R&B, Chill Trap, Pop ve Rap tarzlarını harmanlayarak bestelediği şarkılarını kendine has yorumu ile birleştirerek dinleyiciyle buluşturan Elçin Orçun, Can Atayılmaz ile ilk ortak çalışmaları olan Aklın Gidişi şarkısını yayınladı. 15 yıllık müzik kariyerine 3 albüm ve yüzlerce konser sığdıran, Ezhel, Aga B, Hayki ve daha birçok ünlü Rap sanatçıları ile başarılı projelere imza atan Elçin Orçun, söz ve bestesi kendisine ait olan Aklın Gidişi şarkısı ile yaraları iyileştirmeye geliyor. Düzenlemesi Can Atayılmaz imzası taşıyan ortak çalışmanın mix'i Utku Ünsal, mastering'i ise Emre Kıral tarafından yapıldı. Şile'de yer alan özel bir ormanlık alan ve Kurna Plajı'nda dalgalar, kumsal ve ormanın eşsiz uyumu içerisinde çekilen klipte, Elçin Orçun'a Kadir Bukak oyunculuğu ile eşlik ediyor. Şarkının enerji dolu ritmi ile adeta bir bütün oluşturan dans performansını da klipte sergileyen Elçin Orçun, izleyiciye yaz esintilerini yaşatacak bir görsel sunuyor. Kubilay Birkan yönetmenliği ve Cem Balaban görüntü yönetmenliğinde çekilen klibin sanat yönetmenliğini ise Pırıl Kurbetçi üstlendi. Projenin fotoğrafları Toni imzası taşırken, kapak tasarımı ise Ebru Ceylan tarafından hazırlandı. Hem bağımsız solo çalışmalarıyla hem de Beaten Fame ile müzik hayatına hız kesmeden devam eden Elçin Orçun'un Can Atayılmaz ile ilk ortak çalışması Aklın Gidişi Rinata Entertainment etiketiyle tüm platformlarda yayında.


Bu yazı serisi kısaca kendi beğendiğim, beğenmediğim, üzerine konuşmak istediğim şarkılar üzerine bir yazı serisi olacak. Öncelikle yorumlarımın çoğu subjektif olmakla birlikte hem müzisyen hem de şarkı yazarı olarak teknik eleştirilerde de bulunacağım. Olur da eleştirdiğim, hoşuna gitmeyen birkaç şey söylemiş olduğum bir sanatçıysan ve buraları okuyorsan müzisyen ve yazar olmadan yazması kolay demeyesin diye subjektiflik vurgusunu yapıyorum. Her şeye rağmen rahatsız olacaksan o da senin özgürlüğün tabii. Bu bir herhangi insanın herhangi birkaç yorumuyla benzeşebilir. Yer yer altı dolu yer yer de sahiden az önce dediğim gibi sokakta birine dinlettiğin zaman alacağın altı boş tepkileri yazacağım anlayacağın. Ama seni bu altı boş tepkiler tatmin etmediği sürece midende bir yılan dolaşacak. O yüzden değerliler. Bir diğer konu ise neden kimliğimi gizli tutmamla ilgili. Spontane bir karar olmakla birlikte belki de bir müzik değerlendiren insan olarak kafalarda yer edinmek istemeyişime de gayet zıt düşmeyen bir karar. Kim bilir ilerde bir zaman açıklayabilirim. O da keyfimize bağlı. Seninle benim etkileşimimizin yönlendireceği bir sürecin sonucu olan bir keyif. Haydi. Okudukça keyiflenesin o zaman! İlk değerlendirmemi Barlas Tan Özemek üzerine yapacağım. Neden o? Çünkü çok sevgili dostum Beyza Cumbul önerdi bu ismi. Fakat üzerine kafa yormamın en büyük sebeplerinden birisi ise çoğumuzun bildiği üzere Bülent Ortaçgil'in yeğeni olması. Kim bilir kendisinin bu şekilde öne çıkması belki Barlas'ı bile rahatsız ediyordur. Eğer öyleyse Sen Bülent Ortaçgil'in yeğenisin kusura bakma! derdim beyefendimize. Üzgünüm ki bu gerçeği göz ardı edemeyeceğim. Yazdıklarında, stilinde, müzisyenliğinde onun izini görmemek mümkün değil. Elbette normal ancak Ortaçgil'in genlerini taşıyan başka bir müzisyen dinlemek ister miydim, sanmıyorum. Ama ben istemediğim için yeryüzünden silinmeyeceğine göre seni biraz kurcalamaya karar verdim. Hani demiştim ya yazdıkları, stili vs. diye. İşte en belirgin olanı gitaristliğinden başlayalım. Üstelik yeni sayılamayacak bir zamanda elektrik gitarı ile dayısına eşlik ederken dinlemiştim. Her şey yerli yerinde, ne yaptığının bilincinde ve tatlı-soft tuşesiyle beni etkilemişti. Daha sonra kendi şarkılarında da dinledikçe oldukça belli olan bir hakimiyeti var enstrümanına. Ortaçgil'in yeğeni olarak bunu yapmasaydı döverlerdi abimizi. Yine başka bir dayı-izini vokal stilinde görüyorum. Ortaçgil'le gelen ve alıştığımız bir konuşarak söylüyormuş hissi yine beyefendimizde de var. Fakat sanki ben o kontenjanı Ortaçgil ile kapatmış gibiyim. Burada Barlas abiye sesleniyorum; Neden iyi bir şan tekniğine sahip olmayıp sırf çok güzel şarkı yazıyor diye dinlediğim bir sanatçı olasın? Ortaçgil'in yeğeni olduğun için mi? Bence içimi gıcıklandırarak dinlediğim bazı şarkıların -yalancılar kahvesi, ayna kırıldı- bazı koşullara rağmen katlanılabilir değil. Bu cümlem ağır kaçmış olabilir. Uzun süreli dinlemek istememek diyeyim ona. Fakat bunları okuyorsan eğer mutlaka üzerine kafa yorman gereken bir şey olduğunu bilmeni isterim. Belki kafa yormuşsundur ya da hala yoruyorsundur. Örneğin O ve Ben şarkın ne güzel olmuş öyle. Evet vokalleri içimi gıcıklandırmadan dinleyebiliyorum. Defalarca kez dinledim. Muhtemelen daha fazla dinleyebileceğim. Ama Ayna Kırıldı gibi ustlalıkla yazdığın bir şarkının vokalleri nasıl bu kadar dikkatsiz okunmuş gibi algılayabileceğim bir stilde söyledin ki? Hayır şimdi bu benim yersiz kuruntum mu sen söyle? Hemen teknik detaya ineceğim. Ayna Kırıldı şarkındaki Ayna Kırıldı dediğin yerlerdeki Kırıldı kelimesinin son hecesindeki o garip orada bir şey olmamış ya hissi mesela. İnanılmaz bir müzisyen oluşun benim o nüansı kaçıracağım anlamına gelmiyor. Bunları yapmayalım be abi. Ayrıca kimliğim gizliyken buradan sana ileri geri sallama inisiyatifim var. Af buyur. Son olarak toparlamam gerekirse çok değerli, iyi ve hoş bir müzisyen Barlas. Gideri de var tip mip. Özgünlüğünü tartışmıyorum zira insanın dayısından etkilenmesi gayet anlaşılabilir bir durum. Fakat boynuz kulağı geçmezse bu sinir bozucu yorumlarımı ben değil kendi çevresi de yapacaktır. Bu konuda LALALAR mevzuyu kurtarır mı, bilmiyorum. Ama o proje başka bir yazının konusu olsun. Özetle; O ve Ben gibi bir şarkıyı yazmış adama laf ettirmem. Ama ben ederim sevgili okuyucu. Çünkü kimliğim gizli ve bu klavyenin ardında acayip delikanlı hissediyorum kendimi. Şimdi konuşmak istediğim ikinci isimse Sir Sly olacak. Her ne kadar ilk yazı için seçtiğimiz isimler Türkçe müzik yapan isimler ağırlıklı olsa da her sanatçı ya da eser için ayıracağım uzunca vakti öngörerek serinin ilk yazısı için şimdilik bu son konuştuğum isim olacak. Öyle ki diğer isimlerden sıyrılmasının en büyük nedeni dinlediğim ilk andan itibaren aradığım, sevdiğim düzenlemeleri yapmalarından kaynaklanıyor. Dikkatimi çeken ilk şey kesinlikle organik ve inorganik seslerin bir arada ve uyum içinde olması. Bu yazı serisiyle beraber üretimin mutfak kısmından çıkıp sahne önü kısmına geçmiş olsam da mutfağında olmanın getirdiği beslenme ve etkilenme vaziyetlerinden ötürü de benim için oldukça önemli bir grup. Bunu şöyle açıklarsam daha iyi olacak. Biliyoruz ki Türkçe Indie bir diğer deyişle Üçüncü Yeniler akımı sayesinde akustik ve ardında büyük prodüksiyonlar olmayan eserleri ve isimleri dinledik. Daha sonra ise bu Üçüncü Yeniler isminin bir yenisi gelmemiş görünse de de aslında geldi. Belki Dördüncü Yeniler denilemez ama soundun ve beğeni şeklinin değiştiği çok aşikar. Üstelik bu birkaç yıl içinde oldu. Bu durum şaşırtıcı gelmiyor. Zira Bouman abimizin modern yaşamla ilgili dediği akışkanlık tam olarak buydu. Kimliklerin, zevklerin modern öncesi döneme göre çok daha hızlı değiştiğini söylemiş ve zamanla daha hızlı olacağını öngörmüştü. İşte bu yeni yetme ve aslında böyle olmasına rağmen ömrünün kısa olacağını bildiğim Dördüncü Yenilerin en belirgin değişimi soundlarındaki elektronik tınılara kayması oldu. Bunun kolay olmasının bir diğer sebebi ise Rock müzikteki enstrümanların frekanslarının vokali daha sıkıştırdığı ve yeni gelen elektronik soundun akustik frekanslara yakın olması olabilir. Her ne kadar Rock müzik eğlenceli, harekete geçiren ve devrimsel bir ruh taşısa da inkar edilemeyecek düzeyde de yorucudur. Modern yaşamda zaman, gün içerisinde hızla akar ve insanlar bu hıza ayak uydurmak için oldukça yumuşak geçişleri tercih ederler. Adaptif bir yoldur ve eleştiriye kapalıdır bu sebepten. Şimdi tüm bunları göz önüne alınca Sir Sly'ın elektronik soundunun yanında, davulların akustik oluşu, elektik gitarın dans eder vari varlığı adamlar karakterli be dedirtiyor bana. Bir diğer yandan buna benzer soundu kim yaptı başka sizce? Tabii ki Arctic Monkeys Tranquility Base & Hotel Casino albümü ile. Ve daha karanlık bir temayla. Bunu başka zaman konuşuruz ama Sir Sly'ı konuşmak istememin A. M gibi büyük kitlelere şimdilik hitap etmemeleri. Haliyle ritmik ögelerle bezeli müzik anlayışına henüz geçmişken bu işi ustalıkla yapmaları ve organik enstrümanları da rahatlıkla ve uyumla yerleştirmeleri açısından benim için özel ve rol-model konumundalar. O halde size &Run ve Astronaut'u giriş aşaması için öneriyorum.


Benim için son yazının yayınlanan tarihi henüz dünden önceki günmüş gibi gelse de uzun zaman oldu herhalde yazmayalı. En azından hedeflediğim sıklık düzenine göre böyle. Ayrıca bugün bahsedeceğim isimleri 8 Mart için Kadınlar gününe özel seçmiştim. 8 Mart geçeli 8 gün olmuş. Ve bu da bana dünmüş gibi geliyor. Eğer bu yazıyı bekleyen biriysen, tüm bu gecikmenin suçunun sorumluluğunu üzerime almıyor, hayat koşullarına atıp geçiyorum. İki isimden bahsedeceğim Sokak No.2'de. Bu iki isim de anlayacağınız üzere kadın sanatçılar. Vurgulamam gerekir ki, -geçmiş- kadınlar gününde, kadın sanatçılardan bahsetmek çok yavan kalabilir. Belki defalarca kez kadınlara yönelik -8 Mart'ta- bu tarz jest amaçlı şeyler yapıldı. Fakat bu durumu şöyle düzeltmeye çaba göstereceğim; bahsedeceğim isimler kadın kimliklerinden daha çok kadınsı kimlikleriyle ön plana çıkıyor bana göre. Bunun, çok tartışılabilir ve tepki alabilecek geniş bir konu olduğunu biliyorum. Bence şu isim daha kadınsı, Ne şimdi, bu isimlerden bahsettin de X ismini nasıl unutursun? falan... Ya bir dur. Ben kendi fikrimi anlatmak istiyorum. Bilimsel bir çalışma değil bu! Kendi kendimle sizin yerinize kavga ettiğime göre isimlere gelmeden, konuyu biraz daha açıp noktalayacağım. Evet Türkiye'de çok kadın sanatçı var. Ölçeği küçültüp Türkçe Alternatif müziği ele alacak olursak sayı biraz daha azalıyor. Ama ne kadar Türkiye hippilerine hitap edersen et bu topraklarda erki simgeleyen, genlerimize kazılmış gibi görünen davranış ve zevk örüntüleri var. Bkz. Özlem Tekin. Kadın başına, dağları delişini bile erkil bir ifadeyle anlattı bizlere. Kızgındı, öfkeliydi, başına buyruktu ve bağırıyordu. Şebnem Ferah, Aslı Gökyokuş, Ayşe Saran ve aklıma az önce gelmiş olup şimdi unuttuğum birkaç isim. Bu isimler çok güzel şarkılar yaptılar ve yaptığım bu analiz, iyi müzik-kötü müzik analizi değil. Hepsi bir yerden sonra belki de haklı sebeplerle kendilerini böyle yapmaya mecbur görerek- bağırmaya ve agresifleşmeye başladılar. Belki Nil Karaibrahimgil'i anmamak haksızlık olur diye düşünecekken onun hem alternatif sayılamayacağı hem de kadınsılıktan çok çocuksuluğa yakın olduğunu düşünerek eliyorum. Nova Norda'nın şimdilik yayınlanmış az şarkısı var. Zamanla artacaktır. Şarkılarını hangi sevdiğime göndersem biliyor çıktıklarına göre, arka planda çalışan ciddi bir proje ekibi olsa gerek. Yani ekibi ciddi olmasa da proje ciddi gibi. Bu kadar dinlenmenin kulaktan kulağa olması ihtimalini veremiyorum. Şarkılarda kullandığı Türkçe çok yalın ve bu yüzden çekici. Çok iddialı görünse de Türkçe Alternatif müziğinde dönüştürücü bir etkisi olacağına inanıyorum bu kadının. Üreten biri olarak onun müziğinden etkilenmek benim için keyif vericiydi. Sıradaki güzelimiz Raven. Çok yeni oluşu ve benim yeni sanatçılara ve olup bitenlere olan istemsiz mesafemi göz önünde bulundurursak keşfettiğim için şanslı hissettiğim bir isim. Henüz No Name. Fakat birazdan bahsedeceğim sebepler ve özgünlüğü sebebiyle gelecekte onu daha sık duyacağınızı öngörerek içim rahatlıyor. Bahsedeceğim sebeplerin en önemlisi yaptığı şarkılarının altyapısının kendisine ait olması. Kendi kendinin yönetmeni olma durumu bana her zaman çekici gelmiştir. Başkalarının şarkıları, başkalarının altyapısı üzerine bir gösteri ya da eser çıkarmak görece daha kolaydır. Raven'in bu çizgide olması çok güzel. Ayrıca böyle devam etmesi henüz geleceği için konuşmak adına erken olsa da bahse değer bir temenni. Onun için karanlık ifadesini kullanmıştım. Evet, sakin, derinden ve acıtan bir biçimi var şarkılarının. Şarkılara yansıyan atmosfer, sanki öyle çalakalem bir denk geliş değil de tam da kendisini yansıtan bilinçli bir renk seçimi gibi. Elbette bu yorumlar kendisini müziği ile yeni yeni tanıyorken, bilmeden yapılan yorumlar. Ama en azından bana yansıyan şekli bu. Özgün ve nefes aldıran bir karanlık. Şarkıların aranjelerinde ve vokallerinde deneyimi arttıkça gideceğine inandığım küçük pürüzler görüyor olsam da bu bir gelişim süreci ve bizzat bu gelişim sürecindeki bir şarkı yazarı olduğum gerçeğinin bilincindeyken, bu eleştiriyi üstten bir bakış açısıyla söylemem mümkün değil. Eleştirilen şey katı bir öz değil, değişen, şekillenebilir, plastik-vari gelişime açık bir durum. Neyse, en çok emin olduğum şey bu kadının güzel şeyler yapma ihtimalinin yüksek olduğu.


Yönetmen Azra Deniz Okyay'ın Hayaletler adlı ilk uzun metrajlı filmi Venedik Film Festivali Eleştirmenlerin Haftası bölümünde büyük ödüle layık görüldü. Dünya Prömiyerini 77'nci Uluslararası Venedik Film Festivali'nde yapan film, festival programına Türkiye'den giren tek yapım olma özelliğini de taşıyor. Cuma günü yapılan ödül töreninin ardından DW Türkçe'ye konuşan Okyay, Çok yoruldum. Tabii bir mutluluk sarıyor insanı. Ama bu gurur duymaktan çok, kendi işimizi yapıp emeklerinin karşılığını almak ve takdir edilmekten kaynaklanıyor. Maalesef törende oyuncularımız yoktu. Pandemi sırasında böyle bir şey yaşamak ilginçti. Çok fazla mesaj aldık ve insanlara böyle bir dönemde umut vermek beni daha çok mutlu etti. Tanımadığım insanlara umut olduğumuzu farkettik dedi. Okyay'ın ilk uzun metraj film olan Hayaletler, ülke genelinde yaşanan büyük bir elektrik kesintisinin yaşandığı bir günde yolları kesişen dört karakterin hikayesini anlatıyor. Kentsel dönüşüm ekseninde bir araya gelen bu dört karakterin kesişen öyküleri üzerinden günümüz Türkiye'sine dair distopik bir portre çizen filmde rol alan oyuncular arasında, Nalan Kuruçim, Beril Kayar, Emrah Özdemir ve Dilayda Güneş de var. Filmin senaryosunu çok umutsuz bir anında yazmaya başladığını söyleyen Okyay, Ben yaşadığım ülkede ve ortamda insanlarla yaşadığımı hissedebilmek için de bu filmi yazdım. Bunu bir halı dokumasına dönüştürdüm ve bu insanları bu dinamikleri anlamak için yazdım. Bir şekilde kendi jenerasyonumu arşivlemek istedim. Sinema olarak da farklı bir şey koyabildiğimizi düşünüyorum. Hepimizin değişime ihtiyacı var. Dün ödül töreninde Greta Thunberg'in şu sözleriyle bitirmiştim konuşmayı. Umut bulaşıcıdır ifadelerini kullandı. Okyay daha önce yaptığı kısa metrajlı, Sulukule Mon Amour ve Küçük Kara Balıklar filmleriyle tanınıyor. Okyay aldığı bu ödülle, Venedik Film Festivali'nde Türkiye'den ödül alan ilk kadın yönetmen oldu.


Tüm sokak dansı türlerini bünyesinde barındıran Red Bull Dance Your Style yarışması dansın en iyilerini belirlemek için geri döndü. 10 Eylül'de Ankara'da gerçekleşecek Türkiye finali öncesinde özel bir performans sergileyen Pelin Yar ve Berk Çiçekgil Elevator Movesda bir araya geldi. Asansör kapısı açıldığı andan kapanana kadarki süre içinde figürlerini gösteren Pelin Yar ve Berk Çiçekgil'in eğlenceli videosu Red Bull sosyal medya hesaplarından izlenebiliyor. İzleyicinin oylarıyla kazananın belirlendiği yarışma; Red Bull Dance Your Style 2022 dans pistlerini yeniden yeteneklerle buluşturuyor. Finale giden yolda Instagram üzerinden toplanan başvuruların ardından süreç heyecanın doruğa ulaştığı elemelerle devam ediyor. Dansçıların hip hop, popping, house dance gibi sokak dansı stillerinde hünerlerini sergilediği yarışmanın Türkiye finali 10 Eylül'de Ankara'da, Seğmenler Parkı'nda gerçekleşecek. Kadın ve erkek dansçıların birlikte yarışacağı Red Bull Dance Your Style Finali'nde en iyi olan isim ise Güney Afrika'nın en büyük şehri Johannesburg'da düzenlenecek Red Bull Dance Your Style 2022 Dünya Finali'nde Türkiye'yi temsil etme şansı yakalayacak. Yarışmanın Türkiye finali öncesinde sevilen dansçılar Pelin Yar ve Berk Çiçekgil'in iddialı performanslarını sergilediği bir Elevator Moves videosu yayınlandı. Asansör kapısı açıldığı andan kapanana kadarki süre içinde eğlenceli bir kareografi ile dans eden ikilinin videosu Red Bull sosyal medya hesaplarından izlenebiliyor. 30'dan fazla ülkede, 50 ayrı noktada düzenlenen Red Bull Dance Your Style, dansçıların herhangi bir street style türünde performans sergilediği, müziğe ve beklenmedik ritimlere doğaçlama ayak uydurduğu, izleyicilerle etkileşime geçtiği teke tek yarışma formatında gerçekleşen dans yarışmasıdır. Bulunduğu şehrin kültürüne göre de şekillenen Red Bull Dance Your Style, İtalya'da popüler dansın figürleriyle geleneksel dansla buluşurken, Fransa'da sokak dansı ile Japonya'da ise takibi zor hızlı figürler izleyicileriyle yeniden şekilleniyor. Seyircinin kartlarını havaya kaldırarak oyladığı dansçılar, önce dans pistine sonra birbirlerine meydan okuyor.


Netflix, Elif Şafak'ın Aşk adlı kitabının haklarını satın aldı. Biri günümüzde, biri 13. yüzyılda geçen iki hikayeyi bir araya getiren kitap, diziye uyarlanacak. Filmloverss'tan Erhan Tan'ın haberine göre, uluslararası yapımlarının sayısını hızla arttırmaya devam eden Netflix, Türkiye yapımı orijinal dizilerine bir yenisini daha eklemeye hazırlanıyor. Türkiye yapımı ilk orijinal dizisi olan 'Hakan: Muhafız'ın 3. sezonu için hazırlıklarını sürdüren, Türkiye yapımı diğer dizileri olan 'Atiye ve Aşk 101'in de çekimlerine başlayan Netflix, şimdi de Elif Şafak'ın Aşk adlı kitabının haklarını satın aldı. Netflix'in Aşk'ın haklarını satın aldığı, bugün Almanya'nın en büyük kitap fuarlarından biri olan The Frankfurter Buchmesse'te duyuruldu. Netflix tarafından diziye uyarlanması beklenen Aşk'ın prodüksiyonuna ne zaman başlanacağı ve prodüksiyonda kimlerin yer alacağı şimdilik belirsizliğini koruyor. Şafak, Almanya'nın kitap fuarlarından The Frankfurter Buchmesse'te 2019 Man Booker Ödülü'ne ve dünyanın en prestijli edebiyat ödüllerinden biri olarak kabul edilen Booker Edebiyat Ödülü'ne 'On Dakika Otuz Sekiz Saniye' kitabıyla aday olmuştu.


Elif Sanchez, 11 Grammy Ödüllü 20'den fazla altın ve platin plak sahibi dünyaca ünlü besteci, gitarist ve prodüktör Javier Limon prodüktörlüğünde yayınladığı 11 şarkıdan oluşan 2. albümü MI VOZun ardından Ankara ve İstanbul'daki ilk konserleriyle 3 Aralık'ta CSO Ada Ankara Mavi Salon ve 14 Aralık'ta Zorlu PSM Turkcell Platinum Sahnesi'nde dinleyici ile buluşacak. Müzisyen bir aileden gelen ve Türk Halk Müziği, Klasik Müzik ile Caz eğitimini harmanladığı müzikal tarzı ile Anadolu ve Azerbaycan coğrafyasından, İspanyolca şarkılara kadar kendine has yorumuyla dinleyicilerin beğenisini kazanan Elif Sanchez, 10 yaşına kadar ailesinden aldığı müzik eğitiminin ardından, İstanbul Devlet Konservatuvarından üstün başarı ödülü ile mezun oldu. 2015'te kurduğu Mediant Collective grubu ile dünyaca ünlü besteci, gitarist ve prodüktör Javier Limon tarafından Refuge of Sound projesine konuk sanatçı olarak davet edildi. 2017'de Bill Pierce Ödülü ve Akdeniz Müzik Enstitüsü Ödülü'nü kazanarak Berklee College of Music'den mezun olan Elif Sanchez, Drom NYC, Rockwood Music Hall ve The Well Brooklyn'de birçok konser verdi. Elif Sanchez, 2021 yılında kendi adıyla yayınladığı ve Anadolu'dan Azerbaycan coğrafyasına kadar uzanan geniş bir repertuvar sunduğu ilk albümünün ardından, 11 eserden oluşan ikinci albümünde 7 orijinal Javier Limon şarkısı, Dos Gardenias ve Perfidia olmak üzere 2 adet İspanyolca cover, Kenan Doğulu ile düet olarak seslendirdiği Vuelve ve İspanyolca seslendirdiği Amanecer 'e yer verdi.


Elif Çağlar'ın akapella projesinin üçüncü teklisi If You Loved Me, 25 Şubat Cuma günü, nu-DC Records etiketiyle tüm dijital platformlarda yayımlandı. Tüm söz-müziği ve düzenlemesi Elif Çağlar'a ait If you Loved Me, vokallerin yarattığı club ve disko hissini soul süslemeli melodilerle yükselten, kalp kırıklığı eşliğinde dansa davet eden bir şarkı. Elif Çağlar, İstanbul Bilgi Üniversitesi Müzik Bölümünde, caz kompozisyonu eğitimi aldı. 2006'da, caz performansı üzerine lisans üstü eğitim almak için gittiği ve yaşayan efsane Sheila Jordan'ın öğrencisi olduğu New York, Queens College bünyesindeki The Aaron Copland School of Musicten ödülle mezun olan ilk Türk oldu. Türkiye'de ve dünyanın birçok ülkesinde prestijli festivallerde ve kulüplerde halen düzenli olarak sahne almaktadır. Geniş kitlelerce beğeni toplayan, nu-DC Records etiketli M-U-S-I-C isimli albümü, Türkiye müzik tarihinde bir caz vokalistinin tüm söz, müzik ve aranjmanlarını yazdığı, ilk İngilizce beste albümüdür. Radyo Boğaziçi Müzik Ödüllerinde üç defa En İyi Caz Müz ik Sanatçısı ödülünü alan ve Türk caz sahnesinin en önemli isimleriyle çalışan Çağlar, ikisi dünyaca ünlü Amerikalı ve İtalyan caz müzisyenleriyle olmak üzere dört albüm çalışmasına imza atmıştır ve farklı tarzlarda eserler yayınlamaya devam etmektedir.


Kült korku serisi Elm Sokağında Kabus'un yıldızı Robert Englund, bir keresinde canlandırdığı Freddy Krueger'dan kendisinin bile korkuttuğunu açıkladı. İkonik slasher serisi, 1984'te Wes Craven tarafından yazılıp yönetilen ilk filmle başlamıştı. Englund, öfkeli ebeveynler tarafından yakılarak öldürülen ve yıllar sonra çocuklarına musallat olmak üzere geri dönen çocuk katili Freddy rolünü oynadı. People, kısa süre önce Hollywood Dreams and Nightmares: The Robert Englund Story adlı yeni belgeselin gösterime girmesi şerefine oyuncuyla söyleşi yaptı. 76 yaşındaki oyuncuya, Freddy hakkında hiç kabus görüp görmediği soruldu. Englund, Hayır dedi ama 1984 yapımı ilk filmi çekerken başına gelen kabus gibi bir anıyı paylaştı. Freddy'nin kendisini canlandıran kişiyi bile korkuttuğu düşünülürse, Elm Sokağında Kabus'un böyle bir fenomen haline gelmesi son derece mantıklı. 1,1 milyon dolarlık bütçesiyle film, Kasım 1984'te gösterime girdiğinde gişede 57 milyon dolar kazanmıştı.


Meta'nın yeni sosyal medya platformu Threads, ilk günde 30 milyonu aşkın kullanıcıya ulaştı. Twitter'ın sahibi Elon Musk, bir habere verdiği yanıtta Rekabet iyi fakat hile iyi değil dedi. Facebook, Instagram ve WhatsApp'ın sahibi Meta, Twitter'a rakip yeni sosyal medya platformu Threads'i kullanıma sundu. Threads'e kayıt olanların sayısı ilk gününde 30 milyonu aştı. Mark Zuckerberg, Özel bir şeyin başlangıcı gibi geliyor, ancak uygulamayı geliştirmek için önümüzde yapacak çok işimiz var dedi. Twitter, Threads uygulamasının benzerliği nedeniyle Meta'yı dava açmakla tehdit etti. Twitter'ın avukatı Alex Spizo, Gizli bilgilere erişimi olan eski çalışanları işe alarak Twitter'ın bir kopyasını yaptılar dedi. Twitter'ın sahibi Elon Musk, sosyal medyada Meta'ya dava açılacağı iddia edilen bir habere, Mark Zuckerberg'e karşı iğneleyici bir yanıt verdi: Musk, Rekabet iyi fakat hile iyi değil. dedi. Musk'ın Twitter'a tweet görüntüleme sınırlaması getirmesinin ardından birçok kullanıcının, alternatif platform arayışına girdiği bugünlerde, Facebook, Instagram ve WhatsApp'ın sahibi Meta, Twitter'a rakip yeni sosyal medya platformu olan Threads'i kullanıma sundu. Arayüzü Twitter ile benzerlik gösteren Threads ile ilgili bir açıklama yapan Meta şirketi, Threads'in metin içeriklerini paylaşmak ve herkese açık sohbetlere katılmak için Instagram ekibi tarafından oluşturulmuş yeni bir uygulama olduğunu bildirdi. Yeni platformda karakter sınırının 500 olduğu belirtilen açıklamada, bağlantılar, fotoğraflar ve 5 dakika uzunluğunda videoların da paylaşılabileceği kaydedildi. Instagram ile bağlantısı olan yeni sosyal medya platformunu telefonlarına indiren kullanıcılar, Instagram'daki arkadaşları ile Threads üzerinden de arkadaşlık kurabiliyor ve takipçi sayılarını hızla artırabiliyor.


NASA'nın desteğiyle, Uluslararası Uzay İstasyonu'nda Tesla CEO'su Elon Musk ile birlikte film çekmeye hazırlanan Tom Cruise'un yeni projesinden ayrıntılar gelmeye devam ediyor. Filmin 200 milyon dolar bütçe ile çekileceği, 58 yaşındaki aktörün ise 30-60 milyon dolar kazanmayı hedeflediği ortaya çıktı. Hollywood yıldızı Tom Cruise ile Tesla CEO'su Elon Musk ve Amerikan Uzay ve Havacılık Dairesi'nin işbirliğiyle uzayda çekilecek ilk filmin yankıları devam ediyor. Filmin yapımcı şirketi olması beklenen Universal Pictures'da fikrin nasıl karşılandığı ve filmin bütçesine dair yeni detaylar da tartışılmaya başladı. NME'nin haberine göre Universal Picture'ın projeyi onaylaması için Tom Cruise'un yönetmen Doug Liman, Christopher McQuarrie ve PJ van Sandwijk ile birlikte canlı online görüşme yaptığı aktarıldı. Filmin senaryosunun yazılma aşamasında olduğu ve yaklaşık 200 milyon dolar (yaklaşık 1 milyar 390 milyon TL) civarında bir bütçesinin olacağı tahmin ediliyor. Cruise'un ise oyuncu ve yapımcı olarak 30 ile 60 milyon dolarlık (yaklaşık 208 ile 416 milyon TL) bir kazanç elde etmeyi planladığı düşünülüyor. Cruise ile birlikte Görevimiz Tehlike'de yer alan senarist McQuarrie'nin de projede yer alabileceği belirtiliyor. McQuarrie; Cruise, Liman ve van Sandwijk'in yanı sıra projede danışman olarak bulunacak. Öte yandan Cruise açısından da Görevimiz Tehlike 7 çalışmalarının devam ettiği kısa süre önce medyaya yansımıştı.


Ünlü girişimci Elon Musk, iki yıldan uzun süredir üzerinde çalıştığı 'Neuralink' projesini görücüye çıkardı. Doğrudan beyne yerleştirilebilen kablosuz bir cihazla teorik olarak 'akıl okumak' mümkün olabilecek. San Francisco'daki Kaliforniya Bilimler Akademisi'nde düzenlenen etkinlikte sahneye çıkan Elon Musk, 2017 yılında başlattığı ve kamuoyunda büyük heyecan yaratan 'Neuralink' projesindeki gelişmeleri paylaştı. Musk, insan ve makine zekasının ortak yaşam oluşturmasına dair hedeflerinde önemli bir aşama kaydettiklerini belirtti. Musk'ın açıkladığı projeye göre beyne enjekte edilen ve insan saçından daha ince iplikler, nöronların aktivitesini belirliyor. Bu kablosuz implant, beyne bir robot tarafından yerleştiriliyor. Böylece insan beyni doğrudan bilgisayarla iletişim kurabiliyor. Ancak cihazlar şu ana kadar sadece hayvanlar üzerinde test edildi. Farelerle deneyler yapıldığı bilinirken Musk, etkinliğin soru-cevap bölümünde Kaliforniya Üniversitesi'nden bilim insanlarıyla birlikte maymunlar üzerinde de çalışıldığını açıkladı. Musk, Maymun, beyniyle bilgisayarı kontrol etmeyi başardı. Sadece bilginize dedi. Uygarlık ölçeğinde baktığımızda bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum diyen Elon Musk, Neuralink'in tıp alanında da çığır açacağını savundu. Projenin Başkanı Max Hodak, doktorların ve bilim insanlarının Parkinson gibi hastalıkların tedavisi için yıllardır beyinle etkileşim halinde olan cihazlar geliştirmeye çalıştıklarına dikkat çekti. Elon Musk'ın iddiasına göre Neuralink, ABD Gıda ve İlaç Dairesi onaylı mevcut cihazlardan bin kat daha etkili elektrotlara sahip. Neuralink projesinin baş beyin cerrahı Dr Matthew McDougall da, insanlar üzerindeki klinik çalışmalara 2020 yılında başlamak için FDA'den onay beklediklerini söyledi. İlk deneylerin omurilik felci yaşayan hastalar üzerinde olması ve dört bu hastaların beyinlerine dört adet Neuralink cihazı yerleştirilmesi bekleniyor. Elon Musk, Neuralink projesini 'varoluşsal tehdit' olarak tanımladığı yapay zekanın insan zekası karşısında üstün gelmesini önlemek amacıyla başlattığını söylüyordu. Yapay zekayı avantaja çevirmek istediğini belirten Musk, Bunun oldukça iyi bir amacı var, hastalıkları tedavi etmek ve insanlığın geleceğini güvence altına almak ifadelerini kullandı.


SpaceX uzay taşımacılığı şirketinin sahibi Elon Musk, Mars'ta koloni kurulması için nelerin gerektiğini Twitter hesabından paylaştı. Elon Musk'ın yaptığı hesaplamalara göre, gezegende bağımsız bir şekilde çalışabilecek bir yerleşim biriminin inşası için yaklaşık bin Starship gemisi ve en az bir milyon ton kaynak ve ekipman gönderilmesi gerekiyor. Musk, Dünya ile Mars'ın uçuş için uygun mesafeye yılda iki kez yaklaştıklarından, kaynak naklinin yaklaşık 20 yıl alacağını belirtti. Musk, her bir seferin SpaceX'e iki milyon dolara mal olacağını da sözlerine ekledi. Eylül ayının sonunda, SpaceX gazetecilere Mars ve diğer gezegenler arası misyonlara yönelik uçuşlar için tasarlanmış Starship'in tamamlanmış halini gösterdi. Musk, yaklaşık 20 km yüksekliğindeki ilk uçuşun bir iki ay içinde gerçekleşeceğini belirtti. SpaceX, Starship'in prototipini daha önce başarıyla test etmişti. Starship'in ilk test örneği olan Starhopper 150 metreye kadar yükselerek bir dakika süren uçuştan sonra yere dikey iniş yapmıştı.


Space X'in kurucusu Elon Musk, 'İnsanlar Mars'a Zirvesi'nde konuşurken üzerinde çalışılan Mars'ta koloni kurmanın risklerinden bahsetti. Sürecin zorlayıcı olacağını söyleyen Musk, Mars'a koloni kurmak için gideceklere Ölme ihtimaliniz yüksek dedi. Musk, 4 gün süren sanal İnsanlar Mars'a Zirvesi'nde konuşma yaptı. Space X ve Starship roketinden bahseden Musk, roketin çalışmalarında iyi bir ilerleme kaydedildiğini ancak yolcuları uzaya yollamak için aşılması gereken adımlar olduğunu söyledi. T24'ün haberine göre Musk, zirvede 2050 yılında Mars'ta kendi kendine yeten şehir kurma planları hakkında detay verdi. Musk, Açık olayım bu oldukça tehlikeli ve zor bir şey dedi ve Mars'a koloni kurmak üzere gitmeye gönüllü olacaklara Ölme ihtimaliniz yüksek dedi. Öte yandan Musk, süreç zor olsa da başarılı olursa oldukça ihtişamlı olacağını ekledi. Geçen günlerde ilk fırlatma testine giren Starship'in yeni prototipi de (SN6) ABD'nin Teksas eyaletinde bir kez daha kısa mesafeli fırlatma için test edildi. 152 metre yükselen Starship, daha sonra belirlenen alana güvenli bir şekilde iniş yaptı. Şirket, Ay ve Mars'a kargonun yanısıra tek seferde 100 kadar yolcuyu gönderebilmek için Starship'i geliştiriyor.


Efsanevi şarkıcı anekdotlarla ve diğer yıldız arkadaşlarıyla karşılaşmalarla dolu kariyer öyküsüne dair ilk anı kitabını yayımlıyor. Elton John gelecekteki müstakbel eşi David Furnish'le düzenlediği bir akşam yemeği partisine davet ettiği Michael Jackson'ı, kahyanın 11 yaşındaki oğluyla video oyunları oynarken bulduğu bir anısını anlattı. John bu olayı 15 Ekim'de piyasaya sürülen ilk anı kitabı Me'de yazdı. Kitapta John konuklarından birinin Jackson'ın psikiyatristi olduğunu ve o dönem Jackson'ın tesadüfen İngiltere'de olduğunu belirtti. John'un ilk kez 14 yaşındayken tanıdığı geleceğin Pop Kralı Jackson da sonunda John'un Furnish annesiyle tanışabilsin diye düzenlediği partiye katıldı. Philadelphia'daki gösterilerinden birinin sonrasında tanıştıklarını anlatan John, Michael'ı o 13 ya da 14 yaşındayken tanıdım. Yıldız Gemisi'ne Elizabeth Taylor'ın kanatları altında girdi. Hayal edebileceğiniz en sevimli çocuktu. Ne var ki sonraki yılların bir noktasında Elvis Presley gibi kendini dünyadan ve gerçeklikten soyutlamaya başladı diye yazdı. Resmi Elton John biyografisi Me, 15 Ekim'de Macmillan tarafından yayımlandı.


Brexit'i eleştiren dünyaca ünlü şarkıcı Sir Elton John, Siyasetçilerden, özellikle Britanyalı siyasetçilerden, Brexit'ten bıktım usandım. Ben Avrupalıyım. Aptal, sömürgeci, emperyalist bir İngiliz değil ifadelerini kullandı. Şarkıcı Elton John, İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden ayrılma kararının ve sürecin yürütülüş şeklinin, kendisini İngiliz olmaktan utandırdığını söyledi. Son dünya turnesi 'Farewell Yellow Brick Road' kapsamında İtalya'nın Verona kentinde verdiği konser sırasında konuşan John, Yaptığı şeyden ötürü ülkemden utanıyorum dedi. İngiltere Kraliçesi 2. Elizabeth, 1998 yılında Elton John'a müzik ve hayır işlerine yaptığı katkılardan ötürü şövalyelik nişanı vermiş ve şarkıcı 'Sir' unvanını almıştı. Elton John, İngiltere'de insanlara Brexit ile ilgili olarak en başta doğruların söylenmediğini belirtti. John, İnsanlara saçma sapan ve ekonomik olarak uygulanması mümkün olmayan sözler verildi dedi. Brexit sürecinin de çok karmaşık olduğunu söyleyen John, Bu, insanları gözleri bağlı şekilde labirente koyup, 16 kez kendi çevrelerinde döndürüp yolu bulmalarını istemek gibi bir şey diye konuştu. Dünya turnesinde olan Elton John, gelecek sonbaharda da otobiyografisini yayımlamaya hazırlanıyor. Sanatçının şöhrete yükselişini ve uyuşturucu sorununu anlatan otobiyografik Rocketman filmi ise şu an İngiltere'de vizyonda.


Niçin kötü şiir yazıyorsun biliyor musun? Çünkü kaleminden çıkan şiirin isyanını aldırmışsın. Çünkü şiirinin estetiği, anlamı, biçimi vs kadar hesabı da var. Çünkü o şiiri, daha yazmadan nerede yayımlatabilirim? sorusuyla sakatlıyorsun. Bunca sansürü, hakareti üstüne çeken yazılarımızı okurken içinden çok haklı diyorsun ancak piyasa edebiyatının köşe taşları ile aranı bozmamak için susuyorsun. Çünkü edebiyat piyasasının besin zincirine belli ölçeklerdeki çıkarlarla bağlısın. Minicik çıkarlarla edebiyat iktidarının piramidine bağlanmış durumdasın. Edebiyat iktidarının varlığından besleniyorsun, edebiyat iktidarı ile arasını bozmak istemiyorsun. -Bir yayınevinden kitabın çıkacaktır... -Edebiyat iktidarının aparatı bir dergiye yazı göndermişsindir... -Bir ödül almışsındır... -Bir ödül beklentisi içindesindir... -Yeni kitabın, edebiyat iktidarının bir dergisinde tanıtılacaktır... Küçük bir şiirin bir dergide yayımlanacak diye o derginin editörünün apaçık sahtekarlığını görmezden gelirsin. Bir ödül alma olasılığın var diye o ödüldeki apaçık torpili görmezden gelirsin. SEN, edebiyat iktidarının dayandığı milli iradesin.


Montreal merkezli yetenekli şarkıcı-söz yazarı Emi Jeen, Dancing in the Living Room adlı yeni şarkısını müzikseverlerle buluşturdu. Şarkı, kayda değer dark pop tarzı ve duygusal anlatımıyla dinleyicilere kendine özgü bir müzik deneyimi sunuyor. Şarkının sözleri Kayla Diamond, Lucas Liberatore ve Emi Jeen tarafından kaleme alındı. Şarkının prodüksiyon süreci, Lucas Liberatore tarafından yapıldı ve başarılı müzik yapımcısı Derek Hoffman tarafından düzenlendi. Son dokunuşları ise usta ses mühendisi Noah Mintz tarafından yapılan şarkı, müzikseverlerin beğenisine sunuldu. Emi Jeen'in güçlü sesine eşlik eden Dancing in the Living Roomun klibi, yönetmen JP Charlebois tarafından yönetildi. Klibin yapımcılığını Shawn Cote üstlendi. Makyaj ve saç tasarımı, Emilie M. A. H. tarafından üstlenildi, ve stil danışmanlığını ise Audree Bellehumeur yaptı. Videoda arka planda yer alan oyuncu ise yine Emilie M. A. H. oldu. Dancing in the Living Room şarkısı ve klibi, Emi Jeen'in müzikal yeteneği ve sahne performansıyla uyumlu bir şekilde, dinleyicilere unutulmaz bir deneyim sunmayı amaçlıyor. Jeen'in etkileyici vokalleri ve sanatsal estetiğiyle bu şarkı, müzikseverleri kendine çekmeye aday.


Netflix, Emily in Parisin merakla beklenen üçüncü sezonunun resmi fragmanını paylaştı. Sevilen dizi yeni sezonuyla 21 Aralık'ta Netflix'te izleyiciyle buluşacak. Emily, hayalindeki iş için Chicago'dan Paris'e taşındıktan bir yıl sonra, kendini hayatının her alanında önemli yol ayrımlarında bulur. İki farklı yol arasında kalan Emily, iş ve aşk hayatında kararlar vermek ve bu kararların Fransa'daki geleceği için ne anlama geldiğini bulmak zorunda kalır. Diğer bir yandan da Paris'teki hayatının ona sunduğu maceralara ve şaşırtıcı fırsatlara kendini kaptırmaya devam eder. Ödüllü yaratıcı Darren Star, Emmy adayı Emily in Paris'in üçüncü sezonuyla diziye geri dönüyor. Yapımcı ve başrol oyuncusu Lily Collins yeniden Emily Cooper rolünde seyircilerle buluşurken ona ilk iki sezonun diğer oyuncuları Philippine Leroy-Beaulieu, Lucas Bravo, Ashley Park, Camille Razat, Samuel Arnold, Bruno Gouery, William Abadie ve Lucien Laviscount eşlik ediyor. Emily in Paris'in yapımını MTV Entertainment Studios, Darren Star Productions ve Jax Media üstleniyor.


ABD rap hiphop aleminin önde gelen beyaz ismi Eminem, hiçbir tanıtım kampanyası yapmadan sürpriz şekilde piyasaya sürdüğü 'Music To Be Murdered By' isimli yeni albümündeki 'Unaccommodating' isimli parçaya gelen eleştirilere açık mektupla yanıt verdi. Britanya'nın Manchester şehrinde 2017'deki Ariana Grande konseri sırasında düzenlenen ve 22 can alan bombalı saldırıya atıf yapan 'Unaccommodating' isimli şarkısına özellikle şehrin müzik gruplarından belediye başkanına dek 'kırmızı çizgileri çiğnediği, hiç gerek yokken yaraları kanattığı' gibi eleştiriler alan Eminem, Twitter'dan açık mektup yayımladı. Her çalışmasıyla tartışma yaratan ABD'li rapçi, Oyunda 'bombalar uzağa' diye bağırmayı düşünüp taşınıyorum, sanki bir Ariana Grande konserinin dışında bekler gibi demesinin ardından, patlama sesleri koyduğu şarkıya, rutubetten nem kapanlar, kolay kırılan, cesaretini kaybedenler için yapılmadı savunmasını getirdi. Gerçek adı Marshall Mathers olan Eminem, 11. albümünde 'bazı sözlerle vicdanları şoke etmeyi amaçladığını, bunun insanı olumlu şekilde harekete geçirebileceğini' söyledi. Tepki gösterenlerin bağlamından kopardığı sözlerin birebir alınmaması, albüme hakim olan şiddetle ilgili ana tema bağlamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. 'Music To Be Murdered By' albümünün 'Darkness' isimli şarkısı da yine 2017 yılında ABD'nin Las Vegas kentinde silahlı bir kişinin ateş açarak 58 kişiyi katletmesini konu aldığından tartışma yarattı. Katliamdan sesler içeren şarkı, silahlı saldırganı insanileştirmek açısından eleştiri topladı. Eminem'in saldırgana psikanaliz yapmayı amaçladığı ve parçanın silah kontrolü mesajı verdiğine işaret etmesi, eleştirileri durdurmaya yetmedi.


Geçtiğimiz Mayıs ayında yayınladığı Beni Yalnız Bırakın teklisi ve başarılı festival konserleri ile ardı ardına çıkacak teklilerinin müjdesini veren Emir Yargın, dinlerken yerinizde duramayacağınız Mevzu Kriz ile karşınızda. Henüz sözler ortada yokken, Arel Koray Nalbant ile yaptıkları film müziği çalışmaları esnasında Mevzu Krizin melodisi ortaya çıkıyor ve ikili melodiyi çok beğenerek Emir Yargın'ın teklilerinde kullanmak üzere rafa kaldırıyor. Tüm şarkıları gibi sözleri Emir Yargın'a ait olan parçanın müziği ve prodüktörlüğü Arel Koray Nalbant'a ait. Emir Yargın, daha önce denemediği vokal tınılarının şarkıya adaptesi ve bazı sözlerin Arel Koray Nalbant dokunuşları ile ehlileşmesiyle, şarkının daha iyi bir yere gittiğini söylüyor. Yayınladığı tüm müzik videolarında alışılmışın çok dışında şeyler deneyen Emir Yargın, Mevzu Kriz videosunda da seyircisini adeta trollüyor. Dünyaca ünlü elektronik müzik etkinliklerinden birinin parodisini arkadaşları ile canlandırıyorlar. Hatta DJ'in çok benzerini bulmakla kalmayıp aynı DJ'in Türk ve sansasyonel arkadaşına bile bu parodide yer veriliyor. Başka müzisyenlere çektiği başarılı videolar ile de tanınan Emir Yargın, kendi videosu Mevzu Krizin de yönetmenliğini üstleniyor.


Bağımsız müziğin yeni temsilcilerinden EMİRCAN FİDAN, üniversite eğitimine devam etmesinin yanı sıra müzisyen kimliğini de korumayı başarmış henüz yirmili yaşlarının başında genç bir müzisyen. Tek amacı müzik çalışmalarını geniş bir kitleye yayarak, gelecekteki hayatını sadece müzik yaparak geçirmek olan Emircan Fidan'ın müzik dünyasına Merhaba dediği şarkısı SANRInın mix-mastering'i Hasan Azze tarafından yapıldı. Sanrı şarkısı, müzikal alt yapısındaki özene ek olarak, özellikle sözlerindeki felsefik yaklaşımları ile de dikkat çekiyor.


Alternatif rock müziğin temsilcilerinden Emirhan Çakmak 'İllet' isimli şarkısını OnAir Sahne'den yayınladı. Emirhan Çakmak kendisine ait söz ve bestesi 'İllet' ile modern hayatın fotoğrafını çekiyor. Son dönemin bağımsız rock müzik temsilcilerinden olan sanatçı kendisine ait beste ve sözleri olan 'İllet' de akılda kalan ezgisi ve sözleriyle dikkat çekiyor. Şarkıda Osman Özel de vokal konuğu olarak Emirhan Çakmak'a eşlik ediyor.


Yeni tarzları denemekten asla çekinmeyen genç müzisyen Emirhan Çakmak'ın, son şarkısı Seven Her Zaman Bir Yolunu Bulur OnAir Sahne tarafından tüm dijital müzik platformlarında müzikseverlerin beğenisine sunuldu. Alternatif müziğin temsilcilerinden Emirhan Çakmak kendi söz ve bestelerini yazan, üretken bir genç müzisyen. 7. yaşımın doğum gününde bir keman hediyesi alarak ve o kemanı çalmayı deneyip tam anlamıyla çalamayıp o kemanı gitar ile değiştirerek müziğe başladım. Ve o gitara çok hayrandım. şeklinde anlatıyor müziğe başladığı ilk zamanlarını. Alternatif müziğin geniş bir yelpazeyi kapsadığını düşünen Emirhan çoğunlukla Alternatif Rock şarkılara imza atmakla beraber Reggea, R&B, Soul ve Türkülerimizi de söyleyip çalmaktan büyük keyif alıyor. Şarkılarında daha ziyade modern hayatın fotoğrafını yansıtan Çakmak, daha önce 'Ah Ulan Ah' isimli teklisini, 'Kendini Kandırma' isimli EP'sini ve İllet teklisini yayınlamıştı. Son yayını Seven Her Zaman Bir Yolunu Bulur ise gerek soundu gerek şarkı sözlerinin etkisi ile dinleyeni başka boyuta taşıyan güçlü bir soft şarkı. Emirhan'ın hayat görüşü Güzel her şeyin bir sonu var ise adı geçen son bestesine şarkı sözü olarak yansımış. Yaklaşık 10 yıldır şarkı üretip yorumlayan sanatçıya göre müzik; aktarmak istenen mesajı ve duyguyu tam anlamıyla verebilmek ve saklı cümlelerin özgürleşmesi. Gelecekle ilgili olarak; kendini geliştirmeye devam eden ve kendi şarkılarını sevenleriyle ilk günkü heyecanıyla paylaşacak bir Emirhan gördüğünü aktaran genç müzisyen yaşam tarzını ve aktarmaya devam ettiği şarkıların ilhamını Bob Dylan'dan aldığını söylüyor. Aynı zamanda Yavuz Çetin, Asım Can Gündüz, The Connells, John Mayer, Radiohead ve Batu Akdeniz'i de severek dinliyor.


Benim de en çok keyif aldığım sohbetlerden biriydi. Bugün de öyle olacağına eminim 🙂 Evet, benim için aslında çok hızlı geçen ama kısa sayılmayacak bir ara oldu. Artık bir daha böyle aralar olmasın diye çalışıyordum ve bir yandan hayalimdeki kayıt stüdyosunu kurdum bu süreçte. Sürekli üretim içerisinde olduğum için çok iyi ve mutluyum. Her şeyi bırakıp bir şantiye şefine dönüştüm aslında. Hayatımda en sıkı çalıştığım dönemlerden biriydi. 300 m2'lik bir alanının içini tamamen yıkarak en küçük ayrıntısına kadar uğraştım ve birçok da yeni şey öğrendim aslında. Özellikle ses yalıtımı ve akustiği çok uğraştırıcı ve biraz da göreceli mevzular. Hem araştırması hem de uygulaması bir hayli zor. Tabii tasarım sürecinde yanımda olan ve bana çok büyük destek olan iç mimar arkadaşım Hasan Sefa Sofuoğlu'na ve her şeye koşturan Taner Akçay'a selamlar olsun. Evet özellikle farklı enstrüman ve stillerle hem işim gereği, hem de doğam gereği çok çeşitli tarzlarda çalıştığım oluyor. Tabii burada hepsinin birleşiminden çıkan o ürünü bulmak çok önemli. Bence Aslında Yok bilinçaltımdan çıkan ve insanlara dokunmak isteyen şarkılardan biriydi. Böyle bir aradan sonra da en doğru parça bu oldu. Şarkının ilk nakaratı çıkmıştı ve bu melodi bana böyle bir Retro hava yansıtmıştı ama parçanın sonlarında bunu daha baskın hissetmeye başladım. İlk başlarda daha dance, funk ağırlıklı düşündüğüm bir şarkı, biraz daha dengeli bir tarza büründü. Rap bölümü de girdikten sonra kafa karışıklıklarım olmuştu; şarkının DNA'sıyla oynamış olabilir miyim diye, ama o bütünlüğü sonradan yakaladım, zaten zevk aldığım şey de bu. Müzikal çeşitliliği aynı çatı altında yaşatabilmenin bilmecesini çözmek. Stüdyo ve dışarıda olmak üzere iki farklı çekim günümüz oldu. Bu şarkı stüdyodaki her enstrümanı kaydederken test ettiğim, bir anlamda tezimi verdiğim bir proje gibi oldu. O yüzden bu süreci göstermek istedim. Tabii Dream Turk ve Dream Tv den tanıdığımız Melis Baştuğ da klibe ayrı bir pozitif enerji kattı. Göksel Balaban da keza çok sevdiğim, kafalarımızın çok uyuştuğu bir arkadaşım. Yani kendi aramızda samimi bir iş çıkardık. Hem eğlendik, hem işimizi yaptık. O doğallıkta klibe yansıdı ise ne mutlu bize.. Aslında çok kaygım var ve bu yüzden böyle müzik yapıyorum; çünkü müzik dinleyicisinin bunu istediğine eminim. Son yıllarda Spotify, Apple gibi streaming platformları bunu kanıtlamaya başladı. Youtube maalesef müzik sektörünü başarı algısı konusunda yanlış yönlendiriyor. Bence bütün dünyada sektör bir değişimin içinde olduğu için bu soruyu 5 sene önce cevaplayacağım gibi cevaplamayacağım. Sosyal medya ile Dünya küçüldü. Tabii ki bazı şeyler daha çabuk gelişiyor başka ülkelerde, ama artık herkes her şeye anında ulaşabiliyor. İnsanlar da tek bir doğru seçmek zorunda hissetmiyorlar kendilerini. Belki de doğrusu artık budur. Süperstarlar, Megastarlar yerine birçok yıldızın olduğu galaksilere geçiş yapıyoruz. Pastanın payının daha eşit bölünmesi piyasa içinde olumlu olur diye düşünüyorum. Popüler kültür her yerde sıkıntılı. O yüzden artık ülke bazında bakmıyorum olaylara. Enerjimizin tutması çok önemli, ben hep ne katabilirim diye bakıyorum duruma. Mesela böyle bir şarkıyı şu isim daha iyi yapar, onunla çalışın dediğim kişiler olmuştur. Ama yine de bir cevap vermem gerekirse Tarkan derdim; çünkü farklı bir tarzın onda nasıl duracağını merak ediyorum. Tabii aslında çok zevk alarak yaptığım işlerden bahsediyorsunuz. New York'ta hayatımı bir dönem bu tarz bir stüdyoda çalışarak geçirdim. Canlı müzik denilince akan sular duruyor benim için, orada transa geçiyorum. Hiç düşünmeden içinizden geleni yapmak başka bir boyut. Oyunculuk veya ekran karşısında müzik dışında var olmak, beni oldukça heyecanlandıran ve kafamda hep kurguladığım bir şey. Bence karakterime yakın rollerde başarılı olurdum ama profesyonel bir oyuncu gibi farklı karakterler oynayabilir miyim bilmiyorum. Bunu tecrübe etmek mükemmel olurdu. Bahar aylarında kesinlikle bir single daha geliyor. Youtube da performanslar devam.. Ve konserleri nasıl özledim anlatamam, en çok iple çektiğim şey yeniden sahnede olmak.


Kolay dinlenirliğe sahip soft pop-rock bir eğilimi de, alternatif bir tavrı da barındıran çalışma Stüdyo Negatif'te, Cüneyt Aykulteli'nin hem müzisyenlik hem kayıt desteği ile birlikte kaydedildi. Kapak fotoğrafı ise, Deniz Ege Kalıpsız tarafından çekildi. İlk gençlik yıllarında bar programları ile müzik hayatına adım attı. Çocuk tiyatrolarına oyun müzikleri hazırladı. 2007'de aldığı teklif ile İzmirli alternatif rock grubu Rast'a katıldı ve kendi şarkılarını ilk kez kaydetme imkanı buldu. Rast'ın dağılmasının ardından müziğe ara verse de, üretmeyi; şarkı yazarlığını sürdürdü. Söz, Müzik, Ütopya adlı bir blog açtı; müzik etkileşimli yazılar yazdı. 2018'de İzmir Alsancak'ta açmış olduğu barın işletmeciliğini sürdüren Emre Çakmakoğlu, 2019'un sonlarında şarkılarını yayımlamak için harekete geçti. 2020'nin ilk günlerinde 'Yarım Hikaye'yi bağımsız olarak yayımlayıp müzik dinleyicisinin beğenisine sundu. Bu ilk single çalışmasının ardından 'Durmuyor Zaman' ve 'Yan' adlı şarkılarını kaydedip yayımladı.


Emre Çakmakoğlu, üçüncü teklisi Yanı dijital müzik platformlarında yayınlayarak müzikseverlerin beğenisine sundu. Kolay dinlenirliğe sahip soft pop-rock bir eğilimi de, alternatif bir tavrı da barındıran çalışma Stüdyo Negatif'te, Cüneyt Aykulteli'nin hem müzisyenlik hem kayıt desteği ile birlikte kaydedildi. Kapak fotoğrafı ise, Deniz Ege Kalıpsız tarafından çekildi. İlk gençlik yıllarında bar programları ile müzik hayatına adım attı. Çocuk tiyatrolarına oyun müzikleri hazırladı. 2007'de aldığı teklif ile İzmirli alternatif rock grubu Rast'a katıldı ve kendi şarkılarını ilk kez kaydetme imkanı buldu. Rast'ın dağılmasının ardından müziğe ara verse de, üretmeyi; şarkı yazarlığını sürdürdü. Söz, Müzik, Ütopya adlı bir blog açtı; müzik etkileşimli yazılar yazdı. 2018'de İzmir Alsancak'ta açmış olduğu barın işletmeciliğini sürdüren Emre Çakmakoğlu, 2019'un sonlarında şarkılarını yayımlamak için harekete geçti. 2020'nin ilk günlerinde 'Yarım Hikaye'yi bağımsız olarak yayımlayıp müzik dinleyicisinin beğenisine sundu. Bu ilk single çalışmasının ardından 'Durmuyor Zaman' ve 'Yan' adlı şarkılarını kaydedip yayımladı.


Emre Cantürk, ilk teklisi Kül Olurun ardından Argüman isimli yeni teklisini tüm dijital platformlarda müzikseverlerle buluşturdu. 1997 doğumlu Emre Cantürk çocukluk dönemlerinden itibaren müziğe ilgisi olan genç bir müzisyen. İlk enstrümanı tenekelerden oluşturduğu bir bateri. Süregelen öğrenim hayatı boyunca çeşitli enstrümanlarla müziğini icra ederek sanat cümbüşüne katkı sağladı. Her geçen gün farklı müzikal etkinliklerde rol alarak kendini geliştirme fırsatı yakaladı. Üzerinde çalıştığı müzik türünün rock müzik olması kararına vararak bu alanda çalışmalarını yoğunlaştırdı. 2013 yılı içerisinde arkadaşlarıyla bir rock grubu kurdu fakat birtakım sebeplerden dolayı bu grup çok geçmeden dağıldı. Ardından Konya'ya Konservatuar okumak için gelmişti ancak birtakım maddi sorunlar baş gösterince bu hayaline ulaşması yazık ki mümkün olamadı. Üniversitede okuduğu bölümün yanı sıra bulunduğu şehrin sokak sanatçılığını üstlendi. Ürettiği her bir bestesi yaşadığı duygusal travmalarının sonucu olarak kağıtlarda boy gösterdi. Sözü ve müziği kendisine ait olan şarkılarını da dillendirdiği çeşitli konserlerde yer aldı. İlk teklisi Kül Olurun ardından Argüman isimli yeni teklisi tüm dijital platformlarda yerini aldı. Emre Cantürk aktif müzik hayatına bireysel olarak devam etmektedir.


1986 doğumlu İzmirli tasarımcı ve heykeltraş Emre Ezelli yakın zamanda Viyana'da 4. kişisel sergisini gerçekleştirdi. Sanatçı hem Türkiye'de hem de yurt dışında sanatsal çalışmalarına devam ediyor. Kendisiyle kısa bir söyleşi gerçekleştirdik. Emre Ezelli: Paradoxlar ile ilgili tesadüfen bir makale okurken kavram ilgimi çekmişti; sonrasında da Chris Jenks'in Temel Sosyolojik Dikotomiler kitabını edindim. Bu süreçte de kağıt kolajlarımı bir konsept altında toplayıp sergileme projem vardı fakat kararsızdım. Süreç ile ilgili yaşadığım belirsizlik ile kavramın iç içe girdiğini fark edip kolları sıvadım. E. E.: Kesinlikle Dichotomy paradox olarak doğru ve veya yanlış karar, kararsızlık anı bile olsa yaptığınız seçimin yanı sıra tercih etmediğiniz, elediğiniz seçenek de sizi ikilemde bırakabiliyor. E. E.: Kullandığım malzemeler beni tesadüfen buluyor, örneğin son sergimde kullandığım karakterlerimin çoğu kitaplığımda yıllardır biriktirdiğim dergi ve mecmualardan kesip topladığım parçaların bir araya gelmesi ile oluştu. E. E.: İzleyicilerin düşünceleri genellikle alt metinlerim ile paralel olarak ilerliyor, çünkü karakterler ve hikayeleri en azından çözümleme yapabilmek için düşünce başlangıçlarının temellerini atmak için yol gösteriyor. E. E.: Hikayelerimi ve karakterlerimi gözlemlerimden yola çıkarak kurgulamaya özen gösterdim, böylelikle alt metinlerindeki başlangıçlarına rehberlik edebiliyorum. E. E.: Hepsini çok seviyorum, konsept olarak bakıldığında bütünüyle bir konunun altını çiziyorlar. Size beni en çok etkileyenlerden bir tanesini anlatmak isterim. sleepy & sleepless. Bu iki kavram farklı şeyleri çağrıştırsa da çoğu insan üzerindeki etkisi aynı. E. E.: Günlük hayat bana ilham veriyor, yeni insanlar ile ummadığınız bir yerde tanışmak uzun zamandır görmediğiniz bir arkadaşınız ile köşe başında karşılaşmak, lisanını bilmediğiniz biri ile diyalog kurmak. Bu sergimde ağırlıklı olarak diyalog çözümlemelerimin üstüne gittim. E. E.: Evet, küçükken çok meraklı idim, çantamdan suluboya defterim ve kırmızı kalemim olmadan dışarıya çıkmazdım. Bugün bile eski çizimlerime baktığımda kendimi keşfetmemde ve nasıl başladığımı hatırlamam için bana yardımcı oluyor. E. E.: Şöyle cevap verebilirim; herhangi bir sergi sonrasında gördüğüm kadarıyla en az konuşulan şey sergilenen eserler! Sıralama tam tersi olsa keşke, her sergi sonrası eserleri enine boyuna tartışsak ve eserin bize kazandırdığı düşünme şekli, bakış açısı ile hayatlarımızı yorumlasak ne keyifli olurdu. E. E.: İlerleyen günlerde New York'da bir sergim olacak, yepyeni bir proje ve bunun için çok heyecanlıyım. Ayrıca Dichotomy sergim için Istanbul'da bir galeri ile görüşmelerim devam ediyor muhtemelen ocak ayının 3. haftası gibi aynı konuyu farklı bir disiplin ile ele alarak tekrar sergileyeceğiz. Diğer yandan henüz oluşum aşamasındaki projelerim için Hollanda'da bir galeri ile birlikte ilerleme konusunda anlaşma sağlamak üzereyiz. 2020 benim için yoğun bir yıl olacak diyebilirim.


Emre Ezelli'nin dördüncü kişisel sergisi Dichotomy, bugün Weißgerberlande 22 Shamante Kulturwerkstatt Viyana'da açıldı. Dikotomi; ilk defa Yunan Filozof Zeno tarafından kullanılan ve hareketin, matematiksel bir formülle imkansızlığını açıklamaya çalışan bir paradokstur. Bu paradoks aynı zamanda kararsızlık ve zıtlık hislerini açıklamak için de kullanılır. Bu duygu bozukluğu kişilerin hiçbir zaman anı yaşayamamasına neden olur, çünkü bu kişiler daima diğer seçenekleri düşünür ve bitmek bilmeyen bir rahatsızlık içindedirler. Emre Ezelli bu sergisinde de, önceki işlerinde gördüğümüz gibi buluntu malzemelerle çalışıyor, ancak bu defa malzemesi değişik özelliklere sahip kağıtlardan oluşuyor. Bu kağıtlar kitap ve dergilerden topladığı görsellerle bir araya gelerek kolajlar oluşturuyor. Kolajlarda gördüğümüz karakterlerin ise her birinin farklı bir hikayesi var. Bu hikayeler Ezelli'nin günlük hayatında karşılaştığı olaylardan, okuduğu kitaplardan, veya izlediği tiyatro ve sinema sahnelerinden ilham alıyor. Dikotomiyi her bir işte açıkça görmesek de, hikayelerin arka planı ve üretim biçimleri dinlendiğinde paradoksun nasıl sergiyi şekillendirdiği görülebiliyor. Ezelli Dichotomy sergisinde, yarattığı aklı karışık karakterlere hikayelerini anlatabilecekleri bir yer veriyor. Emre Ezelli 1986 yılında İzmir'de doğdu. Yaratıcı üretimleri 1992 yılında Hürriyet Gazetesi'nin Çocuk Kulübü'ne katılmasıyla başladı ve 1993-1994 yılında Tübitak resim ödülünü almasıyla devam etti. Namık Kemal Lisesi'nden mezun olduktan sonra Heykel bölümünden mezun olan Ezelli, pratiğini alternatif malzemeler kullanarak geliştirdi. Şimdiye kadar heykeltraş ve tasarımcı Emre Ezelli, 8 karma ve uluslararası sergiye katıldı. Türkiye'de 3 tane kişisel sergi açan Ezelli hem yurtdışından hem de Türkiye'den heykel ve tasarım alanında da ödüller aldı. Ayrıca heykelleri kişisel koleksiyonlarda da yer almaktadır.


Emre Ezelli'nin yeni performans gösterisi Tutarsız Monolog 12 Mart Perşembe günü Plan Be Loft Tophane'de gerçekleşecek. Daha önce Viyana'da Dichotomy kolaj sergisi ve performansı ile ikilem kavramını irdeleyen sanatçı Tutarsız Monolog isimli performans gösterisi ile yansıma kavramının altını çizecek. Toplamda global 8 karma sergiye; Türkiye'de 3, Viyana'da 1 solo sergiye imza atan heykeltraş Emre Ezelli'nin yeni performansı olan Tutarsız Monolog 12 Mart 2020 tarihinde Plan Be Loft İstanbul'da gerçekleşecek. Sanatçının yazıp yöneteceği performans etkinliğini, Aslı Bektaş izleyiciye aktaracak. Serinin ikinci videosu olan Tutarsız Monolog sadece sergi günü gösterimde olacaktır. Ezelli'nin geçtiğimiz aylarda Viyana'da sergilediği ve büyük başarı elde ettiği Dichotomy kolajları ise Türkiye'de ilk defa sergilenecek ve 1 hafta boyunca sanatseverlerin beğenisine sunulacak. Ezelli, bir çok yapımda yer almış tiyatro kökenli oyuncular ile işbirliği yaparak aynı konsepti farklı bir kavram altında mayıs ayında İtalya'nın Floransa kentinde, İtalyan sanatseverlerin beğenisine sunacak.


Yeni tip koronavirüs (Kovid-19) ile mücadelede normalleşme sürecinde Türk Hava Yolları'nın yeniden uçuşlara başlayacak olmasına tepki gösteren Emre Kınay, THY sosyal mesafesiz bilet satıyorsa ki satıyor biz de tiyatroları açabiliriz demek ki ifadelerini kullandı. Salgının ilk günlerinde tiyatroların hemen kapatılmaması adına bir hayli direnen ve Duru Tiyatro'da gösterilerini elinden geldiğince sürdürmeye çalışan Emre Kınay konulan yasakların ardından temsillerine ara vermişti. Kınay ayrıca takipçilerinden bu haksızlığın duyurulması için kendisine yardımcı olmalarını da istedi.


Yeni tip koronavirüs (Covid-19) ile mücadelede normalleşme sürecinde Türk Hava Yolları'nın yeniden uçuşlara başlayacak olmasına tepki gösteren Emre Kınay, THY sosyal mesafesiz bilet satıyorsa ki satıyor biz de tiyatroları açabiliriz demek ki ifadelerini kullandı. Salgının ilk günlerinde tiyatroların hemen kapatılmaması adına bir hayli direnen ve Duru Tiyatro'da gösterilerini elinden geldiğince sürdürmeye çalışan Emre Kınay konulan yasakların ardından temsillerine ara vermişti.


Emre Kınay'ın, yürek burkan bir hikayeyi güçlü performansıyla sahneye taşıdığı yeni oyunu Irgatın galası, 22 Kasım Pazartesi akşamı Duru Tiyatro Ataşehir Watergarden Performans Merkezi'nde gerçekleşti. Özge Özberk, Işıl Yücesoy, Hakan Bilgin, Gökhan Türkmen, Ayumi Takano, Özen Yula, Şencan Güleryüz, Hazım Körmükçü, Damla Cercisoğlu, Mert Asutay, Ayşenur Yazıcı gibi ünlü isimlerin Kınay'ı yalnız bırakmadığı gecede oyun, misafirler tarafından ayakta alkışlandı. Oyun sonrası Duru Tiyatro bünyesindeki Ristorante Serenzo'da mikrofonun başına geçen Emre Kınay, davetliler için sevilen şarkıları seslendirdi. Irmak Bahçeci'nin, Shakespeare'in günümüze kalan tüm oyunları tarayarak, sadece onun cümleleriyle yazdığı Irgatın yönetmenliğini Emrah Eren üstleniyor. Duru Tiyatro'nun yeni oyunu Irgat, Türkiye'de geçen ve Shakespeare'in bile yazdığından haberi olmayan bir hikayeyi sahneye taşıyor. Irmak Bahçeci'nin Shakespeare'in tüm oyunlarını tarayıp önce Türkçe'ye ardından da 'ırgatça'ya çevirerek yazdığı Irgat, tamamen Shakespeare'in cümlelerinden oluşuyor ama onun hiç yazmadığı yepyeni bir karakterin hikayesini anlatıyor. Şarkıların hikayeye eşlik ettiği müzikli oyunda, büyükşehre gidip kendini koskoca bir inşaatın, betonlaşmanın ve vahşi kapitalizmin içinde bulan ırgatı Emre Kınay canlandırıyor. Kınay'a beyzade rolünde Sertaç Nicholas Güder'in eşlik ettiği Irgatın yönetmen koltuğunda ise Emrah Eren oturuyor. Irgat, bu toprakların hiç de yabancı olmadığı, yürek burkan tanıdık bir hikayeyi tiyatro sahnesine taşıyor. Memleketindeki çatışma ortamında doğup büyümüş olan Irgat, bir çatışma sırasında öksüz kalmış bir çocuğu sahiplenir ve çocuğu da alarak metropole gelir. Tek derdi, başını sokacak bir yer ve karnını doyurmak olan Irgat, şans eseri bir inşaat firmasının sahibiyle tanışır. Adam, Irgat'a inşaatlarından birinde hem kalacak yer hem de iş verir. Çocuk da zaman içinde büyür ve o da inşaatta Irgat'la yan yana çalışmaya başlar. Bitmek bilmeyen bir kavganın sürdüğü topraklardan, ideolojik çatışmanın kasıp kavurduğu üniversiteden, taşranın işsizliğinden, metropolün ağır işçiliğinden kurtulmayı becermiş bir işçi olan Irgat'ı trajedi, nereden kaçarsa kaçsın kendi vicdanında yakalayacaktır. Oyunun müzikleri Cenk Erdoğan'ın, dekoru Cihan Aşar'ın, ışık tasarımı Yakup Çartık'ın, şarkı sözleri ise Faruk Üstün'ün imzasını taşıyor. Irgat, 25 Kasım 2021 Perşembe, 26 Kasım 2021 Cuma, 27 Kasım 2021 Cumartesi, 17 Aralık 2021 Cuma ve 18 Aralık 2021 Cumartesi akşamları saat 20.00'de Duru Tiyatro Ataşehir Watergarden Performans Merkezi'nde seyirciyle buluşacak. Oyunun biletleri biletix. com ve biletinial. com adreslerinden temin edilebilir. Perdelerini yıl sonuna kadar indirimli olarak açan Duru Tiyatro'da, Irgatın tek kişilik bilet fiyatı 90 TL, iki kişilik bilet fiyatı ise 150 TL.


Çok özletti, yolları gözletti, sonunda Emre Nalbantoğlu'nun 2. Albümü Ciddi eski dost gibi geldi. Başta itiraf etmem gerekirse, bu röportajın benim için yeri çok ayrı olacak. Emre ağabeyi çok uzun zamandan beri tanıyorum ve şarkılarına, kişiliğine hayran bir insanım 🙂 Nitekim Ciddi de muazzam bir albüm olarak çıktı karşımıza! Eyvallah beğenmene çok sevindim 🙂 4 yıl boyunca çalmaya devam ettik, albümü konserlerde hazırladık diyebiliriz 🙂 Sonra herkesin müsait olduğu bir anda girdik bir buçuk günde hücum çalıp kaydettik albümü Ankara Retro Stüdyoların'da. Doğru söylemek gerekirse 4 sene çok kolay geçmedi. Bizim memlekette müzisyensen yaşamak çok kolay değil. Hele bizim gibi çok alışık olunmayan şeyler çalıyorsan işin çok çok daha zorlaşıyor. İnsanlara önce ne yapmaya çalıştığını anlatman, öğretmen gerekiyor. Sonra müzik sektörünün son yıllardaki tekelleşme durumu, sahne sahiplerinin müzisyenlerden desteklerini esirgemeleri, enstrümanların müzikten uzaklaştırılması beni ve benim gibi müzisyenlerin hayatlarını fazlasıyla zorlaştırdı.. Barış Manço'nun çok uzun zaman önce bahsetmeye çalıştığı müziğin silah olarak kullanılması durumu günümüzde çok sert noktalara geldi. Müzik göz göre göre insanların akıllarını yıkayan vıcık vıcık bir hal aldı. Bu üzerine çok uzun konuşulabilecek bir konu. Hedef demeyelim de bir hayalim var.. İleride daha kalabalık bir kitleye ulaşmayı başarabilirsek, elimiz biraz daha güçlenirse, bizim gibi bağımsız müzisyenlere destek olabilecek bir sistem kurmayı çok istiyorum. İmkansızlıklar yüzünden evinde, odasında çalmaktan ileri gidemeyen acayip yetenekli müzisyenler tanıyorum. Amacım onları bir araya toplayıp gerçek müzik üretimine katkı sağlamak. Bence ancak gerçek müzik dinleyen toplumlar sevgiyi anlayabilirler. Müzisyenlerinde dinleyicilerinde buna ihtiyacı var. O zaman savunduğum her şeyi şimdi de savunuyorum. Ne hissediyorsam onu yazıp, onu çalıyordum. Şimdi de aynısını yapıyorum. Değişen tek şey yaşım, artık daha ciddiyim. Onlar babalar, onları geride bırakırsak bizim gidecek yolumuz yok. Elimizden geldiği kadar anlamaya, yaşatmaya çalışıyoruz onları.. Çok teşekkür ederim ilgine ağabey.. Sen hep söyle be, hep var ol!


Emre Ogden, yeni çalışması Sensizlik Kefilde Efe Dikmen ile ortak bir çalışmaya imza attı ve şarkı On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Rap şarkılarıyla tanıdığımız Emre Ogden Sensizlik Kefilin sözlerini Efe Dikmen ile ortak yazmış. Kayıtları Bam Stüdyo'da alınan şarkının miks ve masteringinde ise Burak Usluer imzası yer alıyor. Emre Ogden, şarkının hikayesini Şarkıyı yazarken kafamda yalnız kaldığında terk edildiğinde en mutsuz hale bürünmüş bir adam hayal ettim. Biraz gerçekten biraz hayal gücünden esinlenerek bu hayalimi ritimler üzerine yazmaya başladım biraz rap müzikten nakarat kısımlarında uzak kalmaya çalıştım bu yüzden Efe ile iyi bir ikili olacağımızı düşünerek yola çıktık yalnızlığı terk edilmişliği kendi tarzlarımızla ortak bir projede buluşturmak gayet iyi bir fikirdi; herkese keyifli dinlemeler. şeklinde açıklıyor. Sensizlik Kefilde ortak imzası bulunan müzisyen Efe Dikmen ise: Ortak proje kararından sonra şarkının hazırlanma aşaması çok hızlı gelişti. Emre'nin sözlerine uygun şekilde şarkıdaki serzeniş kısımlarını benim sözlerim oluşturuyor. Sözleri yazarken Emre'nin oluşturduğu karakterin çaresizliğini pekiştirmeye çalıştım. diyerek Emre Ogden'le gerçekleştirdiği ortak çalışmaya değiniyor. Apple Music ve fizy listelerinde de yer alan Sensizlik Kefili dijital platformlardan, lyric klibini ise On Air Music Co. YouTube kanalından izleyebilirsiniz.


Otis Tardanın çekim aşaması sona erdi. Yapım, macerasına devam edebilmek için sizlerin desteğini bekliyor. Nadir Minnettar (2014) ve Gerçek Kahraman (2016) kısa filmlerinin yönetmeni, çizer ve prodüksiyon tasarımcısı Emre Öksüz'ün son kısası Otis Tardadan güzel haberler var. Ön hazırlığının 6 ay, çekimlerinin ise 3 gün sürdüğü, pek çok saygın platformdan aldığı destekle yola çıkan Otis Tarda filminin çekimleri nihayet tamamlandı. 9. Kısakes Film Festivali'nde Pitching Kategorisi'nde yarışan ve desteğe değer görülen Otis Tarda, Okan Üniversitesi Kısa Film Yarışması kapsamında düzenlenen FilmYap Atölyesi'ne seçilme başarısını da göstermişti. Çekimleri Bahçeköy Ormanları ve Ayvat Bendi'nde tamamlanan filmin oyuncu kadrosu da dikkat çekici. Filmde Uğur karakterini canlandıran Yiğit Ege Yazar, Ömür Atay'ın Kardeşler filmiyle 25. Uluslararası Adana Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'ne layık görülürken Samet rolünde karşımıza çıkan Denizhan Akbaba ise Tiyatro İkinciKat'ın Üst Kattaki Terörist oyunuyla 15. Direklerarası Tiyatro Ödülleri'nde Genç Yetenek Ödülü'nü kazandı. Otis Tardanın dünya prömiyeri Avrupa'nın en prestijli film festivallerinden olan 20. Saraybosna Film Festivali'nde gerçekleştirilecek. Yapımın Türkiye'deki ilk gösterimi ise 10. Kısakes Film Festivali'nde yapılacak. Uğur, 18 yaşında annesi, üvey babası ve üvey kız kardeşi ile yaşayan şehirli bir çocuktur. Üvey baba Harun, avlanmaya düşkündür. Uğur'u da avlanma konusunda psikolojik bir baskı altında bırakmaktadır. Bir gün av sırasında, Harun'un avlamak istediği nadir görülen Toy Kuşu ile karşılaşırlar. Uğur, Harun'a kendini kanıtlamak için kuşun peşinden tek başına gider. Kuşu, ormanda sapanla vurulmuş ve bir kapana yakalanmış halde bulan Uğur, onu almak üzereyken, 15 yaşındaki yerel halktan Samet çıkagelir. Kuşu sapanla o vurmuştur. Aralarında, kuşun kime ait olduğu, paylaşırlarsa kimin kuşun neresini alacağına dair gergin bir tartışma yaşanır. Filmde dikkat çeken bir diğer unsur ise toy kuşu oldu. Tamamen maket olarak tasarlanan ölü kuşun gerçekçi görünmesi için 2 aydan uzun bir süre çalışmalar yapıldı. Görkem Usta ve Ubeyd Bayraktar öncülüğündeki prop tasarım ekibi, büyük prodüksiyonları aratmayacak bir incelikte çalıştılar. Toy kuşunun gerçek anatomisi referans alınarak hazırlanan maket, prodüksiyonun en meşakkatli yanlarından biri oldu. Öyle ki Otis Tarda'nın bütçesinin %30 u bu tasarım için harcandı. Oyuncular: Yiğit Ege Yazar, Denizhan Akbaba, Melisa Berberoğlu, Özgür Dağ ve Funda Şen Bahar.


Kadıköy'de başlayan müzikal yolculuğunu, yılların birikimiyle meydana getirdiği ilk albümünde yaşadığı ve müziğe başladığı Kadıköy'e ithaf ederek dinleyiciyle buluşturan Emre Tankal ile keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik. Emre Tankal, müziğe başladığı ilk yıllardan, Kadıköy albümüne ve pandemi sürecinde müzik üretimlerine kadar merak edilen soruları bizler için yanıtladı. Emre Tankal: Müzikle her zaman ilgili bir ailem vardı. Babam ve abim amatör olarak da olsa enstrüman çalmayı bilen insanlar. Annemin de çok güzel sesi vardır. Eve giren her enstrümanı öğrenmeye çalışırdım. En son sanırım 11 12 yaşlarında gitarla tanıştım ve tutkuyla bağlandım. E. T.: Açıkçası çoğu genç gibi ben de rock müzik dinleyerek müziğe başladım. Ama her zaman bir arayış içindeydim. Daha cazın ne olduğunu bilmeden bile emprovizasyondan çok keyif alıyordum. Daha sonra cazla tanışınca tam bana göre olduğunu anladım. O yıllarda Pat Metheny, John Scofield gibi gitaristlerden ve Miles Davis, Charlie Parker ve John Coltrane gibi ustalardan çok etkilendim. E. T.: Bilgi Üniversitesi Caz Performans bölümünün kapanması bence ülke için çok kötü bir gelişme oldu. Ancak son yıllarda yeninden bir hareket var. Bahçeşehir Üniversitesi İstanbul Devlet Konservatuarı gibi okullarda caz bölümleri açıldı. Umarım sayıları artar. E. T.: Bu isimlere mutlaka Sarp Maden'i de eklemek isterim. Beni cazla tanıştıran kişi... Açıkçası caz müziğini akademik ortamda öğrenmek çok zor... Dinleyerek ve ustalarla çalışarak öğrenmek daha mantıklı. Hepsi bana çok şey öğretti. Müzikal kahramanlarımdan biri olan Kurt Rosenwinkel'la çalışmak için İtalya'ya gittim mesela. 20 günde belki de 1 yıllık malzemeyle geri döndüm. E. T.: Bu konuda beni cesaretlendiren birkaç kişiye çok şey borçluyum. Bunların başında Tamer Temel geliyor. Zaten beraber çaldığım ve çok iyi anlaştığım bir insandı. Sürekli olarak beni kendi müziğimi yapmam için tabiri caizse dürttü. Keza Gürol Ağırbaş ve Güç Başar Gülle isimlerini de katabilirim. Daha sonra Berke Özgümüş aramıza katıldı. Bir kere çaldık ve benim için her şey tamamdı. Son olarak Volkan Topakoğlu aramıza katıldı. E. T.: Tepkiler genel olarak çok olumlu... Albümün dinlenme sayısı da açıkçası tahmin ettiğimden çok daha fazla. Özellikle sevdiğim müzik zevkine güvendiğim arkadaşlarımın ve tanımadığım insanların tepkileri beni çok mutlu ediyor. E. T.: Maddi tarafı bir yana sahneye çıkamamak psikolojik anlamda çok zordu. Kendini ifade edememenin verdiği çok ağır bir duygu çöktü hepimizin üzerine. Umarım o günler geride kalmıştır. Tekrar yaşamayı gerçekten hiç istemem.


Emre Yavuz ve İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nın ilk buluşması için geri sayım başladı. Geçtiğimiz yıllarda düzenlediği Beethoven Turnesi ve Uluslararası Rahmaninov Turnesi'nin yanı sıra kazandığı uluslararası ödüllerle de adından söz ettiren; 15. Viyana Uluslararası Piyano Yarışması birinciliği ve Schubert Özel Ödülü'nün, 13. Uluslararası Schubert Piyano Yarışması üçüncülüğü ve Kissingen Piyano Olimpiyatları birinciliğinin sahibi piyanist Emre Yavuz şef Ender Sakpınar yönetimindeki İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ile birlikte vereceği ilk konserinde Fransız besteci Maurice Ravel'in Sol Majör Piyano Konçertosu'nu seslendirecek. Programında Aleksandr Borodin'in 2. Senfonisi'nin de yer aldığı konser 28 Şubat 2020 Cuma günü saat 20:00'da Caddebostan Kültür Merkezi'nde gerçekleşecek. Emre Yavuz 2013'te Zubin Mehta yönetiminde Tel Aviv'deki yıllık geleneksel Gala Konseri'nde Beethoven'ın 3. Piyano Konçertosu'nu seslendirmiş ve 2015'te 2. Hacettepe Ulusal Piyano Yarışması'nda, 2016'da 15. Viyana Uluslararası Piyano Yarışması'nda birincilik ödüllerini ve Schubert Özel Ödülü'nü, Dortmund'da düzenlenen 13. Uluslararası Schubert Piyano Yarışması'nda üçüncülük ödülünü kazanmıştı. Yavuz, 2017 yılında Bad Kissingen'de 15.'si düzenlenen Kissingen Piyano Olimpiyatları'nda birincilik ödülüne layık görülmüştü.


Emre hoş geldin. Her şeyden önce seni tanımaktan ve biraz daha tanıtacak olmaktan çok mutlu olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum röportaja. Yasa benim hayatımı değiştirdi diyebilirim. Hatta aile olarak bizim. İki emekli ilkokul öğretmeninin açamayacağı yolları mümkün kıldı ki, bu tam olarak yasanın temelinde yatan düşünce olmalı diye düşünüyorum. Yasa aslında yurt dışında eğitimi hedefler ama benim durumumda birçok bürokratik engel ve boşluk vardı ve bu nedenle yurt dışı için bir çözüm bulunana kadar Türkiye'de, Türkiye'de de alınabilecek en iyi temel için Kamuran Gündemir'le çalışmalarımı sürdürmem düşünüldü. Yurt dışı zamanı gelince de hükümet değişikliği nedeniyle birçok şey tamamen imkansızlaştı; destek kesildi, yasa rafa kalktı. O gün bugündür kanunsuzum. Kamuran Hoca bir fenomendi. Verdiği teknik ve müzikal temellerin ne kadar sağlam olduğunu yirmili yaşlarımda anlamaya devam ediyorum halen. Fazıl Say, Muhiddin Dürrüoğlu, Sanem Berkalp ve Emre Elivar gibi piyanist ve eğitimcileri ülkemize hediye etti ve bu büyük bir miras. Korkulan bir hocaydı tabi. Ama ben de dik başlı bir öğrenciydim. Hala öyleyim. Gençlik zamanındaki hocalığı, anlatılanlara göre, benim yaşadığım gibi değilmiş. Bilkent'te Fazıl Say ve Sanem Berkalp'le çalışırken liseyi bitirip yurt dışına gitmemle ilgili plan Fazıl Hoca tarafından yapıldı. Bu kararı benim almamış ve Viyana'yı benim seçmemiş olmamdan dolayı çok tartışmıştık hatta Fazıl Hoca'yla. İlk zamanlarda da tamamen reddettim Viyana'yı zaten, hiç sevmedim ve hiç mutlu olmadım. Evim ve okulum arasında olmayan hiçbir şeyden ve yerden haberim bile yoktu. Sonra birçok şey değişti. Hannover'e gittim, oraya gidince Viyana'yı sevdim. Sonra Kammerling ölünce Arie Vardi ile çalışmaya başladım ve beni Hannover'e bağlayan bir şey kalmamış oldu. Vardi hem Hannover hem Tel Aviv'de hoca olduğu için Tel Aviv'e taşındım. Sonra yok, Viyana iyiydi deyip ikinci kez Viyana'ya yerleştim ve şu an orada kendimden çok yüksek verim alabildiğim, her şeyi konforuma ve verimliliğime göre ayarladığım, tam istediğim gibi sakin, düzenli ve keyifli bir yaşamım var. 1- 2000'de Kırım'da aldığım birincilik. İlk yarışmam, ilk birinciliğim. Kendimi ilk defa uluslararası bir ortamda konumlandırışım, ilk defa duyduğum övgülerin hocalarımın ve yakınlarımın kendi kendilerine gelin güvey olması olmadığını görüşüm. 2- 2012'de Viyana Rosario Marciano birinciliği. Hocam Karl-Heinz Kammerling, son derslerimizden birinde bu yarışmaya gitmeyi düşündüğümü söylediğimde eleneceksin ve üzüleceksin. Yine de tecrübe olsun diyorsan ve moral bozukluğunu kaldırabileceksen git. dediğinde çok üzülmüştüm. Bu üzüntüyü kaldırabiliyorsam yarışmadan elenmeyi de kaldırabilirdim. Kammerling Nisan'da ders vermeyi kesti, Haziran'da öldü. Üzüntü ve kızgınlık içinde altüst olmuş bir psikolojiyle, öğrenci olarak da aylardır tamamen açıkta bir durumda Ağustos'ta yarışmaya girdim. Yarı finalde son dersimizde çalıştığımız Schubert sonatın bir bölümünü çaldıktan sonra bir süre kendime gelemedim. Benden sonra sahneye çıkacak yarışmacı, kuliste beklerken o turdaki son parçam olan Schubert'i dinlemiş, o kadar etkilenmiş ki hemen üstüne kendisi sahneye çıkınca kafasını toplayamamış, çalarken bırakmış yarışmayı, kalkmış gitmiş. Ben henüz binayı terk etmemişken jüri çıktı, ne oluyoruz dedim. Hem de suratlar çok düşük... Elendim herhalde, öyle tur sonunda trajik ve yavaş bir parça çalarsan böyle olur işte dedim. Yarışma bittikten sonra jüri üyeleri yarışmayı yarı finalde kazandın dedi. Kammerling'in görmesini isterdim, onun için ödül töreninde bir konuşma yapıp bu birinciliği ona armağan ettim. 3- 2015'teki Ankara Ulusal Piyano Yarışması. Türkiye'de yıllardır konser vermediğim, insanların kim olduğumu unuttuğu birkaç yıldan sonra bu durumu değiştirmek ve o yıl içine girdiğim korkunç bunalımdan çıkmak, hayata dönmek ve tekrar varım demek için girmiştim bu yarışmaya. Türkiye'ye tekrar girişim oldu yani bir nevi. Bana getirisi çok büyük oldu. Türkiye'deki konserlerimde büyük bir ilgi, angaje bir dinleyici ve her yıl daha güzel, daha kaliteli konserler yapmak isteyen organizatörler görüyorum. Eskişehir, Ankara müthiş. Konya Akşehir'de Kasım'da Rahmaninov turnesi kapsamında iki resital oldu. Büyük şehirlerde bile çift konser risklidir. Akşehir'de biri bir gıda fabrikasında, baya iş makinelerinin içinde olmak üzere iki gün üst üste konsere harika bir katılım vardı. Demek ki biz bu işi yapmaya her türlü niyetliyiz, salon olmazsa fabrikada, Ankara'dan kamyonla piyano getirerek yaparız, sandalyeler de pekala dolar. Çünkü yapılan iş iyi. Bir şeyi bir kere, ama layıkıyla, sulandırmadan, halka iniyoruz diye banalleştirmeden yapmak, bu işi yapmaya engel olan şartları bağıra bağıra yıllarca eleştirmeye bedel, eleştiri haklı bile olsa. Yaparsan olur, yani en azından olabilir. Yapmazsan olmayacağı kesin. Halk da hiç öyle inilecek bir şey değil zaten. Bu halka ulaşmak, bence işini disiplinli bir şekilde, emek vererek, kalite kaygısı güderek yapmaya tapası sıkmayan, kendilerini de halka inerek büyük bir yüce gönüllülük örneği sergileyen figürler olarak görmek isteyen, bu övgü ve takdir için büyük açlık duyan, özünde tembel insanların uydurduğu bir şey. Politikada da böyle. Türkiye'nin neresine gitseniz, iyi yapılan, iyi anlatılan ve anlamsal olarak içini doldurabildiğiniz işler, ağır konserler bile olsa, karşılık buluyor. İzmir hariç. Bu konuda utanılacak kadar geri kalmış ve elindeki inanılmaz potansiyeli olabilecek en kötü şekilde heba eden bir şehir, şehrim, ne yazık ki. Bazı özel girişimler ve bazı ilçe belediyeleri de olmasa tam bir akıl tutulması ve basitlik hakim koca modern İzmir'de. Yazık. Doğrusunu söylemem gerekirse, bilmiyorum. Bugün bütün önemli yarışmalardaki jüri üyelerine sorun, çoğu yarışma fikrine burun büker. Yarışmalara girenlere de sorsanız, yarışmaların fikir olarak çok iyi bir şey olduğunu düşünen genç müzisyen çıkmaz. Yine de böyle bir sektör varlığını sürdürüyor. Yaş olarak yarışma çağında olduğum sürece birçok yarışma vardı kafamda, ben de sevmesem de getirileri için yarışmalara girenlerden biri olarak. Ancak 2017'de arka arkaya birkaç yarışmaya girdikten sonra çalışımda gerçekleşen değişimler ve deformasyonlar hoşuma gitmedi. Bu yarışmaların bana açtığı kapılar tartışılmaz tabi, ama bu şekilde devam etmenin bana zaman kaybettireceğini düşündüm. 2016 ve 2017'deki Schubert konserleri ve Beethoven Turnesi, aslında yarışma hazırlığı olarak planladığım şeylerdi, yarışma programlarımı konserlerde olgunlaştırmak için. Yarışmaların bana etkileri üzerine düşüncelerim değişince resme Rahmaninov turnesi girdi. Bu sefer bir yarışmaya hazırlık olsun diye, kendimi bir jüriye beğendirmek için değil, bir öğrenci olarak da değil, yetişkin ve profesyonel bir müzisyen olarak, sadece müzik yapmak için, bir yarışma hedefi koymadan, başka bir şeye hizmet etmeden, sadece müziğimi yapmak istedim ve bu proje oldu. Turneye hazırlık sürecindeki çalışmalarımdan ve konserlerden çok farklı bir haz aldım, kendimi ve emeğimi çok daha anlamlı hissettim. Bunu tattıktan sonra tekrar yarışmalara girmek ister miyim bilmiyorum onun için. Önceden gözüme kestirdiğim yarışmalar var önümüzdeki yıllarda ama dediğim gibi, ben henüz kararsızım. Son girdiğim yarışmada büyük sağlık sorunları yaşamıştım ve her şey olabildiğince ters gitmişti. Son yarışmamı kazanmak isterdim, belki sadece bu nedenle tekrar düşünebilirim. Ama bence önce yıllardır ertelediğim kayıt projesini artık hayata geçirmeliyim. Aslında Meltem ile ilk konserimizi 2017'de New York'ta verdik. Chopin'in prelüdleri ve o zamanki sevgilisi George Sand'ın yazılarından oluşan bu proje, aslında fikir olarak Ece İdil'in Meltem'e önerdiği ve onun da Burak Fidan'la beraber oluşturduğu, çok etkileyici ve düşündürücü bir eser. Meltem daha önce başka piyanistlerle de yapmıştı bunu, yani ben onun daveti üzerine sonradan dahil oldum ve başka yerlerde de yaptık bu konseri. Ben bir müzisyenden önce, bir müzik dinleyicisiyim. Nesin? Müzikseverim. Müzisyenlik ondan sonra, piyanistlik ondan da sonra geliyor. Bir müzik dinleyicisi olarak canlı bir konserin arka arkaya çok güzel çalınmış eserlerden fazlası olması gerektiğine inanıyorum. İnsanlara, onlarca farklı kayıttan evlerinde dinleyebilecekleri eserleri, kalkıp konser salonuna gelip bir de benden dinlemeleri için bir neden vermem gerektiğini düşünüyorum. Anlatmak ve paylaşmak temel işlevler haline geliyor böylece. Kendi projelerimde çok daha soyut bir yol izliyorum tabi, programlı müzik değil çünkü yapmaya çalıştığım şey. Bir konserin en başında dinleyicimi nasıl bir ruh halinde teslim alıyorum, onlara bir konser boyunca neler yaşatıyorum ve nerede bırakıyorum, bütün olay bu. Klasik müzik sanatçısı olmanın insanlarda bıraktığı izlenimde izlenimi edinen kadar bırakanın da payı var. Kokmaz bulaşmaz, ters bir şey söylemez, müstehcen espri yapmaz, hep çok saygılı ve efendi, fildişi kulede yaşayan yüce ruhlu sanatçı kaftanını toplum dikiyor, ama bizimkiler de giyiyor. Hoşlarına gidiyor muhtemelen ve birçok konuda işlerini kolaylaştırıyor. Ben bunu yapabilecek biri de değilim, böyle davranmam beklentisini oluşturmuyorum, bu konuda da son derece şeffafım. Şu an size Hannover'den bir otel odasından yazıyorum. Sabah Hamburg'da bir otelde uyandım, kahve içtim, konser kıyafetlerimi ütüledim, kahve içtim, saçımı sakalımı düzelttim, kahve içtim, çalacağım eserlere yoğunlaştım, kahve içtim, konser verdim, hemen trene atlayıp Hannover'e geldim çünkü başka bir eserin provasını yapmam gerekiyordu, otele bavulumu bıraktım, kahve içtim, çantamdan Rahmaninov notalarını çıkarıp diğer eseri koydum ve okula provaya gittim. Okul kapandığı için provayı bitirmek zorunda kaldık ve ben sonunda bitkin ve kafam kazan bir halde odama geldim. Siz benim yerimde olsanız böyle bir günün sonunda açıp Beethoven'ın son sonatlarını dinler miydiniz? Ben de dinlemiyorum. Şu an Radiohead çalıyor. Sonra da South Park izleyeceğim, zaten bölüm bitmeden uyurum bence. Yarın sporda Rammstein iyi gider. Herkeste beğenecek bir şey vardır, beğenecek şey varsa öğrenecek şey de vardır. Aslında öğrenecek şey, her şeyde bulunur. Benden küçük, benden büyük, birçok müzisyen çok güzel şeyler yapıyor ve ben hepsinden öğreniyorum. Mesela Kamuran Hocamın yıllarca beynime işlediği şarkı söyler gibi çalma olayının tam nasıl bir şey olduğunu Gülsin Onay'ın bir Mozart konserinde çakmıştım. Onun çalışındaki tatlılığı çok seviyorum. Zamanında ben Bilkent'te lisedeyken hiç yıldızımız barışmamış olmasına rağmen Emre Şen'in de dünya standartlarında bir müzisyen olduğunu düşünüyorum. Öyle Beethoven konçertolar, Scarlattiler falan pek duyamıyoruz Türkiye'de. Keza Hüseyin Sermet büyük bir usta, onun tınılarla yapabildiklerini yapabilen çok az insan var. Ama onda da bir repertuvar sıkıntısı var ve yaptığı işten çok da zevk almıyor bence, e zevk almayınca da duyuluyor tabi bu. Solist kariyeri yapan her müzisyenin sıkıntısı, yirmili yaşlarda özellikle konserler arttıkça yeni repertuvar çalışılamamanın getirdiği, az önce de bahsettiğim repertuvar sıkıntısı. Çoğu büyük piyanist aşağı yukarı yirmi beşine kadar ne repertuvar çalıştıysa hayatı boyunca büyük ölçüde onu çalar. Bunun benim başıma gelmesini istemiyorum. Yenilenmeyi ve öğrenmeyi bırakmak istemiyorum, onun için bu rehavete kapılmamak adına şu an bile yoğun bir uğraşla yeni eserler çalışıyorum. Konseptlerle çalışmayı seviyorum, yani bir dönem sadece belli bir konsept çerçevesinde aktif olmayı. Bu temel fikirler olmadı mı bu iş çok endüstriyel bir hal alıyor. Rahmaninov turnesi bu sezonu kapatacak. Bu arada önümüzdeki yıl için tam gaz hazırlık yapıyorum. Alman, Avusturyalı ve Rus bestecilerle epey haşır neşir oldum. Artık başka tını evrenlerinin de vakti geldi. Okuyorum, çalışıyorum, izliyorum, dinliyorum. Muhtemelen seneye bir besteci odaklı bir turne olmayacak. Biraz daha farklı bir model var aklımda. Pişince haber veririm.


Emre Yücelen'in Zehirli Uykular adını verdiği yeni albümüne; anchorman Erhan Çelik Zehirli Uykular Limon Çiçeği, Mesela ve Sahte, usta tiyatrocu Erhan Yazıcıoğlu ise Hayat adlı şarkılara söz yazarı olarak imzalarını attılar. Albümdeki tüm şarkıların besteleri, aranje, mix ve mastering çalışmaları Emre Yücelen'e ait. Albüme adını veren şarkı Zehirli Uykular, Limon Çiçeği, Mesela ve Sahte adlı şarkıların sözleri anchorman Erhan Çelik'in imzasını taşıyor. Albümde yer alan Hayat adlı şarkının sözleri usta tiyatrocu Erhan Yazıcıoğlu'na ait. Aşk, İmkansız ve Bırak adlı şarkıların sözleri ise Ecem Tursun'a ait. Kaldırım Çiçekleri, Nefes, Benim Gökyüzüm Var, Kelebek sözleri Emre Yücelen'e ait. Emre Yücelen Kaldırım Çiçekleri adlı şarkıda takipçisi Ayşegül Özüdoğru ile düet yaptı. Albüm fotoğrafları için Mehmet Cihan Oyuktaş'ın objektifine poz veren Emre Yücelen'in, single kapak çalışması ise yine takipçisi Ezgi Alkaya tarafından yağlı boya olarak resmedildi. Kapak tasarımı ise Özgün Günyar'a ait.


Özgürlüğe nasıl bir tanımdan bakıyorsun? Herkesin hakkına saygı duyarak kendi istediklerimi yapıyorum veya kimse bana karışamaz? Gerçekten daha önce hiç bu kadar sınırlı tanımlarla özgürlüğün bir anlam bulduğuna rastlamamıştım. 3. BOYUT DIŞINDA! Böyle düşünüyorsan en tutsak da sensin aslında, sınırların var ve başkasının dokunmasına izin bile veremeyeceğin kadar ince kırılgan... Korktuğun özgür olmamak da değil, sınırlarını aşmak. Hala yargı alanı olan biri sana karışmayı deneyebilir, kendini sadece kıyaslayarak ve karışarak yüceltebilen biridir belki de? Ama sen neye sinirlendin veya inat yaptın? Oysa bazen birinin sözlerine aşkla teslim olmayı seçmek de en büyük özgürlük, hatta tutsak olmayı seçmek... Bunu seç demiyorum, kimsenin yargısı sen seçmediğin sürece sana zaten dokunamaz, özgürlüğü işin içine başkalarını karıştırarak tanımlayamazsın diyorum. Hiç olmadığın kişilikler de bir seçimdir, ve belki de dünyaya o hiç olmadığın şeyi olmaya geldin en sonunda. Dünya özgür seçim gezegeni ve insanın iradesi var derler. Evet, ancak ben bunu oyuna başlamadan önce verilmiş tek bir hak olarak görüyorum. Dünyaya geldiğimizde sadece kullandığımızı sanıyor, kullanmadığımızda suçluluk duyuyoruz. Çünkü insan ruh' tan değil de nefsiyle hareket etmeye ısrarla devam ediyor. Çünkü bir derdi var... Ve bu derdi ancak bedenin içinde ruhu değil, evren kadar geniş bir ruhun içinde minik bir beden olarak kendini bulduğunda çözer. Bu konuyla ilgili bir videoyu link olarak bırakacağım, orada bu konunun bilimsel açıklamaları da var. Bilim adamları tüm duygu ve eğilimlerin birer kimyasal tepkime olduğunu kanıtlamıştır. İnsan ancak DNA' sının seçtiği kadar özgürdür dünyada, iradenle DNA' na emirler verebilirsin, irade gücünü sınırlı insan bedeninden değil, ruhundan aldığında... 12 DNA sarmalını aktif edecek yöntemler de bilimsel şekilde kanıtlanmıştır, kelimelerin enerjisinin olduğu, DNA' nın ses ve kelimelerin frekanslarına verdiği tepkiler de kanıtlanmıştır. Kendimiz üzerinde kontrol olmak, bir seçimdir ve dünyasal sınırlar içinde en özgür alanımızdır ki ben 3. Boyut bir insanın tamamen özgür olduğuna zaten inanmıyorum. Benim için özgürlüğü şöyle ifade ediyorum ve bu ifade benim kendimi de tanımlayış şeklim. Çünkü özgürlük de benim, ne özgürü... ÖZGÜRLÜK BEN'İM. En asi de benim en asil de benim. En sadık hizmetkar da benim, sistem bozucu da. En sadık asker de benim, en darbeci devrimci de.. Tahtında varlığımı onurlandıran da benim ilahi planın dahilinde, tahtımı yıkan da benim. Dahilindeyim aşkın... En nefret dolu savaşçı da benim, en sevgi dolu kalple düşmanı kabul edecek de... Affetmeyi dillendirmem bile. Hatta aşk varsa affedecek ne vardır ki? Sen her zerresine aşkla baktığın birini parçalara ayırarak mı aşık oluyorsun da sahip olduğu tabiatı veya o tabiatla yaptığı davranışı yargılıyor, kabul edemiyorsun? Tüm hamleler senden sana, UYAN. Algılarım evrene açık. Tüm güç de benim, en zayıf da. Öyle bir güc' üm ki, beni yenemeyecek tek kişiyim koskoca kainatta. Yine ne kadar zayıf olduğumuzu kabullenecek kalp de benim, her şeyiyle yine olduğu ana ve kişiye teslim... Yine bana teslim... Zayıflığı bile kendinde taşıyan hatta onu kullanan bir gücüm işte. Zehirlidir cümleler, onları içip yanlarına kar bırakan da benim. Ruh ilimdir, Tanrı ise bilimdir... Birbiriyle çelişen olarak gördüler bu kavramları bugüne kadar hep, işte bu yüzden ikisini de tanımlayamadılar. Ruh deneyimler, dener, teoriler ve sonuçlar sunar. Tanrı onu denetler, onaylar ve yaratır. Deneyimlerin bittiyse yaratmaya geç. Bitmediyse algının bir genişlemesine bakar. Her şeyi deneyimlemiş kadar ol, sınırsız duygu ve hayal gücü beynine amade! En asi de benim işte, en asil de. Nizam dahilinde disipline etmeyi de bilirim irademi, başımdaki taca saygı ve layıkla... Tüm soyu ve tacı yıkım' la ardımda bırakıp yepyeni bir asalet yaratan asi olmayı da bilirim. Ruhumda Meryem Ana, kanımda Lilith... Ortasında insanlığın, aynı ruhu taşıdığım galaktik bir aşkın savaşını, yükselen dünyanın yeni tohumlarına nefes diye veririm.


Saturn Award for Best Direction ödüllü yönetmen Joe Dante, Dick Miller ile tam 16 filmde birlikte çalışmıştır. 9 defa en iyi yönetmen Oscar'ına aday gösterilen, 1960, 1961 ve 1983 yıllarında En İyi Yabancı Film Akademi Ödülü'nün ve Sonning Ödülü' nün sahibi İsveçli yönetmen Ingmar Bergman 15 projesinde Erland Josephson ile birlikte çalışmıştır. Japon yönetmen Kenji Mizoguchi oyuncu Kinuyo Tanaka ile 15 kere aynı projede yer alarak birlikte harika işlere imza attılar.


Arkeologlara göre, İspanya'da bulunan antik bir kartal türünün ayak parmak kemiğinin insanlarca işlendiğini gösteren bulgular, bunun Neandertallerin yaptığı son kolyenin bir parçası olabileceğini ortaya koyuyor. Bugün nesli tükenmekte olan İspanyol şah kartalı türünün sol ayağından geldiği düşünülen kemik, 2015'te İspanya'nın Tarragona eyaletine bağlı Calafell köyündeki Foradada mağrasında keşfedildi. Neandertal takılarında yırtıcı kuş pençelerinin kullanımı, 120 bin yıl önceye kadar uzanan ve güney Avrupa'ya yayılmış bir uygulamaydı. Ancak ekip yeni bulunan pençe kalıntısının daha önce keşfedilen numunelerden çok daha yakın bir geçmişte, yaklaşık 40 bin yıl önce kullanıldığını söyledi. Buna göre kalıntı, Neandertallerin soyları tükenmeden önce egemenliklerinin sonuna yakın bir tarihe denk geliyor. Bu, Neandertallerin bilinen en yakın tarihli süs amaçlı pençe kullanımı ve aynı zamanda İber yarımadasında keşfedilen ilk kanıt. Bu bulgu Avrupa'da yaşayan son Neandertallerin tipik Chatelperronian alet kültürüne ve Afrika'dan gelen türümüz Homo sapiens'le ilk karşılaştığı zaman dilimine ait. Bilim insanları bu keşfin, eski insanların hayvan uzuvlarını pratik uygulamalar yerine sembolik amaçlarla kullandığı nadir görülen kanıtlara katkı sağladığını belirtti. Keşif ayrıca, eskiden hiç sembolik kültürü olmadığı düşünülen Neandertal türünün kültürel gelişkinliğini gösteren ve giderek artan sayıdaki kanıtlar arasında yerini aldı. Kartal pençeleri Avrupa'daki Neandertal sahalarında daha önce de bulunmuştu. Eski bir araştırma, bu antik insanların sosyal konum veya rütbe gibi fikirleri sembolik nesnelerle iletmek için deniz kabuklarını boncuk olarak kullandığını öne sürmüştü. Araştırmacılar, kemik üzerindeki kesik izlerini analiz etmek için 3 boyutlu bilgisayar modellemesi kullandı ve kalıntının yaşını radyokarbon tarihleme yöntemleriyle belirledi. Araştırmacılar kalıntı üzerindeki derin izlerin insan kaynaklı işlem kanıtı olduğunu keşfetti, bu da izlerin antik bir insan tarafından aletle yapıldığı anlamına gösteriyor. Rodriguez-Hidalgo, bu pençenin Neandertallerin yaptığı son kolyede yer almış olabileceğini düşünüyor. Makalenin yazarlarından ve Barselona Üniversitesi'nden araştırmacı Juan Ignacio Morales, daha da ileri giderek, kartal pençesinin süs amaçlı kulanımının Neandertallerden modern insana kültürel olarak aktarılmış olabileceğini ve modern insanın Avrupa'ya geldikten sonra bu uygulamayı benimsediğini söylüyor. Geçen yıllar boyunca yırtıcı kuşlara ait pençe kemikleri pek çok Neandertal sahasında açığa çıkartıldı. Ancak en eskisi Hırvatistan'da keşfedildi. Bu kalıntı modern insanın kıtaya henüz ulaşmadığı zaman dilimine, yaklaşık 130 bin yıl önceye tarihlendi.


Doğadan, ne varsa insafsızca alan ve türlere yaşam hakkını kısıtlayan bizler Siz olsanız ne olur olmasanız ne olur?u nanometre boyutlarında virüsle tekrar gördük. Umarım artık defalarca yediğimiz bu tokadı anlarız. Aklımızı başımıza almanın zamanı, tek çaremiz de bu. Politikaların ne kadar kitlelere ihtiyacı var ise, kitlelerin de aklını başına almaya o kadar ihtiyacı var. Bu iki denge bozulduğu anda umulan ama umulmuyormuş gibi davrandığımız sonuçlarla hep karşılaşacağız. Bu süreçte yazık ki ölümler oldu, oluyor, olacak. İyileşenlerse birtakım sağlık sorunları ile karşılaşacak, çoğumuz hiç etkilenmeden ama ağır psikososyal sorunları ile yaşayacağız. Ekonomik etkileri de cabası. Geçmiş tecrübelerden öğrendiğimiz tüm bilgiler bir süre sonra masal tadında kalıyor ve unutuyoruz hatta en büyük yanılgımız bu. Bir şekilde unutmamayı öğrenmeli ve dersler çıkarmalıyız. Esas mesele geçtiğimiz yüzyılın bize dayattığı ve bizim de hep öyle olacak sandığımız her şey bireysel teknolojinin yayılması ile son 30 yıldır tek tek devriliyor. Ömürlerimizi, sevdiklerimiz ve sevdiğimiz şeylere çokça zaman ayırmak yerine, hep kazanç için harcadık. Çünkü önümüzde hedef olarak kocaman bir EN vardı. En büyük, en güzel, en geniş, en iyi vb. Ama sahip olmak için daha çok vermek gerekirdi ve verdik. Verdikçe EN daha da büyüdü ve patlamak üzereyken bir RNA virüsü bizi uyandırdı. Sonucu acı da olsa, bu bir başlangıç oldu, olacak. Önümüzdeki süreçte sosyal adalet ve sağlık sosyal devlet falan beklemiyorum açıkçası. Çünkü 10 yıl sonra ön görebildiklerimiz 2-3 yıl içerisinde gerçekleşiyor. Buna hiçbir politika, üzerindeki ağırlığı atmadan dayanamaz ve dayanamayacak da.. Ancak geçen yüzyıla göre kat kat daha iyi çözümler sunabilecek zeki bilgili ve EN siziz. Çocuklar daha da öyle olacaklar endişem yok bu konuda. EN hedefi doğaya zarar verdiği gibi fonksiyonelliği de ezmişti. Ama artık fonksiyonellik kazanacak. Aksi mümkün değil. Kitleler dogmalardan kurtulmak üzere ve bilimden başka güvenecek bir şey olmadığını anlıyorlar. Alışkanlıklar devam edecek elbette bir süre daha, ancak bireysel başarılar kaçınılmaz olacak. Yani ben şu anda evimden işimle ilgili hemen her şeyi kontrol edebiliyorum. Toplantı bile ki çoğumuz da böyleyiz. Bunun için günde 150 km yol yapmama ve 3 saat kaybetmeme, kirli hava, solumama gerek kalmayacak. Üretim bandını ise hiç düşünmüyorum. ENleri istemediğimiz sürece sorun kendiliğinden çözülecek zaten. Banttan yavaş yavaş insanlar el çekmek zorunda kalmaya çoktan başlamıştı bile ve artarak devam edecek. Burada doğru politikalar giriyor devreye. Siz ülkenin nüfusunun yarısını 3 kente toplarsanız kimse ne doyar ne mutlu olur. Bu yanlıştan, bu kadar insanı inşaatçı yapmak yerine, üretime katarsınız ve büyük ölçüde çözersiniz. Çözerdiniz de! Yaklaşık 1 aydır evdeyiz ancak bir nedenle dışarı çıkmayanınız yoktur. Şehrin iş merkezleri olan plazaların ıssızlığını fark etmişsinizdir. Evlerimiz de öyle. Bu gözle bakarsanız 2 mekana sığmış 25 yıl okumuş günlük 3 saati yolda geçen bir araba ve ev için çalışanlar topluluğundan başka hiçbir şey göremezsiniz. Mekan kavramının yıkılma süreci kapımıza dayanmıştı zaten. Akıllı olan ülkeler uzak ara refaha sahip olabilecek elbette. Fonksiyonel düşünüp fonksiyonel yaşamaya başlayacağız. 5g ve yeni web yapay zeka devreye giriyor. Artık değişimin de dönüşü yok.


Sars, Ebola, kuş gribi salgınlarına reaksiyonuyla sınıfta kalmış kabul edilen Endonezya'da bu kez koronavirüse dinsel açıklama getirildi. En kalabalık Müslüman ülkenin sağlık bakanı, koronavirüsten azade olmalarını halkın duaları sayesinde tanrıya borçlu olduklarını söyledi. Oysa bir Harvard araştırması, ülkede en az 5 vaka öngörüyor. Merkezi Çin'in Vuhan kenti olan yeni tip koronavirüs (Kovid-19) salgını pek çok ülkeye sıçrarken, en kalabalık Müslüman nüfusa sahip ülke konumundaki Endonezya'da yetkililer hiçbir vakaya rastlanmadığını iddia edip bunu halkın dua etmesiyle açıklıyor. Çin'e çok yakın olan ve her ay on binlerce Çinli tarafından ziyaret edilen Endonezya, komşu Malezya ve Filipinler'de bulaşma saptanmasına rağmen, resmi olarak koronavirüs vakalarından azade gözüküyor. Endonezya medyasına göre sadece 104 kişiye koronavirüs testi yapılırken, iktidar yetkilileri halkın dualarla korunduğu iddiasında. Singapur, Japonya, Tayland, Güney Kore, Tayvan, Vietnam, Hong Kong ve Kamboçya gibi diğer Doğu Asya ülkeleri koronavirüs vakaları açıklarken, Endonezya Sağlık Bakanı Terawan Agus Putranto, basın toplantısı düzenleyip, hastalıktan azade olmalarını tümüyle dualara borçlu olduklarını söyledi. Salgın hastalığa yol açan virüslerle ilgili uzmanlığı bulunmayan askeri doktor ve radyolog Terawan Agus Putranto, Allah'a borçluyuz. Dualarımız sayesinde. Böyle bir şeyin Endonezya'ya ulaşmasını istemeyiz vurgusunu yaptı. Bazı bilim insanlarına göreyse yüzde 87'si Müslüman olan 267 milyon nüfuslu Endonezya'da hiç koronavirüs vakası olmaması çok düşük ihtimal. Bilimsel şüphe, kasım ve aralık aylarında Vuhan'dan Endonezya'ya 100 bin kişinin gitmiş olmasından kaynaklanıyor. Bu, Endonezya'yı, salgının merkezinden hareketle en çok seyahat edilen 6. rota yapıyor. ABD'nin Harvard Üniversitesi'nden Prof. Marc Lipsitch liderliğindeki bir grup bilim insanı, teşhis edilmemiş koronavirüs vakalarının bulunduğu ülkelerin hangileri olabileceğiyle ilgili bir araştırma yaptı. Çin'den gelen ziyaretçilerin sayısı ve diğer ülkelerdeki örnekleri temel alarak yaptıkları matematik formülasyon, Endonezya'da en az 5 koronavirüs vakası öngörüyor. Al Jazeera'ya konuşan Prof. Marc Lipsitch, Endonezya'da sıfır vaka mümkündür, ama çok düşük ihtimaldir ve birçok vaka olması daha yüksek ihtimaldir değerlendirmesini yaptı. Harvard araştırmacı grubuna göre Endonezya havaalanlarında yolculara yüksek ateş taraması yapılması yeterli değil. Çin'in 5 Şubat'ta Endonezya'nın Bali Adası'ndan gelen bir yolcuda koronavirüs saptadığını hatırlatan araştırmacılar, Çin'e döndükten 8 gün sonra konan teşhisin, hastanın Bali'deyken virüsü taşıdığı ya da kaptığı anlamına gelebileceğini belirtti. Sadece Endonezya değil, pek çok ülke böyle bir meseleyle karşı karşıya diyen Prof. Lipsitch, Test etme düzeyi yüzde 100 olsa bile, sınırda tespitte bulunma yüzde 100 yeterli değil uyarısını yaptı. Harvard araştırmasını sert dille reddeden Sağlık Bakanı Putranto ise Harvard'a söyleyin Endonezya'ya gelsin. Onlar gelip görsün diye tüm kapıların açılmasını emredeceğim. Ört bas etmemizi gerektirecek bir durum yok dedi. Endonezya çapındaki camilerde imamlar vaazlarında koronavirüse yer verirken 'yalan haberlere' aldanılmaması uyarısı da yapıyor. Çin'le arasındaki ticari uçak seferlerini de durduran Endonezya, Vuhan'dan tahliye ettiği 238 yurttaşını iki hafta Natuna'da karantinada tuttuktan sonra, hiçbir sağlık sorunları olmadığını beyan ederek taburcu etti. Takım adalar ülkesinde 10 küsur yıl önce çıkan H5N1 kuş gribi virüsü yüzde 84 ölüm oranıyla 200 can alınca, Dünya Sağlık Örgütü müdahale etmek zorunda kalmıştı.


Endonezya'da bir mağarada 'dünyanın en mağara resmi' keşfedildi. Araştırmacıların 44 bin yıl öncesine tarihlediği çizimde av sahnesi betimleniyor. Endonezya'da bir mağarada bulunan ve 44 bin yıl önce çizildiği tahmin edilen av sahnesinin 'dünyanın en eski sanat örneği' olabileceği belirtildi. Sulawesi Adası'nda iki yıl önce keşfedilen 4.5 metre boyundaki mağara resminde, ilk insanlar tarafından mızrak ve halata benzer aletlerle kovalanan, koyu kırmızı bir renkle çizilmiş vahşi hayvanlar görünüyor. Ancak çizim çok iyi durumda bulunmadığı belirtiliyor. Avustralya'nın Griffith Üniversitesi'nden bir ekip, resmin en az 43 bin 900 yıl önce Üst Paleolitik dönemde yapıldığını tespit etti. Araştırmacılar, Bu av sahnesi bildiğimiz kadarıyla hikaye anlatıcılığının en eski resimsel kaydı ve dünyadaki en eski simgesel sanat eseri yorumunu yaptı. Çizimin aynı zamanda 'sözlü anlatımın en eski delili' olduğunu belirten uzmanlar, Bu kayda değer bir şey, çünkü hayali öyküler yaratma kabiliyeti insan dilinin evrimindeki ve modern bilişsel becerilerin gelişmesindeki en kritik ve son aşama olabilir ifadelerini kullandı. Sulawesi'de en az 242 mağara bulunduğuna dikkat çeken uzmanlar yeni keşiflerin yapılabileceğini belirtti. 'Dünyanın en eski resmi' olduğu düşünülen bir mağara resmi daha önce yine Endonezya'da bu kez Borneo Adası'nda keşfedilmişti. Çizimin 40 bin yıl öncesine ait olduğu belirtilmişti. Bilim dünyası uzun bir süre mağara sanatının Avrupa'da ortaya çıktığını düşünüyordu. Ancak Endonezya'da bulunan bu örnekler bu teoriyi çürüttü.


Ülkenin tüm şehirlerinden bağımsız müzisyen çalışmaları devam eden OnAir Sahne'nin proje kapsamında çıkardığı Antalyalı grup KATMAN, toplumun gerçeğini anlatan şarkılarıyla cesur bir albüme imza atmış; ONLAR. Çıplak Vatandaşta sergilenen naif insanları bulacaksınız. Susamazsın, herkesin birbirini susturmak için güç kullandığı yerde susamazsın yakınmasına aşina olduğumuz bir toplumun yansıması. Herkesi niteliksizleştiren, vasıfsızlığı yücelten tüm kan emicilerin bildiği -bilginin-, tüketici metodolojinin alçaklığıyla yaşayan Onlarla daha ne kadar uzaklara düşeceğimizi bilmeden yola devam ediyoruz. Ve illa ki birimiz tüm bu durumlara Bir Yol Bulunur diye yaklaşıyor; bulunur mu gerçekten yanıtı belki de şarkıdadır. Daha ne kadar yazmalı böyle şarkılar, hayat gösterecek; durmaya ve susmaya hiç niyeti olmayan Katman'ın tüm şarkılarını keşfetmek, anlamlarına ortak olmak, söylenmeyenleri Onlardan dinlemek istiyorsanız, son dönemin en içi dolu şarkılarını dinlemeye davet ediyoruz sizi. Anladım gücün yok sözün yok kalmadın, Ama sen yaşardın herkesten daha çok,