The Thing Quarterly, bir nesne formunda basılan bir dergi... GalleyCat'in haberine göre, 16. sayıları da McSweeney's'in kurucusu yazar Dave Eggers'tan bir duş perdesi! Eggers, takipçilerinin banyo yaparken sıkılmamaları için kendi duş perdesinin monoloğunu kaleme almış. Perde 65 dolara satılıyor. Dave Eggers'ın Türkçede en son Vahşi Şeyler adlı kitabı yayımlandı. Yazarın Türkiye'deki yayıncısı Siren Yayınları'nın bu duş perdesini de listelerine alıp almayacaklarını merakla bekliyoruz.


Amazon'un yayıncılar ve kitapçılara karşı başlattığı savaş, geçtiğimiz yıl da tüm hızıyla devam etti. Öncelikle janr yayıncılığına başlayacağını açıklayan internet devi, birkaç ay sonra eski Time Warner CEO'su Laurence Kirshbaum'u geniş kitlelere hitap edecek yeni markasını yönetmek için işe alarak büyük yayınevlerine de diş bilediğini duyurmuş oldu. Bu haberi takiben, futbolcular misali transfer edilen büyük isimlerden biri de, edebi eserlerden sorumlu Ed Park olmuştu. Velhasıl Park, Amazon'u hayal kırıklığına uğratmadı: Amazon Publishing, oyuncu, yönetmen, yazar, öğrenci, öğretmen, görsel sanatçı ve muhtemelen süper kahraman James Franco'yla birlikte çalışmak üzere el sıkıştı. Yazarın ilk romanı olacak olan kitabın adı şimdilik Actors Anonymous ; Franco'nun oyunculuk deneyimlerine dayanan bir kitap olacağı tahmin ediliyor. Genç aktörün daha önce Scribner'dan, California'da büyüdüğü kasabaya hitaben, Palo Alto isimli bir öykü kitabı yayımlanmıştı. Günümüzde geleneksel olarak algılanmaya mahkum yayınevlerinin bu anlaşmaya pek sıcak bakmadığı söylenebilir.


New York Public Library'nin karanlık koridorlarında The Rodgers and Hammerstein Archives of Recorded Sound adlı bir bölüm mevcut. 700.000 ses kaydı ve 100.000 basılı materyale ev sahipliği yapan arşiv, tüm dünyadaki en büyük ses kaynaklarından biri. Bünyesinde barındırdığı birçok kayda randevuyla ücretsiz ulaşılabildiği gibi, internet üzerinden de paylaşımlar yapıyorlar. İşte konuya dikkatimizi çeken Melville House'un seçkisi. F. Scott Fitzgerald'ın Othello kaydından etkilenmemek mümkün değil.


Erkekler Ağlamaz'ın yönetmeni Kimberly Peirce, bir Stephen King klasiği sayılan Carrie'yi yeniden beyazperdeye taşımaya hazırlanıyor. Brian De Palma'nın yönettiği 1976 uyarlaması da kültleşmiş bir yapımdı. Senaryoyu, lanetli olduğuna artık kesin gözüyle bakılan Spider-Man: Turn off the Dark müzikalinin yazarı Roberto Aguirre-Sacasa'nın kaleme alacağı filmin, romana çok daha sadık kalması bekleniyor. Ancak haberi yapan Flavorwire sitesine göre, Stephen King geçtiğimiz günlerde filmin dizginlerinin David Cronenberg ya da David Lynch'in elinde olmasını tercih edeceğini söylemiş.


Nobel Ödülleri'nin arşivleri, ödülün verildiği tarihten 50 yıl sonra, Stockholm'daki Nobel kütüphanesinde açılıyor. Kim öle kim kala tabiri gereğince adaylar aday olduklarını hiçbir zaman öğrenemeyebiliyorlar. Misal, J. R. R. Tolkien: Guardian'ın haberine göre 1961 yılında C. S. Lewis tarafından aday gösterilen yazar, ikincil derecedeki yazı kalitesi öne sürülerek jüri tarafından reddedilmiş. Aynı yıl ödüle layık görülmeyen diğer isimlerden bazıları, Lawrence Durrell, Robert Frost, Graham Greene ve E. M. Forster; ödülün sahibi ise, aynı yıl yayımlanan Drina Köprüsü adlı romanıyla dikkatleri üzerine toplayan yazar İvo Andriç. 3 Ocak 2012, Tolkien'in 120. doğum günüydü. Flavorwire sitesi, onlarca dile çevrilen yazarın şerefine tüm eski kapaklarını bir galeride toplamış. Biz de buna Metis Yayınları'ndan çıkan Yüzüklerin Efendisi kapaklarını ekleyelim.


Sansür tanımı çok açık: Herhangi bir insan üretiminin ya bir bölümünün ya da tümünün engellenmesi. Öncelikle belirteyim, bu işi yapma teklifi öncelikle İstanbul Modern'den bana geldi. Bu teklifi getirirlerken de hiçbir sınırlama koymadılar, neyi nasıl yapacağıma dair hiçbir istekte bulunmadılar. Zaten böyle bir istekte bulunsalardı ben böyle bir işi yapmayacaktım. Tamamıyla ben ve diğer tüm sanatçılar özgür bırakıldılar. Daha sonra bu işin oturak olduğu için sergilenmesi sakıncalı bulundu. Bu sansür değil de nedir? Buna çeşitli açıklamalar getirmek bana kolay geliyor. Her şeyden önce ben herhangi bir iş yapıp bir müzeye ya da bir galeriye götürmedim. Onların karıştırdıkları noktaların başında bu geliyor. Ben böyle bir şey götürseydim, bunu sergilemek istemiyoruz demek en doğal haklarıydı. Ama onlar bana hiçbir koşul sunmadan benden bir iş üretmemi isteyip çalışma sürecinde beni tamamıyla özgür bıraktılar. Bu sansürün dik alasıdır. Bu konudaki diyaloğun başlangıcında diğer tüm sanatçılarımıza olduğu gibi sanatçı Bubi'ye de gecenin niteliği ve önemi ayrıtısıyla açıklanmış ve sanatçının yapacağı bağışın gecede eğitim programına destek amacıyla destek yarışına sunulacağı ifade edilmiştir. Sonrasında ise küratör ekibimiz sanatçı tarafından yapılacak bağışın gecede yer almamasına karar vermiştir. Kaynak yaratmak için düzenlenen ve kesinlikle bir sergi niteliği taşımayan bu özel etkinliğe katılan tüm yapıtlar küratör ekibimizin seçimi neticesinde belirlenmektedir; buradaki seçim hakkı küratörlerimize, dolayısıyla da kuruma aittir. BirGün'ün haberine göre, 27 Aralık 2011'de, Hayal ve Hakikat sergisi kapsamında İstanbul Modern'de gerçekleşen söyleşi sonrasında, AtılKunst, Mürüvvet Türkyılmaz, Ceren Oykut, Gözde İlkin ve Güneş Terkol çalışmalarını sergiden geri çektiler.


Susan Sontag'in pazar gecelerini Annie Leibovitz'le birlikte geçirdiği, Allen Ginsberg'in Philip Glass'le tanıştığı bağımsız New York kitapçısı St. Mark's Bookshop, kapanmıyor. Kitapçı, gitgide düşen satışların yanı sıra gitgide artan borçları yüzünden açık kalabilmek için mülk sahibi Cooper Union Üniversitesi'nden kiralarını 5.000 dolar düşürmelerini istemişti. Ancak kendi finansal sorunlarıyla boğuşan okul kitapçının talebini reddetmişti. New York Magazine'in haberine göre, Michael Moore, Salman Rushdie gibi dostlar ile kitapçının bulunduğu East Village mahallesinin sakinlerinden oluşan 44.000 isim, internet üzerinden imza toplamakla kalmayıp bol bol da kitap satın alınca sonbahar satışlarında %15 artık olmuş. Bunun üzerine, Manhattan İlçesi Başkanı Scott Stringer araya girip Cooper Union'la daha düşük bir kira indirimi için pazarlık yapmış. Upper West Side'daki Shakespeare & Co. kitapçısı kapandıktan sonra tüm mahalle ruhunu kaybetmiş gibi hissettiğini söyleyen Contant, aynı şeyin tekrar yaşanmasını istemediği için elinden geleni yaptığını belirtmiş. Geçtiğimiz yıl İstiklal Kitabevi'nin ekonomik nedenler kepenkleri indirmesiyle Taksim'de de bir devir kapanmıştı.


Sözlerinizin arkasında durun ve sanatı topyekün terör kapsamına alarak yasaklayın, ya da şunu yapın: Bu cümle hariç bütün metni tersten okuyun ve derhal özür dileyerek o koltuğu bırakın, çünkü bu toplumun tüm iç güvenlik mekanizmasının tepesinde oturan şahsınızın ilgili beyanları; demokratik, laik, sosyal hukuk devleti tanımını dolayısıyla Anayasa'yı hiçe saymasının yanında, sizin aksinize dünyanın her yerinde geçerli işler üretme kapasitesine sahip sanatçılara, ülkede din özgürlüğü olduğunu düşünmeleri doğal olan Zerdüştlere ve zaten gündelik faşizm tarafından sürekli taciz edilen eşcinsellere hakaret niteliği taşımakta, sizden farklı düşünen herkese korku salmakta ve onları terörize etmektedir. Neyiyle veriyor, belki resim yaparak tuvale yansıtıyor. Şiir yazarak şiirine yansıtıyor, günlük makale, fıkra yazarak oralarda bir şeyler yazıp çiziyor. Hızını alamıyor terörle mücadelede görev almış askeri, polisi doğrudan çalışmasına, sanatına konu yaparak demoralize etmeye çalışıyor. Terörle mücadele edenle bir şekilde mücadele ediliyor, uğraşılıyor. Terörün arkadan dolanarak arka bahçede yürüttüğü faaliyetler ki arka bahçe İstanbul'dur, İzmir'dir, Bursa'dır, Viyana'dır, Almanya'dır, Londra'dır, her neyse, üniversitede kürsüdür, dernektir, sivil toplum kuruluşudur. Onların zaten arka bahçelerinin, bu siyasal yapının temsilcilerinin, hatta hepsinin dilini tersten okursak çok rahat anlarız. Ne diyorlarsa tersine çevirmek lazım. Ben böyle buldum bunların niyetlerinin ne olduğunu, dünyalarının ne olduğunu. İyi dedikleri her şey kötüdür, kötü diyorlarsa iyidir. 'Barış' diyorlarsa orada savaş vardır. 'Demokrasi' diyorlarsa orada zulüm vardır. 'İnsan' diyorlarsa orada insana yönelik tuzak vardır. 'Sevgi' diyorlarsa kin ve nefret vardır. Ne diyorlarsa tersidir. Tersten okuyunca onların düzü anlaşılır. Bakanlık tepkiler üzerine henüz bir yorum yapmadı.


17 Eylül 2011'de başlayan Wall Street İşgali'ne, kısa bir süre sonra parkta kurulan bir kütüphane eşlik etmişti. Öncelikle bir görevli ve birkaç kitaptan oluşan kütüphane, iki hafta sonra birçok gönüllü sayesinde kitapların kötü hava şartlarından korunduğu, konulara göre bölümlere ayrıldığı, ışıklı, uzun mu uzun bir kitaplığa dönüşmüştü. Online katolog Library Thing'in de desteğiyle tüm kitapların listesini çıkarıp takipçilerine duyurulabilen Wall Street İşgali kütüphanesinin adı Halkın Kütüphanesi olmuştu. Halkın Kütüphanesi, New York Polis Departmanı tarafından iki defa basılmasına rağmen varlığını sürdürüyor. Liberty 3.0 adını verdikleri üçüncü hareketlerinde, yayınevleri ve destekçileri sayesinde şimdiden ikinci baskından sonra geri toplayabildiklerinden daha fazla kitaba sahip olmuşlar. Wall Street İşgali Kütüphanesi'yle ilgili daha fazla bilgi için internet sayfalarını ziyaret edebilirsiniz. Kütüphane kataloglarını da buradan inceleyebilirsiniz.


Jack Kerouac, 1957 yılında Marlon Brando'ya yazdığı mektupta, ünlü oyuncunun Yolda'nın film haklarını alarak kitabı beyazperdeye aktarmasını istemiş. Mektup, Huffington Post'un haberine göre 2005 yılında bir anı uzmanı tarafından bulunmuş ve yakın zamanda Christie's tarafından açık artırmada 33.600 dolara satılmış. Brando'yu Dean rolünde görmek istediğini söyleyen yazarın kendisi de Sal'i oynamayı düşünüyormuş. Kerouac mektupta, kendisini ve annesinin geçimini sağlayabilmek için böyle bir projeye girmek istediğini belirtiyor. Malumunuzdur ki Brando teklifi geri çekilmiş. Yolda, ancak bu yıl sinemalara gelebiliyor. Walter Salles yönetmenliğindeki filmde Sal'i Sam Riley, Dean'i Garrett Hedlund, Marylou'yu Kristen Stewart ve Camille'i Kirsten Dunst canlandıracak. YOLDA'nın haklarını alıp filmini çekmek isteyeceğini umuyorum. Kurgusu konusunda endişelenme, kitabın yapısını nasıl filme uygun bir şekilde kısaltıp yeniden düzenleyeceğimi çok iyi biliyorum: kitaptaki birkaç doğu-batı yolculuğu yerini tek bir seyahata bırakacak, New York'tan Denver'a, Frisco'ya, Mexico'ya, New Orleans'e ve tekrar New York'a kadar uzun bir yolculuk. Arabanın ön koltuğundan yolu gösterecek olan kamerayla çekilecek güzel sahneleri, Sal'le Dean durmadan çene çalarken kameranın yavaşça ön cama kayışını zihnimde canlandırabiliyorum. Senin bu rolü oynamanı istiyorum çünkü Dean esrarkeş bir motorcu değil ama gerçekten akıllı bir İrlandalı. Sen Dean olursun, ben de Sal ve sana Dean'in gerçek hayatta nasıl davrandığını gösteririm, çünkü tavırlarının iyi bir taklidini görmeden hayal etmen mümkün değil. Hatta gidip onu Frisco'da ziyaret edebiliriz ya da Los Angeles'a getirtebiliriz; hala delinin teki fakat bugünlerde son eşiyle birlikte iyice oturaklı bir hayat sürüyor, her gece çocuklarıyla İsa'ya dua ediyor... BEAT GENERATION oyununu okuduğunda bunu sen de göreceksin. Bu işten tek beklentim, bankada kendim ve annem için geçimimizi sağlayacak bir fon alabilmek, ki gerçekten tüm dünyayı gezip Japonya, Hindistan, Fransa vs. hakkında yazabileyim. İstediğim her şeyi yazabilecek kadar özgür olmak, aç kaldıklarında dostlarımı besleyebilmek ve annem için endişelenmeme lüksüne sahip olabilmek istiyorum. Bu arada, bir sonraki romanım YERALTI SAKİNLERİ, martta New York'ta yayımlanıyor; beyaz bir oğlan ile siyahi bir kızın aşkını anlatan modern bir hikaye. İçindeki bazı karakterleri Village'dan tanırsın. Kolaylıkla senaryolaştırılabilir, YOLDA'dan daha kolay olur. Benim istediğim Amerikan tiyatro ve sinemasını yeniden yaratmak, spontane bir hava katmak, durumla ilgili var olan önyargıları ortadan kaldırmak ve insanların gerçek hayatta yaptıkları gibi abuk subuk konuşmalarına izin vermek. Oyun böyle işte: belli bir olay döngüsü yok, belli bir sızlanma yok, yalnızca oldukları gibi insanlar var. Yazılarımı yazarken dünyaya geri dönmüş ve onu üzgün gözlerle olduğu gibi gören bir melek olduğumu hayal ediyorum. Senin bu gibi fikirlere katıldığını biliyorum; bu arada yeni Frank Sinatra şovu da spontaneye dayanıyor, ki iş hayatında da gerçek hayatta da ancak böyle yaşanmalı. 30'ların Fransız filmleri bizim bugünki filmlerimizden üstün çünkü Fransızlar oyuncularını gerçekten serbest bırakıyorlardı ve senaristler izleyicilerin ne kadar akıllı olduklarına dair bir önyargıyla yazmıyorlardı, ruhlarını konuşturuyorlardı ve herkes ne demek istediklerini anında anlıyordu. Amerika'da Fransız filmleri yapmak istiyorum ama sonra, zengin olduğumda... Günümüzün Amerikan tiyatro ve sineması modası geçmiş, en iyi Amerikan edebiyatıyla birlikte şekillenememiş bir dinazor. Eğer istersen, bir sonraki ziyaretinde New York'ta görüşmemiz için plan yapabilirsin ya da Florida'ya gelirsen ben buradayım, ama bence bunu oturup konuşmalıyız çünkü gerçekten harika bir şeyin başlangıcı olacağına inanıyorum. Bugünlerde çok canım sıkılıyor ve şu hayatta yapacak yeni bir şeyler arıyorum zaten roman yazmak fazla kolaylaştı, aynı şey oyunlar için de geçerli, son oyunu 24 saatte yazdım. Haydi Marlon, mert ol da yazmaya başla!


Cambridge Üniversitesi'nin dijital kütüphanesi, dünya tarihinin en önemli bilim adamlarından Isaac Newton'ın defterlerini internete taşıyor. Herkesin ulaşabileceği çalışmalar arasında Principia Mathematica'nın Newton'a ait şahsi kopyasının yanı sıra, bilim adamının kalkülüsün prensipleri, yerçekimi yasası, ışık teoremi ve optik çalışmaları üzerine notları bulunuyor. Artık herkes, her yerden, yalnızca bir tuşa basarak Newton'ın nasıl çalıştığını, teorilerini nasıl geliştirdiğini ve deneylerini nasıl yaptığını görebilecek. Bugüne dek bunları görmek isteyenlerin Cambridge'e gelmeleri gerekiyordu. Şimdi Cambridge Üniversitesi Kütüphanesi'ni dünyaya taşıyoruz. Şu an yaklaşık 4.000 sayfa ziyaretçileri bekliyor. Önümüzdeki aylarda da binlerce sayfanın daha dijital ortama taşınması planlanıyor. Newton'ın şu an Türkçede yalnızca İdea Yayınevi'nden çıkan iki kitabı bulunmakta: Principia ve Doğal Felsefenin Mantıksal İlkeleri. Cambridge'in dijital kütüphanesindeki metinlere buradan ulaşabilirsiniz.


Amerikalı ornitolog, doğa bilimci, avcı ve ressam olan John James Audubon'un The Birds of America adlı nadir eseri 2010 yılında 11,5 milyon dolara satılmıştı. 1800'lerde tefrika olarak abonelere dağıtılan, 90x60 cm boyutlarındaki devasa kağıtlara basılan kitabın özgün siyah-beyaz gravürleri elle boyanmış. L. A. Times'ın haberine göre, kitabın boyu bir ihtişam merakından değil, Audubon'un her kuşu gerçek boyutlarında çizebilme arzusu ve yeteneğinden kaynaklanıyor. 435 tane illütrasyonun yer aldığı kitaptan toplam 120 kopya olduğu düşünülüyor. 1973'ten bu yana 24 tanesi açık artırmaya çıkmış. Levhalar kendi başlarına da çok değerli olduklarından bunlardan 14'ü sayfa sayfa satılmış. Şimdi kitabın bir başka ilk baskısı, Christie's tarafından açık artımaya çıkartılacak. Kitabın tahminen 7-10 milyon dolara satılması bekleniyor. Cebinizde 10 milyon dolar yoksa kitabın küçük baskılarından birine Nadir Kitap'tan ulaşabilirsiniz.


Hepsini şimdiden açıklayıp heyecan kaçırmak olmaz ancak bir süre evvel duyurduğumuz şahane kitaplar var; bunlara tez zamanda kavuşacaksınız. Nevzat Erkmen çevirisiyle Yolda'nın devamı niteliğindeki Big Sur, yine Kerouac'ın 'kayıp' oyunu Beat Kuşağı, yepyeni bir edisyon ve Avi Paro'nun Türkçesiyle Yengeç Dönencesi, Booker ödüllü DBC Pierre'in yeni romanı Harikalar Diyarında Işıklar Söndü, yeni yılın ilk günlerinde biraz keyiflenmek için Dave Eggers'ın Vahşi Şeyler'i, Jonathan Safran Foer'in Eating Animals'ı, Tea Obreht ile birlikte NY Times'ın 5 kitaplık seçkisi dahil hemen hemen tüm belli başlı Yılın Kitapları listelerinde arz-ı endam eden Karen Russell'ın Swamplandia'sı, Sam Lipsyte'ın zeka dolu mizahıyla öne çıkan Talep'i, Jedediah Berry'nin tuhaf polisiyesi Hafiyenin El Kitabı, bu sene sizler için hazırlayacağımız kitaplar arasında. Salvador Plascencia'nın Kağıt İnsanlar'ı, bahar aylarında karşınızda olacak ve blog yazarınız olarak iddia ediyorum, böyle bir kitap okumadınız! Colson Whitehead, David Foster Wallace, Etgar Keret ve Dave Eggers şahaneleri de ufuktalar, onu da çıtlatayım. Pek sürprizli bir yıl var önümüzde, o yüzden Marduk'tu, dünyanın sonuydu falandı filandı diyenlere kulak asmayın, siz yine kitaplarınıza zaman ayırın.


Toronto'daki Type kitapçısının sahibi çift, yazın evlerindeki kitaplığı düzenledikten sonra, bu sefer dükkanlarındaki raflara el atmışlar. Kitaplara ve bağımsız kitapçılara bir saygı duruşunda bulunmak için hazırladıkları eğlenceli animasyonu aşağıda izleyebilirsiniz.


Filmin İstanbul çekimleri var. Haziran ve Temmuz 2012'de burada çekimler yapacağız. Filmimiz bu yıl sonuna kadar bitecek. Film için dekor yapacağımız yerlere bakıyoruz. O dönemin iskelesini ve ana caddesini dekor olarak kullanacağız. Onun için mekan ve alan bakıyoruz. Benim için asıl önemli olan şey şiirin filmini yapmak. Burada bir kömür damarı var ama Zonguldak'ta aslında şiirin damarı da var. Rüştü Onur'un edebiyat dalı var. İki tane yoksul şairin hayatı beni her zaman cezbetti ve bu benim için bu proje önemli oldu. Şiir, aşk ve madenin karıştığı filmi yapmak beni heyecanlandırıyor.


Ben Gandalf ve Magneto'yum. Aş artık! Ben Han Solo, Indiana Jones ve Blade Runner'ım. Çoktan aştım!


Velhasıl Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın ajandasındaki uygulama bu kadar heyecan verici değil. Onlar, barkodlarda yeni karekodu sistemi uygulayarak korsan kitap ve CD'lerle savaşmayı planlıyorlar. Bandrollerde önceki gibi 7 katmanlı güvenlik sisteminin bulunduğunu kaydeden Çelik, Ayrıca karekod sistemine geçtik. Bu sisteme geçmemizin iki temel nedeni var. Sistem, illerde kurduğumuz il denetim komisyonlarının hızlı bir şekilde denetim ve kontrol yapmasını sağlayacak. Şu an, 5 karekod okuyucu, online sistem, el terminalleri test aşamasında bitmek üzere. Bunlar bittikten sonra çoğaltacağız diye konuştu. Bu sistem, üreticilerin de ürünlerini takip etmelerini sağlama potansiyeli olduğu için dikkat çekici. Özellikle yayıncılara stoksuz çalışma imkanı sunacağının altını çiziyor Telif Hakları Genel Müdürü Abdurrahman Çelik. Sistem yayıncıları da yakından ilgilendiriyor. Yayıncı firmalarımıza önümüzdeki ay içerisinde karekodla ilgili eğitim vereceğiz. Yayıncı firmalar kendi ürünlerini matbaadan çıktıktan sonra dağıtımdan itibaren satış noktasına ve oradan son kullanıcıya gidecek noktaya kadar takip edebilecekler. Eğer kendi sistemlerindeki yazılımları da entegre edebilirlerse stoksuz çalışma imkanına da sahip olacaklar. Herhangi bir ilin herhangi bir satış noktasında rafında, kendi eserinden kaç tane bulunduğunu kendisi merkezden takip etme imkanı bulacak. Elbette, bu yazılımı karşı tarafla entegre bir şekilde çalıştırması gerekiyor. Yayınevilerinin en büyük sıkıntılarından birinin dağıtım ve dağıtım takibi olduğu malumdur. Stoksuz çalışma imkanı sunacağı vaat edilen sistemin yayıncılara kitaplarının satışlarının takibinde bir kolaylık sağlayıp sağlamayacağı merak konusu. Haberin korsanla ilgili bölümüne gelirsek: Kullanılmış/ikinci el kitap, CD ve DVD'lerin yaygınlaşmasının uzun yıllardır süregiden bu mücadeleye ne gibi bir katkısı olabileceğiyle ilgili bir araştırma ilginç olurdu doğrusu.


En sevdiğiniz edebi karakterlerin dünyayı kurtarırken/varoluşu sorgularken/başlarını belaya sokarken neler dinlediklerini merak ettiyseniz ya da en sevdiğiniz romanlara uyacak bir şarkı listesinin hayalini kurduysanız yalnız değilsiniz. Daha fazla meraklanmanıza da gerek yok! Bu bölümde, edebiyat tarihinin en ilginç karakterlerinden bazılarının hayali iPod'larını inceleyeceğiz. Holden Caulfield ya da Elizabeth Bennett'ın, Huck Finn ya da Harry Potter'ın, Tenten ya da Humbert Humbert'ın şahsi şarkı listelerinde neler olabilirdi? Bizim kanımızca kesinlikle iç dünyalarını aydınlatan bir şey. Ya da en azından ritmine dans edebileceğiniz bir şeyler. Güzel bir şarkı listesi görmek, karakter analizi incelemek ya da en sevdiğiniz edebi kahramanı taklit etmenin bir başka yolunu öğrenmek istiyorsanız okumaya devam edin.


Eskilerin meşhur bir sözü var. Ya bir yol yapacaksın, ya bir yol bulacaksın. Dağ ne kadar yüksek de olsa yol onun üstünden geçer gibi sözler. Biz bugün yolu da yapıyoruz, yolu da gösteriyoruz. Eskilere biraz ayıp oluyor belki ama, dağ ne kadar yüksek olursa yol onun üstünden aşmıyor artık. Eğer dağ yüksekse yol onun altından geçiyor. Biz bu dönemde böyle bir değişiklik yaptık. Ata sözümüzde değişti ama sağlık olsun. Alttan işimize gideriz, yine de dağın üstünde gezeriz. Orada da gezinti yaparız, eğer oralarda birileri de varsa hani bizi rahatsız eden, onların da icabına bakarız. Durmadan çalışıyoruz. Durdurmak isteyenler olabilir. Siyasette farklılığı başardıktan sonra ülkede de farklılığa giden yolda dilimiz farklı. Her siyasi hareketin kendine göre bir siyaset dili var. Bu bizde farklı bir şekilde ifadesini buluyor. Yazıya, konuşmaya farklı bir şekilde yansıyor. Herkes kendisine göre bir niyet tutmuş ona göre söylüyor. Herkesin dili farklı. Kimi önder diyor, kimi reis diyor, kimi abi diyor, kimi başkan diyor kimi genel başkan diyor. Kimi sevgiden bahsediyor, kimi muhabbetten, dostluktan sadakatten, bağlılıktan bahsediyor. Kimi vefa diyor, ilke diyor, prensip diyor. Kimi sosyal demokratım diyor, kimi milliyetçiyim, muhafazakar demokratım, liberalim diyor. Kimi ülkenin belli noktasını daha çok seviyor ama öbür tarafını da ihmal etmiyor. Kimi de Karadeniz, Akdeniz, Marmara diyor. 7 iklim 7 bölge diyor. Siyasette böyle dil farkı, anlayış farkı kendiliğinden ortaya çıkıyor. Ne yaparsanız yapın, ister ustaca ister kalfaca yapın birşeyler söyleyen olur. Mimar Sinan Süleymaniye camini yaptığında eleştirenler olmuştu. Minaresinin eğri olduğunu söyleyenler, fitneciler oldu. Mimar Sinan hemen 'kim bu fitneci' diye sorup yanına getirmiş. Söyle bakalım neresi eğri diye sormuş. O kişi işte şurası eğri demiş. Hemen ustalarına talimat vermiş ve halatlar bağlanarak minare güya çekilerek düzeltilmeye çalışılmış. Koca minare halatla çekilerek düzelir mi? Mimar Sinan gibi büyük bir usta, minare hikayesine o tarihte o dönemde hata bulan ve onun üzerinden fitne geliştirenler, olduğu gibi aynı zihniyet, aynı karakter, aynı yaklaşım dünya döndükçe değişmez. Her yerde, her şekilde olur. Bizim için de oluyor. Yapılanlar hükümetimiz, belediyelerimiz için bir şekilde eleştiriliyor. Eleştirilebilir. Ama biz bunları yok saymıyoruz. Biz de yerine göre bunlara birer ip, birer halat takarak düzeltmek durumundayız. Neticede o insanlar da bu ülkenin güzel insanları, onlara da saygı duyuyoruz. Türkiye'de çok parti var. Ama AK Parti tek. Bir şey daha tek. Türkiye'de çok genel başkan var, lider olmaya çalışan var. Ama hem lider, reis, genel başkan, hem de başbakan tek. Böylece Şahin, (1) mimarları terörün arka bahçesini besleyen sanatçılardan saymadığını, (2) Mimar Sinan Türk mimarisi için neyse AKP'nin Türkiye için o olduğunu, (3) mükemmel yapılarına getirilen eleştirileri duyacaklarını fakat umursamayacaklarını, üstüne bir de çocuk uyutur gibi hatalarını düzeltmiş numarası yapacaklarını açıklamış bulunuyor. Sözlerinin, bu alt mesajları iyice alttan vermek için bu kadar karışık olduğu kanaatindeyiz. Şahin'e tepki veren birçok sanatçı Tumblr sitesindeki açık mektubu imzalamışlardı.


Bir sinema, edebiyat, sanat, kültür ya da herhangi bir şeyin haber sitesini yapıp James Franco'dan düzenli olarak bahsetmemek imkansız. 10 parmağında 20 marifet olan bu uçuk yaratık, yakında Amerika'daki sinema severlerle kendi yönetip oynadığı The Broken Tower'la buluşacak. 32 yaşında intihar eden şair Hart Crane'in yaşamını anlatan film IMDB'de şu an 7.2 puan almış durumda. Bu sırada Franco'nun bir sonraki projesi, pardon, sonraki binlerce projesinden bir tanesi daha açıklandı: Flavorwire'ın haberine göre, genç oyuncu, Robert Mapplethorpe'un biyografisi niteliğindeki Mapplethorpe adlı filmde ünlü fotoğrafçıyı canlandıracak. Mapplethorpe büyük boyutlardaki siyah-beyaz çiçek ve çıplak erkek resimleriyle 80'lerde sanat camiasını çalkalandıran isimlerden biri. Aynı zamanda Patti Smith'in eski ev arkadaşı... Müzik tarihinin en meşhur albüm kapaklarından biri olan Smith'in Horses'ını da Mapplethorpe çekmişti. Fotoğrafçı Polaroid çalışmalarıyla da tanınıyor. Franco'nun yakın zamanda açıklanan roman çalışmasının haberini buradan okuyabilirsiniz.


Melville House'un haberine göre, Yılın Kütüphanecisi Nancy Pearl, Amazon'la yeni bir yayın dizisi için işbirliğine girmiş. Her tür an, duygu ve ihtiyaca yönelik kitap önerilerinde bulunduğu Book Lust kitaplarıyla popüleritesi artan kütüphane bilimcisi Pearl, Amazon için Book Lust Rediscoveries adında bir dizi hazırlayacak. Dizi kapsamında Pearl'in çok sevdiği fakat tükenmiş olan kitaplar yeniden basılacak; yılda altı kitap yayımlanması planlanıyor. Tükenmiş kitapların yeniden basılması her ne kadar güzel bir haber gibi görünse de, birçok yayıncı, kitapçı ve okur Amazon'un satış ve yayın politiklarına güvenmiyor. Agresif tavırlarıyla yayınevleri ve kitapçıları zor durumda bırakmasıyla tanınan Amazon, dijital kitap platformu Kindle'la ilgili olarak da okurların mahremiyetine saygı duymadığı için eleştiriliyor. Pearl'ü seven birçok bağımsız kitapçının ve yerel kütüphanecinin de bu yeni anlaşma sonucunda hayal kırıklığına uğrayacağı, hatta aldatılmış hissedileceği tahmin ediliyor. Amazon'un iş politikalarını yakından takip eden Melville House'a göre Nancy Pearl Amazon'un, halihazırda zor durumda olan kütüphanelere karşı bir rakip olabilecek kitap ödünç verme sistemlerini göz önünde bulundurması gerekirdi. Amazon Yayıncılık'ın ilk roman anlaşmasıyla ilgili haberi buradan okuyabilirsiniz.


Johnny Depp'in, Hunter S. Thompson'ın The Rum Diary adlı kitabından uyarlanan Tutku Günlükleri şu sıralar sinemalarda. Depp'le Thompson, Vegas'ta Korku ve Nefret'in çekimlerinden sonra tabiri caizse kanka oluyorlar. Öyle ki, Depp Thompson'ın son dileğini yerine getirerek yazarın küllerini bir gülleden havaya fırlatıyor. Dostlukları uzun yıllar devam eden Depp'le Thompson mektuplaşıyorlar da. İşte, Open Culture'ın dikkatimizi çektiği bu eski videolarda Depp Thompson'ın ona gönderdiği mektuplardan bazılarını okuyor. Genel olarak birbirlerine albay diye hitap etmeleri ve üçüncü bölümde, Depp'in Cannes Film Festivali'ni dog and pony show'a, yani küçük gezici sirke benzetmesi özellikle hoşumuza gitti.


Müjdemi isterim dedirtecek güzellikte bir kitap haberi! Sevgili John Berger diye hitap etmek istediğim yazarın Spinoza'yla kurduğu bir diyaloğun ürünü olan kitabı Bento's Sketchbook Verso Yayınları tarafından geçtiğimiz yıl yayımlanmış. Berger ve Spinoza bir araya gelmiş ne isteriz başka diyorsanız, size hak veriyoruz. En son Gilles Deleuze ve Spinoza bir araya gelmişti, çok şiirsel olmuştu. Spinoza Üzerine Onbir Ders'i hiç unutmadık. Fakat geçtiğimiz sene bir de taze taze şu geldi: Spinoza Pratik Felsefe. Bento nereden çıktı sorusunun cevabı Spinoza'nın adı Benedict'te gizli. Kitap hakkında daha uzun bir okuma ve bir mini tartışma için sizi haberi aldığımız openDemocracy'ye aktarıyoruz. ayrica keske Tomris Uyar hayatta olsaydi da G.'yi cevirdigi gibi bu kitabi da muhtesem bir sekilde Turkce'ye kazandirsaydi!!!


İstanbul'un tarihi ve kültürel mirasının önemli parçası olan camilerin uzman rehberlere kapatılması, bu mirasın sanat tarihinden sosyolojiye, karşılaştırmalı dinler tarihinden mimarlığa kadar çeşitli disiplinlerden yararlanarak çağdaş bir biçimde anlatılmasının devlet tarafından yasaklanması anlamına geliyor. Eğer AKP hükümeti İslam tarihinin değerlerini korumak ve hem yerli-yabancı turistlere en doğru şekilde yansıtmak hem de gelecek nesillere muhafaza edilmiş bir biçimde aktarmak istiyorlarsa, kendilerine öncelikle tarihi camileri yıkmaktan, tarihi yarımadanın yeşilliklerini yok edip tarihi yapılarını genel olarak özel kurumlara ve özel olarak otellere vermekten ve kentsel dönüşüm projeleriyle tüm tarihi İstanbul'u çarpıtmaktan vazgeçmelerini öneriyoruz. Bu noktada bugün Radikal'da yayımlanan Beşir Ayvazoğlu söyleşisini de okumalarını tavsiye ederiz.


Mısır'da 25 Ocak Ayaklanması'nın ardından aslında bir durgunluk gelmedi. Aksine ayaklanmalar devam ediyor. Özellikle 25 Ocak'ın yıldönümünde büyük gösteriler ve kutlamalar bekleniyor. Bir seneye yayılmış bu hareketlilik içerisinden eski yeni bir çok ses kendini dinletiyor. Kahire şehri ayaklanmaların, basının ve sanatçıların odak noktası oldu. Şehrin içinde de Tahrir Meydanı özellikle öne çıktı. Tüm dünyada 2011 senesinde ayaklanma Tahrir'le özdeşleşti. Henüz devam eden, Mübarek'in ve askeri yönetimin gitmesi dışında net bir siyasi talebi ya da iktidar hevesi olmayan ve geniş bir koalisyondan bu ayaklanmalar için devrim demek, aslında devrim demekten de daha fazlasını bir çırpıda söylemek demek. Devrim demeyelim ama takip edelim derim ben. Kahire'nin Gürültüsü olarak çevrilebilecek yeni bir belgesel özellikle sanat ve ayaklanma arasındaki ilişkiye dikkat çekiyor. Kentlerimizin festivalleri umarız bu sene Ortadoğu'dan yükselecek belgesel dalgasını takip edebilecekler ve biz de 2-3 dakikalık görüntüler değil bütünlüklü filmler seyredebileceğiz. Filmin fragmanını buradan izleyebilirsiniz.


Velhasıl, ölümünün ardından 70 yıl geçen yazarların eserleri tek tek görünmeye başlar Türk yayınevlerinde. Yakın zamanda da birçok tanınan ve sevilen yazarın telif hakları serbest kaldı. Bunlardan biri James Joyce. Gerçekten de tüm dünya Joyce'un eserlerinin public domain'e, yani kamusal alana çıkmasını bekliyordu çünkü varislerinin izin konularında zorluk çıkarttıkları biliniyordu. Yılbaşından bu yana çeşitli mecmualarda yayımlanan haberlerden anladığımız üzere, telifin kalkması için 70. yılın dolması gerekiyor, fakat yıl olarak dolduktan sonra ayların önemi kalmıyor. Yani, 13 Ocak 1941'de ölen Joyce'un telif hakları 1 Ocak 2012'de kalktı. Yine de bunun oldukça karışık ve detaylarını kavraması güç bir konu olduğunu söyleyebiliriz. Mesela mektuplaşmalara gelince iş tamamen değişiyor mektubu yazan kişi değil, mektubun gönderildiği için telif haklarının sahibi oluyor. Hakları bu yıl serbest kalan bir başka isim Virginia Woolf. İletişim Yayınları'nın halihazırda külliyatını basmış olduğu Woolf'ın Kırmızı Kedi'den yeni bir Mrs. Dalloway çevirisi çıktı bile. Dalloway'in çevirmeni ve Kırmızı Kedi'nin yayın yönetmeni İlknur Özdemir'in Woolf kitaplığına devam edip etmeyeceği henüz bilinmiyor. Benzer bir şekilde Everest Yayınları da F. Scott Fitzgerald'ın en meşhur eseri olan Muhteşem Gatsby'yi yeni bir çeviriyle yayımladı, fakat kapaktaki Bütün Eserleri 1 ibresinden onların diziye devam edeceklerini anlayabiliyoruz. Fitzgerald'ın bugüne kadar yalnızca bir avuç kitabının çevrildiğini, onların arasında da yalnızca Can Yücel çevirisinin dikkate değer olduğunu göz önünde bulundurursak bu gerçekten önemli bir çalışma. Peki neden 70 yıl? Bu süre daha önce 50 idi, fakat Avrupa Komisyonu 95'e çıkartmak istiyordu. Belli ki orta yol olarak 70'te anlaşmışlar. Yazarın ölümünden sonra ailesinin geçiminin göz önünde bulundurulduğu söyleniyor. Fakat 70 yıl içerisinde bırakın yazarın çocukları ile torunlarını, torunların çocukları bile geçinebilir... Bu gerçekten yazarın haklarını korumak mıdır? Öte yandan, telifsiz yazarların eserlerinin üzerinde herhangi bir kontrol mekanizması olmadığı için kötü yahut yanlış edisyonları çıkabiliyor. Hatta çoğunlukla korsan çevirilere kadar varıyor iş. Bir denetleme mekanizması şart, fakat bu nasıl olacak? Yayıncıların, yazarların ve korsan baskılarla karekoduyla savaşmaya başlayan Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın bu meseleye de eğilmelerini rica ediyoruz.


Bu alenen yanlış. Dilbilgisi kurallarına uymuyor. Eğer Sainsbury's ve McDonald's doğru yazabiliyorlarsa, Waterstones neden doğru yazamıyor? İnsan en azından kitapçıların İngilizceyi böyle kayıtsızca kullanmayacaklarını umuyor. Sonra insanlar cümlelerin sonundaki noktayı atmanın kabul edilebilir bir uygulama olduğunu düşünecekler. Sonra da virgül ve noktalı virgül de sessizce dilbilgisi çöpüne atılacak. Onlarla birlikte mana ve düşüncenin ince noktalarını açıklayabilme yeteneğimizi kaybedeceğiz. Dilimiz çok amaçlı bir hale gelmiş değil, kısıtlanmış olacak. Aynı dijital dünyada Türkçe karakterlerle yaşayanlar olarak bir markanın adres çubuğu ile mail adreslerinde apostrofu atıp geri kalan her yerde neden koruyamadığını anlayamıyoruz. Bunun yanı sıra Türkçe, yazım kurallarının doğru dürüst oturmadığı bir dil. Üstelik bu karışıklık içinde Türk Dil Kurumu düzenli ve tutarsız olarak kuralları değiştirmeye devam edip işi iyice çıkmaza sokuyor. Son eklere dayalı bir dil olduğundan özel isimlerde sürekli kullanılması gereken kesme işareti, özellikle sorunlu bir im. Haliyle bu tür tartışmaları Türkiye'de görmüyoruz/göremiyoruz. Ortada farklı farklı kılavuzlar olduğu gerçeğini insanlar bir umursamazlık bahanesi olarak kullanıyorlar. Üstüne üstlük Word gibi programlar hatalı düzeltiler yaparak bilmeyenleri yanlış bilgilendiriyor. Bu konuda başlangıç olarak Necmiye Alpay'ın Metis Yayınları'ndan çıkan Türkçe Sorunları Kılavuzu'nu önerebiliriz.


Bakanlığımızca yürütülen kontrol ve denetimlerde sütlerde antibiyotik kalıntısına ve aflatoksin M1'e rastlanabilmekte olup bunlarla ilgili gerekli yasal işlem yapılmaktadır. 24 Ocak 2012: Çiğ süt üreticileri süte olanların sebeplerini bir basın açıklamasıyla paylaşmışlar. Süte karışan bu zararlı maddelerin yemler yoluyla süte geçtiğini anlatmışlar. Çiğ süt pastorize süt tartışmasının ötesinde daha derin her türlü süt içenleri etkileyen bu meseleyle ilgili sizi bir de Tarım Bakanına da cevap veren bu basın açıklamasını okumaya çağırıyoruz.


Dün Hrant Dink'in 5. ölüm yıldönümü olduğu için haber paylaşmamıştık. Ancak 19 Ocak, aynı zamanda Edgar Allan Poe'nun doğum günü. Ve 1940'lardan bu yana, bu önemli tarihi kutlamak adına siyahlara bürünmüş, beyaz atkılı ve şapkalı kimliği belirsiz bir adam Poe'nun Baltimore'daki mezarını geceyarısı ziyaret edip ünlü şairin şerefine kadeh kaldırıyor, sonra da mezara üç tane gül ile bir şişe konyak bırakıyordu. Yazarın hayranları ise yakınlardaki Poe Evi ve Müzesi'nden bu geleneği seyrediyorlardı. Poe Toaster'ı 1978'den beri takip eden Poe Evi ve Müzesi küratörü Jeff Jerome, Poe'nun tüm hayatı boyunca insanların her zaman bir yakınlık hissedebilecekleri bir şair olmak istediğini, böyle bir şair olmak için acı çektiğini düşünüyor. Geceyarısı töreni biraz dramatik de olsa, aynı zamanda oldukça samimi bir dışavurum, diyor Jerome. Dünyanın neresinde olursa olsun, insanlar ne iş yaptığını duyunca hemen Poe Toaster'ın gerçek olup olmadığını öğrenmek istiyorlar. O kadar masum, o kadar etkileyici bir anma ki, diyor Jerome. Edgar Allan Poe'nun eserlerinin Türkçede birçok baskısı bulunuyor. En çok dikkat çekenleri Dost Kitabevi'nin Bütün Öyküleri ile İthaki Yayınları'nın Bütün Hikayeleri ve Bütün Şiirleri.


Amerika'da yılın en çok beklenen kitaplarından biri, Ben Marcus'un The Flame Alphabet'i. Amerika'nın en büyük yayın gruplarından olan Random House'un Knopf markasından çıkacak olan kitapta, çocuk dilinin ve konuşmasının bir anda yetişkinlerin üzerinde zehir etkisi yapmaya başlamasıyla insanlar teker teker ölüyorlar. Hükümet ne yapacağını şaşırıyor, kimse bu alev alfabesinden korunamıyor... Kitap heyecanla beklenedururken, bir yandan da oldukça rahatsız edici tanıtım fragmanı haberlere taşınmakta. Amerika'da kitap fragmanları artık sık rastlanan bir uygulama sayılıyor. Fakat henüz film fragmanlarında olduğu gibi herhangi bir standart oturmuş değil. Bu tanıtımların kitap satışlarına bir etkisi olup olmadığı bile kesin bilinmiyor. Nitekim The Flame Alphabet'in aşağıdaki tanıtım filmi de, insanları kitaptan soğutur mu soğutmaz mı tartışmasına yol açtı. Film fragmanları konusunda, koltukname'de sık sık andığımız bir yayınevi olan Melville House'un ilginç bir çalışması olmuştu. Amerikalı butik bir yayınevi olan Melville House, ilgi çekici renkli dizileriyle tanınıyor. Bu dizilerden biri, bizim de çok sevdiğimiz The Art of the Novella. Hem klasik hem çağdaş klasik yazarların öykü olmak için fazla uzun fakat roman olmak için fazla kısa olarak nitelendirilen eserlerini bir araya getiren bu dizinin içinde, The Duel, yani Düello altbaşlıklı bir proje daha geliştirmişti Melville House. Bu projenin kapsamında, Giacomo Casanova, Anton Çehov, Joseph Conrad, Heinrich von Kleist ve Aleksandr Kuprin'den adı Düello olan beş farklı kitabı bir araya getirmişti. Bu birlikteliği kutlamak adına, üstüne bir de kitap fragmanı yarışması düzenlemişti. Bu beş kitabın tanıtımını en iyi şekilde yapanlar, The Art of the Novella dizisindeki 42 kitabın tümüne sahip olacaktı. Kazanan, açık farkla, The Glossary oldu. Adı sözlük anlamına gelen The Glossary, kitapların filmlerden farklı olduğunu, dolayısıyla video tanıtımlarının da kitaplara özgü bir şekilde düzenlenmesi gerektiğini savunan, görünüşe göre şahane bir video şirketi. Düello için hazırladıkları muazzam videoyu mutlaka izlemenizi tavsiye ediyoruz. Burada sözü Türkiye'deki kitap reklamlarına getirelim. İlk olarak ne zaman başladığını tam olarak kestirmek zor da olsa, Türkiye'de de bir süredir kitapları tanıtım amaçlı fragmanlara rastlanıyor. İşin komik tarafı, en az iki yayınevi yahut yazarın, kendi tanıtım filmlerinin Türkiye'de bir ilk olduğunu ilan etmeleri. Reklammazi sitesinde 9 Aralık 2011'de yayımlanan basın duyurusuna göre, Hasan Ömürdeş'in, Süleyman'ı Nasıl Bilirdiniz? adlı romanının fragmanı türünün ilk örneği. Öte yandan BirGün'deki 19 Aralık 2009 tarihli habere göre, ilk Türk kitap fragmanı, April Yayıncılık'tan çıkan Milat için çekilmiş. Ayrıca yine April, 1473 için YouTube'daki kanallarına 15 Temmuz 2011'de bir fragman yüklemişler. Bunların yanı sıra, Ahmet Ümit'in 2010'da yayımlanan romanı İstanbul Hatırası için de şöyle bir film çekilmişti, ayrıca tüm İstanbul Film Festivali boyunca sinemaseverler Murathan Mungan'ın Şairin Romanı adlı kitabının teaser'ını seyretmişlerdi. Her halükarda, Süleyman'ı Nasıl Bilirdiniz?'in tanıtım filmi, Türkiye'de yayımlanan en son kitap fragmanı gibi. Tüm bu kitap tanıtımlarını izlediğimizde, yapım kalitesinin oldukça yüksek olduğunu, fakat Amerika'daki duruma benzer bir şekilde, tam bir standardın oturmamış olduğunu fark ediyoruz. Yine de Türkiye'de hazırlanan fragmanlarda, kitabın gerek konusunun, gerek de kelimelerinin çok daha ön planda olduğu dikkat çekiyor.


Cumhuriyetçi Florida Senatörü Marco Rubio, yasa tasarısının internet erişimini nasıl etkileyeceğiyle ilgili haklı kaygıların dikkate alınması gerektiğini söylemiş, Teksaslı Cumhuriyetçi Senatör John Cornyn ise tasarının üzerinde çalışmak için daha fazla zaman istemiş. Cumhuriyetçi Utah Senatörü Orrin Hatch de desteğini geri çekerek yasanın hazır olmadığını belirtmiş. Nebraskalı Lee Terry ile Arizonalı Ben Quayle da desteklerini geri çekmişler. Bu sırada protestocular sokağa da dökülmüşler. Şimdilik yalnızca New York'ta toplanan kalabalık, internet üzerinden Seattle ve San Francisco gibi şehirlerde de protestolar düzenlemeyi planlıyor. Wikipedia ve WordPress gibi, ana sayfalarını karartan sitelerin yanı sıra, Flickr da kullanılıcalara kendi fotoğraflarının üzerine siyah bir bant çekmenin yolunu göstermiş. Google'daki SOPA karşıtı dilekçeyi ise 4,5 milyon kişi imzalamış. Facebook'un greve pek aktif bir şekilde katılmamasına rağmen, Mark Zuckerberg kendi sayfasında yasa tasarılarına neden karşı olduğunu açıklamış. Hatta ve hatta, Mart 2009'dan bu yana ilk defa durumunu güncelleyerek mesajını Twitter'a da taşımış.


Amerikan edebiyatının vazgeçilmez yazarlarından F. Scott Fitzgerald, eserleriyle olduğu kadar özel hayatıyla da hatırlanan bir isim. Zelda Fitzgerald'la olan çalkantılı evliliği, Ernest Hemingway'le olan çalkantılı dostluğu... Çalkantıların adamıdır Fitzgerald! Ancak, kızı 11 yaşındayken ona verdiği listeye bakılırsa, aynı zamanda sevgi dolu bir baba imiş. Merak edenler için, Dorothy Parker, Picasso ve az önce bahsettiğimiz Hemingway gibi kültürel ikonların arasında büyümüş biri için Scottie'nin normal sayılabilecek bir yaşamı oldu. Gazeteciliğe başladı ve çalışmaları The New Yorker, The Washington Post gibi yayınlarda yer aldı; ayrıca Demokratik partinin sıkı bir destekçisiydi. Ünlü anne babasının zihinsel hastalıkları ve trajik derecede genç ölümlerinin kalıtımsal olmadığını göstererek 1986'da, 65 yaşında öldü. Listeyi hemen aşağıda bulabilirsiniz. Telif haklarıyla ilgili yazıda değindiğimiz üzere, Fitzgerald'ın telifinin yakın zamanda kalkmasıyla Everest Yayınları yazarın tüm eserlerini yayımlamaya başladı. Yazarın halihazırda Türkçede birkaç eserine ulaşılabiliyor, fakat dikkate değer olanlar Muhteşem Gatsby ile Muhteşem Gatsby bir Can Yücel, bir de Püren Özgören çevirisi.


! f Bağımsız Film Festivali bugün basın toplantısıyla 2012 programını açıkladı. Hemen gözümüze Buğday Derneği'nin bunu takip eden açıklaması çarptı: Festival altın madenlerine karşı Kaz Dağları'yla dayanışıyor. Festivali büyük şehirlerin dışına taşıyan! F 2'yle İstanbul'la eş zamanlı gösterimler gerçekleşecek, hatta yönetmenlerle söyleşiler bile canlı yayınlanacakmış. Hem de ücretsiz olan bu etkinliğini takip etmek isteyeni buraya yönlendiriyoruz. Bu fırsattan istifade festivalde yerde gökte neler oluyor, ne yiyoruz, nasıl yaşıyoruz gibi çok temel olduğuna inandığımız sorularla cebelleşen birkaç filmin altını çizmek istiyoruz: Ette sütte neler oluyor diye merak edenlerin, hatta gördüklerinden sonra etten sütten elini çekenlerin yaptıkları bir film Bıçaklar Yerine Çatallar. Daha bizim buralardan bir film ise Anadolu'yu Vermeyeceğiz diyenlerin, bu uğurda yürüyenlerin belgeseli. Film sonrası bizzat Anadolu'yu vermeyenlerle konuşmak mümkün olacakmış. Küresel gıda, tohum, ilaç şirketlerinin ayrıca da onların yollarını açık tutan hükümetlerin insan, hayvan, doğa, sınır tanımaz saldırısıyla sallanan dünyamızda mücadele deneyimleri, biçimleri ancak paylaşıldıkça kazanıma dönüşebilir. Bu açıdan belgesel kadar sonrasındaki sohbet de çok anlamlı. Ben bu umutsuzluğa sürekleyen dünyanın, tohumların patentlerinin olduğu, tohumların komşu tarlalara saldırıp yiyenleri de üretenleri aç ya da hasta bıraktığı bu karanlık ve fantastik dünyanın nasıl başka olabileceği hakkında düşünmek istiyorum diyenler için festivalde bunun şu sıralar pek popüler bir seçeneği üzerine de bir film ve sonrasında yine bir tartışma mevcut. Belki gezi kitaplarında bile rastlamış olabileceğiniz eko-köyler ve sürdürülebilir yaşam mümkün mü sorunu bu konuları köyden küreye tartışmak için zihin açıcı bir platform olabilir. Filmin adı Dönüm Noktası: Yerel Topluma Dönüş. Ne kadar derin bir dönüm noktası tartışmaya açık. Sürdürülebilir bir hayatın yerele dönüşten geçtiği konusunda ciddi şüphelerim var fakat böyle bir hayatın neye benzeyebileceğini tahayyül etmek, düşlemek için de çok güzel deneyimler bunlar. Bazen insan bazı konulara hemen yukarıdan balıklama dalmak istiyor. GDO, hayvancılıkta GDO, antibiyotik kullanımı, tavuğun genel olarak başına gelenler, yumurta yemeli miyim gibi sorular ve ailemizin tahıllı aşına patent gelecek mi gibi endişeler bizim için bu konulara dahil... ! f Bağımsız Film Festivali bu konuları tartışmak için çok güzel fırsatlar sunmuş, yakalayalım. Not: Bunlarla ilgili bir film seyretmek için mümkün değil şubat ayını bekleyemem derseniz sizi birkaç yıl öncesinden şu belgesele yönlendirmek isteriz, konuların önemli bir kısmını Amerika kıtası deneyimi üzerinden de olsa toparlıyor, bir gıdada neler oluyor giriş dersi niteliğinde: Food Inc.


Geçen sene bugün Khaled Said'in hükümetin parayla tuttuğu kabadayıların keyfi şiddeti sonucu ölümünün protestosu için Tahrir Meydanı'nda toplanılmıştı. 25 Ocak öncesi sosyal medyanın da yoğun kullanımı vardı. Hepimiz Khaled Said'iz sloganıyla bir facebook sayfası üzerinden Mısır halkı özellikle de gençleri Tahrir Meydanı@na çağrılmıştı. Sosyal medya kullanımına bir diğer örnek ise internette viral denen videolardan birine dönüşen Mısırlı bir genç kızın, Mısırlılara neden meydana gelmeleri gerektiğini anlatan monoloğu oldu. Mısır'da bu kitlelerin hareketliliği ve ayaklanması sürecinde Arapça medyayı sadece İngilizce çeviriler ve blog@lar üzerinden takip eden bizlere bile ulaşan bir başka gelişme de sokak sanatı/protestocu sanat/devrimci sanat oldu. Mısır sokaklarının bu açıdan bir profili için şu fotoğrafları tavsiye ediyoruz. Siyasetten beslenen Mısırlı sanatçılar bir arada ve ayrı ayrı yaşanan sürece müdahil oldular. Bu sene festivallerde Mısır'dan belgeselleri bekliyoruz. Beklediklerimizin arasında Kahire'nin Sesi de var. Fakat festivallerden önce belgesellere ulaşmak isteyenler için, belgesel/gazetecilik arası yayınlar yapan bir platform var. Mosireen/Insist/Israr et/Diren. Aynı zamanda atölyelerin yapılabildiği, isteyenlerin ekipman/eğitim yardımı alabildiği halka açık bir platform. Bir amacı da olanların görsel bir arşivini oluşturmak. 25 Ocak öncesi özel eğitimlerle yıldönümüne hazırlık yaptılar. Eminim birkaç gün içinde bir çok Mosireen ekibi YouTube üzerinden çok ilginç görseller paylaşacak. Çoğu duyuruyu İngilizceye de çevirmeye gayret ediyorlar. Bu hafta onları takipte olalım. 25 Ocak'ın yıldönümünü sadece haberlerden seyretmeyelim. Bir ayağını siyasete dayayan sanata/siyasete müdahil olanlara gözümüzü kapamayalım. YouTube'da Mosireen için bkz. Not: Mosireen geçen ay tüm dünyada en çok takip edilen kar amaçlı olmayan YouTube kanalı olmuş.


Arkadaşımla ben bir gün tuvalet kağıtlarının üzerinde bazı insanlar için kullanım talimatları yazması gerektiğini söyleyerek şakalaşıyorduk. Sonra konu buradan başladı ve benim tam bir romanı tuvalet kağıdının üzerine yazamayacağına dair bir iddiaya dönüştü. Evet, biraz fazla boş vaktimiz vardı ama fotoğraflardan da görebileceğiniz üzere iddiayı ben kazandım. Dört tam rulo var, bir tanesi bir rulonun 1/5'i kadar ve bir tane de yarım rulo var. Tüm tuvalet kağıtları yepyeni temiz olarak başladı, 2 yapraklı Cottonelle markasıydı. Çok az ve nazikçe dokunuldular. Fotoğraflardan görebileceğiniz gibi bir iki rulonun başında yırtık var. Bu, kağıdı daktiloda çekmeye çalışırken oldu. Bu garip çalışmayı 10 yıl boyunca serin, kuru bir yerde duran bir kutuda tuttum ve yalnızca sözüme inanmayanlara kanıt göstermek için çıkarttım. Başından neler geçtiği göz önünde bulundurulursa çok iyi durumdalar. Siz de cebinde 1000 dolar bozukluğu bulunmayan ve her halükarda kitabı tuvalet kağıdı üzerinden okumak istemeyenlerdenseniz, sizlere Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan Moby Dick'i öneriyoruz. Koltukname'yi açtığımızda aklımıza hiçbir zaman tuvalet kağıdı diye bir etiket açacağımızın gelmediğini de eklemek istiyoruz.


Dünyanın neresinde yaşarsanız yaşayın birbirinin tıpkısının aynısı evlerde oturabilmenizi sağlayan, evinizin her şeyi IKEA, geçtiğimiz günlerde beklenmedik bir sergiye ev sahipliği yapmış. Bant Mag.'in haberine göre, İstanbul Ümraniye'de, mağazanın çeşitli bölümlerinde gösterilen IKEA reklam filminin DVD'lerini ele geçiren sanatçı, içlerine IKEA cetvelleriyle kırbaçlanan çıplak bir figürün birkaç saniyelik görsellerini koyduktan sonra bunları mağazaya geri dağıtmış. Böylece ortaya yukardaki gibi bir görüntü çıkmış. Mağazanın işleyişini olmasa da, onun 'aklını', 'sinirini' bozmaktadır. Çünkü bir bakıma mağazadaki ürünlerin işlevselliğini, yararlılığını, çıkarsallılığını bozmaktadır. Evet, çerçeve müdahaleden sonra da çerçevedir ama artık popüler bir imgeyi göstermez, avangard bir müdahale eylemi sayesinde karşı kutuptaki avangard bir işi gösterir. Peki, IKEA'ya gelen millet bu müdaheleyi anlar mı? Anlarsa ne anlar? Bu tür sorular abestir. Çünkü, sanatçının derdi millet tarafından anlaşılmak olamaz. O bir propaganda ajanı değildir. Siyasetle ilgilendiğinden sanatla uğraşmaz; sanatla uğraştığından siyaset yapmaya mecbur kalır. Bu siyaset de reel-politikanın diline tercüme edilemez.


Kısaca özet geçmek gerekirse, Amerika'da kitabınızı yayımlatmak istiyorsanız, öncelikle mutlaka bir ajans tarafından temsil edilmeniz gerekiyor. Yayınevleri başvuruları ancak bu ajanslar aracılığıyla kabul ediyorlar. Ajanslar sizin için kitabınızın örnek bölümlerini düzeltiyor, derli toplu bir hale getiriyor, özet, giriş notu ve diğer ek bilgilerle çeşitli yayınevlerindeki editörlere gönderiyorlar. Bundan sonra, eğer varsa, ilgilenen yayınevleri ajansa avans tekliflerini iletiyorlar popüler yazarlarda sürecin bu noktasını bir açık artırmayla kıyaslamak mümkün. Türkiye'de de popüler yazarlar söz konusu olduğunda avans yarışlarıyla karşılaşılıyor elbette. Fakat bu kadar kurumsal bir yazar-temsilci-yayınevi ilişkisi söz konusu değil. Herkes istediği gibi istediği yayınevine dosyasını yollayabiliyor. Bu durumda herhangi bir filtreleme sistemine sahip olamayan yayınevi, yoğunluk karşısında birçok dosyayla ilgilenemiyor. Kendini nasıl sunması gerektiğini bilemeyen yazar da maillerin arasında kayboluyor. Öte yandan diğer sistemde de yazar bu sefer aynı sıkıntıları kendisini temsil etmeleri için ajanslara başvururken yaşıyor. Üstelik ajans, sunum yapmayı iyi bildiği için belki de kötü yazılmış bir kitabı yayınevine kakma fırsatı yakalıyor.


Bahçeşehir Üniversitesi İletişim Tasarımı mezunu Doğan Can Gündoğdu, Christopher Nolan'ın sabırsızlıkla beklenen yeni filmi The Dark Knight Rises için oldukça etkileyici bir açılış jeneriği hazırlamış. Gündoğdu sitesinde bu işe neden giriştiğini yazmıyor, fakat portfolyosunu renklerdirmek için olduğunu tahmin ediyoruz. Her halükarda, oldukça kaliteli yapımıyla dikkat çeken, Nolan hayranları arasında kısa sürede kült statüsüne erişebilecek potansiyele sahip bir girişim olmuş. Flavorwire sitesi de CSI-vari bir Batman dizisi için harika olabileceği kanaatinde. Jeneriği aşağıda izleyebilirsiniz. Güncelleme : Twitter takibinden edindiğimiz bilgilere göre, Gündoğdu jeneriği bir video dersinin ödevi olarak hazırlamış. Gündoğdu için daha heyecan vericisi ise, The Dark Knight Rises'ın görsel efekt süpervizörü Paul J. Franklin'in videoyu beğendiğini belirtmesi olmuş. Böyle bir gelişmenin Sosyal medya ve sansür: Twitter örneği haberimizden hemen sonra yaşanmış olması da sosyal medyanın ne kadar oturaksız bir iletişim aracı olduğuna dikkat çekiyor.


BBC'nin haberine göre Twitter ülke bazında gönderileri sansürlediğini açıklamış. Bir ülkeden gelen twit'in o ülkede görülmesini engelleyebiliyormuş. Fakat bu sansürlenen twit o ülke dışında, dünyadaki kullanıcılara açık olacakmış. Twit'i sansürlenen kullanıcıya bu konuda haber verilecekmiş. Üstelik bu sansürlenen twit'ler de bir internet sitesinde açıklanıyor. Bu konuyu özellikle sosyal medya ve protestolar bazında inceleyen bir yazı için bkz. Yazıda Twitter ne kadar bizim yazdıklarımızı yansıtıyor diye sorulmuş. Twitter ve Google gibi sitelerden de bağımsız kaynaklara ihtiyaç olduğu vurgulanmış. Kendine think-tank'ten bir kelime oyunu ile index-tank diyen Trendistic bunlardan biri. Aradığınız meseleyi yazıyorsunuz size Twitter'da bu meselenin nasıl konuşulduğunu gösteriyor. Bazılarının da dikkat çektiği üzere, ülke bazında sansür Twitter'ın 2011 yılında yaptığı iddia edileni bir daha yapamayacağı anlamına gelebilir: bir ülke içindeki insanların örgütlü/örgütsüz toplanmalarını, haberleşmelerini kolaylaştırmak. Twitter'ın devrim yapmadığını biliyoruz ama haberleşme de sağlamayacaksa nesi bu kadar yenilikçi olacak onu bilmiyoruz. Bu konuyu akademik düzeyde çalışanlardan Dr. Zeynep Tüfekçi aslında durum gözüktüğü kadar kötü olmayabilir diyor ve sebeplerini açıklıyor. Öncelikle Twitter ülke bazında sansürü ülkelerin ona verdiği bazı sözcükleri otomatik tarama suretiyle değil de mahkemede sonuçlanan davalar sonrası gelen talep üzerine yapacakmış. Dr. Tüfekçi'nin anlattığı diğer gerekçeler orijinal haberde geçen meseleler: Twitter'ın sansürlenen twit'leri sadece mahkeme kararı olduğu ülkede sansürlemesi, dünyanın geri kalanında okunabilecek olması ve http://chillingeffects. org/twitter adresinde sansürlenen twit'lerin kelime kelime olmasa da açıklanması, dolayısıyla en azından hangi ülkelerin neleri sansürlediği konusunda dünya kamuoyunun bir fikir sahibi olacak olması. Dr. Tüfekçi özellikle kullanıcıların kayıtlı oldukları ülkeyi değiştirerek kendi ülkelerinde sansürlenen içeriği başka ülkeler görebileceklerini de hatırlatıyor. Dr. Tüfekçi'ye sosyal medya ve özgürlüklerle ilgili gerçekçi tavrı dolayısıyla katılsak da, Twitter özelinde olmasa da sosyal medya genelinde daha az ya da daha iyi düzenlenmiş sansür değil, sıfır sansür için bastırmanın sosyal medya kullanıcılarının hakkı olduğunu düşünüyoruz. Daha da ileri giderek şu da eklenebilir: Bağımsız haber kaynaklarının bazen sadece Twitter ve benzeri sosyal medya sitelerinden gelebileceği düşünülürse, buradaki sansür basında sansürden hiçbir farkı yoktur ve aynı şekilde sadece o basın kuruluşunun okuyucularını değil tüm memleketi ilgilendiren bir konudur. Son zamanlarda bu minvalde takip ettiğimiz bağımsız gazetecilik çalışmalarından biri 140 journos oldu. Bağımsız gazetecilik ve sansür konularını bugünün Türkiye'sinde özellikle tartışalım, konuşalım.


2. Kurtarıcının kendilerine karşı şevkatli hisler beslediği, fakat henüz bu duygularını açmadığı şahıslar. 10. Evlilikle akraba olan genç hanımlar. 11. Üçüncü dereceden kuzenler ve aile dostu genç hanımlar. Evde şu an kaplama takımlardan başka bir şey yok, hiçbir zaman da olmayacak. Salonda yavru kedi sepetinin durduğu köşedeki o pirinç zımbırtının içinde bulabilirsiniz. Eğer sepeti almak istiyorsanız kedileri pirinç zımbırtıya koyun. Gürültü yapmayın aileyi rahatsız edersiniz. Lastikleri antrede bulabilirsiniz, şemsiyelerin durduğu o zımbırtının içinde, şifonyer diyorlar sanırım ya da kameriye ya da öyle bir şey işte. Bu usta yazarın Çalınan Taç, Tom Sawyer'ın Maceraları ve Seçme Öyküler adlı eserlerine İş Bankası Kültür Yayınları'ndan, Adem'le Havva'nın Güncesi ve Bir Cinayet, Bir Sır ve Bir Evlilik'e de Yapı Kredi Yayınları'ndan ulaşabilirsiniz. Ayrıca Tom Sawyer'ın Maceraları'nın Desen Yayınları'ndan çıkan çok hoş bir çizgi romanı mevcut. Twain'le ilgili daha farklı bir çalışma için de Joyce Carol Oates'un, beş farklı Amerikalı yazarın son günlerini hayal ettiği Vahşi Geceler!'ini öneririz.


Fikir Sahibi Damaklar: İstanbul Slow Food Hareketi, Türkiye'deki gıda üretimiyle ilgili farklı bir kaynak oluşturan bir avuç örgütlenmeden biri. İnternet sitelerinden ziyade Twitter üzerinden takip ettiğimiz Fikir Sahibi Damaklar, burada çok ciddi bir meseleyi gündeme getiriyorlar: balıkçılık ve balıklara ettikleri. Mevsim dışı avlanma; trol gibi, sadece avlamaya niyet ettiğine değil aslında avlamak istemediğine ve tüm deniz canlılara zarar veren yöntemlerle avlanma; en önemlisi de yavru balık avlama çocuklarımızın bizim yediğimiz balıkları sadece ders kitaplarından öğrenmelerine sebep olabilir. Bir de işin balığın tam mevsiminde avlandığında ucuz protein olarak geçmesi var ki bu yöntemler özellikle kıyı kentlerinin ucuz protein ihtiyacına da zarar verecektir, diye düşünüyoruz. Burada elbette tartışmalı konular ve alternatif görüşler mevcut olabilir. Ama esas mesele tam da bunları tartışmak değil midir? GDO bu ülkeye tartışmasız getiriliyordu, kümesçiliğimiz tartışmasız değiştiriliyor. Hükümetin tarıma dönük politikaları ancak uygulanıp da sonuçları ortaya çıktıktan sonra tartışılıyor. Balığı da yiyecek balık kalmayınca tartışmayalım. Fikir Sahibi Damaklar'ın büyük gayretle yürüttüğü bu tartışmaya balık yiyen herkes katılsın. Tartışmanın şu anda esas muhatapları elbette bu şekilde avlanan balıkçılar, kooperatifleri ve onları denetlemekten sorumlu makamlar. Yasak av yasak ama bu hafta okuduğumuz haberlere göre ceza kesilse de denetlenmiyor. En son bir balıkçıyı uyaran Rumeli Kavağı Su Ürünleri Kooperatifi Başkanı Ahmet Aslan saldırıya uğradı. Haberi aldığımız Radikal trolle ilgili de bilgi veriyor. Geçtiğimiz günlerde değişik televizyon programlarında da tartışılan bu mesele daha devam edecek gibi gözüküyor. İlk aşamada ben ne yapabilirim diye soran sorumluluk sahibi okura mutlaka Fikir Sahibi Damaklar'ın internet sitesini ziyaret etmesini tavsiye ediyoruz. Onların başlattığı ve iyi bir şekilde yürüdüğüne inandığım lüfer kampanyasına katılabilir ve 20 santimden küçük gördüğünüz lüfer balıklarını satanları ihbar edebilirsiniz. İhbar için numara 174. Daha fazla bilgi için buraya buyrun. Belki de artık iki şeyi kabullenmeliyiz: Özellikle neo-liberal dönemde hoyratça kullanılan bu dünyada üretim yapan insanların üretim biçimleri, bizim tüketim biçimlerimizin sonuçları kimsenin Ben şimdilik ilgilenmeyeyim sonra bu konuya bakarım, diyemeceği bir aciliyettedir. Üstünde bu şekilde üretip bu şekilde tükettikçe bu dünya bizi beslemeyebilir. Ya da biz, besleneceğimiz üretim ilişki ağlarını kurmak yerine hep diğer canlıların ve diğer insanların pahasına, onların zararına doymayı kabulleniriz. Bunu kabullenmeyelim. İkinci olarak gıdanın siyasetini avlanan balıkçı düzeyinde bırakmayalım. Onun içinde olduğu ve bizi de Boğaz'daki balıkların tükenmesine suç ortağı yapan ilişki ağlarını takip edelim. Önümüzdeki günlerde gıda siyasetiyle ilgili bulabildiklerimizi size sunmaya çalışacağız. Yine diyoruz: Ne yediğimizi tartışalım, tartıştıralım. Not: Fikir Sahibi Damakların çok güzel bir diğer kampanyası da etiket hafiyeliği. Etiketlerde yazan o tuhaf rakamlar ve kelimelerin hangisinden kaçalım sorusuna cevap için bkz.


Türkiye ve dünyadan edebiyat haberlerinin yanı sıra kitap incelemeleri ve yazar portreleri yayımlayan bir site olan Edebiyat Haber, Türkiye'deki kitap eklerinin ne zaman yayımlandıkları gizemini aydınlatmış! O kadar heyecanlandık ki, biz de hemen paylaşmak istedik. GÜNCELLEME (14 Nisan 2012): Sabah Kitap'ın yayın tarihiyle ilgili düzelti için Elif Tanrıyar'a teşekkür ederiz.


Everest Yayınları, Türk yayıncıların geleceğe yönelik projelerini açıklamadıklarına dair şikayetimizi duymuş gibi. Nitekim Sabah'taki bir yazıya göre, yayınevinin bizi de çok heyecanlandıran haberleri var: Edebiyat tarihinin gelmiş geçmiş en meşhur dedektiflerinden Sherlock Holmes, dudak uçuklatacak bir baskıyla Türkçeleştiriliyor. Bu, Critical Editions ve dünya edebiyatı, İngiliz edebiyatı, Amerikan edebiyatı antolojileri gibi dizileriyle gönüllerimizi fethetmiş W. W. Norton Yayınevi'nin yine muazzam bir dizisi kapsamında yayımlanan The New Annotated Sherlock Holmes baskısı. Üç ciltten oluşan baskı, Sir Arthur Conan Doyle'ın Sherlock Holmes'u içeren öykü ve roman külliyatını kapsıyor. Güzelliği, Guy Ritchie yönetmenliğinde çıkan Sherlock Holmes filmlerinin de danışmanlığını yapan Leslie S. Klinger editörlüğünde, binlerce açıklayıcı dipnot ve yüzlerce şahane çizimle yayımlanmış olması üstelik çizimlerin çoğu, yine Sherlock Holmes sayesinde meşhurlaşan Sidney Paget'a ait. Yayınevi daha önce Karel Çapek, Flann O'Brien ve Konstantin Vaginov gibi yazarları Türkiye'de ilk defa yayımlamış; Andrey Belıy, Hans Fallada ve Stefan Zweig gibi isimlerin ise Türkçeye ilk defa çevrilen farklı eserlerini basmıştı. Everest ayrıca Anton Çehov külliyatı gibi tekrar basımlarda da eserlerin çevirmenleriyle ortak çalışarak yeni ve kusursuz edisyonlar hazırlıyor; Gargantua, Oblomov ve Muhteşem Gatsby gibi, halihazırda Türkçeleştirilmiş olan eserlerin yeni, yetkin çevirileriyle okurlara dünya klasiklerinde önemli alternatifler sunuyor. Everest bu kapsamda Ahmet Arpad, Esin Gören, Sabri Gürses, Gülden Hatipoğlu, Püren Özgören, Mehmet Özgül, Birsel Uzma ve Kayhan Yükseler gibi rüştünü ispatlamış çevirmenlerle çalışıyor. 2012'de Fitzgerald külliyatı Buruktur Gece'yle devam ederken Fallada'dan Ayyaş okurlarla buluşacak. Everest Klasikler, listesine Sir Arthur Conan Doyle'ın yanı sıra Erich Maria Remarque, Mihail Bulgakov ve Siegfried Lenz gibi isimler de ekleyecek. Basın duyurusunun yalnızca klasik dünya edebiyatını kapsadığı dikkatimizi çekmedi değil. Bünyesinde Hüseyin Rahmi Gürpınar'dan Ahmet Ümit'e, Anais Nin'den Khaled Hosseini'ye renk renk yazarlar barından yayınevinden ilerde daha kapsamlı açıklamalar bekliyoruz. Not: Henüz duymamış olanlara BBC'nin Sherlock dizisini de şiddetle öneririz. GÜNCELLEME (2 Şubat 2012): 30 Aralık 2011'de Radikal Kitap'ta, filmin de vesilesiyle Ömer Türkeş imzalı bir yazı yayımlanmış. Şövalye, vatansever, doktor ve edebiyatçı başlıklı yazıda Türkeş, gerek yeni edisyonu gerek bugünlerde vizyona girecek yeni filmi münasebetiyle yazarı ve kahramanını tanıtıyor. Maalesef hangi yeni edisyonu kastettiği açıklanmamış, fakat internette yapılan bir araştırma sonucu, en yeni olarak Plato Film Yayınları'ndan çıkmış kitaplara rastladık; devamı da geleceğe benzer. GÜNCELLEME (2 Nisan 2013): Açıklamalı Notlarıyla Sherlock Holmes, uzun bir rötardan sonra nihayet yayımlandı. Kitabı uygun fiyatlara bulmak için KitapMetre'ye göz atabilirsiniz.


Yıllarca sosyalistliğini gururla üstüne taşıyan David Hare gibi solcu oyun yazarlarının şövalyeliği kabul etmleri bence içler acısı bir durum. Tanrım, bu adam kraliçenin önünde eğildi!


Moskova sokaklarını sanatına bürüyen grafiti sanatçısı P183, yeni bir Banksy olarak nitelendiriliyor. Çalışmalarına şöyle bir göz gezdirdiğimizde, bazıları stil olarak Banksy'ninkileri andırsa da, asıl benzerliğin çalışmaların siyasi içeriğinden kaynaklandığını düşünüyoruz. Nitekim P183, yalnızca duvarları boyamakla kalmıyor, çizdiği meşaleleri tutuşturuyor, polislere uçan tekme atıyor ve çalışmalarını YouTube'taki kanalında sergiliyor.


Koltukname'de henüz yazarların doğum günlerini kutlama gibi bir alışkanlık edinmedik, fakat yakın zamanda kitaplarının telif haklarının kalkmış olmasıyla ses getiren yazarın 130. doğum günüyle ilgili pek bir yazıya rastlamayınca bir istisna yapabileceğimizi düşündük. Evet, bugün, İrlandalı yazar James Joyce'un 130. doğum günü. İyi ki doğdun Joyce! Yazarın, bildiğimiz kadarıyla hiç Türkçeleştirilmemiş Finnegans Wake'ten bir bölüm okumasını buradan dinleyebilirsiniz. Türkçedeki kitaplarına ulaşmak isterseniz, Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi, Dublinliler, Giacomo Joyce, Oda Müziği ve elbette başyapıtı sayılan Ulysses'e buyurunuz. Ben Joyce'u ona çok yakışan ince bir mizah anlayışıyla anacağım derseniz de, Flann O'Brien'ın Dalkey Arşivi'ni öneririz.


BBC'de içinde Filistin kelimesi geçen sansür ve bunun savunulması, Twitter'ı hepimizin kullanabileceği kelimeler üzerinden tarayıp okuyan ABD'li yetkililerin şakalaşan turistleri tutuklaması ve son olarak memleketimizden bir haber: Ekşi Sözlük'te yazdığı eleştirel iki entry dolayısıyla okuldan uzaklaştırılan öğrenci. Bu sabah farklı zamanlarda gerçekleşen bu üç meseleyi arka arkaya okuyunca, başkası da bu çileyi bizimle paylaşsın dedik. İngiliz bir kuruluş olan Palestine Campaign'in basın açıklamasından, aylar önce BBC'de bir radyo programında rap yapan Mic Righteous'un performansı esnasında Özgür Filistin demesinin programın yapımcıları tarafından kırılan cam sesiyle kamufle edildiğini öğreniyoruz. Haberi aldığımız arabist sitesi İnanılır gibi değil, diyor. Biz de inanamıyoruz ve konuya biraz daha yakından bakıyoruz. BBC'nin konuyla ilgili açıklamasının aslına eriştiğimizde durum daha da kötü gözüküyor. Aralık 2010'da gerçekleşen bu sansür olayını bir yıldır inceleyen BBC gelen şikayetleri değerlendirmiş ve vardığı sonuç özetle şu: Programın yapımcıları Mic Righteous'un siyasi bir açıklamada bulunmasını beklemiyorlardı ve eğer sanatçılar görüşlerini ifade etmek isterlerse BBC tarafsızlık ilkelerine uygun olarak normalde buna farklı görüşteki sanatçılardan da yorumlar alarak izin verebilir. Bu farklı görüşlerin ne zaman yayınlanacağı belli olmadığından tartışmalı bir konu olan Filistin'e özgürlük konusuna girmemenin daha iyi olacağına karar verdiler. Yani hemen akabinde farklı bir görüş sunamayacaksınız siyaset konuşmasının tam bir sürpriz olduğu sanatçı konuğunuzun şarkısının bir kısmını sansürleyebilirsiniz. Twitter'da kullandıkları ve arkadaşlarına yapacakları tatili anlattıkları ifadeleri nedeniyle tutuklanan İngiliz çift ise Amerikan güvenlik paranoyasının nerelere geldiğini açıkça ortaya seriyor. Haberin Türkçesi için soL portala buyrun. ABD'de yapacakları tatil öncesinde arkadaşlarına Maryln Monroe'nun mezarını kazacağız gibi ifadelerle yapacakları tatili nitelemeye çalışan gençlerin bagajında polis gerçekten kazma kürek aramış. soL'daki haber de Monroe'nun mezarının taştan olduğuna dikkat çekiyor. Daha önceki Sosyal medya ve sansür: Twitter örneği yazımızla bir arada düşündüğümüzde sosyal medya ve sansürün, sosyal medya ve baskılar karşısındaki çaresizliği ana başlığının altında düşünülmesi gerektiği sonucuna varıyoruz. O yazımızda belirttiğimiz gibi, sosyal medyanın türlü şahanelikleri bir yana siyaset zemininde herhangi bir medya organından farklı düşünülemeyeceği ve basınla ilgili tüm kriter ve sorunların burada da geçerli olduğunu görüyoruz. Ekşi Sözlük de geçen sene yaşadığı tüm sorun ve tartışmalarla bu meselenin Türkiye'de yaşanış biçiminin önemli parçalarından biri. Sözlükle ilgili son iç karartıcı haber ise yazdığı iki yazıyla okuldan uzaklaştırılan Mikail Boz'la ilgili. Bianet'in haberinden öğrendiğimize göre üniversitesinde göreve gelen dekanla ilgili yazdığı, onun bu göreve geliş biçimine eleştirel yaklaşan yazılar daha bir suç unsuru taşıyıp taşımadıkları tespit bile edilmeden, mahkeme uzun sürer denerek onun okuldan uzaklaştırılmasına sebep olmuş. Daha fazla detay için Ekşi Sözlük'te Mikail Boz başlığına bakılabilir. Bu başlığın altında sözlük gibi bir platform kar amaçlı bir şirket mi yoksa ifade özgürlüğü konusunda memlekette taraf olabilecek bir odak mı tartışmasının yansımalarını bulmak, yazarların yazdıkları alanla ilgili özlemlerini okumak mümkün. Üç haberin de ortak noktası elbette baskıcılık ama özel olarak daha bir suç bile işlenmeden kovuşturulma. Bunun çağırışımları çok, hepsini açmak mümkün değil. Şunu demesek olmaz ama: Sansür ve baskı radyoda, gazetede, yayıncılıkta ve evet, sosyal medyada var. Artık Twitter'da sansür, Ekşi Sözlük üzerinden açılan soruşturmalar gibi haberlere şaşırmayı bırakıp, bunları daha geleneksel olarak adledilen baskı biçimlerinden farklı görmeyip, ortak bir baskı dolayısıyla da ortak bir mücadele zemininde algılamalıyız. Özellikle sözlükte olayla ilgili yazılarda hakim hava hala şaşkınlık. Şaşırmakla kaybedilen zamanın sonra telafisi olmayabilir. Not: Bu yazının bir kaç gün ardından soL'da Batı'da sansürle ilgili konuyu bir kez daha derleyen bir yazı yayımlandı. Bu yazıyı özellikle Google'ın yeni gizlilik sözleşmesinin detaylarıyla beraber okuyunca neyle karşı karşıya olduğumuz daha iyi anlaşılıyor. Sosyal medyanın neredeyse yeni bir örgütlenme ve muhalefet biçimi geliştireceğini inananları bu yazıları okumaya çağırıyoruz. Getirdikleri kolaylıklar ve bazı yenilikler olsa da temelde insanların dayanışma ve bir araya gelme biçimlerinin sosyal medya üzerinden görülmemiş bir özgürlüğe taşınmadığını fark etmek önemli. Özellikle de kültür ve siyaset alanlarının dönüştürülmesine dair yeni yeşeren bazı umutların yanlış zeminlerde solmaması için, tepemizde kriz ve buhran ortamında yanlış kapılarda yorulmamak için, durup düşünmeye değer konular bunlar. Mısır'da seçim sürecinde siyasi tartışmalar ve sokağa yansıma biçimleri Twitter'ın sağlayabildiği düşünülen özgürlüklerin siyasi mücadelenin keskinliğinde buharlaştığını gösterdi. Ekşi Sözlük'te yazdıkları nedeniyle okulunu zamanında bitirme, hayatına istediği gibi devam etme hakkı elinden alınan Mikail Boz'un davasına medyada bazı gazeteciler tarafından sahip çıkılması sonuca maalesef pek bir etki etmemiş. Haber yayıldıkça olanları ve o okulda başkalarının başına neler geldiğini buradan ve buradan okuyabilirsiniz. Mikail Boz maalesef bu şekilde kovuşturulan tek kişi değil. Zonguldak'tan İstanbul'a internette yazdıkları dolayısıyla hayatları alt üst edilenlerle ilgili kısa bir haber için buraya buyrun.


Between Page and Screen, nesne olarak kitabın, ekrandan yapılan okumaların gitgide arttığı bir dönemdeki yerini keşfetmeye çalışıyor. Bu sanatçının sayfalarında hiç yazı yok yalnızca geometrik desenler ve bir internet sitesi adresi var. Okurlar bu sitede herhangi bir internet tarayıcısı ve bilgisayar kamerası kullanarak kitabı okuyabilirler. Karşılarına çıkacak şiirler, yani ilişkilerinin sınırını çizmeye çabalayan iki aşığın birbirlerine yazdıkları mektuplar sayfa ya da ekran üzerinde değil, ama okurun bu ikisi arasında açtığı augmented alanda var oluyorlar. Elbette bu çalışma bir yandan üç boyutlu kitap tartışmalarını gündeme getirirken, öte yandan dijital çağda şiirle nasıl oynanabileceğine dair bir örnek teşkil etmiş oluyor. Meraklıları, kitabı Siglio Press'ten 24,95 dolara edinebilir. Kitabın tanıtım videosu için de buraya buyrun. Özellikle de İdefix'in e-kitap cihazlarıyla birlikte Türkiye'de dijital yayıncılık ve dijital kitap üzerine tartışmalar bolca gündeme oturmuş olsa da (görünüşe göre İdefix'in dergisi Sabit Fikir'in Şubat 2012 sayısının dosya konusu da Dijitalleşen Sanat, kimin sanatı?), bu noktaya gelmeden önce konuşulması gereken temel mesele, yani bir nesne olarak kitabın ne olduğu, kimin için olduğu ve nasıl olduğu, atlandı. Bunun belki de bir nedeni, medya ve kültürel çalışmaların henüz Türkiye'de yeterince yerleşmemiş olması. Fakat bu, daha uzun ve farklı bir yazının konusu. Bu noktada, henüz okumamış olduğumuz için iyi kötü bir şey diyemesek de, Kitap Nesnesi Nesne Olarak Kitap adlı yeni çalışmanın varlığını da bildirmeden geçmeyelim.


Yeri geldiğinde yüzümüzü güldüren, yeri geldiğinde sinirlenmemiz gerektiğini hatırlatan grafitici ve stencil'ci sokak sanatçılarına, bir Berlin ya da Barselona kadar olmasa da, İstanbul'da da aşinayız. Fakat bu sırada Amsterdam'da yeni bir tür sokak sanatı baş göstermiş durumda: Bant sanatı! Max Zorn adlı vatandaş, araba tasarımcısı arkadaşlarının çalışmalarını izlerken, kullandıkları şeffaf bantlarla ne kadar kolay şekiller yaratabildikleri dikkatini çekiyor. Bunun üzerine kendisi de boyayı bir kenara bırakıp bantı geçiriyor eline. İnternet sitesindeki açıklamaya göre, zaten bant sanatına sokaklarda son birkaç yıldır rastlanıyormuş. Fakat bunlar, duvarlara ya da kaldırımlara yapıştırılan renkli bantlarla oluşturulan imgelermiş. Max Zorn ise şeffaf bant ile ışığı kullanmayı tercih ediyor.


Sinema ve diziler üzerine incelemeler, haberler ve her türlü şahanelikler yayımlayan internet sitesi bakınız'dan aldığımız habere göre, Amerikan kanalı HBO mayıs ayında yazar Ernest Hemingway ile gazeteci-yazar Martha Gellhorn'un ilişkisini konu alan bir televizyon filmi yayınlayacak. Hemingway'i Clive Owen canlandırırken, Gellhorn rolünde seyircilerin karşısına Nicole Kidman çıkacak. Yönetmen ise Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği'nin Philip Kaufman'ı. Filmin beş dakikalık uzun fragmanını buradan seyredebilirsiniz. Gellhorn Hemingway'in üçüncü aynı zamanda ondan boşanmak isteyen tek eşi. Aynı zamanda Çanlar Kimin İçin Çalıyor'un esin kaynağı. Hemingway'in birçok eserinin Türkçesine Bilgi Yayınevi'nden ulaşabilirsiniz. Savaşla ilgili yazılarının yanı sıra romanları da bulunan Martha Gellhorn'un kitaplarına Türkçeden henüz ulaşılamıyor maalesef.


Aralık 2011'de Verso, Occupy: Scenes from America adlı, Amerika'daki işgal hareketini biraz da sıra dışı bir biçimde anlatan bir kitap yayımladı. Kitabın tüm telif ücreti ise işgal hareketine gidecek. Bu ay OR Books ise Occupying Wall Street, Writers for the 99 % (Wall Street'i İşgal Etmek, %99'un Yanındaki Yazarlar) adlı kitabı yayımladı. Ondan gelecek telif ücreti de yine işgal hareketinin olacak. Başından beri sosyal medyayla iç içe olduğu anlatılan, diğer Twitter ve Facebook devrimleri olduğu söylenen süreçlerden etkilendiği iddia edilen bir hareketin sonunda kitap gibi daha geleneksel bir derdini anlatma, derman bulma mecrasına dönmesi ilginç bir gelişme oldu. Verso'nun blog'unda editörlerin kısa bir söyleşisi yer alıyor. Orada işgal hareketine katılıp da akşamları evlerine dönen ya da işgale gelemeyip manevi destek veren insanların yaptıklarını, yapmak istediklerini bir yerlerde okuma ihtiyacına vurgu yapılmış. Eylemden dönen insan, orada kaç kişi olduğunu, hangi grupların yer aldığını ve sonunda ne yapıldığını okumak ister. Eve gelir televizyonunu açar, ertesi gün gazetede kendi eylemini arar. İşte kitabın editörleri bu ihtiyaçtan yola çıkıp başlangıçta değişik işgal yerlerinde dağıtalacak bir tür gazete yapmışlar. Bu adresten şu ana kadar üç sayıyı bedava indirmek mümkün. Kitabı almakta kararsız kalanlara tavsiye edilecek bir gazete. Haber yapmaktansa bir çeşit günlük/anı mecrası olarak kurgulamışlar. Gün gün ne olduğunu okumak, insanları bir arada tutan eylemlerin ne olduğunu deşmek mümkün bu metinlerde. İki renkli basılan ve çizimlerin yer aldığı gazeteler sonunda bu kitaba dönüşmüş. İçinde Judith Butler gibi ünlü yazarların yazıları da mevcut. Başka bir zeminden üretilen fakat amacı benzer olan diğer kitap ise bu tür bir yaratıcı medya çalışmasından ziyade daha geleneksel etnolojik bir çalışma sonucunda ortaya çıkmış. Katılımcı gözlemden ziyade derinlemesine mülakat yöntemiyle yapılan bir araştırma bu. İki kitabın değerlendirmesi Guardian'dan okunabilir. Bu değerlendirmenin yazarı Andrew Ross'un şu gözlemine katılıyoruz: Bu kadar detaylı belgenen bir hareket için daha ne yazılabilir sorusu akla geliyor kitapların haberini ilk okuduğunuzda. Zira işgal hareketinin çeşitli internet siteleri mevcut, değişik şehirler için, ABD için, Avrupa için... Sosyal medyada da bol bol yer aldılar. Fakat kitap Umberto Eco'nun da Kitaplardan Kurtulabileceğiniz Sanmayın adlı söyleşi-kitapta belirttiği gibi kitap, tekerlek gibidir. Bir kere icad oldu ve daha iyisi olamaz. Ekleyelim, farklı araçlar olabilir ama kitap bir araç olarak sosyal medyayla bu kadar iç içe hareketlerin bile destekçisi olabiliyor.


Bu baskıları ise yapılmış baskılar arasında son ve müdahele edilmiş edisyonlar olması sebebiyle daha bir önem kazanıyor. Altıkırkbeş daha önce Burroughs'un Şans Hayaleti, İçerideki Kedi, Top ve Çıplak Şölen adlı eserlerini basmıştı, fakat bunlar şu an tükenmiş görünüyor. Çıplak Şölen'in farklı bir baskısına Versus Kitap'tan ulaşılabilinir. Bunun dışında Sel Yayıncılık'ta var olan kitaplar: Yumuşak Makine, Nova Ekspresi, Benim Eğitimim, Arabölge, Patlamış Bilet ve Ve Hipopotamlar Tanklarında Haşlandılar. Elbette Burroughs Türkiye'de son dönemde edebiyatından çok davalarıyla gündem oluyor. Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulu tarafından Yumuşak Makine'ye açılan davanın en son 18 Ocak 2012'de dördüncü duruşması görülmüş, bilirkişi bulunamadı gerekçesiyle tekrar ertelenmişti. Bu haberle ilgili detaylar için bkz. Sabit Fikir. Sabit Fikir'i genel olarak edebiyatla ilgili davaları takip etmek için de öneririz.


Amsterdam'da bantçı, Moskova'da sokak sanatçısı haberlerimizden sonra Kahire'den grafiti savaşları haberi var elimizde. Haberi aldığımız Al Masry Al Youm gazetesindeki yorum yazısı aynı zamanda Kahire'de grafiti üzerine sık güncellenen bir blog sahibi Soraya Morayef'e ait. Blog'da Kahire'de grafitinin yaşanan halk ayaklanması sürecinin ne kadar doğal ve müdahil bir parçası olduğunu fotoğraflar üzerinden görmek mümkün. Grafiti sanatçıları hem ayaklanan halkla hem de kendi aralarında büyük bir danışma gösterdiler. Bunun örneklerini ise Kahire'de her türlü gündeme hızlı tepkilerle dahil olan sanatçılardan Ganzeer ve arkadaşlarının yaptıklarında bulabiliyoruz. Ganzeer'in sitesinde ayrıca dünyadaki diğer grafiti sanatçılarının da mesaj ve görsellerle desteklerine şahit olabiliyoruz. Ganzeer'in sitesinde destek mesajlarını gördüklerimiz arasında Blu da var. En son bir merkezden değil de katılmak isteyen herkesin mahalle bazında örgütlediği bir grafiti etkinliği Mad Grafiti Week oldu. Bu hafta boyunca sanatçıları her türlü aracı kullanarak ordunun şiddetinin durdurulmasında yardımcı olmaya çağırdılar. Şu anda Mısır'da iktidarın önemli bir kısmını ellerinde bulunduran ordu üst kademesinde. SCAF'ın sivil destekçileri de var. Bu destekçiler de devam etmekte olan mücadelede kendi tarafları adına grafiti savaşlarına girmeye karar verip, ilk muharebelerini bu yazıda gördüğünüz tanka karşı bisiklet duvar resmi çalışmasında yapmışlar. Bu duvar resmine sonradan eklenen tüm isyancı sembolleri yabancıların komplosunun kanıtı olarak algılayıp, bütün duvarı boyamışlar, bir tek tankı bırakmışlar. Tabii ki diğer grafiti sanatçıları buna cevap vermişler ve kendilerine Mona Lisa taburu diyen bir ekip duvara bir kez daha orduyu baskıcı yönüyle gösteren ve orduyla mücadeleye çağıran bir grafitiyle damgalarını vurmuşlar. Daha önce Mısır'da sürmekte olan siyasi süreç ile sanat arasındaki ilişkiye burada ve burada değinmiştik. Müzik ve sinema/video sanatı çalışmalarına değinen yazılardı bunlar. Fakat grafiti alanında daha da keskin ve açık bir ilişki var gibi gözüküyor. Özellikle şehir halkının neredeyse aracısız takip edebildiği alanlar olarak duvarlar mücadelenin tüm renklerini yansıtıyorlar. Mübarek'in gitmesinin yıl dönümü olan 11 Şubat tarihinde Mısır'da genel grev çağrısı yapıldı. Bir yıl sonra bu sefer ordunun gitmesi için örgütlenecek aktivistler, sendikalar, bazı siyasi partiler ve gençler. Kahire duvarlarını internete yansıdıkları kadarıyla takip edeceğiz.


... Ve dehşete kapılıyor. Özellikle de siyahi denizci Joe'nun ekrana nasıl yansıtıldığıyla ilgili olarak. Öyle ki, hemen yapım şirketi 20th Century Fox'a bir mektup göndererek, bir ay sonra da temsilcisine telgraf çekerek adının filmden çıkartılmasını talep ediyor. Maalesef Steinbeck'in bu isteği pek dikkate alınmıyor. Birkaç gün önce Alfred Hitchcock tarafından yönetilmiş ve benim tarafımdan yazıldığı söylenen Lifeboat isimli filmi izledim. Birçok açıdan başarılı bir film olmasına rağmen bir iki şikayetim var. Lifeboat isimli filmin senaryosunu benim yazdığım kesinlikle doğru, fakat senaryoda asla filmde olduğu gibi sendikalaşma karşıtı sözler ya da karikatürize edilmiş bir zenci yoktu. Tam aksine, kim olduğunu gerçekçi bir şekilde, çok iyi bilen zeki ve düşünceli bir denizci vardı. Sık sık rastlanan renkli palyaço kılığındaki yarı komik yarı acınacak haldeki zenci yerine de bir amacı olan, onurlu, şahsiyetli bir zenci vardı. Filmde adım geçtiği için bu garip, sinsi eğilimlerin bana atfedilmesi hiç hoşuma gitmiyor.


Daniel Handler'in müstearı olan Lemony Snicket, dört kitaplık yeni bir diziyle geri dönüyor. Little, Brown Yayınevi'nin Little, Brown Books for Young Readers markası kapsamında yayımlanacak ve Snicket'ın çocukluğunun otobiyografik bir anlatımını içerecek olan dizinin adı All the Wrong Questions. İllüstrasyonlardaysa grafik roman yazarı Seth'in imzası olacak. Yıldızı sönmekte olan bir kasabada, tanıdığı ya da güvendiği herkesten uzak geçirdiği gençliğinde yaşanan olayları anlatan Snicket, kimsenin varlığından haberdar olmadığı bir kuruluştaki çıraklık deneyimlerini kaleme alıyor. Burada çalışırken Snicket bir dizi soru sormaya başlıyor ve bunlar, aklına bile getirmemesi gereken, yanlış sorular. Bu Saate Kim Olabilir ki?, Snicket'ın ilk yanlış sorusunun anlatısı.


Kitaptaki mektuplarda, Nazım Hikmet2in şiirlerinin yanı sıra, eşi, çocukları, aile ve arkadaş çevresi, yaptığı işler, öteki mahkumlarla ilişkileri, ülkenin, dünyanın, insanların durumları üstüne düşünceleriyle birlikte şairin tüm hayatından izler yer alıyor. Tıpkıbasımları yapılan 26 mektubun içinde Nazım Hikmet'in Bursa Cezaevi'ndeyken yazdığı 33.11.11 tarihli ünlü Karıma Mektup şiiri de bulunuyor. Diğer mektupta ise Nazım'ın, Piraye'ye ithaf ettiği büyük yapıtı Memleketimden İnsan Manzaraları'nı yazmaya başladığını öğreniyoruz. Yapı Kredi'nin diğer prestij kitapları göz önünde bulundurulursa, bu tıpkıbasımın da etkileyici bir cilt olacağına eminiz. Fakat yine de kitabın etiket fiyatının 175 TL olacağını gördüğümüzde dudağımız uçukladı. Böyle bir kitabın telif, baskı, dağıtım, depolama vb. masraflarının çizelgesini görmek isterdik doğrusu. 175 TL'lik bir kitap çıkıyor mu sonuçta gerçekten de? Peki, tıpkıbasımı almadan yalnızca Nazım Hikmet'in mektuplarını okumak isteyenler bu 1000 kitabın tükenmesini mi beklemek durumundalar? Kitaplar ayrı ayrı alınamıyor mu? Özel baskı tükendikten sonra geriye kalan kitabın fiyatı ne kadar olacak? Keşke bu soruların yanıtlarını da alabilsek. GÜNCELLEME (28 Kasım 2012): Kitabın küçük boyu ağustosta yayımlanmış. Yapı Kredi sayfası burada. Şu sıralar İdefix Sanal Kitap Fuarı'nda %30 indirimle alınabilir.


Mohammad bana Antoine de Saint-Exupery'nin Küçük Prens'ini hatırlatıyor. Nazik ruhu ışıldayarak ortaya çıkıyor. İran hapishanesinde kurtulabilecek türden biri değil. İnsanlar kötü haberler almaktan bunaldılar, özellikle de adı Mohammad olan adamlarla ilgili kötü haberler almaktan, ama uyuyorum ki bir yerde birileri, tek suçu kahkahayı buradan İran'a çevirmek olan bu adama yardımcı olabilir. İran'da yaşananların, hapse atılan gazeteci, yazar ve blog yazarlarının durumunu göz ardı etmek istemiyoruz elbette ki Türkiye'de yaşayıp bunu yapmak mümkün de değil fakat insan yine de Dumas'ın sözlerindeki, Amerika dışı ülkelerdeki ifade özgürlüğü sınırlandırmalarıyla ilgili o tuhaf Amerikan romantizmini yadırgamaktan kendini alamıyor. Neden bir yerde birilerinin kendi kitabının çevirmenine yardım etmesini bekliyor? Kendisi bir şey yapmak istemiyor ya da eli kolu bağlıymış gibi hissediyorsa da neden sorumluluğu bir başkasının üzerine yıkmaya çalışıyor? İnternetten bulabildiğimiz bilgilere göre bu sorumluluğu şu an Go Petition sitesi üstlemiş durumda: Nia'nın serbest bırakılması için dilekçe imzalamak isterseniz şuraya buyrun. Bu, elbette başka ve daha uzun bir tartışma konusu. Biz bu haberi verdikten sonra Türkiye'de uzun bir zincirin son halkaları olarak Yumuşak Makine'nin çevirmeni Süha Sertabiboğlu ve Ölüm Pornosu'nun çevirmeni Funda Uncu'nun hala yargılanmakta olduklarını hatırlatalım.


Joseph Gordon-Levitt'i bu sene dört önemli filmde izleyeceğiz. Christopher Nolan'ın Batman serisine noktayı koyduğu The Dark Knight Rises, David Koepp'in yönettiği gerilim filmi Premium Rush, Rian Johnson'ın çektiği bilim-kurgu Looper, Steven Spielberg'in yeni biyografik filmi Lincoln ve Quentin Tarantino'nun westerni Django Unchained. Aktörün bu seneye damgasını vuracağı aşikar. Oyuncunun ilk yönetmenlik denemesi bir komedi filmi olacak ve çekimler nisanda başlayacak. Sabırsızlananlar bu sırada farklı bir çalışma için Morgan and Destiny's Eleventeenth Date: The Zeppelin Zoo'yu izleyebilir.


Özgün mektup, Joyce'un torunu Stephen Joyce'a yazılmış ve üvey kardeşi Hans E. Jahnke tarafından Zurich James Joyce Foundation'a bağışlanmış. Telif hakları tartışması da bu noktada başlıyor. Vakıf, hakları kendilerinde olan mektubun yasa dışı bir şekilde, izinsiz basıldığını söylüyor. Ithys, 6 Şubat 2012'de iddialara internet sitelerinden verdikleri yanıtta, Joyce'un eserlerinin 1 Ocak 2012'den beri telifsiz olduklarını söylüyor ve The Cats of Copenhagen'ın tamamen yasal bir çalışma olduğunu belirtiyorlar. Yazarların telif haklarının kalkması için ölümlerinden sonra 70 yıl geçmesi gerektiğinden ve Joyce'un çeşitli eserlerinin Türkiye'de hala telife dahil olduğu 2011 yılında baş göstermeye başladığından 70'lik telif hakları üzerine adlı yazımızda bahsetmiştik. Fakat burada şu mühim noktaya değinmek gerekiyor: Mektupların telifleri, gönderilen kişide değil, mektubun alıcısındadır. Yani mektubun yazarı James Joyce olabilir ama telifi Stephen Joyce'tadır. Stephen Joyce'un da hala hayatta olduğu göz önünde bulundurulduğunda, The Cats of Copenhagen'ın telife dahil olması mantıklı oluyor.


Dilerseniz dizin sayfasında yer alan listeden bazı barkodların yüksek kalite çıkışlarını sipariş edebilirsiniz. Aşağıda internet sayfalarının bir görselini bulabileceğiniz MOVIEBARCODE'u Twitter'dan takip etmek isterseniz de buraya buyrunuz.


Geçen sene bu zamanlar Kahire'de insanlar sokaktaydı ve tüm dünya hızlıca adına Twitter/Facebook devrimi denmiş ve bizce yanlış denilmiş devrimi konuşuyordu. Bir sene sonra Kahire'de bugün insanlar yeniden sokakta olacak, işçiler grev yapacak, öğrenciler meydanı işgal edecek. Sokak sanatı ve belgeselleriyle takip ettiğimiz bizim Akdeniz'de olan bu halk ayaklanmasına basın değişik şekillerde müdahale etti. Tunus devrimini heyecanla gösteren, Bahreyn ve Yemen'de aynı heyecanı göstermeyen Al Jazeera hem İngilizce hem Arapça yayın yapması nedeniyle sürecin uzaktan da olsa müdahillerinden biri oldu. Özellikle Mısırlı blog yazarlarını, Twitter'dan yayın yapan gazetecileri çok destekledi. Fakat sermayesinin dayandığı Körfez'de olanları bu şekilde öne çıkarmadı, oradaki blog yazarlarının isimlerini bize ezberletmedi. Al Jazeera'ye kesinlikle eleştirel ve mesafeli durmak gerekiyor, zira hangi gündemi ne gibi çıkarlarla şişirip/gömdükleri belli olmuyor. Fakat geçen sene 25 Ocak ile 11 Şubat arasındaki 18 günün, Mısır halkının geniş kesimlerinin işgal ettiği Tahrir Meydanı'nda olanları, yine oradan gönderilen tweet'ler eşliğinde anlatan değişik bir video hazırlamışlar. Elbette bir videoyla aslında tüm 2000'lere yayılmış bir mücadeleyi, 2006'dan beri sıklaşan grevleri, öğrenci boykotlarını, sokak sanatçılarını gerçekten takip etmek, anlamak mümkün değil fakat insana az da olsa Tahrir'de olanların havasını veriyor. Bugün işçiler, gençler, öğrenciler tekrar sokağa çıkacaklar. Şehrin din alimlerinden aslında sokağa çıkmanın günah olduğunu yeni duymuşken, parlamentoda çoğunluğu kazanan Müslüman Kardeşler 11 şubat grev ve gösterilerine karşı çıktığını açıklamışken onlar yılmıyorlar. Yazıdaki posteri ise en son Kahire'de grafiti yazımızda bahsettiğimiz Ganzeer hazırlamış. Bugün sokağa çıkanların büyük bir bölümün dahil olduğu Devrimci İttifak'ın taleplerini sitesinden okuduğumuz arabist Al Ahram'dan aktarmış ve sadeleştirmiş. Güncelleme New York Times da kendi görselleştirmesiyle gelmiş. Fakat bu kronoloji 18 günü içermiyor, birkaç sene geriden başlıyor ve daha geleneksel bir şekilde yazılmış. Özellikle sosyal medya üzerinden yayılan hareketlerin rolünün altı çizilmiş. Başlık da zaten Mısır Devrimine giden Dijital Yol.


İsrail'in Gazze kuşatması ve genel olarak Filistin topraklarında sürdürdüğü işgal, şiddet ve ayrımcılık en muhafazakar İsrail hükümetlerinin biri altında devam ediyor. Filistinliler bu rejime apartheid rejimi diyor. Bu kavrama başvurulmasında elbette Güney Afrika deneyimine ve uzun mücadeleler sonucunda bu rejime karşı uluslararası muhalefete gönderme yapma niyeti var. Fakat özellikle İsrail vatandaşı olan ve olmayan ve İsrail vatandaşları arasında da Filistin kökenli olan ve olmayan ayrımı, gündelik hayatın gerçekleri rejime apartheid rejimi denmesinin temel sebebi. Her ne kadar 2011 yazı İsrail'de de bazı protestolara sahne olduysa da, İsrailliler ayrımcılıktan ziyade ekonomik bunalıma vurgu yapmayı tercih ettiler. Zaten de uzun soluklu olmadı. İşte Sevgililer Günü'ne denk gelmesi nedeniyle yoğun bir kampanyayla internette duyurulmaya çalışan yeni bir protesto şekli, yine blog'ları ve videoları kullanıyor ve her şeyden çok apartheid'a vurgu yapıyor. Kontrol noktasında sevgiliyle randevu videosunda iki sevgili bu rejimde nasıl buluşur konusu çok sevimli bir şekilde işlenmiş. Bu videoyu da esas alan yeni bir site ise Love Under Apartheid. Arabist aracılığıyla öğrendiğimiz bu site de Filistin/İsrail topraklarında ve dünya çapunda yaşanan aşklar anlatılıyor. Sınırlar, pasaportlar ve kontrol noktaları nedeniyle kavuşamayanlar, uzaklarda evlenenler, neredeyse senede bir görüşenler.


Sellers aynı zamanda, Beatles çılgınlığının doruk noktasına ulaştığı dönemde üretilen bir televizyon programına, The Music of Lennon and McCartney'ye 1964'te katılarak The Hard Day's Nightı Shakeaspearevari bir performansla okumuş. Yukarıdaki kayıtlarda gerçekten duyulabilen Sellers mimiklerini görmek için videoyu mutlaka izlemelisiniz. İnsan bu tür efsanevi işbirliklerine keşke şahit olabilseydim, diye düşünmekten kendini alamıyor. Tam olarak aynı şahanelikte olmasa da, yaşayan en sevdiğimiz oyunculardan biri olan Christopher Walken'ın Lady Gaga'nın Poker Face şarkısını okumasını izlemek de mümkün.


Daha önce Steinbeck ve Hitchcock'tan bahsetmiştik. Yönetmenin kendi senaryosunu tanınmayacak hale getirmesine direnmişti ünlü yazar. Ayrıca Fitzgerald'ın kızına yaptığı hayatta kafaya takılacak ve takılmayacak şeyler listesini de vermiştik. John Steinbeck ise en büyük oğlu Thom'a 1958'de yazdığı bir mektupta aşkla ilgili ufak bir liste yapıyor gibi. Özetlemek gerekirse, Aşk aceleye gelmez ama başına geldiği zaman kimsenin bunu küçümsemesine izin verme, diyor Steinbeck. Kızlar senin ne hissetiğini bilmek gibi özelliğe sahiplerdir ama gene de duymak isterler, diye devam ediyor. Önemli bir ayrıntı: Yazarın tüm mektupları kitaplaştırılmış ama dilimize çevrilmemiş; gene de okuyalım derseniz buraya bir bakın. Neden çevrilmiyor böyle güzel eserler? Belki de bu tür mektup/anı kitap listeleri yapıp yayınevlerine göndermeliyiz! 101cookbooks'tan Heidi aracılığıyla öğrendiğimiz mektubun Türkçesini aşağıda, İngilizcesini ise burada bulabilirsiniz. Mektubunu bu sabah aldık. Ben kendi bakış açımdan yanıt vereceğim, elbette Elaine de kendi bakış açısından. İlk olarak eğer aşıksan bu çok güzel bir şey bu, bir insanın başına gelebilecek en güzel şey. Kimsenin bunu küçük görmesine izin verme. İkincisi Birkaç çeşit aşk vardır. Biri bencil, acımasız, açgözlü, egoisttir ve aşkı kendi kibirini beslemek için kullanır. Bu çirkin, zarar verici bir türdür. Diğeri ise içindek iyi her şeyin dışa vurmasını sağlar nezaketin, inceliğin ve saygının; yalnızca görgü kurallarına duyulan saygının değil, bir başkasını eşsiz ve değerli görebilmeni sağlayan o daha yüce saygının da. İlk tür seni hasta eder, kendini küçük ve zayıf hissetmene yol açar ama ikincisi seni güçlendirir, sahip olduğunu bile bilmediğin cesareti, iyiliği ve bilgeliği etrafına yaymanı sağlar. Bunun gelip geçici bir gençlik aşkı olmadığını söylüyorsun. Eğer bu kadar yoğun duygular hissediyorsan elbette gençlik aşkı değildir. Ama sanırım benden sana neler hissettiğini söylememi istemiyordun. Bunu sen herkesten daha iyi bilirsin. Sana bu konuda ne yapman gerektiğiyle ilgili yardımcı olmamı istiyorsun ki bunu yapabilirim. Öncelikle sonuna kadar tadını çıkar, müteşekkir ol ve şükran duy. Aşkın amacı en iyi ve en güzel amaçtır. Ona ulaşmaya çalış. Eğer birine aşıksan o kişiye açılmakta bir tehlike yoktur yalnızca bazı insanların çok çekingen olabileceğini unutma, bazen ilanı aşk ederken bu çekingenliği göz önünde bulundurmak gerekir. Kızlar senin ne hissetiğini bilmek gibi bir özelliğe sahiplerdir ama gene de duymak isterler. Bazen hislerine şu ya da bu sebepten karşılık göremezsin ama bu hissettiklerinin değerini indirgemez. Son olarak, seni anlıyorum çünkü ben de aynı şeyleri hissediyorum; sen de böyle hissettiğin için memnnum. Susan'la tanışmak çok isteriz. Kapımız her zaman açık. Ama tüm ayarlamaları Elaine yapacaktır çünkü bu onun uzmanlık alanı; çok da memnun olacaktır. O da aşkı tanıyor, belki sana daha çok yardımcı bile olabilir. Sakın kaybetmekten korkma. Eğer doğruysa devam edecektir. Acele etme yeter. İyi şeyler asla elden kaçmaz.


Yarışmanın bir de gizemli konuk bölümü var. Bu bölümde yarışmacı olarak, gözleri bağlanmı panelistlerin önüne ünlü bir şahıs çıkartıyorlar amaç elbette kim olduğunu tahmin etmek. New York'ta yer alan canlı yayına kimler kimler katılmamış ki: Elizabeth Taylor, Sean Connery, Frank Sinatra, Paul Newman ve Joanne Woodward, Alfred Hitchcock... Yalnızca görünümleriyle değil, sesleriyle de tanınma ihtimali yüksek olan ünlüler garip aksanlarla da konuşuyorlar. Videoları izlemek için isimlere tıklayabilirsiniz. Bizim kısa videolardan anlayabildiğimiz kadarıyla bu isimlerin çoğu programa yeni bir film ya da oyunlarını pazarlama amacıyla çıkıyorlar. Ama yarışmaya katılan bir ünlü var ki, her soruya evet diyerek panelistlerin akıllarını iyice karıştırıyor: Salvador Dali. Dali hem oyuncu hem yazar hem yönetmen hem sanatçı hem dansçı hem karikatürist olduğunu söylüyor... Elbette her seferinde seyirciler kahkahadan kırıldıkları için sonunda Konuğumuzda bir tuhaflık mı var? ve İnsan mı? diye sormak zorunda kalıyorlar. En tatlısı da Dali'nin moderatörle fısıldaşarak neden sürekli evet yanıtını verdiğini açıklama çabası... Netice: Sürreal bir deneyim.


Ernest Hemingway'in hayvan sevgisi aileden geliyor. Hemingway's Cats adlı eğlenceli kitapta anlatıldığı üzere, dedesi Ernest Hall hayvan sevgisiyle tanınırmış; babası Clarence Edmonds Hemingway ise doktorluğa karar vermeden önce uzun bir süre veteriner olmak istemiş. Fakat Papa Hemingway'in asıl aşkının kediler olduğunu biliyoruz. Akıntı Adaları'ndaki, kahramanın kedisine ilaç kelimesini öğrettiği, birlikte uzun yürüyüşlere çıktıkları o sahneleri kim unutabilir? Heminway'in kedileriyle çektirdiği fotoğraflar yazının devamında.


Yasemin Arpa'nın sunacağı etkinlik PEN'in 90 Yılına Kuş Bakışı adlı sunum ile başlayacak. Bunu, Çiler İlhan'ın 2011 Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'nü kazanan öykü kitabı Sürgün üzerine bir söyleşi izleyecek. Tanpınar'ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanına ve Tarık Günersel'in sahne uyarlamasına değinilecek. Halil İbrahim Özcan Edebiyat ve İfade Özgürlüğü bağlamında ülkemizdeki durumu değerlendirecek. 22 Eylül Cumartesi 14.30-16.00: Dünya Barışı, Çeviri ve Gezi Türü, Bir de gülkurusu ile mürdüm eriği arası eflatunumsu hülyalı renkle kaplı koltukların kumaşını ürettiği rivayet edilen kültür firmasını kutluyorum. Aklım kaldı.


Son iki hafta yine ülke gündeminde gıda siyasetiyle ilgili bir konu tartışıldı. Yeteri kadar tartışılmadı ama özellikle daha önce de haber yaptığımız Fikir Sahibi Damakların ve birçok gönüllünün sayesinde en azından konunun farkına varıldı. Konu ise GDO'lu ithalat ürünlerine verilen ve maalesef verilmeye devam edilecek gibi gözüken izinlerin düzenlenmesi, mevzuatının oluşturulması. Bu konuda internet üzerinden halka da fikri soruluyormuş gibi gözükse de, aslında fikrimizi soran yok. Fikrimizi bağırmaya çalışanlar var ama. Konuyla ilgili bir kampanya Fikir Sahibi Damaklar'dan geldi. Öyle ki kampanya sonunda bu ithalatın düzenlenmesi yönünde çalışan ve izinler için başvuruyu yapan TÜGİDER üyelerinden bir şirket dernekten çekildi. Kampanya şirketlere neden bu başvuruyu yapıyorsunuz diye soruyordu ve bu yönde bir dilekçe imzaya açılmıştı. Biz bu yazıyı hazırladığımız esnada TÜGİDER'in internet sitesine ulaşılamıyordu. Bir diğer kampanya da Greenpeace'den: yemezler. GDO'lu gıdalar ülkemize öncelikle yemler yoluyla giriyor. Bu kampanya ve her türlü itiraz, başka yollardan girmelerini önlemek amacıyla yapılıyor. Seçeneklerimiz sadece GDO'lu gıdaların kontrollü girmesi ya da AB'de olduğu gibi bazı yüzdelerle girmesi değil, aksine henüz vakit varken hiç girmemesi, bu toprağın ne yemine ne başka bir yerine bulaşmaması. Hayır demek bir seçenek. Hayır demek gelecekle ilgili çok önemli bir karar. Türkiye'de tarım ve gıda uzmanı akademisyenler ve konuyla ilgili bilgi ve tecrübe sahibi meslek çalışanları ve bizce sol partiler konuya siyasi tarafından acilen el atmalıdır. Bize bu uluslararası ve ulusal boyutlarda bu ilişkileri anlatmalılar. TÜGİDER'e üye şirketleri GDO'lu gıda ithal edelim dedirtecek piyasa koşullarını anlatmalılar. Hayır demenin ötesinde gittikçe artan bu eğilimlere karşı bir direnişi nasıl örgütleyebileceğimizi düşünmeliyiz. Sosyal medya üzerinden yürütülen bu kampanyalara kamusal alanda daha geniş bir şekilde daha örgütlü öznelerce de sahip çıkılmalı. Sadece bugünün meselesi olmayacağı 2009'da ilk büyük gündeme gelişinde belliydi. Daha önceki yazılarımızda gıdada sadece GDO değil, antibiyotik ve başka zararlı maddelerin de ithalattan bağımsız bir şekilde bulunabileceğini ya da Boğaz'da balıkların bitebileceğini anlatmıştık. Daha fazla, daha geniş kapsamlı ve daha örgütlü tartışalım. Zira karşımızdaki gıdaya dayanan sermaye yüksek düzeyde örgütlü! Ne kadar diye merak ederseniz internette en ünlü şirketlerden Monsanto'yu aratın yeter.


Daisy Buchanan, Muhteşem Gatsby, F. Scott Fitzgerald. Composite kelime anlamıyla bileşimler demek fakat burada composite drawing yani robot resim anlamında kullanılıyor.


Karaköy Bankacılar Caddesi üzerindeki gösterişli Osmanlı Bankası binası, Kasım 2011'den beri SALT Galata adı verilen bir kültür kurumu olarak kullanılıyor. Fransız asıllı Levanten mimar Alexandre Vallaury tarafından Bank-ı Osmani-i Şahane için tasarlanan ve ilk kez 1892 yılında hizmete açılan bina kamuya açık bir araştırma kurumu olarak yeniden düzenlenmiş. SALT Galata'nın basılı ve dijital kaynakları erişime açan SALT Araştırma bölümü araştırmacılar, öğrenciler ve meraklılara muazzam bir kaynak sunuyor. SALT Araştırma Kütüphanesi'nde güncel sanat, mimari, tasarım, edebiyat, şehircilik, sosyal ve ekonomik tarihe odaklanan yüz bin basılı yayın ve sayısı bir milyonu aşan dijital belgeye ulaşmak mümkün. Online arama motoru SALT Research'de ufak bir çalışma, arşivin genişliği hakkında fikir vermeye yetiyor. SALT Galata'ya giriş ücretsiz. Kitap, dergi, CD/DVD raflarında ve dijital belgeleri inceleyebileceğiniz büyük ekranlar karşında saatler geçirmek işten bile değil; mekan bireysel ve grup çalışmalarına da olanak sağlıyor, üstelik pazartesi dışında her gün açık. Zezine, çiçeği burnunda, Ankaralı bir elektronik derginin editörlerinden biridir. Kent sosyolojisi ve sanatla ilgilenmektedir. İlk İstanbul'a gidişimde uğramalıyım. Yapılacaklar listesine ekledim bile.


Tarkovski 1977'de Moskova'da yaptığım düğüne elinde bir Polaroid makinayla geldi. Polaroid'ü henüz yeni keşfediyordu ve büyük bir zevkle fotoğraflar çekti. Şahitlerim o ve Antonioni'ydi. Dönemin adetleri gereğince, imzalar atılırken çalınacak müziği onlar seçiyordu. Blue Danubeu seçtiler. Tarkovski zamanın kaçışı üzerine sıkça düşünürdü ve zamanla yapmak istediği tek bir şey vardı: Onu durdurmak, bir an için bile olsa bu Polaroid'ler üzerinde zamanı durdurmak. Bir Rus blog'u çok güzel bir seçki yayımlamış bu Polaroid'lerden. Aynı zamanda bu fotoğraflar güzel bir kitaba dönüşmüşler: Instant Light. Polaroid'lere bakınca kitabın başlığını çok uygun bulduk gerçekten. Kitabın önsözünü yazan ünlü senarist Tonino Guerra, aynı zamanda hem Tarkovski'nin hem de Antonioni'nin yakın arkadaşı. İngilizceden çevirdiğimiz bu paragraflar ise Poemas del rio Wang aracılığıyla size sunuldu.