Melekler Şehri'nin gece ışıkları ve okyanus görüntüleri eşliğinde, tüm dinlerin yasakladığı her şeyin savunucusu şeytanı sevmeye hazır mısınız? Hazır olmasanız da mahsuru yok izledikçe seveceğinize garanti veriyorum. Kafanızı gündelik dertlerden uzaklaştırmak ama bildiğiniz her şeyi de tepetaklak etmeye bu fantastik polisiye ile başlayabilirsiniz. Aslında bu kadar sınırlı bir tanımlamayı da hak etmeyen dizi boyunca, bunlara ilave olarak psikolojik, komedi ve dini öğeler de mükemmel bir şekilde iç içe geçiyor. Bir kere bildiğiniz şeytanla karşılaşamayacaksınız. Son derece yakışıklı, eğlenceli hatta iyilik yapanların yanında bir karakterimiz var. Kanatlarını kesecek kadar asi, metaforların derinliğini fark ederseniz de kendi deyimiyle babasına kızıp tüm bildiklerini değiştirmeye teslim olacak kadar da cesaretli. En büyük kusuru kibri. Tanıdık gelmeye başladı mı hikaye? O zaman arkanıza yaslanın ve The Sandman çizgi romanında Lucifer karakterini yaratan yazar Neil Gaigman'ın hayal ettiği forma bakalım. Kendisi, İngiliz şarkıcı David Bowie'den ilham almış. Çizgi romandaki çizimler fiziki olarak Bowie'yi andırsa da, dizi karakteri olan Lucifer'ın fiziksel bir benzerliği bulunmuyor ancak müziğinin etkisi görülüyor. Mükemmel piyano çalan ve şarkı söyleyen bir şeytanla karşı karşıyayız. Bir de muhteşem İngiliz aksanı ile detective dediği anda, dedektif kelimesini farklı bir tarzda söylemeniz mümkün olmuyor zira kulağınıza çok hoş gelmeye başlıyor. Dizi aslında Fox tarafından yayınlanmaya başlamış ancak popüler olmasına rağmen yayından kaldırılmaya karar verilince, Netflix 4. sezonu ile izleyicilerin beğenisine sunmuş. 5. sezonun yolda olduğunun müjdesini de vermekle beraber, hayranlarını üzecek bir bilgi olarak, son sezon olduğunu da söyleyelim. Hikayenin en başında, canı sıkılan şeytan Lucifer Morningstar, dünyaya inerek Los Angeles'a yerleşir. Lux isimli bir gece kulübü işletmeye başlar. Yaşamı; para, uyuşturucu ve seksin en kalitelisi sunumu altında dejenere olan tüm üçüncü boyut kavramlarla doludur. En büyük destekçisi Maze ise aslında bir ifrittir. Erkek kardeşi yine bir melek olan Amenadiel ise cehenneme dönmesi için ikna turlarındadır. Fazla fantastik geldiyse dizinin en önemli karakterlerinden biri olan psikolog Linda Martin'in de işe dahil olması ile dizi psikolojik öğelerle buluşmaya başlıyor. Öncelikle bir çıkar ilişkisi olarak başlayan iletişim, sonrasında karşılıklı ve derinlikli farkındalıklarla boyut değiştiriyor. Gelelim hikayenin esas kızına. Güzel, zeki ve akıllı dedektif Chloe Decker, tabiri caizse Lucifer'in tüm ayarlarını bozuyor. Bir tanıdığı öldürülen Lucifer'in yolu Dedektif'le kesişince, insanların gizli arzularını söyletebilme yeteneği de ortaya çıkıyor. Tell me what do you desire? şeklindeki meşhur repliği sayesinde, suçlularla masumları ayrıştırabiliyor. Bu yeteneği de LAPD Cinayet Büro Amirliği'nde, Dedektif Decker'ın yanında danışman olarak çalışmasını sağlıyor. Güzel Chloe böylece hayatına girince, ilerleyen bölümlerle, karşılaşmalarının da aslında ilahi planın bir parçası olduğunu kavrıyoruz. Chloe'nin üzerindeki etkisini tanımlayamayan Lucifer, bu duruma dirense de her şeyi sorgulamaya başlıyor. Zaman zaman ikilinin, birbirlerinin dengeleri üzerinden aydınlanma hallerine tanık oluyoruz. Kadın karakterimizin dürüst, güvenilir tavırları ve doğal halleri Lucifer için yeni bir his aleminin kapılarını da aralıyor. Bizim yenilmez, tüm zevklerin en üst boyutlarında yaşamayı adet haline getirmiş olan Lucifer'ımız, Dedektif Decker'ın yanında ölümsüzlük de dahil tüm üstün güçlerini kaybediyor. Dizi, ilahi planda iyi ve kötü yoktur, her şey planın bir parçasıdır. Kötü bile iyiye hizmet eder yaklaşımlarının bazen esprili, bazen metaforik bazen de saçma geldiği sahnelerle örülü. Dizinin bana göre en kritik karakteri Lucifer'in annesi Charlotte. Aslında anne bu kadının bedenini kullanıyor ama arada geçen süreç oldukça değişik. Dini bilgiyle izlendiğinde tövbe tövbe diyerek bırakabilirsiniz. Sadece dizinin vermeye çalıştığı insani mesajlara odaklandığınızda favorileriniz arasına alabilirsiniz. Üstelik Lucifer karakterini canlandıran Tom Ellis de oldukça dindar bir ailede yetişmiş; kız kardeşi rahibe, amcası da vaftizci bir papaz. Ellis ise Lucifer'i, Büyük bir teolojik tartışmadan ziyade Hicivsel bir telafi hikayesi olarak gördüğünü belirtiyor. Yaşamın içinde konfor alanlarından çıkamadığımızda kendi gelişimimizi baltalıyoruz. Gurur ve kibir ile özsaygımızı zedeliyor, muzicevi karşılaşmalara bile sırtımızı dönebiliyoruz. Hikaye içerikleriyle Lucifer, hem eğleneceğiniz hem de derin düşüncelere dalacağınız sahneleri harmanlamış. Her bölüm bir cinayet kurgusu ile polisiye içeriğini de koruyor. Tüm sezonları üst üste izlemek yorabilir ama arada izlediğiniz dizilerin içine hoş vakit geçirmek üzere serpiştirerek izlemeye başlarsanız bu fantastik polisiye serüvene merak içinde devam edebilirsiniz. Lucifer önyargıyla yaklaşıp fanatiği olduğum bir Netflix dizisi. Benden söylemesi; siz de bir Lucifer fanatiği olabilirsiniz. Zaten pek ortası olmuyor. Ya seviyor ya da nefret ediyorsunuz. Korkutucu kırmızı gözleri ile bir parça tırsmanıza sebep olan kısıtlı sahnelerin dışında, insana ait tüm duyguları deneyimleyen bir melek karakterin işlendiği dizi için de bu inişli çıkışlı haller gayet normal. Şimdi en derin arzunuzu düşünün ve Lucifer izlemeye başlayın.


O Bildiğimiz ve çok sevdiğimiz klasik Sezen şarkılarından ve gerçekten bu albümde en sevdiğim şarkılardan biri oldu. Sen bir isyancıydın kırdın geçtin, gözlerin bakardı deli deli, bir gün batımı elveda dedin, görmedin gözümü basan seli... Evet bu şarkı ondan çok özlediğimiz ve efsane şarkılarının arasına katacağımız türden yeni bir Sezen başyapıtı. Baba evindeyim bugün, tepemde dolunay, nasıl doluyum, birikmiş yalnızlıklar... Evet Minik Serçe ailesine çok düşkün bir sanatçı ve bu çalışmayı da tahmin ettiğiniz üzere geçtiğimiz yıl yitirdiği annesi Şehriban Hanım anısına yazmış, gerçekten bu şarkı albümün en duygusal en etkileyici çalışmalarından biri. Adın başka, tadın başka, sığmıyorsun ele avuca, delisin sen... İşte böyle başlıyor bu şarkı albümün hüzünlü çalışmalarının ardından ilk çıkan Sezen-Pop dengesinin ilk örneği bu çalışma, mutlu ama yine de temkinli bir aşkı konu alıyor ve bence pop kısmının en güzel örneği, bu yaz tahminen en çok dinleyeceğimiz şarkılardan olacak. Ey benim dikenli yolum, çocukluğum, olgunluğum, ey benim çilehanem, yana yana yolculuğum... Yine bir Pop/Sezen şarkısıyla karşı karşıyayız ve yine eşsiz bir çalışma, sözleri inanılmaz güzel ve her insanın kendisini fazlasıyla yakalayacağı türden bir çalışma, ritmik bir şarkı ama buram buram da hüznü hissettiren bir yapısı var. Ve işte albümün neşe kaynağı, tabir yerindeyse zıpır şarkılarından biri Hu hu, eğlenceli ve çok özel ezgilerin yer aldığı bir çalışma. Art arda gelecek olan 3 kıpır kıpır şarkıdan ilki. Sakin grubundan bildiğimiz Onur Özdemir'in söz ve müziğini yaptığı 'Günaydın Memur Bey', Onur'un eski grubu döneminde yazdığı ve 'Kurtlu Kuyu' olarak bilinen eseri, Sezen Aksu tarafından yorumlanmış. Veee... 16 şarkının yer aldığı Biraz Pop Biraz Sezen albümünün final şarkısına geldik... İşte böylesine hayat dolu bir albüm ancak böyle bir başyapıtla final yapıp, son noktayı koyardı. Feriköy Surp Vartanants Ermeni Kilisesi Korosu'nun yer aldığı 'Göç'. Bu görmüş geçirmiş raylar, Bu istasyonlar, Bu liman, Bu boş ya da dolu, Kalkan vapurlar diye başlayan etkileyici sözleri ve eşsiz yorumuyla yıllara meydan okuyacak derece eşsiz bir başyapıt.


Sezgin İnceel, Almanya'dan Manuel Stübinger prodüktörlüğünde kaydettiği, sözü ve müziği kendisine ait yeni teklisi Yaşlanıyoruz ile 13 Mart 2020'de tüm dijital müzik platformlarında yerini aldı. Yaşlanmak, büyümek, yaş almak ve çocuk kalmak gibi kavramları sorgulayan şarkı, 90'ların sevilen MFÖ hiti Mazaretim Var Asabiyim Ben'e de küçük bir gönderme yapıyor. Teklinin kapak tasarımını kendisi yapan İnceel, bizleri 80'lerde anne ve babasının nişan töreninden bir karenin içine davet ederek hepimizi bir zaman yolculuğuna çıkarıyor. Sezgin İnceel Münih'te yaşıyor, müziğin yanısıra İlker Hepkaner ile birlikte Yine Yeni Yeniden 90'lar isimli podcast serisini hazırlayıp sunuyor ve eğitmenlik yapıyor. Küçük yaştan beri müziğe ilgisi olan İstanbul doğumlu Dr. Sezgin İnceel, çalışmalarına Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde aldığı gitar ve solfej dersleri ile başladı. Macaristan ve Türkiye'de eğitimine devam eden Sezgin, Marmara Üniversitesi Müzik Eğitimi bölümünden derece ile mezun oldu. Müzikal eserler seslendiren Ladies & Gentlemen İstanbul ekibinde yer alarak Sezen Aksu, Sertab Erener ve Alessandro Safina gibi isimlerle birlikte sahne aldı. Avrupa Birliği'nden kazandığı burs ile Almanya'nın Münih şehrine yerleşti. Almanya, Danimarka, İspanya, Macaristan, Fransa, Estonya, Slovenya ve Letonya gibi ülkelerde farklı projelerde yer aldı. 2017 yılında iki dilli büyüyen çocukların müzik eğitimi üzerine yazdığı doktora tezini tamamladı ve Hochschule für Musik und Theater München okulundan doktor ünvanını aldı. 2018 yılında tüm şarkıları kendisine ait olan ilk albümü Ümitvar'ı yayınladı. Aynı sene, doktora tezi 'Bilingualism and Music Education: A Turkish-German Perspective' adıyla kitap olarak yayımlandı. 2019 yılında Ukrayna'lı müzisyen Stas Mishchenko ile birlikte elektronik müzik grubu Squareplatz'i kurdu. Yine aynı sene New York'tan arkadaşı Dr. İlker Hepkaner ile 90'lar Türkçe pop müziğini kuir ve feminist perspektifle analiz ettikleri Yine Yeni Yeniden 90'lar isimli podcast serisi yayın hayatına başladı. Şu an hala Almanya'da yaşayan Sezgin, hem müzisyenliğe, hem de eğitmenliğe devam etmektedir.


İstanbul'da Rusya-Türkiye Karşılıklı Kültür ve Turizm Yılı kapsamında Rusya Filmleri Haftası düzenlenecek. 16-22 Ekim tarihleri arasında gerçekleştirilecek olan etkinlikte, Rus sinemasının festivallere damga vuran 7 filmi Türkçe altyazılı olarak gösterilecek. Rusya'nın İstanbul Başkonsolosluğu, Rusya Federasyonu Kültür Bakanlığı ve Rusya Federasyonu İstanbul Başkonsolosluğu'nun destekleriyle Rusya-Türkiye Karşılıklı Kültür ve Turizm Yılı kapsamında 16-22 Ekim tarihleri arasında Rusya Filmleri Haftası düzenleneceğini resmi Facebook sayfası üzerinden duyurdu. Bir hafta boyunca sürecek olan gösterimler Avrupa yakasında Beyoğlu'ndaki Grand Pera Sineması'nda, Anadolu yakasında ise Kadıköy Sineması'nda yapılacak. Etkinlik kapsamında çağdaş Rus sinemasının festivallere damga vuran filmleri seyircilerle buluşturulacak. Detaylı bilgi ve biletler için 'cinemo. com. tr', 'kadikoysinemasi. com' ve 'biletiva. com' adreslerinin ziyaret edibileceği belirtiliyor.


Orijinal açılımı Special Effect Make Up olan SFX'i kısaca özel efekt makyajı olarak tanımlayabiliriz. Yer yer plastik makyaj ve film makyajı gibi tanımlamalarla karşı karşıya kalsak da, yaygın ve doğru kullanımı SFX'tir. SFX'in salt kendisi bile öylesine derinliklidir ki, kendisini kollara ayırmak icap etmiştir. Bunların en başındaysa, çoğu kere ağızları açık bıraktıracak ölçüde hayretle karşılanan ve bir o kadar da hayranlık uyandıran protez makyaj gelmektedir. Gerek protez gerekse silikon ve bloody-gore gibi diğer alt türler olsun, uygulama açısından asıl işin sizin hayal gücünüzde bittiğini, el becerisinin neredeyse ikinci planda kaldığını önemle belirtmek isterim tam da bu noktada. Listenin başında ilk sırada Wrong Turn adlı film serisi yer alıyor... Gerçekten de filmin tüm serileri, beni benden alan bir makyaj uygulamasına sahip; hani, kelimenin tam anlamıyla bayılıyorum desem yeridir. Ve hemen ardından elbet ki Hellraiser adlı film serisi geliyor. Serilerin her biri de makyaj ustalarının sanatlarını konuşturdukları yapımlar ve gönlümde ayrı bir yere ve öneme sahipler. Konu sinema sektörü ve makyaj uygulaması olur da, Lord Of The Rings serisini bu listeye eklememek olmaz herhalde: Oradaki makyaj uygulamalarının en az filmler kadar büyüleyici olduğunu, en azından kendi adıma önemle belirtmek isterim. Listenin dördüncü sırasında, özellikle Valak karakteriyle ön plana çıkan ve makyaj uygulaması açısından kişisel olarak da deneyimlediğim ve bundan büyük keyif aldığım The Conjuring adlı sinema filmi var ve iyi ki de var. İzlerken tüylerimi diken diken yapmış olması da cabası tabii. Ve aynı liste, sırasıyla Pan's Labyrinth, The Fly ve Batman serileriyle devam ediyor ki, her biri de gönlümde taht kurmuş yapımlar. Anlatımın bu kısmında aynı listeyi bu kez dizilerle inşa etmek istiyorum. Ve bu isteğim hiç vakit kaybetmeden karşısında ilk olarak The Walking Deadi buluyor; tabii kaçınılmaz olarak da. Tek bir makyajın yapımında en az beş makyaj uzmanının görev aldığı, televizyonların en bloody/kanlı dizisi olarak buradan Frank Darabont'a hayranlık dolu sevgilerimi göndermeyi bir borç bilirim. Listenin ikinci sırasında gönlümün efendisi Vikings var. Kanada-İrlanda ortak yapımı bu müthiş dizi için de Michael Hirst'e sevgilerimi göndermeden edemeyeceğim. Ve son olarak sırasıyla Fear The Walking Dead ve American Horror Storyi ekleyerek şimdilik sonlandırmak istiyorum listeyi. Peki, ben nereden tutuldum bu sevdaya? Nasıl oldu da SFX makyaj hayatıma girdi?.. Anlatayım efendim: Küçüklüğümden beri bilimkurgu, korku ve gerilim filmleri izleyerek büyüdüm. Özellikle daha çocuk denecek yaşta izlediğiniz film, insanların kanlar içinde kaldığı şiddet içerikli sahnelerle doluysa, bu durum çocuk bilinçaltınıza kalıcı olarak yerleşiyor ve gittikçe merak uyandırmaya başlıyor. Kanlar içindeki oyuncunun rol icabı şiddete maruz kaldığını biliyorsunuz ama, bir yeriniz kesildiğinde akan kanla ekranda gördüklerinizi karşılaştırdığınızda, o kadar kan akmaması gerektiğini düşünüyor ve bu kadar nasıl abartılabildiğini merak etmeye başlıyorsunuz istemsizce. Bu da sizi peşi sıra daha fazla film seyretmeye ve sürekli sorular sordurmaya itiyor. Merak merakı doğuruyor anlayacağınız. Bu filmleri izledikçe, geçen her yılda korku filmlerine olan merak ve ilgim katlanarak artmaya başladı. Ve en başta da makyaj olmak üzere korku ve gerilim filmleri benim için doyumsuz bir araştırma alanı haline geldi. Makyaj malzemelerinin nasıl ve ne şekilde üretilip yapıldığından tutun da, uygulama alanlarına kadar hemen her türlü şeyi araştırmaya başladım. Araştırdıkça öğrendim, öğrendikçe de uygulamaya başladım. İlk başlarda ortaya koyduğum işler yerlerde sürünse de, zaman geçtikçe ve el becerisi kazandıkça yaptıklarımın kalitesi artmaya başladı. Gündelik yaşamın en az 6-7 saatini bu işlere ayırıyordum ve zamanla her şey yerli yerine oturdu diyebilirim. Evet, yaptığım işte iyi olduğumu ve bundan da büyük bir haz ve zevk duyduğumu rahatlıkla ifade edebilirim artık. Dördüncü yılını doldurduğum ve gönülden bağlı olduğum bu işte ortaya koyduğum bazı çalışmalarımı burada sizinle paylaşmaktan da ayrı bir kıvanç duyuyorum. Başka bir yazıda görüşene dek iyi bakın kendinize.


Britanyalı şair ve yazar William Shakespeare'in, başkent Londra'daki dünyaca ünlü eseri Romeo ve Jülyet'i yazdığı evin yeri bulundu. CNN International'daki habere göre tiyatro alanında araştırmalar yapan tarihçi Geoffrey Marsh, 10 yılı aşkın süren çalışmalar sonucunda yüzlerce resmi belgeyi inceleyerek Shakespeare'in 1590'larda yaşadığı evin yerini saptadığını açıkladı. Shakespeare'in kentin merkezindeki Liverpool Street İstasyonu'na yakın bir yerde oturduğunun bilindiğini ancak evin tam olarak nerede olduğunun bilinmediğini anımsatan Marsh, 1550'lerle 1590'lar arasındaki vergi kayıtlarını inceledi. Marsh, bu kayıtlara göre Shakespeare'in kiliseye bakan bir evde, 'Company of Leathersellers' adlı deri ticareti yapan bir kurumun kiracısı olarak yaşadığını söyledi. Onun yaşadığı yer bize günlük yaşamı ve eserlerinde nelerden ilham aldığı konusunda fikir veriyor diyen Marsh, dünyaca ünlü yazarın Stratford'dan Londra'ya yerleşince kentin en varlıklı semtlerinden birinde, doktor, müzisyen ve zengin tüccarlarla birlikte yaşadığını söyledi.


BBC One'da yayımlanan Sherlock'un yıldızı Benedict Cumberbatch, dizinin bu kadar ikonik olacağını düşünmediğini söyledi. 2010-2017 yılları arasında 4 sezon yayımlanan Sherlock, büyük beğeni toplamıştı. Meşhur dedektife hayat veren Cumberbatch, dünya çapında üne kavuşmuştu. Arthur Conan Doyle'un meşhur karakterinin modern dünyaya uyarlandığı dizide pek çok değişiklik yapılmıştı. Cumberbatch, iki gün önce yayımlanan röportajda Sherlock'un bu kadar ikonik bir diziye dönüşeceğini tahmin etmiş miydiniz? sorusuna Hayır yanıtını verdi. Sherlock'un halihazırda ikonik bir kahraman olduğunu vurgulayan yıldız oyuncu, dizinin dikkat çekeceğini bildiğini ancak bu kadar büyük bir sükse yapacağını öngörmediğini belirtti. Dizinin başlangıcıyla Twitter'ın ortaya çıkışının kesiştiğini hatırlatan Britanyalı aktör, Bana, 'Adın trend oldu' dediler. Bunun ne anlama geldiğini bile bilmiyordum diye konuştu. Son bölümü 2017'de yayımlanan dizinin hayranları yıllardır yeni bir Sherlock bölümü bekliyor. Cumberbatch, Mart 2021'de yaptığı açıklamada 5. sezonun bir gün mümkün olabileceğini ancak yakın zamanda gerçekleşebileceğinden şüphe duyduğunu ifade etmişti.


En iyisi yazmak ve orada bırakmak şiiri. Hiçbir şekilde kalıplara sokmamak mı gerek, yoksa şiiri?.. Kalıplar ötesi ve alabildiğine özgür... Güzel bir yol sanki... Pek güzel hatta. Baktıkça bir şiire, dizeler görüyoruz etrafa saçılmış. Ve derken başlıyor iletişim. Kendimizle paylaşıyoruz içimizde uyananları; en azından o an için. Mümkün herhalde... Ama şart değil elbette. Yoksa hemen ayaklanmaya başlıyor kalıplar. Kimisi uzun, kimisi kısa, adeta gidilecek bir yol, katedilecek bir mesafe şiir. Bi' nevi aslında. O an için aklımıza ne gelirse hatta. Ama sonrasında dönüp dönüp, kelime ayıklamak gerekiyor sanki. Yoksa, havada kalır hemen her şey... İşin içinden çıkamayız, ayıkla pirincin taşını ondan sonra. Bilmiyorum... Yolun matematik olsa, formüllerle, denklemlerle ilerler, teoremler üretirsin... Ve çok kolaylaşır belki de hemen her şey. Bilmiyorum tabii ki... Bilebilsem keşke. Yok, değil aslında. Düğümlenmek, donup kalmak da olabilir pekala bitiş sandığın şey. Konuşurken her an başımıza gelen şey yani? İstemsiz ve doğal bir tıkanma, bir duraksama anı. Soruma hala yanıt alamadım ama. Hiçbir soruna yanıt alamadın ki... Üzülme. Yine havada kaldı bir şeyler. Öyle... Her zaman da havada kalacak, merak etme.


Tabuları yıkan kadın bakışının her satırda hissedildiği Bu Evde Kimse Yaşamıyor adlı kitapta on dört öykü bulunuyor.


Damla Sönmez'in performansıyla adından söz ettiren SİBEL, 27 Aralık Perşembe akşamı İKSV Galaları kapsamında izleyicilerle buluştu. Galaya, başroldeki Damla Sönmez ile birlikte filmde rol alan Erkan Kolçak Köstendil, Emin Gürsoy, Elit İşcan, Gülçin Kültür Şahin, Şevval Tezcan ve Meral Çetinkaya ile filmin şarkısına imza atan Pi katıldı. Ayrıca oyuncular Cansu Tosun, Neslihan Atagül ve Kadir Doğulu da filmi izlemek için salondaydılar. Dünya prömiyerini yaptığı Locarno Film Festivali'nden üç ödülle birden dönen, otuzdan fazla uluslararası festival gezen SİBEL, İKSV Galaları kapsamında 27 Aralık Perşembe akşamı Cinemaximum City's Nişantaşı'nda İstanbullu izleyicilerle buluştu. Galaya, filmin yönetmenleri Çağla Zencirci ve Guillaume Giovanetti'nin yanı sıra filmin başrol oyuncusu Damla Sönmez ile oyuncular Erkan Kolçak Köstendil, Emin Gürsoy, Elit İşcan, Gülçin Kültür Şahin, Şevval Tezcan ve Meral Çetinkaya ile filmin şarkısına imza atan Pi de katıldı. SİBEL'i izleyenler arasında oyuncular Cansu Tosun, Neslihan Atagül veKadir Doğulu da vardı. İstanbul Film Festivali direktörü Kerem Ayan'ın film ekibini takdim etmesiyle başlayan gösterim izleyicinin büyük beğenisiyle karşılandı. Gösterimin ardından film ekibi, İstanbul Film Festivali'nden Nuray Muştu'nun moderatörlüğünde izleyicilerden gelen soruları yanıtladı. Salondaki izleyicilerden filmi çok beğendikleri, güncel sorunlara değindiği, aldığı ödülleri hak ettiğini düşündükleri yönünde ve ayrıca oyuncuların beden dillerini ne kadar iyi kullandıklarına dair yorumlar geldi. Gösterildiği her yerde büyük bir ilgiyle karşılanan SİBEL, 22 Şubat'ta Türkiye'de vizyona giriyor. 25 yaşındaki Sibel, Karadeniz'in ıslık diliyle konuşulan, küçük bir köyünde babası ve kız kardeşiyle yaşamaktadır. Çocukluğunda geçirdiği hastalık sebebiyle konuşamayan, çevresiyle ıslık diliyle anlaşan Sibel'in hayatı tarla, orman ve ev arasında geçer. Köyde kendini yalnız ve dışlanmış hisseden genç kadın, gizemli bir kurdun peşindeyken, bir gün ormanda saklanan Ali adında bir yabancıyla karşılaşır. Sibel, Ali'yle iletişim kurmaya başlayınca, içinde gizlenen gücü fark edecektir.


İçeriğinde birbirinden değerli 21 müzisyenin hayat hikayeleri ve şarkılarının ruhumuzda bıraktığı güzel hisleri anlatan yazıların yer aldığı Bu Toprağın Çağdaş Ozanları kitabı KDY etiketiyle kitapyurdu. com'da yayınlandı. Aşık Veysel, Cem Karaca, Erkin Koray, Fikret Kızılok... Yıllarca hepsini severek dinledik. Sadece kulağımıza değen sesler olarak değil sözleriyle, müziğin ruhuna yüreğimizi açtık. Yakın tarihte Aşık Veysel'in temsilciliğini yaptığı ozanlık geleneği ruhunun devam ediyor. Erkin Koray, Cem Karaca ve Barış Manço'nun Anadolu Rock olarak aynı geleneği sürdürüyor. Hepsi yaşadıkları toprakların sevdasını, derdini, ümidini şarkılarında insanlara anlatıyor. Tek farkla; bağlamanın yerini gitar alıyor. Anadolu rock ekolünün bugüne kadar süren etkisi tartışılmaz. Ardından devam eden süre içinde daha genç isimler bayrağı devralıyor. Yavuz Çetin bu geçişte en önemli isimlerden biri. Elinde gitarı blues ezgileri üzerine o da aynı şeyleri söylüyor aslında. İnsanın şehirdeki bunalımı, aşkları, umutsuzlukları, gelecek günlere inancı... ve daha fazlası. Yavuz Çetin'in yarım kalan öyküsü başka isimlerle sürüyor. Kazım Koyuncu'yu da aynı potaya rahatlıkla koyabiliriz. O da bu toprakların kavgasını şarkılarıyla bize anlatmış ve karşılıksız sevmiş güzel insanlardan biri. Ve günümüze yaklaşırken Evrencan Gündüz, Batu Akdeniz, Güney Marlen gibi genç önemli isimler anlatmak istediklerini kendi şiirleri ve müzikleriyle sevenlerine ulaştırıyor. Ceylan Ertem, Jehan Barbur, Kalben bahsi geçen çağdaş ozanlık deyiminin en başarılı temsilcileri olarak duruyorlar. Bu Toprağın Çağdaş Ozanları kitabı tüm bu isimlerle ilgili çeşitli yazılardan oluşuyor. Sanatçıların kısa hayat hikayeleri, müzik kariyerleri, şarkı sözlerinden hareketle çıkılan bir yolculuk olarak niteleyebiliriz. Böylece kişiliğimizi oluşturmada büyük etkisi olmuş değerli sanatçılara yürekten bir teşekkür etme imkanı bulmuş oluyoruz. Hepimizin o şarkılara, yaratıcılarına bir teşekkür borcumuz var. Sevgi dilini yücelten, dürüstlüğü, iyiliği nasihat veren, bizimle birlikte kalabalık şehirlerin beton rengi bunalımlarını yaşayan, hayallerimizin peşinden koşma motivasyonunu sağlayan, bizi bize anlatan isimler hepsi. Bu yüzden çok sevdik belki. Kitapta adı geçenlerden çok daha fazlası var ve gelecekte de olacaktır. Belki bu kitap keyifli bir yolculuğun ara durağıdır. Bu Toprağın Çağdaş Ozanları tüm müzikseverlerin arşivinde bulunması gereken bir eser. Gitarvizyon ekibi olarak yıllarca birikerek oluşmuş bu kitabı gururla takdim eder keyifli okumalar dileriz. İyi ki müzik var. Şarkılar her daim mutlu anılarınıza eşlik etsin..


Oyuncu Sibel Kekilli, rol aldığı karakterler ve sosyal medya üzerinden Türkiyeli takipçileri tarafından maruz bırakıldığı cinsel taciz ve karalama kampanyasıyla ilgili olarak Variety'den Nick Vivarelli'ye bir röportaj verdi. Game of Thrones'ta 'Shae' karakterini canlandıran Kekilli, bu yıl yayınlanacak olan 'Bullets' dizisiyle ekranlara yer alacak. Aynı zamanda şu sıralar post-prodüksiyon aşamasında olan Alman yapımı 'Berlin, I Love You' filminde oynayan Kekilli, sosyal medya üzerinden kendisine yapılan hakaretlerden duyduğu rahatsızlığı da dile getirdi. İnsanlar beni tehdit ediyor, bana hakaret ediyor diyen Kekili, Ölüm tehditleri bile aldım. Ama kadın hakları için savaşmak benim görevim. Çünkü bu kültürü biliyorum. Bir kadın olarak bu kültürü tanıyorum; çok acı çektim ve konuşmalıyım. Susmamalıyım! Ve eğer sadece birinin hayatını değiştirebilirsek bile buna değer dedi. İnstagram profilini geçen yıl Türkiye'deki bazı takipçilerine kapatan Kekilli, kendisini bir kadın olarak, bir insan olarak koruması gerektiğini ifade etti. Halen Türkiye'den kendisine senaryolar gönderildiğini de söyleyen oyuncu, Gerçekten harika Türk yönetmenler var. Doğru senaryo varsa, orada da çalışmak isterim diye ekledi.


Bugün hiç yapmadığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım, böyle tarumar edilmiş hayatları hiç bilmediğim halde genç bir kız için saatlerce ağladım. Bugün arada bir yaptığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde böyle tarumar edilmiş hayatları hatırlatıyor diye genç bir kızın için saatlerce ağladım. Bugün çok zaman yaptığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde böyle tarumar edilmiş bir hayatın içinden çıkıp kurtulduğuma şükrederek bir genç kız için saatlerce ağladım. Bugün daima yaptığım bir şeyi yine yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde böyle tarumar edilmiş bir hayatın içinden çıkıp kurtulamadığımı, yitip gittiğimi görüp genç bir kız için saatlerce ağladım. Bugün daima yaptığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde yaşadığı hayat hakkında zerre kadar fikrim olmadığı halde genç bir kız ve annesine ağzıma geleni sayıp lanetler ederek saatlerce kızdım. Bugün daima yaptığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde yaşadığı hayat tıpkı benim hayatıma benzediği halde etrafımdaki insanlar içimi-dışımı görüp beni tanımasın diye genç bir kız ve annesine sırtımı dönüp saatlerce içimden ve dışımdan söylendim. Bugün daima yaptığım bir şeyi yaptım ve kendisini hiç tanımadığım halde yaşadığı hayatı basın ve medya üzerinden gördüğüm binlercesinden biri olan ezik, kurtulamamış, sırtındaki yükü atamamış bir kadına küfür ve hakaretler edip beddualar okurken, genç bir kızın yaşadığı acılara hak versem de adaletin yerini bulup gerekli cezaya çarptırılması gerektiğini söyledim. Bugün bütün bunlara şahit olup gerçek adaletin ne olduğunu düşündüm. Bugün dünyanın adaletini düşündüm ve insanın adaletsizliğinin, dünyanın adaletini yenmek için ne kadar çaba sarf ettiğini gördüm. Bugün insanın adaletsizliğini yenmek için dünyanın adaletine omuz veren insanlar gördüm. İnsanlığımdan binlerce kez olduğu gibi bir kez daha utandım. Bugün insanlığın bitmeyeceğine bir kez daha inandım. Bugün daha kötüsü olamaz diye düşündüğüm birçok olaydan daha kötüsünün olduğunu-olabileceğini bir kez daha gördüm. Bugün insanların ne iyiliğinin ne kötülüğünün sınırı olduğunu gördüm. Ben, bugün, genç bir kızı bulunduğu yerden çekip kurtarmak, o ürkek çehresine elimle dokunup yaşadığı ne kadar kötülük varsa hafızasından silip götürecek kudrete sahip olmak istedim. Ben çok güzel bir ailede, sevgi ve saygı içinde büyüdüm. Doğru tohumdan doğru yerde vücut bulmuştum. Doğru insanların elinde yetişip doğru insan olarak yaşamıştım. Ama bambaşka bir yerde bambaşka bir ailede dünyaya gelebilirdim. Yaşamımın herhangi bir yerinde karşıma çıkan kötülükleri görmeyip bir anda kapılıp gidebilirdim. Çevremde görüp şahit olduğum aile içi şiddete ben de maruz kalabilirdim. Hayatını birleştirip umutla adım attığı evde cehennem azabı yaşamaya mecbur kalan bir kadın olabilirdim. Takıntılı bir eşe, bir sevgiliye, hasta ruhlu adama kurban olabilirdim. Psikolojik şiddet yaşayabilirdim. Dayak yiyen annesini görüp dayak atan babasına boynunu büken bir çocuk olabilirdim. Sonu gelmeyecek bir işkenceye kendi elimle son verebilirdim. Kocamı ya da babamı veya erkek arkadaşımı yahut tecavüzcümü öldürebilirdim. Bu yaşamların içinden kaçıp kurtulmayı başarabilenler kadar başaramayanlar da var. Utanması gereken kendisi olmadığı halde yaşadıklarını anlatmayı kendine yediremeyenler de var. Babasından utandığı halde onu arkadaşlarına örnek bir baba gibi anlatanlar da var. Yediği tokadı içine gömüp kapıyı suçlayan da var, merdivenden düştüm diyen de var. Polis merkezinden yardım istediğinde sadece adamı tanıdığı için 'Ben o adamı tanıyorum, yapmaz öyle şey, zaten yollayacak ekip de yok!' diyen memur da var, işini gücünü bırakıp gördüğü manzara karşısında hüngür hüngür ağlayıp kapıda sabaha kadar nöbet tutan memur da var. Sokakta gördüğü şiddete başını çevirip giden de var canı pahasına müdahale eden de var. Yardıma ihtiyacı olan insana kapısını açmayan komşu da var anne-baba-kardeş olup koruyup kollayan komşu da var. Oğlum haklı diyen kaynana da var, oğlum haksız diyen kaynana da var. Karısının sırtını okşayan koca da var, karısının sırtında eşya parçalayan koca da var. Çocuğuna can olan baba da var, çocuğunun canını alan baba da var. Hayatın içinde her şey var. Her insanın başına her şeyin gelebilme olasılığı var. Düşmek de var kalkmak da var. Korkmak da var cesaret de var. Ama hayatının herhangi bir yerinde bir kez olsun tacize, şiddete, baskıya maruz kalmamış kadın yok! 'Ben varım!' diyorsa da ya yalan söylüyordur ya fark etmemiştir ya da yaşayıp yetiştiği çevrede o maruz kaldığı şey 'şiddet' olarak adlandırılmıyordur. Bir ailede herkes sofrada otururken kız çocuğuna 'Kalk ağabeyine su ver!' demek normal bir görev addedilirken başka bir ailede bu durum bir 'baskı' hatta 'şiddet' sayılabilir. Bir ailede babadan, ağabeyden, kocadan yenen bir tokat normal sayılabilirken başka bir ailede şiddet sayılabilir. Bir ailede okutulmayan kız çocuğu normal sayılabilirken başka bir ailede baskı sayılabilir. Bir ailede sadece oğlan çocuğu doğurmuş olmak kadının varlık sebebi iken başka bir ailede hiç doğurmayan kadın da sadece insan olarak görüldüğü için varlığı kabul görebilir. Bir şeyin şiddet ve baskı sayılabilmesi için yaşanan ve yetişilen çevre, coğrafyanın etkisi reddedilemeyecek kadar büyüktür. Toplumsal kurallar teoride tüm toplum için bölge, yer, aile ayırmıyor gibi görünse de ne yazık ki yaşamın içinde işler böyle yürümüyor. Genelde de babadan oğula, anneden oğula, babadan kıza, anneden kıza devir geleneği sürüp gidiyor. Gerçek düşünmek, somut verilerle düşünmek şart. Şiddet ve baskı derecesinde her ne kadar değişiklik olsa da uygulanmasında çevreye ve eğitime göre bir değişiklik olmuyor, olamıyor. Eğitimin olduğu yerde şiddet ve baskı olmaz mı sanıyorsunuz? Ben birkaç aile tanıyorum, fiziksel bir şiddet söz konusu olmasa da psikolojik şiddet öyle hüküm sürüyor ki evlerinden içeri adım attığınız anda o gergin hava bile ciğerinize dolmayı istemiyor, kaçıp kurtulmak istiyorsunuz. Profesör, doktor, hakim, avukat, asker, iş adamı vesaire olana kadar baba ve eş olabilseydin keşke diye bağırmak istiyorsunuz. Diplomalar çöp! Elbette bunu başaran kadınlar da var ama karşınızdaki insanın ruhu hasta ve yıllar içinde sizi sarıp sarmalayan öyle büyük bir korku var ki değil kaçıp kurtulmayı düşünmek, ona baktığınızda dünyanın en büyük gücü olarak görüyorsunuz. Çocuklarınız var, onlarla tehdit ediliyorsunuz. Yakalar öldürürse çocuklarınıza bakacak kimseniz olmayacak, biliyorsunuz. Ananızın babanızın evine sığınsanız o gücün onları da yok edebileceğini biliyorsunuz. Elinden kurtulabilmeniz bile karşınızdaki insanın ne kadar kötü olduğu ya da ne kadarına izin vereceğine bağlı. En iyi ihtimalle o adam ya çocuklarınızı görmenize asla izin vermeyecektir ya da çocuklarını bir daha görmeyi istemeyecektir. Kimse köle olmak, dayak yemek, baskı altında yaşamak için evlenmiyor. Kimse çocuk doğururken bütün bunların olacağını da ön görmüyor. Zaman zaman ben de böyle ailelerin neden çocuk sahibi olduğunu sorguluyorum ama bu ailelerde kadının herhangi bir söz hakkı olmuyor ki! Adam eğer seninle cinsel birliktelik istiyorsa bunu yapıyor, hamileysen de doğuruyorsun! Zaten bir cinsellikten söz etmek de mümkün değil, tabiri caizse verdiğiniz bir imzadan kurtulamadığınız için katlanmak zorunda kaldığınız tecavüzler silsilesi söz konusu! Ki bazen imzaya bile gerek olmuyor. O imzadan kurtulsanız bile adamdan kurtulamıyorsunuz! İnsan hakları varken neden ayrıca 'Kadın hakları'na gerek duyuluyor, hiç düşünmediniz mi? Çünkü sorunu var ama sorun kadının değil, toplumun sorunu, dahası insanlığın sorunu. Eğer toplumun sorununu çözüp erkeği ıslah etmenin yolunu bulursak kadına özel bir hak ve hukuk tanımlamamıza da gerek kalmayacaktır. Çocuk hakları var, kadın hakları var ama erkek hakları yok! Çünkü erkek hep haklı! Lütfen yanlış anlaşılmasın, ben erkek düşmanı değilim. Hayatım boyunca erkek arkadaşlarımla çok iyi anlaştım, çok iyi geçindim, dünyada en çok kıymet verip sevdiğim insan babamdı, idolümdü. Annemi de aynı derecede sevip kıymet verdim. Annemin şefkati ve babamın güveni olmasa, nasıl bir insan olur, nasıl büyüdüm, bilmiyorum. İşlemediğiniz günahın masumu değilsiniz diye bir söz var, ben çok severim. Yaşamadığımız hayatlar hakkında ahkam kesme hakkına da sahip değiliz. Belki siz olsanız kurtulurdunuz, belki siz daha akıllı, daha başarılı, daha cesaretlisiniz. Ama belki de siz olsanız ölüp gazeteye manşet olan siz olurdunuz. Ya da siz olsanız o cinayeti bizzat planlayarak işlerdiniz. Yaşamadan bilemezsiniz!


ABD'deki sinema zincirleri, muhtemel şiddet olayları yaşanabileceğine dair endişeler nedeniyle Joker'in gösterimlerine maske, kostüm ve oyuncak silahla gelinmesini yasakladı. 2012'deki Colorado silahlı katliamında yakınlarını kaybedenlerin ailelerinin bu hafta Warner Bros'a yazdığı mektup güvenlik endişelerinin dile getirilmesine yol açmıştı. Colorado'daki saldırı Batman filmi Kara Şövalye Yükseliyor'un gece yarısı gerçekleşen gösteriminde yaşanmıştı. Aileler mektupta Joker'deki silah şiddeti içeren sahneleri kınamış ve şirketin, silah yasası reformuna karşı çıkan politikacılardan fon desteğini çekmesini talep etmişti. 600'den fazla sinema salonuyla Amerika'nın en büyük sinema zinciri AMC Theatres yaptığı yazılı açıklamada kolluk kuvvetleriyle çalıştıklarını ve standart politikaları gereği izleyicilerin kostüm giymesinin yasak olmadığı ancak yüzü kapatacak maske, boya ya da herhangi bir nesneye ve diğer konukları rahatsız edecek silah ya da eşyalara izin verilmeyeceğini belirtti. Bununla birlikte Landmark sinemaları da salonlarda maske, boyanmış yüz ya da kostüme izin verilmeyeceğini bildirdi. Warner Bros, Colorado kurbanlarının ailelerine yanıt vermiş ve filmin gerçek dünyadaki herhangi türden bir şiddeti onaylamadığını belirtmişti. Joker, 2012'deki saldırının gerçekleştiği Century Aurora and XD sinemasında gösterilmeyecek. Öte yandan Oklahoma'daki bir üste ABD askeri yetkilileri tarafından yayımlanan bir bildiride FBI'ın filmle ilgili muhtemel bir silahlı katliama ilişkin karanlık ağda rahatsız edici ve çok özel konuşmalara dair istihbarat topladığı ileri sürülmüştü.


Katar'ın Sidra hastanesi kadın sağlığı merkezinin önüne, döllenmeden doğuma uzanan evreleri tasvir eden bir heykel dizisi yerleştirildi. İlkin 2013'te açılmış ama tepkiler üzerine hemen örtüye sarılmış dizinin yaratıcısı Damien Hirst, bunların Ortadoğu'daki ilk çıplak heykeller olduğunu belirtti. Bundan 5 yıl önce açılmasıyla örtülmesi bir olan heykeller, Katar'ın Sidra Tıbbi Araştırmalar Merkezi'nin kadın-çocuk sağlığı bölümünün önüne geri döndü. Katar'ın başkenti Doha'da 8 milyar dolara mal olan Sidra'ya gidenleri, heykellerden oluşan bir açık hava enstalasyonu karşılıyor. En dikkat çekeni de fetüsün döllenmesinden doğumuna uzanan evreleri tasvir eden devasa heykeller. 14 bronz parçadan oluşan dizi, 14 metre yüksekliğinde yeni doğmuş bebekle doruğa ulaşıyor. Heykeltraş Damien Hirst, Ekim 2013'te ilk açılışı yapıldığında eserlerinin tartışma yaratacağını belirtip Bunlar, kültürel açıdan Ortadoğu'daki ilk çıplak heykeller, kamuoyuna açılmaları cesurca bir iş demişti. O zaman hastanenin inşaatından korumak bahanesiyle alelacele örtüye sarılmış heykellerin yeniden açılışında, bu kez bir erkek çocuğuna Kuran'dan ayetler okutuldu. Katar Emirliği, bu sefer tepkilere kolay pabuç bırakmayacağının işaretini verdi. Sanat eserlerinin asıl sahibi olan hükümet destekli Katar Vakfı'nın sanat uzmanlarından Leyla İbrahim Baça, Herkesin beğenmesini beklemiyoruz. Herkesin anlamasını beklemiyoruz. Oradalar ki tartışma yaratsınlar, düşünmeye sevk etsinler dedi. Baça, Bizce Sidra'nın misyonunu, yani kadın ve çocukların sağlığıyla ilgilenmeyi çok iyi yansıtıyorlar. Yerleri mükemmel. Pek çok insan tarafından fotoğraflanıyorlar. Giderek ikonik bir hal alıyorlar değerlendirmesini yaptı. Kadın-çocuk sağlığı merkezinin içinde ve önündeki alanda uluslararası şöhret sahibi sanatçıların ellerinden çıkma 65 yapıt sergileniyor. Aralarında Hirst'le aynı kuşaktan Tracey Emin'in Okyanusu dinliyorum ve tüm duyduğum sensin başlıklı enstalasyonu, Suriyeli sanatçı Cabir el Azmeh'in tabloları da var. İlk hastalarını ocak ayında kabul eden Sidra'da geçen ay Katar'ın ilk yapışık iki ayırma ameliyatı başarıyla gerçekleştirildi. Suudi Arabistan'ın yaptırım ve ablukası altındaki Katar, doğalgaz zenginliğiyle ayakta kalırken çağdaş sanatın en önemli alıcılarından biri olmayı sürdürüyor. Paris Saint Germain futbol kulübünün de sahibi olan Katar'ın Suudi yaptırımlarına ilk meydan okuması rekor bonservis ücretiyle Neymar transferiydi.


Siemens Türkiye'nin bu yıl 21'incisini düzenleyeceği Opera Yarışması için son başvuru tarihi 29 Ağustos olarak belirlendi. Kendine güvenen her opera sanatçısının katılabildiği yarışmada elemeler 6-8 Eylül tarihleri arasında gerçekleştirilecek. Türkiye'nin ilk ve tek ulusal opera yarışması olan Siemens Opera Yarışması için başvuru süreci başladı. Genç opera sanatçılarını dünya sahneleriyle tanıştırmak amacıyla düzenlenen Siemens Opera Yarışması için son başvuru tarihi 29 Ağustos olarak belirlendi. Profesyonel ya da henüz kariyerinin başında olan opera sanatçılarının katılabildiği yarışmada başvurular siemens. com. tr/opera19 adresi üzerinden yapılacak. Siemens Opera Yarışması'nda elemeler ise 6-8 Eylül tarihleri arasında İKSV'de gerçekleştirilecek. Yarışmayı kazanan genç yetenekler, Almanya'da opera eğitimi alma şansı yakalayacak. Genç opera sanatçıları böylece Türkiye'yi dünya sahnelerinde temsil etme imkanına sahip olacaklar. Yarışmayı birinci olarak tamamlayan opera sanatçısı, Almanya'daki Karlsruhe Operası'nda bir yıllık eğitim bursu ve Goethe-Institut İstanbul'da dört aylık Almanca dil eğitimi alma fırsatı yakalayacak. Yarışmanın ikincisi Avusturya Salzburg Mozarteum Müzik Akademisi'nde altı haftalık eğitim bursu ve Goethe-Institut İstanbul'da iki ay Almanca dil eğitimi alma şansı kazanacak. Yarışmanın üçüncüsü ise 2 bin Euro para ödülünün sahibi olacak. Türkiye'de 1998 yılından bu yana düzenlenen tek ulusal opera yarışması olma özelliği taşıyan Siemens Opera Yarışması'nın jüri başkanlığını Profesör Yekta Kara yürütüyor.


Neden bazı insanlar erkenden gitmek isterler? Açıkçası hiçbir fikrimiz yok. Gidiyorlar ve bizleri burada belirsizlik duygusuyla, zamansızlık kavramıyla baş başa bırakıyorlar. Şimdi siz düşünün, der gibi. Bir erken vefat daha geldi. Bu sefer şairler katından. Küçük İskender'i kaybettik. Aslında kaybetmedik de; henüz çok erken olduğundan 'Ah!' dedik ilk önce 'Olamaz!' Aniden duyduk. Çoğumuz tedavi gördüğünden bile haberdar değildik. 1964 yılında İstanbul'da doğan ve 55 yaşında aramızdan ayrılan Derman İskender Över, çağdaş şiirimizin en önemli temsilcilerinden. Profesyonel anlamda ilk olarak 1985 yılında Adam Sanat dergisinde şiirleri yayınlanmaya başladı. En son İkinci Waliz isimli şiir-metin-günlük kitabıyla okurlarıyla buluştu. Mesele, yol aslında. Gitmeye karar veriş anı ile gitmeye başlamanın arasında derinliği belirleyen hatıraların ne kadar net olduğu. Eğer bir iz düşümse aşk, hepimiz temsil ettiğimiz bedenden sorumluyuz. Biraz telaş, biraz tedirginlik, biraz cesaret yetiyor yaşadığını sanmaya. Hastalandığını saklayan bir hayvan gibi çünkü bu sessizlik. Şiir şahsına münhasırdır. Bu anlamda zamansızdır. Küçük İskender şiiri seçerken erkenden kalkıp gideceğini biliyor muydu acaba? Kendi kuşağı adına kendini cesurca ifade etmenin sembolüydü. Sayesinde özgürleştik. Şiirleriyle büyüdük.


Dünyaca ünlü rock grubu Guns N' Roses, yeni bir albüm hazırlığı içerisinde olduklarını açıkladı. Sweet Child o'Mine, Welcome to the Jungle ve November Rain gibi klasik şarkıları yaratan rock grubu Guns N' Roses'ın gitaristi Slash, grubu yıllar sonra bir araya getiren turnenin ardından yeni bir albüm üzerinde çalışmaya başladıklarını açıkladı. T24'ün haberine göre, Sirius XM'e konuşan Slash, Sanırım günün sonunda herkes tam bir albüm istiyor. Bunun değiştiğini zannetmiyorum dedi. Müzik sektörünü Vahşi Batı'ya benzeten Slash, günümüzde başarılı olmanın belli bir formülü olmadığını söyledi. Guns N' Roses şu anda 3 yıllık Not In This Lifetime turnesini sürdürüyor. İddialara göre grup bu turu gerçekleştirmek için 400 milyon dolar aldı. Grubu yıllar sonra bir araya getiren konserlere müzikseverler de büyük ilgi gösterdi. Grubun şu anda bu konserlere odaklandığını belirten Slash, Sanırım sonunda o full albümü çıkartacağız dedi.


Apple, distopik bilim kurgu dizisi Silo'nun ilk bölümünün tamamını Twitter'a yükleyerek platformdaki herkesin izlemesini sağladı. Apple TV'nin dizisi Silo'nun ilk bölümü sezon finalinden 3 gün önce yayınlandı. Apple, Twitter hesabından platformda bulunan tüm kullanıcıların dizinin ilk bölümünü ücretsiz olarak izlemesine olanak sağladı. Apple TV+'ın gözde dizisi Silo'nun ilk bölümü Twitter'da ücretsiz yayımlandıktan tam 17 saat sonra 30,5 milyon görüntülenmeye ulaşmış durumda. Dizinin IMDB notu ise 8.1 olarak belirtiliyor. 3 days until the #Silo finale. Dizi, Graham Yost tarafından yazar Hugh Howey'in Wool romanlarına dayanarak çekildi. Silo, Dünya'nın toksik maddelerle bezenmiş atmosferinden insanları korumak için kurulmuş bir yeraltı yaşam alanıdır. Rebecca Ferguson'ın canlandıracağı Juliette, çalışkan bir mühendistir. Oyelowo, Silo'nun sakinlerini korumak amacıyla düzeni sağlamaya çalışan şerif Holston'ı canlandırıyor. Kısa süre önce Blue abonelerinin 2 saatlik videolar yüklemesine izin veren yeni bir güncelleme getirmişti. Bu güncellemeyle beraber Elon Musk, Twitter Blue aboneleri artık 2 saatlik videolar (8 GB) yükleyebilir! dedi. Apple, kendi platformunun dizisi olan Silo'nun 59 dakikalık bölümünü bu şekilde yayımladı.


Simon Pegg, ufukta bir Star Trek filmi olmadığını belirterek suçun Marvel'da olduğunu söyledi. 2016 yapımı Star Trek Sonsuzluk filminin gişede hayal kırıklığı yaratmasından sonra sinema serisinin geleceği şüpheliydi. J. J. Abrams'ın yönettiği son Star Trek film üçlemesinde Scotty karakterini canlandıran Britanyalı aktör, film endüstrisi ekonomisinin serinin sonu anlamına gelebileceğini ifade etti. GamesRadar'a konuşan Pegg, Şu bir gerçek ki Star Trek filmleri Marvel kadar para kazandırmıyor. Belki en fazla 500 milyon dolar (yaklaşık 3 milyar TL) kazandırıyor, şimdi bir filmin maliyeti, kendi belirledikleri ölçülerde, 200 milyon dolar (yaklaşık 1,2 milyar TL) civarında. Kar elde etmek için bunun üç katını kazanmak zorundasınız dedi. Mevcut Star Trek serisinin Chris Pine, Zoe Saldana ve Zachary Quinto'nun da yer aldığı son filmi gişede hayal kırıklığı yaratmıştı. 2016'da gösterime giren 185 milyon dolar (yaklaşık 1,1 milyar TL) bütçeli Star Trek Sonsuzluk, dünya çapında 343 milyon dolar (yaklaşık 2,1 milyar TL) hasılat elde etti. Film, 2013 yapımı bir önceki film Star Trek: Bilinmeze Doğru'dan 100 milyon dolar (yaklaşık 610 milyon TL) daha az kazandırdı. Pegg ayrıca yeni bir Star Trek filmi çekmeye yönelik hevesin Chekov karakterini canlandıran Anton Yelchin'in 2016'da garip bir araba kazasında hayatını kaybetmesiyle azaldığını dile getirdi. Hızımızı kaybettik diyen Pegg, Anton'u kaybetmenin küçük ailemize büyük bir darbe vurduğunu düşünüyorum. Yeni bir film çekme hevesimiz bundan etkilenmiş olabilir ifadelerini kullandı. Star Trek film serisinin geleceği, Pegg'in yorumları öncesinde bile tartışmalıydı. Pine ve yeni serinin ilk filminde Kaptan Kirk'ün babasını canlandıran Chris Hemsworth'un başrollerini paylaşacağı bir Start Trek filmi 2018'den beri geliştirme aşamasında takılı kaldı. Quentin Tarantino da geçen yıl senaryosu ve yönetmenliğiyle ilgilendiği, üzerinde düşünülen bir 18+ Star Trek filmi projesinden vazgeçtiğini açıklamıştı.


ABD'nin en uzun soluklu dizisi Simpsonlar'ın bazı gerçek olayları önceden tahmin etmesi, diziyi hayranlarının gözünde özel kılıyor. Dizi, Donald Trump'ın başkan seçileceği konusunu önceden işlemesi gibi bu defa da Lübnan'ın başkenti Beyrut'ta gerçekleşen patlamayı önceden tahmin ettiği iddiasıyla gündemde. Dünyanın en ünlü animasyon dizisi Simpsonlar yine bir kehanet söylemiyle gündemde. Lübnan'ın başkenti Beyrut'ta gerçekleşen patlamanın ardından, Simpsonlar'ın eski bir bölümü sosyal medyada konuşuldu. Beyrut'ta büyük bir patlama sonucunda liman yakınında yerde oluşan mantar şeklindeki bulutun her yere yayıldığı görülürken, benzer görüntüler yine Simpsonlar'ın da bir bölümünde yayınlanmıştı. Dizinin bir bölümünde Homer Simpson depodan patlayıcı satın alıyor ve eve götürdüğü patlayıcıyı yanlışlıkla yakıyor ve tüm şehir alevler altında kalıyor. Dünya genelinde binlerce sosyal medya kullanıcısı bu görüntüleri paylaşarak Simpsonlar Beyrut patlamasını da bildi paylaşımları yaptı. Dizinin ilk sezonundaki The Telltale Head adlı bölümde Bart Simpson, çizgi dizinin kurgusal kasabası Springfield'ın kurucusu Jebediah Springfield'ın heykelinin başını kesiyor. ABD'de Afro-Amerikalı George Floyd'un polis şiddeti sonrası hayatını kaybetmesiyle başlayan ırkçılık karşıtı protesto hareketinde göstericiler, Boston'daki Waterfront Parkı'nda bulunan Kolomb heykeline saldırmıştı. Jebediah Springfield'ın heykeli gibi, heykelin başı gece yarısı sökülmüştü. Kolomb, Amerikan yerlilerine karşı yürüttüğü kitlesel şiddet nedeniyle bugünlerde tartışmalı bir figür ve dolayısıyla ırkçılığa karşı öfkeden nasibini aldı. Simpsonlar dizisi hayranları sosyal medyada hemen olaylar arasındaki benzerliklere dikkat çekti. Simpsonlar dizisinin sadık seyircileri, animasyon komedinin corona virüse yıllar önce yer verdiğini düşünüyor. Dizinin 1993'te yayınlanan bir bölümünde, Japonya'dan yayılan Osaka Flu adlı virüsten söz ediliyor. Japonya'da meyve suyu işçileri paketleme yaparken, işçilerden biri, Müdüre grip olduğumu söyleme lütfen diyor ve sonra kutunun içine öksürüyor. Böylece virüs, kutuyla birlikte ABD'ye taşınıyor. Ülkede pek çok kişi hastalanıyor. Dizinin hayranları, Çin'in Wuhan kenti yerine Japonya'dan yayılan bir virüsten söz etmesiyle Simpsonlar'ın küresel bir olayı daha 27 yıl önce öngördüğü görüşünde. Hayranları, dizinin, Tom Hanks'in corona virüse yakalanacağını önceden tahmin ettiğine inanıyor. Dizinin 2007 yapımı TV filmi versiyonunda Tom Hanks bir reklam filmi sahnesinde görülüyor. Reklamda Büyük Kanyon sıkıcı olduğu için yerine konan yeni Büyük Kanyon tanıtılıyor. Hanks reklamda ABD hükümeti güvenilirliğini kaybetti, o yüzden benimkini ödünç alın mesajı veriyor. Aktör ardından, Ben Tom Hanks, beni şahsen görürseniz lütfen beni bırakın diyor. Teori, diğer kehanetlere göre gerçek hayattan biraz uzak kalsa da dizinin sıkı hayranları Tom Hanks'li bölümü Simpsonlar'ın tahminleri listesine ekliyor.


Yazı: Yaşar ERCAN, Cemre ÖZCAN, Dilan ŞATIR, Sevgi OZAN. Şiir: Nurdan BAYRAKDAR, Mehmet Ali TAN, Emre TEKNECİ, Alihan ÇETİNER, Fahri KÜÇÜK, Ercan GÜMÜŞ, Bahadır BATTAL, Tan DOĞAN, Veysel Karani TUR, Ziya AYDI, Deus Ex MACHINA. Öykü: Mehmet YILMAZ, İpek DEMİRER, Başak ARSLAN, Onur ALTINBAŞ, Mavi Tuğba ATEŞ, Ayla Burçin KAHRAMAN, Hakan SARIPOLAT. Günümüzde sosyal yaşam yerini sosyal medyaya bıraktı. İnsanların yüz yüze görüşmeleri, sohbetleri, paylaşımları dolaysız olarak kısıtlandı. Kendi içine gömülüp internet bağlantısı üzerinden hayata tutunmaya, salt el-göz koordinasyonu üzerinden pasif hareketlerle aktif bir etki yaratmaya çalışan sessiz bir yığın olduk. Karakterlerin tek tipleştirilmesi, benzer videoların tekrar tekrar sosyal medya hesaplarımızdan gözlerimize sokulması ister istemez bağımlılık ve teslimiyete giden yolları açtı. Birkaç farklı kanal yardımıyla sanal ortamlardan sıkıldığımızda yeni sanal ortamlara yönlendirilirken üslubun ve tavrın sertliği, ucuzluğu tartışmasız olarak ruhsal hallerimize etki etti. Kendi yargılarımız, kendi hükümlerimiz ve gözü kapalı inanacağımız ya da inanmasak bile doğrusunu irdelemeyeceğimiz yalanlara boyun eğerek suyun akışına kaptırdık kendimizi. Bu sayımızda önyargılardan beslenen linç kültürü ve gerçeğin inkarı üzerinden sosyal medya kullanımına bakacağız. -Linç; birden çok kimsenin kendilerine göre suç olan bir davranışından ötürü birini, yasa dışı ve yargılamasız olarak öldürmesi, -İnkar; yaptığını, söylediğini, tanık olduğunu saklama, gizleme, yadsıma, kabul etmeme, tanımama anlamlarını taşımaktadır. Kavramların içinin boşaltılıp salt anlık hisler ve ilkel benliğin istekleri üzerinde yoğunlaşan, yeni dünya düzeninin en etkili silahları olan sosyal medya kanalları dört bir yanımızı kuşatmış durumda. Facebook, Twitter, İnstagram gibi uygulamaların başını çektiği bu sanal düzenin her geçen gün esareti altına giriyoruz. Dilimizde meydana gelen erozyonun davranışlarımıza da yansıdığını itiraf etmek gerekir.


Kahramanmaraş'ta yayın hayatını sürdüren iki aylık şiir ve edebiyat dergisi Sin Edebiyat'ın yeni sayısı yayımlandı. Yazı: Yaşar ERCAN, Cemre ÖZCAN, Dilan ŞATIR. Şiir: Çiyil KURTULUŞ, Nurdan BAYRAKDAR, İbrahim GÖKBURUN, M. Furkan GÜLNAR, Emre TEKNECİ, Fuat EREN, Veysel Karani TUR, Deus Ex MACHINA, Fatih ERCAN, Yasin UYSAL, Hatice SOLAK, Baran FİLİZAY, Umut KAYGUSUZ, Tan DOĞAN, Mehmet RAYMAN, Ziya AYDI. Çeviri Şiir: Jeremy Halvard PRYNNE, Carlos Drummond de ANDRADE. Öykü: Özay ERDEM, Çiyil KURTULUŞ, Ali ÇİFTÇİ, Mavi Tuğba ATEŞ, Şerif AYBAKAR. Öz Türkçe, eski yazı, yeni yazı, yeni Türkçe derken dil tarihimizde yeni bir dönem daha açıldı; sosyal medya. Sosyal medya özellikle son on yılda dünyada olduğu gibi ülkemizde de dilin sinirlerinden girip zihinlerimizi işgal etti. Bu işgal neticesinde birbirimizle iletişim kurma konusunda bayağı zorlanır olduk. Öyle ki kuşaklar arasında konuşulan dilin aynı dil olduğu ispata muhtaç hale geldi. Bir gecede cahil bırakıldığını savunan bir kısım vatandaşımızın bu son yıllarda- silip süpürülen kelime haznemize ve kibrit suyuyla yıkanan dilimizin sanal ve bayağı jargonuna ses çıkarmamaları da bir nebze samimiyet eksikliğinden kaynaklanıyor gibi duruyor. Bizler ne yapabiliriz? Günün koşullarının sunduğu yapay dili ağzımıza sakız edebiliriz ya da eski kafalılığımızı koruyarak en azından ileride yerimizi alacak birkaç nesli daha sosyal medya hegemonyası öncesi dilden haberdar edebiliriz; tercih şimdi sizin. Sunuş yazımızı beğendiyseniz layklamayı, arkadaşlarınızı postun altına etiketlemeyi ve dergimize abone olmayı unutmayın; ya da boş verin, bu amansız hastalığa yakalanmadan uzaklaşın buradan yani bloklayın gitsin.


Kahramanmaraş'ta yayın hayatını sürdüren iki aylık şiir ve edebiyat dergisi Sin Edebiyat'ın yeni sayısı yayımlandı. Şiir:, Nurdan BAYRAKDAR, Emre TEKNECİ, Yasin UYSAL, Muharrem YENİ, Hatice SOLAK, Tan DOĞAN, Örsan GÜRKAN, Gönül ÇAKI AKVEÇ, Ziya AYDI. Öykü: Ayşe SAYGILAR UMUR, Ayla Burçin KAHRAMAN, Ayşe Gül BIÇAK ULUN, Mavi Tuğba ATEŞ, Şerif AYBAKAR, Çilem DİLBER. Milletlerin bilgi birikimi, dinsel inanç, kültürel yaşam ve ahlak yasalarının karnından dünyaya gelen ve bir çeşit yaşantısal yansıma olan mitler; ilk insandan bu yana birçok efsane, masal, hikaye vb. anlatılarla günümüze kadar ulaşmıştır. Mistik, ulaşılması imkansız ama inanılması isteğe bağlı bu tür anlatıların coğrafi konum ve koşullara göre farklılıklar göstermesi bir zenginlik olarak kabul edilecek, gelecek zamana geçmişten uzatılan bir fener olarak kalacaktır. Hepimizin çocukluğunda bazen korku bazen heyecan veren süper kahramaları ya da canavarları olmuştur. Bu sayımızda aslında biz de mitlerin bu korku ve heyecan mekanizmasının neresinde, nasıl konumlandığını irdelemek istemiştik fakat evdeki hesap çarşıya uymadı; birtakım aksaklıklar, teknik ve insani eksikliklerden dolayı sayımız hem geç kaldı hem de birkaç yazı eksik olarak baskıya girdi. Bir sanat eserinin meydana gelmesi -ne yazık ki- fazlasıyla özveri ve emek istiyor. Biz ekip olarak gecesini gündüzüne katarak bize eser gönderen, destek veren arkadaşlarımızın emeklerine saygı duyuyor ve teşekkürü borç biliyoruz. Kasım 2016'dan bu yana aksatmadan sürdürdüğümüz yayın hayatımızın zedelenmesi bizleri oldukça üzdü. Özellikle okur ve yazarlarımızdan bu gecikme için özür diliyoruz.


Kahramanmaraş'ta yayın hayatını sürdüren iki aylık şiir ve edebiyat dergisi Sin Edebiyat'ın yeni sayısı yayımlandı. Yazı: Yaşar ERCAN, Demet AKSU, Dilan ŞATIR, Cemre ÖZCAN, Şerif AYBAKAR, Burcu SÜMBÜL. Şiir:, Ayfer KARAKAŞ, Amy KING, Yunus KARAKOYUN, Nurdan BAYRAKDAR, Hatice SOLAK, Muharrem YENİ, Carol Ann DUFFY, Emre TEKNECİ, Mehmet RAYMAN, Örsan GÜRKAN, Ercan GÜMÜŞ. Öykü: Mavi Tuğba ATEŞ, Zeynep TANDOĞAN, Barış BOZDAĞLI. Deneme: Veysel Karani TUR, Belçim ÖZKAHRAMAN. Tuttum pirenin birisini, kırdım ufağını irisini, davula geçirdim derisini, kaytan yaptım kuyruğunu. Uzak diyarlarda zengin mi zengin bir kral ve onun üç kızı yaşarmış. Kral ve kızları annelerinin ölümüne kadar mutlu mesut hayat sürerlerken ölümden sonra büyük kız kötü kalpli bir cadıya, ortanca kız bencil ve huysuz bir kadına, küçük kız ise ülkesinden uzaklaşarak annesini anlatılan masallarda arayan seyyah bir masal dinleyicisine dönüvermiş. Eşinin ölümünden sonra ailesi dağılan kral ise bu durum karşısında tüm mal varlığını fakirlere dağıtarak ortalardan kaybolmuş. Gel zaman git zaman bu masal gibi unutulan tüm masalları yeniden gün yüzüne çıkarma ihtiyacı hasıl olmuş. Kral ve kızlarının akıbeti de tıpkı Türk masallarının akıbeti gibi zaman içerisinde ara sıra sorgulansa da genel itibarla unutulmaya yüz tutmuş. -SİN EDEBİYAT


Kahramanmaraş'ta yayın hayatını sürdüren iki aylık şiir ve edebiyat dergisi Sin Edebiyat'ın yeni sayısı yayımlandı. Yazı: Yaşar ERCAN, Süleyman AYDEMİR, Halil ALTUN, Cemre ÖZCAN, Burcu SÜMBÜL. Şiir:, Nurdan BAYRAKDAR, Veysel Karani TUR, Ayhan ASLAN, Emily JUNGMIN YOON, Arsen EVEREKLİYAN, Tan DOĞAN, Edi MALKO, Yasin UYSAL, Emre TEKNECİ. Öykü: Hüseyin OPRUKLU, Şerif AYBAKAR, Mavi Tuğba ATEŞ. Deneme: Dilan ŞATIR, Veysel Karani TUR, Murat KAÇER. Çağlar öncesinden günümüze aktarılan anonim kurguların; karakter ve olaylar açısından zenginliği, onun varlığının ne denli eski olduğu hakkında bize bilgi verir. Şimdiki kullanımına baktığımızda; bir futbol maçında, siyasi bir seçimde ya da şarkı yarışmasında kazanılan başarıyı göklere çıkarmak için kullanılsa da destan, bir günde yazılıp bir günde unutulan bir tür değildir.


Şiir: Nurdan BAYRAKDAR, Evelyn SCOTT, Edwin MORGAN, Veysel Karani TUR, Doğanay DAĞLAR, Saniye KISAKÜREK, Zahide Y. KOÇYİĞİT, Neriman YETEK, Servan ERDİNÇ, Tan DOĞAN, Bekirhan AŞATIR. Öykü: Mavi Tuğba ATEŞ, Hasan Onur ALTINBAŞ, Yasin BABAOĞLU, Merve YILDIZ. Deneme: Murat KAÇER, Cemre ÖZCAN, Veysel Karani TUR. Simülasyon; Fransızca'dan dilimize geçen ve benzetim manasına gelen bir kelime. Bu kelimeyi özel kılansa gerçek hayatta test edilemeyen gerçek olayların yeniden inşa edilmesinde ya da tatbik edilmesinde kullanılmasıdır. Simülasyon, gerçeğin yerine yeni gerçek üretme ya da gerçeğin taklidi değil yapay/sanal gerçeklik ile duyu ve duyguların harekete geçirilmesidir diyebiliriz. Son dönemde moda olan sanal gerçeklik gözlükleri, 5D sinema filmleri vb. şeyler simülasyonu desteklese de mekanik ya da teknolojik herhangi bir şeye ihtiyaç duymadan da bir durumu simüle edebiliriz. Kaldı ki hemen her gün biz de bu tür yapay gerçeklikler üretiyor ve tüketiyoruz. Yaşadığımız dünyaya, içinde bulunduğumuz çevreye baktığımızda bizim dışımızda gelişen fakat bizi de ilgilendiren herhangi bir olayda ben olsaydım şöyle yapardım dediğimiz ne varsa, o an kendi simülasyonumuzu kurmuşuz demektir.


Sin Edebiyat'ın 31. sayısı (Ocak-Şubat 2022) öykü temasıyla yayımlandı. Sin Edebiyat'ın bu sayısında günümüz öyküsü odağa alındı. Öykü etrafında toplanan yazıların altında birbirinden değerli isimlerin imzaları bulunuyor. Özcan Karabulut, Semih Gümüş, Fulya Kılınçarslan, Aydın Şimşek, Y. Bekir Yurdakul, Kamil Erdem, Semiramis Yağcıoğlu, Ömer Erdem, Sibel Yılmaz, Altay Öktem yazılarıyla bu sayıda yer aldılar. Dergide Behçet Çelik ve Gaye Boralıoğlu söyleşileri yer alıyor. Ayrıca günümüz Türk edebiyatının öykü yazarlarıyla Yazınsal Bir Basamak: İlk Kitap ve Sizin Öykünüz Nedir? başlıkları altında soruşturma dosyaları oluşturuldu. İthaki Yayınları ve Sel Yayıncılık'ın editörleri Burak Albayrak ve Zarife Biliz'e öykü kitabı editörlüğü hakkında sorular soruldu. Öykü: Murat Gülsoy, Gönül Ocak, Büşra Küçük, Mavi Tuğba Ateş, Uğraş Abanoz. Çeviri Öykü: Pajand Soleymani, Deborah-Anne Tunney. Küçürek Öykü: Çiyil Kurtuluş, Polat Özlüoğlu, Kadir Işık, Semrin Şahin. Öykülerden Paragraf Seçkisi: Tante Rosa, Sevgi Soysal / Ağaçların Dili / Erkeklere Her Şey Anlatılmaz / Aynı Sessizlik, Aynı Bağrışma, Alois Hotschnig / Midland Otelinde Çay, David Constantine / Dönüşüm, Franz Kafka / Bir Ada, David Constantine / Çocuklar Kalıyor, Alice Munro / Korku, Lydia Davis. Kafa dediğin eskir, ihtiyarlar, ölür bile insan ölmeden, dedi. Yeni yılın ilk sayısından herkese merhaba! Bu sayımızı, edebiyat ağacının büyük dallarından olan öykü üzerine; deneme, inceleme, söyleşi ve soruşturma dosyalarıyla; günümüzde öyküye emek veren, öykü yazan, öykü okuyan ve edebi üretimde öyküye katkıda bulunan değerli isimlerle oluşturduk. Dosyada öykünün çeşitli örneklerine yer verdik. Kurmacanın diğer dillerde öyküyü nasıl inşa ettiği hususunda fikrimiz olması adına çeviri öyküler ekledik. Günümüz öykü yazarlarına yazma alışkanlıklarını ve öykülerini sorduk. Çağdaş öykücülerin hafızalarında iz bırakan öykü ve öykücüleri derledik. Dede Korkut'un anlattığı hikayelerden Sait Faik'in yazdığı öykülere ve onların büyütüp geliştirdiği bu seçkin türün günümüz temsilcilerine varıncaya dek öykü birikimimize dönüp baktığımızda gerek kurmacadan gerek doğrudan gerçeğin içinden bize seslenen karakterlerin izinde kendi yaşantımızı görebilir, onlarla bağ kurabilir, olay ve mekana dahil olarak kendimizden de öyküler çıkarabiliriz. Yaşantının içinden düşler alemine, öykünün doğasına yapılacak bu yolculuk hem ruha hem de bedene iyi gelecektir, diye umuyoruz. Bize göre öykünün uçsuz bucaksız dünyasının sunduğu en değerli armağan da budur; alabildiğine düşünsel, yaratıcı ve özgür bir yolculuk. Bu yolculukta önemli olan andır. Anlar toplamı ve yolda karşılaştıklarımızdır, yaşadıklarımızdır. Sayımızı okuğunuzda, sizlerin de benzer duygularla bu yolu aşındıranlardan olmanızı dileriz. -SİN EDEBİYAT-


Öykü: Çiyil KURTULUŞ, İlay BİLGİLİ, Mavi Tuğba ATEŞ, Erdem EROL, Zeynep ALTINTEPE, Neslihan YİĞİTLER, Muhammet SAĞLAM, İlknur DEMİR, Özay ERDEM. İnsanlığın yaşantısının ispatı geride bıraktıkları olmuştur. Çağlar öncesinden, ilk ilişki ve toplumsallaşmadan, sınırlarla bölünmeye varana kadar kendi dilinde sözlü-yazılı anlatılar ve anlatılara konu olan yaşantılarla ömrün el verdiği ölçüde kültürel depo oluşturan insanlık, yaşadığı her ne varsa duygu süzgecinden geçirip çevresiyle paylaşmıştır. Bazen kendi cinsiyle bazen hayvanlarla, doğayla bazen de hiç bilmediği gelecek zamanla... Yadsınamaz derecede düş gücü kullanıp ilerleme kaydeden ve bu ilerlemenin sonucunda bölünme, ayrışma, bireyselleşme, yeniden toplumlaşma gibi çatışma gerektiren süreçlerden geçerken hem geçmişini hem de geleceğini düşleyerek günümüz toplumlarına zemin oluşturan insanlık tarihi, taklit ve yaratıcılık gibi hem düşünsel hem de eylemsel kavramları kullanarak yaşantısına yön vermiştir. Efsaneler, destanlar, masallar gibi sözlü kültür eserlerini temele alarak yazılı kültüre ilk giriş ile birlikte hayatın birçok kesitinden izler taşıyan, hayatı tecrübe edenlerin ayak izlerine değinen, onların hislerini açığa vuran, eylemsel farklılıklara ve neden-sonuç ilişkisine atıf yapan bir türe; öyküye bakalım. Öykü; gerçek olayları taklit etmenin ötesinde gerçek hayatın paralelinde seyreder. Bir başka deyişle öykücünün dünyaya üçüncü gözüyle bakışıdır. Bu bakış, gerçek ya da gerçekte yaşanma ihtimali olan olayları, belirli bir kurgu etrafında toplayarak içerisinde yer alan karakterlerin tavır, duygu, davranış durumlarının kurmacayla dışa vurumuna, dolayısıyla öykücüye sınırsız yaratma gücü ve okuyana da uçsuz bucaksız hayal gücü tahsis eder. Kendimizi de bir öyküde rol alan karakter olarak kabul edip öykü sayımızın sayfalarında dolaşan diğer karakterlerle bağ kurmanızı diliyoruz.


sinanılmaz: Mosquito, Hack the Fool, Blast gibi gruplarda davul çalarak müzik üreten Sinan Kutluay'ın solo projesi. İlk teklisi Dönmem Aslayı 2019'un Kasım ayında çıkardıktan sonra 11 Nisan 2020'de Beş ve On Yedi isimli ikinci parçasını yayınladı. Beş ve On Yedi kısa süre içinde Spotify editörlerinin hazırladığı Üçüncü Yeniler, Hafif Müzik, Psych Turk ve New Music Friday gibi playlistlere giriş yaptı. İlk günden dinleyiciler tarafından sevilen bu parça yayınlandıktan sonra alışılmışın dışında bir video kliple tamamlandı. 19 Nisan'da YouTube'da yayınlanan video klibi; Sude Belkıs ve Yasin Arıbuğa'ın bulunduğu bağımsız sanat ve tasarım projeleri üreten After Work ekibi hazırladı. Fotoğraf kolajlarını animasyon ile buluşturan farklı bir anlatım tekniğine sahip video klip, tamamen dijital ortamda hazırlandı.


İslamı seçmesinin ardından Müslüman olmayan insanlara böyle deniliyorsa, beyaz insanlarla tekrar vakit geçirmeyi asla istemiyorum. İğrençler şeklinde bir çıkış yapan İrlandalı ünlü şarkıcı Sinead O'Connor bu ifadeleri nedeniyle özür diledi. Twitter'dan açıklama yapan sevilen şarkıcı Sinead O'Connor, 'öfkeli ve keyifsiz' bir anında sarf ettiğini söylediği ifadeleri nedeniyle özür diledi. Kendisine yönelen İslamofobi nedeniyle böyle bir çıkış yaptığını belirten O'Connor, Bunlar o zaman da doğru değildi, şimdi de doğru değil. Yol açtığım acı nedeniyle özür dilerim. Tanrı biliyor ki delice tweetlerimden biriydi ifadelerini kullandı. Özür, O'Connor hayranlarını da ikiye böldü. Kimileri özrü kabul edip şarkıcıyı desteklerken, bazıları da 'kurbanı oynadığı' ve 'beyninin yıkandığı' eleştirilerinde bulundu. Sinead O'Connor geçen yıl İslam'ı seçtiğini duyurmuş ve adını da Shuhada Davitt olarak değiştirdiğini ilan etmişti. Bundan yaklaşık bir ay kadar sonra kasım ayında Twitter'dan tepki çeken bir paylaşım yapan O'Connor, Birazdan söyleyeceğim o kadar ırkçı bir şey ki, ruhumun bunu hissedebileceğini asla düşünmezdim. Ama gerçek şu ki, beyaz insanlarla tekrar vakit geçirmeyi asla istemiyorum. Bir an için bile, her ne sebep olursa olsun. İğrençler ifadelerini kullanmıştı. O'Connor, son dönemde müziğinden çok bipolar rahatsızlığa karşı verdiği zorlu mücadeleyle de gündeme geliyor. kızımız irlandalı neticede. onlar bazan kızınca böyle sert konuşurlar. asıl olan niyettir ve sonradan gelen düzeltme bunu gösteriyor. Allah yolun sonunu hayır etsin..


Pasaj müzik etiketiyle çıkarttığı ilk albümün içinde yer alan iki teklisini (Yol Yok Çocuk ve 14:01) video klipleriyle beraber paylaşan Sinem Güngör, kendisine ait olan bestelerini, Van Gogh adlı albümde toplayıp, 12 haziran 2020 çıkış tarihiyle müzikseverler ile buluşturdu. 1990 yılında Kadiköy'de doğan Sinem Güngör, çocukluğundan beri müziğe ilgi duydu. 8 yaşında ilk bestesini yaptı ve söylediği şarkıları teyibe kaydetmeye başladı. İlkokul ve lise yılları sırasında okul gösterilerinde sahne alarak müzikle daha yakın bağlar kurdu. Lise döneminde, okulda tanıştığı müzisyen arkadaşlarıyla ilk grubunu kurdu. Sonraları, bestelerini telefonundaki Garageband uygulamasıyla kaydetmeye devam etti ve onları Soundcloud, Youtube ve Instagram hesaplarından paylaşmaya başladı. Bu mecralarda kendisini dinleyen bir kitle yakalayan Sinem, Marmara Üniveritesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil bölümünden mezun olduktan sonra, hayatının sonuna kadar şarkı söylemek istediğini iyice idrak edip, müziğe kanalize oldu. İlk profesyonel sahnesini, 2016 yılında aldığı Sofar teklifiyle gerçekleştiren Sinem Güngör, daha sonraları Karga, Mask Live, Caravan gibi mekanlarda konserler verdi. 2017 yılından itibaren, alternatif tarzdaki bestelerini Garaj Müzik etiketiyle single olarak paylaştı.


Pasaj Müzik etiketiyle çıkarttığı ilk albümün içinde yer alan iki teklisini (Yol Yok Çocuk ve 14:01) video klipleriyle beraber paylaşan Sinem Güngör, kendisine ait olan bestelerini, Van Gogh adlı albümde toplayıp, 12 haziran 2020 çıkış tarihiyle müzikseverler ile buluşturdu. 1990 yılında Kadıköy'de doğan Sinem Güngör, çocukluğundan beri müziğe ilgi duydu. 8 yaşında ilk bestesini yaptı ve söylediği şarkıları teyibe kaydetmeye başladı. İlkokul ve lise yılları sırasında okul gösterilerinde sahne alarak müzikle daha yakın bağlar kurdu. Lise döneminde, okulda tanıştığı müzisyen arkadaşlarıyla ilk grubunu kurdu. Sonraları, bestelerini telefonundaki Garageband uygulamasıyla kaydetmeye devam etti ve onları Soundcloud, Youtube ve Instagram hesaplarından paylaşmaya başladı. Bu mecralarda kendisini dinleyen bir kitle yakalayan Sinem, Marmara Üniveritesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil bölümünden mezun olduktan sonra, hayatının sonuna kadar şarkı söylemek istediğini iyice idrak edip, müziğe kanalize oldu. İlk profesyonel sahnesini, 2016 yılında aldığı Sofar teklifiyle gerçekleştiren Sinem Güngör, daha sonraları Karga, Mask Live, Caravan gibi mekanlarda konserler verdi. 2017 yılından itibaren, alternatif tarzdaki bestelerini Garaj Müzik etiketiyle single olarak paylaştı.


Uzun yıllar İstanbul, Ankara başta olmak üzere Türkiye'nin birçok yerinde sahnesiyle tanınan Sinem Sayın, Ben Değilim ile bir kez daha müzikseverlerin karşısına çıktı. Konser mekanlarının kapalı, müzik üretimlerinin çok sıkıntıda olduğu bu günlerde Sinem Sayın, Ben Değilim isimli şarkısını biri akustik olmak üzere iki versiyon olarak yayınladı. Sinem Sayın tek şarkıya iki versiyon projesini, Dinleyicilerimi aynı şarkı üzerinde versiyon tercihlerine yönlendirerek onlara aynı duyguları farklı şekillerde yakalamalarını sağlamak istedim. olarak açıklıyor. Ben Değilim şarkısının her iki versiyonu da kliplendiren müzisyenin ilk klibi şu an yayında; şarkının akustik versiyonunun klibi de çok yakında yayınlanacak. Söz ve bestesi Sinem Sayın'a ait olan Ben Değilim'in düzenlemesi Barlas Erinç'e, akustik düzenlemesi ise Alper Yıldız'a ait. Ben Değilim, yorucu ve kasvetli bir aşk hikayesinin son perdesini anlatırken; umutsuzluk, şaşkınlık ve bilinmezlik duyguları arasında bocalayan insanların duygularına da tercüman oluyor. Dinleyen her kesimden insanın kendisine ait bir şeyler bulacağı şarkının iki klibinin de yönetmeni Kemal Kekeva. İki şarkıdan oluşan teklinin prodüktörlüğü Burak Demirsaran üstlendi. Proje, Türkiye'nin alternatif müzik alanındaki öncü firmalarından ONAIR MÜZİK tarafından dijital olarak yayınlanıyor.


TÜRVAK Sinema Tiyatro Müzesi'nin mekan ve basın sponsorluğunu yaptığı, İstanbul Gelişim Üniversitesi tarafından düzenlenen Türkiye'nin ilk 'Sanat ve Görüntü Yönetmenlerine Saygı Ödülü' töreni gerçekleştirildi. TÜRVAK Sinema Tiyatro Müzesi'nde düzenlenen etkinlik ile 30 yıldan fazla süredir sanat ve görüntü yönetmeni olarak kamera arkasında görev alan emekçilere İGÜ ve İstanbul Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından 'Meslek Hizmet Ödülü' verildi. Etkinliğin açılış konuşmalarını İGÜ Rektörü Prof. Dr. Burhan Aykaç, Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ali Okatan ve İGÜ Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı ve İstanbul Araştırma Ve Uygulamaları Merkezi Müdürü Prof. Dr. Durdu Kamuran Güçlü yaptı. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Bölümü Mezunlar Derneği, Görüntü Yönetmenleri Derneği ve Sinema Televizyon Sendikası da etkinliğin paydaşları arasında yer aldı. Çok gururlu olduklarını ifade eden Prof. Dr. Aykaç, İGÜ Türkiye'nin en genç, en sempatik ve en dinamik üniversitelerinden birisi. Bizim üç fakültemizden birisi Güzel Sanatlar Fakültesi ve bizim için çok önemli. Fakültemizin bütün bölümlerin akreditasyon müracaatını yaptık ve bu yıl akredite edilecekler. Türkiye'de akredite edilmiş ilk güzel sanatlar fakültesi bizim fakültemiz olmuş olacak dedi. Sinema televizyon bölümüne büyük ilgi olduğunu kaydeden Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Güçlü ise, Sinema ve televizyon bölümüne her geçen gün ilgi artıyor ve öğrencilerimiz buraya gelebilmek için büyük çaba sarf ediyor. Bunun da sebebi, fakültemizde ders veren hocalarımızın çok yetenekli ve deneyimli olmasıdır. Bu kadroyu başka bir yerde bulmak pek mümkün değil dedi. Gençlerle her zaman birlikte olduğunu ifade eden ve törende ödül alan Sanat Yönetmeni Duygu Sağıroğlu, 40 yıldır hocayım. Gençlere hep niye sinemacı olmak istediklerini soruyorum. Çünkü sinema sayısından daha fazla öğrenci var. Sinemalar boş kalıyor, seyirci gelmiyor. Sinemalar zaten küçüldü eski dev sinemalar kalmadı. Okul var evet ama sektöre gidip kölelik yapmaları lazım. Artık kameralar bile çok hafif ama köle gibi onları taşıması lazım. Gerçek ustaların rahle-i tedrisine oturmaları lazım. Kuru bilgi sinemada hiçbir işe yaramaz dedi. Sinema sektöründe yaşlanma ve emeklilik olmadığını ifade eden Görüntü Yönetmeni Uğur İçbak ise, Sağlığımız olduğu sürece setlerdeyiz, şimdi de setlerden geliyorum. Gençlere eğitmen olarak da yardımcı olmaya çalışıyoruz. Bu etkinlik de çok güzel. Zaten sinema bilgi aktarımı ve mesleki paylaşım ile ilgilidir, usta çırak ilişkisidir. O yüzden bu tarz faaliyetlerde her daim bulunmak ve genç sinemacılarla tanışmak istiyoruz. Bir önceki kuşaktan arkadaşlarımı da görüyorum, o da güzel oluyor dedi. Törende ödül alan sanat yönetmenleri şöyle: Annie G. Pertan, Bengi Bugay, Deniz Özen, Duygu Sağıroğlu, Erol Keskin, Gül Oğuz, Gürel Yontan, Metin Deniz, Mustafa Ziya Ülkenciler, Nihal Koldaş, Türkan Kafadar, Yudum Yontan, Zepür Hanımyan.


Pandemi sonrasında seyircisini beyaz perdeye yeniden döndürmeye hazırlanan sinema sektörüne yeni bir oyuncu dahil oldu. CRM Holding iştiraki olan Union İstanbul, Union Entertainment ile beyaz perdede dünya ile aynı anda vizyona girecek filmleri buluşturmaya hazırlanıyor. Pandemi ile birlikte sinema sektörünün dijitale dönmesiyle başlayan gerileme, şimdilerde dünyaca ünlü yapımların salonlarda yerini almasıyla hareketlenmeye başladı. Devlet destekleri, yapımcılara tanınan olanaklarla birlikte hayata geçirilen yeni yapımlar, sinema izleyicisini tekrardan salonlara yönlendirdi. Bu kış sezonunda tekrar eski günlerine dönmesi öngörülen sektöre, CRM Holding iştiraki olan Union İstanbul, Union Entertainment ile adımını attı. Dünya ile aynı anda Türkiye'de vizyona girecek filmlerin satın almasını tamamlayan ve 6 Ekim itibariyle vizyona girecek ilk filmiyle yayıncı ve dağıtımcı olarak sektöre adımını atacak olan Union Entertainment, 2024 yılı sonuna kadar 5 milyon dolarlık yatırım yapmaya hazırlanıyor. 6 Ekim'de Türkiye çapında 120 salonda izleyicisiyle buluşacak olan Kent Mezarlığında Sızıntı filmi, Union Entertainment imzasını taşıyor. Umut Burçin Gülseçgin yönetmenliğindeki bu yerli korku filminin dağıtımcılığını Union Entertainment üstleniyor. Yerli yapımların yanı sıra, Amerika'da 5 film anlaşması yaptıklarını belirten Union Entertainment Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Erkmen, 2017 yılından beri Union İstanbul olarak Türkiye'de 160 sinema salonunun reklam satışını gerçekleştiriyoruz. Sinema sektörüne bu yüzden hep sıcak yaklaşıyorduk. Yatırımlarımızı şimdi de sinema sektöründe dağıtım ve yayıncı olarak devam ettiriyoruz dedi. Bu sezon özellikle Amerika'dan getirecekleri filmlerle, seyirciyle buluşacaklarını anlatan Erkmen, Önümüzdeki günlerde yeni film anlaşmalarımızı da yapacağız. 2024 yılı sonuna kadar 5 milyon dolarlık yatırım öngörümüz bulunuyor. Ancak, bu rakamı artırabiliriz. İddialı yapımları Türk seyircisiyle buluşturmaya kararlıyız diye konuştu.


Quentin Tarantino'nun ABD'deki yeni Los Angeles Beverly Sineması 1 Haziran'da yeniden açılacak. Sinemanın resmi Twitter hesabı haberi cumartesi günü (1 Mayıs) duyurdu. Paylaşımda sinemanın 1 Haziran 2021'de yeniden açılıyoruz çünkü film göstermeyi seviyoruz yazılı bir resmiyle Yakında daha fazla bilgi verilecek ifadeleri yer aldı. İkinci bir tweet'te Tüm gösterimlerimiz analog filmlerle yapılıyor denildi. 58 yaşındaki film yönetmeni sinemanın sahibi ailenin babası ve sinemanın işletmecisi Sherman Torgan'ın beklenmedik ölümünden sonra mülkü yeniden inşa edilmekten kurtarmak için 2007'de sinemayı satın almıştı. Bir Zamanlar Hollywood'da filminin yapımcısı ve yönetmeni Hollywood Reporter'a Sinema, Super Cuts kuaför salonuna dönüşecekti demişti. South Bay'den buraya arabayla gelecek kadar büyüdüğümden beri, aşağı yukarı 1982'den beri New Beverly'ye geliyorum. Bunun olmasına izin veremezdim. Sonrasında Tarantino aylık maliyeti ödemeye başladı ve bunu sinemaya katkı diye nitelendirdi. Her zaman New Beverly'nin benim bağışım, asla geri almak istemediğim bir yatırım olduğunu düşünmüşümdür dedi. Soysuzlar Çetesi'nin yönetmeni sinemadaki programın büyük kısmını kendi özel koleksiyonundan gösterilen 35 mm ve 16 mm'lik filmlerden oluşturuyor.


Küreselleşmeyi doğuran unsurların temelinde kitle iletişim araçlarının bulunduğu herkes tarafından kabul görmüş bir gerçek iken, sinemanın bu bağlamdaki gücünü hiç düşündünüz mü? Güç kelimesinin hem olumlu hem olumsuz iki anlamı olabileceğini göz önünde bulundurursak, sinemanın küreselleşme olgusundaki etkisini de her yönüyle duyumsamamız mümkün olur. Bugün sinema denildiğinde ne kadar eleştirilirse eleştirilsin ilk akla Klasik Hollywood Sineması gelir. Sinemanın mutfağında yetişmiş ya da onu kendine dert edinmiş kişilerin hemen huzursuz hissettiklerini sezebiliyorum bu durumdan. Fakat konumuz küreselleşme iken belirli kesimdeki sinema izleyicisinden bahsetmenin değil, nitelikli-niteliksiz tüm izleyicileri kapsamanın gerekliliği aşikardır. Bu perspektiften bakıldığında ise dünyanın %6'lık nüfusunu oluşturan ABD'nin yapılmış filmlerin %80'ine sahip olduğu gerçeği, Klasik Hollywood Sineması'nın gücünün altı bir kez daha çizmiş olur. Sinemanın geçen zaman ile amaç ve etkilerinin evrildiği görülmektedir. İlk başta hikayeden bağımsız bir biçimde sadece hareket eden resimlerin varlığıdır sinema. İnsanlar bu hareketli resimlerin şaşkınlığı ve heyecanını üstlerinden kısa sürede attıktan sonra sinema olgusunun içine hikaye, ses, renk, verilmek istenen mesaj ya da bir amaç için algı yönetimi gibi unsurlar katılarak günümüz sinemasına ulaşılmıştır. Sinemanın küreselleşmeyle ilişkisi yapım aşaması ve gösterim esnasında olmak üzere farklı iki kolda gerçekleşir. Yapım aşamasında küreselleşmeye en güzel örnek ortak yapım filmlerdir. Resim ya da müzik gibi bireysel bir sanat değildir sinema, daha çok kolektif bir çalışmanın ürünüdür. Filmin sonunda akan yüzlerce ismin tek tek bilgi ve becerilerini aktardığı bir dinamiktir. Farklı kültürlerden çıkıp bir filmi oluşturmak için bir araya gelen bu insanlar, konuya farklı ülkelerdeki farklı mekanları kullanma gereksiniminin eklenmesi ile çok boyutlu bir etkileşim meydana getirirler. Daha ürün ortaya çıkmadan bile sinema küreselleşmeye her yönüyle dokunur hale gelmiştir. Filmin tamamlanıp gösterime girdikten sonraki aşamadaki etkileri ise çok daha uçsuz bucaksızdır. Filmde kullanılan dil, anlatılan hikaye, öne sürülen yaşam şekli vb. bütün unsurlar binlerce kilometrelik yolları çok kısa bir sürede kat ederek gözlerimiz ve kulaklarımızdan süzülüp beynimize ve kişiliğimize eklemlenirler. Bu, korkunç bir etkidir. Burada sinemada küreselleşmenin olumsuz gücünden bahsedecek olursak, bilinçaltı reklamları iyi bir başlangıç noktasını oluşturabilir. Bir filmde saniyede 24 kare görsel bulunmaktadır. Bunlardan yalnızca bir tanesinin gizli bir şekilde verilmek istenen mesajı ya da reklam öğesini içermesi amaca ulaşmayı mümkün kılar. O anda bilincimiz algılamasa dahi bilinçaltımız verilen mesajı kaydetmiş ve kullanmak için saklamıştır bile. İnsanlar üzerinde tıpkı hipnoz etkisi gösteren bu bilinçaltı mesajlar kitleleri kolaylıkla bilinçsizce tüketen zombilere dönüştürebilir. Bu 24'te 1 karelerin sadece metalara değil fikirlere de yöneltebileceğini görmek çok da zor olmasa gerek. Christopher Nolan'ın Inception(2010) filminde rüyalar aracılığıyla uygulanan fikir ekmek tabiri günümüz sineması ile mümkün kılınmıştır, hem de tamamen uyanık iken. 1998 yapımı distopik bilim-kurgu ve fantastik türündeki Alex Proyas'ın Dark City filminde her gece 12'de bilinçlerine enjekte edilen hayatları yaşayan insan modeli belki çok aşırı bir örnek gibi görülebilir. Fakat filmlerde gördüğü hayata ve estetik anlayışına öykünerek değişen toplum örneğini bu kadar yakından yaşarken temelde aynı şeyle karşı karşıya olmadığımızı hangimiz iddia edebilir? Uzaylılar, enjektör içindeki fikir sıvıları, her gün farklı hayat yaşayan insanların metafor olduğunu söylemek bile gereksizdir bu pencereden bakabilirsek eğer. Yine sinemada küreselleşmenin olumsuz bir başka yönünden bahsedecek olursak, belli başlı sınırların çizilip insanların tek tipleşmeye yönlendirilmesi tehlikesi olağandır. Küreselleşme ile kalkan sınırlar, bilgi iletiminin kolaylığı gibi iyinin tarafında yer alan sonuçlar, kötü taraf adına araç olarak kullanılabilir. Toplumsal bilincin yerini bireyselciliğin alması ile başlayan eğilimin sonucu olarak itaat eden insan modeli isteği artık bir sır değil. Bu insan modeline ulaşmak için de sinemanın iletiminden faydalanılması dolaysız ve kolay bir yöntemdir. Teknolojinin çok zor ulaştığı ufak yerleşim birimlerinde bile insanların tipik Hollywood filmlerinden birini topluca izlediğine, her repliğini ezbere bildiğine oldukça sık rastlamak mümkün. Gördüğü ve ona sunulan görüntü ve sesleri herhangi bir filtre geliştirmeksizin özümseyebilecek, donanımsız bireylerin bu itaatkar insan modelini oluşturmada başlanılacak ilk nokta olduğunu söylemek ise artık bir komplo teorisi değildir. Yine de şu gariptir ki, sinemayla küreselleşmeyi silah gibi kullandığını düşündüğümüz ABD ve Hollywood'un eleştirisinin ses getiren örnekleri yine o sınırlardan çıkmaktadır. Avrupa Sineması bırakın eleştiride bulunmayı, 90'lardan sonra kendini yinelemekten başka bir şey yapmamıştır. Türkiye'de ise çok başarılı işlere imza atılsa dahi Hollywood ve ABD sinemasının pompaladığı fikirlere çanak tutan kalitesiz yerel örneklerin arasında boğulmamak için gereken desteği ne yazık ki alamamışlardır. Çünkü Türk sinemasında sanat filmi diye adlandırılan filmler bazı çevrelerce kullanılmış ve halk için sanat ve sanat için sanat tartışmaları arasındaki makası açmış, dolayısıyla standart izleyicinin ön yargısını kazanmıştır. Avrupa Sineması bir yerde kendisini kurtuluşa götüreceğini düşündüğü için olsa gerek İtalya'da Ferzan Özpetek, Almanya'da Fatih Akın gibi yönetmenlerin filmlerinden filizlenen yeni toplum yapısına dair filmlerin yeni Avrupa Sineması'na yön vermesini pozitif bir bakış açısıyla izlemiştir. Son zamanlarda Türk filmlerinin Avrupa'da gördüğü ilgi de bunun bir sonucudur.


Aslında bu yazıyı başlamadan önce, aklımdan protez makyaj ağırlıklı bir içerik oluşturmak ve bunu örnekleriyle birlikte sunmak geçiyordu. Ama küçük bir karar değişikliği yaptım ve bu konulara derinlemesine değinmeden evvel, sizlere alanında son derece uzman birini tanıtmak istedim. Aynı zamanda benim de idolüm diyebileceğim bu üstadın adı Rick Baker'dır. 8 Aralık 1950, Bringhamton, New York doğumlu Rick Baker; eğitimini Academy of Art University'de tamamladıktan sonra, ustalık döneminde tam 12 kez Oscar'a adaya gösterilip, bunlardan yedisini kazanmış, ödüllere doymayan, Amerikalı makyaj ve özel efekt sanatçısıdır. 1982 yılında En iyi Makyaj ve Saç şekillendirme dalında ilk Oscar'ını kazanan Baker'ın; makyaj dalında ödüllerin 1981 yılından itibaren dağıtıldığını düşündüğümüzde, günümüze kadar 12 kez aday gösterilip, 7 kez ipi göğüslemesinin ne kadar takdire şayan bir durum olduğunu çok daha iyi anlarız. Sadece yetenekle açıklanamayacak bu durum için, Baker'ı dahi olarak nitelendirmek son derece yerinde olacaktır. İlk ödülünü An American Werewolf in London filmiyle kazanan başarılı sanatçının çocukluğundan beri korku filmlerine olan ilgisi, kendisini bu alana yöneltmiş ve belli aşamalardan geçtikten sonra, make upın efsane ismi Dick Smith'in yanında eğitim almaya başlamıştır. 1976 yapımı King Kong'un çekimleri sırasında, ekip gorilin tasarlanması için hummalı bir çalışma içindeyken, Baker'ın kendi yapımı kostümle ortaya çıkması ve içine girerek bizzat çekimlere katılması, yaratıcılığının inanılmaz boyutlarını gözler önüne serer. - Michael Jackson'ın 1983 tarihli unutulmaz Thriller parçasının video klibi. - 1986 yapımı Captain EO müzikali - 1987 yapımı Harry and the Hendersons. - 1994 yapımı Ed Wood - 1996 yapımı The Nutty Professor - 1997 yapımı Men in Black. - 2000 yapımı How the Grinch Stole Christmas. - 2010 yapımı The Wolfman. Zamanla şöhret basamaklarını soluksuz bir şekilde tırmanan Baker, 30 Kasım 2012'de California'daki 6764 Hollywood Bulvarı'nda bulunan Şöhretler Kaldırımında bir yıldız sahibi oldu. Kendine ait stüdyo kurmayı da ihmal etmeyen Baker, 28 Mayıs 2015'te emekliliğini ilan edene dek, bu stüdyoda sinema sanatına hizmet vermeyi var gücüyle sürdürdü... Geçtiğimiz yıllarda düzenlenen bir müzayedeyle de, sahne çalışmalarından oluşan bir koleksiyonun satışından 1 milyon dolar gelir elde etti ve yaşamı boyunca ortaya koyduğu amansız çalışmasının ve emeklerinin karşılığını bir nebze olsun alabildi. Yazımızın sonunda şunu da eklemeliyiz ki, sinemanın Baker için tamamen sonlandığını asla söyleyemeyiz. Zira üstat mertebesine çoktan ulaşan Baker, halen Hollywood'un profesyonel makyaj okulu olan Cinema Make up Schoolda makyaj eğitimi vermeye ve yeni yeni yetenekleri bu dev endüstriye kazandırmaya devam etmektedir.


Etiler Festivali kapsamında alanında artı değer üreterek topluma katkı sağlamış, Levent ve Etiler'le bütünleşmiş duayen isimlere verilen Emek ve Şükran Ödülü, bu sene Atilla Dorsay'ın. Etilerlilerin bir şükran ifadesi olarak Hülya Çavuş Eğitim Vakfı'nın takdim edeceği ödülün ikincisi, Atilla Dorsay'ın ellerinde yükselecek. Mimarlık eğitimi almasına rağmen yazarlığı kendisine meslek seçen, 60 yıla yakın bir süredir sinemanın yanı sıra yemek kültürü, şehircilik, müzik ve yaşam kültürü üzerine kaleme aldığı yazılar; yayınladığı kitaplar, yaptığı televizyon radyo programları ve yer aldığı uluslararası ulusal yarışma jürileriyle kültürümüze katkıda bulunan Atilla Dorsay için hazırlanan gecede aralarında Ahmet Ümit, Burak Göral, Hasan Cemal, Mehmet Yalçın, Meral Orhonsay, Türkan Şoray, Zülfü Livaneli'nin de bulunduğu dostlarının birer konuşma yapacakları törende Nil Burak da sevilen şarkılarıyla yer alacak. Atilla Dorsay'ın yaşamından kesitler sunan bir slayt gösterisiyle başlayacak olan etkinlik, Beşiktaş Belediyesi ana sponsorluğunda 21 Eylül Cumartesi günü, saat 18:00'da Etiler Sanatçılar Parkı'nda gerçekleştirilecek.


Atilla Dorsay ile pandemi döneminde yayımlanan son kitabı Dünyaya Açılan Sinemamız ve Yeni Bir Kuşak Türk Sineması 2010-2020 yi, sanatın geleceğini ve sinemamızın umut veren kuşağını ele aldığımız keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik. İyi okumalar. Atilla Dorsay: Valla bunu anılarımın ilk cildi olan Bir Ömürden Seçilmiş Tablolar'da uzun uzun anlattım. Savaş zamanında İzmir- Karşıyaka'da büyüyen bir çocuğun ailesiyle birlikte dönemin tek eğlencesi olan sinemaya dadanması, 11-12 yaşından itibaren gördüğü filmleri defterlere yazması, birçok serüvenden ve mimar olduktan sonra da yazarlığı asıl iş olarak seçmesi. Ayla ise bambaşka bir serüven.. Bu film. Türk sinemasında bir çığır açtı. Bir yandan kitle için yapılmış, 'ticari' bir filmin de gayet kaliteli olabileceğini gösterdi. Öte yandan bizde neredeyse unutulmuş bir türü canlandırdı: özellikle yakın tarihimizden önemli, ama unutulmuş kişilerin ve onlara bağlı olayların sinemada ele alınması. Böylece ardından Müslüm, Cep Herkülü Naim, Çiçero, Türk İşi Dondurma gibi filmler geldi. Bu da bence önemli bir çaba, çünkü bizi tarihimizle barıştırıyor. A. D.: Onları birçok yerde andım, filmlerini kaçırmadan izlemeye çalıştım. Bence Özcan Alper, Emin Alper, Tolga Karaçelik, Caner Alper-Mehmet Binay ikilisi, Nihat Durak, Tolga Karaçelik, Raşit Çelikezer, Ali Atay, Kıvanç Sezer, Emre Yeksan gibi adlar önemli. Başta Pelin Esmer yetenekli bir kadın sinemacılar kuşağı geliyor. Bir de tek filmle kalanlar var ve umarım devamı gelir. Sinemamızın arşiv belgesi niteliğindeki kitabınızda son on yılın kayıpları da yer alıyor. Seyfi Teoman bunlardan biri, çok genç yaşta, umut vaat eden önemli bir sinemacıydı. A. D.: Bu çok uzun bir yanıtı gerektiren bir soru. Ben etrafından dönüp geçeyim!... Ama bunun yakında gelecek bir yanıtı var: gelecek kitabım Ne Çok Başyapıt Gördük Hayatımızı Değiştiren Filmler/ 2015- 2020. Göreceksiniz, ne kadar çok iyi film izlemişiz... Kasım'da çıkıyor. A. D.: Ne acı bir dönem geçiriyoruz... Bizim kuşaklar bunu hak etmek için ne yaptı!.. Birçok hakkımızdan, zevkimizden, merakımızdan, keyfimizden yoksun kaldık. En yakın dostlarımızı, hatta ailemizi bile göremez olduk. Kim derdi ki bunca zaman ben sinemaya gidemeyeceğim!... Şimdilerde biraz başladı, ama beni çekmiyor. Gidersem de bir şeylerin eksik kalacağına eminim O çevrimiçi festivaller, zoom'lu buluşmalar ya da seyircisiz gösteriler beni hiç çekmiyor. Belki yaşım gereği... Özetle, çok mutsuzum. Ve yakın gelecek için de pek umutlu değilim.


Müzik dünyasını yakından takip edenler Chester Bennington'ın ölümüyle sarsıldı ki evet buna ben de dahilim.


Yaşam üzerinde belirli kodların bulunduğu bir sistem, bizler de sisteme dahil olması beklenen kurulu oyuncaklarız. Dünyaya geldiğimiz andan itibaren sistemin bizden bekledikleriyle yüzleşip, sistemin dayattığı düzeyde şekillenmeye başlıyoruz. Onlar gibi olmamız, onlar gibi giyinmemiz, onlar gibi konuşmamız bekleniyor. Hayat sonsuz olasılıklardan, seçeneklerden oluşmaktadır. Anne rahmine düştüğümüz anda bu bütün olasılıklar tek bir gerçekliğe indirgeniyor ve böylece sınırlarımız belirleniyor. Bizi dünyaya getiren -kendi tercihimiz olmayan- ebeveynlerimiz kadarız artık. Ebeveynlerimizin hangi ülkede, şehirde, nasıl bir kültür seviyesinde, nasıl bir sosyal çevrede yaşadıklarına göre kabaca şekilleniriz. Onların statülerine, sosyoekonomik durumlarına, yaşam standartlarına, eğitim seviyelerine, kültür düzeylerine, bilgi birikimlerine, hayata bakış açılarına, psikolojik geçmişlerine, inançlarına, dini görüşlerine, mezheplerine, kimliklerine, kişiliklerine, kendi doğru ve yanlışlarına, edinimlerine göre bizi şekillendirecek, istedikleri norma sokup, onlara benzeyen birer birey olmamız için çalışacaklar. Kendi ideal karakteri olmamızı isteyecekler, ona göre eğip bükerek; istedikleri şekli almamızı sağlayacaklar. Sistem de bizden; itaatkar olmamızı, boyun eğmemizi, farklılıktan uzak herkes gibi tek tip insanlar olmamızı istiyor. Dünyaya geldiğimiz anda katı kurallar üzerimize yükleniyor, uzun bir süre -bu dayatmaya- alışmaya, ayak uydurmaya çalışıyoruz. Farkındalıklarımız arttıkça; karşı çıkıp başkaldırmaya başlayıp, bu sert duvarları/sınırları seyreltmek, esnetmek adına efor sarf ediyoruz. Kimi duvarları yıkıp kimi duvarları sağlamlaştırıyoruz. Kendi doğrularımız ve yanlışlarımıza göre; kimilerini kabulleniyor, kimilerini de değiştirmek/geliştirmek için uğraş veriyoruz. Bir süre sonra üzerimizdeki o katılıktan, ağırlıktan kurtuluyoruz. Üzerimizdeki gölgesi, baskısı, hakimiyeti devam edecek ama eskisi gibi rahatsız etmeyecek. Uzun bir süre bocalıyoruz belki bu sürece ergenlik diyebiliriz. Değiştirebildiğimiz kodları değiştiriyoruz, üzerimizdeki hakimiyeti esnetip içinde rahat hareket edebileceğimiz hale gelene kadar biraz biz ona göre sekil değiştiriyoruz biraz onu kendimize göre şekillendiriyoruz. Sonunda daha esnek, daha saydam, daha ferah bir hal alıp; ikinci bir ten gibi üzerimize uyduruyoruz. Hala oradalar ama artık daha rahat hareket edip, daha rahat nefes alabiliyoruz. Kimi zaman yeniden sıkabilir. Onlar ile baş etmeyi öğrendiğimizden ve nasıl kontrol edebileceğimizi bildiğimizden; daha rahat altından kalkabilir, daha rahat şekillendirebiliriz.


İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Hafıza-i Beşer sergisi kapsamında düzenlediği konuşmaların altıncısında, tarihçi M. Baha Tanman'ı konuk ediyor. Enstitünün YouTube kanalında canlı yayınlanacak konuşmada, İstanbul'daki tasavvuf kültürü ve bu kültürün yazma eserlere nasıl yansıdığı ele alınacak. İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Hafıza-i Beşer: Osmanlı Yazmalarından Hikayeler sergisi kapsamında düzenlediği konuşmalara, Suna ve İnan Kıraç Vakfı Elyazması Koleksiyonu'ndaki tasavvuf yazmalarına odaklanan bir konuşmayla devam ediyor. Osmanlı mimarlık kültürü konusundaki akademik çalışmalarıyla bilinen, aynı zamanda enstitünün Bilim Kurulu Başkanı olarak görev yapan M. Baha Tanman'ın gerçekleştireceği konuşmada, Osmanlı'daki iki köklü kültürün, tasavvuf ve elyazmalarının birbirine etkisi mercek altına alınacak. Dinin batıni boyutunu temsil eden tasavvuf ve sufi tarikatları, Osmanlı toplum hayatının hemen her boyutunu etkilemiş, hatta spor ve dinlence gibi birtakım gündelik işlevler bile tarikatların denetimine girmişti. Düzeni sarsacak eğilimler söz konusu olmadığı sürece, saltanat ve ulema sınıfı ile tarikatlar arasındaki ilişkiler belirli bir denge içinde devam etti. İstanbul, 19. yüzyılın sonlarında Mevlevilik'ten Bektaşiliğe, Bayramilik'ten Şazeliliğe kadar belli başlı tarikatlara ait 300'den fazla tekkeye ev sahipliği yapıyordu. Bu tekkeler aynı zamanda tasavvufun farklı boyutlarına ilişkin sayısız yazmanın üretildiği mekanlardı. Tasavvufun temel değerleri, tarikatın usul ve erkanı, önde gelen sufilerin eserleri, rüya tabirleri ve tasavvuf dünyasına dair birçok başka unsuru barındıran bu yazmalar bugün, Osmanlı tasavvuf kültürüne ilişkin zengin bir kaynak sunuyor. M. Baha Tanman'ın Sır Olanın Peşinde: Osmanlı Tasavvuf Kültürü ve Elyazmaları başlıklı konuşması, 28 Mayıs Perşembe günü saat 18.00'de İstanbul Araştırmaları Enstitüsü YouTube kanalında canlı olarak izlenebilir. Hafıza-i Beşer sergisinin daha geniş kitlelere tanıttığı Suna ve İnan Kıraç Vakfı Elyazması Koleksiyonu'nun tamamı çevrimiçi erişime açıldı. Osmanlı entelektüel, sosyal ve kültürel hayatının farklı unsurlarına dair zengin kaynaklar sunan koleksiyon, hem Osmanlı tarihçilerine hem de tarih ve edebiyat meraklılarına yeni bir kütüphane deneyimi sunuyor. Toplam 626 cilt ve 1311 eserden oluşan koleksiyona dijital kütüphane kataloğu üzerinden kolayca erişilebiliyor.


Asya'nın en heyecan verici yazarlarından Intan Paramaditha gezginliğe, göçebeliğe, arzunun ve yolun politikasına, özgürlüklere ve sınırlara dair çok katmanlı bir hikayeyi eşsiz bir teknikle anlatıyor. Serseriliğe başladın, rotan her yer ve hiçbir yer. İblis Aşık'la Faust'tan ödünç aldığın bir anlaşmaya çoktan imza attın. Seni uyardı, sonra da bir çift kırmızı topuklu ayakkabı hediye etti. Lima ve Tijuana da seni bekliyor. Bir turist ya da göçmen, kutsal bir anne ya da bir seri katil, hepsi olabilirsin. Dahası yol boyunca sana müthiş hikayeler anlatacak yolcularla karşılaşacaksın. Yollarınız kesişip ayrıldıkça, hepimizin öyküsünün bir olduğunu anlayacaksın. Asya'nın en heyecan verici yazarlarından Intan Paramaditha gezginliğe, göçebeliğe, arzunun ve yolun politikasına, özgürlüklere ve sınırlara dair çok katmanlı bir hikayeyi eşsiz bir teknikle anlatıyor. Bu yıl okuyacağınız en sıradışı romanı elinizde tutuyorsunuz. Bir de hatırlatma, Serseri interaktif bir kitap. Bu romanda seçimlerinize göre okuyacağınız sayfaları belirleyecek, kendi maceranızı kendiniz yaratacaksınız. Serseri'nin en göz alıcı yanı Brecht'i çağrıştıran tonu. Calvino'nun Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu'sunu selamlayan, özgür irade ve kimliği sorgulayan usta işi bir roman. Sınırların yoksullara ve göçmenlere kapatıldığı, varsılların ise tüm kapıları açan pasaportlar taşıdığı günümüzde, Serseri insan haklarına dair en temel soruları ustaca soruyor. Paramaditha okurla ilk sayfadan bağ kuruyor; söylencelerin, korku ve fantezinin imkanlarını kullanarak coğrafi ve kültürel sınırlara dair algılarımızı paramparça ediyor.


Name: Human; bir travesti, Rum bir ev sahibesi ve gay oğlundan oluşan yaşam üçgenine sonradan dahil olan çaresiz bir kadının ve yeni doğmuş bebeğinin topyekun hayata tutunma çabalarının hikayesi. Önyargı ve ayrımcılığı eleştiren film, Türkiye'de önyargı ve ayrımcılık kurbanı oldu. Amerikan filmleri de dahil, tüm dünya filmleri için en zor gösterime çıkılan ülke, bizim İngiltere dediğimiz Birleşik Krallık'tır. Her film için, gösterime çıkılabilecek en kolay ülke ise kendi ülkesi, yani hikayesinin geçtiği ülkedir. Adı: İnsan ın hikayesi çok basit. Tanıyanların Meli diye hitabettiği Melankoli, lüks bir gece klübünde şarkı söyleyen bir travestidir. Madam diye hitabettiği yaşlı bir Rum kadın ve oğlu Evgenia'nın evinde pansiyoner olarak kalmaktadır, ancak bu üçlü aile gibi olmuşlardır. Kan bağı olmasa da, birbirlerine sevgi ile bağlıdırlar. Meli bir sabah, erken saatlerde işten eve dönerken, çöpe bırakılmış bir bebek bulur. Donmak üzere olan bebeği, ne yapacağını düşünmeden eve getirir. Aile daha bebeği ne yapacaklarını düşünmeye fırsat bulamadan, soğukta kalan yavru hastalanır. Bu arada bebeğin annesi de pişman olmuş, oğlunu geri almaya çalışmaktadır. İngilizce film Name: Human, 20 Kasım'dan itibaren Independent Film Screen'de digital sinema gösterimine çıktı. 30 Kasım'dan itibaren de Amazon Prime, Roku, Apple TV gibi platformlarda gösterime sunulacak. Umarız Adı: İnsan da yakında Türkçe konuşulan ve diğer ülkelerde gösterime çıkma şansı bulur.


İklim aktivisti Greta Thunberg'in BM İklim Zirvesi'nde yaptığı çarpıcı konuşması death metalden sonra 90'ların hitlerinden Fatboy Slim'in şarkısına uyarlandı. Uyarlama Fatboy Slim tarafından konserde bile çalındı. İklim krizi mücadelesiyle dünya çapında milyonlarca kişiyi harekete geçiren 16 yaşındaki İsveçli iklim aktivisti Greta Thunberg, sanata ilham vermeye de devam ediyor. Greta'nın Birleşmiş Milletler İklim Zirvesi'nde yaptığı çarpıcı konuşması; İngiliz müzisyen, DJ ve prodüktör Fatboy Slim'in 90'lara damga vuran hitlerinden biri olan 'Right Here, Right Now' şarkısına yerleştirildi. Greta'nın dünya liderlerine Bu ne cesaret? diye seslendiği konuşmasında, Eğer bizi başarısızlığa uğratmayı seçerseniz, sizi asla affetmeyeceğimizi söylüyorum. Bundan kurtulmanıza izin vermeyeceğiz. Tam burada, tam şu an çizgiyi çizdiğimiz yer. Dünya uyanıyor. Ve değişmek istiyor, beğenin ya da beğenmeyin bölümü yer alıyordu. Greta'nın konuşmasındaki bu bölümün, Fatboy Slim'in şarkısına ne kadar uyduğu fikrini ilk olarak Afrikalı elektronik müzik sanatçısı 'The Kiffness' olarak bilinen David Scott ortaya attı. Scott, Tam burada, tam şu an çizgiyi çizdiğimiz yer sözlerini 'Right Here, Right Now' şarkısında ilgili yerlere ekledi. Fatboy Slim asıl adıyla Norman Cook, Scott'a yanıt olarak videoyu sosyal medya hesaplarından paylaştı. Bununla da kalmayan Fatboy Slim, İngiltere'deki bir konserinde de şarkıyı bu şekilde çaldı. Konser görüntüleri sosyal medyada büyük ilgi çekti. Pek çok kişi sanatçının bu katkısını 'inanılmaz' bulurken, çevreyle ilgili konularda tepki gösterdiği için teşekkür etti. Hatta şarkıyı 'resmi iklim marşı' olarak niteleyen bile oldu. Greta'nın konuşması daha önce de 'death metal'e uyarlanmıştı. 'Suaka' isimli trash metal grubunun gitaristi müzisyen ve YouTuber John Mollusk tarafından hazırlanan 'Greta Thunberg İsveç Death Metal Söylüyor' videosu milyonlarca kişi tarafından görüntülenmişti. Greta da bu 'gotik' uyarlamayı beğenmiş ve İklim olayını bırakıyorum. Şu andan itibaren yalnızca death metal yapacağım demişti.


Sırf sen o yola gir diyedir; ölüp ölüp dirilmelerin kim bilir.... Russian Doll / Netflix'in 1 sezon ve 8 bölümden oluşan bana göre kült, Netflix'e göre ise komedi dizisi. Adını bizim genelde Matruşka diye bildiğimiz Rus oyuncağından alan dizi, isminin hakkını vermiş. Her bölüm bir parçayı daha çıkartıyor içinden; birbirinin aynılığında başlayan her diriliş sonrası gelişen farklılıklar arttıkça da birbiri ardına eklenen zincirler diziyi akıcı kılıyor. Konunun merkezindeki ölüp ölüp dirilmeler bile metaforsal kullanılmış gibi: Kendini çözmezsen aynı döngüde takılır kalırsın, yaşarmış gibi görünürsün ama aslında ölürsün mesajını vermesi bunun ispatı gibi. Hayata bağlandığında hayat da sana bağlanır. Diziden edindiğim çıkarımlarımdan bir tanesi. Ortam aynı olsa da değerini bilmek ve ona göre davranmakla, en yakınlarına bile kör olmak arasında nasıl bir yaşamsal uzay olduğunun ispatı olmuş dizi adeta. Yaşamak gerçekten yaşamak olmalı yoksa yaşarken ölü olmanın bir anlamı yok. Silkin ve kendine gel, çevrenin farkına var ve değerini bil! mesajını oldukça dolaylı yoldan ama popüler merkezde vermiş. Ki bu farkındalık elde edilmediğinde sadece kendimize değil, çevremize de nasıl bir yok oluş senaryosu yazdığımızı da düşündürdü bir yandan. Russian Doll'da ele alınan konunun, benzer yapımlarda genelde çok ciddiye alınıp, derin derin işlendiğine alışmışım sanırım; bu yüzden yıllardır üzerine kafa yorup, benzer senaryolu bir dolu şey seyrettikten sonra, konunun bu kadar hafif işlendiği bir dizi olması ve neredeyse bir günde bitirilme kapasitesi, izleyende üzerine çok da düşünülmeyecekmiş hissi yaratıyor olabilir. Zira paralel evren, zamanın bükülmesi, zamanda geri dönüşler gibi konulara dikkat kesilen yapımlar izlenme sonrasında; ilgili konuda okunan, araştırılan bir tema haline gelirken, bu dizi sonrası öyle bir etki olmadı bende. Belki merak düzeyi düşük tutulan popüler senaryo yapısı nedeni ile, belki dediğim gibi reelde oluşan tekrarsal döngülerin bile aslında yaşamsal sorunları çözmeye meyilli yapısı nedeni ile. Çünkü fark ettim ki bu tarz konulu filmleri izlerken karşıdan izleyenken, bu dizide dizinin içine girmem çok kolay oldu. Bir şeyi içselleştirerek izletmek de popüler yapının en önemli silahıysa ki öyle bence bu konuda başarılı olmuş Russian Doll. Bir kere dizi belki komedi kategorisinde yer almasının da hakkını vererek, popüler bir yapıda ele alınmış. Bu nedenle, çok yüzeysellikten en derin anlama kadar hangi seviyede izlerseniz izleyin, dizi yine de keyifle seyrettirecektir kendini. Hatta kafayı yorana da yormayana da hitap etmesi nedeniyle adını duyurmuş ve hakkında konuşulan dizilerden olmuş bence. Quantum, zamanda takılıp hep aynı başa dönüş, bilişsel ve hatta psişik detaylar gibi gibi yoğun ve anlamsal zorluğu olan konuların, daha az kişiyi ilgilendirmesi muhtemelken dizinin sevilmesi, bu konuların da daha popülerleşmesi anlamına geliyor olabilir. Bu iyi bir şey mi bununla ilgili başka bir yazı yazmalıyım, şimdi konum olan diziden çok da uzaklaşmadan görüşlerimi toparlamak istiyorum. Ama sanki bundan sonra bu kadar ağır konuları böylesi hafiflikte daha çok izleyecekmişiz gibi hissediyorum. Dizinin müziklerine hiiç değinmedim değil mi? Oysa her bir parça dizinin ruhunu oluşturmuş. Ki aslına bakarsanız diziden önce dizinin final müziği ile tanıştırıldıktan sonra diziyi izlemeye karar verdim. Benzer şeyleri izleyip, okuyup ve elbette dinleyip, karşılıklı yorumlarımızdan keyif aldığım Alp Tanata'nın gönderdiği şarkı ve sonrasında diziden bahsetmesi ile izlemeye başladığım ve dizideki tüm şarkıların gerçekten muhteşem seçilmiş olması, benim gibi bir müzik severe bu diziyi keyifle izlettiren etkenlerin başında geldi takdir edersiniz ki. Özet olarak; dizi akıyor, kolay bitiyor düşünene düşün, istemeyene keyifli vakit sunuyor, şarkılar da muhteşem, bence izlenir.