Bu ay malum gündemi yoğun şekilde işgal eden Suriye'deki gelişmeler sebebiyle yine sizlerle biraz gecikerek bir araya geliyoruz. Geçen ay sizlere söz verdiğim gibi, bu ay sizlere Gergedan dergisinde Gerçeküstücülük Özel Sayısında yayınlanan ve Zeynep Küpüşoğlu tarafından çevrilen ünlü Fransız şair ve roman yazarı Alain Bosquet'in 1960'lı yıllarda Salvador Dali ile yaptığı söyleşiyi aynen yayınlıyorum. Ünlü Fransız şair ve roman yazarı Alain Bosquet, Salvador Dali ile 1960'lı yıllarda bir dizi söyleşi yaptı. Bu söyleşiler sırasında, genellikle Dali'nin empoze ettiği tuhaf oturma biçimlerine ayak uydurmak zorunda kalan Bosquet, içine düştüğü fiziksel konumun güçlüklerine rağmen, Katalan ressamı terletmeyi denedi. Ama başaramadı. Bu söyleşi çeşitli günlere ve konulara yayılmış bir bütünden Gergedan dergisi için derlenmiştir. Alain Bosquet: El Greco ile yola çıkalım. Bana kalırsa resim tarihinin en dengesiz örneklerinden biri o. Üslubunda tartışılmaz bir deformasyon öğesi ve hiçbir değişkenlik göstermeyen renkleri vardı. Bende en fazla rahatsızlık uyandıran özelliği, tıpkı Van Dyck'ta olduğu gibi, resminin ilk bakışta tanınmasıdır. Bana göre, gerçek büyüklük, neredeyse anonimliğe kadar uzanan bir mükemmellik kaygısı taşır. Salvador Dali: El Greco'nun en iyi tanımını İberia Anarşist Federasyonu'na bağlı anarşistler vermişlerdir. Bunlar kültürlü insanlar değildiler ve Toledo'da ilk kez El Greco'nun yapıtlarını gördüklerinde aralarından biri şöyle bağırmıştı: Yaşasın ibnelerin kralı! Şüphesiz, bir İspanyol anarşisti için öyle kadınsı hareketlere sahip ve gözleri vecd duygusuyla kaymış bir takım ermişler gördüğünde akla gelebilecek tek şey ibneliktir. İddiaya girerim ki, El Greco bütün İspanyol ressamlar arasında en az İspanyol olanıdır: Yunanistan'dan geliyordu ve sahip olduğu benzersiz öykünme yeteneği ile yetindi. Hemen hemen hiçbir kişiliği yoktu, onun içinde Bourgogne salyangozları gibi yaptı: Onların da kendilerine özgü bir tadı yoktur ve ancak tuzlu biberli soslarla adam gibi bir tat kazanırlar. Bourgogne salyangozları sarımsağı emerler, El Greco'da yerel renkleri emiyordu ve de kendisini çevreleyen mistisizmi. Venedik'teyken, bir Venedik ressamıydı. Toledo'ya geldiğinde her şeyi emme yeteneğine sahip basit bir araç olarak herkesten daha mistik, bütün İspanyollardan da daha İspanyol oldu. Ancak tiyatroyla amatör düzeyde uğraşan biri tarafından beğenilebilirdi, bunun için de büyük bir aktör olan II. Felipe'nin hoşuna gitti. Escurial bütünlüğünde başrolünü Ölüm'ün oynadığı bir tür dev sahneye koyulmuştu. II. Felipe'de bu nedenle dönemin bütün şarlatanlarını kendi çevresinde bir araya topluyordu: bunlara hayaletleri ve fantasmagorileri ile Hieronymus Bosch da dahildir. Unutmamak gerekir ki Toledo'da II. Felipe aynı zamanda mistik, gülünç, muazzam, grotesk bir şölen yaşansın istiyordu: Her halde insanın aklını kafasından uçuracak bir görünüm olsa gerekti bu. S. D: Velasquez'i de dahil edersek, bu üçü en büyük ressamlardır. Bu konuda sizinle tamamıyla aynı fikirdeyim. Ben de sizin gibi Goya'nın karikatüre fazlasıyla eğilimli olduğunu düşünüyorum ve bir sanat yapıtında karikatür egemenleşirse, onun bütün zaafları ortaya çıktı demektir. Örneğin bugün Goya, Bernard Buffet gibi resim yapardı. S. D: Goya bir ölüdür, tıpkı Bernard Buffet'nin ölü oluşu gibi. Geçen gün bir grup halinde restoranda yemek yiyorduk. Rastlantı bu ya, tam karşımızda arkadaşlarıyla birlikte yemek yiyen Buffet oturuyordu. Canlı hiçbir şeyi yoktu. O kadar ki, yanımdaki dostlarımdan biri, hemen küçük bir oyun icat edip, Bay Bernard Buffet'nin mezar yazıtını yazsak, nasıl olurdu demekten kendini alamadı. Aramızdan biri de sorunun karşılığını bulmakta gecikmedi: Burada Bernard Soğuk Büfe yatıyor. A. B: Ciddi bir biçimde Velasquez'den söz edelim. S. D: Velasquez mucizesi onun Atlantiğe bağlılığından kaynaklanır. Babası Portekizliydi ve ormanlar ile nemli bölgelere duyduğu aşk nedeniyle, Velasquez'in İspanyol resmindeki kuruluğu ortadan kaldırabilecek bir şeyler getirmesini sağladı. Velasquez'de göze çarpan temel öğe, İspanyolların o sonsuz melankolisine karıştırdığı bu denizden gelme nemdir. Bu çoğu kez yanyana gelen farklı tatlar, uzaktan uzağa Fransız izlenimcilerine kaynak olmuştur. Velasquez ve ona öykünen ressamlar olmasaydı, Prado Müzesi olmasaydı, ne Monet olurdu ne de Manet. Aynı şey bir daha tekrarlandı. Juan Gris ve Picasso olmasaydı, Kübizm olmazdı. Braque orijinal kübizmin olsa olsa Paris şubesidir. Benim Gerçeküstücülüğüm olmasaydı, Gerçeküstücülük de böyle olmazdı. Soyut Sanatın başlangıç noktaları da İspanya'dan başka bir yerde değildir. S. D: Velasquez'in tablosu Vermeer'inkine eşdeğer değildir. Vermeer'de zaten mükemmel olanı daha da mükemmelleştirme yolunda korkunç bir kaygı ve kızışma göze çarpar. Resmini yapmış, bir daha yapmış, son olabilirlik noktasına kadar düzelterek bir daha yapmıştır. O zaman da, kelimelerin artık hiçbir şey yapamayacağı o mucizeye ulaşmıştır. A. B: Vermeer'in özellikle Dantelci Kadınından esinlendiniz. Bu noktaya gelmişken, Vermeer'den biraz daha söz etmekte yarar var. S. D: Bütün büyük tablolarda olduğu gibi, Dantelci Kadında ressamın yalnızca dokunup geçmekle yetindiği, ama görünür bir biçimde resmedilmemiş bir noktaya yönleniyordu. Dantelci Kadında iğne batar ve orası gözükmez. Bu bir kozmogoni olayı mıdır? Varlığı kesin olan bu iğne deliğinin açtığı ayırt edilemez noktada bütün evrenin döndüğünü biliyorum, ama o insanoğlunun gözleri için yapılmamıştır.. S. D: Vermeer, Velasquez ve Rafaello bir yana, bunların hepsi yetersizdirler. S. D: Biliyorsunuz ki biz dehalar kötü hepimiz biraz iktidarsızızdır. Bütün iktidarsızlardan en ağır durumda olanı Michelangelo'dur. Bugün yaşasaydı, radikal-sosyalist bir ressam olurdu. A. B: Cevaplarınız beni tatmin etmiyor. Geçelim ve Rafaello konusuna gelelim. Bir zaman, bundan on on iki yıl önce, Raffaello'yu çok yukarlarda bir yere koyardınız teknik açıdan. Ve işini bilme açısından da yanlış hatırlamıyorsam yirmi üzerinden ondokuz puan veriyordunuz ona. Tabii kendinize yirmi üzerinden yirmi. S. D: Evet, ressamlara böyle not vermek, sanki küçük birer haşarı öğrencimişlercesine bir oyun başlatıyor. Biliyorsunuz benim notlarım haftadan haftaya değişir. Rafaello'nun durumu da öyle. A. B: Bu Rafaello'nun klasik tarzının sizde büyük saygı uyandırmasını engellemiyor. S. D: Akademik ve kuralcı olduğu için, bir de hemen hemen bütünüyle özgürlükten yoksun olduğu için bu saygıyı duyuyorum. Büyük denemeci Eugenio d'Ors ile aynı fikirdeyim: Özgür olmayan her şey intihaldir. Diyordu. Rafaello, ustası Perugin'in kendi yarattığı her şeyi kopya etmiştir. Onun çalışmaları, özgün tablodan yalnızca çok küçük nüanslarla ayrılır. Ustasından esinlenerek yaptığı Meryem'in Evliliğinde, resimdeki kişilerden birinin hafifçe başını daha eğik yapıp, merdivenin üç basamağını yok etmek dışında bir katkısı olmamıştır. Bu küçücük değişikliklere dayalı tıpatıp kopyada, gene de tuvallerine bir ışık tonu dağıtan bir tür melankoli yarattığı görülür. Bu yoldan sonsuz olana ulaşmıştır. Her şeyi değiştirmektense, kopya çekmek ve ufak tefek dokunmalarla küçük düzeltmeler yapmak daha iyidir. Bütünlüklü bir devrimi peydahlamak ve her şeyi ters yüz etmek isteyenler, eninde sonunda vatandaşım dahi Picasso gibi korkunç boynuzlu tiplerdirler. Bunlar Picasso örneğinde olduğu gibi her şeyin yerinden oynamasını isterler. Geleneği darmadağın ederler, perspektifi ortadan kaldırırlar ve sonunda kendilerine ihanet ederler. Picasso, klasiklerden intihal etme yoluna gideceğine, ki bu onun kendisi olmasını sağlardı, birbirleriyle çelişen farklı intihal yollarına başvurur: Önce Touleuse-Lautrec'e öykünür, hemen onu bırakır, sonra Van Gogh'a öykünür, onu da bir kenara bırakır; Gerçeküstücülükle de ilişkisi böyle olmuştur. S. D: Şu mumlu tablolar yapandan mı söz ediyorsunuz? Ben kesinkes Claude Lorrain'i tercih ederim. A. B: Kendi payıma Claude Lorrain'i soğuk ve akademik buluyorum. S. D: Claude Lorrain, Fransız sanatını işgal eden ışık kullanımını ilk reddetmiş ressamdı. O ışık ki, ağır ağır görüntünün ve desenin yerini alarak İzlenimcilik döneminde her şeyi öldürme noktasına varmıştı. Sizin George de La Tour'unuz da o küçük alevleriyle olsa olsa Manyerizm, Pitoresk, ve ikincil bir sanattır. S. D: Öncelikle dünyanın en kötü ressamı saydığım Turner'ın yapıtlarını, sonra da Paul Cezanne'ınkileri. Üçüncü olarak da bir Rus'un yaptığı sahte Ingres'leri. Çünkü onlar, plastik budalalığın prototipleridir.. S. D: O zaman Gauguin ve Turner'i yok etmeye değer. Keyif alarak okuyacağınızı düşünerek sizlerle paylaştığım bu söyleşiyle sizlere sanat dolu bir Ekim ayı diliyorum.


Yanan Zürafa, Salvador Dali'nin anavatanında süren iç savaşla olan kişisel mücadelesinin bir ifadesi olarak görülür. Resimde sırtlarından belirsiz şekilde erkeklik organı gibi kavisli şekillerin çıkıntı yaptığı iki kadın tasvir edilmiştir. En yakın figürün elleri, ön kolları ve yüzündeki cilt kas dokusuna kadar sıyrılmıştır. Belirgin bir şekilde, figürün sol bacağından ve göğsünden dışa doğru açılan çekmeceler var. Arka plandaki yanan zürafa görüntüsü, Dali tarafından eril kozmik kıyamet canavarı olarak tanımlandı. Bu tablo, Salvador Dali tarafından ünlü kariyeri sonunda yaratılmıştır ve son başyapıtı olduğu düşünülür. Antik Yunan heykelinden modern sinemaya kadar olan görüntüleri içeren Tuna Fishing, erkekler ve büyük balıklar arasındaki şiddetli mücadeleyi sınırlı evrnin kişileştirilmesi gibi tasvir ediyor. Tablo, savaş sahneleriyle tanınan 19. yüzyıl Fransız ressamı Jean Louis Ernest Meissonier' e adanmıştır. Dali, Tuna Fishing'i en iddialı eseri olarak kabul etti ve hayranları tarafından mesleği sırasında kazandığı ustalığa bir kanıt olarak düşünülüyor. Tabloda uyuyan figür, sanatçının karısı Gala Dali'nin bir kayanın üzerinde yüzdüğü tasvir ediliyor. Onun çıplak vücudunun dışında havada uçuşan bir nar, iki damla su ve bir arı vardır. Tuvalin üst yarısında canlandırılan arılar Gala'nın rüyasına yönlendirilmiştir. Bir nar, yükselen kırmızı bir balığın ağzından iki vahşi kaplanın ortaya salınıverilmesi ile Gala'yı rahat uykusundan uyandırmak için açılır. Tablodaki fil figürü ise ünlü İtalyan ressam Gian Lorenzo Bernini'nin bir heykeli olan Elephant and Obelisk'in çarpık bir versiyonudur. Hiroşima ve Nagazaki'nin bombalamasından sonra Salvador Dali, nükleer fizik ve atomun parçalanma teorileri ile ilgilenmeye başladı. Aynı zamanda Katoliğe olan ilgisinin de yeniden arttırdığı bir zamandı. Tuval üzerinde muhteşem bir üç boyutlu bir etki veren bu tablo karısı ve ilham perisi olan Gala Dali'nin bir portresidir. Yüzü, atom parçacıklarını temsil eden sık biçimde doldurulmuş kürelerden oluşuyor. Başlıkta bahsedilen Galatea, erdemiyle ünlü olan Klasik Mitolojideki deniz perisi anlamına gelir. Paranoyak-kritik yöntem, Sürrealizm'de, 1930'ların başında Salvador Dali tarafından geliştirilen bir tekniktir. Yunan mitolojisine göre, güzelliği ile tanınan Narcissus, sudaki kendi yansımasına aşık oldu. Dali'nin Yunan mitini yorumladığı bu tabloda Narcissus'un bir havuzda oturduğunu ve aşağı doğru baktığı resmediliyor. Narcissus'un metamorfozu, Dali tarafından paranoyak-kritik dönemi boyunca yaratılmıştır ve bu tekniği kullandığı en ünlü eserleri arasındadır. Bu tablo Mesih Saint John Haç'ı olarak bilinir, çünkü tasarımı, 16. yüzyıl İspanyol keşiş John'un haç çizimlerine dayanır. Tablo, çarmıha gerilmenin bir tasviri olmasına rağmen, çivi ve kandan yoksundur. Bu eser, 2006' da yapılan bir oylamada İskoçya'nın en sevdiği tablo olarak seçildi ve çoğu kişi tarafından yirminci yüzyılın en büyük dini resim olarak kabul edildi. 1929'da Salvador Dali, onun ilham perisi ve daha sonra karısı olan Gala ile tanıştı. Bu eser de aynı yıl içinde yaratılmıştır ve sanatçının Gala'nın yaşamına girmesi nedeniyle uğradığı erotik dönüşümü yansıttığı düşünülmektedir. Tablodaki esas sarı alan, sanatçının kendi uykusunu temsil eder. Birçok insanın tuhaf olarak nitelendirdiği tabloda bir erkeğin cinsel organına doğru çekilen çıplak kadın figürü cinsel bir fanteziyi tasvir ediyor. Tabloda ressamın kendisi ve Gala' yı düşünerek çizdiği düşünülüyor. Salvador Dali, bu şaheseri İspanya İç Savaşı başlamadan altı ay önce çizdi. Ressam. bilinçaltının zihninin kehanet gücü nedeniyle savaşın farkında olduğunu iddia etti. Tablo, ressamın endişesini yansıtıyor; savaştaki korku ve şiddeti öngörüyor. Biri diğerinden daha koyu olan iki ceset, ikisinin de zafer kazanamadığı dehşet veren bir kavgada canlandırılıyor. Tablodaki haşlanmış fasulye, muhtemelen İspanya'da zor zamanları yaşayan fakir vatandaşlar tarafından yenen kolay yahniye referanstır. En büyük başyapıtlarından biri olarak kabul edilen tablo savaşın dehşetini betimlemek için gerçeküstücülüğün zekice kullanılmasıyla ünlüdür. Çift görüntüler, Dali'nin paranoyak kritik yönteminin önemli bir parçasıydı. Tabloda ağaçların önündeki üç kuğu göle yansır, böylece boyunları fillerin gövdeleri haline gelir, ağaçlar fillerin bacakları olur. Dali'nin arka plandaki kayalıkları ve gökyüzünü göstermek için girdap benzeri görüntüler kullanması, gölün sakin manzarasında tezat oluşturur. Bu tablo sürrealizmde çift görüntü stilinin popülerliğini arttırdığı için bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Dali, bu tabloda sert ve yumuşak tasvirler kullanmaktadır. Bu tasvirler. insan zihninin uykudaki yumuşaklığından gerçekliğin sertliğine doğru hareketini anlatır. Dali şaheserinde, sırasıyla dünyanın yumuşak ve sert yönlerini temsil etmek için eriyen saatleri ve kayaları kullanır. Geçmişten bu yana çok fazla analiz çalışmasının yapıldığı bu tabloda erime saatlerinin, zamanın ve mekanın göreliliğinin bilinçsiz bir sembolü yada çürümeyi temsil eden karıncalar ve onlarla çevrelenen saatlerin ölümün ve hayallerin mantıksızlığının tasviri olarak da düşünülmüştür.20. yüzyılın en büyük başyapıtlarından biri olarak kabul edilen eser sadece Salvador Dali'nin en ünlü resmi değil, aynı zamanda Sürrealizm'deki en ünlü sanat eseridir.


Tarihin en önemli ressam ve mucitlerinden olan Leonardo da Vinci'nin Salvator Mundi adlı tablosunun aslında İtalyan sanatçıya ait olmadığı iddiaları tekrar gündemde. ABD'nin New York kentindei Christie's Müzayede Evi'nde 450 milyon dolara alıcı bularak bir açık artırmada satılan en pahalı tablo olan Salvator Mundi'nin Da Vinci'nin asistanları tarafından yapıldığı iddia edildi. Fransız sanat uzmanı Jacques Franck, ArtWatch İngiltere dergisinde yayınlanan yazısında tabloda, yer alan genç İsa'nın parmaklarının da Vinci tarafından yapılamayacak kadar çocuksu ve sanatçının anatomik hassasiyetinden yoksun olduğunu söyleyerek iddiayı ortaya attı. Franck, Erkek Mona Lisa olarak tanımlanan eserin Da Vinci'nin atölyesinde asistanı olan Salai ve Baltraffio adlı iki sanatçı tarafından yapıldığına inandığını söyledi. Ayrıca, ArtWatch İngiltere Direktörü Michael Daley de Kimse anatomik açıdan Leonardo kadar sofistike olamaz. Eserdeki ellerle ilgili sorunlar, bu tablodaki şeyler hakkında konuşulmamış en büyük sorunlardan sadece biri. Bir resimde yanlış olan bir şeyi keşfettiğinizde, o resimdeki her şeyin yanlış olduğunu keşfetme eğiliminde olursunuz dedi. Öte yandan, Salvator Mundi'yi Suudi veliaht Prens Muhammed bin Salman'ın lüks yatında sergilemek amacıyla satın aldığı iddia ediliyor. Erkek Mona Lisa olarak adlandırılan ve 450 milyon dolarla şimdiye kadar bir açık artırmada en yüksek fiyata satılan Leonardo da Vinci'nin Salvator Mundi isimli tablosunun sahte olduğu uzun süredir konuşuluyor. Bir yatla takasta kullanıldığı iddia edilen tablonun asıl değerinin bin 175 dolar olduğu iddia ediliyor. Tartışmayı daha önce de Fransız sanat uzmanı Jacques Franck'in sözleri gündeme getirmişti.


ABD Havacılık ve Uzay Ajansı'nın Kızılötesi Gökbilimi için Stratosfer Gözlemevi Teleskobu, Samanyolu Galaksisi'nin merkezini görüntüledi. ABD Havacılık ve Uzay Ajansı'nın Kızılötesi Gökbilimi için Stratosfer Gözlemevi Teleskobu, Samanyolu Galaksisi'nin merkezini görüntüledi. NASA'nın internet sitesindeki habere göre SOFIA, Dünya'ya 600 ışık yılı uzaklıktaki galaksi merkezini temmuzda Güney Yarım Küre'den kızılötesi kamerayla kayda aldı. Bir Boeing 737 uçağı üzerinde, atmosferde yüksek irtifada hareket ederek uzay gözlemleri yapan SOFIA'nın kaydettiği yüksek çözünürlüklü galaksi panoraması NASA'nın internet sitesinde yayınlandı. Orta ve uzak kızılötesi dalga boylarında yaptığı gözlemlerle diğer teleskopların göremediği sıcak gaz ve toz yapılarını görüntüleyebilen SOFIA'nın galaksi panoraması, Samanyolu'ndaki yıldız oluşumunun anlaşılması için araştırmacılara önemli ipuçları sunuyor. Görüntüde, Samanyolu'nun merkezindeki süper kütleli kara deliğin halkası, kırmızı renkteki gaz ve toz bulutlarının oluşturduğu sıcak bölgelerin ardında beyaz bir benek şeklinde seçilebiliyor. Panoramada, Samanyolu'nda yıldızların en yoğun bulunduğu Arches ve Güneş'ten bir milyon kat daha parlak yıldızları barındıran Quintuplet yıldız kümeleri de görülebiliyor. NASA uzmanları, görüntülerde Samanyolu Galaksisi'nin merkezinin yıldız oluşumunun en yoğun olduğu bölge olmasına karşın; bu bölgede dev kütleli yıldızların diğer bölgelere göre 10 kat daha az bulunduğuna, bunun yıldız oluşturucu toz ve gazların galaksinin merkezindeki kara deliğin içine çekilerek yok olmasından kaynaklanabileceğine dikkati çekti. Öte yandan görüntünün, kimi teorilere göre ömrünü tükettiği düşünülen galaksinin merkezindeki kara deliğin etrafındaki benek oluşumu, kara deliğin hala galaktik malzemeyi kendine çekebildiğinin işareti olabileceğinin altı çizildi. SOFIA'nın yeni bulguları, Amerikan Astronomi Derneğinin bu hafta ABD'nin Hawaii eyaletinin Honolulu kentinde düzenlediği yıllık toplantıda araştırmacılarla paylaşıldı. Bulgulara ilişkin yazılı değerlendirme, yayımlanmak üzere 'Astrophysical Journal' dergisine sunuldu. SOFIA, özel yapım bir Boeing 747SP jet uçağı üzerinde taşınan 106 inç (yaklaşık 269 santimetre) çapındaki bir kızılötesi teleskoptan oluşuyor. NASA, projeyi Alman Havacılık ve Uzay Merkezi ile ortaklaşa yürütüyor.


Kafka Yayınları tarafından yayınlanan bir John O'Hara kitabı olan Samarra'da Randevu kapağı, içeriği, hikaye akışıyla özlediğimiz roman formatını biz okuyucularla yeniden buluşturuyor. John O'Hara Amerika buhranının yaşandığı 1920'li yıllardan 2. Dünya Savaşı sonuna kadar ki sürede verdiği eserlerde Hemingway ve Fitzgerald kadar popüler olamadı. Mümkün olduğunca sade bir anlatımı tercih etmişti çünkü. Oysa ki Samarra'da Randevu 20. Yüzyıl Amerikan edebiyatının en önemli örneklerinden biri. Hayatın göremediğimiz girdaplarını sıradan insanların yarattığı sıradan olaylar çerçevesinde işleyen O'Hara, basitmiş gibi görünen insan hikayelerini çok iyi anlatıyor olmasından mütevelli Amerikan edebiyatında yer edindi. Anlatımlarında coşkuya kapılmaması, işlediği aşkları bile romantik tarafından değil en gerçekçi tarafından veriyor oluşu -yazarların da sevdiği yazar tanımına rağmen- onun bildiğimiz Amerikalı yazarlar arasında isminin zikredilmesinin önüne geçmişti; onu bir türlü parlatmadı tüm bu unsurlar ve O'Hara Dünya Edebiyatı içinde bilinirlik açısından hak ettiği yeri alamadı. Samarra'da Randevu tüm bunlara rağmen Amerikan edebiyatına yeni özellikler katmıştı. Bu yeni anlatım özelliklerinden etkilenen yazarların başında Truman Capote gelmektedir ki Amerikan edebiyatında gerçekliğe en yakın romanları kendisi vermiştir ve cemiyet hayatına da yakındır. Buradan Samarra'da Randevu romanına geçebiliriz. Roman Noel döneminde başlamakta. Hikayemiz Luther L. Fliegler'in zihninde açılıyor. diyerek konuya girişini yapıyor O'Hara. Noel gecesinin atlatıldığı fakat şehir kulübünde eğlencenin devam ettiği bu gecede tanıdığımız ikinci kişi Luther'in karısı Irma. Cemiyet hayatını merak eden fakat o hayatın içine de girmek istemeyen Irma'nın gözünden tanımaya başlıyoruz Gibbsville kasabasının cemiyet hayatını ve asıl olarak galeri sahibi olan Julian English'i. Olaylar, Julian'ın keyifli geçen bir partide kendisinin de keyifli olduğu bir anda kıskançlığında vermiş olduğu sebeplerle Harry Reilly'in üzerine içki dökmesiyle başlıyor. Bu basitmiş gibi görünen olay nispeten varlıklı olan Julian'ın 36 saat gibi kısa bir sürede çöküşüyle noktalanıp Samarra'daki randevusuna doğru yolculuğunun başlamasına sebebiyet veriyor. Hızla gerçekleşen ve gittikçe karmaşıklaşan çöküş hikayesinde Julian ve eşi Caroline arasındaki ilişkiyi bambaşka bir noktadan ele alıyor O'Hara. Cinsellik konusunu karı koca arasında olsa bile ve o zamana kadar sadece erkek üzerinden anlatılmasına rağmen bu sefer tabuları yıkıp kadın üzerinden anlatan O'Hara Amerikan edebiyatında yeni bir devrimi başlatmış oluyor. Cemiyet içindeki cinsellikten tut da edilen mal varlıklarının ihtiyaçtan değil gösteriş arzusundan edinildiğine varana kadar O'Hara süzgecinden geçen Amerikan toplumu bu romanla birlikte aslında kendini ele veriyor. Alkol romanın içinde bir karakter gibi dolaşıyor. Çünkü alkol tüm olayları ve kişileri birbirine bağlayan yegane unsur. Olayları başlatan alkol, olayların hiç beklemediğimiz şekilde bitişine de eşlik ediyor. Amerikan toplumunun edebiyata yansıdığı biçimiyle erk anlatım özelliğinin aksine O'Hara romanında kadın karakterleri de ihmal etmeksizin hikayesini anlatmayı tercih ediyor. Bu tercih bir milattı ve buna rağmen eleştirilmişti O'Hara fakat 20. Yüzyıl Amerikan edebiyatını değiştirir nitelikte bir anlatım özelliğiydi bu hiç şüphesiz. Bilindik çevreler üzerinden yazmaktansa kendi kendini var eden hayatın sıradanlığını merkeze alarak yazan O'Hara 65 yıllık hayatına yirmiye yakın roman ve sayısız öykü sığdırdı. Kafka kitap yayımlanmasından 85 yıl sonra Samarra'da Randevu'yu dilimize kazandırarak biz okuyuculara John O'Hara edebiyatıyla tanışma fırsatı verdi. Niteliği özünde saklı olan bu romanı okumamamız için bir sebep kalmadı artık. iyi okumalar dilerim.


Samet Serhat'ın uzun süre sonra çıkardığı yeni single çalışması Yok Sen Gibi OnAir Sahne tarafından yayımlandı. Aslında şarkının hikayesi çok daha önce başlamış: Samet Serhat bundan yaklaşık 7 yıl önce, Rock müzik kültürüne ilgi duyan bir Rap söz yazarıyken Youtube'da rastlamış olduğu Alternatif Rock tarzında bir altyapıya, şarkı sözleri yazmış. Zaman içinde özgünleşerek bugünkü halini almış Yok Sen Gibi. Genç Müzisyen şarkısı için: Sözlerini müziği ile birlikte tamamlamış olduğum ilk şarkı. Herhangi bir hikayeye dayalı yazılmış sözler içermiyor, sadece kulağa hoş gelen melodisi, akılda kalıcı nakarat kısmı ve ev stüdyosunda kayıt edilebilecek nitelikte olmasından dolayı diğer şarkılarımın arasından kaydetmek için bu sefer bu şarkımı seçtim. şeklinde açıklamada bulunuyor. Samet Serhat birçok müzisyenin aksine duyguları yanında teknik olarak da çalışan bir beyinle yapıyor müziğini. Tamamlandığını düşündüğü şarkıların üzerinde birkaç hafta süresince her gün olmak üzere kayıtsız okumalar yapıp, ufak tefek varyasyonlar ve sözlerin vuruculuğu hakkında düşünüyor, gerektiğinde değişime gidiyor. İçine sindiği vakit, öncelikle altyapının akustik gitarlarını ardından elektrik gitarlarını kayıt edip, düzenlemelerini yaptıktan sonra bas gitar kayıtlarını ve düzenlemelerini yapıyor. En son olarak daw programından uygun davul plugin bulup, kaydın üzerine yazıyor. Düzenlemesi biten altyapının üzerine vokal kayıtlarını aldıktan sonra mix işlemlerine ve ardından mastering işlemlerine geçiyor. Kendisi bu bilgileri verirken Yemek tarifi gibi oldu ama anlatıldığı kadar kolay değil, haftalar alabiliyor. dese de aslında bireysel çalışan bağımsız müzisyenlerin şarkları ile ilgili her şeyden sorumlu olmasının ne kadar zor olduğundan açık yüreklilikle bahsediyor. Tüm zorluğuna rağmen müzikle uğraşmaya devam eden tüm bağımsız müzisyenler gibi Samet Serhat'ın da en büyük ideali sadece müziği ile ilgilenebileceği günlere kavuşmak. Samet Serhat'ın yeni ve iddialı şarkısı Yok Sen Gibiyi tüm dijital platformlardan ve OnAir Sahne YouTube kanalından takip edebilirsiniz.


Fark yaratan objeleriyle iç mimariye yeni bir bakış açısı kazandıran Sami Savatlı, mermeri sanat eserine dönüştürdüğü 'Cora' mermer obje koleksiyonuyla, mermerin güçlü duruşuna üçüncü bir boyut kazandırıyor. Endüstriyel tasarımcı ve iç mimar Sami Savatlı'nın yeni mermer obje koleksiyonu 'Cora' mermerin özünü kaybetmeden işlevini yerine getirmesine olanak sağlıyor. Tamamen el işçiliği ile şekil verilerek hayata geçirilen koleksiyon 'Cora Black' siyah solid mermer bloklardan üretiliyor ve mermerin doğal beyaz dokuları ile her parçada doğal renk geçişleri elde ediliyor. Koleksiyonda yer alan parçalar geometrik formları ile tek başlarına kullanılabildiği gibi, kendi içlerinde kombinlenerek çoklu kullanıma da olanak sağlıyor. İstenilen boyutta çalışılan mermer bloklar aynı zamanda bir sanat eseri olarak mekanların dikkat çekici objelerinden biri haline geliyor.


Tasarım ve mimarideki dokunuşlarıyla mekanlara değer katan Sami Savatlı, ilk kişisel sergisi 'Katmanlı Rastlantılar ile sanatseverlerle buluştu. Sevil Dolmacı Art Consultancy'de 24 Ekim 2018 Çarşamba akşamı gerçekleşen Katmanlı Rastlantılar Sergisi açılış kokteyline iş, sanat ve cemiyet hayatından çok sayıda davetli katıldı. Sami Savatlı, geleneksel hat ve kaligrafi sanatlarından edindiği formları, aldığı tasarım eğitimi ve günümüz sanatının diliyle harmanlayarak, video ve enstalasyon tekniğiyle disiplinler arası bir boyuta taşıyor. Yazının estetik değeri üzerine yaptığı uzun soluklu çalışmalar sonucu birleştirici ve yeni bir dil yaratan sanatçı, yazının sanattaki popüler yerini korumasından yola çıkarak geleneksel ve deneyseli birleştirdiği sergisinde, kalıcı olabilecek yeni bir üslup yaratıyor. Sanatçı, 'günümüz ve geleneksel' arasındaki duygusal ve zamansal çok katmanlılığı fiziksel dünyaya çıkaran işlerinde, aşinalık ve yabancılık duygusunu aynı anda yaratırken, aynı zamanda bu dualiteden de besleniyor. 'Katmanlı Rastlantılar Sergisi' 13 Kasım 2018 Salı gününe kadar sanatseverleri ağırlamaya devam edecek.


ABD Federal İletişim Komisyonuna Super Bowl'daki Jennifer Lopez Shakira konserinin, ailece izlenen maçı 'rezil' ve 'ahlaksız' bir şova çevirdiği gerekçesiyle şikayet yağıyor. Şikayetçilerin 'apaçık müstehcen' içerik nedeniyle televizyonu kapatmak zorunda kaldıklarını söylemeleri, ABD'nin en çok reyting alan yayını için tehdit oluşturuyor. Amerikan Futbol Ligi şampiyonluk maçı Super Bowl'daki Jennifer Lopez ve Shakira'lı devre arası şovu kimilerini memnun eder kimilerini öfkelendirirken, ikinci grupta en az 1312 bin kişi Federal İletişim Komisyonuna şikayette bulundu. Şikayetçiler, etkinliğin organizatörlerini, üst düzey bir spor karşılaşmasını 'rezil' ve 'ahlaksız' bir şova çevirmekle suçlamakta söz birliği ediyor. 3 Şubat'ta Miami'de oynanan Super Bowl maçının devre arası şovunda Jennifer Lopez (50) direk dansı yaparken, Shakira (43) da halatla göbek dansı sergilemişti. Pek çok izleyici, ABD'nin en çok reyting alan, her yaştan insanı ekran başına toplayan, dolayısıyla ailece izlenen bir spor karşılaşmasına 'cinsel unsurlar boca edildiği' gerekçesiyle tepki göstermeye devam ediyor. J-Lo, Shakira ve dansçıları 'tüm vücut hatlarını ortaya koyan giysiler içinde popolarını tümüyle gözler önüne sermeleri, popo sallama dansı etmeleri, orji simülasyonu yapmaları' gerekçesiyle tepkilerin odağında. Bu manzaranın 'aile dostu olmadığı' gibi 'saldırgan olduğunu' düşündüklerini belli edenlerin sayısı hiç de az değil. Federal İletişim Komisyonuna yapılan şikayetlerden birinde Ben 20 dolara porno izlemek için Playboy kanalına abone olmadım ki. Tek istediğimiz ailece oturup Super Bowl izlemekti derken, bir diğeri Tanrı korusun, futbol ve devre arasında kısa bir konser izlemeyi beklerken gözlerimiz cinsel istimara uğradı diye sesini yükseltti. Bir başkası Lütfen lütfen lütfen pornografiyi durdurun diye yalvarırken, Tüm aile iğrendik ve televizyonu kapatmak zorunda kaldık. Bunun eğlenceli bir aile etkinliği olması gerekiyordu şikayeti, gelecekteki reyting oranlarını tehdit etti. 'Apaçık müstehcen' içerik nedeniyle televizyonu kapatmak zorunda kaldıklarını söyleyenlerin sayısı azımsanacak gibi değil. Bir şikayette O şov, ahlaklı olan her şeye yönelik bir rezaletti, ailece izliyorduk, çocuklarım izliyordu, bizden evvel bu ülkeyi inşa eden herkes için bir rezaletti. Ahlakımızın kar için satılması ne büyük utanç diye isyan edildi. Daha önce rahip Dave Daubenmire, Super Bowl devre arası gösterisinde önceden müstehcen içerik uyarısı yapılmamasından dolayı Amerikan Futbol Ligi yetkililerine, sponsorlara ve kablolu TV yayıncısına 867 trilyon dolarlık tazminat davası açacağını söylemişti.


Sinema dünyasının önemli isimleri bir araya gelerek yenilikçi ve yaratıcı bakış açılarını ortaya koymak üzere Uluslararası Bağımsız Sinema ve Sanat Derneğini kurdu. Cinsiyetten, renkten, ırktan, dilden bağımsız; hümanist felsefe ilkesiyle kurulan dernek, kısa film, uzun metraj, yönetmen, yapımcı, oyuncu ve senarist gibi sinema sektöründeki tüm meslek gruplarını kapsayan bütüncül bir misyonu üstleniyor. Uluslararası Bağımsız Sinema ve Sanat Derneği öncelikli olarak bağımsız sinema ve sanat alanlarının gelişimini sağlamak için projeler üretmek, yenilikçi ve yaratıcı bir bakış açısıyla yurt içinde ve dışında sanatsal- bilimsel etkinlikler yapmak, bağımsız sinema alanında çalışma koşullarını iyileştirmek ve çalışanların haklarının savunulması konusunda çalışmalar yapmak, sinema sektöründeki cinsiyet eşitsizliğiyle mücadele etmek ve bu konuda farkındalık yaratmak, sinema sektöründe görev yapan kişiler ve tüzel kişiliklerle temas halinde olmak ve ortak çalışmalar üretmek, film festivallerinin koşullarının iyileştirilmesiyle ilgili farkındalık yaratmak, bağımsız sinema içerisindeki çeşitliliği arttırmak için çalışmalar yapmak; sinema üretim koşulları konusunda avantajlar yaratmak, genç sinemacıların yetişmesine ve gelişimlerine yönelik katkılar sağlamak amacıyla kurulmuştur. Kurucu başkanlığını yönetmen Hatice Aşkın'ın üstlendiği Uluslararası Bağımsız Sinema ve Sanat Derneği kurucu üyeleri arasında film festivalleri danışmanı Serap Gedik, yönetmen oyuncu Aydın Orak, yazar Gülşah Elikbank, senarist Ayşe Balıbey, yapımcı senarist Ahmet Küçükkayalı ve senarist Ferit Göktaş bulunuyor.


Ataşehir Belediyesi 10 yıl önce hayata geçirdiği Sanat Eğitimini Mahallenize Getiriyoruz projesiyle bugüne kadar binlerce Ataşehirliyi sanatla buluşturdu. Ataşehir'in mahallelerinde bulunan merkezlerde çocuklar ve gençlerin yanı sıra yetişkinlerin de kültürel ve sanatsal ihtiyaçlarını karşılamak, kendilerini ifade etmelerine ve geliştirmelerine imkan sunmak amacıyla Kış Sanat Eğitimleri programları hazırlandı. Bu program kapsamında tiyatro, drama, bağlama, keman, piyano, resim, gitar, halkoyunları, dans, bale ve perküsyon eğitimleri verildi. 4000 kişinin katıldığı eğitimler Ataşehir Belediyesi'nin Mustafa Saffet Kültür Merkezi, ATAMEM, Zübeyde Hanım Eğitim ve Kültür Evi, Neşet Ertaş Kültür Evi, İçerenköy Sanat Eğitim Merkezi, Cemal Süreya Etkinlik Merkezi, Ferhatpaşa Gençlik Merkezi ile Ferhatpaşa Bilim ve Sanat Merkezi'nde başlamıştı. Alanlarında tecrübeli 32 eğitmen tarafından verilen eğitimlere koronavirüs salgını nedeniyle internet üzerinden online olarak devam edildi. Bu süreçte, Ataşehir Belediyesi Gençlik ve Senfoni Orkestrası, Çocuk ve Gençlik Halk Dansları Topluluğu, Tiyatro Topluluğu, Çocuk Korosu ve Müzikal Tiyatro Topluluğu'nun çalışmaları da devam etti. Gerek katılımcılar, gerek aileleri, gerekse sanatseverler tarafından heyecanla beklenen sanat eğitimleri yılsonu etkinlikleri bu yıl pandemi nedeniyle kültür merkezlerinde gerçekleştirilemeyecek. Katılımcılar ve ailelerinden gelen istekleri göz önüne alan Ataşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü, 615 kişinin katılımıyla gerçekleştirilen sanat eğitimleri yılsonu etkinliklerini sosyal medya hesaplarından hazırlanan özel videolar aracılığıyla online olarak gerçekleştirecek. Uzun çalışmalar sonucunda, 11 branşta hazırlanan 17 videoda 40 grup, 60 solo performans bulunuyor. Çocuk ve yetişkin resim sergileri, ikisi çocuk olmak üzere 9 tiyatro oyununun da yer aldığı etkinliklerde 615 kursiyer performanslarını sergiliyor. Sanat Eğitimleri online yılsonu etkinliklerinde keman 16 grup 3 solo, bale 3 grup, roman dans 1 grup, halkoyunları 7 grup, bağlama 3 grup 3 solo, çocuk tiyatrosu tiyatrosu 2 oyun, tiyatro 7 oyun, gitar 7 grup 2 solo, piyano 52 solo, 1 çocuk resim sergisi, 1 yetişkin resim sergisi, dans 2 grup, müzikal tiyatro 1 grup performanslarıyla yer alıyor. Ataşehir Belediyesi, kursiyerlerinin yüksek katılımıyla gerçekleştirdiği sanat eğitimleri yıl sonu etkinliklerini, online platformlara taşıyarak bir ilke imza atıyor. Müziği, resmi ve dansı Ataşehirlilerin evlerinin salonlarına taşıyarak yediden yetmişe herkesi yine sanatla buluşturuyor. Etkinlikleri, https://www. facebook. com/Atabem/ ve https://www. instagram. com/atasehir. atabem/ üzerinden izleyebilirsiniz.


İstanbul Antik Hotel'in -2 ve -3'üncü katlarında bulunan, 1500 yıllık geç Roma erken Bizans dönemine ait tarihi dokunun korunarak günümüze ulaştığı Antik Cisterna sergi salonu; 16 Kasım 6 Aralık 2019 tarihleri arasında Sanat ve Tarih Buluşması adlı sergiyle kapılarını bir kez daha açıyor ve sanatın ışığında geleceğe bir köprü kuruyor. Dünyanın her yerinden yarımadaya gelen misafirlerimize, bize emanet olan tarihle birlikte farklı sanat akımları ve disiplinlerden özgün eserleri '' sanat ve tarih buluşması '' adlı sergide sizlerle buluşturmaya devam ediyor. Küratörlüğünü Murat Küçükkayalı'nın yaptığı, Türkiye'nin farklı şehirlerinden ve yurtdışından katılan sanatçılar Selda Özhan Alp, Lala Aqaeva, Zehra Atalay, Pelin Aydemir, Emre Baykara, Aslı Ekim, Aysel Erken, Olca Yavuz Düzgün, Seher Eyri Genç, Öznur Kepçe, Çağlar Tağcı, Fikret Yörük, Efnan Yüce'nin özgün sanat eserleriyle yer aldığı sergimize, tüm sanatseverleri bekleriz. Serginin açılışı, 16 Kasım Cumartesi günü saat 18:00'de Antik Hotel Antik Cisterna Sergi Salonu'nda gerçekleşecektir.


- İnsanın doğanın yerine, el becerisi ve düşünce aracılığı ile yaptığı şeyler. - İnsanın yaratıcılığının ürünleri. - Güzel ve anlamlı şeylerin üretilmesi. - Gözlem, uygulama ve çalışma yoluyla üstün nitelikli bir öğrenme yeteneği. ( N. Keser, Sanat Sözlüğü, Ütopya yay., s: 292) - Sanat, bir duygunun tasarımın ya da niteliğin belli yöntemlerle belirtilmesi, ya da yaratılması, olarak tanımlanabilir. ( Ş. Turan, Türk Kültür Tarihi, s: 233) - Para kazanmak sanattır, çalışmak sanattır ve en iyi iş sanattır. Andy Warhol - Sanat ya aşırmacılıktır ya da devrimdir. Paul Gaugin - Sanat senin gördüğün değil, başkaları görsün diye yaptığın şeylerdir. Edgar Degas - Sanat bağımlılık yapan bir haptır. Marcel Duchamp - Sanat kıskanç bir metrestir ve eğer adamın müziğe resme, şiire, felsefeye ya da mimariye yeteneği varsa, o adamı kötü bir koca ve kötü bir aile babası yapar. Ralph Waldo Emerson. - Sanat, insanı altüst eden bir uğraştır. J. M. W. Turner - Hepimiz biliriz ki sanat gerçeklik değildir. Sanat bizim gerçeği anlamamızı sağlayan yalandır. Sanatçı başkalarını kendi yalanlarının gerçekliğine inandırmanın yolunu bilmelidir. Pablo Picasso - Sanat aşkın ifadesi olmalıdır; değilse hiçbir şeydir. Marc Chagall Zanaat daha çok teknik yeteneğe ve el ustalığına dayanan üretim olarak da tanımlanabilir. Belirli ölçüde sanatsal bir anlatımı içinde barındırsa da genel olarak geleneksel olan belirli tekniklerin devam ettirilmesi üzerine kurulmuş olan zanaatkarlık, bu temel özelliği ile güzel sanatlardan ayrılmaktadır. Sanatın başlıca amacı heyecan yaratmaktır. Sanat içe duygulara kadar iner, ruhu harekete geçirir. Bilim doğanın ve insanın gizemini açıklamaya çalışır, sanat ise yeni gizemler yaratır hatta bilim ile çelişebilir de. Anlatılan temel ayrımlara karşın iki terim bazen birbiri yerine kullanılmakta ve bu durum yanlış değerlendirmelere yol açmaktadır. Bunun en ilginç örneği Atatürk'ün 1923 Mart ayında gerçekleştirdiği Adana Seyahatinde Türk Ocaklarında Adana Esnaf Cemiyeti'nin verdiği çayda esnafla konuşurken kullandığı sanat teriminin güzel sanatlar sanılıp özdeyiş haline getirilmesinde görülmektedir. Zaten Atatürk konuşmasına Adana'nın muhterem sanatkarlarıdiye başlar ve oldukça uzun bir konuşma yapar. Dünyadaki uygulamaları incelediğimizde Avrupa'da 18. Yüzyılın ikinci yarısında, güzel sanatlar zanaattan, sanatçı zanaatçıdan ve estetik de öteki deneyim biçimlerinden kesin olarak ayrılmış. Sonuç olarak sanat her şeyden önce bir yaratıcılık sürecidir, bu yüzden özgür bir ortama ihtiyacı vardır. Böyle olduğu için sanat, ancak özgürlüğün bulunduğu, sanatçının özgürce düşünüp eserini yaratabildiği yerlerde, toplumlarda gelişebilmiş. Sanat için gerekli koşullar vardır ki toplumlara göre de değişebilir, bu husus başka bir yazımızın konusu. Bu koşulların zanaat için de geçerli olup olmadığı tartışılır. Marifet iltifata tabidir yani sanatçı ne kadar çok ilgi ve değer görürse becerilerini ve sanatını da o denli iyi sergiler. Sanata ve sanatçıya değer verilmeyen toplumlarda gelişmenin beklenmesi boşunadır. Bir toplumda şair romantik-hayalci, ressam boyacı, müzisyen çalgıcı-şarkıcı, sahne sanatçısı oyuncu diye anılır veya aşağılanırsa, politik alanda en çok kullanılan sözcük tiyatrocu olursa o toplumda sanatla uğraşanların sayısı giderek azalacak, toplum iyice içine kapanacak kendini ifade edemeyecek ve sonunda nefes alamayacak hale gelecektir. İşte bu durumda sanatsız kalan bir toplumun gerçekten hayat damatlarından biri kopmuş olacaktır.


Zanaat özünde belirli bir şekillendirmeyi barındırsa da yaratıcılığın uzağında gibi durmasıyla sanattan yoksun hissi veriyor ama ya o zanaatla uğraşan yaratıcı biriyse o zaman ona sanatçı değildir diyebilir miyiz, yaptığına da sanat olmaz bundan ahkamını kesebilir miyiz?.. Sanat hepsini içine alıyor çünkü, ama hepsinden biri sanatı kapsayamıyor parçası oluyor sadece.... Popüler veya değile bile takılmıyorum kaç zamandır, çünkü popüler olup sanatının zirvesinde olanlar var olduğu gibi hiç tanınmayıp sanatını gösterebildiklerinin ruhu uçuranlar da var.. Yoksa ruhsuz bir tekniker kazanmış oluruz ki o güzel sanatlar diploması sanatçı yapmaz, diplomasız yaratıcı zanaatkarın yaptığı yaratıcılığın sanat olduğu gerçeğinin değişmeyeceği gibi....


Kasım 2017 yılında kurulan Mozartcultures, sanata bilime ve doğaya farklı bir perspektiften bakmayı hedefliyor. Sanatçıların ilham veren hayatının yanı sıra eserlerinin hikayeleri, popüler bilimle ilgili yazılar ile okuyucuların hayatlarına dokunmak isteyen Mozartcultures'ın amacı; başta ülkemizin sanatını ve bilimini ön plana çıkarmaktır. Bu amaç uğruna çeşitli projeler planlıyorlar. Yapmakta oldukları Felsefe çevirileri projesi ile insanın özünü bulup düşünebilmesini sağlamaya çalışmak. Bunun gibi internet sitesi ve sosyal medyalarında da birçok projeleri mevcut. Önem verdikleri öncelikli projelerden biri de Youtube ile ilgili projeleridir. Bu Proje, temelinde kültür ve sanat olan belgesellerin çekimini esas almaktadır. Türkiye'de kültür ve sanatı her kesim için ulaşılabilir kılmak, herkesin eşit olarak ve kolayca erişebileceği şekilde kültür ve sanat içerikli bir belgesel serisi yayınlamak istiyorlar. Bu kapsamda gerçekleştirecekleri projeyle çekilecek olan belgeseller Türkiye'de sanatı her kesimden insanın takip etmesine imkan verecek ölçüde ulaşılabilir kılmak. Bir diğer amaçları Türkiye'deki gerek tarihi gerek arkeolojik gerekse kültür içerikli lokasyonların detaylarını paylaşarak ulaşabilecekleri hedef kesime Türkiye'deki bu yerleri tanıtmaktır. Aynı zamanda bunu şehirler arası turizmi canlandırmasını öngörüyorlar. Bununla birlikte yabancı dillerde de sunacakları belgesellerle Türkiye'deki yerleri yurt dışına tanıtmak ve ülke turizmine katkıda bulunmak. Proje kapsamında gerçekleştirecekleri ve çekimlerini üstlenecekleri belgesellerin Türkiye'deki yerleşik kültür ve sanat algısını değiştirerek bu projeyle bağlantılı panel, etkinlik ve seminerler düzenlemek. Hedefleri bu belgesel serisiyle okul hayatındaki öğrencilere veyahut kültür ve sanata merak duyanlara elinden gelen hizmeti sağlamak, ülkemizde yerleşik bir belgesel, kültür ve sanat algısı oluşturmak.


'Dünyanın en popüler müzesi' tacını yeniden takan Paris'teki Louvre'da ziyaretçi rekoru kırılmasının yükü altında ezilen çalışanlar greve gitti. Bir kez daha dünyanın en popüler müzesi ilan edilen Fransız başkentindeki Louvre Müzesi'nin kendi ziyaretçi rekorlarını kırması karşısında çalışanları isyan etti. 2018 yılında 10.2 milyon ziyaretçi çekerek dünyada en çok ziyaret edilen müze olan Louvre'daki bu yoğunlukla başa çıkamayan çalışanlar greve gitti. Resepsiyon ve güvenlik görevlilerinin grev yapması, bu hafta boyunca Louvre önünde uzun kuyruklar oluşturan ziyaretçileri vurdu. Önceden rezervasyon yaptırmadan gelmiş olanlar geri çevrildi. Müze çalışanlarının bağlı olduğu sendika Louvre boğuluyor. 2009 yılından beri izleyicilerin sayısı yüzde 20 artarken saray büyümedi ki. Bugünkü durum tahammül edilemez noktada açıklamasını yaptı. Fransa'nın terör saldırılarının da etkisiyle turizm rakamlarında büyük düşüş yaşadığı bir dönemden geçmesinin ardından, Louvre 2012'de ulaştığı ziyaretçi rekorunu geçen yıl kırdı. Bunda hip hopun kral ile kraliçesi Jay Z ile Beyonce'ın müzede çektiği müzik videosunun sosyal medyada gündem olması da önemli rol oynadı. Themed Entertainment Association'ın müze endeksine göre Louvre tarihindeki en popüler geçici sergi olan Eugene Delacroix sergisinin başarısı da ziyaretçi rekoru kırılmasında pay sahibi oldu. Ancak TEA endeksi, Louvre'daki patlamaya karşın, dünyanın listebaşı 20 müzesinde ziyaretçi sayısı ortalamasında önemli bir değişiklik olmadığını ortaya koydu. 2017'den 2018'e ilk 20'ye ziyaretler sadece yüzde 0.1 oranında arttı. Listebaşı müzelere geçen yıl toplam 108.1 milyon ziyaretçi ağırladı. Dünyanın en popüler ikinci müzesi olan Çin Ulusal Müzesi, geçen yıl yüzde 7 artışla 8.6 milyon ziyaretçi çekti. En çok ziyaret alanlar arasında New York Metropolitan Sanat Müzesi üçüncü, Vatikan Müzeleri dördüncü, Washington, DC'deki Ulusal Hava ve Uzay Müzesi beşinci oldu.


Pera Müzesi Yüzleşme sergisi kapsamında sanat ve tasarımın günümüz dünyasıyla ilişkisini sorgulayan bir söyleşi serisi düzenliyor. Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerini, günümüz sanat ve tasarım dünyasında farklı roller üstlenen öğrencileri ile bir araya getiren konuşmalarda, kişisel deneyimlere gelecek öngörüleri eşlik edecek. Etkinliklerin tamamı Zoom uygulaması üzerinden ücretsiz izlenebilir. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğrenci ve mezunlarının eserlerini bir araya getiren Yüzleşme sergisi kapsamında bir söyleşi serisi gerçekleştiriyor. Sergi; Plastik Sanatlar ve Resim, Grafik Tasarım, Tekstil ve Moda Tasarımı, Gastronomi ve Mutfak Sanatları, Tiyatro, Sanat ve Kültür Yönetimi bölümlerinde üretilen çalışmaları sanatseverlerle buluştururken, söyleşi serisi, bu disiplinlerin günümüz dünyasıyla kurduğu ilişkiyi mercek altına alacak. Etkinliklere konuk olan sanatçı, tasarımcı ve akademisyenler, kendi disiplinlerinin dününü ve bugününü, kişisel deneyimlerinden yola çıkarak tartışacaklar. Geçiş Okuldan Hayata başlıklı ilk söyleşi, Plastik Sanatlar ve Resim bölümünden mezun olmuş sanatçıların güncel durumları üzerinden sanat ortamı, sanatçı olma, sanat kariyeri kurma gibi konuları tartışmaya açacak. Plastik Sanatlar ve Resim Bölümü Başkan Yardımcısı Dr. Hakan Özer ile sanatçılar Merve Dündar, Sevim Kaya, Buğra Erol'un konuşmacı olarak katılacağı söyleşi, 28 Eylül Salı günü gerçekleşecek. Tasarım eğitiminin mevcut durumuna, grafik tasarımın geleceğine, değişen teknolojilerin sanat ve tasarıma etkilerine odaklanan ikinci konuşma Grafik Tasarımda Eğitim, Teknoloji ve Sanat başlığını taşıyor. Geleceğe dair öngörülerin kişisel deneyimler yoluyla paylaşılacağı söyleşi 30 Eylül Perşembe günü saat 19.00'da, Grafik Tasarım Bölüm Başkanı Doç. Dr. Özlem Mutaf Büyükarman, ünlü karikatürist ve öğretim üyesi Dr. Gürbüz Doğan Ekşioğlu, tasarımcı ve reklamcı Uğurcan Atoğlu ve tasarımcı Utku Lomlu'nun katılımıyla gerçekleşecek. Tekstil ve Moda Tasarımı Bölüm Başkanı Müşerref Zeytinoğlu, Bölüm Başkan Yardımcısı tasarımcı Dr. Kami Emirhan ve tasarımcı Nihal Müge Kaplangı'nın katılımıyla düzenlenen Tasarım, Tasarımcı ve Moda Dün, Bugün, Yarın adlı söyleşi 5 Ekim Salı günü yapılacak. Etkinlikte, tekstil ve moda tasarımı alanındaki akademik ve endüstriyel gelişmelere değinilecek. Oyunculukta Düşünsellik ve Yaratıcılık başlıklı konuşma 10 Ekim Pazar günü Tiyatro Bölüm Başkanı Prof. Dr. Metin Balay, Bölüm Başkan Yardımcısı Dr. Arda Öztürk, öğretim üyesi Prof. Dr. Fakiye Özsoysal ve ünlü oyuncu Levent Üzümcü'nün katılımıyla gerçekleşecek. Etkinlikte, oyuncunun yaşadığı dünyaya karşı tutumu ve sorumluluğu tartışmaya açılacak. Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü öğretim üyesi Dr. Arzu Durukan, şef Didem Çetin ve lisans öğrencisi Fevzican Acar'ın katılacağı Gastronomi ve Kültür başlıklı konuşmada, gastronominin kültür ve sanatla ilişkisi tartışmaya açılacak. Etkinlik, 12 Ekim Salı günü gerçekleşecek. Söyleşi serisinin 14 Ekim Perşembe günkü son etkinliği Sanat ve Kültür Yönetimine Genç Bir Bakış başlığını taşıyor. Sanat ve Kültür Yönetimi Bölüm Başkanı ve Yüzleşme sergisi küratörü Prof. Dr. Marcus Graf'a bu söyleşide, Yeditepe Üniversitesi mezunları Esra Özkan, Halil Yıldırır ve Eda Göknar eşlik edecek. Bugün sanat ve kültür yönetimi alanında yönetici olarak görev alan konuşmacılar, kişisel deneyimleri ışığında küratörlük, müzecilik, galericilik ve sanat yazarlığı konularında mevcut durumu tartışacaklar. Çok katmanlı bir forum şeklinde kurgulanan Yüzleşme sergisi, Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin 25 yıllık üretiminden disiplinler ötesi bir yaklaşımla örnekler sunuyor. Kurumun geçmişi ve bugünüyle yüzleşmesine aracı olmanın yanında izleyiciye dünyayla yüzleşme ve onu alışılmadık açılardan yeniden keşfetme fırsatı sunan sergi, 24 Ekim'e dek Pera Müzesi'nde ziyaret edilebilir.


Önümüzdeki 3 ay boyunca ASG 2020'de yer almış bazı sanatçılar, Open Studio Days Instagram, Facebook ve Twitter hesaplarını ödünç alıp güncel ve geçmiş sanat çalışmalarına dair çeşitli paylaşımlar yapıyor olacak. 4 Ocak 18 Mart 2021 tarihleri arasında Take Over serisinde yer alacak sanatçılar ise; Mehmet Resul Kaçar, Karis Deniz Kara, Uğur Demirci, Nazlı Büberoğlu, Mihriban Mirap, Yeşim Uzunöz, Elif İlke Bultan, Gonca Gümüşayak, Bengü Şener & Cansu Akdeniz, Pırıl Kurbetci, Sedat Gösterikli, Büşra Gezer, Candan Umur, İnci Asal ve E S Kibele Yarman. Açık Stüdyo Günleri Take Over serisi bugün başlıyor. İlk hafta konuk sanatçı ise Mehmet Resul Kaçar. Sanatçı gönderilerini takip etmek için aşağıdaki butona tıklayarak ASG Instagram hesabına erişebilirsiniz.


Rusya'nın başkenti Moskova'nın ev sahipliği yaptığı Art-Football Müzik ve Futbol Festivali, başta Rusya, Türkiye, Paraguay, Belarus, İran olmak üzere onlarca ülkeden yüzlerce sanatçı ile futbolcuyu buluşturdu. Amacının sporla sanatı birleştirip dünyanın dört bir yanından gençlerin ilgisini çekmek olduğu belirtilen festivalde ülkelerin milli takımlarına gerek profesyonel futbolcular, gerekse tiyatro ve sinema oyuncuları, şarkıcılar katıldı. Sputnik'e konuşan Türk katılımcılar, festival, Rusya'nın başkenti ve Moskovalılar ile ilgili izlenimlerini anlattı. Birkaç yıl boyunca Rubin Kazan futbol kulübünün formasını giymiş futbolcu Fatih Tekke, Rusya'da yaşadığı günlere dair anılarını paylaşarak Rusya'yı özlediğini anlattı. Tekke, 'Takım olarak altıncı veya yedinci kez geliyorum Moskova'ya. Organizasyon çok güzel, hem de çocuklara yardım ediyor bu festival. Zaten Rusya'da birkaç sene yaşamıştım Rubin oyuncusuyken. Onun için burada tekrar olmak, tekrar bu dili konuşmak çok hoşuma gidiyor. Tabii ki arkadaşlarımla da bir araya gelmek çok güzel. Geçen sene de Kazan'da Rubin'in yıldönümüne çağırdılar, ben memnuniyetle gittim ve sanki dünmüş gibi hissettim, kariyerimde bu çok güzel ve faydalı yıllardı. Rusya'yı özlüyorum, çok süper anılarım var' ifadelerini kullandı. Oyuncu Hakan Meriçliler de Rusya'nın kültürü, sanatı ve Moskovalılar ile ilgili özel izlenimlerini anlatarak şunu söyledi: 'Bu, Rusya'ya altıncı gelişim, fakat ilk üç kez tiyatro oyuncusu olarak turne ile geldim. Moskova'yı çok seviyorum, büyük bir şans oldu benim için. Moskova'daki tiyatro ekibi sayesinde Rusları tanıdım. Dışarıdan çok soğuk görünseler içeri aldıktan sonra sıcacık, entelektüel, şakacı, yetenekli olduklarını anlarsınız. O dönemde Rasputin'e hayrandım, Rasputin'i oynamak istedim. Anneannem Yunan, Ortodoks olduğu için Rus kültür çok yakın bana. Moskova'nın tiyatroları, konservatuvarları, balesi, çok görülecek şeyleri var. Çok eski bir şehircilik alanı olan, nefis bir şehir Moskova'.


Türkiye'nin değerli sanatçılarından, aynı zamanda MÜYORBİR Yönetim Kurulu Üyelerinden Belkıs Akkale, Onur Akın, Burhan Şeşen, Hüseyin Turan ve Mehmet Gümüş, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'na CHP Genel Merkezi'nde nezaket ziyaretinde bulundu. Sanatçılar, gelecek için umutlu olduklarını dile getirirken Kılıçdaroğlu da kültür sanat alanında çok önemli projeler üzerine çalıştıklarını söyledi. Türkiye'nin değerli sanatçılarından, aynı zamanda Müzik Yorumcuları Meslek Birliği Yönetim Kurulu Üyelerinden Belkıs Akkale, Onur Akın, Burhan Şeşen, Hüseyin Turan ve Mehmet Gümüş, önceki gün CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'na nezaket ziyaretinde bulundu. Kılıçdaroğlu ile müzik sektörü ve telif hakları hakkında sohbet eden sanatçılar, sektördeki sorunlar hakkında da bilgi vererek önerilerini paylaştılar. Kültür sanat alanında önemli projeler hazırladıklarını ve yakında hayata geçireceklerini belirten Kılıçdaroğlu, Göreceksiniz çok güzel şeyler olacak. Bu süreçte sizin gibi sanatçıların da fikirlerini bizimle paylaşması çok önemli. Farklı görüşleriniz de olabilir. Sanatçı dediğiniz zaten muhalif olur dedi. Sanatçılar da yapılacak çalışmalara her zaman destek verecek olmaktan gurur duyacaklarını dile getirdiler.


Tekrar sizlerle bir başka makalemde bir araya geliyoruz. Bu ay uzunca bir süredir içinden geçtiğimiz bu belirsizlik ortamında makalelerimdeki normal konu akışımı değiştirerek duyarlı bir makale kaleme almaya karar verdim. Konumuz Pandemi Kısıtlamaları altında kariyerini, yaşamını, mesleğini sürdürme çabası içinde olan -ve sürdüremeyen Sanatçılarımızın, Galeri Sahiplerinin ve Eğlence Mekanı sahiplerinin sesi olmaya karar verdim. Zira onlar, uzunca bir süredir içinden geçtiğimiz pandemi kısıtlamaları altında mesleklerine devam etmek ya da etmemek ikilemi altında yaşıyorlar. Bu makalede eleştirdiğimiz şey pandemi kısıtlamalarının kendisi olmayacak, bilakis bu kısıtlamaların çok daha bilinçli ve herkes açısından sürdürülebilir şekilde düzenlenmemesini eleştireceğiz. Bir kısıtlama getirdiğiniz vakit, bunun hayatın geneline etkisi ve Sanat gibi çeşitli mesleklerin ürettikleri eserlerin kitlelerle bir araya gelmeleriyle para kazanabildiklerinin farkında olunması, Sanat Galerisi ve Eğlence Mekanı gibi yerlerin, mekanlarında sanatçıları ve kitleleri bir araya getirerek para kazanabildiklerinin göz önüne alınması gibi kriterler vardır. Sosyak kısıtlama kapsamınıza bu kriterleri de koyarak, kısıtlamalarınızın yaratacağı olumsuzlukları giderici, zararları uygulamanın kendi içinde kompanse eden, oluşacak mağduriyetleri minimize eden bir geniş yelpazeli plan oluşturduğunuzda, bu uygulamanız uzun vadede sürdürülebilir hale gelir. İşte ülkemizin pandemi kısıtlamalarıyla, Avrupa'da çeşitli ülkelerin pandemi kısıtlamaları arasındaki temel fark budur. Bundan ötürü Almanya'da, İsviçre'de ve Avusturya'da pandemi kısıtlamalarında oluşacak mağduriyet minimize edilmiştir. Esnaf, Sanatçı, Galeri Sahibi, Eğlence Mekanı sahipleri bundan minimum şekilde etkilenmiştir. Gelin çok basit bir örnekle bu farkın nasıl olduğuna bir bakalım. Viyana'da, Berlin'de pandemi kısıtlamalarından çalışamayan esnafa, mekan sahiplerine, sanat galerisi sahiplerine, canlı müzik çalan bar ve gece kulübü sahiplerine mekan başı, haftada 1 düzenli olarak 1500 euro maddi devlet yardımı yapılıyor. Böylece esnaf iflas durumunda kalmıyor. Bizde ise geçtim haftada 1500 euro'yu, 1000 TL bir yardım bile yok. Bir restoranda/barda/bistroda/cafede/gece kulübünde çalışan sadece mekan sahibi değil, bunun garsonu var, aşçısı var, aşçının çırağı var, garsonların başındaki şef var, barmen var, kasiyer var, mekana düzenli yiyecek/içecek ve erzak dağıtan dağıtım firmaları var, bunun kargo şirketi var, mekanın canlı müziğinin kalitesini kontrol eden Tonmaisterler var. Yani arka-planda bir yığın insan bu işten geçimini sağlıyor. Şimdi Mekan sahibi esnafa ilave olarak bu kadar insan işsiz. Bir Sanat Galerisinde çalışan sadece Galeri sahibi ve o galeriyle beraber çalışan Sanatçılar değil, sanatçılarla anlaşan Küratör var, sanatçıların eserlerini galeriye taşıyan kargo şirketi var, galeriye açılışlardaki kokteyl için düzenli içecek/çerez, erzak getiren dağıtım firmaları var, bunların kargo şirketi var, açılışlarda konuklara içecek/çerez sunan garsonlar var, galerinin sekreteri var, galerinin sahibinin asistanı var. Yani arka-planda bir yığın insan bu işten geçimini sağlıyor. Şimdi Galeri sahipleri ve Sanatçılara ilave olarak bu kadar insan işsiz. Bir müzik grubu, ve bu müzik grubu ile beraber çalışan, canlı müzik konserleri veren mekanlarda çalışan tonlarca insan var. Sanatçıları konser alanına taşıyan özel seyahat firmaları var, konserin ses kalitesini kontrol eden Tonmaisterler var, konser alanının elektrik aksamlı altyapısını kontrol eden teknisyenler var, grupların enstrüman/alet edevatını sahne alanına taşıyan kargo şirketleri var, konser alanına içecek temin eden dağıtım firmaları var, bu içecekleri seyirciye sunan catering şirketleri var, konser alanında güvenlik sağlayan özel güvenlik şirketleri var. İlave olarak sahneye çıkan grupların kendi teknisyenleri var. Yani arka-planda bir yığın insan bu işten geçimini sağlıyor. Şimdi sanatçılara ve mekan sahiplerine ilave olarak bu kadar insan işsiz. Gerek sanatın işitsel dallarında bulunan müzisyenlerin, gerek sanatın görsel dallarında bulunan sanatçıların birbirlerinden farkı olmaksızın ürettikleri sanatlarının ve eserlerinin belirli mekanlarda halk kitleleri ile buluşması gerekir. Bu tip mekanlarda eserleri halk ile buluşan sanatçılara mekanlar belirli hasılat veya eser satışından toplanan komisyon geliri ile belirli miktarlarda bedeller öder, bu gelir, mekanla anlaşan sanatçı ve mekan sahibi arasında belirli bir yüzde oranla paylaşılır. Sanatçılar mesleklerini bu şekilde icra eder ve hayatlarını bu şekilde idame ettirir. Bu tablodan çıkış için birçok alternatif çözüm üretilebilirdi, tıpkı Avusturya, İsviçre ve Almanya'da uygulandığı gibi devlet Sanatçıya, Galericiye ve Mekan Sahiplerine belirli bir rutin devlet desteği yapabilirdi, böylece işten çıkarılmalar ve iflaslar önlenebilirdi. Veya bir başka alternatif olarak mekanların ve galerilerin belirli sayıda insan almalarına izin verilebilirdi sosyal mesafe kuralları uygulanarak. Ama bu konuda bir çaba/girişim görmedik şimdiye kadar. Bir başka hayal kırıklığım da, bu makaleyi kaleme almak bana düşmemeliydi. Medyada kalemini değerli bulduğumuz, fikirlerini, eleştirilerini ve makalelerini büyük ilgiyle takip ettiğimiz değerli köşe yazarlarımız şimdiye kadar bu konuda makaleler kaleme alarak hükümeti uyarabilirlerdi, ve mağdur olan Sanatçının, Galericilerin, Eğlence Mekanı sahiplerinin ve Esnafın sesi olabilirlerdi makaleleriyle. Bu da şimdiye kadar yapılmış değil. Sonuçta bu makaleyi kaleme almak bana düştü. Tabii ki bende bunu bir görev bildim, çünkü pandemi kısıtlamaları başladığından beri çevremizden şahit olduğum acı bir gerçek var, medyada duymadığımız bir gerçeği yaşıyoruz, eğlence mekanı sahibi dostlarımız arka arkaya iflaslarını duyuruyorlar ve mekanlarını kalıcı olarak kapatıyorlar, bir daha açılmamak üzere kepenk indiriyorlar ve işsiz ordusuna katılıyorlar. Sanatçı dostlarımız amaçsız bir şekilde boş boş geziyorlar, bu kişiler arasında tanıdıklarımızda, müzik grubu dağılanlar, sanat kariyerine son verenler, mekanını kalıcı olarak kapatanlar, bunalıma girenler, hatta intihar edenler fark edilir biçimde artmış durumda. eh ne de olsa eserlerini sergileyemedikten sonra, konser, canlı müzik performansı düzenleyemedikten sonra, eserlerini halkla buluşturamadıktan sonra üretmenin ne anlamı var siz söyleyin? Aman canım, sergilerini online ortamda düzenlesin, albümünü YouTube'a koysun, online konserler versin, demekle iş bitmiyor. Bu sanatçılar, galericiler ve mekan sahipleri bir şekilde para kazanmaya devam etmek durumundalar. Asıl sorun, tam da bu işte! Bu durumdan çıkış planlanıyor olsaydı, pandemi kısıtlamalarında meselenin sadece ceza kesmek kısmına odaklanmazlardı, ve kısıtlamalarda mağdur olan tonlarca insana düzenli devlet desteği planlanırdı, hele hele içinden geçtiğimiz ekonomik krize ilave olarak. İşte bütün bu nedenlerden dolayı, hükümet pandemi uygulamaları için samimi değildir. Ve olaya Keserim cezayı, üzerime düşeni yapmış sayarım mantığı ile yaklaşmaktadır. Evet, bir başka makaleminde böylelikle sonuna geldik. İsterdim ki sizlere normal konu akışıma dahil olan konulardan, Sürrealizm'den, ve Gerçeküstücülüğün Hollywood film sektörüne, video oyun dünyasına ve Metal müziğe olan etkilerinden bahsedelim, ancak duyduğum sosyal sorumluluk gereği bu ay farklı bir konuya değindik tekrardan. Gelecek ay normal konu akışını bıraktığımız yerden sürdüreceğiz. Sanat ile, Sürrealizm ile ve Metal ile kalın.


''As Beni'' 2023 Eylül'de İstanbul'da Adyali tarafından gerçekleştirilen performatif bir resim enstalasyonu. Resimlerinin izleyiciyle buluşmasını hedefleyen Adyali, 48'i kanvas tablodan ve 17'si kağıt üzerine yapılmış akrilik resimlerinden oluşan toplamda 65 adet resmini sokaklara ''As Beni'' yazan etiketlerle yerleştirip, izleyicinin beğenisine sundu. Resimlerini atölyesinden çıkarmak olan bu performansın amacı; eserlerini beğenen veya ilgilenen kişilerle karşılaşmak, bu kişilerce Adyali resimlerinin sokaktan ücretsiz olarak alınıp sahiplenilmesidir. Adyali, ''Ürettiğim eserler, bir depoda tozlanacağına çoktan dolaşıma girsin istedim. Gerek sanatsever biri alıp evine götürsün; gerek geri dönüşüme değer veren biri alıp üstüne boyasın; gerekse bir eskici arabasında hiç yoksa materyali pahasına satılmak üzere devam etsin yolculuğu... Kim bilir oradan nereye varacak tablolarım. Kanımca bu noktada önemli olan, üretmeme sebep olan o hissin bedenimden geçip kanvasa yansımış olması ve benden çıkarak yeni yerini bulmaya doğru yola çıkmış olması.'' diyor. Günümüz sanat tüketimini eleştiren Adyali ''Tıpkı sosyal medyada gezinirken karşımıza çıkan bir görsel gibi resimlerim de insanların karşısına çıksın istedim. Bir galeri ortamında olmadan, günlük yaşamın içinde, beklenmedik bir stüdyo ziyareti gibi hissettirsin istedim. İzleyen beğenisini dile getirebilsin, merakını tabloya temas ederek giderebilsin, isterse eline alıp arkasını önünü çevirip bakabilsin ve ''kim bilir almaya kalksam ne kadardır'' düşüncesiyle kendiyle bağdaştırdığı eseri evine götürmekten vazgeçmesin diye çareyi yine sokağın özgürlüğünde buldum.'' diye ekliyor. Adyali aynı zamanda projesinin manifestosunu da yayımladı. 2018'den bu yana biriktirdiğim tablolarımı ve kağıt üzerine yaptığım 65 resmimi, atölyemden çıkartıp üzerine ''As Beni'' yazan etiketlerle sokaklara yerleştirdiğim ve 4 gün süren performatif bir sergi enstalasyonu gerçekleştirdim. Bana ilham olan sokaklara, benden ve atölyemden geçen hisler ve düşüncelerle ürettiğim eserlerimi geri bıraktım. Amacım, sanatla karşılaşmayı beklemeyen kitlelere beklenmedik bir sergi deneyimi yaşatmak ve muhtemel izleyici kitlemden etkileşim toplamak ve eserlerimin dolaşıma girmesini sağlamaktı. Atölye sonrası yolculuklarının nerede devam edeceğini kestiremesem de, eserimi sanatsever birinin alıp evine asması veya bir eskici arabasında kanvasının para edecek olması için satılması bile benim için çok değerli. Çünkü en nihayetinde resimlerimi yaşamın içinde dolaşıma kazandırdığımı biliyorum. Bu enstalasyonun diğer bir hedefi ise, herhangi birinin geçebileceği herhangi bir sokakta herhangi bir sanat eserinin bulunmasının, dijitalleşmenin zirvesini yaşadığımız bu dönemde sosyal medyada gördüğümüz bir görselin, gerçek boyutuyla ve temas edilebilecek bir aracı konumuna gelmesiyle sanatla olan etkileşimi artırmaktı. İzleyicilerin, eserleri müze, galeri ve sanat alanları dışında, düzenlenmemiş ve steril olmayan ortamlarda görmesi ve istenirse eserlere temas edebilmesi benim için genel anlamda sanatla olan ilişkinin gelişmesi açısından büyük önem arz ediyor. Beğenildiği takdirde eserlere bila bedel sahip olabilmelerinin ise günümüz sanat tüketiminde irdelenmeye ihtiyaç duyulan bir başka önemli konu olduğunu düşünüyorum. En nihayetinde, sanatçı ilham almakla, his ve düşünceleriyle yoğrulmakla ve üretmekle meşgul olmalıdır. Sanatçılardan satış ve pazarlama becerileri beklenmemelidir. Her ne kadar rekabet dolu bir alan olsa da, bu iş dünyası beklentileri, herkesin ve her şeyin birer ürüne ve markaya dönüştüğü bu dönemde sanatçıdan hariç tutulmalıdır. Sanat alanları dışında da sanatın sergilenebileceği anlayışıyla yola çıktığım ikinci performansım As Beni, İnsargi sokak sergisine benzer motivasyonlar taşıyor. Çünkü ben, sanatın, salt seçkin gruplarca anlaşılabilecek, tartışılabilecek ve sahip olunabilecek bir insan aktivitesinden çok daha ötesinde ve sanıldığının aksine hisseden ve düşünen herkese hitap ettiğine inanıyorum.


Hollanda'nın en prestijli müzelerinden birinin, sömürge dönemi için 'Altın Çağ' ifadesini kullanmayı yasaklaması tartışmaları alevlendirdi. Müze bu terimin sömürgeciliğin olumsuz yönlerini yok saydığını düşünürken, hükümet karara tepki gösterdi. Amsterdam Müzesi, Hollanda'nın askeri ve ticari gücünün zirvesinde görüldüğü 17. yüzyıldaki sömürge dönemi için 'Altın Çağ' ifadesinin artık sergilerinde kullanılmayacağını açıkladı. Kalıcı koleksiyonlarda yer alan 'Altın Çağ' ibaresi de '17. Yüzyıldan Grup Portreleri' olarak değiştirildi. Yönetim, 'çok seslilik ve kapsayıcılık' adına bu kararın alındığını belirtti, ayrıca 'Altın Çağ' kelimesinin o dönem istifade ettikleri kesimler için 'adaletli' olmadığını vurguladı. Müze ayrıca bu ay içinde bir sempozyum düzenleyerek döneme dair 'anlatılmamış hikayeleri' paylaşacak. Müzenin 17. yüzyıl eserleri küratörü Tom van der Molen, Altın Çağ, batının tarih yazımında önemli bir alanı kapsıyor ve ulusal gururla da doğrudan bağlantılı. Ancak refah, bolluk, barış gibi bu terim çağrıştırdığı pozitif ilişkiler bu dönemin tarihsel gerçekliğini tam kapsamıyor. Bu terim; yoksulluk, savaş, zorla çalıştırma ve insan kaçakçılığı gibi 17. yüzyılın olumsuz taraflarını yok sayıyor dedi. Müzenin direktörü Judikje Kiers de, Bunlar uzun bir süreçteki önemli adımlar. Ortak tarihimize dair karanlıkta kalmış hikayelerin açığa çıkartılması için şehrimizdeki insanlarla birlikte çalışmaya devam edeceğiz ifadelerini kullandı. Kamuoyunda takdir toplayan müzenin bu hamlesi hükümetteki Liberal Sağ Parti milletvekili Zohair el Yassini tarafından eleştirildi. Müzenin 'tamamen aklını yitirdiğini' savunan Zohair el Yassini, Önce sokak tabelalarını değiştirmek zorunda kaldık, sonra sıra heykellere geldi ve şimdi de tüm Altın Çağ mı çöplüğe gidiyor? Tarihi baştan yazmak istemek biraz korkakça dedi. Hükümet ortağı Hristiyan Demokrat Parti Sözcüsü Michel Rog da 'kelimelerle anlatılmayacak kadar gülünç' eleştirisinde bulundu. Rog, Geçmişi silmek saçma. Altın Çağ'ın aynı zamanda olumsuz tarafları da olduğunu açıklayın, bunda yanlış olan bir şey yok diye konuştu. Sömürge dönemine ait bu tartışma ülke için yeni değil. Daha önce de bu döneme atıfta bulunan sokak ve cadde isimleri değiştirilmişti. Ayrıca dönemin askeri kahramanlarını öven heykeller de sorgulanmıştı. Sömürge döneminde 1636-1641 yılları arasında, Hollanda'nın Brezilya'daki topraklarının valiliğini yapan Prens Johan Maurits van Nassau-Siegen'den hareketle Mauritshuis adını alan müze de geçen yıl kurucusunun büstünü kaldırmıştı. Başbakan Mark Rutte de müzeyi 'bugünün bakış açısıyla geçmişi yargıladığı' gerekçesiyle eleştirmişti. Mauritshuis, Vermeer'in 'İnci Küpeli Kız' tablosu gibi Hollanda'nın önemli eserlerine ev sahipliği yapıyor.


Louvre Müzesi, içlerinde Mona Lisa, Venus de Milo ve Hermes Heykeli'nin de bulunduğu 480 binden fazla eseri online ziyarete açtı. Müze yönetimi tarafından yapılan duyuruda, şu an için az sayıda sanat eserinin çevrim içi olarak ziyaret edilebildiği, cuma günü itibarıyla tüm sanat eserlerinin görülebileceği belirtildi. Müzede bulunan ve sayıları 480 bini aşan sanat eserlerine collections. louvre. fr sitesi üzerinden erişilebilecek. Şu an çevrimiçi erişilebilen eserler arasında Mona Lisa, Cana'da Düğün, Semadirek'in Kanatlı Zaferi, Venus de Milo, Napolyon'un Taç Giyme Töreni ve Halkın Önündeki Özgürlük eserleri bulunuyor. Sergilenmesi planlanan 480 bin eser, Louvre'da bulunan sanat eserlerinin yüzde 75'ine tekabül ediyor. Öte yandan, müzeye ait depoda bulunan ve ödünç alınan eserlerine de internet sitesi üzerinden erişim sağlanabileceği ifade edildi.


Yaklaşık 10 yıldan bu yana İstiklal Caddesi'ndeki binasında düzenlediği 34 sergiyle güncel sanat alanında önemli bir işleve sahip olan Vehbi Koç Vakfı sanat müzesi Arter, Dolapdere'deki yeni binasını ve yeni sergilerini basın mensuplarıyla buluşturdu. Basın toplantısında sorulan soruların odak noktası, etkinliğe ev sahipliği yapan binanın çevreyi dönüştürüp dönüştüremeyeceği noktasında şekillendi. Bunun üzerine Melih Fereli de, çevreye asla sırtını dönmeyen, aksine doğayı ve yaşamı kucaklayan bir anlayışları olduğunu ifade etti. Mimari tasarımı İngiliz Grimshaw Architects tarafından yapılan ve inşası 3 yıl süren bina, 18 bin metrekare kapalı alandan oluşuyor. Binada galeri alanlarının dışında, performans alanları, kütüphane ve sanat yayınlarına odaklanan bir de kitabevi bulunuyor. Erişilebilir Sanat kavramından hareketle Dolapdere'deki yeni binasında konuşlanan ve sanatseverler için çağdaş bir soluk alanı niteliğinde olan Arter, film gösterimleri, müzikal performansları, eğitim ve öğretim programları, atölyeleri ve her bakımdan heyecan verici sergileriyle 13 Eylül'den itibaren sanatseverlerle buluşacak. - Emre Baykal ve Eda Berkmen küratörlüğünde Arter Koleksiyonu'ndan oluşturulan Saat Kaç? başlıklı sergi, bellek, zaman ve mekan kavramları etrafında şekilleniyor. - Küratörlüğünü Selen Ansen'in yaptığı Kelimeler Pek Gereksiz başlıklı koleksiyon grup sergisi, jest, kalıntı ve iz temaları etrafında kurgulanıyor. - Altan Gürman Retrospektif Sergisi, 1976 yılında hayatını kaybeden sanatçının tüm üretimini bir araya getiriyor. - Ayşe Erkmen'in Arter'in açılış programında yer alan sergisi Beyazımtırak; sanatçının 1970'lerden bu yana gerçekleştirdiği sanatsal üretim içinden retrospektif bir anlayışla seçilenlerle birlikte, bu sergi için özel olarak tasarlayıp ürettiği yeni işleri bir araya getiriyor. - Rosa Barba'nın Gizli Konferans başlıklı yerleştirmesi, sanatçının 2010 2015 yılları arasında müze depolarında çektiği üç filmden oluşuyor. - İnci Furni'nin Bir An İçin Durdu başlıklı kişisel sergisi, sanatçının bu sergi için ürettiği yeni işlerini bir araya getiriyor. - Celeste Boursier-Mougenot'nun offroad, v.2 başlıklı yerleştirmesi, dışarıdaki rüzgarın hızı ve yönüyle etkileşim içinde hareket eden üç adet kuyruklu piyanodan oluşuyor. Arter Dolapdere'de sergiler 13 Eylül 2019- 02 Ocak 202020 tarihleri arasında ücretsiz olarak görülebilir.


Kripto sanat pazarına giriş yapan Christie's Müzayede Evi'nin 25 Şubat'ta başlayan Beeple | The First 5000 Days başlıklı online müzayedesi perşembe günü son buldu. Everydays: The First 500 Days adlı dijital eser 69,3 milyon dolara alıcı bularak bu alanda bir rekor kırdı. Christie's Müzayede Evi, ilk kez tamamen dijital olan bir sanat eserini 25 Şubat'ta açık artırmayla satışa çıkarmıştı. Sanatçı ve grafik tasarımcı Beeple lakaplı Mike Winkelmann tarafından üretilen The First 5000 Days isimli eser için yapılan online müzayede dün son buldu. Eser, 69,3 milyon dolara satıldı. Müzayede evinin bir sözcüsü yaptığı açıklamada The First 5000 Daysin büyük bir müzayede evi tarafından satılan ilk NFT tabanlı bir sanat eseri olduğunun altını çizerek dijital sanat için bir rekor kırdığını belirtti. Ayrıca bu satışla birlikte Beeple, David Hockney ve Jeff Koons'tan sonra eseri en yüksek fiyata satılan yaşayan üçüncü sanatçı oldu. 25 Şubat'ta 100 dolarlık açılış teklifiyle başlayan açık artırmada son bir saatte 180 teklif verildi ve en yüksek fiyat 69 milyon doları aştı. Son saniyelerde en yüksek teklif 30 milyon doların altındayken tekliflerin gelmeye devam etmesiyle müzayede evi yetkilileri süreyi iki dakika daha uzattı. Bunun sonucunda da rakam da hızlıca arttı. Müzayede evinin internet sitesine göre satış, 22 milyon ziyaretçi tarafından izlendi. Müzayede evi yetkilileri, teklif verenlerin yüzde 58'inin Y kuşağı, yüzde 33'ünün de X kuşağı olduğunu açıkladı. Ayrıca yetkililer, Z kuşağının yüzde 6'sının, Boomer'ların ise yüzde 3'ünün teklif verdiğinin altını çizerek satışta yüzde 91'lık bir payla neredeyse tamamının yeni alıcılar olduğunu sözlerine ekledi. Artnet yazarı Eileen Kinsella, bu oranlarla ilgili İnsanlar dönemlerinin sanatını topluyorlar yorumunu yaptı. The First 5000 Days, Beeple'ın 200 yılından 2021 yılına dek 13 yıl boyunca her gün birini ürettiği 5000 farklı resimden oluşuyor. Dijital kolajda Donald Trump ve Mao Zedung gibi siyasi liderlerin sürreal çizimlerinin yanı sıra Pokemon ve Mickey Mouse gibi çizgi film karakterleri de bulunurken güncel olayları aktaran desenler de yer alıyor. Şifreli olan eser, müzayedenin ardından para gibi değerli verilerin saklandığı blockchain teknolojisi ile kayıt altına alındı. Bir Christie's temsilcisi eseri satın alan kişinin henüz ödeme yapmadığı için ne tür bir para birimi kullanacağını söylemek için çok erken olacağını söyledi. Müzayedenin son bulmasının ardından dün akşam Beeple lakaplı sanatçı Mike Winkelmann, Twitter hesabı üzerinden Aman Tanrım! diye bir tweet paylaştı. Bu tweetin sonrasında ise sanatçı tamamı sansürlenmiş çerçeve içinde bir Mona Lisa tablosu paylaşarak The Next Chapter notunu düştü.


Piyasa ve sanat ilişkisi bizim her zaman gündemimizin baş köşesinde oldu. Sadece bugün değil sanat tarihinde de burjuva devriminin ön açıcılığında; sanatın özerkliği tartışmalarıyla başlayan, romantizmle süren ve sosyalizm düşüncesiyle de kapitalizm koşullarında sanat eserinin ikili karakterinin -meta ve eser olarak- sürekli tartışıldığını görüyoruz. Bu tartışmaların en başat başlığınıysa sanatın ve sanatçının özgürlüğü oluşturdu. Sosyalist düşünce ve sanatın özüne ilişkin teori ve pratik geliştikçe de bu başlığın altına dünya kültürel mirası, paylaşım, evrensel kültür gibi başlıklar da eklendi. İnsanlığın ürettiği kültürel mirasın dünya halklarınca paylaşılması doğal görülmeye başlandı. Bu aşamadan geriye dönüşse neoliberal politikaların ve küreselleşme saldırısının hemen ardından başladı. Yeni neoliberal amentüye göre hiçbir şey kara delik gibi diyelim- piyasanın emredici ve kapsayıcı gücünden kaçamazdı, kaçmamalıydı; buna her türlü sanat eseri de -klasikler, insanlığa mal olmuşlar- dahildi. Postmodernizm, para ve piyasa ilişkisi, piyasada sınanmamış ya da bu sınamadan başarıyla çıkamamış bir yapıtın sanatsal niteliğinin de tartışmalı olduğu yargısını güçlendirdi. Sanatın mirası da piyasaya dahildi. Kapitalist ve emperyalist ülkeler ilkel birikim aşamasında dünyayı yağmalarken insanlığın yarattığı her türlü fikri ve kültürel üretimin anonimleşmesini destekledi. Daha sonra bütün bu mirasın, kendi gelişimi ve sermaye birikimi tamamlandıktan sonra da çok sıkı copyright yasaları çıkararak koruma altına alınması gerektiğini vaaz etmeye başladı. Onların insanlığın kültürel birikiminden yararlanarak yarattıklarından dünya halkları bedelini ödemeden yararlanamazdı. Ayakkabı diye yazınca anımsadım. Sanırım 2005-2006 yılları olmalı. Oldukça karışık, bugün de aydınlanmamış bir operasyonla Nazım Hikmet'in eserleri Adam Yayınları'ndan Yapı Kredi Yayınları'na geçmişti. Başka bir Türk edebiyatı gurusu ve estetik yönlendirici Doğan Hızlan da o tartışmalar sırasında Şiirin ayakkabından farkı ne, diye sormuştu. O zamanın TKP'si de Nazım Hikmet gibi bir komünist, insanlığın ilerici, devrimci kültürel mirası olan bir sanatçının bir bankanın yayınevine 'satılması'na müdahalede bulunuyoruz dedi, Nazım'ın şiirlerinden oluşan bir seçkiyi kitap olarak bastı ve dağıttı. Bunun üzerine mülkiyet hakkının koruyucusu devlet de polisleriyle kitabı bulmak ve toplamak için parti binalarını bastı. Estetik yönlendiricilerimizin bir başka okus pokusu da yazarların yasal mirasçılarının, eserlerin yayımlanmasının daha özenli, daha güvenli biçimde yayımlanmasını titizlikle gözeteceği fantezisine dayanıyor. Bunun doğru olmadığını da iki yıldır yaşanan Stefan Zweig kitaplarının yayımlanması fırtınasında gördük ya da Nazım Hikmet'in şiirlerinin yıllarca sansürlü basılmasına ses çıkarmayan mirasçısını da biliyoruz. Ülkemizin kültür dünyasında sadece birkaç yazarın telif geliriyle geçinebileceği söylenir durur ve bu geçinebilenlerin içinde ölmüş olanların etrafında bu anonimleşme kavgasının dönmesi dikkat çekiyor elbette. Aslında bu olguyu geçen yıl yaşanan bir satış işleminde sonra yayıncılığın girdiği krizle birlikte görmek gerekir. Kağıt ve döviz krizinin hemen arifesinde, bir zincir kitap mağazasının satılması, alanların hızla kitap alımını durdurması, iadeye başlaması gelecek krizin habercisiydi, ama bize göstermesi gereken başka bir sonuç daha vardı o da birkaç milyon dolara ülkenin kültür dünyasına kilit vurulabilecek olmasıydı. Birkaç yazara, birkaç büyük yayınevine kilitlenmiş bir yayın dünyası birkaç dolara da kilitlenebilir, kilitlenmesi istenmiyorsa ayakkabı, ev muamelesi çekilebilirdi. Karl Marx, Felsefenin Sefaletinde Ensonu, insanın devredilemez sandığı her şeyin değişime, alışverişe konu olduğu bir dönem gelmiştir. Bu, o ana dek ifade edilen ve aktarılan ama asla satılmayan; edinilen ama asla satın alınamayan erdem, sevgi, inanç, bilgi, vicdan- vb. Kısaca ticarete girdiği dönemdir (s. 36) diyordu. Yine Marx, romantizmi eleştirirken şunları yazacaktır: Burjuvazi şairi, ücretli, gündelikçi işçi durumuna soktu. Yazın da böylece ticari mal düzeyine indirgendi. Kendi çıkarları tehlikeye girince pek ciddi ve gerçekçi olan burjuva, şeker, deri ve domuz kılı işlerinde kullandığı ölçütleri yazın alanında da uygulamak ister. Basın özgürlüğünü eşya ya da malmış gibi ele alır. Elbette yazar yaşamak ve yaşamak için de para kazanmak zorunda, ama hiçbir koşul altında o, para kazanmak için yaşamamalı, para kazanmak için yazmamalı. Peki Marx'ın saydığı bu değerler nasıl ticarete giriyor? Piyasada nasıl paraya çevriliyor? Nasıl domuz kılı, şeker, deri işlemi görüyor. Tabii ki bütün bu kavramların en gelişkin ve etkin taşıyıcısı olan sanat yoluyla. Sanat kavramının kapitalist üretim ilişkileri içinde oynadığı ikili bir durum ortaya çıkıyor böylece: 'İnsani değerler' dediğimiz, Marks'ın saydığı değerler, sanatta içerilir ve yeni kuşaklara doğru iletilmesi sağlanırken çünkü sanat geleceğe doğru kültürün taşınmasının en önemli aracıdır beraberinde bu değerlerin de geleceğe evrilişini, daha doğru aktarılışını sağlar. İşte sanatın metalaşması aynı zamanda sanatta içerilmiş bu değerlerin de metalaşması ve pazara sürülmesi anlamını taşır ya da sanat bu ilişkiler içinde bu değerlerin paraya çevrilmesinin, metalaşmasının bir aracı durumuna düşer. İnsanlığın doğal mirası artık kültürel mirası da olmuştur; suyu, havası, ekmeği, gökyüzü ve toprağıdır. Kültürel miras da ev, köşk, araba gibidir, deyip kültürel mirasçıların mülkiyet haklarını savunup, neoliberal saldırının insanların; havasına, suyuna, toprağına saldırısını öte taraftan eleştiremezsin. Kısacası ölüm doğaldır, onun mirası bizim tarafımızdan kültüre dönüştürülür. Yazı birkaç yıl önce bir internet sitesinde yayımlanmış; ancak daha sonraki süreçte arşivden kaldırılmıştı. Metin gözden geçirilip güncellendi.


Tiyatrocu Ezgi Keskin, en küçüğü 45, en büyüğü 65 yaşında olan 8 farklı kişiyi bir araya getirerek oluşturduğu doğaçlama tiyatro ekibi ŞakaŞuka ile sahne alıyor. Son zamanların popüler gösterilerinden olan doğaçlama tiyatro, oyuncuların sahnede tamamen kurgusuz, o anda ortaya çıkan hikayelerle oyunlar üretip birbirleriyle yarıştıkları bir tiyatro sporu. Oyunculuğu yaratıcılıkla birleştiren doğaçlama tiyatro, aynı zamanda izleyicisini de oyunlarına dahil eden interaktif bir gösteri. Doğaçlama tiyatro ile artık izleyici, izleyen konumundan çıkıp oyun sürecine dahil olabiliyor ve sahnedeki oyunculara eşlik edebiliyor. Şakaşuka Doğaçlama, bu tiyatro sporunun keyfini yaşamak ve yaşatmak için amatör bir ruhla biraraya gelmiş 8 oyuncu ve bir moderatörden oluşuyor. Ekibin kurucusu Tiyatrocu ve Yaratıcı Drama Eğitmeni 31 yaşındaki Ezgi Keskin, farklı kişiliği ve yetenekleri olan 8 kişiyi biraraya toplamış. Şakaşuka'nın en dikkat çekici özelliklerinden biri, yaşları 45 ila 65 arasında değişen kişilerin tiyatroya gönül verip bu işe soyunmuş olmaları. Orta yaşlı olmanın ekibe kattığı deneyim, hayatın içinden herşeyi sahneye aktaran doğaçlama oyunu adına büyük bir avantaj sağlıyor. Prömiyerlerini 9 Kasım 2019'da Kadıköy Öykü Sahne'de yapan Şakaşuka; 22 Aralık tarihinde Caddebostan Kültür Merkezi'nde sahne aldı. Yeni gösterisinde ise 24 Aralık saat 20:30'da Barış Manço Kültür Merkezi'nde sahneye çıkacak. Eğlenceli vakit geçirmek isteyen herkese açık bu etkinlikler ücretsiz gerçekleştirilecek. Şakaşuka oyuncu kadrosu şu kişilerden oluşuyor: Ahmet Fazıl Ayan, Engin Yüksel, Erdinç Özçil, Sema Tokat, Sinem Tezcan, Yasemin Bayındır, Yıltu Salur, Ziya Esin.


SANATORIUM, 6 Aralık 2019 19 Ocak 2020 tarihlerinde Artificial Bloom; Fluid Archives adlı sergiye ev sahipliği yapıyor. Zeynep Beler, Luz Blanco ve Christiane Peschek'in işlerini çizgisel olmayan, akışkan ve hibrid gerçeklikler bağlamında gösteren sergi Melih Aydemir küratörlüğünde gerçekleşiyor. IRL ve sanal varlığımız arasındaki çizgi bulanıklaştıkça kendimizi tekrar inşa etmek ve bedensel sınırlarımızı genişletmek için yeni ihtimaller ve yollar buluyoruz. Varlığımız sürekli genişleyen İnternet üzerinde hatıralarımızı toplama ve saklama yollarımız ile dönüşüyor. Sergi, dijitalin deneyimlerimizi, anılarımızı ve kimliğimizi kapsayan bu alanında belirli bir bakışın yarattığı çizgisel anlatıların dışındaki ihtimalleri arıyor. Bunun yanında sanal ağların sağladığı genişlemeyi, feminen ve kuir hatıranın kendine yuva bulacağı bir mekan olarak ele alırken, uzantımız haline gelen belgeleme araçlarının siber-feminist bağlamı üzerine düşünüyor. Akışkan Arşivler, belgelenmeye değersiz bulunmuş, belki gerçek-dışı ancak beden hafızası yoluyla aktarılmış ve yayılmış anıları katmanlaştırır. Artificial Bloom SOPHIE'nin kişinin bedeninin tekrar-inşasını olumlayan 2018 tarihli Faceshopping şarkısından bir alıntıdır. Artificial Bloom bu geçiş sürecini bir çiçek açılması olarak ele alır. Bloom aynı zamanda fotoğraf düzenleme programlarında fotoğrafa yoğun bir aydınlık ekleyerek detayları yumuşatan efektin adıdır. Christiane Peschek dijital kalıntılar ile çalışan gelecekteki bir arkeolog hayal ederek dijital resimler için sanal bir mağara yaratır. Klasik kadın pozlarını gösteren fotoğrafları manipüle eden Peschek, onları tekno-feminist bedenlere dönüştürür. Işık yansıtan materyaller ile tamamlanan yerleştirme, izleyicilerinin akıllı telefonlarının flaş ışıkları ile aktivite olur ve günümüzün gözleme davranışlarını sorgular. Zeynep Beler'in cep telefonu ile fotoğrafladığı, ardından resimlediği anlar ise, post-internet döneminde kadın deneyimini belgeler. Akıllı telefon tutan el ve beden parçaları eriyerek birbirine karışır; cinsiyetsizleşen beden, başka bedenleri taşıyan bir yüzeye dönüşür. Beler işlerini galeriye nalbur malzemeleri kullanarak yerleştirir. Kablo kelepçeleriyle katmanlar birleşirken, yerleştirme bir tekno sistemi taşıyan bedene dönüşür. Luz Blanco'nun işleri aktarım sürecinde kaybolan parçalar üzerine düşünür. Fotoğraftaki pikselleri tek tek ayırarak kağıda çizim yoluyla işleyen Blanco, bedenlerin ve anıların ayrıldığı katmanları gösterir. Katmanlar arasındaki geçiş bir beden hafızasının arkeolojisini sunar.


SANATORIUM, 25 Ekim 1 Aralık 2019 tarihlerinde Türkiyeli sanatçı Yunus Emre Erdoğan ile Avusturyalı sanatçı Clemens Wolf'un son dönem işlerini kapsayan, Domenico de Chirico küratörlüğündeki İlişkiler adlı iki kişilik sergiye ev sahipliği yapacak. Sergide Yunus Emre Erdoğan ve Clemens Wolf'un araştırdığı mekan, bir yere oturtması zor, neredeyse uçucu, incecik bir mekan olarak tanımlanabilir. İki sanatçının, sanatsal araştırmaları arasındaki çeşitli benzerlikler, temelleriyle yüz yüze geldiklerinde daha da canlı hale geliyor. Her ikisinin de özünde, iki sanatçının işlerinin de yaratıcı temelini oluşturan o ilk anda, kurucu anlam, arka planın kokusu ve altta yatan nefes veya nefessizlik yer alıyor. Yunus Emre Erdoğan çalışmalarında yerler ve objelere, onların ışık ve mekanın çeperleriyle etkileşimine gözünü dikiyor. Çoğunlukla karakalem olan çalışmaları geniş olduğu kadar yoğun bir atmosfere de sahip. Mekansal öğeler, neredeyse minimalist yönlere meylederek formalizmden sıyrılıyor çoğunlukla. Nesnelere yönelik hayaletvari bir bakış geliştiren sanatçı, mekandaki nesnelerin bıraktığı belli belirsiz sesler ve görünmez izlere dayanan metafizik bir anlam arayışına girerek boşluğun varlığının peşine düşünüyor. Diğer yanda ise Clemens Wolf'un eserleri, malzeme ve renklerin özgül bir şekilde kullanılması aracılığıyla temsil ve soyutlama arasında dalgalanan bir düşünme halindeki hassas ve geçici bir anı yakalamaya yönelik bir çabayı ortaya koyuyor. Genleşmiş bir metal parçasını fırça olarak kullanan Wolf, metal parçasını reçineye batırıp ona pigment ekleyerek yoğun dokulu ve tek renkli bir kompozisyon yaratmak amacıyla tuval üzerine ilk olarak kalın bir yağlı boya tabakası sürüyor. Böylece nihai kompozisyonlar aslında tuvalin yüzeyine dokunmadan ortaya çıkmış oluyor. Süreç teslimiyetle, teslimiyet de mekansal soyutlamanın uçuculuğuyla örtüşüyor.


Gazeteci sanat yazarı Hatice Utkan Özden'in son on yılda sanatçıların yaratım süreçlerine dair gerçekleştirdiği röportajlar ve sergi değerlendirme yazılarından oluşan Çağdaş Sanat ve Yaratıcılık adlı kitabı geçtiğimiz günlerde Morena Yayınları tarafından yayımlandı. Kitapta, 2010-2020 yılları arasında İstanbul'da düzenlenen sergilerde yer alan Şükran Moral, Halil Altındere, Elif Uras, Ferhat Özgür, :mental Klinik, Julian Rosefeldt, Huo RF, Daniel Firman, Pablo Genoves, Arik Levy, Mehmet Güleryüz, Nil Yalter, Axel Hütte, Berlinde de Bruyckere, Taryn Simon, Viron Vert, Kutluğ Ataman, Taner Ceylan, Hamra Abbas, Tayfun Serttaş, Orhan Cem Çetin, Sophie Calle, Sarah Morris, Ali Kazma, Bill Viola, Aydan Murtezaoğlu, Bülent Şangar, Fahrelnissa Zeid, Ai Weiwei, Füsun Onur, Hüseyin Çağlayan, Peter Kogler, Anton Henning ve Thomas Ruff'un eserlerine ve üretim aşamalarına dair kapsamlı bilgiler ve derinlikli değerlendirme yazıları yer almakta. Hatice Utkan Özden, Çağdaş Sanat ve Yaratıcılık kitabıyla, ülkemizde çağdaş sanatın son yılını mercek altına alıyor. Gazeteci-Sanat Yazarı Hatice Utkan Özden ile, sanatta yaratıcılık odağında gerçekleştirdiği röportajlar ve ülkemizde son on yıldır meydana gelen sergilere dair yazdığı yazılardan oluşan bir tür çağdaş sanatın güncel tarihi diyebileceğimiz kitabı Çağdaş Sanat ve Yaratıcılık üstüne konuştuk. Hatice Utkan Özden: Bu yazılardan bir kitap oluşturmak aslında ilk sanatçı Huo Rf'nin fikriydi. Ben de kitapla ilgili düşünmeye başladığımda iki konu üzerinden sınıflandırma yapmaya çalıştım. Birincisi, 2010-2020 yılları arasındaki sergilerdi, ikincisi ise sanatçılarla konuştuğum konulara istinaden ayrımdı. Bunu da yaratıcılık olarak seçtim. Çünkü, sanatçılarla yaptığım röportajlarda genellikle yaratıcılık üzerine konuştuğumun farkına vardım. Bu da ikinci sınıflandırmayı yaratmamı sağladı. Burada asıl amaçladığım bu üretim süreçlerinin ziyaretçiye ne kadar ulaşabildiği ve eserin anlaşılmasında nasıl bir kapı açtığı... Tüm sanatçılarla yaratıcılık süreçlerini odak alan röportajlar yapmıştım. Bu konu üzerine konuşmadığım sanatçı röportajlarını ya da sergi yazılarını dışarıda bıraktım. Daha sonra, Huo RF ile tüm röportaj yaptığım sanatçıları bir araya getirdik. Çok fazla röportaj vardı. Bu yazıların hepsi İngilizceydi, hepsini Türkçe'ye çevirdim. Üst üste birçok edit ve yeniden yazmanın ardından kitap ortaya çıktı. H. U. Ö.: Bugün güncel sanatın bir tür geçiş döneminde olduğunu düşünüyorum. Hepimiz birlikte yaşıyoruz bu dönemi... Neler olacak zaman gösterecek. Ortaya çıkan yeni üretim tarzları, dijital alandaki yenilikler sadece dijitale yönelik eser üretimi, NFT hepsi bu geçişin bir parçası. Geriye ne kalacak zaman gösterecek. Ama güncel sanatla ilgili bir konu kesin kalıcı ve uzun bir zaman bu konu üzerine konuşup yazacağız: Sürdürülebilirlik... Sürdürülebilirlik ve sanat konusu, öncelikle iklim değişimi, çevresel faktörler gibi konuları ele aldığı için daha önemli hale gelecek. Bu konuda sanatçılar üretim süreçlerini de değiştirecekler. Daha çevreye duyarlı ve yeni bir sanat üretimi her şeyin yerini alabilir. Bu arada tasarım da büyük ölçüde güncel sanatın içine girecek ve daha çok ikili, sanatçı grubuyla üretilen sanat projelerine tanık olacağız. H. U. Ö.: Sanatçı ve eser arasındaki ilişki ve bu ilişkinin nasıl evrildiği çok önem verdiğim bir konu. Yaratıcılık süreçlerinin de bu ilişki üzerinde etkili olduğunu düşünüyorum. Bir yapıtı ya da sanatçıyı anlamak istiyorsak mutlaka yaratıcılık süreçlerine bakmalıyız. Yaratıcılık süreçleri bir tür alan yaratıyor. O alanda her sanatçı yeniden ve tekrardan kendisini keşfediyor. Ayrıca, hayatta kalmak ve hayatı daha anlamlı kılmak adına önemli bir alan bu... Bu durum izleyici ve yapıt ilişkisine nasıl yansıyor? Bunun düşünce tarihi bağlamında da düşünmek ve ifade etmek mümkün. Baruch Spinoza'nın conatus kavramı örneğin... Spinoza doğada iki nesnenin karşılaştığı anda bir tür var olma çabası içine girdiğini söyler. Her iki şey de kendisini geliştirmek ve var etmek için çaba sarf eder. Bu kavram çok farklı alanlarda düşünülmüştür ama bence çağdaş sanat ve izleyici ilişkisi açısından da mükemmeldir. Eserle karşılana izleyici o an değişmeye ve farklılaşmaya ve varlığını farklı şekilde ifade etmeye başlar. Artık farklı bir farkındalık alanından bakar dünyaya... Yeni bir sorgulama alanına girer ve böylece farkındalığı artar. H. U. Ö.: Genoves sanatın bir iletişim alanı olduğunu ve izleyicinin bu iletişime mutlaka katılması gerektiğini düşünen bir sanatçı. Diğer yandan, çalıştığı konular da oldukça karmaşık. Su, kıtlık, iklim değişimi gibi çevresel konular üzerinde duruyor. Onun için tüm bunların da kültürle bağlantısı var. Açıkçası, sanat yapıtının ölümsüzlüğüne inandığını sanmıyorum. Onun için sanat eseri de geçici olabilen ama anlaşılması gereken bir şey ve kesinlikle çok yüceltilecek bir şey değil. Aksine, herkese ulaşması gereken bir şey. Genoves'in fikirleri beni etkilemişti ama bence o bir sanatçı olarak bunlardan ilham alıyor. Kısacası, yıkım ve yok oluş onu etkileyen olgular. H. U. Ö.: Benim en çok ilgimi ve dikkatimi çeken şey, yapıtın izleyiciyle nasıl iletişim kurduğu. Herkes anlaşılmak için üretir bence... Yaratıcılık içinde hem kendi içimizde bir keşif, hem de anlaşılmak ve kendimizi ifade etmek için üretim vardır. Bir eseri öncelikle bu açıdan değerlendiririm. Karşısındaki ziyaretçiyle nasıl iletişime geçtiğini keşfederim. Teknik açıdan, renkler, figür, yapı, üslup elbette önemlidir ama bunlar ilk gördüğümüz şeylerdir. Asıl keşif ve dikkatimizi çeken şeyler ondan sonra gelir. H. U. Ö.: Müzeler uzun süredir değişiyordu... Bu önlenemez bir olgu müzecilik açısından. Bir müze kendini daha iyi nasıl ifade eder sorusu herkesi ilgilendiriyor çünkü müzelerin işlevleri de değişti ve değişiyor. Bir müzenin ziyaretçisine ve topluma nasıl yaklaştığı ve nasıl iletişime geçtiği çok önemli bir hale geldi. Hatta, pandemiyle belki de eskisinden de önemli. Çünkü müzelerde bu yaklaşım sadece fiziksel alanlarda olmaktan çıkarak çevrimiçi alanda da çok önemli olmaya başladı. Burada, 2019 yılında İstanbul Üniversitesi'nde Prof Fethiye Erbay'ın tez danışmanlığında yazdığım tezimin konusundan bahsetmek isterim. Tezimde müzelerin online olarak varlıklarını sergiler üzerinden incelemiştim. Çok çarpıcı sonuçlar elde etmiştim. Şu an bu tez gerçekten de anlamlandı çünkü müzeler çevrimiçi alanda daha etkin olmak zorundalar. Bu durum kurumları daha çok gelişmesini sağlayacak diye düşünüyorum. H. U. Ö.: Kitaptaki tüm sergiler İstanbul sergileri... Bu çok önemli. Bu kitapta iki ana konum var, 2010-2020 arası İstanbul sergileri ve yaratıcılık yazıları ve röportajları ve hepsi de İstanbul ekseninde. Güncel sanat sergileri bağlamında, İstanbul'da neler gördük ve neler tecrübe ettik sorusu üzerinden ilerliyorum. Bu nedenle İstanbul'un da sanat açısından çok güçlü bir şehir olduğunu düşünüyorum. H. U. Ö.: Sanatçılar beni her zaman yaratıcılık hikayeleriyle etkiler. örneğin, Nil Yalter'in eserlerini yaratmadan ya da sergi hazırlığı sırasında okuduğu eserler ve kendini kitaplarla beslemesinden çok etkilenmiştim. Taner Ceylan'ın kendisini resim yaparken, resimden büyülenmişcesine sadece onunla birlikte olması bana çok ilham vermişti.


15 Kasım 2019-15 Ocak 2020 SANCI / TWINGE sergisi Endless Art Taksim'de sanatseverlerle buluşuyor. Anlamını ve adını bilmediğimiz bir konu hakkındaki merakımızı öncelikle onun ne olduğunu sorgulamakla başlarız. İsmin gücünün bizde yaratacağı kavramı karşılayan tanımlar belleğimizde önceden öğrenilmiş bilginin ve bir olay karşısındaki tutumun sonucunda bizleri bir tümevarıma götüren süreçte şekillenmektedir. Aynı zamanda adlandırmaların bireyin üzerinde oluşturduğu yönlendirme, güdümleme, zihni harekete geçirme, etkileme hali manipülasyonu da ortaya çıkarmaktadır. Bireyin zihnindeki kavramın dışına çıkarak, ismin anlamı, başka bir kavram ile çarpışmasıyla, yeni imgeler oluşmasına sebep olmaktadır. Günümüzde bir yandan hızlıca tükettiğimiz, görmeye alıştığımız olaylara, varlığından emin olduğumuz nesnelere her zaman ulaşabilme isteği baş gösterir. Tekrar tekrar dönüp baktığımızda ilk anda bize anlattığını, daha sonraki akışta farklı anladığımız ve anlamlandırdığımız süreçlere dahil oluruz. Kolay ulaşılabilme ve bıraktığın gibi bulma umudunu taşıdığımız şeylerin, zaman içerisindeki biçimsel ve anlamsal evrimine tanık olmaya devam ederiz. Sanatçılar: Tuğrul Selçuk, Sami Aslan, Aytuğ Aykut, Ebru Zarakolu, Gözde Can Köroğlu, Damla Yalçın, Nurgül Gün Güney, Şeyda Özdamar, Tarık Ceddi, Doğancan Yıldırım, Muhittincan.


Bilim insanları, günün birinde petrolün sürdürülebilir alternatifini yaratabileceğini umdukları yapay bir yaprak geliştirdi. İmitasyon yapraklar, bitkilerin güneş ışığını, karbondioksiti ve suyu enerjiye dönüştürdüğü kimyasal reaksiyon sürecini, yani fotosentezi taklit ediyor. Cambridge Üniversitesi'nden araştırmacılar cihazı, fosil yakıtlardan üretilen bir gaz olan sentez gazını oluşturmak için tasarladı. Nihayetinde cihazın, petrol yerine sürdürülebilir bir sıvı yakıt ikamesinin geliştirilmesini sağlayabileceğine ya da ilaç, plastik ve gübre gibi diğer ürünlerde kullanılabileceğine inanıyorlar. Profesör Reisner ve ekibi, kullanılan malzeme ve katalizörlerin kombinasyonu sayesinde, cihazın atmosfere ilave karbondioksit salmamasını sağladı. İşlem, kobalttan yapılan bir katalizörle birleştirilen ve güneş ışığını toplayan bitkilerdeki moleküllere benzeyen iki ışık emici kullanarak gerçekleşiyor. Suya yerleştirildiğinde, bir ışık emici, oksijen üretmek için katalizörü kullanıyor. Diğeriyse karbondioksiti ve suyu, karbon monoksit ve hidrojene indirgeyen kimyasal reaksiyonu gerçekleştirerek sentez gazı karışımını oluşturuyor. Araştırmacılar, ayrıca, suni yaprağın bulutlu veya yağmurlu günlerde de verimli bir şekilde çalıştığını keşfetti. Nature Materials adlı bilimsel dergide yayınlanan makalenin baş yazarı, doktora öğrencisi Virgil Andrei Bu da bu teknolojiyi sadece sıcak ülkelerde kullanmakla ya da işlemi yalnızca yaz aylarında gerçekleştirmekle sınırlı olmadığınız anlamına geliyor ifadelerini kullandı.


Ünlü yönetmen Nuri Bilge Ceylan, Şanghay Uluslararası Film Festivalinde jüri başkanı oluyor. Bir Zamanlar Anadolu'da, Ahlat Ağacı, Üç Maymun, Uzak, İklimler gibi filmleriyle başta Cannes olmak üzere birçok festivalden ödülle dönen Ceylan, 15 Haziran'da Şangay'da Golden Goblet Ödüllerini veren ekibin başında yer alacak. Ceylan, 6 filmiyle katıldığı Cannes Film Festivali'nde, En İyi Yönetmen, En İyi Film ve Jüri Ödülü sahibi oldu. Festivalin jürisinde daha önce Luc Besson, Chen Kaige, Wong Kar-wai, Danny Boyle, John Woo, Jean-Jacques Annaud, Tom Hooper, Gong Li, Andrei Zvyagintsev, Emir Kusturica, Cristian Mungiu ve Jiang Wen gibi isimler yer aldı. Şangay Film Festivali 24 Haziran'da sona erecek.


Kız çocuklarını seks kölesi yapıp seks ticaretinde kullanmakta yargılanacakken hücresinde ölü bulunan milyarder finansçı Jeffrey Epstein'ı ilk ifşa eden kurbanlardan olan Virginia Giuffre'nin anıları basına sızdı. Bir uçuşta tanıştığı 'The Simpsons' çizgi dizisinin yaratıcısı Matt Groening'e ayak masajı yapan Giuffre, Testereyle bile kesmesi zor gözüken sarı kabuk gibi ayak tırnakları vardı diye yazmış. ABD'de kız çocuklarına cinsel saldırı, seks ticareti, insan kaçakçılığı ağı oluşturma suçlamalarından tutukluyken hücresinde ölü bulunan milyarder Jeffrey Epstein'ı ilk ifşa eden kurbanlardan olan Virginia Giuffre'nin henüz yayımlanmamış anıları mahkeme belgeleri arasına girmesinin ardından basına sızdı. Donald Trump'ın Florida eyaletindeki Mar-a-Lago golf tesisinde 15 yaşında çalışırken kendisine yakınlık gösteren İngiliz sosyetesinin önde gelen ismi Ghislaine Maxwell'in isteğiyle Epstein'a masaj yaptığını, ardından Epstein-Maxwell'le üçlü ilişkiye zorlandığını ve Epstein tarafından seks kölesi olarak kullanıldığını anlatan Virginia Giuffre'nin anılarında Epstein aracılığıyla çok sayıda siyasetçi ve şöhretle nasıl tanıştığı da var. Masaj karşılığında Groening'in kendisine hemen bir Homer ve Bart Simpson çizimi yapma nezaketini gösterdiğini belirten Giuffre, The Simpsons yaratıcısının kendisinin ricasını kırmayıp babası ve erkek kardeşlerinin adlarını yazıp En büyük hayranlarıma Matt Groening'den diye imzaladığını vurguladı. Çok hoş bir jestti, ayakları artık mesele değildi, hatta kendisine Los Angeles plajlarına kendini vurmadan evvel pedikür yaptırması gerektiğine dair takıldım diye aktaran Giuffre, Groening ile tanışmanın bir zevk olduğunun altını çizdi. Bugün 35 yaşında, evli ve üç çocuk annesi olan Giuffre'nin anılarının ilk etapte 'Milyarderin Playboy Kulübü' adıyla yayımlanmasının planladığı anlaşılıyor.


Epsilon, romantik edebiyatın popüler ismi Sarah Jio'nun yeni romanı Londra'dan Sevgilerle'yi, tüm dünyayla aynı anda Türkiye'deki okurlarla buluşturdu. Yazdığı kitaplar dünya genelinde milyonlarca satan Jio, yeni romanında Londra'nın pastel renkli sokaklarından aşka, aileye ve bağışlamaya dair umut dolu sıcacık bir hikaye anlatıyor. Birçok eseri New York Times çok satanlar listesinde yer alan ve Türkiye'nin en çok okunan yabancı yazarlarından biri olan Sarah Jio'nun yeni romanı Londra'dan Sevgilerle, tüm dünyayla aynı anda satışa açılıyor. Yasemin Büte'nin dilimize çevirdiği Londra'dan Sevgilerle, kitabı yayımlayan ilk ülkelerden biri olan Türkiye'de Epsilon logosuyla okurlara ulaşıyor. Zorlu bir boşanma sürecini atlatmaya çalışan Valentina, yıllardır görüşmediği annesinin öldüğünü ve ona Londra'da Kitap Bahçesi isimli bir kitabevini miras bıraktığını öğrenince Amerika'dan İngiltere'ye uzanan bir yolculuğa çıkar. Çocukluğundan beri gerçek bir kitapsever olan Valentina Londra'nın en güzel semtlerinden birindeki kitabevini görür görmez bu masalsı yere aşık olur. Her girenin neşe ve huzur bulduğu Kitap Bahçesi, Valentina henüz bilmese de annesinin onun için hazırladığı sürprizlerle doludur. Ne var ki kitabevinin yüklü bir vergi borcu vardır ve Valentina annesinin mirasını yaşatmakla onu satmak arasında bir karar vermek zorundadır.


Saraybosna Film Festivali kapsamında dağıtılan Saraybosna'nın Kalbi Yaşam Boyu Başarı Ödülü bu yıl dünyaca ünlü senarist ve yönetmen Nuri Bilge Ceylan'a verilecek. 24. Saraybosna Film Festivali kapsamında verilecek Saraybosna'nın Kalbi Yaşam Boyu Başarı Ödülüne bu yıl dünyaca ünlü senarist ve yönetmen Nuri Bilge Ceylan layık görüldü. Bosna Hersek'in başkenti Saraybosna'da, 10-17 Ağustos tarihlerinde düzenlenecek festivalin organizatörleri, bu yılki Saraybosna'nın Kalbi Yaşam Boyu Başarı Ödülü'nün Nuri Bilge Ceylan'a verileceğini açıkladı. Organizatörler daha önce dünyanın en değerli film yazarlarından biri olarak nitelendirilen Ceylan'ın, festival kapsamındaki şeref programına katılacağını da duyurmuştu. Bu arada, Ceylan'ın yanı sıra ASA Grup ve Hastor Vakfı kurucusu iş adamı Nijaz Hastor'a da Saraybosna Film Festivali'ne verdiği katkılardan dolayı Saraybosna'nın Kalbi Ödülününün takdim edileceği açıklandı. Saraybosna'nın Kalbi Ödülü'ne Saraybosna Film Festivali kapsamında Robert de Niro, Angelina Jolie, Benicio Del Toro, Gael Garcia Bernal, Steve Buscemi, Atom Egoyan, Jafar Panahi, Mike Leigh, Bela Tarr ve Danis Tanovic gibi isimler de layık görülmüştü.


Bana bu yazıyı yazdıran şarkı ise Beggin oldu. Bu şarkı ilk 1967'de The Four Seasons tarafında popüler edilmiş. Şarkıyı, Bob Gaudio ve Peggy Farina beraber yazmış. Önce size ki benim en sevdiğim versiyonu olan bu ilk şeklinin linkini vereyim bir dinleyin. The Four Seasons'dan Beggin. Aslında Peggy The Angel grubunda şarkı söylüyor. Hatta size onun 1960'lardan bir hitini de ekleyeyim. Sanırım ortadaki Peggy bu video da My Boyfriend's Back Angels grubundan. Beggin'in diğer söz yazarı Bob Gaudio ise 15 yaşında müzik dünyasına girip uzunca bir süre adından bahsettirmiş. Yaptığı pek çok şarkıyı hatırlamanız çok büyük bir olasılık. Buraya yine onun en bilinen şarkılarından birisini ekleyeyim. Andy Williams söylüyor; Can't Take My Eyes off You. Emin değilim ama bu şarkı sanki 80'li yıllardaki dizilerde de çalınıyordu ama uzun yıllar pek çok radyoda yeniden çalınmış şarkılardan biridir. Beggin'e geri dönmek istiyorum şimdi; 1965'de ilk kez piyasaya çıkan bu şarkı daha sonra pek çok grup tarafından yeniden söylenmiş. Bunlardan en başarılı olanlarından biri ise hiç tartışmasız Madcon'nun hip-hop versiyonu, 2007 yılında ki Norveçli ikili müthiş bir başarı göstermiş doğrusu. Hem kendi ülkelerinde hem de Avrupa'da pek çok ülkede aynı anda listelere girmeyi başarmış. Madcon nun hip-hop versiyonu Beggin. Norveç'in en çok satan şarkı listesine girmeyi başarmış 6 yıl gibi bir süre boyunca ki bu çok büyük bir başarı! Beggin pek çok grup tarafından yorumlanmış bir şarkı. Aslında tam sayısını söylemem mümkün değil ama Youtube'a Beggin diye aratırsanız benim buraya almadığım daha pek çok versiyonun dinleme şansınız daha olacağını belirtmeden geçmeyeyim. Üstelik birbirinden tamamen farklı yıllardaki farklı müzik türlerindeki versiyonlarını da bulmanız mümkün. Ama bir şarkının besteleyeni, söz yazarı ve söyleyenin olduğu kadar sizde ve sadece size özel de bir anlamı ve hikayesi var. Şarkıyı ilk dinlediğinizdeki yaşadığınız zaman, mutluluk ve sağlık halinizi hatırlarsınız. Belki ne zaman dinlediğinizi ve ne yaptığınızı hatırlamazsınız tam olarak ama beyninizin bir köşesinde size daha önce bildiğiniz bir şarkıyı, yeniden dinlediğinizi hissedeceksiniz. Hayatta bazı şeyler tekrar eder. Pek çok şarkıyı da tekrar tekrar dinlersiniz. Bazısı sizin kontrolünüzde, bazısı ise istem dışı. Doğrusu tam nedenini bilmiyorum ama bu tür eski şarkıları dinlemek, hikayelerini okumak benim çok hoşuma gidiyor. Umarım siz de aynı keyfi aldınız, kendiniz başka şarkıların hikayelerini ve farklı yorumlarını aradınız. Sevgi dolu, sağlıklı, başarılarla dolu, mutlu bir 2019 yılı olsun hepimize. Sevgiyle kalın.