Vernice Sanat Fuarı, 15-17 Mart 2019 tarihleri arasında İtalya'nın Forli şehrinde yapıldı. İtalya'da sanatçıların bağımsız olarak katılabildiği tek fuar olması bakımından çok önemli bir yere sahip olan fuarın bu yıl 17. si gerçekleştirildi. Ferdan Yusufi ve Giorgio Bertozzi'nin yönettiği, Neo Art Gallery tarafından 4. edisyonu yapılan Euroexpoart fuarın içinde uluslararası sanatçılar için ayrılmış bir bölüm olarak yer aldı. Bu bölümde, birçok Avrupa ve Asya ülkesinden farklı sanatçılara, özellikle de Türk sanatçılara destek verildi. Katılan sanatçılar arasında Euroexpoart bünyesinde bir de yarışma düzenlendi. Fuara gelen sanatseverlerin SMS oylaması ve jürinin verdiği puanlar sonucu kazanan sanatçılar belirlendi. Türkiye'den birçok önemli sanatçının katıldığı fuarın yarışma jürisinde, Fuar Başkanı Gilberto Tedaldi, Art Direktör Ferdan Yusufi, Art&Art Dergisi Editörü Roberto Sparaci, Musa Güney, Claudio Orlandi, Serdal Kesgin ve sanat eleştirmenleri Maurizio Vitiello, Giuseppe Salerno yer aldı. Ödüllerin fuarın kapanış töreni sırasında açıklanması heyecanlı bir bekleyiş yarattı sanatçılar arasında. Verilen çeşitli ödüller arasında özellikle farklı boyutlarda sergileme alanı veya bir sanat dergisinde ilan ya da tanıtım yazısının ilgiyle karşılandığını söylemek mümkün. Yüksel Özen'in 1. lik Gold Ödülü kazandığı fuarda, ödül alan diğer Türk sanatçıların isimleri şöyle; Nurullah Aydın, Raşit Altun, Sema Sevgen, Güler Özcan, Ali Raşit Karakılıç, Mukaddes İnci Gürsoy, Emine Dokumacı, Hülya Sözer, Esra Meral Demircan, İrem Tokgönül, Huri Aykut Ülker, Seren Ceren Asyalı. Heykel alanında fuarın dikkat çeken sanatçılarından biri olarak değerlendirilen Tülay Karavit'in eserine de ilgi büyüktü. Ayrıca Vernice Sanat Fuarında 17. Concorso Nazionale Coine Per l'arte 2019 yarışmasını Türkiye'den Serdal Kesgin Katlanan Tüketim Serisi isimli eseriyle kazandı. Kalabalık bir izleyici kitlesi tarafından ziyaret edilen 2019 Vernice Sanat Fuarı, bu yıl da farklı uluslardan çok sayıda sanatçıyı ve eserlerini, 3 gün boyunca İtalyan sanatseverlerle buluşturdu.


Bu köşede sizlerle uzun süredir birlikteyiz. Sizlere bu köşeden 20 senelik profesyonel sanat kariyerim doğrultusunda elimden geldiğince Gerçeküstücülük konusunda bilgilendirici içerikli makaleler yazarak bu sanat akımı konusundaki kaynakça eksikliğini gidermeye çalışıyorum. Bu makalemde sizlerin anlayışına sığınarak, önemli bir konuda epeydir geciktirdiğim ve Türk Sanat Camiasını bir kanser gibi içten içe kemiren, genç sanatçıların önünü tıkayan ve ülkemizin sanat alanında Batı dünyasından sürekli geri kalmasını sağlayan bir meseleler bütününe bu köşemde yer vereceğim. Herkes tarafından bilinir ki, ister şan şöhret sahibi olmuş bir sanatçı olsun, ister bir genç sanatçı olsun, ister senelerin tecrübesine sahip olup kıyıda köşede kalmış bir sanatçı olsun, ister yurtdışı sanat camiasında saygı görüp Türk Sanat Camiasında dışlanıyor olsun, bütün sanatçıların eserlerini sergileyebilecekleri yegane alanlar müzeler ve sanat galerileridir. Sanat Galerilerinin ana görevi, sanatçıları ve sanatçıların eserleriyle toplumu ve alıcı kitleyi buluşturmaktır. Sanat Galerilerini yöneten yöneticiler, galeri sahipleri ve bünyesinde çalışan küratörler, mekanlarında eserleri sergilenecek sanatçıyı ve eserlerini, sergi tarihi yaklaşana kadar medya önüne çıkartır, dergi, gazete, her türlü basılı ve dijital medya mecrasında ön plana çıkartır. Bunun amacı, söz konusu sergiye olan ilgiyi arttırmak, ve düzenlenecek serginin olası müşteri adaylarının kulağına zamanında gitmesini sağlamaktır. Bu yöntemle sergide sanatçının eserlerini satabilmeyi hedefler, bu satış içinden payına düşen komisyonu alacaktır, böylelikle sanatçı kazanacak, beraberinde galerici de kazanacaktır. Karşılıklı bir Win Win durumu vardır. Galerici risk alır, sanatçıya güvenir, onun sanatına yatırım yapar ve karşılığını fazlasıyla alır. Galerici, sanatçıyı bir müşteri olarak görmez, bilakis Galericinin müşterisiyle, Sanatçının müşterisi ortaktır: Koleksiyonerler. Galericinin müşterisi koleksiyonerlerdir, onları düzenlediği sergilere çekmeye çalışır ve işbirliği yaptığı sanatçıların eserlerini onlara satarak kar elde etmeye çabalar. Bu bahsettiğim tabii ki ideal olanı ve ne yazık ki sadece Batıdaki uluslararası sanat dünyasında karşılaşabileceğimiz ideal örnekler. Galerici ve Küratör, sanatçıyla savaşmaz, ona mobbing uygulamaz, onun sanatını değiştirmeye çalışmaz, yukarıda izah ettiğim gibi onu bir müşteri olarak görmeye çalışmaz, bunlar kendisine ve yaptığı işe güvenmeyen Galerici ve Küratörlerin başvuracağı ve hiç olmaması gereken yanlış yöntemlerdir. Türk Sanat Camiasında gerek çevremden, gerek 20 senelik kişisel profesyonel sanat kariyerimde görüyor, işitiyor ve şahit oluyorum ki, Galericilik ve Küratörlük belirli isimlerin kendi başlarına çalıp kendileri oynadıkları bir oyuna dönüşmüştür. Düzenledikleri grup sergilerini sanatçıya bir Yem olarak kullanan galericiler, bu yem sergilerde sanatçılardan kişi başı 5000 ila 8000 TL gibi ön-katılım paraları isteyebilmektedirler. Bir hevesle bu yemi alan ve eşinden dostundan borç almak suretiyle bu tip grup sergilere katılan genç sanatçılar, sergilenme sürecinde büyük hayal kırıklığı yaşamaktadırlar. Çünkü ne sergilerin ciddi bir duyurusu yapılmış, basılı ve dijital medyada duyuru yapma işi sanatçılara bırakılmış, serginin afişi bile sanatçılara hazırlatılmış olduğunu görerek oyuna geldiklerini anladıklarında zaten iş işten geçmiştir. Galeri sahibi ise sanatçılardan on binlerce TL'yi daha işin başında zaten toplayıp cebine atmış, eşi ya da sevgilisiyle güneye bir seyahat için biletlerini henüz sergi açılışında ayarlamıştır. Sergide hiçbir eser satılmamıştır, olsundur, nasıl olsa galericinin kendisi tüm paracıkları keriz olarak gördüğü sanatçılardan toplamıştır. Maalesef Türkiye'de galericilik deyince işte sanatçıları böyle ekonomik açıdan tokatlayan galerici ve küratörlerle dolu bir ortamda, biraz da işini bilen kendini pişirmiş sanatçılar da kendi galerilerini açarak ortamda keriz avına çıkmaya başlamışlardır. Ne yazık ki, Türk Sanat camiasında şu an her köşede, A ya da Z galerisi fark etmeksizin keriz avına çıkmış bir başka galeriyi görmek mümkün. Nasılsa parasını önceden sanatçıdan toplayan galericinin, artık riske girerek sanatçının PR'ını yapmak, onu medyada tanıtarak, düzenleyeceği sergilerinde sanatçının eserlerini satarak bu şekilde para kazanma zahmetine girmedikten sonra, kolay para garantilendikten sonra, A sanatçısının eseri satılmamış, B sanatçısının eseri son anda satıştan pazarlıkla dönmüş umurunda değildir paracıklar garantilendikten sonra. Bir galerici, bir küratör yukarıda izah ettiğimiz gibi risk alır ve sanatçıya güvenir onun sanatına yatırım yapar ve karşılığını fazlasıyla alır ve almalıdır da, bu karşılıklı güvene ve kazan kazan anlayışına dayalı bir ilişkidir, herkes kazanır, galerici de kazanır sanatçı da kazanır. Ancak, bir sanatçı bir galeriye gelip galericinin ya da onun küratörünün karşısına oturduğunda, sürekli mobbing yiyorsa, sürekli yaptıkları küçük görülüp, alaycı bir tavırla aşağılanıyorsa, yapmış olduğu sanat ukalaca yüksekten bakarak karşısındaki sanatçının kendisine olan güvenini sarsıcı ifadelerle konuşarak, sanatçının kendi sanatına olan inancı kırılmaya çalışılıyorsa, konuşmanın ilerleyen bölümlerinde iş bak dostum, yaptığın şey Türkiye için çok yeni ve burada tutmaz, sen yaptığın şeyi boşver, gel sen yaptığını bırak, onun yerine şunu, bunu çiz, böyle böyle resimler yap, bak o zaman sana nasıl seri sergiler açıyoruz denerek manipülatif tekliflerle sanatçının tarzına müdahale ediliyorsa, burada Galerici ve Küratör haddini aşıyor ve sanatçının mesleğine müdahale ediyor demektir. Bu yaklaşım, yıllarca Türkiye'de kabul gördü, bu tipte yaklaşıma senelerce Türkiye'de eyvallah dendi. Sonuçta bugün geldiğimiz noktada Türk Sanat camiasında birbirine benzeyen eserlere sahip sanatçılar yaratıldı. Herkes birbirini taklit etti ve nihayetinde Uluslararası Sanat Camiasına açılabilmiş sayılı sayıda sanatçılarımız var, o sanatçılar da bu çarpık sisteme karşı dayanmış sanatçılarımız, bu çarpık sistemden kendini uzak tutmuş sanatçılarımız. Ama olan Güzel Sanatlar Fakültelerinden yeni mezun olup, hayata yeni atılan sanatçılarımıza oldu maalesef. Onlara gittiği her galeri Bak dostum, yaptığın şeyler adam gibi şeyler değil, gel şöyle yap, böyle yap, sana sergi açalım dendiğinde sonunda onların şevki kırıldı, ve istediğini yapamayan, kendilerinden isteneni yapan sanatçılara dönüştüler. Oysaki bir Sanatçı, kendisinden istenilenleri değil, içinde yaşadığı toplumda belki de toplumsal kabul sınırları dışında olanı yapar. Kendisini toplumsal kabul sınırlarının dışında tutarak toplumun geleceğine sanatıyla yön verir. Picasso da bu şekilde parlamıştır Dali de aynı şekilde parlamıştır. Kendisinden istenilenleri yapan bir Sanatçı, bir Sanatçı değil sadece bir Zanaatkardır. Bir sanatçının gelir kaynağı ürettiği eserleridir, bunun da yolu daha çok sergiler düzenlemesinden geçer. Sanatçı daha çok sergiler düzenleyecektir ki, eserlerini satın alabilecek müşterilere, alıcılara ve koleksiyonerlere bu düzenlediği sergiler vasıtasıyla ulaşabilsin, böylece sanatını ve hayatını idame ettirebilsin. Ancak tutup da sanatçıyı bir müşteri olarak görmek, ona vergi dayar gibi yüksek sergi katılım ücretlerine boğmak, eserlerinin fiyatlarını ısrarla düşük tutup üzerine de yüksek komisyonlar istemek, sanatçıya Ben senin eserlerini satabileceğime inanmıyorum, bunun yerine seni müşterim olarak görüyor ve eserlerini satarak para kazanmak yerine senden koparacağım paralarla kendi kazancımı garantiliyorum, sen ne halt edersen et, galerimin mekanını sana kiralıyorum, parasını da önden alıyorum senden, istersen içerde tango gösterisi düzenle umrumda değil içerde ne yapacağın demektir. Bu noktada Küratörlere ayrıca değinmek gerekir. Küratörün görevi sanatçıya ve galericiye müdahale etmek değildir. Küratör, bir bakıma menajer gibidir. Sanatçının ve Galericinin PR işlerini, dijital ve basılı medyaya sunum şekillerini ve sonraki sergilerin kimlerle ve nerelerde olacağına ilişkin programı yönetir. Böylece sanatçı, sadece sanatına odaklanabilecek, geri kalan işleri Küratör organize edecektir. İdeal olanı budur. Ancak ülkemizde küratörler maalesef bu profesyonel çerçeveyi aşmakta, ve sanatçının mesleğine müdahale ederek, sanatçı yerine kendisi sanatçı olmaya çalışmaktadırlar. Görüştüğü sanatçılara daha ikinci görüşmede, sanatçının eserlerine tıpkı bir hoca gibi not vermeye çalışan küratörler, şu eserini beğendim, geri kalanları beğenmedim, sen artık şu tarz resimler yap diyerek sanatçıya kendi işini öğretmeye çalışan ve sanatçı yerine kendisi sanatçı olmaya çalışan küratörler piyasayı doldurmuşlardır. Bu tarz küratörlere verebileceğiniz en iyi cevap Arkadaşım, şu fırçaları sana hediye ediyorum, al onları yanında evine götür, bir tuval alıp kendi istediğin gibi resimler yapmaya başla demenizdir. Karşılaşabileceğiniz en tehlikeli durum ise hem yukarıda izah ettiğim türde müdahaleci bir küratörün, hemde yukarıda izah ettiğim türde keriz avına çıkmış bir galericinin işbirliği yaptığı bir durumdur. Böylesi bir durumda bilinizki daha ilk görüşmenizden itibaren hem sanatınız tartışmaya açılacak, ve muhtemelen bu konuda bir müdahaleye uğrayacaksınız, hemde koşulları ve şartları sürekli değişen, içeriği muğlak, ve büyük olasılıkla eser satışı hedeflenmeyen ancak sizden yüklü miktarda para kopartılacak, esas müşteri olarak sizin görüldüğünüz sergilere dahil edileceksiniz demektir. Öyle galeriler duyuyoruz ki, düzenleyeceği sergilerin PR'ıyla, basılı ve dijital medyada duyurusuyla hiç ilgilenmiyor, Afiş tasarımını ve Facebook'ta etkinlik açma işini bile serginin sanatçısına yaptırıyor, serginin kokteyl masraflarını sanatçısına yıkıyor, kargo temin etme işini bile sanatçısına yıkıyor, hatta sanatçı, galeriyi her ziyarete gittiğinde ona Office Boy muamelesi yapıyor, anlaştığı Küratörü sanatçının karşısına oturtup ona bir öğrenci muamelesi yapıyor, düzenlenecek sergiler için sergi başı sanatçısından minimum 5000 TL katılım payı istiyor, ayrıca üzerine her sergi için sanatçısından 2 eseri bedavaya istiyor. Karşılığında sergisi için ne bir basılı/görsel/dijital haber yapılmıyor, kokteyl sunumu özensiz oluyor, ve sanatçı sergi açılışında bile tükenmekte olan kokteyl malzemelerini marketten habire tükendikçe temin etmekle uğraşıyor. Öyle galericiler var ki, kendisiyle temas eden sanatçının atölyesine gidip, ukalaca tavırlarla onun sanatını küçümseyip tanesi 8000 TL'den satmaya gayret ettiği eserlerinden 5-6 adedini toplamda 500 TL gibi komik bir paraya atölyesinden almaya çalışıyor, karşılığında da Merak etme, ne zaman sıkışırsan beni ara, el uzatırım diyerek sanatçıya bir sokak ressamı muamelesi yapıyor. Bu tür oyunlara gelmeyin, vereceğiniz o eserler muhtemelen küflü depolarda çürüyecek ve el altından bir eşe dosta 10.000 TL gibi bir fiyata gidecektir fakat sizin bundan hiç haberiniz olmayacaktır -ve bu durum sizin eserlerinizin fiyatını da yükseltmeyecektir. Bu gibi galerici ve küratörlerle anlaşmak için sanatsal tarzınıza müdahaleye bir kez dahi izin verdiniz mi, artık sizin için geri dönüşü olmayan bir yola girdiniz demektir. Çünkü tarzına müdahaleyi kabul eden sanatçılara, eski tarzına bir kez dahi geri dönmek istediği vakit kapalı kapılar ardında eski tarzına geri dönersen, sana bir daha sergi düzenlemem şantajı yapılıyor. Sanatçısını ekonomik açıdan tokatlayan, onu bir müşteri olarak gören, ona vergi dayar gibi yüksek katılım ücretleri dayayan Galerilerden mi dem vuralım? Yoksa Sanatçısını bir öğrencisi olarak gören, ve onun sanatına istediği gibi müdahale etmeyi kendinde hak gören Küratörlerden mi dem vuralım? Hangi konuya değinelim? Neresinden tutulursa elde kalan sorunlardır bu sorunlar. Sanatçıya saygı batı dünyasında mevcut olan fakat Türkiye'de mevcut olmayan bir olgudur. Çünkü batı dünyası bilir ki Sanatçı, çok büyük fedakarlıklarla sanatını devam ve idame ettirir. Maddi ve manevi fedakarlıklar gerektirir sanat kariyerine devam edebilmek, kimbilir hangi fedakarlıklarda bulunulmuştur o eserleri yaparken sanatçı... Belki sevdiği kişi sanatını anlamamıştır, belki sanat kariyerine devam edebilmek için kendisine tam zamanlı bir iş teklifini geri çevirmiştir, daha fazla kazanabileceği yerde, sırf kendi sanatına inandığı için daha az para kazanmayı göze almıştır sanatçı. Sanatçı, mesleğinde edindiği izlenim yeteneği ile, analiz yeteneği ile toplumu analiz edebilir ve yaptığı analizlerden sonra toplumu ileriye taşıyabilecek fikirler ve eserler geliştirebilir. Bu anlamda sanatçılar toplumu eserleriyle ileriye taşır. Bütün bunlar saygı gösterilmeyi gerektiren hususlardır. Hiçbir sanatçı, bir kalantor Galerici tarafından Office Boy muamelesi görmeyi, yada burnu havada bir Küratör tarafından Öğrenci muamelesi görmeyi hak etmez, bilakis sanatçı olmak, en onurlu mertebeye eşdeğerdir. Atatürk, en güzel ve anlamlı sözlerini sanatçılar için söylemiştir. Atatürk'ün sanatçılar için söylediği tarihe geçmiş bir düzine güzel söz vardır. Bütün bu eleştirileri artık birinin yapması gerekiyordu, zamanı geldi de çoktan geçmeye başlamıştı, Türk Sanat Camiasının ciddi bir özeleştiri yapması gerekmektedir. Neden Avrupa'da ve Amerika'daki uluslararası sanatçılar Hollywood'da Oscar ödülleri alabilirken Türkiye'de sanat camiası Batı sanat camiasının en az 40 sene gerisinden takip etmeye mecbur bırakılmıştır? İşte bunların nedeni yukarıda açıkladığımız hususlar sebebiyledir. Konu üzerine daha birçok eleştiri yapmak gereklidir, daha eleştirilmesi gereken birçok yanlış vardır Türk Sanat Camiasındaki bu çarpık sistemde. Ancak ben bunlarla vakit kaybetmeyerek, bu köşeyi okuyan genç sanatçılara bir yardımda bulunarak kendilerini ve sanatlarını bu çarpık sistemden nasıl koruyabileceklerini anlatacağım. Anlaşılabilir bir şekilde 2 başlık altında sıralayacağım sizler için. Galerilerle ve Küratörlerle yapacağınız görüşmelerde bu hususlara dikkat etmezseniz onlara elinizi verdiğinizde kolunuzu da kaptırırsınız. Ayrıca gerek Galeriyle, gerek Küratörle anlaşırken size söylenen hiçbir sözlü taahhüde güvenmeyin, her şeyi madde madde yazılı olarak kağıda dökün. Çünkü gün gelir sözler uçar gider yazı kalır. Öyle şeyler duyuyoruz ki, bazı Galeriler, sanatçılara verdikleri bazı taahhütlere sonradan bağlı kalmıyor, hatta sergi duyurusunu açılıştan sonra 2 gün geç yapıp, araya başka serginin duyurusunu bile sıkıştırabiliyorlar. Yada sergi süresi sonlanmadan eserleri duvarlardaki askılardan indirebiliyorlar. Bazı durumlarda yukarıda bahsettiğim gibi galerici ve küratör işbirliği içinde olabilir, ve galerici yanında kendi küratörünü de sizinle yapacağı görüşmeye getirebilir, bu durumda bilin ki zor bir görüşme olacak, kendinizi ifade etmekte güçlük yaşayacaksınız ve yukarıda saydığım bu soruları soracak fırsatı kendiniz yaratmak zorunda kalacaksınız demektir. Ancak bu soruları sormanız size yönelik her türlü mobbing girişimini ciddi biçimde yavaşlatacaktır. Fakat sadece karşı tarafa bu soruları sormak yetmez, aynı zamanda ciddi bir sanatçı duruşu sergilemeli ve kendi sanatınıza inandığınızı karşı tarafa ciddi biçimde hissettirmelisiniz. Kendi sanatsal tarzınızdan bir kez dahi olsa ödün vermek, size yönelik her türlü mobbingin başlangıç noktasıdır. Dediğim gibi şimdilik kendimi frenliyorum, ve eleştirilerimin devamını ileride kaleme alacağım başka bir zamana erteliyorum. Şimdilik bu anlattıklarım ile umuyorum ki bu köşeyi takip eden genç sanatçı okurlarıma yönelik bir yardımı dokunur, ve sanat yolunda attıkları adımlara yönelik şevk ve heyecanları bu üzücü şeyleri yaşayarak sekteye uğramaz. Gelecek ay, Sürrealizm konusunda kaldığımız yerden devam edeceğiz! Gelecek aya kadar sanat ile kalın!


Türk sinemasının doğuşunu ve ilk yıllarını ele alacağımız bu yazımızda; Türk sinemasının başlangıç döneminde yaşanan gelişmeleri, olayları ve bu dönemdeki mevcut hal ve durumu yansıtarak bunların sinemaya etkilerini ele aldık. Türk sinemasının bir yüzyılı devirdiği şu günlerde sinemamızın nasıl ortaya çıktığını bilmek hepimizin ilgisini uyandıracaktır. 22 Mart 1895' te Rannes Sokağı'ndaki 44 numaralı binada ilk sinematografik gösteriyi düzenleyen Fransız Auguste-Louis Lumiere kardeşlerin operatörleri, çekim yapmak için çeşitli ülkelere yayılmışlardı. İşte bu operatörlerden Alexandre Promio her türlü yenilikçi harekete kuşkuyla bakılan Abdülhamit döneminde 1896 yılında çok zor koşullar altında Türkiye' ye girebilmiştir. Fransız Büyükelçisinin de yardım ve destekleriyle Promio İstanbul ve İzmir'de kısa filmler çekmiş, daha sonra da Romanya uyruklu Polonya Yahudi'si olan Sigmund Weinberg Osmanlı Devleti'nde halka açık ilk film gösterimini gerçekleştirmiştir. O günlerde ülkemizde elektrik olmadığı için projeksiyon makinesi petrol lambalarıyla çalıştırılmıştı. Yoğun gaz kokusuna rağmen bu gösterime ilgi halk kanadında çok büyük olmuştu. Kimileri bunu bir sihirli icat olarak değerlendirirken, kimileri ise bunun büyük bir günah olduğunu savunmaktaydı. Sigmund Weinberg aynı zamanda 1908 yılında ülkemizdeki ilk sinema salonunu açmıştır. Osmanlı Devleti'nde Türkler' in sinemayla ilgilenmesi ise I. Dünya Savaşı'nın başlangıcına denk gelmektedir. 1877-1878 yıllarında meydana gelen 93 Harbi sonrasında Ayestafanos 'ta dikilen anıt 14 Kasım 1914' te I. Dünya Savaşı'na girdikten üç gün sonra yıkılmıştır. 14 Kasım 1914 aynı zamanda Türk Sineması'nın doğum günü sayılmaktadır. Bunun sebebi, yıkım esnasında o dönem yedek subaylık yapan aslen de İstanbul Sultanisinde dahiliye memurluğu yapan Fuat Uzkınay alıcısıyla bu anı çekmiş olmasıdır. Böylelikle Ayastefanos'taki Rus abidesinin yıkılışı adında 150 metrelik ilk Türk filmi meydana getirilmiştir. Fakat henüz günümüze ulaşmış bir kopyası bulunamamıştır. Osmanlı Devleti'nin Başkumandan Vekili ve Harbiye Nazırı Enver Paşa, 1915'te Almanya'ya yaptığı gezi sonrası Berlin'deyken Alman ordu sinemasının çeşitli savaş cephelerinde çevirdiği filmleri seyretmiş, sinemanın halk üzerindeki etkisini görünce İstanbul'a döndüğünde Osmanlı ordusunda da bir sinema kolu kurulmasını emretmiştir. Başında Weinberg'in bulunduğu, Uzkınay'ın da yardımcısı olarak atandığı Merkez Ordu Sinema Dairesi kuruldu. Burada savaşla ilgili belge ve haber filmleri çekilmeye başlandı. Daha sonraki yıllarda Türkiye'nin tanınmış gazete sahiplerinden biri olacak olan Sedat Simavi'nin yönetmenliğinde ilk öykülü filmlerimiz Pençe(1917) ve Casus(1917) meydana gelmiştir. Pençe, tiyatro oyunundan uyarlanmış bir eserdi ve daha çok okunmaya elverişli bir metin durumundaydı. Bu sebeple sahneye uyarlanması oldukça güç bir eserdi. Teması bakımından, evliliği, insanlığa en büyük acıları duyuran bir pençe olarak tanımlayan ve özgürce sevişmenin övgüsünü yapan oyun, günümüzde bile gözü pek sayılabilecek bir düşünceyi öneriyordu. Hareketsiz ve diyaloglarla gelişen oyun seyircilerde büyük bir etki yaratmıştı. Casus ise savaş ve casusluk filmiydi. Casus ile ilgili elimizde pek fazla somut bilginin bulunmamasıyla birlikte bu filmin ilki ile aynı etkileri gösteremediğini tahmin ediyoruz. 1918' de Osmanlı Devleti savaştan yenik çıkınca sinema araç-gereçleri işgal kuvvetlerince el koyulmaması için bugünkü Malul Gaziler Cemiyeti'ne aktarıldı. Bu şekilde sinemayla ilgili araç ve gereçlerin düşman eline geçmesi engellenmiş oldu. Cemiyette bu şekilde film yapımına geçti. Dernek öykülü üç film çevirtti. Bunlar; Mürebbiye(1919), Binnaz(1919) ve Bican Efendi Vekilharç(1921) isimli eserlerdir. Mürebbiye, Hüseyin Rahmi'nin romanından sinemaya uyarlanmıştır. Alıcı yönetmenliğini mütarekenin ilanıyla ordudan tamamen ayrılan Fuat Uzkınay yapmıştır. Filmin yönetmenliğini ise ünlü aktör Ahmet Fehim Efendi yapmıştır. Kendisinin de önemli roller üstlendiği filmdeki diğer oyuncular arasında Madam Kalitea, Bayzar Fasulyeciyan gibi azınlık oyuncularından başka Behzat Butak, Raşit Rıza gibi Türk oyuncular da yer almaktaydı. Filmde zengin bir konağa mürebbiye olarak giren Matmazel Anjel'in evdeki tüm erkekleri baştan çıkarmaya kalkması ve sonunda bu işi ağzına yüzüne bulaştırmasıyla bütün foyasının ortaya çıkması anlatılmıştır. Film bu durumuyla adeta işgal kuvvetlerine karşı gizli bir protesto niteliği taşıdığından Anadolu'da gösterimi işgal kuvvetlerinin sansürü ile yasaklanmıştır. Böylece Mürebbiye Türkiye'de sansüre uğrayan ilk film olmuştur. Cemiyetin çevirdiği ikinci film ise Yusuf Ziya Ortaç'ın bir oyunundan sinemaya uyarlanan Binnaz oldu. Çevirim tarihi 1919 olan bu filmin konusu oyuna adını veren Lale Devri'nin ünlü güzeli Binnaz' la onu elde etmek için birbiriyle çatışan iki erkek arasındaki ilişki üzerine kurulmuştu. Aşk ve arkadaşlık temalarına dayanan filmin yönetmenliğini Ahmet Fehim Efendi ve Fazlı Necip paylaşmıştır. Binnaz'ın en önemli özelliği ise kar elde eden ilk Türk filmi oluşuydu. 5.000 liraya ortaya çıkan bu filmin sadece İstanbul' da 55.000 lira gelir getirdiği belirtilmiştir. Bu kazançlı işe rağmen cemiyet bir süre film yapımına ara verdi. Ara verdiği sürede sinema makinelerini çeşitli şirketlere kiralayarak işletti. Cemiyetin çevirdiği üçüncü film ise o zamanki tiyatro seyircilerinin pek tuttuğu Hisse-i Şayla adlı bir oyunun uyarlamasıydı. Fransız tiyatro yazarı Daniel Riche'nin, İbnürrefik Ahmet Nuri tarafından Türk hayatına uyarlanan Bahane adlı oyununda Bican Efendi karakterini oynayan Şadi Karagözoğlu oynadığı karakterden etkilenerek bunu sinemaya uyarlamaya karar verdi ve halkın göstereceği rağbete güvenerek üç film çekti. Bunlardan günümüze sadece Bican Efendi Vekilharç ulaşmıştır. Şarlo'yu andıran bu tipleme de o dönem halk tarafından oldukça tutulmuştur. Cemiyetin son filminin çekilmesi süreci ile Anadolu'da gerçekleşen bağımsızlık mücadelesiyle birlikte işgal kuvvetlerinin ülkemizi terk ettiği, Anadolu' da gerçekleşen bu mücadelenin de kesin sonuca ulaşmak üzere olduğu süreç denk düşmüştür. Bu dönemde TBMM'de bir Ordu Film Alma Dairesi kurulduğundan Malul Gaziler Cemiyeti'ne verilmiş olan sinema aygıtları geri alındı. Dernekten geri alınan aygıtlarla Ordu Film Alma Dairesi, kaçan düşmanın dönüş yolu üzerindeki köy ve kasabalarda işlediği vahşeti tespit etti. Sonradan çekilen bu filmler kurgulanarak İstilal adlı belgesel 1922 yılında meydana gelmiştir. Türk sinemasının başlangıcını ele aldığımız bu yazımızda 1916'dan başlayıp 1922'ye kadar uzanan süreci incelemiş olduk. Bu süreç her ne kadar aksaklıklar, yetersizlikler ve yanlış adımlarla dolu olsa da Türkiye' de film çevrilebileceğini ve halkın da pekala ilgisinin çekilebileceğini bizlere göstermiştir. Süreç aynı zamanda devamında oluşacak gelişmelere de ortam hazırlamıştır. Bu sebeple de başlangıç temelleri sinema tarihimizde büyük önem arz etmiş bulunmaktadır.


Başlığımı Türk Tarihi yeniden yazılmalı olarak attım çünkü Rise of Empires: Ottoman'ın ardından hissettiğim tam olarak buydu ki bu görüşümü belgeselden de çok önce, hatta öğrencilik yıllarımdan bu yana savunuyorum. Çeşitli platformlardaki görüş yazılarımda da bu konuyu sıkça dile getiriyorum zaten. Bilirim aslında tarihe ve tarihte yazana asla net olarak güvenilemez çünkü tarihi kazananlar yazar. Ve kaybeden tarafının anlattığı ile kazananın anlattığı hep farklı olur. Kimse kaybedenin anlattığını dinlemez. İşte bu noktada yıllarca ders kitaplarında İstanbul'u kazanan taraf olarak bize kendi yazdığımız tarih okutuldu. Ve o çocuk yaşlarımda kafamda oturmayanları öğretmenimle onun kadar olmayan bilgim ama mantık yürüten halimle tartışır, o da bazen anlatmaya çalışır bazen kızar ama sonuç olarak ben yine de bir türlü o yazılan tarihin bazı noktalarını mantık çerçevesinde kafamda oturtamazdım. Evdekilerin bildiği bölümü ise benim o yıllarda tarih derslerini sevmiyor oluşumdu. Evet sevmezdim ikna olmayınca kafamda oturtamayınca öğrenemezdim de o öğrenmek yerine ezber istenen bilgileri. Şimdi anlıyorum ki o tarihle ilk tanıştığım dönemlerimde ben haklıydım; zira sosyal bilgiler sayısal gibi değildir ve her zaman çok yönlü ele alınmaları gerekir, izafiyet göz önüne alınmalı, yargılardan da uzak durulmalıdır. Sonraki yaşlarımda ve günümüzde tarihi çok seviyorum. Fethe dönecek olursak; Biz İstanbul'un kazanan tarafıydık ve ders kitaplarımızda bize kazanan tarafın dilinden yazılmış olan tarih okutuldu dedim yazımın başında. Ne yazık ki aslında kazanan taraf olarak biz çok büyük haksızlık yapmışız kendi tarihimize! Zira Mehmed'in fethini hiç de doğru düzgün anlatamamışız. Bize anlatılan; Bizans İmparatoru'nun ayyaş, halkını düşünmeyen, zulüm edici ve Bizans'ın durumunun da maddi manevi çok kötü olduğuydu. Şimdi böyle bir tarihi okuyan direkt şu sonuca varacaktır: Önemli bir yer fethedilmiş ama bu fetih de pek kolay olmuş yahu! Zira bu kadar kötü yönetilen bir şehri baksana gencecik bir padişah bile azıcık zekasını kullanarak alabilmiş. Karadan gemiler geçirilmiş ve hooop İstanbul bizim olmuş. Ve bizim yazdığımız tarih devam ediyor: Halk zaten bu zalim imparatordan o kadar bıkmış o kadar bıkmış ki, Fatih'i kapılarda sevinç içinde çiçeklerle karşılamış. Bu belgeselde çiçeklerle karşılanan biri var ama o Fatih değil! Kuşatma boyunca paralı asker olarak başladığı görevine milli bilince sahip olanlar kadar sahip çıkmış, ilk verdiği söze sadık kalarak bu uğurda ölmeyi göze almış ve bu sevgiyi ve karşılamayı hak etmiş; Giovanni Giustiniani. En gerçek muhtemelen bu belgeselde de izlediğimiz değil ama en azından daha tarafsız bakan ve bu yüzden gerçeğe daha yakın bir hikaye izlediğimize eminim. Öncelikle yerli yabancı birçok bilim insanının anlatıları ve araştırmaları önemli ölçüde çeşitlilik katmış ve belgeselde her iki taraf da örselenmeden olabildiğince hakkı verilerek ele alınmış. Kazanan tek bir taraf olsa da diğer tarafın emeği, doğruları ve çabası hiçe sayılmamış. Bu yeni nesil tarih eskiye oranla kabul edelim daha güven verici. Sadece kazanana yakın tarih yazma dönemi bence artık bitiyor. Bizdeki fetih destanında yer alan iki önemli tarih figürü bu belgeselde yok; Akşemsettin ve Ulubatlı Hasan. Belgeselde, Ulubatlı gibi kahramanlık destanı yazılası abartı özellikler yerine günümüz için bile aslında baya sıradan olan yıldıznameye yer verilmiş. Bazı eleştirilerde bu bölümler ve Ayasofya üzerinde olan metafiziksel olaylar fazla ruhani bulunmuş. Lakin günümüzde de özellikle yıldıznamesine bakmadan konserine dahi çıkmayan en star şarkıcılar olduğunu biliyoruz. Ki o yıllarda çok daha yaygın ve saygı gören bir uygulamaydı bu yıldızlardan kehanet. Aslında burada yıldıznameden, kahinlerden, kehanetlerinden ve tüm bunları koşa koşa Fatih'in savaş karargahına kadar ulaştıran Mara'dan ziyade, karşı tarafın da benzer kehanetleri tamamen zıt yorumlamasına takıldım ben. Bir taraf iyiye yorarken, diğer taraf kötüye yordu. Gece aynı geceydi, kanlı dolunay iki tarafın da üstünde tüm ihtişamı ile durmaktaydı. Bir tarafı gaza getirip Ya şimdi ya hiç! dedirten yıldızlar, Bizans tarafını ise Kehanet gerçek oluyor, kaybediyoruz! noktasına getirdi. Ben realist olarak oyumu ikinciden yana kullanıyorum. Motivasyon ve başaracağına dair inanç sonucu her şeyden çok etkiliyor. Belgeselde Mara Hatun kadar ön plana çıkan bir diğer karakter de Bizans tarafından paralı asker olarak tutulan ve bu savaşta en önemli unsurlardan birisi olan Giovanni Giustiniani. Paralı bir asker olarak kuşatma sırasında verdiği söze sadık, mert bir karakter olarak çıkıyor karşımıza Giustiniani. Kendi çıkarı uğruna milletini ve devletini harcayan Lukas Notaras ise çok farklı bir uçurum Giustiniani'ye kıyasla. Bu tabloya hırsına ve egosuna yenilen Vezir-i azam Çandarlı'yı da eklersek çok renkli tarihi karakterlere şahitlik ettik belgesel bitene kadar. Kişiliğin konumdan ne kadar farklı olduğunu Çandarlı, Loukas Notaras ve Giustiniani ekseninde rahatlıkla gözlemlemek mümkün. Bizans İmparatoru XI. Konstantinos ise bizde anlatılan tarihin tam zıttı şekilde atalarının ve milletinin sorumluluğunu son nefesine kadar taşıdı Rise of Empires: Ottoman belgeselinde. Diziye +18 yaş sınırı getirilmiş. Buna başta bir anlam getiremedim. Çünkü çok argo ve açık sahnesi olan bir yapım değil. Sonra çocuklar MEB'den kopana ve orada öğretilen eksik ve tek taraflı tarihle, bu yeni tarz çok yönlü ve nispeten tarafsız yazılmış tarih arasındaki bilgisel uçurum farkı nedeniyle çocukların kafaları karışıp, bulanmasın diye böyle bir yaş sınırı konulduğunu düşündüm. Savaş sevmem, seveni de normal insan seviyesinde görmem. Savaş sevmediğim gibi, savaşın saldıran tarafını daha da bir sevmem. O yüzdendir ki kimse kusura bakmazsa Osmanlı ve fetih savaşları benim kahramanlık duygularımı kabartmaz, oradaki saldırılan halka üzülmek dışında da bir şey hissetmem. Senin tarafın saldırıp kazanınca fetih oluyor, karşı taraf saldırınca düşman bağlamında tarihi ve yazılım şeklini de hep adaletsiz bulmuşumdur. Savaşta tek bir düşman vardır ve bu düşman da savaşın saldıran bölümüdür. Çanakkale ve Kurtuluş Savaşı bu açıdan çok çok çok önemli bir zaferdir; savunanın kazandığı ve kazandıktan sonra da verdiği insani dersle sadece ulusumuz için değil bence tüm dünyaya emsal belki de tek en büyük zaferdir. Ayrıca böylesi önemli bir projede tanıdığımız oyuncuları izlemek de ayrı bir güzeldi. Kimler nasıl performans gösterdi bu yazımın konusu değil, ki çok yazılıp çizildiği için ben başka açıdan belgesele yer vermeyi tercih ettim. Umarım Türk tarihi ile ilgili bu tarz tarafsız ele alınan ve çok taraflı araştırmaya yer verilen daha çok proje izleriz.


Uluslararası Üsküp Kitap Fuarı bu sene yazar Gülşah Elikbank'ı davet etti. Yerebatan Sarnıcı ve Medusa efsanesini çocuklara anlatan, Türkiye'de de oldukça sevilen Medusa'nın Pusulası Makedonca çevirisiyle de büyük ilgi gördü. Makedonya'nın en prestijli yayinevi Bata Press'in bastığın roman için fuarda yapılan söyleşiye çocuklar yoğun ilgi gösterdi. Makedon medyasının da yakından takip ettiği etkinlik için Gülşah Elikbank, bambaşka bir ülkede ve dilde bizim kültürümüzden beslenerek yazdığım bir romanın bu kadar ilgi görmesi beni edebiyatın evrensel gücü Konusunda çok heyecanlandırdı, Makedon yayıncım diğer romanlarımın çevirisi için de işe koyulacaklarini belirtti, diye konuştu. Uluslararası fuara farklı ülkelerden birçok yazar katılırken Türkiye'den sadece Gülşah Elikbank davetliydi.


Türkiye-Yunanistan kültür sanat projeleri yönetmeni müzisyen Evrim Ateşler ile eklektik tarzı ve virtüöz solist müzisyenler iş birliği ile müzikal çalışmalarını Atina'dan tüm dünyaya sunan besteci ve söz yazarı Konstantinos Plousios, bir araya gelerek Türk-Yunan ortak yapımı bir albüm projesine imza attılar. Dialogos projesinde, Türkçe sözleri Ateşler tarafından yazılan, Plousios besteleri; dünyanın önde gelen ve Atina'nın önemli stüdyolarından Pazl ve Sierra'da kaydedildi. 2.2.22 tarihi itibariyle Yunanistan'dan Türkiye'ye ve Amerikalı yapım ve dağıtım şirketi aracılığı ve Exelixi etiketi ile tüm dijital platformlarda yayınlanan albümün ses mühendisliği, mix-master işlemleri ise Atina'nın önemli müzik insanlarından Dimitris Sintos tarafından tamamlandı. İçlerinden biri Nazım Hikmete atfedilen şarkıların oluşturduğu proje için Bazı çalışmaları ticari amaçlar doğrultusunda yönetirken, bazılarını arşiv için ve Dialogos gibi bazılarını da sanat ve kendi ruhumuz için yapıyoruz. İçinde bulunduğumuz zorlu süreçte dinleyicilerimizin de aynı güzel ruh haline erişmesini umut ediyoruz diyen Ateşler'in düşüncelerine, Plousios Düşüncelerinde yalnız olmadığını bilmek, birlikte var olma, birlikte üretebilme durumu çok harika ve rahatlatıcı bir duygu! şeklinde karşılık verdi.


Budapeşte Yunus Emre Enstitüsü ile Budapeşte III. Bölge'ye bağlı Kuzey Budapeşte Eğitim Bölgesi Merkezi arasında Macaristan'daki liselerde Türkçe öğretimi alanında iş birliği protokolü imzalandı. Budapeşte Yunus Emre Enstitüsü Koordinatörü Mustafa Aydoğdu ve Kuzey Budapeşte Eğitim Bölgesi Merkezi Müdürü Tamas Ilona'nın hazır bulunduğu imza töreninde, Yunus Emre Enstitüsü tarafından yürütülen Tercihim Türkçe Projesi kapsamında imzalanan protokol ile 2022-2023 eğitim yılı itibarıyla bölge merkezine bağlı 8 lisede Türkçe seçmeli yabancı dil dersi olarak müfredatta yer alacak. Bölge Merkezi Müdürü Tamas Ilona yaptığı değerlendirmede, iki ülke arasında eğitim ve kültür alanları başta olmak üzere birçok alanda gelişen ve güçlenen ilişkilerin artarak devam ettiğini, bu dostluğun en kalıcı bağlarından birinin burada yapılan çalışmalar olduğunu belirterek bu durumdan duydukları memnuniyeti dile getirdi. Bölge Merkezi Müdürü Ilona, yeni eğitim döneminde merhaba demeyi sabırsızlıkla beklediklerini ifade etti. Protokol çerçevesinde bölgedeki okullarda Türkçe öğretiminin yanı sıra Türk kültürünü tanıtan kültürel aktiviteler ile Enstitünün yürüttüğü Kemankeş Projesi kapsamında geleneksel Türk okçuluğu kursları düzenlenecek. Öte yandan, Türk-Macar liseleri arasında Kardeş Okul Projesi'nin yürütülmesi; karşılıklı ziyaretlerin ve öğrenci değişimlerinin yapılarak gelecek yıllarda çok sayıda öğrencinin Türkçe ekseninde bir araya getirilmesi hedefleniyor. 2024 yılının Türkiye-Macaristan Kültür Yılı olarak kutlanacak olması münasebetiyle Budapeşte YEE tarafından bölgeye bağlı okullarda Türkçe dersleri verilerek Kültür Yılı çalışmalarına katkı sağlanması; düzenlenmesi planlanan kültür-sanat etkinlikleriyle iki ülke arasındaki tarihi ve kültürel unsurların tanıtılması amaçlanıyor.


Connect for Creativity projesi ile Türkiye, Birleşik Krallık, Sırbistan ve Yunanistan'dan yaratıcı platformlar kültürlerarası diyaloğu güçlendiriyor. British Council önderliğinde, Türkiye, Sırbistan ve Yunanistan'dan proje ortakları ile gerçekleştirilen Connect for Creativity, Avrupa genelinde yaratıcı platformlardan oluşturulan ağ sayesinde, öğrenciler, akademisyenler, sanatçılar, yaratıcı profesyoneller ve politika yapıcılar için yaratıcı keşif ve iş birliklerini desteklemeyi amaçlıyor. British Council önderliğinde, Türkiye'den ATÖLYE ve Abdullah Gül Üniversitesi, Yunanistan'dan Bios ve Sırbistan'dan Nova Iskra iş birliğiyle gerçekleştirilen Connect for Creativity projesi, Avrupa genelinde sanatçıları, yaratıcı girişimcileri, akademisyenleri öğrencileri ve politika yapıcıları kültürlerarası diyaloğu güçlendirmek amacıyla bir araya getiriyor. Yunus Emre Enstitüsü tarafından yürütülen Türkiye-AB Kültürlerarası Diyalog programı kapsamında, Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edilen Connect for Creativity, 18 aylık bir proje olarak hayata geçiyor. Proje ile kültürel etkileşim ve iletişimin güçlendirilmesi ile toplumların birbirini daha iyi tanıması ve anlaması hedefleniyor. Connect for Creativity, daha uyumlu, açık ve iletişimi güçlü bir toplumun gelişmesine katkı sağlamak üzere, Avrupa genelinde yaratıcı platformlardan oluşturulan ağ sayesinde, yaratıcı keşif ve iş birliklerinin geliştirilmesi ve yeni fırsatların yaratılmasını desteklemeyi amaçlıyor. Proje kapsamında, yaratıcı platformların kültürlerarası diyaloğun desteklenmesindeki rolüyle ilgili yapılacak uluslararası araştırmanın yanı sıra; Belgrad, Kayseri ve Atina'da gerçekleştirilecek üç iş birliği geliştirme konferansı, çalışma ziyareti ve İstanbul, Atina ve Belgrad'da eş zamanlı gerçekleşecek altı haftalık sanat ve teknoloji odaklı rezidans programı ve üretilen işlerin Birleşik Krallık'ta gösterileceği bir sergi yer alacak. 7 Mayıs Çarşamba günü ATÖLYE'de gerçekleştirilen proje lansmanına, Birleşik Krallık'ın kültürel ilişkilerinden sorumlu uluslararası kuruluşu olan British Council'dan Türkiye Ülke Direktör Vekili Nilgün Yalçın Felchner'in yanı sıra; İstanbul merkezli disiplinlerötesi inovasyon platformu olan ATÖLYE'den Etkinlik ve Proje Yöneticisi Emre Erbirer, sanat ve transmedya için Atina'daki çok işlevli yaratıcı platform olan Bios'tan Kurucu Ortak Vassilis Haralambidis, Belgrad'daki yaratıcı endüstriler, teknoloji ve insanlar arasında somut bağlantılar kurma fikriyle oluşturulan Nova Iskra'dan Kurucu Ortak Relja Bobic ve Kayseri'deki öncü üçüncü nesil devlet üniversitesi olan Abdullah Gül Üniversitesi'den Gençlik Fabrikası Direktörü Zeynep Tuğçe Çiftçibaşı Güç de katıldı. Projenin tüm ayrıntılarının paylaşıldığı lansmanda, British Council Türkiye Ülke Direktör Vekili Nilgün Yalçın Felchner, Dünyamız, yaşam, iletişim ve kültür deneyimimizde değişikliklere neden olan ve küreselleşmenin reddedilmesine ve sosyal bütünlüğün riske girmesine yol açan çok çeşitli sosyal, politik ve ekonomik zorluklarla karşı karşıya. Çok kültürlü bir dünyada, barışçıl ve yapıcı bir şekilde bir arada yaşamayı öğrenmek ve topluluk ve aidiyet duygusu geliştirmek her zamankinden daha önemli. Birleşik Krallık'ta son on senede yaratıcı endüstriler birçok diğer sektörü geride bırakarak çok hızlı bir büyüme gösterdi. Bugün, yaratıcı endüstrilerin ekonomiye katkısı 100 milyar Sterlinin üzerinde ve her sene ortalama yüzde yedi oranında bir artışla büyüyor. Bu büyümenin arkasındaki en önemli etken yaratıcı platformlar olarak kabul ediliyor. Yaratıcı platformların sayısı gün geçtikçe artıyor ve küresel anlamda yaratıcı toplulukları desteklemek de hızla önem kazanıyor. Connect for Creativity projesini de bu motivasyonla, yaratıcı platformlar ve toplulukları bir araya getirerek kültürlerarası diyalogu güçlendirmek amacıyla, geliştirdik. sözleriyle, projenin çıkış fikrini paylaştı. Projenin Türkiye, Birleşik Krallık, Yunanistan ve Sırbistan'ı birbirine bağladığını ve uluslararası ağlara birçok fırsatlar sunduğunu belirten Nova Iskra Kurucu Ortağı Relja Bobic, Bu proje, geçtiğimiz yıllarda filizlenen ATÖLYE, Bios ve British Council ile olan ilişkimizin doğal bir gelişimi. Ayrıca, ülkeler ve kültürlerarası diyaloğu güçlendirmek ve kendi topluluklarımızda aktif olan kültürel ve yaratıcı aktörleri bir araya getirmek için de bir şans. Balkanlar'da, çoğu zaman sadece Kuzey'den ve Batı'dan gelen yaratıcı ve sanatsal başarıya odaklanıyoruz. Halbuki, Güney'e ve Doğu'ya doğru uzanan kültürel zenginlikler de var. Açıkçası, bizi bu projede en çok heyecanlandıran, Türkiye ve Yunanistan'ın kültürel zenginliklerini Sırbistan'dan katılımcılar ve yaratıcı profesyoneller ile buluşturacak olmak' dedi. Connect for Creativity kapsamında öğrenciler, akademisyenler, sanatçılar, yaratıcı endüstri ve kültür profesyonelleri ve politika yapıcılar için Avrupa'da uluslararası iş geliştirme ve iş birliği imkanları, tecrübe ve bilgi alışverişinde bulunma fırsatı ve empati-katılım-güçlendirme prensipleri üzerinde yaratıcı araştırmalara katılım şansı sunuluyor. Proje doğrultusunda, çalışma ziyareti, iş geliştirme konferansı ile sanat ve teknoloji odaklı rezidans programına katılanların seyahat masraflarının yanı sıra, işlerini üretmek için yapacakları harcamalar da proje tarafından karşılanıyor. Londra, Manchester, İstanbul, Kayseri, Belgrad ve Atina'da yapılacak proje aktivitelerini www. connectforcreativity. eu adresinden takip edebilir ve başvuru yapabilirsiniz.


Göçün Yüzleri Türkiye-Almanya projesi çevrimiçi Türkiye-Almanya Göçleri Arşivi turkishgermanmigrations. org ile devam devam ediyor. Almanya ile Türkiye arasında yapılan işçi alımı sözleşmesinin 60. yıldönümü vesilesiyle Almanya ile Türkiye arasındaki diyalogu güçlendirmeyi, iki ülkede de olumlu ve olumlaştırıcı bir göç algısını güçlendirmeyi ve böylece beraberce yaşama ve demokratikleşmeye katkıda bulunmak üzere başlayan Göçün Yüzleri projesi Türkiye- Almanya Göçleri Arşivi çalışması turkishgermanmigrations. org ile devam devam ediyor. Türkiye-Almanya Göçleri Arşivi iki ülke arasındaki tüm göçlere Siyasi, Emek, Eğitim, Sosyal ve Askeri-Endüstriyel olarak 5 farklı kategoride odaklanacak. Her iki ülkede yaşanan önemli kırılmaları görselleştirerek, göç hareketlerini toplumsal konumları içerisinde yansıtan çevrimiçi arşiv sadece son 60 yılın değil 19. Yüzyıl sonlarından günümüze iki ülke arasındaki çeşitli göçlerin hikayeleri, nedenleri, fotoğrafları sunarken katkıya açık bir şekilde iki ülke arasındaki göçlere dahil olan herkesin hikayesini, anısını toplayarak büyümeye devam edecek. beraberce Derneği ile DVV International ortaklığıyla Eylül 2021'de başalayan Göçün Yüzleri projesinde çeşitli eğitimler, atölyeler, yuvarlak masa toplantıları, röportajlar ile Almanya ile Türkiye arasında yaşanan göç hareketliliği işlenecek. Türkiyeden ve Almanya'dan yerel yönetimlerin de iki ülkede çeşitli etkinliklerle dahil olacağı projeye dair tüm gelişmelere, etkinliklere ve yayınlara turkishgermanmigrations. org adresiden ulaşılabiir. Türkiye- Almanya Göçleri Arşivi'ne dair tüm sorularınız, görüşleriniz için veya arşive yeni yazılar, tanıklıklar, anılar iletmek için adresine yazabilirsiniz.


İstanbul Fotoğraf Galerisi sanatçıları İlknur Can, Dinçer Dökümcü, Timurtaş Onan, Erhan Şermet, Cem Turgay ve Tunçer Tunç'un fotoğraflarının yer aldığı 'Türkiye Blues' isimli sergi bu yılki European Month of Photography Berlin'e kabul edildi. Açılışı 11 Ekim tarihinde Berlin'in en köklü fotoğraf galerilerinden Fotogalerie Friedrichshain'da gerçekleşecek. Timurtaş Onan İstanbul'daki yaşamı siyah beyaz çalışmalarıyla otuz yılı aşkın bir zamandır anlatagelmiş bir fotoğrafçı: onunki bir dönüşümler ve kontrastlar dünyası. Erhan Şermet soylulaştırma ve şehrin kar amaçlı dönüştürülüşünün izini sürüyor; klasik portreler şehir manzaralarıyla buluşuyor. İlknur Can fotoğraf makinesini bırakıp bir iPhone kullanarak fotoğrafçı ve subjesi arasındaki mesafeyi ortadan kaldırıyor çalışmaları hatıra fotoğraflarının doğrudanlığını hatırlatan bir tada sahip. Fotoğraflarında Dinçer Dökümcü İstanbul'un azınlık guplarına görünürlük kazandırıyor: şehrin kendine has dar alanları ve sığınmacılar. Cem Turgay ve Tuncer Tunç beraber çalışmayı seven fotoğrafçılar ve fotoğrafları bizi görünenin ötesine taşıyor: puslu, mistik, tekinsiz ve kışkırtıcı. Bir toplumun iç dünyasını ve büyük değişimlerini bir metropolisin dönüşümü ile birlikte şiirsel ve belgesel fotoğraflarla ortaya koyan sergiyi 23 kasım tarihine kadar görebilirsiniz.


Türkiye Uzay Ajansı ve SAHA İstanbul Savunma, Havacılık ve Uzay Kümelenmesi Derneği arasında uzay ve havacılık alanında yapılacak projeler için iş birliği protokolü gerçekleştirildi. İmzalanan protokol kapsamında; kurumların sahip oldukları yetkinliklerle koordinasyon içerisinde, ulusal ve uluslararası organizasyonlarda Türkiye'nin temsil edilmesi amaçlanıyor. İki kurum arasında 5 yıl süreyle geçerli olacak iş birliğine ilişkin protokol, TUA Başkanı Serdar Hüseyin Yıldırım ve SAHA İstanbul Genel Sekreteri İlhami Keleş tarafından Türkiye Uzay Ajansı'nda gerçekleştirilen bir törenle imzalandı. Protokolde, uzay ve havacılık alanında yapılan uluslararası organizasyonların Türkiye'de gerçekleştirilmesi için uzay sanayi alanında yapılacak iş birliklerinin altı çizildi. Protokol ile amaçlanan bir diğer konu da; Türkiye'de faaliyet gösteren kuruluşların birlikte hareket edebilmelerini sağlayacak bir kümelenmenin oluşması için iş birliklerinin sağlanması.


2032 Avrupa Futbol Şampiyonası'na (EURO 2032) Türkiye ve İtalya'nın ortak ev sahipliği yapacağı açıklandı. EURO 2028 ise Birleşik Krallık ve İrlanda Cumhuriyeti'nde düzenlenecek. UEFA'nın Nyon'daki merkezinde gerçekleştirilen UEFA Yönetim Kurulu toplantısının ardından gerçekleştirilen törenle EURO 2032'nin Türkiye-İtalya ortaklığına verildiği duyuruldu. UEFA'dan yapılan açıklamada, iki ülkenin 20 aday stadyum teklif ettiğini ve turnuvanın 10 stadyumda yapılacağını açıkladı. UEFA'nın stat kriterlerine göre; minimum 60 bin oturma kapasiteli 1 stat, 50 bin oturma kapasiteli 1 tercihen 2 stat, 40 bin oturma kapasiteli 4 stat ve 30 bin net oturma kapasiteli 3 stat olarak seçiliyor.


Çağdaş edebiyatın temsilcilerinden Gülşah Elikbank'ın defalarca Romanya'ya giderek yazdığı, araştırmalara dayanan romanı Yalancılar ve Sevgililer sanatın farklı disiplinlerine ilham oldu. Dracula ve Fatih Sultan Mehmet'in gerçek hikayesine dayanan ve hem Türkiye hem Romanya yakın siyasi tarihine ışık tutan romanın geçtiği mekanlarda, fotoğraf derneği İFSAK, yazarın rehberliğinde bir gezi düzenleyerek bir ilke imza atmaya hazırlanıyor. Romanın foto-romanını oluşturacak olan fotoğrafçılar, iki ülke arasında fotoğraf sanatı ile edebiyatı buluşturan bir işbirliğine hazırlanıyorlar. Romanya-Türkiye ilişkilerine katkısı bakımından da ayrıcalıklı bir yerde bulunan Yalancılar ve Sevgililer romanı bu ay Kırmızı Kedi tarafından yenilenen kapağıyla raflara yeniden girecek.


Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, Türkiye Yayıncılar Birliği'nin TÜYAP Tüm Fuarcılık Yapım A. Ş. işbirliğiyle 28 Eylül 6 Ekim 2019 tarihleri arasında düzenlediği Diyarbakır 7. Kitap Fuarı'nın açılışında konuştu. Kitap üretiminde yaşanan düşüşün sürdüğüne dikkat çeken Kocatürk, geçen yılın aynı ayına göre %1,20; geçen yılın 8 aylık toplamına göre ise genel toplamda %0,31'lik düşüş olduğunu kaydetti. Türkiye Yayıncılar Birliği'nin, okuma kültürü konusunda çalışmaya kararlı olduğunu ifade eden Kocatürk, T. C. Dışişleri Bakanlığı AB Başkanlığı tarafından yürütülen Ortaklıklar ve Ağlar Hibe Programı kapsamında hibe alarak hayata geçirdikleri Okuma Kültürünü Yaygınlaştırma Platformu'nun çalışmaları hakkında da bilgi aktardı. TÜYAP Diyarbakır Fuar ve Kongre Merkezi'nde düzenlenen Diyarbakır 7. Kitap Fuarı'nın açılışında konuşan Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk; Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı ISBN Ajansı'ndan alınan bilgilere göre 2018 yılında 67.135 adet yeni başlık üretildiğini, genel toplamda 2017 yılına oranla %11,27'lik bir artış olduğunu aktardı. Bu rakamların, bağımsız yayıncılığımızın çeşitlilikteki başarısı olduğunu ve bu sayede Türkiye'nin IPA verilerine göre dünya sıralamasında 6. sıraya yerleştiğini ifade eden Kocatürk bu artışa rağmen, Türkiye'de hem kitap üretiminin artış hızında hem de kişi başına düşen kitap sayısında düşüş olduğunu hatırlattı. Kenan Kocatürk araştırma-inceleme, edebiyat ve çocuk yayıncılığı alanlarının oluşturduğu kültür yayıncılığının, 2019'un ilk sekiz ayında 85.670.625 adet kitap üretimiyle toplam üretimin %32,65'ini oluşturduğunu; ancak 2018'in ilk sekiz ayının toplam üretimine göre bu alanda %7,17'lik bir düşüş yaşandığını dile getirdi. Her sene daralma gösteren akademik yayıncılığın ise %3,06'lık artışla toplam üretimin %1,04'ünü oluşturduğunu ifade eden Kocatürk, 2019 yılının ilk sekiz ayında, 2018'in ilk sekiz ayına göre genel toplamda %0,31'lik düşüş gözlemlendiğini aktardı. Ardından okuma kültürünün önemine bir kez daha değinen Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, kitap okumayan çocuklar normal bir cümleyi 45 saniyede anlayabiliyorken, bu sürenin kitap okuma kültürü edinmiş çocuklarda 13 saniye olduğunu hatırlattı. Kocatürk, son yıllarda kitap okumak gibi odaklanma ve dikkat gerektiren faaliyetlerin azaldığına, çoklu görev yürütmeyi teşvik eden anlık mesajlaşma gibi faaliyetlerin ise arttığına dair pek çok araştırma olduğunu ifade etti. Daha fazla akıllı telefon kullanımı, çoklu görev yürütme ve sosyal medya kullanımı sonucunda daha zayıf akademik performans olacağının tahmin edildiğine; öte yandan düzenli kitap okumayla daha yüksek okuryazarlık becerileri arasında güçlü bir ilişki olduğuna dikkat çekti. Kenan Kocatürk, Türkiye Yayıncılar Birliği'nin bu alanda hayata geçirdiği, T. C. Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Başkanlığı'nın Ortaklıklar ve Ağlar Hibe Programı kapsamında hibe almaya hak kazanan OKUYAY Platformu'nun çalışmalarına da değindi. Kocatürk herkesi, OKUYAY Konuşmaları serisi kapsamında 29 Eylül Pazar günü saat 17.00'de Fırat Konferans Salonu'nda gerçekleşecek Okuyan Bir Gelecek başlıklı panele davet etti. Milli Eğitim Bakanlığı'nın açıkladığı 2023 Eğitim Vizyon Belgesi'nde okuma kültürü, kitap, kitaplık ve okul kütüphaneleriyle ilgili bir içerik olmadığını hatırlatan Kenan Kocatürk, vizyon belgesinde olmasa dahi bu konuya eğilmenin son derece gerekli olduğunu bir kez daha dile getirdi.


Türkiye Yayıncılar Birliği'nin 23. Olağan Genel Kurulu, iki yıllık çalışma dönemini değerlendirmek üzere 18 Nisan Perşembe günü CVK Park Bosphorus Hotel'de toplandı. Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, 2019-2021 çalışma döneminde de görevine devam etmek üzere yönetim kurulu başkanlığına seçildi. 18 Nisan 2019 Perşembe günü gerçekleşen olağan genel kurul toplantısında, Türkiye Yayıncılar Birliği'ne uzun yıllar emek vermiş olan Fahri Aral ve Arman Fikri, yönetim kurulundaki görevlerine veda ettiler. Türkiye Yayıncılar Birliği'nin 23. Olağan Genel Kurulu'nda, 2019-2021 çalışma döneminde görev yapacak yeni yönetim kurulu ve diğer organları da yapılan seçimle belirlendi. Seçilen yeni yönetim kurulunun görev dağılımları ise şu şekilde belirlendi: Kenan Kocatürk, Koray Seçkin, Özgür Akın, Servet Düz, Mustafa Nemutlu, Tan Çağlayan ve Erol Aydın. Uluslararası Yayıncılar Birliği'nin Türkiye'yi temsil eden üyesi Türkiye Yayıncılar Birliği; yayıncılık mesleğini geliştirmek, sektörel sorunları çözmek, korsanla mücadeleye destek sağlamak, telif hakları ile yayınlama özgürlüğünü korumak, okuma kültürünün gelişimine katkıda bulunmak ve Türkiye'yi uluslararası boyutta bir yayıncılık merkezi haline getirmek için çalışıyor. 1985 yılında kurulan Türkiye Yayıncılar Birliği'nin Yönetim Kurulu Başkanlığı ise Kenan Kocatürk tarafından yürütülüyor.


Türkiye Yayıncılar Birliği, COVID-19 salgınının yayıncılık sektörü ve paydaşları üzerindeki etkilerini görmek amacıyla, üyeleri arasında yaptığı Koronavirüs'ün Yayıncılık Sektörüne Etkisi başlıklı anketin sonuçlarını açıkladı. Anketi cevaplayan yayınevlerinin satışlarının, adet bazında ortalama %63 düştüğü görülürken, mevcut personel pozisyonunda değişiklik yapmadan yayınevlerinin faaliyetlerini yürütmeye dayanma süresi ise ortalama 3 ay olarak ortaya çıkıyor. Bu zorlu süreçte sektörün kendi içinde dayanışma çağrısını yineleyen Türkiye Yayıncılar Birliği, #evdeyimokuyorum kampanyası ile herkesi, evde geçirilen vakti okuyarak değerlendirmeye ve kitapları, tedarik zincirinde zor günler yaşayan kitabevlerinden tedarik etmeye davet ediyor. - Basılan ama dağıtılamayan toplam başlık sayısının yaklaşık 1.695, - Basılan ama dağıtılamayan toplam kitap adetinin yaklaşık 5.222.155, - Yayınlanmasından vazgeçilen veya askıya alınan kitap sayısının yaklaşık 3.890 adet olduğu tahmin ediliyor. Anketi cevaplayan yayınevlerinin satışlarının, adet bazında ortalama %63 düşmesi ise, anketten ortaya çıkan önemli sonuçlardan biri. Koronavirüs sebebiyle oluşacak süreçte mevcut çalışan pozisyonunuzu kaç ay daha sürdürmeyi planlıyorsunuz? sorusuna verilen cevaplar doğrultusunda; anketi yanıtlayan yayınevlerinin pek çoğunun, mevcut çalışan pozisyonunda değişiklik yapmayı düşünmediği, dayanabildiği kadar tüm personeliyle birlikte dayanmayı hedeflediği görülüyor. Öte yandan, anketi cevaplayan 43 yayınevi 1-5 ay arası süre boyunca dayanacak gücü olduğunu ifade ederken; 16 yayınevi 6-12 ay arası dayanabileceğini belirtiyor. Kalan 17 yayınevi ise herhangi bir öngörüde bulunamadığını ifade ediyor. Anketi yanıtlayan yayınevlerinin ortalaması alındığında, mevcut personel pozisyonunda değişiklik yapmadan faaliyetlerini yürütmeye dayanma süresi ortalama 3 ay olarak ortaya çıkıyor. - Kısa dönem çalışma ödeneğinden öncelikli ve ivedilikle yararlandırılmasını, - Açıklanan KGF ve benzeri banka kredilerinden yararlandırılmasına öncelik verilmesini, - Kültür ve Turizm Bakanlığının açıkladığı kitap alım bütçesi sırasında ve bankalardaki kredilendirme sırasında, çok zor durumda olan sektörün vergi borcu sorgulamasından muaf tutularak hareket edilmesini talep ediyor.


Türkiye Yayıncılar Birliği, önceki akşam CVK Park Bosphorus Otel'de düzenlenen bir törenle, 22 yayınevi sahibi ve özel kuruluş çalışanı yayıncıya Onursal Üyelik verdi. Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, yayın ve yayın dağıtımcılığı mesleğinin gelişmesinde aktif rol almış isimlere plaketlerini verirken emekleri için teşekkür etti. 18 Eylül Çarşamba akşamı gerçekleşen törende Türkiye Yayıncılar Birliği üyeleri, yayıncılığın geçmiş değerleriyle bir araya geldi. Törende, süreli ve süresiz yayın ve yayın dağıtımcılığı mesleğinin, ülkenin fikir ve sanat hayatının gelişmesinde aktif rol almış, Türkiye Yayıncılar Birliği'ne maddi-manevi önemli destek sağlamış, yayıncılık ve dağıtımcılık mesleğini bırakmış ve bu meslekte yirmi tam yılını doldurmuş olan yayınevi sahiplerine ve özel kuruluş çalışanı yayıncılara Onursal Üyelik verildi. Türkiye Yayıncılar Birliği'nin ev sahipliğinde gerçekleşen törende Onursal Üyelik verilen isimler; Ahmet Polat, Atıl Ant, Aydın Ilgaz, Aytaç Seçkin, Cengiz Özgün, Cengiz Yaşar, Ebubekir Erdem, Emrah Özpirinçci, Erol Ünal Karabıyık, Ezel Erverdi, Işıtan Gündüz, Mehmet Ali Uğur, Mesih Kotil, Nihat Emeksiz, Niyazi Şimşek, Rahmi Arıkan, Raşit Cavaş, Recai Akpul, Turhan Günay, Uğur Gergin, Ünsal Gündoğan, Yaşar Cengiz Algın ve Ziyaettin Büyükkoyuncu oldu. Uluslararası Yayıncılar Birliği'nin Türkiye'yi temsil eden üyesi Türkiye Yayıncılar Birliği; yayıncılık mesleğini geliştirmek, sektörel sorunları çözmek, korsanla mücadeleye destek sağlamak, telif hakları ile yayınlama özgürlüğünü korumak, okuma kültürünün gelişimine katkıda bulunmak ve Türkiye'yi uluslararası boyutta bir yayıncılık merkezi haline getirmek için çalışıyor. 1985 yılında kurulan Türkiye Yayıncılar Birliği'nin Yönetim Kurulu Başkanlığı ise Kenan Kocatürk tarafından yürütülüyor.


Sosyal medyada başlayıp geniş bir müziksever kitlesi oluşturan Türkiye'de Ağır Müziğin Geçmişi, şimdi de kitap olarak bizlerle buluştu. 11 yıl önce Facebook üzerinde başlayıp kısa sürede geniş bir rock sever kitleye ulaşan Türkiye'de Ağır Müziğin Geçmişi 2019 itibariyle Twitter, YouTube, podcast ve web sitesi üzerinde de ses getirmeyi başardı. Türkiye'de rock ve heavy metal müziğin geçmişine belgeler ve anılar eşliğinde analitik fakat samimi bir tanıklık yaptı. Raflarda yerini alacak kitabın hikayesi bu. Kitap, 1981 yılından bugüne, hafif müzik kategorisine zıt giden rock, heavy metal ve punk gibi tarzların Türkiye'de nasıl yayıldığına ve geliştiğine odaklanırken kah hikayeleri kah durum değerlendirmeleriyle mevzuyu 2020'lere bağlıyor. Bu yolculuğa müzisyenler, dinleyiciler, fanzinciler, organizatörler, kasetçiler, tişörtçüler, radyocular başta olmak üzere yolu ağır müzikten geçen yüzlerce kişi eşlik ediyor. Toplamda 39 yıllık bir dönemi konu edinen Türkiye'de Ağır Müziğin Geçmişi kitabı, gücünü arşivinden, dergi/fanzin/kaset koleksiyonundan ve dönemin tanıklarını içeren kaynakların ısrarla araştırılmasından alan bir tarihsel anlatı ortaya koyuyor. Böylece Türkiye'nin yakın kültür tarihinde önemli bir boşluğu dolduruyor.


İstanbul Kalkınma Ajansı Yaratıcı Endüstriler Mali Destek Programı kapsamında Kadir Has Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Dekanlığı tarafından kurulan DESIGNHUB-İST Tasarım, Eğitim ve Uygulama Merkezi, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mustafa Varank'ın katılımıyla 14 Nisan 2022 Perşembe günü açıldı. Kadir Has Üniversitesi, İstanbul'da yaşam ve hizmet kalitesini artıracak, katma değeri yüksek projelerin, hizmetlerin ve uygulamaların geliştirilebileceği bir merkeze duyulan ihtiyaca, Sanat ve Tasarım Fakültesi'nin geliştirdiği önemli bir projeyle cevap veriyor: DESIGNHUB-İST Tasarım, Eğitim ve Uygulama Merkezi. İstanbul Kalkınma Ajansı'nın Yaratıcı Endüstriler Mali Destek Programı tarafından desteklenen bu projenin lansmanı 14 Nisan 2022, Perşembe günü üniversitenin Cibali kampüsünde düzenlendi. Sanayi ve Teknoloji Bakanımız Mustafa Varank'ın teşrif ettiği törende, İstanbul Kalkınma Ajansı Genel Sekreteri Erkam Tüzgen, Kadir Has Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanı Can Has, Rektör Prof. Dr. Sondan Durukanoğlu Feyiz, Sanat ve Tasarım Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Banu Manav ile akademisyenler, öğrenciler, basın mensupları ve davetliler hazır bulundu. Sanayi ve Teknoloji Bakanı Sayın Mustafa Varank, açılış töreninde yapmış olduğu konuşmada, Bakanlığın tasarım stratejisi ve eylem planındaki vizyonunu Türk tasarımının küresel bir marka olması şeklinde belirlediklerini ve kalkınma planında küresel değer zincirlerine rekabetçi bir biçimde eklenebilmek için tasarım ve markalaşmayı önceliklendirdiklerini belirtti. İmparatorlukların merkezi olmuş, UNESCO'nun 'Tasarım Şehirleri' arasında yer alan İstanbul, Türkiye ekonomisindeki ağırlığı ve küresel ekonomiyle entegrasyonu açısından ülkemizin amiral gemisi. Bu doğrultuda şehirlerin ve markaların adeta dünyaya açılan penceresi olan yaratıcı endüstrilerin İstanbul'daki ağırlığını artırmak üzere ortak akılla kolları sıvadık, diyen Bakan Varank, finansman, insan kaynağı ve fiziksel altyapı ihtiyaçlarını gidermek üzere Yaratıcı Endüstriler Mali Destek Programı'nı başlattıklarını dile getirdi. Kalkınma Ajansları aracılığıyla gelenek ve yeniliği bir araya getirerek, zanaat ile özdeşleşen, teknolojinin sanatla buluşacağı Yeni Tasarım Ekosistemini inşa etmeyi hedeflediklerini söyleyen Bakan Varank, bu süreçte kamu, özel sektör, akademi, yerel yönetimler ve STK'ların işbirliği yapması gerektiğini vurguladı. Kadir Has Üniversitesi'nin DESIGNHUB-IST Tasarım Eğitim ve Uygulama Merkezi projesiyle yaratıcı endüstriler alanında önemli bir merkez konumuna geleceğini belirten Bakan, merkezin eğitim-atölye-kuluçka modeliyle İstanbul'daki yaratıcı endüstriler ekosistemini besleyen önemli kaynaklardan biri olacağını söyledi. DESIGNHUB-IST Tasarım, Eğitim ve Uygulama Merkezi sayesinde tasarım alanında yüksek kalitede ürün geliştirilmesi konusunda akademi, kamu ve sektör arasında uluslararası bilgi ve teknoloji alışverişi kolaylaşacak. Ortak projelerin geliştirilmesi için aktif çalışan bir platform olacak. Can Has, bu merkezin, Kadir Has Üniversitesi'nde uygulanan Yeni Eğitim Modeli'nin ve Proje Tabanlı Eğitim'in bir uzantısı olarak, üniversitenin öncelik verdiği disiplinler arası çalışmaların yapılması çabalarına da yeni bir katkı sağlayacağını belirtti. Günümüzde tasarım dünyasının en önemli gündem maddelerinden birinin, gezegenimizin sınırlı kaynaklarını en verimli şekilde kullanırken sürdürülebilir tasarımlara imza atmak olduğunu belirten Prof. Dr. Durukanoğlu Feyiz, yeni merkezin, eğitim faaliyetleri ve çalıştaylar aracılığıyla dünya çapında üretilen bilgi, teknoloji ve yenilikçi yaklaşımları paydaşlarımıza aktaracağını; proje geliştirme süreçlerinde de eko-tasarım ile malzemenin doğal yaşam döngüsüne uygun çalışmalar yapılması konusunda bir tasarım kültürü ve bilincinin yaratılmasına destek olacağını söyledi. Açılış konuşmalarını takiben kurdele kesim töreni gerçekleştirildi ve Sayın Varank, DESIGNHUB-İST'i ziyaret etti. Bakan'ın ziyaretinin ardından proje tanıtımı ve çalıştaya geçildi. Türkiye'deki yaratıcı endüstrilerin tasarım sektöründeki ağırlığının artırılmasını; üniversite, kamu ve özel sektör işbirliği ile somut projeler geliştirilmesini ve bilgi transferini sağlayacak ortak kullanım alanlarını işlevsel hale getirmeyi planlayan DESIGNHUB-İST Tasarım, Eğitim ve Uygulama Merkezi, ayrıca İstanbul'da tasarım faaliyeti gösteren ve tasarım merkezi olmuş işletmelerde iç mimarlık tasarımı genel çerçevesi altında, aydınlatma-akustik-kanıta dayalı tasarım özel uzmanlık alanlarında, katma değeri yüksek tasarım geliştirilmesine katkı sağlamayı amaçlıyor. Tasarım merkezleri ekosistemi için hem fiziki hem de dijital olacak şekilde özgün bir arayüz modeli sunan DESIGNHUB-İST'in hedef grupları arasında, İstanbul'da faaliyet gösteren tasarım merkezleri, mimarlık, içmimarlık ve endüstriyel ürün tasarım hizmeti veren firmalar, inşaat firmaları, insan odaklı tasarım hizmeti almak isteyen yatırımcılar, üniversiteler ve bünyelerindeki araştırma merkezleri bulunuyor. Kadir Has Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi'nin geliştirdiği projenin genel koordinatörlüğünü fakülte dekanı Prof. Dr. Banu Manav üstlenirken danışman ekibinde Doç. Dr. Konca Şaher, Dr. Öğr. Üyesi Ayhan Enşici ve Dr. Öğr. Üyesi Sabri Gökmen ; yönetim ekibinde ise Hazal Boy ve Zeynep Acırlı bulunuyor. Projenin iştirakçileri arasındaysa TMMOB İçmimarlar Odası Genel Merkezi, Aydınlatma Gereçleri İmalatçıları Derneği, Aydınlatma Türk Milli Komitesi, Endüstriyel Tasarımcılar Derneği ve Türk Akustik Derneği yer alıyor.


Prof. Dr. Özgür Öner'in yazdığı Aşkın Kimyası, hemen her birimiz için farklı bir anlam ifade eden aşk kavramını antropolojik, evrimsel, psikolojik ve biyolojik açılardan masaya yatırıyor. Aşk belki de üzerine en çok konuşulan, sanatın çeşitli dallarında hakkında en çok eser üretilen kavram... Peki, aşk kimyasal olarak bizi nasıl etkiler? Aşık olduğumuzda beynimizde neler olur? Evrimsel açıdan aşkın gelişimi ne yönde olmuştur? Çağımızda adına aşk dediğimiz şey ile örneğin Ortaçağ'da ya da öncesinde aşk denilen şey aynı mıdır? Yoksa o zamanlarda aşk yok muydu? Aşkı sınıflandırmak ya da sınırlandırmak mümkün müdür? Aşk dünyaya tozpembe gözlüklerle baktığımız, her zaman olumlu ve umutlu hissettiğimiz bir süreç midir yoksa karanlık bir tarafı da var mıdır? Bunlar ve benzeri tüm soruların yanıtları bu kitapta. Prof. Dr. Özgür Öner Aşkın Kimyası'nda aşkı bir bilim insanı titizliğiyle incelerken dünyaca ünlü aşıklardan örnekler de vererek aşkın farklı yüzlerine daha yakından bakmamızı sağlıyor. Özgür Öner'in yazdığı Aşkın Kimyası Destek Yayınları'ndan çıktı. Aşk bir durumdur, bozukluk değil. Neredeyse her insanın yaşadığı, zaman zaman kendini içinde bulduğu bir haldir. Ancak yaygınlığına rağmen, birçok insan için aşk acılı, kederli ve kaygılı bir süreçtir. İşte tam da bu nedenle, yapısında bozulma potansiyeli taşıdığı söylenebilir. Aşk bir bozukluk değilse de, insanın normali de değildir. Yani insan aşıkken, biyolojik olarak normali dışında, farklılık gösterir. Söz konusu bu biyolojik fark, psikolojik, davranışsal, fizyolojik ve bilişsel farklılıklara da yol açar kuşkusuz. Aşık bir insan, tam olarak kendinde değildir, yargılama yetisi bozulmuştur! demek hiç de yanlış bir tarif olmaz. Bu nedenle aşık kişi, çeşitli istenmeyen durumlara açık ve duyarlı hale gelebilir. Aşkı zor hale getiren bir diğer özelliği de istemli cereyan ediyor olmamasıdır. Aşk, kontrol edebileceğiniz, Gelsin gitsin, başlasın bitsin! diyebileceğiniz bir süreç de değildir. Prof. Dr. Özgür Öner, şu ana kadar 70'in üstünde uluslararası bilimsel yayın yapmış, yerli ve yabancı kitaplarda bölümler yazmış, kendi alanında birçok bilimsel ödül almıştır. Öner; kaygı bozukluğu, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, yeme bozuklukları, davranış bozuklukları, tik bozuklukları, kişilik bozuklukları, depresyon, sosyal ilişki sorunları, öğrenme sorunları, madde kullanımı gibi psikiyatrik sorunlarda çocuk, ergen ve yetişkinlere danışmanlık vermekte, bireysel, aile ve grup terapileri yapmaktadır.


Sinema tarihinin en iyi filmlerinden biri olan Esaretin Bedeli, Türkiye'de ilk kez Çolpan İlhan & Sadri Alışık Tiyatrosu tarafından dev bir prodüksiyonla tiyatro sahnesine taşınıyor. Stephen King'in ölümsüz eserinden sinemaya uyarlanan Esaretin Bedeli, Türkiye'de ilk kez Çolpan İlhan & Sadri Alışık Tiyatrosu tarafından dev bir prodüksiyonla tiyatro sahnesine taşınıyor. Provaları tüm hızıyla devam eden, Şakir Gürzumar'ın yönetmenliğini yaptığı oyunda başrolleri; Kerem Alışık, Kaan Taşaner, İşdar Gökseven üstlenirken, oyun 25 kişilik oyuncu kadrosuyla Aralık ayında tiyatro severlerle buluşacak. Bir Zamanlar Çukurova dizisinde rol alan ve Esaretin Bedeli oyunu için İstanbul-Adana arasında mekik dokuyan Kerem Alışık, Esaretin Bedeli hepimizi son derece heyecanlandıran bir proje. Frankenstein'dan sonra tüm yorgunluğumuza ve zahmetimize değecek ayni güzellikte ayni kalitede bir oyun daha sanatseverlerimize hediye etmek en büyük arzumuz dedi. Andy Dufresne masum olduğunu iddia etmesine rağmen, karısını ve sevgilisini öldürmesi sonucu Shawshank hapishanesin de iki kez müebbet hapse çarptırılır. Uzun yıllarını hapishanede geçirmiş eski bir mahkum olan Red ile aralarında güçlü bir dostluk kurulur. Red, Andy'nin hapishane şartlarına çabucak pes edeceğini düşünse de, Andy bu konuda çok dirençlidir. Shawshank deki dayak işkence tecavüz ve her türlü acıya karşı hayata bağlı ve her zaman umutludur. Bu durumuyla etrafındaki mahkumları da etkileyen Andy, onları parmaklıklar arkasında bile özgür bir yaşam olabileceğine inandırır. Andy Dufresne, hayatta sabrın, bilginin zekanın ve umudun tüm zorlukların üstesinden gelinebileceğinin kanıtıdır belki de.


Contemporary İstanbul'da Pernod Ricard Türkiye sponsorluğuyla 1-5 Haziran tarihleri arasında gerçekleşen sergi, Türkiye'de bir ilki gerçekleştirdi. Feride İkiz'in alışılmış kalıpları farklı bakış açılarıyla yıkan Crash sergisiyle, Türkiye'de kişisel bir NFT koleksiyonu ilk kez fiziksel ortamda sergilendi. Uzun yıllardır geniş bir yelpazeye yayılan sanat koleksiyonunu oluşturan Feride İkiz, yenilikçi ve anı yakalayan yaklaşımını seçkisine yansıtıyor. Dijital sanattan heykele, videodan yerleştirmeye çeşitli eserleri birleştiren koleksiyon, pek çok farklı disiplinin bir araya gelmesiyle oluşuyor. İkiz koleksiyonunda insanı temel alıp seçkisinde kavramsal sorunlara eğiliyor ve meselesi olan işlere ağırlık veriyor. Aynı zamanda Feride İkiz'in teknolojiye olan merakı, keşfetmekten hoşlanması ve sabrı koleksiyonun kripto sanat dünyası ve NFT eserlerle tanışmasına fırsat sunmakta. Son bir senedir koleksiyonuna pek çok NFT eser ekleyen Feride İkiz, bu yeni dünyanın dinamikleri için uzun çalışmalar yapıp sanatçılarla da sohbet etti. Kripto sanat dünyasının en tanınmış isimlerinden Murat Pak, dünya çapından birçok ödül almış Rus sanatçı AES+F, Türk sanatseverlerin beğeniyle takip ettiği Refik Anadol, kripto sanat dünyasına başarılı bir şekilde giriş yapan ha:ar, Gulbenkian Vakfı Ödülü'ne sahip enstalasyon işleri ile tanınan Özge Topçu, eleştirmen, koleksiyoner ve sanatçı Kenny Schachter, İtalyan esrarengiz sanatçı Grimes, dijital sanatın öncülerinden Gmunk ve NFT çalışmalarıyla daha pek çok isim ''Crash'' koleksiyonuyla House of Brothers'da sanatseverlerle buluştu.


İlk bölümüyle ses getiren Türkiye'de Müzisyen Olmak belgeselinin beklenen ikinci bölümü yayınladı. Özellikle pandemi sürecinde ülkemizdeki müzisyenlerin yaşadığı sıkıntılara odaklanan altı bölümlük mini belgesel serisinin ikinci bölümüne kadın müzisyenlerin yaşadığı sıkıntılar damgasını vurdu. Sektörde kadın olmanın zorluklarını anlatan müzisyenler; cinsiyet eşitsizliği, kadınlara yapılan dayatmalar ve taciz gibi meseleleri cesurca tartışmaya açıyor. Usta sanatçılardan genç müzisyenlere, enstrümanistlerden menajerlere sektörün farklı dallarından kişilere kulak veren ve sorunlarına çözüm arayan belgeselin ikinci bölümü; müzisyenlerin mesleklerine gönül verme hikayelerine; farklı kuşaklardan sanatçıların deneyimlerine ve sektörün birlik olamama meselelerine de değiniyor. Sonki3dört adlı YouTube kanalında yayınlanan; Alper Erdinç, Mert Gider ve Gizem Ertürk tarafından hazırlanan 6 bölümlük mini belgesel serisinin bir sonraki bölümü; klasik müzik sanatçılarından yeraltı dünyasına; rap müziğin önemli isimlerinden müzik yazarlarına kulak vererek sektörün sorunlarına çözüm aramaya devam edecek.


Sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik teknolojilerini kullanarak oyun simülatörleri üreten Dof Robotics'in Monster Jam ürünü ABD'nin ardından eğlence, etkinlik, park ve rekreasyon fuarı Atrax'ta görücüye çıktı. 'Canavar araba' fikrinden yola çıkarak üretilen Monster Jam, AR ve VR teknolojilerini kullanarak oyunculara 'canavar araba' deneyimini ve heyecanını yaşatıyor. Eğlence, etkinlik, park ve rekreasyon fuarı Atrax, 3-5 Şubat tarihleri arasında İstanbul Fuar Merkezi'nde gerçekleşti. Fuara hem eğlence parkı meraklıları hem de potansiyel alıcılar büyük ilgi gösterirken, fuarın en çok ilgi çeken ürünü sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik teknolojileri kullanarak oyun simülatörleri ve sinemalar üreten Dof Robotics'in Monster Jam adlı, 'canavar araba' simülasyonu oldu. İlk kez ABD'de görücüye çıkan Monster Jam, ikinci gösterisini Atrax ile birlikte İstanbul'da yapan Monster Jam, ABD ve Yunanistan'a ihracat başarısı yakaladı. Simülasyonun yakın gelecekte daha büyük ihracat başarıları yakalaması bekleniyor. Dof Robotics olarak amaçlarının AR ve VR teknolojilerini kullanarak heyecanı ve eğlenceyi ulaşılabilir kılmak olduğunu ifade eden DOF Robotics Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Mertcan, Ürünlerimiz gelişmiş AR ve VR teknolojilerini kullanarak, insanlara normal hayatlarında deneyimlemeyecekleri heyecan ve eğlenceyi sunmak için özel olarak tasarlanıyor. Tasarımlarımız arasında yer alan Monster Jam ile 'canavar araba' kullanmanın, yerden metrelerce yüksekteki engellerin üzerinden atlamanın heyecanını yaşayabilirlerken, Defender ile gelecekteki bir savaş ortamını deneyimleyip, uzaylılarla kendi gözlerinden, ellerindeki silahla savaşabiliyorlar. Dahası tüm yönlere hareket edebilen, sürekli geliştirdiğimiz sanal gerçeklik teknolojimiz sayesinde gerçeğe en yakın sinemalarımızla bulunduğunuz yerden kalkmadan bir çölü, bir heyecan trenini ya da uçmayı deneyimlemelerini sağlayabiliyoruz. Ürünlerimizi deneyimleyen insanların indikten sonraki gülümsemeleri, heyecanları, yaşadıkları deneyim bizlerin en büyük ilham kaynağı ifadelerini kullandı. Son tasarımları olan ve oyuncuların birbirileriyle etkileşime geçebildiği Mission Space: Digital Park'tan bahseden Mustafa Mertcan, Sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik teknolojilerinin Metaverse ile olan temel farkını 'etkileşim' olarak açıklayabiliriz. Metaverse teknolojisinde kullanıcılar birbirleriyle ve etrafındaki nesnelerle etkileşime geçebilir, simülasyon içerisinde aynı deneyimi yaşayarak aralarında konuşabilir, aynı hedef için çalışabilir bu nedenle Metaverse teknolojisi AR ve VR ile hazırlanmış tasarımlardan daha gerçekçidir. Ar-Ge ekibimizin uzun süredir üzerinde çalıştığı Mission Space: Digital Park tasarımımız Metaverse teknolojisini kullanarak oyunculara 30 ila 40 dakikalık bir uzay deneyimi yaşatacak. 8 bölümden oluşan simülasyonda öncelikle insanlığın uzay macerası anlatılacak, oyuncular uzay kıyafetlerini giyerek roketle Dünya'dan ayrılmayı deneyimleyecek, daha sonra Uluslararası Uzay Üssü'nde uzay yürüyüşüne çıkacak ve nihayetinde Dünya'ya geri dönecekler. Tüm bu görevler gerçekleştirilirken oyuncular birbirileriyle etkileşimde kalacaklar diye konuştu. Ayrıca, Mission Space, ATRAX Fuarı'nda Yıldızlı Proje seçilerek ilk ödülünü de aldı.


13. İran Uluslararası Cinema Verite Belgesel Film Festivali sürerken festivalin daimi katılımcıları arasında yer alan Türk filmleri de dikkat çekiyor. Bu yıl festivale Türkiye'den gönderilen 30'dan fazla film arasında iki film dünya çapında izleyicinin beğenisine sunuldu. Nuran Özkan ve Erdal Hoş tarafından yönetilen Geri dönene kadar beni ülkem ve Osman Çakır tarafından yönetilen Acil Çırak Aranıyor adlı belgesel filmler başarılı gösterimleriyle festivalde ilgi topladı. Özellikle İranlı seyircilerin beğenisini çeken Türk filmlerinin İran uydu kanallarıyla izlendiği ifade edildi. Çakır'ın yönettiği Acil Çırak Aranıyor usta kalfa geleneğinin devam ettiği ve özellikle oto sanayisini kapsayan alanlarda Türk çocukların erken yaşlarda iş hayatına katılmalarını konu alıyor. Sektördeki uzmanların ğzından konuya değinen belgeselde Çakır bu konuya ışık tutmaya çalışırken izleyiciyi de sorunla mücade yolları hakkında bilgilendiriryor. Dönene kadar benim ülkem adlı çalışmada ise 1998'den beri Uluslararası Futbol Federasyonu üyesi olan Filistin ve FIFA üyeliğini sorguluyor. Filistin milli takımı ilk resmi maçlarını 2012 yılında sadece kendi topraklarında oynayabilmişlerdi. Özkan ve Hoş futbol üzerinden göçmen sorununa değindikleri filmleriyle beğeni topluyor. İran 13. Uluslararası Belgesel Film Festivali Cinema Verite 9-16 Aralık tarihlerinde başkent Tahran'da devam ediyor. Ulısal ve uluslararası arenada filmler birinciliğe yarışıyor.


Burn Enerji İçeceği tarafından organize edilen, 3 gün sürecek müzik deneyimi sunan Big Burn Istanbul yaz ateşini 3. kez yakacak! Bu yıl üçüncüsü düzenlenen, yazın en beklenen etkinliği Big Burn İstanbul, artık bir gelenek haline geldi. Her yıl bir öncekinden daha fazla festivalciyi kendine çeken Big Burn İstanbul iki yılda toplam 45 binden fazla müzikseveri ağırladı. Yazın ardından tüm sezon boyunca konuşulmaya devam eden festival katılımcılara unutulmaz deneyimler yaşattı. 3 gün boyunca müzik ve eğlence sunan Big Burn İstanbul, uluslararası ve lokal olmak üzere 100 DJ ve prodüktörü, 5 sahnede ağırladı. Her yıl daha fazla müzikseveri elektronik müzik ile buluşturmak için yola çıkan Big Burn İstanbul, bu yaz 26-27-28 Temmuz'da gerçekleşiyor. Muhteşem bir 'line up' ile gelen festivalin yeni evi Şile'de. Mavi ve yeşilin kucaklaştığı eşsiz doğa, geniş kamp alanı ve bungalov evlere sahip Şile Woodyville Treehouses 3 gün boyunca elektronik müzikseverlere ev sahipliği yapacak. Sahnede yer alacak DJ ve prodüktörlerin ilk bölümünü mayısta açıklayan Big Burn İstanbul'un Festival lineup'ına son eklediği isimler şöyle: Adiel, Antigone, Behrouz, Be Svendsen, Carlita, Francesca Lombardo, Ilario Alicante, Len Faki, Marco Resmann, Mind Against, Monoloc, Matthew Dekay, Oceanvs Orientalis, Ruede Hagelstein ve geçtiğimiz yıl gerçekleştirdiği efsane performansı dillerden düşmeyen yetenekli Peggy Gou! Festivalin ilk açıklanan isimleri ise global elektronik müzik sahnesinin yıldızlarıydı: Clapton, Damian Lazarus, David Mayer, Dubfire, Guy Gerber, Joachim Pastor, N'TO, Nastia, Recondite, Stephan Bodzin, Woralks. Big Burn İstanbul'a geçtiğimiz senelerde olduğu gibi bu senede yurtdışından yoğun talep var. Festival ile ilgili tüm gelişmelerden haberdar olmak, avantajlı biletlerden yararlanmak ve daha fazlası için 'Burn Enerji İçeceği'nin sosyal medya hesaplarını takip etmeyi unutmayın!


Beyoğlu Belediyesi'nin ev sahipliğinde, Uluslararası Bilim ve Sanat Yaratıcıları Derneği'nin organizasyonuyla ve derneğin başkanı Filiz Dağ ile yazar Gülşah Elikbank'ın yönetiminde, 28-29-30 Eylül tarihlerinde Evrensel Bilim Kurgu ve Fantastik Film Festivali düzenlenecek. Bu yıl ilk kez yapılması planlanan Evrensel Bilim Kurgu ve Fantastik Film Festivalinin yönetiminde yer alan Filiz Dağ ve Gülşah Elikbank festivale dair yaptıkları açıklamada; böyle bir festival düzenleme fikrinin dünyanın geldiği açmazdan kaynaklandığını belirtti. Oluşan çıkmazın da hayal gücü ve bilimin önemini ortaya çıkardığı ve bu iki gücün sanatla birleştiğinde anlamını bulacağı düşüncesinin altı çizildi. Dünya sinemasında bilim kurgu ve fantazya türünün giderek arttığını vurgulayan festival yönetimi, Türkiye'de de bu türlerin gelişimine katkı sunmak ve var olan büyük potansiyelden yararlanıp, alanda söz sahibi olmak için Evrensel Bilim Kurgu ve Fantastik Film Festivalini sinemaseverlerle buluşturmak istediklerini ifade etti. Vizyonu evrensel olan bir film festivali için işinin ehli bir ekiple yola koyulduklarını belirten Filiz Dağ ve Gülşah Elikbank, gençlerin dünyasına daha yakın olup, onlardan güç aldıklarını ve sınırları aşarak, yeni bakış açılarını beyazperdeye yansıtmak istediklerini söyledi. Festivalin organizasyonunu üstlenen Uluslararası Bilim ve Sanat Yaratıcıları Derneği adına açıklama yapan dernek başkanı Filiz Dağ; genetik, uçak, elektronik, yazılım, astrofizik, psikoloji, edebiyat, tiyatro, sinema, dijital sanat, sanayi, girişimcilik, müzik ve finans gibi pek çok farklı alandan değer yaratanla bir araya gelindiğini söylerken, bu yaratıcıların tamamının hayal etmek ve üretmek ortak paydasında buluştuğunu vurguladı. Başkan Dağ yaptığı açıklamada; derneğin ilk etkinliği olan Evrensel Bilim Kurgu ve Fantastik Film Festivalinin, Türkiye'de bu alanda içeriklerin hayata geçmesi için ilk kıvılcım olduğunu belirtti. Ayrıca komedi türünün ötesine geçerek, dijital sanat ve oyun tasarımındaki iddialarını sinema içeriklerine taşımak istedikleri ve öncü yetenekleriyle dizi sektöründe olduğu gibi bu alanda da dünyada fark yaratmaya hazırlandıklarını ifade etti. Festivale evrensel denmesinin nedenini ülkeler ve uluslararası bazda kalmayıp evrenler arası olmasının hayalini kurmaları olarak açıklayan Dağ; eş zamanlı olarak hedefledikleri US3F Academy ile bu alanın içeriklerinde ihtiyaç duyulan becerilerin meraklılarını yetiştirecekleri bir okulu hayata geçireceklerini ve dünyaca ünlü tasarımcı, yapımcı, stüdyo ve kuruluşlarla yapacakları ortaklıkları da yakın zamanda paylaşacaklarını belirtti. Geleceğin teknolojik araçlarının, uzay mekikleri, robotlar ve bilimin sınırsız imkanlarının sanatla bir araya geldiği bilim kurgu filmleri ve sihir, doğaüstü olaylar, mitoloji gibi hayal ve düş gücüne dayalı temaların işlendiği fantastik filmlerin, Türkiye'de ilk kez festival olarak seyircisiyle buluşacağı Evrensel Bilim Kurgu ve Fantastik Film Festivali, sinema tutkunlarıyla bir araya gelecek.


Türkiye'nin ilk ve tek ''Oda Operası'' Brooklyn Chamber Opera, Göztepe Oda Tiyatrosu işbirliği ile 25 Kasım saat 18:00'da ilk temsilini yapıyor! Aralık ayında da temsillerine devam edecek ekip, Mozart'ın 12 yaşında bestelediği ilk operası olan Bastien Und Bastienne eserini seyircilere sunacak. Genç ve dinamik bir kadroya sahip bu ekibi, kurucu ve aynı zamanda solist olan Cihan Ayhan'ın NTV için verdiği röportajından tanıyalım.


Türkiye'deki genel maksat helikopter ihtiyacının karşılanması amacıyla geliştirilen T625 Genel Maksat Helikopteri'ne yönelik çalışmalar tüm hızıyla sürüyor. İlk uçuşa kısa süre kala 'palli motor çalıştırma testi' başarıyla gerçekleştirildi. Türkiye'nin ilk özgün helikopteri olacak T625 Genel Maksat Helikopter ilk kez motor çalıştırdı. Helikopterin motor çalıştırma ve yer testleri başarıyla tamamlandı. En zorlu iklim ve coğrafyalarda dahi etkin bir şekilde faaliyet gösterebileceği belirtilen T625 Genel Maksat Helikopterin ilk uçuşunu bu yıl gerçekleştirmesi planlanırken helikopterin 2021 yılında seri üretime geçeceği öngörülüyor. Savunma Sanayi Başkanlığı koordinasyonunda Türk Havacılık Uzay Sanayii tarafından yürütülen yerli helikopter 12 yolcu kapasiteli olacak. Savunma Sanayi Başkanı İsmail Demir, Özgün helikopterimiz T625 in sistem entegrasyonu tamamlanarak motor çalıştırma ile yer testleri başladı. TUSAŞ personelini, SSB proje ekiplerini ve tüm emeği geçenleri tebrik eder teşekkürlerimi sunarım. Milletimize hayırlı olsun dedi. Helikopterin, EASA ve SHGM tarafından sertifiye edilmesi ile ilgili çalışmalar program ile birlikte sürdürülüyor. T625 helikopteri konusundaki büyük heyecan ise 6 Eylül'deki ilk uçuş testinde yaşanacak. Bu kapsamda helikopterin iniş takımları yerden kesilecek. Bu etkinliğin kapsamı, kalan kısa sürede yapılacak testlerdeki performanslar doğrultusunda netleşecek. Yerli helikopterin aviyonik sistemleri, gövde, rotor sistemi, iniş takımı gibi sistemlerinin tamamı TUSAŞ'ın imzasını taşıyor. Helikopter, VIP, Kargo, Hava Ambulans, Arama Kurtarma, Kıyı Ötesi Taşıma gibi birçok görevde kullanılabilecek. Özgün Helikopter Programı, 15 Haziran 2010 tarihinde toplanan Savunma Sanayii İcra Komitesi kararı ile başlatıldı. Program bütçesi ve takvimi 3 Ocak 2013 tarihli SSİK ile kararlaştırılırken ve 26 Eylül 2013 tarihinde SSM ile TUSAŞ arasında sözleşme imzalanmıştı.


Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kent Konseyi tarafından Bursa Fotoğraf Sanatı Derneği'nin destekleriyle düzenlenen Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali, bu sene Uzak-Yakın temasıyla kapılarını 10'uncu kez açtı. Salgın dolayısıyla bu sene sanal ortamda gerçekleştirilen festival, 16-24 Ekim tarihleri arasında usta fotoğrafçıların toplam 166 sergisini sosyal medya üzerinden fotoğraf tutkunlarıyla buluşturuyor. Türkiye'den ve dünyadan birçok fotoğraf sanatçısını her yıl Bursa'da buluşturan BursaFotoFest, bu sene Covid-19 sebebiyle sanal ortamda kapılarını açtı. 10'uncusu yapılan festival, 'Uzak/Yakın' temasıyla 16-24 Ekim tarihleri arasında sosyal medya üzerinden fotoğraf severleri usta isimlerle buluşturuyor. Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kent Konseyi işbirliğinde BUFSAD'ın katkılarıyla hazırlanan festivale, 62'si yurtdışından, 255 yurtiçinden ve 101 tanesi de Bursa'dan olmak üzere toplam 418 sergi başvuru yaptı. Küratörlüğünü Kamil Fırat'ın yaptığı dünyanın sayılı fotoğraf festivallerinden biri olan BursaFotoFest'te, 151 eser sergileniyor. Usta fotoğrafçıların projeleriyle beraber 166 sergide 2200'den fazla fotoğrafın bulunduğu festivalde, söyleşi ve atölye çalışmaları da BursaFotoFest'in youtube sayfasında yayınlanıyor. Sergiler için web ortamında sanal bir fuar alanı tasarlanırken, www. bursaphotofest. org'ta yer alan sanal sergi alanı kuşbakışı olarak gezilebiliyor. Bu sene 10'uncusu düzenlenen ve Türkiye'nin ilk sanal fotoğraf festivali olma özelliğini taşıyan BursaFotoFest'in açılış töreni, sosyal medya üzerinden yapıldı. Programa bağlanan Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Alinur Aktaş, FotoFest'in artık Bursa'nın sembol değerlerinden biri haline geldiğini söyledi. Salgın sürecine rağmen festivalin devam etmesini arzuladıklarını belirten Başkan Aktaş, festivalin ilk defa sanal ortamda düzenlendiğini hatırlattı. 'Uzak-Yakın' temasıyla düzenlenen festivalin ilkinin 2011 yılında yapıldığını hatırlatan Başkan Aktaş, Bursa Fotoğraf Festivalin başlatılmasına öncülük eden Recep Altepe'ye teşekkür ediyorum. Semih Pala'yı rahmetle anıyorum. Her sene bir yabancı ülkeyi ağırlıyorduk. Bir tema beliriyorduk. Bu senede konumuz 'Uygarlık' olacaktı. Ancak pandemi sebebiyle planlar değişti. İstişareler sonucunda 'Uzak-Yakın' teması belirlendi. 18 farklı ülkeden katılım oldu. Yerli ve yabancı 270 fotoğraf sanatçısı, 166 sergide yer alan 2200'den fazla fotoğrafıyla katıldı. Dünyanın en ünlü fotoğraf ajanslarından biri olan Panos Pictures'tan Tim Dirven 'Kaderin dönüşümü' ve Hossein Fatemi 'Standoff at standing rock' çalışmalarıyla festivale zenginlik katacak. Onur konuğumuz ise foto muhabiri Ozan Sağdıç dedi. Türkiye'den 22 farklı şehirden fotoğrafçıların sergilerinin festivalde yer aldığını anlatan Başkan Aktaş, Festivalin sanal ortamda yapılması bizler için de farklı bir deneyim oluyor. Temennimiz, 2021'de tekrar bir araya gelerek festivali düzenlemek. Önemli olan süreci devam ettirmekti. Fotoğraf bir kültür ve yaşam biçimidir. Festivale katkı koyan ve katılan tüm fotoğraf severlere teşekkür ediyorum. Bursa Kent Konseyi ve BUFSAD ile birlikte süreci bundan sonraki yıllarda da devam ettirmek için kararlıyız. 2020 FotoFest hayırlı olsun dedi. Bursa Kent Konseyi Başkanı Şevket Orhan ise, BursaFotoFest'in olağanüstü günlerin yaşandığı dönemde yapılmasında en önemli katkıyı Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin ve Başkan Alinur Aktaş'ın yaptığını belirtti. Kamil Fırat'ın gayreti ve BUFSAD'ın katkılarıyla festivalin özellikli hale geldiğini anlatan Orhan, fotoğrafın geçmişe ışık tutan ve geleceğe yol gösteren bir kültür olduğunu söyledi. Festivalin uzun yıllar devam etmesini arzuladıklarını ifade eden Orhan, BursaFotoFest'in etkisi bakımından şehrin gurur kaynağı olduğunu söyledi. Fotoğraf tutkunları BursaFotoFest kapsamındaki söyleşi, sergi ve diğer programları sosyal medya sayfalarından takip edebilecek.


Marvel ve DC sinematik evrenleri, son 10 yıl içerisinde adeta sinemaya yeni bir boyut kazandırdı. Süper kahramanları konu alan bu evrenlere şimdi bir yenisi daha ekleniyor: Türk süper kahramanlardan oluşan T-World. Hürriyet yazarı Ertuğrul Özkök, 30 Mart 2020'de Cannes'da başlayacak TV içerik fuarında T-World adı altında Türk süper kahramanlardan meydana gelen bir sinematik evrenin de tanıtılacağını aktardı. T-World evreninde geçen ilk televizyon dizisinin isminin 'Altay' olduğunu belirten Özkök, şirketin çalışma programında 2 sinema filmi ve 3 televizyon dizisi ile oyunlar olduğunu da söyledi. Özkök'ün aktardığına göre Altay dizisinin ilk bölümünün yönetmen koltuğunda ise Prison Break, Lost, Agents of S. H. I. E. L. D., Grey's Anatomy ve Kalbimin Sırları adlı Türk dizisinde yönetmenlik yapmış olan Bobby Roth yer alacak. T-World sinematik evreninin Altay dizisinde yer alacak diğer karakterler arasında Su, Nymp, Rumi, Nazar ve İkizler de bulunuyor.


10 12 Aralık 2021 tarihleri arasında ilk kez gerçekleştirilecek olan Uluslararası Distopya Film Festivali, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığının katkılarıyla ve Üsküdar Belediyesi iş birliğiyle Uluslararası Bağımsız Sinema ve Sanat Derneği tarafından İstanbul'da düzenlenecektir. Festival kapsamında distopya türünde ulusal ve uluslararası filmlerden oluşan Uzun Metraj Film Seçkisi, Uluslararası Kısa Film Yarışması ve Ulusal Kısa Film Senaryo Yarışması gerçekleştirilecektir. Festival, distopya türüne dikkat çekmek, ülke sinemamız içerisinde distopya film üretimini arttırmak, tür çeşitliliğini dengelemek ve çağı yakalayan yenilikçi filmlere fırsat eşitliği yaratmak amaçlarıyla hayata geçirilecektir. Teknolojik gelişmelerin her geçen gün arttığı çağımızda geleceğin öngörüsünü sunan ve bilimsel gelişmelere zemin hazırlayan bir tür olarak distopyalar, çağın ötesinde vizyonuyla distopya türündeki filmlere daha çok alan açılmasının ne kadar elzem olduğu ortaya çıkmaktadır. Uluslararası Distopya Film Festivali'nde distopya kavramı disiplinlerarası bir çerçevede dünyanın prestijli üniversitelerinden akademisyenlerin yer alacağı paneller dizisinde kuramsal olarak ele alınacaktır. Festivalin teknoloji bölümünde ise yapay zeka ve yeni teknolojik gelişmelere yer verilecektir. Festival Direktörlüğünü yönetmen Hatice Aşkın'ın, Sanat Yönetmenliğini yazar Gülşah Elikbank'ın üstlendiği Uluslararası Distopya Film Festivali'ne başvurular distopyaff. com web sitesi üzerinden gerçekleştirilecektir.


Ordu'daki Sayacabaşı köyünde yaşayan Cumaittin Turap, 12 yıl önce 'Astro Cumali' adını vererek kurduğu 1 milyon liraya mal olan gözlemevini, ilgi görmeyince kapatmak zorunda kaldı. Ordu'daki köyünde 6 yaşında izlediği bir ay tutulması sonucu uzaya merak salan Cumaittin Turap, 1970'li yılların başında çalışmak için İsviçre'ye gitti. Avrupa'da teleskoplarla yakından ilgilenen ve uzayla ilgili araştırmalar yapan Turap, Türkiye'ye her gelişinde yanında çeşitli ebatlarda teleskoplar getirdi. Sayacabaşı köyündeki evinin bir bölümünü küçük gözlemevine çevirerek hayalini kurduğu uzay gözlem istasyonu için ilk adımı atan Turap, 12 yıl önce köyün zirve noktasında 'Astro Cumali' adını verdiği 1 milyon liraya mal olan uzay gözlem evi kurdu. İsviçre'den getirdiği özel teleskoplarla donattığı uzay gözlem evi, açıldığı ilk yıllarda yerli-yabancı turistlerin ilgi odağı oldu. Kentte, bir dönem öğrencilerin de ziyaret ettiği ancak son yıllarda kimsenin uğramadığı gözlem evi, unutuldu. Turap da ilgi görmeyen uzay gözlem evini kapattı, yerleşmeyi düşündüğü Ege Bölgesi'ndeki bir ile taşıma kararı aldı. Gözlemevini kurmak için maddi ve manevi emek harcadığını ancak destek göremediğini anlatan 72 yaşındaki Turap, uzay gözlemevinin atıl kalmasından dolayı büyük üzüntü duyduğunu söyledi. Turap, Memleketimde güzel bir tesis kurdum. İsviçre'den 12 adet özel teleskop ile araç ve gereçler getirdim. Dünyanın her tarafından buraya büyük bir merak vardı. Burayı görebilmek için yurt dışından gelenler bile vardı. Artık gözlemevi ile ilgilenen yok. Maalesef destek de, ilgi de yok. Bu nedenle ben de gözlemevini Ege'ye taşıyacağım. Hiç değilse orada yerleşeceğim şehri incelerim. Burada büyük bir imkan var ama maalesef uzaya ilgi gösteren kimse yok diye konuştu. NASA'ya üye olduğunu söyleyen Turap, Gözlemevimizde bütün imkanlar var. NASA'ya da üyeyim. Dünyanın herhangi bir yerindeki güneş tutulmasını buradan rahatlıkla izleyebiliyoruz. İmkanlar çok ama destek yok. Gözlemevini şu anda kapalı tutuyorum. Gelmek isteyen olursa telefonla arıyorlar. Buraya kadar gelen kişileri de geri boş göndermek istemiyorum. O nedenle açıp gezdirdikten sonra tekrar kapatıyorum. Teleskopları satın almak isteyenler oldu, çok da iyi para teklif ettiler fakat satmadım. Satmayı da düşünmüyorum dedi.


Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali Hollanda Kraliyeti Büyükelçiliği ve İstanbul Başkonsolosluğu ile birlikte Türkiye'nin ilk yeşil festivalini 17 Ağustos-17 Eylül 2020 tarihleri arasında gerçekleştiriyor. Festivalin tüm enerjisi Hollandalı enerji firması Volta Energy'nin güneş panelleri vasıtasıyla sağlanacak. Festival, dünyada az sayıda örneğine rastlanan ve Türkiye'de ilk defa yenilenebilir kaynaklardan üretilen yeşil enerji ile festivali gerçekleştiriyor olmanın heyecanını yaşıyor. İlk defa 2004 yılında Bodrum'da festivale ismini veren balıkçı kasabası Gümüşlük'te, Bosfor Turizm sponsorluğunda, Gülsin Onay sanat danışmanlığı ve Eren Levendoğlu sanat yönetmenliğinde düzenlenen Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali kontrollü normalleşme sürecinde belirtilen tüm sağlık önlemlerini alarak, kapılarını 17 Ağustos Pazartesi akşamı gerçekleştireceği Hollandalı Rosanne Philippens & Michail Lifits konseriyle bir kez daha Bodrumlu sanatseverler için açıyor. 17 yıldır dünyaca bilinen klasik müzik ve caz sanatçılarına Bodrum'un eşsiz mekanlarında ev sahipliği yapan, aynı zamanda Gümüşlük Festival Akademisi kapsamında genç müzisyenlere eğitim fırsatları sunan festival, bu sene kapsamını ilk defa genişleterek Başka Sinema projeler direktörü Azize Tan'ın küratörlüğünde müzik, çocuk ve çevre temalarına odaklanan film seçkisini programına dahil ediyor. Pandemi süresince Bodrum'da üretimlerine odaklanan sanatçılar için hazırladığı Gümüşlük, Müzisyenler ve Kadın temalı sergi programıyla dikkat çeken festivalde, Civan Canova'nın Gümüşlük resim sergisi, Herodot Üçüncü Yaş Akademisi ortaklığıyla gerçekleşen Jak Kohen anısına Müzisyenler fotoğraf sergisi ve Yiğit Uygur'un fotoğraf sergisi yer alacak. Festival kapsamında gerçekleşecek konser, film gösterimleri ve sergilere paralel olarak çevresel sorunlara ve sosyo-kültürel yerel değerlere dikkat çeken paralel etkinlikler gerçekleşecek. Çevreye her zaman duyarlı yaklaşan ve bu konuda tepkisini açıkça ortaya koyan Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali, bu yıl yaşanan tüm olumsuzlukların içinden farkındalıkla çıkarak dünyada ve Türkiye'de pek çok etkinlik ertelenirken bu yıl vurguladığı sürdürülebilir yaşam mesajıyla sanatseverleriyle buluşuyor. Konuyla ilgili olarak festivalin Sanat Yönetmeni Eren Levendoğlu Başlangıcından bu yana festivalimiz çevresel sorunlara değinen ve bu konuda farkındalık yaratan örnek bir platform olmaya çalıştı. Böylesi hassas bir dönemde bütün dünya KOVID-19 salgını etkisi altında kalmışken Hollanda Kraliyeti Büyükelçiliği ve İstanbul Başkonsolosluğu'nun desteği ile ihtiyacımız olan enerjiyi kendimiz üreterek festivali gerçekleştirme ayrıcalığına sahip olduk. Festival kapsamında dünya çapında tanınan klasik müzik ve caz sanatçılarının katılımlarıyla gerçekleşecek konser programının açılış konseri dünyanın önde gelen sahnelerinde ayakta alkışlanan Hollandalı kemancı Rosanne Philippens ve yorum ustalığı ile dinleyenleri büyüleyen Özbek asıllı Alman piyanist Michail Lifits performansı ile 17 Ağustos Pazartesi, Antik Taş Ocağı'nda gerçekleşecek. Festival açılış konserinin ardından dünyanın önde gelen festivallerinde yer almış ve aynı zamanda Ecole Normale de Musique de Paris'de müzik profesörü olan Fransız piyanist Jean-Marc Luisada konseri, Azerbaycanlı çellist Jamal Aliyev ile birlikte Türkiye'nin en başarılı genc piyanistlerden Can Çakmur ve kemancı Deniz Şensoy konseri, Hollanda'nın en önemli saksafoncularından biri olan Yuri Honing ve akustik dörtlüsünün konserleri dinleyiciler ile buluşacak. Pandemi süreci nedeniyle programına dahil ettiği dijital çözümlerle de öne çıkan festival, saksafoncu ve şarkıcı İsrailli Daniel Zamir konseri ve saksafoncu ve besteci İsrailli Abate Berihun'un kurduğu Abate Berihun & Addis Ken Project konserlerinin festival özel kayıtlarını Yeşil Perde'den dinleyiciler ile buluşturacak. Festival kapsamında gerçekleşen konser serisinin son etkinliği ise 15 Eylül Salı akşamı dünyaca ünlü devlet sanatçısı piyanist Gülsin Onay, keman sanatçısı Erkin Onay ve Türkiye'nin önde gelen cellistlerden Çağ Erçağ'ın performansı ile Antik Taş Ocağı'nda gerçekleşecek. 10 yıl önce festivalde Tchaikovsky Trio eserini Gülsin Onay ve Erkin Onay ile birlikte canlandıran genç Çellist Benyamin Sönmez anısına düzenlenecek kapanış konseri ile erken yaşta kaybedilen genç sanatçı anılırken Tchaikovsky Trio eseri bir kez daha dinleyiciler ile buluşacak. Detaylı konser programına www. gumuslukfestival. org adresinden ve sosyal medya hesaplarından ulaşılabilir. Biletler Biletix internet sitesinden temin edilebilir. Ustalık sınıfı etkinlikleri www. youtube. com/c/gumuslukfest ve Instagram adreslerinden çevrimiçi olarak takip edilebilecek. Bu yıl ilk defa festival programına dahil olan, Yeşil Perde açık hava film gösterimleri, Hollanda Kraliyet Başkonsolosluğu Kültür Başmüşaviri Ipek van Dijk ve festival ile birlikte yaratılan, enerjisini yeşil enerjiden alan sinema projesi, müzik, çocuk ve çevre temalarına odaklanan filmlerin yanı sıra, Bodrum'da yaşayan kadın yönetmenlerin filmleri ve Bodrum'un sosyo-kültürel özelliklerine değinen kısa belgeselleri kapsıyor. Başka Sinema projeler direktörü Azize Tan'ın küratörlüğünde bir araya getirilen seçkinin ilk filmi 2019 yapımı, yönetmen Levan Akın'ın kendini Gürcü halk danslarına adamış Merab karakterinin başından geçenleri anlattığı And Then We Danced/Ve Sonra Dans Ettik, 19 Ağustos Çarşamba akşamı Antik Taş Ocağı'nda gerçekleşecek gösterimle sanatseverlerle buluşuyor. Festival kapsamında çocuklar için de ücretsiz film gösterimleri gerçekleşecek. Festivalin ana mekanı olan 25 asırlık Antik Taş Ocağı, Toprak Ev ve Gümüşlük sahilindeki festival alanında gerçekleşecek olan açık hava film programının tamamına www. gumuslukfestival. org adresinden ulaşılabilir. Biletler Biletix internet sitesinden temin edilebilir. Akademi, geçtiğimiz yıllarda olduğu gibi bu sene de yurt dışında okuyan müzik öğrencileri için fon oluşturarak genç müzisyenlere destek sağlamaya devam ediyor. Festival kapsamında düzenlenen ustalık sınıfı serisi bu sene dijital ortamda gerçekleşerek daha geniş coğrafyalara da ulaşabilecek. Kumda GFA Eğitim Sponsoru: Sistem A. Ş.


Türkiye'nin ilk yeşil festivali 17. Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali, müzik ve sanat dolu bir ayın ardından kapılarını bir sonraki yıla kadar kapadı. Hollanda Kraliyeti Büyükelçiliği ve Hollanda Kraliyeti İstanbul Başkonsolosluğu ile Hollandalı enerji firması Volta Energy'nin destekleriyle gerçekleşen 17. Uluslararası Gümüşlük Müzik Festivali, dünyada az sayıda örneğine rastlanan ve Türkiye'de ilk defa yenilenebilir kaynaklardan üretilen yeşil enerji ile 10 bin civarında sanatsever ve çevre dostuyla buluştu. 17. yılını geride bırakan festivalde, dünyanın önde gelen klasik müzik sanatçılarının konserlerinin yanı sıra bu yıl ilk defa programa dahil olan film gösterimleri ve Gümüşlük Festival Akademisi kapsamında genç müzisyenlere yönelik etkinlikler gerçekleştirildi. Pandemi süresince Bodrum'da üretimlerine odaklanan sanatçılar için hazırlanan sergi programı kapsamında, festival mekanlarından Toprak Ev'de açılan Yiğit Uygur'un Kadın temalı fotoğraf sergisi ise festival sonrasında 27 Eylül'e kadar ziyaret edilebilecek.


Türkiye'nin 'en iyi uluslararası film' Oscar adayı, Mehmet Ada Öztekin'in yönetmenliğini yaptığı '7. Koğuştaki Mucize' filmi oldu. Bakanlıktan yapılan açıklamaya göre, Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü ile sinema alanındaki meslek örgütü temsilcilerinden oluşan 16 kişilik Seçici Kurul, 93. Akademi Ödülleri En İyi Uluslararası Film Dalı'nda Türkiye adayını belirledi. ? Türkiye'nin En İyi Uluslararası Film Oscar adayı, Mehmet Ada Öztekin'in yönetmenliğini yaptığı 7. Koğuştaki Mucize adlı filmi oldu. Seçici Kurul'un bugün gerçekleştirdiği toplantıda Sinema Güç Birliği'ne başvuran 23 film değerlendirildi. Yönetmenliğini Mehmet Ada Öztekin'in yaptığı '7. Koğuştaki Mucize' filmi, kurul tarafından Türkiye'nin 'en iyi uluslararası film' Oscar adayı olarak belirlendi. Yönetmenliğini Mehmet Ada Öztekin'in üstlendiği filmin oyuncu kadrosunda Aras Bulut İynemli, Nisa Sofiya Aksongur, Celile Toyon, İlker Aksum, Mesut Akusta, Deniz Baysal, Yurdaer Okur gibi isimler yer alıyor.


The Walt Disney Company'nin dijital yayın platformu Disney+, Türkiye'de yayına başlamak için gün sayarken, yerli içeriklerinde yer alacak birbirinden ünlü ve sevilen oyuncuları ile uzun süre konuşulacak bir reklam filmi yayınladı. Disney+ içeriklerinde yer alacak sevilen oyuncuların, özel dekore edilmiş bir otelde, kendileri için özel olarak tasarlanmış farklı alanlarda keyifli bir izleme deneyimi yaşadığı görülüyor. Otel görevlilerinin oyuncuları ağırlamak için özenli hazırlıklarıyla başlayan filmin devamı, tüm hazırlıkların, aslında misafirlerin Disney+ izlemeleri için yapıldığını estetik ve esprili bir dille anlatıyor. Disney+'ın Türkiye'de yayın hayatına başlamasının yarattığı heyecana ve geniş içerik arşiviyle sunacağı yepyeni izleme deneyimine atıfta bulunan filmde yer alan ünlü oyuncular; Aras Bulut İynemli, Aslı Enver, Buğra Gülsoy, Burak Deniz, Can Yaman, Cansu Dere, Demet Özdemir, Eda Ece, Engin Akyürek, Halit Ergenç, Hande Erçel, Pınar Deniz ve Timuçin Esen, platformun yepyeni hikayelere imza atmak için çıktığı yolculuğunda, önümüzdeki dönem hayata geçecek projelerinde yer alacaklar. Türkiye'nin en sevilen oyuncularından oluşan bu kadar geniş bir kadroyu, ilk kez aynı reklam filminde bir araya getirmesiyle dikkat çeken kampanya, sosyal medyada çok ses getirirken, platformun önümüzdeki dönemlerde yayına alacağı yerli içeriklerle ilgili de büyük merak uyandırdı. Yayınlandığı ilk andan itibaren sosyal medyada büyük ses getiren ve heyecan yaratan reklam filminin yönetmen koltuğunda Serdar Dönmez otururken, görüntü yönetmeni olarak Kasper Wind Nielsen görev aldı. Prodüksiyon tasarımının Agustin Ruben Moreaux tarafından gerçekleştirildiği filmin yaratıcı ajansı TBWA, yapım şirketi ise Depo Film. Disney+, halihazırda heyecanla beklenen binlerce içeriğinin yanı sıra ses getirecek yepyeni yerli içerikleriyle 14 Haziran'dan itibaren Türkiye'de izleyiciyle buluşacak. - Disney+'ın tanışma paketinden yararlanarak kayıt olmak isteyenler öncelikle, bilgilerini kaydetmek için www. disneyplus. com adresini ziyaret edebilir, tüm koşullara ulaşabilirler. - Bilgilerini kaydedenler için özel teklif, lansman günü olan 14 Haziran 2022'den itibaren e-posta adreslerine gönderilecek. - Bu tanıtım teklifi, yalnızca lansman günü olan 14 Haziran 2022'den önce kayıt yaptıranlar için geçerli olacak.