Kopenhag Gezi Notları12 Ekim 201710 YorumKategori : Danimarka, Genel, Yurt dışı Seyahatleri7 Soğuk yağmur demeden pedal çeviren Dünya'nın en mutlu insanlarının yaşadığı, Lego'nun mucit diyarına düştü bu sefer yolumuz: Danimarka'nın başkenti Kopenhag'a. Mutluluk bulaşıcıdır diye umduk, yanılmadık! Kopenhag'da mutluyuz 🙂Yazımı Kopanhag'da neler yapılır, Kopenhag kaç günde gezilir, Kopenhag'da gezilecek yerler ve Kopenhag'da neler yenir başlıkları altında toplayacağım. Yararlı bir Kopenhag gezi rehberi olmasını dilerim. Öncelike Danimarka hakkında birkaç kültürel bilgi vermek istiyorum. Kopehag'da bisiklet kullanımı çok yaygın. Yerel halk bisikletle 1 günde toplam 1.340.000 km yol yapıyormuş. Bu uzunluk, dünyanın çevresini 31 kez dönecek olursanız katettiğiniz miktar. Bisiklet dostu bir şehir: KopenhagDevlet arabalardan %150 vergi aldığı için özellikle bizim nesilde araba almak hiç "in" değil. Böylece bizim gibi "iyi bir arabaya binmek" için çok çalışmak zorunda kalmıyorlar, hatta aksimize bisiklete binip aktif bir yaşam sürüyorlar. Dağlık bir ülkede yaşamamaları da büyük şans tabii, dümdüz yolda sürüp gidiyorlar bisikleti. Yine de hava şartlarını düşününce "helal olsun" demeden geçemiyorum, zira biz en ufak bir yağmur çamurda ya evlerdeyiz, ya da avmlerde. Tabi bunda alt yapı sorunumuzun da etkisi vardır biliyorum ama neyse, çok derine inmeyelim. Adamlar sportif işte, kabul edip saygı duymak lazım! Bisikletlinin bu kadar bol olması bana Amsterdam'ı anımsattı. Kopenhag'ı bisikletle gezmeyi de düşünebilirsinizDanimarka'nın "hygge" kelimesinin çıkış noktası olması da tesadüf değil. Hygge terimi ile tanışmadıysanız bir ayağımın tozuyla hizmeti daha! Hygge ne demek derseniz, "samimi olduğunuz birileri ile sıcak, rahat, huzurlu anların tadını çıkarmak" olarak tarif edebilirim. Türkçe'de tam da karşılığı olmayan bir kelime, İngilizce'deki "cozy" ile eşleştirilebilir. Bu hygge teriminin ne denli meşhur olduğunu anlamak için instagram'daki #hygge hashtagine bakabilirsiniz. Ve bence bu terimi öğrenmişken kendinize bir hygee anı hediye edin ve mesela akşam mum ışığında yemek yiyin 🙂 Veya güneşi güzel bir manzarada batırırken sevdiğiniz içeceği yudumlayın, battaniyenin altında sevdiğinizin elini tutup hafif bir müzik açın filan... Sonuçta Danimarkalılar kadar mutlu olamasak da anın tadını çıkarmak bizim de hakkımız değil mi 😛Kopenhag'ı anlatmaya geri dönecek olursak, öncelikle neden buraya gittiğimizi açıklamak isterim. Ramazan bayramında 1 haftalık bir tatil fırsatımız vardı. 1 hafta uzaklara gitmek için kısa, ama yatıp dinlenmek için de uzun bir süre. Keşfetmek bizim için çoğu zaman dinlenmekten önce geldiği için ve klasik Avrupa şehirlerinden sıkıldığımız için bu sefer Avrupa'nın farklı bir yüzünü görelim istedik. Ve doğa odaklı bir Norveç planı yapmaya karar verdik. Norveç gezimizin başlangıç noktasını da Kopenhag olarak planladım, çünkü İzmir'den direkt uçabiliyorduk, bilet fiyatı da uygundu. Ayrıca Kopenhag'da yaşayan Danimarkalı bir arkadaşım var, onu da görmüş olurum diyerek Kopenhag'dan başlayıp Norveç fiyortlarına uzanan bir program yaptım. Kopenhag gezimizin bonusu: Eski dostum Line ve kardeşi AnneBiz Line ile 2005 yılında bir kültürel değişim programı kapsamında Amerika'da bir ailenin evinde 1 ay birlikte yaşamıştık. Sosyal medya üzerinden arkadaşlığımızı sürdürdükten bir süre sonra kardeşi ile Türkiye'ye geldiler, bizde kaldılar. Line ve Anne benim gözümde Danimarkalılar için çok pozitif örnekler; çünkü inanılmaz yardımsever, düşünceli ve kibar insanlar. Hatırlarsanız Danimarkalı bir karikatürist Hz. Muhammet ile dalga geçen bir karikatür çizmişti. O zaman çok mahcup bir şekilde bana mail atıp neredeyse onun adına özür dileyecekti. Toplumsal konulara oldukça duyarlı ve kültürlü insanlar. Tüm Danimarka böyle mi bilmiyorum ama benim tanıdıklarımın böyle olması tabii ki ülkeye karşı hayranlığımı arttırdı. Yine de gitmişken sordum, gerçekten çok mu mutlusunuz, hiç mi derdiniz yok diye... Aslında Anne o sırada iş arıyordu ve kalifiye birinin iş bulmasının o kadar da kolay olmadığından, rekabetin çok olduğundan bahsetti. Gözlemlediğim kadarıyla bizden en büyük farkları şu: Danimarkalı insanların gelecek kaygıları yok. Terör devamlı enselerinde değil, çocuk doğurursak hangi okula gider diye dertlenmiyorlar. İşsizlik maaşları geçinmeye fazlasıyla yetiyor, yıllık izinleri de, doğum izinleri de gayet uzun ve baba ile paylaşılabiliyor. Ülkenin durumu oldukça stabil ve Türkiye'nin bu kadar değişken olmasına inanamıyorlar. Kopenhag'a yine dönecek olursak 🙂Biz bu tatilimizde İskandinavya'ya Kopenhag'dan giriş yapmış bulunduk. Yazın görmemizin etkisiyle Kopenhag'ı beklediğimden daha renkli ve canlı buldum. 2 gün ayırdığımız bu şehir, gezmesi kolay, rahat, bebek ve çocuk dostu bir yer olarak hafızamda yer etti. Pahallılık konusu ise doğruymuş arkadaşlar! Konaklama fiyatları feci cep yakıyor, ulaşım maliyetleri de yüksek ama yeme içme konusunda biraz kaliteyi düşürerek normal Avrupa standartlarında harcamak mümkün. Danimarka'nın para birimi ise Danimarka Kronu. 2017 haziran kurunda 1 DK 56 kuruşa tekabül ediyordu. Biz kabaca fiyatını gördüğümüz şeyleri 2 ye bölüp üzerine biraz ekleme yapıyorduk. (300 DK 166 tl gibi...). Ama ben yazıyı yazana kadar 300 DK 175 lirayı bulmuş... Danimarka'ya giderken yerel saatin bizden 1 saat geri olduğunu aklınızda bulundurun. Kopenhag'a ne zaman gitmeli? Kopenhag'da ne kadar kalmalı?Kışın dondurucu soğukların hastası değilseniz bence Kopenhag'a kesinlikle yazın gitmeli. "Ama ben sıcağı hiç sevmem" diyenleri çok memnun edecek bir yaz kavramı var burada; polar üzerine mont giydiren cinsten bir yaz. Yazın gezmenin meteorolojik avantajını bir yana bırakalım, havanın kararmak bilmemesi geç saatlere kadar gezebilme imkanı doğuruyor. Hem de beyaz gece deneyimi yaşamış oluyorsunuz. Bahar aylarında gitmeyi de düşünebilirsiniz belki ama kışın gideceğiniz Kopenhag gezisi şehir gezisinden ziyade "müze gezisi"ne dönüşebilir. Tabi siz bundan şikayetçi olmayadabilirsiniz, çünkü Kopenhag birbirinden güzel müzelere ev sahipliği yapıyor. Fakat şehirlerin sokaklarından ve parklarından zevk alan biriyseniz yaz mevsimini tercih edin derim. Kopenhag'ı bir yaz günü gezmenin avantajı olarak 2 tam günde yapmak istediğim her şeyi yapabildim, 1,5 yaşındaki Ekin'e rağmen. Siz çocuksuz gidiyorsanız benden daha fazla şey yapabilir, birkaç müze de görebilirsiniz. Bence şehri gezmek için 2 gün ideal bir zaman, ama 3-4 gün de sıkmaz. Tabii Legoland'e gitmeyi düşünüyorsanız +1 gün eklemelisiniz. Biz Kopenhag'a 2 gün ayırmıştıkKopenhag'a nasıl gidilir?Ülkemizden uçakla gitmek en mantıklısı. Thy, Pegasus ve Sunexpress ile direkt ulaşmak mümkün. Yaz sezonu olduğu için belki de bayram dönemi olduğundan biz İzmir'den direkt uçak bulduk ve bu durum bizi çok mutlu etti. Uçuşumuzu Sunexpress Havayolları ile gerçekleştirdik. Kopenhag Havalimanı'ndan şehir merkezine ulaşımÇocuğumuz olduğundan beri gezdiğimiz ülkelerde havaalanından ulaşımı hep taksi ile sağlıyorduk ama burada Danimarka pahallılığı devreye girince işler değişti. Toplu taşıma bile taksi fiyatı olunca yüklendik bavulları ve bebek arabasını tuttuk metronun yolunu. Bizim kalacağımız yer Norreport İstasyonuna çok yakın olduğu için metroyu tercih ettik. Şehrin turistik merkezlerine ulaşmak için M2 metrosuna binip Norreport durağında inebilirsiniz. Yolculuk 15 dakika sürüyor, bileti biletmatiklerden bozuk para ile veya kredi kartı ile alabiliyorsunuz. Norreport MeydanıEğer gideceğiniz yer Tivoli Park'a veya Kopenhavn H isimli merkez tren istasyonuna yakınsa trenle merkeze ulaşmayı da düşünebilirsiniz. Trenler de 15 dakikada şehre ulaşıyor. Bir de 5A isimli otobüs var. Kalacağınız yer gereği otobüse binmek gerekmiyorsa bence tren ve metro daha mantıklı. Bu arada eğer Kopenhag'da bavullarınızı bırakacağınız bir yer bulmanız gerekiyorsa merkez tren istasyonunda bu hizmet veriliyor. 1 büyük boy locker dolabın günlüğü 70 dkk (9 euro gibi). Kopenhag'da Toplu TaşımaOtobüs, tren ve metro sistemleri mevcut. Günlüğü 130 dkk olan kartlardan alıp dilediğinizce inip binebilirsiniz. Biz 1 gün yürüyerek hareket ettik, 2. gün toplu taşıma kartı aldık. Bisiklet kiralayarak gezmek de iyi bir fikir. Kopenhag'da KonaklamaÇok pahalı diyerek başlamak istiyorum sayın okuyucu! Şehrin merkezi noktalarının yanı sıra Vesterbro ve Norrebro semtlerini de değerlendirebilirsiniz. Özellikle ben Norreboro'da birçok seçenekle karşılaştım ve gezerken o bölgeyi sevdim. Biz yine bebekli seyahat geleneğimizi bozmadık ve airbnb. com dan ev tuttuk. Bu çok kolay olmadı çünkü Kopenhag'daki birçok ev sahibi evinin çocuk için uygun olmadığını işaretlemiş. Üstelik airbnb profilimiz gayet düzgün olduğu halde 5 kişiden filan red yedik. En sonunda en pahalı seçeneğe mecbur kaldık: Norreport istasyonunun hemen yanında yani süper lokasyonda; asansörlü, ev sahibi ile paylaşmak zorunda olmadığımız çocuk kabul eden bir evdi. Fiyatı da bu özelliklerini fazlasıyla yansıtıyordu, hayatımda kaldığım en pahalı airbnb evi olmasının yanı sıra en kirlisiydi de... Kısacası: Konaklama konusunda size çok yararım dokunamayacak. Tek yapabileceğim uzak durmanız için kaldığımız evin linkini koymak. Buyrun tık tık. Kopenhag'da Gezilecek YerlerTuristik anlamda çok da büyük şeyler vadetmeyen bir yerdeyiz aslında. O yüzden kısa sürede gezip bitirebileceğiniz bir yer Kopenhag. Gezilecek yerleri hemen kısa kısa anlatayım. Yazının en sonunda ise neyi hangi sıra ile yaptığımızı anlatıyor olacağım. Ne yapacağını bilemeyenler için bir çark yapmışlar, çarkı çeviriyorsunuz ve şansınıza ne çıkarsa oraya gidiyorsunuz. Resmi yaklaştırıp listeye alabilirsiniz seçenekleriTivoli Park:Biz Kopenhag'a cumartesi akşamı ulaştık ve eşyalarımızı bıraktığımız gibi soluğu meşhur şehir parkı Tivoli'de aldık. Tivoli parkın kapılarından biriŞok yaşamamak için bilin ki Tivoli Park 24 eylülden 6 nisana kadar kapalı. Sadece Cadılar bayramı döneminde, Christmas'da ve şubat ayında belli tarihlerde açılıyormuş. Kopenhag'ı yaz mevsiminde gezin diye boşuna demiyorum 🙂Ve yine şok yaşamayın ki bu parka giriş ücretli. Ben Tivoli'yi normal bir şehir parkı sandığım için girişte para verirken şaşırdım. Giriş 120 DK, bizim gittiğimiz tarihte 16 euroya tekabül ediyordu. Eğer içeride lunapark tarzı aktivitelerden faydalanmak istiyorsanız daha pahalı bir bilet almanız gerekiyor. 8 yaşın altındaki çocuklardan ücret alınmıyor. Tivoli Park, KopenhagTivoli'ye "Park" demek biraz haksızlık, burası 1840'larda kurulmuş bir eğlence kompleksi. İçinde lunapark gibi oyuncaklar, yeşil alanlar, restoranlar, konser alanları vs var. İçindeki yapılar çeşitli ülkelerin mimari konseptlerini yansıtıyor. Tivoli sadece turistler için değil, her kesimden yerel halkın da severek zaman geçirdiği hoş bir yer. Bu parkta Kraliçe Margrethe da doğum günü kutlaması yapabiliyor, Danimarka'nın en düşük gelir seviyesine mensup birileri de eğlenmeye gelebiliyor... Walt Disney bile bu parkı gezmiş ve ilham alarak buna benzer bir şeyler yapmaya karar vermiş. Ardından Amerika'da ilk Disneyland'i kurmuş. Yani Tivoli Park olmasaymış Disneyland da olmayabilirmiş. Tivoli Park, KopenhagTivoli Park, KopenhagBiz içerideki restoranlardan birinde yemek yedik, parkı turladık. Çocuklar için gerçekten muhteşem bir yer, Ekin çok eğlendi. Önce ördekleri sevdikSonra ksilofon çaldıkEşki şehir bölgesi ve Stroget Caddesi:Avrupa'da her şehrin sadece yayalara açık eski şehir konseptli bölgesi olur ya, Kopenhag'da da orayı gezmeden dönmeyeceğiz tabii ki. Indre By olarak bilinen bu muhitin ana damarı Stroget Caddesi. Avrupa'nın en uzun ve en eski yaya yollarından biri olan Stroget caddesi önemli markaların mağazalarını bulunduruyor, tam bir alışveriş caddesi denilebilir. StrogetStroget Caddesi, City Hall Square'den başlıyor, The King's Square'de son buluyor. Sadece Stroget Caddesini değil, ona bağlantılı olan yaya yollarına girip çıkmalısınız. Bu bölgedeki önemli turistik noktalardan biri de Rundetaarn yani The Round Tower. Burası Avrupa'nın en eski gözlem kulesi. Dönen bir koridorla yokuş çıkıyorsunuz, en üste ulaştığınızda da Kopenhag manzarası buluyorsunuz. Çok mu muhteşem bir manzara, bence değil. Ama dönen koridor güzel ve fotojenik. Round Tower'ı tırmanıyoruzVe Kopenhag manzarasına ulaşıyoruzSpiral yokuşu çıkarken binanın mimarisini epey etkileyici bulduk. Binanın içinde bir kaç yerde karşınıza çıkan sanat sergileri ise soluklanma fırsatı sunuyor. Bebek arabası ile yukarı kadar çıkmak mümkün, son kısımda birkaç basamak merdiven var o kadar. The Round Tower girişi 25 DKK (3,5 euro gibi 2017)Eski şehir bölgesinde gezerken sokaklara kafanıza göre girip çıkmak en zevklisi fakat Snaregade ve Magstraede Caddelerini es geçmediğinizden emin olun.. Buraları en eski caddeler olarak biliniyor ve çok da şirin ve fotojenikler. Magstraede CaddesiKopenhag Sokakları ve renkli evleriNyhavn:Kanal kenarında rengarenk evlerin yanyana dizildiği simge muhit Nyhavn, Kopenhag'ın en turistik, en canlı, en eğlenceli yeri. İsmi "yeni liman" anlamına gelse de burası 1600lü yıllarda tasarlanmış. Nyhavn bölgesi Kopenhag'ın en turistik, en renkli yeriKalabalığa bakar mısınız! Bu renkli evlerden 9 numaralı olan muhitin en eski yapısıymış.20 numaralı ev ise ünlü masal yazarı Christian Andersen'in yaşadığı ev olarak biliniyor. Prenses ve bezelye tanesi masalı burada yazılmış mesela. Christian Andersen bu muhitteki 67 ve 18 numaralı binalarda da yaşamış. Nyhavn'da pencereleri can yelekleri ile kaplanmış bir bina çok dikkat çekiyor. Bir sanatçının mülteci sorununa dikkat çekmek için yaptığı bu dekorasyonda kullanılan can yelekleri Yunanistan'ın Midilli adasının kıyısından toplanan can yelekleriymiş. Yani bu binanın üzerindeki yeleklerinin tümü Türkiye'den yola çıkmış olmalı diye düşünüyorum. Turuncu siyah can yeleklerine dikkat! Türkiye'den yola çıkıp nereye konmuşlar... Nyhavn atmosferini yeterince soluduysanız ve şehrin önemli yapılarını bir de kanallardan görmek isterseniz kanal turlarının başlangıç noktası burada. Kopenhag'da kanal turu sadece tursitik bir aktivite değil, lokallerin de sıkça yaptığı bir şey diye duymuştum. Hakikaten de arkadaşım Line her yıl en az bir kere kanal turu yaptığını söyledi ve ekonomik olduğu için bize Netto firmasının turlarını önerdi. 1 saatlik kanal turunun 6 euroya tekabül eden bir tutarda olması hakikaten Danimarka standartlarına göre ucuz bir fiyat, hava güzelse mutlaka yapın derim. Kanallarda gezmek çok keyifliKanal turundan manzaralarKüçük Deniz Kızı Heykeli ve Gefion Çeşmesi:Nyhavn'dan 1.5 km yürüyerek deniz kıyısındaki küçük deniz kızı heykeline ulaşabilirsiniz. Küçük Deniz Kızı aslında Christian Andersen'in bir masalının kahramanı. Heykel oldukça küçükmüş ve birçok turisti hayal kırıklığına uğratmış. O yüzden ben bu heykeli görülecekler listeme koymadım. Yine de katıldığımız tekne turu ile önünden geçtik, deniz kızı karaya baktığı için biz onu sırtından görmüş olduk. Size tavsiyem hava kötüyse hiç o kadar yol tepip küçük deniz kızı heykelini görmeye gitmeyin. Ama güneşli güzel bir hava varsa ve yürüyüş yapmak istiyorsanız gidip bir fotoğrafını çekin. Oraya kadar gitmişken de heykele yakın konumdaki Gefion Çeşmesi'ne bir selam vermiş olursunuz. Mitolojiye göre Tanrıça Gefion 4 oğlunu öküze çevirerek İsveç'ten toprak koparmış ve Kopenhag'ı yaratmış. Gefion Fountain yani "Gefion Çeşmesi" bu hikayenin anısına yapılmış. Saraylar :Avrupa'nın en eski monarşisi Danimarka hanedanlığına ait pek çok saray bulunuyor Kopenhag'da. Saraylara aynı zamanda "kale" deniliyor. Buraların belli kısımları ziyarete açık. Bunların bazıları:Christiansborg Sarayı: Eski saray, şu anda parlamento binası olarak kullanılıyor. Christiansborg SarayıRosenborg Sarayı: Kral 4. Christian'ın yazlık olarak yaptırdığı fakat sadece 2 kere kullanılmış olan bu sarayda şu anda kraliyet mücevherleri sergileniyor. Rönesans mimari stilini yansıtan bu sarayın salonları ve antika objeleri etkileyiciymiş. Gezmek isterseniz müze kısmı pazartesi günleri kapalı, giriş ücreti 12 euro. Rosenborg KalesiKral 4. Christian, Danimarka tarihinin en renkli hükümdarlarından biriymiş ve 1600lü yıllarda şehrin en büyük imar hareketini gerçekleştiren kişiymiş. Onun tarafından yapılmış eserlerde C4 amblemi görebilirsiniz. Biz Rosenborg Sarayı'nı gezmesek de onun ünlü bahçesini görmeden dönmedik. "The King's Garden" veya "Kongens Have" olarak geçen bahçenin fotoğrafları aşağıdaki gibi... Kralın'ın Bahçesi'ndeyizThe King's Garden, KopenhagRosenborg sarayının hemen arkasında bizim gitmediğimiz "Botanisk Have" yani botanik bahçesi de ücretsiz gezebileceğiniz bir yer. İçindeki cam evler ilginçmiş, buraya gelmişken göz atabilirsiniz. Amelienborg Sarayı: Şu anda tahtta olan (2017) Kraliçe 2. Margrethe'ın yaşadığı saray. Amelienburg sarayı hepsi aynı meydanda bulunan 4 binadan oluşuyormuş. Bu binalardan birisi müze olarak ziyarete açık. Nyhavn'dan Küçük deniz kızı heykeline yürürseniz Amelienborg sarayı yol üzerinde kalıyor. Danimarka dünyanın en eski monarşisi, Danimarka bayrağı da hala kullanılan en eski bayrak olma özelliğinde. Sembolik de olsa varolan kraliçeleri konusunda halk ikiye ayrılıyor: Bir kısım kraliçe ve ailesini finanse etmekten muzdarip. Line'ler ile ne zaman buluşsak bu konu açılıyor ve gözlerini açarak diyorlar ki, "sadece kraliçe değil, onun 2 oğlu ve oğullarının 4'er tane çocuklarını da finanse ediyoruz". Biz de onlara "Ay dert ettiğiniz şeye bak şekerim hepi topu 13 kişiye bakıyorsunuz, biz başımızdakilerden kaç tanesinin 7 sülalesini beslediğimizi bilmiyoruz bile" diyemedik... Özgür bölge Christiana:Burası hakkında çok şeyler yazılmış, bize de okumak düşmüştü. "Free Town Christiana", adacıklardan oluşmuş Kopenhag'ın "Christianhavn" adacığında kurulmuş bir kapalı özerk bölge. Danimarka kurallarının değil, Christiana kurallarının geçerli olduğu bu bölge; hippi ruhunun ve komün yaşamın hakim olduğu, esrar satışının yasallaştığı bir yer. Açıkçası biz ordayken içeride bir polis baskını vardı. O yüzden ben çok da özerkliği hissedemedim, "hani Danimarka kuralları burada geçerli değildi?" diye düşünmeden edemedim. Gerek içinde bulunduğumuz gergin ortam, gerekse içerinin turist dolup taşmış olması benim beklediğim " barışçıl komün yaşam" imajını sağlamadı ama evet, her yer ot kokuyordu 🙂Fotoğraf çekmenin yasak olduğu söylense de gayet çekilebilir. Sadece Pusher Street'te çekmek yasakmış. Burası da uyuşturucu satışının en yoğun yapıldığı yer olduğu için. Diğer yerlerde bildiğiniz hediyelik eşya standları filan var. Yanımızda çocuk, burnumuzda ot kokusu, bir de polis baskını ve insanların gerginliği eklenince bizim için pek eğlenceli bir gezinti olmadı. Christiana'yı hayal kırıklığı içinde terkedip Avrupa Birliğine giriş yapıyorum 🙂 Free Town Cristiana, Cristianhavn isimli adacığın içinde eski bir askeri kışla aslında. Bu adacıkta dikkatinizi çekecek diğer bir yapı da Church of our Saviour. Dönen kulesine tırmanıp Kopenhag manzarasına bakabilirsiniz. Biz Round Tower'a çıktığımız için buna gerek duymadık. Church of Our Saviour, CopenhagenParklar ve Norrebro:Güneşli bir havada Kopenhag'da olmanın avantajını kullandık, parklara uğradık. Mezarlıklar bizim kültürümüzde ürkünç yerlerdir ama Kopanhag'da öyle değil. Assistens Mezarlığı aynı zamanda bir şehir parkı, çocuğunu ve köpeğini gezdirmeye gelen insanlarla dolu. Biz de gidip şöyle bir dolaştık. Andersen'in mezarı da burada. Haritada Assistens Cemetery olarak arayabilirsiniz. Assistens Mezarlığı'na kadar gelmişken şehrin yeni "hip" bölgesi Norrebro'yu da biraz keşfetmek lazım. Göçmenlerin muhiti iken şimdilerde pek çok kahveci, sanat galerisi ve butiklerin yer almaya başladığı bu semtin en popüler caddeleri Elmegade ve Jaegersborggade. Norrebro'yu Berlin'in Kreuzberg'ine benzetmek mümkün. Pek çok kebapçı göreceğiniz gerçeği bile değişmiyor 🙂NorrebroYine Norrebro'da ilginç bir park var, uğramalısınız: "Superkilen Park"Ben Olgun'un fotoğrafını çekerken, O da beni çekmişVesterbro ve Meatpacking District:Vesterbro semti de şehrin önemli eğlence merkezlerinden. Tivoli Parkı, merkez tren istasyonunu içine alan ve onların batısında kalan bölgeye deniliyor. Biz sokaklarında gezip birkaç kere yemek yedik bu bölgede. En canlı caddeleri Vesterbrogade, Vaernedamsvej, Sonder Boulvard, Istedgade. İlginizi çekerse Carlsberg Museum da buralarda. Merkezden Vesterbro'ya giderken Palads Biograferne isimli pembeli sinema salonunu mutlaka görün. Meatpacking District ise Vesterbro semtinin ve aynı zamanda Kopenhag'ın gece hayatının merkezi. Kaliteli restoranların ve klüplerin olduğu Meatpacking District'in tam olarak neresi olduğunu saptamak için şu mekanları arayabilirsiniz: Warpigs, Tommi's Burger Joint, KB18 vs... Müzeler:Buz gibi bir Kopenhag gününe denk geldiyseniz tabii ki soluğu müzelerde almak isteyebilirsiniz. Öne çıkanlar Ny Glyptotek, National Gallery, The David Collection ve şehir dışında kalan Louisiana Museum of Modern Art. Hepsine gitmeyi düşünürseniz Cophenag Card gibi bir şey almayı düşünebilirsiniz. Biz Ekin'i National Aquarium'a götürmeye niyetlenmiştik ama sonra parkın birinde çok oyalanıp gidemedik. Kopenhag'da Yeme İçmeDünya'nın en iyi restoranlarının demeyeceğim, resmen dünyanın en iyi restoranının bulunduğu yerdeyiz. Meşhur Noma bu ünvanı defalarca haketmiş. Dünyadaki tek Thai food konseptli Michelin yıldızlı restaurant da Kopenhag'da, Norrebro'daymış. İsmi "Kiin Kiin". Tabii ki bunlar pahalı seçenekler. "Bize daha ucuzlarıyla gel" diyorsanız nerede yenirden önce "Kopenhag'da ne yenir" onu söyleyeyim. Danimarka mutfağı aslında daha çok domuz ve patates üzerine. Bu seçenek bize pek uymadığı için onu geçiyorum. Kopenhag'a gitmişken mutlaka denenesi şey ise "smorrebrod" olarak bilenen açık sandiviç. Bu yemek bir dilim ekmek üzerine konmuş çeşitli malzemelerden oluşuyor. Smorrebrod, yani açık sandiviç. Sunumları da oldukça başarılıBiz Danish food deneyimini oralı arkadaşlarımız Line ve Anne ile yaşadık. Bizi Tivoli Parkta Socafeen isimli restorana götürdüler. Bizim aç geleceğimizi tahmin edip önceden yemekleri sipariş bile etmişler. Denememiz için 10 porsiyon başlangıç tabağı ısmarlamışlar. Ana yemeğe gerek duymadık tabii ki sonrasında. Soframız şu şekildeydi:Bizim için sipariş verdikleri şeyleri not aldım, belki siz de bu restorana veya bir başkasına giderseniz denemek istersiniz: Pickled herring, Fish fillet with shrimp, Smoked Salmon, Crayfish salad, Eggs and shrimps, Potato sandwich, Roast Beef. Bunların hepsi başlangıç menüsündendi, onu tekrar hatırlatayım. O gün hesabı onlar ödediler o yüzden bu yemek ne kadara maloldu bilemiyorum. Biz sabah kahvaltılarını evde yaptık hep. Supermarket olarak Irma ve Netto marketlerini kullandık. Diğer öğünlerimizi de mümkün olduğunca ekonomik halletmeye çalıştık. Bir öğlen turistik de olsa üşüyüp Ekin'in karnını acil doyurma ihtiyacı duyduğumuz için Stroget'in başlangıcındaki TGI Friday's e gittik. Tek porsiyon bir şey söylediğimiz için kısmen ekonomik harcamış olduk. Diğer öğlen yemeğimizi ise kanal turu esnasında uzaktan görüp beğendiğimiz Papiroen'de, yani "Copenhagen Street Food"da yedik. Burası kapalı bir alan, ama önünde kanal kenarında da banklar var. Adı üstünde "sokak yemeği"konseptinde. İçinde dünya mutfaklarından büfeler var, self servis yemek alıp banklarda yiyorsunuz. Ne yiyeceğinize karar vermek gerçekten zor, fiyatlar Kopenhag standardına göre uygun. Kişi başı 10 euroya doyulabiliyor. Biz Christiana'yı gezdikten sonra buraya yürüyerek ulaştık. Copenhagen Street Food bu binanın içinde. Hava güzelse dışarıda da oturulabilir. Yine böyle kapalı pazar yeri mantığındaki yerleri seviyorsanız Norreport istasyonunun yanında "Torvehallerne" hem yemek yiyip hem de alışveriş yapabileceğiniz bir yer. Torvehallerne, Kopenhag Akşam yemekleri için de yine pek lokal takılmadık, bir akşam Olgun'u mutlu etmek için sushi yedik, bir diğer akşam da istediğimiz restoranda yer bulamayınca hemen karşısındaki Vietnam restoranına gittik. Beğendiğimiz yer CoFoCo idi. Karşısındakine gitmek çok daha ucuza maloldu tabii 🙂Yine yolda görüp beğendiğimiz "Höst" isimli restoran da isminin aksine gayet romantik bir ortam vadediyordu, tekrar gidersem orada yemeyi düşünebilirim. Kısacası Kopenhag'da her bütçeye uygun her çeşit yemeği bulabilirsiniz. Biz yemek konusuna çok önem vermediğimiz için önereceklerim şimdilik bu kadar. İçecek olarak kahve Danimarka'da da çok popüler. Coffee Collective için ölüp biten bir güruh olunca biz de gidip deneyelim dedik. Kahve uzmanı olduğumu söyleyemeyeceğim ama ortam tam İskandinav atmosferindeydi. Yeri Norrebro'da. Kopenhag'dan Neler AlınırBen seyahatlerden alışveriş yapmama geleneğimi burada da sürdürdüm. Lego'nun memleketi diye daha ucuz olabileceğini düşünüp Stroget'deki mağazasına girdik ama Türkiye'den daha ucuz kesinlikle değildi. O yüzden bir şey almadık. Genel olarak İskandinav ülkeleri tasarım konusunda çok başarılılar. Arkadaşım Line bize yıllar önce "Normann" isimli bir mağazadan bir kase getirmişti ve çok ünlü bir Kopenhag markası olduğundan bahsetmişti. Onun mağazasına gitmek isteyebilirsiniz. Stroget'de gezerken ilginizi çekecek mağazalara girip çıkabilirsiniz ama bence alışveriş Kopenhag'da pek de mantıklı bir şey değil. Son olarak neyi hangi sıra ile yaptık onu yazayım ve Kopenhag ile vedalaşıp Norveç cenneti ile buluşalım:Cumartesi akşam: Tivoli parkPazar günü: Indre By civarı, Stroget civarı sokaklarda gezinmeRound TowerNyhavn gezintiKanal turuVesterbro'da akşam yemeği ve biraz gezinip eve dönüşPazartesi: Bavullarımızı Copenhag tren istasyonuna bıraktıkFree Town Christiana (9A numaralı otobüsle ulaştık)Copenhagen Street FoodAssistant CemeteryNorreboro keşif, Coffee Collective de kahveCoffee Collective'in karşısındaki parkta epey bir vakit geçirdik Ekin'le, siz bu zamanı daha farklı harcayabilirsinizSuperkilen ParkMerkeze yürüyüş ve Vesterbro sokaklarında yemekBergen için uçağa biniş 🙂Bergen'de buluşmak üzere, esen kalın 🙂 Hoşçakal Kopenhag! Seyahatlerimi takip etmek için beni Instgram'da bulabilir, Facebook sayfamı takip edebilirsiniz.


Lizbon Gezi Notları14 Haziran 201717 YorumKategori : Portekiz, Yurt dışı Seyahatleri10 Portekiz'in başkenti Lizbon gezimizi Instagram'da bolca paylaşmış olsam da hala yazacak şeylerim var! Öncelikle bizi Lizbon'a hangi rüzgar attı ondan bahsedeyim: Thy ile sık seyahat edince Miles and Smiles kartımızda miller birikmiş ve bir kısmının da son kullanma tarihi geçiyor idi. Hal böyle olunca bu milleri en efektif nasıl kullanabilirim diye düşündüm. Miles and smiles milleri ile bilet alırken hatrı sayılır miktarda vergi ödediğimizi göz önünde bulundurunca Pegasus'un veya diğer low cost havayollarının gitmediği bir yere gideyim istedim. Çünkü Paris'e filan bilet almaya kalksam ödediğim vergi ile muhtemelen başka havayolundan bilet alabiliyor olurdum. "Harcadığım millere yazık olmasın" mantığıyla Portekiz'de karar kıldım. Zira 2 kişi için 800 liraya Lizbon bileti almış olduk. Bileti 2016'da almıştım, bebek için de 300 lira vergi ödedik ekstradan. Bekle bizi Lizbon! Lizbon'u seçmekle sadece ekonomik değil, duygusal anlamda da iyi yaptığımı düşünüyorum. Kasıntı ve kurallı Avrupa şehirlerinden ziyade güneyli bir havası var, renkli ve sıcak. Bizden biri gibi, Ege gibi. Biz çok sevdik ve iyi vakit geçirdik. Biz geziye yine çekirdek aile olarak gittik fakat Lizbon'daki son 2 günümüzde arkadaşlarımız Didem ve Burak da bize katıldı. Cengiz ailesi olarak bu sefer Lizbon'dayızSeyahate çıkmadan 3 gün önce kızımız Ekin'i ateşlendiği için çocuk doktoruna götürdük. "İnşallah gidene kadar iyileşir" derken geziye 2 gün kala kendimi acil serviste buldum bir ilaca allerjik reaksiyon gösterdiğim için. Ertesi gece ise hastaneyi ziyaret etme sırası eşim Olgun'daydı, mide bulantısından ötürü yine acili boyladık. Grup Gündoğarken bize adeta "Neler oluyor bize, bize neler oluyor gülüm?" şarkısını söylüyordu. Ama biz pes etmedik, acilden çıkıp sıkı bir uyku çekip yollara düştük. Oraya gidince hiçbirimizin bir şeyi kalmaz diye düşünüyordum ama Lizbon'da da hava beklediğimizden soğuk çıkınca biz Olgun'la yine üşüyüp hasta olduk. Neyse ki insan beyni olumsuz şeyleri silmekte çok başarılı, şu an bize geziden kalan sadece güzel hatıralar. Bu hastalık hikayesini sırf ileride "vay be ne çılgınmışız" diye düşüneyim diye burada anlatıyorum. Gitmeden önce Lizbon'un İstanbul'a çok benzediğini okumuştum. Barselona'ya ve San Francisco'ya benzetenler de olmuş. Gidip dönmüş halimle söyleyebilirim ki en çok Barselona'ya benzettim ama köprüsü, yokuşları ve tramvayı ile San Francisco'ya benzer yanları da var. Nehir ile boğazı özdeşleştirirsen İstanbul'a da benzetebilirsin, 7 tepe üzerine kurulmuş olması da ortak ama ben illa bir yere benzeteceksem oyumu Barselona'dan yana kullanıyorum. Köprünün karşısındaki heykele bakarsan Rio'ya bile benzetebilirsin 🙂Ama bu sokaklarda gezdikten sonra benim oyum Barselona'yaLizbon, Portekizce'de Lisboa olarak geçiyor. İngilizce araştırmalarınızda ise Lisbon olarak karşınıza çıkacak. Portekiz tek komşusu İspanya olan, diğer tarafı Atlas okyanusuna açılan bir ülke. Akdeniz ülkesi olarak bilinse de aslında Akdeniz'e kıyısı yok. Karadan genişleyemeyince okyanusa doğru yayılmış ve denizcilikte ustalaşmış, kaşifler yetiştirmiş bir ülke Portekiz. Güney Amerika'da ve Afrika'da Portekizce konuşan ülkelerin bulunmasının sebebi de buna dayanıyor. Portekizce'yi İspanyolca ile benzer sanıyorduk ama fonetik olarak bize çok farklı geldi. Portekizce olduğunu bilmesek bir Slav dili olarak tahmin edebilirdik duyduğumuzu. Portekiz'de İngilizce konuşma oranı çok da yüksek değil. Yine de Lizbon turistik bir başkent olduğu için insanlar sizinle anlaşmaya çalışıyor. İngilizceniz çok iyi değilse de atlayıp gidebilirsiniz, sorun yok! İklimi gayet ılık, bizim Ege bölgesi havasında. O yüzden 4 mevsim ziyarete uygun diyebiliriz. Yine de tüm Avrupa için en güzel zaman ilkbahar diyorum. Hatta nokta atışı yapacak olursanız siz de bizim gibi 19 mayıs tatiline denk getirin ve jakaranda ağaçlarının mor çiçekler açtığı bu dönemi kaçırmayın! Jakarandalara BA-YIL-DIM! Japonya'da sakura yakalasam bu kadar sevinmezdim. Lizbon merkezini yüksek performans sergileyerek 2 günde gezebilirsiniz. 3. bir gününüz varsa da mutlaka civardaki yerleri, okyanus kıyısını gezin derim. Tabii ki ayrıntıcı bir gezginseniz, "adım atmadığım müze kalmasın" diyorsanız işler değişir. Biz Çarşamba akşamüstü Lizbon'a vardık ve pazar günü dönüş yaptık. Çarşamba akşamüstü, Perşembe ve Cuma Lizbon'da gezdik (2,5 güne yakın) Cumartesi ise şehir dışına çıktık. 1 günümüz daha olsa Porto'ya da gidebilirdik. Yine de gitmeyi düşündüm ama bebekle çok da acele etmek telaşa girmek istemedim. Lizbon'da yerel saat bizden 2 saat geri. Yani Portekiz, İngiltere ile aynı zaman diliminde. Portekiz'in para birimi Euro. İtalya Fransa gibi turistik Avrupa ülkelerine göre daha ucuz bir yer diyebiliriz. Yine de her bütçeye uygun harcama imkanları var. Lizbon'a nasıl gidilir?Ülkemizden direkt olarak gitmek isterseniz adresimiz tek: Türk Hava Yolları. Tap Portugal diye bir havayoluna da rastlayabilirsiniz ama o da THY ile ortak uçuş yapıyormuş. 2017'de durumlar böyle, önümüzdeki yıllarda neler olur göreceğiz... Portekiz'e Schengen vizesi ile giriş yapabiliyoruz sevgili gezginler. Lizbon Havaalanı'ndan Şehre UlaşımLizbon Havalimanı'na inince bizim için her şey çok kolay ilerledi. Bebekli yolcular için öncelikli bir sıraya geçtik, son derece sempatik ve sivil görünümlü bir pasaport memuru tarafından ülkeye girişimiz onaylandı. Bavullarımız da hızlıca gelince Lizbon'a çok tatlı bir giriş yapmış olduk. Havaalanından "ay burası ne güzel yermiş böyle" diye sevinçle çıktık ama gördüğümüz taksi kuyruğu bizi bulutların üstünden gerçek dünyaya indirdi. İçeride kaybetmediğimiz zamanı taksi kuyruğunda harcadıktan sonra aile olduğumuz için bizi büyük bir taksiye yönlendirdiler. O kadar çok eşyamız da yoktu halbuki. Meğer bu büyük taksiler fiyat olarak da çok pahalı oluyormuş, eve ulaştığımızda 45 euro taksi ücreti istenince bunu anlamış olduk. Ev sahibimizin dediğine göre düpedüz kazıklanmışız. Normal boyutlarda bir taksiye 10-15 euro ödeniyormuş ve sizi uyarmadan böyle büyük taksilere bindirmeleri haksızlıkmış. Havaalanından şehir merkezine giden metro hattı da var. Bence ekonomik ve basit bir ulaşım yöntemi. Çünkü Lizbon metrosu pek karmaşık bir yapıda değil, hepi topu 4 hat var. Havaalanından bineceğiniz kırmızı hattan "Alameda" durağında inip şehrin merkezi noktaları için yeşil hatta geçebilirsiniz. Yeşil hattın "Cais do Sodre" yönüne giderken uğradığı duraklar turistik noktalar oluyor genelde. Lizbon'da Şehir içi UlaşımEğer merkezi bir noktada konaklama yapıyorsanız kesinlikle yürümek en iyisi. Yokuşlu ve merdivenli bir şehir ama abartılacak bir durum yok, biz bebek arabası ile üstesinden geldik. Pek şikayet de etmedik. Yine de yürümekten sıkılırsanız metro kullanabilirsiniz. Hatta kullanın ve internette görebileceğiniz "Dünyanın en güzel metro istasyonları" listelerinde mutlaka yer alan Olaias istasyonunu görün. Bu istasyon kırmızı hat üzerinde bulunuyor, havaalanı ile aynı hatta. Olaisas metro istasyonu, rengarek bir teması varOlaisas metro istasyonu6,15 euro ödeyip günlük viva card aldığınızda 24 saat boyunca sınırsız metro, tramvay ve otobüs kullanabiliyor oluyorsunuz (2017 fiyatı). Viva Card'ı metro istasyonlarındaki makinelerden kredi kartınızla veya nakit ödeyerek rahatça temin edebiliyorsunuz. Biz gezimiz boyunca 1 kere aldık, 24 saat kullandık. Tramvaylar da ulaşım için kullanılabilecek bir seçenek. Biz günlük metro kartı almışken şehrin meşhur ikonik sarı tramvaylarına da bindik ve turistlik vazifemizi yerine getirdik. 28 numaralı olan en gözdesi, çünkü Lizbon'un en önemli yerlerinin önünden geçiyor. Siz de 28 numaralı tramvayla tur atmak isterseniz başlangıç noktası olan Martim Moniz durağında bir süre ayakta sıra beklemeyi göze almalısınız.28 numaralı tramvay ile tur 40 dakika sürüyorTramvaydan LizbonAsya'ya gittiyseniz aşina olacağınız "tuktuk"lar da Lizbon'da turistlerin emrinde. Tuktuklarla şehir turu atmak benim dikkat ettiğim kadarıyla 50 euro civarı. Ancak 4-5 kişi binerseniz ve şehirde az vaktiniz varsa mantıklı olabilir. Sıkışınca taksi kullanmak da serbest. Genelde 4-5 euro tutuyor şehir içindeki noktalar. Yukarıda anlattığım havaalanı taksi tecrübesinin aksine diğer bindiğimiz taksilerin şoförlerini çok sevdik. Hatta bir takside Olgun telefonunu düşürmüş. Telefonun sesi kısık olduğu için arasak da sesimizi duyuramadık. Daha sonra "Find my Iphone" uygulaması sayesinde ulaştık telefona, taksici telefonumuzu geri getirince hem onu hem telefonu öpücüklere boğmak istedik. Üstelik bizden sadece 5 euro istedi. Böyle bir anımız da oldu sonunda, siz siz olun, find my iphonu aktif tutun! Lizbon'da KonaklamaLizbon'da konaklama için Baixa, Chiado, Barrio Alto, Misercordia, Cais do sodre, Santa Maria Maior, Rossio bölgelerini tercih ederseniz her yere yürüyerek ulaşabilirsiniz. Alfama da popüler bir tercih, ama bu bölge epey yokuşlu ve dar sokaklara sahip, metro ile ulaşımı da yok. O yüzden benim için 2. planda kalır. Bizim airbnb evimiz Cais do Sodre istasyonuna 5 dakika yürüme mesafesinde, nehir kenarından Barrio Alto'ya çıkan asansörlerden biri olan Ascensor da Bica'ya çok yakın konumda, sessiz bir sokaktaydı. Bir çok konaklama tesisinin yorumlarında sokakların gürültülü olduğu yazıyordu. Özellikle Barrio Alto'dakiler gece hayatına yakın ama sessizlikten uzak oluyor. SokağımızBen ev tipi konaklama baktım ve şimdiye kadar kaldığım en iyi airbnb evini bulmuş oldum. Kaldığımız evin linki için buraya tık tık. Lizbon'daki evimizde Ekin'in köşesiEvimizin karşısında bir cafe ve bakkal vardı. Evet resmen bir bakkaldı orası. Kafeden kahvaltılık hamurişlerimizi ve portakal suyumuzu gayet ucuza satın aldık, bakkaldan da yumurtamızı ekmeğimizi temin ettik. Evdeki kahvaltılarımız çok keyifliydi. Normalde evlerin mutfaklarını çok hijyenik bulmuyorum ama burası gerçekten tertemiz görünüyordu. Ekin Hanım kahvaltıdaLizbon'da Gezilecek YerlerYokuşlu ve merdivenli sokaklarıyla, seramik kaplı evleri ve sarı tramvayı ile gezmesi çok keyifli bir şehirdeyiz arkadaşlar, bol bol yürümeye hazır olalım. Önce biraz Lizbon'un nasıl bir yer olduğunu anlatayım, sonra gezilecek yerlerden ve yapılacaklardan bahsedeyim. Yazının sonunda ise biz neyi hangi sıra ile yaptık onu anlatırım. Lizbon şehir merkezi okyanus kenarında değil, okyanusa dökülen Tejo Nehri kıyısındaNehrin 2 yakasını birleştiren köprüleri ve nehir manzarası İstanbul boğazında olduğunuzu hissettiriyor. Şehrin önemli muhitlerinin isimleri: Baixa, Chiado, Barrio Alto, Alfama ve Belem. Haritadaki yerlerini görelim:Lizbon'da görülecek yerlerin özetiBaixa BölgesiNehir kenarındaki büyük meydan Praça do Comercio gezmeye başlamak için iyi bir nokta. 1755'te Lizbon'da meydana gelen büyük depremden önce burada Ribiera Sarayı bulunuyormuş. Bu büyük depremde saray ve tüm Baixa bölgesi yerle bir olmuş. Şu an meydanın iki ucundaki kuleler Ribiera sarayının aslına uygun olarak tasarlanmış hatıraları olarak orada bulunuyor. Comercio MeydanıComercio meydanının ortasındaki heykel ata binmiş King Jose I, depremden sonra Lizbon'un yeniden inşaasında emeği büyük olan bir kral imiş. King Jose 1 heykeli ve arkadaki taka dikkatBuradan görünen büyük bir kemerin altından geçerek Lizbon'un sadece yayalara açık bir alışveriş caddesi olan Rua Agusto'ya giriş yapıyoruz. Burası çok uzun bir cadde olmamakla beraber bir ucunda Comercio meydanı, diğer ucunda ise Rossio Meydanı var. Rua Agusto CaddesiRua Agusto Caddesi'nde Rossio Meydanına doğru ilerlerken sağlı sollu caddelere girip çıkabilirsiniz. Mutlaka gözünüze çarpacak olan yapı ise sol taraftaki sokaklardan birinde göreceğiniz Santa Justa Asansörü. Santa Justa AsansörüLizbon inişli çıkışlı bir şehir olduğu için bazı yerlerde böyle asansörler veya füniküler sistemleri var. Lizbon'a gitmeden önce bu sistemleri kullanmadan gezmenin mümkün olmadığını zannediyordum fakat oraya gidince gördüm ki merdivenle veya yokuşlarla istediğiniz yere gidebiliyorsunuz, bu sistemleri kullanmak zorunda değilsiniz."Elvador de Santa Justa" nın görevi de Baixa semtinden Chiado'ya geçiş sağlamak. Ama bence bu geçişi sağlamak için pek de gerekli değil. Sadece tepesine çıkıp manzara izlemek için kullanılabilir. Ama onu da bedava yapabileceğiniz bir sürü seyir terası var Lizbon'da. Kısacası ben Santa Justa Asansörü'ne gerek duymadım. Zaten çok sıra vardı ve yukarı çıkış bedeli 5.15 euro idi. Santa Justa Asansörü'nün işlevi değil belki ama mimarisi gerçekten hoş. Eyfel Kulesi'nin mimarı Gustave Eiffel'in çırağı Raoul de Mesnier du Ponsard tarafından dizayn edilmiş bu asansörün kulesi Neo-gotik özellikteymiş. Rua Augusto Caddesi'nin sonunda Rossio Meydanı var. Bu meydanın diğer adı Praça Dom Pedro IV. Büyük ve gösterişli bir meydan, etrafında çeşitli kafeler dizilmiş. Lizbon için önemli bir cazibe noktası olan Rossio Meydanı'na Rossio isimli metro durağında inerek de ulaşabilirsiniz. Meydanda 2 tane barok fıskıye ve Neoklasik özellikte Dona Maria II Ulusal Tiyatrosu var. Tabanındaki dalgalı desenli siyah beyaz taş döşemesi okyanusun dalgasından esinlenerek dizayn edilmiş. Rossio Meydanındaki okyanus dalgaları üzerinde benRossio meydanına bağlanan bir sürü yaya caddesi var, oralara girip çıkarsanız. Rossio meydanındaki Mac Donalds'ın yakın olduğu köşeyi döndüğünüzde Lizbon'un meşhur vişne likörü "ginjinha" yı içebileceğiniz tarihi küçük bir büfe var. Bir de onun biraz daha ilerisinde bir tane daha Ginjinha Bar var: Sem Rival. Hangisi "esas" olandı bilmiyorum ama bunlardan birinde birer ginjinha tokuşturmadan Rossio Meydanı'ından ayrılmayın. Ginjinha içmek isteyen turistlerBurası da çok meşhur Ginjinha içinRossio Meydanı'nın hemen yanında bir meydan daha var: Figueira Meydanı. Lizbon'un bu geniş meydanlarını hayranlıkla gezdik doğrusu, gerçekten büyük alan bırakmışlar. Meydanın çevresinde oteller, dükkanlar ve kafeler var. Kafelerin en ünlüsü Pastelaria Suiça imiş. Figueira Meydanı'nda bizim uğradığımız yer "Oyuncak Hastanesi" oldu. 1755'te Lizbon'da meydana gelen büyük depremden önce bu meydanda büyük bir hastane varmış. Şu anda da buraya bir oyuncak hastanesi açılmış olması manidar. Oyuncak Hastanesi'nin küçücük bir girişi var."The Doll Hospital" yani "Hospital de Bonecas", alt katı oyuncakçı, üst katı ise kırılan oyuncak bebeklerin tamir edildiği bir "hastane" ve aynı zamanda bir müze. Girişi 2 euro olan bu oyuncak bebek müzesinin içi bizce tam bir korku filmiydi! İçeride 1700lü yıllardan kalma bebeklerden 90'ların Barbielerine kadar farklı zamanlara ait bebekler var. Aşağıdaki fotoğraflar bence +18, rahatsız olacaksanız hızla geçin derim 🙂Bebekler hastanede yatıyorAmeliyat masasında bir bebek 🙂Bunlar gibi birçok korkunç bebek vardı içerideBaixa bölgesinin bir önemli caddesi de Rossio Meydanı ile Marques Pombal Meydanı'nı birbirine bağlayan Avenida de Liberdade caddesi. Pahalı marka mağazaların yer aldığı bu geniş cadde yeşillikler içinde olsa da benim çok da önereceğim bir gezinti yeri değil, çünkü dünyanın her yerinde görebileceğiniz tarz mağazalar var burada. Pek Lizbon özelliği yansıtmıyor bence. Üstelik bizim telefonu takside unutma maceramız bu caddede gerçekleştiği için telefonun geri gelmesini beklerken 1 saat kadar buraya hapsolduk. O yüzden Av. de Liberdade ile çok hoş anılarım yok. Fotoğrafını bile koymuyorum! Yine de illa da gezeceğim burayı diyorsanız güzergahınıza dikkat edin! Marques Pombal Meydanı'ndan Rossio'ya doğru yürüyün ki yokuş aşağı inmiş olun. Aksi istikamet epey yorucu olabilir. Rossio Meydanı'nın Av. Liberdade ile birleştiği noktada Hard Rock kafeyi görebilirsiniz. Marques Pombal Meydanı'nın hemen kuzeyindeki Parque Eduardo VII parkı da gezintinize dahil edilebilir. Böylece Lizbon'un Baixa bölgesini gezmiş oluyorsunuz. Parque Eduardo VII parkının daha kuzey bölgesi artık Lizbon'un modern yüzünü temsil eden Uptown Bölgesi. Biz burada Sao Sebastiao metro durağında inerek "Museu Calouste Gulbenkian" müzesinin parkını gezdik. Gulbenkian Muzesi, antik sanat ağırlıklı etkileyici bir koleksiyona sahip bir müzeymiş. Müze işadamı Calouste Gulbenkian'ın mirası olarak ve Calouste Gulbenkian Vakfı tarafından Ekim 1969'da açılmış. Gulbenkian İstanbul doğumlu Ermeni kökenli bir iş adamı. Keşke mirasını İstanbul'da bıraksaymış diye düşünmeden edemiyor insan... Museu Calouste Gulbenkian müzesinin parkıÖrdekleri sevdik, kuşları besledik... Chiado ve Barrio Alto BölgesiRossio Meydanı'ndan Rue de Carmo Caddesi'ne bağlanarak Lizbon'un Chiado semtine giriş yapabilirsiniz. Ya da metro ile Baixa-Chiado durağında inip istasyondan "Largo Chiado" oklarıyla gösterilen çıkışı takip ederek de aynı bölgeye ulaşmak mümkün. Rue de Carmo ve Rue Garret Chiado semtinin iki önemli alışveriş caddesi. Bu iki caddenin kesişiminde Armazens do Chiado isimli bir alışveriş merkezi var. Rue Garret üzerindeki Cafe a Brasileira mutlaka dikkat etmeniz gereken bir kafe. Bu kafenin önündeki Portekizli yazar Fernando Pessoa'nın heykeli ile fotoğraf çekilmeden Lizbon'dan çıkış yok ona göre! Cafe Brasileira üzerinde bu turistik pozu vermeden olmaz! Largo do Carmo meydanı ve bu meydandaki "Carmo Convent" yani Carmo Kilisesi'nin arkelojik kalıntılarını görebileceğiniz müze görülmeli. Largo do Carmo Meydanı Şahane! Burdan Praça Luis do Camoes Meydanı'na geçip Rua do Loreto Caddesini ve üst kısmındaki Barrio Alto muhitini görebilirsiniz. Barrio Alto "upper quarter" anlamına gelen yani bir tepe üstünde kurulmuş ara sokaklardan oluşuyor. Gece hayatının nabzı burada attığı için bu bölgeyi özellikle gece görmeniz ve buradaki barlarda "caiprinha" içmeniz şiddetle öneriliyor! Barrio Alto'nun üst kısmında Lizbon'un en güzel seyir teraslarından biri var: Jardim Sao Pedro de Alcantara. Biz bir akşamüzeri güneşi burada batırıp pembemsi bir gökyüzüne şahit olmuştuk. Jardim Sao Pedro de Alcantara seyir terasından Lizbon manzarası ve pembe gökyüzüBuranın devamındaki bölüm ise Principe Real olarak geçiyor ve buradaki botanik bahçesi "Jardim Botanico of Lisbon University" ilginizi çekiyorsa görebileceğiniz yerlerden biri. Lost in Esplanade ise yine Principe Real bölgesinde güzel manzaralı bir kafe önerisiydi. Barrio Alto'da Rue Loreto caddesinde yürürken yokuş aşağı inen bir sokağın başında bir sürü turistin fotoğraf çektiğini göreceksiniz. Burası Lizbon'un karakteristik fotoğraflarının çekildiği noktalardan biri: Ascensor da Bica. Adının asansör olduğuna bakmayın, aslında bir füniküler sistemi. Nehir kenarından Barrio Alto'ya çıkarıyor. Biz aşağı tarafına çok yakın noktada bir ev tutmuştuk ama hiç kullanmadık bu asansörü. Hep yürüyerek inip çıktık. Meşhur bir Lizbon pozuBir başka açıdan Ascensor da BicaBarrio Alto'da bu "asansör"lerden bir tane daha var: Elevador da Gloria. Praca dos Restauradores meydanından binip az önce bahsettiğim pembe günbatımına yakalandığımız seyir terasına, Jardim Sao Pedro de Alcatara'ya çıkıyorusunuz. Günlük metro kartınız varsa bu asansörlerde geçiyormuş. Lizbon'un yokuşlu sokaklarında gezerken kahverengi oklarla gösterilmiş "Miradouro" levhası görürseniz mutlaka oku takip edin. Miradouro demek "seyir terası" demek ve Lizbon'da onlardan çok var. Manzarayı izleyin, güneşi batırın. Bizim gittiklerimiz Sao Pedro Alcantara ve Miradouro da Santa Catarina idi. Diğer ünlü seyir terasları: Miradouro da Graça, Miradouro de Santa Luzia, Miradouro das Portas do Sol ve Miradouro da Nossa Senhora do Monte. Barrio Alto'dan Santa Catarina seyir terasına doğru yürüyüp buradaki manzaranın tadını çıkarabilir, orda keyif yapıp bira içen gençlere katılabilirsiniz. Buraya Miradouro Adamastor da deniliyor. Lizbon'nun balkonlarından Miradouro da Santa CatarinaSanta Catarina seyir terasının olduğu yerde bir Eczacılık Müzesi var. Biz de eczacı arkadaşlarımızla buluşup buraya bir göz attık tabii ki. Aslında Museu da Farmacia kolleksiyonu ile değil, aynı konseptteki restoranı ve barıyla ön plana çıkmış bir yer. Bahçesinde bar kısmı var, açık havada manzaraya karşı içki içebiliyorsunuz. Restoranı ise eski bir eczane şeklinde tasarlanmış. Eczacılık müzesinin açık hava barıPharmacia restauranteBerlin'de de kendime böyle eczane konseptli bir kafe bulmuştum, Lizbon'da da karşıma çıktı. Türkiye'ye de bir tane ben mi açsam diye düşünmeye başladım 😀Santa Catarina seyir terasından yokuş aşağı indiğinizde ve nehir kenarına ulaştığınızda Cais do Sodre tren istasyonu civarına inmiş oluyorsunuz. Cais do Sodre ve civarı şu an Lizbon'un en hip bölgesi, gece hayatı çok canlı, hoş restoranlar ile dolu bir bölge. Mutlaka buralarda vakit geçirin. Cais do Sodre yakınları, Bica bölgesiBarrio Alto'ya çıkan asansörün girişiCais do Sodre etrafında görmeniz gereken 2 önemli nokta: Time out Market ve Pink Street. Mercado da Ribeira, yani "Time Out Market" ; taze meyve sebzenin yanısıra lezzetli restoranların bulunduğu bir yeme içme kompleksi. Restoran kısmı çok bebek dostu gelmediği için biz burada yemedik ama normalde kaçırmazdım. Rua Nova do Carvalho yani "Pink Street" ise bir barlar sokağı. Tabanı pembe olduğu için gündüz giderseniz orayı hemen tanıyacaksınız ama gece giderseniz kalabalıktan sokağın tabanını göremeyebilirsiniz. Ribeira kelimesine Lizbon'da çok rastladık. Neymiş diye baktığımda "riverside" yani nehir kenarı anlamına geldiğini öğrendim. Cais do Sodre tren istasyonu civarını da gezdiğimize göre biz de biraz nehir kenarı yürüyüşü yapalım dedik. Nehir kenarında yürümek veya oturup keyif yapmakTejo Nehri kıyısındaBurada gezmeye başladığımız Comercio Meydanı'na geri geliyorsunuz. Alfama BölgesiBaixa'nın komşu bölgesi, yokuşlu dar sokakları, seramik kaplı evleri ve dışarı asılmış çamaşırları ile Lizbon'un en eski mahallesindeyiz. 1755 depreminden bile sağlam çıkmış bir bölge Alfama. Buralar aynı zamanda "Fado"nun doğduğu sokaklar. Çamaşırların dışarı asılması Lizbon'un karakteristik görüntüsünü oluşturuyor. Fado, denizci eşleri seyirdeyken geride kalan kadınların söyledikleri müzik türü. Çıkış noktasından anlayabileceğiniz üzere içeriğinde "hüzün" ve "özlem" var. Yani acıklı bir müzik türü. Portekiz'de çok popüler bir kültür öğesi olan fadonun solistlerine "fadista" deniliyor. Lizbon'da bir fado gecesi yaşamak yapılması gereken şeylerin başında geliyor aslında. Ama fadista şarkı söylerken sessizlik isteniyor diye bildiğim için Ekin'le fado gecesine gitmeye çekindim doğrusu. Bir de hüzünlü müzik dinlemek çok içimden gelmedi sanırım. Fado dinlemeden Lizbon'dan dönmek asla olmaması gereken bir şey normalde, biz ettik siz etmeyin. Fado dinlemek için Alfama'da birçok "fado evi" bulabilirsiniz. Fado müzesi bile var! Lizbon'un rutubetten korunmak için seramik kaplanmış evleri de gözünüzü şenlendiren bir detay. "Azulejo" denilen bu seramiklere ben bayıldım, bol bol fotoğraflarını çektim. Meraklısı için "The tile Museum" yani azulejo sanatını anlatan müze de Alfama bölgesinde. Seramik kaplı binalar çok hoşSeramik sanatına Azulejo deniliyorAlfama bölgesi nasıl gezilir diye Google'a sorduğumda 28 numaralı tramvayın geçtiği sokaklarda dolanın, rayları takip edin diye okudum. Biz zaten 28 numaralı tramvayla gezmiştik, o yüzden yaya gezerken şöyle yaptık: Tepedeki Saint Georges Kalesi'ne taksi ile gittik. Ve oradan yokuş aşağı yüreğimizin götürdüğü yere gittik. Yolda harika manzaralar ve jakaranda ağaçları bizi bekliyordu. Alfama'da yokuş aşağı inerken karşılaştığımız manzaralarAlfama'dan manzara harikaJakarandalara doyamıyordukBu yazıyı yazarken şu linke rastladım ve Alfama'da daha ayrıntılı gezmek isteyenlere öneriyorum: http://www. lisbonlux. com/lisbon/alfama-walking-tour. htmlBelem BölgesiBelem bölgesi Baixa'nın 5km batısında bulunan, nehir kıyısında turistik bir semt. Burayı çok detaylı gezmek istiyorsanız yani müzelerin ve yapıların içine girecekseniz tam gün ayırabilirsiniz. Ama kilise müze gezmeyecekseniz yarım gün de yeterli olabilir. Biz şehirdışı gezimizin ardından uğradık, biraz yüzeysel oldu. Belem'e nasıl gidilir? Belem için Cais do Sodre taraflarından bisiklet kiralayıp nehir kenarından bisikletle ulaşmak benim favori seçeneğim oldu. Ama biz bunu uygulamadık, Sintra'ya gittiğimiz gün kiraladığımız araba ile ulaştık. Diğer seçenek de Praça da Figueira'dan veya Praça do Comercio'dan 15 numaralı tramvaya binmek. İneceğiniz durak: Mosteiro dos Jeronimos. Belem'de görecekleriniz:Belem Kulesi: Torre Belem, normalde Kız kulesi gibi denizin ortasına inşaa edilmiş bir yapı iken Lizbon'un kaderini değiştiren 1755 depremi sonrası kıyıya yanaşmış. İçine biz girmedik. Bu yapı Unesco Dünya Mirası listesinde. Kaşifler anıtı: 1960 yılında yapılmış bu anıt, Tejo nehri kenarında, Belem kulesinin biraz ilerisinde. Anıt üzerinde coğrafi keşiflerin önde gelen isimlerinin figürleri kazınmış. Portekizli kaşiflere dünyamızı genişlettikleri için teşekkür ediyor, bir sonraki durağımıza geçiyoruz. Kaşifler anıtına doğru gidiyoruz, karşımızda 25 nisan köprüsü25 Nisan Köprüsü: San Francisco'daki Golden Gate köprüsünün ikizi Lizbon'da. Köprünün karşısında ise Rio'daki İsa heykeline benzer bir heykel var. 25 nisan köprüsünden arabayla veya trenle geçilebiliyor, yürünmüyor. O yüzden birçok turist bu köprünün uzaktan fotoğrafını çekmekle yetiniyor. Biz de öyle yaptık. Jeronimos Manastırı: Mosteiro dos Jeronimos, Vasco de Gama'nın Hindistan seferinden dönüşü adına yapılmış görkemli bir manastır. Unesco Dünya Mirası listesinde. İnşaat masrafları Hindistan'dan getirilen baharatlardan elde edilen gelirle karşılanmış ve inşaatı 72 yıl sürmüş. Manastırın yanındaki kilisede Vasco de Gama'nın ve başka kaşiflerin mezarlarını görebilirsiniz. Jeronimos Manastırı ile neredeyse bitişik gibi görünen "Maritime Museum" yani denizcilik müzesi de ilginizi çekiyorsa gezilebilir. Pasties de Belem: Ünlü Portekiz tatlısı "nata"nın çıkış noktasındayız. Tabi burada sipariş verirken "pasteis de belem" istiyorum demeniz lazım, biz nata deyince pek umursamadılar. Milföyden bir kase içine kıvamlı muhallebi dökülmüş, üzeri de kazandibi gibi yakılmış bir tatlı hayal edebilirsiniz. Üzerine pudra şekeri veya tarçın dökerek yiyorlar. Pasteis de Belem görseli google'danBu tatlının Jeronimos manastırında çalışan rahipler tarafından icat edildiği ve tarifinin gizli olduğu iddia ediliyor. Lizbon'nun birçok yerinde bu tatlıdan yiyebilirsiniz ama hiçbiri Belem pastanesindeki kadar lezzetli değil. Tatlının tanesi 1.10 euro. Lezzeti ise evet güzel ama tapılası bir tat olduğunu düşünmedim. Belem pastanesinin dekorasyonu oldukça eski, seramik kaplı, ama şirin. Girişte 2 tane sıra oluşuyor, birisi paket yaptırmak isteyenler için, diğeri ise kafede oturup yemek isteyenler için. Buraya kadar anlattığım Belem duraklarının hepsi yürüme mesafesindeydi. Herhangi bir araca ihtiyaç duymadan gezebilirsiniz. Bunların haricinde Berardo Museum, Tropical Garden, Coaches Museum ve Ajuda Palace, Electricity Museum ziyaret edilebilir. Belem'den biraz daha şehir merkezine gelirsek Alcantara isimli muhitte "LX factory" var. Burası eski bir kumaş fabrikasından eğlence merkezine dönüştürülmüş, içinde türlü barlar restoranlar ve dükkanlar olan bir kompleks. LX Factory için cool deyin, hipster deyin, tarz deyin ne derseniz deyin. Biz bebek arabalı bir aile olarak ortama uyum sağlayamamaktan korkup gitmedik ama arkadaşlarımızı buraya bırakırken havasını solumuş olduk. Bizim gitmediğimiz Parque das Naçoes bölgesine giderseniz görmeniz gereken 3 şey var: Dünyanın en büyük akvaryumlarından Oceanarium, Avrupa'nın en uzun köprüsü Vasco da Gama Bridge ve hoş mimarili metro istasyonu Oriente StationBir de Lizbon'a gelmişken gezmeniz gereken okyanus kenarı sayfiye kasabaları var: Okyanus kenarındaki Cascais, yeşillikler içindeki Sintra ve masal şatosu Pena Sarayı, Avrupa'nın en batı ucu Cabo do Roca bir başka yazının konusu oldu, okumak için tık tık. Lizbon'da Neler Yenir?Okyanusun kıyısında olduğumuza göre deniz ürünleri ile ilgili yüksek beklenti içine girebiliriz bence. Dev karidesler, ıstakozlar, yengeçler arıyorsanız Lizbon doğru adres. Lizbon'un ünlü balığı morina Portekizce'de "bacalhau" olarak geçiyor ve çeşitli restoranlarda farklı şekillerde sunulabiliyor. Biz de gittiğimiz restoranlarda denedik ve beğendik. Decadente'nin "Bacalhau" yorumuBalık konservesi de Lizbon'da çok meşhur. Sardalya, ton balığı ve diğer balık çeşitlerinin gayet estetik konservelerde satıldığını göreceksiniz. Öyle ki sadece balık konservesi satan dükkanlar var, en ünlüsü Conserveira de Lisboa. Ben evimizin karşısındaki bakkaldan almayı tercih ettim birkaç çeşit. Ama kaçırırsanız havaalanında bile satılıyor. Portekiz'in ünlü tatlısı "nata"yı mutlaka denemelisiniz. Belem'deki Pasteis de Belem'de yiyeceğiz zaten ama Barrio Alto'da da ünlü bir yer var: ManteigariaPortekiz'e gitmişken ünlü Porto şaraplarından tatmadan olmaz. "The vinho verde" denilen "green vine" da buraya özgür bir çeşit şarap. Yeşil şarap olarak isimlendirilmesi üzümün renginden değilmiş, üzümün tazeliğinden ötürüymüş. Yazın içilebilecek, oldukça ferah bir tat, biz çok beğendik. Portekiz'in iki yerel birası var: Sagres ve Super Bock. Şöyle rahat rahat "bock" diyebilmeyi çok sevdik 😉Portekiz'e yakışır bir sofraLizbon'daki ev sahibimiz çeşmeden su içilebildiğini söyledi. Kendileri de öyle yapıyormuş. Biz Ekin için su aldık bazen ama çeşmeden içtiğimiz de oldu ve başımıza bir şey gelmedi. Peki biz Lizbon'da nerelerde yemek yedik?Lizbon'a geldiğimiz gibi soluğu en ünlü deniz ürünleri restoranı "Ramiro"da aldık. Gökçe'nin Lizbon yazısından aldığım tüyo ile restorana mail atıp yer ayırtmıştım. Normalde rezervasyon kabul etmiyorlar ve kapıda sıra bekleniyor. Ramiro sadece akşam yemeği için açık. Buranın olayı dev deniz ürünlerini önce akvaryumda, sonra sofranızda görmeniz. Masaya getirdikleri alet edevat ile kendinizi bir cerrah gibi hissetmeniz olası. Ramiro çok ünlü bir restoran ve iç içe geçmiş bir sürü odası var. Ortamı çok lüks değil, bana sorarsanız esnaf lokantası tarzında. Ama yediğiniz şeyleri Türkiye'de ya bulamazsınız, ya da çok çok daha fazlasını ödersiniz. Tablet bilgisayar şeklinde dağıtılan menüde Türkçe seçeneği de vardı. Biz sarımsaklı karides, jumbo karides ve edible crab diye bir yengeç aldık. Sarımsaklı karides hepsini döverdi, muhteşemdi. Yanında içtiğimiz biralarla beraber 70 euro hesap ödedik. Ramiro'da sarımsaklı karides favorimBiz sabah kahvaltılarını evde sıkı bir şekilde ve geç yapıp öğlen yemeklerini atıştırmayla geçiştirdik bu gezide. Arada nata filan yedik. Mesela 2. gün Capricciosa isimli bir İtalya restoranında pizzayı paylaştık. Ortalamaydı. İkinci günün akşam yemeğinde ise: The independent hostelin içindeki The Decadente'ye gittik. Rezervasyonumuz olmadığı için bekleme salonu gibi bir bölümde bir süre beklettiler bizi. Beklerken başlangıç menüsünden bir şeyler sipariş edip yemeğe başlayabiliyor olmanız iyi düşünülmüş bir ayrıntıydı. The Decadente'de masamızı bekliyoruzÜçüncü gün arkadaşlarımız Didem ve Burakla akşam yemeğinde rastgele bir yere gittik, Alfama tarafında bir İtalyan Restoranı Cantina Baldracca. Çok lokal görünümde bir restorandı, küçük ve samimi. Burada sipariş ettiğimiz makarna ve pizzalardan çok memnun kaldık, şarabı da çok güzeldi bence. Ödediğimiz hesap ise beni epey şaşırttı: 4 kişi için 33 euro 🙂Son günümüzde ise Sintra'da o kadar çok yemiştik ki akşam yemeği yiyemedik. Pasteis de Belem ile idare ettik. Listemde olup gitmediğim yerlerden bahsetmem gerekirse: Cantinho do Avillez, Mini Bar Teatro, Sea Me, Beco Esprita Santo Gece klüplerine biz takılmıyoruz ama merakınız varsa adres veriyorum: Pensao Amor ve LuxLizbon'dan Neler Alınır?Normalde turistik hediyeliklere karşıyım ama Lizbon'da buna karşı koyamadım sayın seyirciler. Sarı tramvaylı, azulejolu, mantarlı hediyelik eşyacılar insana yeminini bozduracak cinstendi. Dünyada şişe mantarının %50sini Portekiz üretiyormuş. Mantardan sadece şişe tıpası değil bir çok şey üretmişler. Şemsiyeden çantalara kadar mantardan yapılmış ürünler beni epey şaşırttı. En beğendiğim ürünler J. S Cork adlı dükkandı. Ben de etrafı mantardan ortası seramik azulejolu bir nihale alarak bir taşla iki kuş vurmuş oldum. Aldığım nihalede sarı tramvay resmi olsaydı vurduğum kuş sayısı 3 olacaktı ama onu da ayrı bir magnet alarak değerlendirdim. Konserve balıkları unutmuyoruz, marketlerden veya Conserveira de Lisboa'dan alınabilir. Porto şarabı almak isterseniz bizim ev sahibimizin önerisi Garrafeira Nacional isimli dükkan. Adresi: R. de Santa Justa 18 Yine de marketelere bakmakta fayda var. Biz Lizbon'u Nasıl Gezdik?Son olarak bizim nasıl gezdiğimizi anlatacağım. Siz bizden daha hızlı gezebilir, daha çok yer görebilirsiniz. Lizbon'da gezmek çok zevkli!1. Gün Çarşamba:Eve yerleşmemiz akşam üstü 16.30'u'i buldu. 19.30'da ise Ramiro restoranda randevumuz vardı. Evden yürüyerek restorana gittik. Yemekten sonra da yürüyerek geri dönünce yol üzerinde önemli yerlerin bir çoğunu görmüş olduk.2. Gün Perşembe:Cais do Sodre civarında gezdik: Time out market, Pink Street. Nehir kenarından Commercio meydanı'na geldik. San Agusta caddesinden Rossio ve Figueira Meydanı, oyuncak müzesini gezdik. Metrodan 24 saatlik bilet alıp Maxim Moniz durağına gittik. 1 saate yakın sıra bekleyerek 28 numaralı tramvaya bindik. 40 dakika süren turun ardından eve gidip bebeğin ihtiyaçlarını giderdik. Akşam Jardim Sao Pedro de Alcatara ve Decadente'de yemek. Barrio Alto gece hayatından geçip eve dönüş.3. Gün Cuma:24 saat geçerli kartımızla metroya binip Olaias metrosunu gördükGulbenkian müzesinin bahçesinde eğlendikTaksi ile Av. Liberdade'ye geçiş. Caddede gezmeyi planlarken Olgun'un telefonunu takside düşürdüğü stresli anlar yaşadığımız yer... Didem'ler ile Rossio'da buluşup Barrio Alto'da gezdikTaksi ile San Jorge kalesine gidip Alfama sokaklarında turladıkAlfama civarında akşam yemeği4. Gün Cumartesi:Sintra, Pena SarayıCabo do Roca ve Azenhas Do MarBelem Kulesi, Kaşifler anıtı, Jeronimos Manastırı ve Belem PastanesiVe Lizbon gezimizin de sonuna geldik. Büyük emek harcayarak tüm ayrıntısı ile anlattığım bu Lizbon gezi yazısı umarım herkese çok yardımcı olur. Lizbon civarında gezilecek yerleri de kısa süre içinde yayına alıp paylaşacağım. Rengarenk bir Lizbon gezisi olsun! Veya sadece mor olsa da olur! Seyahatlerimi Instagram hesabım ayagimin_tozuyla'da ve Facebook sayfamda takip etmeyi unutmayın!


Doğanın Güzellikleriyle Didim19 Temmuz 20171 YorumKategori : Genel0 Aydın'ın ilçelerinden biri olan doğa cenneti Didim, son yıllarda hızla gelişim gösteren tatil beldelerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Büyük bir yat limanına sahip olan Didim'in muhteşem plajları ve denizinin berraklığı, bir çok kişinin tatil tercihinde etkili oluyor. Bunların yanı sıra sağlık turizmi açısından bakıldığında da önemi büyük, çünkü Didim, dünyada astım hastalığına iyi gelen iki bölgeden biri olma özelliğine sahip. Didim'e ulaşım, Bodrum, Dalaman ve İzmir havaalanlarına yakınlığı sayesinde çok kolay. Ege Denizi'nde bir yarımada olarak karşımıza çıkan Didim dünya çapında bir turizm bölgesidir. Burada konaklama konusunda çok fazla seçenek bulunuyor. Ev pansiyonları, oteller, tatil köyleri ve kamp alanları gelen turistleri ağırlamakta. Her cebe uygun konaklama imkanı sunan Didim otellerinde tatil yapmak için Jolly Tur ayrıcalıklarına göz atabilirsiniz ve cebinizi yakmayacak fırsatlardan faydalanabilirsiniz. Didim'in bir tarafında Muğla bir tarafında Bafa Gölü diğer tarafında ise Ege Denizi yer alıyor. Didim koylarının tamamı kumsallardan oluşuyor. En çok sevilen ve bilinen plajı Altınkum. Görsel kayağı didim. bel. trİkinci olarak en çok tercih edilen plajı ise Akbük Plajı. Burada ağaçların gölgesi ve berrak deniziyle birlikte tatilin keyfini çıkarabilirsiniz. Ayrıca Akbük her türlü su sporu için de uygun. Yunanistan'ın bazı adalarının göründüğü Manastır Koyu ve plajı dalgalı ama sıcak bir deniz keyfi sunuyor. Sahte Cennet Koyu Plajı ve diğer plajları da keşfetmeye değer. Didim, konumu sayesinde tatilcilere büyük avantajlar sunuyor. Günü birlik turlarla birçok antik kenti gezip görmek mümkün:Didim'in girişinde Apollon Tapınağı yer alıyor. Bu tarihi eser günümüze kadar en az zarara uğratılarak çok iyi korunmuş."Filozofların şehri" olarak bilinen Milet antik kenti, biraz ilerideki antik kent Priene, taş evlerle dolu Rum köyü olan Doğanbey, doğal güzellikleriyle Karina ve Kazıklıkoyu ve Dilek Yarımadası Milli Parkı gibi daha nice güzellikler Didim çevresinde yer alıyor. Tarih kokan Didim'de antik değerlerle tanışıp müthiş doğasının eşliğinde berrak denizinde huzurlu bir tatil yapabilirsiniz. Bodrum ve Kuşadası gibi yerlere yakınlığı sayesinde tatilinizi farklı yerlerde de sürdürebilir, dilerseniz araya bir Yunan adası seyahati bile sığdırabilirsiniz.


2016 Nasıl Geçmiş?12 Ocak 20171 YorumKategori : Akıl-Fikir29 Her yeni yıl bir önceki yılı değerlendirme yazısı yazmak adet oldu bloğumda. Daha önce de belirttiğim gibi bu "yılın özeti" yazılarını aslında kendim için yazıyorum, ama size de bazı noktalarda ilham verebileceği için blogda paylaşıyorum.2015 nasıl geçmiş burada, 2014'ün özeti ise burada. Ama gelin önce 2016'ya bakalım: Zaman hızla akıp geçerken ve biz aynı suda iki kez yıkanamıyorken günlerimizi ne kadar dolu geçirirsek kardır diye düşünüyorum. Bakalım 2016'yı ne kadar dolu geçirmişiz, nereleri keşfetmişiz, ruhumuzu ne kadar doyurmuşuz yeniliklerle... Herkesin hemfikir olduğu bir konu var: 2016 ülkemiz ve dünya için pek iyi bir yıl olmadı. Hele de Türkiye'de, "terör, darbe girişimi ve ohal" en çok duyduğumuz kelimelerdi. Ülke hali böyle olunca karamsarlığa kapılmamak çok zordu; ama kendi küçük dünyalarımızda mutlu olmaya çalışmaktan başka çaremiz de yoktu. Benim özel hayatım açısından bakıldığında 2016 çok kötü olmamakla birlikte "bi 2015 de değildi". Sevdiklerim yanımdaydı, sağlığımız yerindeydi. Bundan gerisinin önemi az. Biliyorsunuz 2015'in sonunda anne olmuştum. Bize hep "çocuk olana kadar gezin gezebildiğiniz kadar, sonra gezemeyceksiniz" diyorlardı. Eminim size de diyorlardır, veya bunu düşünenlerden biri de siz olabilirsiniz. Bakalım 2016'da bu tezi çürütebilmiş miyiz?Ocak, Şubat ve Mart Ayları 2016:2016'nın başları bebeğe ve anneliğe adaptasyon ile geçti. Vücudumdan süt ve gözyaşı fışkırırken; ruhumdan sevgi, merhamet ve korku fışkırıyordu. Yolunda gitmeyen şeyler de oldu, ama sabırla her şey düzeldi. 2016 'nın ilk 3 ayında bizim serüvenimiz ve keşiflerimiz anne babalık kulvarındaydı. Bu süreçte şunu çok iyi anladım ve tavsiye ediyorum: Şikayet etmezsen dertler küçülür. Nisan 2016: Havaların ısınması ve bebeğimizin ele avuca gelir büyüklüğe ulaşmasıyla artık gezip tozmaya hazırdık. Her sene bir şekilde yolumun düştüğü Alaçatı ot festivaline bu sene de gittik ama artık bu son gidişimdi. Çok kalabalıktı, hiç zevk almadım. Nisan ortasında İstanbul'a bir haftasonu kaçamağı yaptık. Canımız dostumuz Seyran'ın düğünü bahane, laleler ise şahaneydi. İstanbul'u lale zamanı ziyeret etmeyi hep istemiştim. Esas olay Sultan Ahmet'deymiş ama biz dar zamanda 4 aylık bebekle Göztepe 60. yıl parkındaki lalelerle yetinip Moda'daki yeni mekanları keşfetmiştik. O haftasonunu anlatan bir de yazı yazmıştım, okumak için tık tık... Lale zamanı İstanbulNisan sonunda ise doğaya ve yeşile olan özlemimden ötürü Kaz Dağları'na bir hafta sonu kaçamağı düzenledik. Mis gibi havası, küçük otantik köyleri ile tam bir bahar kaçamağıydı. Sonuna kadar tavsiye ederim, okumadan geçmeyin... Kaz Dağları'nda Zeus AltarıMayıs 2016:Nisan ayında Ekin'i gezmeye haftasonu kaçamakları ile alıştırmaya başlamıştık. Mayısta ise birlikte ilk yurtdışı seyahatimiz gerçekleşti. Birçok Türk gibi Ekin'in ilk yurtdışı gezisi İtalya'ya olduBu gezinin biletini daha Ekin doğmadan "rehavete kapılmamanın garantisi" olarak almıştım. Doğacak çocuğun huyunu suyunu bilmeden böyle bir yatırım yapıp evrene olumlu mesaj yollamış, evrenden de uyumlu bir bebek olarak ödülümü almıştım. Bebekli ilk yurtdışı seyahatimizin Cinque Terre bölümü bu linkte, Portofino kısmı bu linkte, Milano notları ise bu linkte. Ekin için ilklerdenİtalya ekibimizHaziran 2016: Hayalim Prag'a gitmekti ama Olgun'un şirketi onu 2 haftalığına Almanya'ya yollayınca bu hayal suya düştü. Bir ara Ekin'i alıp Almanya'ya mı gitsem diye düşündüm ama sonuçta hiçbir yere gidemedik. Zaten temmuz başında büyük bir gezi bizi bekliyordu. Temmuz 2016:Ramazan bayramının 9 gün tatil fırsatı sunması sebebiyle uzak ama bebekle rahat edebileceğim bir yer arıyordum. Singapur ve Malezya'ya karar kılmıştım. İyi ki gitmişiz, temmuz ayı ve sonrası memleket meseleleri tatsızlaştı. Singapur yazılarım için buraya tık tık.2016'nın en havalı selfiesi bu oldu: Singapur, Marina Bay SandsMalezya'nın tropikal adası Langkawi'yi anlattığım yazı için buraya, başkent Kuala Lumpur yazısı için de buraya tık tık. Kuala Lumpur'da Batu Mağaralarındayız7 aylık bebekle çıktığımız bu uzak doğu gezisi için 12 saat süren uçuşlara katlandık. 2016'da bebekle en yorucu uçak yolculuğu Kuala Lumpur İstanbul uçuşu oldu. Temmuz ayı içinde blogda yer almayan bir gezimiz daha oldu, Karaburun yarım adasını turladık araba ile. Yunan adaları kadar temiz, kendi memleketim olduğu için daha sıcak bulduğum köyler ve müthiş manzaralı yolları ile herkese önerdiğim bir rota. Ben pek güzel fotoğraflar çekemedim bu gezide ama belki bir gün yine gider yazarım burayı da. Karaburun'da Kösedere Köyü'ndenAğustos 2016:Artık bir Yunan adasına gitmeden yazın geldiğini anlayamıyorum. Feci bağımlı oldum. O yüzden yeni bir keşif yapmak için bu sene Bodrum'dan Kalymnos'a geçtik. Kardeşim Hale ve ailesi bizimleydi. O hafta sonu Kalymnos'a günübirlik gitmiş, sonra Bodrum'da vakit geçirmiştik. Bodrum'da Limon Gümüşlük'ün kahvaltısı ile mideyi şenlendirip senenin en keyifli denizine de Karaincir koyunda girmiştik. Bodrum'da çekildiğimiz bu fotoğrafa çok gülüyorum, çocuklar pek mutsuzAğustos ortalarında yaz bitiyor paniğine kapılıp zamanı biraz daha etkin kullanmaya, yaz aktivitelerine hız vermeye karar verdim. 1 hafta boyunca her gün sahilde güneşi batırdık mesela. Bunu Kuşadası'nda yaptık, uzak bir yere gitme ihtiyacı olmadan. Ağustos ayı güneşi uğurlama haftasındanAğustos sonunda Antalya'nın Çıralı Olimpos Adrasan civarlarını keşfettik. Bebekli, sakin seyahat için birebir yerler. Okuyun, planlayın, siz de gidin diyorum... Antalya'ya giderken Salda Gölü'ne de uğradık, bence bu senenin sosyal medyada en popüler yeriydi Salda. Eylül 2016:Yaz bitiyor paniği had safhadaydı. Haftaiçi bir akşam üşenmedik, Ekin'i de aldık atladık Alaçatı'ya gittik. Kalymnos'a geçen ay doyamamıştık, tekrar gittik. Bu sefer kaldık, pazar günü de Leros'u aradan çıkarıp geri döndük. Kalymnos notlarını da ballandırarak anlatmıştım, buyrun burada. Kalymnos HatırasıLeros HatırasıBir pazar günü Sığacık'ta yeni açılan İki Ev Sığacık'a kahvaltı için misafir olduk, yine gitmeye söz verdik... Yılın en iyi kahvaltısını burada yaptık. Zaten butik otelin kendisi de muhteşem bir yer, inceleyin derim, buyrun booking linki. Kahvaltının bir kısmı bu, lezzetleri tarif etmem imkansızAynı gün Urla'nın koylarında yüzdük, Urlice bağlarında pizza-şarap yaptık. Ve Kurban bayramı gezimize geldi sıra. Bu sene ilk defa bir biletimizi iptal etmek zorunda kaldık. Aylar öncesinden aldığım Çin bileti boşa çıkınca rotayı Fransa'nın Alsace bölgesine çevirdim. Colmar ve çevresine resmen aşık oldum. Yılın en keyifli seyahati bu oldu. Alsace bölgesi yazımı okumak için buraya tık tık. Amerika doğumlu Türk Ekin Fransa'da Koreli ablalarıyla poz verdi. Alsace'a Zürih üzerinden gitmiştik. Uçak Zürih'te olunca bu modern İsviçre şehrini de kısa zamanda görme şansımız oldu. Zürih yazım için de buraya tık tık... Eylül ayı bitti sanmayın, bayramdan sonraki hafta da mesleki bir fuar için İstanbul'a düştü yolumuz. O hafta sonu İstanbul'da neler yaptık, hangi yararlı bilgileri öğrendik okumak için tık tık... Ekim 2016: Tempolu bir eylülü sakin bir ekim ayı izledi. Bir pazar günü İzmir'de Lucien Arkas Bağları'nı ziyaret ettik. Leziz tecrübemiz bu linkte. Lucien Arkas BağlarındaEkim sonunda da Ankara'ya gittik, cadılar bayramı kutlamalarının içine düştük. Bu konuda da bir yazı yazdım. Kasım 2016: Seyahatsiz geçen bir ay oldu. Bir hafta sonu Dilek Yarımadası Milli Parkı'nda yürüyüş yaptık, çok dinlendirici ve güzel manzaralı bir gündü. Dilek Yarımadası Milli Parkı, GüzelçamlıAralık 2016: "Hava soğuk olur" diyerek erteleyipdurduğum Noel pazarlarını görme hayalimi bu sene gerçekleştirmeye karar verdim. Olgun'u zor da olsa ikna ettim ve yeni yıla Berlin'de girdik. Bebekle buz gibi Berlin ilginç bir tecrübe oldu. Instagram'dan gelen öneriler ışığında başarıyla atlattık bunu da ama yıl boyunca yaptığımız gezilerin içinde en zahmetlisi buydu. Bebekli 2016 yılımız tam da böyle geçmiş işte. Bebek olunca gezilmez miymiş? Bence gezilirmiş ama bebeğine bağlı, ona da katılıyorum! Biraz o bize uydu, biraz biz ona uyduk ve bence çok iyi yol arkadaşları olduk.2016 yılında 2 küçük hedefim vardı: Bloğu boşlamamak ve 60 kilonun altına inmek 🙂Yazı yazmaya zor zaman bulduğum bu yılda blogda 36 yeni yazı yayınlamışım. Çok değil ama boşlamış da sayılmam bence. Kilo konusunda da 59 olmaya razıyken temmuz ayı itibariyle 54 kiloya indim. Konumuzla alakasız olsa da bu kişisel hedefimin kayıtlara geçmesi için yazıyorum. Yine de sırrımı soracak olursanız: Diyet ve spor yaptım ama emzirmek en büyük sebepti sanırım.2017 hedefim daha basit: Bu kiloyu korumak 🙂Koyduğum iki küçük hedefe ulaştım ama öyle büyük sıçrayışlar yaptığım bir yıl olmadığı için 2016 ile vedalaşmam pek zor olmadı. Ülke gündeminin buna katkısı da büyük.2017'nin sağlık, barış ve huzur getirmesini bekliyorum. Sadece bana değil, tüm dünyaya... Mutlu bir 2017 olsun!