NouvArt adına Gizem Şimşek ile keyifli ve bir o kadar da verimli bir röportaj gerçekleştirdik. Sinemada Korku ve Din ile Türk Korku Sineması Kronolojisi isimli iki adet kitabı bulunan Şimşek ayrıca halen Popüler Sinema web sitesinde Türk korku filmlerine ait eleştiriler ve dosyalar hazırlamaktadır. İFSAK, Atlas Tarih, Godfather gibi dergilerde yazıları yayınlanan Şimşek, Türk korku sinemasıyla ilgili derlediği bilgileri paylaşmak üzere facebook üzerinde kurduğu Türk Korku Sineması Postası sayfasını da yönetmektedir. Korku Sineması ile ilgili önemli çalışmaları bulunan Şimşek sorularımıza büyük bir içtenlikle cevap verdi. Kendisine röportaj teklifimizi kabul ettiği için ayrıca teşekkürlerimizi de sunuyoruz. Çocukluğumdan itibaren korku sineması hep ilgimi çekmiştir. Korktuğum halde cuma ve cumartesi akşamları yayınlanacak korku filmlerini sabırsızlıkla beklerdim. Haftanın diğer günlerinde ise derslerden vakit buldukça Stephen King ya da Dean Koontz'un kitaplarını okurdum. 2004 yılında Büyü filminin gösterime girmesi beni çok heyecanlandırmıştı. Yükseklisans tezimi, danışmanımın teklifi doğrultusunda 2004 yapımı Büyü filmi üzerine yaptım. Bu süreç sonrasında doktora dersleri alırken, Japon Sineması'na yönelmeyi düşünerek Türkiye'de düzenlenen Japon kültür etkinliklerini takip etmeye, incelemeler yapmaya başladım. Ancak Japonca bilmemem doktora tezim konusunda Japon Sineması'nı seçmeme engel oldu. Bu arada Türk Korku Sineması'nda Musallat, Üç Harfliler: Marid gibi filmler gösterime girmeye başlamıştı. Bu filmlerle birlikte devreye giren Anadolu inançları Türk korku sinemasını seçmemde etkili oldu. Diğer yandan arkeolojiyi sevmem nedeniyle okuduğum mitoloji; araştırdığım Antik Mısır ezoterizmi, büyü ve parapsikoloji gibi konuları Anadolu inançları üzerinden incelemeye başladım. Türk korku sineması 2004'te Büyü ve 2005'te Dabbenin etkisiyle cin konusuna yöneldi. Daha önce yabancı korku örneklerinin yeniden çekimi olan filmlerle istediği başarıyı sağlayamayan Türk korku sineması, özgün konularını Kur'an ayetlerini referans alan İslami korku unsurları olan büyü ve cin alanında aradı. Anadolu'da birçok köy ve kasabada yüzyıllardır anlatılagelen cinli hikaye, efsane, inanç ve memoratlardan derlenen senaryolar sinemamızda yer almaya başladı. Özellikle 2014 yılıyla birlikte yılda yirmiye yakın Türk korku filmi gösterime girdi. Birçoğu düşük bütçeli, amatör yapımlar olmasına rağmen Hasan Karacadağ, Alper Mestçi, Doğa Can Anafarta, Teoman Gündüz, Özgür Bakar, Özkan Aksular, Can Evrenol, Ahmet Can Kasap gibi başarılı yönetmenler; kaliteli araştırma, iyi bir senaryo, mekan tasarımı ve makyajlarla başarılı olmanın da mümkün olduğunu gösterdiler. Türkiye farklı kültürlerin, farklı inançların buluştuğu topraklara ve insanlara sahip bir ülke. 2000'li yıllara değin inançlar tanrı ile kul arasında kalan, gösterişten uzak ibadet biçimleri şeklindeyken; günümüzde bir övünç kaynağı, zorunlu tercih durumuna getirildi. Toplumuz giderek muhafazakarlaşıyor ve maalesef insanların farklılıklara tahammülü gitgide azalıyor. Korku sineması halihazırda insanların inançları doğrultusunda oluşturulan muhafazakar bir yapıya sahip. Batı ülkelerinde de bu yönde kullanılıyor ve dini inanç korku yoluyla gençlere empoze edilmeye çalışılıyor. Bu bağlamda inanç farklılıklarının giderilmesi, aynı inanca korkunun etkisiyle sığınma amacıyla korku türünün ülkemizde artış göstermeye başladığını söyleyebiliriz. Bununla beraber teknik ve teknolojik ilerleme, bilgiye ulaşmanın kolaylaşması gibi unsurlar film çekme olanaklarını arttırmış, verilen ürünlerin sayısının çoğalmasında etkili olmuştur. Ülkemizde farklı inanç ve kültürler olsa da, çoğunluğun birleştiği inanç sistemi İslam. İslam öncesi Türk inançlarında vampirden kurtadama değin birçok varlığa dair efsaneye inanılıyordu ancak İslam'a geçişle birlikte bu durum değişti. Batı'da kurtadamdan vampire, köpekbalıklarından zombilere değin birçok farklı korku unsuru bulunmasına rağmen İslam inancında korkulması gereken tek unsur olarak Allah gösteriliyor. Allah'tan başka korku yok. Başka bir varlıktan korkmak Allah'a şirk koşma olarak görülüyor. Kur'an-ı Kerim'de birçok yerde geçen korunulması gereken diğer korku unsurları ise kötülük, büyü ve cin. Bu bağlamda ülkemizde cin korkusunun üzerine gidilmesi gayet doğal bir tutum. Ülkemizde kurtadam, vampir parodileri yapılıyor, bunun başlıca nedeni de bu tür hybrid yaratıklardan korkmamamız. Gulyabani halihazırda cinin bir türü. Cadı birçok ülke sinemasında parodileştirilerek komedi malzemesi haline dönüştürüldüğünden korkutmuyor. Uzun yıllar kayıp film statüsünde olan ve 2010 yılında bulunan 1970 yapımı Ölüler Konuşmaz Ki başarılı olamamış bir hortlak filmi. 2016 yılında hortlak inancı bir filmde daha görselleştirildi, ancak tek başına bu film bile hortlaktan neden korku malzemesi olamayacağına güzel bir örnek olabilir. İslam inancındaki ölü gömme ritüeli yıkanmış çıplak bedenin kefenlenerek defnedilmesi şeklindedir, ancak filmde kefenini yırtarak canlanan hortlak çıplaklığını kapatmak için ilk bulduğu pantolonu üzerine geçiriyor. Dolayısıyla hortlak o anda korku nesnesi olmaktan hızla uzaklaşmakta. Korku nesnesi olacak hortlağın kefene sarılarak dolaşması ya da üzerine bir şeyler giymesi durumu söz konusu olmaksızın çıplak gezinmesine de henüz toplumumuz hazır değil. Böylelikle geriye yalnızca Anadolu köylerinde sıklıkla rastlanan cin hikayeleri kalıyor. Ülkemizde insanlara musallat olabilecek köpekbalığı, piranha gibi yırtıcı hayvanlar da fazla bulunmadığı gibi nükleer bir tehditle mücadele ya da çılgın bir bilimadamının yaptığı deneyler bizim için uzak bir ihtimal. Geçmişte haberlere konu olan UFO'ları taşlayan bir toplumuz sonuçta. Bir virüs yoluyla zombiye dönüşmemiz de Ada: Zombilerin Düğünü filmiyle parodileştirildi. Tüm bunlar düşünüldüğünde elimizde korku unsuru olarak sadece Alkarısı, Gulyabani, Şahmeran, Şahrennar, Pirabok, Çarşamba Karısı, Karabasan gibi farklı adlarla anılan ve aslında birer cin olan yaratıklar kalıyor. Aslında incelendiğinde İstanbul'da ve Anadolu topraklarında birçok efsane bulunuyor. İstanbul'un yeraltı tünellerinde yaşadığı düşünülen yaratıklar, geceleri at seslerinin geldiğine inanılan türbeler, başka boyutlara açıldığına inanılan geçitler, yılda bir kez kaybolup geri geldiğine inanılan evler... Ancak bir ev ve birkaç oyuncuyla sabitlenebilecek film bütçesinin, bu tarz senaryolarda oldukça artacağı düşünülerek tercih edilmiyor muhtemelen. Korku filmlerini en çok tercih eden kesim gençler. Dolayısıyla gençlerin bilinçaltında yaratılan korku yüzyıllık bir etki yaratacağından sıcak gelişmeler artık Hollywood üzerinden bilinçaltı yoluyla devam ettiriliyor. Örneğin Arachnophobia filminde tropik ormanlardan gelip bir evin ahırında türeyerek Amerika'da tehdit oluşturan tarantula, siyahi ırkın Amerika'daki dağılışının bilinçaltı tepkisini ifade eder. Tropik ormanlar güzeldir ancak çok tehlikelidir, oradan gelebilecek herhangi bir canlı da toplumu tehdit eder. Ortadoğu ve Arap Yarımadası'nda gerilim ve savaşlar fazlalaştıkça hem turistleri bu bölgeden uzaklaştırmaya başlamak, hem de zihinlerde bu bölgelerde yaşayanları ilkel, barbar ve tehlikeli göstermek için başlangıçta mistik, gizemli ve çekici olarak zihinlere empoze edilen Doğu'nun da korkutucu olarak sunulmaya başlanması zekice bir yaklaşım. Hollywood sözde düşmanlarını filmler üzerinden ustalıkla izleyicilerin bilinçaltına yerleştiriyor. Sinema bu açıdan bakıldığında en kanlı ve en sistemli soğuk savaş meydanı. Cin unsurunun kökenine bakıldığında aslında hemen tüm inanç ve dinlerde bulunduğu görülüyor. Batı'da Paranormal Activity gibi filmlere konu olan demonlar ile Doğu'daki cin imgesi birbirine benzer nitelikler taşıyor. Biraz derine inerek incelediğinizde A Nightmare on Elm Streetteki Freddy Krueger'dan Darkness Fallsdaki diş perisine değin birçok doğaüstü varlığın bizim cin dediğimiz varlıkla örtüştüğü fark edilecektir. Doğuya ait cinin ilk kullanıldığı filmlerde cinler, bir eşya yoluyla Batı'ya geliyor ve serbest kalıyor. Sonraki dönemde ise Arap Yarımadası'nda savaşa giden Batı askerlerinin mağlubiyetlerinin nedeni olarak cinler gösteriliyor. Wes Craven'in 1996 yapımı Wishmaster'ının ilk iki bölümünde tasarlanan cin, hem görselliği hem de karakter özellikleri açısından muhteşem bir tasvire sahip. Sonrasında Irak Savaşı'ndaki askerleri yansıtan yapımlar da oldukça başarılı. Cinin lambadan çıkıp dilekleri gerçekleştiren şirin bir unsur olmadığının altı çizilerek başlatılan bu filmler için belli ki Doğu'nun inanç sistemi ciddi bir biçimde incelenmiş ve bu doğrultuda senaryoya dönüştürülmüş. Büyü en ilkel inanç sistemlerinden tek tanrılı dinlere değin her inanç ve kültürde ciddi bir yere sahip. Cin-insan etkileşimi Kur'an'da kesin bir dille yasaklanmış ve büyük günah sayılmış olmasına rağmen insanlar büyü yoluyla cinlerle temasa geçmekten geri durmamıştır. Cin ve büyünün birlikte kullanılmasının en önemli nedeni, büyünün cin-insan ilişkisini başlatacak bir neden olması. Dolayısıyla bir filmin senaryosuna cin unsuru eklemek için bir çıkış noktası, bir temas bulunması için büyünün olması gerekiyor. Anadolu inançları doğrultusunda yapılan büyülerde, büyüyü yapan ile büyü yapılan kişi arasındaki etkileşimi yani büyüyü sağlayan unsur cindir. Türk korku sinemasında cin-büyü bağıntısının bu kadar fazla kullanılmasının nedeni henüz daha farklı bir çıkış noktasının bulunamamış ya da keşfedilememiş olması. Filmlerde çocuksuz, insançsız, modern kadınların kullanılması bir anlamda basitçe bilinçaltına Böyle bir yaşam sürersen başına gelecek budur mesajını vermektir ki bu filmlere bakıldığında filmin sonunda neredeyse hiç kurtulan olmadığı söylenebilir. Ancak Alper Mestçi Siccin serisiyle bu mesajı yıkarak çocuklu, inançlı, geleneklere bağlı, normal hayat süren, iyi niyetli bir insanın yani toplumdaki herhangi birinin dahi başına bunlar gelebilir mesajını vermeye başladı. Kült filmler genellikle özgün ya da farklı senaryoyla yola çıkan ve dönemindeki diğer filmlerden ayrık duran filmler oluyor. Ülkemizde Drakula İstanbul'da ya da Şeytan çekildikleri dönemlerde yeterli bilinirliğe ve beğeniye sahip olmasalar da zamanla kültleştiler. İlk örnek olmalarından gelen bir durumdu bu. Ayrıca Batı'daki örneklerine göre oldukça amatör bir yapım olan Dünyayı Kurtaran Adam filmi de Türk sinemasının kültleri arasında. Farklı denemeler içeren filmler gişede başarısız olsalar da yıllar içerisinde kült haline gelebiliyorlar. Orijinallik, farklı açılar, farklı bakışlar ve diğer örneklerden sıyrılan denemeler gerekiyor kült olmak için. Yani biraz cesaret gerektiriyor. Bu bağlamda ben amatör yapımları da destekliyor, yeni ve başarılı işlerin çıkabilmesi için her Türk korku filmini, fragmanından başarısız olacağını öngörsem dahi izlemeye ve eleştirirken de yapıcı olmaya özen göstermeye çalışıyorum. Çocukluğumda izlediğim, yıllarca aklımdan çıkmayan film John Schlesinger'in çektiği, 1987 yapımı The Believersdır ki bu filmin konusunu oluşturan da Afrika yerlilerine ait voodoo büyüsü ve önüne çıkan engelleri voodoo ile bertaraf eden bir tarikattır. Daha sonra ise John Carpenter'ın 1994 yapımı In the Mouth of Madness filminden fazlasıyla etkilenmiştim. Türk korku sinemasını ele alacak olursak, en çok etkilendiğim filmler Karacadağ'ın Dabbe ve El-Cin; Mestçi'nin Musallat 2 ve Siccin, Arkın Aktaç'ın Üç Harfliler: Marid ve Şeytan-ı Racim ile Ahmet Can Kasap'ın Berzah: Cin Alemi oldu. Bu filmlerin mekan ve karakter yaratımları, senaryoları, atmosferleri ve gerçekçilikleri oldukça kuvvetliydi. Korku sineması üzerine halen çeşitli dergilere yazılar gönderiyorum. Popüler Sinema'da da Türk korku filmlerine ait eleştiri yazılarıma devam ediyorum. Yeni kurulan Etki Gazetesi'nde her cuma Bu Hafta Vizyondakiler köşesini hazırlıyorum. Türk Korku Sineması Kronolojisi (2016-2017)'nin ikinci cildi tamamlanmak üzere, 2018 yılında basılması için yoğun bir şekilde çalışıyorum. Bunun dışında Türk Gerilim Sineması ile ilgili bir kitap çalışmasına başladım.


Conan Doyle, Sherlock Holmes'u üniversite profesöründen mi yoksa çok yakın bir aile dostlarından esinlenerek mi yarattı bilemiyorum fakat şundan eminim: Doyle, Sherlock'u Edgar Allen Poe'nun yaratmış olduğu karakter olan C. Auguste Dupin'den esinlenerek yarattı. Aseksüel Sherlock Holmes'un Dupin'den farklı özellikleri vardı elbet. Çözecek bir problem bulamadığı zamanlarda düşünce dünyasının huzursuzluk veren yapısından dolayı kokain ve morfin kullanır; fizik yasaları, kuramlar, mühendislik vb konularda akademik bilgisi olmamasına rağmen cesedin ölüm anındaki düşüş açısına bakarak kurşunun nereden geldiğini hesaplayacak denli doğuştan gelen bir pratik zekası ve onu hiçbir zaman yanıltmayan altıncı hislerinin cesaretiyle hareket ederdi. Sherlock Holmes'un çözdüğü olayların sayısı bilinmiyor. Bildiklerimiz Conan Doyle tarafından 4 roman ve 56 kısa öyküde toplandı. Şimdi ise bilmediğimiz Sherlock Holmes hikayelerini tanıma zamanı. Hep Kitap tarafından yayınlanan bir Stewart Ross kitabı olan Gizemleri Sherlock Gibi Çöz Akıl Yürütme Güçlerini Dünyanın En Ünlü Dedektifine Karşı Test Et raflardaki yerini aldı ve Sherlock severleri heyecanlandırdı. Daha önce okumadığımız 25 yeni hikayeyle macera severlerin karşısına çıkan kitap Holmes ve Dr. Watson'ın dünyasına bizleri yeniden çekmeyi daha şimdiden başaracak nitelikte. Fakat kitabın başka bir ayırt edici özelliği var ki bu özelliğinden dolayı bile merakımızı cezbediyor. 25 cinayet vakasının tüm verilerini okuyucuyla paylaşan Sherlock olayı ilk önce okuyucunun çözmesini istemekte. Tüm vakaları paylaşıp, detayları anlattıktan sonra kitabın ikinci kısmı olan Çözümler'e geçilmekte. Sherlock'un vaka çözümlemeleriyle kendi çözümlemelerini karşılaştırma şansı bulan okuyucu için kitap daha önceki Sherlock Holmes kitaplarıyla karşılaştırılamayacak bir yerde durmakta ve sırf bu özelliğiyle bile heyecanı ikiye katlamakta. Kitap ilk etapta -tüm verileri gözler önüne serip- vakayı çözümünü okuyucuya bırakıyor. Gizemleri Sherlock Gibi Çöz'de okuyucuyu kitabın eksenine alan Stewart Ross, kitabın Çözümler bölümünde Sherlock'un vakayı nasıl çözdüğünü paylaşarak vaka çözümlerini karşılaştırmamıza olanak sağlarken gizemlere, meraka ve heyecana bizleri ortak ediyor. Stewart Ross'un derlediği öykülerde Sherlock Holmes yine yalnızca akla dayalı tümdengelim verilerine ve bilgisayar gibi çalışan beyninde depoladığı müthiş bilgi bankası sayesinde olayları çözüyor. Yeni gizemler sayesinde Baker Sokağı 221-B'nin olağanüstü atmosferinde bulacaksınız kendinizi. İllüstrasyon çizimlerle de hayat bulan kitap, hayal dünyanızın daha çabuk harekete geçmesini sağlaması açısından da ilgi çekici.


Düşünün ki görme engelli kızınız yedi sene boyunca ortadan kayboluyor. Sonra bir gün sapasağlam karşınızda duruyor, üstelik gözleri de açılmış. Ancak sırtında tuhaf yaralar var. Gözlerinin nasıl açıldığını ve yedi senedir nerede olduğunu da ısrarla anlatmıyor. Küçük bir kasabada yaşadığınız için de vaka herkes tarafından biliniyor. Nereye giderseniz gidin, sorgulayan bakışlarla karşılaşıyorsunuz. Bazıları kızınızın durumunu mucize olarak nitelendirirken, bazıları da korkutucu buluyor. Çaresizliğin en derin sularında bir anne ve baba Nancy ve Abel Johnson. Bu çaresizlik dizinin ilk sezonuna çok iyi işlenmiş. Diziye adını veren OA yani Prairie Johnson ise gizemli bir sarışın. Aslında bir Rus, adı da Nina Azarova. Buna rağmen, Amerikalı bir anne ve babaya sahip. Sır gibi sakladığı kayıp yıllarını ise FBI'a bile anlatmayacak kadar da kararlı. Aklınız karıştı değil mi? Bu daha ne ki! The OA, öncelikle ismi ile ilgimi çeken bir Netflix dizisi. İlk bölümünden itibaren de merak duygunuzu yüksekte tutuyor. Üstelik Prairie/Nina yani OA karakterine hayat veren Brit Marling, dizinin hem senaristlerinden hem de yapımcısı. Dizi boyunca da yaşamış da yazmış senaryoyu dedirtecek kadar iyi bir performans sergiliyor. Tüm karakterlerin de benzer bir sahicilikle rollerinin hakkını vermeleri inanması zor hikayenin en büyük gücü oluyor. Dizinin yapım şirketlerinden biri de Brad Pitt'e ait. Ardında güçlü bir ekip var. Netflix dizinin türünü; bilim kurgu, gizem, gerilim, drama olarak belirtmiş olsa da fantastik yönün ağır bastığını söylemeliyim. Ancak senaryonun işlenişi ve bilim insanı kimliğindeki Dr. Hunter dizinin bilim kurgu yönünü de destekliyor. Hap, aslında kaybolma hikayesinin de baş kahramanı. Bir nevi dizinin kötü adamı ve sinir katsayınızı tavan yaptıran bir takıntısı var. Bu takıntı üzerinden de konu olağanüstü olaylara bağlanıyor. Dizi, Prairie'nin bulunması ile gelişen olayları, OA adını da aldığı kayıp yedi yılına geri dönüşlerle işleyen bir yapıda ilerliyor. Geldiği günden beri dilinden düşürmediği, rüyalarında gördüğü biricik aşkı Homer ile buluşmak ise tek hedefi. Ancak Homer'ın kim olduğu, gerçek olup olmadığı bile bilinmiyor. Sır küpü kızımız, tüm işbirliği tekliflerini geri çevirince, FBI kendisine bir terapist atıyor. Terapist ile görüşmeler sırasında kayıp yıllara dair detayları da almaya başlıyoruz. Esas bilgi ise yaşamına giren yeni arkadaşları ile izleyiciye aktarılıyor. Prairie, çektiği bir video aracılığıyla kendisine yardım edecek beş kişi arıyor. Çünkü inandığı gerçekliğe dönebilmesi için yapılması gereken beş temel hareket var. Bir nevi dans koreografisi olmakla birlikte, bir ayin niteliğinde. Bu hareketler yeni boyutların anahtarı ve derin bir adanmışlıkla, beş kişiyle yapılması gerekiyor. Prairie, yol arkadaşlarını bulduğunda da birçok sosyal ve bireysel sorunu da işleyen bir derinlikle karşılaşıyoruz. Aradığı beş kişi ise, yaşadığı kasabanın lisesinden dört öğrenci ve bir öğretmenden oluşuyor. Onlar, kader birliği yapmışçasına, inanması çok zor bir hikayenin de ilk tanıkları oluyorlar. Anlattıkları ile yeni arkadaşlarını da hayrete düşüren Prairie ile aralarında gelişen dostluk ve farklı bir sırrı paylaşmanın getirdiği güven duygusu ise çok iyi işlenmiş. Karakterler birbirinden çok farklı, orijinal ve bazen de sıra dışı. Hikayenin en can alıcı detayı da tamamen farklı bu insanların, gittikçe yükselen bağlılıkları ve farklı varyasyonlarında birbirlerinin yaşam planlarında olma ihtimalleri. Karakterlerin zaman zaman konunun önüne geçmesi de hikayenin absürde varan bazı taraflarını dengeliyor. İlk sezonun sürpriz bir finali var ve ikinci sezon çok farklı bir başlangıçla izleyiciyle buluşuyor. Özellikle başrol niteliğinde yeni bir karakter de ekleniyor: Özel dedektif Karim. Önce ilk sezondaki insanlara ne olduğunu anlamıyorsunuz ve Nina Azarova'yı görene kadar da yeni bir dizi gibi izliyorsunuz. Ancak sonradan daha yüksek bir merak duygusu sizi ele geçiriyor. İlk sezondan bütün bildiklerinizi, yeni bölümlerle bağlamaya başlıyorsunuz. İkinci sezonun kurgusunda kullanılan oyunlaştırma öğesi ise senaryonun gücünü artıran detaylar arasında. Macera duygusu ikinci sezonda daha yüksek tempoda hissediliyor. Bazı sahnelerde kaptırıp, gerçeklik algınızı kaybedebilirsiniz benden söylemesi. Üstelik, bu kadar da olmaz artık dediğiniz sahneler de olacak. Buna rağmen, merak edip izlemeye devam edeceksiniz. İki sezon ve toplam 16 bölüm olan The OA için 3. sezonun iptal olduğu bilgisi ise hayranlarını hayal kırıklığına uğrattı. Dizinin, Netflix'in Hollywood'daki genel merkezinin önünde protesto amaçlı açlık grevi yapan bir hayran kitlesi bile oldu. İlerleyen dönemde bir sürpriz karar çıkar mı bilemeyiz. Çıkmasa bile izlemeye değer, sonrası da hayal gücünüze kalmış. The OA, özellikle ölüm konusunda farklı düşünmenizi sağlayarak, ölümün bir son olmadığını değişik bir lisanla algılatan bir yapım. Aslında diziye dair söyleyecek çok fazla şey var fakat bazı ipuçları, konunun gizemini kaçırabileceğinden izlemek isteyenlere haksızlık etmek istemem. İzlemiş olanlar da zaten beni anlayacaklardır. Son söz: Cesurca işlenmiş bir bakış açısı ile ölüm üzerine düşünmek ve yeni varyasyonlarınızı keşfetmek isterseniz The OA tam size göre.


British Council'ın zaman ve mekandan bağımsız bir sanat deneyimi sunan 'Duvarları Olmayan Müze' dijital sanat platformunun üçüncü sergisi 'Cadılarla Dans Etmek', 16 Ocak itibariyle sanat tutkunları ile buluştu. 'Kadın' teması üzerinden sanatta cadı kavramına odaklanan sergi, 'Herkes için sanat' söylemiyle ziyaretçileri dijital bir sergi deneyimine davet ediyor. Sanatı dijital ortama taşıyarak yeni bir sergi deneyimi yaşatmayı hedefleyen British Council, üç yıldır farklı temalarla hayata geçirdiği 'Duvarları Olmayan Müze' dijital sanat platformunun üçüncü sergisi 'Cadılarla Dans Etmek'i, 16 Ocak itibariyle sanatseverlerle buluşturdu. 'Kadın' teması üzerinden yola çıkarak geliştirilen ve küratörlüğünü Mine Kaplangı'nın üstlendiği 'Cadılarla Dans Etmek' sergisi, British Council sanat koleksiyonundan birçok yabancı sanatçı ile birlikte, bu sene ilk defa Türkiye'den sanatçıların resim, baskı, video ve fotoğraf gibi eserlerini bir arada sunuyor. Türkiye'de British Council tarafından ilk defa hayata geçirilen bu dijital sergi deneyimi, 'Herkes için sanat' ilkesinden yola çıkarak sanatın bir lüks olmadığını ve herkesin rahatlıkla ulaşması gerektiğini prensip ediniyor. 'Cadılarla Dans Etmek' sergisine, https://exhibitions. britishcouncil. org. tr/dancingwithwitches/ web sitesinden ulaşılabiliyor. Bir cadı/kadın olmanın güç sembolü olarak değerlendirilmesine odaklanan 'Cadılarla Dans Etmek', özellikle İngiliz edebiyatının kadınların hak ve eşitlik arayışlarına öncülük eden eserlerinden ilham alıyor. Sergi, British Council Koleksiyonu'ndan seçilen Batı sanat tarihi yazımında kadınların gizli rollerinin ve gizlenmiş, üstü örtülmüş izlerinin altını çizen eserlerle, Türkiye'den öne çıkan güncel sanatçıların işlerinin de bir arada yer aldığı bir yolculuğa davet ediyor. British Council'ın ödüllü 'Duvarları Olmayan Müze' dijital platformunun üçüncü sergisi olan 'Cadılarla Dans Etmek', British Council Koleksiyonu'nun farklı dönemlerinden seçili 20'den fazla eserin yanı sıra bu sene ilk defa koleksiyon dışından sanatçıların da eserlerini seçkiye dahil ederek kıtalararası bir diyalog oluşturmayı hedefliyor. Türkiye'den Fatma Bucak, Canan, Nilbar Güreş, Gözde İlkin, İstanbul Queer Art Collective, Erinç Seymen ve Pınar Yolaçan ile beraber British Council Koleksiyonu'nundan Anya Gallaccio, Paula Rego, Roger Eckling, Alan Davie, David Nash, Madame Yvonde ve Grayson Perry gibi birçok sanatçının eserleri de sergide yer alıyor. Sergiye ayrıca British Council sanat koleksiyonunun dışında, İngiltere'nin en önemli yazar ve sanatçılarından biri olan William Blake'in 1795 tarihli Enitharmon'un Mutluluk Gecesi eseri de eşlik ediyor. Tarih boyunca farklı şekillerde tanımlanmış olan cadılığın ve 'cadı'nın, sadece Batı tarihinde değil, neredeyse tüm mitolojilerde ve kültürlerde bıraktığı benzer izleri bulmak mümkün. Bir figür olarak cadı, çoğu zaman ya büyülerin nasıl yapılması gerektiğini bilen ve uygulayan veya erkek tahakkümüne direnen bağımsız bir kadın otoritesinin sembolü olarak tanımlanıyor. Bu nedenle de edebiyatta, sanatta ve özellikle hikaye anlatıcılığında bu sembol, kadınlar için bir güç temsili olarak karşımıza çıkıyor. 'Kadın' teması üzerinden yola çıkarak geliştirilen sergide, dört farklı odada cadılara ve cadılığa dair farklı bakış açıları sunuluyor. 'Mitler ve Hikayeler', 'Ritüeller ve Semboller', 'Aşinalar ve Doğa' ve 'Portreler' altında farklı temalardaki odalar, temsillerin, sembollerin, süre gelen ritüellerin, doğanın gücünün, barındırdığı çeşitliliğinin ve büyülerin izinde resim, baskı, video ve fotoğraf gibi birçok eseri kapsıyor. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın verilerine göre Türkiye'de 4.8 milyona yakın bireyin bir engeli bulunuyor. Bu rakam dünya nüfusunun yüzde 15'ini oluşturuyor. British Council sanat koleksiyonundan ve Türkiye'den eserleri bir araya getiren 'Cadılarla Dans Etmek', engelli izleyicileri de kapsayarak ve sanatı dijital ortama taşıyarak tüm internet kullanıcılarının rahatlıkla erişebileceği yeni bir sergi deneyimi yaşatmayı hedefliyor. Erişilebilirliğin ön planda tutulduğu bu dijital sergi, dünya genelinde internet bağlantısı olan tüm masaüstü ve mobil cihazlardan ulaşılabilecek şekilde ve engelli bireylerin de rahatlıkla deneyimleyecekleri şekilde tasarlandı. 'Duvarları Olmayan Müze' ziyaretçilere, sesli betimleme, okuma kolaylığı ve Türkçe ve uluslararası işaret dili gibi kolaylıklar sunarak sergiyi serbestçe dolaşma ve keşfetme özgürlüğü tanıyor. Ziyaretçiler, bu sanal sergi alanında eserler ve sanatçılar hakkında ayrıntılı yazılı, görsel ve işitsel bilgi alabiliyor. Duvarları Olmayan Müze, ilk defa British Council Türkiye'nin sanat ekibi tarafından 2017 yılında başlatılan ve internet bağlantısı ile herkesin erişim şansına sahip olduğu British Council Koleksiyonu'ndan seçilen eserlerin yer aldığı sanal bir sergi platformudur. Küratörlüğünü İstanbul Bienali'nin Sergi Koordinatörü Elif Kamışlı'nın üstlendiği platformun ilk sergisi olan 'Geçen Gece Bir Rüya Gördüm', Birleşik Krallık'ın iki kuvvetli sanat geleneği olan manzara resimleri ve heykellerden örnekler içermektedir. Sergi, 110 bin kişi tarafından ziyaret edilmiş ve 'Yılın En İyi Web Sitesi Özel Ödülü' de dahil olmak üzere toplam dört dalda Altın Örümcek Web Ödülü kazanmıştır. Dijital platformun ikinci sergisi 'Tanışıyor muyuz?'un küratörlüğünü ise Pera Müzesi'nin Koleksiyon Müdürü Ulya Soley üstlenerek seçkisini bir kapsayıcılık aracı olarak kavramsallaştırdığı portre geleneği içinden oluşturmuş ve bu geleneğin son 80 yıl içerisindeki değişimine dikkat çekmiştir. 'Tanışıyor muyuz?', bugüne kadar 350 bin kişi tarafından ziyaret edilmiştir ve 16. Altın Örümcek Web Ödülleri'nde 'En İyi Etkinlik ve Kültür Sanat' ile 'En İyi Mikrosite' ödüllerini kazanmıştır. Ayrıca Felis ödüllerinde 'En İyi Mikrosite', 'En İyi Kullanıcı Deneyimi' ve 'En İyi Kullanıcı Arayüzü' kategorilerinde de başarı ödülünün sahibi olmuştur. British Council, Birleşik Krallık'ın kültürel ilişkiler ve eğitim fırsatlarından sorumlu uluslararası kuruluşudur. 100'ü aşkın ülkeyle, kültür-sanat, İngilizce, eğitim ve sivil toplum alanlarında çalışıyoruz. Geçen yıl 65 milyondan fazla kişiyle yüz yüze, 731 milyonun üzerinde kişiye de internet üzerinden, radyo ve TV programlarımızla ve basılı yayınlarımızla iletişim kurduk. Fırsatlar yaratarak, bağlantılar kurarak ve güven inşa ederek değiştirdiğimiz yaşamlarla, beraber çalıştığımız ülkelere olumlu katkılar sunuyoruz. 1934 yılında kurulan British Council, Kraliyet Tüzüğü ile tüzel kişilik kazanmış bir hayır kurumu ve bir kamu kuruluşudur. Gelirimizin yüzde 15'i ise Birleşik Krallık hükümet tarafından karşılanmaktadır. 1987 yılında İstanbul'da doğan Mine Kaplangı, küratöryel kolektif Collective Çukurcuma'nın kurucularından biridir. Yakın zamanda Frankfurt'da bulunan Basis bünyesinde küratör misafir programına kabul edilmiştir ve bu program kapsamında Basis 2019 yaz sergisinin de küratörlüğünü üstlenecektir. 2014-18 yılları arasında Istanbul'da bulunan çağdaş sanat merkezi BLOK art space'in sanatçı temsilcisi ve küratörü olarak çalıştı. Istanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünden mezun olduktan sonra, Bologna Üniversitesi DAMS Fakültesi Sanat Felsefesi ve Estetik alanında yüksek lisans sertifika programını tamamlamıştır. Aynı zamanda Berlin merkezli çağdaş sanat platformu Artfridge için bağımsız editör olarak da çalışmaktadır. Küratörlüğünü üstlendiği sergiler arasında Bilgelik Evi (Bonington Gallery Vitrines and Atrium, Nottingham, 2018, 15. İstanbul Bienali Kamusal Programı, Framer Framed, Amsterdam ve Dzialdov, Berlin 2017), Anger is a solution, if anger means kittens (D21 Kunstraum Leipzig, 2018), Detay (BLOK art space, 2016) yer almaktadır.


Eskişehir temelli Crust / Grindcore grubu Glabrezu'nun 8 parçalık yeni uzun çaları Reinforce the Chaos şimdi Mevzu Records etiketiyle yayında. Albüm YouTube, Spotify ve Bandcamp'te dinlenebilir. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat... Şimdi daha yazının başındaki bu ilk başlıkla Beyza ne demeye çalışıyor diye sizi yormadan daha net açıklamaya çalışayım. İster reklam veren marka olun, ister müzik... AI teknolojisi en sevdiğimiz seslere her şarkıyı söyletmeye başladı. YouTube ve sosyal medya bu içeriklerle dolup taşıyor ama?.. Ya ses hakkı? İsteyen sevdiği sese istediği... Sevgili Barlas, 90'lardan bu yana şarkılarını çok sevdiğim, hangi müzisyen Barlas şarkısı ile çıkış yapar ya da söylerse onu da sevip-takip ettiğim, birlikte -yine... Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat...


Glasxs 'Prenses Anksiyete' albümünün ilk teklisinde dinleyicilerle albüm için kaydedilen ilk şarkıyı paylaşıyor. Albümün tamamına yayılan denizler, ıssız kumsallar, başıboş gezen hayalet gemileri, ürpertici korsan melodileriyle birlikte şarkının sözleri de gerçek bir hikayeden esinleniyor. Glasxs hem önceki albümünden 'Hayaletler' şarkısına göz kırpıyor, hem de artık imzalaşmış synth altyapıları yerine ukuleleyi eline alıyor. Hakan Karaaslan'ın trompetine kulak veriyor ve yeni albümün hem duygu dünyasının hem de ses dünyasının karanlığı, derinliği ve endişeliliği konusunda da ipucu vermiş oluyor. Son olarak, dinleyiciler hem Türkçe hem İngilizce yayımlanan şarkının ve albümün iki versiyonu arasındaki küçük farklara dikkat etmek isteyebilir.


Bebek Bana Her Şeyi Anlat adlı single'ını yayımlayan Glasxs ile 94 ışık yılını, Londra 'daki müzik hayatını ve dahasını konuştuk. Glasxs: 2016 yılında bir gün bir haberle karşılaşmıştım: 94 IŞIK YILI UZAKTAN GELEN GÜÇLÜ SİNYAL BİLİM İNSANLARINI ŞAŞIRTTI. Böyle şeylere bayılıyorum. Güçlü sinyaller, en sevdiğim! Neler oluyor kim bilir. Bir yerlere not almışım. Yıllar sonra bir anda böyle bir şarkı çıktı sayesinde. Şarkıların nelerden bahsettiğini anlatma konusunda biraz kötüyüm ama, bu şarkı sanırım mesafeleri anlatıyor. Herkes, herkese her şeyi anlatsın. Albüm fikrindense, single fikri birçok açıdan daha cazip gelmeye başladı galiba... Bu konuda fikrin nedir? Mavi Toz Ormanında'nın ardından fazla bekletmemiş olmana da çok sevindik! G: Nerden bulaştım bu ikinci yüksek lisansa... Orada okulla bağlantılı bir müzik stüdyosunda çalışmaya başlamıştım. Mikko da ana ses mühendisiydi. Bakıyorum duvarlarda Colin Greenwood'la fotoğraf var. Sonra Mikko'dan e-posta geldi 'Thom Yorke'la provadayım bugün gelemiyorum,' diye. Nigel Godrich'le yıllarca birlikte çalışmışlar. Hala da öyle. Hatta yeni bir proje yaptıklarını söyledi; ama ser verip sır vermiyor. Bu kış aslında epey bir şarkı çıkardım. Sonra hangisiyle başlasak, neyi önce yapsak derken Bebek Bana Her Şeyi Anlat'ı ona götürdüm. Glasxs başladığından beri, 5 yıldır her şarkının prodüksiyonunu kendim yapıyordum, sanırım biraz özlemişim tekrar dizginleri başkasına vermeyi. Şahane prodüksiyon ve kayıt günleri geçirdik Hackney Road Stüdyoları'nda. Hatta yetmedi, bir şarkı daha yaptık birlikte, inanılmaz heyecanlandırıyor o da. Başka müzikler de yapalım çok isterim, ama yazın yine Thom Yorke'la turnede. G: Epic Istanbul'la birlikte, son bir iki yıldır denenmeye başlanan dikey video fikrinden çıktık yola. Yabancı örnekleri giderek çoğalıyor, artık herkes her şeyi telefonundan izliyor deyip telefonu döndürmemeye yönelik bir fikir. Bir de YouTube galiba bu yaz dikey videolara tam ekran desteği mi getirmiş, Orçun öyle bir şey diyordu. Yine Orçun'dan #FollowMeTo hashtag'i fikri geldi. Bu meşhur kız arkasını dönüyor, çocuk elini uzatıyor / tutuyor fotoğraf konseptinin meğer 3 milyona yakın gönderisi varmış. Dedik böyle bir şey yapalım, Londra'yı dolaştıralım. Hatta asıl fikir şuydu, Glasxs bir anda bir turistin karşısına çıkmış, sonra da onu daha önceki kliplerde de gördüğümüz ormanına getirmiş. Orada da hop yok olmuş, uçmuş gibi bir fikir vardı. Sonra kurguda çok içine sinmedi Orçun'un. Epey de yürüdük Londra'nın merkezinde. 16 kilometre. Herkesten harika tepkiler geldi, bizim de bayıldığımız bir iş olduğu için çok mutlu olduk. G: Ses mühendisliği yüksek lisansı bitti, İstanbul'a döndüm, stüdyo açtım, stüdyo kapattım, stüdyo yıkıldı, yerine rezidans yapıldı, Londra'ya taşındım. Şimdi bir de Popüler Müzik üstüne yüksek lisans yapayım dedim; ama James Franco da değilim ki niye böyle bir şey yaptım ben de bilmiyorum. İşin mutfak kısmı benim için çok ilginç bir yer oldu. 2011'de Londra'ya gelene kadar yalnızca vokal yapıyordum. Ses mühendisliği bana yalnızca 'Şu nasıl yapılır?'dan fazlasını verdi aslında. Hatta hemen bir klişeyle taçlandırayım, koca bir kum havuzu sundu bana, bütün gün, akşama kadar oynayabileceğim, yeni şeyler yapıp keşfedebileceğim. Hep sahnede olmak bambaşka deyip duruyorum; ama işin yapım sürecinde, özellikle de bir prodüktör olarak bulunmanın tadı da başka hiçbir şeyde yok. Yarıştan pek bahsedilemez ama galiba milyonlarca müzisyen, grup var. Çok fazla konser verebilecek yer var ama açıkçası burası bence bu konuda İstanbul'dan daha iyi değil. Çünkü çok fazla aldatmaca işler yapan organizatörler var. Coldplay'in son belgeselinde bile diyordu hatta Chris Martin, Camden'ın sahtekar etkinlik organizatörleri... diye. Doğru yerleri bulmak gerek. Yarış diye de bakmayıp kendi istediğin şeyi yapman gerek sanırım. Bir de nerede olursanız olun, yılmamak, bıkmamak gerekiyor. O hiç değişmiyor. G: Bu biraz neler dinlemeyi sevdiğinizle ilgili değişir sanırım. Dinlediklerim hep yaptığım müziğe benzer şeyler oldu. James Blake sanırım altyapı kısmındaki en büyük ilhamım. The Weeknd, Grimes, Lykke Li'nin özellikle son albümü, Frank Ocean, Lana Del Rey'in son albümleri sanırım ana akımdaki ilhamlarımdan. Bir de tabii Radiohead! Ama işte bunlar benim ilham kaynaklarım; belki bunları başkası dinlese farklı bir müzik yapar. Herkes çok güzel müzik yapıyor bir de. G: Çok teşekkürler, ne tatlısın! Henüz açıklamadık konser takvimini, umuyorum yakında www. glasxs. com, Spotify ve diğer tüm sosyal medya hesaplarımdan açıklayacağız. G: Asıl ben teşekkür ederim. Harikasınız! Bu arada gerçekten harikasınız yahu, site de sosyal medya hesapları da sürekli takibimde. İyi ki varsınız! Dinleyicilerle de paylaşmak istediğim şey yeni şarkılar! Gelin dinleyin, daha hiçbir yerde olmayan şeyler de çalacağız, hepinizin ezbere bildiği şeyleri de yine bir değişik çalacağız!


Glasxs yepyeni single'ı Kimseye Etmem Şikayeti 14 Nisan'da Avrupa Müzik etiketiyle sevenleriyle buluşturdu. Dinleyicilerin gönlünü fetheden ve adından dünya çapında söz ettiren Glasxs, büyüleyici müziğini bu kez bir sanat müziği şaheseri olan Kimseye Etmem Şikayet üzerine kurguluyor. Şarkının İhsan Raif Hanım ve Kemani Servis Efendi'ye ait olan sözleri ve bestesinin kasvetli havası Glasxs'in imza ses tasarımı, synthleri ve hüzünlü sesi ile buluşuyor ve dinleyenleri galaksiler arası bir yolculuğa davet ediyor. Yorumun kayıt, prodüksiyon, düzenleme ve miksajını Londra'daki stüdyosunda gerçekleştiren Glasxs'e, bas gitar kayıtları Stokcholm'de yapılan Grey Owl eşlik ediyor. Şarkının masteringini ise Londra'da dünyaca ünlü Abbey Road Stüdyoları'ndan Andy Walter üstleniyor. Glasxs'in sonbaharda yayımlanacak yeni cover albümünün ilk single'ı Kimseye Etmem Şikayet, Avrupa Müzik markasıyla 14 Nisan'da tüm platformlarda yayımlandı.


Glasxs Kimseye Etmem Şikayet ile başladığı cover yolculuğunu 'Galaksi Rapsodi' albümüyle sonlandırıyor. Albümün açılışını enerjik elektrik gitarları ve yüksek temposuyla Yıldızların Altında yapıyor. Hemen sonra gelen Hatırla Sevgili, ses tasarım dünyası ile bir korku filminden fırlamışçasına, eski sevgilinin hayaletinin ağzından anlatılıyor. Kimseye Etmem Şikayet'te Glasxs'in imza synthleri hüzünlü sesiyle buluşuyor. Sarı Gelin ise, sanatçının ilk paylaştığı coverlardan olan Yemen Türküsü'nde olduğu gibi türküleri kendi imzasıyla nasıl taşıyabileceğini kanıtlar nitelikte. Albümün ikinci yarısında Glasxs dört şarkının bir de akapellalarını paylaşıyor. Tek kayıtta alınan ve hiçbir enstrüman barındırmayan bu versiyonlar hem yorumladığı eserlerin güçlerini, hem de Glasxs'in işine kattığı duyguyu kanıtlıyor. Galaksi Rapsodi, albümün teklisi Hatırla Sevgili ile birlikte, Avrupa Müzik etiketiyle 27 Ekim'de tüm platformlarda yayımlandı.


Şarkının melankolik havasını imza synthlerine taşıyan genç prodüktöre bas gitarda bir kezdaha Grey Owl eşlik ediyor. Büyük kısmı pandemi döneminde kendi evstüdyosunda ortaya çıkan çalışma, Glasxs'in alışılmadık pes vokalleriyle dinleyiciyi üç dakikaiçinde 1991 yılına götürüp 2020'ye geri getiriyor. Türkçe ikinci albümü Mavi Toz Ormanda Epic Istanbul etiketiyle çıkmış ve yine pek çok yılın albümü listesine girmiştir. Yemen Türküsü yorumu ile Söz dizisinde de yer alan Glasxs, Sony Müzik, Epic Istanbul etiketiyle çıkan teklileri Bebek Bana Her Şeyi Anlat ve Space is the Place için başta Radiohead olmak üzere pek çok grupla çalışan Londralı prodüktör Mikko Gordon ile güçlerini birleştirmiştir. Glasxs'in son teklisi, Sezen Aksu'nun Seni Kimler Aldı şarkısına getirdiği yorum, Epic Istanbul etiketiyle Haziran 2020'de çıkmıştır.


Daha önce Kimse Bilmez ve Yemen Türküsü yorumlarıyla büyük ses getiren Glasxs bu sefer kasetçalarını çıkarıyor ve Sezen Aksu'nun en ikonik şarkılarından birine yine büyüsünü yapıyor. Şarkının melankolik havasını imza synthlerine taşıyan genç prodüktöre bas gitarda bir kez daha Grey Owl eşlik ediyor. Büyük kısmı pandemi döneminde kendi ev stüdyosunda ortaya çıkan çalışma, Glasxs'in alışılmadık pes vokalleriyle dinleyiciyi üç dakika içinde 1991 yılına götürüp 2020'ye geri getiriyor. Glasxs Londra'da doğa ile robotları bir araya getiren bir müzisyen ve prodüktördür. Bas gitarlarda Grey Owl ile, görsel projelerinde Orçun Can ile çalışmaktadır. Manga'nın davulcusu Özgür Can Öney de bazı konserlerde eşlik etmektedir. Radiohead, James Blake, Portishead, Lykke Li gibi isimlerden ilham alan Glasxs'in prodüksiyonu kendisine ait olan ilk albümü Planet Reverse Ekim 2016'da çıkmıştır ve pek çok yılın albümü listesinde yerini almıştır. Bir Mehmet Güreli şarkısı olan Kimse Bilmez yorumu ile de yerli sahnede ses getiren Glasxs, Saarbach Gallery Berlin, 93 Feet East London, Salon IKSV, Beehive Bow London, Peyote, Kadıköy Sahne, IF Performance Hall, Peyote Eskişehir, Bronx gibi mekanlarda konserler vermiş; Londra'da Women of Electronica, Brockley Max Festivali ve PureGold Fest'in yanı sıra İstanbul Caz Festivali, Nilüfer Müzik Festivali, Indiecity V Festival ve IKSV Kanyon Cuma Sahnesi, Kıyı Müzik Radiohead Günü gibi festival ve etkinliklerde de sahne almıştır. 2018 itibariyle Sony Müzik sanatçısı olan Glasxs'in Türkçe ikinci albümü Mavi Toz Ormanda Epic Istanbul etiketiyle çıkmış ve yine pek çok yılın albümü listesine girmiştir. Yemen Türküsü yorumu ile Söz dizisinde de yer alan Glasxs, Sony Müzik, Epic Istanbul etiketiyle çıkan teklileri Bebek Bana Her Şeyi Anlat ve Space is the Place için başta Radiohead olmak üzere pek çok grupla çalışan Londralı prodüktör Mikko Gordon ile güçlerini birleştirmiştir. Glasxs'in son teklisi, Sezen Aksu'nun Seni Kimler Aldı şarkısına getirdiği yorum, Epic Istanbul etiketiyle Haziran 2020'de çıkmıştır.


Glasxs'in 2023 sonbaharında yayımlanacak cover albümünün üçüncü single'ı Yıldızların Altında 11 Ağustos'ta Avrupa Müzik etiketiyle müzikseverlerin beğenisine sunuldu. Yarattığı ses evrenlerinde galaksiler ve yıldızlararası yolculuklardan ilham alan Glasxs'in özgün prodüksiyonu bu coverda da kendini gösteriyor. Şarkılarında nadiren eklediği elektrik gitar ögeleriyse yüksek tempolu bir Glasxs şarkısının nasıl olacağını gösteriyor. Yorumun kayıt, prodüksiyon, düzenleme ve miksajını Londra'daki kendi stüdyosunda gerçekleştiren Glasxs'e bas gitar kayıtları Stockholm'de yapılan Grey Owl eşlik ederken, şarkının elektrik gitarları ise daha önce Kimse Görmüyor gibi pek çok ortak projede birlikte çalıştıkları Serkan Çinioğlu'ya ait. Mastering'i Kimseye Etmem Şikayet'te de birlikte çalıştığı dünyaca ünlü Abbey Road Stüdyoları'nda Andy Walter tarafından yapılan Yıldızların Altında, Avrupa Müzik etiketiyle 11 Ağustos'ta tüm platformlarda yayımlandı.


İnsanların birbirini anlamak için gideceği yerleri, iki insanın arasındaki uzaklığın bir adımla bin ışık yılı arasında nasıl değiştiğini sorgulayan sanatçı bu sefer prodüktörlüğü en büyük ilham kaynaklarından Thom Yorke ve Nigel Godrich'le çalışan Mikko Gordon'a devrediyor. Gordon'un Hackney Road Stüdyoları'nda kaydedilen şarkıda Glasxs'in alamet-i farikası synthleri, enstrüman gibi kullandığı vokallerinin üstüne Gordon kendi ritim ve bas melodilerini koyuyor. Ortaya her bir harfini tekrar ederek marşa çevirdiği yüksek enerjili bir şarkı çıkıyor: BEBEK BANA HER ŞEYİ ANLAT. Glasxs Londra'da doğa ile robotları bir araya getiren bir indie-electronica müzisyenidir. Grey Owl ile birlikte çalışan; Radiohead, James Blake, Portishead, Lykke Li gibi isimlerden ilham alan Glasxs'in prodüksiyonu kendisine ait olan ilk albümü Planet Reverse 21 Ekim 2016'da tüm dijital platformlarda dağıtılmıştır. Manga'nın davulcusu Özgür Can Öney de bazı konserlerde eşlik etmektedir. Albüm pek çok 2016'nın En İyileri listesinde yer almıştır. Bir Mehmet Güreli şarkısı olan Kimse Bilmez yorumu ile de yerli sahnede ses getirmiştir. Saarbach Gallery Berlin, 93 Feet East London, Salon IKSV, Beehive Bow London, Peyote, Kadıköy Sahne, IF Performance Hall, Peyote Eskişehir, Bronx gibi mekanlarla birlikte Londra'da Women of Electronica, İstanbul Caz Festivali, Indiecity V Festival ve Kanyon Cuma Sahnesi, Nilüfer Müzik Festivali, Kıyı Müzik Radiohead Günü gibi festival ve etkinliklerde de sahne almıştır. 2018'de Sony Müzik sanatçısı olan Glasxs'in Türkçe ikinci albümü Mavi Toz Ormanda Epic Istanbul etiketiyle çıkmış ve pek çok 2018'in En İyileri listelerinde yerini almıştır. Sony Müzik, Epic Istanbul etiketiyle çıkan son teklisi Bebek Bana Her Şeyi Anlat için başta Radiohead olmak üzere pek çok grupla çalışan Londralı prodüktör Mikko Gordon ile güçlerini birleştirmiştir. Londralı bir müzik prodüktörü ve ses mühendisi olan Mikko Gordon, başta Radiohead olmak üzere pek çok müzik grubu ve sanatçıya prodüksiyon, mix ve kayıt süreçlerinde eşlik etmiştir. Hala Radiohead'in efsanevi prodüktörü Nigel Godrich ile birlikte projeler yapan Gordon, şu anda Thom Yorke'un turnesinin Avrupa ayağı için seyahat etmekte, Londra'daki stüdyosunda Nigel Godrich ile yeni bir proje üzerinde çalışmaktadır.


Kendini doğa ile robotları bir araya getiren indie-electronica müzisyeni olarak tanımlayan, eserlerinde alışılmışın dışında sentezler ve yorumlar yapan Glasxs'in Cadılar Bayramı'na özel single'ı DRACULA Epic Istanbul etiketiyle yayımlandı. İkinci stüdyo albümü Mavi Toz Ormandada, işlediği bağımsız konularla müzikseverlere uçsuz bucaksız bir hayal gücü sunan Glasxs, bu kez de Cadılar Bayramı temalı bir şarkı ile karşımıza çıkıyor. DRACULA adlı single'da içsel çatışmalarından ve yaşadığı çıkmazlardan kurtulmak için DRACULA'dan medet umanların hikayesi melankolik bir şekilde dinleyicilere sunuluyor. Sözü, müziği, düzenlemesi, kaydı ve mix'i kendisine ait olan şarkıda, Glasxs'e bas gitarda İnanç Yılmaz, nam-ı diğer, Grey Owl, elektrik gitarda ise Todd Gibson eşlik ediyor. Indie, electronica ve trip-hop ekseninde gezinen canlı performanslarıyla da dinleyicileri kendisine hayran bırakan Londra çıkışlı Glasxs, bugüne dek Salon İKSV, Peyote Nevizade, Bronx, Karga, Kadıköy Sahne, Peyote Cennet Bahçesi, IF Performance Hall, Peyote Eskişehir gibi yerli sahnenin en gözde mekanlarında, İstanbul Caz Festivali, IndieCity, Nilüfer Müzik Festivali gibi festivallerde, ayrıca Londra'da London Pure Gold Festival, Brockley Max The Beehive Festival ve Women of Electronica'da, Berlin'de ise Saarbach Gallery'de sahne aldı. İlk albümünden beri bas gitarlarda Grey Owl ile çalışan Glasxs'e sahnede sık sık başarılı müzik grubu MaNga'nın davulcusu Özgür Can Öney eşlik etmektedir. Glasxs DRACULA Epic Istanbul Etiketiyle tüm dijital platformlarda yerini aldı.


Şanlıurfa'nın merkez Haliliye ilçesinde bulunan, tarihi 12 bin yıl önceye dayanan Göbeklitepe'nin UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi'ne alınması, kent ve bölge turizmini canlandırdı. Sıcak havaya rağmen yerli ve yabancı turistler Göbeklitepe'yi görmek için kente gelmeye başladı. Haliliye Belediye Başkanı Fevzi Demirkol, 'Daha eskisi yok' diyerek yıllardır tanıtımını yaptıkları Göbeklitepe'nin UNESCO listesine girmesinin sadece Şanlıurfa değil, bölge ve Türkiye turizminin tanıtımına büyük katkı sağlayacağını söyledi. Şanlıurfa kent merkezine 18 kilometre mesafede, Örencik Mahallesi yakınlarında Neolitik döneme ait Göbeklitepe'de, 1995 yılında Şanlıurfa Müzesi ve Berlin Alman Arkeoloji Enstitüsü işbirliğinde kazı çalışmalarına başlandı. Kazı çalışmalarında neolitik döneme ait boyları 3 ila 6 metre, ağırlıkları da 40 ila 60 ton arasında değişen, yabani hayvan figürlü 'T' biçimli dikili taşları ve 8 ila 30 metre arasında değişen çaplarda dairesel ve dikdörtgen şekilli dünyanın en eski tapınak kalıntıları ve 12 bin yıl öncesine ait 65 santimetre uzunluğunda heykel ve çeşitli tarihi eserler bulundu. 12 bin yıllık geçmişi ile dünyanın en eski tapınağı olarak kabul edilen ve üzeri çatı ile kapatılıp canlandırma merkezi yapılan Göbeklitepe, 1 Temmuz'da UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi'ne dahil edildi. Tarihi, Milattan Önce 11 bin 500 yılına kadar uzanan ve İngiltere'de bulunan Stonehenge'den 7 bin, Mısır piramitlerinden ise 7 bin 500 yıl daha eski olan insanlığın en büyük tapınağı olarak kabul edilen Göbeklitepe, UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi'ne alınmasıyla birlikte, son zamanlarda yabancı turistlerin ziyaret ettiği adres olmaya başladı. Sıcak havaya rağmen yabancı turistler, dünyanın en eski tapınağını görmenin mutluluğunu yaşıyor. Çok sayıda yerli turist de kente gelerek Göbeklitepe'yi ziyaret ediyor. Ziyaretçiler, Göbeklitepe'nin ardından Şanlıurfa'nın diğer tarihi ve doğal güzelliklerinin yanı sıra komşu kentler Gaziantep, Mardin ve Adıyaman'ı da dolaşmayı ihmal etmiyor. Haliliye Belediyesi Başkanı Fevzi Demirkol, 2014 yılından bu yana ilçe sınırları içerisinde yer alan Göbeklitepe'nin tanıtımına yönelik çalışmalar yaptıklarını söyledi. Film festivali, sportif faaliyetler, sempozyumlar düzenlediklerini, Türkiye'nin ve dünyanın çeşitli yerlerinde Göbeklitepe'nin tanıtımını yaptıklarını anlatan Demirkol, Göbeklitepe'nin UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi'ne dahil edilmesiyle emeklerinin karşılığını almış olmanın mutluluğunu yaşadıklarını ifade etti. Arkeoloji tarihinin en büyük keşfi olan Göbeklitepe'yi, 'Daha eskisi yok' sloganı ile dünya kamuoyuna tanıttıklarını hatırlatan Demirkol, Göbeklitepe 12 bin yıllık geçmişe sahip. Göbeklitepe, İngiltere'de bulunan Stonehenge'den 7 bin, Mısır piramitlerinden ise 7 bin 500 yıl daha eskidir. Göbeklitepe sadece tarihi eser değil, detaylı incelemesinde yüksek mimarlık örneğidir, matematiktir, sosyolojidir dedi. Demirkol, halen kazı çalışmalarının sürdüğü Göbeklitepe'de yer altındaki tarihin gün yüzüne çıkarılması için Haliliye Belediyesi olarak kazı ekibine gerekli araç ve gereç, ihtiyaç halinde de personel desteği sağlayacaklarını sözlerine ekledi. Öte yandan, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü verilerine göre geçen yıl Göbeklitepe'nin bulunduğu Şanlıurfa'yı 806 bin yerli ve yabancı turist ziyaret etti. İç savaşın sürdüğü Suriye sınırına yakın olması nedeniyle ziyaretçi sayısının azaldığı kente, Göbeklitepe'nin UNESCO listesine girmesiyle birlikte bu yıl en az 1,5 milyon yerli ve yabancı turistin gelmesi bekleniyor. Göbeklitepe'de, arkeolojik kazı çalışmaları da devam ediyor. Genişliği göz önüne alındığında ve yapılan jeofizik çalışmalarında 15 anıtsal tapınak ve 200'den fazla dikili taşın toprağın altında olduğunun tespit edilmesiyle, bölgedeki kazıların 150 yıl daha süreceği belirtiliyor.


Godard Makinesi beni ilk olarak ismiyle cezbeden bir kitap. Bir edebiyat sever olarak edebiyatın en çok sinemayı etkilediğini; sinema için çok önemli bir damar niteliğinde olduğunu bana yeniden hatırlatması açısından da Godard Makinesi kıymetli kitaplarım arasına girdi diyebilirim. Edebiyat ve sinema disiplinini bir araya getirmesi açısından da önemli bir yere koyacağımız romanı bitirdiğimde hem güzel bir kitap hem de gözümün önünde canlandırdıklarıyla güzel bir film izlemenin mutluluğunu yaşadım. Dedalus Yayınları tarafından yayımlanan, Merve Yakut'un ilk romanı olan Godard Makinesi yukarıda bahsettiğim sebeplerden dolayı benzerine çok az rastlayabileceğimiz bir roman. İyi ki de öyle çünkü edebiyat dünyamızın sinema sanatıyla bağ kurabileceği bu tür romanlara ihtiyacı var. Godard Makinesi bu anlamda okuyucuya ve sinema severlere ardında bambaşka dünyalar bulabileceğimiz güzel kapılar aralıyor. Merve Yakut: Babamın çalıştığı bankanın İzmir Özdere'de yazlık kampı vardı. Oradaki açık hava sinemasında her akşam film gösterilirdi. Annem ve babam da sinemaya çok düşkündür; bir yaşımdan itibaren her yaz gittiğimiz İzmir'deki kampta, açık hava sinemasına beni de beraberlerinde götürmüş, bu güzellikten mahrum kalmamamı sağlamışlar. Sinemanın büyülü havasını kah bebek arabasında, kah kucakta solumuşum. Böylece sinema çok küçük yaştan itibaren hem hafızamda, hem bilinçaltımda yer etti. Bu anlamda çok şanslıyım. Tesadüftür, ben de bu yaz Kalamış'taki açık hava sinemasında, bir buçuk yaşındaki oğlumu sinemayla, Jacques Demy'nin Cherbourg Şemsiyeleri adlı o şahane filmiyle tanıştırdım. Umarım oğlum da benim gibi sıkı bağ kurar sinemayla. Lise yıllarımda okuldan kaçıp Kadıköy'deki sinemalara gittiğimi, bunu bir tür yasak delme hazzıyla yaptığımı ve o karanlık salona adımımı atar atmaz, başka hayatların/dünyaların çekiciliğine kapıldığımı anımsıyorum. Ders kitaplarından ziyade romanlar ve filmler ilgimi çekerdi hep. Ödevlerimi yapmayı sık sık aksatır, kitap okurdum. Kitaplarla ilişkim de yine çok erken yaşta başladı. Babamın kitaplığındaki dünya klasiklerini ilkokul dönemimde okuyup bitirmiştim. Yaşıtlarım gibi dışarıya çıkıp oyun oynamazdım. Evimize gelen misafir çocuklarıyla her zaman kardeşim ilgilenirdi; ben odama kapanır, gözlerim acıyana kadar kitap okurdum. Edebiyat, dış dünyadan daha çekici geliyordu bana. Hala öyle. Üniversite tercihlerimde edebiyattan başka bir bölüm yazmamamın sebebi de budur. Edebiyatla ilgilenmek, okumak ve yazmak, benim varoluş nedenlerim. Merve Yakut: Okumanın, izlemekten biraz daha lezzetli olduğunu düşünüyorum. Diğer deyişle, edebiyat ağır basıyor, evet. Fakat film izlemeden de yaşayabileceğimi sanmıyorum. Edebiyatın sinemayı etkilemesi kaçınılmazdı elbette. Sinema da edebiyatı etkiliyor. Film göndermelerini kitaplarda sıkça görüyoruz. Ancak sinemayı belkemiği haline getirmiş bir roman yazma, sanat filmleri çeken bir yönetmeni anlatma fikri yeniydi ve beni çok heyecanlandırdı. Merve Yakut: Yazdıklarımı yayımlatmaya Çün' dergisiyle başladım. Daha sonra Natama Dergisi'ne gönderdim hikayelerimi. Bu sırada başka dergilere hikaye göndermedim hiç. Bana neden yalnızca Natama'da yazdığımı sorduklarında, ben de onlara Çünkü onlar beni hiç tanımıyorken, gönderdiğim her şeyi yayımladılar. Ben de onlara ihanet etmek istemiyorum. şeklinde, esprili bir yanıt verirdim. İşin gerçeği, arkadaşçılığın edebiyat dergilerinde kol gezdiği bir dönemde kimseyi tanımadan, salt yazdığım metinlerle kabul görmek gerçekten gurur verici benim için. Natama şiir dergisine dönüşmeden önce, ben de romanıma daha fazla vakit ayırmaya başlamıştım. Hikayeleri yazma pratiği olarak görmüyorum, onlar konu itibarıyla hikaye biçimine aittiler. Godard Makinesi'nin konusuysa hikayenin sınırlarını aşıyordu. Pratik, en çok roman yazarak yapılıyormuş, bunu da tecrübe ederek öğrendim. Roman hakikaten çok sabır isteyen, çok işçilik isteyen bir tür. Merve Yakut: 2014 yılında eşimle gittiğim Mardin'de bir rüya gördüm. Rüyamda Jülide'yi gördüm. Jülide'nin yaşlanarak çirkinleşmesini gördüm. Çok etkilendim. Ben bunu yazmak istiyorum. dedim. Hemen defterimi çıkarıp notlar adım. Aklımda uzun süredir, yönetmen bir karakter de vardı. Böylelikle romanın iki başat karakterini buluşturdum zihnimde. Yazdıkça, sinemanın etkisinin yoğunlaştığını hissettim. Cemşit'i, Yeni Dalga filmleri çekmek isteyen bir yönetmen olarak, elbette filmlerle düşünen bir karakter biçimde kurgulayacağım. dedim kendi kendime. Romanın adeta bir film rehberi gibi de okunabiliyor olmasının temeli de budur; Cemşit'in filmlerle düşünmesi. Romanı yazdığım beş yıllık süreçte elbette çok fazla film izledim, sinema kitapları okudum. Romanımın büyük kısmını Godard'ın birçok filmine mekan olmuş şehirde, Paris'te yazdım. Daha önce turist olarak iki defa gitmiştim şehre ama Cemşit'in Paris'ini hakkıyla anlatabilmem için orada yaşamam lazımdı. Öğrenci olarak gittim Paris'e. Sabahları metroya binip okula gitmek, okul çıkışı bir kafede oturmak, kütüphaneye gidip yazmak, saatlerce yazmak, şehirde her gün kilometrelerce yürümek, bazı günler sinemaya gitmek rutinlerimdi. Paris'i Parisliler gibi yaşıyordum. Bir gün, St. Genevieve Kütüphanesi'ne giderken, yolumun üzerindeki bir otelin giriş kapısının yanında bir tabela gördüm: Gabriel Garcia Marquez, Albaya Mektup Yok adlı romanını 1957 yılında burada yazdı. diyordu tabelada. Hemen hayaller kurdum tabii: Belki benim adım da bu şekilde yazılır Paris'te, bir gün. Neden olmasın? Paris, kendi yazarlarıyla birlikte yabancı yazarları da kucaklayan bir şehir. Bana hem çok şey öğreten, hem de beni oldukça keyiflendiren bir deneyim oldu Godard Makinesi'ni edebiyatın başkentinde yazmak. Merve Yakut: Godard sinemanın kurallarını yıkan, çılgın bir yönetmen. Birçok yenilik getiriyor sinemaya. Romanımda adı epeyce geçen Serseri Aşıklar filmi: Sinemayı bambaşka bir yere taşıdı bu film, Godard bu filmde jump cut tekniğini ortaya çıkardı. Yönetmen Cemşit karakterini de uçarı, hırslı biri olarak kurguladığım için onu en çok Godard'a yakın buldum. Godard, 1985 yılında verdiği bir röportajda, Hans Lucas takma adını kullanmasıyla ilgili şöyle diyor: Adımı saklamak ya da tedbirli olmak istiyordum kuşkusuz. Ama ailemden falan değil, daha çok yazınsal kaygıyla; çünkü o dönemdeki hevesim Gallimard yayınevinde bir roman yayımlamaktı. Godard'ın bir zamanlar roman yazma hayalinin olması beni hiç şaşırtmıyor. Çünkü edebi referansları filmlerinde çokça kullanan bir yönetmen Godard, bu yönüyle de beni hep cezbetmiştir. Yönetmenin birçok filmi, elinize alıp okuyabileceğiniz birer roman gibi bence. Ben de Godard'ı, onun edebiyat sevgisini kendimce ölümsüzleştirmek istedim, Godard Makinesi ile. Bir de ilk bu söyleşimde söylemek istediğim önemli bir şey var: Romanın ilk epigrafı, Stendhal'in Kırmızı ve Siyah romanından. Cemşit de Julien Sorel'in hırslarını, o yükselme hırsını ve düşüşünü yaşıyor. Cemşit sadece Godard değil, dünya edebiyatının en bilinen karakterlerinden Julien Sorel de aynı zamanda. Esasen Cemşit, tam bir 19. Yüzyıl roman karakteri. Goriot Baba'nın Rastignac'ına, Duygusal Eğitim'in Frederic'ine, Bel-Ami'nin Georges Duroy'suna da benzetebiliriz Cemşit'i. Yükselme arzusu ve hırsı, tüm bu karakterlerin ortak özelliği. Merve Yakut: Düz bir karakter denemez Cemşit için. Çünkü zamanla, epey mühim bir dönüşüm geçiriyor. Arzularından hiçbir zaman vazgeçmeyen bir karakter. İçindeki sinema tutkusu çok büyük. Sinemaya dair bilgisi de çok fazla. Fransız Yeni Dalga hareketini yakından takip ediyor. Cemşit çirkin bir adam ve bu çirkinliği onda çekinik bir hal yaratsa da ısrarla yapmak istediği sinema filmlerini yapmaya çalışıyor. Üstüne üstlük bu çirkinliğiyle gidiyor kibirli bir burjuvaya kendinden yaşça büyük Jülide'ye aşık oluyor saplantı haline getirecek kadar. Merve Yakut: Evet, Jülide aslında Cemşit'i kullanıyor diyebiliriz. Cemşit, Jülide'yi çok kıskanıyor her şeyden önce ve onu mahveden şey de bu oluyor. Jülide ödüller alıyor, Cemşit ise çektiği filmleriyle bir türlü takdir edilmiyor. Bu da onda yıkım yaratıyor ister istemez. Merve Yakut: Jülide bir burjuva, evet. Bunu çok güzel yakalamışsınız, Jülide üzerinden toplumsal bir mesaj da vermek istedim. Romanımın merkezinde siyaset yok. Siyaseti daha çok fon olarak kullanmak istedim. Jülide ve Cemşit ilişkisi, Yeni Dalga hareketinin toplum burjuva ilişkisini anlatması açısından da önemli bir noktada. Burjuvazinin o kendine has katılaşmış kurallarını yıkmak çok önemliydi Yeni Dalga için. Cemşit de bunun için uğraşıyor; hem Jülide üzerinden, özel hayatıyla; hem de Türkiye'nin siyasi yapılanmasındaki olaylarla. Fakat yukarıda da belirttiğim gibi sadece fon olarak. Ben her zaman, hikaye kurmayı, atmosfer yaratmayı, hatta sinema diliyle ifade etmem gerekirse mizansen yaratmayı önemli buldum. Zor olan hikayeyi yaratmak aslında. Bunu çok önemsiyorum. Hikaye anlatıcılığından bahsetmişken Godard Makinesi ile ilgili en çok ilgimi çeken noktaya gelmek istiyorum. Romanı okurken film seyrediyormuş hissine kapılıyoruz özellikle bazı bölümlerde demeyeceğim, sahnelerde. Çünkü zoom'lar yapıyorsunuz mesele. Balık gözü kullanımı dediğimiz, anlattığınız şeyi geniş açılar kullanarak anlattığınız yerler var. Dediğim gibi çoğu yerde bir roman yazarı olarak hikaye anlatıcılığını bırakarak, kamerayı omzunuza alarak veya kamera arkasına geçerek mizansenler oluşturuyor, çekimler yapıyorsunuz sanki. Merve Yakut: Yine çok güzel yakalamışsınız, teşekkür ederim. Hikaye anlatmanın sinematografik taraflarını yakalamaya çalıştım. Buna bağlı olarak, tamamen film izlemeye odaklandığım dönemlerim oldu. Yeni Dalga'nın kıyıda köşede kalmış filmlerini bile izledim. Sinematografik anlatımı çok seviyorum. Godard Makinesi'nde biçimsel yönden birincil amacım, anlatımımın sinematografik olmasıydı. Aktarabildiysem ne mutlu bana. Yeni Dalga'ya dair okuduğum makalelerden birinde, Alexandre Astruc'ün şöyle bir ifadesi vardı, hiç unutmam: La camera-stylo, yani kamera kalem. Bu ifadeyi Godard Makinesi'nde 'Kalemi kamera gibi kullanmak' şeklinde uyarlamak istedim diyebilirim. Merve Yakut: Godard başta geliyor tabii. Truffaut, Rohmer, Rivette, Varda, Malle, Resnais, Chabrol... Yeni Dalga yönetmenlerinin hepsini çok seviyorum. Çoğu edebiyattan beslenmiş zaten. Yeni dönem yönetmenlerden en çok François Ozon'u seviyorum. François Ozon ve Olivier Assayas, bence Yeni Dalga'nın bugünkü temsilcileri gibi. Ayrıca, İranlı yönetmen Asghar Farhadi'yi çok beğeniyorum, hikaye anlatış biçimi hoşuma gidiyor. Gaspar Noe'nin cesur dili, biçimde denediği yenilikler beni çok etkiliyor. Bizden Nuri Bilge Ceylan, Fatih Akın, Zeki Demirkubuz, Tolga Karaçelik, Pelin Esmer sevdiğim yönetmenler. Birçok yönetmen var tabii sevdiğim, aklıma ilk gelenler bunlar. Merve Yakut: Sinema, Fransa'da doğan bir sanat türü. Bana kalırsa, sinema en iyi Avrupa'da yapılıyor. Amerikan sinemasının 1920'li dönemlerini seviyorum. O dönem yapılmış müzikalleri seviyorum. Bunun dışında, ilerleyen dönemden Casablanca filmi başucu filmim. Kitaplarda aradığım o hikaye anlatımını filmlerde arayan biriyim. Hikayenin beni sarıp sarmalaması gerekiyor, bu yüzden aksiyon filmlerini sevmiyorum. Teşekkürler Merve Hanım bu güzel söyleşi için.


Godheim'ın ilk albümü Cursed Existence Ritual Toxin Music etiketiyle müzikseverlerle buluştu. Godheim, Doğukan Doğan, Yiğit Aksoy ve Eren Yurdusever tarafından 2019 kışında şimdiye kadar Türkiye'de ve Dünya'da çalınan en acımasız ve en kötü müziğin bir parçasını yapmak amacıyla kuruldu. Kurulduklarından kısa bir süre sonra solo gitar rolü için Mert Özgün kadroya dahil oldu. 6 Mart 2020 tarihinde ilk konserlerini veren genç grup, ilk performansa göre gayet iyi bir sahne sergiledi. Grubun sıralamasındaki çeşitli değişikliklerden sonra, 2020 yazında ilk demo Cursed Existence Ritual Ankara'nın metal müzik kalesi Toxin Music etiketiyle yayınlandı. O zamanki kadro Doğukan Dragoth, Eren Flame ve Emirhan Svartsang, Mert Hjorvarth ve Yiğit Dodsleverandor şeklindeydi. Grubun ilk demosu yerel sahneden oldukça iyi tepkiler aldı ve Godheim, Ankara, İstanbul ve İzmir'de çeşitli konserler düzenlemeye ve festivallerde yer almaya karar verdi. 2020 Mayıs'ta gitarist Hjorvarth'ın yerine Svartsang getirildi ve ilk konsere bas ile çıkan Dragoth, bas gitarı Hjorvarth'a devretti. Bu ideal bir kadro olmuştu. Home kayıt olarak kaydedilen Cursed Existence Ritual demosu vitrinde yerini aldı. Bir çok yeraltı etiketine ve fanzinlere gönderildi. Demo, hem basın / kayıt etiketlerinden hem de dinleyicilerinden tam not aldı. Bu demoda, grubun teknik stili ve acımasız sesi daha istikrarlı ve sıkı hale geldi.


Bilim insanlarının ilk defa gök taşında uzay kaynaklı protein keşfettiği belirtildi. ABD'de Harvard Üniversitesi'nden bilim insanları, gök taşının içerisinde daha önce bilinmeyen bir protein tespit etti. Newatlas sitesinin haberine göre, araştırmacıların 'hemolithin' adını verdiği proteinin demir ile lityum içerdiği belirtildi. Araştırmacılar 1990'da Cezayir'de bulunan 'Acfer 086' isimli meteoritte keşfedilen hemolithinin büyük oranda glisinden oluştuğunu ve demir, oksijen ve lityum ile kaplanmış olduğunu ifade etti. Hemolithinin evrenin herhangi bir yerinde yaşam açısından önemli rol oynayabileceğini vurgulayan araştırmacılar, keşfin dünya dışında yaşam olabileceğiyle ilgili bir ipucu teşkil edebileceğine dikkati çekti. Araştırmacılardan Julie McGeoc, hemolithinin hayatın devam etmesinde önemli rol oynayan suyun, oksijen ve hidrojen olarak bileşenlerine ayrılmasında etkili olabileceğini ileri sürdü. McGeoc, Doğrulanırsa yaşama öncülük eden biyokimyasal bir enerji kaynağı olabilir dedi. McGeoc, sonuçların doğruluğunun teyit edilmesi için bilim insanlarına konuyla ilgili araştırma yapmaları tavsiyesinde bulundu.


Gökcan Sanlıman, Loş Bir Sokakta isimli dördüncü stüdyo albümünün ilk şarkısı Bir Dokun Bin Aşk İşit'i klibi ile birlikte müzikseverlerin beğenisine sundu. Son albümümün üzerinden 5 yıl geçmiş. Şimdi ''Loş Bir Sokakta'' ile ilgili düşüncelerimi yazarken hesapladım ve gülümseyerek hayret ettim. Aradan geçen onca zamana neler sığmış. Şimdi durduğum yerden geriye bakınca bu süreçte ne kadar değiştiğimi, ben değiştikçe şarkılarımın evrildiğini, onlar evrildikçe kendimi daha iyi ifade edebildiğimi görüyorum. Müziği algılayışım dünyanın ritmine paralel olarak sürekli değişiyor. Bazen hikayelere bazen ise sadece notalara takılıyorum. Güncel olmak üzerimde her zaman bir baskı unsuru oluşturdu ama sonunda anladım ki hızlanan tüketim sanatı vasatlaştırırken, bu aceleye son verip zamanı yeniden tanımlamak sanatçılara düşüyor bu çağda. Hal böyle olunca uzun zamandır üzerinde çalıştığım şarkıları titizlikle işleyip bir albüm süsü verebilmem kolay olmadı. Çok içerik eledim mesela, her içimden geleni şarkı zannetmedim. Altı çizilebilecek cümleler aradım ve dürüstlükle söyleyebilirim ki bu albüm için yazdığım bütün şarkıları kendi kalbimle yaşadığım gerçek olaylardan esinlenerek yazdım. İnce işçiliğe gelince: albümün prodüktörlüğünü üstlenen sevgili dostum Alper Atakan ile sound yelpazesini renkli tutmaya en başından karar vermiştik. Bu duygusal çeşitlilik, bir araya getirdiğimiz 8 şarkıda gerek anlatım, gerek altyapı olarak dikkat çekecektir. Sözlerde yer yer alay ve melankoli iç içe mesela. Kullandığım melodilerde aynı doğrultuda bazen yırtıcı bazen uysal. Müziği tarif edilebilir bir kavram olarak görmüyorum, yaptığım müziği tarif ederken bu yüzden zorlandım hep. Kafamda çalan melodileri kendi hikayelerime fon müziği yapıyorum aslında. Her hikaye benim aracılığımla kendi kendini yazıyor böylelikle. Kulağıma hoş gelen tınılıları şarkılarıma katmaya ve kendimi yenilemeye çalışıyorum her zaman. Asla oldum demiyorum. Klasik olanın tozluluğu karşısında modernitenin parlaklığı her zaman daha çok ilgimi çekti. Bir tarafım estetik kaygısı ile kendini yargılarken diğer yandan doğaçlamanın pervasızlığını da keşfetmek çok hoşuma gitti kayıtlarda. Her şarkı hak ettiği özeni gördü. Şarkıları tek tek anlatmama gerek kalmasın diye aslında tek bir hikayenin farklı anektodları gibi yazdım şarkıları. En baladından en hareketlisine uzanan süreç aslında tek bir ilişkinin evreleri ve üstü kapalı söylüyorum bahsi geçen olaylar ve şahıslar gerçek. Günlüğüm gibi bu albüm. 8 şarkının 8'i de hayatımdan alıntıladığım cümlelerden oluşuyor. Anlatım dili yer yer sade yer yer alengirli. Bazen günübirlik aşklarımı bazen ise derin duygularımı tasvir ettim çoğu sözde. Çıkış şarkısı 'Bir Dokun Bin Aşk İşit' örneğin. 2016 yazında yaşadığım karşılıksız duygularımın sonucu. O hikayem mutlu bir sona kavuşmamış olsa bile esas kızın umursamazlığı bana bir şarkı yazdırmış oldu. Durumun çaresizliği şarkının ilk cümlesindeki soruyla kendisini özetliyor zaten; ''Kaç baharım var şunun şurasında?'' Bu hüzünlü havayı kendimi tek başıma ve melankolik bir akşamüstü dinlemek isteyeceğim tatta besteledim ve prodüktörüm Alper'e de öyle anlattım. Analog duygularla kaydettik bu yüzden. Alışılagelmiş bir balad değil, insanı dans etmeye teşvik eder bir yapısı var. Bazen tek başına dans etmek de iyidir. Yaylı yazımı, sound'daki karanlık ve analog hissiyat aslında özellikle yarattığımız nostaljik bir dünyanın unsurları. Albümün genelinde de bu titiz tasarım var. Her şarkı kendi özelinde anlatım ve sound olarak bir bütünlük barındırıyor. Sıralamayı dahi bir akışı gözeterek yaptım. Devam edelim mesela; 'Bi T-Shirt Bi Kot'. Hiç hız kesmeden ilk şarkıya sığdıramadığım duygularımı ikinci şarkıya taşırarak devam ediyorum. 'Gidiyorum bugün, beni geçir hüzün.' Yalnızlığımı daha net anlatamazdım herhalde. İlk şarkıdaki çaresiz kahramanın yapabileceği tek şey kalmıştı zaten, 'Bir Dokun Bin Aşk İşit' kendini 'Bi T-Shirt Bi Kot' ile tamamlamış oluyor böylece. Bu şarkının omurgası da akustik ritim gitarlar mesela. İlk yazdığım halinde mevcut olan ve final aranjmana yansıyan yegane unsur. Altyapıdaki akustik yapının sebebi bu. Sadelik.


İlk kez gittiğim bir mekandı Babylon Bomonti. Eskiden Taksim'de iken çok kereler gitme şansım olmuştu ama Bomonti'deki mekana ilk kez geliyordum. Güzel bir mekan yapmışlar, hakikaten beğendim. Büyük bir bahçesi var; güneşli havalarda bahçenin de açılmasıyla mekan daha güzel ve kullanışlı bir hale gelecektir. İçerisi güzel dekore edilmiş, bar ve oturma yerleri var. Biraz sohbet, muhabbet derken içeriye geçtik. Mekanda, CD ve tişört satılan bir bölüm vardı. Arkadaşımla biraz CD'lere baktık hatta bir iki tanede satın aldık. Babylon Bomonti'ye Gökçe Kılınçer'i izlemeye gelmiştik ve konser alanı oldukça doluydu. Bir iki soundcheck yapıldı ve konser başladı. Gökçe Kılınçer, açılışı Erol Büyükburç'tan dinleyip, sevdiğimiz Bir Başka Sevgiliyi Sevememi söyleyerek yaptı. Ardından Yeliz'in unutulmaz parçası Yalanı Gökçe, kendi tarzında güzel seslendirdi. Daha sonra Güneşin Kızkardeşi, Shine, Aşk Beni Bulunca, Bir Çapkına Yangınım ve Erkin Koray'dan dinleyip sevdiğimiz Cemalım türküsünün funky ritimleri ile düzenlenmiş hali harikaydı. Bas gitarist, bu şarkıda fazlasıyla ön plana çıktı. Konserde çalan birçok şarkıda da funky ritimler hakimdi. Sonrasında Silüetler grubundan ve daha sonra da Cem Karaca Apaşlar grubundan sevip dinlediğimiz Suya Giden Allı Gelin şarkısını çaldılar. Ardından Avşar Elleri geldi. Ardından Silüetler grubundan dinleyip sevdiğimiz Kaşık Havası yine funky ritimlerle birebir çalındı. Bir ara gitarcının mi teli koptu ve sahnede onu değiştirmek zorunda kaldı. Karakolda Ayna Var çaldığında ise bilenler eşlik etmeye başladılar. Fikret Kızılok'tan A Leyli Leylim çalınca etrafıma baktım pek bilen yoktu. İçmişim Dertliyim ve Kendim Ettim Kendim Buldum parçalarından sonra enstrümantal bir parça olan Erkin Koray'dan Çiçek Dağını çaldılar tabii yine eşlik eden azdı. O Beni Bilmez ardından Bilmece ile final yaptılar. Gökçe Kılınçer, genelde yaş ortalaması genç olan bir kesime hitap ediyor. Tabii hal böyle olunca da çaldıkları şarkıların birçoğu havada kalıyor. Ama repertuar seçimi güzeldi, çok beğendim. İnanıyorum ki zamanla konsere gelenler de illa ki bu parçaları, hep bir ağızdan söyler hale geleceklerdir. Konser bitiminde kulise gittiğim zaman beni ve arkadaşımı ağırlama biçimi, güler yüzlü olması, fotoğraf çektirirkenki samimiyeti ile gelecek vaat eden sanatçılardan olduğunu gösterdi. Umarım hep böyle devam eder.


Retro-pop müziğin öncüsü olarak görülen, özgün sesi ve şarkılarıyla beğeni toplayan Gökçe Kılınçer, geçtiğimiz sene yayınladığı 45'liğinde yer alan Neyleyim şarkısı ile iki ay önce yayınladığı 45'liğinde yer alan Aşkınla Ben şarkısını kliplendirdi. İki klibi birden aynı anda izleyiciyle buluşturan başarılı sanatçı, birçok klibinde olduğu gibi bu klibinde de Hicaz ekibi ile birlikte çalıştı. Detay çekimlerle zengileştirilerek siyah beyaz görüntülerin kullanıldığı Neyleyim şarkısının klibinde hissedilen retro hava, şarkı ile bütünleşerek ahenk oluşturuyor. Aynı gün ve saatte yayınlanan diğer klibi Aşkınla Ben için Londra sokaklarında gitar çaldığı görüntülere yer veren sanatçı, retro-pop tarzını yaşatan görüntüler ile izleyicilere renkli bir görsel sunuyor. Gökçe Kılınçer'in yepyeni klipleri Gökçe Kılınçer YouTube sayfası ve tüm dijital platformlarda.


Geçtiğimiz yıl 45'lik formatında yayınladığı Sev Derim ve Neyleyim isimli şarkılarıyla beğeni toplayan başarılı vokalist, besteci ve söz yazarı Gökçe Kılınçer, Aşkınla Ben ve Bu Son Akşamda isimli iki şarkılık yeni maxi single'ını sevenleriyle buluşturdu. Retro-pop tarzının öncüsü olarak görülen Gökçe Kılınçer, şarkılarını ilk kayıtlarının kaydedildiği 45'lik plak formatında sunarak dinleyicileri adeta geçmişe götürüyor. İki şarkının da söz ve müziğine imzasını atan başarılı sanatçı, şarkıların düzenlemelerinde Bobina ile çalışarak kayıt ve mix işlemlerini Londra'daki Hicaz Stüdyosu'nda tamamladı. Kendine has vokal biçimi ve şarkılarının sözleri itibarıyla dinleyenlerine eşsiz bir müzik zevki sunan Gökçe Kılınçer'in Aşkınla Ben ve Bu Son Akşamda adlı yepyeni iki şarkısı, Hicazplaks etiketiyle tüm dijital platformlarda ve 45'lik plak formatıyla tüm müzik marketlerde yerini aldı.


1995 yılından beri müzik sektörünün içinde yer alan, Kurnaz grubunun solisti Gökçe Kuran, solo projesinin ilk şarkısı Bir Hayal Seç ile dinleyicilerinin karşısına çıkıyor. Akustik ve elektronik müzik öğelerinin yer aldığı çalışmanın söz, müzik ve düzenlemeleri Gökçe Kuran'a, mix ve mastering aşaması ise yine Kurnaz grubundan tanıdığımız Taner Tınaz'a ait. Sakin ve duygusal bir yapıya sahip olan Bir Hayal Seç 30 Nisan 2021' de dijital platformlarda müzikseverlerin beğenisine sunulan parçanın video klip aşamasında ise Furkan Işıldar imzası yer almakta. Solo projesinin genel tarzını elektronik, dans ve rock öğelerini sıkça duyacağımız şarkılardan oluşacağını belirten müzisyen, hemen hemen her ay yeni bir parça paylaşacağını müzikseverlere müjdeliyor.


Grup Gündoğarken'in usta ismi Gökhan Şeşen, İrem Derici'nin 31 Mayıs günü yayınlayacağı 90'ların hit şarkılarından oluşacak albümüne grubun 1998 yılında yayınladıkları 'MEST OF' albümünün adını vermesinin kabul edilemez olduğunu söyledi. Şeşen, Bu isim Grup Gündoğarken markasına aittir dedi. Grup Gündoğarken'in 1998 yılında yayınlanan, adını grup üyelerinden Gökhan Şeşen'in koyduğu 'Mest of Gündoğarken' albümünün isminin İrem Derici tarafından 31 Mayıs'ta çıkacak ve 90'ların hit şarkılarından oluşacak albümünde kullanılması kabul edilemez bir durumdur. 'Rüzgar', 'Gibi Gibiyim', 'Ankara'dan Abim Geldi', 'Sarmaş Dolaş' gibi zamansız şarkılarının yer aldığı 'Mest of Gündoğarken' albümünde o dönem bir süre önce ayrılık yaşadıkları amcaları İlhan Şeşen ile tekrar bir araya geldiklerini anlatan Gökhan Şeşen, Tekrar bir araya gelmemiz nedeniyle eski şarkılarımızdan seçim yaparak bir 'Best of' albüm yapacaktık. Ancak adı 'Best of' olsun istemedik. Hazırlık sürecinde ben 'Mest of olsun' dedim. 'Best of'a karşılık 'Mest of'. Hem esprili hem de bize özel, Grup Gündoğarken için yaratılmış bir isim oldu. Beğenildi ve bu isimle albüm yayınlandı. Grubun 37 yıllık sanat hayatında önemli bir yere sahip oldu albüm. Şimdi bu ismin bize hiçbir şekilde sorulmadan, iznimiz alınmadan hem de 90'lara ait şarkılardan oluşan bir albümde kullanılmasını düşünmek bile bana garip geliyor. Ben İrem Derici'den 'MEST OF' ismini kullanmamasını rica ediyorum. Bu isim Grup Gündoğarken'e ait bir albümün adıdır ve Grup Gündoğarken ile özdeşleşmiştir. O da kendine özel bir isim bulabilir dedi. İşin hukuki yanını konuşmanın şu anda doğru olmayacağını da ifade eden Şeşen, Oralara varmadan çözülebilecek bir konu. Beni anlayacağını ve gerekeni yapacağını umuyorum dedi.


Kendisini Aşka Dair isimli şarkısıyla tanıdığımız rock müzik sanatçısı Gökmen Esgin, Hayal Meyal isimli yeni bir aşk şarkısıyla tekrar karşımızda. Yeni şarkısında keman sololarına ağırlık veren yorumcunun tekli çalışması, 20 Eylül'den itibaren Be Müzik etiketiyle tüm dijital müzik marketlerde yerini aldı. Mehmet Eti'nin aranjörlüğünde kayıtları yapılan şarkının klip yönetmenliğini de Saygın Narçın üstlendi. Yazgı Övet ve Melis Gürgüzel'in oyuncu olarak katıldıkları Hayal Meyal klibi, NetD'nin Youtube kanalında ilgiyle izlenen klipler arasında yer alıyor.


Golden Mask ve İstanbul Tiyatro Festivali işbirliğinde bu sene Rusya'dan gelen dört farklı eser Türk seyircisiyle buluşuyor. Golden Mask Tiyatro Festivali direktörü Maria Revyakina İstanbul Tiyatro Festivali ile işbirliğimizi istikrarlı bir şekilde devam ettirmek ve hatta Rus seyircisine de Türk tiyatrosunu tanıtmak istiyoruz dedi. 23. İstanbul Tiyatro Festivali'nde, Golden Mask Rus Sahne Sanatları Festivali ile işbirliği kapsamında Rusya'dan gelen dört farklı yapım sahneleniyor. Golden Mask yarışmasında ödül almış eserlerin Türkiye'de seyirci karşısına çıktığı festivalde konuşan Golden Mask Tiyatro Festivali direktörü Maria Revyakina Golden Mask, yurtdışına mutlaka bir ödül kazanmış eserleri götürüyor. Türkiye'ye Rusya'dan gelen eserleri ise ödül kazananların arasından seçtik. Mesela, 'Her Yol Kuzeye Çıkar' diğer bir adıyla 'Moskova Balesi' ve 'Yevgeni Onegin' 2014 yılında ödül kazanmış eserlerden. 'Sirk' 2017 yılında ödül kazandı. 'İran Konferansı' ise yeni bir temsil, yeni bir bakış. 'İran Konferansı', henüz ödül kazanmadı, fakat seneye yapılacak olan yarışmaya katılmak için hak kazandı. Rusya kocaman bir ülke ve neredeyse her kasabasında tiyatrosu var. Böyle bir ülkede 25 yıldır aralıksız bu festivali yapıyoruz dedi. Golden Mask yarışmasına Rusya coğrafyasından bütün tiyatro eserlerinin katılabileceğini söyleyen Revyakina Golden Mask Rusya genelinde bütün tiyatroların katılabileceği bir festival, aynı zamanda bir yarışma. Uzman gruplarımızın bütün Rusya'yı dolaşıp değerlendiği yarışmada, sadece en iyi temsiller yarışmaya katılabiliyor. Rusya çok büyük bir coğrafya, bundan dolayı geçen sene uzman grubumuz 1020 temsil seyrettiler. Bunların içerisinden en iyi 70 temsil, yarışmaya girmeye hak kazandı dedi. Revyakina İstanbul Tiyatro Festivali ile işbirliğini istikrarlı bir şekilde devam ettirmek istediklerinin altını çizerek İstanbul Tiyatro Festivali ile işbirliğimiz Leman Hanım ile tanışmamızla başladı. Konuşmamızda 2006'dan sonra Türkiye'de Rusya'dan bir tiyatro eseri sahnelenmiş olduğunu öğrendim. Bu özellikle ülkelerimiz arasında kültürel ilişkilerin ivme kazanmasıyla da ilişkili. Bu sene Türkiye-Rusya Kültür ve Turizm Yılı. İşbirliğimiz, geçen sene Hamlet Collage ile başladı ve bu sene de devam ediyor. Bu sene Türkiye-Rusya Kültür ve Turizm Yılı olması sebebiyle bir bütçe de oluştu. Biz istikrarlı bir şekilde bu işbirliği devam ettirmek istiyoruz. Hatta Rus seyircisine de Türk tiyatrosunu tanıtmak istiyoruz. Ama siyasetçiler, devlet başkanları eğer şu anda mevcut olan iradeyle bu ilişkilerin gelişmesini destek olursa bu işbirliği daha da zenginleşerek devam edecek ifadelerini kullandı. Revyakina Biz başka ülkelerde de Golden Mask'ın en iyi temsillerini istikrarlı bir şekilde sergiliyoruz. Mesela, Letonya ve Estonya ile 15 senedir süren bir işbirliğimiz var. Bu ülkelerde Rusya'dan gelen temsilleri oynuyoruz ve büyük bir ilgiyle karşılanıyor. Türkiye'de geçen sene Hamlet Collage çok büyük bir ilgiyle karşılandı. Çünkü günümüzde Shakespeare eserini yorumlamak ve seyirci getirmek çok zordur diye ekledi. Türkiye'de Rus eserlerinden bir yelpaze getirdiklerini söyleyen Revyakina Türkiye, bizim için çok yeni bir dünya. Hiç bilmediğimiz bir tiyatro geleneği olan ülkeye geldik geçen sene. Ama geçen sene beklentilerimizin üzerinde olduğu için mutluyuz. Bu sene Türkiye'de Rus tiyatro yelpazesi olarak bulunuyoruz. Müzikal, dans, psikolojik dram, hepsi var. Bana göre en önemli temsillerden bir tanesi 'Her Yol Kuzeye Çıkar'. Seyircinin iyi bir şekilde karşılaması bizi mutlu etti. Tiyatro eleştirmenlerinden de eleştiri bekliyoruz dedi. Revyakina 'Sirk', Stalin döneminde önemli bir yönetmen tarafından çekilen bir filmdi. Bu film aslında komünistlerin çok beğendiği bir filmdi. Biz eserimizde bu filmi tekrarlamıyoruz. Biz filmle bugün arasında bir diyalog kurmaya çalıştık. Stalin dönemine ironik bir bakış açısıyla bakmaya çalıştık diye konuştu. Revyakina Puşkin'in 'Yevgeni Onegin' eseriyle Rus insanının anlaşılabileceğini söyleyerek 'Yevgeni Onegin' Puşkin'in bir eseri. Bu temsilde çok farklı bir yorum ile karşılaşacaksınız. Bu temsiller beraber bence izleyenler Rus insanının neden acıdan beslendiğini anlayacaksınız. Rus kalbi, mentalitesi acı çekerek, sevginin ızdırabından güzellik buluyor. Bu eserle Rus insanını anlayacaksınız. 'İran Konferansı' ise çok farklı bir tarzda, gerçekten konferans şeklinde ilerleyecek. İran sorunlarına, problemlerine ışık tutacak bir konferans. Bu eserlerin Türkiye'de sahnelecek olması büyük bir şans. Devletin de desteği var. Devlet destekleri olmazsa kültürlerimiz tanıtmakta zorluk çekeriz ifadelerini kullandı.


Gölge ve Kemik izleyicileri, dizinin geleceğine dair belirsizliğin ortasında Netflix'i yeni sezon onayı vermeye çağırıyor. Leigh Bardugo'nun kitaplarından uyarlanan fantastik dizi, Netflix'in en çok izlenenler listesinde seri katil dizisi You'yu geride bırakarak bir numaraya yükseldi. Dizi henüz üçüncü sezon onayı almadı. İkinci sezonun 16 Mart'ta yayımlanmasının ardından hayranlar, dijital platformdan üçüncü sezon siparişini vermesini talep ediyor. Bardugo'nun kaynak metninin çoğu henüz ekrana gelmedi. Başka bir hayran, Lütfen @netflix lütfen @shadowandbone_bc'ye yeni sezon onayı verin çünkü hayatımda bunun çok daha fazla olmasına İHTİYACIM VAR. diye yazarken, bir diğeri de, LÜTFEN LÜTFEN LÜTFEN GÖLGE VE KEMİK'E YENİ SEZON ONAYINI VERİN VERMEZSENİZ ÖLÜRÜM LÜTFEN NETFLIX diye abartılı bir şekilde yalvardı. Bir diğeriyse, Gölge ve Kemik'in üçüncü sezonuna o kadar ihtiyacım var ki, yeni sezon onayı verseler iyi olur diye yazarken başka bir hayran, dizinin yeni sezonunun gelmemesi durumunda aboneliğini iptal edip platformun dizilerini korsan izleyeceği tehdidinde bulundu. Başka bir izleyici de Gölge ve Kemik'in tüm oyuncuları HARBİDEN TANRI MERTEBESİNDE! diye yazdı. Başka bir izleyici de bekentisini, İkinci sezon İNANILMAZ VE @netflix'in TAM ŞİMDİ ÜÇÜNCÜ SEZON ONAYINI VERMESİNE İHTİYACIM VAR. diye belirtti.


'Gölgelerin gücü adına, güç ben de artık' sözleriyle hafızalara kazınan, 1980'lerin popüler çizgi filmlerinden He-Man, Netflix dizisi olarak ekrana dönmeye hazırlanıyor. 1980'lerin popüler çizgi filmlerinden biri olan He-Man, Netflix dizisi olarak ekranlara dönüyor. Amerikalı yönetmen Kevin Smith, Power-Con toplantısında He-Man'in anime dizisi olarak Netflix'te yayınlanacağını duyurdu. Netflix'in üzerinde çalıştığı yeni animasyon dizisinin yapımcı ismi 1994 yapımı 'Clerks' isimli filmle adını duyuran ve başarılı bir çıkış yakalayan Kevin Smith. Konuyla ilgili açıklamalarda bulunan Smith, yeni dizinin bir devam serisi niteliğinde olacağını açıkladı. Smith, 'Masters of the Universe: Revelation adını taşıyacak animasyon dizisinin He-Man ile İskeletor arasındaki son savaş olabileceğini vurguladı. He-Man dizisinin senaryosunu Eric Carrasco, Tim Sheridan, Diya Mishra ve Marc Bernardin gibi başarılı isimler kaleme alacak. Dizinin animasyon çalışmalarıysa Netflix'in 2017 yapımlarından bir tanesi olan 'Castlevania'nın animasyonlarını oluşturan 'Powerhouse Animation' tarafından yapılacak. Netflix ise dizinin varlığını duyurdu ancak dizinin seyircilerle ne zaman buluşacağına dair bir açıklamada bulunmadı. Mattel'in oyuncak dizisi Ustaların Ustası'na dayanan, Filmation tarafından üretilen He-Man, 1980'lerin en popüler çizgi filmlerinden biriydi.


Çemberimde Gül Oya, Asmalı Konak, Yol Arkadaşım, Mahallenin Muhtarları gibi geniş bir izleyici kitlesiyle buluşmuş televizyon dizileri, Mutlu Aile Defteri, Uzaklarda Arama gibi sinema filmleriyle tanıdığımız Goncagül Sunar'ın müzisyen kimliğiyle Çemberimde Gül Oya dizisinde canlandırdığı karakterin söylediği ve dizinin soundtrack albümünde yer alan şarkılar sayesinde tanıştık ve ardından sözü ve müziğini kendi yazdığı şarkılarını yavaş yavaş dinleyicisiyle paylaşmaya başladı. Goncagül Sunar'ın ilk albümü En Uzak Yakın, geçtiğimiz aylarda Pasaj Müzik etiketiyle tüm dijital platformlarda yayınlandı. Biz de albümden, şarkılardan, müzikten, oyunculuktan, kazandıklarımızdan ve kaybettiklerimizden konuştuk. Goncagül Sunar: 90'ların başında şarkı söylemek ile oyunculuk arasında çok gidip gelmiştim ama içimdeki tiyatrocu olma aşkı çok baskın çıktı. Eski eşim müzisyendi ve bana ilk gitar çalmayı ve ilk gitar akorlarını o gösterdi. 2002'de kendime çok ucuz bir gitar aldım ve Asmalı Konak çekimleri sırasında iki yıl geçirdiğim otel odasında bol bol pratik yapıp küçük küçük şarkı sözü yazmaya başladım. 2004'de Çemberimde Gül Oya dizisiyle beraber bir soundtrack çıktı. Çağan'ın isteği üzerine Beni Benimle Bırak ve Çemberimde Gül Oyayı kendimce yorumladım. O ara, albümü çıkaran müzik şirketi ile böyle bir yola girmeye niyetlendik ama mp3 furyası yüzünden olamadı. Aranjör arayışım sürüyordu. Albüm yapma hayalimi kafamdan atamıyordum. 2007'de ise kendi internet sitemden ilk single şarkımı yayınladım. O dönem Sözler Verdim çok sevildi. İşte tam o tarihte tanışıp görüştüğüm Pasaj Müzik'le albüm anlaşması yapmak üzereyken hamile olduğumu öğrendim ve yine ertelendi. Şarkım artık tarihe karışan myspace'de harika tepkiler alıyordu. Bunların içinde dünyaca tanınan şarkıcılar bile oldu. Bugünlere gelene kadar ev demoları yaptım, müzisyen arkadaşlarımın yardımıyla bazı şarkıları el yordamı ile aranje ettik, hatta klipler çektik. O arada sürekli yeni şarkı üretiyordum. Ve yıllar sonra Pasaj müzikle yeniden yolumuz kesişti. Benim şarkılarımı anlayıp hayat verecek inanılmaz yetenekli bir müzisyen olan Caner Karamukluoğlu'nu bana adeta gümüş tepsiyle sundular. Müthiş bir titizlikle çalıştık. İstediğim sound'a kavuşuyordum. İlk dört şarkıyı tekli olarak servis ettik ve sonra üç şarkı daha kaydederek geçen ay albüm haline getirdik. En Uzak Yakın 2008 yılında Cunda adasında yazıldı. Unutmadan hayallerimi sakin olup beklemeliyimde içimdeki şarkı yapma albüm yapma müzik yapma hayalinden bahsediyordum. G. S.: Bence insanların ruhu öldü. Ruhsuz duygusuz bir dünyada yaşıyoruz. Bir de bizim gibi üçüncü dünya ülkelerindeki sonuç çok daha vahim oldu. Instagram epey leş bir ortam. Özellikle gencecik kızlar şişirilmiş büzülmüş dudakları, boş ve güya seksi bakışları, birbirinin aynısı suratları ile porno starlarına benzediklerinin farkında değiller. Sürekli bir şey yapıyormuş, her an aktifmiş gibi görünenler, satın alınan beğeniler, ürün tanıtımı yapıp para kazananlar, mutlu mesut üretkenmiş gibi yapan storyler karanlık dipsiz bir kuyu gibi. Ama bu çağın insanı böyle olmak istedi, bu sunuldu önüne ve bu çağın insanı bunu kabul etti. Bomboş bir dünya, saçma bir ünlü algısı. Ünlü olmadan yarattığın hiçbir şeyin hiçbir önemi olmaması. Kendi halinde bir insansan zaten silik ve yok gibisin. Koca dünya o cep telefonlarına sığdırılıp sıkıştırıldı. Yalanla dolanla beslenen bu insanlar geleceğe tek bir şey bile bırakamayacaklar. İyi yanı ne biliyor musunuz sıkılmayı ve ölümlülüğünü unuttu insanoğlu, kendini uzun yıllar oyalayacak bir oyuncak buldu. Sosyal medyanın iyi tarafı alarka ettiğimiz toplumsal gerçeklerin artık çok görünür ve yüzeyde olmasını sağladı. Ama öylesine hızla tüketilen bir bilgi akışı kirliliği var ki o da unutulup gidiyor. Bu şarkıda aslında bizim oyunculuk sektöründe estetik harikası yüzlerin baş tacı edilmesi, iyi oyuncuların önüne geçmesi dokundurması da var. Çirkin kadın yok, fakir kadın var. Bu dönem böyle. Ekranda senin göz altı torbalarını sarkmış yanaklarını büyük burnunu görmek istemiyorum, yaptır gel, kıskanma sen de yaptır gel diyen bir talepler silsilesi var. G. S.: Çok isterim basılmasını ancak zor şu ara çünkü cd'nin bir anlamı kalmadı artık. Keşke kalsaydı. CD yani elinle tuttuğun fiziki şey arşivlenir oysa dijital dünyada dijital kirlilikte yok olup gidebilir. Meraklısı araştırıp bulur dinler ancak. Bu bile ne kadar acımasız bir yenilik. İnsanlar albüm dinlemiyor. Çünkü dijital hayat çok şey sunuyor önüne insanın. Günümüz gençlerinin özellikle araştırma refleksi, öğrenme, algılama, anlamaya çalışma ve anlamlandırma gibi güdüleri yok. Biz eski kuşak yine daha sabırlıyız ve birine takılıp uzun uzun araştırabiliyoruz. En azından ben öyleyim. Ama bu çağın insanı tembel ve ruhsuz. Önüne ne düşerse bir bakıyor kolayına geliyorsa seviyor gelmiyorsa güle güle diyor. Neyi neye göre seçip beğendiğini hiç anlamış değilim. Tek şarkı yetiyor, tek bir şarkı için sana zaman ayırabiliyor artık. O şarkı da ya yerin dibinde ya göklerde oluyor. G. S.: Olmaz mı? Yerli müzik çok az dinleyen biriyim yeni yeni 3. Yeni dediğimiz yerli müzisyenlere bakıyorum. En önemli besin kaynağım, köklerim, müzik bilincim 90'lar grunge ve akabinde 2000'lerin bu dönemlerine kadar gelen yeni, modern, rock alt yapılı müzisyen ve gruplar. İlk aklıma gelenler: London Grammar, The Black Keys, PJ Harvey, Editors vs vs.... bitmez ki bu liste. G. S.: Şimdi bir ekip oluşturuyorum. Kompakt bir ekip set up set up gideceğim. Önce canlı performans videoları gelecek. Daha sonra konserlere doğu yol alacağız. Oyunculuk elbette tam gaz devam edecek. Nereye Gitti Bütün Çiçekler seyrek oynanacak ama dördüncü sezonda da devam edecek. Yeni oyun provalarına başlayacağım. Yine Mam'art Tiyatro ile birlikteyim. Tiyatro, dizi, film ve müzik iç içe geçmiş disiplinler benim için. Hepsi koltuğumun altında yola devam edeceğim. Yol uzun ve çok engebeli. Cesaretli güçlü ve dinamik olmam gerekiyor. Hem yolun başındayım hem de yaşam süreçlerime baktığımda doğru ve verimli bir dönemdeyim. G. S.: Ah benim içinde çok özel bir yerde ÇGO. Onun gibi bir dizi gelmedi. Onun kadar sevdiğim bir iş olmadı. O kadar naif bir diziydi ki tüm karakterler hele Canan gerçekten oya gibi işlenmişti. Canan geriye dönüp baktığımda bana gurur veren, beni ben yapan, ismimi sağlamlaştıran yegane bir armağandır hayatımda.


Google'ın akıllı asistanı bugünden itibaren Türkçe olarak hizmet vermeye başladı. Google'ın sesli yanıt veren akıllı asistanı Google Asistan, bugün itibariyle Türkiye'de Türkçe olarak hizmet vermeye başladı. Kademeli olarak sunulmaya başlanan ve yarın tüm Android kullanıcılarına açılacak olan Türkçe Google Asistan, iOS kullanıcılarına da ocak ayı içinde gelecek. Öncelikli olarak Android'te Google uygulamasına gelen güncellemeyle kullanıcıların karşısına çıkan Google'ın bu yeniliği, mobil kullanıcılara yapay zeka destekli teknolojilerle kişisel asistan olarak hizmet verebiliyor. Google'ın 2016 yılında geliştirmeye başladığı Google Asistan, 300 farklı yeteneğe sahip. Habertürk'ten Necdet Çalışkan'ın haberine göre bu özelliklerden 250'si Türkiye'de Türkçe olarak kullanılabilecek. Asistan, sesli olarak yol tarifi alma, telefonla arama yapma, mesaj ve e-posta gönderme, müzik çalma, video oynatma, bulunan veya merak edilen bir konumdaki şu an ve yakın gelecekteki hava durumu tahminlerini alma, spor karşılaşmalarının sonuçlarını öğrenme, uçuş bilgilerini alma, uyumlu donanımlarla ışıkları açıp kapatma, ev ve iş yerlerindeki internete bağlanabilen akıllı cihazları sesli komutlarla yönetebilme gibi yeteneklere sahip. Google Asistan ile Türkçe olarak örneğin Anneme kısa mesaj gönder, İşe gidiş trafiğimi kontrol et, Alarm kur, Hatırlatıcı ekle gibi komutlar yerine getirebiliyor.


ABD merkezli teknoloji devi Google'da cinsel tacizci yöneticilerin cezalandırılmamasını protesto için küresel iş bırakma eylemi düzenlendi. Yüzlerce mühendis ve diğer çalışanlar, Gerçek Değişim İçin İş Bırakma adı altında Tokyo'dan Singapur'a, Londra'dan Dublin'e Google ofislerini topluca terk etti. ABD'nin en parlak isimlerinin yer aldığı Silikon Vadisi bile erkek yöneticilerin tahakkümü altında kadınlara cinsiyet ayrımcılığıyla suçlanırken, Google yöneticilerinin cinsel tacizinin yanlarına kar kaldığına dair haberler bardağı taşıran damla oldu. Google çalışanları bugün ilkin Asya'dan Avrupa'ya küresel iş bırakma eylemi düzenledi. Küresel protesto, geçen hafta New York Times gazetesinin yıllarca cinsel tacizle suçlanan Google yöneticilerinin ifşa edilip yargıya havale edilmek yerine piyango gibi milyonlarca dolarlık tazminatlarla işten çıkarıldığına dair haberinin ardından geldi. Örneğin Google'ın hakkındaki cinsel taciz suçlamalarının 'inandırıcı' olduğuna hükmettiği Android mobil işletim sisteminin yaratıcısı Andy Rubin, 2014 yılında 90 milyon dolarlık tazminatla gönderildi. Sürücüsüz otomobil, bedava internet dağıtan balon gibi ufku geniş projelerin geliştirildiği 'X' araştırma laboratuvarın yöneticilerinden Richard DeVaul, son yıllarda hakkında çıkan suçlamalara rağmen görevinin başında kaldı. Ancak NYT'nin haberinin patlak vermesinin ardından tazminat almadan işten ayrıldı. Personelin bugünkü iş bırakma eylemiyle ilgili Google CEO'su Sundar Pichai'den destek açıklaması geldi. Çalışanlara gönderdiği e-postada, Birçoğunuzun hissettiği öfke ve düş kırıklığını anlıyorum. Bunu ben de hissediyorum. Toplumumuzda ve Google'da uzun zamandır devam eden bu meselede ilerleme kaydedilmesi için çaba harcayacağım diyen Pichai, şimdiye kadar hakkında cinsel taciz iddiaları bulunan 48 çalışanın işlerine tazminatsız son verildiğini söyledi. Ücret ve fırsat eşitsizliğinin sona erdirilmesi için adım atılması. Cinsel tacizlerle ilgili şeffaflık raporunun yayımlanması. Cinsel tacizlerin güvenilir şekilde rapor edilmesini sağlayacak bir sistemin kurulması. Yönetim Kurulu'nda, çalışanların bir temsilcisinin bulunması.


ABD ve İngiltere'deki araştırmacılar, Google tarafından geliştirilen bir yapay zeka sisteminin, mamografi taramasına dayalı meme kanserinin tespitinde uzman radyologlardan daha iyi olduğunu açıkladı. Nature dergisinde yayımlanan bir araştırma, Google tarafından geliştirilen bir yapay zeka sisteminin, mamografi taramasına dayalı meme kanserinin tespitinde uzman radyologlardan daha iyi olduğunu gösterdi. Araştırma yapay zekanın hatalı tanıların azaltılması konusunda umut vaad ettiğini ortaya koydu. Amerikan Kanser Derneği verilerine göre radyologlar mamografilerdeki meme kanserlerinin yaklaşık yüzde 20'sini tespit edemiyor. Ayrıca 10 yıl boyunca kanser taraması yaptıran kadınlardan en az yarısı testlerde yalancı pozitif olarak nitelenen sonuçlarla karşılaşıyor. Meme kanseri dünya genelinde her sekiz kadından birinde görülüyor. Araştırmayı yürüten bilim insanlarından, Chicago'daki Northwestern Medicine hastanesi doktorlarından Mozziyar Etemadi'nin verdiği bilgiye göre Eylül ayında Google Health ile birleşen Google DeepMind AI yapay zeka birimi ile geliştirilen çalışmanın bulguları, meme kanserinin erken aşamada tespit edilme olasılığında önemli bir aşama kaydediliğini gösteriyor. Imperial College London ve İngiltere'nin sosyal güvenlik sisteminde görevli araştırmacıların da aralarında bulunduğu ekip, yapay zeka sistemini on binlerce mamografide meme kanserini tespit edecek şekilde eğitti. Araştırma ekibi daha sonra sistemin kanser tanısı performansını İngiltere'den gelen 25 bin 856 ve ABD'den gelen 3 bin 97 mamografinin sonuçlarıyla karşılaştırdı. Çalışma, yapay zekanın uzman radyologlara benzer doğruluk derecesiyle kanseri tespit ettiğini gösterirken, yalancı pozitif sonuçların sayısını ABD'den gelen mamografilerde yüzde 5,7 ve İngiltere'den gelenlerde ise yüzde 1,2 azalttı. Yapay zeka ayrıca, radyologların hatalı bir şekilde normal olarak sınıflandırdığı yalancı negatiflerin sayısını ABD grubunda yüzde 9,4 ve İngiliz grubunda yüzde 2,7 azalttı. Araştırmacılar buna ek olarak yapay zekanın kanser tanısı koyma performansını altı radyoloğun performansı ile karşılaştırdı. Yapay zeka sistemi doğru tanı konulmasında radyologlardan daha iyi bir netice verdi. Mamografilerden kanser tespiti yapılırken bilgisayarlar yaygın olarak kullanılıyor. Ancak yapay zeka sistemleri binlerce mamografi sonucunu tarayıp insanların alışık olmadığı şekillerin kanser olup olmadığını tespit edebiliyor. Google Health İngiltere yöneticisi Dominic King Göğüs kanserini ne kadar erken tespit ederseniz hasta için o kadar iyi diyerek, Biz bu teknolojiyi bir nevi uzmana ya da hastaya yardımcı olarak düşündük. Yani teşhis sürecinde en iyi sonucun alınması için ifadesini kullandı. İngiltere'de mamografileri iki uzmanın görmesi gerekiyor. Ancak ikinci uzmanın görüşünün alınması süreci uzatıyor. Google ekibi mamografiyi gören ilk uzman ile yapay zekanın sonuçlarını karşılaştırdı.


Ben de bu haberi alınca tabii hemen araştırmaya başladım. Banksy, bu sergisi için Weston-Super Mare'de 17 yıl kadar bir süredir boş ve kullanılmayan bir yüzme havuzunu seçmişti. Doğrusu yüzme havuzu yerine Lido demek daha doğru. Zira deniz suyu ile dolduruluyor, hemen denizin yanında sahilde zaten ve kapalı değil üzeri açık. Diyeceksiniz deniz kıyısında yüzme havuzuna ne gerek var? Weston aslında deniz kıyısında ama o kadar çok med-cezir oluyor ki; mesela dün su çok çekilmişti. Denize ayağınızı sokmak için yaklaşık üç yüz, dört yüz metreden fazla sahilden denize doğru yürümeniz gerekiyor. Bizde bu kadar çok fark etmiyor denizin çekilmesi ama burada çok ciddi farklılık yaratıyor. Dolayısıyla çok eski zamanlardan beri İngilizler deniz kıyısına Lido dedikleri deniz suyu ile doldurdukları bu havuzları yapıyorlar. Bu bahsettiğim Lidolar, Avusturalya'da da çokmuş ama orada köpek balığı tehlikesi yüzünden sanırım; deniz yerine havuz daha emniyetli diye onlar da Lidolar yapmışlar. Weston çok eski ve eskiden beri İngilizler için hep bir tatil merkezi olmuş. Gerçi eski popülerliği günümüzde çok da yok doğrusu. Çünkü uçakla Türkiye ya da İspanya'ya gitmek ve iyi havayı garantilemek günümüz şartlarında mümkün ki oldukça da ucuz bir paraya. Ama bu artık Weston'da mümkün değil ve bu yüzden günümüzde pek de kimsenin gitmediği bir kasabaya dönüşmüş durumda. Ekonomik olarak çok da uygun değil yani hem dünya para veriyorsunuz hem de hava şansınız muallak. Bu arada Weston'da bir de alkol ve uyuşturucu bağımlıları için oldukça büyük bir rehabilitasyon merkezi var. Weston'un günümüzdeki durumu böyle yani turizm geliri gitgide düşen bir kasaba... Ama Banksy sayesinde bu sezon esnaf sanırım epey bir para kazanacaktır. Mesela birlikte sırada beklediğim çiftlerden biri, bir gün önce Kent'ten gelmiş ve otelde kalıp sabah erkenden sıraya girmişlerdi benimle. Doğrusu bir gün önce Banksy yerel gazete ile gelip oranın yerlisi olduğunu ispat eden 1000 kişiyi bedava içeri almış. Yani onun neyi ne zaman yapacağı belli olmadığı için de içimizde hep bir acaba var. Şimdi içeriye girişin nasıl olduğunu anlatayım. Aslında çantalar bilet hemen aldıktan sonra arandı. İçeriye boya, marker kalem, bıçak ve Walt Disney Corporation Yasal Temsilcilerinin girmesi yasaktı. İlk aramadan sonra tekrar bir kuyruğa girdik ve sonra da bizleri 10'ar kişilik gruplar halinde binaya aldılar. Sonrasında bir güvenlik daha vardıysa da bu kısım tamamen sahteydi, kağıttan detektörler yapmışlar, içeriye kedi, sincap, el bombası, silah, vs. vs bir dünya anlamsız şeyin girmesini yasakladıkları bir liste asmışlar ve orada görev yapanlar da sanırım oyuncu. Onlar gayet ciddiler ama ben cevap verirken kendimi gülmekten alamadım. Hem gülüyorum hem de kendimi bir tiyatro oyununun bir parçasıyım gibi hissediyorum. Tek fark elimde okumam için verilmiş bir söz yok, ne diyeceğimi bilemiyorum ama bu çok tuhaf bir heyecan yaratıyor doğrusu, çok da heyecanlandırıyor bu durum beni. Daha hiçbir şey görmeden aslında serginin bir parçası oluyorsunuz verdiğiniz cevaplarla. Yaşayan bir sergi, sergi demek bile haksızlıkmış gibi geliyor aslında, ne ki bu? Bir oyun? O an burada beklediğim için ve bunlardan hiç haberim olmadan yaşadığım için çok mutlu olduğumu itiraf ediyorum kendi kendime. İçeride sizi daha birçok sizin hiç de beklemediğiniz bir sürü şey bekliyor. Ben yüzlerce fotoğraf çekip bunları paylaştım ama maalesef bu oyunları paylaşamıyorsunuz. Yaşamak gerek zira bu sergi kelimelerle tam da tarif edilemeyecek bir hadise. Buna deneyim demek lazım. Sergi kelimesi de zaten yetmiyor bence. Bunu dünyada yapan başka bir kimse de yok. İşte bu yüzden 'Banksy' farklı. Tam içeri girince birisi içerinin haritasını veriyor mesela, tam almak üzereyken yere düşürüyor, ama aslında resmen atıyor. Sonra da arkadaki kişiye bakıyor, siz tam ne olduğunu anlamaya çalışırken o arkadaki kişiye hoşgeldiniz, buyrun buranın bir haritası demeye başlıyor ve evet onu da yere atıyor. Durumu fark edip bir süre bu adamı seyrettim, insanların verdiği tepkileri de ve gerçekten komikti... Sanki canlı bir kamera şakası yapılıyordu. Doğrusu insanlar ve verdiği tepkiler ne ilginç. Hani Lunaparklarda olur; bir küçük havuzda içinde plastik ördekler var bir de çengel olur, üzerilerinde onu olta gibi bir şeyle yakalamaya çalışırsınız. Bazı ördeklerin de altında hediye vardır ama orada çalışan çocuk siz tam yakalamak için uğraşırken etrafta dolaşıp bütün oltaları geri iter, sonra da dün bütün hediyeler bitti boşuna uğraşmayın hediye yok dedikten sonra da havuzun tepesinde birer torbanın içine eklenmiş fish fingerları gösterip olta ile onları yakalayın der ya... İşte izlerken tüm bu çağrışımlarla olanlara gülmeden edemedim. Daha pek çok görevlinin oradaki asli görevi aslında oyunun bir parçası olmak. Bunun için eğitim almış her çalışan. Birinci koşul gülümsememek. Somurtmak hatta! Burada Walt Disney'in ya da herhangi bir lunaparkların çalışanları ya da herhangi çalışan insanın işinde yaşadığı mutsuzluğu anlatıyorlar aslında. Orayı dolaşırken, kendinize sürekli bu veya daha pek çok soruyu sorduruyor. Kitap okuyormuş gibi. O kadar çok şey var ki bu sergide, her birini tek tek anlatmak neredeyse imkansız zaten. Oldukça da uzattım sanırım. Ben muhtemelen bir kere daha gidip kaçırdığım şeyleri yakalamaya çalışırım. Bir önceki sergiden bu zamana Banksy çizgisini değiştirmeden diğer ressamlara da imkan sağlayarak karma bir sergi yapmış. Doğrusu kim bilir ne kadar sürdü böyle bir şeyi organize etmek. Bir de Banksy'nin tanınırlığı katlanarak artıyor sanki. Zaten önceki yıl onun için yapılan bir film malumunuz Oscar adayı olarak gösterilmişti. Amerikalılar gitgide daha çok anlıyorlar onu sanırım. Burada olandan daha fazla fotoğrafı Instagram hesabımdan paylaştım ve sürekli beğeni alıyor doğrusu bu çok şaşırttı beni. Tek kelime ile dün çok eğlendim kendi başıma harika bir deneyim yaşadım.