Ketebe Çocuk Tiyatrosu, 2023-2024 Sanat Sezonu'na Renkli Çoraplı Kuzgun oyunuyla giriş yapmaya hazırlanıyor. Didem Demirel'in kaleme aldığı ve Büşra Kayıkçı'nın resimlediği Renkli Çoraplı Kuzgun kitabı, yayımlandığı beş baskının ardından Ezgi Ergün'ün yönetmenliğinde ilk kez 7 Ekim'de Üsküdar Altunizade Kültür ve Sanat Merkezi'nde sahnede olacak. Kültür ve sanat sezonu, yeni dönemine birbirinden başarılı işlerle başlamaya hazırlanıyor. Bu yıl Ketebe Çocuk, kültür ve sanata damga vuracak projelerle öne çıkmayı planlıyor. Yayınevine ait Renkli Çoraplı Kuzgun Kitabı, artık sahnelerde de çocukların gözdesi olacak. Ketebe Çocuk Tiyatrosu, 7 Ekim tarihinde Altunizade Kültür ve Sanat Merkezi'nde prömiyerini yapacak. Oyun, çocukların büyük bir ilgiyle izleyeceği renkli anlar, eğlenceli danslar ve hayvanlara olan sevgiyi güçlendirecek kurgusuyla ebeveynlerden tam not almayı hedefliyor. Yaklaşık dört yıl önce yayın hayatına başlayan Ketebe Çocuk, şimdiye kadar 123 kitap yayımladı. Her kitap, çocukların hayal gücüne farklı katkılar sunmayı amaçlıyor. Kitapların kurduğu dünyalar, artık Ketebe Çocuk Tiyatrosu ile çocukların karşısına çıkacak. Çocuklar, okuyup bağ kurdukları karakterleri canlı izleme fırsatı bulacak. Ketebe Çocuk'un çocuklara açtığı bu alan, sanatın gücünü çocuklara aktaracak. Çocuklar, okudukları karakterlerle tanışarak akılda kalan ve hatıralarda iz bırakan deneyimler yaşayacaklar. Ketebe Çocuk Tiyatrosu, ilk olarak Renkli Çoraplı Kuzgun kitabıyla izleyicilerle buluşacak. Kitabın yazarı Didem Demirel, Ketebe Çocuk Tiyatrosu sahneye ilk kez renkli çoraplar giyerek çıkacak. Bu keyifli ve eğlenceli oyunun uyarlandığı kitabın yazarı olmak, benim için bambaşka bir gurur ve mutluluk kaynağı. Umarım, Renkli Çoraplı Kuzgun ile başlayan sanat yolculuğumuz güzelleşerek büyür ve sahnelerimiz her daim birbirinden güzel renklerle dolu olur dedi. Renkli Çoraplı Kuzgun oyunu, renkli caddenin eğlenceli sakinlerini geleceğin çocuklarıyla buluşturuyor. Menesse'nin mahallesinde yaşayan Kurbağa, Ayıcık, Kaplan ve Uğurböceği gibi hayvanlar, mahallenin en sevilen dostları oluyorlar. Kuzgun ise yeni bir yer ve yeni arkadaşlar aramak için mahalleye geliyor. Oyun, her birimizin farklılığının zenginlik olduğunu vurgulayarak bağ kurmanın önemini anlatıyor. Ebeveynlerin bile keyifle izleyeceği Renkli Çoraplı Kuzgun oyunu, günün sonunda çocukların da yeni dostluklar kurmasına yardımcı oluyor. Renkli Çoraplı Kuzgun kitabını uyarlayan ve sahneleyen Tiyatro Park Ekibi, bu projenin gelecekte herkes için öğretici olacağını ifade ediyor. Tiyatro Park Genel Sanat Yönetmeni Barbaros Ergün, Çocukların kitapta tanıdığı karakterleri ve hayal dünyalarında canlandırdıkları dünyayı sahnede görmeleri onlar için unutulmaz bir deneyim olacak. 'Renkli Çoraplı Kuzgun' kitabını ilk okuduğumuzda biz de aynı heyecanla, hayal gücümüzle bir dünya kurduk. Ne mutlu ki bu projemizle hayal ettiğimiz dünya şimdi geleceğin çocuklarına unutulmaz bir deneyim sunacak. Dilerim edebiyatın ve sanatın gücünü buluşturan projeler gelecekte daha da artar ifadelerinde bulundu.


Kadir Has Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi tarafından düzenlenen Sanat, Tasarım ve Mimarlık Konuşmaları başlıklı seminer ve etkinlik serisi, kendi alanında önde gelen isimlerin katılımıyla güncel sanat, tasarım ve mimarlık konularını masaya yatırıyor. Serinin çevrimiçi olarak düzenlenen ilk etkinliğinin konuğu, Murat Tabanlıoğlu oldu. Ülkemizin ve dünyanın sanat, tasarım ve mimarlık gündemine dair güncel konularına ve sorunlarına ışık tutan, disiplinlerarası nitelikte, öğrenciler için ders müfredat içeriklerini destekleyici ve tasarımla ilgili genel kültürlerini ve eleştirel bakış açılarını geliştirecek bir içeriğe sahip olması amaçlanan Sanat, Tasarım ve Mimarlık Konuşmaları / Art, Design and Architecture Talks başlıklı serinin ilk etkinliğinin konuğu Murat Tabanlıoğlu oldu. Tabanlıoğlu'nun 27 Eylül Pazartesi, Zoom üzerinden gerçekleştirilen ve üniversitemizin YouTube kanalından da canlı yayınlanan The Urban Space: Impact of Architecture Through Transformation başlıklı konuşması aynı zamanda bir açılış dersi niteliğindeydi. Bir mimar olarak, nerede yaşadığınız çok önemli, diye söze başlayan Tabanlıoğlu, hayatının çok büyük bir bölümünü geçirdiği İstanbul'un 1950'lerden itibaren değişim ve dönüşümünü gravürler, fotoğraflar, haritalar ve planlar üzerinden anlattı. Ulusal ve uluslararası arenada pek çok başarılı işe imza atmış olan Tabanlıoğlu, şimdiye dek hayata geçen projeleri üzerinden hafızanın, yerelliğin, mekansal atmosferin ve bağlamın önemine dikkat çekti. Murat Tabanlıoğlu, Kadir Has Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü ile Tabanlıoğlu Mimarlık arasındaki işbirliğiyle gerçekleştirilecek ve ilk öğrencilerini 2021-2022 Bahar döneminde kabul edecek olan, Liman Kentlerinde Araştırma ve Tasarım temalı Mimarlık ve Kent Çalışmaları Tezsiz Yüksek Lisans Programı'nın koordinatörlüğünü üstleniyor. Programda, temel stüdyo dersleriyle seçmeli dersler, alanlarında uzman mimar, tasarımcı ve akademisyenlerin işbirliğiyle veriliyor. Dünyanın en önemli liman kentlerinden üçüne odaklanan program, öğrencileri üç dönem boyunca farklı tasarım yaklaşımlarıyla tanıştıracak, belirlenen liman şehirleri üzerine araştırmalar yürüterek çevresel ve kentsel ölçekten mimari detay ve malzeme ölçeğine kadar uzanan geniş bir alanda tasarım bilgilerini artıracak. Stüdyolar kapsamında atölyeler ve eğitim gezilerinin de planlandığı lisansüstü program, çağımızın güncel sorunları için çözümler geliştiren, ekolojik ve etik farkındalığı yüksek öğrenci projelerinin üretilmesini hedefliyor.


İran asıllı İtalyan contemporary müzik bestecisi piyanist Kiann, son çıkardığı albümü Live From Viennanın bonus teklisi Allegrayı müzikseverlerin beğenisine sundu. Kiann, küresel salgın sürecini, bir sanatçı olarak sahnelerden ve dinleyicilerinden uzak, karantina sebebiyle Viyana'da evinde eski günlerin bir an önce geri gelmesi umuduyla ama sürekli çalışarak ve üreterek geçirmiş. Sanatçı bu süreçte müziğin konser salonlarından uzak kalmasıyla çevrim içi etkinlik furyasını çok yakından takip etmiş ve üzülerek yapılan çevrim içi konserlerin hem görsel- işitsel kalitesi açısından özensiz hem de seyircilerin beklentileri karışılmaktan uzak olduğunu gözlemlemiş. Klasik müzikte İtalyanca bir terim olan Allegrayı duyduğunuzda aklınızda neşeli ve biraz da tempolu bir müzik hayal edersiniz. Lakin her ne kadar benim teklimin ismi Allegra olsa da parça bu terimin ifade ettiği özelliklerle çok az benzerliğe sahip diyebilirim. Siz ve dinleyeceklerimle ilk defa çok özel bir şey paylaşmak istiyorum, Allegra benim kızıma ithaf ettiğim bir eser. Allegra benim kızıma olan sevgimi ifade ettiğim bir çalışma oldu. Bu bestem kızıma olan duygularımın müzikle ifadesi olması sebebiyle benim için çok özel ve kişisel diyebilirim. Ben Allegrayı Live from Vienna albümü kayıt çalışmaları sırasında ilk başta solo piyano için bestelemiştim. Ama hazırladığımız albümde çello eşliğini çok kullandığım ve eserlerime yakıştığını düşünmem sebebiyle bu esere de çello partisyonlarını yazdım. Gerçekten çello duygularımın ifadesini kuvvetlendirmekte mükemmel bir araç oldu. Allegra birçok iç içe geçmiş formdan oluşan bir beste ki bunlardan bir tanesi de ninni. Aslında bu parçayı sadece bir dinleyici- ithaf ettiğim kızımın dinlemesi- için yazmıştım. Fakat bu saf sevgi mesajını dinleyen tüm dinleyicilere ulaştırmanın ve bu özel duyguyu benimle birlikte paylaşmalarının çok daha güzel olacağına inanarak yayınlamaya karar verdim. İnsanlık için fark yaratacak en önemli şeyin sevgi olduğunu düşünüyor ve bu eserimle sevgiyi dinleyicilere ulaştırabileceğime inanıyorum. Allegrayı dinleyen herkesin eserin içinde barındırdığı saf sevgiyi en az benim kadar duyup hissedeceklerine eminim. Şu an genç besteci yeni projelerine odaklanmış olarak piyano, elektronik müzik, crossover, klasik müzik ve orkestra için birçok yeni farklı tarz ve türde eser üzerinde sürdürdüğü çalışmalarının müjdesini verdi.


Kıbrıs'ın ilk yüzen gemi müzesi TEAL, Denizcilik Tarihi Müzesi'ne dönüştürülmek üzere, KKTC Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı Erhan Arıklı'nın katılımıyla düzenlenen törenle Girne Limanı'nda inşa edilen özel alana yerleştirildi. Doğu Akdeniz'in merkezinde yer alan konumuyla tarihin her döneminde denizcilerin en önemli limanlarından biri olan Kıbrıs, Yakın Doğu Oluşumu'nun girişimiyle adanın ilk yüzen gemi müzesi olacak Denizcilik Tarihi Müzesi'ne kavuşuyor. Denizcilik objeleri, gemi maketleri, denizcilik haritaları, resim ve fotoğraf gibi 5 binin üzerinde materyale ev sahipliği yapacak olan Denizcilik Tarihi Müzesi TEAL, düzenlenen görkemli bir törenle Girne Limanı'nda inşa edilen özel alana aborda edildi. Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı Erhan Arıklı'nın katılımıyla düzenlenen törene pek çok davetli katıldı. Hukuk Fakültesinin yanı sıra Denizcilik Fakültesi Güverte Bölümü Mezunu da olan Yakın Doğu Oluşumu Mütevelli Heyeti Başkanı Prof. Dr. İrfan Suat Günsel, törene kaptan üniforması ile katıldı. Denizcilik Tarihi Müzesi TEAL'in Girne Limanı'nda ziyaretçilerini karşılayacağı özel alanın inşası, Yakın Doğu Oluşumu bünyesindeki ekiplerinin gerçekleştirdiği çalışmayla tamamlandı. Ekiplerin, önemli bir bölümünü su altında sürdürdüğü zorlu bir çalışmayla tamamlanan; 56 metre uzunluğa, 10 metre genişliğe ve 4 metre derinliğe sahip olan alanın düzenlemesinde 3.500 metreküp beton kullanıldı. TEAL'in Girne Limanı'ndaki yeni yuvasına alındığı törende Yakın Doğu Oluşumu Mütevelli Heyeti Başkanı Prof. Dr. İrfan Suat Günsel ve Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı Erhan Arıklı birer konuşma yaptı. Konuşmasında, denizciliğin, konumu ve tarihi nedeniyle Kıbrıs'ın kimliğinin çok önemli bir parçası olduğunu söyleyerek başlayan Yakın Doğu Oluşumu Mütevelli Heyeti Başkanı Prof. Dr. İrfan Suat Günsel, Sahip olduğumuz zengin denizcilik kültürünü ve tarihini yansıtacak kapsamlı bir Denizcilik Tarihi Müzesi'ne sahip değildik. Bu durum, ülkemiz ve bölgemiz adına çok büyük bir eksiklik ve kayıptı ifadesini kullandı. Prof. Dr. Günsel, Bu eksikliği, Bayındırılık ve Ulaştırma Bakanlığımızla iş birliği içerisinde, 27 yıldır Yakın Doğu ve Girne Üniversitelerimizde onlarca kaptan yetiştiren eğitim gemimiz TEAL'i; yüzen bir Denizcilik Tarihi Müzesine dönüştürerek gidermekten büyük bir gurur ve mutluluk duyuyoruz dedi. Sanatı ve kültürü, küçük bir çevrenin elit bir uğraşı olarak görmek; en hafif tabiriyle bir topluma yapılabilecek en büyük kötülüktür diyen Prof. Dr. İrfan Suat Günsel, Yakın Doğu Oluşumu olarak, en büyük uğraşımız işte bu algıyı yok ederek sanatı ve sanat eserini; halkın günlük yaşamının vazgeçilmez bir parçası haline getirmek; özümsenmesini sağlamak ve geleceğe yürürken güç aldığımız en önemli damarlardan biri haline getirmektir ifadesini kullandı. Denizcilik Tarihi Müzesi'nin Kuzey Kıbrıs'ın önemli kapılarından Girne Limanı'nda yer alacak olmasından duyduğu memnuniyeti de dile getiren Prof. Dr. Günsel, Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanlığımıza ülkemize kazandırdığımız bu kıymetli esere verdikleri destek nedeniyle teşekkür ediyorum dedi. Girne Limanı'ndaki çalışmaları yürüten Yakın Doğu Oluşumu bünyesinde faaliyet gösteren inşaat birimini de kutlayan Prof. Dr. Günsel, Başta Yakın Doğu Oluşumu İnşaatları Genel Koordinatörü Sayın Ömer Başaranlar ve İnşaat Mühendisimiz Yiğit Gürdal olmak üzere; çok özel ve zor bir projeyi, alınlarının akıyla bitiren bütün ekibimizi en içten dileklerimle tebrik ediyorum dedi. Konuşmasına böylesine önemli bir açılışta bulunmaktan onur duyduğunu söyleyerek başlayan Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı Erhan Arıklı, yıllar önce Yakın Doğu Üniversitesi Kurucu Rektörü Dr. Suat Günsel ile yaşadığı bir anıyı paylaştı. Azerbaycan ile iyi ilişkileri olduğunu söyleyen Arıklı, yıllar önce Dr. Suat Günsel'e Azerbaycan'da bir üniversite kurması teklifini götürdüğünde Ben bu toprakların insanıyım, bu topraklarda kazandığım her kuruşu yine bu topraklara yatırcağım cevabını aldığını aktardı. Geçtiğimiz günlerde Bakanlar Kurulu ile birlikte, Yakın Doğu Üniversitesi kampüsünde GÜNSEL'i ziyaret ettiklerini hatırlatan Bakan Arıklı, Orada, Prof. Dr. İrfan Suat Günsel, öyle bir projeksiyon çizdi ki, bütün bakan arkadaşlarımla birlikte hayranlıkla dinledik. Düşünün ki, bütün çabalarımıza rağmen yılda sadece 110 milyon dolar ihracat yapan ve 1,1 milyar dolar açık veren bir ülkede; 2030'a gelindiğinde dış ticaret fazlasının 1 milyar doları aşacağını söyledi. Bize düşen de bu projeye büyük bir gururla sahip çıkmaktır dedi. Günsel Ailesi'nin vizyoner projeleri ile ülkeye çok şey kazandırdığının altını çizen Erhan Arıklı, Bugün burada çok önemli ve vizyoner bir proje olan Denizcilik Tarihi Müzesi'nin kurulumu için büyük bir adım atılırken aranızda olmaktan onur duyuyorum ifadeleri ile konuşmasını sonlandırdı. Birleşik Krallık Donanması'nda mayın tarama gemisi olarak kullanılmak üzere 1955'te Liverpool tersanelerinde üretilen TEAL, İngiliz Donanması'nda uzun yıllar kullandıktan sonra Avustralya Donanması'na devredildi. Askeri gemi olarak burada da hizmet veren TEAL, emekli edildikten sonra Tanzanya ve Karayiplerde yolcu taşımacılığı, balıkçılık ve su sporları turizmi gibi farklı alanlarda kullanılmaya devam edildi. 1994'te ise Yakın Doğu Üniversitesi Denizcilik Fakültesi'nde Eğitim ve Araştırma Gemisi olarak kullanılmak üzere KKTC'ye getirildi. Girne Üniversitesi Denizcilik Fakültesi bünyesinde eğitim ve araştırma gemisi olarak da kullanılan TEAL, kendisinin de önemli bir parçası olduğu denizcilik tarihine müze olarak hizmet vermeye devam edecek.


Ellerimde güneşin sarışın çicekleri, avuçlarımda yanmış mavi. Onun sıcağıyla doğdu içimdeki buzdan sevgi. Güneşin çocuklarının yuvasıydım, duygularımı uyandırdılar her sabah... Bakışlarındaki güce tutkun giz ile... Her sabah babalarına döndüler yüzlerini, yangına açtılar çiçeklerini... Sevginin küllerine dönüşmek istemişti hepsi; saf beyaz ve ince renklerinden sıyrılır gibi... Farkına varabilmek istediler, olan ve olduran arasındaki tıpkı' laşan zıtlığı... Yapan ve yaptıran bir olur mu hiç? Oysa farkına varmakla, farkında olmanın arasında buğulu bir uçurum var. Ulaşmak istediğim bir rol vardı. Sanki ulaşmak için alırdık rolleri gölgemize! Kıyametler Şato' suna gittim hemen. Yeniden dirilebilmek için ölmek gerekirdi değil mi? Ama küçük bir sıyrık yetmez... Ol' mak için yanmak gerekir bütünüyle ki Ol' acak başka bir şey kalmasın geriye. Ve güç sandığın, güçsüzlüğü de kutsayan sonsuzluktan başka nedir ki? Oysa adı bile anılmaz sonsuzluğun son ile birlikte! Ama... İnsanoğlu işte. Tüm silahlar da düşer şimdi yere... Aç ruhlar kendinden önce gölgesini bırakır üstümüze. Neyse ki biz karanlıktan öğrenir, gölgemizle yürürüz özümüze. Tüm silahlar, daha toprağa düşmeden barışır dalgalarla... Evet, bu mümkün! Yeter ki bilincin açık olsun dalgaların kozmik frekansına. Sen hala tanımadığını ve tanınmadığını sanarsın... Kendini alkışlayan kendi' liklerine bir bak. Tüm kayıtların eskiyor kristalini saklayan mağarada. Bazen uykudan uyanmak için düşmek, daha ileri gidebilmek için bir adım geri gidebilmek gerekir. Bazen daha fazla odaklanman gerekir yanlışlara ve sonuçlara... Çünkü yanlışlar görüyorsan, sonucu hala bilmiyorsun demektir. Nihai sonuç gerçekleştiğinde tek bir yanlış yoktur aslında.. Macera vardır belki, biraz da tadı damağında kalan acı. Belki biraz beklersin bazen, kalan son parçayı tamamlamak için. Aslında biliyorsun ne yapacağını, tek bir parça kalmış işte... Belki de çizgiye değen son bir adım... Yeni bir başlangıca uzanan. Hayal etmek kolaydır ve hayal ettiğini yaşamayı seçmek... Cesaret ister. Bazen avucunun içindekini saklarsın kendinden. Çünkü iyi biliyorsun, bir kere görürsen gerçeği tümüyle... Görürsen tamamlanmış bir bütünü sadece bir kere bile diri gözlerinle.. Geri dönüşü yok, bir yolu da yok bildiğini ve gördüğünü unutmanın. Bazı anlar tüm hayatlarında yankılanır işte, bilirsin. Tüm anıların seni o an' a hazırlayan senaryolardan başka bir şey değildir. Oysa hepsine ayrı ayrı ne çok anlam yüklemiştin. Hatta sondan bir önceki sahnede ne çok oyalanmıştın, kendi sahnene çok yakınken... Ve kendinden kaçarken şu an' a... Bundan daha büyük bir şey olamaz diyorsun.. Hayır, burada oluyor her şey, tüm anlar tam burada ve tam şu an. Bulutlar anlatır şimdi zamansızlığı, sayıların bile olguya dönüştüğü an... Ayak bileklerin sağlam, gözlerin dimdik maviye! Ne istersen söyle... Hak ettin. Yaratabilecek gücün varsa, ol de olur. Ama hak edene dek, sadece öğren. Bildiklerini unut... Bir şeyi bildikten sonra, ve bilmenin bilginin kendisi olmak dışında tek anlamının ego olduğu bir dünyada bildiğini hatırlamak ne işe yarar? Biliyorsan ol' ursun. Bilmiyorsan yapmak zorundasın. Çünkü sen kendini öğrenmeden, sen olamazsın. Bildiklerine dönüşebilmek için bilincinin kuytu bir köşesinde unutmak ve sonra da onu yaşamak zorundasın. Cesaretin kalmazsa kendine, ölümü başka bedenlerde ararsın; arama. İnandığın ne varsa; bileklerinde yemin, akıyor can' ına. Tüm katmanları yutmuş bakışlarının derinlikten korkmayan öyküsünü hatırla. Dağların bileklerinde yankılananı, ve dünyanın kemiklerinin kırıldığı anı hatırla yaşlılıktan. Bir gün gözlerindeki eski rengi tadacak onlar ama, senin eskin onlar için yenidir aslında. Sakın unutma, ne zaman bir kaosun gürültüsünü nefes gibi duysan teninde, o büyük bir müjde insanlığa. Çünkü tüm yeni oluşumlar yıkım gerektirir. Değişimi, geceleri sokak aralarında yıldız arayan çocuklar gibi arama. Dışarından öyle keskin ve soğuktur ki devrim ;içinde sır gibi sakladığı ateş ısıtır. Gecemin ciğerlerinde, sevginin buzlarına sinen nefesini. Nefesin kesilir son basamakta, tüm salonu ve sahneyi gördüğün an' da.


Evet, bu soruyu kendi kendime sorarak çıktım Orijinal Günahlar'ın Moda Sahne'deki temsilinden sonra. Gökhan Erarslan'ın yazıp-yönettiği ve 2019-2020 tiyatro sezonunda kendinden fazlasıyla söz ettiren malum oyundan bahsediyorum. Ülke gerçekliğini yüzümüze yüzümüze vuran, kanıksadığımız olayları, yaşayan kişilerin gözüyle bizlere gösteren, fazlaca cesur bir metin yazmış Gökhan Erarslan. Günümüz tiyatrosunda hikaye içinde aktarılan kimi anlardaki yergi ve taşlamalara alışkındık hatta soyutlamaya ve göndermelere de öyle, fakat bu oyun dolaylamaya ve imaya hiç gerek duymadan, söyleyeceği lafı direkt anlatmayı tercih etmiş. Çok fazla konuşulması ve yorumlanması da bu yüzden olsa gerek. Oyundan çıktığımdan beri kendime sorduğum bazı sorular var. Oyunu izleyenlerin de kafalarında pek çok soruyla salondan çıktığına eminim. Yargıyı seyirciye bırakan Gökhan Erarslan bence hedefine ulaştı. gestus, 2018 yılında kurulan bağımsız bir sanat topluluğu. Bu topluluk edebiyat gönüllülerinden, öğrencilerden, akademisyenlerden oluşuyor. Kendi içlerindeki atölyelerle beraber tiyatro alanında da varlar. İlk oyunları Etik Nedir ile akademilerdeki güncel sorunları ele alan ekip, KHK meselesinden dert çekenleri akıllara getiren, esas sorunsalı ise etik değerler çerçevesinden arayan ve aktaran bir yorum sunmuşlardı. Orijinal Günahlar ise gestus'un ikinci yapımı olarak bu sezon sahnelenmeye başladı. Oyun, cinayet işlemiş dört karakterin mahkemedeki sorgularına bizleri götürürken, seyirciyi de taraf olma durumuna zorluyor. Etik Nedir'de oyunun finalini seyirci belirliyordu ve kararı oyundaki öğrenci konumuna sokulan, izleyiciler veriyordu. Burada ise seyircinin vicdanlarına seslenen bir final var. Gökhan Erarslan sahnelemede pek çok biçimsel türe yer vermiş. Metatiyatrodan kabareye, epik anlatıdan dramatik tiyatro öğelerine kadar pek çok biçimi oyunun içindeki anlara yerleştirmiş. Absürt anlar da var geleneksel tiyatrodan anımsadığımız trükler de... Hikayeleri takip ederken, bu biçimsel denemelerle karşılaşıyoruz sıklıkla. Hatta hikayelere ve oyunculuklara kaptırırken bunları kaçırmak bile olası. Dört katilden biri inşaat mühendisi, biri gündelikçi, biri cep telefonu satıcısı, biri ise yatırım danışmanı. Oyundaki bu dört emekçi farklı sosyokültürel ortamlarda yetişmişler. Baktığımızda hepsi birbirinden farklı kişiler ve kişilikler. Biri Vanlı, biri Sivaslı, biri Aydınlı, biri İstanbullu... Eğitim durumları da birbirinden farklı, yaşantıları ve geçmişleri de... Fakat hepsi sanık sandalyesindeler ve birlikte yargılanıyorlar. Gökhan Erarslan, oyun kişilerinin tüm bu farklı özelliklerine rağmen, aynı trajedinin içinde olmuş olmasını, bulunduğumuz sosyal ve ekonomik yapının bir sonucu olarak gösteriyor ve asal çatışmanın bir sınıfsal mesele üzerine olduğu vurgusuna sözü getiriyor. Parayı her şeyin üzerinde bir değerde tutan kişiliklerin insanlıktan nasıl çıktıklarına tanıklık ettiriyor bizi. Aslında anımsatıyor, hatırlatıyor. Samuel Beckett'in dediği gibi: 'Dünyadasın, işte bunun tedavisi yok.' Yaratılan bu vahşi ve yoz dünyada, insanca yaşamaya çalışanlar bir yerde çaresiz kalıyorlar ve sıkıştıkları yerde suç işleyerek saflıklarını kaybediyorlar. Bu saflığı kaybetmiş olmaları da onları, kendi orijinal günahlarına, yani insan öldürmeye kadar götürüyor. Kaçınılmaz bir ölüm gerçeği var oyunda. Karakterlerin hepsi cinayet işlemeden önce başka ölümlerle karşılaşıyorlar ve buna bir tepki olarak insan öldürmeye karar veriyorlar. Çünkü adalete inanmıyorlar. Finalde de 'Bizi kendi vicdanlarınızda yargılayın, kitaplarda yazan adaletinizde değil' diyerek bunu açıkça ifade ediyorlar. Ezen-ezilen çatışmasında güçlü olan zayıf tarafı hep eziyor. Onu hor görüyor. Canını acıtıyor. Hatta onu yok ediyor. Bu cinayetlerin öncesinde, masum kişilerin ölmesine sebep olan patronların cinayetleri, o kişilerin ölmesi gerektiği düşüncesini mi yaratıyor peki? Masumlar ölüyorsa suçlular neden yaşıyor? O halde tüm suçlular ölümü mü hak ediyor? Gökhan Erarslan'nın verdiği mesajı çıkartmakta oldukça zorlandım. Aslında bence demek istediği bunların hiçbiri değildi. Çünkü oyundaki ölüm sahneleri gerçekteki olayın bire bir gösterimi değil, aksine anlatıya uygun bir sahnelemeyle karşımıza çıkıyor. Hatta cinayetler esnasındaki bazı espriler bizi güldürüyor da... Bu bağlamda oyun seyirciyi düşünmeye zorluyor. Brechtyen bir tavır alıyor. Esprilerdeki klişelerin bilinçli seçildiği de çok açık. Bazılarına tipik gag esprileri bile diyebiliriz. Bence sebebi geçmişten bugüne değin hiçbir şeyin değişmediğinin bir göstergesi olarak verilmiş olması. Kötü karakterlerin de sempatik çizilmesi gerçek hayattan bir izdüşüm. Bunlar bu kadar sempatik olmasa bu adaletsizlik zaten olmazdı çünkü. Yazarı tanıyanlar ve onun geçmişte inşaat eğitimi alıp uzun yıllar Zonguldak'ta, yani bir maden kentinde, geçirdiğini bilenler için ilk epizot ve son epizot hiç şaşırtıcı değil. Çünkü yazar gayet iyi bildiği gerçekliklerden yola çıkarak, yaşadığı hikayeleri kaleme almış ve kusursuz bir kurguyla derdini ortaya koymuş. Bir röportajında Gökhan Erarslan, anlattığı bu hikayelerin ne kadarının gerçek olduğu sorusuna cevap verirken kaçınmış. Bence hepsi gerçek. Bu olayları bilmeden, görmeden, yaşamadan kaleme aldığını ben zannetmiyorum. Oyuncuların hepsi çok başarılı ayrıca. Anlattıkları hikayelere çok hakimler. İnanarak oynuyorlar ve tam bir ekip bütünlüğü içindeler. Onlar için aslında zor bir oyun bu. Pek çok biçimsel türün içinde denendiği bu oyunda yeni tavırlar almak, gestus çıkarmak ve karakterden karaktere, tipten tipe girmek, bununla birlikte oyunun bütünlüğünden hiç kopmamak elbette kolay değil. Şive komedisine kaçmıyorlar hiç. Çok sıcak ve samimiler. Oyunu seven seyircilerin ortak kanaati de hep bu yönde. Şirvan Kalenderoğlu, Ezgi Erarslan, Özer Keçeci ve Özge Ünal'ın her biri büyük bir alkışı hak ediyor. Ezgi Erarslan bu sezon izlediğim en iyi kadın performanslarından birini sunuyor seyircilere. Bu oyun bir melodram değil. Anlatılanlar gerçek ama anlatı gerçek değil. Koşullar acı ama gülümsemek zor değil. Gülmek muhalif bir eylemdir diyen herkes Orijinal Günahlar adlı oyunu izlemeli. Politik Tiyatro yapan çok az ekip ve çok az oyun var. Propaganda tiyatroculuğu yapmadan, politik bir duruş sergileyen bu oyuna emeği geçen herkesi tebrik ederim. Sezon içinde de mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum.


Kel Hasan Efendi, İsmail Dümbüllü, Münir Özkul, Ferhan Şensoy gibi Geleneksel Türk Tiyatrosu'nun ve tuluat sanatının ustalarının taşıdığı kavuğun son sahibi Rasim Öztekin, kavuğu Şevket Çoruh'a devredeceğini açıkladı. Rasim Öztekin, Geleneksel Türk Tiyatrosu'nun önemli bir simgesi olan kavuğu, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin destekleriyle 20 Eylül'de Harbiye Cemil Topuzlu Açık Hava Sahnesi'nde düzenlenecek törende Şevket Çoruh'a devredecek. Geçtiğimiz aylarda kavuğu kimin alacağı konuşulmaya başlanınca yönetmen Ezel Akay, ilginç bir çıkış yaparak change. org'da 'Dümbüllü Kavuğu Artık Bir Kadın Oyuncuya Verilsin' kampanyası başlatmıştı.


Köprü trafiğinin ortasında çocukluk anılarını anlatmak kadar kargaşanın ortasında kaldı bazı hikayeler ve bazı hikayeler de keşke hiç bitmeseler. Bitmesin diye yaşadıklarımız mı daha kıymetli, bittikten sonra bulamayacaklarımız mı bilemiyorum. Önümüzdeki bazı arabaların farlarının gözlerimi ne kadar acıttığını tarif edemiyorum. Ve aynı zamanda gözlerimi acıtan keşke sadece bu ışık olsaydı diye de düşünmeden edemiyorum. Kalabalıklar içinde yeterince sustuğum için sessiz çığlıklar yükseliyor bu gece derinlerde bir yerlerimde. Devam etmesini istediğim bir şey var avcumun içinde ve ben yine korkuyorum. Kontrolümü kaybetmekten, aklımdan geçenleri yanlış dile getirmekten ya da belki de hiç gerçekleşmeyecek olmasından korkuyorum. Merak ettiğim şeyleri sormaya kalksam çok gelecek, sessiz kalsam beynimi kemirecek. Dürüst olayım diyorum, kendimi bile korkutuyorum. Bahsetmesem de olur diyorum, ağzımdan dökülen cümleleri duydukça kendime yabancılaşıyorum ama en son ne zaman birilerine tanıdık geldiğimi de zaten hatırlamıyorum. Hayatıma yeni giren her keyifli şeyin beni korkutmasına inanamıyorum ama her seferinde de haklı çıkıyorum. Belki de biraz sabırsızım ve her şey paldır küldür olsun istiyorum. Her an her şeyin olma ihtimali bu kadar yakınken neyimize güvenip de işleri ağırdan alıyoruz anlamıyorum. Ve aynı zamanda insanlar ne zaman belirsizlikleri bu kadar sever oldu, takip edemiyorum. Bir kolumdan bildiğim tüm gerçeklikler asılıyor kırmızı ışıkta duruyorken, en dibe çekecek düşüncelerim ise bırakmıyor diğer kolumu. Bense sadece sarılmak istiyorum. Bazen trafiğin ve soğuğun orta yerinde su satmaya çalışan hiç tanımadığım o yaşlı amcaya, bazen yakınını kaybettiğini öğrendiğim iş arkadaşıma, bazense yanımda oturana. Ama en çok kendi içimde ölmesin diye uğraştığım sıkışıp kalmış hikayelerime. Ne zaman yanağımdaki yara izimi anlatsam uyanıveriyor hala dikişten korkan küçüklüğüm, hissediyorum. Ve aynı zamanda şimdi canımı acıtan şeylerin ne kadar değiştiğini sorgulamadan önümde uzanıp giden trafiğe odaklanmaya devam edemiyorum. Ne kadar kolay dağılıyor uğraşa uğraşa topladığım parçalarım. Oturduğum koltukta kıyafetlerim sanki organlarımı bir arada tutmak istiyormuş gibi hissediyorum ve kalbimin üzerinde baskı yapıyormuş gibi kesiliyor nefesim. Bir şeyler saçmalıyorum, geçmişten taşıdığım acılarımı susturamıyorum ve belki de şoktan neler söylediğimi ben bile bilmiyorum. Konuşmamam gereken konuları konuşuyorum ve bunları konuşmamam gerektiğine kim karar veriyor bilmiyorum. Bütün gün attığım şen kahkahalarım çınlıyor kulağımda sanıyorum ama öfke dolu korna sesleri duyuyorum. Torpidoyu açamadığım zamanı hatırlayıp acaba servis aracının da var mı diye görmek için başımı eğince saçlarım çok uzadı diye düşünüyorum. Ve aynı zamanda ne kadar üzgün olduğumu anlatmaya çalışırken ertesi gün fütursuzca hayatıma devam edeceğimi kabul edemiyorum. Küstüğümüz ne çok şey var kendi öykülerimizde. Çocukluğumuzdaki inançlarımız kadar sağlam, yanımızda duran insanlar kadar güvenilir ve Christmas kadar büyülü olsa keşke tüm anılarımız şimdilerde de. Sene boyu zamanı gelse diye beklediğim erik ağacının artık olmaması kadar üzücü küstüğümüz anılarımızın varlığını sürdürememesi biz büyüdükçe. Ya da ben çoktan küsmüştüm büyüdüğüm için yaşadığım tüm üzüntülere. Şimdi bana şans verseler ben yine geleceği görmek yerine geçmişimde yaşadıklarımı görmeye gitmek isterim, biliyorum. Ve aynı zamanda geçmişe takılmamak adına yaptırdığım balık dövmemi ne kadar seversem seveyim, bana yine geçmişi hatırlattığı gerçeğini inkar edemiyorum. Araya birkaç gün giriyor ve ben o duygudan bu duyguya koşar adım geçişler yapıyorum. Okuduğum kitabı bitirip, bitirmekten korktuğum dizilere başlıyorum. İçmediğim kadar çok votka içip, odamın çıplaklığını örtmeye çalışıyorum ve kendimi ay ile ilgili ne varsa almaya çalışırken buluyorum. Gözlerimi kapattığımda gördüğüm rüyaların arkasında yatan özlemlerimi her sabah kahvaltılarımda anıyorum. Siz tanımazsınız ama, her gece bana sarılan Frankfurt'un gözlerinden öpüyorum. Ne kadar şanslı olduğumu düşünüp mutluluğumu ne de güzel yaşıyorum diye gururlanırken bir anda yakın zamanda atmadığım bir şişeyi görüyorum. Atmayacağımı söylediğim anı hatırlayıp, 'anlatılandan ziyade o anı kaydediyorsun gibi bir şey' cümlesinin güzelliğini düşünüyorum. Ve aynı zamanda her bir parçamın boğazına kadar dolu olduğunu bile bile hala yer varmışçasına kendimi kandırmadan edemiyorum. Durdukları yerden gözüme güzel görünen insanlarla dolu aslında hayatım. Ben gülümsedikçe gülümseyen mutlu yüzler görmeye hayranım fakat bazı zamanlarda üzgün olduğumu da belli edememekten ağırlaştı göz kapaklarım. Kollarımı parçalıyor, kulaklarımı çınlatıyor yazıp yazıp yayımlamadığım yazılarım. Bu cümleleri yazıyorum diye mutsuz olduğumu sanan insanlara kendimi açıklamaktan bıktım. Güldüğünüz kadar da ağlayamıyorsanız ben sizin için ne yapayım? Neşemi borçlu olduğum gözyaşlarımı kalkıp da size neden anlatayım? Zaten sınırlarımı çizdiğim, duvarlarımı ördüğüm zaman 16 yaşındaydım. Bunu daha önce yüksek sesle dile getirip getirmediğimi de asla hatırlamıyorum. Ve aynı zamanda kurduğum cümleleri sindirmekte kendime bile yardım edemiyorum. Kimlerin sınırlarını kimler hangi hatalarla çizdi ya da hiç yapmaması gerekirken bir adım ötesine gitti acaba? Sınırların ötesi kimler için ulaşılması mümkün olmayan masallarken, kimler için tek bir cümleye bağlıydı mesela? Senin dünyanda sınırlarını ihlal edenler, nasıl da birileri kendi duvarlarının ötesine geçtiğinde öfke saçtı etrafına? Ben artık içtiğim bira sayısının herhangi bir masada konu olması özgürlüğünü kimseye tanımak istemiyorum. Benim için kırmızı çizgi olan konulara da kimse ağzını açamasın istiyorum. Ansızın aldığım ölüm haberlerini kabullenemiyorum. Kendi huysuzluğumu peşpeşe kurduğum alakasız cümlelerle savuruyorum. Ve aynı zamanda bir telefon açıp da üzgünüm diyemediğim için kendimi affedemiyorum. Bazı öfkelerim sustukça kine mi dönüşüyor acaba? Kin tutmadığımdan adım gibi de emindim yıllarca ama keşke tek derdim bu ve öfke ile kin arasındaki bazı sınırlar da keşke yeteri kadar belirgin olsa. Hissetmem dediğim duyguları hissettikçe daha da yenilerini arzuluyor sanırım içim. Belki de ummadığım zamanda karşıma çıkacağından emin olduğum için bunca zaman beklemişim. Yeni tanıştığım herkese en büyük kinin neydi diye sorsam acaba ne kadar bencilleşirim? Yine durduk yere insanların yeteri kadar kinle dolmuş hayatlarına yeni bir sayfa mı ekledim, bilmiyorum. Ve aynı zamanda hangi gerçeklikte herkesin birbirine kendi kini kadar imtiyaz tanıdığı bir dünyada yaşayabileceğimizi pek de hayal edemiyorum. Ben artık yazdığım 876 kelimeden sonra kin kimi yedi, kimler kimlerin sınırlarını ihlal etti, tahmin dahi edemiyorum. Birileri öldü, birileri köprü trafiğini son kez gördü ve ben tüm bunları konuşurken birileri de benden birkaç adım uzaklaştı, biliyorum. Düşüncelerim uyuşmuş bir şekilde kar kürelerimin raflarındaki yerlerinde ne kadar sağlam olduğunu kontrol etmeye gidiyorum.


Genç sanatçılar Yasin Arıbuğa ve Sude Belkıs'ın alternatif alanlarda sergi amacıyla başlattığı Son Silinenler, ilk sergisini geçtiğimiz Mart ayında Feriköy Antika Pazarı'nda yapmıştı. Serginin ikincisinde de alışılmadık bir sergi alanı olarak bir kıraathaneyi kullandılar. Sude ve Yasin, ekibe konuk olarak Ufuk Pehlivan, Meltem Kaya, Erdem Varol ve Ece Bayar da kattı. Sergi 7-8 Aralık'ta Yeldeğirmeni'nde Panorama kıraathanesinde gerçekleşti. Gündelik hayatta karşımıza çıkan doğal ve absürd durumların fotoğraflarların sergilendiği kıraathanede, katılımcılar bir sanat etkinliğinin yanı sıra sosyal bir deneyim yaşadılar. Okey taşlarının sesi eşliğinde sanatseverler, oraletin ve çaylar eşliğinde kıraathanenin günlük müşterilerinin alışkanlıklarını bozmadan enteresan bir sergi deneyimi yaşadılar. Sanatseverlerin ve mahalle halkının ilgisini çeken bu etkinlikte ilgi çekici görüntüler ortaya çıktı. Sergi gördüğü yoğun talepten dolayı bir hafta daha uzatıldı. 15 Aralık 2019'a kadar devam etti. Sude ve Yasin'in gezdikleri bir sergide işleri beğenmeyip Bizim telefonumuzdaki son silinenlerimiz daha iyi. diyerek aralarındaki bu şakalaşmadan yola çıkarak Feriköy Antika Pazarı'nda sergi açıp fotoğrafları tanesi 20TL'den sattılar. Bu hikayeyle başlayan Son Silinenler projesi ikinci sergisiyle devam etti. Asıl mesleği reklamcılık olan bu ikili uzun süredir ellerinden kameralarını düşürmüyor ve durmadan fotoğraf çekiyor. Farklı alanlarda üretimler yapan dijital tasarımcı Yasin Arıbuğa instagram'da yaptığı filtreleriyle de tanınıyor. Son Silinenler her sergisinde farklı konsept ve mekan ile devam edecek. Hakkında ayrıntılı bilgiye Instagram hesabından ulaşabilirsiniz.


Rusya Devlet Başkanlığı Kırım Daimi Temsilcisi Georgiy Muradov, uzun süredir organizasyonu planlanan Kırım Tatar Kültürü Günleri'nin Ankara'da ilk kez kapsamlı şekilde kutlandığını duyurdu. Spunik'e konuyla ilgili değerlendirmelerde bulunan Rusya Devlet Başkanlığı Kırım Daimi Temsilcisi, Bu, Kırım Tatarlarının Türkiye'deki yurttaşları için düzenledikleri ilk kapsamlı etkinlik dedi. Muradov, Düzenlenen kapsamlı etkinliklere Kırım'dan sanat toplulukları, bilirkişiler, tarihçiler ve restorasyon uzmanları katıldı. Kırım manevi ve kültürel yaşam merkezi, Kırım Tatar dili ve eğitim merkezi olarak kendini gösterdi değerlendirmesini yaptı. Etkinlikler çerçevesinde Kırım Tatar kimliğinin ideoloğu, düşünür ve yazar İsmail Gasprinskiy tanıtıldı, Kırım'daki modern yaşam hakkında kısa metrajlı filmler gösterildi ve Kırım Tatarlarının yaşamını gözler önüne seren fotoğraf sergileri düzenlendi. Muradov, Türkiye'de yaşayan Kırım Tatarlarının, Türk Kırım Kalkınma Vakfı'nın eş organizatörlüğündeki Kültür Günleri'ni coşkuyla karşıladıklarını vurguladı.


Sabır, sebat falan diyesim geliyor ama ağaçların ne halt öğrettiğini bilmiyorum açıkçası ve böyle sorular gelince, bayağı bir afallıyor insan. Hepi topu dal budak, yaprak ve meyveden ibaret değil midir bir ağaç? Siz ilk saatinde delirseniz de, o milyonlarca saat bekleyebilir bir otobüsü. Yerinde ve kararlıdır her zaman. Bir eğeni mevcutsa şayet, gözünün yaşına bakmaz eğilir de. Benliğiyle hiç konuşmamalı, sadece hesaplaşmalı insan. Yarar sağladığı için var olmaz bir şey. Ucu sana dokunduğunda iletişirsin o kadar. Eylemsizlik de bir tepkidir ve etkimesi gerekmez ille de. Duruyorum ve sana dokunuyorum benlik. Ve lütfen senle konuşmam, yüzleşmem kadar içi boş ve tüm hislerden arındırılmış olsun bu dokunuşlar. Ve her zamankinden de kahredici yüzleşmek. Odun gelinip odun gidilen bir yaşam, çoğu kere yeni bir iz arayışı içerisinde sürüklenen de bir yaşamdır aynı zamanda. Bazen bir sperme, bazen de henüz patlamamış mısır tanesine indirgenen iz bırakma eylemi hayatın tamamına hükmettiği an, kıstırılmamış kuyruğunuz kalmamış demektir. Yaşamın tamamının sonu gelmez bir yakalanma arayışı olduğunu kimse söylemez size; bağımlılık, içinde bulunulduğu anda dile getirilen bir eylem değildir çünkü. Tekrar tekrar duymak ve dinlemek istediğimiz pek çok ses var kafamızda ve bunları sürekli kurmaktan kendimizi alamıyoruz. Reklama kim takar; iyisi de kötüsü de olur düşüncelerin. Kutsal Ç'ler gediklisi çamur ve çöplük başta olmak üzere her türlü birikinti bunu tanımlamak için vardır. Ve içine gömülünen bu bataklıkta üzerimizden ne kadar ağırlık atarsak atalım, giderek daha da batacağımız kesin. İşte sırf bu yüzden de hiçbir odun metaforu ağaç metaforuna dönüşmemeli. En azından ısıtmaktan çok uzak bir şömine işlevinin kafa karıştırıcı bir hal almaması için yapılmalı bu. Yoksa her haltına anlam yüklemekten vazgeçmeyen insan soyu, kendinde ve etrafındaki her şeyde işlevsellik arayışını bırakıp, estetik hazlar duymak gibi saçma ve boşuna arayışlarda bulup duracak kendini. Zanaatın sanata yenilmesi bir gerçeklik değil, berbat bir zaman kaybıdır sonuçta. Hadi be! Sanatsız yaşam mı olurmuş! Kişinin özbenliğinde ikilik yaratacak ve bölünmelere sebep olacak kadar gereklidir sanat. Bırakın, bilimin ve ardılı teknolojinin işi ve de görevi olsun işlevsellik. Zanaat de kendi işlevselliğini o hüner patlamaları içinde istediği her yerde yakalar nasılsa. Yakama eskimiş kuşlar konuyor; kocamış kuşlar kenarlarına. Bokları da kocamış; bir boka benzemiyor. Havalanıyor yakamdan sonra; derken ve birden. Sanırsın ki tüm anları kaplamış kanat çırpışları. Öyle öğretildi ya; pırpır etmesi gerekirken içinin, sen alnına düşen pisliğe dalmış, sayıklıyorsun olanları. Söylediklerin yalan ve doğru çıkıyor yazılanlar. Tıpkı iki ayı arasındaki en kısa mesafenin çiftleşmek olması gibi, iki nokta arasındaki en kısa mesafesin sen sanat. Giderek salaklaşıyor tüm önermeler. Bir şeyin içeriğinden ziyade, ona yakınlaşmanın çok daha önem kazandığı bir düzlemde elbette ki kaçınılmaz bir durum bu. Teknolojinin tüm mesafeleri görünür ve ulaşılır kılması demek, bilgiyi kullanılabilir hale getirmeyi sağlamıyor maalesef. Sanatı gereklilik olmaktan öte, doğal ve olağan karşılamamız gerekiyor; ki yaşamdan ayrı tutulan hiçbir yanı kalmasın. Hangi cümleyi kursak, önerme oluyor ve bu, haddinden fazla saçma, haddinden fazla korumacı! Koltukaltlarımızdan tutulup sürüklenmedikçe, o püfür püfür rahatlığı ve getirisi özgüveni hiç tadamayacağız belki de. Konformizm ve hazcılık adına büyük kayıp. Biri cebinden not defterini çıkarıp, kayıp hanesinde bir çentik daha atıyor ve biz onun kim olduğunu göremiyoruz bile; ne acı! Önerme Cumhuriyeti'nin yanına Çetele Cumhuriyeti diye yeni bir halka daha eklendi ve anlatımlar da dünyanın boktan düzenine giderek daha da benzemeye başladı. Sanırsınız ki tüm pislikler bulaşıcı bir hastalık gibi dünyanın her köşesine yayılmış, tek bir boşluk bırakmamış. Evrimin bize hiç sunmadığı halde bünyemize yerleşen bu korku, bu acizlik ve bu çaresizlik tıpkı diğerleri gibi yapay ve sadece bize ait. Sanatın da olmasa, diğer canlılarla kendini bir tutma şansın hiç kalmayacakmış insan ve sen hala kendini üstün görmek gibi saçma sapan bir ruh hali içinde olmaya devam ediyorsun. Hayatımızda biri olsun, bize yaşadığımızı hissettirsin, bir amacımız olsun, ona ulaşmak için de bir yolumuz olsun ve tüm bunlar karşılıklı olsun; olsun da olsun... Böyle giden bir kafanın yaşadığı söylenebilir mi? Kaldı ki, yaşamın ayrıksı çocuğu sanatı icra ediyor olabilsin. Üstelik ne yaşamın yaşanmaya ne de sanatın icra edilmeye hiçbir ihtiyacı yokken. Gereksinim duymak istedikleri için, sanatın varlığını hissetmeye çabalayanların varlığı, ucuna yem olarak takıldıkları oltanın başındakiler kadar gereksiz ve boşuna. Ve bu eğreti düzenek sonsuza dek uzanma potansiyeline sahip. İhtiyaçlar listesini ta en başında alışveriş sepetine gömmeliydin insan. En azından çöplüğünde az da olsa nefes alacak boşluklar için yapmalıydın bunu. Artık hiçbir önemi yok hayatı ve sanatı tasarlamanın. Kaldı ki bir farkı olsun; kafam rahat değil, sanat yapamıyorumun, kafam rahat değil, çıkaramıyorumdan. İçinde zaten var olan bir şeyin senden bu denli uzaklaştırılmasının ve sana bu denli yabancılaştırılmasının ironisini yaşıyorsun. Benliğinden dine, oradan da Tanrı'ya uzanan teslimiyetin tam da böyle başladı işte. Tuhaf tuhaf tuzaklar var vücudunun her noktasında. Ve onlar olmaksızın yaşayamayacağına inandırılmışsın bir kere; attığın her adımda geriye bakmadan duramıyorsun. Sarsak ve belirsize uzanan yürüyüşünde vazgeçilmez o kadar çok detay var ki, hepsi de hesaplaşma adı altında sunuluyor önüne. Üstelik de kimin sunduğunun hiçbir önemi yok. Bunun bir öznesi olmasa bile, bu asli, bu kutsal ve bu salak görevi hiç tereddütsüz üzerine almaya devam ediyorsun nasılsa. Öz denetim, vicdan, muhakeme gibi frenlerle hangi sanatın hangi hızına ulaşabildin de, hangi eşiğini aşıp, hangi boyutundan geçebildin? Ve ne yaratıcılığı be! Çıkar sadece baklayı ağzından.


Üniversiteli grup Kırmızı Reçete ikinci single şarkıları 'Ölmeli Zaman'ı bağımsız müzik platformu OnAir Müzik'ten yayınladı. İlk şarkıları Koliba'nın yoğun ve hafif karanlık hisleri bu yeni şarkıda yerini yine yoğun ama hareketli rock tınılarıyla harmanlanmış duygusal anlatıma bırakmış. Elemanlarının hepsi üniversite öğrencisi olan grup, Kadirhan Simav, Deniz Can Baş, Buğra İnal ve Yiğit Kantarcı'dan oluşuyor. Farklı şehirlerde, farklı bölümlerde okuyan genç müzisyenlerin müzik zevkleri de farklı ve bu da gruba renk olarak yansıyor.


Üniversiteli grup Kırmızı Reçete ilk şarkıları 'Koliba'yı bağımsız müzik platformu OnAir Müzik'ten yayınladı. Kırmızı Reçete'nin çıkış şarkısı Koliba bir aşk hikayesini anlatıyor. Duygusal rock tınılarının eşlik ettiği bu samimi şarkının sözleri Kadirhan Simav ve bestesi Deniz Can'a ait. 'Koliba' modern hayatın içinden çıkıp gelen lirik sevgi atmosferinin şarkıya bürünmüş hali. Grup, yoğun ve hafif karanlık hisleri rock müziğin soundunda iki kişilik hikayeden iz bırakan bir şarkıya dönüştürmeyi başarmış. Devam ettikleri üniversite hayatlarında birlikte müzik yapmaya başlayan Kırmızı Reçete ortaya çıkan şarkıların kolektif bir üretim olduğunun altını çiziyor. Grup, Kadirhan Simav ve Deniz Can Baş'ın birlikte sahneye çıkması ve sonrasında grubun soundunu zenginleştirmek için Buğra İnal ve Yiğit Kantarcı'nın gruba dahil olması ile oluştu. Farklı müzikal zevklerinin sonucu ortak bir dil oluşturduklarını dile getiren Kırmızı Reçete yola iddialı şarkılarla devam etmeye hazırlanıyor. Koliba, dağ evi anlamına geliyor. Şarkıda İzmir'deki bir mekanın adı olarak kullanılmıştır.


Kendimi bir şişe kola gibi hissetmeye başlamıştım. Ve çevremde beni popüler bir şişe haline getirmek için pazarlama dolapları dönüyordu. Ve bilirsin, kolanın tadı b. k gibidir. Ama her yerde posterleri vardır, o yüzden insanlar satın alır. İşte ben de b. k gibi bir tadım varmış ve sebepsiz yere satın alınıyormuşum gibi hissediyordum. Christopher Nolan yapımı iddialı The Dark Knight yapılmış en iyi Batman filmleri arasına girerken, Heath Ledger da bu filmdeki Joker rolü ile kariyerinin, hatta sinemanın en iyi oyunculuklarından biri ile bütün sinema kulislerine bomba gibi düştü. O ana kadar Heath Ledger'i hiç izlememiş olanlar bile onu o mor takımı, yüzüne çok yakışan makyajı ve olağanüstü Joker yorumuyla perdede ilk gördükleri andan itibaren koltuklarına çakıldılar. Aslında 90'lı yıllarda oyunculuğa başlayan Avustralyalı oyuncu 1998'de 10 Things I Hate About You adlı romantik komedi ile ABD sinemasına merhaba dedi. Bu hafif başlangıç filminden sonra takipte olanların hatırlayacağı Patriot filminde Benjamin Martin'in oğlu Gabriel Martin'i canlandırdı. Filmdeki sert oyunculuğu ve fiziksel özellikleri ile dikkat çekmeyi başaran oyuncu, yine aynı yıl bol ödüllü Monster's Ball filminde de rol aldı. Kendisine karakter oyunculuğu yolunu açacak yapım ise 2003'de oynadığı Ned Kelly adlı film oldu. Ned Kelly adında Avusturalyalı bir suçluyu canlandırdığı filmdeki oyunculuğu usta yönetmenlerce tam not aldı. Bu filmle Ang Lee'nin dikkatini çeken Heath Ledger, Brokeback Dağı'nın sürekli küfredecekmiş gibi dişlerinin arasından konuşan, biraz aklı eksik, kaba saba biseksüel kovboyu Enis Del Mar rolü ile 2005 yılında birçok ödül ve adaylık kazandı. Sinemanın en sansasyonel ve cesur filmleri arasında gösterilen Brokeback Dağı'nın çekimleri sırasında Ang Lee aktörden bir oyunculuk harikası olarak bahsetmiş ve sinemanın yeni Marlon Brando'su olacağını söylemişti. Bu filmin çekimleri sırasında tanıştığı Michelle Williams'la nişanlanan Ledger kısa bir süre sonra bir kız çocuğuna sahip oldu. Bu rolüyle tam 28 ayrı organizasyon tarafından en iyi aktör ödülüne aday gösterilen Ledger, bu organizasyonların sekizinden ödülle ayrıldı. Brokeback Dağı ile yeni dönem oyuncular arasından çok üst sıralara yerleşen Ledger, bu cesur rolün hemen ardından Casanova adlı filmle karşımıza çok farklı bir karakterde çıktı. Yine 2005'te rol aldığı Grimm Kardeşlerdeki performansı ile oyunculuktaki serbestliğini perdeye taşımış ve fantastik rollere yatkınlığını göstermişti. Romantik komedilerin aksiyonların kolayca popüler aktörü olabilecekken, Terry Gilliam, Todd Haynes, Ang Lee, Marc Forster, Brian Helgeland, Lasse Hallström gibi yönetmenlerle çalışarak, kariyerini Johnny Depp gibi şekillendireceğinin sinyallerini veriyordu. Bob Dylan'ın hayatından kesitler anlatan 'I am not Here'da boy gösterip, uyuşturucu bağımlısı bir şairi oynadığı Candy filmlerinden sonra, 2008 yılında karşımıza Joker olarak çıktı. Herkesin Jack Nicholson'dan sonra başka Joker olur mu? Nicholson'un oyunculuğunun yanında ezilecek diye beklediği Heath Ledger, filmin trailer'ı internette dönmeye başladığı anda herkesi şoke edip, ortalığı kasıp kavurdu. Bana kalırsa The Dark Night filmini en iyi Batman filmlerinden birisi yapan, tekrar tekrar izlenen filmler arasına sokan bir eşsiz bir performans sergilemişti Heath Ledger. Ses tonundan, yürüyüşüne, bütün mimiklerine kadar, acımasızlığını perdeye yansıtması eşsiz bulundu. Doğru sesi bulmak, karakteri oturtmak için 1 ay boyunca bir odada tek başına çalıştığı söyleniyordu. Sergilediği bu performans Ledger'a, tam 29 ayrı organizasyonda en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü kazandırdı. Aynı performansla en büyük beş ödül organizasyonun hepsinden ödülle ayrılan sekiz aktörden birisi oldu. Ama maalesef Heath Ledger bu ödüllerden hiçbirini evine götüremedi. 2008 yılının Ocak ayında Manhattan'daki dairesinde ölü olarak bulunan Heath Ledger'ın ölüm sebebi kayıtlara reçeteli ilacın yanlış kullanımı olarak geçti. Ama bazı kaynaklara göre uzun süredir insomnia hastalığı olan Ledger'ın kızının annesinden ayrıldıktan sonra çok fazla uykusuzluk çektiği için depresyona girmiş ve ilaçların dozunu çok artırmış olmasıydı. 2000'li yılların en iyi aktörleri arasına giren Heath Ledger, 29 yaşında vefat ettiğinde arkasında çoğu oyuncunun hayatı boyunca yakalayamadığı başarılar ve The Imaginarium of Doctor Parnassus filmindeki Tony rolünü bıraktı. Filmin yarım kalan çekimlerine Tony rolünde ölümünden derin üzüntü duyan arkadaşları Johhny Depp, Jude Law ve Collin Farrel'la devam edildi. Aktörlerin filmden aldıkları ücret Ledger'ın kızı Matilda hesabına yatırıldı. Ölümünden 1 yıl sonra kazandığı Oscar'ı onun adına sahneden annesi, babası ve kız kardeşi aldı. Meraklısına not: Asıl adı Heathcliff Andrew Ledger olan aktör 4 nisan 1979'da Avustralya'da doğdu. İlk kez, 1996 yılında bir TV dizisi olan 'Sweat'de eşcinsel bir motosikletçi olan Snowy Bowles rolü ile ekranda göründü. Onu izleyebileceğiniz son filmi ise The imaginarium of Dr Parmassus. 22 Ocak 2008'de vefat eden Ledger, ölmeden önce İskoç senarist ve yapımcı Allan Scott'ın The Queen's Gambit adlı 1983 yılında basılan kitabının uyarlamasında yönetmen ve aktör olarak yer almayı planlıyordu. Ölümü ile ilgili basında yer alan en çarpıcı iddia ise Ledger'ın deli bir suçlu olan Joker rolünü almasının onu ölüme ittiğiydi. Ölümünden sonra aldığı Oscar, akademinin duygusal yaklaşımı olarak algılanmadı. Çünkü bu rolüyle Ledger adını kült oyuncular arasına yazdırmıştı.


Yaşam sahnesinde bize biçilen ya da seçtiğimiz rollerin bütünü, ismimiz söylendiğinde çağrıştırdıklarımızı da belirler. Ancak bu kadar değildir, bundan çok daha fazlası vardır. Tiyatro sahnesindeki aynı rol, farklı oyuncuların yorumundan nasıl niteliksel detaylarla beslenirse, insan da kişisel yolculuğunun renklerini çevresine bulaştırır. Ön ad, soyadı hatta kadınlar için eş soyadı ile başlayan bilgilerden herkese sosyal platformlardan ulaşmak çok kolay. Henüz yüzünü bile görmediğimiz birini paylaşımları sayesinde kendimize çok yakın hissetmemiz de mümkün. Hayran olduğumuz oyuncu, müzisyen okyanus ötesinde bile olsa artık bir tık uzağımızda. Hal böyle olunca, kişisel markalarımızı bir nebze olsun yansıtan sosyal mecralardaki profillerimizi kilitleme hakkımız olsa da hayatımızı çok daha fazla ortada yaşadığımız bir çağdayız. Aslında kişisel markalarımız da çağımızın popülerlik anlayışına kurban giderek gerçek anlamından uzaklaşıyor. O halde ne ola ki bu kişisel marka? Ne yer, ne içer, nelerden korkar, neleri sever ve takip eder? Kimlere hizmet eder, kimlerden beslenir? Peki herkes kişisel marka olabilir mi? Yeryüzündeki insan sayısı kadar mı, ünlü sayısı kadar mı kişisel marka vardır? Kişisel marka olmak için ünlü insanlar, kıyafetler, arabalar, mekanlar ve aksesuarlarla bağımız ne kadar olmalı? Soruları artırmak mümkün ve bu kadarı bile kafamızı karıştırmaya yetmiştir diye düşünüyorum. Ancak sular da bulanmadan durulmazmış. O halde şimdi, bulanık sularda kişisel markamızı arama ve suları berraklaştırma vakti! Bir ürün veya hizmet için marka olmak nasıl ki değişen dünya dinamiklerine uyumlanmayı da gerektiriyorsa, kişisel marka da güncellenmeli. Ancak güncellemek için önce yüklemek gerekiyor ve güncellemelerin de ilk sürümle uyumlu olması... Kişisel marka en basit tanımıyla vaadimiz ve kişiliğimizle uyumlu olması ise çok önemli. Özü, sözü bir olan insanlar vardır ya hani! İşte bu tür insanlar, kişisel markanın en müthiş örnekleri. Daha da açarsak kişisel marka, en güçlü ve en zayıf yönlerimiz, iç ve dış fırsatlarımız ve tehditlerimizin toplamıdır. Bildiğimiz SWOT analizini kendimiz için hazırladığımızda kişisel markamıza dair pek çok ayrıntıyı da keşfedebiliriz. Yıllar önce yıllık performans toplantısı için CEO'muz ile kendim için hazırladığımı paylaşmıştım. Bu da çok ilginç çıkarımlarda bulunmamı sağlamıştı. Kurumlar ve kişiler için dönemsel olarak yapılacak SWOT analizi gelişim evrelerini net olarak görmemizi sağlarken, kendimizi tanımamız yolunda da önemli bir adımdır. SWOT analizi kişisel markamızın gelişimine katkı sağlayacak bir yöntemdir demiştik. Örneğin, uluslararası şirket deneyimi hedefleyen yeni mezun arkadaşımın, kişisel markasının güçlü yönlerinde İngilizce bilgisi üstelik de ileri düzeyde olmalı. Hatta ilave bir lisan ya da işe katkısı yüksek bir özellik daha ekleyebilmesi de güçlü yönlerini parlatacaktır. Genellikle kariyer yaşamında daha etkin ve başarılı olmak üzere yönetilmesi gerektiği düşünülen kişisel markanın, kendimize karşı da dürüst ve tutarlı olmakla derin bağlantısı var. Ortada marka varsa rakip de vardır. Rakiplerden farkımızı, özgün yönlerimizi de keşfetmeliyiz ki öne çıkarabilelim. Bunun yolu da kendimizi çok iyi tanımaktan geçiyor. Yaşamın her alanında işte, okulda, sosyal çevremizde bir kişisel marka algımız bulunuyor. Karşılaştığımız ve belli bir zamanı paylaştığımız her insan da bize bir algı bırakıyor. Yaşam boyu karşılaştığımız yöneticilerimizi düşünelim. Dış görüntülerinden, üsluplarına kadar her detay kişisel markalarının kapsamındadır. Aynı konu üzerinden algımızda yer eden bu farklılıklar da kişisel markanın gücünden gelmektedir. Bir insanın sizde bıraktığı ve iletişimi geleceğe taşıyan algının toplamı, vaadini ne kadar karşıladığına bağlı ve bu durum kişisel marka değerini oluşturuyor. Aynı insan bir başkasında da benzer bir etki bırakıyorsa bu değeri tutarlılıkla yönetebiliyor demektir. Kişisel marka güven, istikrar, tutarlılık taşımalıdır. Olduğumuz kişi ile yansıttığımız kişi senkronize ve anlaşılır olmalıdır. Benim kişisel marka vaadim tutarsızlık gibi bir seçim de elbet mümkün ancak burada da yaşamın her alanında o tutarsızlığın arkasında durmak gerekir. Ancak nerede nasıl davranmamız gerektiğini bilmek de doğru bir kişisel marka oluşturmanın en temel fonksiyonudur.


Bodrum Klasik Müzik Derneği ve Bodrum Bahçeşehir Koleji iş birliği ile düzenlenecek Kışta Baharda konserleri, 23 Kasım Salı akşamı Devlet Sanatçısı Piyanist Gülsin Onay konseriyle başlıyor. 1 Nisan'a kadar devam edecek konserler serisinde, 10 sanatçı 7 konserle Bodrumlu klasik müzikseverle buluşacak. Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali'ni de düzenleyen Bodrum Klasik Müzik Derneği, müzikseverlere artık kış aylarında da müzik şöleni yaşatmaya devam edecek. 4 ay sürecek Kışta Baharda Konserlerine, Piyanist Gülsin Onay, Kemancı Emre Engin, Piyanist Erdem Mısırlıoğlu, İtalyan piyanist Danilo Mascetti, Kemancı Özcan Ulucan, Piyanist Birsen Ulucan, Alman piyanist Jonas Stark, Kemancı Cihat Aşkın, Piyanist Eren Levendoğlu, Avusturyalı piyanist Kiron Atom Tellian gibi sanatçılar katılacak. Bodrum Bahçeşehir Koleji konser salonunda, 23 Kasım Salı akşamı saat 20.00'de dinleyicisiyle buluşacak olan Piyanist Gülsin Onay, programda Haydn, A. A. Saygun, Mendelssohn ve Chopin'in eserlerine yer verecek. Geceye, Joseph Haydn'ın, Fa minör Çeşitlemeler Hob. XVII no.6 başlıklı eseriyle başlayacak olan piyanist, bu eserin ardından Ahmed Adnan Saygun'un, Sonatin op.15 adlı eseriyle devam edecek. Üç bölümden oluşan bu eser, Allegro, Adagio, con moto ve Horon başlıklarını taşıyor. Aranın ardında konser, Felix Mendelssohn-Bartholdy'nin, Variations serieuses op.54 başlıklı yapıtıyla sürecek. Piyanist Gülsin Onay, programında en son Frederic Chopin'in, Sonat si minör, op.58 adlı eserini seslendirecek. Bu eser, Allegro maestoso, Scherzo: molto vivace, Largo ve Finale: presto non tanto bölümleriyle izleyicisiyle buluşacak. Uluslararası müzik kariyeri Arjantin'den Japonya'ya uzanan bir coğrafyada 5 kıta 80 ülkeyi kapsayan Devlet Sanatçımız Gülsin Onay, bugüne kadar dünyanın belli başlı tüm müzik merkezlerinde dinleyiciyle buluştu. Sanatçı, Dresden Staatskapelle, İngiliz Kraliyet Filarmoni, Philharmonia Orkestrası, İngiliz Oda Orkestrası, Japon Filarmoni, Münih Radyo Senfoni, Saint Petersburg Filarmoni, Tokyo Senfoni, Varşova Filarmoni, Viyana Senfoni gibi önemli orkestralarla konserler verdi. Birlikte çaldığı şefler arasında Vladimir Ashkenazy, Erich Bergel, Michael Boder, Andrey Boreyko, Jorg Faerber, Vladimir Fedoseyev, Edward Gardner, Neeme Jarvi, Emmanuel Krivine, Ingo Metzmacher, Esa-Pekka Salonen, Jose Serebrier, Vassily Sinaisky, Stanislaw Wislocki ve Lothar Zagrosek sayılabilir. Rachmaninov yorumlarıyla müzik otoritelerinden büyük övgüler alan Gülsin Onay ayrıca, uluslararası alanda istisnai bir Chopin icracısı olarak kabul ediliyor. Polonya Hükümeti'nin, Chopin yorumları nedeniyle Polonya Devlet Nişanı ile onurlandırdığı Gülsin Onay, Hocası Saygun'un dünya çapında en güçlü yorumcusu olarak tanımlanmakta. Sanatçı, gerek konser programlarından gerekse kayıtlarından eksik etmediği bestecinin eserlerini önemli orkestralar eşliğinde sayısız ülkede seslendirdi. 2021 2022 eğitim öğretim yılı itibarıyla Türkiye'nin 63 ilinde 144 kampüsüyle eğitim vermeyi sürdüren Bahçeşehir Koleji, kurulduğu yıldan bu yana kültür sanat alanındaki faaliyetleriyle dikkat çekiyor. Bodrum Bahçeşehir Koleji, Bodrum Klasik Müzik Derneği ile ortak bir proje kapsamında Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali'nin, Kışta, Baharda Konserleri etkinliklerine proje partneri olarak destek verecek. Bahçeşehir Koleji Bodrum Kampüsünde yer alan konser salonunda gerçekleşecek konserlerin biletleri, Bahçeşehir Koleji Bodrum Kampüsü, Oasis İmge Kitabevi ve Biletix'ten temin edilebilecek.


Gülşah Elikbank'ın, kahramanı bir rock star olan Aşıklar Gece Ölür romanına, OnAir Sahne müzisyenleri tarafından yapılan bestelerden oluşan Novel Soundtrack projesi Temmuz ayı içerisinde müzikseverlerle buluşacak. Yazar Gülşah Elikbank'ın sevilen romanı Aşıklar Gece Ölür, aşkın ve müziğin iyileştiren gücünü vurgulayan bir eser. Bu eserden etkilenen 7 farklı müzisyenin roman için özel besteledikleri şarkılardan oluşan proje de ilk defa 12 Haziran 2022 Pazar günü Kartal Kitap Fuarı kapsamında, Kartal sahilde müzikli söyleşi ile sanatseverlerle buluşacak. Etkinliğe katılan okurlar; romanın kahramanlarını daha yakından tanıma fırsatı bulurken, projede yer alan müzisyenlerden Alişan Özaydın ve Efe Dikmen'in Novel Soundtrackte yer alan şarkılarını da ilk kez dinleme olanağı bulacaklar.


Yuto Yamaguchi adlı Japon sanatçı kitaplarını, sanat eserlerine dönüştürüyor. Okuduğunuz kitabı yeni bitirdiğinizde, onu kendi kütüphanenizde saklayabilir ya da bir başka insanın daha okuyup ondan faydalanmasını sağlamak için kitabı bir bankın üzerine bırakabilirsiniz. Ama bir Japon sanatçı böyle yapmayıp, okuduğu kitapları sanat eserine dönüştürmeye karar verdi. Yuto Yamaguchi, bir daha asla okumayacağı kitapları saklamak yerine, kitabın yüzlerce sayfasını belirli bir ölçüde katlayarak üç boyutlu görüntüler oluşturmaya karar verdi. Japon sanatçı, bu yeni türe Oru ve Fun isimlerinin kombinasyonu olan OruFun ismini verdi. Oru kelimesi Japoncada katlamak anlamına gelirken, fun kelimesi ise bilindiği üzere İngilizcede eğlence anlamına geliyor. Geliştirdiği bu sanat yöntemiyle aynı zamanda kitaplardaki sanatı içerikten şekle taşıyan Japon sanatçı, böylece yazınsal sanatı görsel sanata dönüştürme becerisini de sanatseverlere göstermiş oluyor. Siz de Yuto Yamaguchi'nin yaratıcı çalışmalarını incelemek isterseniz, sanatçıyı Instagram sayfası üzerinden takip edebilirsiniz.


Türkiye Yayıncılar Birliği son aylarda sosyal medyada kitapların, yazarların, yayıncıların ve kitapçıların hedef gösterilerek yapılan kampanyaların, yayıncılık üzerindeki sansür ve otosansürü tetiklediğine, yayımlama özgürlüğünü ve kültürel çeşitliliği tehdit ettiğine dikkat çekmek amacıyla bir basın bildirisi yayınladı. Sosyal medyada toplumsal tepki ortamı yaratılarak kitaplar, yazarlar, yayıncılar ve kitapçılara saldırılar gittikçe yaygınlaşmaktadır. Somut bir bilgiye, kanıta dayanmayan bu kampanyalarla yargısız infazlar yapılmakta; yazarlar, yayıncılar ve kitapçılar sanık konumuna oturtulup hedef gösterilmektedir. Sosyal medyada toplumsal tepki ortamı yaratılarak kitaplar, yazarlar, yayıncılar ve kitapçılara saldırılar gittikçe yaygınlaşmaktadır. Somut bir bilgiye, kanıta dayanmayan bu kampanyalarla yargısız infazlar yapılmakta; yazarlar, yayıncılar ve kitapçılar sanık konumuna oturtulup hedef gösterilmektedir. Maddi ve manevi sonuçlarının ne olacağı düşünülmeden düzenlenen bu sosyal medya kampanyalarıyla kitaplar sanki suç aletiymiş gibi sunulmakta ve bu kampanyaların sonucunda yazarlar, yayınevleri ve kitapçılar fiilen saldırıya uğramaktadır. Bu sosyal medya kampanyalarından sonuncusu Birliğimiz üyesi Kırmızı Kedi Yayınevi'nin kitabevlerinde Pucca'nın yeni kitabı için yapılan imza günleri bahane edilerek yayınevine ve sahibi Haluk Hepkon'a yönelik olandır. Pucca sosyal medya mesajları nedeniyle yargılanmaktadır ve savcı beraatini talep etmiştir. Daha yargılanması tamamlanmadan Pucca suçluymuş gibi gösterilmiş ve bu suçu yeni yayımlanmış kitabıyla işlemiş gibi bir izlenim yaratılmıştır. Bu kitapla ilgili yazarın imza günlerine ev sahipliği yaptığı için kitabevi ve sahibi de suçu ve suçluyu koruyormuş gibi sunulup hedef gösterilmiştir. Sosyal medya aracılığıyla yapılan bu kampanya tam anlamıyla bir yargısız infazdır ve önceki örneklere bakıldığında etkili olması halinde sonuçlarının çok tehlikeli olacağı kesindir. Türkiye Yayıncılar Birliği olarak, son aylarda sosyal medya aracılığıyla hedef göstererek yapılan kampanyaların, yaratılan baskı ortamının yayıncılık üzerindeki sansür ve otosansürü tetiklediğine, yayımlama özgürlüğünü ve kültürel çeşitliliği tehdit ettiğine dikkati çekmek istiyoruz. Önümüzdeki günlerde benzer olayların yaşanmaması için daha hassas davranılması gerektiği konusunda başta sosyal medya kullanıcıları olmak üzere tüm kamuoyuna çağrıda bulunuyoruz.


Ant Hampton ve Tim Etchells'ın, fısıltı yoluyla icra edilen The Quiet Volume isimli ses performansı 23 Ocak 13 Şubat 2020 tarihleri arasında Arter Kütüphanesi'nde deneyimlenebilecek. Selen Ansen küratörlüğünde gerçekleştirilen Arter Performans Programı'nın Katılma başlıklı bölümü kapsamında yer alan The Quiet Volume, kulaklıklardan verilen yönlendirmeler aracılığıyla performatif bir deneyim sunarken, katılımcıları kelimeler ve farklı dünyalar arasında bir yolculuğa çıkarıyor. Dolapdere'deki yeni binasında, sanatın tüm disiplinlerinden yenilikçi örneklere ve nitelikli yorumlara yer veren Etkinlik Programı'nı hayata geçiren Arter, Mayıs 2020'ye kadar sürecek bir performans sanatı seçkisi de sunuyor. Selen Ansen'in küratörlüğünü üstlendiği Performans Programı, Kutlama, Katılma ve Tınlama başlıklarını taşıyan, birbiriyle ilişkili ve ardışık üç bölümden oluşuyor. Mekana özgü yeni projelerin yanı sıra dünya çapında ilgi gören yapıtları da içeren programın Katılma başlıklı ikinci bölümü, üretimi performans alanında yoğunlaşan sanatçı Ant Hampton ile sanatçı ve yazar Tim Etchells'ın The Quiet Volume isimli performansı ile devam ediyor. Fısıltı yoluyla icra edilen bir ses performansı olan The Quiet Volume, kitaplar, dünyalar ve kelimeler arasında yolculuğa çıkardığı izleyicileri performans süresince okur rolünü üstlenmeye davet ediyor. Başlığı İngilizcede hem cilt hem de ses anlamına gelen volume sözcüğüyle yapılmış bir kelime oyunu içeren ve Türkçeye Sessiz Cilt olarak çevrilebilecek performans, bu yolla okuma eylemiyle ses arasındaki ilişkiye işaret ediyor. The Quiet Volume, önceden kaydedilmiş yönlendirmelerin prova edilmeden hayata geçirilmesine dayalı bir teknik olan Autoteatro yöntemini takip ederek, katılımcılara kulaklıklarından dinledikleri yönlendirmeler aracılığıyla performatif bir deneyim sunuyor. Dünyanın farklı yerlerindeki kütüphanelerde gözlemlenebilecek ortak bir gerilim unsurundan yola çıkan performans, sessizlik, konsantrasyon ve okuma eylemine özgü bir mahremiyet duygusunu temel alıyor. İçinde bulunulan mekana dair farkındalık yaratmayı amaçlayan The Quiet Volume, bir okurun kendisine ait tekil okuma alanının, süreç içerisinde beklenmedik bir biçimde bir diğer okurun alanına sızmasına izin veriyor. İlk kez 2010 yılında küratörlüğünü Stefan Kaegi ve Lola Arias'ın üstlendiği, gezici ve mekana özgü bir performans festivali olan Ciudades Paralelas'ın desteğiyle üretilen The Quiet Volume performansının Türkçe versiyonu, Arter'in üretim desteğiyle gerçekleştirildi. The Quiet Volume performansı, 23 Ocak 13 Şubat 2020 tarihleri arasında Arter'in ziyaret saatleri boyunca Arter Kütüphanesi'nde ücretsiz olarak deneyimlenebilecek. Yaklaşık 60 dakika süren ve aynı anda iki katılımcı tarafından, Türkçe veya İngilizce olarak deneyimlenebilen performans için, 11:00 18:00 aralığında her saat başı için tekli ya da çiftli rezervasyon yapılabilir. 0212 708 58 01 numaralı telefondan ve adresi üzerinden yapılacak rezervasyon sırasında, tercih edilen dilin belirtilmesi gerekiyor. Performans, ancak iki katılımcının da hazır bulunması durumunda başlamaktadır. Performans programının Katılma bölümü, Şubat 2020'de Mette Edvardsen performanslarıyla devam edecek.


Kıvanç Öner flamenko esintili yeni şarkısı 'Yürek'i DMC etiketiyle çıkardı. Flamenko pop tarzının önemli temsilcilerinden Kıvanç Öner yeni şarkısı 'Yürek'i DMC'den yayınladı. Flamenko müziğinin atmosferiyle bezeli 'Yürek' yaşamış olduğu zorlukları umudun ve insan sevgisinin gücüne tutunarak atlatmış birinin hikayesini anlatıyor. Kıvanç Öner flamenko gitarda dünyada çok önemli isimlerle çalışmış bir isim. Öner, yeni şarkısı 'Yürek' için: Bu şarkı sanatçının kendisiyle yüzleşmesi ve geçmişinin kısa bir muhakemesi. Tüm bu zorlu süreci çevremdekilere yansıtmadan, bilakis onların yaşama sevinçlerine sevinç katarak geçirdim. Kısacası ağladım duyurmadan, sevdim insan ayırmadan. Bu yüreğin, hayattan istediğini almak için tatlı tatlı gülümseyen bir edası var. Nedir bu iyimserliğin? Bana da gül biraz! derken aslında kendi iyimserliğime de şaşırıyorum. Her ne kadar çevreme dağıttığım bu iyimserlikten kimi zaman kendime bir pay alamasam da diyor. Pop flamenko unsurları ağır basan Yürek adlı şarkının, düzenlemesi ve kayıtları Serkan Ölçer tarafından yapıldı. Anladım ki yürek mutluysa, seviyorsa ve sevgi doluysa, İçini mutlu ve ferah tut her şey zamanla yoluna girecektir dizeleriyle veriyor. Ufuk Kıray tarafından çekilen 'Yürek'in klibi Düzce Pürenli yaylasında gerçekleştirildi. Doğa içinde ve turuncu renklerin hakim olduğu bir ortam şarkıya fon oluşturdu. Turuncu yapraklar, turuncu gitar, turuncu araç, turuncu koltuk ve turuncu fotoğraf albümü yaşam enerjisinin temsili olarak yerini aldı.


Orhan Veli'nin Fırfırım diye hitap ettiği kız kardeşi Füruzan Yolyapan, ağabeyiyle ilgili anılarını gazeteci Seray Şahinler'e anlattı. Şahinler, hayatı boyunca ağabeyine kardeşlikten öte yoldaşlık, dostluk, sırdaşlık etmiş 97 yaşındaki Yolyapan'ın tanıklığıyla okuru benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor. Ağabeyim Orhan Veli isimli kitabıyla Şahinler, usta şairin ilk şiirlerine, bilinmeyen meraklarına, yazar ve şairlerle olan atışmalarına, maddi sıkıntılara rağmen büyük bir dirençle hayata tutunduğu yalnız zamanlarına dair ilgi çekici bir Orhan Veli portresi sunuyor.


Kızılay, Hilal-i Ahmer Cemiyeti'nin hizmet ve fedakarlığının en yüksek olduğu Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı'nı içine alan 1912-1918 yılları arasında dönemin Osmanlı Gazetelerinde çıkan yardım haberlerini kitaplaştırdı. Kuruluşundan bugüne; din, dil, ırk ayrımı gözetmeksizin dünyanın neresinde yardıma muhtaç mazlum ve mağdur insan varsa yardımına koşan Kızılay, kuruluşunun 150. yılı anısına, Osmanlı Gazetelerinde çıkan Hilal-i Ahmer Cemiyeti haberlerini kitaplaştırdı. Osmanlı Gazetelerinde Hilal-i Ahmer Cemiyeti adıyla basılan kitapta 20. yüzyılın ilk yıllarında Osmanlı Devleti'nin girdiği Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı'nda Hilal-i Ahmer Cemiyeti'nin kimsesizlere, muhtaçlara, evsiz ve yurtsuz kalanlara yaptığı yardımları, o döneme ait görsellerle birlikte sunuluyor. Çalışmada; Hilal-i Ahmer Cemiyeti'nin hizmet ve fedakarlığının en yüksek olduğu Kırım Savaşı, Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı'nı içine alan 1912-1918 yılları esas alındı. Tanin, İkdam, Tasvir-i Efkar, Sabah, Cumhuriyet, Tercüman-ı Hakikat, Servet-i Fünun gibi dönemin önde gelen gazetelerinin binlerce sayfası tek tek taranarak, Hilal-i Ahmer ile ilgili haberlerin geçtiği kupürler toplandı ve transkript edildi. Kitap, sadece Hilal-i Ahmer'in yürüttüğü faaliyetleri anlatması açısından değil, savaş dönemlerinde insani yardım çalışmaları, sosyal yardım faaliyetlerinin içeriğini de örnekleri ile göstermesi açısından da önemli bir tarihi belge niteliği taşıyor. www. osmanlıgazeteleri. com ve Kızılay Arşivi işbirliği ile hazırlanan çalışmayla dönemin ilgi çekici haberleri, makale ve şiirleri de yeniden gün yüzüne çıkarıldı.


Aleksandrov Rus Kızılordu Korosu, 2019 Türkiye Rusya Kültür Turizm Yılı etkinlikleri kapsamında, 10 Mart'ta, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda İstanbullularla buluşacak. Koro yoğun ilgi sebebiyle aynı gün iki konserle dinleyici karşısına çıkacak. Konserler 14.00 ve 20.00'de gerçekleşecek. Aleksandrov Rus Kızılordu Korosu, CRR'de verecekleri konserde; koro üyeleri, orkestra, dansçı ve solistlerden oluşan 120 kişilik ekiple sahne alacak. Konserde Rusya'nın Onurlu Sanatçı payesine sahip isimlerinden Nataliya Moskvina, Pavel Maksimov, Valeriy Gavva ve Vadim Ananyev; uluslararası yarışmalarda aldığı ödüllerle dikkat çeken Maksim Maklakov'un da aralarında bulunduğu pek çok isim solist olarak sahne alacak. Konserde Sovyet tarihinin en ünlü bestelerinden 'Büyük Anayurt Savaşı' marşları olan Svyaşennaya Voyna ve Nesokruşimaya i Legendarnaya'dan; Katyuşa ve Kalinka'ya pek çok eser seslendirilecek. Koronun repertuvarında her zamanki gibi Türkçe eserler de bulunuyor. Koro ile okunacak İstiklal Marşı'nın ardından solistler Sevdan Olmasa ve Çanakkale Türküsü'nü seslendirecek. Konser Midnight in Moscow olarak bilenen Podmoskovnie Vechera ile sona erecek.


Clemence Verniau, Çağlar Ertuğrul ve Yılşen Özdemir'in başrollerini paylaşıp Olgun Özdemir'in yönetmenliği üstlendiği Kızım Gibi Kokuyorsun filmi, 22. Şanghay Uluslararası Film Festivali'nin 'Uluslararası Panorama' bölümünde yarışacak. Türkiye- Amerika ve Fransa ortak yapımı olan, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın destekleriyle gerçekleştirilen ve hem yönetmenliğini hem de senaryosunu Olgun Özdemir'in üstlendiği Kızım Gibi Kokuyorsun filmi, Dünya prömiyerini 22. Şanghay Uluslararası Film Festivali'nde gerçekleştiriyor. Oyuncu kadrosunda Fransız oyuncu Clemence Verniau, Çağlar Ertuğrul, Yılşen Özdemir, Şerif Sezer, Esin Civangil, Tolga Güleç, Deniz Arna, Muhammed Cangören ve Fehmi Karaaslan'ın yer aldığı film, 14-25 Haziran tarihleri arasında 22. si gerçekleştirilecek olan Şanghay Uluslararası Film Festivali'nin Nuri Bilge Ceylan'ın jüri başkanlığı yapacağı Uluslararası Panorama bölümünde yarışacak. İngilizce, Fransızca, Türkçe ve Kürtçe dillerinde çekilen Kızım Gibi Kokuyorsun filminin çekimlerinin kısa bir bölümü Fransa 'nın Nice kentinde, büyük bir bölümü ise Hatay, İskenderun, Samandağ, Antep ve Urfa tarafında gerçekleşti. Ekim 2019'da Fransa ve Belçika ile eş zamanda Türkiye'de de vizyona girmesi planlanıyor. Başarılı yönetmen Olgun Özdemir'in kariyerindeki üçüncü uzun metrajlı filmi olan Kızım Gibi Kokuyorsunun hikayesi, 14 Temmuz 2016'da Fransa'nın Nice kentinde gerçekleşen Fransa Ulusal Günü kutlamaları sırasında gerçekleşen terör saldırısına dayanıyor. Nice'de Bastille günü gerçekleşen terör saldırısında tüm aile fertlerini kaybeden Beatrice babasının vasiyeti üzerine ailesinin cenazelerini, göç ettikleri Antakya'da Ermeni köyü olan Vakıflı'ya getirir. Beatrice'in Samandağ'da kaldığı motelde yolu, aynı terör örgütünden dolayı başına bir sürü şey gelen Suriyeli Hevi ve ülkesine tatile gelmiş gurbetçi İbrahim ile kesişir. Bu üçlüden birinin bilmediğimiz bir yakını ise kayıptır. Beatrice, Hevi ve İbrahim; bu kayıp yakını bulmak için uzun bir yola çıkacaktır.


Süt banyosu gibi güzellik ritüelleriyle de nam salan Antik Mısır'ın efsanevi kraliçesi Kleopatra'nın 2 bin yıllık parfümünün yeniden üretildiği belirtildi. Antik formülleri ortaya çıkaran Profesör, Bu, antik Mısır'ın Chanel No. 5'ydi dedi. Güzel kokulara olan düşkünlüğüyle bilinen Kleopatra'nın parfümünü yaratma fikri, Hawaii Üniversitesi'nden profesör Robert Littman ve Jay Silverstein tarafından ortaya atıldı. Mısır'da günümüzde El-Murad adıyla bilinen antik şehir Thmuis'te yapılan arkeolojik kazılarda, 2012 yılında parfüm dükkanı olduğu düşünülen bir yer keşfedilmişti. Dükkanda, herhangi bir kokuya rastlanmasa da antik Yunan alfabesiyle hazırlanmış parfüm formülleri bulundu. O formüller arasında Kleopatra'nın parfümünün de olduğu düşünülüyordu. Littman ve Silverstein, bu formülleri antik parfümler konusunda uzman olan Alman araştırmacılar Dora Goldsmith ve Sean Couglin'e ulaştırdı. İki uzman da mür ağacı yağı aroması, kakule, zeytinyağı ve tarçının kullanıldığı parfümü 2 bin yıllık tarifteki aslına uygun şekilde yeniden üretti. Dünya çapında en çok bilinen parfümlerden birine atıf yapan Littman, Kleopatra'nın kokusu için Bu, antik Mısır'ın Chanel No. 5'ydi yorumunu yaptı.


Yeni nesil synth-pop grubu Klor, Canay Doğan eşliğinde yeni teklisi Uzakı GROW Records etiketiyle 11 Haziran 2021'de lirik video klibiyle müzikseverlerle paylaştı. Kadıköy'de yaşayan üç arkadaştan oluşan synth-pop grubu Klor, üretimlerine yeni yılda da hız kesmeden devam ediyor. Grup üyelerinin 10 yıllık dostluğu, 80'lerin neon ışıltılı dünyasına ve retro oyunlara olan ortak ilgilerini, 2020 yılında yayınlamaya başladıkları parçalarına yansıtan Klor, geçmiş dönemde üç parçadan oluşan Son Jeton adlı EP'sini ve İstesem Ben adlı teklisini yayınlamıştı.


Heavy Metal gruplarından Knight Errant Divan Albümünün 15. Yılı şerefine grubun en sevilen şarkılarından olan Requiem For Enkidu'nun 2001 yılında kaydedilen ve hiç yayınlanmayan demosunu sevenleriyle paylaştı. 2020 yazında yayınladığı yeni ve üçüncü albümü Ruhların Büyük Göçü ile 15 yıl sonra dönen Knight Errant, 2. albümü olan ve 21 Aralık 2005 tarihinde Atlantis Müzik etiketiyle yayınlanan Divan albümünün 15. yaşını heyecanla karşılıyor....


Karşıyaka Belediyesi Oda Orkestrası ve Hikmet Şimşek Sanat Merkezi, 2018-2019 sezonunu 15 Ekim'de muhteşem bir konserle açıyor. Karşıyaka Belediyesi Oda Orkestrası ve Hikmet Şimşek Sanat Merkezi, 2018-2019 sezonunu 15 Ekim'de muhteşem bir konserle açacak. 2001 yılında yaşama veda eden 'Efsane Orkestra Şefi' Hikmet Şimşek anısına gerçekleşecek konserin solisti, ünlü piyanist İdil Biret olacak. Şef Rengim Gökmen yönetimindeki müzik şöleni saat 20.00'da başlayacak. Hikmet Şimşek Sanat Merkezi, 22 Ekim'de de Hakan Ali Toker, Olgu Kızılay ve Selin Nardemir'in 'Aşk Valsleri Konseri'ne ev sahipliği yapacak. 29 Ekim'de ise KODA, Şef Oğuzhan Kavruk'un yöneteceği muhteşem 'Cumhuriyet Bayramı Konseri' ile sanatseverlerin karşısında olacak. Karşıyaka Belediye Başkanı Hüseyin Mutlu Akpınar, KODA'nın yeni sezon açılış konseri; klasik müziğin Türkiye'de tanınmasında ve sevilmesinde büyük emeği olan, adını sanat merkezimizde yaşattığımız merhum Şef Hikmet Şimşek anısına gerçekleşecek olması dolayısıyla ayrı bir önem taşıyor. Sanatseverleri bu anlamlı geceye tanıklık etmeye bekliyorum dedi.


Nilipek.'in en mahrem albümü olarak tanımladığı Mektuplar'ın yeni teklisi Küçük Bir An'ın unofficial müzik videosu; Koff tarafından son dönemlerde popüler olan LoFi görsellerinin estetiğinde hazırlandı. Minik animasyonlar ve detaylı çizimlerle izleyeni şarkının içine çekiyor. Dikkatli gözler için serpiştirilmiş süprizler ve şaşırtıcı son sahnesiyle taze bir deneyim sunuyor. Küçük Bir An şarkısı için bir de kayıp objeleri bulma oyunu hazırlandı. Unofficial müzik videosuyla aynı estetiğe sahip olan oyun; müzik dinleme alışkanlıklarımıza yeni bir soluk getiriyor. İzleyiciyi, günlük hayatta yaşadığımız küçük anlara dair sürpriz mesajlar barındıran objeleri bulmak üzere dingin bir yolculuğa çıkarıyor. Unofficial müzik videosu ve kayıp obje bulma oyununun proje dosyaları da animasyon sektörünün meraklıları için www. koffanimation. co. uk/nilipek adresinden paylaşılıyor. Nilipek., İzmir'de doğdu ve üniversite eğitimi için İstanbul'a taşındı. Boğaziçi Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü'nden mezun oldu. Çeşitli gruplarda çalmasının ardından solo kariyere geçti ve 2015'te ilk albümü Sabah'ı çıkardı. Müzik yazarlarınca yılın en iyi albümleri arasında gösterilen Sabah albümü ardından, sırasıyla 2016'da Sabah, 2017 yılında ise bireysel şehir mitolojisi olarak tanımladığı albümü Döngüyü kaydetti. Küçük Bir An şarkısı, Mektuplar albümünün öncesinde tekli olarak yayınlandı. Hem bir söz yazarı, hem de yorumcu olarak başarısını sürdüren Nilipek., Küçük An teklisi ardından üçüncü stüdyo albümü olan Mektuplar'ı yayınladı. Albüm beşer şarkılık iki parttan oluşuyor ve açılış şarkısından itibaren dinleyicileri bir yolculuğa çıkarıyor. Son dönemde müzik dünyasına ürettikleri içeriklerle hakkından oldukça söz ettiren Koff Animasyon ile kesişiyor. Onları en son yayınlanan Selami Şahin'in müzik videosundan hatırlıyoruz. Fakat Koff Animasyon'u tanıyanlar onların sıradan bir animasyon stüdyosu olmadığını biliyor. Kurumsal marka ve reklam filmlerinin yanı sıra, Türkiye'de kendileri için özgün filmler üreten, tek animasyon stüdyosu. Göğsümüzü kabartan ve tüylerimizi diken diken eden Zeki Müren, Müslüm Gürses, Müzeyyen Senar ve Süleyman Seba anısına hazırladıkları animasyonları YouTube üzerinden izleyebilirsiniz.


Almanya doğumlu Kosova kökenli bir sanatçı ANDRRA... Köklerimizin gizli bahçesinde dolanan, yaptığı müzikle izleyicisi derinden etkileyen, ANDRRA, gerçek adıyla Fatime Kosumi, 30 Kasım Cumartesi akşamı Borusan Müzik Evi sahnesinde dinleyicileriyle buluşacak. Borusan Müzik Evi, 30 Kasım Cumartesi akşamı Almanya doğumlu Kosova kökenli şarkıcı ve besteci ANDRRA'yı ağırlayacak. Dinleyicisini çocukluğunda gezdirip bugüne usul usul çeken, içten ve samimi bir müzikle kuşatan ANDRRA, 2001'de savaş sonrası Kosova'ya döndü. Gerçek adıyla Fatime Kosumi, çalışmalarında gelenek ve köklerin birey üzerindeki etkilerine yoğunlaşıyor. John Cage'in düşünüşünden etkilenen, Morton Feldman ve John Maus'un müziğindeki cesaret ve özgürlükten ilham alan ANDRRA aidiyete dair dünyaların birleştiği bir müzikal anlatı yaratıyor. Piyanoda Berlinli sanatçı Tara Nome Doyle, vurmalılarda Tindersticks ve Air ile çalışan Earl Harvin ve Toby Dammit olarak bilinen, Iggy Pop, Nick Cave & The Bad Seeds ve Swans ile çalışan Larry Mullins, klavyede Berlinli söz yazarı ve yapımcı Georg Wende, kemanda Swans'da Thor Harris ile çalışan Simon Goff... Kolay kolay hafızalardan silinmeyecek bir konser sizleri bekliyor.


Oyunlara koku vermek için yola çıkan 3 Türk gencin geliştirdiği TÜBİTAK'ın da desteklediği projeyle, oyunlardaki barut ve egzozun yanı sıra, deniz, kahve, çiçek ve baharat kokuları da bile hissedilebilecek. 4 büyük oyun firmasıyla görüşmelere başlayan ekibin geliştirdiği koku modülü, 2020 yılında satışa sunulacak. İstanbul Bilgi Üniversitesi Elektrik Elektronik Mühendisliği Bölümü öğrencileri Berfin Bayat ve Sedef Öztürk ile Marmara Üniversitesi öğrencisi Burak Özen, bilgisayar ortamındaki sanal kokuları gerçeğe çeviren bir koku modülü geliştirdi. Habertürk'ten Necdet Çalışkan'ın haberine göre, oyunlara koku deneyimi eklemek için geliştirdikleri 'Smellation' projesini, kurdukları BSB Teknoloji şirketi ile son kullanıcılara ulaştırmak isteyen genç girişimciler, Şubat 2020'de piyasaya çıkarmayı planladıkları ürün için 4 büyük oyun firmasıyla da görüşmelere başladı. TÜBİTAK'tan 1512 Teknogirişim Sermaye Desteği programı kapsamında hibe desteği de almaya hak kazanan BSB Teknoloji'nin kurucusu bu üç girişimci, 'Smellation' ile ilgili merak edilen soruları yanıtladı. Yıllarca hep izlediğimiz filmlerdeki ve oynadığımız oyunlardaki kokular gerçek olsa diye düşledik. Çizgi filmlerdeki ve animelerdeki yemek kokuları, doğa kokuları veya parfüm kokularını, oyunlardaki deniz, çiçek ve çimen kokularını algılayabilmek için bir koku modülü üretmek için yola çıktık. Amacımız oyunlardaki gerçekçiliği artırmak ve kullanıcıya daha zengin bir oyun deneyimi sunmak. Bilgisayar ortamındaki sanal kokuları gerçeğe çeviren bir koku modülü. Modül oyunla haberleşerek çeşitli kokuları oyun esnasında ortama veriyor ve böylece kullanıcıya daha gerçekçi bir oyun deneyimi sağlanıyor. Modül ve likit olarak iki ana bileşenden oluşmaktadır. Likitler kullanılacak oyun ya da film yapısına göre çeşitlilik gösteriyor ve kullanıcılar kendi tarzlarına uygun likitleri temin edebilecek. Geliştirme sürecinde olduğumuz ürünü şu anda bireysel oyun geliştiricilerinin tasarladığı oyunlarla test ediyoruz. Ancak ürün, güncel oyunlara da uyarlanabilir bir yapıya sahip olacak. Ürünün çıkış tarihini Şubat 2020 olarak hedefliyoruz. Şu anda 4 büyük oyun firmasıyla da görüşüyoruz. Satışa sunulduktan sonra kullanıcılar, ürüne elektronik marketlerden ve internet üzerinden ulaşabilecek. Örneğin Sony tarafından tasarlanan Sony FeelReal, VR gözlüğe takılan bir burun aparatı formatında. Ancak Smellation, koku çeşitliliği ve sayısı, kullanım konforu ve güncel dijital platformlara olan uyumu açısından daha zengin seçenekler sunmakta. Temelde oyun, film ve oda kokusu olmak üzere 3 farklı ürün üzerine Ar-Ge faaliyeti yürütüyoruz. Türkiye'de oda kokuları çok yaygın ve geniş bir pazar oluşturuyor fakat kullanım açısından yeterli pratikliğe sahip değil. Bizim geliştirdiğimiz koku modülü, akıllı ev teknolojilerine de adapte edilebiliyor. Atmosmell adlı oda kokusu modülü, akıllı telefon uygulaması üzerinden, uzaktan kontrol edilip, kişinin talebine göre ortama istediği koku verilebiliyor. Projenin film modülü olan Movell ile de ilerleyen aşamalarda sinema sektörüne gireceğiz.


Venezuela'da ABD destekli muhalefetin lideri Juan Guaido'nun kendisini 'geçici devlet başkanı' ilan etmesiyle başlayan ve 'insani yardım' tartışmalarıyla yükselen siyasi kriz, bu kez de kendisini ülkenin Kolombiya sınırında bulunan köprünün iki yanında düzenlenmesi planlanan konserler üzerinden yaşanıyor. Venezuela'da yaşanan siyasi krizle birlikte başlayan 'konser düellosu', ülkenin meşru lideri Nicolas Maduro ile muhalefet arasında yaşanan insani yardım tartışmaları ışığında gerçekleşiyor. Guaido önderliğindeki ABD destekli muhalefet, ülkeye insani yardım sokmaya çalışırken, Venezuela lideri Nicolas Maduro ise bunun 'ABD'nin işgal planlarının bir parçası olduğu' gerekçesiyle yardımları reddediyor. İngiliz milyoner Richard Branson tarafından organize edilen ve içerisinde Latin Amerikalı Rock yıldızı Juanes gibi isimlerin yer aldığı çok sayıda müzisyenin bulunduğu 'yardım konserine' karşılık, Maduro yönetimi de 'Venezuela'dan elinizi çekin' temalı 3 günlük bir festival düzenleneceğini açıkladı. AP'nin haberine göre, Branson'un Venezuela muhalefeti lehine düzenleyeceği konserin, Venezuela-Kolombiya sınırında bulunan köprünün bir tarafında gerçekleşeceği öğrenilirken, Venezuela hükümetinin ise festivali köprünün diğer tarafında düzenleyeceği öğrenildi. Muhalefet liderlerinden David Smolansky, Venezuela'ya gönderilmek üzere toplanan insani yardımın bir araya getirildiği Kolombiya'nın sınır kenti Cucuta'da yaptığı açıklamada, Dünyanın gözü Venezuela'nın üstünde olacak. Umarız bu son birkaç hafta içerisinde gerçekleşen her şey sonun başlangıcıdır ifadelerini kullandı. Karakas merkezli Kriz Grubu analistlerinden Phil Gunson ise, mevcut durumla ilgili yaptığı açıklamada Bence hükümet, muhalefetin kötü görüneceği türden bir kaos hazırlayarak her şeyi karıştırmayı amaçlıyor dedi. İngiliz milyarder Branson, Şubat başında yaptığı açıklamada, düzenlenecek yardım konserini destekleyeceğini açıklamıştı. Branson'un aynı zamanda insani yardımın Venezuela sınırından geçmesinin planlandığı cumartesi gününe kadar Kolombiya'da olacağı öğrenildi. Etiyopya'da 1985 yılında yaşanan kıtlığı gidermek amacıyla düzenlenen yardım konserine benzer bir şekilde, Branson 60 gün içerisinde 100 milyon dolar toplama hedefi koydu. Yardım konserinin düzenleyicileri arasında yer alan Kolombiyalı girişimci Bruno Ocampo da perşembe günü yaptığı açıklamada, O sırada neye bulaştığımızı bilmiyorduk, ancak 24 saatten daha kısa bir sürede tarihi bir şeye tanıklık edeceğiz ifadelerini kullandı. Cuma günkü konser, sanatçının Kolombiya-Venezuela sınırında yaşanan gerginlikler için müziğin kullanıldığı ilk etkinlik değil. Daha önce de, yine sınırdaki Simon Bolivar Köprüsü'nde, iki ülke arasında yaşanan diplomatik kriz üzerine 'Paz Sin Fronteras ' isimli bir etkinlik düzenlenmişti. Çoğunluğu ABD tarafından sağlanmış olan 600 ton insani yardım, Kolombiya'daki bir depolama tesisinde tutuluyor. Maduro ise, söz konusu insani yardımın, Trump yönetiminin kendisini devirme planlarının bir parçası olduğunu belirterek Trump önce kendi ülkesindeki fakirliği düşünmeli demişti. İngiliz milyarder Brunson'un konser ilanından günler sonra ise, Maduro hükümeti de ilan ettiği festivalde aynı zamanda fakir Kolombiyalılar için 20 bin gıda kutusu dağıtacaklarını açıkladı. Bazı yorumcular, düzenlenecek festivallerin sınır kentlerinin ekonomisini güçlendirmek konusunda olumlu bir ol oynayacağını söylerken, çoğu insanın da bölgede yaşanacak bir gerilim konusunda endişeli durumda olduğu belirtiliyor. Zira, onlarca insanın gönderilen yardımları Venezuela'ya sokmaya çalışmaları halinde, sınır bölgesinde gerginlik tırmanabilir.


Don't Look Up'ın yönetmeni Adam McKay, Netflix filminin kapanış jeneriği sonrası sahnesinin aslında neredeyse tamamen farklı olduğunu söyledi. Bilim kurgu komedisinde Jennifer Lawrence ve Leonardo DiCaprio, siyasi liderleri dünyayı yok edecek yaklaşan bir kuyrukluyıldız hakkında uyarmaya çabalayan gökbilimcileri canlandırıyor. Filmin sonu çok kasvetli. Kapanış sahnesinde 9 km genişliğindeki kuyrukluyıldız gezegene çarpıp, bir uzay gemisiyle kaçmayı başaran bir avuç zengin kişi haricinde insanlığın büyük kısmını yok ediyor. 22 bin yıl sonrasında geçen kapanış jeneriği ortasında giren sahnede grup yeni bir gezegene varıyor ama brontaroc adı verilen uzaylı bir yaratık çok geçmeden Başkan Orlean'ı canlı canlı yiyor. McKay şimdi, Peter Isherwell dahil milyarderlerin yer aldığı ve birbirleriyle rekabet ettikleri alternatif bir sahne daha çektiklerini açıkladı. McKay, Variety'ye açıklamasında Orijinal son 'Ah, haydi evlerimizi inşa etmeye başlayalım' şeklindeydi dedi. Ve sonra biri, Ah, tüm işçileri taşıyan kapsül havaya uçmuş' diyordu. Sonrasında da Mark Rylance, 'Bana bir ev inşa edene bir milyar dolar vereceğim' ifadelerini kullanıyordu. Yanındaki kişi de 'Ben iki milyar dolar vereceğim' diyordu. Sonra da hepsinin milyarderler olduğunu fark ediyordunuz. Hatta 'Ben 5 milyar dolar vereceğim!' diye devam ediyorlardı. 10 milyar dolar!' Biz de bunu filmden çıkardık. McKay geçen ay, DiCaprio'nun Streep'in canlı canlı yendiği sahneye dair bir sorunu olduğunu itiraf etmişti. Sahnede, Streep'in karakteri çıplak. Ve evet, bu bir vücut dublörü. Ama sahneyle kimin sorunu vardı, biliyor musunuz? Leo'nun. Leo, Meryl'i sinemanın kraliyet ailesi mensubu gibi... kraliyet mensupluğu belki bir iltifat olmayabilir... ama sinema tarihinde bu şekilde özel bir isim olarak görüyor. Don't Look Up, şu an Netflix'te izlenebilir.


Sosyal bilimler ve kültür dergisi Komplike'nin aidiyet dosya konulu yeni sayısı, kırk beş yazar ve on kişilik çizerin emeğiyle ortaya çıktı. Yayın, genel hatlarıyla önceki sayılarında da olduğu gibi minimalist bir çizgide yayıma hazırlandı. Yayının kurucu genel yayın yönetmenliğini Güney Güneyan üstleniyor. Yayın koordinatörlüğü Selcen Özgen, yazı işleri Devrim Ekinci, görsel yönetmenlik görevini ise Şengül Altınok'un tamamladığı yayının, editoryal süreçlerini ise Aysel Ciğerlioğlu, Jülide Güngör ve Özgün Muti yönetti. New York merkezli online okuma platformu Magzter ve online yayıncılığın yapı taşı görevi üstlenen Issuu'da ücretsiz olarak okuyucusuyla buluşan Komplike Dergi, okuma deneyiminin en üst düzeye çıkarılması için okura pozitif ayrımcılık sağlayacağını duyurmuştu. Salt metin yoğunluğu ve çeşitli illüstrasyon çalışmaları ile okura bu ölçütte bir yayın sunuldu. Bu sayının çizer kadrosunda Ayça Ünüvar, Beril İrman, Damla Kumul, Fatemeh Nazari, Fatih Öztürk, Gianluca Costantini, Kadir Nakipler, Muhammad Fariz ve Tatiana Kirillova görüldü. Yayının röportörlerinden Nergis Fırtına'nın alternatif/rock müzik grubu Hack The Fool gerçekleştirdiği röportaj ile birlikte Hack The Fool'un müzikal yaşantılarına ve geleceğe dair planlarına değinildi. Aynı zamanda yenilikçi çağdaş sanata inovatif bir soluk getiren Endless Art Taksim sanat direktörleri Buket Bal ve Miray Aydın ile de bir söyleşi gerçekleştirdi. Kurulduğu ilk günden bu güne dek yeni ve genç isimlere kapılarını sonsuza dek açacağını belirten yayının Mayıs sayısındaki yazar kadrosu ise yine epey kalabalıktı. Genç isimlerin yanı sıra birçok akademisyeni de bünyesinde barındıran derginin yazar kadrosu ise şöyle şekillendi; Ahmet Okkol, Anastasija Nunjan, Aren Merve Atakan, Aslan Şahingöz, Arzu Gökyolcu, Ayşe Hilal Tuztaş, Babür Karbey Vina, Begüm Bektöre, Berk Yüksel, Berna Balkaya, Burak Bayülgen, Ceren Filiz, Denef Huvaj, Deniz Antmen, Deniz Husrev, Derin Koçer, Devrim Ekinci, Fahri Alpyürür, Fidel Alkoç, Gizem Şimşek Kaya, Güney Güneyan, Halil Emre Kocalar, Haluk Berkmen, İhsan Güvercin, Josef Kılçıksız, Kerem Topçu, Melih Balçova, Meltem Arıkan, Merve Sagit, Murat Ata, Nalan Kazaz, Oğul Tuna, Özge Ersu, Pınar Doğu, Sevan Nişanyan, Şafak Ural, Şeyma Akgöz, Tamer Ertangil, Tamer Çetin, Tanya Avaryan, Timur B. Davletov, Tuğçe Gizem Demir, Uğur Kılınç, Vural Yıldırım ve Zeki Seskir.


Bill Gates bir aşı açıklaması yaptı; ülke gündeminde yer yerinden oynadı. Aşı kötü niyetli, aşının içinde çip var, hayır hayır yok, var ama bildiğiniz çiplerden değil bu, ay bilemedim çok kararsızımlar havada uçuşuyor. Baktım ciddi ciddi herkesin bu konuda fikri var Twitter'da bir anket yaptım; ve gördüm ki ciddi ciddi aşının çip olduğuna inan insanlar var olduğu gibi bu az bir yüzde de değil. Hatta bilgisi ve yeteneği ile takdir ettiğim kişiler içinde de bu çip konusunda hayretler içinde kaldığım paylaşımlar yapılıyor. Bu devirde ünlü, zengin ve teknolojik bir dev olup aynı zamanda dünya sorunlarını dert edinmişseniz bravo, sizin kadar bilgisi olmayan biiiir sürü kişinin fikir yürüttüğü biiir sürü komplo teorisinin ortasında bulacaksınız kendinizi. Düşünün kötü niyetli, dünyayı ele geçirmeye çalışan ve herkesi çiplendirmek isteyen birisiniz. Ve siz bunu yapmak için kabul gören, her yıl milyarlarca insanın, çocuğun, bebeğe yapılan ooonca aşı varken, dünyayı düzeninden değiştiren hepimizin derdi haline gelen bir salgın üzerine acilen bulunan ve deva olması herkesçe istenen aşıyı seçiyorsunuz. Ben Bill Gates olsam ve böyle bir aşı ile çiplendirme derdim olsa bunun için halihazırda var olan aşıları seçerdim ama yine de siz bilirsiniz. Haaa Bill Gates insanlara değil soruna odaklı bir birey olarak bunları takmayacak ve yolunda devam edecektir o ayrı. Umarım aşı umulan etkiyi yaratır ve Korona'nın engellediği sosyal hayatlarımıza kavuşuruz. Bu uğurda bilgisi ile maddi desteği ile aşıyı var eden herkese de teşekkürü borç bilirim. Dipsel Not: Netflix'te yayınlanan Inside Bill's Brain: Decoding Bill Gates belgeselini izlemediyseniz izleyin sonra tekrar konuşalım.


Konak Belediyesi'nin 2005 yılında hayatını kaybeden Türk Sineması ve Tiyatrosu'nun unutulmaz isimlerinden Mehmet Ulusoy adına düzenlediği Mehmet Ulusoy Sokakta Tiyatro Festivali'nin 8'incisi başladı. 10-13 Ekim tarihleri arasında gerçekleştirilecek festivalin açılışı Alsancak Kıbrıs Şehitleri Caddesi'nde gerçekleşen etkinliklerle başladı. 4 gün sürecek festivalde tiyatro gösterimlerinin yanı sıra oyunculuk atölye çalışmaları, konser ve dans gösterileri de yer alacak. Festivalin ilk günü Kıbrıs Şehitleri Caddesi'ndeki Gazeteci İsmail Sivri Anıtı önünde kurulan sahnede düzenlenen gösterilerle başladı. Etkinlikler kapsamında Crystals Dance Academy'nin 80'ler Dans Gösterisi nostaljik duygular yaşatırken, Deneysel Tiyatro Komünü, Duvara Karşı Tiyatro Topluluğu, İzmir Halk Tiyatrosu, Ağaçkakan Kukla Tiyatrosu ve Ayhan Işık Oyunculuk Okulu eğlendirirken düşündürdü. İlker Kılıçer ise pantomimdeki başarısıyla dikkatleri çekti. Different Etnik Müzik Grubu başlayan eğlence gecenin ilerleyen saatlerinde Eskaza Rock Müzik Grubu ile devam etti. Hem tiyatro oyuncuları hem de müzik grupları başarılı performanslarıyla göz doldurdu. Öte yandan Türkan Saylan Kültür Merkezi'nde Hamburg Mut Theater ve Faysal Tekoğlu Oyunculuk Atölyeleri düzenlendi. Mehmet Ulusoy Sokakta Tiyatro Festivali'nin ikinci gününde Mavi Sanat Tiyatrosu ile Bir Varmış Bir Yokmuş Tiyatrosu Doğaçlama Tiyatro Abacıoğlu Han'da performans sergileyecek. Cuma günü ise Ege Sanat Tiyatrosu ve Ege Sanat Atölyesi yine Kemeraltı Abacıoğlu Han'da tiyatroseverlerle buluşacak. Cumartesi günü Alsancak Dominik Caddesi'nde Nedim Yıldız Tiyatro Şarkılarıyla, İzmir Flamenko Derneği de Flamenko Dans Gösterisi ve Konseri ile İzmirlilere keyifli anlar yaşatacak.


Gecikmeli yiyecek tüketiminin en eski kanıtı: Fotoğrafta 6 haftanın ardından kemik iliğinin durumu görünüyor. Tarih öncesi insanların kemik iliklerini yemeden önce 9 haftaya kadar mağaralarında sakladıklarını ortaya koyan yeni bir araştırma yayımlandı. Bilim insanları şimdiye kadar Paleolitik çağda yaşayan insanların kıt kanaat yiyecek buldukları için sadece doğrudan yediklerini düşünüyordu ancak yeni araştırma bugün kullandığımız konservelere benzer şekilde kemiklerin içinde et saklayacak kadar kabiliyetli olduklarını gösteriyor. Çalışma bunun, şimdiki Tel Aviv şehri yakınlarındaki Qesem mağarısında 420 binle 200 bin yıl önce arasında gerçekleştiğini ortaya koyuyor. Hakemli bilim dergisi Science Advances'te yayımlanan araştırmaya göre, bu keşif dünya üzerinde bilinen en erken gecikmeli yiyecek tüketimini açığa çıkarttı. Araştırmacılar geyiklerin bacak kemiklerinin üzerinde belirli kesme izleri keşfetti ve bunlar taze derinin soyulmasından kalan izlere benzemiyordu. Ekip, kemiklerin deriyle kaplı halde kaldığını ve bunun da ete ihtiyaç duyulana kadar kemik iliğinin korunmasına yardım ettiğini düşünüyor. Bilim insanları aynı zamanda Qesem mağarasındakilerin ateşi düzenli kullandığını, et pişirdiğini ve kavurduğunu ortaya çıkardı. Mağara, 15 yıl önce Tel Aviv'e giden yeni bir kara yolu inşa edilirken keşfedilmişti. Bıraktıkları izleri araştıran 2010'daki bir çalışma Homo sapiens'lerin Afrika kökenli olduğu teorisini sorgulamış ve arkeoloji dünyasında tartışmalara yol açmış ancak arkeologlar kanıtlardan kesin bir yargıya varmakta zorlanmıştı.