Cazın kiminle nerede başladığı otoriteler tarafından tartışıladursun, tüm caz müzisyenlerinin ve caz severlerin kişisel caz tarihinin başlangıcı olan bir isim vardır elbette. Kimi için Miles, kimi için Coltrane, kimi için Billie Holiday olmuştur bu isim, ya da hiç dinleyemediği Buddy Bolden, benim içinse Sibel Köse'dir. NouvArt'ta her ay bir caz vokalistiyle yapacağım beş soru beş cevaplık köşemin de ilk misafiri olmayı kabul ederek çok mutlu etti beni. Sibel Köse: En başta Ella Fitzgerald; benim için ilk aşk olduğundan. Ondaki neşe, cümlelerinin güzelliği, ritmik hakimiyeti, scat tekniğini bana ve tüm dünyaya sevdirmesi, kişiliğindeki sıcaklık ve samimiyet, her dönemde nasıl bir çerçevede olursa olsun daima en güzeli yakalamasında ve kendi imzasındaki belirginlik benim için her zaman çarpıcı oldu; her dönem her şeyini zevk ve merakla dinliyorum. Sarah Vaughan; güzelim ses rengi, müthiş ses aralığı, piyanist olmasının getirdiği müzisyenlik, repertuvarındaki esneklik ve her daim yakaladığı müzikalite onun neden 'divine' -tanrısal ya da ilahi- olarak adlandırıldığını açıklıyor. Kişisel olarak özellikle balladlarını çok huzur verici bulurum. Billie Holiday; kendine özgülük söz konusuysa eğer bir numarada yer alması gereken yorumcu. Onun kendine özgülüğü ve yoğun hissiyatı bence kendisini eşsiz kılıyor ve döneminin çok ilerisinde bir sanatçı olduğunu düşünüyorum. Bir yazıda 'şarkı stilisti' diye okumuştum, yaptığı yorumdan öte şeyi güzel ifade ediyor bence. Carmen Mc Rae; müzisyenliği bir yana hikaye anlatıcılığını çok beğeniyorum. Nina Simone; aslında hep ve sadece piyanist olmak istemiş, her zaman hoşa gitmeyecek hikayeleri ve duyguları da ifade etmekte gösterdiği cesareti çok değerli. Jon Hendricks -vocalease denilen ve kiminin karşı olduğu sololara söz yazma misyonuna hayranım. Charlie Parker, John Coltrane, Miles Davis, Wynton Kelly, Theolonious Monk, Clifford Brown gibi caz efsanelerinin sololarına yazdığı sözlerle müzisyenlik ve şarkıcılık arasında köprü kurduğunu düşünüyorum. Chet Baker; sesi mi trompeti mi ağırlıklıdır ya da hangisi hangisinden etkilenmiş belli değil ama nefesli sazlarla şarkıcılığın arasındaki yumurta/tavuk ilişkisinin canlı örneği olmuş. Betty Carter; sahnede canlı izleme şansına da sahip olduğum sanatçı gerçek bir doğaçlama üstadı, bir solistin orkestrayı an içinde nasıl yönlendirdiğinin en güzel örneklerinden biriydi. Risk alma konusundaki cesaretini çok çarpıcı buluyorum. Shirley Horn; az ile çok nasıl ifade edilir, zamanlamanın ve boşluğun önemini en iyi vurgulayan yorumculardan biri olduğunu düşünürüm. Cassandra Wilson; her şey yapıldı derken özellikle erken işlerinde yepyeni bir sound ve yaklaşımla caz söylemeye boyut kattığı kanaatindeyim. Dianne Reeves; tüm bu sevdiğim şarkıcıların kimi özelliklerinin ve anlayışların günümüzdeki temsilcisi olduğunu düşünüyorum. Listede yazamadığım daha pek çok hayran olduğum şarkıcı var, Clark Terry, James Moody, Roy Eldridge gibi vokal doğaçlama yapan enstrümanistleri dinlemeyi de çok severim. S. K.: En sevdiğim şarkı diye bir şey düşünemiyorum. 3 de olmaz. Neden dersen kendimi bildim bileli şarkı söylüyorum ve her birinin kıymeti ayrı benim için. Şarkı var yol açar, şarkı var bir şey öğretir, şarkı var yaraya merhem olur, şarkı var yaranı azdırır. Kimin nasıl söylediğine göre vezir de olur rezil de. Aşık olduğum şarkılar var, kadim dostlarım var, henüz arayı bulamadıklarım var, daha duymadıklarım var. S. K.: Epeyce kriter var aslında... Her şeyden önce bende uyandırdığı his önemli sanırım. Anlattığı hikayenin bende karşılığı olması taşımamı kolaylaştırır; illa sözlü olması da gerekmez. Birlikte müzik yaptığım arkadaşlarımın çalmaktan hoşlanacağı şarkılar seçmeye çalışırım. Duruma, dinleyene, konsepte ya da projeye olabildiğince uygun, kendimi geliştirmeme yardımcı olan şarkıları seçmeye gayret ediyorum. Belki de şarkılar bizi seçiyordur. S. K.: Her türün güzel örneklerini dinlemeyi severim. Son dönemde mümkünse sözsüz radyo yayınlarını dinlemeyi seviyorum, sürprizli olabiliyor. Çocukken radyo tiyatrolarını özellikle polisiye olanları dinlemeyi çok severdim. Louise Hay, Eckhart Tolle, Carolyn Myss gibi yeni akım şifacıların kayıtlarını dinliyorum. Arkadaşlarımın hikayelerini dinliyorum. Öğrenmek istediğim yeni dillerde ne bulursam dinliyorum. Fırsat bulursam en güzeli doğayı dinlemek. S. K.: 'En' kısmı zorluyor sanırım beni. Popüler olan filmleri o dönemde değil sonrasında tüm o yorumlar yitip gittikten sonra izliyorum. İlla bir 'en' gerekiyorsa en son izleyip çok etkilendiğim film az da olsa tanıma şansına sahip olduğum Kerim Çaplı ve Yavuz Çetin'in hikayesini anlatan 'Blue' belgeseli oldu, en son okuyup çok sevdiğim kitap Kazuo Ishiguro'nun müzik, aşk ve hayatı konu alan hikayelerinin yer aldığı 'Nocturnes' kitabıydı.


Maan-Uygar Yüzereroğlu, bu yıl yayınladığı Yüzüstü isimli albümüyle cazın sınırlarını genişletiyor. Kendi şarkılarının yer aldığı bu albümde, Uygar'ın şahsına münhasır üslubu dikkat çekiyor. Bu özgün albümün prodüktörlüğünü adından sıkça bahsettiren Şevket Akıncı üstlenmiş. Bize de albümü dinlemek düşüyor. Uygar Yüzereroğlu: Maan eski Türkçe'de birlikte demek. Albümdeki parçaların tamamının söz müziği bana ait. Fakat müzik tek başına ürettiğin bir şey değil. Yazdığım şarkılarda annemden dinlediğim sanat müziğinden etkiler var. Uzun yıllar caz ve klasik vokal dersi aldım, Randy Esen'in ve Filiz Özay'ın bana katkısı büyük. Sonra prozodi ve ifade konusunda seninle ve Elif Çağlar'la yaptığımız seanslar... Prodüktörüm Şevket Akıncı tüm aranjmanları Cansun Küçüktürk'le birlikte yaptı, onlarsız bu albüm olmazdı. Albümdeki müzisyenler de parçalarda ne hissettilerse onu çaldı, Şevket'in tarzla ilgili verdiği genel yön dışında önlerine herhangi bir nota konmadı. Her şeyden öte hayatıma dokunan, duygu dünyamı şekillendiren, en sevdiklerimle birlikte geçen anlardan doğan sözler, melodiler bunlar. Maan ismi buradan geliyor. U. Y.: Müzik yazarken hiçbir zaman birine benzeme ya da popüler bir tarza yaklaşma derdim olmadı. Parçaların birçoğunda bilinçli olarak belirli bir forma sadık kalmadım. Başı sonu birbirinden farklı; nakaratı, yükselip patlaması olmayan, beklentilere belki çok uymayan parçalar. Daha serbest, bilinç akışına yakın, içe dönük, bana dair sözler, melodiler bunlar. Bu malzemeden yola çıkarak sound konusunda belirleyici kişi prodüktörüm Şevket Akıncı oldu. Kendisi yaptığı albümlere imzasını atan bir müzisyen. Onun müziğinde başka pek bir yerde duymadığım yoğun, çok katmanlı, derin, gitgide daha da derinleşen, beklentilerin dışına çıkan, şaşırtan, heyecanlandıran, zaman zaman zorlayan; ama beni tamamen içine çeken bir şey var. Onunla saykodelik, elektronika, ambient tarzlarda dolanan bir albüm konuştuk. Sonra birlikte müzik dinlediğimiz seanslar oldu; örneğin David Sylvian, David Bowie, Thom Yorke, The Tiger Lillies, Beck, Explosions in the Sky konuştuğumuz isimlerden. Bunlar dışında art-pop'tan drone'a, post-rock'a; Endonezya ritimlerinden çağdaş klasik müziğe farklı birçok etki var albümde. Dolayısıyla tek bir etkiden çok, Şevket en başta ilhamın kendisi demek en doğrusu. U. Y.: Dediğim gibi pek bir forma bağlı kalmamak ve akışa bırakmakla ilgili sanırım. Şarkı yazarken net olmaya, anlaşılmaya çalışmıyorum. Başta müzik geliyor ve beraberinde bir duygu. Sözler ona göre şekilleniyor. Sözlerimin bir hikayesi oluyor genelde; ama bu hikaye tamamen bir imge, sembol ya da bir duygu etrafında şekillenebiliyor. U. Y.: Kaybına çok üzüldüğüm Johann Johannsson. Başka... Farklı farklı şeyler; Olafur Arnalds, High Plains, The Cinematic Orchestra, Kimbra, Tuğçe Şenoğul, Gevende, Ceylan Ertem, Ah! Kosmos. U. Y.: Biraz radikal bir kararla albüm yayınlanırken Lüksemburg'a taşındım. Dolayısıyla uzaktan lansman biraz çetrefilli oldu, lansman sonrası da yine biraz ağır ilerliyor. Fakat albüm benim için tamamen kişisel bir proje, senin de dediğin gibi özgün bir iş. Herkese ulaşacak, çok beğenilecek diye bir şey yok. Acelesi de yok. Küçük de olsa albümü kendi kitlesine ulaştırabilir miyim diye çaba sarf ediyorum. O yüzden dijital platformlar dışında, parçaları Müzik Hayvanı üzerinden ücretsiz indirmeye de açtık; isteyen dinleyebilsin diye. Bir de konser konuşuyoruz, fakat albümün sahneye uyarlanması gerekiyor. Parçaların daha akustik uyarlamaları da düşündüğüm şeylerden. Yeni parçalardan önce önümdeki işler bunlar.


Küçük yaştan itibaren aşırı yüklenilmiş ve profesyonel olmuş sporcuları örnek verenler mutlaka çıkacaktır; ancak bu yüklenme yüzünden tenisi bırakan sakatlanan ve nefret eden yüzlerce sporcudan nedense hiç kimse bahsetmez. O sporcuların hepsi de nasıl da önemlidir oysa!.. Bir kişi başarılı olur, 100 kişi ise bu sporla ilgili kötü anılarla tenise veda eder. O kadar büyük hayal kırıklığı yaşarlar ki, ileriki yaşlarda ellerine raket bile almazlar. Doğal olarak da kendi çocuklarını bile tenise özendirme zahmetinde bile bulunmazlar. Tenis, kaybetme duygusunun en yoğun yaşandığı sporlardan biridir. En basit haliyle ve bilindik bir örnekle açıklarsak bunu; onca maçlık bir turnuvayı yenilmeden bitiren sadece bir kişi çıkacaktır. Yenilmeyi hazmedemeyen ve yenilgiden gerekli dersleri çıkaramayan biri, arkasında kim olursa olsun sporda tutunamaz. Aileleri ve antrenörleri için de geçerlidir bu durum. Sporda her sonuç bir şampiyonluktur aslında. Bir sporcunun ödülü şampiyonlukken, diğerininki mücadele etmeyi, bir başkasınınki de dürüstlüğü ve etik olmayı öğrenmektir. Günümüzün çocuklarında ve gençliğindeyse başarı kavramı bambaşka boyutlardadır: Farkındalığın iyiden iyiye hasıraltı edildiği bir düzlemde çocuklar ve gençler için başarı kavramı, genelde önlerindeki ekranda oynadıkları oyunlarda, başka bir aşamaya geçmek üzerine kurulmuş durumdadır. Aralarından pek azı içinse, uğraştığı sporda kendini geliştirme yolunda yapılan antrenmanlarda ve akıtılan terlerde gizlidir başarı. Antrenörler de 9-10 yaşındaki bir sporcunun şampiyonluğu ile asla böbürlenmemeli, başarıyı gereğinden fazla sonucu odaklı değerlendirmemelidirler. Ne kendilerine mal edecekleri başarılarla ne de çocukların üzerine yıkacakları başarısızlıklarla kendilerini ve kariyerlerini var etmemelidirler. Biz tenis hocaları ve antrenörler tenis dünyasındaki tüm gelişmeleri ve haberleri yakından takip eder, öğrenci ve sporcularımıza bunların doğrultusunda tenis hakkında doğru şeyleri öğretmeye ve uygulatmaya elimizden geldiğince büyük özen gösteririz. Tenis öğrettiğimiz, teknik ve becerilerini geliştirmelerinde yol gösterdiğimiz bu çocukların aynı zamanda bizleri yansıtan ve gösteren birer ayna, birer vitrin olduklarının da sonuna kadar bilincindeyizdir. Aynı bilinçle onlarla birlikte çıktığımız bu uzun yolda; içlerinden bazıları yetenekleri ve azimleri doğrultusunda çok büyük başarılara imza atarlarken, bazılarıysa deyim yerindeyse silinip giderler... Bunların hepsi de metanetle karşılanması gereken son derece doğal süreçlerdir. Yetiştirdiğimiz ve eğittiğimiz çocuklar; karakter yapıları, motivasyonları ve yetenekleri doğrultusunda farklı farklı eğilimler gösterirler. Kimisi zaman içerisinde piştikçe ve yeterli düzeye geldikçe profesyonelliğe uzanırken, kimisi de amatör bir şekilde bu sporu sürdürmeye ya da tamamen bırakmaya karar kılarlar. Profesyonelliği seçenlerin bu yetilerini ve becerilerini nesilden nesile çocuklarına ya da yakınların da aktarmaları -ki tenis sporu bunların örnekleriyle doldur- bizleri her zaman mutlu etmiştir. Sonuçta kazanan her şeyden önce tenis sporu ve evrimi olur ki, bizim için bundan daha büyük bir mutluluk ve gurur olamaz. Sporun her alanında yaşın önemine tekrar tekrar değinmemize herhalde gerek yok. Hemen her alanda olduğu gibi, tenise de erken yaşlarda başlamak oldukça önemlidir. Ve tıpkı diğerlerinde olduğu gibi, teniste de her yaşın kendine özgü bir öğrenme ve uygulama kapasitesi vardır. Zamana dair bir şeyi kaçırdığınız an, onu bir daha geri döndürme ya da üzerinden geçme şansınız olmaz. Bizim için en önemli şeylerden biri de, tenisin, öğrenci ve sporcularımızın hayatında kalıcı bir yere sahip olabilmesi, hatta mümkünse yaşam felsefelerinin ayrılmaz bir parçası haline gelebilmesidir. Zaten bu gerçekleşirse, antrenörleri ve yol gösteren eğitmenleri olarak onların hayatlarında bizler de kalıcı bir yere sahip olabiliriz ki, gurur ve mutluluğumuz kat be kat artmış olur. Şunu asla unutmayın ki; çocuğunuzun doğru yaptığı her şeyden gurur duyun ve hiçbir şekilde onun üzerine gitmeyin. Hele ki tenise başlamasını teşvik etmiş ve elinden tutarak bizlere yönlendirmişseniz, en başta çocuğunuza da, biz hocalarına da sonuna kadar güvenin bu konuda. Başarıyı bir an önce yakalamaları için, onları köşeye sıkıştırıp sıkboğaz etmeyin, aksine hemen her konuda rahat bırakın onları; unutmayın ki tenis de tıpkı diğer sporlar gibi, hatta hayatın parçası olan her şey gibi uzun, çok uzun soluklu bir yol. Ve bu yolda ürkütmek yerine, onlarla birlikte yürüyüp, yanlarında ve arkalarında olduğunuzu her zaman hissettirin onlara. Ki özgüvenleri, karakteriyle birlikte gelişip serpilebilsin ve hayata çok da daha sağlam adımlarla tutunmayı öğrenebilsinler. Tüm bunlar gerçekleşirse, zaten başarı da kendiliğinden peşi sıra gelecek, siz de onlar da zaferi ve mutluluğu aynı anda tatmış olacaksınız. İşte çocuğunuzun gözünden bu mükemmel spor tam da böyle görünüyor, böyle yaşanıyor ve ifade biçimini böyle buluyor... Bunun üzerine başka ne denebilir ki?! Refakatiniz ve sabrınız için teşekkür eder, tenis ve spor dolu bir yaşam dilerim. tebrikler Serkan hocam ellerinize sağlık çok güzel bir yazı kaleme almışsınız. Güzel yazı kalemine sağlık, ağaç yaşken eğilir, tenis güzel bir spor sizin gibi eğitmenler olduğu sürece dahada güzel.


Geçtiğimiz sezon onuncu yılını kutlayan, bugüne kadar 32 ülkede, 64 kentte 190 bini aşkın seyirciye ulaşan Sidi Larbi Cherkaoui ve Sadler's Wells London yapımı Sutra, yeniden, aynı heyecanla İstanbul'da. Times'ın en yüksek beklentileri bile aşıyor, Guardian'ın kültürel değişim kavramını yeni bir seviyeye taşıyan, eşsiz ve incelikli bir gösteri sözleriyle övdüğü Sutra, 2010'da İstanbul Tiyatro Festivali'ne konuk olduğunda dakikalarca ayakta alkışlanmış ve seyircileri derinden etkilemişti. Koreograf Cherkaoui, heykeltıraş Antony Gormley ve Çin'in ünlü Shaolin Tapınağı'ndan 19 Budist keşişi bir araya getiren bu ödüllü işbirliği, dansın gelenek ve ruhunun fiziksel disiplinle buluştuğu nefes kesici bir deneyim sunuyor. Sutra, Buda'nın öğretileri için kullanılan sutta teriminden türetilmiş; Buda'nın kuralları ve aforizmalarını kapsayan genel bir ifade. Shaolin geleneğindeki felsefe ve inancın Kung Fu'ya yansımasını güncel bir bağlamda ele alan Sutra, Antony Gormley'nin 21 ahşap kutusundan oluşan çarpıcı sahne düzeni ve Polonyalı besteci Szymon Brzoska'nın imzasını taşıyan, piyano, vurmalı çalgılar ve yaylılar için yazılmış, canlı yorumlanan müzikleriyle seyircilerin kalbini ve düşlerini yakalayan eşsiz bir yapıt. Sutra, bu kez İKSV ve Zorlu PSM işbirliğiyle bir kez daha seyretmek isteyenler, kaçırdığı için üzülenler ve merak edenler için dokuz yıl aradan sonra yeniden İstanbul'da.


50'ye yakın üniversite öğrencisinin bir araya geldiği İstanbul / Başıbüyük'te gerçekleştirilen, sosyal sorumluluk projesi Sürgün Köpeklerle Buluşma'da beslemesi yapılan köpeklerin ölüm kalım mücadelesi yürekleri burktu. Sokaklardan koparılarak vahşi hayata sürgün edilen köpeklerin sevgi ve bazı sağlık ihtiyaçlarını karşılayıp farkındalık yaratmak amacıyla sosyal sorumluluk projesi olarak www. ajanimo. com ve www. markamama. com tarafından organize edilen Sürgün Köpeklerle Buluşma'nın üçüncüsü Başıbüyük'te gerçekleştirildi. Kendi imkanlarıyla bölgede besleme yapan Marmara Üniversitesi Hayvanları Koruma Kulübü ve Maltepe Üniversitesi Hayvan Dostları Kulübü üyesi yaklaşık 50 öğrenci de beslemeye katıldı. Kontrolsüzce artan yapılaşma ile birlikte yaşam alanlarından koparılarak ormanlara sürgün edilen köpekler açlık ve susuzluğun yanı sıra bir yandan da vahşi hayatla mücadele ederek yaşama tutunmaya çalışıyor. Hava koşullarının giderek zorlaşmasıyla yemek bulmanın imkansız hale geldiği bu kış aylarında, Ajanimo ile Markamama'nın organize ettiği sosyal sorumluluk projesinde üniversiteli öğrencilerle birlikte kuru mamalarla, patili dostların beslemesi gerçekleştirildi. Vücutlarının zayıflığından yemek bulmakta ne kadar zorlandıkları anlaşılan bazı köpekleri öğrenciler elleriyle besledi. Geçmişte insanlar tarafından şiddet gördüğü düşünülen bazı köpeklerin ise, ne kadar aç da olsalar korkularını yenerek öğrencilerin dağıttığı mamaların yanına gelmekte zorlandığı görüldü. Hayvanseverlerin yanına gelebilenlerin ise kendilerini sevdirirken bile korktukları o anlar kameralara da yansıdı. Vahşi hayvanların da tehditlerine açık bir ortamda hayatta kalmaya çalışan köpeklerin bazıların aldığı ölümcül yaralar ise görenlerin yüreklerini burktu. İnsanların can dostları olarak bilenen hayvanların bu halleri adeta, onların sadece yalnızlığa terk edilmekle kalmayıp, aslında ölüme mahkum edildiğinin kanıtı oldu. Altı farklı besleme noktasına giderek besleme yapan hayvanseverler Başıbüyük'te bulunan Narcity evlerinin hemen yanındaki ormanlık alanda bir köpeğin cansız bedeni ile karşılaştılar. Boğazında, bir insan tarafından bağlandığı belli olan bir kablo gören hayvanseverler yetkililere haber verdi. Yapılacak otopsinin ardından, nasıl öldüğü belirlenecek olan köpeğin raporu hayvan haber sitesi www. ajanimo. com'da yayınlanacak. Sokaklarda yaşama hakkı elinden alınan köpeklerin orman sürgününde de yaşam hakkı olmadığını söyleyen Ajanimo sitesinin yayıncısı Birgül Taşdemir sözlerine şöyle devam etti: Bu ülkede hayvan olmak zor, hele ki ormana sürgünde ise çok daha zor. Ormandaki bir köpeğin baş etmesi gereken o kadar çok şey var ki; açlık, susuzluk, soğuk, yaban hayvanları ve birer suç makinesine dönüşen insanlar... Aç oldukları ve insana olan özlemleri araba sesi duydukları anda onları sığındıkları ormanın kuytu köşelerinden çıkarmak için yeterli oluyor. Tabi ki hepsi için geçerli değil bu. Bazıları sadece uzaktan bakıyor, kimileri ise insandan yana olan tüm hayal kırıklıklarına rağmen kuyruklarını sallayarak ama aynı zamanda da ürkek ürkek yaklaşmaya başlıyorlar. Etkinlik sırasında birbirinden üzücü olaylarla karşılaşıyoruz. Cam kırıklarının kestiği ön patisi ile ormanda yaşamaya çalışan köpek, sırtındaki iki kocaman tümöre rağmen yaşam sevincinden vazgeçmeyen başka bir köpek, yüzündeki yaraya rağmen insana güvenmeye devam eden koca baş ve en son devasa cüssesine rağmen muhtemelen bir insan tarafından kablo ile boğazı sıkılarak nefessiz bırakılıp öldürülen ve cansız bedeni yol kenarına bırakılan koca oğlan....


Basılı kitap ve süreli yayınlardan KDV'nin kaldırılmasını öngören kanun teklifi, TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu'nda kabul edildi. Buna göre, Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kanunu hükümlerine göre poşetlenerek satılanlar hariç olmak üzere, basılı kitap ve süreli yayınlardaki KDV oranı sıfırlanacak. Sosyal Hizmetler Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi, TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu'nda kabul edildi. Bir dizi düzenleme getiren teklif, basılı kitap ve süreli yayınlardaki KDV oranının sıfırlanmasını da içeriyor. Kitap, dergi ve gazetelerden KDV'nin kaldırılacağına ilişkin ilk açıklama, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'dan gelmişti. Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy'un da katıldığı, Atatürk Kültür Merkezi Temel Atma Töreni'nde konuşan Erdoğan, Bu hafta Meclis'te görüşülecek bir kanunla, kitapta ve süreli yayınlarda KDV oranının sıfıra düşürülmesi uygulaması, hem yayıncıları hem satıcıları kapsayacak şekilde genişletiliyor. Artık kitapta, dergide, gazetede KDV olmayacak. Böylece dijitalleşmeyle birlikte dezavantajlı duruma düşen yayıncılara destek sağlıyoruz. ifadelerini kullanmıştı. Kitaplardan yüzde 8, süreli yayınlardan yüzde 1 oranında KDV alınıyordu. TBMM'de dün gece komisyondan geçen teklife göre, Kültür ve Turizm Bakanlığınca yayıncılık sertifikası verilmiş yayıncılar tarafından yapılan kitap ve süreli yayınların tesliminde de KDV muafiyeti olacak. Türk yayıncıları tarafından uzun süredir talep edilen, Milli Kültür Şurası ve Ulusal Yayın Kongresi'nde de görüşülen KDV düzenlemesinin hayata geçmesiyle, kitap ve dergiler okuyuculara KDV'siz ulaşacak.


Medyacıların sonu yakın; basın emekçilerinin yeniden yükselişi ise kaçınılmaz! Sayının fazlalığına ek olarak, yıllarını vermiş basın emekçilerini Hürriyet'in işten çıkarma şekli de en fazla tartışılan konuydu. Çünkü ana medya dediğimiz hatta içinde çalışanların yıllardır AMİRAL ilan ettikleri Hürriyet, yakın bir zaman içinde hükümet yanlısı tarafın malı olmuştu ve bu ne çirkin bir işten çıkarmaydı böyle! Medyada işten çıkarılmak ve haksız işten çıkarmalar ilk kez yaşanmıyor. Bir genel müdür değişikliğinin bile bunun gerçekleşmesi için yeterli olduğunu içerideki herkes bilir, değil ki büyük bir satış ve başka bir görüşün gazetesi haline gelmiş bir medya grubu bunu yapmasın. Medyada işten çıkarılmalar geçmişte de hiç etik değildi, ilk kez böyle bir çıkarılma olmuş gibi de niye şaşırdınız cidden anlamadım. Örneğin madem Hürriyet ana konumuz; Doğan Medya zamanında da etik olmayan işten çıkarmaların ilk akla gelen uygulaması: Turnikede kartı okumayan işten çıkarılmış demektir. Radyo Kulüp zamanında yeni gelen yayın yönetmeni ve dolayısı ile değişen yayın politikası nedeniyle yılların programcılarının işine o dönemde de yine haksızca son verilmesinden ve işten çıkarılanların da bu haksızlığa aslında tepki olarak CD'lere zarar verip, yayını sabote etmesinden sonra başlamıştı bu vb uygulama... Basın çalışanları turnikeden geçemeyerek hiç de şık olmayan bir tavırla işten çıkarıldığını öğrenen basın emekçisi iş arkadaşlarının olmasına çok şahit olmuştur ama bunun neden ve nasıl başladığını çok kimse bilmez. Anlatmak istediğim sorun çoktandır büyük olsa da basın emekçilerinin işini korumak adına medyacı gibi verdiği tavizlerin gün gelip yine kendilerini vurması ve aslında sonun değişmeyip sadece geciktiğinin anlaşılması bir gün olacaktı, bu kaçınılmaz sondu. Bu rüzgar madem başladı esmeye, biz de tepkilerimizi yansıtmaya devam edeceğiz. Tüm bunların sonunda da basın özgür günlerine geri dönecek. İnanıyorum ki Babıali ruhunu er ya da geç ama birgün mutlaka geri döndürenlerden olacağız; hep birlikte başaracağız: İşsiz kalan basın emekçileri, alternatif ve ana akım medyada görev alanlar, bizler yani basın takipçileri. Satın almalar ve sonucu olan büyük işten çıkarmalar aslında Türk Basını'nda yeni bir dönemi başlattı; Gazetecilerle medyacıların savaşı. Gazetecilerin kazanması için biz okuyuculara daha fazla sorumluluk düşüyor. Lütfen alternatif basın oluşumlarını destekleyelim, takip edip, yazılarını paylaşmakta cömert olalım. Basını sahipsiz bırakmayan takipçilerinden olalım, bu en büyük sosyal sorumluluklarımızdan. Basın savaşları bu kadar da değil aslında. Mesela bu savaşlardan bir diğeri de geleneksel basınla, yeni nesil basın arasında. Geleneksel basının hala yok saymasına rağmen yeni basın mecralarının çığ gibi etkileşim aldığı günlere şahitlik ediyoruz. Tarafsız olanlar gelecek basının nasıl şekilleneceğini şimdiden öngörüyor, çıkarı olanlarsa geleneksel kanada sımsıkı yapışmış durumda... diyor ve yazımı daha da uzatıp başta yazdıklarımın ana konusundan daha da uzaklaşmadan bu konuyu başka bir yazıma bırakıyorum.


Rossotrudniçestvo Türkiye Temsilciliği ile Devlet Sanatçısı Suna Korat Vakfı genç öğrencileri keşfetmek amacıyla Rusya Bilim ve Kültür Merkezi'nde piyano yarışması düzenleyecek. 18-20 Kasım tarihlerinde Ankara'da yapılacak olan yarışmaya 16-24 yaşları arasındaki öğrenciler katılabilecek. Rusya Bağımsız Devletler Topluluğu Yurtdışında Yaşayan Yurttaşlar ve Uluslararası İşbirliği İşlerinden Sorumlu Federal Ajansı'nın Türkiye Temsilciliği ile Devlet Sanatçısı Suna Korat Vakfı işbirliğinde genç öğrencileri keşfetmek amacıyla piyano yarışması düzenlenecek. Türkiye-Rusya Kültür ve Turizm Yılı kapsamında 18-20 Kasım tarihlerinde gerçekleşecek olan yarışmaya, 16-24 yaşları arasındaki genç öğrenciler katılabilecek. Yarışma Ankara'da Rusya Bilim ve Kültür Merkezi'nde gerçekleşecek. Dereceye giren öğrencilere para ödülünün verileceği bu yarışmanın birincisine 5 bin lira, ikincisine 3 bin 500 lira ve üçüncüsüne bin 500 lira verilecek. Yarışmanın jüri üyeliğini ise Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı Gülsin Onay, Prof. Dr. Erol Erdinç ve Prof. Yeşim Alkaya üstlenecek. Etkinlikle ilgili açıklama yayınlayan Rossotrudniçestvo Türkiye İnanıyoruz ki bu etkinlik iki ülke arasındaki kültür ve dostluk ilişkilerini daha da geliştirecek ve yarınlara entelektüel düşünceye sahip gençlerin yetişmesinde etkili olacaktır ifadelerini kullandı. Rusya Dışişleri Bakanlığına bağlı olan Rossotrudniçestvo Federal Ajansı Türkiye Cumhuriyeti Temsilciliği uzun yıllardır Rusya Federasyonu ve Türkiye Cumhuriyeti arasındaki kültür, sanat, eğitim, medya ve iletişim alanlarında önemli faaliyetler gerçekleştiriyor. Rossotrudniçestvo Türkiye Temsilciliği aynı zamanda Türk gençlerine Rusya'nın çeşitli üniversitelerinde Rusya Federasyonu bursu dahilinde eğitim imkanı sunuyor.


ANKAmall ev sahipliğinde düzenlenen Spor Festivali, 14 15 Ekim tarihlerinde gerçekleşecek. Festivalde sporseverler, birçok spor dalını deneyimleme fırsatı bulacak. PROFAM tarafından yönetilen, gerçekleştirdiği etkinliklerle Başkentlilerin sosyal hayatına büyük katkılar sağlayan Türkiye'nin en gözde alışveriş merkezlerinden ANKAmall, bu kez de düzenleyeceği Spor Festivali ile sporseverlerin buluşma noktası olacak. Yaz ayı boyunca gerçekleştirdiği organizasyonlarla ziyaretçilerine unutulmaz anlar yaşatan alışveriş merkezi, Macfit ve Decathlon işbirliği ile gerçekleştirilecek olan Spor Festivali ile misafirlerini ağırlayacak. 14 15 Ekim tarihlerinde düzenlenecek olan festivalde sporseverler masa tenisinden tramboline, denge bisikletinden tırmanış duvarına, kaykaydan patene kadar birçok spor dalını deneyimlerken okçuluk, futbol, basketbol, dart, zumba, badminton gibi birbirinden heyecanlı ve keyifli ödüllü yarışmalarla spora ve eğlenceye doyacak. Etkinlik, ANKAmall açık otoparkta saat 13.00 19.30 saatleri arasında gerçekleşecek.


Titanic dahil 3 ünlü gemi faciasından sağ kurtuldu. Yine de ömrünün 42 yılını denizlerde geçirmeye adadı. Tarihe Batmayan Kadın olarak geçen hostes Violet Jessop'un hayat hikayesi film oluyor. 20'inci yüzyılın üç kız kardeş gemisi Olympic, Titanic ve Britannic lüks yolculuklar için üretildi. Üçü için de 'Asla Batmaz' deniyordu. İrlandalı hostes Violet Jessop o tarihe dek görülen en büyük lüks yolcu gemisi RMS Olympic'de çalışıyordu. 1911'de, savaş gemisi HMS Hawke ile çarpışan Olympic batmaktan son anda kurtuldu, Violet sağ salim limana çıktı. Bu kazanın ardından bir yıl bile geçmeden Violet Titanic'te görevlendirildi. Ve tarihin en büyük gemi kazalarından biri gerçekleşti. Ortadan ikiye ayrılan Titanic iki saatte battı. Violet bu kazadan da sağ kurtuldu. Tek kurtulan ise kendisi değildi bir de bebek kurtardı. Bundan 4 yıl sonra I. Dünya Savaşı'nda hastaneye çevrilen Britannic adlı devasa gemide hemşirelik yapmaya başladı. Alman denizaltısı tarafından vurulan bu gemiden de sağ çıktı. Deniz ve okyanus sevdasından vazgeçemeyen Violet Jessop; savaş bittikten sonra bile gemi yolculuklarına katılmaya devam etti, 60 yaşında emekli oldu. 83 yaşında ise kalp yetmezliğinden hayatını kaybetti. Posta'nın haberine göre tarihe 'Batmayan Kadın' olarak geçen, kitaplara konu olon Jessop'un hayatı beyazperdeye uyarlanacak.


Yeni nesil rock müzisyenlerinin son dönemde dikkat çeken ismi Batu Akdeniz, yeni teklisi Bir Sebebi Var'ı dinleyicilerinin beğenisine sunuyor. Karanlık sözlerin yırtılan rock vokalleri ve coşkulu bir rock performansı ile aktarıldığı Bir Sebebi Var, genç sanatçının şu ana kadar bir alışkanlık haline getirdiği gibi hem retro, hem de günümüz rock sound'undan esintiler taşıyor. Bir Sebebi Var'ın söz ve müziği Batu Akdeniz'e, aranjesi ise Bulut Gör'e ait. Şarkı, Akdeniz'in belirttiği üzere karantina döneminin en karamsar günlerinden birinde 15 dakikada ortaya çıkıverdi. Kayıtlar Ankara'da, Mirage Stüdyoları'nda yapıldı. Klip ise Emre Ergenç'in yönetmenliğinde çekildi. Bir insanın yaşayabileceği büyük iç hesaplaşmaları, yaşanmışlıkların yükünü ve devam etmenin zorluğunu klipte oynayan 6 oyuncu, Batu'yu adeta bir kuklaya dönüştürerek anlatıyor. Bir Sebebi Var görsel olarak da sadece bir rock performansından fazlasını sunuyor. 2018 yılının Ekim ayında yayınladığı Hayat Böyle ile ilk Türkçe çalışmalarını yayınlayan Batu, geçen 2 yıllık sürede ciddi bir fan kitlesi kazandı ve Eksik, Yanlış Biriyle Doğru Hikaye, Artık Bi' Manyağın Var, Hareket Vakti gibi şarkılarla adından söz ettirdi.


17 Ocak'ta Garaj Müzik etiketiyle çıkacak ikinci EP'si Yarın Yokmuş Gibi için gün sayan genç sanatçı, yeni EP'sinin müjdesini Eksik ile veriyor. Bu yeni tekli Akdeniz'in en çok sevilen parçalarından Yanlış Biriyle Doğru Hikayenin devamı olarak tanımlanıyor. Devam filmi Eksik; yaşanılan hastalıklı aşkın ve aynı şiddetteki ayrılığın acısını daha büyük bir teslimiyet ve daha büyük bir yakarışla dinleyiciye aktarıyor. Evim ol dedin bana o ilk gece üşümüş sesinle, Şimdi üşürsen sana evini yakmak kolay, Ne bir eksik ne bir fazla gibi, Ne bir galip ne bir mağlup gibi, Nisan ayında İstanbul-Ankara arası bir tren yolculuğunda kaleme alınan eser, Mayıs ayında kaydedildi. Kaydedilirken Batu'nun çaldığı gitar 1964 model bir Höfner'di. Parçanın klibi Emre Ergenç tarafından İstanbul'da çekildi. Eksik in ilk günlerinde elde ettiği izlenme ve dinlenme sayıları, parçanın Batu'nun kariyerindeki yüksek noktalardan birinde olacağının da habercisi. 'Eksik Batu Akdeniz'in 17 Ocak'ta yayınlayacağı yeni kısaçaları Yarın Yokmuş Gibiyi de müjdeliyor.


Batu Akdeniz, pandemide hayatını kaybeden müzisyenlere adadığı yeni teklisi Katiller Cenazedeyi lirik videosuyla birlikte tüm dijital platformlarda dinleyiciyle buluşturdu. Katiller Cenazede, içinde bulunduğunuz dönemin, düzenin ve sistemin bizi hem toplumsal hem de kişisel olarak nasıl sıradanlaştırdığını ve pasifize ettiğini anlatan protest bir rock parçası. Şarkı çok yüksek bir sesle bu olumsuz duruma karşı çıkarken bir özeleştiri yapmayı da ihmal etmiyor. Ortasında epik bir rock solosu bulunan Katiller Cenazede, Batu Akdeniz'in tenor vokalleri, yüksek gitarları ve kendine has modern retro rock karışımı sound'uyla birleşip etkisi çok güçlü bir marş olarak karşımıza çıkıyor. Genç rock sanatçısı, şarkısını pandemi koşulları sırasında hayatını kaybeden müzisyenlere adıyor. Şarkıyı bir de Batu'nun sözleriyle duyalım: Sıkıldım. Her gün kötü bir haberle uyanmaktan sıkıldım. Bununla ilgili bir şey yapamamaktan da sıkıldım. Bir genç olarak kendimi mahcup hissediyorum. Müzisyen olarak da hissetmek istemedim belki de ve Katiller Cenazede'yi yazdım. Şarkının bana göre iki anlatısı var. Dinleyen kişinin o sıradaki ruh haline göre hangisini daha çok duymak isteyeceği ise ona kalmış.. Birincisi, gerek içerisinde bulunduğumuz coğrafya gerekse siyasal iklim itibariyle geleceğe dair umutlarımızın tükenişi, her gün daha kötü bir sabaha uyanmak ve bununla ilgili hiçbir şey yapamayacağımız hissiyatı. Bu hissiyatın bizi yavaş yavaş uyuşturduğu hissi ve istemeyerek de olsa bu düzenin bir parçası haline gelmemiz. Özeleştirim burada devreye giriyor. İkincisi ise her gün biraz daha değişen ve bencilleşen dünyanın yarattığı ikiyüzlülük, çizdiği sahte rol modeller ve günlük hayatta karşımıza çıkan çirkin karakterlerin hayatlarımızda yaşattığı tahribat.. Bu iki anlatının ortak noktası ise, böyle hissetmemizin sorumlularının gözümüzün içine bakarak yalan söylemeleri ve bunların tam karşısındaymış gibi gözükmeye çalışmaları. Rock 'n' Roll'un gücüne inanıyorum. Söyleyeceklerimi hiç olmadığı kadar sert ve yüksek söyledim bu kez, yine rock 'n' roll'un yardımıyla. Son zamanların en iddialı yeni nesil rock parçalarından biri olan Katiller Cenazede'nin kaydı Ankara'da Mirage Stüdyoları'nda gerçekleştirildi. Yayınladığı 2 EP ve teklilerle Türkçe rock'ın en güçlü genç temsilcilerinden olan Batu Akdeniz, sonbaharda yayınlayacağı ilk uzunçalar için geri sayıma Katiller Cenazede ile devam ediyor.


Dönme şarkısı ve coverları ile dikkatleri çeken Batuhan Kordel, Teşekkür adlı yeni şarkısını yayınladı. Dönme, ardından Sıcak Şarap ve Aşkın En Güzel Hali şarkılarını yayınlayan Batuhan Kordel, tüm dünya için zor geçen pandemi sürecinde önce Yeditepe Üniversite'sindeki Elektrik ve Elektronik Mühendisliği eğitimini tamamladı. Mezuniyetinin hemen ardından yakın zamanda çıkaracağı yeni albümüne odaklandı. Bağımsız olarak yayınladığı 3 tekli çalışmasının ardından, hatırı sayılır bir kitle edinen genç müzisyen; yine kendi yapımcılığı ile bağımsız yayınlayacağı yeni albümünün kayıtları için Harem's Sound Stüdyoları ile çalışmaya başladı. Genç sanatçı; dinleyicileri ile beraber büyüyen hikayesinde, yeni albümünün heyecanını yaşarken, sosyal medyanın gücüne inanmakta, dijital platformlarda ve Youtube kanalında şarkılarını yayınlamakta. Bunun dışında albüm sonrası ekibi ile planladığı konserleri pandemi kaynaklı ertelenmek zorunda kalınca, zaman zaman yaptığı Twitch, Discord ve Instagram hesaplarından açtığı yayınlarla takipçileri ile buluşmaya devam etmekte. Batuhan Kordel'in daha önce yayınladığı şarkıları gibi yine söz ve müziği kendine ait olan, Kasım ayı sonunda yayınlanan şarkısı Teşekkür, Youtube ve birçok dijital platformda sizlerle.


Adını 2018 yılından itibaren YouTube üzerinden paylaştığı şarkıları ve besteleri ile duyurmaya başlayan Batuhan Polat'ın ilk kısaçaları Mesafeler tüm dijital müzik platformlarında yayında. Yer yer dramatikleşen, yer yer sinematografikleşen Mesafelerin karakterini Batuhan kendine has gitar tınıları üzerine kurulmuş melodik vokalleri ortaya koyuyor. EP 2018 yılında Drum & Bass stüdyolarında Aybars Gülümser'in desteği ile kaydedildi. Arada Kalma parçasına Ahmet Ali Arslan gitarıyla ve Gülyanak şarkısına Tuncay Korkmaz mızıkasıyla dokundu. Ahmet Ali Arslan aynı zamanda Mesafelerin mixlerini üstlendi. EP'nin masteringleri ise Batuhan Polat, Ercan Bektaş Ülger ve Can Kuman tarafından yapıldı. Kırık Camlar şarkısı Zehra Erkoç'un bir şiirinden yazıldı. Kırık Camlar'ın ve Mesafeler'in albüm kapağı tasarımları ise Taçmin Sarı'ya ait.


Batuhan Polat'ın yeni kısaçalarının habercisi Dünyanın 1001 Aklı tüm dijital müzik platformlarda yayında. Adını 2018 yılından itibaren YouTube üzerinden paylaştığı şarkıları ve besteleri ile duyurmaya başlayan Batuhan Polat'ın İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin Sound Picnic dersinde canlı olarak kaydedilen kısaçalarının habercisi olan teklisi Dünyanın 1001 Aklı tüm dijital müzik platformlarında yerini aldı. Dünyanın 1001 Aklı İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin dersi olan Sound Picnic kapsamında canlı olarak, Batuhan Polat'ın uzun zamandır aynı okulda olduğu ve müzik yaptığı arkadaşları tarafından icra edildi ve kaydedildi. Teklinin mix masteringini ise Umut Çetin üstlendi. Teklinin bir parçası olduğu EP Tozum ve Nefesim ise 14 Ağustos Cuma günü dinleyiciyle buluşacak.


Batuhan Ayduğan 15 Şubat 1997 Marmaris doğumludur. Müzik hayatına lisede lise gruplarında çalarak ve vokal yaparak başladı. Ardından ODTÜ'de İnşaat Mühendisliği okumaya başladı. Üniversitede bir araya geldiği çeşitli topluluklarla amatör/profesyonel birçok yarışma, konser ve festivalde yer aldı, birçok ünlü ismin sahnesinden önce bestelerini ve performansını sergileme fırsatı yakaladı. 2016 sonunda ekibiyle beraber bestelerini hayata geçirmek için İstanbul'a geldi. Bu süreçte stüdyo ortamı ile tanışırken aynı zamanda İstanbul'da ve çeşitli şehirlerde konserler vermeye devam etti. 2018'de ilk solo albümü için Koner Memili prodüktörlüğünde besteleri üzerinde çalışmaya başladı. Geçtiğimiz günlerde 8 parçadan oluşan fısıltı isimli ilk albüm çalışmasını müzikseverlerle buluşturdu. Tüm beste, söz ve düzenlemelerin Batuhan Ayduğan ve Koner Memili ye ait olduğu albümün her aşaması SoundCity İstanbul stüdyosunda gerçekleşti. Davulda Hazar Aytan ve bas gitarda Korel Memili kayıtlarda performans gösterdi. Rock, alternatif ve türevlerinin günümüz teknolojisiyle harmanlandığı altyapılarda Batu'nun özgün ve tiyatral vokali dikkat çekiyor. Söz yazımında ise yeri geldiği zaman agresif ve sorgulayıcı, diğer tarafta ise hüzünlü ve melankolik bir yapı var. Hatta bazen insanın iç dünyasına mizah eşliğinde eleştirel göndermeler bile yapıyor. Batu; Albümün isminin fısıltı olmasının sebebini de, iç seslerin melodilerle buluşması olarak gösteriyor. Albümün çıkışının ardından kolları performans, konser ve videolar için sıvayan Batu bir yandan şimdiden yeni çalışmalara başladığının sinyallerini veriyor. Fısıltı albümünde birçok dinleyicinin kendisinden bir şeyler bulabileceği bir çeşitlilik var. Bu açıdan bakıldığında, Batu dinleyici tarafından sıkça adından bahsettireceğe benziyor.


Çankırı'nın Yapraklı ilçesine bağlı Buğay köyünde çekilen Bayram Köye Geri Döndü adlı belgeselin ilk gösterimi, dev ekranda çekildiği köyde gerçekleştirildi. Yaklaşık 25 yıldır gazetecilik yapan Recep Yeter, geçen yıl bir cenaze dolayısıyla gittiği Çankırı'da 90 yaşlarındaki bir nineden dinlediği hikayelerden etkilenerek bunları gelecek nesillere aktarmaya karar verdi. Bir belgesel hazırlamak için çalışmalara başlayan Yeter, İstanbul'dan ekibiyle gelerek köyün yaşlılarıyla yaklaşık 4 gün boyunca 25 saatlik bir çekim gerçekleştirdi. Çekimler Çankırı merkez ve İstanbul'da da devam etti. Hazırlanan Bayram Köye Geri Döndü adlı belgeselin ilk gösterimi, köy meydanında hazırlanan dev ekranda köylülerin beğenisine sunuldu. Recep Yeter, gazetecilik hayatı boyunca hep Anadolu ile alakalı ve Anadolu'yu hayatın merkezine alan bir habercilik anlayışını benimsediğini söyledi. İnsanların Anadolu'ya ve tarihi hafızaya kulak vermesi gerektiğini belirten Yeter, Geçmişe kulak tıkarsanız, gözünüzü kapatırsanız, geleceğinizi görmeniz, önünüzü aydınlatmanız mümkün değil. Geçmişinize kulak vermezseniz, geleceğinizi kestirebilmeniz, doğru yol alabilmeniz mümkün değil diye konuştu. Belgesel çekimi için yapılan kayıtlarda birçok acı ve dramın yer aldığını ifade eden Yeter, Ben sadece bir köyü dinledim, Anadolu'da kim bilir ne acılar yaşandı. O 25 saatlik kayıt, köyüme vefa borcumu artık gerçekten ödemem gerektiğini bir kez daha hatırlattı dedi.


EastEnders dizisi, koronavirüs sebebiyle verdiği aranın ardından ikinci sezona başladığını duyurarak hayranlarını şaşırttı. Bu yeni açıklamaya göre 35 yılda yayımlanan 6 binden fazla bölüm, EastEnders'in ilk sezonunu oluşturuyor. BBC'nin popüler pembe dizisi 1985'ten, elindeki çekilmiş bölümleri tükettiği ve sosyal tecrit kısıtlamaları nedeniyle daha fazlasını çekemediği 16 Haziran 2020'ye kadar aralıksız yayımlanmıştı. EastEnders'in resmi Twitter hesabından, önceki gece (7 Eylül) BBC One'da yeni bölümlerin yayınlanmasıyla ikinci sezonun başladığı duyuruldu. EastEnders hayranları olayın eğlenceli tarafını gördüklerini tweet'e yaptıkları yorumlarda gösterdi. Bir Twitter kullanıcısı, Birisi bana ilk sezonun kısa bir özetini verebilir mi? Son 35 yılda biraz meşguldüm de diye espri yaptı. Bir diğer kullanıcı İlk sezonun box-set'inin fiyatı ne kadar pahalı olacak? diye sordu. BBC Stüdyoları'ysa Fiyattan emin değiliz, hala tek bir odaya nasıl sığdırabileceğimizi düşünüyoruz! yanıtını verdi. EastEnders'in yeni bölümleri hükümetin sosyal mesafe kurallarına uygun olarak çekilirken, bu durum kendine has zorlukları da beraberinde getiriyor. Örneğin, çok sayıda insan veya fiziki yakınlık içeren sahneler, en azından geleneksel sahneleme açısından kullanım dışı kaldı. CGI efektleri ve kamera hileleri, normallik yanılsamasını sunmak için uygulanan geçici çözümlerden bazılarını oluşturuyor.


İlginize, çok çok teşekkürler 🙂 Biz müzik yapmak için bir araya geldik. İlk başta Elçin Orçun şarkılarını sahnede canlı çalmak ve yeni düzenlemeler yapmaktı planımız fakat sonra şarkılar ikimizin dokunuşlarıyla klasik Elçin şarkıları olmaktan çıktı. Ruhumuzu daha iyi yansıtan bir isme ihtiyacımız vardı. Bir sürü isim arasında seçim yapmadık, ilk aklımıza gelen isim tam olarak müziğimizin aynası oldu. Dünya, bir araya geldikten kısa bir süre sonra çıktı ortaya. Tanışmadan önce, farklı zamanlarda ayrı ayrı yaptığımız bir beste aslında. Tanıştıktan sonra altyapıyla, sözlerin ve bestenin buluşmasıyla ''Dünya'' doğdu. Bir sıkışıklığı anlatıyordu, yaşadığımız dünyanın kendi çıkarları için insanları sıkıştırmasını... Şarkının daha sert bir anlatıma da ihtiyacı vardı bu noktada Şehinşah'ın rap bölümüne destek atmasıyla şarkı tamamlandı. 🙂 Ne mutlu bize. BEATEN FAME şarkıları tamamen doğaçlama çalışmalar ile ortaya çıkıyor. İçimizden gelen müziği yapıyoruz ve o müzik hiç kaygı taşımıyor, bize iyi gelen de bu. Genel olarak müziğimize inanıyoruz çünkü hissetmediğimiz şarkılar yapabilen insanlar değiliz. Aklımızdaki dünyayı anlatmaya tek bir şarkı yetmez sanıyoruz ama başlangıç için hiçte fena değil. İşimizi benzetmek kadar örnek aldığımız bir durum yok. Çalışmalarını beğendiğimiz isimler var ama biz kendi yolumuzu bulmaya çalışıyoruz. Elçin Orçun olarak değilde BEATEN FAME olarak çıkış yapmamız biraz kafa karıştırsa da tepkiler çok güzel. Herkesin sevebileceği bir müzik yapmadığımızın farkındayız ama müziğimizle kavuştuğumuz insanların tam olarak anlaşılmak istediğimiz yerden ''Dünya''yı sevmiş olmaları bizi çok mutlu ediyor. Zaman zaman bazı etkinliklerle dinleyicilerimizle buluşuyoruz. Bir konser gibi olmasa da dj setlerimizin arasında bile kendimizden bazı şarkıları çalıp söylüyoruz. Geçen hafta bir arkadaşımızın işlettiği bie cafede çaldık ve çok hoşumuza gitti. İlerleyen tarihlerde bunun gibi performanslarımıza daha çok denk gelebileceksiniz. Bu etkinlikleri de sosyal hesaplarımızla kolaylıkla takip edebilirler. Önümüzdeki günlerde 2. teklimiz ''Kim Bilir''i yayınlamak istiyoruz. Klip için ön hazırlıklara başladık. Çok fazla şarkı yaptık, artık albümü hakediyorlar 🙂 bu yüzden arayı çok açmadan bu sene içerisinde albüm çıkarmak istiyoruz. Çok teşekkür ederiz, konserlerde görüşmek üzere..


Mesela müzik dinlerken çok daha farklı iyi şeylerde olduğunu biliyor muyuz? Bebekler için örneğin; bebekler için müziğin sanıldığından da fazla önemi olduğunun farkında mıyız? -ki bu yapılan son araştırmalarda kanıtlanmış bir gerçek- Üstelik anne karnından itibaren dinletilen müzik çocuklarda sadece beynin gelişiminde değil, sosyal ve duygusal gelişimde de önemli rol oynuyor. Hatta ve hatta anne karnından itibaren müzik konusunda bilinçli davranılan bir çocuğun okul çağlarında ve sonrasında matematikle problemi olmayacağı ve matematiği çok seveceği de yine uzmanların üstünde durduğu bir başka konu. Çünki müzik bebeğimizin sayısal zekasında da önemli rol oynuyor. Bu kadar önemli faydaları olan müziği çocuklarımıza dinletirken nelere dikkat etmeliyiz konusu ise maalesef hala çok dikkat edilen bir konu değil. Öncelikle anne karnında ve 0-6 ay grubu çocuklarımızı günümüz müziklerinden soyutlamayı başarmalıyız. Popüler müzik bu yaş grubu icin uzmanlarca uygun bulunmuyor. Birçoğumuzun bildiği, bebeklerimize klasik müzik dinletmeliyiz de bir dereceye kadar doğru. Evet bebeklerimize kesinlikle klasik müzik dinletmeliyiz. Ama! Hangi eserlerin bebeklerimize uygun olduğunu bilmek çok önemli. Dünyaya daha yeni merhaba demiş, ani ve yüksek seslere ağlayarak tepkisini belli eden dahası bundan rahatsız olan bebeklerimize normal büyükler için hazırlanan klasik eserlerin dinlendirilmesi de çok doğru olmayacaktır. İşte bu noktada bebekler ve çocuklar için özel olarak hazırlanmış bir kaç albümden bahsetmek isterim. Öncelikle bebeklere yönelik çalışmalarıyla tanınan ünlü besteci Raimond Lap'ın tüm albümleri bebeklerimiz için mükemmel bir seçim olacaktır. Albümlerinde ünlü klasik eserleri yeniden düzenleyen ya da kendi bestelerine yer veren Raimond Lap, çalışmalarında bebek, doğa ve hayvan seslerine yer vererek sadece bebeklerimiz için değil, bizler için de dinlendirici, ruhu geliştirici müzikler yapıyor. Yine bebekler için özel olarak yorumlanmış bir başka klasik müzik serisi de Baby Einstein serisi. Baby Einstein'ın klasik müzik serileri yanında ayrıca yine bebekler için özel olarak üretilen kitap, DVD ve oyuncakları da mevcut. Bu konuda birçok çalışma bulmamız mümkün ben sadece en öne çıkan iki seriden kısaca bahsetmek istedim. Bu konuda sizlerin de yorum, düşünce ve önerilerinizi ben ve tüm site ziyaretçileri merakla bekliyoruz.


Sanatçının ses evreninin genişlemesi ve Fire & Smoke şarkısına yapılan lirik bir selamla hızla bağlantı kuruluyor, çünkü Pieces, yükselen genç yıldızın öyküsünü sürdürüyor. Beste, Beech Love'ın özünü ve ruhunu paylaşmasıyla marş benzeri bir enerji ve coşkuyla açığa çıkıyor. Elbette, Piecesa eşlik eden çarpıcı siyah beyaz müzik videosu, vizyon sahibi sanatçının duygularını hayata geçirişini güçlü bir şekilde yansıtıyor. Beech Love'ın son şarkısı Piecesı dijital müzik platformlarından dinleyebilirsiniz.


Tüm dünyada 250. doğum yılı kutlanan büyük besteci Beethoven'ın üç farklı dönemine ait piyano sonatı, Op.13 'Pathetique', Op. 53 'Andante Favori', Op.53 'Waldstein' ve Op. 111 Gülsin Onay'ın özel yorumuyla dinleyiciyle buluşuyor. Dünyanın beş kıtasında, 80 ülkede verdiği konserlerle büyük övgüler alan uluslararası kültür elçimiz Gülsin Onay, 250. doğum yılında Ludwig van Beethoven'ın sevilen eserlerini 'Gülsin Onay Beethoven' başlıklı albüm ile dinleyiciyle buluşturuyor. Bayramınızı en içten dileklerimle kutlar, sağlıklı ve huzurlu bir bayram geçirmenizi dilerim. Bu vesileyle sizlerle çok güzel bir haberi paylaşmaktan, büyük mutluluk duyuyorum! Beethoven'ın 250. yılına armağan ettiğim albüm yayınlandı! 2020'de, Beethoven'ın doğumunun 250. Yılını, harika etkinliklerle kutlamayı planlamıştık. Planlanan çalışmalardan biri de bu albümdü. Salgın nedeniyle konserlerimizi gerçekleştiremedik ama, bugün bu albümü sizlerle buluşturabildiğim için, çok mutluyum. Büyük heyecan ve sevinçle beklediğim albüm, her anlamda içime sindi. Lila Müzik'le uyumlu işbirliğimiz, uzun yıllar öncesine dayanıyor. Chopin, Tchaikovsky & Rachmaninov ve Mozart albümlerim de Lila Müzik tarafından yayınlanmıştı. Çağdaş Türk Müziğini besleyen önemli bir kulvarda, birbirinden değerli kayıtları, salgın döneminde dahi, yayınlamaya devam eden dostlarımıza, yürekten teşekkür ederim. Albümün kaydını ve master çalışmasını sevgili oğlum Erkin Onay yaptı. Kitapçık yazılarını kıymetli müzik yazarımız sevgili Aydın Büke yazdı. Kapak fotoğrafı sevgili Duygu Şahin'e ait. Tasarım da çok yetenekli Gözde Oral'a.. Başta Dilek İçinsel olmak üzere, emek harcayan, maddi manevi destek olan bütün sanat dostlarına, sonsuz teşekkürler. 2020'de seslendirdiğim ilk Beethoven konser programının kaydı olan albümde, bestecinin üç farklı dönemine ait piyano sonatları yer alıyor: Op.13 Pathetique, Op.53 Waldstein ve Op. 111.. Albümde ayrıca; Beethoven'ın, Waldstein sonatının ikinci bölümü olarak bestelediği ama sonra daha kısa bir bölümle değiştirdiği, sonatta kullanmamış olsa da, konserlerinde sık sık seslendirdiği Op. 53 Andante Favori de yer alıyor. Her zaman, iyi ki piyanist olmuşum diye şükrediyorum. Yoksa bu muazzam eserleri çalma şansından, zenginliğinden ve fırtınaların en coşkulusunu yaşamaktan yoksun kalacaktım. Albümü severek dinleyeceğinizi umuyorum. 2004 yılından bu yana Sanat Danışmanı olarak ve sevgili Eren Levendoğlu'nun Sanat Yönetmenliğinde sürdürdüğümüz Festivalin tüm zorluklara rağmen bu sene de sanatseverlerle buluşacak olması bizim için büyük mutluluk. Festivalimizin web sitesinde www. gumuslukfestival. org önümüzdeki hafta tüm etkinliklerin detayları ile bilgileri bulabilirsiniz.


Farklı tarzlar ve disiplinlerden beslenen müzikal yolculuğundan içsel hikayeler seslendiren Begüm Tarako, yeni şarkısı İrini müzikseverlerle buluşturdu. Kendine has müzisyen Burak Irmak düzenlemesi ve prodüktörlüğünde kaydedilen İrin, Ferman Akgül'ün güçlü vokalleriyle desteklendi. Miks ve Masteringi Feryin Kaya'ya ait olan parçanın kapak çalışması ise ressam Ömer İlksen Akçıl'ın eseri. 5 yıl önce Tarlabaşı'ndaki otobüs durağına doğru yürürken koca bir şantiyeye dönüşen şehrin en yoğun dönüştürülen bölgesinde; yukarıdan taşların düşmemesi için bir tenteyi, derme çatma tutmaya çalışan demirlerin altındaki sarı küçük tabela dışında, bir durak olduğu asla anlaşılmayan noktaya geldiğimde; yerde sırtı yola dönük yatan birini gördüm, hareketsiz... ve yardım elini uzatmama engel olan sesimi duydum. Her birimiz böyle oldukça, tan yerine doğan güneş her geçen gün biraz daha acı verecek gibi görünüyor insanlığa. Seçim bizim. diyor Begüm Tarako ve İrini o anın verdiği yoğun sorgulama hissiyle yazdığını dile getiriyor. Begüm Tarako; kendi söz, müzik ve düzenlemelerinden oluşan ilk solo albüm çalışması Aklımın Oyunlarını 2012 yılında paylaştı. 2015'te farklı müzik tarzları ve sanat disiplinlerini bir araya getirerek tasarladığı görsel, işitsel ve yazınsal bütünlükteki ikinci albüm projesi 7yi yayımladı. İlk tekli Alaca 2017 Aralık ayında, ikinci tekli Dem ise 2018 Nisan ayında dinleyiciyle buluştu. Begüm Tarako'nun güçlü elektronik dokularla derin ve vurucu vokalleri birleştirdiği yeni şarkısı İrin Akustikhane Records etiketiyle tüm müzik platformlarında yayında.


2 Temmuz 1993'te Sıvas katliamında öldürülen şair doktor Behçet Aysan anısına, şiirlerinden bestelenen şarkılardan oluşan Yanık Ağıt albümü Ada Müzik etiketiyle çıktı. Müzik Direktörlüğünü Çiğdem Erken'in üstlendiği, Yanık Ağıtta Behçet Aysan şiirlerinden bestelenen 16 şarkı yer alıyor. Albüme adını veren Yanık Ağıt şiirinin bestesi de yine Çiğdem Erken'e ait. Yanık Ağıt aynı zamanda, Sıvas katliamının 30. yılında, yitirdiklerimize bir saygı duruşu niteliğini taşıyor. Ayrıca ülkemizde yapılan az sayıdaki şiiri onurlandıran çalışmalardan biri.


ADAMLAR; Şarkılarındaki felsefeyle çektiler ilk zamanlarından beri dikkatimi.. YOK ÖYLE KARARLI ŞEYLER: Daha önceki çalışmalarından daha derin bir YÖKŞ buldum. Şarkıların sözlerini bu sefer çok önemsemişler, olgunlukları ve Adamlardaki gibi şarkıların sözlerindeki derinlik müziklerine de yansımış... Daha derin ve özenli altyapıya sahip müzikalitesi ile sürüklüyor ruhumuzu.. GAYE SU AKYOL: Son dönemlerin en deneysel albümü.. Sözler bu albümde de felsefik, müzik deseniz dünya turunda kültürler ve zamanlar arası koştururken uzaya da selam çakmış.. Hologram İmparatorluğu yeni nesle çok daha değişik gelebilir kabul, zira albümün genel akışına kendinizi kaptırmak için TSM, müzik kodlarınızda olmalı..


Disney yapımı yeni Star Wars serisi izleyicileri ve hayranları ikiye bölmeye devam ederken oyuncular da bu tartışmaya dahil oluyor. Star Wars'ta Yoda karakterine sesiyle hayat veren efsanevi isim 75 yaşındaki Frank Oz yeni üçlemeye destek verdi. Seride Rey karakterini canlandıran Daisy Didley ve yönetmen Johnson da daha önceki açıklamalarında serideki olay örgüsünü savunmuştu. Ancak Star Wars için önemli isimlerden biri, Mark Hamill, yönetmenin karakteri Luke Skywalker'ı ele alış biçimini eleştirmişti. Yeni Star Wars üçlemesinin son filmi Star Wars: Skywalker'ın Yükselişi 20 Aralık 2019'da vizyona girecek. J. J. Abrams'ın yönetmenliğindeki filmin başrollerinde Daisy Ridley, Adam Driver, Oscar Isaac, John Boyega gibi isimler var. Film, The Resistance'ın özgürlük adına verdiği son büyük savaşı ve Star Wars evreninin sevilen karakterlerinin bu uğurda tekrar bir araya gelmelerini konu ediyor. Fimin senaristlerinden Chris Terrio, yapımın Rey ve Kylo Ren'in ilişkisine odaklanacağını söylemişti.


Tekrar herkese merhaba! Bu köşeyi takipte olan okuyucularımın da hatırlayacağı gibi bu ay sizlere Sürrealist sanatçılarla bilgisayar oyun sektörünün nasıl iç içe geçtiğini anlatacaktım. Fakat yine beklenmedik bir gelişme oldu ve şaşırtıcı biçimde Giovanni Bellini'nin Fatih Sultan Mehmet için yaptığı eserin İBB tarafından İngiltere'de, Londra'da meşhur Christie's Müzayedesinde satın alındığını öğrendik. Ben kesinlikle konunun iç-siyasete malzeme olan yansımalarıyla ilgilenmem, bilakis bir sanatçı olarak böylesi bir eserin nasıl prezerve edilmesi gerektiği ve hangi koşullarda sergilenmesi gerektiği ile ilgiliyim. Bu sebeple İBB'den birilerinin ya da konuya yetkin birilerinin okuması ve faydalanması ümidiyle özel bir makale kaleme almaya karar verdim. Bu makalede baştan sona özetler halinde otantik bir Rönesans eserinin uzun yıllar dış ortamlardan etkilenmeden nasıl sergilenebileceğini başlıklar halinde anlatacağım. Öncelikle 1400'lerden kalan bir eser bilinmelidir ki, yıllara meydan okuyarak yorulmuş bir eserdir. Çerçevesinden tutun, içindeki tuvaline, kullanılan boyalardan tutun en üstteki cilasına kadar eserin her yeri yılların yıpratmasına, ne kadar iyi koşullarda saklanmış olursa olsun artık bir eserden öte antikalaşmıştır. Böyle bir eserin yüzeyine fazla dokunulmaz, çünkü cilası yıllar içinde çatlamaya başlamıştır, kabuk kabuk adeta bir parmak izi gibi cila yüzeyinde öbeklenmeler ve dokular oluşmaya başlamıştır, siz yüzeyi elledikçe, eserin kondisyonuna bağlı olarak ciladaki bu kabuklaşmalar pütür pütür dağılma riski taşır. Tavsiyem, eser Türkiye'ye geldiğinde ilk iş eserin arka tarafı, çerçevesi ve akla gelebilecek her yeri fotoğraflanmalıdır, böylece ilerleyen yıllardaki kondisyonu ile eserin ilk alındığı halindeki kondisyonu arasında bir karşılaştırma yapılabilsin ve böylece eserin durumu hakkında bir ölçütlendirme yapılabilsin. Bu başlığı 3 anlaşılır madde ile izah etmek mümkündür. - Ani sıcaklık değişimleri: Böyle bir eserin tıpkı bir müzik enstrümanı gibi, sert hava değişimlerinden ve ani sıcaklık değişimlerinden korunması gerekir. Bulundurulması gereken ortam düzenli olarak iklimlendirilmesi yapılmalı, sabit bir oda sıcaklığına ayarlanmalı, hatta ve hatta Termometre ile düzenli olarak ortam derecesi kontrol edilmelidir. - Rutubet ve Küflenme: Bu yetmez, ilave olarak eserin bulunacağı ortamın rutubetsiz ve küflenmelerden uzak olması gerekir. Küf ve Rutubet böylesi bir eserin baş düşmanlarından biridir. Eserin asılacağı duvarda küflenme varsa, ortalama olarak haftalar içinde eser küf kapmaya başlar. Siz bunu başlarda fark etmezsiniz, küf ilk olarak eserin arkasına, tuvalin arka yüzüne tüylü tüylü kabuklar halinde öbeklenmeye başlar. Bunu önlemenin başlıca yolu eserin kesinlikle rutubetsiz ve küfsüz ortamlarda bulundurulması ve hatta eserin bulunduğu salon veya odanın Nem Sensörleri ile düzenli kontrol edilmesi gerekir. - Güneş Işınları: Bunları sağladınız diyelim, bunlarda yetmez, bir eserin başlıca düşmanı güneş ışınlarıdır. Güneş ışığı eserin renklerinin zamanla solmasına yol açar. Bir eser uzun süre güneş ışığına maruz kalınca renkleri oluşturan pigmentler o kadar solar ki sonunda hiç bir şey göremez olursunuz, bütün renkler zamanla kaybolur. Bunu önlemenin başlıca yolu eserin bulundurulacağı ortamın güneş ışınlarından uzak olması gerekir. Bu dönemdeki eserlerin çerçevesi genellikle eserin kendisinden daha ağırdır. Gerek çerçevenin sanatsal bezemeleri için gerek eseri korusun şeklinde bir anlayışla çerçeveler oldukça ağır yapılırdı. Bu sebeple eseri taşırken fazla sallamamak, uzun süre taşımamak ve çerçevenin sanatsal işlemelerine zarar gelmemesi için taşırken, bir yere dayarken sert hareketlerden kaçınmak gerekir. Yukarıda kısaca değindiğim gibi eserin meraklı izleyiciler tarafından ellenerek dokunulmasının önüne geçilmelidir. Zira eserin ön yüzeyinin en üst tabakası ince bir cila ile kaplıdır. Bu cila eserin kendisi kadar yaşlı olduğundan yıllar içinde çatlamaya, öbek öbek topaklanmaya başlamıştır, elle dokunuldukça ciladaki bu öbeklenmeler dağılmaya başlar. Tıpkı yukarıda izah ettiğim Güneş Işınlarının esere zarar vermesi gibi Flaş ışıkları da esere zarar verir. Flaş çakarken ortaya çıkan yoğun ve ani ışık, eserdeki boya pigmentlerine zarar verir ve tıpkı Güneş ışınları gibi eser solmaya başlar. Eserin bulunduğu ortamda sigara içilmemelidir. Sigara dumanları eserin yüzeyine toz partikülleri halinde yapışır, sonunda tabakalaşır ve zamanla da temizlemesi imkansızlaşır. Ve en önemlisi gündelik temizlikçiler tarafından kesinlikle ıslak veya nemli bez ile eser yüzeyi silinmeye çalışılmamalıdır. Nemi ve ıslağı yiyen tuval yüzeyi hızla kabarmaya ve cilayı da sökmeye başlar. Bir eser, ortalama 10 sene içinde büyük değişimlerle tıpkı bir şarap gibi yıllanır. Yani özetle 10 sene bir sanat eseri için uzun bir zamandır. Hele hele böylesi bir antika değeri taşıyan eser için geçen yıllar çok daha büyük önem taşır. Bu nedenle her 5 senede bir defa, uzman ekipler tarafından düzenli bakımdan geçirilmelidir. Böylece eserin ömrü uzatılır. Bütün bu maddeleri biliyorum ki, daha teknik anlamda izahatleriyle uzun uzun açıklamak mümkündür, ancak ben konuya yabancı olanların anlayabileceği kadar basit bir lisan ile özet olarak anlatmak istedim, ülkemizde üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültelerinde, özellikle Resim ve Plastik Sanatlar Bölümlerinde Sanat eserleri ve Müzecilik konusunda son derece yetkin hocalarımız bulunmaktadır ve danışmaktan, görüşlerini almaktan çekinilmemelidir. Şurası iyi anlaşılmalıdır ki; bulunduğumuz coğrafya ne yazık ki Rönesans yaşayamamıştır. Bu nedenle toplumumuz Rönesans eserlerinden yoksun kalmış, böylesi sanatsal bir hareketin getirdiği kültürel zenginlikten faydalanamamıştır. Fatih Sultan Mehmet'in ileri görüşlülüğüne teşekkür etmeliyiz ki kendisinin bir portresini büyük bir Rönesans maestrosu olan Giovanni Bellini'ye yaptırtmaya karar vermiştir. Bu sayede bu topraklarda yaşayan halk, ilgi duyabileceği, benimseyebileceği bir Rönesans eserine kavuşmuştur. Giovanni Bellini, Rönesans ustaları arasında ilk 5'e girebilen bir maestrodur. Donatello, Michelangelo, Leonardo Da Vinci, Raphaello ve Giovanni Bellini diye sıralanır. Tiziano da bu listeye dahildir. Bu Maestrolar Quattroçento ustaları olarak adlandırılır. Sanata 3 boyutu, çok figürlü sahnelerle bezeli eserleri, sanatta çok renkliliği ve çok katmanlılığı getirmiş ustalardır. Bir Rönesans eserine baktığınızda orada konu alınan figürün giydiği ceketin renginden tutun, bakışındaki ifade de bile gizlenmiş binlerce yan anlamlar bulunur. İşte Avrupa insanı böylesi bir sanatsal dönemden kalan eserlerle iç içe yetiştiği için kültürel anlamda çok sesliliği ve çok renkliliği benimseyerek ve özümseyerek kendisini geliştirebilmiştir. Ve ne yazık ki böylesi bir fırsattan ülkemiz insanları yüzyıllarca yoksun kalmıştır. Böylesi bir Rönesans eserinin ülkemize getirilmesi büyük bir şans ve fırsattır. Ancak makalemin tamamına böylesi bir eserin nasıl saklanması ve sergilenmesi gerektiğine ayırmamın başlıca nedeni, böylesi bir eserin korunmasının ve saklanmasının, sergilenme koşullarının son derece özen isteyen bir süreci gerektirmesidir. Umarım İBB, bu konuda ülkemizde sanatsal anlamda yetkinlikleri bulunan son derece saygın hocalarımızın değerli görüşlerini alarak böylesi önemli bir eseri nasıl koruyup sergileyebileceğini işin uzmanlarıyla birlikte karar verir. Çünkü ne yazık ki İBB'nin Adalar İlçesi konusunda mesleğinin uzmanlarına danışmadan kararlar aldığını üzülerek gördük. Umarım aynı yaklaşım Bellini'nin Fatih Sultan Mehmet eserinde de uygulanmaz ve daha şeffaf, mesleğinin uzmanlarından görüşler alarak katılımcı bir süreç işletilir ve böylece böylesi önemlere sahip bir eserin uluslararası müzecilik koşullarında korunarak sergilendiğini hepimiz mutlulukla görürüz. Bu ufak uyarı ve eleştirimi kısaca yaptıktan sonra umuyor ve diliyorum ki bu eser uluslararası standartlara sahip bir müzemizde sergilenir. Koç Müzesi, Sabancı Müzesi, Mimar Sinan Üniversitesi Resim ve Heykel Müzesi ve Pera Müzesi, ülkemizde müzecilik anlamında standartları en üst seviyeye çıkarabilmiş müzelerimizdir, bu konuda örnek alınmalıdır. Oysaki üzücü şekilde bu başyapıtın Saraçhane'deki İBB Binasında sergileneceği duyumlarını alıyoruz, İBB Binasında son zamanlarda yukarıda saydığım koşulları yaratabilecek bir sergi salonu açıldı mı bilmem, ancak Eseri koleksiyonuma dahil ettim, şimdi tabloyu paşalar gibi makam odamda duvarıma asarım mantığı hakimse bu gerçekten çok isabetsiz olur ve buna ilk biz sanatçılar karşı çıkarız. Bu başyapıtın gereksinimlerini karşılayabilecek koşullara sahip bir mekanda sergilenmesi gerekmektedir. Makalem burada son buluyor, umuyorum ki gereken kişiler bu makaleyi okur ve gerektiği gibi faydalanır, ve hepimiz bu eseri ülkemize kazandırmakta emeği geçenlerle gurur duyarız. Gelecek ay, sizlere söz verdiğim makaleyle beraber kaldığımız yerden devam edeceğiz. Sanat ile dolu bir yaz geçirin.


Ben Affleck ve Gal Gadot'un da aralarında bulunduğu Justice League: Adalet Birliği oyuncuları, hayranların Snyder Versiyonu diye adlandırdığı, yönetmenin kurguladığı versiyonun yayımlanması çağrısında bulundu. Filmde Batman ve Wonder Woman'ı canlandıran Affleck ve Gadot, #ReleaseTheSnyderCut hashtagine tweet atarak hayranların sosyal medya kampanyasına açık destek verdi. Justice League: Adalet Birliği'nin yönetmeni Zack Snyder ve Cyborg'u canlandıran oyuncu Ray Fisher da kampanyı benzer şekilde desteklemişti. Filmde Batman ve Wonder Woman'ı canlandıran Affleck ve Gadot, #ReleaseTheSnyderCut hashtagine tweet atarak hayranların sosyal medya kampanyasına açık destek verdi. Justice League: Adalet Birliği'nin yönetmeni Zack Snyder ve Cyborg'u canlandıran oyuncu Ray Fisher da kampanyı benzer şekilde desteklemişti. Bu tweetler, filmin 2017'de vizyona girmesinin ardından hayranların Snyder'ın orijinal versiyonunun yayımlanması çağrısıyla başlattığı kampanyaya en üst düzey destek oldu. Kızının ölümünün, çekimin tamamlanmasının ve aylar süren post-prodüksiyon çalışmaların ardından Snyder yapımdan çekilmişti. Daha sonra post-prodüksiyonu tamamlamak ve yeniden çekimleri yönetmek için Buffy the Vampire Slayer'ın yaratıcısı ve Yenilmezler'in yönetmeni Joss Whedon işe alınmıştı. Fakat Whedon'ın projeye dahil olmasının Snyder'ın asli tasavvurunu epeyce değiştirdiğine inanılıyor. Bunun sonucu olarak da orijinal Snyder versiyonu Justice League: Adalet Birliği hayran çevrelerinde efsaneleşmiş bir konum kazanmış durumda. Snyder versiyonunun hayranlarına filmin temelde farklı bir kurgusunun hiç olmadığı ısrarla vurgulanıyordu fakat bu farklılığın varolduğu geçen aylarda açıkça doğrulandı. Snyder, kendi filminin farklı bittiğini açıklarken, Aquaman'i hayat veren oyuncu Jason Mamoa, Snyder'ın filmini gördüğünü ve yayımlanmasını desteklediğini açıklamıştı. Kasım başında yaptığı açıklamada Mamoa, Bence seyircinin bunu görmesi lazım. Şahsen Warners ve DC'ye minnettarım ve bununla ilgili nasıl hissediyorlar bilmiyorum. Ama bir hayran olarak bunu görebilmiş olduğum için çok, çok mutluyum demişti. Hayranlar şu sıralar Snyder Versiyonu'nun Warner Bros'un yakında piyasaya çıkacak online içerik platformu HBO Max'te yayımlanmasını umuyor. HBO Max'in izleyicileri mecraya çekme hedefiyle Friends'in senaryosuz bir yeniden buluşma içeriği planladığı bilgisi geçen hafta doğrulanmıştı.


James Bond yapımcıları serinin 25. filminde Daniel Craig ile birlikte kamera karşısına geçen Ana de Armas'ı sevgilisi Ben Affleck'i galaya getirmemesi yönünde uyardı. Ben Affleck (47) ile Ana de Armas'ın (31) setten gerçek hayata taşınan aşkları magazin muhabirleri tarafından her gün takip ediliyor. Özellikle corona virüs döneminde yaptıkları yürüyüşten tatillerine kadar her adımları haber olan ikilinin popülerliği James Bond yapımcılarını endişelendirdi. Ölmek İçin Zaman Yok yapımcıları, Daniel Craig ile birlikte kamera karşısına geçen ve Paloma karakterine hayat veren Ana De Armas'tan kasımdaki galaya sevgilisi Ben Affleck'i getirmemesini istedi. Yapımcılar, Ben'in ilgiyi üzerine çekmesinden endişeli.


Özellikle 90'lı yılların başından bu yana içinde bulunduğum tv ve medya odaklı çalışmalarım sırasında edindiğim birikimlerden, ama aslında genel yaşam deneyimlerimden hareketle, sizlerle alanıma giren konularda dilim döndüğünce görüşlerimi paylaşmak istiyorum. Burada yer alacak hemen her şey, kişisel görüş niteliğinde olup; ne en doğrusu budur, ne de daha iyisini biliyorsanız siz yazın o zaman gibi üstten bakan bir tavır asla içermemektedir. Ancak, beğenmediklerim için de olabildiğince nazik bir üslupla yergilerimle karşılaşabilirsiniz. Nereden başlasam diye düşünmeye gerek kalmadı, belgesel konusu üzerine bir şeyler karalamam, benden istendi zaten. Belgesel ilginç bir tür gerçekten de. Haber gibi sıcak ve güncel bir konu olması gerekmiyor. Ya da bir sinema filmi titizliği ile senaryosu, oyuncusu vs. dev prodüksiyonlar yapmaya gerek kalmıyor. Bunu yapan örnekleri de var tabii. Öylesini izlemenin keyfi ile diğer yapımları karşılaştırınca, farkı anlıyorsunuz zaten. Bizde belgesel izleyicisi de çeşitli. Ama yaygın olanı, kendisini başka bir yere konumlandırmaya çalışan cinsten. Belgeye dayalı, kurmacadan uzak, toplumun büyük kesimi tarafından bilinmeyen bir konuda, bilgilendirme amacıyla hazırlanmış tv, sinema eseri demek çok yanlış olmaz belgeseli tanımlamak için. Birincisi, çoğu 6 saatlik yayını günde 4 kez tekrarlıyor da olsa, 24 saat yayın yapan bu kanalların içerik bulma sıkıntısından kaynaklanıyor. Bu yüzden kavga halinde 3-5 motosiklet tamircisini ya da bisküvi kreması yapan makineleri izlemek zorunda kalıyoruz. Bu sonuncusu, çocuk aklımı başımdan alan, dönem kıyafetleriyle dramatize edilmiş yapımda günümüz kıyafetleriyle pat diye ortaya çıkan anlatıcı detayıyla zihnime nasıl kazındıysa artık, 3 bölümden oluşmasına karşın hala hatırımda J. Gıda sektöründe ve daha pek çok sektörde de olduğu gibi, belgesel işinde de fabrikasyon üretim söz konusu olduğunda, zevkle zaman geçireceğimiz yapımların sayısı da azaldı ne yazık ki... Ama neyse ki gelişen teknolojik imkanlar, bize seçim yapma şansını önceden olduğundan daha fazla tanıyor. Bu sayede izleyici davranışlarının da değişmesi, arz edilen yapımların da zaman içinde evrilerek belli bir standardın üzerinde olması için zorlayıcı bir unsur haline geldi. Bize yetişmez diye içinden geçirenlere, özellikle sosyal medyanın ilk çıkışı ile bugünkü seviyeye gelmesi arasında sadece 10 yıl geçtiğini hatırlatmak isterim. İlk örnekleri başarısızlıkla sonuçlansa da artık yapay zeka uygulamaları, yaptığımız seçimleri daha detaylı takip ediyor ve küresel ölçekte oluşan yönelimler, yeni yapımların rotasını daha başarılı bir şekilde çiziyor. Evet Dostlar. Buraya bir noktalı virgül koyup, görece daha derin bir nefes alalım. Günlük mümkün değil, aylık yetersiz kalır ama umuyorum haftalık bir periyotta yazmaya gayret edeceğim. Bu biraz da sizlerin ilgisine de bağlı. Lütfen sorunuz ya da katkınız olursa, güzel bir belgeselin linki mesela, yorum satırlarını boş bırakmayınız.


Özellikle 90'lı yılların başından bu yana içinde bulunduğum tv ve medya odaklı çalışmalarım sırasında edindiğim birikimlerden, ama aslında genel yaşam deneyimlerimden hareketle, sizlerle alanıma giren konularda dilim döndüğünce görüşlerimi paylaşmak istiyorum. Burada yer alacak hemen her şey, kişisel görüş niteliğinde olup; ne en doğrusu budur, ne de daha iyisini biliyorsanız siz yazın o zaman gibi üstten bakan bir tavır asla içermemektedir. Ancak, beğenmediklerim için de olabildiğince nazik bir üslupla yergilerimle karşılaşabilirsiniz. Nereden başlasam diye düşünmeye gerek kalmadı, belgesel konusu üzerine bir şeyler karalamam, benden istendi zaten. Belgesel ilginç bir tür gerçekten de. Haber gibi sıcak ve güncel bir konu olması gerekmiyor. Ya da bir sinema filmi titizliği ile senaryosu, oyuncusu vs. dev prodüksiyonlar yapmaya gerek kalmıyor. Bunu yapan örnekleri de var tabii. Öylesini izlemenin keyfi ile diğer yapımları karşılaştırınca, farkı anlıyorsunuz zaten. Benim çocukluğumda, siyah-beyaz tek kanal TRT yayını yapıldığı yıllarda, haftanın belli günlerinde ufuk açıcı, öğrenmeye aç zihinlere ziyafetler sunan yapımlar olurdu. Jacques Cousteau ve ekibinin dünya denizlerindeki araştırmaları, Yehudi Menuhin'in müzik yolculuğu, Renato Castellani yönetmenliğinde hazırlanan Leonardo da Vinci'nin hayatı... Bu sonuncusu, çocuk aklımı başımdan alan, dönem kıyafetleriyle dramatize edilmiş yapımda günümüz kıyafetleriyle pat diye ortaya çıkan anlatıcı detayıyla zihnime nasıl kazındıysa artık, 3 bölümden oluşmasına karşın hala hatırımda 🙂 . Gıda sektöründe ve daha pek çok sektörde de olduğu gibi, belgesel işinde de fabrikasyon üretim söz konusu olduğunda, zevkle zaman geçireceğimiz yapımların sayısı da azaldı ne yazık ki... Ama neyse ki gelişen teknolojik imkanlar, bize seçim yapma şansını önceden olduğundan daha fazla tanıyor. Bu sayede izleyici davranışlarının da değişmesi, arz edilen yapımların da zaman içinde evrilerek belli bir standardın üzerinde olması için zorlayıcı bir unsur haline geldi. İlk örnekleri başarısızlıkla sonuçlansa da artık yapay zeka uygulamaları, yaptığımız seçimleri daha detaylı takip ediyor ve küresel ölçekte oluşan yönelimler, yeni yapımların rotasını daha başarılı bir şekilde çiziyor. Evet Dostlar. Buraya bir noktalı virgül koyup, görece daha derin bir nefes alalım. Günlük mümkün değil, aylık yetersiz kalır ama umuyorum haftalık bir periyotta yazmaya gayret edeceğim. Bu biraz da sizlerin ilgisine de bağlı. Lütfen sorunuz ya da katkınız olursa, güzel bir belgeselin linki mesela, yorum satırlarını boş bırakmayınız.


Sürdürülebilir, paylaşan ve dönüşen bir festival olma hayaliyle 11-13 Ağustos tarihlerinde dördüncü kez gerçekleştirilecek Bergama Tiyatro Festivali'nin program detayları belli oldu. T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın katkıları, İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Bergama Belediyesi'nin paydaşlığında, Bergama Ticaret Odası ve Bergama Kültür Sanat Vakfı ile Ne Yerde Ne Gökte Derneği'nin destekleriyle dördüncü kez perde açacak festival ilgi çekici performans programının yanında farklı yaşlardaki katılımcılara yönelik disiplinlerarası atölye çalışmaları, paneller ve yürüyüşlerden oluşan çok yönlü bir seçkiyle Bergama'nın tarihi mekanlarında katılımcılarını ağırlayacak. Sürdürülebilir, paylaşan ve dönüşen bir festival olma hayaliyle 11-13 Ağustos tarihlerinde 4. kez seyircilerini ağırlamaya hazırlanan Bergama Tiyatro Festivali'nin merakla beklenen program detayları belli oldu. Tiyatro sahnesinin öne çıkan örnekleriyle birlikte yerli ve uluslararası 12 performansın yanı sıra farklı yaşlardaki katılımcılara yönelik festival özel içerikleri, disiplinlerarası atölye çalışmaları, paneller ve yürüyüşlerden oluşan çok yönlü festival programı T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın katkılarıyla, İzmir Büyükşehir Belediyesi, Bergama Belediyesi, BERKSAV, Bergama Ticaret Odası ve Ne Yerde Ne Gökte Derneği'nin destekleriyle takipçileriyle buluşacak. Odeabank ve Mey|Diageo sponsorluğunda 3dots ve BERaBER tarafından Bergama'nın tarihi ve özel mekanları Asklepion Antik Tiyatro; Emre Arolat imzalı kültür merkezi BerKM; Odeon Pergamon; yapımı 1936'da tamamlanan Bergama Müzesi ve Akropol başta olmak üzere 12 farklı mekanda hayat bulacak olan festival, üç güne yayılan programı boyunca hem ücretli hem de ücretsiz etkinlikleriyle her yaştan sanat severe kapılarını açacak. Bergama Tiyatro Festivali her sene üzerinde durduğu Yerelleşme, Sektörleşme, Kültürel Hayatın Erişilebilirliği ve Çocuklar ve Gençler başlıklarının yanında bu sene ağırlığı hissedilecek komedi işleri ile festival katılımcılarını Neşeli bir programa davet ederek bir arada eğlenmenin değerini yeniden hatırlatmayı hedefliyor. Devekuşu Kabare'nin unutulmaz prodüksiyonu ile hafızalara kazınan Turgut Özakman'ın Deliler oyununu büyük usta Metin Akpınar ve Mert Fırat'ın ortak yönetmenliğinde günümüze taşıyan DasDas yapımı Deli Bayramı; plastikten neredeyse 7. kıtayı inşa ettiğimiz bir dünyada kadınlar nasıl bir yaşam, iletişim, iletişimsizlik ve yalnızlık yaşıyor? sorusunu odağına alan Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu & Theater Tri-bühne ortak yapımı ve Türkiye prömiyerini gerçekleştirecek Afet&Diana; sergi ortamını koreografi, madde ve zaman yoluyla bireyler arası süreçler olarak yeniden yorumladıkları sürükleyici solo projeleri ile tanınan Stockholm'de yaşayan ikili Lundahl & Seitl'in gerçekliğin tamamen algılayandan bir projeksiyon biçimi olarak kaynaklandığı bir sistem yarattıkları çalışmaları Symphony Of A Missing Room; performatif bir alanda gerçekleşen ve sesini bulmaya çalışan bir kadının hikayesini merkeze alan Melek Ceylan ve Ekibi yapımı bir kadın anlatısı On İkinci Ev; sonsuz güzelliğin üç tanrıçasının günümüzdeki hallerinden yola çıkan beden kuklalarının, hikayeler, şarkılar ve bol mücadele dolu bir yarışma ile izleyicilere sıra dışı bir yolculuk vadettikleri yenilikçi bir tiyatro deneyimi olan Olası işler yapımı Altın Elma en güzel olana; içinde kendi komedisini de barındıran bir Shakespeare trajedisi, Kral Lear'ı mutfak tezgahında mutfak malzemeleri eşliğinde bir yemeğe dönüştüren Kadro pa yapımı Lear Mutfakta; Sarı Sandalye uyarlamasıyla Polonya Kralı Venceslas'a suikast düzenleyerek onu öldürüp yerine geçen Übü Ailesi'nin hikayesinin anlatıldığı Fransız yazar Alfred Jarry'nin dünyaca ünlü eseri Kral Übü; hayatlarındaki küçük kayıpların üstüne, iklim krizinin ve değişen kent yaşamının büyük sorunlarına birlikte dalan üç kişinin hikayesini anlatan kumbaracı50 yapımı Tek Kullanımlık Hikaye; günümüz politik kavramlarından olan sınır, vatandaşlık, birey, özgürlük meselelerini tartışma odağına alan Tiyatropolis yapımı Parkta Güzel Bir Gün; Sermet Çağan'ın 1963 yılında kaleme aldığı Türkiye Tiyatrosunda toplumcu gerçekçi akımın önemli yapıtlarından sayılan Ayak Bacak Fabrikası Berksav Oda Tiyatrosu yorumuyla; eşyaların dünyası üstüne kurulu hikayesi ile Naif Bey Kampanyası'nın kukla tiyatrosu Naif Bey ve Yaveri; İnci'nin bağırsaklarında yaşayan Zart ve Zort'un kendi dünyalarında var olma savaşı verirken bir yandan da İnci'nin gelişimine yardımcı olmalarını anlatan Lemur Company & Tiyatro Gülgeç ortak prodüksiyonu olarak hayata geçirilen kuklalı-müzikli çocuk oyunu Pırt ve afet bölgesinde ve diğer illerde depremden etkilenen çocuklar için hayata geçirilen Kadro pa'nın çocuk oyunu Ponçi, Posti, Dosti ve Pappi festival süresince katılımcılarla buluşacak. Bu sene dördüncü kez katılımcılarını ağırlamaya hazırlanan Bergama Tiyatro Festivali kapsamında; festival özel içerikleri, disiplinlerarası atölye çalışmaları, paneller ve yolculuklar başlığında gerçekleşecek etkinliklerle katılımcılar ufuk açıcı bir deneyim paylaşımı yaşama fırsatı bulacak. Festival Özel kapsamında; Bahar Çuhadar & Gülin Dede Tekin & Onur Şimşek yürütücülüğünde hayata geçirilen ve oyun sonrası seyircilerle oyun ekibini buluşturarak katılımcıları keyifli bir sohbete davet ettikleri Oyun Çıkışı, çağdaş tiyatro çalışmalarını desteklemek amacıyla Lemur Company ve Bam İstanbul tarafından kurulan Dan Kadıköy yürütücülüğünde gerçekleştirilecek ve sık sahnelenmeyen klasikleri ve yeni yazılmış çağdaş metinleri festival katılımcısı oyuncular ve festival seyircileri ile buluşturmayı amacıyla Jean Anouilh'in Antigone eserinin okunacağı Dan Kadıköy Oyun Okuması, elektronik, deneysel müziğin disiplinlerarası temsilcisi Ah! Kosmos ile kemancı ve besteci Ceren Türkmenoğlu'nun bir arada Akropol'ün büyülü atmosferinde deneyimleyecekleri Akropol Serisi #2 Ah! Kosmos & Ceren Türkmenoğlu performansı, Türkiye'de komedi kültürünü desteklemek amacıyla kurulan Tuz Biber Stand Up'ın sevilen komedyenlerinden ilişkiler ve şehirler üzerine gösterisiyle Tuna Kalınsaz ve yepyeni gösterisiyle seyirciyle buluşmak için tarif edilemez fakat anlaşılabilir bir heyecan içerisinde olan Doğu Can, Yolculuklar kapsamında; Ege Üniversitesi öğretim üyesi, Eskiçağ Tarihçisi Doç. Dr. Murat Tozan yürütücülüğünde gerçekleşecek ve katılımcıların Antik Pergamon kentinde inşa edilmiş tiyatro yapılarının ortaya çıkışı, gelişimi, mimarisi ve kullanımına dair bilgi edinebileceği Pergamon Antik Tiyatrolar Yürüyüşü, Mimar Fatih Kurunaz yürütücülüğünde gerçekleştirilecek ve katılımcıları günümüze ulaşan antik dönem eserlerinden ve devşirme elemanlardan yola çıkarak, Osmanlı Dönemi mimari mirasını anıtsal eserler ile sivil konutlar üzerinden yapılan okumalarla, kentin dar sokaklarında çok katmanlı bir yolculuğa çıkaracak Bergama Kale Mahallesinde Çok Katmanlı Bir Yürüyüş ve Bergama Müze Müdürü Nilgün Ustura yürütücülüğünde gerçekleştirilecek Bergama Müzesi Eser Koleksiyonu Üzerinden Kent Tarihi Anlatımı. Paneller kapsamında; İstanbul Bilgi Üniversitesi Kültür Politikası ve Kültürel Diplomasi UNESCO Kürsüsü Başkanı ve İzmir Akdeniz Akademisi Başkanı Doç. Dr. Serhan Ada yürütücülüğünde Kültür Hakkı ve Kentsel Adalet ve Kent Aktörleri, Kültür ve Yönetişim, İzmir Akdeniz Akademisi Genel Koordinatörü Çiçek Ş. Tezer yürütücülüğünde gerçekleştirilecek Kent, Hareketlilik ve Kültür, sürekli değişen dünyamız ve bununla birlikte gelen zorluklar hakkında yeni bakış açıları toplama hedefiyle 2013 yılında kurulan Hollanda çıkışlı ekip Nineties Productions yürütücülüğünde gerçekleştirilecek Nineties Productions Yuvarlak Masa ve Sahne Sanatlarına Yeni Bakış Açıları, Atölyeler kapsamında; Hilal Polat yürütücülüğünde gerçekleşecek ve çöp bu dediğimiz her şeyin ileri dönüşüm için bir şansı hak ettiğini, etrafımıza bakarken çöp diye görmezden geldiğimiz nesnelere karşı algımızı değiştirmeyi amaçlayan Mask Atölyesi: Başkasının Çöpü Benim Hazinemdir, Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Türk Halk Oyunları Bölümü'nden Mert Zıngıl yürütücülüğünde gerçekleşecek Geçmişten Günümüze Zeybeklik ve Zeybek Dansları ve Altın Kepçe ev sahipliğinde gerçekleştirilecek ve katılımcıların Bergama'nın çok katmanlı kültürel mirasının bir öğesi olan yöresel yemeklerini tatma imkanı bulacağı Bergama Yemekleri Tadım festival boyunca katılımcıları ağırlayacak.


1989 yılında öldürülen müzisyen Bergen'in hayatını birçok farklı yönüyle ele alan Bergen filminin ilk afiş ve teaserı yayımlandı. Yönetmenliğini Caner Alper ve Mehmet Binay'ın, yaratıcı yapımcılığını ve yapımcılığını Mine Şengöz'ün yaptığı, senaryosunu Yıldız Bayazıt ve Sema Kaygusuz'un yazdığı Bergen filminin çekimleri devam ederken setten haberler geldi. İlk teaser ve afiş Bergen filmini merakla bekleyenlerin beğenisine sunuldu. Bergen filmi uzun zamandır gündemdeki yerini korurken, çekimlerin bitmesine az bir zaman kala yayımlanan afiş ve teaser büyük ses getirdi. 2022'de vizyona girecek olan film yayımlanan teaserla beklentileri de yüksekte tutuyor. Farah Zeynep Abdullah'ın yanı sıra Erdal Beşikçioğlu ve Tilbe Saran'ın başrolleri paylaşacağı filmde ayrıca Ali Seçkiner Alıcı, Nergis Öztürk, Şebnem Sönmez, Ahmet Kayakesen, Nurcan Eren, Suzan Kardeş ve Arif Pişkin rol alıyor. Filmin müzikleri ise usta sanatçı Mazlum Çimen'e ait.


Berkay Tuncay, internet kültürünü tarihsel bağlantılar üzerinden okuyor ve içinde bulunduğumuz çağın kapitalist, dijital ve absürt özelliklerine bakıyor. Başlığını Hande Yener'in sözleri Sezen Aksu tarafından yazılan Kibir şarkısından alan sergi, popüler kültürün dijitalleşmeyle nasıl evrildiğine odaklanıyor ve bugün kültürlerarası bağlantılar kurmakta nasıl bir işlevi olabileceğini de sorguluyor. Sanatçı, tarih öncesi çağlar ile bugün arasında köprüler kuruyor, iki uzak zaman dilimini birbirine güçlü bir şekilde bağlıyor: Hem bugünün dijital kültürünü ve alışkanlıklarını mercek altına alıyor, hem de en güncel ile en eski arasında fark etmediğimiz paralelliklere dikkat çekiyor. İşlerinde internetle kurduğumuz ilişki ve internette kurulan ilişkiler, yaygın anksiyete, dijitalde kullanılan ortak dil ve tek kültürlü yaşam biçimimize odaklanan sanatçı, bu güncel konuları geçmişten kopmadan, tarihsel sürekliliğinin altını çizerek ele alıyor. Berkay Tuncay'ın (1983, İstanbul) çalışmaları çevrimiçi dolaşımda olan kültürel kodları kopyalamak, birleştirmek ve dönüştürmek yoluyla İnternet'in küresel toplum üzerindeki çok katmanlı etkilerinin araştırılması üzerinde şekillenir. Uluslararası birçok grup sergisinde yer alan sanatçının kişisel sergileri şunlardır; Getting Away With It All Messed Up, Display, Berlin, (2018); Hayat, Sen Sevimli Kedi Videoları İzlerken Başından Geçenlerdir, Gaia Gallery, Istanbul (2016); WE ARE ACCIDENTS WAITING TO HAPPEN, 49A, İzmir (2013); I'M SORRY, BECAUSE I DANCE, De Kijkdoos, Amsterdam (2011). Tuncay, ArtCenter, Istanbul (2011-2013); Cite Internationale des Arts, Paris (2014) ve Gastatelier NRW, Düsseldorf (2018) gibi residency programlarına katılmıştır. İstanbul'da yaşamakta ve çalışmalarını burada sürdürmektedir.


Berkay Tuncay'ın İnsan tuhaf, ne hoyrat, ne şaheser ve nasıl ilkel hayret başlıklı kişisel sergisini 360 Sanal Tur olarak, evinizden ziyaret edebilirsiniz. Berkay Tuncay, internet kültürünü tarihsel bağlantılar üzerinden okuyor ve içinde bulunduğumuz çağın kapitalist, dijital ve absürt özelliklerine bakıyor. Başlığını Hande Yener'in sözleri Sezen Aksu tarafından yazılan Kibir şarkısından alan sergi, popüler kültürün dijitalleşmeyle nasıl evrildiğine odaklanıyor ve bugün kültürlerarası bağlantılar kurmakta nasıl bir işlevi olabileceğini de sorguluyor. Sanatçı, tarih öncesi çağlar ile bugün arasında köprüler kuruyor, iki uzak zaman dilimini birbirine güçlü bir şekilde bağlıyor: Hem bugünün dijital kültürünü ve alışkanlıklarını mercek altına alıyor, hem de en güncel ile en eski arasında fark etmediğimiz paralelliklere dikkat çekiyor. İşlerinde internetle kurduğumuz ilişki ve internette kurulan ilişkiler, yaygın anksiyete, dijitalde kullanılan ortak dil ve tek kültürlü yaşam biçimimize odaklanan sanatçı, bu güncel konuları geçmişten kopmadan, tarihsel sürekliliğinin altını çizerek ele alıyor.


Berke Kan, 18 Temmuz 2020 itibariyle sözü ve müziği kendisine ait olan ilk teklisi Huysuz Bir Deli ile tüm dijital platformlarda bağımsız olarak yerini aldı. Parçanın tüm performans icrası kendisine ait. Sözlerde sık sık üstüne kafa yorduğu hayat ve sıradanlığı üzerine düşüncelerini paylaşan Berke, müzikal altyapıyı ise çoğumuzun hayatına benzer şekilde kendini tekrar eden ve gittikçe açılan bir riff üzerine kurdu. Bugüne kadar cover yaparak sürdürdüğü müzik kariyeri için artık kendi besteleriyle tanınmayı hedefleyerek rock türü ve çevresinde üretim yapmayı amaçlayan müzisyen basit bir ev stüdyosu sistemi ile aldığı kayıtlarla müziğini olabildiğince profesyonel duyurmaya çalıştı. Geleceğe dönük planı rock temelli farklı türlerde birkaç tekli daha yayınladıktan sonra bir albüm hazırlamak. Huysuz Bir Deli Spotify ve Apple Music gibi ücretli dijital platformların yanı sıra, Youtube'dan da ücretsiz olarak dinlenebilir.


Barok dönemi bestecilerinden Bach, Vivaldi ve Handel'in müzikleri, Berlin Erken Dönem Müziği Akademisi ve Berlin RIAS Oda Korosu'nun 12 Haziran Çarşamba akşamı saat 20.00'da 1.600 yıllık Aya İrini Müzesi'nin büyülü atmosferinde tınlayacak. Mercedes-Benz Türk, 32 yıldır aralıksız destek verdiği İstanbul Müzik Festivali kapsamında bu yıl, Şef Florian Helgath yönetimindeki Berlin Erken Dönem Müziği Akademisi ve Berlin RIAS Oda Korosu'nun birlikte vereceği Vokal Barok Hazineler konserine destek oluyor. Vokal Barok Hazineler: Bach & Vivaldi & Handel konseri, 47. İstanbul Müzik Festivali'nde Mercedes-Benz Türk'ün desteğiyle sahne alıyor. Konser kapsamında Berlin Erken Dönem Müziği Akademisi ve Berlin RIAS Oda Korosu, Bach, Handel ve Vivaldi'nin müziklerini 12 Haziran Çarşamba akşamı saat 20.00'da Aya İrini Müzesi'nde dinleyicilerle buluşturacak. 30 yıldan uzun zamandır Berlin Konzerthaus'ta kendi konser serisine sahip Berlin Erken Dönem Müziği Akademisi, 1994'ten bu yana Berlin Devlet Operası ile iş birliğini sürdürüyor. 1 milyonun üzerinde albüm satışı ile Grammy, Gramophone, Diapason d'Or, ECHO Klasik dahil pek çok ödül sahibi topluluğun, en verimli müzikal partnerlerinden biri de RIAS Oda Korosu. 70 yıllık geçmişiyle günümüz müzik kültüründe, Rönesans ve Barok dönemin aslına sadık yorumlarından 19. yüzyılın müzik dünyasına yeni bir anlayış getiren Romantik dönem icralarına ve en zorlu dünya prömiyerlerine kadar standartları belirleyen bir konumda yer alan RIAS Oda Korosu, özetle dünyadaki en iyi 10 korodan biri kabul ediliyor. Dünyanın prestijli müzik merkezlerinde konserler veren topluluk, Alman koro geleneğini 21. yüzyıla taşıyor.


Berlin Şiir Evi'nin hazırladığı, dünyanın en büyük şiir portalı olan Lyrikline, dünyanın en çok okunan şairlerini ve şiirlerini açıkladı. Verilere göre şair Orhan Veli Kanık'ın 'Anlatamıyorum'u dünyanın en çok okunan ikinci şiiri. 1999'dan beri yayında olan Lyrikline, bünyesinde 84 dilde 1375 şairin 12312 şiiri, 18502 çevrisi ve bu şiirlerin şairlerin kendi sesinden kayıtlarını barındırıyor. Bu tarihler arasında en az şiir okunan ülke ise Brundi olarak belirlendi. Kenya, Nijerya, Belarus ve Letonya da Brundi'yi takip eden ülkeler olarak öne çıktı. Öte yandan son üç yılın istatistiklerine bakıldığında, Türkiye'den okur sayısının istikrarlı bir şekilde arttığı görüldü. Türkiye, geçen yıllarda da ilk beşe yerleşmişti. Lyrikline'ın verilerine göre geçen yıl site üzerinden en çok Hermann Hesse'nin Stufen adlı şiiri okundu. 2002'den beri UNESCO desteğinde olan Lyrikline, UNESCO projesi olarak çağdaş, sınır ötesi kültürel değişimin mükemmel bir formu olarak önerildi ve Birleşmiş Milletler tarafından Medeniyetler Arası Diyalog Yılı kapsamında kayda değer bir kültürel proje olarak kabul gördü. 2005 yılında, Kültür ve Eğlence kategorisinde ünlü Grimme Çevrimiçi Ödülü'ne, 2008'de Almanya- Fikirler Ülkesi girişimi tarafından verilen Fikirler Ülkesinde Dönüm Noktası statüsüne değer görüldü.


-Bu hikayedeki kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.- Yolcuların alkış sesi, uçağın tekerlekleri piste değdiği anda içeride patladı. Uçağın sarsıntısından ziyade bir anda kopan bu alkış sesi adamı uyandırdı. Etrafına bakınırken, gözlüğünü unutarak elleriyle gözlerini ovuşturmaya çalışmıştı ki; parmakları camdan bir engele çarptı. Uzun zamandır huzurlu bir uyku uyuyamadığı için uçağın havadaki belli belirsiz sarsıntıları ona beşik gibi gelmiş, daha İstanbul semalarını terk edemeden uyuyakalmıştı. Aylardır yaşadığı tüm gerginliklerin onu sürüklediği bunalım hissinden kurtulamayacağını hissediyordu. Bir arkadaşının tavsiyesi, onun yolunu Berlin'e yöneltmişti. Yıllarını verdiği akademi, bir kararname ile atılmasından sonra onun arkasında durmamış; bu hayal kırıklığının üstüne annesinin ölümünden beri ertelediği yalnızlık duygusuyla yüzleşmek zorunda kalmıştı. Annesini iki yıl önce, babasını ise on beş yıl önce kaybetmişti. Bir yandan içinde bitmek tükenmek bilmez bir şükran hissi vardı. Annesinin, onun yaşadığı bu zor günleri görmediğine duacıydı. Öte yandan, yirmi yıl önce onları terk edip giden ve beş yıl sonra ona dair aldıkları tek haber ölüm ilamı olan babasına öfkeliydi. Önce lisans, ardından yüksek lisans ve doktora derken yıllardır ertelediği bütün bu duygular akademiden atılıp da evde pineklemek zorunda kaldığı dönemde tüm güçleriyle hücum etmişti. Bu süreçte sadece ailevi durumlarıyla ilgili değil, kişisel çıkarımlarıyla ilgili de değişik duygular içine büründü. Akademide onun çevresinde olan pek çok kişinin, işten atılması sonrası telefonlarına dahi çıkmayışı, onu arayıp sormayışı kafasında yarattığı sosyal çevre profilini sorgulamasına neden oldu. Her şeyi geride bırakmaya duyduğu ihtiyaçla o akşam bakkala uğramış, daha da kederlenerek çıkmıştı. Yıllardır hep iş çıkışlarında eve geçerken uğrayıp bira aldığı tekel bayide, gözü iyiden iyiye aşina olduğu Dersimli bakkal Rıza, saate baktıktan sonra Sen biraz geri dur... diyerek küçük dükkanın içinde onu kapıya kadar geriletmiş, ardından sokağı ikide bir kolaçan ederek dolaptan iki bira çıkarıp şişeleri siyah bir poşetin içine doğru yuvarlamıştı. Ardından kafasını kaldırıp ona baktığı tezgahın ardından, Çantan var mı? diye sorup olumsuz cevap aldığında dudak bükmüştü. Büyükçe, beyaz ve kalın bir poşet daha çıkarıp siyah poşeti sarmaladığı şişeleri beyaz poşetin içine tıkıştırdı. Parayı aldıktan sonra sesini alçaltıp, Bu sokakta ceza yazmadıkları bi' ben kaldım... diye homurdandı. O an, yıllardır devam eden akşam saatlerinde alkol satış yasağını anımsadı. Rıza ise konuşmaya devam ediyordu. Yaşlı adamın sözünü kesip, Tamamdır abi, ayıpsın. Senden almadım. diye cevaplarken gülümsemeye çalışsa da başarılı olamadı. Umuda dair en ufak girişimlerin bile öldürüldüğü bir atmosfer, herkesin omuzlarına yüklenmiş gibiydi nicedir. O akşam, iki birayı sadece kendisi için almamıştı. Evde onu bekleyen, lisans eğitimi sırasında tanıştıkları Suavi ile birlikte içeceklerdi. Akademiden atıldığını öğrendiği o gece yarısı, bir gazeteci olan arkadaşı Suavi onu aramıştı. Uzun uzun konuşmuşlar, ilk fırsatta görüşme temennisiyle telefonları kapatmışlardı. O günden sonra yaklaşık beş ay geçmiş; 'ilk fırsat' bir türlü gelmemişti. Günler günleri kovaladı. Yataktan sadece bir şeyler atıştırmak için kalktığı zamanlar, bir müddet sonra hava almak için sokağa çıktığı günlere devşirdi kendisini. En nihayetinde iş faslı hariç gündelik hayata dönüş emareleri gösterdiği vakitlere kavuştu. Günler günleri kovalamaya devam ediyordu. Arada bir haberleri açıyor, akademiden atıldığı günden bu yana çıkan diğer kararnameleri okuyup kendisiyle aynı kaderi paylaşanların isim listelerini inceliyordu. Onun gibiler birer birer pasifize edilmeye başlanmıştı. Eğitim hayatı boyunca kiminle dirsek teması kurduysa, özgürlükçü bir düşünce ve geleceğe dönük, baskı altında olmayan bir akademi hayaliyle kiminle birkaç kelam ettiyse hepsinin birer birer işten atıldığını okumasını mazoşizm olarak değerlendirmeye başladı bir müddet sonra. Her yeni kararname duyurusunda göğsü sıkışarak dosyaları açıyor, her satır inişinde tekrar tekrar üzülüyordu. Yavaş yavaş tüketiyordu içindeki o küçük umut kırıntılarını. Akademiden atıldığında onu ilk arayanlar arasında yer alan, güçlü bir avukat olan aile dostları Lemi Kahyaoğlu; bazı hukuki süreçlerini yürütmeye gönüllü olmuştu. Yurtdışına çıkış yasağını kısa sürede kaldırtmış, akademiye dönüş için de davayı takip etmeye başlamıştı. Bunun üzerine, sadece Lemi aradığında onunla konuşmuş; mümkün olduğu müddetçe onu aramamaya gayret etmişti. Bir süre sonra, kimseyi aramamaya başlamıştı. Gündelik koşturmacaları varken de insanları arayıp soran birisi değildi. Sosyal çevresinin akademiyle sınırlı oluşunun, o çevrenin de siyasi baskılar nedeniyle bir hayli tırsak olduğunun farkına vardığı işsizlik günlerinden bir gün, Suavi arayıverdi. Sabah erken saatlerde çalan telefonu, bir süredir kendisini kaptırdığı polisiye romandan onu çekip çıkarıverdi. Akşam ona gelebilir miydi? Bu soru üzerine dağınık evine şöyle bir bakıp, Olur! dedi. Telefonu kapattıktan sonra kitapta kaldığı yere bir ayraç koyup, etrafı toparlamaya başladı. Fakat ev, toplamakla düzeleceğe pek benzemiyordu. Herkesin bir vazgeçme eşiği vardır. Zorluklara karşı direnç, görecelidir çünkü zorluklar görecelidir. O güne dek, aylar boyunca içinde biriktirdiği hırs ve üzüntü hisleri ev temizliği sırasında yüzeye fırladı. En son, kendisini sağdan soldan çekip çıkardığı dağınıklıkları başka yerlere yerleştirirken bulduğunda üstüne bir hırka alıp sokağa fırladı. Galata'nın altında, annesinden kalma iki odalı bir evde yaşıyordu. Dışarı çıktığında, evde kendisini ne denli büyük bir kasvetin sarmalamış olduğunun ayırtına vardı. Perdeleri çekili, aynalarına ışık vurmayan -işten çıktığından beri tuvalette bile ışıkları pek açmaz olmuştu- bir evden; insanların güle oynaya, kol kola veya el ele gezindikleri sokaklara çıkmak onda jetlag etkisi yaptı. Sanki karanlık bir odadan, bir anda gün ışığına çıkarılmışçasına gözleri kısıldı. İstemsizce, kollarını önünde kovuşturmuş bir şekilde amaçsızca İstiklal'de yürürken buldu kendisini. Adımları, bazen iş çıkışında kendisini attığı Hazzopoulo Pasajı'na yöneltti onu. Oturup bir çay söyledi. Çayı geldiğinde, evden çıktığından beri ilk kez o an etrafına dikkatlice baktığını fark etti. Her yer doluydu. Çiftler, aileler, tek olmasına rağmen telefonla konuşarak bir şekilde sosyalleşenler; ondan başka dünyadaki herkesin başını ağrıttığı veya başını ağrıtan birileri var gibi görünüyordu. Çayını içerken, derin gözükmeyen fakat içine daldığında boyunu aşan düşüncelere kapıldı. Yanından geçen bir çocuğun arkasına dönüp babasına seslenmesi, onun için derinliğin boyutunun tezahürüydü. 3 boyutlu bile değil, ciddi ciddi sanal gerçeklik uygulaması! Asıl probleminin, yıllar boyunca babasının çekip gitmesi sonrası yalnız kalan ve onun da işini gücünü bahane ederek daha da yalnız bıraktığı annesinden kaynaklı olduğuna dair yaşadığı o aydınlanma, içtiği çayın acılığını körükledi. Bittabi, bu aydınlanmanın kökeninde yatan, babasına karşı duyduğu karşı konulmaz öfkeyi keşfetmesi de çok uzun sürmedi. Dakikalar sonra çayın parasını öderken, yıllar boyunca ödediği diğer bedeller aklına geldi. Fatura kabardıkça kabarmış, sanki yaşadığı her şey, tüm acı tecrübeler, bir ceza gibi çöreklenmişti ömrünün orta yerine. Adımları, evden uzaklaştırıyordu onu. Her zaman uğradığı sahafın camekanının önünde, boş gözlerle kitaplara bakarken buldu kendisini. Bir kenarda unutulmuş gibi duran eski bir polisiye romana çarptı gözleri. İsmini okudu. Yutkundu, bir daha okudu. İçinden heceleyerek tekrarladı. Birkaç kağıt parayla çıkmıştı sokağa. Yine de sahafa girdi ve kitabı alıp çıktı. Eve dönerken, neyi unuttuğunu düşünüyordu. Evden girer girmez, unuttuğu şeyin biralar olduğunu anımsadı. Suavi'yi arayıp gelirken almasını söyleyecekti ki, o hırsla evi toplamaya girişince unuttu. Suavi kapıyı çaldığı sırada temizliği yeni bitirmiş ve yorgunluk atmak için kendisine koyduğu kahvesinden yudumluyordu. Kapıyı açarken, unuttuğu şeyi anımsadı. Suavi'yle daha sarılarak selamlaşır selamlaşmaz, genç adama kendi kahvesini ikram edip bakkala yollandı. Bakkaldan girerken duvardaki saate baktığında, onu biraz geçtiğini gördü. Bu soruyu sorabilecek tek kişi kendisiydi. Suavi'ye fırsat vermeden, aylardır onu arayıp sormadığı için daha fazla mahcup hissetmesine izin vermeden kendisi sordu. Biralarından ilk yudumları yeni almışlar, birer sigara yakıp sırtlarını koltuklara yaslamışlardı. Eski bir rutin. Eskiden, daha sık görüştükleri dönemde, kah Suavi'nin kah onun evinde iş çıkışlarında buluşup birer bira içerken, illa ki pencerenin önüne konulmuş iki koltukta oturup gökyüzünü izlerken muhabbet ederlerdi. Onlarınki, sessiz bir sohbetti. Konuştuklarından çok susarlardı. Kafa dinlemeye ihtiyaçları olduğunda, ikisine de ilaç gibi gelirdi bu rutinleri. Suavi, idare ederdi. Çok konuşmadı, fazla dillendirmedi ama gazetenin son dönemlerde bozduğundan bahsetti. Çok baskı var... dedi, sanki yıllardır yokmuş da yeni yeni peydahlanmış gibi. Bir şey söylemedi. Suavi'ye şöyle yarım bir bakış attıktan sonra camdan dışarı, göğe yükselmiş aya dikti gözlerini. Neden sonra, Sen neler yapıyorsun? diye sordu Suavi. Omuzlarını silkti. İkisi de kısa bir duraksama sonrası gülümsedi. İkisinin de aklına aynı şey gelmişti. Üniversitede okurken tanışmışlardı. Tanışmalarına vesile olan şey, üniversitenin ilk gününde ikisinin de önünde durdukları bilgisayar laboratuvarının camında okudukları yazıydı. Bu, Nasrettin Hoca'nın kendisini Hiç olarak tanıttığı, bunun üzerine ona sözlü olarak yüklenen rütbeli bir kişiyi laf cambazlığıyla mat ettiği anekdottu. Aynı şeyi düşündüklerinin tasdiki misali, Suavi'den gelen bu soru üzerine biraz düşünüp En az on yıl olmuştur... diye cevapladı. Biralarından birkaç yudum daha alana dek, sigaraları bitmişti. Son nefeslerini çektiği sigarayı küllüğe bastıran Suavi, Bu kadar zaman boyunca seninle pek çok konuda dertleştik... diye söze girdi. Ardından ne geleceğini tahmin etmişti. Hiçbir şey boşa olmamalıydı. Nitekim, Suavi o güne dek babasıyla ilgili mevzuları hiç konuşmadıklarını vurguladı. Biliyordu. Söze dökülen her şey, konuşulmuş sayılmazdı. Kafasını sallamakla yetindi. Suavi'nin sorusu, her ne kadar beklediği yerden gelmişse de, sarsılmasına neden oldu. Kaşlarını çatıp Ne demek istiyorsun? diye sorduğunda genç gazetecinin, evin kapısının yanında duran sehpaya bıraktığı, sahaftan aldığı kitabı işaret ettiğini gördü. Gözlerini devirdi. İlahi bir tesadüf değildi. Sadece gazeteci refleksiyle, gördüğü kitap ve arkadaşının hayatındaki detaylar arasında ilişki kuran Suavi; doğru zamanda konuyu açmıştı. O güne dek aklının ucundan dahi geçmemiş bir yolculuğu düşlemeye başladı. Babasının mezarını ziyaret edip, ne yapacaktı? Sahi, onun neden Almanya'ya gittiğini bile bilmiyordu. Onu en son, on yaşındayken görmüştü. Eliyle saçlarını karıştırıp, daha yeni söndürdüğü sigarasının ardından bir tane daha yakarken camdan dışarı baktı. Ne yapacağını bilmiyordu. Suavi, çok satan kişisel gelişimci yazarlar gibi bir tavra bürünmüştü. Ellerini önünde birleştirmiş, vücudunu hafifçe sağa çevirip gözlerini direkt kendisine dikmişti. Bu sorunun cevabını kendisi de biliyordu aslında. Arkadaşını iyi tanıyordu. Hiç yok... diye cevap verdiğinde, Suavi kafasını şiddetle salladı. Suavi, birasından birkaç yudum alırken o da sigarasından tüttürdü. Doğru söylüyordu. Suavi, birasını koltuğunun yanına bıraktıktan sonra kaşlarından birini havaya kaldırdı. Gecenin kalanında, zaman zaman Galata Kulesi'nin ışıklandırmasının vurduğu camdan dışarı bakarak uzun uzun sustular. Sabahın ilk ışıkları belirince Suavi müsaade istedi. Tam kapıdan çıkacağı sırada duraksadı. Arkadaşına, soran gözlerle baktı. Ondan aldığı bu cevap, Suavi'yi gülümsetti. Bana bak... diye söylendi giderayak. Para pul mevzularını ne yapacaksın? İstersen... diye konuşuyordu ki sözü kesildi. Aldığı bu cevaptan sonra Suavi kafasını salladı, uzanıp dostane bir şekilde omzunu sıktı arkadaşının. Vedalaştılar. Annesi yıllar boyunca tüm resmi belgeleri hep düzenli tutmuştu. Suavi'nin gitmesinden sonra kısa bir uyku çekti ve ardından bu evrak yığını içine daldı. Yıllara göre ayrılmış klasörler, klasörlerin içinde doğru tasniflenmiş belgeler işini kolaylaştırdı. Babasının Almanya'ya gidişi sonrası, onun için ayrılmış dosyalar doğal olarak seyrelmişti. En nihayetinde, babasının vefatına dair büyükelçilikten gelen bilgilendirme mektubu ve gömüldüğü mezarlığın bilgilerinin yer aldığı evraklar ile babasının dosyaları sona eriyordu. İnsan ömrü kaç evraklık, kaç klasörlüktü? Bu sorunun cevabını düşünmeye ömür yetmezdi. Babasının Almanya'ya gidişi sonrası gelmiş tüm belgeleri klasörlerden ayırdı, bir kenara koydu. Sonraki günler, biraz daha hızlı ilerledi. Suavi'den gelen haberler hep olumlu yöndeydi. Gün belirlendi, evraklar hazırlandı... Vize çıktığında, Suavi'yle evde içtikleri o akşamdan sonra on gün geçmişti. Har vurup harman savurma lüksü olmadığı için, en uygun fiyatlı bileti kovalamaya başladı bunun üzerine. Bir hafta sonrasına, düşeş olarak kabul edilebilecek bir fiyata bilet bulur bulmaz aldı. Zira internet alışverişi konusundaki tecrübeleri, ucuzluğun ömrünün çok uzun olmadığından yanaydı. Kalan bir haftayı ise, son birkaç aydır yaşadığı tüm bunalım hislerinin toplamından daha yoğun olan minik bir depresyon eşliğinde geçirdi. Uyuyor, uyanıyor; bir şeyler atıştırdıktan sonra internetten en uygun otellerin fiyatlarını inceliyor, kendisine bir rota çizmeye çalışıyordu. En sonunda fazla oyalanmanın gereksiz olduğuna kanaat getirip havaalanından servis imkanı olan bir otele bir haftalık rezervasyon yaptırdı. Bu da içindeki boşluk hissini daha da artırdı. İnsan bir süre odaklandığı bir konuyu sonuca erdirince, kendisini boşlukta yüzüyormuş gibi hissediyordu. Uçağının kalkmasına üç gün kala, bunalımları zirve noktasına ulaştı. Yatıyor, kalkıyor, uyuyamıyor, sızıyor, sızar sızmaz uyanıyordu. Uçağa binmek üzere servis aracına bindiğinde uyuduğu yirmi beş dakika haricinde, son üç günde neredeyse hiç uyuyamadı. Yolcuların alkış sesi, uçağın tekerlekleri piste değdiği anda içeride patladı. Uçağın sarsıntısından ziyade bir anda kopan bu alkış sesine uyandı. Etrafına bakınırken, gözlüğünü unutarak elleriyle gözlerini ovuşturmaya çalışmıştı ki; parmakları camdan bir engele çarptı. Uzun zamandır huzurlu bir uyku uyuyamadığı için uçağın havadaki belli belirsiz sarsıntıları ona beşik gibi gelmiş, daha İstanbul semalarını terk edemeden uyuyakalmıştı.