Yaklaşık seksen yıllık bir süreci kapsayan uzay çalışmaları sırasında, bilim insanlarının karşılaştıkları en büyük sorun, insan olsun, hayvan olsun uzaya gönderilecek canlıların yerçekimsiz ortamda karşılaşacakları fiziksel ve ruhsal yıpranmanın kontrol edilemezliğidir. Vücut mekanizmasının ufak tefek sistemlerinden tutun da, kemik erimesine kadar pek çok sorun paket halinde durur karşınızda. Bunu engellemek ya da en aza indirmek için, araştırma sürecinde belirli bir limitin üzerine çıkmamak, belki de bilim insanlarının şu anda buldukları tek çözüm. Oysa hedefler çok büyük ve ihtiyaç duyulan en önemli şey zaman. Çünkü daha çok zaman, sır olmaktan çıkan daha çok bilgi anlamına geliyor. Atmosferin içinde ve dışında zamanı doğru değerlendirmenin en iyi yolunun enerji kaybını en aza indirgemekle doğrudan orantılı olduğunu bilmek için sihirbaz olmaya gerek yok. Enerji kaybını en aza indirgemek mi? Sanırım insan vücudundan bahsedildiğine göre, yanılmıyorsam uyku hali bunun için biçilmiş kaftan. Bu sözler birilerine cevap veren küçük bir çocuğun sözleri olabilir rahatlıkla. Size demedim. Sadece, hazır uyku demişken, dünyanın en kusursuz uyuyan güzellerinin adını haykırmak istedim. Ayılar dışında dünya üzerindeki başka hiçbir canlı ara vermeksizin tam altı ayını uyuyarak geçiremez. Bunun adına kış uykusu dense bile. Gerçi, doğada tıpkı ayılar gibi kış uykusuna yatan birçok hayvan türü var. Ama hiçbirinin de metabolizmaları bu kadar uzun süre uyumaya elverişli değil. Hepsi de başta beslenmek olmak üzere, idrarın kana karışıp zehirlenme tehlikesi gibi birçok nedenden dolayı, ara sıra da olsa uyanmak zorundalar. Yukarıdaki birkaç bilim insanını deli gibi harekete geçirmek için oldukça iyi bir neden doğrusu. Bakın bakın, nasıl da harekete geçtiler hemen. Amerika'nın karlarla kaplı kuzeyindeki dev ormanlarda ayı avına çıktılar bile. Bunun tamamıyla bilim amaçlı olduğunu ve ayılara hiçbir zarar gelmeyeceğini belirtmekte yarar var. Aha! Uyuyan güzelimiz ininde mışıl mışıl uyuyor işte. Gerçi epeyce koşturdu peşinden, ama değdi doğrusu. Hemen uyuşturucu bir iğne. Ardından da sürüklenerek ininden dışarı çıkarılıyor. Kan örnekleri alınmaya başlandı bile. Alınan örnekler vakit geçirilmeden laboratuara götürülecek; ama son derece dikkatli davranmak gerekiyor tabii. Operasyon sırasında yapılacak yanlış bir hareket ayıda kalıcı hasarlar bırakabilir çünkü. Neyse ki, her şey yolunda gitti ve ayı narkozun etkisinden çıkmadan sağ salim inine yerleştirildi. Ve işte teknolojinin bütün imkanları kullanılarak donatılmış kocaman laboratuarın içindeyiz sonunda. Teknik işlemlerin hepsini de bilim insanlarının asistanları yapıyorlar; kararlarıysa her zamanki gibi bilim insanları verecekler. Aradan iki gün geçti, alınan kan örnekleri kılı kırk yaran bir titizlikle incelendi ve ayının kanında başka hiçbir canlıda rastlanmayan bir maddeye rastlandı. Bilim adamları bu maddeyi bir çeşit protein olarak değerlendiriyorlar. Üstelik vücuda inanılmaz etkileri olan, son derece yararlı bir protein bu. En büyük işlevi ise metabolizmanın çok yavaşladığı durumlarda vücudun tüm sistemlerini tamamen kontrol altında tutabilmesi. Bu durum birkaç günlük bir süreç için belki şaşırtıcı olmayabilir, ama tam altı ay süren bir uyku evresi göz önüne alındığında, gerçekten de inanılması neredeyse imkansız bir durum ortaya çıkıyor. Ayı bu protein sayesinde, zehirlenmemek adına hiçbir şekilde idrarını boşaltmak için uyanmak zorunda kalmıyor. Aynı şekilde, beslenme ihtiyacını gidermek zorunda da değil; vücuda depoladığı yağlar bu protein sayesinde altı ay boyunca son derece tasarruflu bir şekilde besin ihtiyacını karşılamaya yetiyor da artıyor bile. Geliyoruz günümüzden 10 yıl sonrasına, 2052 yılına. Bu süreçte araştırma ve incelemeler aralıksız bir şekilde devam etti. Bu süre aynı zamanda kullanılan deneklerin maddeye uyum sağlama süresi. Geçen süreçte, deneklerde görülen fiziksel ve ruhsal değişimler en ince ayrıntısına kadar kaydedildi. İlk etapta 3 günle sınırlanan uyku süresi, 10 yılın sonunda 6 aya ulaştı. Elde edilen bulgular oldukça şaşırtıcı. Deneklerin hemen hepsi hormonal bazı değişiklikler dışında maddeye uyum sağlamayı başardı. Çok ilginç bir şekilde deneklerden sadece biri, altı aylık kış uykusunu tamamlayamadan beşinci ayın sonunda vücut fonksiyonlarında görülen düzensizlikler yüzünden uyandırılmak zorunda kalındı. Bunun, deneylere başlamadan önce her açıdan en sağlam ve en sağlıklı olduğu görüşünde birleşilen astronot olması gerçeği, bilim insanlarını bir hayli şaşırttı. Neyse ki bilim insanları bu tür şeylere son derece alışıklar ve her ne olursa olsun, şaşırmamayı fazlasıyla öğrenmişler. Kaybedilecek ne zamanları ne de sabırları var. Geçen on yıllık süreçte, bir yandan denekler üzerinde yapılan deneyler devam ederken, diğer yandan uzay yolculuğuyla ilgili her türlü çalışma başarıyla tamamlandı. Yolculuk, mekiğin fırlatılış anından dünyaya geri dönüşüne kadar yaklaşık 12 ay sürecek. Bu, o ana kadar yapılan uzay yolculukları göz önüne alındığında, diğerleriyle karşılaştırılamayacak kadar uzun bir süre. 12 aylık sürenin 6 ayının astronotların uyku halinde geçirecek olması da imzası atılacak ilklerin hem sayısını hem de önemini bir kat daha arttırıyor. Yolculuğun maliyeti ise dudak ısırtacak cinsten. Birebir kıyaslamayla az gelişmiş ülkelerin bütçelerini aşan bir maliyetten söz ediyoruz. Ama bunun endişelenecek ya da hayıflanacak bir yanı yok. Ne de olsa her şey insanlık için. Yaşasın AMERİKA ve de Viva İspanya! Görevliler daha fazla tahammül edemediler ve tam zamanında bu iyi dilek ve istek zırvalarına bir son verdiler. İnsanın sevdiklerinin böylesine salakça zırvalaması, çekilir gibi değil gerçekten de. Yukarıdaki sözler, projenin can damarı olan bilim insanlarına ait. Yeni doğmuş çocuklar misali, hepsinin de içleri kıpır kıpır. Emekleme dönemlerini çoktan atlattılar ve paha biçilmez oyuncakları Guguk Kuşu çoktan havalandı bile. Gemiye neden Guguk Kuşu adı verildiği tam olarak bilinmiyor. Ama tahmin edilen o ki, doğada guguk kuşlarının asla kendilerine ait yuvaları olmadığı, sadece yumurtlama dönemlerinde boyut olarak kendilerinden çok daha küçük kuşların yuvalarına yumurtalarını bıraktıkları gerçeğinden hareketle, bu uzay gemisinin de hedeflenen ve hiçbir şekilde kendisine ait olmayan noktalara yumurtalarını bırakacak olması. Merak edilen konu ise yumurtanın ya da yumurtaların neler olduğu? Çünkü bu proje ta en başından beri pek çok noktasıyla gerçek bir sır niteliği taşıyor. Tabii neden böyle olduğu da diğer bir merak konusu. Amerikan devleti tarafından şimdiye kadar yapılan basın açıklamalarının hiçbiri de tatmin edici türden değil ve amaca yönelik ne bir haber ne de bir bilgi niteliği taşıyorlar. Umarım sırlarıyla birlikte uzayın dibine gömülür, yere batasıcalar! Evet evet, sinirlere hakim olmak ve 12 ay boyunca oturup olacakları görmek en doğrusu. YETER!!! Zırvalamayın çok sevgili bilim insanları. Son derece mantıklı şeyler söylüyorsunuz, ama hiç hesaba katmadığınız bir durumla karşı karşıya olduğunuzun farkında bile değilsiniz. Neden salak salak bakıyorsunuz öyle? Bu söylenenler, kendi iç sesiniz de olabilir pekala. Yoksa kurgu denen şeyden de mi haberiniz yok? Bakın sorun şu ki, yaptığınız bütün deneyler her ne kadar yerçekimsiz ortamda, bütünüyle uzay koşulları göz önüne alınarak gerçekleştiyse de, uzay mekiği atmosferin dışına çıktığı an, yarattığınız yapay gerçeklik yerini dört dörtlük bir gerçekliğe bırakıyor. Anlayın artık, burası buraya ait olan, orasıysa oraya. Ve şimdi onların orada yüzleştikleri gibi, siz de burada yüzlesin gerçeklerle. Pardon, pardon! Özür dilerim, haddimi aşıp ukalalık etim. Lütfen siz devam edin. Ne yazık ki bilim insanlarıyla ancak böyle konuşulduğu zaman bir iletişim kurulabiliyor. Aksi takdirde, sürekli burunlarının dikine gittiklerinden söyledikleriniz ne kadar mantıklı da olsa sizi dinlemiyorlar bile. Sonuçta onlar için bilimin çözemeyeceği hiçbir şey yok. Uzay mekiği son sürat yoluna devam ettiğinden, mesafeden dolayı haberleşmede bazı sorunlar yaşanmaya başlandı. Bir dakika, hangi haberleşme? Sonuçta astronotların hepsi uyumuyor mu? Kimi kandırıyorsunuz! Şu ana kadar kiminle haberleşiliyorsa, onunla haberleşiliyor. Yani gemiye tamamıyla hakim olan ve her şeyi kontrol altında tutan ana bilgisayardan söz ediyoruz. Şimdi lütfen arkanıza yaslanın ve güzel güzel meraklanmaya devam edin. Sorunlar sadece haberleşmeyle ilgili olsa iyi. Hiç hesapta olmayan gelişmeler baş göstermeye başladı çünkü. Her şeyden önce belirlenen rotadan sapmalar meydana geldi. Bunlar milimetrik de olsa telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabilir ve onca uğraş, onca çaba bir anda uzay boşluğuna gömülebilir. Tepetaklak olmuş bir projeye yatırılan yüz milyarlarca dolar da cabası elbette. Son bir aylık süreç içerisinde mekik hedeflenen rotaya döndü dönmesine de, çok daha önemli sayılabilecek sorunlar peş peşe birbirini izledi. İlki yakıt problemiydi. Beklenmedik rota sapması sırasında yakıt tanklarından biri üstelik de en büyüğü ciddi derecede hasar gördü. Üç hafta süreyle işlevini yerine getirmeyi başardıysa da üçüncü haftanın sonunda anlaşılmaz bir şekilde devre dışı kaldı. Bu, hedeflenen sürenin yaklaşık 2 ay azalması anlamına gelmekteydi ki, şu ana kadar yapılan uzay araştırmalarında sırların çözülebilmesi adına zamana duyulan ihtiyacın ne denli önemli olduğu göz önünde bulundurulursa, projenin tam anlamıyla başarıya ulaşabilmesi açısından gerçekten de büyük bir talihsizlikti. İkincisi, yine mekiğe dair bir problemdi ve birincisine oranla daha büyük bir sorun teşkil ediyordu. Mekiğin hızıyla ilgili olan bu sorun için, tıpkı biricisinde olduğu gibi yapılabilecek hiçbir şey yoktu. Çünkü mekiğin hızı, şayet bilgisayar verilerinde bir hata yoksa, olması gereken hızın neredeyse üç katına ulaşmıştı. Nereden kaynaklandığı çözülemeyen bu durum, mekiğin her an kontrolden çıkıp parçalanmasına bile neden olabilirdi. Bu beklenmeyen hız artışı, zaten azalmış olan yakıtın beklenenden çok daha kısa sürede tükenmesi tehlikesini de beraberinde getiriyordu. Lanet olsundu! Hemen birileri bir şeyler yapsındı! Bunları her ne kadar gelişmiş olsa da bir bilgisayara söylemek hiçbir sonuç vermedi elbette. Çünkü o, eninde sonunda insan yapımı bir makineydi ve kendisine verilen komutların dışına çıkması pek mümkün görünmüyordu. Astronotlarımıza gelince, malum, olup bitenden habersiz mışıl mışıl uyuyorlardı ve üstelik uyanmalarına üç aydan fazla bir zaman vardı. Sorunlardan üçüncüsü ve diğerlerine göre çok daha büyüğü, nevi şahsına münhasır astronotlarımıza aitti. Çünkü eğer yine bilgisayar verilerinde bir hata yoksa, altısı da nalları dikmiş görünüyordu. Bunu, metabolizmalarının yavaşlaması bir yana, bir ölüyü bile kıskandıracak kadar durgunlaşmasından anlamak fazlasıyla mümkündü. FİYASKO! Bu tür durumlarda belki de olup biten her şeyi açıklamaya yeterli tek söz. Zavallı bilim insanları! Neden bütün aksilikler gelip onları buluyordu? Belki de bilim denen şeyin ne kadar nankör bir ilgi alanı olduğunu artık anlamaları gerekiyordu. Evrenin boşluğunda deli gibi süzülen zıvanadan çıkmış bir roket parçası, içindeki 6 cesetle birlikte girdiği kara deliğin farkında olmayan dev bir kapsülü andırıyordu. Asıl sorun, belki de bütün bunları sorgulamak yerine, şu andan itibaren yapılması gerekenlerin neler olduğunu hiç kimsenin bilmemesiydi. Mekikle olan irtibat devam edene kadar beklemeli mi, yoksa bütün bu saçmalıklara bir an önce son mu verilmeliydi? Eğer buna bir son verilecekse, üzerinde fazlasıyla düşünmeye değerdi. Çünkü mekik uzay boşluğunda fotoğraf çekmeye ve üzerine yerleştirilen dev teleskoptan görüntüler yollamaya devam ediyordu. Gerçi fotoğraf ve görüntülerin birbiriyle olan farklarını algılamak ve bunları yepyeni bulgular olarak kabul etmek için en gelişmiş cihazlarla bile çok uzun süre çalışmak gerekiyordu. Beklenen karar, beklendiğinden de kısa bir sürede verildi. Her ne olursa olsun sonuna kadar gidilecek, mekiğin son kırıntıları uzay boşluğundan silinene dek projeye devam edilecekti. Bekleyip görmek herkese iyi geldi sanırım. Bugün uzay aracıyla sağlanan son haberleşmeden bu yana geçen 9. gün. Tekrar haberleşme sağlanması imkansız gibi görünüyor; en azından gelişmeler onu gösteriyor. Aradan geçen yaklaşık iki ay gerçekten de oldukça şaşırtıcı olaylara sahne oldu. Daha beşinci aya girilmeden astronotların yaşadığı anlaşıldı ki, bu, çuvallamayı bir alışkanlık haline getirmiş bilim insanları için aslında son derece sevindirici bir haberdi. Yalnız bilim insanları değil, hemen herkes deli gibi sevinmişti bu duruma. Artık ana bilgisayarın gönderdiği verilere güven olunmayacağına dair hemfikir olunmuş, durumun düzelmesi için astronotların bir an önce uyanmasından başka bir çıkar yol olmadığı anlaşılmıştı. Öyle de oldu zaten. Hepsi de teker teker, birer gün arayla uyandılar. Birer gün arayla diyorum, çünkü ilk uyanana, arkadaşlarını uyandırması konusunda mesaj gönderildiyse de, kendileri anlaşılmaz bir şekilde yerçekimsiz ortamda aval aval etrafına bakınmak ve oraya buraya çarpmak dışında hiçbir şey yapmadı, ya da yapamadı. Nedense, devam eden beş gün boyunca arkadaşları da ona katılmak dışında hiçbir şey yapmadılar. Geçen sürede değişen tek şey, anlamsız surat ifadeleriyle oraya buraya ve ara sıra da birbirlerine çarpan astronot sayısındaki artıştı. Hepsi de boşluğa bırakılmış bir dışkı gibi davranıyordu. Neler olmuştu bu insanlara? Eğer bunlar, ayılardan araklanıp vücutlarına şırıngalanan maddenin yol açtığı bir yan etkiyse, neden bu durum daha önce dünya üzerinde 10 yıl boyunca uygulanan deneyler sırasında ortaya çıkmamıştı da, şimdi, hem de her şeyin yoluna girdiğinin sanıldığı bir sırada kendini göstermişti! Ya uzaklarda bir yerde güç ve kudret sahibi birileri çok kötü bir şaka yapıyordu, ya da gerçekten şaka yapan astronotlardan başkası değildi. Eğer böyleyse maddenin asıl yan etkisi, alan kişiyi gereğinden fazla gevşetmesi ve onda etrafını ciddiye almayı gerektirecek herhangi bir kırıntı bile bırakmamasıydı. Ama ne bilim insanları ne de etrafındakiler buna inanacak kadar aptallardı. Her şey kabus gibiydi. Bir yanda tam anlamıyla kafayı yemiş teknoloji harikası bir bilgisayar, diğer yanda hepsi de bir idiyottan farksız davranan güzeller güzeli 6 astronot. Hani zeka parıltısı adına ortalıklarda en ufak bir şey olsa, bunun sadece bir kabus olduğuna inanılabilirdi pekala. Uzay mekiğinden gelen son görüntüler, bilim insanları ve çevresindekilerin sinirleri boşalmış ve kontrollerini kaybetmiş bir şekilde gülme krizlerine tutulmalarına neden oldu. Ekrandaki görüntüye yansıyan, dışkılarıyla birlikte kol kola yüzen 6 astronottan başkası değildi. Koca mekik dev bir lağım çukuruna dönüşmüştü adeta. Kendisini dünyadaki benzerlerinden ayıran tek fark, ortamın yerçekimsiz olması ve vücuttan ayrılan parçaların aslında vücuttan ayrılamamış olmasıydı. Onlar hep birlikteydi ve oldukça mutlu görünüyorlardı. 5 ay uykuda kalan bir beden için bir an önce tuvaletini yapma isteği normal karşılanabilir pekala. Ama bunu altı kişilik toplu bir ayine dönüştürmek biraz düşündürücü olsa gerek. Çünkü ilk uyanan astronottan son uyanana kadar hepsinin de altına yapmamak için arkadaşlarını beklemesi, bizi böyle düşündürmeye iten en büyük neden. Hele ki, görüntü kararmadan birkaç saniye önce hepsinin de dışkılarını arka plana alıp bir ip gibi dizilmeleri ve anlamsız surat ifadelerine oldukça anlamlı bir sırıtış eklemeleri çok daha düşündürücü, hatta ürkütücü. Kim bilir, bildikleri bir şey var ve uykuda geçen son beş ayda rol yapma yetenekleri inanılmaz gelişti. Son manzara karşısında gülme krizine tutulmuş bilim insanlarının ve etrafındakilerin bir anda gülmelerini kesip küçük dillerini yutacak hale gelmeleri koca fiyaskonun son perdesini oluşturdu oluşturmasına da, akıllarda kalan asıl soru, mekiğin nereye doğru yol aldığı ve akıbetinin ne olacağıydı.


Ay'ın Dünya'dan görünmeyen karanlık yüzüne inen ilk uzay aracı Çang'ı-4'ten ayrılan robot keşif görevine başladı. Projenin tasarımcılarından Wu, Armstrong'un Benim için küçük, insanlık için büyük bir adım sözünü hatırlattı. Çang'ı-4 insansız uzay aracının Ay'ın Dünya'dan görünmeyen karanlık yüzüne inerek bir ilke imza attığını açıklayan ve ilk fotoğrafları paylaşan Çin Uzay Ajansı, Çang'ı-4'ten ayrılan robotun keşfe başladığını duyurdu. Şinhua haber ajansının aktardığına göre adı Çince'de 'yeşim tavşan' anlamına gelen Yutu-2 robotu, Çang'ı-4'ün inişinden 12 saat sonra Ay'ın karanlık yüzüne ilk 'ayak izini' bıraktı. Çin'in bu keşif misyonunda baş tasarımcı olarak görev yapan Wu Weiren de robotun uzay aracından ayrılıp yüzeyde hareket etmeye başlamasını 'robot için küçük, Çin ulusu için büyük adım' olarak niteledi. 1969 yılında Apollo 11, Neil Armstrong, Michael Collins ve Buzz Aldrin'den oluşan mürettebatıyla, ilk insanlı ay uçuşunu gerçekleştirmişti. Armstrong ise ay yüzeyine ayak basan ilk insan olmuştu. Ay'a ilk ayak basışı sırasında Dünya'dan kendisini dinleyenlere telsizden söylediği Benim için küçük, insanlık için büyük bir adım sözüyle hatırlanan Armstrong, bu sözlerin ardından astronot arkadaşı Aldrin ile Ay yüzeyinde 3 saat dolaşmıştı.


Ayla Aksoyoğlu'nun Distopya 19 isimli kişisel resim sergisi, 17 Ekim-13 Kasım 2020 tarihleri arasında Ankara Armada AVM'de bulunan GaleriM Sanat Galerisinde gerçekleşecek. Hep yazıldı söylendi inanıldı ki, insanlık olarak çok büyük ve kudretliydik, ateşi suyu toprağı bükebiliyorduk, uzaya bile gitmiştik. Gücümüzün ve övünmemizin sınırı yoktu... Sonra bir şey oldu ve ne görelim, bütün yeryüzü boyunca, hiçbir yerde güvende değilmişiz. Dünya dışından beklediğimiz felaket, dünyanın içinden doğup geldi ve o kadar küçüktü ki gözle görülemiyordu. Süper güçler, süper ülkeler ve süper insanlar gülünç şekilde küçüldü. Gerçek ortaya çıktı, evrende çok küçük ve yalnız ve güçsüzüz. Çok korktuk, tüm insanlık ve biz sanatçılar olarak... Bir ressam olarak hem korkup hem korkumu çizerek korkuyu yenmeye çalıştım. Covid yoğun günleri sanat yoğun günlere dönüştürdüm, kabuslarım, hayallerim kağıtlara tuvallere saldırdı ve sonunda estetiğe evrilmiş bir korku kütlesi doğdu. Kaygı dışavurumu olarak doğan işlerimin yanına, farklı dönemlerimde yapmış olduğum eserler de katıldı. O işler de sanki bu günü görmüşçesine ölüm, korku ve aynı zamanda ironi içeriyordu. Bir sanatçı öngörüsüyle yıllar öncesinden bu günleri sezmiştim sanki. Böylece DİSTOPYA 19 sergim oluştu. Benim distopyama, tüm sanat ve felsefeme sızan ironi ve hafifseme de sızmış olabilir. Belki bir savunma içgüdüsüyle gelişen ironi ve hafifseme, alaya dönüştürme davranışı, kabusa dönen bir dünyada öylece zavallılaşan insanın tek sığınağıydı benim için. Acıyla baş edemediğinizde biraz alaya almak belki en iyisi.


Naim Süleymanoğlu'nun hayat hikayesini beyazperdeye aktaracak olan Ayla ve Müslüm'ün yapımcısı Mustafa Uslu, Çok güzel ve etkileyici bir film olacak, Naim Süleymanoğlu bu kez sinemada rekor kıracak diye düşünüyorum dedi. Uslu, Türk Herkül: Naim Süleymanoğlu filmi 2019'da, kendisinin ölüm tarihi olan 18 Kasım'da vizyona girecek şekilde hazırlıklarımızı sürdürüyoruz ifadelerini kullandı. Yapımcı Mustafa Uslu, şu ana 4,5 milyona yakın kişinin izlediği Müslüm filminden sonra bu kez Türk spor tarihinde büyük iz bırakan halterci Naim Süleymanoğlu'nun hayat hikayesini film yapacak. Bir yıl sonra vizyona girmesi planlanan filme ilişkin açıklamada bulunan Uslu, Süleymanoğlu'nun bir efsane olduğunu belirterek, Naim Süleymanoğlu, ilk dünya rekorunu 16 yaşında kırmış. Olimpiyatta üst üste 3 kez altın madalya kazanmış bir isim. Bana hep soruyorlar, 'Neden gerçek hayat hikayelerini filme çekiyorsunuz?' diye. Ben de soruyorum, 'Neden şimdiye kadar kimse çekmemiş?' Kahraman Astsubay Süleyman Amcamız, Müslüm Gürses, Aşık Veysel, Gülsüm Anne, Dumlupınar Denizaltısı'nda şehit olan askerlerimiz ve daha niceleri. Ülkemizde, Naim Süleymanoğlu'nun hayatı gibi anlatılmaya değer, unutulmaması gereken, gelecek kuşaklara aktarılması şart olan o kadar değerli hayatlar var ki dedi. Uslu, Süleymanoğlu'nu kimin oynayacağının henüz belli olmadığını söyleyerek, henüz düşünme aşamasında olduklarını dile getirdi. Yapımcı Uslu, Müslüm Gürses'in müzikte, Naim Süleymanoğlu'nun ise sporda efsane olduğunu dile getirerek, Naim, Time dergisine kapak olmayı başarmış sayılı isimlerden. Ben filmlerimde bilinenin arkasını, herkesin bildiğini sandığı ama bilmediği, farkında olmadığı gerçekleri anlatmayı seviyorum ve tercih ediyorum diye konuştu. Filmin yönetmenliğini ise Hilal Saral üstlenecek.


İlk romanı Günlerden Bir Günün ardından, bu defa dokuz öyküden oluşan Adı Olmayan İkinci Öykü adlı kitabıyla okurlara sesleniyor yazar Aynur Kulak. Duygularımı pencereleri açık odalar gibi birbiriyle cereyan ettiren sizler varsınız, evet. İnanıyordum, siz olmadan olmazdı. Hiçbir öyküde geçmedi bu cümle fakat yazmak benim için dua etmeye eş! diyen Kulak'ın öykü kitabı İthaki Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı. Daha önce Günlerden Bir Gün adlı romanı yayımlanan Aynur Kulak, bu defa öyküyle sesleniyor okura. Düşüş kavramı etrafında var olan öyküler, okuru sohbete, yazıya ve sonunda düşüşe dahil ediyor. Kulak, okurun da kendi öyküsünü anlatmasını bekleyerek kalemi ona teslim ediyor, Yol boyunca düştüm. Düşmeyi çok seven birinin öyküsünü günü geldiğinde yazabilmek için, diyerek bir yazar-okur birliğini işaret ediyor. Adı Olmayan İkinci Öykü; tek bir öykünün farklı yataklardaki akışı, kendi ekseninden fırlayarak çıkmak isteyen bir öykü toplamı.


Aysberg, Sonsuzluğa adlı ilk single çalışmasını müzikseverlerin beğenisine sundu. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat... Şimdi daha yazının başındaki bu ilk başlıkla Beyza ne demeye çalışıyor diye sizi yormadan daha net açıklamaya çalışayım. İster reklam veren marka olun, ister müzik... AI teknolojisi en sevdiğimiz seslere her şarkıyı söyletmeye başladı. YouTube ve sosyal medya bu içeriklerle dolup taşıyor ama?.. Ya ses hakkı? İsteyen sevdiği sese istediği... Sevgili Barlas, 90'lardan bu yana şarkılarını çok sevdiğim, hangi müzisyen Barlas şarkısı ile çıkış yapar ya da söylerse onu da sevip-takip ettiğim, birlikte -yine... Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat...


Tiyatrokare, Ayşe Kulin'in ünlü romanı Vedayı, Nedim Saban'ın imzasıyla sahneye taşıyor. Cumhuriyetin kurulduğu ilk günlerin getirdiği değişim sancılarının getirdiği gerilimli atmosferde geçen oyun, yazarın son Osmanlı nazırı olan dedesinin hayat hikayesini konu alıyor. Arka planda ise dönemin olayları ve bir çağın değişiminde yaşanan acılar, umutlar, belirsizlikler ve kuşak çatışmaları anlatılıyor. Oyunun merkezinde bir konağın sakinleri ve onların hayatları yer alıyor. Aynı zamanda savaşın acısı ve bireylerin bu değişim karşısında nasıl tepki verdikleri de sorgulanıyor. Bu, bir Kurtuluş Savaşı hikayesi değil, emperyalistlerin ülkemiz üzerindeki emellerine ve düşman işgali altındaki İstanbul'un kaybına yoğunlaşan bir hikaye. Oyuncu kadrosunda; Nevra Serezli, Leyla Feray, Aziz Sarvan ve Fatih Gülnar gibi önemli isimler yer alıyor. Ayşe Kulin'in Robert Kolej'den okul arkadaşı olan Nevra Serezli'nin Deli Saraylı rolü ile seyirci karşısına çıkması büyük heyecan uyandırıyor. Oyunda Ayşe Kulin'in dedesini oynayan Aziz Sarvan, ilk kez Şehir Tiyatrosu dışında bir prodüksiyonda sahneye çıkıyor. Vedada aşk hikayeleri de önemli bir yer tutuyor. Özellikle Leyla Feray'ın canlandırdığı evlatlık Mehpare'nin, evin muhalif kahramanı Fatih Gülnar ile yaşadığı aşk, oldukça buruk ve etkileyici. Evin iki genç kızı ise Batının kadın haklarına gözlerken, kendileriyle ilgili kaygı içinde. Leman'ın kurtuluş savaşının idealist doktoru Mahir ile gerçekleşen evliliği ise gerçek bir yaşanmış hikaye. Oyunun tasarım ekibi ödüllü tasarımcılardan oluşuyor. Dekor ve kostüm tasarımında Eylül Gürcan, ışık tasarımında Ayşe Sedef Ayter ve görüntü tasarımında ise Necati Demircan'ın imzası bulunuyor. Bu etkileyici hikaye, Tiyatrokare'nin uzmanlığı ve deneyimiyle seyirciyle buluşuyor. Özellikle edebi uyarlamalarda yetkin olan Tiyatrokare, daha önce yine bir roman uyarlaması olan Leyla'nın Evi adlı oyunu 10 yıl boyunca sahnelemişti. 32 yıldır ara vermeden sahnede olan bu tiyatro grubu, Veda ile bir kez daha tarihsel bir drama ile seyircinin karşısına çıkıyor.


1981'de başlayan oyunculuk kariyerinde canlandırdığı, iz bırakan birçok rolle, yönetmenliğini yaptığı oyunlarla Türk tiyatro, sinema ve televizyon tarihine adını yazdıran Ayşenil Şamlıoğlu'yla dünü, bugünü ve yaşadığımız bu süreci atlattıktan sonra hayata geçirmeyi planladığı yeni projelerini konuştuk. Ayşenil Şamlıoğlu: Evet hepimiz ne yazık ki dış dünyadan uzak duruyoruz. Benim için rahat geçiyor diyebilirim, evde olmayı seviyorum, çok şanslıyım diyebilirim; çünkü önümde küçük bir koru, arkası, yanı her tarafı ağaçlarla çevrili, balkonları olan bir evde yaşıyorum. Dolayısıyla kendimi çok boğulmuş hissetmedim ve bu kadar geniş zamanı kendime ayırmam normal şartlarda mümkün olmazdı. Bu süreç içinde yarım kalan ya da okumayı düşünüp de bir kenara ayırdığım kitapları elden geçirmeye başladım. Tabii herkes gibi ben de mutfağa düştüm, ekmek yapmıyorum ama pek çok şey yapmaktayım. A. Ş.: İlk oynadığım oyun Karakolda değildir. O, Ankara Devlet Tiyatrosu'na geldiğimde oynadığım ilk oyundur. Benim 1981 yılında tiyatroya serüvenim başladı ve 40. yılıma yaklaştığım bu zamanlarda hala doludizgin tiyatro denilen serüvenin içindeyim. Ayakta Durmak İstiyorum adlı oyun ilk oynadığım oyundur ve evet Ben Feuerbach ilk yönettiğim oyundur. O yıllarda olmayan reji asistanlığı kadrosunun tek sahibi Ayşenil'dir diye bütün tiyatro aralarında espri yaparlardı. Çünkü birçok yönetmenin, severek ya asistanlığını ya da yönetmen yardımcılığını yaptım. Sonunda bir gün DT Ankara Müdürlüğü oyun yönetmek üzere projenizle gelebilirsiniz, diye haber gönderince bunun üzerine dramaturjiden düzinelerce metinler alıp harıl harıl okumaya başladım. Bir gün kapım çaldı. Karşımda Selçuk Yöntem, bana bir metni uzattı. Sen bunu bir oku dedi ve arkasını dönüp gitti. Bana uzatılan metnin özel bir metin olduğunu hemen anladım elbette. Sonra metni okudukça oyun gözümün önünde canlanmaya başladı. Bitirir bitirmez telefonu açıp Tamam ben bunu yapıyorum ve sen de oynuyorsun dedim Selçuk'a. İşte Ben Feuerbach hikayesi böyledir. Üniversite maceram ise; aklı fikri konservatuarda olan ama Sen önce bir üniversite oku, sonra konservatuvar okursun diyen ailemin doğrultusunda, gazetecilik eğitimine başladım. Onu hiç okumadım diyebilirim ama sonra ODTÜ mimarlıkta ciddi bir zaman geçirdim, diplomamı almadım sadece ve daha fazla dayanamayıp konservatuvarı bitirme sınavlarına girdim ve başardım ve bu kararımdan ötürü de bu 40 yıllık serüvenimde en küçük bir pişmanlık duymadım. Bir daha dünyaya gelsem yine tiyatro yaparım diyebilirim. A. Ş.: Doğrusu ben bu tip düşüncelere katıldığımı söyleyemeyeceğim. Kendi yazarımızla yola çıkmadan kendi tiyatromuzun dilini oluşturma şansımız yoktur. O nedenle yazarlarımızın elinden çıkan her eseri üzerinde düşünmek, derinlemesine tartmak gerektiğini düşünüyorum. Özellikle son dönem gerçekten çok değerli eserler vermekte olan genç yazarlarımız var. Ben bu yazarlarımızın ve eskilerden Musahipzade Celal'in eserlerini son derece değerli buluyorum. Bugüne kadar da çok sayıda yerli yazarla çalıştım, bu da bilinir. Bu coğrafyanın anlatısını gelenekseli çağımıza taşıyarak oyunlar yapmayı seçtim. Ortaya çıkan sentez tiyatromuzda ilk görülenlerdendir ve bir yol açması adına değerlidir diye düşünüyorum. Grotesk, Geleneksel Türk Tiyatrosu ile mükemmel bir sentez oluşturuyor ve güzümüzün adeta gerçek dışı dünyasını anlatmakta doğru bir araç oluyor kanaatindeyim. A. Ş.: Sinemada yer almaktan gerçekten büyük mutluluk duyuyorum. Beni bir farklı heyecanlandırıyor. Ümit ile çalışmayı çok dilemiştim, o da öyle. Sonunda hakikaten bana çok uygun bir rol çıktı. Aşk, Büyü vsde işin büyü kısmı bendeydi. Bir büyücüyü oynadım, daha doğrusu büyü çözen bir kadını ve heyecan verici ve keyifli bir süreçti. Bu kadar az sayıda insanla bu kadar küçük bir bütçeyle Büyükada'da bu kadar nitelikli bir filmi çekmek ancak Ümit Ünal imzasıyla söz konusu olabilirdi ve ne yazık ki Aşk Büyü vs bir tek Antalya Film Festivali'nde seyirciyle buluşabildi. Biz filmimizi hep birlikte ilk kez görmenin heyecanıyla izledik, elbette beğenilmesini umduk, film bittiğinde izleyici ayakta ve salon bravolarla inliyordu. Hepimiz o kadar çok heyecanlandık ki, çünkü bu kadar büyük bir reaksiyonu gerçekten beklemiyorduk. Dolayısıyla festivalden birden fazla ödülle döndük. Ümit'in o kadar yumuşacık bir otoritesi var ki, sizi ya da etrafı kırıp dökmeden incitmeden ustaca bir otorite kuruyor. Siz onun dediklerini yapıyorsunuz ama kendinizin yaptığınızı sanıyorsunuz. Bu da benim için çok değerli. Keşke şu günleri atlatsak ve Ümit yeniden bir film yapmaya karar verse ve ben de herhangi bir köşesinde duruversem. Aynı şekilde tabii ki benim için Onur Ünlü, Barış Pirhasan ve Çağan Irmak da çok değerli ve severek çalıştığım rejisörlerdir. Hele Onur Ünlü'nün Sen Aydınlatırsın Geceyi filminde erkek rolü oynamak beni inanılmaz mutlu etmiştir, bana bu olanağı sağladığı için onun gönlümde yeri bambaşkadır. Tabii Barış Pirhasan benim sinema anlamında ilk profesyonel tecrübemdir ve o dönem, çok sevgili dostlar kazandım Serra Yılmaz, Tomris İncer, Hale Akınlı gibi. Ve canım Çağan Irmak... Hiç unutmam, ormanda bir sahne çekeceğiz, Çağan bana Seni şöyle peri olarak -birazcık- uçuracağız dedi. İşin gerçeği yarım metre havalandırmak için amma da titizlendiler diye de içimden geçirmedim değil ve motor dendiğinde kendimi bir anda ormanı panoramik bir şekilde görürken buldum. Hala Çağan'ın aşağıdan İyi misin Ayşenillll? diye bağırışını hatırladıkça gülerim. Çok keyifli, masalsı bir film çıkmıştı ortaya. A. Ş.: Ferhunde Hanımlar benim için ilk göz ağrımdır. Hatta onun çok hoş bir başlangıcı vardır. Ben o yıllarda fena halde Ortodoks bir tiyatrocuyum, hiçbir biçimde televizyonda yer almam diye diretirken Melek Baykal Ayşenil bak biz bir dizi yapıyoruz, günlük bir dizi. Hadi gel, hepimiz istiyoruz seni, bizimle ol dedi. Ben de Melek biliyorsun beni, televizyonda oynamayı... dememe kalmadan Çocuğunun rızkı, okul masrafları... Delirdin mi sen? Ayrıca sabah 8'de yayına giriyor, toplasan 12- 13 dakikalık bir şey. Ne oluyorsun ya hu? Hem seni kim tanıyacak sabahın köründe televizyonda? diye çok kızdı. Eh, o zamanlarda ben tek tabanca DT maaşıyla çocuk büyütüyorum. Gerçekten sabahın köründe kim seyreder ki beni diyerek Melek'e peki dedim ve çekime girdik. Bir haftanın sonunda her yerde insanların dönüp dönüp bana baktıklarını fark ettim. Hatta yanıma gelip siz Meftune Hanım değil misiniz? dediklerinde ben saf saf Hayır efendim ben Ayşenil'im diyordum. Ve sonra anladım ki evet insanlar sabahın köründe karşısına geçip televizyon seyrediyorlarmış. Sonra arkası yarın formatında olan bu dizi daha da tutunca 45 dakikaya uzattılar. O zaman bile çok uzun dediğimiz dizi süresi ise günümüzde 120, 140 dakikalara kadar çıktı. Bu anlamda aslında haftada bir sinema filmi çekiyor bizim sektör. Tabii bu kadar uzadığı zaman senaryoda, çekimde gevşemeler, gedikler, oyunculukta falsolar kaçınılmaz olacaktır. Bu anlamda ben Amerika'nın hiçbir şeyine öyle çok özenmem ama film ve TV endüstrisine insan gerçekten özeniyor. O kadar keskin öyküler kuruyorlar ki... Sansürden arınmış bir senaryo üretimi hayata dair her konuya dalış yapabilen her açıdan çok keyifli işler sonucunu getiriyor, bunu da dünya pazarında çok da güzel satıyorlar. A. Ş.: Hizmetçilerin ne zaman hadi diyeceğini bekliyoruz. Dizilere bütün kapıların açılması ve bizim de korona denilen bu illetten sıyrılmamız lazım. Şu an için bir film projesi yok, ama tiyatro festivali için Özen Yula'nın bir üçlemesi var. Özen ile yan yana gelip bu üçlemeyi çalışmak gibi bir hayalimiz var. A. Ş.: Murathan Mungan'ın her eserini okusunlar. Keza Amin Maalouf çok severim, hangi eseri ellerine geçerse geçsin okusunlar. Tom Robbins de eğlencelidir. Film olarak Dalgaları Aşmaktan sonra beni derinden etkileyen Maudie oldu. Mükemmel bir film. Netflix'de yayında ve TRT-2'de de gösterime girecek. Bence mutlaka izlesinler. Ve tabii, 1917, o tuhaf anlatımıyla çok değerli, sinema dili adına beni çok etkiledi. Öyle bir dünya kurulmuş ki, savaşın ne kadar gerçek üstü bir şey olduğunu insan iliklerinde hissedebiliyor. Bir de tabii Jojo Rabbit ve hatta Teneke Trampet ile peş peşe seyretsinler. Normal hayatlarımıza döndükten sonra başlayacak ve devam edecek olan projelerin yanı sıra Bgst Tiyatro'nun Korona günlerinde izole yaşayan kadınların hikayelerinin yer aldığı arkası yarın serisi, 11 Mayıs'tan itibaren Bgst Tiyatro'nun youtube kanalında yayınlanmaya başlayacak.


Ataşehir Belediyesi, Türkiye'de ilk ve en kapsamlı akordeon etkinliği olan Uluslararası İstanbul Akordeon Festivali ile dünyanın çeşitli noktalarından gelen akordeon sanatçılarıyla izleyenleri unutulmaz bir deneyime davet ediyor. Akordeon ve Körüklü Çalgılar Eğitim ve Uygulama Çalışmaları Derneği, İstanbul Okan Üniversitesi ve Dünya Akordeon Konfederasyonu ve Ataşehir Belediyesi ortaklığıyla gerçekleştirilen, farklı kültürlerin buluşturan 3. Uluslararası İstanbul Akordeon Festivali üstüne festival müzik direktörü Aziz Ali Elyağutu ile konnuştuk. Aziz Ali Elyağutu: 16 Ocak 1967 İstanbul doğumluyum. Kafkasya kültür coğrafyasında Transkafkasya kökenli bir ailenin Azerbaycan'dan gelip, birkaç km ötede Kars'ta durup orada yaşamaya devam eden ailenin İstanbul'da doğan çocuğuyum. Bunu neden söylüyorum. Akordeon ile olan ilgimin bir bölümü buradan, fakat akordeona olan ilgimi yalnızca kökene bağlamak akordeona da haksızlık olur. Türkiye'de akordeon meselesinin beslendiği ana nüfus kaynaklarından bir tanesinin Kafkasya kökenli insanlardan Kafkas kültüründen gelen biri olarak, bu çalgıyı çalan, çalmak isteyen sonra bu konuda uzmanlaşmaya çalışan, ustalaşmaya çalışan epey bir dönem bu kültürün birçok repertuarını seslendiren biriyim. Bu işi yaparken de bu ülkede bu konuya dair bir okullaşmanın olmamasının da birçok olumsuzluğunu derinden yaşayan nesildenim, çünkü benden önceki neslin okullaşma konusunu önemsediğini düşünmüyorum. Kaynaksızlık dahi bunun ispatlarındandır. İlk, orta, lise tahsilinden sonra toplumun malum baskılarından dolayı, bir okul okuma gereği ile iş idaresi denemesi, son sınıftan ayrılıp sınır yaşında konservatuvara giriş, 1997 senesinde mezun olup bir yıl öğretmenliğe atama isteyip bu arada da yüksek lisansına devam ettim. Daha sonra İstanbul Okan Üniversitesi sosyal bilimlerinde müzik ana dalında yüksek lisansını tamamlayıp bu arada da akordeon ve garmon üzerine metot yazmış ve bunu müfredata dönüştürüp yüksek lisans ve lisans düzeyinde eğitim veren mezunlar veren biriyim. Evliyim, üç çocuk babasıyım. Dünya Akordeon Konfederasyonu Türkiye delegesiyim. Akorder derneğinin kurucusuyum. Dans ve müzik ana sanat dallarında öğretimlerim söz konusu. Dans tiyatrosu gösteriler vs ve bunların üretimler yapabileceği kuruluşların, kurumların ya da derneklerin toplulukların da kurucusuyum. Aziz Ali Elyağutu: Akordeona dair özel özellikten bahsetmek gerekirse o şudur ki, Dünya üzerinde birçok enstrümandan ya da hemen hepsinden ayıran özellik, Piyano gibi senfonik bir eseri eşlik gerektirmeden büyük eserleri tek başına çalabilen iki çalgıdan biridir. Tek başına senfonik bir eseri polifonik seslendirebilen çalgılar arp, harmonyum, kanun. Bunları da söyleyebiliriz ancak bunlar içerisinde kendisini yine özellikli kılabilecek bir durumdan bahsetmek gerekirse; sağlamlığı, taşınabilirliği zaten bu da onun varlık sebeplerinden, oluşturulma icat edilme sebeplerindendir. Bunlar söylenebilir. Müzik eğitiminde ve eğitim müziğinde kullanılabilirliği özelliği olarak görülür ortaya çıkış kabul edilmelidir. Bir tek bizim ülkemizde kabul edilmediği üzere bu da aslında ayrı bir konu. Bu kadar çok uğraşıp anlatmaya çalışırken bir sonuç üretememe durumu da ayrı bir durumdur. Akordeon neden eğitim müziğinde olmalıdır, ya da müzik eğitiminde olmalıdır. Çünkü entonasyon yani doğru sesletme sorunu yaşatmayan çalgılardandır. Dolayısıyla entonasyon nasıl bir eğitim süreç ise entonasyonda müzik eğitiminde bilinmesi yapılması öğretilmesi geçilmesi gereken bir süreçtir. Dolayısıyla zaman unsurunu ekonomik kullanabileceğiniz öğretim çalgılarından birisi olarak dünya değerlendiriyor, biz değerlendiremiyoruz. Bu özellikler söylenebilir. Aziz Ali Elyağutu: Akordeonun benim için anlamı hayatımın önemli bir bölümüdür. Dostumdur. Birçok dostum düşünülürse beni terk etmeyendir. Ben onu çok terk etmişimdir ama o beni terk etmemiştir. Konservatuar sazım kemençedir ama hiçbir zaman çaldığımı düşünmüyorum. Sadece etütleri çaldım ve mezun oldum. Küçükken müzik eğitimine başlarken vandolin kursuna göndermişlerdi ama zaten benim o zamanlardan beri gözümde akordeon çalmak vardı. Dayılarımın çaldığı gibi düğünlere götürdüklerinde beni o zamanki üstatlardan gördüğüm akordeonlar hep hayalimde vardı. 6 yaşımdaki müzik eğitiminden istifa ettikten sonra 13 yaşımda kendiliğimden başladığım süreçle akerdeonla buluştu. Keza dansla da öyle oldu. 13-15 yaş arası piyasa yeter düzeyde çalabildiğim üst düzey bir seviyeye çıktığı için benden önceki jenerasyonlarımla ağabeylerim hatta dedelerim bile bulunduğu meclislere girebilme şansına sahip oldum ki bu benim etnokoreolojik anlamdaki evrenime de çok anlamlı katkıları olmuş, yıllar sonra yapmış olduğum dansla ilgili araştırmalarımda benim bu bilgilerin ve bu görgülerin beni nasıl yönlendirdiği, doğru soruları nasıl sorduğumun kaynağı olduğunun farkına varmamı da sağladı. Keza müzik için de aynı şeyler geçerli. 13 yaşımızı küçüklüğümüzdeki hayallerimizin üzerine akordeona dokunarak bir şeyler üretebilmeyi o yaş sayarsak, akordeon ile tanışmayı 6, başlamayı 13 diyelim. Aziz Ali Elyağutu: İstanbul Okan Üniversitesi Konservatuarı yayını olarak, İstanbul Üniversitesi yayını olarak çıkacak akordeon ve garmon metodum. Böyle bir metoda niye ihtiyaç var? Çünkü bizim ülkemizde sıfırdan ustalığa hazırlık düzeyine getiren bir eğitim öğretim süreci yok. İlköğretim, ortaöğretim sürecini karşılayan bir eğitim öğretim programı yok. Ülkemizde var olan akordeonla ilgili eğitimler tabiri yerindeyse oyuncak eğitimler, heveskar eğitimleridir. Hiçbirisi literatüre hazır öğrenci yetiştiremez. Bunu kimseyi kötülemek için söylemiyorum. Onlar da o gereklilikte yani onlarda öğreten kimlerse çok özel eğitimler vermeye çalışsalar zaten öğrenci kaçar. Nitekim benim bütün öğrencilerim kaçıyor. Bir ay sürmüyor, çünkü baştan da söylüyorum. Etüt kaçırırsanız zaten ben bırakırım, diyorum. Etüdü başaramayan kendisi gidiyor. Çünkü insanların yaşantıları içerisinde zamanlarını hiçbir şeye vermeden almak bana göre bir şey değil. Bir öğretmene göre bir şey değil. Dolayısıyla zaten metodu da ihtiyaçtan dolayı yazdım. Müfredatta zaten bu sebepten dolayı var. Biz de zaten bir kere akordeon eğitimi yok. Yeni yeni başladığını söyleyebiliriz. Bundan 10 sene evvel, 8 senelik bir süreç. Aydın Yavaş hocanın Uludağ Üniversitesi'ndeki çabasından bahsedebiliriz. Ondan evvel Ege Üniversitesi'nde Servar Kerimoğlu meslek çalgısı olarak çok spesifik bir katkısı olduğunu söyleyebiliriz. 50 yıl öncelerinden Ankara'da Kemal Eroğlu'nun akordeon eğitimlerinden ondan da önce gayrimüslim vatandaşlarımızın akordeon üstatlığından ve onların öğrencilerinden bahsedebiliriz ama bunlar formal eğitim olarak kabul edilecek şeyler değil. Münferit şeyler. Bizim ülkemizde köy enstitülerindeki eğitimden sonra kapatıldıktan sonra her şey gibi bu konu da yok olmuştur. Köy enstitüleri programlandığında müzik eğitimde 4 tane temel çalgı olarak akordeonun seçilmesi rastlantı bir mesele değildir. Dünyada eğitim müziğinde ve müzik eğitiminde ikisi farklı kavramlardır. Akordeonun var olduğunu birçok ülkede var olduğunu istisnasız görürsünüz. Yine en azından bazı sorunlarını çözmüş rasyonaliteye önem veren bütün ülkelerde bu konuya dahil en az bir okul bulursunuz. Okullaşma yoksa bunu karşılayabilecek sertifika programları bulabilirsiniz. Bilimsel hazırlık kabul edilebilecek transkripsiyonda bunu karşılayabilecek programlar bulabilirsiniz ama ne yazık ki bizim ülkemizde belediye konservatuarlarında bile bunu açtıramıyoruz ama bu durumda İstanbul Okan Üniversitesi kurucu müdürü Sn. Çetin Körükçüoğlu'nun hakkını teslim etmemiz gerekir. Bugün bu ülkede akordeon lisans meslek çalgısı bölümü de açabilmiş değiliz. Çünkü ben yabancı dile geçemediğim için yazdığım kitabın doktorasını tamamlayamıyorum. Doktorandım ama dil geçemediğim için doktora belgesini alamıyorum. Dolayısıyla ben de bölümü kuramıyorum. Türkiye'de bir okulun bölümü üniversitede açılabilmesi için doktor gerekiyor. Şimdi kitabın bilgisini ben üreteyim, sonra İngilizce bilen biri gelecek o kitabın eğitimini yapacak. Peki onun yapabilitesini nereden alacağız. Bilginin karşılı mıdır, doktora yoksa o bilginin yanında bilinen diğer şeylerin karşılığı mıdır? Bırakın akordeon meselesini Türkiye'deki eğitim meselesine dair bir söz de buradan ben söyleyeyim. Kimseden de korkum yok. İspatını da yapabileceğim üzere daha herhangi bir yabancı dilde adres tarif edemeyen profesörler var. Anlatsınlar bana nasıl geçmişler o sınavı. Ben konuştuğum Almanya'dan girip 30 alıyorum. Hiç bilmediğim İngilizceden giriyorum ondan da 30 alıyorum. Sap saman karışık. Akordeon eğitimindeki farklılıklardan şöyle bahsedeyim. Formal eğitim dünyada var bizde yok. Şuanda bir tane var öğrenci Cenk Ayaz. Ondan öncede yüksek lisans öğrencileri mezundur. Gülşah Saygın Kaptaş, Ercan Taşdemir, Emre Koyumcu, Okan Kılıç vs sayabiliriz. Bunlar Türkiye'de çok özel ve başarılı müzisyenler. Onların bile yüksek lisans programından mezun olmasının yeter anlamı ifade etmediğini söylemeliyim. Sorunumuz bizim çalgın eğitiminin formal eğitim sürecinde örneğin güzel sanatlarda çalgı dersi olarak başlatmamızdır ya da başlatamamamızdır. Dünya'da bu konu çoktan aşılmıştır. Dünya'da bir akordeon çalgısının eğitimi diğer başka kendi rüştünü ispatlamış müzik eğitimi veya müzik sanat için olması gereken diğer bütün enstrümanlar gibi 12 ila 19 senelik eğitim süreçlerinden sonra insanların aldıkları degorin söz konusudur. Master, lise bölümü lisans degeresi yok. Biz de böyle şeylerin yeni başladığını söyleyebiliriz. Tek bir öğrencinin rekabet sorunu da olmadığı için müfredatı devam ettirebilmek adına öğrencime sunduğum müsamalarla yapacağım, kendi içimde yapacağım savaşlarla yapacağım bir durum bu. Dünyayı karşılayan bir şeyimiz yok. Bununla ilgili çalıştay yaptık ki, çalıştay da çok ciddi yabancı hocalar bulundu. Dedim ki Türkiye'ye has bir akardeon eğitim modeli çıkartalım. Ne demek istiyorsun, dediler. Biz de dedik ki 'sizin anlattığınız 14, 16, 19 sene, biz bunu kimseye anlatamayız. Kimse de bu işin altına elini koymaz.' Yapabileceğimiz şey şudur dedim: '4 sene lise, 4 senede lisans programını öyle yoğunlaştırarak bir müfredat hazırlamalıyız ki, 4 sene 2+2 sertifika programı ya da yarı zamanlı program. Onu bilimsel hazırlık kabul ettirip böyle hülle yollarla bir üniversite programına çocuğu getirip, bilimsel hazırlık okuduğunu kabul ettirip sonra yüksek lisans yaptırıp falan filan böyle 8 senenin altında bir programla iki anahtarlı çalgıyı okutamayacağımız için literatürü hazırlayamayacağımız için... Bunu da neden söyleyebiliyoruz. Zaten Türkiye'de 8 senenin üstünde bir ön eğitim yok ki. Bugün güzel sanatlardan 4 senede mezun oluyorsunuz. Güzel sanatların içi can acıtıyor, içler acısı. Onun üzerine 4 sene okuyorsunuz. Temel olarak bu var. Türkiye'de müzik deyince eğitimi bu kadar. Sanki resim deyince farklı mı? Özetle şöyle söyleyelim, hiçbir şekilde dünyanın yarısından yanından bile geçemeyecek bir formal eğitim eksikliğimiz söz konusudur. Derneğimizin ve şahsi çabamda buna göredir. Aziz Ali Elyağutu: Birkaç yazımda bu yakından bahsettiğim gibi bu benim de düşüncemdir. Akordeon bir hristiyan köken kültür çalgısı olmasına rağmen Avrupa'daki sanayi devrimi sonrası nüfusla ilgili sorunlar vs sonrası dünyaya bu sömürgen Avrupa düzeninin yani beyaz erkeklerin medeniyet bizde önermesi üstündeki dünyayı emperme haklarını kendilerinde gördükleri süreç koloniyel sonrasında aslında suni yaratılmış ihtiyaç haline getirilmiş. Sonrasında akordeon fabrikaları kurulmuştur. Sonrada hem benim hem Volkan'ın çalışmasında gösterildiği üzere çekilmiş fotoğraflar yapılmış antropolojik çalışmalarda fotoğraflar söz konusu. Bir bakıyorsnuz aborjin dilinde bir konçertina, bir akordeon türü. Bir bakıyorsunuz Kazak Türk'ünde bir şey, pasifik adalarında bir başka bir şey. Bütün bunların olması Avrupalıların koloniyel ve sömürgecilik dönemde yarattıkları durumdur. Fakat akordeon bu yine benim lafımdır. Akordeon mert sazıdır ve intikamını pis alır. Bütün gittikleri kültürlerin enstrümanı olmuştur, akordeon. Bununda bir anlamı var. Akordeon dünyanın her yerinde var. Bunu dedemde söyler ama mevzu şudur. Akordeon neden gittikleri yerin otokton çalgısı olmuştur. Geçiş dönemlerine, tekrarlama pratiklerindeki danslara eşlik ettiği içindir. Müzik bir yerden su gibi kıvrılıp insanların kulağına gidebilir ama dansın öyle bir kabulü yoktur. Dans sanatına bir enstrüman, kostüm, dansa yeni bir adım filan girmesi bazı özellikler gerektiriyor. Akordeon bu özellikleri sağlamış olduğu için gittiği bütün kültürlerin danslarına çalmıştır. Böylece yolculuğu dünyanın her yerine gitmiştir. Örneğin Pasifik adalarına akordeon götüren ve batan bir gemiden sahile vuran akordeonların sesleri fark edildikten sonra bugün o pasifik adalarında otokton çalgıdır. Fakat gelin görün ki bugün akordeondan yapılan derlemelere rağmen Türk Halk müziğinde akordeon yoktur. Akordeonun makamsal bir müzik çalgısıyım gibi bir iddiası da yoktur. Sadece akordeon çalanların makamsal müziği hissettirebilecek düzeyde yapabildikleri süslemeler vardır. Dolayısıyla buna müsait olan akordeon yapısı yüzünden yolculuğu tüm dünyaya gittiği her yerde de sonuçlanmıştır. Bu nedenle de örnekleyebileceğim akordeon seven özel insanlardan bahsedebilirim. Örneğin otistik bir çocuğumuz ama absolut. Hafızası çok güçlü. Biz derneğimizin yarışmasına da katılmıştır. Bu yıl festivalimizde de sahneye çıkarak, çalacak. Piyanoya devam etse hem rahat hem de mesleki açıdan da gelişmesi Türkiye şartlarından dolayı akordeon eğitimi meselesi var bir tane sadece özel okulda. Kendisine teklif edilmiştir ama akordeon çalmak istediği için piyanoya geçmek istememiştir. Akordeon çalmak isteme durumu bizati böyle açıklanabilir. Aziz Ali Elyağutu: Birçok belediyeye ve kuruma bu işi yapabilmek adına teklifte bulundum. Bu işin yapılabilmesi için akıl, aydınlık, izan, tevazu, teveccüh sadece Ataşehir Belediyesi tarafından müdür Volkan Aslan ve ekibi zamanında olmuştur. Buraya kadar gelmesinin sebebi de ekibidir. Etkinlik müdüründen, sanat yönetmeninden bize ulaşımımızda sorumlu olsun diye düşünülen minibüsümüzü kullanan kişiye kadar herkes çok özverili davranmıştır. Öyle ki Selçuk arkadaşımın bazı yardımları söz konusudur. Orada onu yapmasaydı belki festival bile olmayacaktı diyebileceğim kurtarışlar, Şevket arkadaşımın kendisi meslektaşımdır da aklı benle buluşmasa bu iş başladığından buraya gelişen boyutuna ulaşmayacaktı. Hatta şimdi başka boyutlarını da düşünüyoruz. Bizim festivalimiz dünyadaki diğer akordeon festivallerinden çok daha ayrı bakılması gereken bir festivaldir. Bunu söylemekten de gurur duyuyorum. Çünkü biz akordeon ve kültürel arasılık meselesini de işliyoruz. Aziz Ali Elyağutu: Espriyle başlayayım. Akordeonun ne sorunu var da bizi buraya getiriyorsun, hocam. Yabancı profesörler bile söyledi, 'akordeonun ne sorunu var, biz bunları çözmüşüz' Siz gelin neler konuşacağımızı görelim. Oturum başkanlığını Sn. şimdi profesör oldu, Profesör Dr, o zaman Doç. Dr İstanbul Üniversitesi Etnoloji Müzik ve Folklar Ana sanat dallarını kuran hemşerim tabii ki şimdi üstadımız Sn. hocamı Çalıştay başkanlığına davet ettiğimde 'Sizler varken ben ne anlarım' dedi. Dedim 'Sn. hocam bu çalıştay akordeona dair hiçbir şey demesek bile akordeona dair gerçeklerin irdelendiği iddiaların konuşulduğu, olumsuz yok gibi konuların konuşulacağı müzikolojik ve etnolojik gerçeklik anıdır, lütfen bu çalıştaya başkanlık ediniz.' demiştik. Geldi, yabancı hepsi öğretmen. Altını çiziyorum pedagojik formasyon alan akordeonistlerle birlikte iki de ayrı müzikolog ve birçoğunun da makamsal ilgileri olmaları kaydıyla ve bazılarının da akordeonla makamsal müzik ses vs tabir edilebilecek sesleri sabit akortlu çalgı kabul edilen akordeonla çıkartabilen insanların video kayıtlarının yapıldığı bir çalıştay gerçekleştirildi. Kayıtların da deşifresini Sn. Gülşah Saygın Kaptaş ki kendisi hocaya başkan yardımcılığı yapmıştır. Konuşuldu ve kayda alındı. İkincisi de inşallah bir sene ara verdik. Bu sene çalıştaya gücümüzün yetmeyeceğini düşündük ve planladık. Bu bir uluslararası çalıştaydır. Kazakistan ve Kosova'dan da insan vardı. Hepsi de akerdeon pedagogu virtüözü bestecisidir bu anlamda da dünyadaki özel çalıştaylardan biridir. İnşallah seneye de yapacağız. Bu anlamda hemen söyleyeyim ki, Ataşehir Belediyesi'ne söylenecek söz yok. Bu arada Okan Üniversitesi Sn. Çetin Körükçü nezdinde bu her iki kurumunda Allah yolunu açık etsin. Bu süreçleri yürüten insanlara da minnettarım. Aziz Ali Elyağutu: Tabii, festivalin bu yılki programından bahsetmekten mutluluk duyarım. Festivalin bu yılki etkinlikleri oldukça renkli ve çeşitli bir müzik ve dans ziyafeti sundu. 17 Ağustos Perşembe günü, Cemal Süreya Etkinlik Salonu'nda gerçekleşen etkinlik, 'Akordeon ile Türk ve Dünya Müzikleri' temasıyla büyüleyici bir gece yaşattı. Festival Orkestrası olarak İstanbul Körüklü Çalgılar Topluluğu ve Etnogram İstanbul sahne aldı. Günün Konuk Solisti ise Sırbistan'dan Duşan Dordevic oldu. Türkiye'nin üstatlarından Aydın Yavaş ve Orkestrası da sahne performansıyla katkı sağladı. Dansları ile etkinliği renklendiren isim ise Abdullah Çıplak İkilisi oldu. 18 Ağustos Cuma günü ise Amfili Park'ta gerçekleşen 'Milonga İstanbul' etkinliği dans ve müziği bir araya getidi. Yine İstanbul Körüklü Çalgılar Topluluğu ve Etnogram İstanbul'un sahne aldığı etkinlikte, Letonya'dan Egle Ona Bartkeviciut konuk solist olarak yer aldı. Türkiye'den Burak Şendağ & Meltem Anafarta Şendağ İkilisi ve Gamze Tulpar ile Mati Türk ve Tango Mia Dans Okulu da bu akşamı renklendirdi. 19 Ağustos Cumartesi günü, Amfili Park'ta 'Suyun Öteki Yakası ve Anadolu'dan Nağmeler Balkan ve Anadolu Müzikleri ve Dansları Buluşması' temasıyla bir buluşma gerçekleşti. Festival Orkestrası yine İstanbul Körüklü Çalgılar Topluluğu ve Etnogram İstanbul oldu. Slovenya'dan Vesna & Saşa Stojiljkoviç Accoduet ikilisi konuk solist olarak sahne aldı. Türkiye'den Murat Balkan, Ertuğrul Şentürk, Bekir Sakarya, Ercan Taşdemir, Samet Planalı & Bandoroll'un performansıyla da müzik dolu bir gece oldu. Dansları ise Doç. Kerem Cenk Yılmaz, Doç. Dr. Dilek Cantekin Elyalı, Serdar Bombaci ve Dans Topluluğu renklendirdi. Son olarak, 20 Ağustos Pazar günü Amfili Park'ta 'Kaf Dağı ve Ötesinden Esintiler Kafkas Kültür Coğrafyasından Müzik ve Danslar' temasıyla bir etkinlik gerçekleşmişti. Yine İstanbul Körüklü Çalgılar Topluluğu ve Etnogram İstanbul Festival Orkestrası olarak sahne aldı. Macaristan'dan Orosz Zoltan konuk solist olarak performans sergiledi. Türkiye'den Gülcen Altan ve Azerbaycan'dan Elgün Gülüyev ise bu akşamın diğer konukları oldu. Dansları ile etkinliği canlandıran isimler ise Doç. Kerem Cenk Yılmaz, Doç. Dr. Dilek Cantekin Elyalı, Turkuaz Dans Topluluğu ve Ziya Serkan Doğan ZSD Kafkas Dans Atölyesi. Bu yılki festival programı, farklı ülkelerden gelen sanatçıların bir araya geldiği, renkli ve dinamik bir etkinlik dizisi sundu. Katılımcılara unutulmaz anlar yaşattığına inanıyoruz. Aziz Ali Elyağutu: Teşekkür ederim olsaydım iyi olurdu ama ben bir müzikolog değilim. Müzikoloji penceresinden olaylarla bakmaya çalışıyorum tabii daha ziyade etnomüzikoloji olarak daha konuşabileceğimi söyleyebilirim. Çok büyük iddia olur, müzikologlara da terbiyesizlik yapmış olurum. Etnokolog muyum, diyebilirim. Dans eğitimi var, müzik eğitimi var, etnikler konusunda bilgim var. Müzik ve dans evreniyle ilgili öğrenmelerime hep devam etmeye çalışıyorum. Yeni projelerim var. Fakat o kadar çok proje çaldırdım ki, şimdi de bunu söyleyip çaldırmalımıyız, bilmiyorum. Şakası bir yana kendi ülkemin kültürünü zaten şunu yapamıyorum bunu yapayım gibi değil. Yapabildiğim halde tercih ettiğim şeyleri kendi kültümden müzikleri dünyanın tekniği kabul ettiği bir teknikte sunmak, bunu şöyle açıklayayım. Ben çok büyük bir akordeonist falan olduğumu düşünmüyorum. Konu ben olduğumda, konuştuğumuzda insanlar bizi ya seviyor ya da tekniğimiz şusu busu onlarından da kendilerine göre bir bilgisi var ki, müzik yaparken kabul görüyorum. Teveccüh gösteriyorlar. Bu konularla ilgili bilimsel konuşmalar yaptığımızda sözlerimizi dinleyip, bizi kendi okullarına mastera, konuşmaya filan davet ediyorlar. Örneğin bu festivalden sonra iki tane kongreye gideceğim. Bir tanesi Sırbistan, tabii bizde onur duyuyoruz. Soruyoruz da arkadaşlar bizi niye çağırıyorsunuz, bizden başka adam mı yok. Onlar da diyorlar ki, 'biz projelerinizi de dinlemek istiyoruz.' Evet, insanlarla birlikte ilgi sağlayabilecek projeler sunabiliyorum. Bugün de bizim festivalimizde de Sn. etnikolog Prof Vesna ve Bartkeviciute ile eşim Dilek hocayla bir konunun evreninde dolaşıyoruz. O konuya vakti varsa Şevket hocayı da dahil edeceğiz. Onun uzmanlık alanında da ihtiyaçlar olacak. Süreç var daha bakacağız. Bulgaristan'da bizim projemize dahil bir karşılık var. Madem siz bu çalışmaları yürütüyorsunuz diğer tarafta biz de bu çalışmaları yürütüyoruz. Balkan akordeon orkestrası meselesi var, Aydın Yavaş hocamızın başında olduğu o proje için davet aldık. Orada bir iki bir şey tasarlıyoruz. Akerdeon ve kültürel arası ve akordeon ve dans evreninde akordeonun kültürel erişim gücünün çerçevesinde çalışmalar var. Onun dışında diğer ana sanat dallarımızla ilgili projeler var. Özetlersek, akordeon ve akordeon ailesinden körüklü çalgılar meselesini etnokoloji ve etnokolojik evrenlerden edindiklerimizle ya da ilintilebileceğimiz kadarıyla fikir ve sanat ürünler ve içerikler üretmeye çalışıyoruz. Röportaj için teveccüh gösterdiğiniz için onurlu ve gururluyum. Çalışmalarınızda başarılar diliyorum. Teşekkür ediyorum. Bu konuda özel olduğunuzu düşünüyorum. Selam ve saygılarımla.


Yapımcılığını Dilek Aydın'ın üstlendiği, başrollerini Nalan Kuruçim, Dilayda Güneş, Beril Kayar ve Emrah Özdemir'in paylaştığı Hayaletler; tüm Türkiye'de saatlerce süren elektrik kesintisinin olduğu tek bir günde geçiyor ve o gün İstanbul'un Sucular mahallesinde yaşananları dört farklı karakterin birbirine geçen hikayesi üzerinden anlatıyor. 2017'de Selanik Film Festivali'nin Crossroads platformunda En İyi Senaryo Ödülü ve Jüri Ödülü'nün ikisini birden kazanan Hayaletler, bu yıl da, İstanbul Film Festivali'nde Köprüde Buluşmalar'a seçilmiş, Katar merkezli Doha Film Enstitüsü'nün ilk ya da ikinci film projelerine verdiği destek programında post prodüksiyon fonunun sahibi olmuştu. Görüntü yönetmenliğini Barış Özbiçer'in, kurgusunu Ayris Alptekin'in yaptığı filmin sanat yönetmenliğini Erdinç Aktürk, müziklerini de Ekin Üzeltüzenci üstlendi. Dünya prömiyerini Eylül ayında 77. Venedik Film Festivali'nin Uluslararası Eleştirmenler Haftası bölümünde yapacak olan Hayaletlerin Türkiye vizyon tarihi önümüzdeki aylarda belli olacak. Sanatçı ve yönetmen Azra Deniz Okyay, İstanbul'da doğdu. 12 yaşında fotoğraf çekmeye başladı, 14 yaşında fotoğraf sanatçısı Dora Günel'in asistanı olarak çalıştı. 16 yaşında ilk kısa filmi Cengizi çekti. Pierre Loti Lisesi'ni bitirdikten sonra Paris'te Sorbonne Nouvelle'de lisans ve yüksek lisansını tamamladı. Aynı dönemde Ecole des Hautes Etudes sicence Sociale'da Sosyoloji bölümünde izleyici öğrenci olarak devam eden Okyay, Michel Gondry'nin reklam ve klip prodüksiyon şirketi Partizan'da çalıştı. 2009'da Parisli müzik grubu SHERAFF için çektiği video klip, San Fransisco Frozen Film Festivalinde En İyi Müzik Videosu seçildi. 2010 yılında Türkiye'ye döndü ve yapım şirketi Depo Film'in ilk kadın yönetmeni olarak çalışmaya başladı. 2013'te yazıp yönettiği Küçük Kara Balıklar adlı kısası, ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nde En İyi Kısa Film, Barcelona Bağımsız Filmler Festivali'nde En İyi Görüntü, Hangi İnsan Hakları Film Festivali'nde En İyi Kısa Film ve İzmir Kısa Film Festivali'nde En İyi Performans ödüllerini kazandı. 2016'da, iki genç kadının dans ile direniş hikayelerini anlattığı kısa belgeseli Sulukule Mon Amour, ! f İstanbul'un özel online gösterimiyle bir kaç gün içinde 20 binden fazla kişi tarafından izlendi ve BFI, IDFA gibi önemli festival programlarında gösterildi. Yazıp yönettiği Hayaletler, ilk uzun metraj filmidir. Yapımcı ve yönetmen Dilek Aydın, Ankara'da doğdu. Sırasıyla Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi ve Karlsruhe Sanat ve Tasarım Üniversitesi'nde okudu. Hisar Kısa Film Festivali koordinatörlüğü yaptı, 2008 yılında Berlinale Talent Campus'e sinema yazarı olarak davet edildi. 2010'da Yeşilçam filmlerini yeniden kurgulayarak çektiği kısa filmi Ziyaret, Antalya Film Festivali'nde yarıştı, Türkiye Sineması derslerinde müfredat dahilinde gösterilmeye başladı. Şehri Terk Edin (2014) ve Devrialem (2016) adlı deneysel videoları yurtiçi ve yurtdışında birçok festivalde gösterildi. 2014'te Hrant Dink Vakfı yürütücülüğünde çektiği Habap Çeşmeleri: Bir Restorasyonun Hikayesi adlı belgesel, Toronto'da düzenlenen Pomegranate Film Festivali'nde dünya prömiyerini yaptı. 2016 yılında ortak yapımcısı olduğu Münih Film Okulu bitirme projesi Ada ile Almanya'nın ilk uzun metraj filmlere verilen prestijli First Steps Ödülleri'ne aday oldu. 2017'de İstanbul ve Londra merkezli yapım şirketi Heimatlos Films'i kurdu. Aynı yıl, Saraybosna Film Festivali Talents bölümüne yapımcı olarak davet edildi ve Antalya Film Forum'da üç projesiyle ödül aldı. Dünya prömiyerini bu yıl Visions du Reel'de yapan Serdar Kökçeoğlu belgeseli Mimaroglu: The Robinson of Manhattan Island ve Azra Deniz Okyay'ın Venedik Film Festivali'nin Uluslararası Eleştirmenler Haftası'na seçilen filmi Hayaletlerin yapımcılığını üstlenen Aydın, yeni belgesel ve kurmaca film projelerine devam ediyor. Türkiye genelinde saatlerce süren bir elektrik kesintisi yaşanmaktadır. Hiphop dansçısı olmak isteyen Didem, belediyede temizlik görevlisi olarak çalışan İffet, kentsel dönüşümün fırsatçısı Raşit ve mahallenin çocuklarına gönüllü film dersleri veren Ela'nın yolu bu 'karanlık' günde kesişir. Hayaletler, o gün İstanbul'un Sucular semtinde yaşananları bu dört farklı insanın birbirine geçen hikayeleri üzerinden anlatıyor ve günümüz Türkiye'sine dair distopik bir portre çiziyor.


Ödüllü kısalarıyla tanıdığımız Azra Deniz Okyay'ın ilk uzun metraj filmi Hayaletler, dünya prömiyerini 2-12 Eylül tarihlerinde gerçekleşecek 77. Venedik Film Festivali'nde yapacak. Azra Deniz Okyay'ın yazıp yönettiği, yapımcılığını Dilek Aydın'ın üstlendiği film, festivalin Uluslararası Eleştirmenler Haftası bölümünde Geleceğin Aslanı Ödülü için yarışacak. Yapımcılığını Dilek Aydın'ın üstlendiği, başrollerini Nalan Kuruçim, Dilayda Güneş, Beril Kayar ve Emrah Özdemir'in paylaştığı Hayaletler; tüm Türkiye'de saatlerce süren elektrik kesintisinin olduğu tek bir günde geçiyor ve o gün İstanbul'un Sucular mahallesinde yaşananları dört farklı karakterin birbirine geçen hikayesi üzerinden anlatıyor. 2017'de Selanik Film Festivali'nin Crossroads platformunda En İyi Senaryo Ödülü ve Jüri Ödülü'nün ikisini birden kazanan Hayaletler, bu yıl da, İstanbul Film Festivali'nde Köprüde Buluşmalar'a seçilmiş, Katar merkezli Doha Film Enstitüsü'nün ilk ya da ikinci film projelerine verdiği destek programında post prodüksiyon fonunun sahibi olmuştu. Görüntü yönetmenliğini Barış Özbiçer'in, kurgusunu Ayris Alptekin'in yaptığı filmin sanat yönetmenliğini Erdinç Aktürk, müziklerini de Ekin Üzeltüzenci üstlendi. Dünya prömiyerini Eylül ayında 77. Venedik Film Festivali'nin Uluslararası Eleştirmenler Haftası bölümünde yapacak olan Hayaletlerin Türkiye vizyon tarihi önümüzdeki aylarda belli olacak. Sanatçı ve yönetmen Azra Deniz Okyay, İstanbul'da doğdu. 12 yaşında fotoğraf çekmeye başladı, 14 yaşında fotoğraf sanatçısı Dora Günel'in asistanı olarak çalıştı. 16 yaşında ilk kısa filmi Cengizi çekti. Pierre Loti Lisesi'ni bitirdikten sonra Paris'te Sorbonne Nouvelle'de lisans ve yüksek lisansını tamamladı. Aynı dönemde Ecole des Hautes Etudes sicence Sociale'da Sosyoloji bölümünde izleyici öğrenci olarak devam eden Okyay, Michel Gondry'nin reklam ve klip prodüksiyon şirketi Partizan'da çalıştı. 2009'da Parisli müzik grubu SHERAFF için çektiği video klip, San Fransisco Frozen Film Festivalinde En İyi Müzik Videosu seçildi. 2010 yılında Türkiye'ye döndü ve yapım şirketi Depo Film'in ilk kadın yönetmeni olarak çalışmaya başladı. 2013'te yazıp yönettiği Küçük Kara Balıklar adlı kısası, ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nde En İyi Kısa Film, Barcelona Bağımsız Filmler Festivali'nde En İyi Görüntü, Hangi İnsan Hakları Film Festivali'nde En İyi Kısa Film ve İzmir Kısa Film Festivali'nde En İyi Performans ödüllerini kazandı. 2016'da, iki genç kadının dans ile direniş hikayelerini anlattığı kısa belgeseli Sulukule Mon Amour, ! f İstanbul'un özel online gösterimiyle bir kaç gün içinde 20 binden fazla kişi tarafından izlendi ve BFI, IDFA gibi önemli festival programlarında gösterildi. Yazıp yönettiği Hayaletler, ilk uzun metraj filmidir. Yapımcı ve yönetmen Dilek Aydın, Ankara'da doğdu. Sırasıyla Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi ve Karlsruhe Sanat ve Tasarım Üniversitesi'nde okudu. Hisar Kısa Film Festivali koordinatörlüğü yaptı, 2008 yılında Berlinale Talent Campus'e sinema yazarı olarak davet edildi. 2010'da Yeşilçam filmlerini yeniden kurgulayarak çektiği kısa filmi Ziyaret, Antalya Film Festivali'nde yarıştı, Türkiye Sineması derslerinde müfredat dahilinde gösterilmeye başladı. Şehri Terk Edin (2014) ve Devrialem (2016) adlı deneysel videoları yurtiçi ve yurtdışında birçok festivalde gösterildi. 2014'te Hrant Dink Vakfı yürütücülüğünde çektiği Habap Çeşmeleri: Bir Restorasyonun Hikayesi adlı belgesel, Toronto'da düzenlenen Pomegranate Film Festivali'nde dünya prömiyerini yaptı. 2016 yılında ortak yapımcısı olduğu Münih Film Okulu bitirme projesi Ada ile Almanya'nın ilk uzun metraj filmlere verilen prestijli First Steps Ödülleri'ne aday oldu. 2017'de İstanbul ve Londra merkezli yapım şirketi Heimatlos Films'i kurdu. Aynı yıl, Saraybosna Film Festivali Talents bölümüne yapımcı olarak davet edildi ve Antalya Film Forum'da üç projesiyle ödül aldı. Dünya prömiyerini bu yıl Visions du Reel'de yapan Serdar Kökçeoğlu belgeseli Mimaroglu: The Robinson of Manhattan Island ve Azra Deniz Okyay'ın Venedik Film Festivali'nin Uluslararası Eleştirmenler Haftası'na seçilen filmi Hayaletlerin yapımcılığını üstlenen Aydın, yeni belgesel ve kurmaca film projelerine devam ediyor. Türkiye genelinde saatlerce süren bir elektrik kesintisi yaşanmaktadır. Hiphop dansçısı olmak isteyen Didem, belediyede temizlik görevlisi olarak çalışan İffet, kentsel dönüşümün fırsatçısı Raşit ve mahallenin çocuklarına gönüllü film dersleri veren Ela'nın yolu bu 'karanlık' günde kesişir. Hayaletler, o gün İstanbul'un Sucular semtinde yaşananları bu dört farklı insanın birbirine geçen hikayeleri üzerinden anlatıyor ve günümüz Türkiye'sine dair distopik bir portre çiziyor.


Yazar Azra Kohen, Fi dizisinin, kitabıyla hiçbir benzerliğinin bulunmayacak hale getirildiğini belirtti ve kendisi için utanç verici olduğunu dile getirdi. Şalom Gazetesi'nden Zehra Çengil Küçük'e konuşan Kohen, Fi Çi Pi'nin ekranda olması aslında çok ses getirdi ama şu an bir dava süreci var. Bahseder misiniz? sorusunu yanıtladı.


Londra merkezli uluslararası sanat dergisi Apollo, Ortadoğu sanat dünyasındaki en yetenekli ve ilham verici 40 genç insanı tanıtan 40 under 40 listesini duyurdu. Bölgede faaliyet gösteren uzman bir jüri tarafından seçilen 40 genç sanat insanı arasında, Türkiye'den Pilot Galeri direktörü Azra Tüzünoğlu bulunuyor. Bu yıl Apollo, 40 under 40 seçkisi için Ortadoğu'ya odaklandı ve dünyanın dört bir yanından gelen yüzlerce aday arasından seçilen 40 kişiyi açıkladı. Çalışmaları ile kültürel yaşam üzerinde güçlü bir etkisi olan 40 kişinin seçilmesindeki amaç, sanatçı, küratör, koleksiyoner veya girişimci olsun, gelecek nesil liderleri ve yenilikçileri kutlamak olarak açıklandı. Önceki yıllarda olduğu gibi, seçkin bir jüri heyeti dört kategoriden oluşan liste için her bir dalda on kişiyi seçti: Sanatçılar, Koleksiyonerler, İş İnsanları ve Düşünürler. Apollo, her yıl yayınladığı 40 under 40 listesini, 4 Eylül akşamı Serpentine Pavilion Londra'da verdiği bir davet ile duyurdu. 1925 yılında kurulan ve aylık olarak yayınlanan Apollo, görsel sanatlar konusunda dünyanın en eski ve en saygın dergilerinden biridir. Sanat haberleri ve tartışmalarını içermenin yanı sıra antikalardan çağdaş sanata kadar sanatın her alanını kapsayan haberler yayımlar. Dünyanın önde gelen koleksiyonerleri ve sanatçılarıyla özel röportajların yanı sıra piyasa hakkında uzman bilgiler, koleksiyonculuğa ilişkin yetkin rehberlik sunar. Azra Tüzünoğlu, İstanbul Mimar Sinan Üniversitesi'nde sosyoloji okudu, birkaç yıl sanat eleştirmeni olarak çalıştı ve 2008'de ilk galerisi Outlet'i kurdu. Türkiyeli ve uluslararası sanatçıların ve yaratıcı projelerin üretimi ve gösteriminde disiplinler arası bir yer olan İstanbul'daki PİLOT Galeri'nin kurucusu, kurucusu ve yöneticisidir. 2013 yılında kurduğu Co-Pilot, gösterim, performans, atölye çalışmaları ve sergilere ev sahipliği yapacak ilave bir alan olarak kuruldu. Pilot, bugün Türkiye'de ve yakın coğrafyalarda çalışan ve gelecek vadeden pek çok sanatçıyı temsil ediyor. 2019 Venedik Bienali'nin en çok konuşulan eserlerinden birini üreten sanatçı Halil Altındere, 2009 İstanbul Bienali de dahil olmak üzere dünya çapında pek çok önemli sergide yer alan Pakistan asıllı sanatçı Hamra Abbas, eserleri Tate Modern, Macba, Mudam gibi önemli koleksiyonlarda yer alan video sanatçısı Fikret Atay, ekonomi, işletme, psikoloji, sosyoloji, bilgisayar bilimleri ve dil bilim alanlarındaki sistem teorisi ile ilgilenen çalışmalarıyla öne çıkan Ali Miharbi galerinin temsil ettiği sanatçılar arasında..


Bu çalışmada B-Spline eğri yaklaşımında parametrelerin hesaplanması için derin öğrenmeyi kullanan bir yöntem sunulmaktadır. Var olan yöntemler parametrik değerlerin hesaplanmasını ve düğüm vektörleri ayrı problemler olarak düşünür. Parametrik değerleri ve düğümleri tahmin etmek için birbirine bağımlı derin sinir ağları eğitmeyi öneriyoruz. B-Spline eğri yaklaşımına doğrudan sinir ağları mimarisini eklemenin mümkün olduğunu gösteriyoruz. Parametreleştirme sonuçları sıkı yaklaşımlar verir ve son teknoloji yöntemlerinden daha iyi performans gösterebilir. B-spline eğri yaklaşımının parametreleştirilmesi hem parametre değerleri hem de uygun düğüm vektörü hesaplanmalıdır. Parametreleştirmenin büyük ölçüde kaliteli yaklaşımlara bağlı olması birçok uygulama için temel problemdir. Ancak, iyi parametreleştirmeler bulmak karmaşık bir görevdir ve hesaplaması zordur. İyi bir parametreleştirme veri noktası ve yaklaşan eğri arasında minimum sapmayı oluşturan düğüm vektörü ve veri noktasıyla ilişkili parametrik değerlerin bir kümesi olarak tanımlanabilir. Genelde, bir hata eşiğinin tahmin edilmesi gerekir. Ek olarak, yaklaşım mümkün olduğu kadar az kontrol noktası ile sonuçlanmalıdır. Böylece düğümlerin sayısı önemsiz kalmalı. Genellikle, bir nokta parametresini yeniden bulmak ve uygun düğün noktası hesaplamak ayrı problemler olarak kabul edilir. Nokta parametreleştirmesi çoğunlukla sadece gizli bir düğüm vektörüne yol açan interpolasyon açısından analiz edilir, aksi halde yaklaşım durumunda düğüm vektörü çoğu kez sabit olarak yeniden bulunur. Bir ön işleme adımında iyi bilinen nokta parametresi seçilirken diğer yöntemler düğüm vektörü hesaplamasına odaklanır. Biz birbirine bağlı iki derin sinir ağını kullanarak düğümleri ve parametrik değerleri aynı anda tahmin eden bir yöntem öneriyoruz : (1) Nokta Parametre Ağı nokta dizilerine parametrik değer atayan; (2) Düğün Seçim Ağı düğüm vektörü gelişimi için düğüm değerlerinin tahmin edilmesi. Sinir ağlarımız ara özelliklerin hesaplanmasına ihtiyaç duymadan nokta veri üzerinde doğrudan işler. Ağ mimarisinin içine doğrudan B-spline eğri yaklaşımını dahil etmenin mümkün olduğunu göstereceğiz. Son teknoloji yöntemleriyle karşılaştırdığımızda, parametremiz de yaklaşım hataları daha önemsizdir. Bildiğimiz kadarıyla ilk önce B-spline eğri yaklaşımı için sinir ağlarının potansiyelini göstereceğiz. Çoğu düğüm yerleştirme yöntemleri parametrik değerlerin önceden hesaplanmasını gerektirir. Tekdüze parametrizasyon ve akor uzunluğu parametrizasyonu gibi klasik yöntemlerin yanı sıra en önemli olanı merkezcil yöntemdir. Bir başka çok iyi bilinen yaklaşım yöntemi Lim tarafından önerilen afin değişmezliğine sebep olan ve tek düze yöntemle yakından ilgi olan evrensel metottur. Shamsuddin tarafından önerilen hibrit metot akor uzunluğu ve biraz daha yüksek doğruluklara yol açan merkezcil yöntemlerin karışımıdır. Düğüm yerleştirme genellikle bir hata doymuşluk durumu oluşana kadar yeni düğümlerin eklendiği tekrarlı bir işlemdir. Açısal ölçüye dayalı sezgisel bir kural uygun düğüm değerlerinin belirlemek için kullanılır. Düğüm vektörü hesaplaması için farklı geometrik özelliklerin etkisinin kapsamlı hesaplaması Razdan tarafından verilmektedir. Piegl ve Tiller düğüm vektörlerini oluşturmak için parametrik değerlere ulaşır. Park ve Lee tarafından tanıtılan ünlü bir iyileştirme tabanlı yöntemde düğüm vektörü özel ilgi noktası olan baskın noktaların hesaplanmasına dayanır. Bir makine öğrenimi yaklaşımının düğüm iyileşmesi için destek vektör makinelerini kullanarak Park ve Lee'nin yönteminden daha yüksek hata oranlarıyla yaklaşımlar ürettiği açıklanır. Diğer bir metot düğüm vektör optimizasyonu için genetik algoritmaları ya da ateş böceği algoritması odaklı bir yaklaşım gibi meta-sezgisel algoritmaları kullanır. Makine öğrenimi geometri işleme önemli bir alan haline geldi ve geometrik modellemeyle ilgili farklı problemlere başarıyla uygulandı. Steinke yeniden baş oluşturmak, uç değeri çıkarmak ve boşlukları doldurmak için destek vektör dönüşünü kullanır. Lin 2D resimlere dayalı yeniden oluşturulan yüzey için DNN'leri öneriyor. Qin bir ara temsilci olmadan DNN'lerin sınıflandırabileceğini ya da nokta verilerin bölümlenebileceğini gösterdi. Başka bir önemli araştırma alanı da şekil eşleştirmede ya da şekil tamamlamada Öklid dışı uzayda makine öğreniminin uygulanmasıdır. Bu bölümde B-spline eğri yaklaşımını ve derin sinir ağlarını kısaca anlatıyoruz. Her noktanın pi = koordinatlarıyla temsil edildiği bir nokta dizisi varsayalım p = (p0, ..., pm). Fonksiyondaki gibi cj kontrol nokraları olan k dereceli, Nik B-spline fonksiyonu ve u0 ve un düğümleri uç nokta ara değerlendirmeleri için k+1 çokluğa sahip azalmayan düğüm vektörü u= (u0, ..., un) olan bir B-spline eğrisi düşünün. C yaklaşık p, B-spline eğrisinin cj kontrol noktaları hesaplanarak, önceden hesaplanmış ti i = 0, ..., m parametreleriyle en az kareler problemi t = (t0, ..., tm) parametre vektörüyle birleştirilmiş ve C = cn = pm çözülmüştür. Uç nokta için herhangi bir kısıtlama yoksa şu şekilde azalır. cj kontrol noktaları figür 1'deki denklem kullanarak hesaplanabilir. Bu j = k, ..., n + 1 için ti olan bir parametrenin varlığına eşdeğerdir. Bakınız örnek. Deneylerimizde k=3 olarak kullandık. Bu çalışmada sıkı B-spline eğri yaklaşımları elde etmek için bir u düğüm vektörü ve p noktalarına göre ileri beslemeli DNN'leri uygularız. DNN'ler düzgün davranan yapay nöronların katmanları halinde düzenlenmiştir. Bu katmanlardan bazıları eğitilebilir, ayarlanabilir ağırlıklarla davranışları kontrol edilebilir. Burada, her nöronun önceki katmanın tüm nöronlarına ağırlıklar aracılığıyla bağlandığı klasik çok katmanlı algılayıcı mimarisini (Figür 2) kullanıyoruz. Her nöron girdilerin ağırlıklı toplamını hesaplar ve bir sonraki katmanda bulunan tüm nöronlara bağlanan çıktı olarak doğrusal olmayan statik bir yolla besler. Ağırlıklar, eğitim aşamasında DNN'nin performansını ölçen kayıp fonksiyona gradyan iniş uyarlanır. Derin öğrenmeyi derinlemesine öğrenmek için Goodfellow ve arkadaşlarının tartışmalarına bakabilirsiniz. Parametreleştirme problemimize DNN'leri uygulamak için aşağıdaki zorlukları ele almalıyız. 1. Bu problem için herkese açık veri kümesi olmadığı için, yeterince büyük eğitim veri setleri sentezlemeliyiz. 2. Eğitim verilerinin ve gerçek verilerin aynı özellikleri paylaştığından emin olmalıyız. 3. B-spline yaklaşımının parametreleşmesi için uygun kayıp fonksiyon tanımlanmalıdır. 4. Mimarisi nedeniyle, bir MLP sabit boyutta girdi gerektirirken, yaklaşım için nokta dizileri değişken boyuttadır. Yaklaşım bu sorunla başa çıkabilmelidir. Bu bölümde gelişigüzel 2D nokta dizilerine göre düğüm yerleştirmesi ve nokta parametreleştirmesi için yöntemimiz anlatılacaktır. Anlatımımızda parametrelendirme sürecine genel bir bakış sağlayan Figür 1'i takip ediyoruz. Giriş nokta dizisi p, pi noktasındaki eğriliği ki olan toplam eğriliği ile verilen bir karmaşıklığa sahiptir. Bu çalışma boyunca eğrilik dokunum çemberi kullanılarak hesaplanmıştır. k ' yi bir karmaşıklık ölçüsü olarak kullanarak, eğitim veri setinin maksimum karmaşıklığını ve bununla DNA'nın işleyebileceği maksimum karmaşıklığı ölçebiliriz. 2. zorluğu işlemek için nokta dizilerini ayırmayı öneriyoruz böylece ortaya çıkan segmentler eğitim verilerinin karmaşıklığını temsil eder. Eğer eşik değeri kt için k > kt ise bir nokta dizisi için p toplam eğriliği c hesaplayın ve p'yi, medyanda ps, s = 1, ..., r nokta dizisi segmentlerine bölün. kt'yi eğitim setinin %98'lik dilimine ayarladık. Bu segmentasyon sürecini her segment ps, k < kt karşılayana kadar r-1 kere tekrarlarız. ps, s = 1, ..., r'yi PPN / KSN ile işlemek için segment başına nokta sayısı DNN giriş boyutu l (4.) ile eşleşmelidir. Böylece ps alt veya süper örneklenir. ps cinsinden nokta sayısı l'den büyükse, çizilen indisler i eşit olarak dağıtılır ve ilk ve son noktaları içerecek şekilde ps 'den noktalar çizilir. Eğer ps 'nin nokta sayısı l'den daha küçükse ardışık pis ve pi+1s noktaları arasına soldan sağa geçici noktalara doğrusal olarak eklenir. Bu durum noktaların sayısı l'e eşit olana kadar tekrarlanır. Onlar sadece ağ giriş boyutunu eşlemek için vardır. Alt ve süper örneklenmiş segmentler daha sonra ps'nin minimum ve maksimum koordinatları olan noktalardan oluşan ps 'ye normalize edilir. Her bir p için PPN (bkz. Bölüm 5.1) bir parametre ts parametrizasyonu üretir. Parametrelendirme olarak yeniden ölçeklendirilir ve ps'nin alt/süper örneklemesi olarak uyarlanır ve ts verir. Alt örneklemede ps'den çıkarılan bir pi noktası için, ts'ye bir parametre ekleyin. Burada akorlen, bir nokta dizisi ile tanımlanan çokgenin uzunluğudur ve psa ve ps pi, tsa ve tsb parametreleriyle alt örneklenen segmentte pi'nin sola ve sağa en yakın komşusudur. Geçici noktalara karşılık gelen tsi parametreleri ts'den kaldırılır. Parametrizasyon adımının başlatılması için bir başlangıç düğüm vektörü gereklidir. Önce u0 = 0 ve un = 1'i tanımlayın. Ardından, her segment için bir düğüme ui eklenir. Bu denklem her nokta dizisi segmenti için bir başlangıç ve bitiş düğümünü verir. Daha sonra, us yerine, us'e en yakın parametre değeri ti, u'ya eklenir. KSN alt / süper örneklenmiş veriler üzerinde çalıştığından, bu kullanıcı arabirimlerinin düzeltilmesi en basit seçimdir (3). Açıklama 1: Unutmayın, karşılandığı sürece us doğrudan u'ya eklenebilir (3). İstenen eğri yaklaşım hata eşiği karşılanana kadar u'yu daha da iyileştirmeyi öneriyoruz. Bu bölümde, nokta parametrelendirme ve düğüm seçimi için derin sinir ağları mimarilerini ve bunların eğitimini açıklıyoruz. Figür 2, bu ağların ağ mimarilerini göstermektedir. Figür 1: Parametrizasyon sürecine genel bakış. Girişler / çıkışlar sarı ile işaretlenmiştir. Kırmızı kutular, Bölüm 4'te art arda açıklanan alt işlemlere atıfta bulunur. Diğer renkler, Figür 2'deki alt işlemlere atıfta bulunur. Bu ağlar girdi olarak nokta dizisi segmentlerini ps aldığından, gösterimi basitleştirmek için Bölüm 5.1 ve 5.2'deki tüm değişkenler için üst indeks s ve üst çubuğu bırakacağız. Nokta parametrizasyonu ağı adı verilen önceden eğitilmiş bir sinir ağı kullanarak i'yi tahmin etmeyi öneriyoruz. Benzer şekilde, PPN'nin girdisi bölümleri p'den oluşur. p = (xo, ..., xl-1, y0, ..., yl-1) biçiminde yazılabilir, burada x ve y p noktalarının koordinatlarıdır. Parametre alanı u0 = t0 = 0 ve un = tl-1 = 1 olarak tanımlanır. Daha sonra, PPN'nin görevi, eksik değerleri = ( 0, ..., l-2) ile tahmin etmektir, öyle ki t0 <t1 ve tl-2 <tl-1. mlp çıktısı, tmlp0 = 0 olan bir parametre vektörü tmlp'yi hesaplamak için kullanılır. tl-1mlp genellikle 1 olmadığından, tmlp'nin yeniden ölçeklendirilmesi son parametre vektörü t'yi aşağıdaki denklem verir. (4) 'ü sağlamak için, MLP çıktısı mlp pozitif olmalıdır. Bu, PPN'deki MLP'nin nöronları için softplus aktivasyon fonksiyonu kullanılarak elde edilir. Bir ağ kaybını (CL3.) Tanımlayabilmek için, B-spline eğri yaklaşımını doğrudan bir ağ katmanı olarak dahil ediyoruz. Giriş noktaları p ve parametreleri t, k = 3 için u = (0, 0, 0, 0, 1, 1, 1, 1) düğüm vektörü ile yaklaşım için kullanılır. PPN, tüm eğriyi değil de eğri segmentlerini parametreleştirdiği için, son nokta enterpolasyonu (2) olmadan yaklaşıyoruz. Yaklaşım katmanının çıktısı papp = (p0app,.., pl-1app) t'de değerlendirilen yaklaşık B spline eğrisidir. KSN, belirli bir segment p ve parametreleri t için aralığa (0, 1) yeni bir u düğümünü tahmin eder. Böylece ortaya çıkan ağ giriş boyutu 3l'dir. Girişe tek bir çıkış değeri umlp'ye dönüştüren bir MLP uygularız. Ağ aktivasyon fonksiyonları olarak Sigmoid fonksiyonunu kullandığımız çıktı katmanı dışında RELU fonksiyonunu kullanırız. Figür 2: Nokta Parametrelendirme Ağı ve Düğüm Seçim Ağı için ağ mimarileri. Kırmızı kutular, Bölüm 5.1 ve 5.2'de arka arkaya açıklanan alt işlemlere atıfta bulunmaktadır. Küçük bir = 1e 5 ekleyerek son düğümlerdeki düğüm çokluğunun k'ye eşit kaldığından emin oluruz. Bu u seçimi, Açıklama 1'de bahsedilenden daha genel bir yaklaşıma karşılık gelir. KSN'deki yaklaşım, düğüm vektörü haricinde PPN'nin yaklaşımı ile aynı forma sahiptir. Burada düğüm vektörü u = (0, 0, 0, 0, u, 1, 1, 1, 1). Geri yayılım için, B-spline temel fonksiyonlarının u'ya göre türevi gereklidir, bkz. . PPN'ye gelince, yaklaşım katmanının çıktısı papp = (p0app, ..., pl-1app) t'de değerlendirilen yaklaşık B-spline eğrisidir. KSN için kayıp fonksiyonu PPN ile aynıdır, bkz. (5). PPN ve KSN'nin eğitimi için yeterince büyük eğitim ve test veri kümeleri gereklidir. Girdi boyutunu, l = 100 olarak tanımlıyoruz. İdeal bir veri kümesi, bilinen sıralı bir nokta sırasına sahip çeşitli gerçek dünya nokta bulutlarından oluşacaktır. Bu tür veri kümeleri genel olmadığından, verileri B-spline eğrilerini kullanarak sentezlemeyi seçtik. Ortalama ile normal bir dağılım kullanarak ci rasgele kontrol noktaları oluşturuyoruz ve k = 3 dereceli B-spline eğrilerini (k + 1) -kat uç düğümleriyle ve iç düğümler olmadan tanımlamak için değişkenliğini kullanıyoruz. Y koordinatları için, = 2 ve = 10'u kullanırız. X koordinatları için, ilk kontrol noktası için = 1 ve = 10'u kullanırız ve tüm ardışık kontrol noktaları için 'yu = 1 olarak arttırırız. Kendi kendine kesişimleri olan eğriler atılır, çünkü aynı noktaların sıralı sırası benzersiz değildir ve tersine mühendislikte, bu tür nokta kümeleri genellikle kendi kendine kesişimde alt kümelere ayrılır. Kontrol noktası x koordinatları için daha küçük , ilk etapta kendi kendine kesişim içeren eğrilerin sayısını azaltır. Bu yaklaşımı kullanarak 150.000 eğriden oluşan bir veri seti oluştururuz. Sonra, her eğri boyunca p = (p0,..., pl-1) noktalarını örneklendiririz. Bu eğriler, soldan sağa artan x koordinatlarına sahip olma eğiliminde olduklarından, veri kümesine nokta dizilerinin indekslenmiş versiyonlarını ekleriz ve bunun sonucunda % 20'si eğitim sürecinde test verileri olarak kullanılan 300.000 nokta sekansı elde edilir. Deneylerimizde, bu yöntem, çok az eğriliğe sahip veya hiç olmayan bölümler ile yüksek eğriliğe ve hatta keskin özelliklere sahip bölümler içeren çok çeşitli eğriler kümesine yol açar. Veri kümesi üretimi için kübik B-spline eğrileri kullanırken, yaklaşımımız bu şekilde hesaplanan nokta bulutlarıyla sınırlı değildir. KSN, girdi olarak t nokta parametrelendirmeleri gerektirdiğinden, ilk olarak PPN eğitilir. Eğitimden sonra, PP2 ve PP3 katmanları atılır ve PP1 ağ çıkış katmanı olur. PPN'yi uygulayarak eğitim veri seti için t parametrik değerleri hesaplıyoruz ve KSN'yi birleşik giriş üzerinde eğitiyoruz. Bölüm 4'teki parametrelendirme için KS2 ve KS3 katmanları atılırken KS1 ağ çıkış katmanı olur. PPN ve KSN'nin MLP'leri (1000, 1000, 1000) ve (500, 500, 500) boyutlarında üç gizli katmandan oluşur. Figür 3, eğitim sürecinin bir özetini vermektedir. Bırakmayı MLP katmanlarına uyguluyoruz ve Adam optimizer kullanarak ağları eğitiyoruz. Şekil 3: Eğitim sürecine genel bakış. Kırmızı kutu bölüm 5.3'teki eğitim seti oluşturmayı ifade eder. Diğer renkler bölüm 4. - Değerlendirme seti 1, Bölüm 5.3'te açıklandığı gibi hesaplanan 500 eğri içerir. Her eğri üzerinde eşit dağıtılmış 500 nokta örnekliyoruz. - Değerlendirme seti 2, değerlendirme seti 1'den gelen eğrileri içerir, ancak rastgele parametrelerde örneklenir. - Değerlendirme seti 3, Bölüm 5.3'te açıklandığı gibi hesaplanan ancak çokluklar içermeyen rastgele iç düğümlerle hesaplanan 500 eğri içerir. Bazıları yüksek karmaşıklıktaki çok çeşitli eğrilerle sonuçlanan 3 ila 8 rastgele iç düğüm üretiriz. Her eğri üzerinde eşit dağıtılmış 500 noktayı örnekliyoruz. - Değerlendirme seti 4, değerlendirme seti 3'ten gelen eğrileri içerir, ancak rastgele parametrelerde örneklenir. Değerlendirme seti 2 ve değerlendirme seti 4'ü değerlendirmemize dahil ettik çünkü birçok parametreleme yöntemi parametreleştirmeden önce gürültü filtreleri kullanır, örn. . Bu filtreler düzgün bir nokta kümesi ile sonuçlanır, ancak aynı zamanda noktaların eşit olmayan dağılımına da yol açar. Eğitim, test ve değerlendirme setleri adresinden indirilebilir. Tablo 1: Yaygın parametreleştirme yöntemlerine kıyasla PPN'nin iç düğümleri olmadan yaklaşım için ortalama Hausdorff mesafeleri. Şekil 4: Merkezcil yöntem ve PPN ile değerlendirme seti 1 örnekleri için iç düğümler olmadan yaklaşık parametrelendirmelerin sonuçları. Tablo 1'de PPN tarafından hesaplanan nokta parametrelerini ve tekdüze, kordal ve merkezcil parametrelendirmeyi karşılaştırıyoruz. Eğri yaklaşım kalitesinin değerlendirilmesi için Hausdorff mesafesi fiili standarttır. Tüm değerlendirme setindeki ortalama Hausdorff mesafesi açısından eşit dağıtılmış ve rastgele örneklenmiş noktalar için yöntemleri karşılaştırıyoruz. PPN tarafından hesaplanan parametreler, değerlendirme seti 1 için sekiz kata kadar daha küçük Hausdorff mesafeli yaklaşımlarla sonuçlanır. Değerlendirme seti 2 için sonuçlar, diğer yöntemlerle karşılaştırıldığında hala iki kat daha küçüktür. Parametrelendirme için çoğu yöntem, noktaların geometrik ilişkilerine dayanır. Yüksek eğriliğin daha yoğun bir parametrizasyon için güçlü bir gösterge olduğu gösterilmiştir. 'de Lee, merkezcil parametrizasyonu da içeren genel üs yöntemini tanıttı. Burada parametre değerleri, eğrilikteki değişikliklere dayanmaktadır. Daha yüksek eğriliğe sahip bölgelerin daha yoğun örneklendiği varsayıldığında, Tablo 1 ve Şekil 4'teki sonuçlardan da görülebileceği gibi, bu yöntem eşit dağıtılmış noktalar için başarısız olmaktadır. Figür 4'de merkezcil yönteme kıyasla PPN'nin daha büyük Hausdorff mesafesine yol açtığı bir örneğin yakından görünüşünü gösterir. Figür 5'te, parametrelendirmenin dağılımına göre değerlendirme seti 1'de eğrileri renklendirdik. Figür 5: Değerlendirme seti 3'ün ısı haritası renkli eğrileri parametrizasyon değeri ile renklendirilmiştir. Mavi, için düşük değerlere karşılık gelirken kırmızı, için büyük değerlere karşılık gelir. Büyük bir mutlak eğriliğin, 'daki daha büyük değerler için güçlü bir gösterge olduğu açıktır. Ancak bükülme noktaları içeren bölgeler de 'de büyük değerlere yol açar. Değerlendirme seti 3'teki noktalar eşit dağıtıldığından PPN, eğriliği parametrizasyon sürecine dahil etmeyi öğrenmiştir. Figür 8: NKTP, DPK ve PARNET yöntemlerine göre değerlendirme seti 3'ün bir örneği için 23 düğümlü yaklaşım sonuçları. Orijinal nokta dizisi sol alt köşede gösterilirken, çerçeveli kutular kritik bölgelerin yakın çekimlerini içerir. - Eğrilik düğüm yerleştirmede önemli bir rol oynar. Düğümler yerleştirilirken yüksek kavisli bölgeler tercih edilmelidir (bkz. Figür 9b, 9c, 9d ve 9e). - Değişken eğrilik yönlerine sahip segmentleri rafine etmek gerekirse, düğümü bir bükülme noktasına yerleştirmek faydalıdır. KSN'nin düğümü yüksek kavisli bölgelere değil bir bükülme noktasına yakın yerleştirmeyi seçmesinin örnekleri, Şekil 9f ve 9h'de görülebilir. - Eğrilik küçükse veya yavaş değişiyorsa, segmentlerin bölünmesi yararlıdır, böylece ortaya çıkan segmentler eşit karmaşıklıkta olur. Bu, KSN'nin nokta setlerini medyan indekse yakın böldüğü, ancak daha yüksek kavis içeren segmentleri daha küçük hale getirdiği Figür 9a ve 9g'de görülebilir. Figür 9: Değerlendirme seti 1'in numunelerinde KSN tarafından seçilen tek düğüm. Deneylerimiz, sinir ağlarının B-spline eğri yaklaşımı problemi için aynı anda parametrik değerleri t ve u düğümlerini başarılı bir şekilde tahmin edebildiğini göstermektedir. Bizim yöntemimiz sıkı tahminlerle sonuçlanır. Eşit aralıklı nokta dizileri üzerinde eğitim almamıza rağmen, eşit olmayan aralıklı noktalarda da iyi çalışır. Bu, ağımızın çok yönlü özelliklere sahip daha önce görülmemiş verilere iyi bir şekilde genelleyebildiğini göstermektedir. Yaklaşımımızı sınırlayan bir husus, sentetik eğitim veri setidir. Gerçek dünya verileri tercih edilebilir. Uzmanlaşma amacıyla ağları yeniden eğitmek yaygın olduğundan, yaklaşımımız daha sonra ek veriler üzerinde iyileştirilebilecek bir ön eğitim yöntemi olarak kullanılabilir. Metodumuzun bir başka dezavantajı, nokta dizilerinin alt ve üst örneklemesinin yanı sıra segmentasyon ihtiyacıdır. Yaklaşım kalitesinin ön işlemenin bir sonucu olmadığını, ağlar tarafından parametreleştirmenin bir sonucu olduğunu göstermek için kasıtlı olarak çok basit bir şekilde segmentlere ayırmayı ve örneklemeyi seçtik. Yaklaşımımızda B-spline eğri yaklaşımı doğrudan ağ eğitim döngüsüne entegre edilmiştir. Bunun, diğerlerinin yaklaşımla ilgili sorunlar için sinir ağlarını uygulamasına olanak sağlayacağını umuyoruz. Gelecekteki çalışmalarda, segmentasyon ve örneklemeden daha bağımsız olmak için tekrarlayan ağlar gibi yöntemleri dikkatle araştırmayı planlıyoruz. Ayrıca yüzey yaklaşımı ve T-spline gibi diğer parametrik gösterimlere yaklaşımımızı uygulamak istiyoruz.


Baba Sahne 2019-2020 tiyatro sezonuna, kapalı gişe oynayan bol ödüllü muhteşem komedisi Bir Baba Hamlet ile başlıyor. Shakespeare'in başyapıtı Hamleti, Şevket Çoruh ve Murat Akkoyunlu'nun yüksek enerjili performanslarıyla ve kahkaha dolu alışılmadık bir yorumla sahneye taşıyan Bir Baba Hamlet, 20, 21 ve 22 Eylül'de Baba Sahne'de. Haziran ayında 200. oyunu geride bırakan Bir Baba Hamlet, iki sezondur kapalı gişe oynuyor. Gittiği tüm şehirlerde büyük ilgiyle karşılanan oyun, hiç azalmayan temposuyla seyircileri dolu dolu gülmeye davet ediyor. Bir Baba Hamlet, dünya literatürünün en önemli oyunlarından biri olan Hamleti şarkılarla, danslara, sürekli değişen bir dekorla ve kılıktan kılığa giren karakterlerle harmanlayıp tepetaklak bir yorumla sahneye koyuyor. Oyun Sebastian Seidel'in, komik olanın tadını çıkaran özgün metni, Yücel Erten'in usta işi çevirisi ve Baba Sahne'nin babacan yorumuyla bu toprakların tiyatro geleneğine göz kırpıyor. Yönetmen koltuğunda Emrah Eren'in oturduğu Baba Sahne prodüksiyonu Bir Baba Hamlette zaman zaman seyirciler de oyuna dahil oluyor. İki perdelik Bir Baba Hamlet, 20 Eylül Cuma ve 21 Eylül Cumartesi akşamları saat 20.30'da; 22 Eylül Pazar günü ise 16.00'da Baba Sahne Savaş Dinçel Salonu'nda sahnelenecek. Oyunun biletleri, babasahne. com'dan ve gişeden temin edilebilir.


İzmir Devlet Opera ve Balesi 9 Ekim'de Bach Alla Turca ve Dansın Rengi adlı baleleri yeniden sahneliyor. 9 Ekim 2018 Salı günü saat 20.00'da Elhamra Sahnesi'nde sunulacak olan Bach Alla Turca ve Dansın Rengi adlı birer perdelik baleler, bu sezonda dört kez yinelenecek. Johann Sebastian Bach'ın müziği, Anjelika Akbar'ın düzenlemesiyle baleye uyarlanan Bach Alla Turca, Junko Hikasa'nın librettosu ve Mehmet Balkan'ın koreografisiyle sahneye kondu. Dansın Rengi adlı balenin müziği Erim Ardal'a ait; bu bale Mehmet Balkan'ın koreografisi ve rejisiyle Lale Balkan tarafından sahneleniyor. Her iki eserin de dekorları Tayfun Çebi, ışık tasarımları Müfit Özbek tarafından hazırlandı; Bach Alla Turca'nın kostüm tasarımlarını Gazal Erten, Dansın Rengi'nin kostüm tasarımlarını da Sevtaç Demirer yaptı. Bach Alla Turca ve Dansın Rengi balelerinde başlıca rolleri; Aslı Çilek, Dolun Doyran, Sülün Duyulur, Sertan Yetkinoğlu, Yasemin Altınel, Boğaçhan Bozcaada, Oben Yıldırım, Çağın Hazar Özideş, Çisil Bozcaada, Tolga İyiuyarlar, Gülfem İncecik Özcan, Doruk Demirdirek, Neslihan Mert Kılıç üstleniyorlar. Bach Alla Turca ve Dansın Rengi balelerinde; dansın insan yaşamındaki vazgeçilmezliği, yaşama ait renkler dans dili ile izleyicilerin beğenisine sunulmakta. Bach Alla Turca ve Dansın Rengi, 9 Ekim'deki ilk gösterinin ardından, 11 ve 13 Ekim'de, 15 Kasım'da bale severlerin izlenimine sunulacak.


Bu yıl Bachçede Yaz Festivali, doğumunun 250. yılında Beethoven'ı anıyor ve bu vesileyle çağdaşı Eski Türk müziğinin dahi bestecisi Dede Efendi'yi de müzik severlere hatırlatıyor ve sunuyor. Türk ve Avrupa eski müziğini yerli yabancı topluluklardan dinleyeceğiniz sekiz günlük harika bir festival programı, 25 Ağustos ve 10 Eylül tarihleri arasında İstanbul'un eşsiz bahçesi Sakıp Sabancı Müzesi Fıstıklı Teras'ta sizleri bekliyor. Bachçede Yaz, artık bütün dünyanın tanıdığı Can Çakmur'un piyano resitaliyle 25 Ağustos'ta güçlü bir açılış yapıyor. 2018 yılında Hamamatsu Uluslararası Piyano Yarışması ve 2017 yılında Uluslararası İskoç Piyano yarışması birincisi olan piyanist, kariyerini çok genç yaştan itibaren elde ettiği başarılarla süslemiştir. Dünyanın ve Türkiye'nin pek çok yerinde, dünyanın önemli şefleri ve orkestralarıyla solist olarak konserler veren Çakmur, özel bir programla sizlerle olacak. Festivalin ikinci konseri; Macar klavsen virtüözü Marton Borsanyi, Karşıyakalı ve İstanbullu müzisyenler İklim Tamkan, Senem Demircioğlu, Mehmet Gökhan Bağcı ve arkadaşlarının vereceği son derece dinamik bir konser olacak. Borsanyi, parlak tekniği, etkileyici stilistlik özelliklerin olağanüstü ustalığını bir arada barındırırken, seçtiği repertuarın ifadesi ve süslemesi ile dinleyicileri büyülüyor. 27 Ağustos'ta gerçekleşecek bu konser, İstanbul'da ilk kez iki klavsenin aynı anda sahnede bulunduğu bir topluluğun konseri olması bakımından da özel bir yere sahiptir. 29 Ağustos'ta Anadolu mitolojisinden günümüze gelen eski enstrümanlarla yaptıkları interaktif performanslarıyla Arpanatolia sizlerle olacak. Dünyaca ünlü arp sanatçısı Çağatay Akyol'un kurduğu bu grupta sipsi, cura, ney ve kavalda Ferhat Erdem ve otantik perküsyonda Cemal Özkızıltaş yer alıyor. Binlerce yıl öncesinde Anadolu topraklarında yapılan müziklerde yoğun olarak kullanılan lir, arp ve nefesli çalgılar, daha sonraki çağlarda da kullanılarak ve yenilenen yapıları ve renkleriyle değerlerini artırarak günümüze kadar ulaşmış, tarihsel süreç içinde daha da gelişmiş ve değişmiş, ancak müzik kültürümüz içinde önem ve değerini korumuştur. İşte bu enstrümanlar şimdi Arpanatolia ile o zamandan beri ilk kez bir araya gelerek yeni ve farklı bir sentez oluşturuyor. Festivale Rusya'dan katılacak Gagik Makichyan ve Natalia Sokolovskaya Beethoven viyolonsel piyano sonatlarının yanı sıra klasik müziğin sevilen eserlerini seslendirecekler. Daha önce Rusya'nın Ulusal Filarmoni Orkestrasının viyolonselciliğini yapmış olan, izleyiciyle kurduğu güzel etkileşim ile bilinen Makichyan ve MozARTe, Nuova Coppa, Maria Herrero gibi uluslararası piyano yarışmalarında birincilik ödülüne layık görülen dünyaca ünlü piyanist Sokolovskaya bize 31 Ağustos'ta unutulmaz bir Beethoven gecesi yaşatacak. Münip Utandı ve Türk Sazları Topluluğu, 2 Eylül'de bir Osmanlı-Türk musikisi konseri ile Türk müzik tutkunlarına gerçek bir şölen sunacak. 3. Selim'den Münir Nurettin'e, şarkılardan saz eserlerine uzanan, çok seveceğiniz bir repertuar ile karşınızda olacaklar. Bu konserin repertuarı Münip Utandı tarafından müzikseverlerin beğenisi ön planda tutularak hazırlandı. 3 Eylül'de ise geçtiğimiz yıl olağanüstü kapanış konseriyle tüm izleyicilerin dakikalarca ayakta alkışladığı The Barock Moscow Ensemble bu yıl da İstanbul dinleyicileriyle buluşmaya geliyor. Grup geçtiğimiz yıl hem ensemble olarak hem de yer yer programa ekledikleri solo klavsen, keman, viyolonsel ve barok gitar parçalarıyla muhteşem bir konser gerçekleştirmişti. Türünün en sevilen gruplarından, yeni kayıtlarıyla hep güncel kalmayı başaran İzmir Barok 8 Eylül'de seyircileri Rönesans'tan Barok döneme bir yolculuğa çıkaracak. Konserde J. Fux'un Posta Turcica'sından, G. F. Telemann'ın Mezettin en Turc eserine, Jean-Baptiste Lully'nin Türk Paşasını Karşılama Marşı'ndan Ali Ufki Bey'in sözlü eserlerine uzanan çok çeşitli ve renkli bir repertuar yer alacak. Festivalin kapanış konserinde, Borusan Quartet'ten tanıdığımız kemancı Olgu Kızılay; aralarında X. Witold Lutoslawski Uluslararası Viyolonsel Yarışması'nın da bulunduğu birçok uluslararası yarışmada ödüller kazanan viyolonselci Dorukhan Doruk; ve dünyanın pek çok yerinde konserler veren, Frances M. Wentz Turner Memorial ödüllü piyanist Jerfi Aji tarafından oluşturulan topluluk, oda müziğinin herkesçe bilinen şaheserlerinden Beethoven'ın Archduke Trio'su ve Dvorak'ın Dumky Piyanolu Triolarını seslendirecekler. Konserde bir de dünya prömiyeri var. Kamran İnce tarafından festival için bestelenen Dede Remix adlı eser, ilk kez çalınacak. Kamran İnce, günümüz klasik müzik dünyasında en önemli bestecilerden biri olarak kabul edilmektedir. Hakan Erdoğan Productions tarafından düzenlenen festival; TC Kültür ve Turizm Bakanlığı, Sabancı Üniversitesi ve Le Meridien İstanbul Etiler tarafından desteklenmektedir. Kapılar 19.00'da açılır, konserler 20.30'da başlar.


Bağımsız Radyo, yayın hayatına sosyal medyada başladı. Birçok müzisyene ait şarkılardan oluşturduğu Spotify ve Apple Music çalma listelerinden sonra şimdi de YouTube'ta müzisyenlerle yaptığı röportajlara yer veriyor. Bağımsız müzisyenleri desteklemek ve tanıtmak amacıyla oluşturulan bu platform müzikseverlere yeni keşifler yapma imkanı da sunuyor. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. When you login first time using a Social Login button, we collect your account public profile information shared by Social Login provider, based on your privacy settings. We also get your email address to automatically create an account for you in our website. Once your account is created, you'll be logged-in to this account. Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat... Şimdi daha yazının başındaki bu ilk başlıkla Beyza ne demeye çalışıyor diye sizi yormadan daha net açıklamaya çalışayım. İster reklam veren marka olun, ister müzik... AI teknolojisi en sevdiğimiz seslere her şarkıyı söyletmeye başladı. YouTube ve sosyal medya bu içeriklerle dolup taşıyor ama?.. Ya ses hakkı? İsteyen sevdiği sese istediği... Sevgili Barlas, 90'lardan bu yana şarkılarını çok sevdiğim, hangi müzisyen Barlas şarkısı ile çıkış yapar ya da söylerse onu da sevip-takip ettiğim, birlikte -yine... Flört'ün yeni teklisi 'Çok Zor' Pasaj Müzik etiketiyle 1 Aralık Cuma günü tüm dijital platformlarda yerini aldı. "Çok Zor" Flört'ün 2023 yılında çıkardığı ikinci... Alternatif kulvarın üretken isimlerinden Barış Çapkın'ın yeni şarkısı Zehir Verir Gibi, On Air Music Co. markası ile yayımlandı. Bencil ve kendisinden başka kimseyi düşünmeyen bir... Müzisyen, besteci ve söz yazarı Asena Akan, müziğin bireysel ve toplumsal iyileştirme gücünden ilhamla tasarladığı yeni projesi Duy Sesimi ile dinleyicisiyle buluşuyor. CultureCIVIC Kültür Sanat...


Müzisyenlerin bağımsız olmaya devam edecekleri bu platform bağımsız şarkıları tüm dünya digitallerinde, youtube kanalında ve sosyal mecralarda dinleyicilerle buluşturuyor. -On Air Sahne Ekibi-


Dünyaca ünlü vurmalı çalgılar ustası / ritim üstadı Okay Temiz, 1 Haziran'da Saat 17:00'da Bakırköy Antikacılar ve Sanatkarlar Çarşısı'nda keyifli bir söyleşi için sanatseverlerle buluşuyor. Koronavirüs salgınından kısa bir süre önce çarşıyı faaliyete geçiren Bakırköylü girişimciler, yıllardır kapalı vaziyette kalan mekanı cazibe merkezi haline getirmeyi başardı. Antika, koleksiyon ürünleri ve nostalji sevenler için faaliyete geçen Bakırköy Antikacılar ve Sanatkarlar Çarşısı'nda 29 dükkan, 34 sabit tezgah, 1 mezat salonu ve 1 kafeterya yer alıyor. Çarşı, 1 Haziran 2023 itibarıyla da sanatı fiziksel anlamda daha çok kitleye yaymak için çeşitli sanat alanlarında üretim yapan birçok ünlü ve yeni sanatçıyla, sanatseverleri bir araya getirerek sanat söyleşileri düzenlemeye başlıyor. Bakırköy Antikacılar ve Sanatkarlar Çarşısı'nın ilk konuğu dünyaca ünlü müzisyen Okay Temiz... Sınırlı sayıda kişinin katılacağı etkinlikte yer almak için şimdi rezervasyonunuzu yaptırın. Etkinlik, ücretsizdir.