine kurulu bir bağ. İçeri girdiğinizde kendinizi Toskana'da hissedebilirsiniz. Bağ yolunda sıra sıra dikilmiş Toskana selvileri var. Urla Şarapçılık hem yurt içine şarap veriyor hem de bazı ülkelere şarap ihracatı yapıyor. Tadım için ayrılan kısım modern dizayn edilmiş bir bölüm ve yaz sıcaklarında serin güzel bir mekan. Burada ayrıca Türkiye'nin en küçük oteli yer alıyor. Sadece 2 odası olan bir otelleri var. Hem Urlice'den hem de Urla Şarapçılık'tan şarap satın alabilirsiniz. Urla iskeleye yakın bir başka görülecek mekan Klazomenai. Burası Arkaik Dönem zeytinyağı imalathanesi. Yapı aslına uygun ayağa kaldırılmaya çalışılmış. İç kısmına o dönemdeki duvar resimlerinden faydalanarak aynı zeytinyağı presleri imal edilmiş. Yağ imalathanesi çalışır durumda, bazı özel günlerde pres usülü ile buradan sembolik miktarda zeytinyağı alınıyormuş. Okulda çok karşımıza çıkan birleşik kapların nasıl çalıştığını burada çok güzel bir şekilde görebilirsiniz. Orijinal kaplar hala duruyor ve zeytinyağ bu kaplarda damıtılarak elde ediliyor. Klazomenai Zeytinyağı İşliği olarak geçen yapının bakım sponsoru Karsan Karadeniz Kimya ve Gıda Sanayi Tic. Ltd. Şti. Şimdilik içerisini görevli eşliğinde, ücretsiz olarak gezebiliyorsunuz, henüz müze vasfı kazanmamış. Urla'da merkez sayılabilecek iki farklı bölüm var. Bir bölümü deniz tarafında yer alıyor, bir bölümü ise içeride kara tarafında kalıyor. İskele Caddesi olarak geçen bölümünde çok fazla olmasa da tekneler bağlı. 2017 yılında bizim gördüğümüz daha çok yerli teknelerdi. Limanda en çok dikkat çeken yapı hiç şüphesiz Pier Otel ve lokantası olacaktır. Birinci dereceden sit alanı olan bu bina aslına uygun olarak restore edilmiş. Şu anda 10 odalı bir otel ve alt kısmı lokanta olacak şekilde hizmet vermekte. Limanda balık yiyebileceğiniz bir çok lokanta Yan yana sıralanmış durumda. Bunların bir kısmı yüksek fiyatlı, bir kısmı ise uygun fiyatlı. Uygun fiyatlı olanlar menüleri ve fiyatlarını giriş kapısına yazmışlar. Limanın hemen yanında gezebileceğiniz, bana göre küçük bir su altı açık hava müzesi yer alıyor. Burası Ankara Üniversitesi Mustafa Koç Deniz Arkeolojisi Araştırma Merkezi. Burası su altında bulunan bazı teknelerin replikaları yer alıyor. Bunlardan biri olan Kybele Teknesi tüm güzelliği ile uzaktan göze batıyor. Bu replika tekne ile bir proje kapsamında bir kaç ay süren Türkiye, Danimarka, Türkiye yolculuğu yapılmış. Şimdi karada istirahat ediyor. Yaz aylarında burayı ziyaret ederseniz sizi gezdirip bilgi verecek arkeologlar bulabilirsiniz. Burası şu anda bir müze değil; ancak müze yapmak üzere planları var. Gelen ziyaretçileri geri çevirmeyip gezdiriyorlar. Bu sene yani 2017 yılında İzmir Büyükşehir Belediyesi Urla'ya bir yüzer iskele kurarak, Urla, Konak arasında feribot seferleri başlattı. Şu anda sabah ve akşam karşılıklı olmak üzere günde 2 sefer yapılıyor. Yolculuk yaklaşık bir saat sürüyor. Günü birlik trafiksiz İzmir'den, Urla'ya gelip akşama dönmek isterseniz bu mümkün. Bu seneki tam bilet fiyatı 10 TL. Urla limanda akşam üstleri kadınlar pazarı kuruluyor. Kadınlar genelde kendi yaptıkları el emeği ürünlerini satıyorlar. Çok büyük bir pazar değil bir kaç tezgahtan oluşuyor. Ahşap seviyorsanız hoşunuza gidecek şeyler bulabilirsiniz. Genelde zeytin ağacından üretilen hoş ürünler göze çarpıyor. Urla, Karantina Adası görmek isteyeceğiniz yerlerden biri; ancak adanın içine giriş izni yok bugünlerde. İki tarafı deniz olan bir yoldan geçerek adaya ulaşıyorsunuz. İçinde bir kazı alanı ve eski Urla Hastanesi olan ada bugün Acil Afet Eğitim ve Simülasyon Merkezi kurulmuş. Adaya girişler durdurulmuş. Bazı özel festivallerde ziyarete açıyorlarmış. Yine de bu değişik yoldan yürüyerek veya araba ile bir geçip bu deneyimi yaşayabilirsiniz. Buna benzer bir yol San Fransisco'da var aklıma geçerken hep o yol gelir. Urla Sanat Sokağı az önce bahsettiğim Urla'nın iç kısmında kalan bir kaç küçük dükkan ve kafeteryanın olduğu ayrıca içinde Devlet Tiyatroları binasını da barındıran sevimli bir sokak. Sokak 2017 Mayıs ayında tadilatta idi Haziran sonunda bir kaç konser ile açılış yapıldı. Ancak bu sokakta oturup bir şeyler yemek isterseniz aman dikkat edin, bazı iş yerleri bütün mekanın dekor parasını kısa sürede çıkartmak istiyor gibi. Fiyatlar sizi çok şaşırtabilir, önce fiyatını sorup sonra sipariş edin derim. İki makarnaya 100 TL aldıklarını duyunca çok üzüldüm. Sanat Sokağı yakınında gezebileceğiniz bir başka sevimli meydan Malgaca Pazarı. Burası ilginç bir meydan bir yanda manav, diğer yanda nalbur ve ortada kahvehane ile lokantaların yer aldığı çok küçük, çok eski bir alışveriş meydanı. Eskiden burası hayvan pazarıymış ve sürekli olarak gelenler mal kaça, mal kaça diye sorarlarmış o günlerden sonra adı Malgaca Pazarı olarak süregelmiş. Eskiden tüm alışveriş mekanları bu meydanın etrafında yer alıyormuş. Çarşıya çıkan biri kumaşını, yemekliğini alıp biraz soluklanıp çayını, kahvesini içip evine dönermiş. Bugün de meydan küçük dükkanlar ile hala canlılığını koruyor. Meydanda Deniz Kafe'de enginarlı mantı yemenizi öneririm. Malgaca Pazarı'nın arka kısmında çok küçük bir arasta yer alıyor. Dükkanların dışarıya bakanları daha gösterişliyken içeride kalanları daha sade. Ancak tülbent bir elbisenin fiyatı 126 TL idi. Yine büyük şehirlerden yerleşenlere uygulanan acımasız yüksek fiyat politikası uygulanmış. Şimdilik Urla'nın üç büyük festivali mevcut. "Urla Ot Festivali" her yıl 19 -20 Mart tarihlerinde Özbek Köyü'nde yapılıyor. "Enginar Festivali" 29-30 Nisan ve 1 Mayıs tarihlerinde Urla'da yapılıyor. "Urla Bağ Bozumu Şenlikleri" her yıl 14-15-16 Ağustos tarihinde yapılıyor. Ayrıca Nohutalan Kavun Şenliği, Eylül'ün ilk haftası yapılıyor. Köy Tiyatroları Şenliği, Temmuz ayında yapılıyor. Sardalya Şenliği Eylül'ün ikinci haftası yapılıyor. Bunlardan birine gelmeyi planlarsanız yine de tarihleri kontrol etmekte fayda var. Beklenmedik bir durum söz konusu olduğunda bu tarihler değişebiliyor. Urla plajları çok beklediğimiz gibi çıkmadı. İlk önce Kum Denizi Plajı denedik. Neredeyse herkes oradaydı. Tüpünü, topunu alan, çizgili pijaması ile gelen, Şahin arabayı park edip arabesk dinleyen herkes oradaydı. Tabi bu bayram dönemi böyle oldu; ama sonrasında da gelen kitle çok değişmedi. Burada deniz temiz sayılır ancak çok sığ, uzun süre gitmenize rağmen diz kapaklarınıza geliyor. Bu plaj belediyeye ait gölgelik ve şezlong kiralayabiliyorsunuz. Her birinin fiyatı 10 TL. Sonra Gelin Kayası denen bölgeye gittik. Başlangıçta her şey çok iyiydi, bir kafeteryada oturduk, gölgelik var iskele var deniz nispeten deniz gibi. Ancak bir süre sonra bir bayan denizden panikle çıktı. Deniz anası kolunu yakmıştı. Sonra kıyıda yaklaşık 20 adet alışık olduğumuzun dışında deniz anası yakalandı. Yine de girdik ve üç metre açılınca bizimde önümüze deniz anaları çıktı. Bu bölgede Haziran aylarında deniz anası olurmuş, öğrendik. Bir sonraki gün güney kısımda yer alan Demircili Plajı'nı denedik. Çimlerde pufların üzerine oturabiliyorsunuz gölgelikte var. İki kişi için 35 TL alıyorlar. Ancak plajın yan tarafından hiç bir ödeme yapmadan da girebileceğiniz bir kumsal mevcut. Eğer şemsiyeniz ve sandalyeniz varsa burayı tercih edebilirsiniz. Urla'nın en güzel, en temiz plajı Demircili. Ancak burada da yol yapımı olduğu için yolun 2-3 km kadarlık bir kısmı bozuk. Sanırım 2017 yazında bitmiş olur. Plaj Urla merkeze biraz uzak yol yaklaşık 25 dakika kadar sürüyor. Bir diğer plaj Özbek Köyü yolu üzerinden gidilen Eğriliman. Burada Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı kampı yer alıyor. Kamp gözünüzü korkutmasın dışarıdan günü birlik girebiliyorsunuz. Sakin bir yer, deniz fena değil en azından deniz anası yok. Günlük girişlerde kişi başı 10 TL veriyorsunuz buna gölgelik ve şezlong dahil. Ayrıca çok uygun fiyatlı yemek yiyebileceğiniz bir kafeteryası var. Burada kiralık evler de var dışarıdan gelenleri kabul ediyorlar. Evlerin günlük kirası 70 ile 80 TL arasında ama yer bulmak pek mümkün değil. Öncelik kurum çalışanlarının. Burası 1970 li yıllarda kalmış, nostalji arayanlar için biçilmiş kaftan. Buraya gelmeden bir kaç yüz metre öncesinde, yine Eğriliman Caddesi üzerinden ulaşabileceğiniz, denize girebileceğiniz çok ufak bir koy daha var. Bir de Çeşmealtı Plajı var. Haziran ayında deniz anaları buradaki plajlarda da görülüyordu. Temmuz, Ağustos aylarında yok oluyorlarmış. Daha önce yazdığım gibi burada belediyenin koyduğu gölgeliklerin altında kendi sandalyeleriniz ile oturabilirsiniz. Bu sandalyeler her yerde uygun fiyatlı satılıyor, pratik ve rahatlar. Çeşmealtı'nda ücretli plajlar da mevcut. Konaklama için bir çok seçeneğiniz var. Pansiyon, otel veya ev kiralayabilirsiniz. Arabanız ile tatile gidiyorsanız yanınıza gerekli eşyaları aldığınız takdirde bir kaç günlük veya haftalık ev kiralayarak konforlu bir şekilde konaklayabilirsiniz. Biz iki hafta kaldık ve bir ev kiraladık. Bizim için bu keyifli oldu, ev sahipleri de evin bir bölümünde yaşıyorlardı. Evin bahçesinde iki kedi, iki köpek ve bir papağan vardı. Hayvanlarla ve ev sahipleri ile oldukça hoş vakit geçirdik. Genelde kiraladığınız evlerde ev sahibi yaşamıyor. Konaklama için denize yakın olmak isterseniz; İskele, Güzelbahçe, Kum Denizi Plajı, Çeşmealtı, Gelin Kayası taraflarını seçebilirsiniz. Sahilde yürüyüş yapabilirsiniz. Hatta, deniz kıyısında balık tutabilirsiniz. Çünkü, buradaki alan, kapalı bir yer ve bu nedenle, balık bol. Zaten, Özbek köyünün balıkları ünlüdür. bir dahaki sefere balık yiyeceğiz Özbek köyünde. Volkan Bey merhaba, öncelikle teşekkür ederiz. Fakat buraya verdiğiniz bağlantılar pek işe yaramaz, eğer Google aramalarında üstte olmak istiyorsanız kurumsal firmalar için en iyi çözüm reklam vermektir. Emin olun geri dönüşümü gayet iyi olacaktır, başarılar. Güzel memleketime uğramanıza da sevindim. Başarılar. Mustafa Bey memleketiniz sizin bıraktığınız gibi olmayabilir, gereksiz bir pahalılık söz konusu. Kastamonu'ya da uğradık; fakat henüz yazma fırsatımız olmadı.


Hindistan'a gitmeyi yıllardır çok pis olduğunu düşündüğüm için erteliyordum. Ancak itiraf etmeliyim ki beklediğimden daha temiz buldum, belki de kendimi çok daha pis bir yer görmeye hazırlamıştım. İlk durağımız Hindistan'ın en kutsal şehri Varanasi oldu. Beklediğimden temiz demiştim ya hani bu Varanasi için geçerli değil. Bu şehir oldukça pis, fakat bir o kadar da mistik ve fotoğrafik. Tanrı Şiva'nın kenti Varanasi için en iyi tanımlama mistik kelimesi sanırım. Şehrin Ganj'a inen caddesinde sağlı sollu yerleşim yerleri var. Sokaklar tam bir labirent gibi ve oldukça dar. Bu sokaklarda yayalar, motorlar ve sokak satıcıları ile hayat olabildiğince hızlı ve gürültülü akıyor. Yaşam tam bir karmaşa ve her yanda renkli kıyafetleri ile dolaşan kadınlar, sokak berberleri, sokak satıcıları, hatta sokak dişçileri ile dopdolu bir fotoğraf cenneti. Ancak bu karmaşada fotoroğraf çekmek hiç kolay değil. Hindistan'da herhangi bir motorlu aracın kontağı açıldığında korna neredeyse otomatiğe bağlanmış gibi kullanılıyor. Tüm kamyonların arkasında "Blow Horn" yani patlat kornayı yazıyor. Herkes frene basmadan ilerliyor ve kornaya köküne kadar basarak yola devam ediyor. Öyleki küçük kazalarda hiç durmadan yola devam ediyorlar. İşte dar sokaklarda da aynı durum söz konusu. Kornaya basarak son sürat devam eden motor, bisiklet ve tuk tuk denen küçük araçlar var. Sokaklarda bol miktarda çöp yığınları, bunları yiyen inekler ile onlara eşlik eden gelincikler, fareler, köpekler Varanasi'nin doğal tablosunu oluşturuyor. Ayrıca inek pisliklerinin her yerde olduğunu unutmadan yazayım. Her an üzerine basabilirsiniz. Ganj nehrinin kenarına indiğinizde ise korna seslerinden kurtulup nehirdeki ritüelleri seyre dalıyorsunuz. Her gün burada, günde iki kere olmak üzere doğan günü karşılamak, batan günü uğurlamak ve günahlarından arınmak için insanlar özel olarak yapılmış basamaklardan Ganj'a girip yıkanıyor. Bu basamaklara Ghat adı veriliyor. Bu yıkanma sırasında küçük taslara Ganj suyunu doldurup güneşe doğru dökerek günü selamlıyorlar. Sabah çok erken saatte bir kayık kiralarsanız tam karşıdan Ganj'daki ritüelleri ve şehri günün ilk ışıkları ile sisli gizemli bir halde fotoğraflayabilirsiniz. Akşam olduğunda ise Ganj'ın kenarında her gün Aarti adı verilen bir tören düzenleniyor. Birkaç farklı yerde düzenlenen bu törenlerde farklı okullardan öğrenciler yarım saat süre ile biten güne veda ediyorlar. Törende ses, ateş, su, duman ve gül yaprakları kullanılıyor. Bu tören meydanı dolduran yüzlerce insan tarafından izleniyor ve zaman zaman herkes törene ilahilerle eşlik ediyor. Muhteşem bir görsel ritüel ve hava şartları ne olursa olsun 365 gün boyunca her gece 18:30'da bu tören tekrarlanıyor. Zamanınız varsa Varanasi'de gün doğmadan önce gatlardan birine gelin ve oradan bir kayık kiralayın. Sabah güneşi doğana kadar buradan fotoğraf çekin veya kıyı boyunca gidip sadece seyredin. Akşam üstü nehrin karşı kıyısına geçebilirsiniz. Burası hiç yerleşim olmayan bir kumsal, Ganj'ın taşmasıyla bazen sular altında kalıyor. Orada da top oynayanlar ata binenler vs. değişik aktiviteler görmek mümkün. Fakat nehrin diğer tarafıyla hiç alakası olmadığını göreceksiniz. Aynı şekilde akşam güneş batarken de bir kayık kiralamanız ve nehirde dolaşmanız iyi fotoğraflar yakalamanız açısından işinize yarayacaktır. Varanasi'de şehrin içinde dolaşmak için en iyi yol rikşa denen bisikletçilerle dolaşmak veya bir başka alternatif tuk tuk denen minik araçlar. Şehrin trafiği oldukça yoğun ve sokaklar çok dar. Şöförler turist gördüklerinde fiyatı yükselttikleri için her seferinde mutlaka pazarlık yapmanızı öneririm. Pazarlık yapsanız bile bindiğiniz her aracın şöförü sizden mutlaka bahşiş isteyecek bunu unutmayın ve verdiğiniz bahşişi az bulacak. Bahşiş verirken ülkedeki en düşük maaşın 100 USD olduğunu bilmenizde fayda var. Tuktuk bizler için küçük taksi ancak aynı zamanda yerel halkın dolmuş gibi inip bindiği bir araç. Mesafeye göre değişkenlik göstersede insanlar 10 ile 20 rupi arasında bir ödeme yapıyor. Bir taksiye bindiğinizde 2 kişi için toplamda 150 veya 200 rupi vermeniz yeterli olacaktır. Konaklama için en az dört yıldızlı otelde kalmanızı öneririm. Otellerin standartları Türkiye'den daha düşük. Tüm alışverişlerinizde mutlaka pazarlık etmelisiniz turistlere verilen fiyatlar her zaman normalin bir kaç katı oluyor. Eğer kahvaltıyı seven biriyseniz, bu coğrafya da peynir ve zeytin kültürü olmadığından sabahları kahvaltıda peynir ve zeytin bulamayacaksınız, dilerseniz bunları valizinizde götürebilirsiniz. Akşamları yemekte verdikleri ama bizim sabahları da istediğimiz anlık pişirilip tüketilen naan isimli ekmekleri oldukça lezzetli denemelisiniz.


Yahşi, bu yazıda sizleri Bodrum'un cennet köşelerinden biriyle tanıştırmak istiyorum: Ortakent, Yahşi. Eğer huzur dolu bir tatil arayışındaysanız, bu sevimli sahil yeri doğru bir adres olabilir. Bodrum'un güzel köylerinden biri olan Yahşi'nin adının kökeni, eski Türkçe'ye dayanmaktadır. "Yahşi" kelimesi, "iyi, güzel, hoş" gibi olumlu anlamlar taşımaktadır. Köyün adı, bölgenin güzelliklerini ve hoş atmosferini yansıtmak için seçilmiştir. Yahşi, adı gibi güzel bir yer, doğanın ve denizin güzelliklerini barındıran bir köy olarak ziyaretçilerini ağırlamakta. Köy diyorum ama bugünlerde her yer yazlık evlerle dolmuş elbette. Eski balıkçı köyünden pek bir eser yok. Ortakent Yahşi, Bodrum yarımadasının güneyinde yer alıyor. Eğer hava yoluyla gelecekseniz, Milas-Bodrum Havalimanı'na inebilirsiniz. Havalimanından Yahşi'ye ulaşım için taksi veya araç kiralama seçenekleri ile ulaşabilirsiniz. Ayrıca havalimanından servis araçları ile Bodrum merkeze gelip, Bodrum merkezden de toplu taşıma veya taksi ile kolayca ulaşım sağlayabilirsiniz. Eğer sakin ve doğayla iç içe bir konaklama arıyorsanız, burada sessizliğin ve huzurun tadını çıkarabilir, geleneksel Türk misafirperverliğinin keyfini sürebilirsiniz. Yahşi geniş otel ve pansiyon seçenekleri sunuyor. Denize sıfır konumları ve çeşitli aktiviteleri ile tatilinizi renklendirebilirsiniz. Yahşi'de neredeyse tüm oteller deniz kenarında. Biz Yahşi'nin en eski otelini tavsiye edeceğiz. Altınkaya Otel diğer otellere göre fiyatı uygun ve kendine ait plajından faydalanabiliyorsunuz. Otel denize sıfır bir konumda. Akşam olduğunda Yahşi sahilinde, tur atıp yürüyüş yapacağınız bir kaç yüz metrelik bir yürüyüş yolu mevcut. Elbette bu yol üzerinde alışveriş yapabileceğiniz, dondurma yiyebileceğiniz küçük dükkanlar mevcut. Deniz ve güneş tatilinizin vazgeçilmezi ise, Yahşi size maviyle yeşilin muhteşem dansını sunuyor. Sakin sular ve masmavi bir gökyüzü ile adeta cenneti aratmıyor. Kumlu plajlarda güneşlenirken, denizin kumlu zemininde kaybolmanın keyfini yaşayabilirsiniz. Yahşi'de 2 adet halk plajı yer alıyor. Bu plajların biri sahilin en başındayken diğeri en sonunda. Plajlardan birinde belediyeye ait Müsgebi Cafe yer alıyor. Müsgebi yine eski Türkçe'den gelen bir isim. Mis gibi anlamına geliyor. Ortakent'in eski adı. Müsgebi Cafenin fiyatları oldukça uygun. Tüm gün burada bir şeyler yiyerek plaja girebilirsiniz. Cafenin hemen yan tarafında belediye plajı var. Burada belediyeye ait fiyatları makul olan şezlonglar ve şemsiyeler var. Yahşi'nin en başındaki halk plajında ise sadece şemsiyeler var. Kendi sandalyenizi alıp ücretsiz bir şekilde plajdan faydalanabilirsiniz. Burada soyunma kabinleri ve duşlar da halkın hizmetine sunulmuş. Elbette lüks plaj arayışı olanlar için sahilde gösterişli bir çok plaj yer alıyor. Uzun süreli tatillerde her gün verilecek plaj giriş ücretleri ciddi rakamlara ulaşabilir. Bodrum'un tadını denizden çıkarmak isterseniz, tekne turlarını deneyebilirsiniz. Yahşi civarında düzenlenen tekne turları sayesinde turkuaz suların tadını doyasıya çıkarabilirsiniz. Eğer deniz altının güzelliklerini keşfetmek isterseniz, şnorkelle dalış turları da unutulmamalı. Limandan hemen her gün, günü birlik turlar yapılmakta. Turlarla, Akvaryum, Tavşan Adası, Dilek Mağarası, Aspat gibi yerlere gidilmekte. Bu turlarda öğle yemekleri tura dahil oluyor. Pasaportunuz yanınızda olursa, Bodrum merkeze giderek buradan günü birlik, Kos Adası turlarına katılabilirsiniz. Tekne turları için bazen oradaki firmalar adalar için özel vize alıp götürüyorlar. Bunun için bir kaç gün önceden rezervasyon yapıp bilgilerinizi tekne firmasına vermeniz gerekiyor. Bu durumu kontrol etmeniz gerekli çünkü Yunan hükümeti zaman zaman bu kuralı değiştiriyor. Bodrum'un huzur dolu koylarından olan Yahşi, sakin bir tatil geçirmek isteyenler için iyi bir adres olabilir. Unutmayın, bazen en güzel anılar keşiflerle dolu küçük köşelerde saklıdır. Bodrum'un bu güzel köşesini daha çok değişmeden gidip görün derim.


Yıllardır İzmir'e gelip giderim; ama 2020 yılında geldiğimde bir arkadaşımdan Yeni Şükran Oteli'ni duydum. "Mutlaka gitmelisin, her gelen gidip görür, film seti gibidir" dedi. Her zaman şöyle düşünürüm: bazı şeyleri erken öğrenip, erken görmeli. Her şey zaman içinde mutlaka değişikliğe uğruyor. Yeni Şükran Oteli çok olmasa da değişikliğe uğramış. Otel 1900'lü yıllardan bu yana varlığını sürdüren, tam bir tarihi eser gerçekten. Kemeraltı sokaklarında oteli fark etmek çok kolay değil. Kemerli bir kapının üzerinde Yeni Şükran Oteli tabelası var. Kapıdan geçince otel sağınızda kalıyor ve büyük açık avlulu bir mekanın içinde yerini almış. Şu anda 2. sınıf olan oteli İlyas Çamtaş (2020 yılında) işletiyor. Oteli 1982 yılında devralmış. Önceleri otelin alt kısmında Şükran Lokantası varmış; ancak şu anda yok, kapanmış. Kapıdan içeri girdiğinizde çok küçük bir resepsiyon ve yanında minik bir lobi karşılıyor sizi. Halı kaplı dar ve kıvrılarak çıkan merdivenlerden yukarı çıktığınızda karşınıza U şeklinde bir koridor çıkıyor. Başlangıçta çözemiyorsunuz oteli. Uzun koridorda yürümeye başlıyorsunuz bazı odaların kapıları açık. Odalarda hala tüplü televizyon var. Eski usulde duvar askıları ve üzerinde havlular asılı. Yatakların üzerinde yorganlar ve eski kumaş perdeler ile bir anda günümüzden koparıyor sizi ortam. Gördüğünüz bazı mobilyalar yaşı yetenleri çocukluğuna götürüyor. Yakın zamana kadar odaların hepsinde Bulgar Somyası denen yüksek demir karyolalar ve üzerlerinde saman yataklar yer alıyormuş. Ancak konaklayanlar yatakların yüksekliğinden ve biraz da konfordan şikayet eder hale gelince İlyas Bey bu yatakları değiştirmiş. Biz bu yatakları bir odada depolanmış olarak görebildik. Otelin 1900'lerde yapıldığını yazmıştım yukarıda. Odalarının hiç birinde tuvalet ve banyo yok. Bu mekanlar ortak kullanımda. Kadın, erkek tuvaletleri ve banyolar koridorun bir ucunda yer alıyor. Uzun koridorlarda neredeyse ilk günkü duvar kağıtları duruyor. Bir de balayı odası var. Bu oda hikayesi ile doğmuş. Hollanda'da yaşayan yeni evli bir çift İlyas amcamızı aramış ve balayı için otele gelmek istediklerini bildirmişler. Biraz sıkılarak otelin balayı için uygun olmayacağını, odalarda banyo ve tuvalet olmadığını bildirmiş kendilerine. Ancak çift gelmekte ısrarcı olmuş ve oteli görüp yaşamak istediklerini söylemişler. Otele ilk defa balayı için birileri geliyormuş. İlyas bey bu çift için saten çarşaflı, özel yorganlı bir büyük oda hazırlamış. Onlar çok memnun kalıp geri döndükten sonra da bu odayı bozmamış ve balayı suiti diye adlandırıp tutmuş bu odayı. Otelin orta yerine geldiğimizde büyük ve görkemli bir salon karşıladı bizi. Bir odanın kapısı açıktı. Hemen içeriye kafamızı uzatıp biraz sohbet ettik. Bu odada Ayten Hanım yaşıyor. Çok uzun yıllardır burada yaşıyormuş. Evlenmiş ayrılmış, bir şeyler iyi gitmemiş hayatında ve sonunda kendini bu otelde bulmuş. Kedileri çok seviyor onları besliyor tüm zamanını burada geçiriyormuş. Ayten hanım gibi bu otele 39 yaşında (1999 yılında) gelip, halen burada yaşamaya devam eden İhsan Bey var. O da eşinden ayrılıp buraya sığınanlardan biri. Dışarısının çok karışık olduğunu, burada huzur bulduğunu anlatıyor İhsan Bey. Oteli ziyaret etmek isterseniz kapısı her zaman, herkese açık. Ancak tabiki acele etmek gerek. Ne zaman değişim olacağı belli olmaz. Şu anda tarihi eser statüsünde olduğu için tamiri büyük masraf gerektiriyor. Ev sahibi de bunu karşılamakta zorlanıyor anladığım kadarıyla. Şimdilik bir süre daha böyle kalacak anlaşılan. Sanırım belgeselden sonra yaşanan bir olay balayı hikayesi.