Gedik Sanat, İstanbul'un çeşitli mekanlarında birbirinden farklı oda müziği etkinlikleriyle müzikseverleri, müzikle buluşturmaya başladı. Bu çerçevede kurulan Gedik Filarmoni Orkestrası ilk konserini vermeye hazırlanıyor. Gedik Sanat Genel Sanat Yönetmeni Caner Akgün, kuruluş felsefesi doğrultusunda Ateşin yaratıcı ve birleştirici gücünü Sanat ile bütünleştirme amacında olduklarını dile getirerek mitolojik efsanelere ve Cumhuriyetimizin kuruluşundaki kahramanlık destanlarına dayanarak sağlam bir temel üzerine sanat söylemlerini oluşturduklarını ve Gedik Filarmoni Orkestrası'nın bu temel düşüncelerin topluma aktarımında önemli bir rol oynayacağını ifade etti. Gedik Filarmoni Orkestrası 29 Nisan'da gerçekleşecek olan ilk konserinde, bir dönem İstanbul'da da yaşamış olan Franz Liszt'in Prometheus adlı senfonik şiirini, unutulmaz bestecimiz Ahmed Adnan Saygun'un Keman Konçertosunu ve Ludwig van Beethoven'ın ikonik yapıtlarından biri olan kahramanlık senfonisi 3. Senfoniyi seslendirecek. Bu yapıtların seçilmesinde 19 Mayıs ruhuna atfen; özgürlük, eşitlik ve kardeşlik ifadeleri kaynak oluşturmuştur. Avrupanın en prestijli ödüllerinden olan Echo Klassik ve ICMA sahibi olan Alman Kemancı Rebekka Hartmann, Ahmed Adnan Saygun'un keman konçertosunu Gedik Filarmoni Orkestrası eşliğinde çalacak. Weilburger Schlosskonzerte, Schleswig-Holstein gibi önemli festivallerde solist olarak yer alan sanatçı dünyanın birçok önemli konser salonunda Bamberg Senfoni Orkestrası, Aachen Senfoni Orkestrası, Württemberg Oda Orkestrası Alman Oda Orkestrası gibi topluluklar eşliğinde konserler verdi. 1675 yapımı Stradivarius keman ile çalan Hartmann'ı dinlemek kaliteli ve nitelikli müziği seven herkes için bir ayrıcalık.


Dünyanın en uzun soluklu dizilerinden biri olan Simpsons, 30 senedir televizyon ekranlarından dünyanın dört bir yanındaki insanları güldürmeye devam ediyor. Matt Groening'in yaratıcısı olduğu ve Amerikan televizyonu Fox'ta yayımlanan Simpsons, 1989 yılında yayımlanmaya başladığı andan itibaren televizyon animasyonlarının seyrini değiştirdi, birçok yapıma esin kaynağı oldu. Simpsons dizinin en meşhur olduğu alanlardan biri de geleceği tahmin etmesi. BBC'nin Newsbeat radyo programı ekibine konuşan dizinin yazarları bu durumun, birçok kişinin tahmin ettiğinin aksine komplo teorileriyle ilişkilendirilemeyeceğini, dizide birçok konuda geleceğe dair tahminler yürütüldüğü için bunların gerçekleşmesi ihtimalinin yüksek olduğunu söylüyor. Newsbeat'e konuşan dizi yazarlarından Al Jean bu durumu, Eğer yeteri kadar tahminde bulunursanız yüzde 10'u doğru çıkar diyerek açıklıyor. Dizinin diğer bir yazarı olan Stephanie Gillis ise, Bir bakıma 10 ay öncesinden yazan gelecekbilimcileriz, o yüzden bir sonraki adımda ne olacağını tahmin etmeye çalışıyoruz diyor. Simpsons'ın şimdiye kadar tahmin ettiği ve sonrasında gerçekleşen olaylar arasında iş adamı Donald Trump'ın ABD başkanı olması, şarkıcı Lady Gaga'nın Amerikan Futbol Ligi'nin şampiyonluk maçı Super Bowl'da sahne alması, Ebola krizi ve hatta akıllı telefonlar da var. Al Jean, Trump ile ilgili bölümü nasıl yazdıklarına dair, 2000 yılında hangi komik ünlü başkan olabilir diye düşünüyorduk diyor; Trump'ın bir gün başkan adayı olacağına dair sözlerini dikkate alarak senaryoyu yazdıklarını belirtiyor. Bazı komplo teorisi yazarları, Simpson ailesinin New York'a gittikleri bölüm üzerinden dizinin 11 Eylül 2001'de İkiz Kuleler saldırılarının gerçekleşeceğini bildiğini iddia ediyordu. 1989 yılından beri dizide yer alan Al Jean, Simpsons ekibiyle çalışmanın eğlenceli olduğunu, 10-20 adet çok eğlenceki insanlarla aynı odadasınız diyerek açıklıyor. Al Jean, dizide çalışmanın grup terapisi gibi olduğunu belirtirken eşi ve dizi yazarı Stephanie Gillis ise dünyada çok fazla şey olduğunu ve sonra gelip bunun üzerine konuştuklarını, o yüzden günlük hayatlarında da sürekli diziden bahsettiklerini aktarıyor. Dizi aynı zamanda şimdiye kadar 800 kadar ünlüye ev sahipliği yaptı. İngiltere'den de çok fazla ismin büyük bir heyecanla diziye konuk olduğunu belirten yazarlar, eski İngiltere başbakanı Tony Blair'in katılımını gizli tutmaları gerektiği halde bir fotoğrafçıya yakalanmaları üzerine ertesi gün haberlere çıkmalarını gülerek anlatıyor.


Günümüzün belirsiz ve değişken gündeminde bireylerin sahip olması beklenen gelecek yetkinlikleri tartışmak için Future Skills Fest, Wake Up Call ile 16-17 Ekim'de çevrim içi olmaya hazırlanıyor. Geçtiğimiz Mart ayında Expertera ve 4C1H tarafından felsefesine ait disiplinlerin tartışılması ve geliştirilmesi amacıyla kurulan FOW. Connect oluşumunun bacaklarından biri olan Future Skills Fest, dört ana başlıkta şekillenecek: Keşfet, Tasarla, Geliştir ve Transfer Et! Koç Üniversitesi Kariyer Gelişim Merkezi katkısı ile gerçekleşecek festivalin sloganı Wake Up Call. İçinde bulunduğumuz dönüşüm çağına odaklanmayı hedefleyen festival, tüm katılımcılara bir uyanış çağrısında bulunuyor. CNN Türk'ün Kültür Sanat yazarı Duygu Merzifonluoğlu'nun sunacağı festivalin ilk günü, Koç Üniversitesi Kariyer Gelişim Merkezi ve FOW. Connect ekibi festivale dair detayları paylaşacak. Devamında ise Radyo Modyan moderatörlüğünde, radyo üzerinden dijitalleşen ifade alanlarının tartışılacağı, Year Zero, Noh Radio ve Root Radio'nun temsilcilerinin konuk olduğu, bir panel yer alacak. Son olarak caz müzisyeni ve besteci Elif Çağlar, sesini enstrüman olarak kullanıp, sözler olmadan vokal katmanlarıyla spontane bir şekilde müzik tasarlayacağı bir performansla festivalin resmi olarak açılışını gerçekleştirecek. Geleceğin yeteneği olmanın ipuçlarından, tasarım odaklı düşünceye, dijital çağda değişen iş ve beceri dünyasından transfer edilebilir becerilere çok geniş bir yelpazede oturumların gerçekleşeceği festival katılımcıların zihinlerine ilham olacak.


Versus Art Project, sanatçı Yelta Köm'ün gelecekten bir arkeolojik alan inşa ettiği, fotoğraf, video, metin, heykel gibi farklı mecraları kullanarak ürettiği işlerinden oluşan 'her şey tanıdık, her şey yabancı' adlı sergisine ev sahipliği yapıyor. Ulya Soley'in küratörlüğündeki sergideki işler geçmiş ve gelecek arasında kurduğu bağ ile kimi zaman bulanık, tekinsiz, muğlak, kimi zaman da berrak bir duygu yaratıyor izleyicide. Yelta Köm ile sanat pratiği üstüne konuştuk. Sergi Versus Art Project'te 30 Nisan tarihine dek görülebilir. Yelta Köm: her şey tanıdık, her şey yabancı, gelecekten bir arkeolojik alan sunuyor. Bu alanı sunarken bir yandan farklı gelecek olasılıklarını göstermeye çalışıyor. Bu alan toprağın içinde açılmış bir glitch gibi, sergide karşılaşılan işler ve objelerin hem tanıdık hem de yabancı bir hali var. Bir tekinsizlik hali ama aynı zamanda rahatlatan da bir hal, aynı geleceği düşünmek gibi. Y. K.: Taş metaforu, bugünün dünyasında çalışan birçok sanatçı gibi ilgi alanlarımdan biri. Taşın hafızasının tarihsel olarak toprak gibi olduğunu düşünüyorum. Bir yandan en ilkeli hatırlatırken bir yandan da zamana karşı bir karşı koyuş gibi. Sergide görülen taşlar Etna'dan topladıklarım ama başka yerlerde başka yerlerden de olabilir. Taşın şekillendirdiği medeniyet dediğimiz, çoğu zaman başka hayallerin üzerine kurulan kırılganlardan oluşuyor. Sergide izleyiciyi karşılayan ilk taşın, yabancılaşma anını yaşatarak steril bir labrotuvar hissi vermesini amaçladım. Üzerine döktüğüm kurşun da başka bir malzemenin hafızasının yeniden kurulup şekillenmesi ve analitik olanın bir bozumu. Y. K.: Antroposen içinde olduğumuz anı tanımlamak için kullandığımız bir terim, şüphesiz bu sergideki çoğu mesele de insanın bu dünyaya baktığı izlere bakıyor. Benim derdim daha çok bu izlerin nerelerde nasıl okunabileceği ve sadece insana ait olmadan nasıl çoğaltılabileceği. Y. K.: Birhan Keskin ile başlayabilirim, onun şiirlerindeki yalın ve derin dil beni hep etkilemiştir. Türkçe edebiyattan İkinci Yeni akımı, Tomris Uyar, Cemal Süreya, Turgut Uyar, o akımın aralarındaki her şeyin birbiriyle bir şekilde bağlı olduğunu hissetmek bir roman okumak gibi. Bunların dışında Herman Hesse, Rilke daha klasiklerden örnek olabilir. Günümüze yaklaştıkça ise Ocean Vuong ve June Jordan'ı sayabilirim. Y. K.: Serginin ve benim kurmak istediğim düzlem tam da dediğiniz gibi bulanıklık üzerine. Benim için gelecek bulanık ve sürprizlerle dolu bir karmaşık alan. Hayal ettiğim gelecekler de bunlar gibi biraz, bunlardan birisi teknoloji ve doğanın çok iyi çalıştığı örnek olabilir, bir başkası ise tamamen birbirine karşıt olduğu. Y. K.: Yaklaşık on senedir Berlin'de yaşasam da, bu şehirle göbekten kurulmuş bir ilişkim var. Ailemin misafir işçi olarak uzun yıllar önce geldiği bu şehre bir gün göç edeceğim çocukluğumdan beri belliydi. Benim için neredeyse bir geri dönüş oldu diyebilirim. Uzun süreli yaşamaya başladığımdan beri ise üretimimi, düşünce sistemimi, dünyamı değiştiren ve doğrudan etkileyen bir mesele. Şehirler, insanları değiştirir ve Berlin kimi zaman ne kadar içine kapanık olsa da alternatif bir dünya ütopyası olarak var oluyor. Aşklar yeniden tanımlanıyor, işler yeniden tanımlanıyor, anlamlar birbirinin içine geçiyor. Y. K.: Herkes İçin Mimarlık kurulalı 10 sene oldu. Mimarlık yapmak istemeyip de hem akademinin dışında hem ofisin dışında ne yapabiliriz diye çıktığımız bir yoldu. Şu an dernekteki arkadaşlarım aktif olarak deprem bölgesinde yeni projeler için çalışıyorlar. Farklı alanlarda çalışan gönüllü öğrenciler ve profesyonellerin bir araya gelerek karşılaşılan sosyal sorunları ele alabilecekleri bir platform oluşturmak amacıyla bir araya gelindi. HiM, bu sorunları yaratıcı yollarla gündeme getirerek farkındalığı artırmayı ve mimarlık ve tasarım alanlarından çözüm yolları üretmeyi hedefliyor. Dernek, kentsel ve kırsal alanlarda, projelerin tasarım, planlama ve inşaat süreçlerinde eksikliği hissedilen katılımcı mekanizmaları teşvik etmeye çalışıyor.


Onur Hastürk ve Mathias Hournung'un, Defragmentology ve Asimilasyon adlı kişisel sergileri Echos başlığıyla 28 Ocak tarihinde Anna Laudel İstanbul'da ziyaretçileriyle buluştu. Türkçe'de yankı anlamına gelen Echo kelimesinden ilham alan sergide Mathias Hornung, sergide yer alan rölyefleriyle dijital dünyaya bir bağlantı kurarak, tematik ve yapısal olarak kafa karıştırıcı çağdaş sanata gönderme yapıyor. Eserlerinde temel malzeme olarak ahşap kullanan Hornung, uyguladığı teknikle izleyicide çoğu zaman teknik tabanlı, bilgisayarda üretilmiş bir çalışma hissi uyandırıyor. Aynı zamanda kullandığı renk katmanlarıyla yeni kompozisyonlara veya farklı kompozisyon vurgularına yol açıyor. Ay sonuna dek görülebilecek olan Asimilasyon sergisi ile ilgili olarak Onur Hastürk ile bir söyleşi gerçekleştirdik. Onur Hastürk: Selçuk Üniversitesi Geleneksel Türk Sanatları Bölümü'nde tezhip ve minyatür eğitimi aldım. Ardından Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü'nde yüksek lisansı tamamlayıp, Accademia di Belle Arti di Firenze'de sanat ve tasarım eğitimi gördüm. Türk Minyatür Sanatı'nın klasik uygulama teknikleriyle aldığım eğitimi, güncel ve kavramsal sanat altyapısıyla destekleyen çalışmalarla sürdürdüğüm bir yol izliyorum. O. H.: Sanat, yüzyıllardır Doğu Batı etkileşimiyle ve kültürlerarası etkisiyle içinde yaşadığımız çağa ulaşmıştır ve tüm bu etkileşimler içerisinde Matisse ve Warhol gibi öncü sanatçılar, sanata ve sanat anlayışına yön veren yeni dünyalar yaratmışlardır. Ben de sanatta yolumun kesiştiği bu sanatçıların eserlerine baktığımda Doğu Minyatür Sanatı arasında ilgimi çeken bağlantıları kendi pratiğimde ifade etmeye çalıştım. O. H.: Asimilasyon adını verdiğim bu sergi, çok uzun zamandır üzerinde düşündüğüm, araştırma yaptığım ve eskizlerle şekillendirmeye çalıştığım bir sürecin üretimleri. Asimilasyon bir ilhamla harekete geçtiğim, ve sonrasında o ilhamın meydana getirdiği yapıtın kontrolü ele geçirerek kendi kendine şekil aldığı bir sergi oldu. O. H.: Klasik minyatürler adını verdiğim bu konseptin oluşturduğu çalışmalara baktığımızda aslında zihnimizde canlanan minyatürün renkli dünyasının ötesinde yine hem malzeme hem de kavramsal olarak daha tinsel çalışmalar görebiliyoruz. Otoportre adını verdiğim triptik çalışmanın başlangıç noktası ortalarında konumlandırılan portrelerdir. Aslında burada Sağında ve solunda Maleviç'e kadar uzanan referanslar, iyi-kötü, cennet-cehennem, gece-gündüz, eril-dişil gibi pek çok ikilem arasında kendi suretimizi izlemekteyiz. Transparan kağıt üzerine altın tahrir tekniğiyle gerçekleştirilen bu portrelerde Doğu'nun mistik ve spiritüel enerjisiyle beraber yunan ve batı mitolojisine uzanan imgeler görülebilir. Üzerinde okuyup araştırdığım kavramlarla birlikte zihnimizin kolektif bağlarında zaten orada olan imgelerin de kendine yer bulduğu bu otoportreler aynı zamanda her birimizin yaşam ve yaradılış üzerine izler bulabileceğimiz tasvirler.. O. H.: 2017 yılında küratörlüğünü Huma Kabakcı ve Mine Küçük''ün yaptığı, Past Meets Present sergisiyle Anna Laudel'de sanatseverlerle buluşmamızın ardından galerinin karma sergilerinde yer aldım ve Anna Laudel Artshop'ta farklı çalışmalarım sanatseverlerle buluştu. 2019 baharından itibaren de temsiliyet süreci başlamış oldu. O. H.: Taner Ceylan'da, sanatçı kimliği ve yaşanmışlıkların nakış nakış işlenerek bir sanat eserine nasıl dönüşebildiğine şahit oldum. Yaşama ve sanata karşı kimlikli duruşu ve her şartta sanat yapma içgüdüsü beni inanılmaz beslemiştir. Tanıştığımız günden bugüne kendisinin atölyesini ziyaret ettiğimde tavsiyelerini not alarak ve işaret ettiği konuları, kitapları, sanatçıları araştırarak ciddi bir kaynakça edinmiş oldum. 'Olimpos Sergileri'nde Taner Bey sadece küratör olarak değil sanatçı kimliğiyle de çalışmalarımın her aşamasını titizlikle ve derin bir duyguyla sahiplendi. Benim için tüm bu deneyimlere eşlik etmek muhteşem bir öğreti oldu. O. H.: Karantina öncesinde de zamanımın çoğunu atölyemde üreterek ya da araştırma yaparak geçiriyordum. Kısıtlamalar dolayısıyla yürüyüş rutinlerimde zaman zaman boşluğa düşsem de karantina süreci benim yaşam ve üretim sürecimde ciddi bir değişikliğe sebep olmadı diyebilirim. O. H.: Pandemi sebebiyle belirsizlikler içinde geçirdiğimiz bu zamanlar bana hayata dair umudunu yitirmemeyi ama biz planlar yaparken, hayatın başka planları ve süprizleri de olabileceğini hatırlattı. Dolayısıyla en güzeli okumaya, araştırmaya, denemeye devam etmek sanırım. Hayalime gelince ise en büyük hayallerimden birinin içindeyim. Önce yurtdışında ve şimdi de yaşadığım şehirde, İstanbul'da, ilk kişisel sergim gerçekleşiyor. Hayallerim her an yenileniyor ama şu an gerçekleşen bu hayallerin keyfini çıkarmak istiyorum. Onur Hastürk'ün Echos kapsamında Anna Laudel İstanbul'da yer alan Asimilasyon sergisini görmek için son gün 26 Şubat.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından 26 Haziran ile 13 Temmuz tarihleri arasında gerçekleştirilecek 28. İstanbul Caz Festivali kapsamında düzenlenecek Genç Caz konserleri için başvurular başladı. Festival kapsamında 19 yıldır devam eden Genç Caz, Türkiye'de amatör veya yarı profesyonel olarak müzikle ilgilenen, 30 yaş altındaki genç müzisyen ve topluluklara festival programında yer alabilecekleri bir platform oluşturmayı amaçlıyor. Genç Caz müzisyenleri, şehrin farklı semtlerindeki parklarda ücretsiz olarak gerçekleştirilen Parklarda Caz kapsamında izleyicilerle buluşacak. Genç Caz konserlerine seçilecek isimler, Sony Music Türkiye ve İKSV iş birliğiyle dijital platformlarda yayınlanacak albümde de yer almaya hak kazanacak. Genç Caz Seçici Kurulu'nun başvurular arasından belirleyeceği 10 topluluk, 6 Haziran'da Salon İKSV'de yapılacak değerlendirme konserine katılacak. İKSV Youtube sayfasından da canlı yayınlanacak değerlendirme konserindeki performanslar kayda alınarak derleme bir albüme dönüştürülecek. Albüm kayıtlarının mix ve mastering aşamaları Babajim İstanbul Stüdyoları tarafından gerçekleştirilecek. Genç Caz konserlerine katılmak ve Sony Music Türkiye ile İKSV etiketli albümde yer almak isteyen müzisyenler ve topluluklar, 24 Mayıs tarihine kadar http://genccaz. iksv. org/ adresinden başvuru yapabilir.


Türkiye'nin en kökü rock gruplarından Mavisakal'ın solisti Genç Osman Yavaş ile yeni solo albümü Sensizlik Anlatılmaz üzerine konuştuk. G. O.: Bu dinleyene göre değişebilir tabi ama bana göre 'Sensizlik Anlatılmaz', 'Gökyüzü Masmavi'nin devamı niteliğinde... ama sadece bu iki şarkıdan bahsediyorum, albümün bütününden değil. İlkine kıyasla kıyasla, özellikle de 'Yıllar Yıllar' şarkısı gibi parçaları düşünürsek, dönüp geriye bakma durumu söz konusu. Genel tavrı daha dinamik ve dolayısıyla melankoli dozu biraz daha az. Bir de son yıllarda piyanoya ilgimin gitgide artması da albümde belirleyici olmuştur. Şarkılar ilk albümde daha çok gitar üzerine kurulu bir yapıdayken, 'Sensizlik Anlatılmaz' piyano temeli üzerine kurulu ve evet, belki de aralarındaki en büyük fark bu enstrümanı tercih etmiş olmamdır. Albümünüzde sürpriz bir cover var, Özdemir Erdoğan'ın 'Gurbet' isimli çalışmasını yorumladınız, bu çalışmayı nasıl seçtiniz? Ve bence gerçekten çok iyi bir cover olmuş. G. O.: Beğenmenize sevindim. Aslında tepkileri çok da merak ediyorum çünkü ülkemde çoğu zaman 'cover', bir şarkıyı aynı şekilde ama 'kendi sesinle' söylemek gibi algılanıyor. Oysa cover, en azından bana göre yorumlamaktır, o şarkıyı kendin nasıl hissediyorsan ve sen yazsaydın nasıl olurdu, nasıl söylerdin'in cevabıdır. Gurbet, benim gibi yıllarca yurtdışında yaşamış ve sonra ailesinden ve sevdiklerinden uzak kalmış biri için sözleri bakımından kalbinin ortasına isabet bir oktan farksız bir etki yapıyor. Bu yüzden de şarkıyı fazlasıyla benimsedim ve bende yarattığı ve hatırlattığı melankoli nedeniyle de şarkıyı o dinamik halinden çıkarıp beni hüzünlendirdiği şekle soktum. G. O.: 'Nefes Al'ı bitirdiğimde, daha doğrusu yazarken bile, bunun bir diyalog olduğunu fark ettim. Bir şekilde sürekli aynı şeyleri farklı farklı kelimelerle, başka cümlelerle söylemeye çalışıyordum. Sonra fark ettim ki, bu aslında bir çok insanın bir konuda tartışırken ya da anlaşamadıklarında gibi durumlarda yaptığı bir şey: yani aynı şeyleri söylemek isteyip de birbirlerini dinlemedikleri için karşısındakini anlayamayanların tasviri bu şarkı. Sözleri bir diyalog gibi karşılıklı ilerlediğinden buraya fazlasıyla karakteristik bir ses gerekiyordu. Böylece sesinin doğasında diğerlerinin ancak bir takım efekt aletleriyle elde edebileceği bir rengi olan Jehan Barbur geldi aklıma. O vakte kadar Jehan'la tanışmamıştık ama stüdyo günü gelip çattığında büyük bir hayranlıkla ne kadar iyi hazırlandığını ve müzikteki disiplinini gördüm. Bana çok büyük bir iyilik yaptı ve albüme çok özel bir renk kazandırdı. Aylin Aslım'la düetimiz nasıl özelse, 'Nefes Al'daki düet de benim için aynı şekilde çok değerli. G. O.: Yıllar Yıllar, bir başına kalıp da hayatını sorgulayan, daha iyi günlerine özlemini dile getiren birini anlatıyor. 'Kavuşamayanların Hikayesi', muhtemelen çocukluğumdan beri hiç dinmeyen Yeşilçam filmlerine olan sevgimden dolayı yazmış da olabilirim. Birtakım çevrelerin haddi olmadan bazı kişilerin ilişkilerine 'akıl verme' kılıfıyla karışmaları bence büyük bir saygısızlık. Örneğin siz birini seversiniz ama arkadaşınız da o kişiyi sevmek zorunda değil, bunları karıştırmamak gerekir. Herkes ilişkisinde mutlaka bir şey buluyordur. 'Kavuşamayanların Hikayesi' işte bu 'densizlere' neden aldırış edelim'i, herkes herkese karışmak isterken kendilerine karışılmasını istememelerini konu alır. G. O.: Altı sene boyunca bekleyenler olduğu için aslında bazen yerden yere vurmalarından korkmadım değil ama bunlar sadece anlık kaygılar çünkü ben müziğime, yaptığım işe karşı son derece dürüstüm. Şarkılarım bana göre hazır değilse, onları dinletmiyorum, bu kadar basit. Gerek sosyal medyadan, gerek yolda karşılaştığım insanlardan aldığım tepkilerden yola çıkarsak bugüne kadar yaptığım bu iki albümde her şeyi doğru yaptığımı anlıyorum, en azından bana iletilen, aktarılan, ima edilen, söylenen, hissettirilenlerden çıkardıklarımla. Sosyal medya beni bazen korkutuyor, insanlar çok acımasız olabiliyorlar ama 'Gökyüzü Masmavi' ve 'Sensizlik Anlatılmaz' konu olunca sanki harfler kötü sözcükler oluşturmak için bir araya gelemiyor gibi, bu yüzden dürüst yapılan işin ödülü de bambaşka oluyor sanırım, yani anlatılır bir ölçüde değil bunun yaşattığı duygular. G. O.: Birçok plakçı/yapımcıya göre hiç olmayacak bir işti o, o kadar bütçeyle, yurtdışında kayıt kaliteli bir video klip... hepsi bir paket olarak o zaman için uçlardaydı. Tabi en güzel yanı da bütün bunları 'İki Yol' gibi artık kült olmuş bir şarkıyla yola çıkarak yapmaktı, haliyle bu kadar ses getirmesi de bir bakımdan normal. Yeni sürprizlere gelince; şimdilik belirlenmiş bir yol haritası yok, herkes biraz kendi idealleri, hobileri, uğraşları peşinde. Muhtemelen Kaan Altan o enerjik ve okkalı söz ve müziklerini yazdığı defterini doldurduğunda yeni planlar da beraberinde gelecektir. G. O.: Türk Rock müziği bana göre bir deniz gibi, çok fazla gelgitin yaşandığı bir ortam. Dönem dönem çok iyi şeyler çıkıyor üst üste, sonra başka zaman bir furya oluyor, deri ceketi üzerine yakıştıran 'ben rock albümü yapacağım' diyor... Bu tabi 'piyasanın' yaşadığı geçici durumlardır, oysa Türkiye'de gerçekten çok zor şartlar altında Rock müziği icra etmeye çalışan bir sürü insan vardı. Şimdi yine bir başka döneme girdik ve herkes iyi kötü evinde albüm kayıt edebilir hale geldi. Bu genel kaliteyi arttırdı mı, sanmıyorum ama renkliliği arttırdığı kesin. Belli başlı grup ve isimlere sahibiz, çoğu doksanlarda ortaya çıktı ama yine de, bu isimler bu kadar kalabalık bir memlekette sayıca neden doğru oranlarda artmıyor, merak ediyorum. Benim dinlediklerime gelince: Açıkçası yirmili yaşlarımda neredeyse 'sadece' rock dinlerken şimdi bütün o erişim imkanlarımız sayesinde artık belirli bir müzik dinlediğimi söyleyemem. Bir şarkı hoşuma gittiğinde, 'o şarkının radyosuna' gidiyorum ve oradan devam ediyorum. Haliyle Fransız Chanson'undan Anadolu'ya, dünyanın her bir köşesine kadar uzanabiliyor dinlediklerim ama özünde beklentim hep aynı: yüreğime dokunsun.


Mavi Sakal grubunun İki Yol ve Kan Kokusu albümündeki solistliğiyle tanınan Genç Osman Yavaş, ilk solo albümü Gökyüzü Masmavi'nin devamı olarak tanımladığı ikinci solo albümü 'Sensizlik Anlatılmaz'ı Arpej Müzik etiketiyle yayınlıyor. Kendiyle barışık, irdelerken ve isyan ederken kendi yanlışlarını inkar etmeyen şarkıların yanı sıra sistem eleştirisi getiren 'Çirkin Krallar' şarkısının da bulunduğu 'Sensizlik Anlatılmaz', Genç Osman'a göre ilk albümü 'Gökyüzü Masmavi'yle kıyasla biraz daha ferah, biraz daha dinamik ve melankoli-dozu az da olsa hafifletilmiş. Albümün vokal kayıtlarından hemen önce geçirdiği akciğer sönmesi nedeniyle albümdeki tüm vokal kayıtları evde hazırladığı demo kayıtlarından kullanılmıştır. Albümü oluşturma sürecini 'kendi kabuğuna çekilme' olarak tanımladığından, tüm aranjmanlar kendisine ait. Miks ve mastering ise Alen Konakoğlu'na ait. Albümün iki güzel de sürprizi var. Biri; Özdemir Erdoğan'ın 'Gurbet' şarkısının Genç Osman Yavaş'a özgü yorumu... Bu şarkı, İsviçre'de doğup büyüyen, İstanbul'a geldikten sonra ailesinden ve sevdiklerinden yıllarca ayrı kalması nedeniyle onun için ayrı bir önem taşımakta. Albümün çıkış şarkısı 'Kavuşamayanların Hikayesi' olarak belirlendi. Şarkı, birbirini seven iki kişiye karışmayı hak olarak görenler yüzünden isyan eden bir çifti konu alıyor. Bu şarkının videosunu da bugüne kadar sanatçının neredeyse tüm kliplerini çekmiş olan ve 'görüşünü' çok beğendiği arkadaşı 'Özgüç Yiğit' üstlendi. Genç Osman bu videoyla sevdiği Yeşilçam filmi 'Üç Arkadaş'a da bir gönderme yapıyor. Video'da kör kızı Beyza Pakyürek, kötü adamı Mehmet Sezer, kızın gözlerini açan 'Altın elli Doktor'u da Cem Kongur oynadı.


Son kazandığı Chopin Uluslararası Piyano Yarışması birincilik ödülüyle gündeme gelen genç piyanist İlyun Bürkev, Arter'de Melih Fereli küratörlüğündeki 'Yağmur Ormanı V (varyasyon 3)' adlı sergiden aldığı ilhamla yeni eseri 'The Wind'i besteledi. Genç piyanist eserini, herkesi yaratıcı sürecin parçası olabileceği bir ortamı mümkün kılma hedefiyle Vehbi Koç Vakfı'na bağlı olarak on yılı aşkın süredir faaliyet gösteren Arter'in Sevgi Gönül Oditoryumu'nda kayıt altına aldı. Genç piyanistin performansı 5 Haziran Dünya Çevre Günü'nde farkındalık yaratmak için yayınlandı. The Wind adlı eserini anlatan Bürkev, Doğayı müziğime duygu değişimleriyle yansıtmaya çalıştım. Mutlu başlayan parça geçişlerle hüznü yani doğanın yok edilişini dinleyiciye yansıtıyor. Bizlere yaşam veren dünyamıza şans tanıdığımızda yeniden yeşerecek ve besleyecek ifadelerini kullandı. Dünyamız giderek artan karbon salımı ve hayatımızın her noktasında doğaya bıraktığımız kirleticilerle geri döndürülemez bir eşiğe yaklaşıyor. Küresel ısınma ile bağıntılı doğa felaketlerinin artması ve iklim değişikliğinin kendini göstermesiyle devletlerin ve devlet üstü kurumların bu konuda somut adımlar atmasına neden oldu. İngiltere, Japonya ve Avrupa Birliği geleceğe yönelik karbon salımı hedeflerini güncellerken halen küresel anlamda bir karar alınmış değil, devletlerin aldığı kararların yanı sıra karbon emisyonunu düşürmek ve doğamızı korumak bizlerin de elinde. Arter'de halihazırda sergilenen 'Yağmur Ormanı V (varyasyon 3)'ten aldığı ilhamla 'The Wind' eserini 5 Haziran Dünya Çevre Günü'ne ithafen yayınlayan genç piyanist İlyun Bürkev, bestesiyle küresel ısınma ve iklim değişikliği konularında farkındalık yaratmayı hedefliyor. İlyun Bürkev son olarak Tovak Vakfı'nın düzenlediği Chopin Uluslararası Piyano Yarışması'nda, birincilik ödülünün yanı sıra, En İyi Chopin Performans Ödülü ve En İyi Ulusal Beste Performansı Ödülü'nü kazanmıştı. David Tudor tarafından tasarlanan Yağmur Ormanı adlı eseri kendi kendini icra eden bir ses yerleştirmesine dönüştüren John Driscoll ve Phil Edelstein'a The Wind adlı bestesine ilham veren bu yapıt için teşekkürlerini sunan İlyun Bürkev, Öncelikle bu değerli projenin oluşturulmasında çok büyük destekleri bulunan, Yağmur Ormanı V (varyasyon 3) adlı bu eşsiz eserin sanatçılarına, Arter'in kapılarını bana açtıkları için başta Kurucu Direktör Melih Fereli olmak üzere tüm Arter ekibine, Sayın Gülsin Onay'a, ve bu güzel çekimlerin sanat yönetmenliği ve kreatif direktörlüğünü üstlendiği için LocksBridge'e çok teşekkür ediyorum diye konuştu. Bestesini yaparken, doğanın besleyen, yeşeren enerjisini ve insanlar tarafından yok edilişini hayal ettiğini belirten genç piyanist İlyun Bürkev, Dinleyiciler The Wind'teki duygu geçişlerini hemen fark edebilecekler. Doğanın tüm insanlığı besleyen enerjisini, hep genç kalan yüzünü mutlulukla özdeşleştirdim. Hemen ardından gelen hüzünlü kısım ise bizleri besleyen doğanın yok oluş çığlığıydı. Heyecan uyandıran melodiler ise doğaya şans verildiğinde her şeye rağmen yeniden yeşereceğini ve binlerce canlıya yine ev olacağını temsil ediyor dedi.


Adyali mahlasıyla tanınan ressam eserlerini tanıtmak için klasik yöntem sergi salonları yerine sokağı ve insanları bir araya getirdiği İnsargi projesini başlattı. Sizi ve sanata olan bakış ve yaklaşımınızı reddediyorum. İnsargi, ''insan'' ve ''sergi'' kelimelerinin bir araya gelmesiyle oluşturulmuş, gerçeksiz bir kelimedir. Amacına hizmet ettiği takdirde, dilde yerini kazanan tüm kelimeler gibi varlığını kesinleştirecektir. İnsargi: Bir veya birden fazla kişinin, bir veya birden fazla sanatçının eserlerini ellerinde taşıyarak ve zaman zaman duraklayarak ellerindeki eserleri rastgele bir insan grubuna gösterme vasıtasıyla, onları eserler ve dolayısıyla sanatçı ile tanış etmesi ve hareket halindeki bir galeri gibi davranmasına verilen addır. Tanımlanan ve sıfatları atfedilen sanat galerilerinin tek taraflı bir çıkar anlaşmasıyla hareket etmesi sebebiyle, eserlerini sergilemek için kendine platform bulamamış veya henüz nasıl bulacağını bilmeyen yeni sanatçılara; farklı bir sergileme yöntemini denemiş başarısız olmuş veya denemeye gücü yetmeyen bu yüzden tek çareyi sanat galerilerine büyük meblağlar ödemekte bulan sanatçılara; kendi yordamlarıyla sanatlarını sergileme şansı sunmak ve bu çirkin ''kazanmak için ödeme yap '' sistemini sarsmak ve yıkmaktır. Tıpkı müzik sektöründeki sahne sisteminin bozukluğu ve buna çare olarak sokak müziği yaparak kitlesine ulaşma şansı yakalayan sokak müzisyenleri gibi, İnsargi bir çeşit sokak galerisidir. Sokak müziğinde olduğu gibi, sanatçı herhangi birine veya herhangi bir kuruma/kuruluşa para ödemeden, ücretsiz bir şekilde sanatını sergileyebilmelidir.


Mehmetcan Yazıcıgil ve Ali Özsoy, henüz 17 yaşında lise öğrencileri. Müziğe erken yaşta başlayan ve profesyonel müzik kariyerlerine de bireysel teklileri ile devam eden genç müzisyenler, ikisinin de tarzlarının biraz dışında çıktıkları yeni teklileri ile dinleyiciye kafa sallatacak muhteşem enerjide bir şarkı yaptılar. Belli İzmir'de kaydedildi. Kayıtlarda ve düzenlemede Yaygara grubundan Enis Esençay ve Soner Kırgız imzası var. Ayrıca mix ve masteringi de Soner Kırgız yaptı. Söz ve müzik, Mehmetcan Yazıcıgil ve Ali Özsoy'a ait. BELLİ için; 80'lerdeki Punk Rock'ın günümüze uyarlanıp çok az yumuşatılmış hali diyebiliriz. Mehmetcan Yazıcıgil ve Ali Özsoy, dijital çağın yetiştirdiği, erken yaşta eğitim ile birlikte müzik kariyerinin de başlayabileceğini kanıtlayan yeni nesil müzisyenler olarak kısa sürede çok başarılı işlere de imza attılar. Örneğin Mehmetcan'ın ikinci teklisi Kandırdılar, Spotify'da Üçüncü Yeniler, Türkiye Viral 50 gibi önemli listelere girdi ve günde ortalama 1K dinleyiciye ulaştı.


Bu yıl, Milli Mücadelenin başladığı 19 Mayıs 1919 tarihinin yüzüncü yılını kutluyoruz. İstedim ki bugünden o günlere tekrar dönüp neler yaşandığını hatırlayalım ve güzel vatanımızı kurtaran, kendi nefeslerinden vazgeçerek bize bir gelecek sağlayan şehitlerimizi, gazilerimizi, Ulu Önderimiz Mustafa Kemal ATATÜRK ve silah arkadaşlarını, vatanperver Anadolu insanını bir kez daha minnetle, sevgiyle ve saygıyla analım. Çünkü Türk Milletinin verdiği İstiklal Savaşı eşsizdir. Güzel yurdumuz Anadolu, binlerce yıldır çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapan tarihiyle, doğasıyla, iklimiyle, güzelliğiyle eşsizdir. Bizim bu ülkeyi kurtararak bize teslim edenlere borcumuz var ve üzerinde yaşadığımız bu memleket, bizden öncekilerden alıp sonrakilere devredeceğimiz kutsal bir emanet. 1918 yılının Eylül'ünde artık Birinci Dünya Savaşı'nın sonuna yaklaşılmış ve Mustafa Kemal Paşa'nın çok daha önce öngördüğü gibi Almanya'nın yenilgisi belli olmuştu. 29 Eylül 1918'de Bulgaristan'ın savaştan çekilmesiyle müttefiki Osmanlı İmparatorluğu ile kara bağlantısı kesilmişti. 4 Ekim'de Almanya, 5 Ekim'de de Avusturya-Macaristan ateşkes istedi. Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde ise Talat Paşa kabinesi istifa etmiş, 14 Ekim 1918'de Ahmet İzzet Paşa yeni hükümeti kurmuştu. Osmanlı Devleti'nin ateşkes talebi ile İtilaf Devletleri bir araya geldiler ve anlaşmak yetkisi İngiltere'ye bırakıldı. 26 Ekim 1918'de, Limni Adası'nın Moudros limanında Rauf Bey başkanlığındaki Türk heyeti ile, İtilaf Devletlerinin Ege Donanma Komutanı Amiral Calthorpe arasında başlayan görüşme, 30 Ekim 1918'de Moudros Mütarekesi imzalanmasıyla sonuçlandı. Hamidiye Kahramanı Rauf Bey, Amirali oldukça nazik, açık sözlü, dürüst bulmuştu. Umutlu ve iyimserdi. İstanbul'a döndüğünde övünç ve sevinç duyduğunu, imzalanan mütarekeyle devletin bağımsızlığı ve saltanatın hukukunun kurtarıldığını söylerken, İstanbul'a tek bir düşman askerinin dahi çıkmayacağına dair teminat veriyordu. Mütareke Türk kamuoyuna başarı olarak tanıtıldı, Parlamento anlaşmayı oy birliğiyle kabul etti. PTT ise anma pulları bastırdı. Ne var ki bu demeçten on gün sonra, 13 Kasım 1918 tarihinde 22 İngiliz, 17 İtalyan, 12 Fransız ve 4 Yunan gemisi, Çanakkale Boğazı'ndan girip Dolmabahçe önüne demirledi. Aynı Amiral, toplarını Dolmabahçe Sarayı'na çevirmiş Superb zırhlısında, İngiliz Yüksek Komiseri olarak ikamet etmeye başladı. Rauf Bey, mütarekenin mürekkebi kurumadan İstanbul'da sömürge havası yaratıldığından şikayet ediyordu. Antlaşmanın imzalandığı gün Liman von Sanders'in yerine Yıldırım Orduları Grubu Komutanlığı'na atanan Mustafa Kemal Paşa, Ahmet İzzet Paşa'ya uyarı telgrafı çekerek Gereken önlemler alınmadıkça orduyu terhis etmeyiniz! Şayet orduları terhis edecek ve İngilizlerin her dediğine boyun eğecek olursak düşman tutkularının önüne geçmeye imkan kalmayacaktır demektedir. O, genç bir harbiye öğrencisiyken öngördüğü çok şeyin gerçekleştiğine şahit oluyor, engin bilgisi, yüksek askeri dehası ile milletine, vatanına olan sevgisini birleştirip kurtuluşun yolunu bulmak planlarını yapıyordu. 7 Kasım 1918'de bu grup komutanlığının Padişah iradesiyle kaldırılması ve kendisinin Harbiye Nezareti emrine verilmesi üzerine, Adana'dan hareket ederek müttefik donanmasının surlara demir attığı 13 Kasım 1918'de İstanbul'a geldi. Mustafa Kemal Paşa, görev aldığı hiçbir cepheden yenilgi ile ayrılmamıştır; 26 Ekim 1918'de, Arap asilerce desteklenmiş İngiliz ordusunu bozguna uğratarak, Hatay'ı da içine alan bir cephe kurmuş ve Birinci Dünya Savaşı'nın son muharebesini kazanmıştır. Kendi deyimiyle bu Türk süngülerinin çizdiği sınır olacaktır. Türk yurdu Anadolu emperyalizmin pençesinde paramparça edilirken, padişah ve avanesi, tahtını ve dokunulmazlığını korumanın peşindedir. Birtakım aydınlar ise memleketin kurtuluş ümidini İngiltere, Fransa, ABD gibi güçlü devletlerin mandası altına girmekte bulmaktadır. Mustafa Kemal Paşa ise her zamanki gerçekçi görüşüyle Osmanlı'nın artık tarihin sahnesinden silindiğini, öz yurt Anadolu'nun işgalden kurtarılması gerektiğini ve milletin öz iradesiyle yeni bir yönetim kurulacağını çoktan planlamış, hürriyete giden yolu açmak için mücadeleye başlamıştır. Haydarpaşa Tren Garı'nda indiği o anda işgal kuvvetlerinin gemileri denizin üzerinden adeta Türk'e ait haliyle İstanbul'u küçümsemekte ve ezmektedir. Sonradan adı 'Kartal' olacak istimbotla Galata Rıhtımına doğru ilerlerken o meşhur isyanı dökülür dudaklarından: Geldikleri gibi giderler! Bu muzaffer bir kumandanın kalbinden ziyade aklından dökülen bir cümledir. O, kararlıdır; İstanbul'un teslimiyetine karşı İngilizler İskenderun'a çıkarsa ateş açarım. derken Milli Mücadele'yi başlatmıştır aslında, Anadolu'nun göğsünü kendi göğüslerini siper ederek koruyup kurtarabileceklerini biliyordur. Halk bir yandan kıpırdanmakta ve bu teslimiyete bölgesel çabalarla karşı çıkmaya çalışmaktadır. Müdafaa-i Hukuk, Muhafaza-i Hukuk, Redd-i İlhak gibi cemiyetler kurulmuştur. Sözde kurtuluş çareleri sunmakta olan ama özde kayıtsız bir teslimiyeti halka dayatan, İngiliz Muhipleri Cemiyeti, Wilson Prensipleri Cemiyeti, Türk-Fransız Muhipleri Cemiyeti, Cemiyet-i Akvam Müzaheret Cemiyeti, Kürt Teali Cemiyeti gibi işgal kuvvetlerinin öncülüğünde veya desteğiyle kurulmuş birçok cemiyet de mevcuttur. 22 Kasım 1918'de Padişah Vahdettin ile yaptığı görüşmeyle Mustafa Kemal Paşa anlar ki, onun da planları -orduyu kızdıracak kadar- teslimiyetçi ve şahsidir. Padişah, Paşa'yı dinlemezden önce kendi tedirginliklerini ortaya döküp ondan teminat istemiştir. Cuma Selamlığında tekrar görüşmek umuduyla hazır bulunur ama istediği neticeyi alamaz ve bundan sonra Samsun vazifesini alana kadar Cuma Selamlığına da gitmez. İstanbul, artık kurtuluş mücadelesi arayan, işgale karşı çıkan herkes için gün geçtikçe daralan bir çember halini almıştır. Bekirağa Bölüğü her geçen gün biraz daha dolmaktadır. Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları için kalan tek çare, Anadolu'ya geçerek işgal kuvvetleri ve İstanbul Hükümetinin ulaşmasına olanak vermeyecek bir bölgede milli direnişi başlatmaktır. Bu birden yapılması mümkün olmayan bir durumdur; Memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş haldedir. İngilizler; Çanakkale, Musul, Batum, Antep, Konya, Maraş, Bilecik, Samsun, Merzifon, Urfa ve Kars'ın işgalinin yanında, arzu ettikleri ve gerekli gördükleri her yere birlik çıkarma hakkına sahipler. Anadolu'nun kutsal toprağı İngiliz askeriyle çiğnenmekte. Fransızlar; Trakya'daki demiryollarının önemli noktaları, Dörtyol, Mersin, Adana ve Afyon'dalar. İtalyanlar; Antalya, Kuşadası, Bodrum, Fethiye ve Marmaris. Konya ve Akşehir'de de birer birlikleri var. Yunan'ın İzmir'i işgal söylentileri var. İstanbul'a demirleyen düşman donanmasının içinde Yunan komutanların varlığı bilinmekte. Batum'dan Sinop'a kadar Pontus Devleti kurmak amacında olan Rumlar, yer yer çeteler kurmuşlar. Mütarekeye dayanan Ermeniler, Ermenistan'ın kuruluşu için destek aramakta, Fransız işgal güçleriyle birlikte getirilen Ermeni alayları, yerli Ermenilerle birlikte Çukurova ve Doğu Anadolu'ya yayılmaktalar. 18 Ocak 1919'da Paris Barış Konferansı toplanmıştır. Sevr'e giden yol çizilmektedir. Toprakları bölüşülen Osmanlı hükümeti Paris'e çağırılmamıştır. 4 Mart 1919'da Damat Ferit Paşa hükümeti kurulur. 21 Mart'ta Damat Ferit İngiliz Yüksek Komiserliğini ziyaret ederek Paris Konferansında kendilerini temsil etmesini ister, 30 Mart'taki ziyaretinde ise padişahın İngiltere'den başka hiçbir devlete başvurmak istemediğini söyleyerek 'manda idaresi' istenildiğini bildirir. Şişli'deki evde ise bağımsızlık savaşının kadrosu olacak grup çareler aramaktadır. Ali Fuat Cebesoy, İsmet İnönü, Kazım Karabekir, Fevzi Çakmak, Rauf Orbay, Refet Bele, Fethi Okyar yedi kişilik çekirdek kadroyu oluşturmakla birlikte, bu evin ziyaretçileri çoktur. 21 Nisan 1919'da İngiliz Yüksek Komiseri Amiral Calthorpe Osmanlı Hükümetine Karadeniz'deki çetelerle ilgili bir nota verir. Rum çetelerine karşı savunmaya geçen Türklerin oluşturduğu yerel milis güçlerin dağıtılmasını istemektedir. Damat Ferit ve Padişah Vahdettin ise Paris'te sürmekte olan görüşmeler üzerinde olumsuz bir etki yaratmak tedirginliği içindedir ve Anadolu'da asayişin sağlanmasını arzu eder. İngilizler İstanbul'un sözünden çıkmayacak, uysal ve işbirlikçi birinin görevlendirilmesini istemektedir. Mustafa Kemal Paşa'ya 29 Nisan 1919 Salı günü, Harbiye Bakanı Şakir Paşa tarafından 9. Ordu Birlikleri Müfettişliği atama yazısı verilir. İngilizler ve Damat Ferit ile Padişah'ın Mustafa Kemal Paşa'yı seçmekteki asıl amacı, İttihatçılarla olan mesafeli tavrı ve İstanbul'dan gönderilirse bir direniş örgütü içinde bulunmaktan uzak tutacakları düşüncesidir. Fakat bu görev emri, Türk ufuklarından doğacak güneşi müjdelemektedir! Mustafa Kemal Paşa kafasında planladığı temel hedefi kararnameye koydurmuş, geniş yetkilerle donatılmıştır. Amacı Anadolu'ya geçince orduları dağıtılmış ancak unvanları olan komutanlar ve sivil yöneticiler, vali ve mutasarrıflarla yasal olarak ilişki kurabilecek durumda olmaktır. Anadolu'yu örgütleyerek milli bir heyecan yaratmak için öncelikle yasal bir yetkiye ihtiyacı vardır. 4 Mayıs Pazar günü bakanlar kurulunda getirilen görev onaylanır ve 5 Mayıs günü resmi gazetede yayımlanır. 8 Mayıs'ta görev yazısı bütün Anadolu'ya gönderilir. Bu arada Mustafa Kemal Paşa evinde arkadaşlarıyla buluşmaya devam etmektedir. Bekirağa Bölüğünü ziyaret etmiş ve orada bulunan arkadaşlarına moral vermeyi ihmal etmez. Albay Kazım Dirik aracılığıyla Anadolu'ya yazılar yazdırır ve birtakım hazırlıklar yapılmasını ister. 14 Mayıs Çarşamba günü, İngiliz denetimi altında olan deniz yoluyla Karadeniz'den gideceği için gerekli vize yazısı hazırlanır. Samsun'da bulunan 3. Kolordu Komutanlığı'na şifreli bir telgraf çekerek '16 Mayıs günü Samsun'a hareket edeceğini ve beraberinde 23 subay bulunduğunu, karargahı için geçici yer sağlanmasını' ister. Savaş Bakanlığı'ndan 'Seferi Karargah' izni almıştır. 14 Mayıs günü Damat Ferit'in Nişantaşı'ndaki Sadrazam konağına yemeğe davetliydi. Genelkurmay Başkanı Cevat Paşa da aynı yemeğe davet edilenler arasındaydı. Damat Ferit'in tedirginliği ve kesin yanıt almak istediği sorular karşısında verilen cevaplar Cevat Paşa'nın dikkatinden kaçmamış, yer yer Mustafa Kemal Paşa'yı destekleyici konuşmalar yapmıştı. Cevat Paşa ile de Filistin ve Suriye Cephelerinden tanışıyorlardı. 16 Mart 1920 İstanbul işgalinde Malta'ya sürüldü. Ocak 1922'de sürgünden kurtulur kurtulmaz Anadolu'ya geçerek İstiklal Harbi'ne katıldı. 15 Mayıs günü Padişah Vahdettin'den önce bakanlar kurulunu ziyaret eder. Bakanlar toplantı halinde İzmir işgalini görüşmekte ve buna karşı yapacakları hamle olarak 'Protesto' edeceklerini bildirmektedir! Kesin tedbirler gerektiğini üstü kapalı ima ettiğindeyse aldığı yanıt 'Bizi ne yaparlar, biliyor musunuz?' olmuştur! Buradan çıkarak saraya gider. Vahdettin'in Paşa, Paşa, Devleti kurtarabilirsin! sözüne muhatap olur. Bugün hala Mustafa Kemal Paşa'nın, Vahdettin tarafından Milli Mücadele için gönderildiği düşüncesinin temelinde olan cümle budur. Ancak bu amacı güden birinin İngilizlere mektup yazarak sığınma istediğini, Samsun'a çıktıktan sonraki süreçte hain ilan edilen Mustafa Kemal Paşa'yı idama mahkum ettirdiğini söylemez, düşünmezler! 15 Mayıs 1919 günü İzmir'in işgali sırasında gazeteci Hasan Tahsin ilk kurşunu sıkarak ulusal direnişin işaretini de vermiştir. Vatanperver aydınlar ve halk elinde kalan bir avuç toprağı ve onurunu, namusunu çiğnetmeyeceğini göstermektedir. 16 Mayıs 1919 günü Bandırma vapuru İstanbul'dan ayrılırken, Samsun'dan parlayarak tüm vatanı aydınlatacak güneşi taşımaktadır. Bir avuç yurtsever, o vapurda yeni bir ulusun, yeni bir devletin, kurtuluşun, milli şuurun temsilcisidir. 19 Mayıs 1919 Pazartesi günü Samsun limanına yanaşan Bandırma Vapuru, halkın gösterileriyle karşılanır. O gün limanda karaya ayak basan, Mustafa Kemal Paşa'nın şahsında vücut bulmuş Milli Egemenliktir. Bundan sonra Ya istiklal ya ölüm! vardır. Bundan sonra İnönü, Sakarya, Afyon, bundan sonra İzmir vardır. Doğan güneşe doğru yürümek, ufuktaki kör karanlığı alın teriyle, kanla silmek vardır. Milli Mücadele tepeden tırnağa kadar 'Milli'dir. Emperyalizmin ezdiği bütün ülkelere ışık olan Mustafa Kemal ATATÜRK, sadece bu toprakların değil bütün dünyanın tarihini değiştirmiştir. Tarihe atılmış bir imzadır. Bugün, tarihimizi yeniden yazma gafletinde bulunanlar bilsinler ki ne bu ülkenin ne de dünyanın tarihi yeniden yazılabilir. Bugün bakılınca puslu görünen ufuk, ancak her birimiz çalışırsak aydınlanacak. Gelecek var ve yolumuz uzun; Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacak! Ve biz, yorulsak da yürüyeceğiz; daima doğruya, daima iyiye, daima güzele!


Yeni oyunu Merhaba'nın heyecanını yaşayan usta oyuncu Genco Erkal, Cem Yılmaz çok yetenekli. Şahan'ın filmlerine gitmiyorum ifadelerini kullandı.


Vehbi Koç Vakfı tarafından, insanların yaşam kalitesinin artırılmasına katkıda bulunan kişi ve kurumları teşvik etmek amacıyla her yıl; kültür, eğitim ve sağlık alanlarından birinde verilen Vehbi Koç Ödülü sahibini buldu. Bu yıl kültür alanında verilen 22. Vehbi Koç Ödülü'ne tiyatro sahnesinde 64'üncü yılını dolduran tiyatro sanatçısı Genco Erkal ve kurucularından olduğu Dostlar Tiyatrosu layık görüldü. Törende konuşan Koç Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ömer M. Koç, ''Tiyatro tarihimizdeki şerefli yerlerini alan, ülkemizde tiyatro sevgisinin yerleşmesinde ve geleceğin tiyatro sanatçılarının yetişmesinde büyük emekleri olan Genco Erkal ve Dostlar Tiyatrosu, bugüne kadar çok sayıda kıymetli ödüle layık görüldüler. Cumhuriyetimizin 100'üncü yılında, Koç Topluluğu için çok anlamlı olan Vehbi Koç Ödülü'nü değerli Genco Erkal ve Dostlar Tiyatrosu'na takdim etmekle iftihar ediyoruz'' dedi. Genco Erkal ise ''Kuruluşundan bu yana sağlık, eğitim ve kültür alanında önemli çalışmalar gerçekleştiren, toplumda saygın yeri olan Vehbi Koç Vakfı'ndan bu imrenilen ödülü almak benim için büyük onurdur. Bu ödülle 64 yıllık sanat hayatımın doruk noktasına ulaşmış gibiyim'' ifadelerini kullandı. Vehbi Koç Vakfı'nın kurucusu Vehbi Koç'un yaşamı boyunca kendisine ilke edindiği değerleri yaşatmak; eğitim, kültür ve sağlık alanlarında ülkemizin yetiştirdiği veya gelişimine katkıda bulunduğu örnek insanları ve kurumları teşvik etmek amacıyla her yıl takdim edilen Vehbi Koç Ödülü bu yılki sahibini buldu. Vehbi Koç Vakfı Yönetim Kurulu tarafından; Prof. Dr. Filiz Ali'nin başkanlığını yaptığı, Prof. Dr. Dikmen Gürün, Ersen Gürsel, Prof. Dr. Ahu Antmen ve Alin Taşçıyan'dan oluşan Seçici Kurul'un önerdiği adaylar arasından seçilen Genco Erkal ve Dostlar Tiyatrosu; 22. Vehbi Koç Ödülü'nün sahibi oldu. Genco Erkal ödülü, Koç Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ömer M. Koç'un elinden aldı. Ömer M. Koç, Divan Kuruçeşme'de düzenlenen ödül töreninde yaptığı konuşmasına, Pandeminin ardından 3 sene sonra yeniden bir araya gelerek düzenlediğimiz bu anlamlı törende sizlere burukluk hissetmeden hitap edebilmeyi çok arzu ederdim. Lakin Şubat ayında yaşadığımız büyük deprem felaketinin acıları henüz çok taze. Bir kez daha, bu acı hadisede hayatını kaybedenlere rahmet, yakınlarına sabır ve başsağlığı, yaralılarımıza acil şifalar dilerim diyerek başladı. Ömer M. Koç, Genco Erkal, 64 yıllık sanat hayatı boyunca hepimizi hayran bırakan tiyatro oyunculuğunun yanı sıra, demokrasi, insan hakları ve düşünce özgürlüğünün, ateşin savunucularından ve bayraktarlarından oldu. İnandığı doğrulardan kat'iyyen şaşmadı; toplumcu söyleminden hiçbir zaman ödün vermedi. Genco Erkal'ın kendisi gibi çok kıymetli tiyatro oyuncuları olan Mehmet Akan, Şevket Altuğ, Atilla Alpöge, Ferit Erkal, Arif Erkin Güzelbeyoğlu ve Nurten Tunç ile birlikte 1969 yılında kurduğu Dostlar Tiyatrosu da ülkemizin örnek sanat kurumlarından biri oldu. Önümüzdeki sene 55'inci yaşını kutlayacak olan Dostlar Tiyatrosu, yaşanan her türlü zorluğa rağmen, yarım asrı aşkın zamandır perdelerini aralıksız açık tutmuş, baskı ve sansüre eleştirel yaklaşımını korumuş, geniş halk kesimlerini tiyatronun aydınlığıyla buluşturmayı başarmıştır'' ifadelerini kullandı. Genco Erkal ise ödül töreninde yaptığı konuşmada, Bugün burada hakkımda öyle güzel şeyler söylendi ki gurur duydum, bana sadece teşekkür etmek kaldı. Ödül tanıtım filminde beni hak etmediğim ölçüde göklere çıkaran dostlar, sağ olsunlar, var olsunlar. Beni bu ödül için öneren seçici kurul üyelerine de kocaman bir teşekkür borçluyum. En büyük teşekkür tabii ki Vehbi Koç Vakfı'na. Bana layık görülen bu çok değerli ve saygın ödül için Vehbi Koç Vakfı'na yürekten teşekkür ediyorum dedi.


Bilim insanları tarafından yapılan araştırma sonucunda, 'eşcinsel geni' diye bir şey bulunmadığını, ancak genlerin cinsel yönelimi etkilediğini açıkladı. Bilim insanları tarafından 500 binden fazla kişinin DNA verileri üzerinde yapılan araştırmaya göre, 'eşcinsel geni' diye bir şeyin olmadığı, ancak çevresel koşullarla birlikte genlerin cinsel yönelimi etkilediği ortaya çıkarıldı. Bu alanda yapılan en büyük araştırmalardan biri olarak kabul edilen çalışmada, cinsel yönelimin genlerden çok yetiştirilme ve kişilik yapısı ile ilgili olduğu belirlendi. Science dergisinde yayınlanan çalışmada, genlerin eşcinsellik yönelimini ortaya çıkaran olguların yalnızca üçte birini kapsadığı açıklandı. Çalışmaya liderlik eden isimlerden, Finlandiya'da Moleküler Tıp Enstitüsü biyoloğu Andrea Ganna, Yaptığımız sayısız çalışma içerisinde, eşcinsel eğilimi genleri nedeniyle ortaya çıkan 5 adet genetik değişkenle karşılaştık ifadelerini kullandı. Çalışmada, insanların genetik bilgilerini toplayan 'UK Biobank' ile genetik testler yapan '23andMeInc' şirketinin elinde bulunan 500 bine yakın DNA bilgisi incelendi.


Ray Charles, iyi müziğin tüm sınırları aşabildiğinin kanıtıdır. Her türlü müziği icra edebilir ve yine de kendine sadık kalır... O'nun müziği ilk defa Almanya'daki Amerikan Forces Network radyosunda dinlediğim What'd I Say konser yorumuyla çarptı beni. Ardından single'larını almaya başladım. Sound'u inanılmazdır Blues, r&b, gospel, swing... Bunların hepsini daha önce dinlemiştim, ama Ray Charles'da bütün bu türler tek bir bütünün içinde eriyip yek vücut olmuşlardı. diyor İrlandalı şarkı yazarı, şarkıcı Van Morrison ve müzikal olgunluğa erişmesinde büyük etkisi olan ve Ray Charles'ın önünde saygı duruşunda bulunuyor. 1930'da Georgia'da doğan ve Florida'da büyüyen Ray Charles, gözlerini henüz 7 yaşına gelmeden kaybetti. Bu acı olay O'nu tanrıya, ailesine ve müziğe yaklaştırdı. Körlere mahsus bir okulda iyi bir müzik eğitimi gördü. Ayrıca, müziğinin temellerini üzerine kuracağı kilise korosunda şarkı söylemeye başladı. Birkaç yıl sonra artık çok yönlü bir müzisyendi ve piyano, org, saksafon, klarinet ve trompet çalıyordu; dağarcığında ise, boogie woogie'den hafif klasiklere kadar bir çok tür bulunuyordu. Ancak O, devamlı caz, özellikle de Nat Cole dinliyordu. O dönemde King takma adını kullanmayan Nat Cole, kendisi gibi birçok piyanist şarkıcıyı da etkileyecekti. 1947 yılında, Güney'deki ırkçılıktan uzaklaşmak isteyen Charles, bir arkadaşından Florida'dan mümkün olduğunca en uzak noktayı göstermesini istedi. Kaderin kendini götürdüğü Seattle'da Nat King Cole'un o dönemde ki üçlüsünden özenerek Maxim Trio olarak bilinen ilk topluluğunu oluşturdu. Bir yıl sonra plak yapmaya başlamıştı. 1951 yılında yaptığı bir yerel hit parça, New York Atlantic Records'un dikkatini çekmişti bile. Dinsel müziği blues ile karıştırarak elde ettiği özgün sound'la I Got A Woman, Hallelujah, I Love Here So ve tartışmaya yer bırakmayacak derecede güzel What'd I Say ile önlenemez yükselişi de başlamıştı. 1958'de vibrafoncu Milt Jackson'la enstrümantal yeteneklerini gösterdiği ve piyanonun yanı sıra saksafonda da yer aldığı Soul Brothers albümünü çıkardı. 1960'lar ise, müzik yazarı Sadettin Davran'ın tanımlamasıyla, çılgın ayinlerinin en az 10 yıl önceki hızıyla başladığı yıllar olmuştu. Bu dönemde, Georgia On Mind, Unchain My Heart, Hit The Road Jack gibi kült şarkılarını üretti. İşte O'nun için dahi deyimi bu tarihlerde kullanılmaya başlandı. Ray Charles, artık bir dünya müzisyeniydi.


ABD Eski Başkanı Barack Obama ile İtalya'daki Como Gölü'nde birlikte zaman geçirirken objektiflere takılan George Clooney bir yandan da yeni projesine hazırlanıyor. Hulu için çektiği Catch-22 ile konuşulan Oscarlı oyuncu Lily Brooks Dalton'ın yazarı olduğu bilim kurgu türündeki Good Morning, Midnight'ın yönetmenliğini üstlenecek. Daha önce Confessions of A Dangerous Mind, Unscripted, Good Night and Good Luck, The Ides of March, The Monuments of Men, Suburbicon gibi filmlerin yönetmenliğini yapan Clooney yeni filminde aynı zamanda başrolde oynacak. 58 yaşındaki oyuncu ve yönetmen senaryosunu Mark L. Smith'in yazacağı proje için Bu muhteşem projeye dahil edildiğimiz için bundan daha fazla heyecanlı olamazdık. Mark, uzun zamandır hayran olduğumuz bir senarist ve senaryosu unutulmaz. Netflix'teki dostlarımızla çalışacağımız için de heyecanlıyız dedi.


George Lucas, en sevdiği Yıldız Savaşları karakterini açıkladı. Serinin aynı zamanda yaratıcısı olan Lucas'ın açıklaması, hayranlarını şaşırttı. Independent Türkçe'de yer alan habere göre yönetmen George Lucas, en sevdiği Yıldız Savaşları karakterini açıkladı. Serinin aynı zamanda yaratıcısı olan Lucas'ın açıklaması, hayranlarını şaşırttı. Yıldız Savaşları Bölüm I: Gizli Tehlike filminin 20. yıl dönümü için hazırlanan videoda konuşan yönetmen, favori karakterinin Jar Jar Binks olduğunu söyledi. Öte yandan serinin çoğu hayranı, karakterden hiç hoşlanmıyor. Karaktere hayat veren oyuncu ve seslendirme sanatçısı Ahmed Best de karşılaştığı tepkinin yoğunluğundan epey rahatsız. Aktör, twitter hesabından yaptığı açıklamada Jar Jar Binks'e duyulan kızgınlığın, tüm kariyerini etkilediğini, hatta etkilemeye devam ettiğini ifade etti. Yıldız Savaşları'nın 9. filmi Rise of Skywalker'dan ilk fragman geçen hafta yayımlanmıştı.


Tavşanı Yakala; 2018'de Sırbistan'da yayımlandığından bu yana 19 dile çevrilmiş, 2020'de Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüştür. Son olarak 2022 yılında Dublin Edebiyat Ödülleri'nin ve Avrupa Edebiyat Ödülü'nün uzun listelerinde yerini almıştır. Çevrildiği diğer dillerde Modern Alice Harikalar Diyarında olarak anılan roman, savaş sırasında binalar gibi hayatların da yıkılıp yeniden inşa edilişinin; Lejla ve Sara'nın yaşamları boyunca hem kendilerini hem de birbirlerini nasıl yanlış anladıklarının hikayesi. Belleğin sınırlarıyla karşı karşıya kalan Sara, bir kadın olarak anladığını sandığı şeyleri yeniden gözden geçirmek zorunda kalır: Sevdiği en yakın arkadaşını, paylaştıkları ilk deneyimleri, hayatlarını; aynı zamanda onları ayıran ve birbirlerini bu kadar farklı kılan sosyal ve dini çizgileri. Lana Bastasic, dostluklarımızın ve küskünlüklerimizin, gerçekleri ne olursa olsun, benliğimizin oluşmasında nasıl etkili rol oynadığını ortaya koyan karmaşık bir anlatı yaratıyor. Nihayetinde, arkadaşını çok seven, geçmişleriyle ilgili belirli bir hikayeye inanan veya anavatanını geride bırakıp yeni sayfa açmak zorunda kalan herkese hitap edecek, sarsıcı ve sürükleyici bir romanla buluşturuyor okurları.


Bir kitap okudum. Öyle ki, hikayesinden ziyade zaman-boyut algısı ile o ana ışınlandığımı hissettiğim, karakterlerin hiçbiri ile olay örgüsü içinde özdeşlik kurmadığım halde, sanki ortamlarda varmışım gibi, kitaptaki ana karakter Devin'in o uykusuzluk ve içme halini dahi dibine kadar bünyemde hissettiğim bir kitap. Bazı filmler ve kitaplar vardır ki; izleyene de, okuyana da onu yaşatacak kadar canlıdır; kahramanlarıyla özdeşlik kurar, başladığın şey sona erene dek de, onları içinde hisseder ve yaşatırsın. Özdeşlik kurduğun kahramanın gelip senin içine yerleşmesidir aslında olan; seni alıp kendi ortamına sürüklemesi söz konusu değildir çoğu kere. Bazıları ise sadece seyrettirir; yakınlaştırmaz, seyirci bırakır seni. Stalker'in en büyük başarısı ise; ne karakterleriyle özdeşlik kurdurarak ne de uzakta tutarak, okuyucuyu hikayenin geçtiği ortamlara dahil edebilmesi bence. Burada hemen belirteyim ki, aynı gün içinde, bir solukta okuyup bitirdiğim kitaplardan biri oldu Stalker. Sanki kitapta bir solucan deliği vardı ve ben okumayı bırakırsam kapanacaktı, boyutları birleştiren o kapı. O yüzden de bu yazıyı okuduktan sonra, kitabı eline almak isteyenlere şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki; vaktinizin bol olduğu ve kitaba ara vermek zorunda kalmayacağınız bir zaman diliminde okuyun kendilerini; pişman olmayacaksınız. Okurken bol miktarda hissedeceğiniz baş dönmesi ve bulantı için yapabileceğiniz bir şey yok; onu yaşayacaksınız. Çünkü şimdi fark ettim ki, o his aslında solucan deliğinin ta kendisi. Bırakma; bırakırsan evren dışı kalır, bilmediğin bir paralel evrende bulursun kendini! Geçmişte proje ve organizasyonlar nedeniyle sık sık Ankara'ya gider, uzun uzun kalırdım orada. Yani bahsi geçen meydanların 90'lı yıllardaki hallerini gayet iyi biliyorum aslında. Ve artık kitap sayesinde, 2010 demlerini de bildiğimi düşünüyorum. Meydandaki mendilci çocuktan ben de mendil aldım ve bir heves çaldığı Çav Bella'yı keyifle dinleyip, çocuğun başını okşadım. Şuna eminim ki, hikaye kahramanları ötesinde bir yerlerde kendim olarak içindeydim hikayenin. Hayatım boyunca hiç gitmediğim eSkiyEni'ye gitsem mesela, Evet, burayı daha önce görmüştüm, diyecek kadar biliyorum ortamını... Gerçeküstü algısıyla beni oraya da sürükledi kitap; hatta o değişmeyen playlist'lerini dinlerken ezberleyenlerden olduğuma da eminim artık. Bu arada konu şarkılara gelmişken belirtmeden geçmeyeyim; Stalker, olay örgüsünün içinde yer alan şarkıları ile de zengin bir kitap. Üstelik kitabın sonuna eklenen şarkı ve film listesi de muhteşem bir detay. Ne düşünüyorum biliyor musunuz?.. Gerçeküstü algıyı sağlayan bu kitabı gelecekte tekrar okuyup, kitaptaki zamana gitmişimdir belki. Bugünüme de o yüzden tanıdık geliyor olmalı ki, hiçbir yabancılık çekmiyorum. Ve aslında o meydanlarda toplanıp, hep bir ağızdan Hector! diye bağıran binlerce kişi de Stalker okuyucularından, yani bizlerden başkası değildir.


Merhabalar sevgili NouvArt okurları! Bu ay sizlere daha önce bahsettiğim gibi çok özel bir makale dizisine başlıyorum. Bir süreliğine çağdaş Sürrealist sanatçıların tanıtımına ara vererek, Türkiye'nin Surrealism sanat ekolü hakkında kaynak eksikliği bulunduğundan, kendi adıma bu eksikliği giderebilmek amacıyla birkaç ay sürecek bir makale dizisine başlıyorum. Öncelikle, bu makale dizisini hayata geçirebilmem için en değerli katkıyı sunan ve kendi kişisel koleksiyonundan Gergedan dergisinin Ağustos 1987 tarihli 6 Numaralı sayısı olan Gerçeküstücülük Özel Sayısının Orjinal nüshasını benimle paylaştığı için sevgili öz dayım, değerli iş adamı ve sanat koleksiyoncusu olan Orhan Çolak'a teşekkürlerimi buradan da ayrıca belirtmek isterim. Gergedan dergisi, 1980'li yıllarda kısa süreliğine (1986-1987 ve 1988 yılları arasında) çıkan ve sonra kapanan, dönemin Kültür ve Sanat içerikli popüler bir dergisiydi. Her sayısında tıpkı burada bahsettiğim Surrealism Özel Sayısı gibi sanat konusunda spesifik konulara yer veren ve uzun araştırmalar sonucu derlenen bilgilerin yer aldığı bir içerik sunardı. Yazarları arasında Ömer Madra, Tahsin Yücel ve Jak Deleon gibi isimler yer alırdı. İnceleyeceğimiz Gerçeküstücülük Özel Sayısı'na dönersek, dergiyi elimize aldığımızda, Hieronymous Bosch, Guillaume Apollinaire, Andre Breton, Raymond Roussel, Julien Gracq, Louis Aragon, Trotsky, Marcel Duchamp, Max Ernst, Salvador Dali, Rene Magritte, Raymond Queneau, Paul Eluard, Rene Char, Robert Desnos gibi isimlere Surrealism ile ilgili konu başlıklarında yer verilmiş. Bu listeye Hieronymus Bosch'un eklenmiş olması çok önemlidir çünkü Bosch, 1480'li yıllardan 1500'lü yılların başına değin en olgun eserlerini vermiş bir sanatçı olarak Surrealism'in daha akım olarak ortaya çıkmadan önceki dönemlerde bu ekolde eserler ürettiği net olarak vurgulanmış olmaktadır. Dergide Gerçeküstücülüğün sadece bir kültür ve sanat hareketi anlamında bir etkiyle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda gündelik hayatta dayatılan sisteme de güçlü bir tepkiyle yanıt verdiklerini ve bu anlamda Ekonomi-Politiğe de katkıları olduğunu belirten ek makalesiyle 19. cu sayfadan 25. ci sayfaya kadar süren Gerçeküstücülük ve Hayat konulu uzun makalesiyle Enis Batur'un köşesi Gerçeküstücü sanatçılar hakkında içinde bulundukları yılların koşulları göz önüne alınarak yaptığı analizleri okunmaya değerdir. Dergide göze çarpan belkide en önemli bölüm, Andre Breton'un Diego Rivera ile beraber kaleme aldığı, ve Ömer Madra'nın çevirisiyle dergide yayınlanan Bağımsız Devrimci bir Sanat için başlıklı makaledir. Zira ülkemizde Breton'un Sürrealism Manifestosu'nun ilk yayınlanmasının ardından hayatı boyunca kaleme aldığı ve Surrealism'in felsefesini, ideolojik duruşunu, ve düşünsel içeriğini kavramak bakımından çok önemli olan makalelerinin çevirilerini bulmak neredeyse imkansızdır. Dergide yer alan bu orijinal Breton makalesi çevirisi, Gerçeküstücülüğe dair bir kaynakça niteliği taşımaktadır. Dergi'nin Gerçeküstücülük sayısı gerçekten sadece bir makaleye sığamayacak kadar kapsamlı, zengin içerikli konu ve analizlerin yapıldığı bir muhteviyata sahip. (Toplamda 146 sayfa ve her sayfasının tamamen Gerçeküstücülüğe ayrılmış olduğunu belirtmeliyim.) Bu sebeple bu incelemeyi bir dizi halinde art arda birkaç makale olarak ele alacağım, ve sizlerle kuşbakışı olarak bu sayıyı mercek altına alacağız. Bu makale dizisinin Türk Sanat camiasına çok önemli katkıları olacağına inanıyorum.


Tekrar herkese merhabalar! Bu ay geçen makalemde kaldığım yerden devam ediyor ve Gergedan dergisinin Sürrealism Özel Sayısı'nı incelemeye devam ediyoruz. Geçen ay bahsettiğim gibi derginin bu sayısının içeriği son derece zengin bu nedenle bu içeriğin kapsamının biraz daha anlaşılabilmesi için içindekiler sayfasını paylaşıyorum sizlerle. Örneğin Sanat bölümününde Ferit Edgü'nün kaleme aldığı Gerçeküstücü Resim makalesi Sürrealist resim sanatını biraz daha iyi kavramak için okunması gereken makalelerden. Dergide ayrıca Breton'un Gerçeküstücü ekolde kaleme aldığı şiirlerinden bir bölümüne de yer verilmiş. Araştırma bölümünde Gerçeküstücülüğün 1923 yılından 1987 yılına kadar aktif olduğu vurgulanarak çok önemli bir yazı kaleme alınmış 118. Sayfadan 142. Sayfaya kadar. Bu bölümde Philippe Soupault'dan Maurice Nadeau'ya Octavio Paz'dan Theodor Adorno'ya Cemal Süreya'dan Oğuz Demiralp'e kadar birçok önemli ismin makaleleri bir grup halinde bu bahsettiğimiz Gerçeküstücülük 1923 1987 bölümünde işlenmiş. Bu bölümü bir önceki makalemden beri tekrar tekrar vurgulamamın nedeni 1987 yılı Türk Sanat camiasının böyle önemli isimlerinin Gerçeküstücülüğün 1987 yılına değin aktif olduğunu üstüne basa basa vurgulamalarıdır. Zira günümüzde Gerçeküstücülüğün Salvador Dali'nin gruptan ayrıldığında sonlandığını iddia ederek bir bilgi kirliliğine sebep olmalarıdır. Oysa benim ünlü yönetmen Alejandro Jodorowsky'den 2011 yılında şahsen öğrendiğim, grupta oluşan kişisel anlaşmazlıklar nedeniyle Dali'nin başı çekerek gruptan ayrılmalarıdır. Fakat buradaki önemli nokta Dali dahil orijinal kadroda yer alan ve sonradan gruptan ayrılan herkesin ömürlerinin sonuna kadar kendilerini Gerçeküstücü olarak tanımlamaları ve sanatsal tarzlarını değiştirmeden aynı ekolde sanat eserleri üretmeye devam etmeleridir. Hatta yine 1980'li yıllarda Salvador Dali'nin dostu Profesör Ernst Fuchs tarafından kurulan Fantastik-Realism sanat akımında yer alan neredeyse bütün sanatçılar, kendilerini tanımlarken biryandan Sürrealist olarak tanımlamakta ve her iki akımın gerek sanatsal dil, gerek söylem olarak ne kadar birbirleriyle içiçe geçtiğini vurgulamaktadırlar. Salvador Dali'nin öğrencisi ve arkadaşı Oscar ödüllü HR Giger bile kendisini hem Fantastik-Realist hemde Sürrealist olarak tanımlamıştır vefat ettiği 2014 yılına değin. Bir başka dikkati çeken bölüm ise 90. sayfada Rene Magritte'in kaleme aldığı 1 No.'lu Bildirge Ekim 1946 makalesi. Burada Gerçeküstücülüğün sanatsal duruşu ve felsefesi hakkında ana tezleri Rene Magritte'in kendisinden okuma fırsatı buluyoruz. Gelecek ay bu diziye devam ediyorum çünkü bahsetmek gereken daha çok içerik var. Gelecek aya kadar sanat ile kalın!


Tekrar herkese merhaba! Bu ay yine Gergedan dergisinin Sürrealizm Özel Sayısı ile ilgili makale dizimizde kaldığımız yerden devam ediyoruz. İlk 2 makalemde derginin bu özel sayısını ve içeriğini özet olarak tanıttıktan sonra şimdi de derginin bu özel sayısının belki de en önemli bölümünü mercek altına alacağız birlikte. İçinizde Sürrealizm'e öyle ya da böyle aşina olmuş ve özel ilgi duymuş olanlarınız herhalde derginin en önemli içeriğinin Andre Breton'un kaleme aldığı ve Ragıp Ege tarafından Fransızca aslından Türkçeye çevrilen 3. Manifestosu olduğunu tahmin etmiştir. Bu 3. Manifesto'nun diğer bir ismi de İngilizcesiyle Prolegomena To a Third Surrealist Manifesto or Not veya dergide yer alan Türkçe çevirisiyle Bir üçüncü Gerçeküstücülük Manifestosu ya da Başka Şey için Ön Kavramlar şeklindeki ismiyle de bilinmektedir. Tabii ki sizlere söz verdiğim gibi Breton'un 1924 yılından başlamak üzere yazdığı 3 adet Manifesto'yu da sizlere İngilizce versiyonundan birebir çevirerek yazacağım. Bunlar için ayrı bir makale dizisi düzenleyeceğim. Ancak bu işe bu makalede girişmek yerine önce 3. Manifesto'nun kısa ve öz bir analizini beraberce yapacağız. Breton, 3. Manifestosunda biraz da Sürrealizm gibi bir akımı başlatarak, bu akımın temel manifestolarını yazarak bu akımın öncülüğünü yapmanın beraberinde getirdiği mücadelelerin etkisi sonucu yaşadığı yıpranmışlıkların etkisiyle yaşadığı kırgınlıkların sonucu biraz da içerlemiş bir dille kaleme aldığı bu manifestosunda kullandığı dilin burukluğu adeta her paragrafta hissedilmektedir. İnsanın gücü ne denli büyükse, sınırları da o denli dar çizilir; kimileri de bıkmak bilmez etkinlikleriyle katılırlar bu uğraşa; söz konusu insanı yıkıp yok etmek için en çetrefil yollara başvurmaktan geri durmazlar. Şeklinde yazdığı bir o kadar anlamlı ve aynı zamanda da buruk sözler daha manifestonun ilk paragrafında karşımıza ilk satırlarda çıkmaktadır. Breton'un burada kendi üzücü yaşanmışlıklarından örnek verdiğini ve bir çeşit veryansın içinde bulunduğunu anlamak hiç de zor değildir. Bu eleştirel dil paragrafın devamında boyutunu arttırmakta ve kuşbakışı boyutta daha büyük bir resmi de beraberinde eleştirmekte olduğunu ortaya koyar cümlelerle devam etmekte: Yakın tarihimizde bu savı doğrulayacak kanıtlar bulmak güç değil: bir dolu şarlatanla kalpazan, Robespierre'in, Saint Just'ün ilkelerini nasıl bir ikiyüzlülükle kendilerine bayrak yapabiliyorlar; Hegelci öğreti, hem sağcı hem solcu işgüzar yandaşlarının elinde nasıl parçalanmış; Marksçılığın içindeki bölünmeler ne boyutlara ulaşmış; Katoliklerle gericiler, Rimbaud'yu nasıl şaşılası bir güvenle kendi oyunlarına alet etmeye çalışıyorlar. Daha da yakınlara gelelim; Freud'un ölümü, ruhçözümsel düşüncelerin geleceğini belirsizlik içine düşürmeye yetti; bir kez daha bir ölüm, özgürleştirmeye yönelik örnek bir aracın, bir baskı aracına dönüşmesi tehlikesini doğurdu. şeklinde devam eden ve bu uzun eleştirel cümlenin hemen arkasından eleştirilerinin diğer bir ucunu Gerçeküstücülüğe de doğrultarak bir çeşit özeleştiri yapan paragrafları okuyoruz. Bu doğaldır çünkü gerçekten sağlam bir temele dayanan rasyonel düşünce ve sanat hareketleri, bir noktada her zaman özeleştiri yapabiliyorsa sağlıklı şekilde devam edebilme şansı bulurlar. Daha sonra kendisini her şeye muhalif olarak gördüğünü ve bunu bir ilkesel niteliğe dönüştürerek Karşıtlık ilkesini benimsediğini ilan eden paragrafları okuyoruz. Breton'da bütün bu düşüncelerin gelişmesi çok doğal çünkü sizlere defalarca belirttiğim gibi Sürrealizmin kurucu kadrosunda sonradan oluşan kişisel anlaşmazlıklar, üye sanatçıların her birini tıpkı Dali gibi kendi köşesine çekilmeye yöneltmişti. Bir noktaya kadar beraberliğin Ortak Sanatsal Dil sebebiyle beraberce devam ettiği kadro yaşanmakta olan kişisel anlaşmazlıkların tolerans eşiğini aşmasıyla herkes kendi köşesine çekilmeye başlamış, ve nihayetinde Breton'u bu buruk dille kaleme aldığı 3. Manifesto'yu yazmaya itmişti. Nitekim, her ne kadar ağır bir eleştirel dil kullansa da Manifestosunun en sonunda; Yeni bir söylem mi? Bir seraptan kaynaklandıklarına mı inandırmamız gerekir bu yaratıkları, yoksa görünür kılınmalarına yardımcı olmamız mı? diyerek belki de biraz da alegorik bir dille, Manifestosunun içeriğinde eleştirel bir dille vurguladığı temel sorunun aslında yeni bir söylemi meydana getirmekte yaşanan bir doğum sancısı değil de, görünür olamamakla, görünür kılınamamakla, görünür hale gelememekle ilgili yaşanan bir sorun olduğunu da vurgulamaktan çekinmiyor Breton. Bu eleştiri de geliyor günümüz Çağdaş Sanat Camiasının Sürrealizme yönelik uyguladığı genel boykota kapak gibi bir cevap oluyor. Gelecek ay Gergedan dergisi inceleme dizimiz eğlenceli ve keyifli bir incelemeyle devam ediyor, gelecek aya kadar sanat ile kalın!


Doğuş Otomotiv'in gelecek, sürdürülebilirlik ve inovasyonla ilgili öngörülerini sunduğu Doğuş Otomotiv Plus Deneyim Merkezi, Yaban Hayatı Fotoğrafçısı Alper Tüydeş ve Heykeltıraş Mustafa Tuğrul'un eserlerini bir araya getirdiği Fotoğraftan Heykele sergisine ev sahipliği yaptı. Sergide, Alper Tüydeş'in fotoğrafladığı yaban hayatının nesli tükenme tehlikesi altındaki türlerinden olan Kızıl Akbaba, Flamingo ve Balık Kartalı'nın; Mustafa Tuğrul'un atık otomobil parçalarıyla oluşturduğu heykelleri sergilendi. Sürdürülebilirlik stratejisi çerçevesinde, doğa ve çevrenin korunması yönünde farkındalık çalışmalarına imza atan Doğuş Otomotiv'in geçtiğimiz yıl başlattığı Doğaya Kanat Açtık projesi, 'Fotoğraftan Heykele' sergisiyle devam ediyor. Sergide; Alper Tüydeş'in Doğaya Kanat Açtık projesi çerçevesinde görüntülediği ve nesli tükenme tehlikesi altında olan kuş türlerinden Kızıl Akbaba, Flamingo ve Balık Kartalı'nın; Mustafa Tuğrul'un geri dönüşüme ayrılmış atık otomobil parçalarıyla oluşturduğu heykelleri yer aldı. Sergiye, Doğuş Otomotiv'in, distribütörlüğünü yürüttüğü markaların yeni modellerini sergilendiği ve aynı zamanda gelecek, sürdürülebilirlik ve inovasyonla ilgili öngörülerini çeşitli etkinlik ve çalışmalarla sunduğu Doğuş Otomotiv Plus Deneyim Merkezi ev sahipliği yaptı. Doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş ve heykeltıraş Mustafa Tuğrul'u bir araya getiren sergi, iki sanat dalını birleştirerek, nesli tükenme tehlikesi altındaki yaban hayatı türlerine dikkat çekmeyi, doğayı korumak anlamında herkesin üzerine düşeni yapması konusunda farkındalık yaratmayı amaçlıyor. Doğuş Otomotiv'le birlikte hayata geçirilen Doğaya Kanat Açtık projesinin henüz ilk yılında olmasına rağmen, başarıyla geliştiğini söyleyen Alper Tüydeş Doğaya, doğayı ve içindeki türleri korumaya dikkat çekmek ve bu yönde farkındalık yaratmak amacıyla başladığımız projede, onlarca bölgede, kilometrelerce yol yaptık; ülkemizdeki kuş türlerini görüntüleme ve kayıt altına alma fırsatı yakaladık. Bu yıl da aynı amaç doğrultusunda yeni rotalarda olacağız. 'Fotoğraftan Heykele' sergisi bu anlamda benim için de çok özel; görüntülemeyi başardığım türlerin, bir başka sanat dalıyla hayat bulması çok güzel. İnsanlara, farklı sanat dallarıyla aynı mesajı vermeye çalıştık. Umarım başarılı olmuşuzdur. dedi. Eserlerinde genellikle geri dönüşüm malzemelerini kullanan heykeltıraş Mustafa Tuğrul ise, Hurdaya ayrılmış, ömrünü tüketmiş malzemelere ben sanatımla hayat veriyorum. Sürdürülebilirliğe yönelik çalışmalarıyla öne çıkan Doğuş Otomotiv'le yolumuz da böyle kesişti. İnsanların doğaya karşı farkındalıklarını artırarak, doğal yaşamın korunmasına katkı sağlamayı amaçlayan bu çalışmada yer almak, benim için de çok özel bir deneyim oldu. Eserlerimde, Doğuş Otomotiv'in geri dönüşüme ayırdığı otomobil parçalarını kullanarak hem geri dönüşüme, hem de doğanın korunması gerekliliğine dikkat çekmeye çalıştım. dedi. Doğuş Otomotiv Plus, daha önce Doğaya Kanat Açtık projesinin startının verildiği, Alper Tüydeş'in çektiği, İstanbul Boğazı ve bölgesindeki kuş türlerinin sergilendiği İstanbul Kuşları sergisine de ev sahipliği yapmıştı. Heykeltıraş Mustafa Tuğrul da, yine tamamı atık otomobil parçalarından oluşan ve nesli tükenmekte olan Kızıl Geyik, Telli Turna ve doğayı temsilen çam ağacından oluşan üç figüratif eseri burada sergilemişti.


Bir kadın ve bir erkek yemek yerken görüldüğünde haber olmasın artık yeter! Fotoğrafa bakıyoruz gayet halka açık bir yerde yenen sıradan bir yemek öyle mum ışıklı bir yer falan da değil, romantizmin zerresi yok mesela, sonra içilip dağıtılmamış, amaaaa!!! sıradan iki dostun konuşması haber olmayacağı için de yafta hazır... Bir kadın ve bir erkeğin yediği yemeğin, yaptığı sohbetin haberi olmamalı aşmalı artık bunları. Basın aşmalı ki toplum da aşabilsin. Kadın ve erkeğin dost olabildiğini anlayabilsin. Örnek; Nilüfer ve Reha Muhtar'ın kızı Ayşe Nazlı'dan evlatlık edinilen kız diye bahsetmeyin artık! Hatta sen basın olarak üstüne basa basa evladı şeklinde yazmalısın ki topluma örnek olsun yaptıkları ve başka Ayşe Nazlı'lar da bir aileye kavuşabilsin. Toplumda bencillik bitsin, başka evlatlara da kucak açabilecek aile yapıları gelişebilsin. Birilerinin adını eski sevgilileri ile anmayı da bırakmalısın bence... Adam ilişkiyi bitireli 4-5 sene olmuş, üstüne 3-5 sevgili daha yapmış hala partnerinin haberini yaparken önüne arkasına eklememelisin ex aşkının adını ki üstelik herkes hayatına bakmışken, yeni sevdicekleriyle mutluyken çomak sokmamalısın eski defterleri burunlarına burunlarına sokarcasına yaptığın haberlerle... Sağlıklı başka ilişkilerde mutlu olabileceklerken olamamalarının vebalini taşımamalısın da hatta. Yazın da lütfen mayolu fotoğrafların haberlerinde dikkat edin sizden ricam; haberi yapılanlar zaman içinde maldivler, miamiler derken kendini kurtarıyor ama olan yine topluma oluyor. Sizin yüzünüzden bir türlü normalleşemeyen mayo, bikini gibi plaj kıyafetleri normal dışı gibi algılanıyor iş toplum için kadınlar plajına kadar dayanıyor siz sorumluluğunuzu inatla hala fark etmiyorsunuz. Özel hayata saygılı haber emin olun şu anki kaotikleşmiş toplum için çok çok çok çok önemli ve gerekli. Toplumun mühendisi olduğunuzu, sizin haberlerinizden ziyade sizi okuyanların haberin algısı ile kendini yönlendirdiğini aklınızdan çıkarmayın. Lütfen empati, özen, dikkat... Bu kadar mı zor!.. Dipsel not: Evet daha biiiiiir sürü yanlışı var medyanın ben bu yazımda toplumu şekillendiren yanlışlardan az da olsa bahsetmek istedim.


Netflix'in merakla beklenen reality show'u Şeytanın Aklına Gelmez 26 Eylül'de izleyicilerle buluştu. Programın yapımcı yönetmeni Jung Jong Yeon, daha önce The Genius ve The Great Escape gibi yapımlarla tanınan bir isimdir. Şeytanın Aklına Gelmez, farklı mesleklerden gelen 12 yarışmacının bir haftalık kamp boyunca gerçek hayat zorluklarına ve akıl karıştıran oyunlara meydan okuyarak 500 milyon won (yaklaşık 380.000 dolar) ödül ve ultimate zeka unvanı için yarıştığı bir reality show'dur. Programın ilk bölümüne katılan ünlü isimler arasında oyuncu Ha Seok Jin, SEVENTEEN'den Seungkwan, sunucu Lee Hye Sung, aktris Lee Si Won, komedyen ve aktris Park Kyung Lim, Guillaume Patry yarışmada yer alıyor. Ayrıca, programın yayınlanan posterinde maskeli sunucu ve Sizi test etmek için şeytanın planı başlığı dikkat çekiyor. Sunucunun arkasındaki gizemli çizimler ise katılımcıları bekleyen beklenmedik oyunlara ve zorluklara işaret ediyor. Tanıtım fragmanı, 12 yarışmacının Game Towne ilk adımlarını atmasını gösteriyor. Katılımcılar, bir hafta boyunca dış dünyayla hiç temas kurmadan karmaşık zorluklara ve akıl karıştıran oyunlara meydan okurken izleyicilere büyük bir gerilim sunuyor. Şeytanın Aklına Gelmez yapım yönetmeni Jung Jong Yeon, programın yaratılma motivasyonunu açıklarken, insanların olağandışı düşünce ve davranışlarıyla ilgili sorular sorduklarını ve bu programın bu tür soruları uyandırdığını belirtiyor. Şeytanın Aklına Gelmez, şimdi Netflix'te izlenebilir.


Gettodan Çıkış, Keşke Umutla Yaşayabilseydim kısa çalarından ilk şarkısı olan Her Gün Birbirinin Aynı parçasını tüm dijital platformlardan dinleyiciye sundu. Yerli sahnede uzun yıllar varlığını sürdüren Rete Pegz'in üyeleri Volkan Bilgin ve Oğuzhan Doğan, 2015 yılında yer aldıkları Zeytinli Rock Festivali dönüşünde, kendilerini heyecanlandıran müziğin peşine düşmeye karar vererek yeni bir projeye adım attılar. Projelerine eklenecek bir elektrik gitarist ile birlikte Stoner Rock kulvarına yeni bir trio proje olarak katılmaya karar vermelerinin üzerinden çok geçmeden fikirlerinden vazgeçip iki kişi yola devam etmeye karar verdiler ve yenilikçi bir yaklaşımla bu fikri parlatarak yola çıktılar. Dünyada geçmişte veya aktif var olan iki kişilik projeleri dikkatlice inceledikten sonra, duymak istedikleri sound'u elde edebilecek ekipmanları da hızlıca deneyimleyerek temin ettiler. 2015'ten bu yana kendilerine ait olan Stüdyo Zoo'da provalarını sürdüren Gettodan Çıkış, bugüne kadar yayınladıkları 2 kısa çaların tüm hazırlıklarını da burada tamamlamıştır. 3 şarkıdan oluşan ilk kısa çaları Ölüm O Gün Maviydiyi 2015 yılının kasım ayında yayınlayan grup, bu kısa çalar üzerinden dinleyicinin tepkisini gözlemlediler. Dinleyicilerin elektrik gitarsız olan müziği kabul etmelerinin ardından, hazırlık aşamasında edindikleri kaygıları bertaraf ederek, kendilerinden emin bir şekilde yola devam etmeye karar verdiler. 2016 yılında Peyote'de ilk konserlerine çıkan grup, yine aynı yıl Zeytinli Rock Festivali elemelerinde finale kaldı. 20. Roxy Müzik Günleri'de de finale katılarak seslerini farklı mecralarda da duyurmayı başardılar. 2016 yılında çalışmalarına hız kesmeden ivme kazandırmak için 2. kısa çalar için çalışmalara başladılar. 2017'nin Şubat ayında kayıtlara başladıkları Dardı Zamanlar, Sokaklar Kadar kısa çalarını 2017'nin Mart ayında yayınladılar. Yayınladıkları ve yayınlayacakları kısa çalarlar arasında bağlantılar da kuran Gettodan Çıkış'ın ilk kısa çalarının ismi olan Ölüm O Gün Maviydi, ikinci kısa çalardaki şarkılardan birinin adıydı. İkinci kısa çaların ismi olan Dardı Zamanlar, Sokaklar Kadar ise, üçüncü kısa çalarda yer alacak şarkılardan birinin adı olacak. Albüm isimlerinin yanı sıra, şarkı sözleri ve göndermeler ile yarattıkları nüanslar ile dinleyiciye kendilerini keşfetmeleri için merak uyandırıyorlar. Yakaladıkları çıkışın neticesinde, 26 Şubat 2017 tarihli Hürriyet gazetesinin Pazar ekinde, yerli sahnenin dikkat çeken müzik grupları arasında kendine yer bulan Gettodan Çıkış, Orhan Erokyar Ozzy ile Türkçe Rock'ta yer bulmuş, ikinci kısa çaların çıkış şarkısı olan Kargalarla Raksı yayınlamalarının ardından 96,2 Radyo Eksen'de Sağır Sultan adıyla yayın yapan Barış Akpolat'ın dikkatini çekmeyi başarmış ve çalınmasını sağlamıştır. 19 Ocak 2018'de Ölüm O Gün Maviydi akustik versiyonu ile Spotify resmi Türkçe Rock listesinde yer bulmayı başarmıştır. Dijital olarak servis edilen müzik mecraları olan Bir Baba Indie, Rockistasyonu, TurkGitar, Back To The Sound, Pardon Dalmışım, vb.. müzik bloglarında değerlendirmelere konu olan grup, daha özgüvenli bir şekilde yoluna devam etmektedir. 2017 yılının sonundan itibaren grupta tek başına kalan Volkan Bilgin tüm kayıtlarda multiplayer enstrmanist'liğiyle tüm çalgıların kayıtlarını ve vokallerini kendisi yapmaktadır. -Ölüm O Gün Maviydi EP 2015 -Lav 2016 -Dardı Zamanlar, Sokaklar Kadar EP 2017 -Ölüm O Gün Maviydi Single 2017 -Evimden Uzakta 2018 -Cennetten Kovulmuş Gibi 2018 -Evimden Uzakta 2018 -Her Gün Birbirinin Aynı Gettodan Çıkış'a aşağıdaki mecralardan takip edebilir, dinleyebilirsiniz.


Fast food zinciri Burger King, iki küçük kız kardeşin yaptığı çağrının dünya çapında ses getirmesi üzerine çocuk menüleriyle birlikte verilen plastik oyuncakları kaldırma kararı aldı. ABD'li Burger King şirketi, menülerle birlikte hediye olarak verdiği plastik oyuncukları kaldırıyor. Şirket, eski oyuncakları toplamak için şubelerine çöp kutuları gönderileceğini, oyuncaktan vazgeçme kararıyla yılda 320 ton daha az plastik kullanılacağını belirtti. Daha önce verdiği oyuncukları getirmeleri için müşterilerine çağrı da yapan şirket, bunların eritilerek başka şeylere dönüştürüleceğini duyurdu. Wrap adlı sürdürülebilirlik örgütünden Helen Bird, şirketin kararını 'cesur bir adım' diye niteledi. Şirket bu kararı, İngiltere Hampshire'da iki çocuğun plastik oyuncaklardan vazgeçilmesi için yaptığı çağrının ardından aldı. 9 yaşındaki Ella McEwan ve 7 yaşındaki kardeşi Caitlin'in Çevreyi düşünün. Çocuk menülerinizle birlikte plastik oyuncak vermeyin. Çocuklar bu oyuncaklarla sadece birkaç dakika oynuyor. Sonra atılan bu oyuncaklar hayvanlara zarar veriyor, denizleri kirletiyor diyerek internet üzerinden imzaya açtığı dilekçeye yarım milyondan fazla kişi destek verdi. McDonald's ise müşterilerin oyuncak yerine meyve alabileceklerini açıkladı. Şirket gelecek yıl deneme amaçlı olarak başlatacakları uygulamayla çocukların oyuncak yerine kitap alabileceklerini belirtti.


Yale Sağlık Okulu, Maryland Üniversitesi Tıp Fakültesi, Teksas Üniversitesi ve Florida Üniversitesi'nden bilim insanları, ortak bir çalışmayla geliştirdikleri matematiksel model ile evrensel bir grip aşısı geliştirilmesinin on binlerce insanın hayatını kurtarabileceğini ortaya koydu. ABD Ulusal Bilimler Akademisi'nin portalında yayınlanan makalede ekip, evrensel bir grip aşısı geliştirilmesinin insanların yaşamlarına etkisini gösterdi. Tüm insanlar tarafından ortak olarak kullanılabilecek grip aşısının etkisini gözlemlemek isteyen bilim insanları, bu değerlendirmenin sağlıklı bir biçimde yapılması için bir matematiksel model geliştirdi. Bu model, çeşitli istatistiklere ilişkin bilgiler de veriyor. Örneğin her yıl sadece ABD'de on binlerce kişi grip ve gribe bağlı diğer hastalıklar nedeniyle yaşamını yitiriyor. Araştırmacılar bu duruma rağmen, grip aşılarının etkinliğinin yüzde 44 oranında olduğunu belirtiyor. Bilim ve Gelecek'te yer alan habere göre ayrıca, ABD'de bulunan Ulusal Alerji ve Enfeksiyon Hastalıkları Enstitüsü tarafından, yüzde 75 etkinlik oranına sahip ve grip enfeksiyonlarında büyük oranda azalma yaşatacak evrensel grip aşısı geliştirildi. Bu aşının geliştirilmesinin ardından araştırmacılar, evrensel bir grip aşısının kullanımı yoluyla kaç kişinin enfeksiyon riskinden kurtulacağını inceledi. Bilim insanları, bu aşı yoluyla ne kadarlık bir tasarruf sağlanacağına da odaklandı. Raporda, mevcut aşıların yüzde 10'u evrensel bir aşı ile değiştirildiği takdirde, hastalığa yakalanan insan sayısında her yıl yaklaşık 5.3 milyonluk bir azalma gözleneceği ve ölen kişi sayısında yaklaşık olarak 6.300 kişilik bir düşüş yaşanacağı kaydedildi. Sağlık giderlerine de odaklanan ekip bu yolla yaklaşık 1 milyar dolarlık tasarruf sağlanabileceğini ifade etti. İstatistiksel çalışmalarına devam eden ekip, mevcut aşıların tamamının evrensel bir grip aşısıyla değiştirilmesi durumunda enfeksiyon yaşayan insan sayısında 17 milyonluk azalma ile 19.500 daha az ölüm yaşanacağının altını çizdi. Enfeksiyon ve ölüm gibi durumların, sağlık giderlerini doğrudan etkilediğini ifade eden araştırmacılar, hazırladıkları matematiksel model ile evrensel bir grip aşısının etkilerinin uzun vadede artacağını ifade ediyorlar.


Kaliforniya Üniversitesi bünyesinde çalışmalarını sürdüren bilim insanları, su ayılarının radyasyona karşı bile nasıl bu kadar dayanıklı olabildiklerini ortaya çıkardı. Su ayılarındaki Dsup isimli bir proteini inceleyen araştırmacılar, bu proteinin DNA'yı çepeçevre sardığını ve bu sayede DNA'nın, radyasyondan etkilenmediğini keşfetti. Su ayıları, dünyanın en küçük hayvanları olarak kabul edilir. Bu canlılar, gözle görülemez, mikroskobiktirler. Ancak su ayıları, bilim insanları için fazlasıyla popüler. Çünkü bu canlılar, radyasyondan etkilenmezler ve hatta nükleer saldırılardan sağ çıkabilirler. Bilim insanları bugüne dek su ayılarının radyasyona karşı nasıl bu kadar dayanıklı olduğunu bilmiyorlardı. Son araştırmalar, su ayıları ile ilgili büyük bir gizemi aydınlattı. Webtekno'nun aktardığına göre bilim insanları, bu sorunun cevabını bulabilmek için su ayılarına ait hücrelere X ışını banyosu yaptırdılar. Normal koşullarda bir hücre, X ışını banyosuna maruz kalırsa işlevini kaybeder, çünkü su molekülleri bu ışının altında ayrılır. Hal böyle olunca da hücre içerisine radyoaktif oksijen ve radyoaktif hidrojen maddeleri dağılır. Bu da hücredeki DNA'ya zarar verir ve bunun sonucunda da hücre ya ölecektir ya da mutasyona uğrayacaktır. Bu araştırma, Dsup proteininin bulutumsu bir yapıya sahip olduğu ortaya çıkardı. Yani bu protein, DNA'yı çepeçevre sarıyordu ve bu da su ayılarının, bu kadar dayanıklı olabilmelerini sağlıyordu. Konuya ilişkin açıklamalarda bulunan bilim insanları, Dsup proteininin DNA'yı sıkı sıkıya koruduğunu ve bu sayede de X ışınlarının hiçbir şekilde DNA'ya zarar veremediğini belirtiyor. Araştırmanın bir numaralı ismi James Kadonaga, yaptıkları bu araştırmanın sonucunda Dsup proteininin su ayılarını nasıl koruduğunu anladıklarını ve bundan sonra, bu proteini potansiyel olarak kullanmak için çalışacaklarını açıkladı. Bilim insanları, bu proteinin insanlarda kullanılabilmesi halinde insanların da daha dayanıklı olabileceğini düşünüyor.


Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından hazırlanan, başta çocuklar olmak üzere yediden yetmişe herkesi 'ücretsiz' olarak sinemayla buluşturmayı hedefleyen 'Gezen Sinema Tırı' yeniden yola çıkıyor. Gezici sinema gösterimi 7-8 Ağustos tarihlerinde Adana'da başlıyor. Yaşadığı coğrafyada sinemaya gitme imkanı bulamayan çocukları sinemayla buluşturmak üzere geçtiğimiz yıl Kültür ve Turizm Bakanlığı desteğiyle hazırlanan 'Gezen Sinema Tırı' bu yıl yine şehir şehir gezecek. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü işbirliğinde gerçekleştirilen proje kapsamında 7-8 Ağustos tarihlerinde M1 Adana AVM ev sahipliğinde büyük küçük herkesi 'ücretsiz' olarak sinemayla buluşturmaya hazırlanan Gezen Sinema Tırı, Covid-19 salgını sonrası alınan önlemlere uygun hale getirildi. Eklenen teknik ekipmanlarla açık havada ve sosyal mesafeye uygun gösterimler yapmak üzere yeniden düzenlenen Gezen Sinema Tırı'na, gündüz ve gece ışığına uygun 6x4 metre ölçülerinde yeni bir perde ile dış mekanda yayın yapacak ses sistemi eklenerek açık hava izleyici kapasitesi 500'e yükseltildi. Proje kapsamında gündüz iki seans halinde çocuk filmleri, akşam Türk sinemasının iz bırakmış birbirinden değerli filmleri seyircilerle buluşacak. Gezen Sinema Tırı, 7 Ağustos Cuma günü M1 Adana AVM bahçesinde ilk ziyaretçilerini sinema ile buluşturacak. Anadolu'nun çeşitli şehirlerinde yediden yetmişe herkesin sinema ile buluşturulması hedeflenen etkinlik kapsamında Eylül ayının sonuna kadar açık hava film gösterimlerine devam edilecek, sonrasındaki gösterimler geçtiğimiz yıl olduğu gibi öğrencilere yönelik olarak tır içerisinde yer alan 80 kişilik özel salonda sürdürülecek.


Hiçbir yere ait hissetmiyor olmam ile ilgili bulduğum ve bulamadığım bir sürü cevap var hala. Nerelisin sorusuna bile duraksamadan, farklı cümleler kurmadan, herhangi bir şehrin cevabını rahatlıkla veremiyor olmam düşündürüyor beni. Karışık deyip işin içinden çıkıyor olmak ya da bazı küçük notlarla konuyu kapatıyor olmak bu zamana kadar hiç sorgulatmamıştı bana bu konuyu. Fakat özellikle son dönemde insanların doğdukları toprakları kaybettiğinde yaşadığı acıları gördükçe, yaralarını hissettikçe, kendilerini ait hissettikleri yerlerin yok olması ile ilgili duygularını duydukça hangi şehre ne olursa ben bunu hissederdim diye düşünüp cevap bulamamak huzursuz hissettirdi belki de. Herhangi bir şehre, adrese o kadar ait olmadığımı düşünüyorum ki, düşündükçe içimde büyüyor bu his. Bir ortada kalmışlık duygusunu tetikliyor bir yere ait olamamak, aidiyet hissedememek. Fakat çoğu kişiye göre daha özgür bir ortada kalmışlık, daha özgür bir eksiklik. Hangi ortada kalacağıma karar verebildiğim bir aidiyetsizlik. Belki de tüm ilişkilerimde, günlük yaşamımda bu duyguyu aradığım ve gidermeye çalıştığım için sürekli eksik hissediyorum. O aidiyet ile kuvvetlenecek güven hissini yoğun yaşama isteğim doğal akışı bozuyor bazen bazı ilişkilerimde ya da bazen tam tersi daha da kuvvetlendiriyor. Aynı organizasyona ve değerlere aidiyet duygusunu paylaştığım için o zamanlarda kurduğum ilişkilerim bu kadar sağlam oldu belki de mesela. Romantik ilişkilerimde de bunun savaşını veriyorum yüksek ihtimalle ve sanırım artık herhangi bir savaş vermek istemiyorum. Düşündüğümde ait olmak istediğim bir yer ya da kişi yok ama ben bu bilmediğim duyguyu arıyorum. Sanki tam hissettiğimde bunu anlayacakmışım gibi tarif edemediğim bir his var içimde ve belki de çoktan ulaştım fakat anlayamıyorum. Bilmediğim bir hissin peşinden koşup duruyorum ve ne bulacağımı asla kestiremiyorum. Ve sanırım bu bilmeme halime heyecanlanıyorum. Biraz tamamlandığımı düşündüğüm herhangi bir durum olduğu an belki de bu yüzden gidemiyorum. İş yeri, ilişki, ev ne olursa olsun, o eksikliğin biraz dolduğunu hissettiğim an başlıyor içimde bir kaos. Self-sabotage oluyor bu yaptığım artık, kendi içimi bulandırıyorum. Yarattığım kaostan çıkamıyorum, düşüncelerimden gidemiyorum, insanlardan gidemiyorum. Hem çok eksik hem de boğazıma kadar dolu hissediyorum. Bazı insanlardan geç kalmadan gidebilmiş olmak, bazı insanlardan da hiç gitmemek istiyorum. Tertemiz geride bıraktıklarım da var, kendimle inanılmaz gurur duyuyorum. Gidebilen ve gidemeyen insanlar diye bir ayrım varmış, gitmeyi tercih edebilen ve edemeyen. Dinlediğim bir podcast'te sürekli gidenlerin konuşulduğunu ama biraz da gidemeyenlerin konuşulması gerektiğini söyledi birisi. O andan beri aslında kurcalıyor bu konu kafamı, konuşulmayan gidemeyenlerden olmayı tercih ettiğimi düşünüp duruyorum. Kendimi çok cesur görürüm, dışarıdan çok gamsız görünürüm ama belki de cesaret edebildiğim şey gidemeyen olmak. Belki de ben gitmedim, denedim diyebiliyor olmak beni iyileştiriyor, cesaret veriyor. Elimden gelen her şeyi sonuna kadar yaptığımı bilmek bana huzur veriyor belki de. Bilmiyorum bunun gidememekle bir alakası var mı ama, eğer kalsaydım ne olurdu dememek benim için bir kurtuluş gibi. Ya da bazen bir zafer. Çünkü kalsaydım ne olacağını hep biliyordum ve çabaladım. Hatta bazen sonuçlarının beni mutlu etmeyeceğinden emin olduğum durumlarda bile çabaladım, yaralandım. Zamanında siktir git deseydim yaralarım hafifler miydi emin değilim. Birilerinden de doğru zamanda gidemiyor olmam gösteriyor bana zaten gitmekle olan derdimi. Kalan olmak bazı şeyleri kolaylaştırıyor belki de benim için. Gittiğimde belki kendi alacağım kararın arkasında durmaktan korkuyorum. Ama biliyorum ki gitseydim, ardımda bırakacağım en küçük pişmanlık bile beni ömrümün sonuna kadar yerdi. Belki de bir yerlerden gidebilmem için o pişmanlıkların beni yemesi gerekliydi. Meğer benim de bazı gidemediğim yerler ve anlar varmış. İnsan hiç beklemediği zamanlarda çıktığı yolların çok da ihtiyacı olduğu bir yolculuk olduğunu anlayamayabiliyormuş. İzmir'e gitmeye ihtiyacım olduğunu gidene kadar ben de anlayamamışım. Ya da bazı zamanların, bazı yerlere geri gitmelerin insanın ruhunu iyileştireceğini bilememişim. Ben belki de İzmir'den hiç gidememişim, Viyana'ya hiç gitmemişim ve şimdi çok da kalmak istemiyor olmama rağmen İstanbul'dan gidemiyorum. Kendimi bir yerlere ait hissedemiyor olmamın sebebi acaba bulunduğum yerlerden gidememek ve yenilerini kabul edememek mi diye de soruyorum. Hayatımın büyük çoğunluğunu Gebze'de geçirmiş olmama rağmen kendimi en çok Gebze'de yabancı hissediyorum. Yıllardır rüyalarıma giren o yere ise hala daha gidemiyorum. Dönüp bakınca gidemediğim adresler, mekanlar olmuş, ben hep konfor alanımdan çıkamıyorum demişim. Oysa gidemediklerimden gelemediğim için bazı yerleri hep dışarıdan izlemişim. Mesela hiç kimseyle son konuşmamın kötü olmamasına sarf ettiğim çaba da bunu geri alamayacak olmaktan korkmak ve geri döndürülemeyecek şeyler biriktirmeye cesaretimin olmaması mı? Yoksa bak yine de iyi bırakıyorum bu konuyu, sen gidiyorsun ama ben bazı şeyleri hala iyi saklıyorum diyebilmek için miydi bunca zaman bu çabam? Ben gerçekten kötü sonlar mı biriktirmemeye çalışıyorum yoksa bazı konuşmalardan bile gidemiyor muyum? Halbuki bitmesini istemediğim bazı konuşmalardan da gitmek zorunda kalıyorum. Bir gün kendimi eksik hissetmediğim bir yerden gitmemeyi iple çekiyorum. Bir süredir gidemediğim yerlerde aradıklarım, kaldığım yerlerde kaybolduklarım var gibi hissediyor olmak yazdırdı bana bu defa. Nerede dursam, kendimi nerede bıraksam eksik hissetmeyeceğimi anlayamıyorum. Gözlerimi kapattığımda gördüğüm dünyanın karşılığının neresi olduğunu henüz ben bile tanımlayamıyorum. Bu ülkeye dair hislerim biraz olsun değişecek mi acaba diye beklerken, artık bu ülkenin de benim olduğunu düşünmüyorum. Hatta karşımdaki kişi apolitik olduğunu söylediği an hesabı ödeyip oradan gidebiliyorum. Bir yazımda bu denli çıplak belki de ilk defa hissediyorum. En azından bu defa kendi çıplaklığımdan gidebilmek istiyorum. Hatta yıllar önce yazdığım bir yazımda uluorta bahsi geçen birisiyle yazılarımda kendimi çıplak hissettiğimi o kadar rahat konuştum ki, bu cümleleri, o cümleleri okuma ihtimaline olan kayıtsızlığım beni bile şaşırttı. Sanırım artık ruhumun çıplaklığıyla barışıyorum ve üstümdeki bazı yüklerden gidebiliyorum. Sen ölmekten değil, yaşamaktan korkuyorsun, bu şekilde anı yaşayamazsın diyen Özkan Bey'e de selamlarımı iletiyorum.


Robin's Wish adlı yeni bir belgesel, merhum Robin Williams'ın hayatının son günlerini anlatacak. Sevilen komedyen ve oyuncu, 2014'te 63 yaşındayken intihar ederek hayatını kaybetmişti. Yıldızın dul eşi Susan Schneider Williams'ın yanı sıra arkadaşları ve meslektaşlarıyla yapılan röportajları da içeren Robin's Wish, oyuncunun ölmeden önce mücadele ettiği nörodejeneratif bozukluğu araştıracak. Lewy Cisimcikli Demans, hastalığın en yaygın türlerinden biri. Belgeselde sözlerine yer verilen bir nöroloji profesörüne göre bu hastalık kaygıyı, kişinin kendisine duyduğu şüpheyi artırıyor ve sanrılara neden oluyor. Fragmanda Williams'la çalışan kişilerin, aktörün ölümüne giden yolda kendisi gibi olmadığını tartıştığı duyuluyor. 2015'te Schneider Williams, kocasının depresyondan mustarip olmasına rağmen ölümünden demansı sorumlu tuttuğunu söyledi. Williams; Müthiş Dadı Müthiş Baba, Günaydın Vietnam ve Disney'in Aladdin'i gibi klasik filmlerde rol almıştı. Williams, Can Dostum filminde bir psikoloğu canlandırdığı yardımcı rolüyle Oscar kazanmıştı. Robin's Wish'in ilk gösterimi izle ve öde sistemleri ve dijital platformlardan 1 Eylül'de yapılacak.


Müzik Öğretmeni Gizem Çelik'in seslendirdiği çocuk şarkıları Gigi Öğretmen ismi ile 5'li set halinde OnAir Sahne etiketiyle yayımlandı. Gizem Çelik'in, okul öncesi çocuklara yönelik olarak hayata geçirmek istediği projenin ilk oluşumu pandemi dönemi değişkenleri sonucunda gerçekleşmiş. Arkadaş çevresindeki kısaltması olan Gigi adıyla açtığı sosyal medya hesapları ve YouTube kanalından yayımladığı çocuk şarkıları klipleri ile başlayan projesi, yolunun OnAir Sahne ile kesişmesi ile daha da geniş kitlelere ulaşmayı hedefleyerek devam ediyor. Gigi Öğretmen bu süreci şöyle anlatıyor: Uzun zamandır çocuk şarkıları besteliyordum. Bu şarkıları gündeme getirmem için pandemi dönemi fırsat ve zaman yarattı. Böylelikle video edit programları öğrenecek vaktim oldu ve şarkılarımı Youtube sayfamda yayınlamaya karar verdim. Belirli Gün ve Haftalar, Besteciler, Dans ve Ritim, Hayvan Şarkıları, Sayılar ve Şekiller adını taşıyan 5 albümde toplam 31 çocuk şarkısı yer alıyor. Şarkıların tüm hazırlık aşamaları da Gizem Çelik imzasını taşıyor. Projenin ruhuna uygun kapak tasarım çalışmaları ise özellikle müzik dünyasındaki cover tasarımları ile son dönemin dikkat çeken isimlerinden Mr. Boyaci tarafından yapıldı. Özellikle okul öncesi çocuklara yönelik Gigi Öğretmen projesini tüm dijital müzik servislerinden çocuklara severek dinletebilirsiniz.


İtalyan moda evi Armani'nin kurucusu ve tasarımcısı Giorgio Armani verdiği bir röportajda markasının bağımsız kalmayı sürdüreceğini söyledi. Giorgio Armani iş dünyası ile ilgili haberler yapan 'Milano Finanza' adlı internet sitesine verdiği röportajda markasının bağımsızlığını sürdüreceğini söyledi. 84 yaşındaki moda devi Her zaman ekonomik bağımsızlığın, tam bağımsız şekilde çalışmanın ana prensibi olduğuna inandım dedi. Armani kendisine birçok kez Armani şirketini satması için teklifler geldiğini ancak 'yanıtın her zaman aynı olduğunu' söyledi. Aralarında Gucci ve Fendi'nin yer aldığı önde gelen İtalyan lüks markalar geçmiş yıllarda yabancı lüks eşya şirketlerine satılmıştı. Son olarak ünlü İtalyan markası Versace de ABD'li Michael Kors grubuna satılmıştı. Bu satışların 'ulusal gurura zarar verebileceğini' kabul eden Armani ancak bunların aynı zamanda 'küreselleşme ve değişen zamanların bir işareti' olduğunu söyledi. Armani Bu moda evlerinin ruhu İtalyan: Eğer bu korunursa o zaman uluslararası gruplar uygun olur ifadelerini kullandı.


Kanada Hükümeti desteği ile iki ülke arasında bir kültür köprüsü kurulması amacıyla, bağımsız Theatre Why Not tiyatro topluluğu ve Nedim Saban yönetiminde Tiyatro Kare işbirliğiyle, Ercüment Cengiz'in Everest YAyınları'ndan Gırnatacı romanı müzikale uyarlanıyor. Kanadalı yönetmen Guillermo Verdecchia'nın sahneye uyarlayacağı oyunda Kanadalı ve Türk oyuncular bir araya gelecek. Müzikler projenin kültürlerarası temasına uygun olarak hazırlanıyor. 9 Kasım gecesi Toronto'da okuma provası sergilenecek oyunun 'Gırnatacı' romanındaki Türkiye sahneleri Flashback olarak gölge oyunu tekniğiyle izleyiciye sunulacak. Why Not/Tiyatro Kare işbirliğiyle, romanın derdi, öyküsü, karakterleri, evrensel, kültürlerarası teması ve müziği nedeniyle uzun vadede romanın bölümlerinin de geçtiği Chicago başta olmak üzere farklı ülkelerde, farklı kentlerde ve Türkiye'de Türk sanatçıların katılımıyla sahnelenecek.


Joker'in pek çok izleyicinin kafasını karıştıran muğlak final sahnesi yakın zaman önce çözülmüş olabilir. Todd Phillips'in 1 milyar dolar gişe hasılatına (yaklaşık 5,8 milyar TL) ulaşması beklenen filminin son dakikalarında, kurgusal psikiyatri hastanesi Arkham Asylum'da bir hemşireyle konuşan ana karakter Arthur Fleck'i görüyoruz. Sahne, filmin önceki bölümlerinde yer alan, Fleck'in annesinin aynı tesiste olduğuna dair düşünceleriyle benzerlikler taşıyor. Bu benzerlik nedeniyle çoğu kişi gördükleri olayların gerçekte yaşanmadığına ve Fleck'in her şeyi hücresinde hayal ettiğine inanmış olarak sinema salonundan ayrılmıştı. Filmin Phillips tarafından kaleme alınmış senaryosu, hala kafası karışık olanlar için bir miktar netlik sağlayabilir. Burada önemli olan senaryonun Fleck'in hayal gördüğünü vurgulamaması. Bu da yaşananların gerçek olduğuna inanmaya teşvik ediyor. Phillips'in önceki sahnelere olan benzerlikleri vurgulaması, kapanış sahnesinin en rüya gibi yönlerinin üzerinde durduğu için yine de ilginç. Phillips, kısa bir süre önce Joker üzerinde çalışırken çekilmiş bir dizi kamera arkası fotoğrafı yayımladı. Fotoğraflarda bir başka DC Comics karakteri Catwoman'a atıfta bulunuluyor. Bu arada Phoenix, bir Joker filminde daha rol almaya istekli olduğunu söylemişti. Joker şu an sinemalarda.


Gizem Akkoyunoğlu, 24 Ocak 1 Mart 2020 tarihlerinde SANATORIUM'da gerçekleşecek Nerede Duruyorsun? başlığını taşıyan ikinci kişisel sergisinde, geçmişten günümüze insanın kavram olarak içinde kaybolduğu arafı konu alır. İnsan benliğini biricik kılan segmentlerden oluşan sergi; zamansız, herhangi bir coğrafi veri taşımayan öğelerle bir yüzleşme alanı yaratmayı amaçlar. İzleyicileri sergi alanına geçildiğinde duyumsanan derin karanlık hissi ile üç köpek karşılar. Akkoyunoğlu, Caspar David Friedrich'in The Abbey in the Oakwood işinden ilhamla ürettiği bu çalışmasında, Yunan mitolojisinde yeraltı krallığının girişinde durarak, burayı koruyan üç başlı köpek Cerberus'un bir uyarlamasını sunar. Bu karşılaşma, içeri girildiği düşünülürken dışarı çıkıyor olabileceğimize dair bir hissi kışkırtmayı amaçlar. Girişin ardından, nerede durduğumuz üzerine düşünmeye başlarken serginin bizi davet ettiği karanlığa dahil oluruz. Akkoyunoğlu'nun bize gösterdiği sahneler, kendi katmanlarımızın derinliklerine inmemiz için bizi davet eder.