Geride bıraktığımız 2005 yılında bilim dünyası hemen her alanda binlerce yeniliğe, buluşa, gelişmeye imza attı. Milyonlarca araştırma makalesi, büyük sorunların irili ufaklı yönlerini aydınlığa kavuşturdu. Deniz altındaki araştırmalardan, uzayda kuyrukluyıldız vurmaya, en inanılmaz uç noktalardaki yaşamdan beyin araştırmalarına, dünyamızın oluşumunun yeni baştan yazılmasına, Ay üzerindeki depreme, yeni memelilerin bulunmasına kadar uzanan çok geniş bir yelpazede binlerce gelişme.. Sizler için en iyi 35 olay ve buluşu derledik. 1- Kuyrukluyıldıza 'Derin Vuruş': Amerikan Uzay Ajansı NASA, 4 Temmuz sabahı "Deep Impact" uzay aracının sondasıyla Tempel 1 kuyrukluyıldızını vurdu. Bu darbeyle açılan ev büyüklüğünde bir kraterden çıkan gazlar ve toz partikülleriyle oluşan dev bulut kozmik bir gösteriye dönüştü. rBilim adamları bu misyonla kuyrukluyıldızın yapısı ve güneş sistemimizin kökeni hakkında bilgi edinecekler. Merak edilen konulardan biri kuyrukluyıldızların 4,6 milyar yıl önce henüz yeni doğmuş olan güneş sistemine suyu ve organik maddeleri ne şekilde taşıdığı. Deep Impact misyonuyla kuyrukluyıldızın detay fotoğrafları da alındı. Tempel 1'in bazı bölgelerinde kraterler bulunuyorsa da yüzeyi genel olarak pürüzsüz. Kimi bilim adamları Tempel 1'i vuruştan sonraki aylarda da izlemeye devam ettiler. Ve bu gözlemler sonucunda sürpriz bir bulguya ulaşıldı. Kuyrukluyıldız bir hafta içinde birçok kez gaz jetleri püskürüyor. Gerçi kuyrukluyıldızların gaz püskürttükleri biliniyordu ama bunun bu kadar sık tekrarlandığının öğrenilmesi bilim adamları için sürpriz oldu. 3- Pazar tezgahında yeni kemirgen türü:Robert Timmins, orta Laos'taki bir pazarda bir sebzenin yanında gıda ürünü olarak satılan tuhaf bir kemirgen gördü. Ve birdenbire böyle bir hayvanı daha önce hiç görmediğini fark etti. Bilim adamı DNA karşılaştırması yaptıktan sonra kafatası ve kemik yapısını inceledi. Bu inceleme sonucunda kemirgenin sadece yeni bir tür olmadığı aynı zamanda da bilinmeyen bir hayvan familyasını temsil ettiği anlaşıldı. Yerli halk tarafından Kha-Nyou olarak adlandırılan hayvanın yaşam biçimi hakkında çok az şey biliniyor. Geceleri etkin olduğu sanılan ve keşfedilmesini bekleyen son memeli ailesine ait olduğu sanılan kemirgen Laonastes aenigmamus olarak adlandırıldı. 4- Ay'da sismoloji:1969-1972 yılları arasında Apollo 12, 14, 15, ve 16 misyonlarıyla Ay'ın üzerine sismometrelerden oluşan bir ağ sistemi kurulmuştu. Sistemin kaydettiği sismik olaylarla bilim adamları Ay'ın yapısı hakkında bilgi edinmek istiyorlardı. Sismometreler sekiz yıllık çalışma süresinde çok sayıda kategorilere ayrılan 12558 vaka kaydettiler. Lunar modülüyle insanlar tarafından yapay olarak oluşturulan sarsıntıları sınıflandırmak en kolayıydı. Ayrıca çok sayıda meteorit çarpışması da kaydedilmişti. Ay'ın üzerinde meydana gelen gerçek depremler üç kategoriye ayrıldı. En zayıf sarsıntılar, güneşin doğuşu ve batışına bağlı olarak meydana gelen sıcaklık oynamasıyla ortaya çıkan termal depremlerle ait. İkinci kategoriye giren sığ depremler, kabuğun altındaki bölgelerde ölçülmüş ve tektonik kökenli olduğu sanılıyor. En büyük grubu oluşturulan derin Ay depremleri, 700-1200km derinlikte oluşur ve Ay'ın içini biçimlendiren Güneş, Dünya ve Ay arasındaki gelgit etkileriyle gelişmekte. Texas Üniversitesi'nden Yosio Nakamura bu yıl Ay'daki sismik hareketlerle ilgili tüm verileri bu yıl yeniden analiz ederek, gizemli sismik hareketlerden 5.885 tanesinin aşağı yukarı Ay'ın ortasında yer alan fayların kırılmasıyla meydana gelen derin depremler olduğunu saptadı. Ayrıca 250 tane de kırılmaya hazır fay buldu. Burada ilginç olan nokta Ay'daki depremlerin Dünya'ya bakan tarafında meydana geliyor olması. Oysa Dünya'ya uzak olan yüzünde çok az deprem meydana gelmekte diye açıkladı Nakamura. Bilim adamı daha ayrıntılı bilgiler edinebilmek için Ay'ın bu bölgesine yeni sismometrelerin yerleştirilmesini istiyor. Ama bunun için en az dört yıl beklemesi gerekiyor. Çünkü NASA, ilk Ay misyonu 2010 yılından önce gerçekleştirmeyecek. 5- 5000 yıllık 'düğümün' gizi çözülüyor:15.yy'da ülkeleri tüm Andlar bölgesine yayılan İnkaların ne yazıları ne de paraları vardı ama buna rağmen devletleri mükemmel bir şekilde organize olmuştu. Önemli haberleri, istatistikleri ve devletle ilgili bilgileri "Quipu" olarak adlandırılan düğüm yazısıyla şifreliyorlardı. Bilim adamları bu yıl bazı "Quipu" düğümlerini çözmeye başardılar. Amerikalı bilim adamları Gary Urton ve Carrie Brezine'ye göre gizemli düğümlerin her şeyden önce resmi belgelerin kaydedilmesinde kullanılıyordu. Bir ana sicim üzerinde düzinelerce ipler uzanmakta ve bunların üzerinde farklı düğümler var. Yatay veya dikey konum, ip rengi uzunluğu ve düğüm tiplerine göre farklı anlamlar çıkıyor ortaya. Düğüm yazılarının birçoğu 16.yy'da İspanyol fatihler tarafından tahrip edilmiştir. Urton ve Brezine, Puruchuco'daki idari merkez yapısındaki kazılardan çıkarılan 21 "Quipu"yu bilgisayarda analiz ettiler. Buna göre düğümlerden yedisi vergilerin türü ve ödenişiyle ilgili. Vergiler hazine arazileri veya inşaat yerlerindeki çalışma günlerine göre yıllık olarak alınıyordu. 6- Deniz seviyesi yükseliyor: Colorado Üniversitesi'nden Steve Nerem, küresel ısınmanın okyanuslar üzerindeki etkisini araştırınca okyanuslardaki su seviyesinin %50 daha hızlı yükseldiğini buldu. Deniz seviyesindeki ölçümler NASA'nın TOPEX/Poseidon ve Jason-1 uydularıyla alındı. Bu iki uydu okyanusları on günde bir tarıyor. Diğer bilim adamlarının hesaplarına göre deniz seviyesindeki yükselişten yüzde elli oranında okyanuslardaki termal genleşme sorumlu. Bu gelişmede dağlardaki buzulların ve kutup buzunun erimesi de etkili. Diğer iklim uzmanları Grönland ve Güney Kutbundaki buz tabakasının git gide daha hızlı bir şekilde denize kaydığını saptamışlardı. Fakat bu yıl yapılan araştırmalar Güney Kutbunun bazı bölgelerde kalınlaştığını gösterdi. Bu gelişmenin deniz seviyesi üzerindeki etkisi henüz belirsiz diye açıkladı Pennsylvania Eyalet Üniversitesi buzul uzmanı Richard Alley. rnrnBuz tabakalarının ne şekilde davrandıklarının bulunmasının çok önemli olduğunu söyleyen bilim adamları, Grönland ve Güney Kutbu'nda deniz seviyesini 60m kadar yükseltecek kadar suya sahip olduğunu hesapladılar. 7- Siyahlara özel ilk ilaç FDA tarafından onaylandı: Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi Haziran ayında sadece siyahlardaki kalp yetmezliğini tedavi edecek BiDil ilacını onayladı. BiDil, iki klasik ilacın bir kombinasyonu, damarları açarak kan basıncını düşürdüğü gibi göğüs anjini ve kalp yetmezliğini de tedavi etmekte. BiDil klinik deneylerde ölüm oranını %43 düşürmüş. Fakat bu olumlu etki sadece siyah hastalarda görüldüğü için ilaç sadece siyahlar için onaylandı. Bu onay üretici firma NitroMed'in de işine yaradı. Üreticinin elinde ilacın genel kullanımı için bulunan patentin süresi 2007 yılında bitiyor. Ama yeni patentin süresi 2020 yılına dek devam edecek. 8- Sera gazı yüzünden okyanuslardaki asit oranı artıyor: Fosil yakıt kullanımı yüzünden her insan günde ortalama olarak 11 kilo karbondioksit üretiyor. Bunun dört kilosu dünya denizlerine gittiği için sera etkisi zayıflamakta. Fakat ne var karbondioksit deniz suyuyla reaksiyona girerek aside dönüşmekte ki bu da deniz canlılarının kabuklarına zarar vermekte. Avrupa, Japonya, Avustralya ve Amerika'dan 27 bilim adamının katılımıyla gerçekleştirilen araştırma, kutup bölgelerindeki denizlerdeki asitlenmenin önemli deniz organizmalarının soyunu elli ila yüz yıl içinde tüketebileceğini gösterdi. Özellikle deniz hıyarları, soğuksu mercanları ve deniz salyangozları tehdit altında. Bu hayvanlar yengeçten somona kadar birçok hayvanın besinini de oluşturduğu için kutuptaki tüm ekosistem olumsuz yönde etkilenecektir. Denizlerdeki asitlenmeden insanları sorumlu tutan bilim adamları sera gazı emisyonunun önemli ölçüde düşürülmesini öneriyorlar. 9- Alzheimer'a karşı burun spreyi: Burun spreyi şeklinde verilecek bir aşı Alzheimer tedavisi için umut oldu. Yeni etki maddesi farelerde Alzheimer hastalığında meydana gelen tipik protein plaklarını çözdü. Sprey, güvenliği test edilmiş ve bir kısmı ilaç olarak onaylanan çeşitli maddelerin bir kombinasyonundan oluşmakta. Yeni ilaç bileşimi beyindeki protein plaklarını eski tedavi yöntemleri gibi azaltıyor ama yeni ilacın hiçbir yan etkisi yok. Bilim adamlarına göre fare ve insan beynindeki plakların farklı şekilde yapılanmaları bir sorun teşkil etmekte. İnsandaki plaklar daha zor çözülüyor. Fakat araştırmayı yöneten Harvard Tıp Okulu'ndan Howard Weiner, buna rağmen yeni yöntemin, en azından hastalığın ilk semptomları görülmeye başlandığında etkili bir tedavi oluşturacağına inanıyorlar. 10- Fizik dünyasında tarihi buluntu: Leiden Üniversitesi'nden bir öğrenci, ünlü fizikçi Albert Einstein'ın kayıp olduğu sanılan bir çalışmasını buldu. 1924 yılına ait metinde Einstein, parçacıkların çok düşük ısıdaki değişimiyle ilgili çığır açan son teorilerini ele almış. Daha sonraları Bose-Einstein Yoğuşumu olarak adlandırılan bu fiziksel durum, ancak 1995 yılında kanıtlanabilmişti. Üniversite öğrencisi, Einstein'ın taslaklarını 1933 yılında ölen Hollandalı fizikçi Paul Ehrenfest'in özel arşivinde buldu. Einstein 1924 yılında tamamladığı "Tek atomlu ideal gazın kuantum teorisi" adlı çalışmasını, 1925 yılında Berlin'deki Prusya Bilimler Akademisine sunmuştu. Çalışması 9 Şubatta basıldığında, fizikçi Leiden Üniversitesi'ndeydi ve kendisine de bir kopya gönderilmişti. Einstein, Leiden'den ayrılırken bu çalışmayı Ehrenfels'e bırakmış. Üniversitesi öğrencisi 17 sayfalık çalışmayı, "Zeitschrift der Physik" dergisinin iki eski sayısı arasında buldu. 11- Nanotüpler gündelik yaşama giriyor: Keşfedilişlerinden 14 yıl sonra bilim nanotüplerin olağanüstü özelliklerinden ne şekilde yararlanılabileceğini bulmaya başladı. Çelikten dokuz kat sağlam olan nanotüplerin, ilektenlik yetisi bakırdan 1000 misli fazladır ve buna rağmen nokta işaretinin sadece 1/350.000'si kadarlar. Texas Üniversitesi'nden ray Baugham, Ağustos ayında nanotüpleri kullanılabilir geniş malzemeler haline getirecek bir örgü yöntemi geliştirdiğini açıkladı. Bilim adamı Avustralya'da kullanılan yün eğirme makinesinden esinlenerek geliştirdiği yöntem sayesinde tüpleri uzun liflere dönüştürdü. Bu yöntem biraz daha geliştirilince ince plakalar elde edildi. 4000 metrekarelik bir alanı kaplayan nanoplakaların ağırlığı sadece 115g geliyor. Bu teknoloji helikopter pervanesi, güneş enerjisiyle çalışan piller ve robot üretiminde kullanılabilecek. Ayrıca tıp alanında da işe yarayacak. Stanford Üniversitesi bilim adamları örneğin kanserli hücrelerin içine sızabilen tümör öldürücü nanakapsüller geliştirdiler. 12- Çılgın nötron yıldızları: Nötron yıldızları kozmosun büyüleyici gökcisimleridir. Birkaç kilometre çapındaki bu sönmüş yıldızlar Güneşimizin birkaç misli kütlesine sahipler. Ve madde yoğunluğu atom çekirdekleriyle karşılaştırılabilir. 27 Aralık 2004 tarihinde astrofizikçiler nötron yıldızların hangi muazzam enerji patlamalarında etkin olduklarını gözlemlediler. Dünya, yoğun bir şekilde gamma ve röntgen ışınlarının etkisinde kalırken, bir nötron yıldızı bir saniyeden daha kısa bir süre içinde Güneşten 100.000 yıl içinde yansıyandan daha fazla enerji boşalttı. Harvard Smithsonian Astrofizik Merkezi'nden Bryan Gaensler, böyle bir olay ancak yüz veya bin yılda bir yaşanır diye konuştu. Ve bu kozmik çılgınlık Dünyamızdan on ışık yılı uzaklıkta meydana gelecek olsaydı atmosferimiz önemli ölçüde zarar görebilirdi. Kozmik sarsıntıyı yaratan yıldız, son derece güçlü bir manyetik alanla çevrili sağlam olmayan genç bir nötron yıldızıydı. Magnetar olarak adlandırılan dev yıldızların, kısa gamma flaşları olduğu sanılıyordu. Ancak bu yıl yapılan yeni gözlemler Magnetar teorisinin hatalı olduğunu gösterdi. Nasa uyduları Mayıs ayında çok kısa süreli oldukları için çok zor izlenen flaşlardan bazılarını görebildiler. Beş yıldır uzayda bulunan HETE-2 sondası, 9 Temmuzda sadece 70 milisaniye devam eden bir gamma flaşı yakaladı. Hubble, Chandra ve Danimarka'nın 1,5m'lik teleskopu anında patlamaya doğru çevrilince de kısa gamma flaşının optik ışık alanındaki ilk görüntüleri elde edildi. Analizler sonucunda kısa gamma flaşlarının, iki muazzam kütleli nötron yıldızının çarpışmasıyla veya bir nötron yıldızı ve bir karadeliğin birbirlerini çevreleyip en sonunda çarpışmalarıyla meydana geldiği anlaşıldı. 13- İlkbahar mucizesinin gizi çözüldü: İlkbaharda çiçekler ve yapraklarda yaşanan biyolojik gizler de 2005 yılında çözüldü. Üç farklı bitki biyologu ekibi örneğin çiçeklerin mevsimlere göre gelişimini etkileyen bir uyarı maddesi olan florigeni bul. Sinyal belli bir genin RNA'sı. Günler yeterince uzadığında bu RNA bitkinin büyüme uçlarına ulaşıyor. Söz konusu gen burada diğer bir maddeyle çiçeklerin doğru zamanda ve doğru yerde açmasını sağlıyor. LEAFY olarak adlandırılan diğer bir gen de çiçeği uyarmakta. Bu genin kara yosunu ve eğreltiotu gibi bitkilerde karşılaştırılması sonucunda, bu genin son 400 milyon yıl içinde neredeyse hiç değişmediği ortaya çıktı. Ancak bu küçük farklılık genin genel bir büyüme faktöründen, genç bitki türlerinde çiçekler üzerinde etkiyecek şekilde değiştirmiş. Çiçeklerin daha sonraki gelişim aşamasında bitki hormonu gibberelin etkili olmakta. Bilim adamları bu yıl bu hormonun reseptörünü pirinç bitkisinde keşfettiler. Bu buluş ekinlerin daha verimli kılınmasında yararlı olacak. 14- Darwin'in zaferi: Darwin'in "Türlerin oluşumu" çalışmasının yayımlanmasından bu yana neredeyse 150 yıl geçmesine karşın Science dergisi evrim teorisini 2005 yılın en iyi bilimsel atılımı olarak seçti. Dergiye göre Darwin temel keşifleriyle sadece bir başlangıçtı, son veriler ve gözlemler öğretisini kanıtladığı için "2005 yılının en iyi bilimsel gelişmesi" olarak seçilmeyi hak etmişti. Mesele yalnızca Darwin'in teorisi değil. Science, bu seçimiyle Darwin öğretisini, eğitim planlarından çıkarmaya ya da en azından akıllı tasarımcıyla aynı kefeye koymaya çalışan yaradılış yanlılarına açıkça atıfta bulunuyor. Yılın önemli kilometre taşlarından biri olarak şempanze genomunun açıklanmasını gösteriyor dergi. İnsanın en yakın akrabası son araştırmalara göre genetik olarak da çok yakın. İnsan ve şempanzenin kalıtımı %96-99 özdeş. İnsan özellikle de dil ve bellek gibi beyin fonksiyonları açısından şempanzeden farklı olmasına rağmen ilginç bir şekilde en az fark beyindeki genlerin yapısı ve etkinliklerinde saptandı. En büyük farklılıklar ise erbezinde ortaya çıktı. Buradaki genlerin etkinlikleri %35 oranında farklı diğer dokulardaki farklılıklar ise ortalama olarak %8 olarak belirlendi. İnsan ve şempanze arasındaki genetik farklılıklar Homo sapiens'in evrimine, beyin gelişimine, iki ayak üzerinde dik yürüme yetisi ve hastalıkların kökenine ışık tutacak. Bilim adamları yeni bilgiler sayesinde AIDS, kalp hastalıkları veya hepatite karşı daha iyi ilaçlar geliştirilebilecek. Araştırmacılar mesela AIDS virüsü taşıyan insanın hastalanmasına karşın diğer primatların niçin hastalanmadıklarını bulabilmeyi umuyorlar. 15- Japonlar dev kalamarı tuzağa düşürdüler: Efsanelerde önemli bir yeri olan dev kalamarlar, 150 yıl önce ilk kez bilimsel olarak tanımlanabilmişti. O zamandan bu yana çok sayıda ölü kalamar bulundu, fakat "denizlerin canavarını" canlı olarak görebilen kimse olmamıştı. Japon bilim adamları 2005 yılında bir dev kalamarı kameralı yem tuzaklarıyla 900m derinlikte yakalayarak yüzlerce fotoğraf çekebildiler. rnrnTokyo Ulusal Bilim Müzesi'nden Tsunemi Kubodera ve Kyoichi'nin görüntülemiş oldukları kalamar, tentakül ucundan kuyruk ucuna kadar sekiz metre uzunluğunda. Sadece tentakülün uzunluğu en az beş buçuk metre. Tentatükülün tuzağa takılı kalıp kopması yüzünden bilim adamları ayrıntılı bir şekilde inceleme fırsatını buldular. Vantuzlar tentakülün bedenden kopmasından sonra bile hala etkindi. Fotoğraflar dev kalamarların avlanma stratejilerine de ışık tutuyor. Bilim adamları kalamarların tentaküllerini yem gibi kullanarak avlarını beklediklerini sanıyorlardı. Fakat bilim adamları dev kalamarın, tuzaktaki yeme yandan saldırdığını ve tentakülüyle yılan gibi sarıldığını gördüler. 16- Homo floresiensis yeni bir tür değil:Endonezya'daki Flores adasında 2003 yılında bulunan Floresli insan Avustralyalı paleontolog Peter Brown tarafından yeni bir tür olarak sunulmuştu. Diğer bilim adamları bir metre boyundaki iskeletin sadece bir pigme olduğunu iddia ediyorlardı. Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nden Robert Ecakhardt, 18.000 yıllık fosili ayrıntılı bir şekilde inceleyince "Homo floresiensis" yeni bir insan türü olarak sınıflandırılamaz diye ortaya çıktı. Brown, Amerikalı paleontologun bu sonucuna itiraz etti. Brown'a göre beyin yapısı, uzun kollar ve çıkıntısız çenenin ilk homonidler için tipik olduğunu Floresli fosilin bir kadına ait olduğunu söyledi. Ancak kemikler çok fazla zarar görmüştü. Leğen kemiği dağılmış, çenesi kırılmıştı. Dolayısıyla da iddiasını kanıtlayamadı. 17- Hatalı beyin bağlantılarırnrn2005 yılında başta şizofreni, Tourette sendromu ve disleksi olmak üzere çeşitli beyin bozukluklarının ardındaki mekanizmalar ile ilgili önemli bilgiler elde edildi. Tüm bu bilgilerden elde edilen ortak sonuca göre bu bozukluklardan sorumlu genlerin birçoğu beynin gelişiminde belli bir rol oynamakta. Kasım ayında yayımlanan iki araştırmayla DISC1 genindeki değişimlerin şizofreni riskini yükselttiğine dayanan tezi kuvvetlendirdi. DISC1 geninin etkinliği kısıtlandığında, beynin gelişiminde de farklılıklar ortaya çıkmakta. Diğer bir araştırmayla da söz konusu genin, beyin gelişimini ve sinir iletkenlerinin düzenlenmesi açısından önemli moleküler sinyallerin oluşmasıyla ilişkili olduğu görüldü. Tourette sendromuna yol açan ender bir genetik bozukluk Ekim ayında saptandı. Son olarak da KIAA0319, DCDC2 ve ROBO1 adlı üç genin disleksi ile ilişkili olduğu ve sinirsel ağlarda hatalı bağlantıların kurulmasından sorumlu olduğu bulundu. 18- Dünya tarihi sil baştan: Haziran ayında açıklanan bir araştırmanın sonuçları, jeokimyacıların dünyanın oluşumu ve evrimiyle ilgili görüşlerini alt üst etti. Araştırma, yeryüzündeki kayaçlar ve dünya dışındaki kayaçlarda izotop farklılıklarının bulunduğunu göstermişti. Bir grup bilim adamı artık dünyanın 4,5 milyar yıl önce toz ve buz karışımından geliştiğine ve o zamandan bu yana çok fazla değişmediğine inanmıyor. Araştırmacılar 1980'li yılların başında güneş sistemimizin temel malzemesi olduğu kabul edilen kondrit meteoritleriyle birlikte dünyanın iç kesimlerindeki kayaçlardaki neodimyum izotoplarının oranını ölçtüler. Her ikisinde de oranın çözümsel yanılgı payı içinde aynı olması, kondrit meteoritlerle dünyanın ulaşılabilir kısımlarının günümüzde de güneş sisteminin ilk malzemesine benzediğinin kanıtıydı. Ancak kütle-izgeölçüm teknolojisindeki gelişmeler yanılgı paylarını zamanla yok etti. Bilim adamları aynı kayaçları 2005 yılında ölçünce ikisi arasında gözden kaçan milyonda 20 birimlik bir farkın bulunduğunu saptadılar. Bu saptamadan sonra bilim adamları ikiye ayrıldı. Bir grup dünyanın temel malzemesinin henüz oluşum aşamasındaki güneş sisteminin kendine özgü ve kondrit olmayan bileşimden geliştiğine inanırken, diğerleri güneş öncesi nebulanın, bileşim açısından topak değil, düzgün olduğuna ve dünyanın oluşumundan hemen sonra ısı üreten elemanlarla dolu bir parçasının ayrılıp halihazırdaki bilgilerin dışına taştığını kabul etmeye başladı. Bu parçanın günümüzde de erimiş çekirdek ve kayalık manto arasında bulunduğu ve çekirdeğin manyetik alanını oluşturan ısı yardımıyla yüzeye sıcak kaya parçaları gönderdiği sanılmakta. 19- Proteinin moleküler yapısı: Hücre zarında yer alan bir protein, elektrik gerilimindeki değişimine bağlı olarak açılıp kapanarak potasyum akışını denetliyor. Transistorlu bilgisayarlar, sinir ve kaslar için büyük bir önem taşıyan bu "voltaj-anahtarlı potasyum kanalı"nın moleküler yapısının yakından incelenmesiyle elde edilen sonuçlar, son zamanlarda iyon kanallarıyla ilgili sorunlara da bir çözüm getirebilir. Konuyla ilgili tartışmalar 2003 yılında Rockefeller Üniversitesi'nden Roderick MacKinnon ve ekibinin ilk kez "voltaj-anahtarlı potasyum kanalının" yapısı ve işleviyle ilgili bir araştırma yazısı sunmasından sonra başlamıştı. Birçokları tarafından hemen büyük bir başarı olarak kabul edilen çalışma bazı bilim adamları tarafından kuşkuyla karşılandı. Bu grup KvAP olarak isimlendirilen bu kanalın görüntüleme hazırlıkları sırasında hasar gördüğünü öne sürüyordu. Ağustos ayında farelere özgü Kv1.2 kanalının yapısıyla ilgili bir araştırma sonucunu sunan MacKinnon, kanalın gerilim değişimini denetleyen kısmıyla açılır kapanır mekanizması arasındaki uyumu eşsiz bir biçimde olduğunu gösterdi. Fakat bu çalışma, voltaj alıcısının nasıl işlediği sorusuna yanıt getirmediği için yeni araştırmaların yapılması gerekiyor. 20- Sistem biyolojisinin doğuşu: Moleküler biyologlar hücrelerin kendilerine has uyarı mekanizmasını uzun bir süredir araştırarak, git gide daha karmaşık ağlar ürettiler. Sistem biyologları bu dinamiklerin su yüzüne çıkarılabilmesi için bu ağların girdi ve çıktılarının izlerini ayna anda takip ediyorlar. rAmerikalı araştırmacılar 2005 yılında programlanmış hücre ölümüne yol açan ve aşağı yukarı 8000 kadar kimyasal uyarıdan oluşan bir ağ örneğini oluşturmak için bu yaklaşımdan faydalanarak programlanmış hücre ölümüne neden olan yeni sinyal yolları buldular. Diğer bir ekip ise obezliği tetikleyen ve üç tanesi daha önce bilinmeyen 40 genin kimliğini açıklamak için gen-ifade verilerinden yararlandı. Aynı düşünceye sahip diğer araştırmacılar da T hücreleri ve CA1 sinir hücreleri olarak anılan bağışıklık hücrelerini denetleyen uyarı ağlarıyla ilgili yeni buluşlar yaptılar. Sistem biyolojisini benimseyenler hücre sinir ağlarının açıklanmasıyla kanser ve diyabet gibi hastalıkların daha iyi anlaşılacağına ve daha iyi tedavi yöntemlerinin geliştirilebileceğine inanıyorlar. 21- ITER, Fransa'da kuruluyor. Uzun süredir planlanan ITER Fransa'nın güneyindeki Cadarache bölgesinde kurulacak. ITER'ın nerede kurulacağıyla ilgili tartışma iki yıldan bu yana sürüyordu. Bu büyük deneyin tesisi için özellikle de Japonya ısrarla talip olmuştu. Avrupa, yapımı 2006 yılında başlayacak olan ITER ile çekirdek füzyon araştırmalarındaki önemli rolünü sağlamlaştırmış oldu. AB araştırma komisyonu başkanı Janez Potonik bu bağlamda Avrupa için tarihi bir dönüm noktasından söz ederek ITER'in bilim ve teknolojide uluslararası ortak çalışma için olağanüstü bir örnek teşkil ettiğini belirtti. 4,6 milyar Avro'ya mal olacak yapım çalışmalarının yarısını Avrupa Birliği karşılayacak. ABD, Rusya, Japonya, Çin ve Güney Kore ise %10'u karşılayacak. 22- Klon kralının yıldızı çabuk söndü: Güney Koreli bilim adamı Woo Suk Hwang, Mayıs ayında Science dergisinde, ağır hastaların tedavisinde kullanılabilecek embriyonik kök hücrelerinin kopyalarıyla ilgili araştırmasını sunduğunda bütün dünya bilim adamının başarısını kutlamıştı. Hwang, Ağustos ayında da Afgan tazısını kopyaladı. Seoul Ulusal Üniversitesi'ne göre adlandırılan "Snuppy" dünyanın ilk kopya köpeği. Fakat Koreli bilim adamının sevinci pek uzun sürmeyecekti. Kasım ayının sonunda Hwang'ın çalışmalarıyla ilgili kuşkular arttı. Bir müddet sonra araştırması için gerekli yumurta hücrelerini iki çalışma arkadaşından aldığını itiraf etti. Aralık ayında bir araştırma komisyonu araştırmasındaki verilerle oynadığını saptayınca nihayet Seul Üniversitesi'nden istifa etti. Buna göre Hwang'ın dediği gibi on bir değil sadece iki kök hücre kopyası bulunmakta. 23- Xena, güneş sisteminde yeni bir gezegen. Yoksa değil mi? Güneş sisteminin dışında son gezegenin keşfinden on yıl sonra bilim adamları 2005 yılında ilk kez dünya benzeri bir gezegen buldular. Çapı dünyamızınkinden 4 kat küçük olan yeni gökcismi, uzayın derinliğindeki en küçük gezegen. Güneş sistemimiz bir olasılıkla artık on gezegenli. Hatta Xena'nın uydusu bile var. Ama Xena'nın gerçekten de bir gezegen olup olmadığına, Uluslararası Astronomi Birliği ilkbaharda karar verecek. 24- Ömrü uzatan protein insanda test edilecek: Fareler üzerinde deneyler yapan Texas Üniversitesi bilim adamları, Klotho adı verilen bir proteinin üretilmesinden sorumlu genin hasarlı olması halinde, kemirgenin normalden daha hızlı yaşlandığını bulduktan sonra fareyi Klotho katkılı yemle beslediler. Böylece fare normalden %30 daha uzun yaşadı. Söz konusu proteinin ne şekilde işlediği henüz bilinmiyor. Normalden fazla üretilen proteinin fare üzerinde çok az yan etkisi var. Çok aşırı miktarda alındığında, kan şekerini yükseltse de diyabet hastalığına yol açacak kadar etkili değil. Daha fazla protein üretecek şekilde genetik değişimden geçirilen fare diğerlerine göre daha az yavrulamakta. Bu da uzun yaşam ile üretkenlik arasındaki değiş tokuşu açıklamakta. Araştırmayı yöneten Makoto Kuro-o bundan sonra proteini insanlar üzerinde deneyecek ve kandaki Klotho seviyesinin damar sertliği, osteoporoz ve kanser gibi yaşlanmaya bağlı hastalıklar üzerinde etkili olup olmadığını kontrol edecek. 25- Titan'da metan rezervleri: Avrupa'nın uzay sondası Huygens, geçen yılın son günlerinde saniyede beş metre hızla Satürn uydusu Titan'da nemli kum veya kile benzer bir zemine inmişti. Farklı enstrümanların verileri böyle söylüyordu. İnişten hemen sonra spektrometreler, metanın varlığını da saptadılar. Ve bir müddet sonra da Titan'ın atmosferinden bile bilinmeyen organik bileşimler kaydedildi. Metan, sondanın sıcaklığıyla soğuk Titan toprağından dışarı sızmıştı. Bilim adamları verilerden metana bağlı %50'lik bir nem oranı hesapladılar. Titan'ın üzeri kupkuru olmasa da toprak bulutu oluşturmayacak kuru. Huygens misyonu sayesinde Titan'la ilgili tahminlerin bir kısmı kanıtlanırken bazıları çürütüldü. Titan güneş sistemimizde tıpkı Dünyamız gibi azota dayalı bir atmosfere sahip olan tek gökcismi olduğu için bilim adamlarının ilgi odağında. Büyük kütlesi ve son derece düşük ısısıyla (-180 derece) atmosferi Dünyamızınkinden on misli büyük ve su buharı içermiyor. Düşük sıcaklıkta oksijenin kaynağı su olmayacağına göre Titan'da milyarlarca yıl önce hidrojen bazlı rezervlerin bulunması gerekiyordu. Titan atmosferindeki karbon bu yüzden karbondioksitle değil metanla birleşmiştir. Bu molekülden fotokimyasal reaksiyonlarla diğer organik bileşimler oluşmakta ve bunlar çok yüksekte yoğun bir buhar tabakası oluşturmakta. Bilim adamları bu buharın Titan'ın 60km üzerine kadar ulaşabileceğini tahmin ediyorlardı. Fakat buhar 40km'de o kadar iyi dağılmıştı ki Huygens'in kameraları zemini bile görebildiler. Tüm metanın fotokimyasal reaksiyonlarla on ila yirmi milyon yıl içinde atmosferden yok olması gerektiğini hesaplayan bilim damları başka bir yerde metan rezervlerinin bulunması gerektiğini düşünüyorlardı. Metan dolaşımının kaynağı bir olasılıkla kiro volkanları olabilirdi. Kiro volkanizması tezi Titan atmosferinde bulunan Argon-40 izleriyle desteklenmekte. Ancak bu tezin kanıtlanabilmesi yeni verilerin saptanması gerekiyor. 26- Etkisiz ilacın etkisi: Etkisiz ilaç olarak bilinen plasebonun etkisi Ağustos ayında Michigan Üniversitesi'nde incelendi. Sinirbilimci Jon-Kar Zubieta, araştırması sırasında 14 deneğin çenesinde acı hissini uyandırmak için tuzlu su aşıladıktan sonra hepsine ağrı kesici verdiğini söyledi. Bir müddet sonra 14 kişiden dokuzu ilacın etkili olduğunu söyledi. Bilim adamı sözde etki sırasında deneklerin beyin etkinlerini PET yöntemiyle takip ederken, ağrının geçtiğini söyleyen dokuz deneğin beyninde ağrı değişiminden sorumlu bölgede etkinliğin arttığını gördü. Zubieta'nın buradan çıkardığı sonuç şöyle: İnsan olumlu bir beklenti içine girdiğinde, beyindeki farklı bağlantılar üzerinden acıyı baskılayan mekanizmaları kendi kendine etkinleştirir. Etkisiz ilaç üzerinde yapılacak yeni araştırmalar, acıyı gidermekte daha etkili olan yöntemlerin geliştirilmesini kolaylaştıracak. 27- Kuş gribi Avrupa'da: Ölümcül kuş gribi virüsü H5N1 Asya'daki kümesleri terk ederek Avrupa'ya ve ülkemize kadar geldi. Virüsün Çin'deki Qinghai Gölü'ndeki su kuşlarının göçü ile Romanya ve Türkiye'ye taşındığı sanılıyor. Şimdi ise göçmen kuşların, virüsü, Afrika'ya taşımalarından endişeleniyor. Asya'da H5N1 virüsünün insanda görülme oranı 2005 yılında ikiye katlandı. İnsana bulaşan H5N1 virüsüne karşı henüz etkili bir aşı bulunmuyor. Çin kısa bir süre önce kuşlar için geliştirilen bir aşının tavuklar üzerinde denendiğini ve etkili olduğunu bildirdi. Ve Çinli bilim adamları yakında insanlar için de bir aşının geliştirilebileceğini sanıyorlar. 28- Pasifikteki su kuşlarını sıcak hava mı öldürüyor? Geçen ilkbaharda Kaliforniya'dan Washington'a kadar uzanan Pasifik sahillerine 100.000'i aşkın kuş ölüsünün vurması bilim adamlarının kafasını karıştırdı. Washington Üniversitesi çevrebilimcisi Julia Parrish kuş ölümlerinin iklime bağlı olabileceğini açıkladı. Yılın başlarında Pasifik rüzgarları her zamankinden farklı esmişti. Bu rüzgarlar besleyici madde açısından zengin suyu yüzeyden alıp derine taşımıştı. Bir tür turbo etkisi ekosistemi altüst etmişti. Ancak rüzgarların niçin bu şekilde estiğini bilim kadını açıklayamadı. Parrish, aynı iklim koşullarının tekrarlanması halinde çok dramatik sonuçların yaşanmasından endişeli. 29- Balığı tek nesilde değiştiren gen: Parmak biçiminde bir balık bilim adamlarının evrim hakkındaki düşüncelerini değiştirdi. Mart ayında yayımlanan bir araştırma, okyanuslarda yaşayan dikenliği balığın, tatlı sularda yaşayanlarla arasındaki farkın tek bir gene bağlı olduğun buldu. Stanford Üniversitesi Tıp Okulu'ndan David Kingsley de geçen yıl tuzlu sudan, tatlı suya geçen dikenli balıkta, tek nesil sonra burgulu omurga yapısının yok olduğunu görmüştü. İki araştırma da köklü değişim için çok uzun bir sürenin gerektirmediğini kanıtlamakta. 30- Kasırgalar sildi süpürdü: Dennis, Emily, Rita, Katrina ve Wilma. Amerika kıtasında rekorlar kırarak, büyük kayıplara yol açan kasırgalar. 2005 yılında bir önceki yıla göre 12 tane daha fazla kasırga meydana geldi. Toplam 26 kasırga ile 2005 yılı 1928'ten sonraki rekor yılı oldu. Bu kasırgalardan 14'ü beş kategorisindeydi. Wilma, Kuzey Atlantik'te meydana gelenlerin en şiddetlisi olduysa da en fazla zarar veren Katrina oldu. Yağmur ve altı metre yüksekliğindeki seller New Orleans kentini sular altında bıraktı. 1000 kişi yaşamını yitirdi ve yüz binlerce insan evsiz kaldır. Katrina'nın ekonomiye verdiği zarar 100 milyar dolar civarında. 2005 yılında yaşanan kasırgalar sadece şiddetli olmakla kalmayıp, etkileri de değişti. Ekim ayında ilk kez İspanya'ya kadar ulaşan Kuzey Atlantik kasırgası meydana geldi. Daha önce hiçbir fırtına bu kadar doğuya ve kuzeye doğru esmemişti. 31- Bitkiler DNA bozukluklarını onarıyor: Purdue Üniversitesi'nde Robert Pruitt ve Susan Lolle yönetiminde çalışan ekip hothead olarak isimlendirilen bir gendeki mutasyon yüzünden Arabidopsis bitkisinin çiçeğinin yapışık bir biçimde açtığını buldu. Bitkinin "anne" ve "babasında" bu genden iki tane bulunması halinde, yeni neslin %10'unda çiçekler normal açıyor. Bu bilgilerden yola çıkan Pruitt ve arkadaşları bitkinin hatalı geni onarabilen bir mekanizmaya sahip olduğu sonucuna vardı. Ayrıca bitkilerde görülen bu onarım mekanizmasının hayvanlarda ve insanlarda da bulunabileceği sanılmakta. 32- Asya'dan esen sarı ejderha mikrobu: ABD Florida turunçgil piyasası büyük çöküş yaşadı. Federal kurumlar Eylül ayında ağaçlara Asya kökenli bir mikrobun bulaşması üzerine alarm verdi. "Sarı ejderha hastalığı" anlamına gelen Huangiong-bing, daha önce de Asya, Afrika ve Güney Amerikadaki turunçgil ağaçlarına bulaşmıştı. Bakterinin Florida'daki ağaçlara ne şekilde bulaştığı bilinmiyor ama bilim adamları yıllarca kalıcı olacağından eminler. Tahminlerden biri hastalığın Florida'da ilk kez 1998 yılında görülen bir böcekten bulaştığı yönünde. Mikrop bulaşan ağaçlar, sanki yanmış gibi kuruyorlar. Üreticiler bu mikropla nasıl başa çıkacaklarını bilemiyorlar. 33-Yeni volkanlar eski yanardağlardan gelişiyor:Scripps Oşinografi Enstitüsü'nden Hubert Staudigel ve Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nden Stan Hart, 1999'da eski bir yanardağ olan Vailulu'da tektonik bir sıcak nokta keşfettiler. İki yıl sonra ise su altında iki mil çapında kraterin oluştuğunu gördüler. rnrnİki bilim adama burada sismik ve hidrotermal etkinlikleri araştırdılar. Mart ayında Craig Young yönetiminde çalışan bir sualtı ekibi ise kraterin içinden yeni bir volkanın geliştiğini saptadı. Yeni volkanın zirvesinde yüzlerce belki de binlerce morumsu gri yılan balığı yüzüyordu. Bilimsel adı Dysommina rugosa olan yılan balıkları Atlantik ve Pasifik sularında yaşıyor. Young yılan balıklarının, volkandan çıkan sıvı karbondioksite dayanıklı olduğunu tahmin ediyor. Yoksa daha derindeki hidrotermal çukurlar canlıları öldürmekte. 34- Sıtmalı insanların kokusu sineklere daha çekici geliyor: Bilim adamları dünya genelinde her yıl 500 milyon insanı hasta eden Plasmodium falciparum paraziti hakkında ilginç bir bulguya ulaştılar. Londra Kraliyet Koleji'nden Jacob Koella, eylül ayında sıtma mikrobu bulaşan insanların, sıtma sineği için daha çekici koktuğunu saptadı. Bilim adamı sıtma salgınının bulunduğu Kenya'daki çocuklarla bir deney yapmış. Araştırma sırasında mikrobu taşıyan ve hasta olan çocuklar, mikrobu taşıyan ama hastalık belirtisi göstermeyen ve hasta olmayan çocukları üç ayrı çadıra yerleştikten sonra sıtma sineklerin hasta çocukların çadırlarına daha çok yaklaştıklarını görmüş. Koella, kandaki sıtma parazitinin ön hücrelerinin, çocukların kokusunu değiştiren bir kimyasal ürettiğini tahmin ediyor.


BÖLÜM 1: İnternet ve uydu desteği olmaksızın, aktarımı ve internet ortamındaki gibi sohbet de yapılabiliyor. TÜBİTAK, Foresc 2'yi Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nın talebi üzerine geliştirdi. olduğu durumlarda sahadan karargaha veri aktarımı sağlanıyor. Üstelik, bu esnada uydu, internet gibi altyapılara ihtiyaç duyulmuyor. ülkelerin teknolojilerine bağlı olduğundan stratejik açıdan riskli. sağlayan Foresc'in ise hiçbir kullanım maliyeti yok. Foresc Projesi yöneticisi Ali Çıkıkçı: "İlk olarak Rusya, Ukrayna, onlar da başladı. Şu ana kadar 20 ülke kullandı, bazıları sürekli, TÜBİTAK, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı için 2 yıllık çalışmanın ardından bir sahil güvenlik radarı, bir de gemi radarı üretti. Radar yüzde 100 yerli teknoloji ile üretilen "milli gemi" Milgem'de kullanılacak. Sahil Güvenlik Komutanlığı, bu radarı "Türkiye sahillerini kapsama ve tek merkezden izleme projesi"nde kullanmayı planlıyor.


Amerikan Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi'nin deneme uçuşunu yaptığı insansız X-43A jeti, saatte 11,263 kilometre hıza ulaşarak rekor kırdı. Sadece 3,6 metre uzunluğundaki X-43A'nın teknolojisinin konvansiyonel jet teknolojisinden farklı olduğu ve motorun, içinde havayı sıkıştırmaya dayalı klasik uçak motorlarının aksine, bu teknolojinin sıkıştırılmış ve hızla hareket eden hava akımı içerisinde yanan hidrojen yakıtının sağladığı ileri itme gücü esasına dayandığı belirtildi. X-43A'nın, B-52 tipi bir uçakla 13,157 metre yükseğe taşınarak gökyüzüne bırakıldığı ve planlandığı gibi 10 saniyeden az süren test uçuşunun, jetin yakıtının bitmesiyle sona erdiği kaydedildi. Uçuşun, NASA'nın 230 milyon dolarlık Hyper-X programı kapsamında gerçekleştirilen üçüncü test uçuşu olduğu ifade edildi. Bazı Amerikalı mühendisler, yeni jet teknolojisinin kullanılmasıyla ses hızını aşan uçakların üretilebileceğini söylediler. Bu teknolojiden askeri uygulamalarda da faydalanılabileceği ve bu teknolojinin balistik füzelerde büyük yeniliklere yol açabileceği ifade ediliyor.


İtalya Uzay Araştırmaları Merkezi , Castor adlı pilotsuz uzay mekiği prototipinin ilk deneme uçuşunu başarıyla yerine getirdiğini açıkladı. ROMA Cira yayınladığı açıklamada, 24 Şubat'ta Sardinya adasındaki Tortoli havaalanından bir stratosferik balonla 2 saatlik sürede 31 kilometre irtifaya çıkartılan Castor adlı mekiğin daha sonra bırakıldığı ve ardından 1,05 Mach (sesin bir saatte katettiği mesafe: 1 Mach) hıza ulaştığı belirtildi. 9,2 metre uzunluğunda, 3,7 metre eninde ve bin 250 kg ağırlığındaki Castor'un 70 saniye içinde denize iniş yaptığı ve denizden çıkarıldığı kaydedildi. Cira, ilk uçuş denemesinin amacının, atmosferin sürtünmesinin neden olduğu aşırı ısınmadan ötürü en hassas an olan, bir uzay mekiğinin atmosfere girişi sırasında ses üstü uçuş aşamasını canlandırmak olduğunu belirtti. İnsansız uçuş programı ve özellikle Castor ve Pollux adlı prototiplerin, şu anda kullanılmakta olan uzay aracı prototiplerine göre çok farklı bir örnek olduğunu belirten Cira, bu programın 2002'de başladığını ve 179 milyon avroluk bütçesiyle 2012'ye kadar öngörüldüğünü açıkladı. Stratosferik uçuş denemesinin Avrupa Uzay Ajansı , İtalyan Uzay Ajansı (ASI9 Ulusal Araştırma Konseyi ve askeri kuvvetlerin işbirliğiyle yapıldığı belirtildi.


1. İtme dendiğinde öğrenciler, genellikle günlük hayattaki iteleme, arkadan itme olarak algılamakta, fiziksel bir nicelik olduğunu tam olarak kavrayamamaktadırlar. 2. Yine itme dendiğinde, kuvvetin cisme sadece iteleme şeklinde uygulanabileceği, anlaşılmaktadır. Çekme şeklinde uygulanacak kuvvetin bir itmesinin olmadığı düşünülmektedir. 3. Öğrenciler impulsu, maddelerin birbirlerine uyguladıkları itme kuvveti olarak tanımlamaktadırlar. İmpuls ve itmenin aynı kavamlar olduğu bilinmemekte, aksine impulsun bir kuvvet olduğu söylenmektedir. Bunun nedeninin, impuls ve itme kavramlarının gelişigüzel kullanılmaları sebebiyle, öğrencilerin ikisinin farklı kavramlar olduğunu sandıklarını düşünmekteyiz. 4. Öğrencilerin itmenin tanımı konusunda oldukça ilginç sonuçlara vardığı örülmektedir. Belki de en ilginçlerinden biri, itmenin tanımını yaparken; İtme birim zamanda cisme etki eden kuvvettir. İtme = F.t ifadesi kullanılmasıdır. Bu da öğrencilerin formüllerle tanımlar arasında bağ kuramadıklarını göstermektedir. 5. Öğrenciler, iki cismin çarpışması olayında, daha hızlı hareket eden, daha büyük kütleli ya da daha sert olan cismin daha büyük, daha yavaş olan veya daha küçük kütleli cismin ise daha küçük bir kuvvet uygulayacağın sanmaktadırlar. 6. İmpuls = Momentum Değişimi bağıntısının İmpuls = Momentum şeklinde algılandığı, yani impuls ve momentumun aynı kavramlar olduğu düşünülmektedir. 7. Momentumu tanımlayan öğrencilerin, çarpma ya da cisimlerin çarpması şeklinde ifadeler kullanmaları, momentumun çarpışmalardan ibaret olduğunu düşündüklerini göstermektedir. 8. Momentum ve moment kavramları, isim benzerliğinden ötürü bazı öğrenciler tarafından karıştırılmaktadır. 9. Momentumun skaler bir büyüklük olduğu, yönünün önemli olmadığı sanılmaktadır. 10. Momentumun vektörel olduğu bilinse dahi, momentum vektörü öğrenciler tarafından gösterilememekte, hız vektörüyle aynı yönde olacağı idrak edilememektedir. 11. Öğrenciler, momentumu enerji kavramıyla açıklamaya çalışmakta, hatta momentumun enerji olduğunu zannetmektedirler. Bunun nedeni olarak, momentum ve kinetik enerji ifadelerinin her ikisinin de kütle ve cismin hızına bağlı olmaları, dolayısıyla bağlantılı hatta aynı oldukları düşünülmektedir. Burada, momentumun vektörel oluşu ve buna bağlı olarak vektörel işlemler gerektirmesi, buna karşı enerjinin skaler olduğu ve skaler işlemlere tabi tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmamaktadır. 12. Öğrenciler, işlemlerde genelde birim kullanmadıkları için olsa gerek, momentumun birimini ifade etmekte zorlanmakta, Newton, kg.m/s2, joule, kg-f gibi birimler kullandıkları görülmektedir. Buradan öğrencilerin boyut analizi yapamadıkları da anlaşılmaktadır. 13. Momentumun her zaman korunduğu sanılmakta, dış kuvvet varken korunmadığı bilinmemektedir. 14. Televizyon ve sinemada görülen bazı olayların momentum gibi bazı fiziksel nicelikleri öğrencilerin yanlış algılamalarına neden olduğu görülmektedir. Örneğin; bir tabancadan çıkan küçük bir mermi çekirdeği bir insana saplandığında, filmlerde adamın geriye doğru sürüklendiği hatta uçtuğu görülmektedir. Halbuki insanın kütlesi çok büyük olduğunda ve sistem için momentum korunacağından adam ayaklarında bir paten varsa az bir miktar geriye gidecektir. Yani filmlerdeki abartı sahneler yanlış algılamalara neden olmaktadır. 1. MEB Fizik II kitabında, önce momentum daha sonra ise enerji kavramı verilmiş. Ancak momentum anlatılırken, çarpışmalarda kinetik enerjinin korunup korunmamasından bahsedilmektedir. Oysa bizce olması gereken, önce enerji konusunun onun ardından da momentum konusunun verilmesi gerektiğidir. Böylece konular üst üste düzenli olarak ve daha anlaşılır bir şekilde öğrenilecektir. 2. Yine aynı kitapta, momentumdan önce itme kavramı verilmiş ve daha momentumdan bahsedilmeden, itmenin momentumdaki değişme olduğu söylemiş. Halbuki öğrenci, henüz momentumun ne olduğunu bilmemektedir. 3. Esnek olmayan çarpışmanın daima kenetlenme ve ortak hızla hareket etme şeklinde ifade edilmiş olduğu görülmektedir. Oysa, kenetlenme olmadan da esnek olmayan çarpışma görülebilmektedir. 4. Kitapta, Momentumun korunduğu, kinetik enerjinin korunmadığı çarpışmalara, esnek olmayan çarpışma denir ifadesi kullanıldıktan sonra, Örneğin; lastik bir topun katı bir yüzey ile çarpışması yüzeyle temasta iken topun şekli değiştiğinden ve kinetik enerjinin bir kısmı kaybolduğundan esnek olmayan çarpışmadır. şeklinde bir örnek vermesi yanlıştır. Çünkü, bu örnekte kinetik enerjinin yanı sıra, momentum da korunmamaktadır. 5. MEB Fizik II kitabında, momentum daima korunur şeklide bir ifade kullanılmış. Oysa, momentum her zaman korunmaz. 6. Kitapta, dış kuvvetlerin momentuma etkisinden hiç bahsedilmemiş. 1. Günlük hayattaki iş kavramıyla, fiziksel anlamdaki iş karıştırılmaktadır. 2. İşin uygulanan kuvvet doğrultusundaki yer değişimi ile kuvvetin ya da yer değiştirme doğrultusundaki kuvvet bileşeni ile yer değiştirmenin çarpımı olduğu anlaşılamamakta, iş ifadesindeki; W = F.x.Cos bağıntısında açının nere ile yaptığı açı olduğu ya da karıştırılmaktadır. 3. Aynı şekilde Cos yerine Sin alınabilmektedir. 4. İşin enerjiye eşit olduğu sanılmaktadır. Halbuki iş = enerji değişimi olacaktır. 5. Öğrencilere işin skaler mi yoksa vektörel mi olduğu sorulduğunda öğrencilerin karar veremedikleri ya da tereddüt ettikleri gözlenmiştir. Bu sorun işin kuvvet ve yer değiştirmenin skaler çarpımları olduğu ve sonucun skaler olacağı verilerek giderilebilir. 6. İşin birimi olan N.m'nin joule'e eşit olduğu anlaşılamamaktadır. 7. Güç, iş yapma hızı olarak tanımlanmaktadır. Güç için birim zamanda yapılan iş denmektedir. Ancak öğrenciler, güç kavramını günlük hayattaki güç ile karıştırmaktadırlar. 8. Watt.h güç birimi sanılmakta, watt.h'in enerji olduğu görülememektedir. Ayrıca watt kavramının J/s ile eşit olduğu da bilinmemektedir. 1. İş konusu anlatılırken skaler çarpımdan bahsedilmemiş. Oysa ki bahsedilmiş olsa bazı kavram yanılgılarının önüne geçilebilecektir. Ben üniversite öğrencisiyim. İtme momentum ve güç arasında bi ilişki var mı, var ise mantığı nedir bunu öğrenmek istiyorum. Teşekkürler..


İstanbul Teknik Üniversitesi'nin 6-16 yaş grubu için kurduğu bilim merkezi açıldı. Optik yanılsama, mekanik, enerji, matematik, DNA, uzay, uçak, titreşim, dalga, ses ve fizik ile ilgili birçok teoriyi uygulama yoluyla öğreten 120 adet eğitici birimden oluşan bilim merkezi , gençlere merak ve hayal ettikleri ile nasıl ve nedenlerine ilişkin çözümler sunuyor. 3 bin 500 metre kare alan üzerine kurulu merkezi ziyaret eden öğrenciler, bilimsel kavramları uygulamalı olarak görme ve öğrenme olanağına sahip olacak. Merkezde görevli eğitmenler, öğrencilere hem eğitim birimlerinin nasıl çalıştıkları konusunda yardımcı olacak hem de öğrencilerin sorularına cevap verecek. İTÜ Taşkışla Yerleşkesi'nde oluşturulan bilim merkezinin açılışında konuşan Rektör Prof. Dr. Faruk Karadoğan, yapılan bir yanlıştan dönebilmenin mutluluğunu yaşadıklarını, gençlere bilimin güzel yüzünü en ilginç deneysel düzeneklerle sunma olanağına yeniden kavuştuklarını söyledi. Karadoğan, "Kapatılan ve dağıtılan Deneme Bilim Merkezi sıfırdan başlanarak yeniden kurulmuş bulunmaktadır. Gençler, eğlence içinde bilime yaklaştırılacak, öğrenmenin, öğrenmek için sorgulamanın önemine en doğal yoldan burada ulaşacaklar" dedi. Merkezin 3 yıllık bir çalışma sonucu bugünkü yapısına kavuştuğunu, yapılan çalışmaların da sürekli olması için birtakım tedbirler aldıklarını anlatan Karadoğan, önlemlerin başında atölye kurulması ve bu işe devam edecek elemanların bulunmasının geldiğini söyledi. Bilim ve toplum parkları projesi kapsamında üniversitenin Ayazağa Yerleşkesi'nde Havacılık Bilim ve Toplum Parkı'nın temelinin atıldığını belirten Karadoğan, Doğa ve Bilim Tarihi Müzesi, Madencilik ve Deprem Bilim ve Toplum parkları çalışmaları da yapıldığını kaydetti. Bilim merkezinin, üniversitenin Ayazağa'daki bilim ve toplum merkezlerine bağlanması için İTÜ Ayazağa metro inşaatının hızlandığını belirten Prof. Dr. Faruk Karadoğan, "İstanbul'un her yerine toplu taşıma yapılabilecek ve daha çok gencimiz bu olanaklardan yararlanabilecek. Daha çok şey öğrenecek ve daha sorgulayıcı bireyler olacaklar" dedi. İTÜ Bilim Merkezi Müdürü Yrd. Doç. Dr. Murat Çakan da, İstanbul'da alanında ilk merkez olmayı planladıklarını söyledi. Çakan, gençlerin deneme yoluyla öğrenme yeteneklerini geliştirmek istediklerini belirterek, merkeze 2 aylık deneme sürecinde randevu ile öğrenci kabul edeceklerini, daha sonra ise öğrencilerin aileleri ile buraya gelebileceklerini dile getirdi. Merkeze Taksim'den kolayca ulaşılabildiğini vurgulayan Çakan, yaklaşık 100 gösteri ve eğitim birimi vasıtasıyla gençlerin bilimi deneyerek öğrenebileceklerini söyledi.


İstanbul Teknik Üniversitesi 24-26 Nisan 2007'de İTÜ Robot Olimpiyatları'na evsahipliği yapacak. İTÜ Kontrol ve Otomasyon Kulübü Türkiye genelinde herkesin katılabileceği bir robot şenliği gerçekleştiriyor. İTÜ Elektrik-Elektronik Fakültesi ile işbirliği içinde üniversite ve lise öğrencilerine destek olan OTOKON, tüm Türkiye'den robot meraklılarını İstanbul'da konuk edecek. İTÜ Süleyman Demirel Kültür Merkezi'nde gerçekleşecek organizasyonda 7 kategoride yarışmalar yapılacak. İTÜ Robot Olimpiyatları'nda konunu uzmanları çeşitli seminerler ve konferanslar verecek. Profesörler ve robot çalışmalarında öne çıkan isimler, Türkiye'nin bilim ve teknolojideki durumunu tartışacak, robot bilim konusunda neler yapılması gerektiğini masaya yatıracak. İTÜ Robot Olimpiyatları, Türkiye'de gerçekleştirilen robot projelerinin endüstri ve kamusal alanda daha çok ilgi çekmesi ve katma değeri yüksek projelere yatırım yapılması için kamuoyunun bilinçlendirilmesini hedefliyor.


Bilindiği gibi 2005 yılı UNESCO tarafından 'Dünya Fizik Yılı' ilan etmiştir. Gerçekte tüm bilim dalları ve özellikle fizik bilimi, böyle cesaret verici kararlar ile büyük ilerlemeler kaydedebilir. Avrupa Fizik Derneği 'nin bir üyesi olan Türk Fizik Derneği bu kararı bütün üyeleriyle birlikte mutlulukla karşılamış ve bu karar doğrultusunda çeşitli etkinlikler planlamıştır. Bunlardan birisi de 'TFD IV. Uluslararası Fizik Öğrencileri Konferansı ve Festivali, 'dir. Bu konferans ve festival, TFD İzmir Şubesi tarafından düzenlenmekte olup 31 Ağustos 03 Eylül 2005 tarihleri arasinda Dokuz Eylül Üniversitesi'nin İzmir Seferihisar Konferans ve Dinlenme Merkezi'nde yapılacaktır. |Konferans Avrupa ve Türkiye'den bütün fizik lisans ve fizik yüksek lisans öğrencilerine açıktır. Konferansın bilimsel programı, katılımcıların fizik bilimindeki son gelişmeler hakkında bilgi sahibi olmalarını ve lisans düzeyinde sıcak ve bilimsel bir ortam yaratmayı amaçlamaktadır. Etkinliğin festival bölümünde ise değişik oyunlar ve yarışmalarla toplantı daha da eğlenceli ve sosyal içerigi zengin hale gelecektir.


Bilim insanları, Einstein'ın İzafiyet Teorisi'ni iki ölü yıldız üzerinde deniyor. Çiftli halde bulunan ölü yıldızları gözlemleyen uzmanlar, bir yıldızın diğerinin uzay-zaman bükümündeki davranışlarını İzafiyet Teorisi'ne veri olarak kullanıyor. Bilim ekibi, gözlemlerin Eintein'ın teorisiyle yüzde 0.05 hata payıyla örtüştüğünü vurguluyor. Araştırma ekibinden Manchester Üniversitesi Jodrell Bank Gözlemevi uzmanı Michael Kramer, çiftli pulsar sistemin bazı kozmolojik teorik sınamak için uygn bir deney nesnesi olduğunu belirtiyor. Einstein'ın İzafiyet Teorisi, kütle ve kütleçekimin uzay-zamanın bir getirisi olduğunu, maddelerin fiziksel 3 boyut kadar aynı zamanda 4'üncü bir zaman boyutunda varlık bulduklarını savunuyor. Zaman boyutu sayesinde aynı nesne, kendisine izafi hale gelebiliyor. Kramer ve ekibi, 2.000 ışık yılı uzaklıktaki çiftli pulsar sistemi 3 yıl önce keşfetti, sistem iki dev yıldızın nötronlaşmış kalıntılarından oluşuyor. Nötron çekirdekleri birbirlerinin etrafından 2.4 saatte bir tur atıyor, nötron çekirdekleri saatte 1 milyon km'den daha yüksek bir hızla dönüyor. İki nötron yıldızı her gün birbirlerine 7 mm yaklaşıyor. Hızlı dönüşleri esnasında nötronlar Güneş'ten daha ağır hale geliyor; uzmanlar yıldızların her birinin 'bir kent büyüklüğünde' olduğunu tahmin ediyor. Bu uzay için oldukça yoğun bir ebat. Nötronların açığa çıkardığı radyo dalgaları Dünya'ya kadar ulaşıyor. Bilim insanları, nötronların çıkardığı radyo dalgalarını bir saatin tik-tak'larına benzetiyor. Dünya'ya ulaşan radyo dalgalarını inceleyen uzmanlar, bir nötronun çıkardığı radyo dalgasının eş-yıldızın uzay-zaman bükümünden nasıl etkilendiğini, ne gibi değişimlere uğradığını anlamaya çalışıyor. Araştırma ekibinden ABD'nin West Virginia Üniversitesi uzmanı Duncan Lorimer BBC'ye yaptığı açıklamada, nötronların yörüngelerinin birbirine teğet olduğunu belirterek Bir nötrondan gelen radyo sinyalinin diğerinin uzay-zaman bükümünde nasıl bir gecikmeye uğradığın ölçebiliyoruz dedi. Gözlemlere göre, bir radyo sinyalinin diğer nötronun uzay-zaman bükümünde uğradığı gecimke saniyenin 90 milyon'da biri kadar, artı/eski 0.0005, diğer bir deyişle yüzde 0.05 kadar. Bir pulsar diğerinin kütleçekiminin arkasında kaldığında, arkadakinin radyo sinyali yavaşlıyor. Einstein'ın teorisine göre, çiftli pulsar sistemler uzay-zamanda kütleçekimsel dalga veya titreşim olarak tanımlanabilecek hareketler yaratıyor. Bu hareketler evrende ışık hızıyla yayılıyor. Nötronlar her bir dalga gönderiminde güç yitiriyor ve sonuçta birbirlerine giderek yaklaşıyorlar. Bilim dünyası Einstein'ın teorilerini genel hatlarıyla kabul ederken, evrenin büyük resmi ile Kuantum fiziğinin atom-altı parçacıkların dünyasını örtüştürmeye çabalıyor. Bilim ekibinin başkanı Kramer, İzafiyet Teorisi'nin öne sürdüğü ilkelerin kara delikler üzerinde de sınanması gerektiğini vurguluyor.


Albert Einstein'ın, fizik alanında çığır açan ve bugün bile, insanlarin kafasında soru işaretleri oluşturmaya devam eden "Izafiyet Teorisi"ni, anlasilir kılmak amacı ile hazırlanmakta olan mükemmel bir çalışmayı sizlerle paylaşmak istiyoruz. Bu çalısma Nezih Kanbur tarafından bir multimedya cd olarak hazirlanmaktadir ve içerik olarak da; Aristoteles'ten Einstein'a kadar olan dönemde hızın izafi yapısının nasıl şekillendiğini anlatmaktadır. www.izafiyetteorisi.com adresinden çalışmanın detaylarına ulaşabilir ve hazırlanmış olan tanıtım filmini izleyebilirsiniz. Emek, özveri ve fizik sevgisinin bulustugu bu çalismanin her bakimdan mükemmel olmasi, hem hepimiz için iyi bir kaynak ortaya çıkmasına, hem de bu kadar üst düzey bir çalışmanın ortaya çıkması ile gurur duymamıza vesile olacaktir. Bu çalışmayı hazırlayan Nezih Kanbur; anlatımın daha da etkili olabilmesi için biz fizikçilerin desteğini beklemektedir. Onlinefizik.com'un değerli kullanıcılarının bu konu hakkında gereken desteği ve motivasyonu eksik etmeyeceklerine eminiz. Siz değerli kullanıcılarımızdan, İzafiyet Teorisi'nin etkili ve daha anlaşılır biçimde anlatılmasında gönüllü olarak yardımcı olabileceklerin, değerli fikirlerini paylaşmak isteyenlerin webmaster@onlinefizik.com adresine yazmalarını bekliyoruz.Bu güzel projenin gerçektende arzu edilen hedeflere ulaşılmasında göstereceğiniz hassasiyet için şimdiden teşekkürlerimizi sunarız. Nezih Kanbur tarafından hazırlanmakta olan İzafiyet Teorisi multimedya cd'si ile ilgili ayrıntılı bilgiye www.izafiyetteorisi.com adresinden ulaşabilirsiniz.


İyi bir ilk ve orta eğitimden sonra Manchester üniversitesi fizik bölümünden 20 yaşında mezun oldu. Verilen bir burstan yararlanarak ve Geiger ile çalışmak amacıyla Almanya'ya gitti. Almanya savaşa girince bir at ahırına kapatıldı. Fakat çeşitli Alman fizikçilerinin yardımlarıyla 1919 yılında İngiltere'ye dönüp araştırmalarına başladı. Rutherford ile birlikte çeşitli elementlerin alfa parçacıklarıyla bombardımanı üzerinde çalıştı. Bu deneylerden elde ettiği verileri atomların çekirdekleri üzerindeki artı yükün hesabında kullandı. Aldığı sonuçlar Moseley'in geliştirdiği atom numaraları kuramına uyuyordu. 1920 yılında atomun iki parçacığı olduğu biliniyordu: J.J. Thomson'un bulduğu elektron ve Rutherford'un keşfettiği proton. Protonların tamamı çekirdekteydi. Ama çekirdek atom kütlesinin çoğunu oluşturacak sayıda proton içeriyorsa yükü büyük bir artı değerde oluyordu. Örneğin, helyumun dört protonluk bir kütlesi vardı fakat yükü iki proton karşılığı idi. O halde, çekirdekte geri kalan iki protonluk yükü giderecek birkaç elektron bulunmalıydı. Fakat elektronlar çok hafif parçacıklar olduklarından kütleyi etkileyemezlerdi. Hatta elektronlar, protonları bir arada tutan çimento gibi düşünülüyordu. Çünkü elektron olmadan aynı yükteki protonların bir arada duramayıp ayrılacakları sanılıyordu. Bu görüşe göre, helyum çekirdeğinde dört proton ve iki elektron bulunmalıydı ki kütlesi dört ve yükü net artı iki olsun. Fakat fizikçilerin çoğu bu elektronlu çekirdekten rahatsız oluyor, yüksüz bir parçacığın varlığından şüpheleniyorlardı. Bu düşüncelerle Chadwick ve Rutherford gizemli parçacığı aramaya koyuldular fakat sonuç alamadılar. Güçlük, yüksüz parçacıkların hava moleküllerini iyonlaştırmamasıydı. Çünkü atomun parçacıklarının kolayca saptanması bu iyonlaştırma sayesinde mümkün oluyordu. 1930 ve 1932 yıllarında Bothe ve Joliot-Currie'lerin yaptıkları deneyler, berilyum gibi hafif elementlerin alfa parçacıklara tutulması sonucu ışınma tespit ettiler. Bu, parafinden protonlar yayılmasından anlaşılıyordu. Fakat hiç kimse bu olayı açıklayamadı. Chadwick bu araştırmaları yeni deneyler yaparak sürdürdü. Ona göre akla yakın tek açıklama, alfa parçacıklarının berilyum atomu çekirdeğinden yüksüz parçacıkları çıkardığı ve bu yüksüz parçacıkların da parafinden protonları dışarı atmasıydı. Böylece, varlığından şüphelenilen yüksüz parçacık nötronu, bulmuş oldu. Daha sonraki araştırmalar nükleer tepkimelerin başlamasında büyük rolü olduğunu gösterdi. Buluşunun bu önemi dolayısıyla Chadwick 1935 yılı Nobel fizik ödülünü aldı. O zamanlar uranyum fizyonunun da nötron sayesinde başladığı henüz bilinmiyordu. Üç yıl sonra Hahn ve Meitner bunu da bulup Chadwick'in buluşunun önemini bir daha gösterdiler. Nötronun bulunmasıyla artık atom çekirdeğinde elektron bulunduğu görüşü geçersiz oldu. Fakat bu kez Heisen Berg, çekirdeğin proton ve nötrondan oluştuğunu ileri sürdü, yani helyum çekirdeği iki proton ve nötron içeriyor böylece kütlesi dört ve yükü de artı iki oluyordu. Belli bir elementin izotopları hep aynı sayıda proton içeriyor dolayısıyla çekirdek çevresindeki elektron sayıları da eşit oluyordu. Elementlerin kimyasal özelliklerinin elektronların sayı ve dizilişlerine bağlı olduğu anlaşıldı. İzotoplar ise aynı elementin değişik sayıda nötron içermesi sonucu oluşuyorlardı. Örneğin, iki cins klorin atomundan biri 17 proton ve 18 nötronla 35 kütleli ve diğeri de 17 proton ve 20 nötronla 37 kütlelidir. Onun için birine klorin 35 ve diğerine klorin 37 denilmektedir. Bütün bu buluş ve çalışmalarla 20 yıl kadar önce Soddy ve Asfon'un ortaya koydukları izotoplar kuramı bilimsel temele kavuşmuş oldu. Çekirdeğin proton ve nötrondan oluştuğu sonucuna varılması biri dışında bütün kuşkuları gidermişti. Fakat hepsi artı yüklü parçacıkları bu kadar dar bir yerde tutan neydi? Bu soruyu cevaplandırmak için üç yıl sonra sonuçlanacak Yukawa'nın çalışmalarının sonuçlarını beklemek gerekiyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında ve Meitner'in fizyon olayını açıklamasından hemen sonra fakat Amerika'nın el atmasından çok önce, Chadwick İngiltere'nin Atom Bombası Projesi'nin başına geçti ve önemli çalışmalar yaptı.


Maxwell bir idealistti. Platon'dan Descartes ve Spinoza'ya felsefe tarihinin en iyi okuyucularından biriydi. Bu tarihten Doğanın özdeğin mantıksal/ussal örgütlenişi olduğunu öğrendi. İnsan usunun kategorilerinin kendinde-evrenin de kategorileri olduğunu, Doğanın ancak ona usu ile yaklaşan fizikçiye yanıt verebileceğini kavramadı. Ve tüm kuramsal çalışmasında doğanın usunu, doğanın mantıksal yapısını, düzen ve uyumunu bulmaya çabaladı. Maxwell'in evreni ussaldır, yasaldır, uyumludur, anlamlıdır. Gözlem ve deneyim dediğimiz verilerin gerçekte kavramın belirlenimleri olduğunu kabul eden a prirori bilim yöntemi bilimin yalnızca arı kuram boyutuna indirgenmesi anlamına gelmez. Bu düşüncesiz görgücünün sanısıdır. Tam tersine, gerçek kuram o denli de özdeksel olgusallığın tam yüreğinden kavranışıdır, sözcüğün en tam anlamıyla en yararlı olabilendir, modern yaşamda teknoloji dediğimiz ve insanlığın gönenci için olduğu gibi sadistik erekler için de kullanılabilen tüm bilimsel uygulayımın olanağıdır. Arı fizik hiçbir 'yararcılığı,' hiçbir pragmatizmi göz önünde tutmaz. Tersine, usun eytişimsel özgürlüğüne yabancı tüm böyle kaygıları, düşünceyi özgür işleyişinde engelleyen tüm öznel dürtüleri dışlar. Ama böylelikle 'yarar' kavramının kendisinin tözü olan alanın gerçekliğini saptama şansını kazanır. Maxwell'in Edinburgh'ta İngiliz akademizminin mızmızlığından uzakta dinginlik içinde yaptığı çalışması optik, elektrik ve manyetik kuramları tek bir elektro-manyetik alan kavramında birleştirerek tümünün de aynı temel yasaların değişik belirişleri olduğunu gösterdi. Tüm bunları ve ayrıca radyo dalgalarını, radar, ve ısının yayılımı fenomenlerini benzersiz ve büyüleyici bir eşitlikler dizgesinde birleştirdi. Çok genç yaşta ölen Maxwell'in fizikte ileri sürdüğü kimi kuramlar ancak ölümünden uzun bir süre sonra tanıtlanabildiler. Örneğin ivmelendirilen yüklü bir parçacık tarafından üretilen ışımanın ışık ile aynı hızla yayılmasının deneysel doğrulamasını göremedi. Einstein'ın görelilik kuramında bile göreli kılınamayan bu olgu modern fiziğin bütününde en önemli buluşlardan biri olma değerini taşır. Maxwell'in kavramları yirminci yüzyıl fiziğindeki ikinci büyük yeniliğe, nice kuramına götüren mantıksal yolu da gösterdiler. Maxwell'in Faraday'a, görgül olanın ötesinde matematiğe ve en yalın kuramcılığa bile hoşgörüyle bakamayan bu harika ''deneysel araştırmacı''ya borcu, aralarındaki tüm benzemezliğe karşın, ölçüsüzdür. Matematikte aşağı yukarı hiçbir bilgisi olmayan ''Faraday'ın incelemelerini okumayı sürdürürken,'' der Maxwell, ''onun fenomenleri kavrama yönteminin de matematiksel bir yöntem olduğunu algıladım, üstelik alışıldık matematiksel simgeler biçiminde anlatılmış olmasa da.'' Maxwell Faraday'ın deneyler yoluyla türettiği kavramsal yapıyı matematikselleştirdi. Ama matematikçi Maxwell'in çalışması gözlemci ve deneyci Faraday'ın kavramlarının matematiksel terimlere çevrilmesinin çok ötesine geçer. Aslında, Faraday'ın matematiğin ötesine giden deneysel kavramları ile karşıtlık içinde, Maxwell matematiksel kavramsallaştırmanın deneyselin ötesine geçebildiğini gösterir. Maxwell'in alan kuramı ile ilgili buluşları ilk kez Heinrich Hertz tarafından 1877'de, Maxwell'in ölümünden sekiz yıl sonra, deneysel olarak doğrulanır. Maxwell'in kendisi görgül araştırmaya hiç de ilgisiz değildi ve başka pekçok deneysel aygıt tasarının yanısıra, yüzyılın en büyük araştırma özeklerinden biri olan Cavendish laboratuarının tasar ve yapımının sorumluluğunu da üstlendi. Maxwell bir idealistti. Platon'dan Descartes ve Spinoza'ya felsefe tarihinin en iyi okuyucularından biriydi. Bu tarihten Doğanın özdeğin mantıksal/ussal örgütlenişi olduğunu öğrendi. İnsan usunun kategorilerinin kendinde-evrenin de kategorileri olduğunu, Doğanın ancak ona usu ile yaklaşan fizikçiye yanıt verebileceğini kavramadı. Ve tüm kuramsal çalışmasında doğanın usunu, doğanın mantıksal yapısını, düzen ve uyumunu bulmaya çabaladı. Maxwell'in evreni ussaldır, yasaldır, uyumludur, anlamlıdır.


James Prescott Joule, (d. 24 Aralık 1818, Manchester 11 Ekim 1889). İngiliz fizikçi. "enerjinin korunumu" kanununa da rehberlik etmiştir. bilmektir. Tabiat kanunlarını bilmek Allah'ı bilmektir. Kendisi, çeşitli formlar kurmuş olan ve temelde: enerji, mekanik, olan enerjinin korunumu yasasını oluşturmuştur. James Prescott Joule, elektrolizi, gelişmekte olan elektro kimyaya kazandırmıştır. olan James'in erkek kardeşi, babasının ismi olan Benjamin ismindeydi. izledi. Joule, John adında daha genç bir kardeşe sahipti. Joule'ün babası Benjamin, varlıklı bir adamdı ve Manchester'da, rahatsızlığı boyunca ki işlemleri, erkek kardeşi Taylor yaptı. boyunca kendini iyi geliştirdi. O, iyi bir gençlik dönemi geçirdi. bir yer olan Lake Windemere'de 198 fitte olduklarını söylediler. söyleyip önce, kendiliğinden olan doğal rezervi oluşturdu. John Dalton, James'e titiz bir deney yapıcı olması gerektiğini aşıladı. sonra teknik yapısı çok yüksek bir laboratuar kullanımında ısrar etti. bir hassas alet mertebesi doğruluğunu buldu ve de zamanla yaşattı. evlendi. Joule Alp'ler de çalışırken, balayı'nı için çok zaman harcadı. daha sonra da 1854'te Alice Amelia adında bir kız çocuğa sahip oldu. Joule'ün esi ve ikinci erkek çocuğu 1854'de yaşamlarını yitirmişlerdir. Joule, 1837'de başlayıp 1856'ya kadar ailesinin bira fabrikasında çalışmıştır. -1850)'tır. Onun denemesi'nin sunusu olarak Joule keşfedişi: güçlü motor orantılı üründe, Daha ciddi birisi denemelerini, Joule'ün kanununa yol göstermek için götürdü. kurarak ısıyla ve başka ilkelerle enerjiyi bağlamıştır. Onun gerek çalışması olan enerji miktarı değeri için bir birim ısı üretmek, ve de ilk kez elektriksiz olarak bunu basardı. Başarısını hiç enerji kullanmadan, geliştirerek tam mekanik eşit ısı belirledi. ve ısının nasıl çevrildiğini aydınlatıyor. her zaman bir fahrenhayt arttırmaktı ve bunun için 1850'ye kadar çalıştı. birlikte çalışmadan, zihinler için büyük başarılara birleşerek sahip oldular. başka pratik araştırma gün gün oluşmuş ve artış göstermiştir. seçmesi, çalışma sekli ve çalışmanın konusuydu. zaman sahip olmayı hak ettiği araç gerece sahip olamamasıydı. gereçten çok daha fazla kullanışlı olurdu. Joule beyin dejenerasyonunun bir türü olan hastalığına daha fazla dayanamadı. kendisine Allah'ı tanıttığına inanan bilim adamlarından biridir. anılmaya başlandı. 1J, 1N'luk bir kuvvetle 1m boyunca yapılan ise eşit oldu. 11 Ocak 1898 Cuma günü aksamı 12 Wardle yolu, Sale adresinde öldü. Bütün hayatı boyunca Manchester bölgesinde yasadı. 1850'de Royal Society'ye üye seçildi; yayımladığı sayısız inceleme yazısı, 1884'te Scientific Papers baslığı altında derledi. yayılan bir gazın uğradığı sıcaklık değişimi. Sıcaklığa ve gazın cinsine göre, bu değişiklik soğuma veya ısınma seklinde olabilir,


Endüstüriyel devrimin oluşmasında önemli rol oynamıştır. Gemi işleten zengin bir baba ve kültürlü bir annenin oğlu olarak dünyaya gelen James; çocukken sık hastalandığı için okula devamlı gidememiş, evde annesi tarafından eğitilmiştir. 17 yaşında iken annesini kaybetmiş ve babasının işleri kötüleşmiştir. Londra'ya bir seneliğine ölçüm aletleri yapımını öğrenmeye giden Watt, Glosgow'a dönüp bu mesleği icra etmek istemişti. Fakat 7 sene çıraklık yapma zorunluluğundan, İskoçya'da başka bir ölçüm aletleri yapımcısı olmamasına rağmen, Demirciler Locası tarafından başvurusu red edilmiştir. Watt bu durumdan, kendisine Glosgow Üniversite'sinde atölye öneren profesörler tarafından kurtulmuş, fizikçi ve kimyacı olan profesör Joseph Black kendisine hocalık etmiştir. Atölyenin açılmasından 4 sene sonra Watt buhar gücü üzerinde çalışmaya başlamış daha önce hiç görmemiş olmasına rağmen bir prototip yapmaya çalışmıştı. 1765'de Thomas Heathfield yaptığı bir model üzerinde uğraşarak buhar makinesini çalıştırmayı başardı. 1767'de kuzeni Margaret Miller ile evlenmiş ve 6 çocuk sahibi olmuştur. Tam kapsamlı bir buhar makinesi geliştirmeye çalışan Watt'a Carron Demir İşleri şirketinin kurucusu Joh Roebuck maddi olarak destek olmuştur. Hemen başarılı olmayan tasarım maddi sıkıntıya düşünce Watt 8 sene anketçilik yapmıştır. Roebuck iflas edince, Matthew Boulton patent haklarını satın almış ve Watt ile 25 yıl sürecek başarılı bir ortaklığa imza atmıştır. Birmingham Merkez Kütüphanesi önündeki Watt'a ait heykelSonunda 1776'da başarı ile üretilen buhar makineleri ticari olarak satılmaya başlamış ve çoğunlukla madenlerden suyu pompalamak için talep edilmiştir. Geniş kullanımı, Boulton'un önerisi ile ileri-geri hareketin Watt tarafından dönüş hareketine çevrilmesiyle başlamıştır. Sonraki 6 yıl içinde tasarımda çeşitli iyileştirmelerde bulunan Watt, gücü kontrol etmek için valf ve buhar basınç göstergesi eklemiştir. Bu gelişmeler ile Heathfield'in buhar makinesinden 5 kat daha verimli bir makina ortaya çıkmıştır. 1794'te Boulton ve Watts şirketini kuran ortaklar, sadece buhar makinesi üretmeye yöneldiler. 1824'te şirket 1164 buhar makinesi üretmişti. Boulton başarılı bir iş adamı olduğunu kanıtladı ve her ikisi de zengin oldular. 1800'de patent ve ortaklık sonra erince Watt emekliliğe çekilmiş; şirketi oğullarına devir etmişlerlerdir. Emekliliğinde değişik icatlara devam eden Watt, teleskop ile mesafe ölçümü, mektup koyalama cihazı, yağ lambasında iyileştirmeler, buhar merdanesi ve heykel kopyalama cihazı geliştirmiştir. İkinci eşi ile Almanya ve Fransa'yi gezmiş, Wales'te bir malikane alarak restore etmiştir. SI güç birimi watt kendisine itaf edilmistir.


Japonya'da bir firma, kullanıcının tuttuğu cisimleri tanıyan ve yapabileceği hatalar konusunda uyarabilen, hatta hava durumunu bile bildiren bir akıllı eldiven geliştirdi. Japon Global Original Vivid şirketi tarafından geliştirilen ve üzerine bir barkod okuyucusu yerleştirilen eldiven, örneğin, kullanıcısı çantasını, cep telefonunu ve anahtarlarını sırasıyla aldığında, topladığı verileri bilgisayara iletiyor. Gelen veriler doğrultusunda, bu kişinin gitmekte olduğunu anlayan bilgisayar da bir hoparlör aracılığıyla bu kişinin televizyonu kapatmadığını, pencerenin aralık kaldığını, bir şemsiye alsa iyi olacağını, zira meteorolojinin yağmur uyarısı yaptığı gibi uyarılarda bulunuyor. Tagged World adlı bu konseptin yaratıcılarından Tomoya Tasaki adlı mühendis, gelecekte belki de tüm cisimlere ne olduklarına ve özelliklerine dair elektronik etiketler olan barkodlar ekleneceğini, bu verilerin de uygun amaçlarla kullanılabileceğini belirtti. Bu radyofrekans aracılığıyla tanıma özelliğine sahip barkod okuyuculu eldivenin başka kullanım alanları olabileceği de belirtiliyor. Bu eldivenle arada bir araç veya kesici olmadan bir cihazın kumanda edilebileceği, örneğin, bir masaya veya bir duvara yerleştirilen bir barkodun üzerine, eldivenli el yaklaştırılarak, televizyonu aç veya klimayı kapat ya da noel ağacının ışıklarını aç yazarak komut verilebileceği düşünülüyor. Japonya'da birçok şirket, barkod ve temas etmeksizin parmak komutu üzerine uygulamaların çeşitli ürünlere entegrasyonu ve kullanımı konusunda çalışmalar yürütüyor.


Japonya Bilgisayar ve İletişim Teknolojileri Enstitüsünden mühendisler, karşıdaki kişiye bir mesaj iletmek için gerekli olan bazı kelimeleri uygun hareketlerle söyleyebilen insanı bir robot yapmayı başardıklarını belirttiler. Başka robotların konuşurken hareket ettiği ancak çıkardığı kelimeler ve hareketler arasındaki bağlantının önceden tasarlandığı ve her zaman anlamlı olmadığı göz önüne alındığında dünyada ilk kez bir makineye anlaşılır ve mantıklı bir şekilde kendini ifade etmek için birbiriyle uyumlu söz söyleme ve hareket etme yeteneği sağlayan bir mekanizma tasarlanmış oldu. Japonya Bilgisayar ve İletişim Teknolojileri Enstitüsü, devletin desteklediği çok sayıda Japon şirketi gibi robotları yaşlı ve küçük çocuklarla ilgilenmenin bir yolu olarak görüyor. Söz ve hareketlere göre iletişim kurabilen insansı robotu yapan araştırmacılar, toplumun yaşlandığını ve sosyal hayata katkıda bulunacak robotların tasarlanmasının kaçınılmaz olduğunu belirterek, Bu nedenle insansı robotun iletişiminin insanın diyaloğuna mümkün olduğunca çok yaklaşması gerektiğini vurguladı. Araştırmacılar, küçük çocukların, tamamen düzensiz şekilde hareket eden ya da aptalca konuşan bir robotu taklit ederek kötü alışkanlıklar edinmemesi gerektiğine dikkat çektiler.


|Japon Uzay Araştırmaları Dairesi'nin tasarım aşamasında olan insanlı uzay gemisinin temsili resmi. Japonya, 2025 yılında Ay'a ilk insanlı uzay gemisini gönderecek. Sonraki yıllardaki ise hedef, Mars'a yolculuk. Japonya Uzay Araştırmaları Dairesi ulusal uzay planını açıkladı. Plan, Ay ve Mars'a insanlı uzay gemisi yollanmasına yaptığı vurgu itibariyle, ABD'nin vizyonu ile benzerlik gösteriyor. Plana göre, 2015 yılından itibaren Ay'a yolculuk ile ilgili çalışmalara başlanacak. Mars'a uçuş ise, 2025'ten sonra bir tarihte yapılacak. Japonya ilk etapta, iki insansız uzay aracını Ay'a göndererek uydu yörüngesinde manyetik alan deneyleri yapacak. Japonya 2025'ten sonra da Ay'da insanlı uzay istasyonları kurarak, uydu yüzeyinin altında maden araştırmaları yapmayı tasarlıyor. Plan, 2025'e kadar ilk 10 yıl uzay robotlarının geliştirilmesi ve insanlı uzay gemilerinin tasarımını öngörüyor. Diğer iddialı projeler arasında, sesin iki katı hızında uçan yolcu uçakları ve sesin 5 katı hıza ulaşacak hidrojen yakıtı kullanan insansız uçak bulunuyor. Asya'nın en gelişmiş uzay teknolojilerine sahip olsa da Japonya, ticari uydu sistemleri itibariyle henüz Avrupa'nın gerisinde. Japonya ayrıca, Ekim 2003'te uzaya ilk insanlı uçuşunu gerçekleştiren Çin ile de bir prestij yarışına girdi. Japonya Uzay Araştırmaları Dairesi'nin yıllık 2.6 milyar dolarlık bütçesi, NASA'nın 16.2 milyar dolarlık bütçesinin yanında güdük kalıyor. Japonya Uzay Araştırmaları Dairesi Başkanı Keiji Taçikava, insanlı uzay uçuşunun maliyetinin henüz belli olmadığını, bunun 10 yıl sonra açığa kavuşacağını söyledi.


Japonya 2025 yılında Dünyanın uydusu Ay'da insanlı bir uzay üssü kuracağını açıkladı. Japon Uzay Dairesi JAXA yetkilileri Ay'da uzay üssü kurma fikrinin bir süredir değerlendirildiğini ve projenin hükümetin nihai kararına kaldığını duyurdu. Üssün kurulması ile ilgili planın görüşülmek üzere, Mart sonuna doğru hükümete gönderileceği belirtildi. JAXA yetkilileri Ay'da uzay üssü kurulmasının Japonya'nın gelecek 20 yıllık dönemde en önemli projelerinden biri olduğunun altını çiziyor. Japonya'nın uzaya çıkmasının asıl getirisi ise, dünyanın en büyük ekonomilerinden birinin uzay yarışına katılacak olması. Daha önce ABD, Hindistan ve Çin Ay'a insanlı uzay uçuşları yapacaklarını duyurmuşlardı. Japonya'nın da bunların katılmasıyla, devler arasında bir uzay yarışı başlayacak. Bu yarışta Çin, Hindistan ve Japonya olmak üzere üç Asya ülkesi olacak. JAXA yetkilileri planla ilgili detay vermezken, Ay'da kurulacak uzay üssünün en az 2 milyar dolara malolacağını ifade ediyor. Bu rakam NASA'nın kendi kuracağı uzay üssü için gerekli olan 16.2 milyar dolara oldukça düşük kalıyor. Japonya'nın önde gelen gazetelerinden Mainichi Shimbun, JAXA'nın Ay'da kendi başına incelemelerde bulunacak yetenekte bir robot geliştirdiğini ve mekanik uzay adamının 2010 yılına dek uyduya gönderileceğini yazdı. Gazetenin haberine göre, Japonya'nın uzay planları arasında Ay'daki uzay üssünün güneş enerjisiyle çalışması ve Ay'a insan taşıyacak uzay kapsüllerinin Japon teknolojisi ile inşası bulunuyor. Asya'nın en gelişmiş ekonomisi Japonya, son yıllarda uzay çalışmalarında Çin'in gerisinde kaldı. Çin, Ekim 2003'te ilk insanlı uzay aracını yörüngeye çıkararak Japonya'yı gölgede bırakmıştı. Çin'in gelecekte yörüngede uzay istasyonları kurmak ve Ay'da insanlı uzay üssü kurmaak gibi planları olduğu biliniyor. Hindistan da 2015 yılında Ay'a insanlı uzay uçuşu yapacağını açıklamıştı.


Bir terzinin oğlu olarak dünyaya gelen Jean Babtiste Joseph Fourier, henüz dokuz yaşındayken hem annesini ve hem de babasını yitirince Auxerre'deki askeri okula gönderildi. Fourier kendisini bu okulda çok iyi bir şekilde yetiştirdi. On iki yaşındayken yazdığı dini yazıları, Paris kiliselerinde okunuyor ve benimseniyordu. Güç beğenen, titiz, inatçı, hırçın, sert bir karakteri vardı. Fourier, Saint-Benoit manastırına gitti. Subay olmayı istemesine karşın terzi oğluna subaylık diploması verilmediğinden, askeri papaz olmayı seçmişti. Eski arkadaşları Fourier'yi Auxerre'e çağırdılar ve onu matematik öğretmeni olması yönünde ikna ettiler. 1789'da ihtilal patlak verdiğinde yirmi bir yaşında idi ve denklemlerin sayısal çözümüne ait bir çalışmayı Akademiye sunuyordu. Fourier, Ecole Normale'in matematik kürsüsüne öğretmen olarak atandı. Fourier, 1787 ile 1794 yıllarını orta dereceli okullarda öğretmenlik yaparak geçirdi. Fransız devrimi sırasında önemli görevler aldı. 1794'de bir ara hapse girdi. Hapisten çıktıktan sonra, Ecole Normale'de ve Ecole Polytechnique'te matematik öğretmenliği yaptı. Denklemler kuramı ve uygulamalı matematikte bazı araştırmalarda bulundu. Fourier serilerini ve Fourier analizini oluşturdu. 1798 yılında Napolyon Mısır'a giderken, Fourier'yi de yanına aldı ve onu bilim heyetinin başına atadı. Yukarı Mısır'da araştırma yapma, kayıtları, yazıları inceleme ve tapınaklarda araştırma yapmalarını istedi. 1801 yılında Mısır'dan Fransa'ya dönen Fourier'ye Napolyon tarafından yöneticilik görevleri verildi. 1803 yılında Baron unvanını aldı. Isı taşınımının matematiksel esasları üzerine araştırmalar yaptı. En önemli çalışması "Isının Analitik Kuramı" adlı yapıtıdır. Bu yapıtı 1807 yılında Akademiye sundu. Eser çok tartışıldı ve beğenilmedi. 1812 yılındaki ödül için başka bir çalışma sunması istendi. Fourier bu ödülü aldı. Fakat daha önce sunduğu çalışmasının dönmesine çok kırıldı. Onun tartışmasız olan eseri, halen yaşayan Fourier analizidir. 1807 yılında kaleme aldığı eseri nihayet 1822 yılında yayımlandı. Fourier'nin ısı iletimi konusundaki araştırmalarının, fizik ve matematiğin gelişimine büyük katkıları olmuştur. İktidarların sürekli el değiştirmesi ve karşılıklı ihtilaller Fourier'yi güç durumlara soktu. Bu çalkantılı dönemlerden sonra eşyalarını rehine verecek kadar kötü durumlara düştü. İstatistik Bürosuna müdür olarak atandı. 1816 yılında Akademiye üye seçilmesine hükümet karşı koydu. Ancak ertesi yıl üye seçilebildi. 16 Mayıs 1830'da bir kalp hastalığından öldü.


Babası yoksul bir paralı asker, annesi de bir hancının kızıydı. Başlangıçtan beri bozuk olan sağlığının üç yaşında yakalandığı ve gözleriyle ellerinin zayıf kalmasına neden olan, çicek hastalığından sonra daha da kötüleşmesi nedeniyle ailesi din adamı olarak yetiştirilmesine karar verdi. Çok yoksul bir aileden gelmesine karşın üstün zekasıyla küçük yaşta dikkatleri çeken Kepler, Württemberg dükünün yardımıyla Tübingen Universite'sinde sürdürdüğü öğrenimini 1588 de bitirdi. 1591'de aynı üniversitede lisansüstü çalışmasını tamamladı. Michael Mastlin'in Tübingen'deki astronomi derslerini izleyerek Copernik sistemini benimsemesi Keplerin sonraki yaşamı açısından önemli bir dönüm noktası oldu. Daha sonra başladığı ilahiyat öğreniminin son yılında iken Graz'da ki Lutherci lisede boşalan matematik öğretmenliğine atandı. Böylece ilahiyat öğrenimini bırakmış oldu. 1594'te gittiği Graz'da evrenin yapısına ilişkin araştırmalarına başladı. Platoncu felsefenin ve Pythagorasçı matematiğin etkisiyle evrende var olduğuna inandığı matematiksel uyumu ortaya koymaya çalıştı. Bu amaçla eski yunalılardan beri bilinen ve Platon cisimleri olarak adlandırılan beş düzgün çokyüzlüden yararlanmayı düşündü. Uzay da yalnız bu beş düzgün çokyüzlünün var olabileceği eski yunanlılarca kanıtlanmıştı. Bu beş düzgün çokyüzlü şunlardı. Dörtyüzlü ,küp,sekizyüzlü , onikiyüzlü ve yirmi yüzlü . Bu çok yüzlüler köşelerinden geçen birer küre içine yerleştirilebildikleri gibi bunların içine yüzlerine orta noktalarından teğet olacak biçimde birer küre yerleştirilebilir. Copernik astronomisi her biri bir küre üzerinde dolanan altı gezegen tanıyordu. Kepler bu altı gezegenin üzerinde dolandığı kürelerin aralarında beş ploton cismi bulunacak biçimde iç içe yerleşmiş durumda olduklarını öne sürdü. Kepler 1600'de, o sıralarda imparatorluk matematikçiliğine atanan Tycho Brahe'nin yanına gitti ve onun asistanı oldu. Brahe ertesi yıl ölünce imparatorluk matematikçiliğine atandı. Kepler yıldızların insanların yaşamlarını yönlendirdiği yolundaki boş inancı redetmesine karşın, evren ile insan arasında belirli bir uyum olduğuna inanıyordu ve astrolojiye dayanan öngörüleriyle ün yapmıştı. Tycho Brahe'nin araştırma grubunda Kepler'e Mars'ın incelemesi görevi verilmişti. Ama o önce ışığın atmosferde kırılması olgusunu incelemek gerektiği kanısına vardı. Dış uzaydaki gökcisimlerinden gelen ışık ışınlarının, Yeri çevreleyen yoğın atmosfere girdiklerinde nasıl kırıldığı konusundaki araştırmalarının sonuçlarını Ad vitellionem Paralipomena Quibus Astronomiae Pars Optica Traditur gibi alçakgönüllü bir başlık altında yayımladı.Brahe'nin gözlem sonuçlarını dairelerden oluşan ve düşünebildiği her türden yörünge biçimine uydurmaya çalışıp başarıya ulaşamayan Kepler, Kopernik'in görüşlerinden de esinlenerek, dairesel olmayan yörüngeleride ele aldı. Ve doğru sonuca ulaştı. Mars odaklarından birinde Güneş bulunan eliptik bir yörüngede dolanıyordu. Gezegenler yörüngede dolanırken eşit zaman aralıklarında eşit yol almıyordu ama gezegeni güneşe birleştiren doğru parçası eşit zaman aralıklarında eşit alanlar tarıyordu Bu iki yasa bügün Kepler'in birinci ve ikinci yasası olarak bilinir. Keplarin üçünçü yasası ise Gezgenlerin güneşe olan ortalama uzaklıklarının üçünçü kuvveti , yörüngedeki dolanma sürelerinin karesiyle orantılıdır. Bu üç yasa yarım yüzyıl sonra Isaac Newton'un evrensel kütle çekimi yasasını bulmasında belirleyici rol oynamıştır.


İnsanoğlu maddenin temel parçacık fikrine çok eskiden ulaşmıştı. üstün yetenek ona yerel çevrede ün kazandırır. parçacıklarına değil, kendi türünden parçacıklara geri itici davranır. Bu çalışmalarıyla bilim çevrelerinde adı duyulmaya başlayan Dalton, 1793'te Manchester Üniversitesi'ne öğretim görevlisi olarak çağrılır. Üniversitede matematik ve fen dersleri veren genç bilim adamı, yüzde birini esine, yüzde doksan dokuzunu alın terine borçluyuz"). bilim adamları da havanın kompozisyonunda oksijen, nitrojen, hiçbirinin atom teorisinin sağladığı açıklamaya yöneldiğini görmüyoruz. bileşenlerin daima aynı oranda işleme girdiği, öteden beri biliniyordu. basit sayılarla ifade edilebilen ilişkiler içinde olduğunu gösterir. sayılabilir ama bölünmez birimlerden oluştuğu düşüncesine götürmüştü. modern kimyanın temel taşı sayılsa yeridir. parça hidrojene karşılık sekiz parça oksijen olacağını söyleyerek, kimyasal simgeler dizgesinde de ilk adımı ona borçluyuz. yaşamına vermiş biri için yaşanılacak belki de en son yer burası. Renk körlüğü tıp dilinde "daltonizm" diye geçer. Dalton renk körüydü, töreninde kralın önüne çıkacaktı. Renkli diz bağı, tokalı ayakkabı, Dalton'un çalışmalarıyla kimyanın matematiksel bir nitelik kazandığı,


Ankara Üniversitesi Rasathanesi 8 Haziran'da düzenleyeceği halk günü etkinliğinde gökyüzü meraklılarına, Jüpiter'in karşı konuma yaklaşması nedeniyle gökyüzünde yaşanacak şöleni izlettirecek. AA muhabirinin aldığı bilgiye göre, AÜ Rasathanesi, TÜBİTAK Bilim ve Toplum Projesi kapsamında gerçekleştirmekte olduğu astronomi etkinliklerine devam ediyor. Rasathanenin 8 Haziran 2008 tarihinde yapacağı gökbilim etkinliğinde, Ay, Satürn ve Jüpiter'in yanı sıra bazı derin uzay cisimleri teleskoplarla gözlenecek. Jüpiter, 9 Temmuz çarşamba günü "karşı konum" anlamına gelen Güneş ve Yer'le aynı doğru üzerinde olacak. Böylece gezegen, yörüngesi üzerinde Yer'e en fazla yaklaştığı konumda olacak. Bu seneki karşı konumda Jüpiter, gökyüzünün Ay'dan sonraki en parlak gök cismi olacak. Karşı konuma bir ay kadar bir zaman olmasına karşın Jüpiter, Yer'e oldukça yaklaştı ve büyük oranda parlaklığa ulaştı. 9 Temmuz'da gerçekleşecek karşı konumda Yer'e yaklaşık 622 milyon kilometre uzaklıkta olacak olan Jüpiter, 8 Haziranda ise Yer'e 632 milyon kilometre uzaklıkta olacak. 8 Haziran akşamı saat 22.30'da Ay'dan hemen sonra güneydoğu ufkundan doğacak olan Jüpiter, sabaha kadar gözlenebilecek. Gezegen, Yer'e oldukça yaklaştığı için, her zamankinden parlak, Yer'den görünen diski de her zamankine göre biraz daha büyük olacak. Rasathanenin bu ayki halk günü etkinliği, saat 20.00'de başlayacak ve havanın açık olması durumunda 00:00'a kadar sürecek. Jüpiterin yanı sıra, Ay, Satürn ve bazı derin uzay cisimlerinin teleskoplarla gözleneceği etkinlikte, Jüpiter gezegeninin kapsamlı bir şekilde anlatıldığı bir de sunum yapılacak. Etkinlik programı ile ilgili tüm bilgiye http://rasathane.ankara.edu.tr/bilimtoplum/index.php adresinden ulaşılabilecek.


Jüpiter, 71370 km ekvator yarı çapı ile Güneş Sistemindeki en büyük gezegendir ve Güneş'e yakınlık bakımından 5. sırada yer alır. Kütlesi yaklaşık olarak dünya kütlesinin 318 katıdır. Bu dev gezegen Güneş çevresindeki turunu 11.86 yılda tamamlar. Çok büyük bir gezegen olduğu için küçük bir teleskopla bile ekvatora paralel olarak uzanan farklı renkteki kuşakları seçilebilir. Jüpiter hakkında ne yazık ki halen kesin bilgiler bulunmamaktadır. Yüzeyi atmosferi ve uyduları hakkında sadece tahminlerde bulunulmaktadır. Bu tahminlere göre çok yoğun bir atmosferi ve de küçük bir çekirdeği bulunmaktadır. Gezegenin içi hakkında yapılan tahminlere göre saf hidrojen veya %1-2 helyum içeren hidrojen ve %1-2 oranında diğer elemanlardan oluşmuştur. Jüpiter güneşten aldığı enerjini yaklaşık olarak 2.5 katını çevresine yaymaktadır bunun nedenini gezegendeki gravitasyonel çökmenin hala sürmesi olarak tahmin edilmektedir. Jüpiter'in çevresinde 6500 km genişliğinde ve bir kaç km kalınlığında bir halkası bulunmaktadır. Bu dev gezegen çok büyük bir manyetik alana sahiptir. Bu alan sayesinde bilinen 16 uydusu bulunmaktadır. Fakat gezegenin uydularının 16 ile sınırlı olmadığı ve başka uydularının da bulunduğu tahmin edilmektedir. Jüpiter hakkındaki ilk bilgiler Nasa'nın 70'li yıllarda gönderdiği Pioneer10 ve Pioneer11 uzay sondaları tarafından elde edilmiştir. Fakat Jüpiter hakkındaki en önemli bilgiler 1995 yılında Jüpiter'e ulaşan Galileo uzay sondasından alınmıştır. Galileo'nun gönderdiği bilgiler sayesinde Jüpiter'in 4 büyük uydusu bulunmuş ve bunlara Galileo uyduları adı verilmiştir. Bu 4 Uydu gezegen ile aynı yönde dönmektedir. Fakat daha sonra bulunan küçük ve gezegene daha yakın olan uydular gezegene zıt yönde dönmektedir. Bu uydular içinde en ilginci Europa uydusudur. Dünyadan yapılan incelemelerle bu uydunun yüzeyinin su buzlarıyla kaplı olduğu ve hiç bir çarpma kraterinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu uydunu üzerinde yer alan ve değişik yönlerde düzgün olrak uzanan çatlaklar, yüzeydeki buzların attaki sıcak bir deniz üzerinde yüzdüğünün sanılmasına neden olmuştur. Bu da bu uydu üzerinde canlı olabilme olasılığını artırmaktadır.


Amerikalı bilim adamları, gaz devi Jüpiter'in yüzeyinde ikinci bir kızıl beneğin büyümekte olduğunu tespit ettiler. Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi gökbilimcileri, Jüpiter'in yüzeyindeki Büyük Kızıl Benekin yanı sıra oluşmakta olan ikinci kızıl beneğe Küçük Kızıl adını verdiler. Her iki kızıl beneğin de Jüpiter'in bulut katmanında müthiş fırtınalara neden olduğunu belirten bilim insanları, ancak hangi karakteristik özelliklerin bu beneklere rengini verdiğini bilmiyorlar. Nasa uzmanları, Küçük Kızılın, Büyük kızıl Benekin yarısı kadar büyüklükte olduğunu ve her ikisinin de aynı renkte olduğunu belirttiler. Aralarında amatör gökbilimcilerin de bulunduğu bilim insanları, 2000'de ilk olarak 3 beyaz küçük nokta olarak tespit edilen, sonra birleşen ve büyüyen beneğin, Kasım 2005'ten Aralık 2005'e kadar yavaşça kahverengiye, son haftalarda da kırmızıya dönüştüğünü kaydettiler. En az 300 yaşında olduğu tahmin edilen Büyük Kızıl Benek, dünyanın iki katı genişliğinde ve 23 bin km çapında. Donmuş su ve amonyak fırtınalarının hüküm sürdüğü tahmin edilen Jüpiter'in kütlesi, dünyanınkinin 318 katı, hacmiyse 1500 katı.


Temelleri geçen yıl atılan kablosuz güç aktarımı projesi, ilk kez somut bir çalışmayla başarısını gösterdi. ABD'li bilimadamları, elektrik kablolarına gerek kalmadan 2 metre uzaklıktaki 60 wattlık bir ampülü aydınlatmayı başardı. Deney, öncü bir çalışma niteliği taşıyor. Bilimadamları, bu teknoloji sayesinde özellikle taşınabilir cihazların elektrik kablolarından kurtulmasını sağlamaya çalışıyor. Teknolojinin temelinde anten görevi gören iki bakır bobin bulunuyor. Bu bobinler arasında enerji, elektromanyetik dalgalarla taşınıyor. Bazı uzmanlar, elektromanyetik dalgaların kansere yol açabileceğini, dolayısıyla teknolojinin tehlikeli olduğunu savunuyor. Ancak projenin mimarlarına göre 10 megahertzlik dalgaların kullanıldığı yöntem, düşük frekanslı olduğu için insanlar için zararsız. Şimdilik yüzde 40 verimlilik gösteren projenin gelecekte kablosuz hayatın kapılarını açabileceği belirtiliyor.


Dünyanın en büyük parçacık hızlandırıcısı Büyük Hadron Çarpıştırıcısı , 13,7 milyar yıl önce meydana geldiği düşünülen Büyük Patlama'dan hemen sonraki başlangıç şartlarını oluşturarak maddenin sır perdesini aralayabilmek için çarşamba günü faaliyete geçiriliyor. Aralarında Türklerin de bulunduğu 5 binden fazla fizikçi ve mühendisin 10 yılı aşkın süredir üzerinde çalıştığı proje, son yılların en büyük bilim projesi olarak gösteriliyor. Kısaca LHC olarak anılan laboratuvarı inşa eden Avrupa Nükleer Araştırma Kurumu Genel Müdürü Robert Aymar, Büyük Hadron Çarpıştırıcısının dünya görüşümüzü ve kainata bakışımızı değiştirebilecek sonuçlar üreteceğinden emin olduğunu belirtti. LHC, Fransa-İsviçre sınırında, Cenevre yakınlarında, yerin 100 metre altında 27 kilometrelik dairevi bir tünel olarak inşa edildi. Deney başladıktan sonra, tünel çevresinde bulunan 4 büyük algılayıcıdan ikisi Atlas ve CMS, Higgs bozonunun izini sürecek. Bu parçacığın diğer bazı parçacıklara kütle kazandırdığı düşünülüyor. Bu deneyde Higgs bozonu tespit edilemezse teorik fizik alt üst olabilir. CERN Müdürü Aymar, Higgs'den başka bilinenlerden çok daha ağır, çok daha fazla sayıda parçacık bulunacağını düşünüyor ve Biz bu parçacıklara karanlık madde diyoruz dedi. Aymar'a göre, LHC kainatın yüzde 23'ünü oluşturan bu karanlık maddenin ne menem bir şey olduğunun anlaşılmasını sağlayacak. Bilim adamlarına göre, evrenin yüzde 4'ü bildiğimiz maddeden meydana geliyor, kalan bölüm ise karanlık enerjiden ibaret. LHCb adı verilen üçüncü algılayıcı ya da gözlem istasyonu, Büyük Patlama anında maddeyle eşit miktarda olduğu düşünülen antimaddenin nereye gittiğini bulmaya çalışacak. Alice algılayıcısı da kurşun iyonlarının çarpışmasıyla ilgilenecek ve kainatın ilk mikrosaniyeleri sırasında, daha protonlar oluşmadan ortaya çıkan kuark ve glüon çorbasını bir lahza için de olsa yeniden yaratmaya çalışacak. Çarşamba günü ilkin ilk ışın huzmesi için 100 milyar protonluk paketler hızlandırıcıya atılacak. Birincisinin tersi istikamette olacak şekilde ikinci demetin devreye sokulmasıyla çarpışma başlayacak. Türkiye'nin de aralarında bulunduğu Avrupa ülkelerinin yanı sıra ABD, Hindistan, Rusya ve Japonya'nın da iştirak ettiği 3,76 milyar Euro'luk proje, minik parçacık fiziğinin yıllardır kafa patlattığı dört büyük soruya cevap bulmaya çalışacak. Higgs bozonunu bulmak, süpersimetrinin sırrını ortaya çıkarmak, madde ve antimaddeyi anlamak ve Büyük Patlamadan hemen sonra saniyenin binde birindeki sürede ortaya çıkan şartları yeniden yaratmak. İstikrarsız karaktere sahip parçacığa, adeta ilahi parçacık gözüyle bakılıyor, zira birçok araştırmacı bu parçacığı teorik olarak inceledi, ama şimdiye kadar hiç kimse onu göremedi. Bozon, onu 1964 yılında tümdengelim yöntemiyle ortaya çıkaran İngiliz fizikçisi Peter Higgs'in adını taşıyor. Bozonun varlığını deneyle kanıtlamak, parçacık fiziğinde bilinenleri özetleyen standart modelin eksik halkasını bulmak anlamına gelecek. Higgs bozonu, kütlenin nasıl kazanıldığının anlaşılmasını sağlayacak. Bazı parçacıkların niçin kütleden mahrum olduğu da böylelikle anlaşılabilecek. Bu kavram, son yılların en esrarengiz keşiflerinden biriyle ilgili. Şöyle ki, görünen madde evrenin sadece yüzde 4'ünü oluşturuyor. Kainatın yüzde 23'ü karanlık madde, kalan yüzde 73'ü de karanlık enerjiden teşekkül ediyor. Bu konunun aydınlatılması; karanlık maddenin, nötralino adı verilen süpersimetrik parçacıklardan oluştuğunu gösterebilecek. Enerji maddeye dönüşürken, bir parçacık ve zıt kutuplu elektrik yüküne sahip bir yansıması, bir başka deyişle antiparçacığı oluşuyor. Parçacık ve antiparçacık bir araya gelecek olursa birbirlerini yok ediyor ve enerji ortaya çıkıyor. Mantık, madde ve antimaddenin evrende eşit miktarda bulunması gerektiğini söylese de, antimadde nadir bulunuyor. O sırada madde, kuark ve glüonlardan oluşan bir çeşit yoğun ve sıcak çorba olarak ortaya çıktı. Çorba soğuyup yoğunlaşırken, kuarklar; protonlar, nötronlar ve diğer kompozit parçacıkları oluşturdu. LHC, ağır iyonları birbirleriyle çarpıştırarak bir anlık da olsa, Güneş çekirdeğindekinden 100 bin kat daha yüksek sıcaklık elde etmeye çalışacak. Bu çarpışmalar sırasında kuarklar ortaya çıkacak. Araştırmacılar, serbest kalan kuarkların maddeyi oluşturmak için ne şekilde ve nasıl birleştiklerini gözlemleyebilecek. LHC çarpıştırıcısı hadron ailesinden hidrojen protonlarını, ışık hızının yüzde 99,999'uyla 27 kilometrelik tünele fırlatacak. Yerin 100 metre altında saniyede 1 milyar proton çarpışması meydana gelirken, yer üstündeki 3 bin bilgisayar saniyede 100 kadar çarpışmayı analiz edecek. Toplanacak veriler, değişik ülkelerde CERN'le bağlantılı araştırma merkezlerine anında iletilecek. Tünel dünyanın en soğuk buzdolabı olacak, zira süper iletken mıknatısları eksi 271,3 dereceye kadar soğutuldu. Eksi 273,15 mutlak sıfır kabul ediliyor. Tünel boyunca sıralanan dört çarpıştırıcı devasa boyutlarda. En büyükleri Atlas, 25 metre çapında, 46 metre boyunda bir silindir. Ağırlığı 7 bin ton kadar. 3 bin kilometreyi bulan kablolarla sarmalanmış halde. Silindirin yerleştirilebilmesi için, 300 bin ton taş ve toprak kazıldı, 50 bin ton beton döküldü. Atlas, bir yıl içinde, dünyanın en büyük kütüphanesi olan Kongre Kütüphanesindeki 3 milyar kitaptakinden 160 kat fazla veri toplayacak. Proton huzmesi, 10 saatte tünel içinde 10 milyar kilometre kadar yol almış olacak ki, bu, Yer'den Neptün'e gidiş geliş mesafesine eşit. Tam yoğunluğa erdiğinde, her proton huzmesi, saatte 1600 kilometre hız yapabilen bir otomobil için gerekli enerjiyi üretir hal gelecek. Çarpışmalar 14 tera elektron volt enerji ortaya çıkaracak. Bu, çok yoğun enerji demek. Bu sayede bir an için de olsa, Güneş'tekinden 100 bin kat fazla sıcaklıklar elde edilebilecek.


Yıllarca kaktüs bitkisinin radyasyonu emdiğine dair haberler okuduk / duyduk. Bir dönem hakkında pek bilgi verilmese de 2011 yılında Japonya'da meydana gelen felaket sonrasında kaktüs, tekrar sahnelere dönerek adını duyurmaya başladı. Peki, gerçekten kaktüs radyasyonu emiyor mu? Bu denli zararlı etkileri olan radyasyonun, bir bitki tarafından filtre edilmesi ya da hapsedilmesi mümkün mü? Sizler için bu sorunun cevabını araştırmaya çalıştık. Uzun yıllar ülkelerin gündemini meşgul eden ve neredeyse 20 yıllık periyotlarda, gerçekleşen felaketlerle birlikte yeniden gündeme gelen radyasyon etkileri, korunma yolları üzerine pek çok araştırmaya konu oldu. Ancak tüm çalışmalara rağmen hiç birinin bir kaktüs bitkisi kadar dikkat çekmediğini görüyoruz. Son dönemde satışlarında yine patlama yapan kaktüs, pek çoğumuz tarafından sevilmese de önemli faydaları olan bir bitkidir. Kaktüs bitkisi bir anlamda su deposu olan bir yapıya sahip olup zor şartlarda dahi canlılığını devam ettirebiliyor. Ayrıca tıbbi alanda peyotl ismi verilen bir etken madde ile ilaç yapımında da kullanılıyor. Ancak radyasyon üzerinde ki etkileri 2009 yalnızca söylentiden ibaret gibi görünüyor. 2009 yılında bir lise öğrencisi tarafından TUBİTAK'a sunulan araştırma konusunda kaktüs bitkisinin radyasyon etkilerini azaltmak amacıyla, farklı elektronik cihazlar olan bir ortamda bir ay bekletildiği ve ilginç sonuçların elde edildiği görülüyor. Araştırma sonuçlarına göre kaktüs bitkisi etüv'de 105 derecede kurutulduktan sonra, külleri alfa beta cihaz detektörlerine konulmuş ve 600 dakika gibi bir süre içerisinde radyasyon oranı ölçülmüş. Ölçümler hem radyasyona maruz bırakılan hem de kontrol olan bitkiler üzerinde gerçekleştirilmiş. Sonuçlara göre alfa beta cihazından yayılan ışınların kaktüs tarafından absorbe edildiği ancak net bir etkinin gözlenemediği görülüyor. Yukarıda da söylediğimiz gibi hakkında pek çok söylenti olsa da kaktüs bitkisinin radyasyonu emdiği yönünde bilimsel bir çalışma yapılmamış durumda. Üstelik pek çok bilim insanı da kaktüsün radyasyonu emmesi üzerine bir bilgi almadıklarını söylemekte. Sonuç itibariyle bugün ki veriler ışığında kaktüsün radyasyonu emdiği haberleri yalnızca söylentiden ibaret gibi görünüyor. Kaktüs yeterince incelenmedi.Bu Bitkinin Çok Fazla Dogada Bulunuş Sebebi Var Gibi Görünüyor.Bir Aralar Kanser İle İlgili Arştırma Yapıldı.Ve Üstü Kapatıldı.


Kaldıraçlar, sabit bir destek etrafında hareket edebilen sağlam çubuklardır. Kaldıracın etrafında döndüğü noktaya destek denir. Uygulanan kuvvetin destek noktasına olan uzaklığına kuvvet kolu, yük ile destek arasındaki uzaklığa yük kolu denir. Bir kaldıraçta kuvvet kolu, yük kolundan ne kadar uzun olursa, bu kaldıraçla kaldırılabilecek yük de o kadar büyük olur. Dengede olan bir kaldıraçta kuvvetle kuvvet kolunun çarpımı, yükle yük kolunun çarpımına eşittir. Buna kaldıraç bağlantısı denir. Kaldıraçlar, destek noktasının bulunduğu yere göre çift ve tek taraflı kaldıraç olmak üzere iki gruba ayrılır. Desteğin ortada olduğu kaldıraçlara denir. Kuvvetin yönünü değiştirir, kuvvetten kazanç sağlar. Günlük hayatta çift taraflı kaldıraca benzer pek çok araç kullanırız. Örneğin makas, pense, eşit kollu terazi, levye, kayık küreği, tahterevalli desteğin ortada olduğu kaldıraca benzer araçlardır. Desteğin uçta, yükün ortada olduğu kaldıraç. Kuvvetten kazanç, yoldan kayıp vardır. Desteğin uçta, yükün ortada olduğu kaldıraçlara örnekler; el arabası, fındık kıracağı, gazoz açacağı, insan çenesi. Desteğin uçta, kuvvetin ortada olduğu kaldıraç. Yoldan kazanç, kuvvetten kayıp vardır. Bu çeşit kaldıraca örnekler; cımbız, maşa, iş makinelerini pistonla çalışan kolları, ön kollarımız. Basit makinelerde kuvvet kazancı, yükün kuvvete oranı olarak ifade edilir. yük x yük kolu = kuvvet x kuvvet kolu olduğuna göre, kuvvet kazancı = Yük/Kuvvet=Yük kolu/Kuvvet kolu olarak yazılabilir.


Sıvı içerisine kısmen veya tamamen batan cisimler sıvı tarafından yukarı doğru itilirler. Bu itme kuvveti, sıvıların cisimlere uyguladığı kaldırma kuvvetidir. Sıvıya batırılan bir tahta parçası yukarı çıkmak ister. Tahta parçasının tamamını batacak şekilde sıvı içinde tutabilmek için üstten bir kuvvet uygulamak gerekir. Cismi yukarı çıkmaya zorlayan kaldırma kuvveti, cisim tarafından yeri değiştirilen sıvının ağırlığına eşittir. Yeri değişen sıvının hacmi, cismin batan kısmının hacmine eşit olduğundan, kaldırma kuvveti. Cisimlere uygulanan sıvı kaldırma kuvveti sıvının öz kütlesine bağlıdır. Yukarıdaki şekillerde de görüldüğü gibi aynı cismin farklı sıvılardaki konumları farklı olabilmektedir. Sıvı içindeki serbest cisimlere ağırlık kuvveti ile kaldırma kuvveti etki eder. Bu iki kuvvet düşey doğrultuda ve zıt yönlü kuvvetlerdir. Cisimlerin sıvı içinde batmaları veya yüzmeleri yani sıvıdaki durumları bu iki kuvvetin büyüklüğüne bağlıdır. Saf su içine atılan yumurta dibe batar. Suya tuz ilave edilerek karıştırıldığında yumurta yüzmeye başlar. Bunun nedeni suya tuz karıştırıldığında suyun öz kütlesinin artması ve Fk = Vb . ds . g bağıntısına göre, kaldırma kuvvetinin büyümesi, dolayısıyla bileşke kuvvetin yukarı doğru olması ve yumurtayı yukarı yönde hareket ettirmesidir. bağıntısı elde edilir. Bu bağıntıya göre cismin batan hacminin bütün hacmine oranı, cismin öz kütlesinin, sıvının öz kütlesinin oranına eşittir. cisimler sıvıya bırakıldığında bir engelle karşılaşıncaya kadar yoluna devam ederler. Bu tür cisimlere batan cisimler denir. Bir cismin aynı sıvı içinde hacminin tamamı batmak şartıyla kaldırma kuvveti cismin sıvı içindeki derinliğine bağlı değildir. T = G FK dir. Katı bir cisim kendi sıvısında yüzüyorsa, cisim eridiğinde sıvı seviyesi değişmez. Öz kütlesi sıvınınkinden küçük ya da sıvınınkine eşit olan cisimler, taşma seviyesine kadar olan sıvıya bırakıldıklarında ağırlıkları kadar ağırlıkta sıvı taşırırlar. Dolayısıyla kabın toplam ağırlığı değişmez. Öz kütlesi sıvınınkinden büyük olan bir cisim bırakılırsa, cisim batar ve taşan sıvının hacmi cismin hacmine eşit olmasına rağmen sıvının öz kütlesi cismin öz kütlesinden küçük olduğundan kap ağırlaşır.


Kalp pilleri, kalbin gerekli elektriksel uyarıyı oluşturamaması ya da uyarının tüm kalp dokusuna ulaştırılamaması durumunda ihtiyaç duyulan elektriksel uyarıyı oluşturmak için kullanılan cihazlara verilen bir addır. Oldukça sistematik olarak kendi ürettiği elektriksel uyarılar ile çalışan kal, herhangi bir bozulma durumunda kalp kasılmalarını engelleyen rahatsızlıklar ile karşılaşacaktır. Geçici ve kalıcı olmak üzere iki ayrı şekilde kullanılan kalp pilleri içinde geçici piller acil durumlarda kullanılmak üzere kalıcı olanlar ise uzun süreli kullanımlar için üretilmiştir. Ortalama bir kalp pilinin ömrü 10 yıl olup bu sürenin sonunda pil ya da jeneratörde değişime gidilmesi gerekir. Bern Üniversitesi'nde yapılan çalışmalarda kalp hareketleri sonucunda oluşan enerjiyi kullanan bir kalp pili üretildi. ESC 2014 Kongresi'nde tanıtımı yapılan bir pil, ortalama 10 yılda bir ortaya çıkan pil değişimi sorununu önleyecek gibi görünüyor. Pillerin ihtiyaç duyduğu enerjiyi kalp hareketlerinden elde ettiği bir anlamda otomatik kurulan saatler şeklinde çalıştığı söyleniyor. Cihaz ya da pil üzerinde sallanan kısım, harici harekete yani kalbin kasılmasına maruz kaldığında dış kısım dönmeye başlıyor ve cihaz içerisinde bulunan mekanik yay sarılmaya başlıyor. Yay, bu kasılma sırasında tamamen sarıldıktan sonra yavaş, yavaş çözülerek mikro jeneratörü harekete geçiriyor. Bern Üniversitesi'nde üretilen bu yeni pil ihtiyaç duyulan tüm enerjiyi kalp kasılmasından alıyor. Ayrıca elde edilen enerji kısa süreli depolanarak kalp atışlarının düzenlenmesinde kullanılıyor. Diğer kalp pillerinin aksine yeni pilin hiçbir jeneratöre ihtiyaç duymada çalıştığı belirtiliyor. Üstelik hali hazırda kullanılan pillerde zaman, zaman karşılaşılan kablo sorunlarının yaşanmaması için yeni pilde kablolar olmayacak şekilde tasarlanıyor. Yayınlanan verilere göre domuzlar üzerinde yapılan deneylerde kalp atışının dakikada 130'a sabitlenebildiği görülmekte.