Bali'de Edinebileceğiniz 15 Eşsiz Deneyim13 Mart 20190 YorumKategori : Yurt dışı Seyahatleri0 Önceki Bali yazılarımda da anlatığım gibi Bali her türlü gezgine kucak açan bir destinasyon. Keyif düşkünlerine, maceracı gezginlere, kendini arayanlara, veya sadece farklı bir şeyler görmek isteyenlere kadar herkes kendine ait bir şeyler bulacak Bali'de. Bu yazımda Bali'de edinebileceğiniz tecrübeleri listeleyeceğim. Kim bilir, belki yazının sonunda Bali için bilet bakmaya başlarsınız, belli mi olur 🙂 Bu yazı bir nevi Bali'de yapılacaklar listesi olacak. Aynı zamanda "Neden Bali'de balayı" veya "Neden Bali'ye gitmeliyim" sorularının cevaplarını da bulmuş olacaksınız. Aşağıda bahsedeceğim Bali aktivitelerinin hepsi yalnızca Bali'ye özgü olmasa da "Bali'de bir başka" olan deneyimler olacak. Örneğin güneşi denize batarken izlemek dünyanın pek çok yerinde yapabileceğiniz bir aktivite ama Bali'de bunun için çok şık mekanlar yapmışlar ve bu sıradan deneyimi Bali'de çok daha özel bir şekilde yaşama fırsatı bulacaksınız. O halde başlıyoruz Bali'de Neler Yapılır anlatmaya:1- Güneşi Mekanlarda BatırBali'de güneşi okyanusun üzerinden uğurlarken fonda harika müzikler çaldığını, çok hoş bir havuzda olduğunuzu, elinizde enfes bir kokteyl olduğunu hayal edin... Bali beach clubları işte böyle... Seminyak KudetaBali'de güneşi uğurlamak için sizi güney Bali'deki mekanlara alalım. Seminyak'ta "Kudeta", "Potato Head Beach Club" , rengarenk şemsiyeleri ile Instagramik "La Plancha" , Beach Bar Alila, Woobar... La Plancha Görsel kaynağı tık tıkCanggu'da "Finn's Beach Club", "The Lawn" ve "La Brisa"Jimbaran'da yanyana dizilmiş pekçok balık restoranında balık yiyebilirsiniz. Ayana Resort'un ünlü barı Rock bar da bir Bali klasiği. Uluwatu'da çok çok ünlü olan Single Fin veya Karma Beach. Daha da lüks isterseniz El Kabron sizi bekler.2- Dünyanın en pahalı kahvesi Kopi Luwak'ı deneŞimdi aslında bilmenizi isterim ki bu aktivite tam bir turist tuzağı. Yine de listede yer veriyorum çünkü eğlenceli ve farklı bir deneyim. En azından kahvecinin ortamı güzeldi. "Kapuçino" yerine "cat poo chino" yazarak espri bile yapmışlar. Anlatılana göre Kopi Luwak kahvesi şöyle elde ediliyor; kahve meyvesini Civet Kedisi diye bir kediye yediriyorlar, sonra kedinin dışkısından çıkan fermente olmuş kahve çekirdeğini yıkıyorlar ve kavuruyorlar. Süreç uzun, meşakkatli ve kakalı olduğu için kahve dünyanın en pahalısı olmayı hakediyor diyorlar. Ama gerçekten öyle mi?Gitmeden önce barista bir arkadaşla konuştuğumuzda demişti ki, gerçek Kopi Luwak'ı anında ihraç ediyorlarmış ve turistlere dandik kopi luwak ikram ediyorlarmış. Hakikaten de öyle olmalı, çünkü fincanına 5 dolar verdiğim bu kahve çok da matah gelmedi bana. Üstelik 5 dolara içebildiğim bu kahve otel odalarında da ikram olarak sunuluyordu. Kopi Luwak olduğu iddia edilen bu kahveyi turistik eşya satan dükkanlarda da gani gani buluyorsunuz. Kopi Luwak'ın hazırlanışını da "kahvenin üzerine sıcak su dök, tamam" şeklinde anlattılar, adeta Nescafe gibi. Dünyanın en pahalı kahvesi bu kadar kolay olmamalıydı diye düşünüyorum, çünkü 3. dalga kahvecilerde suyun kahvenin üzerine hangi açıdan kaç saniye döküldüğü filan hesaplanıyor. Kolpa bir turist aktivitesi olsa da ben bu kahveyi deneyebileceğiniz bir tesisi ziyaret etmenizi öneririm. Çünkü buralar aynı zamanda "agroturizm" tesisleri olarak geçiyor. Kahve bitkisini de, dalında bir ananası da hayatımda ilk kez burada gördüm. Kopi Luwak üretiminde kullanılan misk kedilerini parmaklık arkasında tutup kahve yemeye zorladıkları için bu tesislerin çok etik olmadığını da söyleyebiliriz. Bu konuda hassasiyeti olan okuyucularıma duyurulur.3 Bali MasajıTayland gibi Bali de masajı ve masajcıları ile ünlü. Adım başı masaj yaptırabileceğiniz yerler görüyorsunuz. 1 saatlik masaj 8-10 dolar civarı ve yükselen dolar kuruna rağmen Türkiye'ye göre çok ucuz. Biz bile 2 çocukla bir ayak masajına vakit bulabilmiştik. Gözüme kestirdiğim masajcılardan birisi Seminyak'ta otelimize çok yakın olan Body Works Seminyak idi. Görsel Googledan4- Sonsuz Yeşillikte Sallanan Salıncaklara BinInstagram'da çokça karşınıza çıkacak salıncak aktiviteleri Bali'nin olmazsa olmazı. İlk başta sadece Ubud'da Bali Swing diye bir tesis açılmış ve salıncak için 35 dolar alıyormuş. Bali halkı bunun çok tuttuğunu görünce pek çok yere salıncaklar kurulmuş. Örneğin bizim gittiğimiz Kopi Luwak tesisinde, sonrasında yemek yediğimiz restoranda ve hatta Tegalalang Pirinç Terasları'nda sallanabileceğiniz salıncaklar var. Dolayısıyla fiyatlar da düşmüş, 10-13 dolar civarında böyle bir deneyim yaşayabilirsiniz. Hatta salıncakta sallanırken fotoğraflarınız janjanlı çıksın diye uçuşan şık elbiseler bile kiralayabiliyormuşsunuz 🙂Biz Satria'daki salıncağa bindik. Salıncak ekibi çok neşeli ve coşkuluydu. O anlamda memnun kaldım. Manzara zaten süperdi ve salıncak o kadar yüksekti ki ilk turlarda resmen dizlerim titredi. Gerçekten de adrenalinli bi aktivite 🙂Bu tarz salıncaklar Karadeniz'de de çok moda. Orada da binilebilir tabii ki. Hatta Türkiye'dekiler daha korunaksız olduğu için daha heyecanlı bile olabilir. Ama Bali'deki manzaranız kesinlikle çok farklı. Bali turizmi inanılmaz derecede Instagram'dan besleniyor. O yüzden bu salıncakların yanına bir de kuş yuvaları koyuyorlar ki insanlar binip fotoğraf çekilsin. Ben biraz pahalı buldum bunu ve çocuklarla oraya çıkmaya üşendim doğrusu. Giderseniz Wanagiri Hidden Hill'deki sallanmayan manzaralı salıncak ve kuş yuvaları çok hoş bir fotoğraf noktası.5- Pirinç Tarlalarını GezBali pirinç tarlaları ile meşhur. Tarlalar dönem dönem renk değiştirse de şanslıysanız çok güzel manzaralarla karşılaşabilirsiniz. Bazı tarlalar düzlükte, bazıları ise yamaçta olduğu için teraslar şeklinde. En ünlü pirinç terasları Tegalalang ve Jatiluwih pirinç tarlaları. Tegalalang Pirinç TeraslarıTegalalang tarlalarına giriş bahşiş usulu. 10,000 IDR normal görülüyor (1 dolardan az). Girişte verdiyseniz sonradan siz tarlayı gezerken önünüze çıkıp bahşiş isteyenlere kulak asmayın. Normalde tarlaların sahipleri var ve buradan pirinç elde ediyorlar, fakat bu tarlalar turizme de açık olduğundan aldıkları bahşişlerle tarlalara bakım yapıp turistlerin gezmesine uygun hale getiriyorlar.6- Yerel bir Dans Gösterisi İzleBali'ye özel danslardan Kecak dansı, Barong dansı ve Legong dansı en çok karşınıza çıkacak olanlar. Bu dansları nerede izleyebilirim derseniz, Kecak dansı için en önemli adres Uluwatu tapınağı. Fakat Uluwatu tapınağındaki kecak dans şovu tam günbatımında sergileniyor ve sizin o civarda sadece 1 gün batımı izleme şansınız varsa bence onu bir beach barda kullanmayı tercih edin. Kecak dansı Ubud'daki saray ve tapınaklarda da izlenebiliyor. Ubud merkezde gezerken mutlaka karşınıza çıkacak. Ateşin etrafında Kecak dansıKecak dansını, ortada yanan bir ateşin etrafında maymun taklidi yapan çıplak insanların dansı gibi tarif edebilirim 🙂 Çok kaba bir tabir olsa da durum böyle 🙂 Ben bu dansı izledim ve gitmişken izlemenizi mutlaka öneririm., Barong dansı da yine Ubud merkezde birçok tapınakta izlenebilir, bir de Batubulan köyünde sabah gösterisi var. Biz de ona gidip para verme gafletinde bulunduk ama dünyada izlediğim en saçma şeydi diyebilirim. Barong dansını asla önermiyorum 🙂Barong Dansı karakterleri7- Sonsuz Havuz Keyfi ve Yüzen KahvaltıPirinç tarlalarına ya da tropik yeşilliğe bakan bir sonsuz havuz keyfi tabii ki olmazsa olmaz bir Bali aktivitesi. Otel incelemelerim için sizi bu linke alalım. Bali otellerinde havuz keyfini katlamanın yolu yemeğinizi yüzen tepsilerin içinde yemek. Biz yüzen kahvaltımızı sonsuz havuzda yemiştik fakat bazen odanızdaki özel havuza da getirdikleri oluyor. Gitmişken yüzen kahvaltı servisi olan bir otel tercih edebilirsiniz.8- Tapınak ZiyaretleriEn ünlü tapınaklarTanah Lot Besakih Uluwatu Ulun Danu Beratan Pura Taman Ayun Pura Tirta EmpulSiz de bu tapınakta yıkanabilirsiniz, Tirta EmpulVe karşınızda Tanah LotBiz bunlardan 3 tanesini ziyaret ettik. Yerleri de gayet makul ama bir yerden sonra çoğu birbirinin aynısı geliyor. Yine de oraya gitmişken tapınakları görmek size farklı bir bakış açısı katacak.9- Bir Yanardağa TırmanBali'de 2 tane aktif yanardağ var ve bunlardan Maunt Batur'a trekking ile tırmanmak çok önemli bir turistik aktivite. Biz yapmadık ama çocuksuz olsak muhakkak denerdim.10- Bir Şelale gör ve YüzBali'nin şelaleleri çok meşhur. Bu şelalelere yüzlerce kaygan basamaktan inerek ulaşıyorsunuz. Biz cesaret edemedik ama siz doğanın bu mucizesine mutlaka bir şans verin. En ünlü şelaleler: Tegenungan, Gitgit, Sekumpul, NungNung, Banyumala, Tukad Cepung vs... Hangi şelaleye gideceğinize karar verirken ulaşımının kolaylığını, gezeceğiniz güzergaha yakınlığını ve akan suyun rengini göz önünde bulundurabilirsiniz. Suyun rengini anlamak için fotoğraflardan kontrol etmeyi unutmayın, bazıları çok kahverengi akıyor. Banyumala Görseli Google'dan11- Bir Şifacıya GitBenim en ama en çok istediğim fakat bi türlü fırsat bulup yapamadığım aktivite bu oldu. Gerçekten Bali halkı bu şifacıları bazı sağlık problemlerinden kurtulmak için kullanıyorlar. Ye Dua Et Sev filmindeki el okuyan Ketut Liar veya iyileştiriciliğine çok inanılan Cokorda Rai bu işin en popüler isimleri. Tabii Ketut Liar artık vefat etmiş, yerine oğlu bakıyormuş. Tecrübe yaşamak için turist olarak bu şifacıları ziyaret edecekseniz bilmeniz gerekenler;Önceden randevu almak işinizi kolaylaştırırŞifacıların İngilizcelerinin çok kötü olduğunu unutmayınUzun pantolon veya sarong giymeniz onlara olan saygınızı ifade eder, Bayanların adet görmüyor olmaları tercih ediliyormuşFiyatları ise 100,000 IDR ile 250,000 Idr arasındaÜnlü şifacılardan örnekler vermem gerekirse: Cokorda Rai, Pac Man, Ibu Jero, Jimmy Doyle, Ketut Gading, Man Nyoman, Sirkus, Made Surya12- Yoga YapSpirütüel olarak Hindistan kadar olmasa da Hindistan'dan daha temiz ve güvenli olduğu için yoginilerin çok tercih ettiği bir yer Bali. Pekçok yoga stüdyosu ve yoga kursu da var zaten. Muhteşem plajlardan yemyeşil manzaralara uzanan bir dinginlik var Bali'de, bu ortamın bi parçası olmak harika olurdu.13- Yemek Kursuna KatılBali'de Endonezya yemeklerini öğrenebileceğiniz yemek kursları çok yaygın. Kaldığınız otelde bile bulabilirsiniz. Mutfakla aranız iyiyse böyle bir kursa katılıp dönüşte evde o yemekleri yaparak Bali'yi anmak gayet iyi olurdu bence...14- AlışverişAlışveriş her yerde alışveriş ama bence Bali'de alışveriş bi harika. Çok hoş dekoratif objeler, rattan çantalar ve düş kapanları benim çok hoşuma gitti.15- Sörf Kursu AlKuta ve Seminyak sahillerindeki Avustralyalı sörfçülere katılmak çok farklı olmaz mıydı? Çok kolay öğrenilir mi bilmiyorum ama denemesi zevklidir sanıyorum 🙂Bali'de yapılacaklar listesi olarak da nitelendirebileceğimiz bu listeyi daha da zenginleştirmek mümkün. Ne dersiniz, bu listeden sonra Bali'ye gitmek ister misiniz? Yoksa hala sizlik bir şey yok mu?Bali ile ilgili diğer yazılarıma da göz atmak isterseniz:Bali Gezi Planı, Maliyeti ve Bali gezi notları için bu linke, Bali'ye çocukla gitmek isteyenler bu linke, Bali otelleri için bu linke gidebilirisiniz. Bali'de gezilecek yerler de çok yakında burada olacak. Bu esnada Instagram'dan gezilerimizi takip edebilirsiniz.


Hollanda'da Yaşamaya Dair Röportaj7 Temmuz 20192 YorumKategori : Röportaj5 2019 yılının haziran ayına denk gelen ramazan bayramı tatili 9 güne çıkınca, bunu bahane ettik ve Hollanda'ya taşınan en yakın arkadaşımın evine tatile gittik. Harika bir tatil geçirmenin yanı sıra Hollanda'da geçirdiğim 1 hafta boyunca oraya yerleşmiş Türk arkadaşlarımın hayatlarını gözlemleme fırsatı buldum. Zaten yurt dışına taşınma meselesi bir çoğumuzun kafasını kurcalayan bir konu. Bu ziyaretimizde "yurtdışında yaşamak nasıl olurdu" yu gözlemlemek, "Hollanda yaşamak için nasıl bir ülke " anlamak için iyi bir fırsat oldu. Arkadaşlarıma bir sürü sorular sordum. Ve edindiğim cevaplar bende öyle bir etki bıraktı ki "yazmazsam çatlarım" noktasına ulaştım. Çünkü paylaşım benim için en büyük mutluluk kaynağı. Bu yazı, benim gözlemlerim ile arkadaşlarımın cevaplarını derlediğim bir dosya olacak. Hollanda'da yaşamaya dair uzun uzun konuştuk, bana da yazmak düştü... Burada yazılanlar kesin doğru diye bir şey iddia etmiyorum, elbette kişiden kişiye farklılık gösteren tecrübeler olacaktır. Veya birine çok iyi gelen kurallar ve durumlar, bir başkası için katlanılamaz olacaktır. O yüzden herkesin kendi perspektifine göre değerlendirmesini öneririm. En merak edilen başlıktan başlıyorum:Hollanda'da Nasıl İş Bulunur? Hangi Meslekler Şanslı?Öncelikle gördüğüm kadarıyla bilişim sektörü yurt dışına açılan en kolay kapı. Bilgisayar mühendisleri, yazılımcılar en çok aranan meslek grubu. Benim arkadaşlarımın meslekleri de yazılım ve finans üzerine. Bir marangoz, bir aşçı veya bir terzi için de Avrupa'da yaşamaya başlamak kolay olabilir ama ben böyle birileriyle tanışıp sohbet etmedim. Mimarlar, sağlık çalışanları ve akademisyenler için iki çift sözüm var fakat her meslek grubunun iş imkanlarını inceleyecek kadar zaman geçirmedim Hollanda'da. O yüzden "ben öğretmenim, Hollanda'da nasıl iş bulurum" gibi sorular sorarsanız bende cevabı yok, üzülerek baştan belirtiyorum. Yurt dışına taşınmanın bir yolu, Türkiye'de çalıştığınız şirketin yurt dışı bir pozisyonuna atanmak. Arkadaşım Tuğçe bu konuda diyor ki:Tuğçe:Eşim ING'de çalışıyor, finansçı. Bizim çevre full finansçı o yüzden. Yazılımcıdan sonraki en büyük expat sektörü sanırım. Bu arada eli iş tutan elektrikçi, boyacı vs çok rahat, iş bulur ama expat olmayınca eminim çok büyük zorluklar yaşar. Mesela en basit örneği; biz ehliyetimizi sınavsız değiştirdik, oturma çalışma her türlü iznimizi 5 yıllık olarak banka aldı. Taşınma masraflarımızı ödedi... Çağrı'nın tecrübesi ise şu şekilde:Çağrı:Hollanda, Belçika, Almanya gibi ülkelerde yaşayabilmek için bizim gibi beyaz yakalıların çok az seçeneği var. Bir tanesi size sponsor olacak bir şirketten iş teklifi almak. Ve bu şirketin sizin için çalışma izni çıkarması. Ben de birçok kişi gibi bu şekilde buraya geldim. Gönül ekliyor:https://ind. nl/en/Documents/Public_Register_Regular_Labour_and_Highly_Skilled_Migrants. pdfBöyle bir sponsor listesi var mesela. Buraya göz atılabilir hangi tür şirketlerin göçmenlere sponsor olduğundan bir genelleme yapılabilir. Çağrı, bilgisayar mühendisliğinden mezun. Ondan iş bulma sürecini anlatmasını ve biraz tavsiye vermesini istedim. Çağrı:Bu serüven nasıl başladı onu anlatayım. İlk önce yurt dışında iş bulabilenlerin hikayelerini okudum. Olmazsa olmaz kural İngilizce bilmekti ve bu hikayelerin bir çoğunun ortak noktası aynıydı: İş mülakatlarına hazırlanmak ve sonunda mülakatlara hazır olmak. Bunun için de hedef ülkede en çok rağbet gören, son moda teknolojileri öğrenmeye çalışmak ve buradan gelecek mülakat sorularına hazırlanmak gerekli. Ben ilk önce İngilizce ile ilgili eksiklerimi tamamlamaya karar verdim. Özel ders bile aldım. Eş zamanlı olarak kendim için bir yetenek kümesi belirledim. Ve bunları öğrenmek ile başladım işe. Mülakat soruları ne olabilir diye araştırdım. Bunun dışında en çok zaman ayırdığım konu ise algoritma soruları oldu. Kendimi hazır hissettiğimde yoğun biçimde başvurulara başladım. Linkedin, Monster. nl gibi sitelerde iş aradım. Github'a yeni öğrendiğim teknolojiler ile ilgili örnek kodlar koydum. Stackoverflow üzerinden soru cevapladım. Bazı görüşmeler yaptım; çok kötü geçenler de oldu, idare eder diyebileceklerim de... Bu noktada şans işi de devreye giriyor kimi zaman. Ben biraz da şanslıydım. Tam interview ready olduğum zamanda, hedeflediğim kurumda tam bana göre bir ilan çıktı. Zorlu bir mülakat sürecinden sonra Hollanda'da iş bulabildim. Yazılımcılar harici meslek grupları nasıl iş bulur diye merak ediyoruz elbette. Ben instagram üzerinden mesajlaştığım bir meslektaşıma sordum, eczacılıkta, doktorlukta durum nedir diye... Sağlık meslekleri ile ilgili sıkıntı büyük, çünkü yerel dili bilmek gerekiyor. Öğrendiğim kadarıyla sağlıkla ilgili meslekler için:C2 seviye Flemenkçe 3 basamak sınav Ardından stajyer olarak çalışma dönemi bizleri bekliyor... O kadar da kolay değil yani. Mimarlık ve diğer meslekler için de Gönül'e soru yönelttim. Gönül'ün mesleği mimarlık ama eşi iş bulunca Hollanda'ya taşındı ve 2 senedir çalışmayıp kendine vakit ayırmayı tercih ediyor. Gönül:Kendim için de araştırdığım için net biliyorum ki, international ofisler çoğunlukla Rotterdam'da. Oradaki ofislerde sadece İngilizce bilmen yeterli. Ama Roterdam dışındaki yerlerde şans epey azalıyor, Dutch önemli hale geliyor. Ki bahsettiğim ofisler de international işler yapıyor ve çalışanları da pek çok milletten olabiliyor; buna açıklar. Ama dil bilinmesini illa ki istiyorlar. Daha lokal mimarlık ofisleri için dil zaten olmazsa olmaz. Bir de gözlemlediğim şöyle bir şey var; aynı ofiste junior mimar arandığında Dutch sorulmuyor ama senior bir rol için mutlaka isteniyor. Burada da çalışan senior mimarın müşteri ile iletişimde olacağı düşünüldüğünden sanırım, dil önemseniyor. Buradan ırkçı bir anlam çıkarmıyorum. Türkiye'de ve dünyada bence genel olarak IT sektörü en canlı sektör ve İngilizce evrensel IT dili olduğu için de dil konusunda en azından mimarlıktaki kadar kısıtlı bir ortam yok gibi görüyorum. Zanaat çok pahalı ve önemsenen bir yeti burada ve kendi işini yapabilen, terzi, kuaför, marangoz vs. çok rahat edebilir. Üniversitelerde akademisyenlik iyi bir seçenek. Bizim bir arkadaşımızın eşi fizik mezunuymuş, iş bulmakta zorlanacağını düşünüp burada bilgisayar mühendisliği okumuş ve şimdi o da çalışıyor. Zor bir karar olsa da meslek değiştirmek de bir seçenek. Kursta tanıştığım bir kız var fizyoterapist, "çalışabileceğim yer çok sınırlı özellikle sağlık sektöründe dili daha da önemsiyorlar" dedi. Detaylı cevaplarından ötürü Gönül ve Ali'ye teşekkürler 🙂Neden Hollanda? Hollanda'da IrkçılıkHollanda, modern bir Avrupa ülkesi olarak pek çok yabancı çalışanı bünyesinde yaşatıyor. Kuzeyli olduğu halde iklim şartları İskandinav ülkelerine göre biraz daha yumuşak. Çalışma şartları aile iş dengesini iyi ayarlayabileceğiniz cinsten. Bisiklet sürmek hayatın merkezinde. Her şey çocuklara ve engellilere göre dizayn edilmiş. Zaten çok düz bir ülke, engebeler, inişler çıkışlar yok pek. Hollanda'da çalışmanın en kötü yanı resmi tatillerin diğer ülkelere göre daha daha az olması imiş. Yıllık izin ise yılda 25 günmüş. Almanya mı Hollanda mı diye düşündüğümüzde ise Almanya'nın ırkçılığa daha meyilli olduğu gibi bir gözlemimiz var ama tabii ki tecrübe etmeden bir şey söylemek doğru değil. Neticede Almanya'da mutlu mesut yaşayan her kesimden pek çok Türk var. Almanca'ya Flemenkçe'den daha aşina olmamız da bir avantaj olarak görülebilir. En kısa zamanda Almanya'ya da gidip orada beyaz yaka olmayı gözlemlemeyi düşünüyoruz. Şimdilik Gönül'e Hollanda'da ırkçılık ile ilgili bir tecrübesi olup olmadığını sordum. Ayrıca Hollandalılar ile kaynaşmak mümkün mü, yoksa mesafeli mi duruyorlar merak ettiğimi söyledim. Verdiği cevap şöyle:Gönül:Irkçılık konusunda Ali de ben de herhangi bir olumsuzluk yaşamadık. Aksine tam tersi deneyimlerimiz oldu. Elbette baştan belirtmek isterim; süreçler o kadar bireysel ki, ırkçılığa maruz kalmış insanlar da olabilir. Ama genellemenin de kesinlikle haksızlık olacağı kanaatindeyiz. Hollanda insanının soğuk olması eleştirilerini de biraz şöyle gözlemledim. Hollanda 15-16yy'dan beri göç alan bir ülke ve gelen insanları buranın bir değeri olarak görüyorlar. Eve gelen tamirci ile muhabbetimde "Bu bizim ekonomimizi de güçlendiriyor, daha çeşitli daha güçlü bir ülke oluyoruz" gibi yorumlamıştı. Hal böyle olunca çok sayıda farklı ırk ve inanışa sahip insanla birlikte yaşıyorlar ve insanların inanışlarına ve kültürlerine kaba veya rahatsız edici gelebilecek şeylerden çekindikleri için arana dışarıdan "soğukluk" gibi algılanabilecek bir mesafe koyuyorlar. Türkiye'den de biliyoruz ki inançları gereği karşı cinsle el sıkışmakta imtina eden insanlar var. Bunun gibi farklı kültürden, farklı inançtan çeşitli insanla karşılaştıklarından dikkatli ve özenli davranmaya çalışıyorlar. Ama sen bu konuda adım atarsan onlar da samimiyete açıklar. Amsterdam'da yaşarken bunu daha çok hissettim. Haarlem'de ise belki biraz da yaşadığımız ortam konusunda şanslı olduğumuz içindir, insanlar aşırı sıcakkanlı davrandı. İhtiyaç duyarsak diye arabasını teklif edenler oldu, eve taşınırken komşu teyze yiyecek içecek hazırlayıp bize ve eşya taşıyan görevlilere ikram etti... Çok tanıdık gelmedi mi?Biraz da "direkt" oldukları konusundan kaynaklanabilir soğuk bulunmaları. Bu durumdan rahatsız olabilenler olabilir buna saygım sonsuz. Mesela bir arkadaşım iş yerinde birinden yardım istemiş, karşısındaki kişi "Yetiştirmem gereken şeyler var yardımcı olamam" demiş ve benim arkadaşım buna fena halde bozulmuş. Biz olsak belki yaptığımız işi bırakır, ihtiyacı olan birine yardım edelim diyebiliriz. Ama belki de gerçekten zor bir durumdu, yapamadı. O kadar olayın kendisine ve kişilere bağlı ki, ben sadece tanık olduklarımla ilgili yorum yapabiliyorum elbette. Diğer açıdan Ali insanların bu "direkt olma" durumundan gayet memnun: "Beni rahatsız etmiyor. Yapıcı görürsen faydalı bile oluyor, zaman kaybetmiyorsun" diyor. Hollanda'da Yaşantı Nasıl?Hollanda doğanın çok iyi korunduğu bir ülke. Yemyeşil bir ortam, bahçeli ve az katlı evler, kanal kenarlarında suyla iç içe bir yaşam görüyorsunuz. Hollanda'da sıradan bir ev... Bisiklet bir ulaşım aracı, aynı zamanda hayatın bir parçası. Biz Türkiye'de en ufak bir rüzgarda veya yağmurda eve tıkılıyorken onlar en zor hava şartlarında bile bisikletin üstündeler. Ona göre kıyafetleri var, bisikletlerin arkasında yük taşımak için heybeleri ve çocuk koltukları var. Hizmet sektörü pahalı olduğu için herkes çoğu işini kendisi yapıyor. Gittiğimiz yapı marketin duvarlarındaki afişlerde boyayı boyacılar değil, evin kadını yapıyordu 🙂 Herkes biraz boyacı, biraz tamirci, biraz da bahçıvan... Zaten benim gözlemlerime göre Hollanda'daki işlerde kadın erkek ayrımı yok. Bizim "erkek işi" deyip bulaşmayacağımız tamirat işleri veya tekne kullanma gibi görevlerde kadınlar da aktif rolde. Bebek bakımı ve ev işlerinde ise erkeklerin çok aktif olduklarını görüyorsunuz. Bu eşitlik hoşuma gitti doğrusu. Kadınların iş hayatında da, günlük hayatta da çok doğal olduklarını söylüyor arkadaşım Deniz. Fön çektirmek şurada dursun; çoğunluğu saçlarını bile boyamıyormuş. Makyaj zaten hiç yok veya çok hafif. Basic kıyafetler ile günlerini geçiriyorlarmış. Dış görünüş ile hava atmak, marka kıyafetler ile statü sahibi olmaya çalışmak hiç Hollanda'ya özgü değilmiş. Arkadaşım Deniz, Hollanda'ya taşındığından beri çok daha aktif bir yaşantı sürdüğünü söylüyor. Hergün bisiklete biniyor, günde en az onbin adım atıyor. Ülkedeki genel "aktif yaşam" çabası onu da olumlu yönde etkilemiş. İnsanlar iş hayatlarının dışında aile hayatlarına ve gönüllülük faaliyetlerine çok önem veriyorlar. Deniz'in oğlunu gönderdiği okuldaki veliler gönüllü olarak yeni gelen ailelere destek oluyorlarmış. Örneğin siz Hollanda'ya taşındınız ve ütü yapmayı bilmiyorsunuz. Haftanın belli günlerinde evinize bir gönüllü gelip evde size ütü yapmayı öğretiyor. Siz tamam diyene kadar uğraşıyor ve sizden pozitif puan almak için elinden geleni yapıyor. Deniz, oğlunun okula adapte olmasını kolaylaştırmak için psikolojik destek almak istemiş. Bu konuda deneyimli bir veli 6 hafta boyunca evlerine gelip Denizle sohbet etmiş. Sosyal ortam mı edinmek istiyorsun, seni birileriyle tanıştırıp kaynaştırıyorlarmış... Bunlar benim gözlemlerim ve Deniz'den dinlediklerimdi. Bir de Elvan'a sordum:Hollanda'ya taşınmak hayatınızda nasıl bir değişim yaşattı?Elvan:En güzel tarafı doğayla iç içe yaşamak bence. Her yer yeşil. Çok sakin bir yaşam var burada. Sabahları bisikletle oğlumu okuluna bırakabiliyorum, ki bu çok hoşuma gidiyor. İnsanlar daha sakin, telaş yok. İş aile hayatı dengesi kurulabiliyor. Aile ile daha çok vakit geçirilebiliyor. Eşimin bu konuda bir tespiti var: Türkiye'de çocuğumuzun elini bırakamıyorduk, hep tetikte hissediyorduk sokakta yürürken. Ama burada çocuğumuzun elini tutmak zorunda hissetmiyoruz. Yaşantı çok daha doğal. Her yerde çocukla gitmekten keyif aldığımız keçi veya inek çiftliklerinden var. Sütümüzü oralardan alıyoruz. Bir süre sonra kendi yoğurt mayamı ürettim ve artık evde lor bile yapabiliyorum. Keçi çiftliklerine biz bile bayıldıkTamam temiz hava, hareketli yaşam çok güzel ama hangi noktalarda zorlandınız diye sorduğumda:Elvan:En zorlandığım iki nokta: Sağlık sistemine adaptasyon ve çok derin hissedilen yalnızlık. Özellikle çocuğumu emanet edip yalnız başıma takılabileceğim bir saat olmayınca yalnızlığı çok derin hissettim. Sağlık sistemi ise bizim Türkiye'de alışık olduğumuz sistemden farklı. Hangi taraf iyi dersen objektif bakabileceğimi sanmıyorum:) Alışık olduğumuz sistemi çok arıyorum. Zorlandığı noktaları bir de Tuğçe'ye sordum:Tuğçe:Güneşli ve sıcak başlayıp, biraz önce sağanak yağmurla devam eden bir Hollanda gününden sevgiler! İşte beni en çok zorlayan şeylerden biri: Havası.... Zorlayıcı şeylerin en başında sağlık geliyor. Çok şükür henüz hastalanmadık ama aylık 250 euro olan zorunlu sigorta parasını ödeyerek tek yapabildiğimiz şey ev doktoru denen aile hekimine görünebilmek ve açıkçası onlar da hiçbir şeyden anlamıyorlar. Hastaneye ya da uzman doktora onların yönlendirmesi olmadan gidebilmen imkansız. Bu da çok üzücü ve düşünmesi bile kabus 🙁Tabi asıl zorlayan yalnızlık. Burada eşin dostun oluşsa da hiç kimse asıl dostlarının ve ailenin yerini tutamıyor. Alıştığın lezzetleri istesen de bulamamak da zorluyor. Hazır gıdaya ulaşamamak da gıcık ediyor 🙂Araba kullanırken uyman gereken kurallar çok çok farklı hem şaşırtıyor hem de başlarda zorluyor. Ve 50 km olan hız sınırı hiiiçççç bana göre değil! Seni her ziyarete gelenin arkasından göz yaşı dökmek ve çocuğunun da bununla baş etmeye çalışması zorluyor. Çocuğum bu dili öğrenebilecek mi stresi zorluyor! Defne 7 yaşında, okul bültenleri Dutch geliyor sinir oluyorum sürekli google translate 🙂 Ama öğretmen süper İngilizce konuşuyor, bana her toplantıda bilgiler veriyor. Şu an "new comers" denen dil sınıfında ama ilkokul 1 müfredatı da görüyorlar. Her gün yeni kelimeler geliyor ve evde çalışıyoruz, her üniteden sonra o kelimelerden sınav oluyor. 1 yılın sonunda normal sınıfa geçecek ve sadece Hollandalı çocuklarla okuyacak!! Okulda ne yaptıklarını İngilizcem ve az da olsa Almancam sayesinde anlıyorum ki ufaktan Dutch derslerine de başladım... Ama ilerleyen yıllarda sosyal dersler gelince işim zor gibi duruyor... Yıllarca çalıştıktan sonra çalışmamak zorluyor. Aslında iş arasam bulurum ama yerleşme sürecinde zaten hiç vaktim olmadı. Ev aldık, tadilat yaptırdık ve zaman hızla akıp geçti: 9 ay olacak yakında... Çocukla Hollanda'ya YerleşmekAslında birçok kişi çocuğunun geleceği için yurt dışına yerleşiyor olsa da çocuk kısmı aslında en zorlayıcı noktalardan biri. Bir kere onlar dili sizden çok daha önce öğreniyorlar, bu sefer siz "acilen ne dediğini anlamam lazım" moduna giriyorsunuz. Ama kendi gözlemim olarak şunu söyleyebilirim ki Hollanda'da çocuk olmak çok özellikli ve zevkli. Her yerde özel ilgi görüyorsunuz, çok sayıda küçük park ve oyun alanı var. Çocukların sosyalleşmesine epey önem veriliyor. Bunun yanında çocuklar oldukça düzenli bir hayat yaşıyor. Sabah güne erken başlayıp okula giden çocuklar akşamüstü 3:15 gibi evlerine dönüyorlar. 3 buçuktan akşam 8'e kadar dışarıda çocuk cıvıltısı eksik olmuyorken saat 8'den sonra sokakta tek bir çocuk kalmıyor. Çünkü erkenden yatıp uyuyorlar. Bu durumdan ben de kişisel olarak ders çıkardım, çocuklarımı daha erken yatırmaya zorlayacağım yazdan sonra 🙂 Çocukla Hollanda'ya yerleşme üzerine Elvan'a soru yönelttim: Çocukla yeni bir hayata başladın, Çağan'ı oraya adapte etmekte zorlandın mı?Elvan:Çocuğun yaşı çok etkili bence adaptasyon sürecinde. Ne kadar küçükken gelinirse o kadar kısa sürdüğünü düşünüyorum adaptasyonun. Biz buraya geldiğimizde oğlum iki buçuk yaşındaydı ve Türkiye'de yurt dışına yerleşeceğimi duyanlar "çok şanslısın, en çabuk o alışacak aranızda, hiç anlamayacak bile" dediler, ben de inandım 🙂 Ama işin aslının öyle olmadığı Hollanda'ya gelince ortaya çıktı. Bizim ailede en kolay eşim alıştı buraya. Oğlum geldiğimizde konuşabiliyordu. Ama buraya gelince bir anda anne babası dışında kimseyle iletişim kuramamaya başladı. Geldikten iki ay sonra haftada iki yarım gün kreşe başladı. İletişimi kaybetmişti ve dil problemini aşması yaklaşık 6 ay sürdü. O dönem çok travmatik oldu bence onun için. Çok agresifleşti, huyları değişti tamamen. Değişik sesler çıkarmaya başladı. Bir şekilde duyduğu ama bilmediği dili taklit ediyordu o farklı seslerle. Kreşe onu almaya gittiğimde konuşamadığını görünce, parkta birine bir şey söylemek isteyip söyleyemeyince ve bizden yardım bekleyince kendimi çok çok kötü hissediyordum. Bayağı kendini sorgulamaya başlıyorsun tabi ki bunları görünce. Sonuçta onun daha iyi şartlara sahip olması için gelmiştik ama özünde ona kötülük mü yapıyorduk?Özellikle ilk 6 ayın kolay geçtiğini söyleyemem ama 6 ay sonra anlamaya ve tek tük kelimeler söylemeye başladı. Geleli bir buçuk yıl oluyor ve şu an her şey yolunda; hem benim, hem onun için. Dil dışında da bir adaptasyon sorunu yaşamadığını düşünüyorum. Adaptasyon süreci kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte, sosyal olmanın bu sürece çok yardım ettiğini düşünüyorum. Mesela şimdiki ben olsaydım iki yarım gün yerine daha fazla gün kreşe gönderirdim ve çocuklarla birlikte olabileceği aktiviteleri araştırmakta geç kalmazdım. Hollanda'da Eğitim SistemiEn çok merak edilen bilgiyi peşinen vereyim: Hollanda'da okullar ücretsiz. Bizler için en cazip nokta da bu sanırım, çünkü özellikle büyük şehirde yaşayanlar için özel okul masrafı çok can sıkıcı. Türkiye'de bazen ebeveynin bir tanesi sırf okul parası için çalışıyor, diğer ebeveynin kazancıyla yaşam giderleri karşılanıyor. Okul olayını Elvan'a ve Deniz'e sordum. Elvan:Okul olayı hem karışık, hem değil. Direkt evinize en yakın okula gönderirseniz bir sorun yok. Servis olmadığı için bu önemli bir kriter. Ama biz Türkler okul konusunda çok rahat hissetmiyoruz ve bir şekilde Türkiye'den alışkın olduğumuz gibi okul arama telaşına giriyoruz. Biz de bu telaşı yaşadık. Öncelikle uluslararası İngilizce eğitim veren bir okula mı, yoksa Hollandaca eğitim veren devlet okuluna mı göndereceğinize karar vermeniz gerekiyor. Bunun aileye özgü bir karar olduğunu düşünüyorum. Benim oğlum devlet okuluna gidecek. Yakın sayılmaz, evden 3 km uzaklıkta. Çağan'ın henüz okul hayatı başlamadı. Türkiye'den de okul serüvenimiz başlamadan gelmiştik, o nedenle bir karşılaştırma yapamıyorum. Bir de arkadaşım Deniz'e sordum. Oğlu Burak 6 yaşındayken Hollanda'ya taşındılar. İlk yılları şöyle geçmiş:Deniz:Hollanda eğitim sistemiyle ilgili şunu söyleyebilirim: "Adamım bu çocuklar çok mutlu!" Demek ki bir şeyleri doğru yapıyorlar. Başlarda tepkimiz "Ya bunlar habire bahçede oynuyor, sınıfta dans ediyor, ağustos böceği yetiştiriyorlar sanki" şeklindeydi. Burak'la konuştuğumuzda hep "şöyle eğlendik, şöyle oyun oynadık" gibi geri dönüşler alıyorduk. "Akademik olarak ne ögreniyorsun?" dediğimizde ise "Hiçbir şey!" dedi. Ama öğreniyormuş, hem de kendisi bile farkında değilken oyun içinde ögreniyormuş.6 ay içinde dil engelini ortadan kaldırdı. Matematiksel işlemleri çok hızlandı. Okuluyla birlikte satranç turnuvalarına katıldı, 2 birincilik aldı. Bu arada şunu belirteyim, biz zaten ilgili bir aileyiz, bunu da okula hissettirmemiz gerektiğini düşündük. Ve her ay toplantı istedik. Maalesef Türkler'i genelde ilgisiz bildiklerinden biz sorular sordukça çok sevindiler ve bence bu noktada Burak'ın gelişimiyle daha yakından ilgilendiler. Burak daha da mutlu olmaya başladı. Bu toplantılardaki açık sözlülükleri takdire şayandı. Benim çocuğumu çok iyi gözlemlemişler ve yorumlamışlar. Biz de kendi gözümüzden anlatıp, eksikliklere birlikte odaklandık. Bazı konularda devlet okulu olmasına rağmen kişiye özel yöntemleri ve taktikleri var. Bu çok iyi gerçekten. Çocuklar öğretmene karşı saygısız olamıyorlar, ama korkmuyorlar da. Birlikte çok eğleniyorlar bunu okula erken gidip gözlemlediğim zamanlarda anladım. Her şey belli bir kuralda ve nizamda. Okulda aile günleri yapılıyor bazen. En arkaya geçip izliyoruz çocukları 1 saat. Rutinlerini görüyoruz. Burada ögrenciler aynı zamanda öğretmen:Çok hoşuma giden bir sistem bu. Sınıfta herkes aynı seviyede olmayabiliyor. Eğer sana verilen işi bitirdiysen öğretmen gelip kontrol ediyor ve her şey doğruysa sırana küçük yeşil bir küp koyuyorsun. Bu aşamadan sonra bu demek ki "Ben arkadaşlarıma yardım etmeye hazırım". Eğer sınıfta zorlanan biri varsa masasına soru işaretli bir küp koyuyor ve yeşil öğrenci gidip ona yardımcı oluyor. Bu bahsettiğim süreçler tabi ki ilkokul seviyelerine denk geliyor. Bizdeki ilkokul 1 burada "Group 3" olarak geçiyor. Ve group 3'ten itibaren Hollanda'da çocukların çoğu senede 2 kere bir teste tabii tutuluyor. Farklı 3 sınav sistemi var ama bunlardan en yaygın olanı "cito". Her sene bu sınavların etki ağırlığı artıyor ve ilerde lise seçimlerinde etkisi oluyor. Üniversite burada herkesin harcı değil, ama zaten bir çoğu da tercih etmiyor. Gelirler her kesimde üç aşağı beş yukarı aynı. Arada uçurumlar yok. O yüzden tarımla da uğraşmak isteyen insan sayısı çok. Bir de eğitim sistemiyle ilgili dikkatimi çeken şey yurtdışından gelen çocuklar için özel bir dil sınıfı olması. Bu dil sınıflarına girebilmek için en az 6 yaşında olmalı çocuk. Yoksa Group 2 de tüm çocuklarla birlikte başlıyorlar. Bu tarz eğitim veren okullar her belediyede var. Benim tavsiyem yaş uygunsa mutlaka bu okullarda başlamak. Adaptasyon için oldukça önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü sınıfta kendisi gibi dil bilmeyen bir sürü çocuk olacağından biraz daha güvende hissedecektir. Diğer türlü herkes konuşurken çocuğun dili bilmemesi çekingenlik gibi sıkıntılara yol açabiliyor. Burak özel dil sınıfında başladı ve 6 ay gibi bir sürede öğrendi. Sınıfında ondan büyük öğrenciler de vardı ve birbirlerine çok güzel destek oldular. Hızlıca kaynaştılar. Okullar burada ücretsiz, ama bazı devlet okulları giderler için ufak tefek ücretler talep edebiliyormuş. Her okul farklı müfredat ve yöntemle ilerleyebiliyor. Dalton, Montessori gibi okullar çok yaygın. Bir de ücretli olan international okullar var. Genelde expat aileler bu okulları tercih edebiliyor. Hollanda'da Geçinmek için Maaş Ne Olmalı, Sabit Giderler Nelerdir?Bizim Hollanda'da sohbet ettiğimiz ve tanıdığımız arkadaşlarımızdan gözlemlediğimiz durum şu: Adaptasyon yıllarında sadece eşlerden birisi çalışıyor. Diğeri çalışmasa da iyi bir hayat sürebiliyorlar, ev alıp morgage'a giriyorlar, yurt dışı seyahati yapabiliyorlar. Yaşam şartları Türkiye'ye oranla ucuz gibi geldi. Örneğin oradaki kiralık arabamızın deposunu 50 euroluk benzin ile fulleyebildik. Sınırsız et yediğiniz bir restoranda kişi başı hesap 30 euro olabiliyor. Hollanda'da kazancınızın bir kısmı vergiye gidiyor. Hem de yarısına yakın bir kısmı. "Highly skilled migrant" seviyesindeki Türkler için %30 vergi indirimi avantajı varmış. Bu indirimden yararlanıp yararlanamayacağınızı işvereniniz ile konuşmanız gerekiyormuş. Arkadaşlarımdan aldığım bilgiler doğrultusunda ortalama giderler şu şekilde:Ev kirası/Morgage: 1600 euro, Sağlık: 230 euro (hiç hasta olmadığınız senaryo. Hasta olursan 385 euroya kadar çıkabiliyor), İnternet ve faturalar: 310 euro, Araba vergisi ve sigortası: 240 euro, Market alışverişi: 800 euro, Eğlence vs: 400 euroKısacası genel kanı şöyle, Hollanda'da aylık gelir ortalaması 2000 euro. Evde 2 kişi çalışıyorsa rahatlıkla geçinilebilir. Bir kişinin çalıştığı durumda ise 3500 euro net maaş kabul edilebilir bir alt limit olabilir ama 1 çocuk da varsa 3500-4000 euro arası bir gelir yeterli olacaktır. Tekrar belirtmek isterim ki bu harcamalar oldukça kişiseldir. Siz araba almazsınız ama dışarıda daha çok yemek yersiniz. Eviniz Amsterdam merkezdeyse çok daha pahalı olacaktır, ama daha sakin bir şehirde daha az kira ödeyebiliyor olabilirsiniz. Hollanda Hakkında Bazı Şaşırtıcı GerçeklerDeniz diyor ki:Hollanda toprakları deniz seviyesinin altında kaldığı için suyu denize atmak büyük bir mücadele konusu. Hollanda'daki değirmenlerin çoğunun amacı da bu. Her ayın ilk pazartesisi öğlen saatlerinde ülke çapında siren sesleri duyuyorsunuz, bu bir çeşit tatbikat. Burak'la denize veya kanallara taş atmak istedik ama yerde asla taş bulamadık. Tek bulabildiğimiz kırık deniz kabukları oldu. Uzun zamandır İstanbul'da örümcek ve örümcek ağı görmemiştik. Hollanda'da ise örümcek ağlarını özellikle temizlemiyorlar, küçük böcekleri tuttuğu söyleniyor. Hollanda'da saat 5'te hemen her yer kapanıyor. Çünkü çalışan herkesin ailesi ile vakit geçirmeye ihtiyacı var. Bu da bizlerin daha planlı programlı olmasını gerektiriyor. Saat 5'e kadar alışverişimizi bitirmeye gayret ediyoruz. Hollandalılar'ın bir kısmı deterjanla yıkadığı tabakları durulama ihtiyacı duymuyor. Bulaşık deterjanlarının yenilebilir olarak tasarlandığını düşünüyorlar. Tuğçe'nin Hollanda'da en şaşırdığı şeyler ise:Tuğçe:Çocukların 4 yaş doğum günlerinin ertesi günü okula başlama (grup 1 deniyor) zorunluluğu. Hamileyken ve hatta doğum sırasında kadın doğum doktoruna görünememek ve ebe ile her şeyi halletmek! İnsanların birbirine aşırı güveni Yararlı Bilgiler ve LinklerHollanda'da 5 yıl çalıştıktan sonra bazı kriterler ve dil yeterliliği sağlandığı takdirde vatandaşlık alma hakkı doğabiliyor. Bu konuda, vergi meselelerinde ve diğer göçmenlik konuları hakkında bilgi alacağınız en temel site: ind. nlHollanda'da ev alma süreçleri çok değişik, evlerin sahibi fiyat belirlese de esas siz teklif götürüyorsunuz. Ev az, talep çok. Emlak piyasası için mutlaka girmeniz gereken site: funda. nlHollanda'nın hangi bölgesinde hangi milletten insanlar oturuyor, mahalle halkının maaş düzeyleri, bir evde kaç kişi yaşıyor gibi bilgilere ulaşabileceğiniz bir site:http://www. cbsinuwbuurt. nl/#vierkant500m_aantal_inwoners_2017Hollanda'nın herhangi bir şehrindeki maaşınız başka şehirde kaça eşit olduğunu görebileceğiniz bir site: https://www. numbeo. com/cost-of-living/Hollanda'da yaşama dair her türlü konunun konuşulduğu ve sosyalleşme imkanının da yaratıldığı Facebook gruplarına katılmak isterseniz linkleriyle: Den Haag Anneleri, Amsterdam anneleriHollanda'da yaşam hakkında kapsamlı bir dosya oldu, umarım keyifle okumuşsunuzdur. Sonuç olarak Hollanda'da yaşanır mı derseniz, bence çok isteyerek giden birisi kolaylıkla mutlu olabilir. Ama şüpheleri olan, Türkiye'deki hayatından memnun olan kişiler epey zorlanabilir. Bu durum sadece Hollanda için değil, hemen hemen tüm ülkeler için geçerli. Sonuçta bülbülü altın kafese koymuşlar, ah vatanım demiş 🙂 Yurt dışına yerleşme meselesi çok çok iyi düşünülmesi ve araştırılması gereken bir konu. Diğer yazılarımı ve seyahatlerimi takip etmek için Instagram hesabımı takip etmeyi ve Facebook sayfamı beğenmeyi unutmayın.


Avrupa Rüyası: Türkiye'nin En Çok Tercih Edilen Otobüsle Avrupa Turu4 Aralık 20190 YorumKategori : Genel2 Tüm yıl çalışmaktan, iş temposundan yoruldunuz mu? Uzun bir tatile çıkıp kendinizi ödüllendirmeye mi ihtiyacınız var? Yurtdışı turu mu düşünüyorsunuz! Türkiye'de en çok tercih edilen otobüsle Avrupa turu seyahatlerini düzenleyen Avrupa Rüyası ile tek seferde Avrupa kıtasını gezebilirsiniz. Türkiye'nin en çok tercih edilen otobüsle Avrupa turuna https://www. avruparuyasi. com. tr/ sitesinden bakabilirsiniz. Her sabah başka ülkede uyanmak hayaliniz varsa Avrupa Rüyası turlarıyla gezmenin en güzel yanı; 1 Euro dahi ekstra ücret ödemeden seyahat etmeniz. Üstelik Avrupa turunuz boyunca size profesyonel kokartlı rehberlerde eşlik ediyor ve Avrupa'nın Paris, Roma, Amsterdam, Prag, Budapeşte, Viyana gibi popüler şehirlerinde 4 ve 5 yıldızlı otellerde konaklıyorsunuz. Konakladığınız rüya şehirlerde sabah kahvaltıları içinde ayrıca bir ücret ödemiyorsunuz."Avrupa Rüyası, Otobüsle Avrupa Turları yurtdışı turları arasında çok tercih edilen seyahat acentası."Otobüsle Avrupa turu ile Nereleri Göreceğim?Yurtdışı turu Avrupa Rüyası PLUS ile tek seferde Avrupa kıtasını baştan başa gezmek gibi bir düşünceniz mi var?Avrupa otobüs turuYılın Seyahat Acentası Ödülünü kazanan Avrupa Rüyası ile 17 günde 14 ülke 30 şehir gezebilirsiniz. Avrupa Rüyası, hem en uygun fiyata tur düzenliyor hem de tek seferde Yunanistan, İtalya, Vatikan, İsviçre, Fransa, Belçika, Hollanda, Almanya, Çekya, Avusturya, Slovakya, Macaristan, Slovenya ve San Marino'yu gezmenize olanak sağlıyor! Avrupa Rüyası PLUS ile 17 günde 14 ülke 30 şehir gezebiliyorsunuz. Tur boyunca gezdiğiniz şehirlerin yanı sıra İtalya-Yunanistan arasında Adriyatik Denizinde konaklamalı 2 gemi yolculuğu yaparak güneşin doğuşuna tanık olacaksınız. Herkesin gidilecek yerler listesinde ilk sırada yer alan İsviçre'nin Zürih şehrini ve İsviçre Alplerini göreceksiniz. Bu kadarıyla da yetinmeyerek dillere destan Şarap Yolu olarak adlandıran üzüm bağlarının bulunuduğu Alsas-Loren bölgesinin Colmar, Eguisheim, Riquewihr, Kaysersberg, Strasbourgh ve sürpriz Avrupa köylerini göreceksiniz. Tüm bunların üzerine Paris'te 2 gece konaklayacaksınız. Fransa Alsas Kasabalarını GezeceksinizAvrupa Rüyası otobüsle Avrupa turu ile Alsas-Loren bölgesini gezeceksiniz. Fransa Şarap Yolu olarak adlandırılan bölgede Colmar, Eguisheim, Riquewihr, Strasbourg'u keşfediyorsunuz. StrasbourgAvrupa rüyası turu StrasbourgFransa'nın en çekici ve sofistike şehirlerinden biri olan, Alsace bölgesinin başkenti Strasbourg, masallardan çıkmış atmosferi, çiçeklerle kaplı ve Arnavut kaldırımlı meydanlarında yer alan orta çağ yapıları ve ahşap evleri ile çok güzel bir şehir. ColmarAlsace bölgesinin başkenti olarak anılan Colmar, şirin sokakları, yüzlerce yıllık yarı ahşap evleri, sevimli kanalları ve yaya şehir merkezi ile büyük bir film setini andırıyor. Aynı zamanda kentin, zamanın yıkımlarından harika bir şekilde korunan tarihi merkezi, olağanüstü mirasıyla bin yıllık Avrupa tarihine büyüleyici bir bakış açısı sunuyor. RiquewihrAlsace'nin masallardan fırlamış bir diğer köyü Riquewihr. Colmar'dan 20 dakikalık uzaklıkta olan köy, eski tip evleri, üzüm bağları ve samimi havasıyla sizi kendine çekiyor. Yine burada ada şarap tadımı yapmanız mümkün. Ayrıca hediyelik eşya alabileceğiniz bir çok dükkan da var. Egusheim2013 yılında Fransa'nın en güzel köyü seçilen Egusheim, Alsace'nin en şirin köylerinden bir tanesi. Colmar'dan yarım saat uzaklıkta yer alan köyde, şarap tadımı yapabileceğiniz ve lezzetli Alsace atıştırmalıklarını deneyebileceğiniz birçok yer mevcut. 1 saatte rahatlıkla gezebilirsiniz. Adriyatik Denizi'nde Gün Doğumuna Tanık OlacaksınızAvrupa rüyası turuAvrupa Rüyası'nı Türkiye'deki diğer otobüsle Avrupa turlarından ayıran en önemli özelliklerinden biri turlarında gemi kullanması. Yunanistan ve İtalya arasındaki Adriyatik Denizi'nde konaklamalı gemi yolculuğu yapacak ve gün doğumuna tanık olacaksınız. Bu eşsiz manzaraya tanık olurken sınır kapılarına hiç takılmadan ve hiç zaman kaybetmeden seyahat edeceksiniz. Avrupa'nın Doğa Harikası Göllerini KeşfedeceksinizAvrupa rüyası turuHer gezginin hayatında bir kez görmek için can atacağı Avrupa'nın en güzel göllerini göreceksiniz. İtalya'da Como Gölü'nü, Slovenya'da Bled Gölü'nü, Avusturya'da Hallstatt'ı, İsviçre Alp Dağlarında Luzern, Zürih ve Lugano Göllerini gezeceksiniz. Avrupa'nın en popüler şehirlerinde sanata, mimariye doyduktan sonra böylesine güzel doğa harikası gölleri görecek ve stres atabileceksiniz."Avrupa Rüyası turlarında tüm ekstra turlar ücrete dahil! Ekstra ücret ödemeden daha fazla yer gezeceksiniz."Avrupa'nın En Popüler Şehirlerini Tek Seferde Gezme Fırsatıİstanbul'dan başladığınız otobüsle Avrupa turunda Selanik'te Atatürk'ün Evini ve Beyaz Kule'yi gezdikten sonra Yunanistan'ın Parga şehrine geçiyorsunuz. Burada denize girip sahil kasabasında balık yedikten sonra İgoumenitsa'dan konaklama yapacağınız geminize binerek Adriyatik Denizi'nde yolculuk yapıyorsunuz. Ve güvertede kahvenizi içerken gün doğumunu Adriyatik'te görebiliyorsunuz. İtalya'da sırasıyla Bari, Roma, Vatikan, Como şehirlerini gördükten sonra herkesin hayallerini süsleyen İsviçre'de Zürih şehri keşfediyorsunuz. Yol boyunca en yakın arkadaşınız İsviçre Alp Dağları oluyor. Luzern, Lugano, ve Zürih Gölleri'ni görüyorsunuz. Zürih şehrinde güzel zaman geçiriyorsunuz. Alsas-Loren bölgesinde Colmar, Eguisheim, Riquewihr, Strasbourgh'u gördükten sonra Paris'e gidiyor ve 2 gece konaklıyorsunuz. Paris'i doya doya gezdikten sonra sırasıyla Brugge, Amsterdam'a gidiyorsunuz. Ekstra ücret ödemeden Hollanda yel değirmenleri ile ünlü Zaanse Schans ve Volendam kasabasını görüyorsunuz. Peki, başka nereleri geziyoruz diyorsanız. Berlin, Dresden, Prag, Bratislava, Viyana, Hallstatt, Budapeşte, Bled, Bologna, San Marino şehirlerini geziyorsunuz. Avrupa rüyası turuAvrupa Rüyası ile Nerelerde Konaklayacağım?Rüya gibi Avrupa Rüyası PLUS turu ile 17 günde 12 gün konaklayacaksınız. Konaklama yapacağınız şehirler: İgoumenitsa Bari, Roma, Bologna, Mulhouse, Paris (2 gece), Amsterdam, Prag, Viyana, Budapeşte, Ancona İgoumenitsa Avrupa Rüyası Tur Tarihleri22 Mayıs 7 Haziran 20201 Haziran 18 Haziran 20202 Temmuz 19 Temmuz 202022 Temmuz 8 Ağustos 2020Konforlu Avrupa turu arayanların tercihi olan otobüsle Avrupa turu Avrupa Rüyası PLUS ile 17 günde 14 ülke 30 şehri kapsıyor. Konforlu bir şekilde Avrupa kıtasında seyahat etmeyi tercih edenler için Avrupa Rüyası PLUS turu ile sınır kapılarında zaman kaybetmeden gezebiliyorsunuz. Tüm bunlara ek olarak iki kez konaklayarak Adriyatik Denizi'nde gemi yolculuğu yapıyorsunuz. PLUS turunda da Alp Dağları ile ünlü İsviçre'nin Zürih şehrini görüyorsunuz. Ve yine Şarap Yolu olarak adlandıran üzüm bağlarının bulunduğu Alsas-Loren bölgesinin Mulhouse, Colmar, Alsas, Strasbourgh ve sürpriz Fransız köylerini görüyorsunuz. Bunların yanında doğa harikası Slovenya'nın Bled Gölü'nü, kartal yuvası gibi destansı ülke San Marino'yu keşfetme şansınız oluyor. Fiyata Dahil Hizmetler Neler?Avrupa Rüyası'nın hiçbir otobüsle Avrupa turu rotasında, tüm ekstra turlar ücrete dahildir. Profesyonel kokartlı rehberlik hizmeti ve lüks otobüslerle şehirlerarası yolculuklar başta olmak üzere, Yunanistan ve İtalya arasındaki 2 gemi yolculuğu, Venedik şehir merkezinden Vaporetto ile limana ulaşım, bagaj hakkı, otel konaklamaları ve konaklama açık büfe kahvaltıları, şehir vergileri, mesleki sorumluluk sigortası fiyata dahil hizmetler arasında. Fiyata Dahil Olmayan Hizmetler Neler?Fiyata dahil olmayan hizmetler arasında ise, yeşil pasaportu veya vizesi olmayanlar için Schengen vize ücreti, yurtdışı çıkış harcı, seyahat güvence paketi, müze ören yerleri ücretleri ile bireysel harcamalar ve yeme-içme masrafları bulunuyor."Avrupa Rüyası güvenilir bir firma! TÜRSAB A Sınıfı Seyahat Acentası. 10058 Belge Numarası ile Türsab websitesinden sorgulayarak öğrenebilirsiniz."Avrupa Rüyası'na Nasıl Başvuru Yaparım?Avrupa Rüyası'nın otobüsle Avrupa turlarına www. avruparuyasi. com. tr sitesinden başvuru formunu doldurarak hemen başvurabilirsiniz. Web sitelerinde yer alan canlı sohbet hattından yol danışmanlarıyla birlikte başvuru adımlarını takip ederek de başvurunuzu Avrupa Rüyası'na iletebilirsiniz.0850 840 18 06 iletişim numarasından Avrupa Rüyası yol danışmanlarıyla iletişim kurarak size uygun Avrupa turunu ve uygun tarihi seçerek tura katılımınızı gerçekleştirebilirsiniz. Avrupa Rüyası'nın farklarından biri de web sitelerinde size özel Gezgin Girişi paneli bulunması. Bu panelden de tura katılım boyunca tüm bilgilerinizi, ödemelerinizi ve tur ayrıntılarınızı takip edebiliyorsunuz. Avrupa Rüyası sosyal medya hesapları üzerinden de göndereceğiniz başvuru taleplerine ve sorularınıza sosyal medya hesapları üzerinden yol danışmanları hızlı şekilde cevap vereceklerdir. Okuduk, bilgilendik! Şimdi sıra hayalleri gerçekleştirmekte! Adımlarınızın sizi hayallerinize ulaştırması dileklerimle!


2018 Nasıl Geçmiş?18 Ocak 20190 YorumKategori : Akıl-Fikir1 Ayağımın Tozuyla gururla sunar: İşte karşınızda yıl sonu değerlendirmesi yazılarının 5. si! Bu yazı dizisini her yılın sonunda severek yayınlıyorum. Asıl amacım kendime bir özet çıkartıp hatıralarımı tek yazıda birleştirmek olsa da bu yazılarla çok kişiye ilham verebildiğimi düşünüyorum. Bakalım 2018'de Melike ve ailesi neler yapmış...2018, ailemiz için köklü değişimlerin yaşandığı bir yıl oldu. Olgun "altın çağında" olduğunu ilan etse de ben yaşam kalitemin düşüklüğünden biraz muzdariptim. Bunun sebebi bebeğimiz canımız Umay'ımızın şubat ayında aramıza katılmasıyla başlayan uykusuz geceler, 2 çocukluluğun getirdiği bir takım zorluklar ve iş temposu diyebilirim. Çocuksuz hayatımda Maslow piramidinin en üstlerini zorlarken bu yıl resmen piramidin tabanını gördüm 🙂 Yine de sağlık olduktan sonra hepsi geçip gidiyor. Yaşları birbirine yakın 2 evlat yetiştirmek kolay olmayacaktı elbet. Seyahat anlamında ise en az ülke gezdiğimiz ama yurt dışında en çok zaman geçirdiğimiz bir yıl oldu 2018. Yurt içinde merak ettiğimiz birçok yere gitme şansımız oldu. 2 çocukla gezmek kolay ve konforlu olmasa da her ay küçük de olsa kaçamaklar yaptık ve keşfetmekten vazgeçmedik. Ay ay anlatmaya başlayayım. Ocak 2018Yeni yıla hızlı ve hayırlı bir giriş yaptık.2015 yılında ben Ekin'e hamileyken aldığımız bir küçük yelkenlimiz vardı. "Vay be ne zenginler tekneleri varmış" demeyin; bir araba parası etmeyen, ortakla aldığımız, hamileyken ve küçük çocukla binmek için son derece konforsuz bir tekneydi. Ocak ayının başında "Satsak mı acaba" diye düşünüp 2 günde satınca kendimizi aşırı şanslı hissetmiştik. Tekneler için hep derler ya "Bir alırken, bir de satarken sevinirsin" diye; hakikaten satınca çok sevindiğimiz için buraya da yazma ihtiyacı duydum 🙂 Ayrıca en iyi tekne de arkadaşının teknesiymiş, klişelere saygım sonsuz. Bizi bazen Samos'a götürüyordu ama yine de sevinçle vedalaştık uzakta görünen Maverick ile... Çok iyi başladığımız ocak ayının 9 unda ise artık 33 haftalık hamileydim ve Amerika'ya uçma vakti gelmişti. Eski takipçilerim bilirler, ilk kızımız Ekin'i de 2015 yılında Amerika'da dünyaya getirmiştik. Amerika'da doğum ücretlerini ve tecrübelerimizi bu yazıda bulabilirsiniz. Ocakta yine 2015'te gittiğimiz San Diego'ya gidip 2 ay kalacağımız evimize yerleştik. Yeni muhitimizi tanıma, etraftaki marketleri keşfetme, önceki sevdiğimiz yerlere tekrar uğrama filan derken hareketli bir ocak ayı geçti. Karnım burnumda demeden günde 10bin adım atıyordum. San Diego artık kalbimin bambaşka bir yerinde çok özel bir şehir. Öyle güzel gün batımları, öyle hoş sahilleri var ki; ılık iklimi ile bizi kıştan da uzak tuttuğu için oraya minettarım... Büyük okyanusa karşı... Şubat 2018Şimdi buraya yazarken farkettim ki hayatımın en ama en mutlu ayı bu şubat ayı olabilir. Tekrar yaşa deseler seve seve defalarca yaşarım. O yüzden biraz uzun anlatacağım kusura bakmayın. Şöyle bir şubat ayıydı: Olgun, Ekin ve ben San Diego'da, dünyanın en güzel şehirlerinden birinde harika günler geçiriyoruz. Her gün dışarı çıkıyor, bir sahilde günü batırıyor, bazen güzel bir yerde kahve içiyor, evin ihtiyaçlarını görmek için farklı farklı yerlerde alışveriş yapıyoruz. Sahilde piknikRenkli gün batımlarıSanatsal duvarların önünde poz vermelerDaha muhteşem gün batımlarıVe market alışverişi hayatımızın vazgeçilmezi olmuştu. Türkiye'deki günlük hayatımızın kaosuna uzaktan bakıyoruz; büyük bir dinginlik içindeyiz ve bunu yaşama fırsatına sahip olduğumuz için kendimizi hem şanslı, hem de başarılı sayıyoruz. Çok mutluyuzBunda kahvenin etkisi de var 😉Ayrıca Ekin'in "Amerika'da olma" durumundan maksimum istifade edebilmesi için ona 2 tane kurs bulduk; haftada 1 saat jimnastiğe, 1 saat de Türkiye'de de şubesi olan Gymboree okullarından birine oyun grubuna götürüyoruz. Jimnastik salonu beni çok etkiledi, o kadar büyük, donanımlı ve her yaştan çocuğa hitap eden bir yerdi ki. Resmen böyle güzelini görmemişim; "spor kültürüm yokmuş, vizyonsuzun tekiymişim" diyorum. Ekini eğlendirecek her türlü aktiviteye varızAmerika'ya 2015'de Ekin'in doğumu için gittiğimizde Olgun'la ikimiz Las Vegas'a gitmiştik. Bu yıl ise 3 kişilik bir aile olarak Los Angeles'a gidelim dedik. Bir de Staples Center'da NBA maçı ayarladık ki Ekin bile hala unutmadı maçtaki etkinlikleri. Gittiğimiz müsabaka Clippers ile Dallas Mavericks arasındaydı. Venice Beach, Los AngelesŞubat ayının ortasında kardeşim Hale ve ailesi annemi de alıp yanımıza geldiler. Onlarla da turist olarak San Diego'yu keşfettik. Bütün kızlar toplandık... Ve gelelim esas sebebi ziyaretimize... Şubat'ın 23'ü geldiğinde artık Umay "ben de varım" dedi. 22sinde başlayan hafif sancılar 23 ü sabahına kadar devam etti ve 23ünde suyumun gelmesi ile hastaneye başvurdum. Amerika'da doğum prosedürleri çok insancıl. Odamızda güzel bir film açıp dalga dalga sancıları bekledik. Kardeşim beni hastanede ziyaret etti ama Umay'ın doğumunu bekleyemeden uçağa yetişmeleri gerekiyorduBen epidurale karşı değilim ama içimden diyorum ki "2. doğumlar kolay oluyormuş, biraz sabredeyim de 1000 dolar ona vermek zorunda kalmayalım" 🙂 Sabah 9 dan öğlen 2'ye kadar bir şekilde idare ediyorum. Zaten çok da dayanılmaz değil. Ama saat 2'den sonra sancılar şiddetleniyor ve en son "ölmek istiyorum" diye bağırdığımı hatırlıyorum. Artık 1000 dolar da gözümde değil, "epidurali takın gitsin" diyorum. 14.45'de epidural takılıyor, 20 dakika geçmeden de Umay doğuyor. Bedenimi inanılmaz bir mutluluk kaplıyor, çok iyi hisettiğimi hatırlıyorum. Amerika'da bebek çıkar çıkmaz çıplak olarak annenin göğsüne konuluyor. 1 saat kadar bebeği anneden hiç kimse ayırmıyor. O ten tene temas duygusunu anlatabilmem mümkün değil. Bu esnada bebeğin vücut ısısı ve kan şekeri dengeleniyor, bebek annenin kokusuna alışıyor ve annenin süt salgısı tetikleniyor. 1 saatin sonlarına doğru bebek kendisi arayıp annenin memesini buluyor ve emmeye başlıyor. Bence olağanüstü bir tecrübe, içgüdünün dibi! İnsanın bir hayvan olduğunun büyük kanıtı. Bunları yaşadığım için binlerce kez şükür! Hoş geldin bebek! Ve bundan sonra Umaylı günler başlıyor... Mart 2018Mart ayının yarısı San Diego'da geçti. Yeni doğum yapmış olmama aldırmadan yine her gün bir yemek yemek için bile olsa dışarı çıkıyoruz. Artık 2 çocukluyuz ve annem de bizimle. Alışverişler, yürüyüşler devam ediyor. Okyanusa doymak mümkün değil... Amerika'dan ayrılma vakti geldiğinde bir yandan içimde bir "memleket ve simit" özlemi, diğer yandan okyanus kenarı gün batımlarına doyamama durumu derken ruh halim adeta "hem ağlarım hem giderim" diyen bir yeni gelin gibiydi. Martta uzun bir yolculukla evimize geldik. Sorunsuz bir yolculuk geçirmemizi 2 çocukla da gezebileceğimizin bir işareti olarak algıladım gitti. Vakit hasret giderme vakti... Nisan 2018Türkiye gerçekleri ve çalışmak zorunda olmak yüzüme tokat gibi çarpsa da günlük hayatımıza alışmaya çalışıyoruz. Buraya kadar hayat bana güzeldi belki ama bundan sonrası hiç de laylaylom değil. Küçük kaçamaklarla hayatın zorluklarına meydan okumaya and içiyorum ve ilk fırsatta yani 3 günlük 23 nisan tatilinde evimize yakın olduğu için Pamukkale'ye gitmeye karar veriyoruz. Denizli ve Pamukkale gezi notlarım çok içime sindi. Okumak isterseniz tık tık.. Mayıs 20181 mayıs tatilini de boş geçmiyoruz, uzun zamandır ertelediğimiz Eskişehir gezisini plana alıyoruz. Eskişehir'deyizDönüşte ise Uşak'ta dünyanın en büyük 2. kanyonu olduğu iddia edilen Ulubey Kanyonu'na uğruyoruz. Mayıs ayının ortasında ise Aydın'ın yeni turistik noktası Arapapıştı Kanyonu'na günübirlik bir ziyaret düzenledik. Civarda yaşayanlara kesinlikle önereceğim bir rota. Arapapıştı Gezi Rehberim bu linkte. Arapapıştı Kanyonu seyir terasıHaziran 2018Haziran ortasında 4 günlük bir ramazan bayramı tatilimiz var. İki çocukla yurtdışına çıkmaya maddi ve manevi olarak hazır değiliz, üzerimizden koskoca bir Amerika macerası geçmiş. O yüzden Ege'de yaşamanın avantajını kullanıyor, araba ile gidebileceğimiz bir deniz tatili ayarlıyorum. İstikamet Datça Palamutbükü. Ne zamandır merak ettiğim Otel Mavi Beyaz'da konakladık, sakin bir tatil geçirdik. Umaycığım ilk kez denize bile girdi. Umaycığım Datça'daDatça haziranda gayet sakindi, bayram yoğunluğunu yaşamadık. Datça gezi notlarım bu linkte. Temmuz 2018Her yıl kardeşim Hale ve ailesiyle Bodrum'da bir haftasonu kaçamağı planlıyoruz. Son yıllarda gözdemiz Karaincir koyu. Çocukla gitmeye çok uygun bir plajı, berrak bir denizi var. Burada La Brezza otelde konaklıyoruz. Bir başka haftasonu da benim uzun zamandır merak ettiğim Muğla köyü Çökertme'ye gidiyoruz. Çökertme tatilimiz Instagramda öyle ilgi çekti, kaldığımız otel öyle talep gördü ki şaşkınım. Çökertme'de kaldığımız pansiyon böyle denizin dibindeydi. Çökertme, Türkiye'de Yunan adası atmosferi yaşayabileceğiniz çok şirin bir tatil yeri. Tam kafa dinlemelik, aktivite filan yok. Çökertme gezi notlarımda ayrıntısını okuyabilirsiniz. Ağustos 2018Ağustos ayında Olgun için çok önemli bir gelişme yaşandı, 5 yıldır çalıştığı işinden ayrıldı ve yurtdışı merkezli evden çalışmalı bir şirkette işe başladı. Olgun 5 yıldır her gün Söke'den İzmir'e arabayla gidiyordu. Günde 2 saat yolda geçiyordu ve bu gidip gelme işinin maliyeti de yıllar geçtikçe artıyordu. Şimdi daha esnek ve özgür bir iş hayatına sahip. Kendisine modern literatürde "digital nomad" yani "dijital göçebe" denilebilir. Yeni işe başlayınca "bizim 9 günlük kurban bayramı tatilimiz" var demek istemedi. Ben de zaten kurban bayramının tam ortasında nöbetçi eczane olacaktım. O yüzden koskoca tatil evde geçti. Ev dediğim Kuşadası'nda yazlık ev olunca çok da sıkılmadık vallahi. Dinlendim diyemesem de güzel geçti. Ağustos ayında bir haftasonu Samos'a gitmek istemiştik ama olmadı. Eylül 2018Bütün yılı kısa yurtiçi seyahatlerle geçireceğimizi sandıysanız yanıldınız. Artık maddi olarak biraz toparlanmıştık ve bir hayalimi daha gerçekleştirmeye hazırdık. Çılgın planımız 2 çocukla Bali ve Gili adaları. Sıcak ve tropikal bir adada şoförle gezileceği için bize uygun olduğunu düşünmüştüm bu rotanın. Çok kolaydı diyemem ama gidilmez de değil. Çocuklu Bali tavsiyelerim bu linkte. Ekim 2018Bali yorgunluğumuzun üzerinden biraz zaman geçince 3 günlük 29 ekim tatilini de boş geçmeyelim dedik ve Gaziantep'e bilet aldık. Gitmişken biraz da Şanlıurfa'yı keşfettik. Buraları yazacağım bloğa, biraz zamana ihtiyacım var 🙂Gaziantep Mozaik MüzesiUrfa BalıklıgölKasım 2018Bu ay için çok önceden alınmış bir İstanbul uçak biletim vardı. Biz İstanbul'da değil, doğada vakit geçirmek istedik. O yüzden Yedigöller tarafında merak ettiğim bir konaklama tesisisinden yer ayırtmıştım. Bolu Mengen'deki Hindiba Doğa evi blogda yer alacak. Gerçekten Türkiye'nin en özellikli konaklama tesislerinden biri, müthiş bir doğa içinde. Hindiba Doğa Evi, keyifli bir konaklama tesisigünümüzde ise Sapanca'da şömineli bir villada görümcemler ve arkadaşlarımızla keyifli bir gece geçirdik. Bu haftasonunda büyük bir planlama hatası yapmış, Bolu'ya gitmek için İstanbul'a uçakla gelip araba kiralamıştık. Fakat Bolu İstanbul'a pek de yakın değilmiş. Bizim için hem zaman hem de para kaybı oldu. Kışın 2 çocukla yollarda bu kadar zaman geçirmenin pek bize göre olmadığına karar verdik 🙂 Bir daha Bolu'ya gidersem ki kesin giderim Söke'den araba ile gitmenin daha mantıklı olabileceğine karar verdim. Aylardan da ekimi tercih ederim sanırım. Aralık 2018Bu ay hiçbir aktivite yok. Doktorlarda ve hastane koridorlarında geçen yıpratıcı bir aydı bizim için. Anlayacağınız 2018 çok şaşaalı başlayıp, ta dipte son buldu. İyi anılar da, kötü anılar da insan için. Hepsini karşılamaya hazırız. Moral bozucu günler geçirsek de 2019'dan umutluyuz."Her şey kötü gittiğinde kendine bir tatil ısmarla" düsturunu çok benimsiyorum. Bu yüzden 2019'da yeni planlarla evrenin enerjisini lehime çevireceğime eminim. Harika bir yıl olsun!


Çift Dille Çocuk Yetiştirme Tecrübemiz10 Kasım 20185 YorumKategori : Akıl-Fikir7 Çocuğunuzun İngilizce'yi anadili gibi konuşmasını ister misiniz? Biz istedik. Bu yüzden de eşim Olgun kızımız Ekin doğduğundan beri evde İngilizce konuşuyor. Bu bizim çocuk sahibi olmadan önce sağdan soldan duyup, "acaba uygulayabilir miyiz" diye düşünüp hayata geçirdiğimiz bir fikirdi ve Ekin'in 3 yaşına yaklaştığı şu günlerde rahatlıkla söyleyebilirim ki evet, biz başardık! Motivasyon ve azim dolu bu hikayenin mimarı da eşim. Tecrübemizi blogda da paylaşmaya karar verdik; çünkü kendine güvenip yapabilecek seviyede olan anne baba adaylarına yol göstermek, cesaret vermek bizi çok mutlu edecek. Siz de yabancı kaynaklardan araştırırsanız göreceksiniz ki çocuğunuzu çift dilli yetiştirmenin çeşitli yolları var ama çoğu kaynağın önerdiği yöntem 1 ebeveyn 1 dil. Yani anne bir dili, baba başka dili konuşacak ve devamlılık sağlanacak. Bilimsel araştırmalarda şu sıklıkla söyleniyor ki bebekler dil öğrenme konusunda birer dahi! 11. aydan itibaren dilleri ayırt etmeye başlıyorlar ve aynı anda birkaç dil birden de öğrenebiliyorlar. Siz de sanki bir yabancıyla evliymiş gibi evde farklı bir dil konuşmayı düşünebilirsiniz ve yeterince azimliyseniz bunu sürdürebilirsiniz. Böylece çocuklarınız sizin konuştuğunuz dilleri ana dili gibi edinir. Bizde de ben Türkçe'yi, babamız Olgun İngilizce'yi seçti. Sebebi tabii ki onun İngilizce'de kendini daha rahat hissetmesi. Bu noktada annenin İngilizce konuşması çocuk için daha etkili olabilirdi ama anne çocuk arasındaki güven bağının oluşmasında dil bariyeri olmamalı diye düşünüyorum. Yani öğretilecek dilde anne kendini çok yeterli hissetmiyorsa çocukla %100 yabancı dil konuşması biraz sakıncalı olabilir. Bir ebeveynin çocuğuyla yarı Türkçe yarı İngilizce konuşmasının; bazen de aynı şeyin hem Türkçe'sini hem de İngilizce'sini söylemesinin sakıncalı olduğunu anlatan yazılar var ama ben bu konuda fazla yorum yapmak istemiyorum. Okuyup araştırılmalı. Biz, bize doğru gelen uygulamayı, yani 1 kişinin SÜREKLİ aynı dilde konuştuğu yöntemi uyguladık. Bu yöntemi bakıcılarla da uygulamak mümkün. Gelir düzeyi yüksek aileler Filipinli bakıcı tutarak evde İngilizce konuşulmasını sağlıyorlar. Ama bunun maliyeti epey yüksek, bahsedilen bakıcılar dolarla maaş alıyorlar. Biz ilk etapta çocuğumuzu Türk bakıcımızın şefkatli kollarına emanet edip İngilizce meselesini kendimiz halletmeye karar verdik. Daha doğrusu eşim halledebileceğine inandı, bakıcımızdan da memnun olduğumuz için yabancı bakıcı arayışına hiç girmedik. Neden Yaptık, Neden Yapmadık?Eski takipçilerim bilirler, biz 2 kızımızı da Amerika'da dünyaya getirdik. Amerika'da doğum maceramız bu linkte. Şu an ikisi de hem Türk hem de Amerikan vatandaşı. İlk olarak da bu yüzden İngilizce'yi ana dil gibi öğrenmelerini, dili içselleştirmelerini istedik. Amerikalılık durumu olmasaydı yine de çocuklarımızın İngilizcesinin çok iyi olmasını istiyor olurduk elbet. Günümüzde çok akıcı bir İngilizceye sahip olmak, 2-3 farklı dili çat pat konuşabiliyor olmaktan çok daha kıymetli. İleride nasıl olur bilmiyoruz ama şimdilik İngilizce dünyaya açılan bir kapı. Olgun şu an İngilizcesi sayesinde Söke'de yaşadığı halde İsviçreli bir firmada çalışabiliyor. Gelecekte dil bilmek çok önemli bir meziyet olmaktan çıkacak dahi olsa, biz şu anki koşullara göre kendimize doğru gelen stratejiyi uyguluyoruz; yani çocuğumuzun en iyi şekilde İngilizce konuşmasını istiyoruz. Biz bu uygulamayı yabancı hayranlığımızdan ötürü yapmadık; zira kendi dilimizi yani Türkçe'yi de çok seviyor, en iyi şekilde kullanmaya çalışıyoruz. Ama İngilizce'nin diğer tüm dünya dillerinden üstünlüğü tartışılmaz. İnternette bir bilgiyi İngilizce olarak aradığınızda karşınıza çıkacak kaynak sayısı ile Türkçe arama yaptığınızda çıkacak kaynak sayısı ve niteliği farklı olacaktır. Türkçe'nin yanısıra İngilizce videolar, belgeseller, programlar izleyen çocuğun daha geniş bir vizyona sahip olacağı aşikar. Bunun yanında biz bu uygulamayı çocuğumuzu bir "proje" olarak görüp, onu maksimum donanımla yetiştirme amacıyla da yapmadık. Aksine oyun çağında kurstan kursa koşan çocuklara üzüldüğümüz için bazı önemli şeyleri hayatın akışında öğrensin istedik. Çift dilli çocukların beyin gelişimi için söylenen olumlu sözler de bizi pozitif yönde etkiledi. Başka bir açıdan bakarsak da abartılacak mesele değil, ülkemizin birçok yerinde zaten çocuklar çift ana dilli yetişiyor. Özellikle doğuda Türkçe ve Kürtçe, hatta Arapça aynı anda öğreniliyor. Süreç Nasıl İşledi? Bizim Hikayemiz:Öncelikle karar verdik. Olgun Ekin'e hitaben %100 İngilizce konuşmaya başladı ama bana hitaben Türkçe ağırlıklıydı. Babaannelerin dedelerin yanında da mecburen Türkçe konuşuyordu. Süreç, gerçekten sabır ve motivasyon istiyor. Çünkü ilk 1 yıl Olgun kendini zorlayarak İngilizce'de sabit kalsa da karşıdan bir tepki almıyordu. 1 yaşa doğru Ekin'in onu anladığına kanaat getirip biraz rahatladık ama yine de tatmin edici sonuçlar almamız daha uzun zaman aldı.2 dilli çocuklar için geç konuşur diyorlar ama biz Ekin'de bunu yaşamadık. Her şey normal ilerledi: 1 yaşında tek tük kelimeleri vardı, 18 aylıkken de 2-3 kelimelik cümleler kurabiliyordu. 2 yaşında ise gayet güzel konuşuyordu. Tabii bu konuşmaların hepsi Türkçe olarak gerçekleşiyordu 🙂Ekin'in gün içinde en çok gördüğü kişiler bakıcısı ve bendim. İkimiz de Türkçe konuştuğumuz için tabii ki Ekin'in ilk kelimeleri Türkçe oldu. Hatta Türkçe'de şakır şakır cümle kurarken İngilizce'de her şeyi anlıyor fakat babasına da Türkçe cevap vermeyi tercih ediyordu, bazen de İngilizce tek kelimelik cevaplar veriyordu. Taa ki biz 2. doğum için Amerika'ya gidene kadar. Ekin 2 yaş 2 aylıkken biz 2. kızımızın doğumu için 2 aylığına Amerika'ya gittik. Burası Ekin'in İngilizcesi için kırılma noktası oldu. Sebebi de aslında mekan olarak Amerika'da bulunması değil, babasıyla 24 saat birlikte zaman geçirmesiydi. Bu kırılma noktası sizin için de ailecek çıktığınız uzun bir tatil olabilir. Amerika günlerimizde ben de onlara katılıp evde İngilizce konuştuğumda Ekin Türkçe'yi bırakıp her şeyi İngilizce anlatmaya başladı. Amerika'ya gitmenin şöyle bir artısı da oldu, bu dili sadece babasının kullanmadığını gördü. Baktı ki kanlı canlı başkaları da bu dili konuşuyor. Zaten Türkiye'de de İngilizce'yi sadece babasının ve çizgi filmlerin konuştuğu bir dil sanmasın diye mümkün olduğunca yabancı arkadaşlarla bir araya gelip ona bu hissi yaşatmaya çalışıyorduk. Şu an 3 yaşında ve rahatlıkla İngilizce çizgi film takip edebiliyor, İngilizce her şeyi anlıyor ve babasına hitaben direkt İngilizce konuşuyor. Artık okula da başladı ve okulda başlarında 2 öğretmen var; birisi sırf İngilizce konuşuyor. Dolayısıyla İngilizceye maruziyeti arttı. Yaşına göre çok çok iyi durumda diyebilirim. Hiç kafası karışmadı mı? derseniz, bence pek de karışmadı. Tabii ki bazen Türkçe cümlelerin içine İngilizce serpiştirdiği oluyor, özellikle babasının kullandığı kelimelerde. Mesela Ekin'den şöyle bir cümle duyabilirsiniz: "Anne bu bebeği bath tub da yıkayabilir miyim?" Ekin'i evde babası yıkadığı için "küvet" kelimesinin İngilizcesi olan "buth tub" onda daha fazla yer etmiş. Ben de "tamam kızım küvette yıkayabiliriz bebeği" gibi bir cevap veriyorum. Zaman içinde de düzeliyor bu karmaşıklık. Evde İngilizce Konuşmanın Zorlayıcı Noktaları Neler?Evde anadilin olmayan bir dili konuşmak pek de rahat bir şey değil. İnsanoğlu da hep rahata meylettiği için bu uygulamayı sürdürmek gerçekten çok ama çok zor. Bu noktada her zaman yaptığım gibi eşim Olgun'u aşırı takdir ediyorum. Özellikle çocuğu acilen uyarman gereken durumlarda, "dur yapma etme" derken, telaş halinde ana dilin dışında bir dilde kalmak çok zor. Yine bazı duygu durumlarında, sevgini belli ederken, agucuk yaparken, "tontişim, canımın içi" gibi şeyler söylemek varken İngilizce sevmek çok içten olmayacakmış gibi geliyor. Ama zamanla bunlara da çözüm bulunuyor, bazı sıfatları Türkçe kullanarak sevgi gösterisi yapılabiliyor. Okullarda İngilizce'den en yüksek notu almış olsan da bazı günlük hayat terimlerini bilemeyebiliyorsun. Olgun Amerika'daki yüksek lisansı esnasında bir Amerikalı ile aynı evi paylaştığı için kendini İngilizce'de çok geliştirmişti ama bebeğin sümüğünün akması, çiş yapmanın kibarcası, bıcı bıcı yapmak gibi terimleri hayatında hiç kullanmamıştı. Bunlar için ekstra çalışmalar yapmak gerekiyor. Bizim gibi küçük yerde yaşayan bir aile için olayın diğer boyutu da çevredeki insanların "bu adam neden İngilizce konuşuyor, özenti mi bunlar" bakış açısı oldu. İlk başlarda bu şekil düşünebilecek potansiyelde insanların yanında Olgun sus pus oluyordu. Ama sonradan aştık, en azından Ekin'in de ona cevap verebiliyor olması olayı biraz daha normale döndürdü 😊İngilizcem Yeterince İyi mi? Ya Hata Yaparsam?Birçok kişi bu noktaya takılacaktır. Bence illa ki biraz dil hakimiyeti istiyor. Dile hakim olsanız bile devamlı İngilizce konuşmak zor, hele de çat pat konuşan birisi için iyice zor. Ama mükemmel bir İngiliz aksanı veya Amerikan aksanı çok da şart değil. İngilizce geliştirilebilecek bir şey. Eğer yanlış kullandığınız deyimleri ve yanlış telaffuz ettiğiniz kelimeleri tespit edebilecek farkındalık seviyesindeyseniz başlayın. Çocuğum Kaç Yaşında Olmalı?Biz konunun uzmanı değiliz ama okuduklarımızdan ve yaşadıklarımızdan yola çıkarak söyleyebilirim ki doğal olması için mümkün olduğunca erken başlamalı dil eğitimine. Araştırmalar 9-10 aylıktan itibaren 3 yaşa kadar dil öğrenme yeteneğinin had safhada olduğunu söylüyor.3 yaşından sonra ise çocuğun bilinç seviyesi arttığı için sizin onunla anlamadığı bir dilden konuşmanız çocuğu kızdırabilir. Belki bu yaştan sonra yarı Türkçe yarı İngilizce konuşmanız çocuğun kelime haznesine katkıda bulunabilir ama anadil gibi bir dil edinimi gerçekleşmeyebilir... Çocuğu ile İngilizce konuşmak İsteyen Ebeveynlere TavsiyelerBu kısımda Olgun'a bağlanıyoruz, tavsiyeleri bizzat kendisi yazdı. Öncelikle belirtelim, tüm tavsiyeler ikinci dilin İngilizce olduğu durum için verilmiştir, kendinize göre çok dilli durumlara ya da diğer dillere uygulayabilirsiniz. Öncelikle başlamak, başarmanın yarısıdır, böyle bir düşünceniz varsa başlayın. Diğer her işte olduğu gibi bu konuda da motivasyon çok önemli, sizi motive edecek şeyler bulun. Örneğin: Çift dilli çocuk yetiştiren diğer ailelerle görüşmek Bunu sadece çocuk için değil kendiniz için de yaptığınızı düşünmek Çift dilli ya da çok dilli çocuk yetiştirmenin birçok seviyesi var, size uygun olanı seçebilirsiniz 1 Ebeveyn 1 Dil: Bizim uyguladığımız şekil. Anne, çocukla tamamen tek bir dil konuşurken baba çocukla tamamen diğer dili konuşuyor Belli bir yerde ikinci dil: Bu uygulamada seçtiğiniz bir yerde çocukla tamamen İngilizce konuşulabilir. Belli bir zamanda ikinci dil: Bu uygulamada sadece haftasonları, sadece haftaiçi, sadece akşamları, ... gibi seçtiğiniz zamanda İngilizce konuşulabilir Başkalarının yargılamasını önemsemeyin. Kendi anne-babanızdan, arkadaşlarınızdan ya da yaşlı komşularınızdan yargılayıcı şeyler duyabilirsiniz, önemsemeyin Bu karara bağlı kalmak ve devamlılık, bu işin etkinliğini arttıran şeyler. Kararınıza bağlı kalıp uzun süre devam ettirirseniz sonuçları mutlaka görürsünüz. Bu tür şeyler 1 gecede, 1 haftada hatta 1 ayda olmuyor. Sabır ve istikrar önemli... Kendinizi geliştirebileceğiniz kaynaklar bulabilirsiniz İngilizce dizi ya da film izliyorsanız mutlaka altyazılı, hatta ileri seviyede altyazısız izlemeye çalışın Genelde bize okulda ya da kurslarda öğretilen İngilizce, teknik ya da resmi İngilizce olduğu için çocukla konuşmaya, özellikle çocuğun ilk yıllarında, çok müsait değil. O nedenle internette çocuklar için İngilizce videolar, şarkılar, ninniler bulup öğrenebilirsiniz Bunun yanında çocukla genelde evde vakit geçireceğiniz için günlük yaşam İngilizcesi öğrenebileceğiniz kaynaklar edinebilirsiniz. Ben aşağıdaki kaynaklardan yararlandım, özellikle podcastleri çok faydalı buldum. Conan O'Brien Show: https://www. youtube. com/user/teamcoco?app=desktop Rachel's English: https://www. youtube. com/user/rachelsenglish Super Simple Songs: https://www. youtube. com/user/SuperSimpleSongs Podcasts: Stuff You Should Know: https://www. stuffyoushouldknow. com/ This American Life: https://www. thisamericanlife. org/ The Truth: http://www. thetruthpodcast. com/ Cep telefonunuza mutlaka bir İngilizce-Türkçe sözlük indirin, ne zaman lazım olacağı belli olmaz. Takıldığınız yerde hemen açıp bakın, ertelemeyin. Gramer hatalarınızı fark etmeye çalışın, ama çok dert etmeyin. Ben özellikle bu işe başladıktan sonra, aslında Türkçe'de de dil bilgisi hatası yaptığımı farkettim. Yani bazen anadilimizde bile konuşurken bariz hatalar yapabiliyoruz ama konuşmanın içinde eriyip gidiyor. İngilizce'de de konuşma esnasında ufak hatalar olabilir, moral bozmayın Çocuğunuzla rahat ettiğiniz ölçüde İngilizce konuşun, sevgi, öfke, telaş, panik gibi anlarda İngilizce konuşmak doğal ya da rahat gelmiyorsa çocuğa yanlış mesaj vermemek için Türkçe'ye geçilebilir, ama bence en iyisi her an, her yerde, her koşulda İngilizce'yi devam ettirebilmek, bu da motivasyon ve adanmışlık gerektiriyor. Biraz sabır işi yani... Bu iş yapılabilir ve çocuk için çok faydalı olduğunu unutmayın. Aşağıdaki videolara bir göz atın, özellikle ilk ikisi mutlaka izlenmeli: https://www. ted. com/talks/mia_nacamulli_the_benefits_of_a_bilingual_brain? language=en#t-26119 https://www. ted. com/talks/patricia_kuhl_the_linguistic_genius_of_babies Bu videoda özellikle bebekle İngilizce konuşmanın, çocuğa İngilizce video izletme ya da dinletme arasındaki fark açıklanmış. Kısaca: çocuğunuza İngilizce video izleterek İngilizce öğretemezsiniz, çocuklar anadili ya da yabancı dili karşılarında bir insan olunca öğreniyorlar. https://www. youtube. com/watch?v=Bp2Fvkt-TRM https://www. youtube. com/watch?v=1hYpvzKJV8ESonuçBiz hep İngilizceden bahsettik ama bu yöntemler başka dillerle de uygulanabilir. Almanca bilen ebeveyn Almanca konuşur, diğeri İngilizce, bir de Türkçe konuşan bakıcı bulunur... Varyasyonlar çoğaltılabilir ve aynı anda 3 dil bile öğretilebilir. Ekin'in nasıl İngilizce konuştuğuna dair birkaç videoyu Instagram'ın IgTv uygulamasına yükledim. Benim Instagram profilime gidip IGTV sekmesine basarak videoları görebilirsiniz. Ekin'in Türkçesi tabii ki çok çok daha iyi ve biz Türkiye'de yaşadıkça bu böyle olacak, ama şimdilik yaptığımız fedakarlığın karşılığını alıyor olmaktan memnunuz. Kardeşi için de aynı uygulamayı sürdüreceğiz, zaten bundan sonrası çok daha kolay. Çocuğunuza İngilizce öğretecek bilgi ve sabır sizde yoksa bile üzülmeyin. Artık İngilizce eğitimi okullarda çok küçük yaştan başlıyor ve her halukarda çocuklarımız bizden daha iyi öğreneceklerdir diye düşünüyorum. Bir de Nil Karaibrahimgil'in yazısında bir şey okumuştum ve çok hoşuma gitmişti. Diyordu ki: Çocuğunuzun aslında hangi dili konuştuğu değil, konuşunca ne söylediği önemli. Hatta yazının sadece bu cümlesini değil, tamamını çok sevdim; hepimize ders olsun diye de buraya linkini koyuyorum. Çocuklarımızın mutlu ve sağlıklı cümleler kurduğu günler dilerim.