Bizler, Ana Rahmine Ulaşamayanlar ve Diğerleri diye adlandırılan spermler olarak bugün şunu fark ettik ki, siz dünyaya gelenlerden çok daha mutlu bir yaşam formu sürüyoruz ve bunu hiç gocunmadan ifade ediyoruz. Yaşam, üzerimize giymediğimiz en büyük ironi çünkü. Sperm dediğin nedir ki, elinin kirinden başka? diye bizleri aşağılayanlara, daha önce hiç fırsatımız olmadığından, şu an cevap verebiliyoruz ancak: Ulan, biz çıktığımız yeri inkar mı ediyoruz da ana rahmine ulaşamadık diye salt böyle aşağılanıyoruz? Hem kim dedi size, bizi bi' yerlere ulaştırın ve saçma sapan yaşam gayeleriyle doldurun diye? Hastasınız lan hepiniz de! Sizler Ahle de ohle! diye sesler çıkara çıkara nara atarken, bizler orgazmın ne demek olduğunu sizlerden çok daha iyi biliyorduk. Ve bunda gocunacak ya da gururlanacak hiçbir şey de göremedik açıkçası. Bizler sizlerin gözünde enikonu bir yaşam formu olmaya aday birer fıskiyeyiz ne de olsa. Marksist, feminist, hümanist ve daha ne kadar hastalıklı bakış açısı varsa göz çukurlarınızı doldurup doldurup bizlere bakıyor ve eleştirdikçe eleştiriyorsunuz. Yetmiyor, üzerine bir de aynı isimlerle anılan gözlükler takıyorsunuz. Hastasınız, hastalığınıza riyakarsınız çünkü. Tıkandınız ve gidecek bir yeriniz de kalmadı. Nereye gittiğini bilmeden, yolun bundan sonrasını katırlarla devam etmeniz gerekiyor. Hep tek düze, hep sıkıcıydınız ve hep öyle kalacaksınız. Yolun bir yere gittiği falan yok. Bizim için bunun bir önemi de yok. Hiçbir zaman da olmadı. Deliğe ulaştığınız an, bittiğiniz andı. Ne demişti zamanın birinde Bir'i size: Sizi gidi şanslı azınlıklar sizi! Ve sorarız şimdi size: Tıpkı kopya olmak ve bunu milyarlarca kez tekrarlamak, nasıl olur da bir şans olarak görülebilir? Şanslı azınlıklar değil, dünyaya gelen boktan çoğunluklarsınız hepiniz de! Varsaydığın bir eşik var, öngördüğün bir hal. Mesela bir beden sıkışmış üzerine ve koymuşsun kendine Ruh diye bir ad. İşte her şeyin bu geçirgenlik üzerine kurulu. Ruhum hasta diyorsun, anında matlaşıyor cam kırıkları. Ve saydamlık sana kalıyor, büyüklük bende kalsın der gibi. Saat başı çalıyor sonra, bir bağıntıya kurulu hayatın. 15 yaşıma girerken yediğim tokadı ben değil, annem yedi. İlk kez duyduğum tutkusuz yargılamayı annem yargıladı. Şartlı tahliyeyi annem oldu. Babam taze bir göçer olduğu için, o da en az benim kadar masumdu. Hepimiz sütten çıkmış ak kaşağıyız ve aynı kır atın aynı aptal kör noktalarını kaşıyıp duruyoruz. Hiçbir yerimiz kirlenmiyor; çünkü benliğimiz de dahil hiçbir şey bize ait değil. Kendimizi aldatmak dışında yaptığımız tek şey, buna seyirci kalmak. Tüm direktiflere aynı anda baş sallayan bıçaklılar, doyumsuz ölümsüzlüğünüz üzerine başsağlığına gelemezken de sizi değil, annenizi sorumlu tuttular. Duşa dönelim. Siz hayatta olduğunuza göre, olası ve de meçhul katil adayınız utancından bıçağını götüne sokup kaçmış olmalıydı. Zira aday da, olayın tek tanığı bıçak da ortalıkta görünmüyordu. Sizse ıslaktınız ve ıslak hamburgerden daha iğrenç kokuyor, duşun alınma amacına hiç de uygun olmayan bir durum teşkil ediyordunuz. Kokmak bile yapay duruyordu üzerinizde ve ne size ne de benliğinize ait bir durumdu bu. Hadi o zaman, biraz sarımsak, biraz da çemen sürün koltukaltlarınıza, yapış aralarınıza da, apışsın kalsın altlarınız! Altı üstü duş arkası konu mankenisin lan; nedir bu kendini önemsemelerin, afra tafraların?! Sorumlulukların bile, alınmış bademciklerin gibiler; edilgensin çünkü. Bunlar alnında ve götünde yazdığından, göremiyorsun da. Alınyazın ve ardılı götünyazın, enikonu hepsi de birer taşak malzemesi sonuçta. Kendinize kızıyordunuz ve yine başa dönmüştünüz. Kendimi iyi hissetmiyorum doktor. Bana Prozac, kendinize de bir kadeh şarap koyun, lütfen doktor. Ben sizin hastanızım; hastayım size doktor. Deminki hastayı aldı da bir yağmur doktor. Tamam tamam, şöyle uzan geliyorum ben. İ'lerinin ayarı kaçmış lan senin! Daha olurken öyküleştirme; bi' nevi geçmişten şimdiye boyut aralama ve tabii sürekli açık tutma. Sonrasını hiç anlatmayayım daha iyi. Bir süre sakinleştirmeye çalıştım, derdime derman olacak uzmanı. Kıçımın uzmanı! Uzmanmış! İnsanlıktan çıkma ve çıkarma azmanı olabilirdi olsa olsa, onun öylesi. Sen mi iyileştireceksin lan beni? Güya ayarı kaçan ruhumun ilacı sen mi olacak, yeni diyarlara yelken açmamı sen mi sağlayacaksın? İnanmıyorum lan bilimine de, sana da. İki dakika sakin kalamadın, rayında bile gidemedin! Anti olsan depreşin kadar yer yakarsın. Som altından taç olsan, beyin kimyamda ilaç olsan, karaborsada lityum olsan, gofretmem asla seni!


Sennur Sezer Emek Direniş Öykü Ödülleri'nde Biraz Ormanda Saklanacağım adlı dosyasıyla 2020 yılı birincilik ödülünü alan Hıdır Murat Doğan kalbimizin ekranına bakarak yaşadıklarımızı izlememiz ve yüzleşmemiz için yazıyor öykülerini sanki. Orada başlıyor sorular; çocukluğun toprak sahalarında. Yitirilen ne varsa birdenbire sezdiriyor kendini. Büyümek, unutmak için yeterli değil; aksine çıkmazın ve daha çok yitirmenin sonucu gibi. Üstelik yangından uzun yollara, anneden dayıya, babadan çocuğa uzanan yollar her öyküde biraz daha daralıyor. Deplasmana gidiyoruz. Nereye? Annemizin göz yaşları ve yangında kaybettiğimiz onca insanın Temmuz'una. Bir aile yadigarı gibi, kuşaktan kuşağa aktarılıyor acı ve bilgelik. Hıdır Murat Doğan bir dönemin içinden geçip sert sessiz bir öfkeyle yazıyor öykülerini. Birbirini bütünleyen ve çıkışı göstermeyen öyküler toplamı Biraz Ormanda Saklanacağım.


Akustik yayımlanan albümünün ardından 8 parçalık yeni çalışmasının kayıtlarına başlayan Batu Akdeniz ilk single'ı 'Hareket Vakti' sonrası yeni teklisi 'Vuruldum'u 4 Ekim Cuma günü Garaj Müzik etiketiyle dijital platformlar aracılığıyla yayınlıyor. Rock köklerini sonuna kadar yansıtan sert bir rocknroll parçası olan 'Hareket Vakti' ile dinleyicisinden tam not alan Batu Akdeniz 'Vuruldum'la bu kez dramatik yaylıların gitarlarla dans ettiği balad'la duygulara dokunacak. İki yıl önce bir bahar günü kendi ilişkimde yaşadığım bir hezeyandan ilham alarak, çok güçsüz hissettiğim bir anda yazmıştım diyerek 'Vuruldum'un hikayesini anlatan Batu Akdeniz'in video klibini Emre Ergenç çekti. 'Vuruldum' önümüzdeki aylarda yayınlanacak Akdeniz'in albümde yer alacak ve kariyerinde yazdığı ilk Türkçe şarkı. Batu Akdeniz müziğe henüz 6 yaşında çocuk korosuyla başladı. 14 yaşında en yakın arkadaşıyla gitar kursuna yazılması bütün hayatını değiştirdi. 2016 yılında henüz 23 yaşındayken kurucusu olduğu hard rock grubu Heavy Sky'ın CD ve plak formatlarında yayınlanan 'Dreamer' albümü İngiliz rock radyolarında listelere girdi. Fenomen gitarist Karl Golden ile yaptığı cover videoları dünyanın dört bir yanından milyonlarca izlenen Akdeniz; kısa zamanda yerli-yabancı çok sadık bir takipçi kitlesi kazandı. Öyle ki bu ilgi Batu ve arkadaşlarını Paris'te verdikleri kapalı gişe bir konsere kadar götürdü. Takvim yaprakları Ekim 2018'i gösterdiğinde 5 parçalık ilk Türkçe EP'si 'Hayat Böyle' ile yepyeni bir başlangıç yaptı. Batu Akdeniz, özellikle 'Yanlış Biriyle Doğru Hikaye've EP'ye ismini veren 'Hayat Böyle' gibi parçalarla daha önce ulaşmadığı çok daha büyük bir kitlenin dikkatini çekti ve Türkçe sözlü müzik yaparak da kendini kanıtlamayı başardı. Batu albümün synthesizer etkisindeki soundunu elektriklenmiş rocknroll olarak, hikayesini de Hayat Böyle dediğimiz her anın albümü şeklinde tanımlıyordu. Albüm bir süre sonra 'Hayat Böyle' Akustik ismiyle akustik olarak da yayımlandı. Akdeniz bu akustik albümün ardından kolları bu kez bir uzun çalar kaydetmek için sıvadı ve 8 parçalık bir albüm için çalışmalara başladı. Albümün ilk single'ı Hareket Vakti Batu'nun rock köklerini sonuna kadar yansıtan sert bir rocknroll parçası oldu ve dinleyicisinden tam not aldı.


Hindistan hükümeti, Oxford'daki Ashmolean Müzesi'nden 15. yüzyıldan kalma bronz heykeli iade etmesi için resmi talepte bulundu. The Guardian gazetesi, bağımsız bir bilim insanın araştırmasının görünüşe göre aziz Tirumankau Alvar'ın heykelinin 1957'de fotoğraflandığı Tamil Nadu eyaletindeki Sri Soundarrajaperumal tapınağından çalındığını ve bir kopyasıyla değiştirildiğini ortaya koyduğunu belirtti. Hindistan Yüksek Kurulu Sözcüsü Rahul Nangare, Tamil Nadu polisinin raporunun açık biçimde orijinal heykelin çalındığını, sahtesiyle değiştirildiğini ve çalıntı heykelin şu anda Ashmolean Müzesi'ndekiyle aynı olduğunu gösterdiğini söyledi. Ashmolean Müzesi'ne bu konuda önceden attıkları adımlar için teşekkür eden Nangare, kültürel miraslarının şüpheli çalıntı parçalarıyla mücadele ederken diğer müzelerin de bu örneği izlemelerini umduğunu ifade etti. Ashmolean Müzesi yaklaşık bir metre boyunda ve Tamil asıllı şair-aziz Tirumankai Alvar'ı betimleyen heykeli Sotheby's müzayede şirketinden 1967'de satın almıştı. Ashmolean müzesinin sözcüsü, heykelle ilgili hiçbir hak iddia edilmediğini söyledi. Sözcü, Sotheby's kataloğuna göre, bronz heykel Dr. JR. Belmont'un (1886-1981) koleksiyonundan satıldı. Bronz heykelin Belmont'un koleksiyonuna nasıl girdiğine ilişkin şu anda bulguya sahip değiliz. Hindistan yüksek kurulunun desteğiyle araştırmayı sürdürüyoruz dedi. Ashmolean Müzesi, söz konusu bilim insanının araştırmasının, Avrupa ve ABD'deki koleksiyonlarda bulunan bazı diğer bronz heykellerin kaynağını da gündeme getirdiğini belirtti.


Vuslat Saraçoğlu'nun yönettiği; 37. İstanbul Film Festivali'nde Altın Lale ödülünü kazanan Borç bu yıl 22.'si yapılacak Uluslararası Hindistan Kerala Film Festivali'nde yarışacak. Daha önce Tunus'ta gerçekleştirilen Kartaca Film Festivali'nde, Makedonya'da gerçekleştirilen Cinedays Film Festivali'nde gösterilen Borç, Hindistan'da da sinemaseverlerle buluşacak. Uluslararası Hindistan Kerala Film Festivali, Festival 7-13 Aralık tarihleri arasında gerçekleşecek. 30 Kasım'da vizyona girecek olan Borç, genel anlamıyla 'iyilik' kavramıyla ilgili sorular soruyor. Serdar Orçin, İpek Türktan Kaynak, Rüçhan Çalışkur, Ozan Çelik, Beyti Engin, Feridun Koç, Öykü Sevinç ve Ülkü Aybala Sunat'ın rol aldığı filmin görüntü yönetmenliğini Meryem Yavuz, sanat yönetmenliğini Osman Özcan üstlenirken, kurgusunda ise Naim Kanat imzası bulunuyor.


Mesela; Rock müzik evrile çevrile sonunda klasik matematiği dışında birçok alt dalda yaratmış ki bunlardan birini de indie olarak sayabiliriz. Bu deneysellik içinde mesela farklı müzik türlerinin temsilcileriyle ortak çalışma yapmak, farklı türlerin eski çalışmalarını kendi müzikleriyle yeniden gündeme taşımakta da alternatifin çok çok başarılı olduğunu söyleyebilirim. ki Hayko Cepkin ft Hayki, Can Bonomo ft Ceza ve yine son dönem birlikte oluşturulan projelerden alternatifin en güçlü yorumcularından biri olan Yasemin Mori ve Sansar Salvo ortak çalışmasını örnek olarak gösterebilirim. Bu arada bugüne kadar dinlediğim alternatif hip hop tarzı projelerden bazısının hip hop ayağını daha çok sevdim, bazılarının hip hop dengesini baskın bulup itiraf edeyim o türün dinleyicisi olmadığım için biraz garipsedim, bazılarını da çok dengeli ve tam tarzlar buluşması kıvamında buldum ve dinledim... Yani her işte olduğu gibi bu yeni deneyimde de olmuş, olmamış, bik bik bik ahkamı kesmek için değil bu yazım belirtmeden geçmek istemedim. Çok çok çok yeni bir akım ama devamı gelecek gibi duruyor buradan bakınca.... Biz de alternatif severler olarak ilgiyle takipteyiz ve sanıyorum aynı ilgi hip hop çevresinde de olmaktadır. ki Hip hop ve kültürü her zaman bana daha kapalı gelmiştir. Kendi dünyasında çok açık olan alternatif hip hop tarafının da muhtemelen daha açılmasına ve farklı kitlelere ulaşmasında etken olacaktır.


Keiji Nakazawa'nın Yalınayak Gen serisi, beşinci kitap Bitmeyen Savaş ile devam ediyor. Hiroşima'da atom bombası patladığında altı yaşında olan çizer, bombanın sebep olduğu yıkımı, savaşın masum insanlara yaşattığı trajediyi küçük bir çocuğun gözünden ele alıyor. Ünlü manga ustası Keiji Nakazawa tarafından yaratılan ve atom bombasının etkilerine dair tarihsel bir belge niteliği taşıyan Yalınayak Gen serisinin uzun yıllardır Türkiyeli okurlar tarafından merakla beklenen beşinci cildi Bitmeyen Savaş, tarihe tanıklık ettirmeye devam ediyor. İkinci Dünya Savaşı'nda önemli bir dönüm noktası olan Hiroşima'nın bombalanmasını ve atom bombası ertesinde yaşananları küçük bir çocuğun gözünden aktaran bu gerçekçi manga, otobiyografik özellikler taşımasının yanı sıra savaşın trajedisini, yaşanan acıları ve her şeye rağmen dayanışmanın önemini vurguluyor. Nakazawa'nın 25 dile çevrilen ve dünya çapında övgüyle karşılanan bu hüzünlü öyküsü, hafızlarda yer edecek radyoaktif bir krater açarak, 20. yüzyılın en büyük vahşetlerinden birini unutmuyor ve unutturmuyor. Savaşın masum insanlara yaşattığı acıları birinci elden belgeleyen Yalınayak Gen efsanesinin beşinci kitabı Bitmeyen Savaş, Gen ve arkadaşlarının olağanüstü dayanışmasını gözler önüne sererken, zafere yürümenin asla pes etmemekten geçtiğini hatırlatıyor.


Paul Walker'ın canlandırdığı Brian O'Conner karakteri, oyuncunun ölümünden 6 yıl sonra Hızlı ve Öfkeli serisinin 9. filminde karşımıza çıkabilir. LadBible'ın haberine göre filme yakın kaynaklar, yapımcıların Paul Walker'ın karakterinin filmde yer alması için dublör arayışı içinde olduğunu söyledi. Ardından Richtman bu hafta yaptığı bir paylaşımda, Yeterince vakit geçti. Paul Walker'ın karakteri Brian'ı Hızlı ve Öfkeli 9'da geri getirecekler ifadelerini kullandı. 2001'deki ilk filmden bu yana Hızlı ve Öfkeli'nin kadrosunda yer alan Paul Walker 2013'te Los Angeles'ta 40 yaşındayken bir araba kazasında hayatını kaybetmişti. Hızlı ve Öfkeli serisinin 7. filminin çekimleri sırasında yaşanan trajik kaza oyuncunun hayranlarını yasa boğmuştu. Yapım ekibi oyuncunun tamamlanmamış sahneleri için bilgisayarlı özel efektlerden faydalanmış ve Walker'ın kardeşleri Cody ve Caleb Walker'ın da dublör olarak yapıma dahil edilmesiyle film tamamlanabilmişti. Oyuncunun Hızlı ve Öfkeli 7'deki yerini doldurmanın maliyeti 50 milyon doları (285 milyon TL) bulmuştu. Walker'ın ölümünden sonra filmin takvimi süresiz askıya alınmış, yapım 2015'te gösterime girebilmişti. Habere göre serinin 9. filminin oyuncu departmanından kaynaklar, Paul Walker için bir dublör arayışı içinde olduklarını belirtti. Universal'dan konuya ilişkin bir açıklama gelmedi. Hızlı ve Öfkeli 9, 22 Mayıs 2020'de vizyona girecek.


Bu yıl ülkemizde ikinci kez düzenlenen HLAG Türkiye Kadın Davulcular Yarışması'nın geçtiğimiz yıl kazananlarıyla yarışma tecrübelerini ve dereceleri sonrası kariyer ilerleyişlerini konuştuk. Geçen yıl ilki gerçekleşen yarışmada Selin Dede, Zeynep Gerelioğlu, Derin Okur, Almina Çavuşoğlu, Heva Kale ve Büşra Vanlıoğlu derece almıştı. Selin Dede: Yarışma sonrasında dereceye girdiğimi öğrendiğimde çok heyecanlandım ve bu benim için bir ilk olduğu için çok sevindim. Hayatımda, özellikle de müzik hayatımda özgüvenim arttı ve daha çok hevesle müzik yapmaya başladım. Zeynep Gerelioğlu: Başta çok şaşırdım, hatta duymak yetmedi, inanamadım! Çok mutlu oldum, çok sevindim ve günler boyunca, sevinçten havaya uçmadan önce sürpriz ödülün gelmesini büyük bir heyecan ve sabırsızlıkla bekledim. O günden sonra kendime daha çok inanmaya başladım. Beni tanımayan birçok kişi beni yarışma sayesinde tanımaya başladı. Hatta bir gün bir süpermarkette kasadan aldıklarımızı öderken kasiyer bana ismimi sordu ve beni ''Hit Like A Girl'' yarışmasından tanıdığını söyledi, çok şaşırdım! Elde ettiğim başarı ile ilgili böyle sürpriz şaşkınlıklarla karşılaşmak beni çok mutlu ediyor. Derin Okur: Öncelikle bırakın dereceye girmeyi hedeflemeyi, yarışmaya katılmaya günler kala karar kılmıştım. Haberi aldığım esnada bilgisayar oyunu oynuyordum, bildirimi görünce ne hissedeceğimi bilemedim ve oyunuma bir süre devam ettim. Enteresan bir histi, öyle bir beklentim olmamasından ötürü olsa gerek aileme dahi yarım saat sonra haberi vermiştim. Oysa ki yaptığım iş ile hiç gurur duymuyor, birisi videoyu açtığı takdirde kulaklarımı kapatıp oradan uzaklaşıyordum. Bana gerçekten değerli insanlar, çevre kattığını söyleyebilirim. Almina Çavuşoğlu: Yarışma sonrası dereceye girdiğimi öğrendiğimde çok mutlu oldum ve gurur duydum. Benim için çok farklı ve güzel bir tecrübe olmuş oldu. Bu sayede öz güvenim arttı. Daha istekli bir şekilde çalışmalarıma devam ettim. S. D.: Fırsat eşitliği benim için herkesin eşit imkanlara erişebilmesi anlamına geliyor. Yarışmaya katılma hakları ve halk oylaması ile katılımcılar eşit şartlarda yarışabiliyorlar. Z. G.: Aslında kadınların da birçok şey başarabileceğini, büyük değişimler yaratabileceğini göstermek için cinsiyet eşitliği çok önemli bir nokta. Tüm dünyada kadınların, ''Biz de buradayız, biz de bagetlerimizi çevirebilir, zillere deliler gibi vurabiliriz!'' diyebileceği, kendileri gibi düşünen başka kadınlarla tanışıp, haklarını savunabileceği bu yarışma, korkmadan bagetleri eline alabilmiş tüm kadınlar için büyük bir fırsat. Umarım gelecekte de kadınların da hakkı olduğunu belirtmek için bunun gibi başarılı fikirler çıkmaya devam eder. D. O.: Fırsat eşitliği demek, farklı potansiyellere sahip her bir bireyin o alanda edeceği mücadelede eşit imkanlar doğrultusunda mücadelesine girişmesi, dolayısıyla potansiyellerini daha makul bir halde ortaya koyabilmelerini sağlamalarıdır. Her ne kadar yarışma, sahip olduğu mantalite ve dinamiği neticesinde bunu yerine getirme yolunda olsa dahi bu eşitliğin sağlanabilmesi için ülkedeki bölgeler bazında bir refah karşılaştırılması gereklidir. Yine de ben, bu organizasyon güçlendikçe bu misyonu daha da yerine getirebilecek bir noktaya edeceğine inanıyorum. A. Ç.: Fırsat eşitliği benim için herkesin eşit haklara, fırsatlara sahip olması demek. Yarışmaya her seviyeden kişilerin katılabilmesinden ve halk oylamasıyla eşit bir şekilde değerlendirilmesinden dolayı yarışmanın bu misyonu yerine getirdiğine inanıyorum. S. D.: Özgüven ve azmi arttırdığını düşündüyorum. Z. G.: Bu tür müzik yarışmalarına katıldıkça her seferinde daha iyisini yapmaya çalışıyorsun, yeni beceriler elde ediyorsun ve bu senin gelişiminde birçok olumlu katkı sağlıyor. Kendini daha iyisine zorluyor, gelişiyorsun ve kendini buluyorsun. D. O.: Bu gelişimin en üst düzeyde olması için, yarışmacının kendisini geliştirmeye odaklandığı kadar diğer yarışmacıları da takip edip, onlarla bilgi alışverişinde bulunması gerektiğini savunuyorum. Müzikal kariyerin başlarında olduğu vsrsayılırsa, bu alanda ilerlemiş insanlar ile kendi arasındaki nüansları saptayıp, bunları not alıp gelişimine katkıda bulunması kesinlikle tavsiyemdir. A. Ç.: Müzikal kariyerin ilk yıllarında müzik yarışmalarının, gelişime oldukça katkısı olduğunu düşünüyorum. Benim yarışmaya katılmamdaki en büyük sebep de buydu zaten. Benim için bir yarışmadan ziyade kendimi geliştirmem, neler yapabildiğimi görmem için büyük bir fırsattı. Yarışma sayesinde öz güvenim ve müziğe olan motivasyonum artmış oldu. S. D.: Kendinize güvenin ve yapabileceğinize inanın. Z. G.: Bu yılki katılımcılara, kendileri olmaları ve eğlenebildikleri kadar eğlenmelerini, buradaki amacın kadınların da bateri çalabileceğini tüm dünyaya dikkat çekici bir yarışmayla göstermek olduğunu hatırlatmak isterim. Önemli olan galibiyet değil, hatta bu yarışmada rakip olmak da doğru değil! Sadece eğlenin ve kadınların da bateri çalabileceğini tüm dünyaya gösterin! D. O.: Dürüst olmam gerekirse, kişinin asıl hedefi enstrümanda ve müzik kariyerinde gelişmek ise, uluslarası yarışma prosedürlerine odaklanmaktansa öncelikle kendi müzikalitesine, parçaya neyi neden ve nasıl uyarladığına, tekniğine ve sonrasında zenginliğe dikkat etmesini şiddetle tavsiye ederim. Zira, diğer yarışmacılarla karşılaştırmaların yapılacağı zaman, davul adına daha verimli olması adına saydıklarımdan ziyade kamera açısı, kurgu, efektler vs gibi detaylara odaklanılmamalı, onlar ikincil olarak gelmelidir. A. Ç.: Her zaman kendinize güvenin ve inanın. Yapabilir miyim ? endişesine kapılmak yerine size sağlayacağı katkılara odaklanın. Başarı sadece sıralamadan ibaret değildir. Yarışmaya katılma cesareti göstermeniz ve elinizden geleni yapmanız, başarınızın en büyük göstergesidir zaten.


Hit Like A Girl Türkiye Kadın Davulcular Yarışması, profesyonel & amatör kadın davulcuların uluslararası platformlarda gelişimlerine katkıda bulunarak, daha çok kadını müzik ve bateri çalmaya teşvik etmek amacıyla bu yıl ilk defa HLAG Türkiye Temsilcisi Leyan Senay organizatörlüğünde Türkiye'de düzenlenecek. Hit Like A Girl Türkiye Kadın Davulcular Yarışması için başvurular 1 Mart 2021 tarihinde başladı. Yarışma, müzik sektörünün başarılı davulcularından Leyan Senay, Özgür Can Öney'in katkıları ve Vater Percussion, Senkop Müzik, Turkish Cymbals, Öke Cajon, RudiCubes, Mca Medya Ajansı ve Roland işbirliği olmak üzere çok sayıda firmanın sponsorluğu ve desteği ile yapılmaktadır. Yarışmanın 2021 yılı için belirlenen teması, katılımcıların belirledikleri ve kendilerini, yeteneklerini en iyi ifade eden bir şarkıya davul performans videosu hazırlamalarıdır. İdeal süre 3 dakika olup tarz ve zaman olarak hiçbir sınırlama bulunmamaktadır. Yarışmanın amacı, Türkiye'deki başarılı davulcular ile amatör ya da profesyonel olarak davul ile ilgilenen kadınları buluşturmak, kendini geliştirmek isteyen kadın davulculara uluslararası platformda kariyer şansı sunmak, enstrüman ile ilgili eğitim gören ya da görmek isteyen kadınların müzikal yönlerinin gelişmesini sağlamak, müzige teşvik etmek, enstrüman seçiminde cinsiyetin değil yatkınlığın önemini ifade etmek ve geleceğin kadın davulcularının müzik sektörüne en iyi şekilde kazandırılmasına öncülük etmektir. Bu yarışma, iyi düzeyde bir enstrüman çalmanın gerekliliği olan eğitim kavramını vurgulamak ve aynı zamanda Türkiye'deki amatör ya da profesyonel kadın davulcuları bir araya getirerek ortak bir dayanışma alanı oluşturmak ve daha fazla kadına ilham vermeyi amaçlamaktadır. Bu yüzden aynı zamanda bir dayanışma toplulugu niteligindedir. Çeşitli Zoom görüşmeleri ve etkinlikler ile yarışma haricinde de müzikal etkinlikler ve projeler sürmeye devam edecektir. Bu şekilde kadının toplumdaki yeri ve görevleri için belirlenen klişeleri yıkıp tüm kalıplardan uzak bir şekilde özgürleştirilmek amaçlanmaktadır. Ve belki yıllar sonra kadın davulcular yerine sadece davulcu denebilmesi. Hit Like A Girl 10 yıldır düzenlenen, Hindistan, Çin, Japonya ve Meksika gibi ülkelerde de bölgesel olarak gerçekleştirilen sadece kadın davulcuların katılımına açık bir yarışmadır. HLAG Turkiye Yarışmasi 18 yaş altı ve 18 yaş üstü olmak üzere iki ayrı kategoride değerlendirilecektir. Yarışma takvimi 1 Mart 2021'de başlayacak olup, 12 Nisan'a kadar katılımcılar videolarını paylaşabileceklerdir. Yarışmaya katılım koşulları ve yarışma ile ilgili tüm duyurular @hitlikeagirltr instagram hesabından yapılacaktır. Yarışmanın jüri üyeleri, Türkiye'nin başarılı davulcularından Volkan Öktem, Alp Doğan Türeci ve Lale Kardeş'tir. Jüri katılan videoları değerlendirip kazananları açıklayacaktır. Başvurular arasından jürinin belirleyeceği 18 yaş üstü yarışma birincisine; Turkish Rockbeat Crash Zil, Öke Cajon çalışma pedi, bir çift Vater 5A Baget, Özgür Can Öney'den 1 aylık davul kampı, ikincisine; Rudicubes seti, Öke Cajon baget çantası, bir çift Vater 5A Baget, Özgür Can Öney'den 1 aylık davul kampı, üçüncüsüne; Öke Cajon 4 diz çalışma pedi, bir çift Vater 5A Baget, Özgür Can Öney'den 1 aylık davul kampıdır. 18 yaş altı birincisine; diz çalışma pedi, Leyan Senay'dan 1 aylık davul kampı, ikincisine baget çantası ve Leyan Senay'dan 1 aylık davul kampı, üçüncüsüne; Vater bir çift baget, Leyan Senay'dan 1 aylık davul kampıdır.


Türkiye'de ikincisi düzenlenecek olan HLAG Türkiye Kadın Davulcular Yarışması için başvurular, 1 Mart 2022 12 Nisan 2022 tarihleri arasında yapılacak. Hit Like A Girl 11 yıldır Hindistan, Çin, Japonya ve Meksika gibi ülkelerde de bölgesel olarak gerçekleştirilen kadın davulcuların katılımına açık bir online yarışma. Hit Like A Girl Türkiye Kadın Davulcular Yarışması, HLAG Türkiye temsilcisi Leyan Senay organizatörlüğünde her yaştan profesyonel ve amatör kadın davulcuların uluslararası platformlarda gelişimlerine katkıda bulunarak daha çok kadın müzisyeni, müzik ve bateri çalmaya teşvik etmek amacıyla bu yıl ikinci kez Türkiye'de online olarak düzenlenecek. HLAG Türkiye Yarışması 18 yaş altı ve 18 yaş üstü olmak üzere iki ayrı kategoride değerlendirilecektir. Yarışma, müzik sektörünün başarılı davulcularından Leyan Senay in katkıları ve Vater Percussion, Senkop Müzik, Turkish Cymbals, Öke Cajon, Roland V Davulları, NouvArt, Ayşe Gizem Ceyhan, Liverpool iş birliği olmak üzere çok sayıda firmanın sponsorluğu ve desteğiyle düzenleniyor. Bu seneki yarışmanın başvuruları, 1 Mart 2021'de başlayacak ve 12 Nisan'a kadar devam edecektir. Yarışmaya katılım koşulları ve yarışma ile ilgili tüm duyurular @hitlikeagirltr Instagram hesabından yapılacaktır. Yarışmanın jüri üyeleri arasında Türkiye'nin başarılı davulcularından Ferit Odman, Lale Kardeş, Aykan İlkan, Aslı Polat, Cenk Ünnü ve Monika Bulanda yer almaktadır. Katılımcılar, yarışmaya kendilerinin belirledikleri, kendilerini ve yeteneklerini en iyi ifade eden bir müziğe davul performans videosu hazırlamaları gerekiyor. Video için ideal süre 3 dakika olup tarz ve zaman olarak hiçbir sınırlama yapılmamaktadır. Yarışmanın amacı, Türkiye'deki başarılı davulcular ile amatör ya da profesyonel olarak davul ile ilgilenen kadınları buluşturmak, kendini geliştirmek isteyen kadın davulculara uluslararası platformda kariyer şansı sunmak, enstrüman eğitimi alan ya da almak isteyen kadınların müzikal yönlerinin gelişmesini sağlamak ve müziğe teşvik etmek olarak belirlenmiştir. Ayrıca yarışma, enstrüman seçiminde cinsiyet faktörünün değil yatkınlığın önemini ifade etmek ve geleceğin kadın davulcularının müzik sektörüne en iyi şekilde kazandırılmasına öncülük etmektir. Bu yarışma, iyi düzeyde bir enstrüman çalmanın gerekliliği olan eğitim kavramını vurgulamak ve aynı zamanda Türkiye'deki amatör ya da profesyonel kadın davulcuları bir araya getirerek ortak bir dayanışma alanı oluşturmak ve daha fazla kadına ilham vermeyi amaçlamaktadır. Bu yüzden aynı zamanda bir dayanışma topluluğu niteliğindedir! Çeşitli Zoom görüşmeleri ve etkinlikler ile yarışma haricinde de müzikal etkinlikler ve projeler 1 yıldır sürmeye devam etmektedir. Bu şekilde kadının toplumdaki yeri ve görevleri için belirlenen klişeleri yıkıp tüm kalıplardan uzak bir şekilde özgürleştirilmesi amaçlanmaktadır. Bu yarışma sayesinde dünyada ve Türkiye'de önümüzdeki yıllarda 'kadın davulcu' yerine sadece 'davulcu' tabiri kullanılarak müziğin evrenselliği ve cinsiyetsizliğinin vurgulanması öngörülmektedir. Geçtiğimiz yıl ilk kez Türkiye'de düzenlenen Hit Like A Girl Türkiye'ye katılım 2021 yılında tüm bölgesel yarışmalar arasında en çok katılımcıya ev sahipliği yapan yarışma oldu. Yarışmaya 63 kadın davulcu katılım gösterdi. Bölgesel yarışmalar arasında ilk kez 2021 yılında düzenlenen HLAG Türkiye'ye ilginin ve katılımın bu denli yüksek olması ana yarışma sorumluları ve organizatörleri tarafından da dikkatleri çekmeyi başardı. Katılımın yoğunluğundan dolayı yarışmanın hazırlık sürecinde belirlenen üç jüri üyesine bir yeni jüri üyesi eklenmiş ve Türkiye yarışması için -18 ve +18 kategorilerinde oylama gerçekleştirilmiştir. -18 kategorisinde Lale Kardeş ve Alpdoğan Türeci, +18 kategorisinde Volkan Öktem ve Aslı Polat'tır. 2021 yılında yarışmanın ilk Zoom görüşmesine 51 kişi katılmışken 2022'de ikinci yarışma için bu sayı 244'e yükseldi. İlk yılında yarışmanın duyurulması ve katılımcılara ulaşılması aşamasında, sosyal medya üzerinden 150'den fazla kadın davulcuya ulaşıldı ve bunların yarısı yarışmaya katılım gösterdi. Gelecek yıllar için bu sayının giderek artması ve daha çok kadın davulcuya ulaşılması bekleniyor. HLAG ana yarışma sorumluları da Türkiye kolundaki gidişattan memnuniyetlerini dile getirirken, gelecek yıllarda da birlikte bu yarışmayı sürdürmek için sabırsızlandıklarını bildirdiler.


İstanbul sokaklarından tanıdığımız Kaan Arslan'nın yeni teklisi tüm dijital platformlarda yerini aldı. Türkçe sözleri Amerikan folk müziğiyle harmanlayan ve orijinal bir tarzı benimseyen sanatçıya trombonda Övünç Aslan eşlik etti. Geçtiğimiz sene Gri Yollar Bilir adlı albümünü yayınlayan Kadıköylü Hobo St, bu tekli ile ikinci albümünü yazmaya başladığını duyurdu. Şarkılarda hikayeciliğe gönül veren Hobo St, şarkılarında bazen insanları bazen de kendi başından geçen olayları ve sonuçlarını anlatıyor. Kirli ellerimizin, ütüsüz bedenimizin bize geçen zamanı nasıl anlattığını, aslında tüm istediğimizin ve tek ihtiyacımızın umut olduğunu ama asla yarın için sabrımızın olmadığını anlatan Sabır Kalsın Aptallara isimli parçayı tüm sosyal platformlarda dinleyebilirsiniz.


İstanbul sokaklarından tanıdığımız Kaan Arslan'nın yeni teklisi tüm dijital platformlarda yerini aldı. Türkçe sözleri Amerikan folk müziğiyle harmanlayan ve orijinal bir tarzı benimseyen sanatçıya trombonda Övünç Aslan eşlik etti. Geçtiğimiz sene Gri Yollar Bilir adlı albümünü yayınlayan Kadıköylü Hobo St, bu tekli ile ikinci albümünü yazmaya başladığını duyurdu. Şarkılarda hikayeciliğe gönül veren Hobo St, şarkılarında bazen insanları bazen de kendi başından geçen olayları ve sonuçlarını anlatıyor. Kirli ellerimizin, ütüsüz bedenimizin bize geçen zamanı nasıl anlattığını, aslında tüm istediğimizin ve tek ihtiyacımızın umut olduğunu ama asla yarın için sabrımızın olmadığını anlatan Sabır Kalsın Aptallara isimli parçayı tüm sosyal platformlarda dinleyebilirsiniz. İstanbul'da doğup büyüdü. Okul ile işi bittikten sonra belli başlı işlerde çalıştı. Tabii ki bu çok uzun sürmedi ve uzun zamandır kendi yazıp kendi çaldığı şarkıları, insanlara göstermek için İstanbul sokaklarında çalmaya başladı. Söz yazarlığında Tom Waits'den etkilendi. Bob Dylan, Donovan gibi sanatçılardan etkilenip gitarın yanında mızıka da çalmaya başladı. Sözlerinde uzun bir süre kendini yazdı, bu şekilde kendini açıklayabiliyordu ve buna gerçekten ihtiyacı vardı. Daha sonra hikayeciliğe gönül verdi, insanların hayatlarını yazmaya başladı. Çeşitli gruplarda çaldıktan sonra, kendi müziği ile bir proje başlattı. Ve adını çok etkilendiği, Eddie Joe Cotton'un yazdığı Hobo adlı kitaptan esinlenerek Hobo ST. koydu. 2017'de 2, 2018'de 2 single çıkardıktan sonra 2019 itibarıyla Gri Yollar Bilir adlı ilk albümünü dinleyicisi ile paylaştı. Hala çeşitli barlarda, sahnelerde, sokaklarda müzik yapmaya devam etmektedir. Kısacası bulduğu her yerde.


Uzun bir yaz arasından sonra tekrar bu köşede buluşuyoruz. Geçtiğimiz hafta Microsoft'un bilgisayar oyun endüstrisinin parlak stüdyolarından Bethesda ve alt gruplarını satın aldığını öğrendik. Ben de bunun üzerine bu ayki makalemin konusunu Hollywood film ve bilgisayar oyun sektörlerinde yükselen tekelleşme trendine ayırmaya karar verdim. Bu furya ilk olarak Disney'in Lucasfilm ve Lucasarts stüdyolarını ve buna bağlı olarak Star Wars evrenini satın almıştı. Hayranlar açısından hayal kırıklığı ilk olarak Star Wars evreni gibi büyük bir evrende başladı. Disney, Star Wars evreninin haklarını George Lucas'dan satın almasıyla ilk hamlesi Star Wars EU, Star Wars Legends, Star Wars Legacy ve buna bağlı olarak 1990'lar boyunca fasiküllerce yayınlanmış kitaplar, çizgi romanlar, masaüstü FRP oyun setleri ve bilgisayar oyunları tek bir kalemde hiç varolmamış sayıldı. Ardından gelen ikinci hamle, yeni bir devam üçlemesi yapımı oldu ki bu üçleme serisi 1990'lar boyunca yayınlanmış olan ve orijinal üçleme sonrasını anlatan fasiküllerce kitapların konu aldığı gelişmelere zıt bir senaryo içeriyordu. Sonuçta hayranlar belli başlı gelişmelerin olduğuna inanarak on yıllarını geçirmişti. Seride Luke Skywalker'ın kendisini öldürmeye çalışan imparatorun karanlık ajanı Mara Jade'i tıpkı babası gibi aydınlık yola döndürerek onunla evlenmesi, bu evlilikten doğan ikiz çocukları, Luke'un kendisine yeni bir Jedi Akademisi kurması ve buraya yeni Büyük Usta olarak seçilmesi, bu akademide Kyle Katarn gibi birçok yetenekli Jedi şövalyeleri yetiştirmesi gibi olaylar tek kalemde yok sayılmıştı. Disney'in üçlemesini sinemada izleyen hayranlar beyaz perdede Luke'un bekar, çocuksuz, kaçınık bir hayat yaşadığını ve kurmaya çalıştığı akademinin daha kuruluş yıllarında başarısız olduğunu izlerlerken küfürlerle salonu terk ediyorlardı. Hayal kırıklığı bununla da sınırlı değildi, Star Wars Expanded Universe evrenine bağlı Old Republic bilgisayar oyunlarında anlatılan her biri ayrı ayrı film olabilecek senaryoya sahip bir koca seri yok sayılmıştı. Halbuki hayranlar bu evrende geçen oyun serisine devam edilmesini istiyor hatta bu serinin filmleri yapılsın istiyordu. Disney böyle tutkuyla Star Wars evrenine bağlı bu kitleyi yok saymıştı. Hayranlar büyük hayal kırıklığı yaşıyor ve Disney üçlemesinin hayranları farklı ufak fraksiyonlara böldüğü ve çoğunluğu Star Wars evreni ile 2010'lu yıllar ve sonrasında yeni tanışan genç hayranlardan kimilerinin yeni üçlemeye körlemesine bağlı kalırken eski hayranları dinazor olarak niteleyerek küçümsediği, ve buna karşın çoğunluğu 30 yaş ve üzeri olan veteran hayranların kendisinden öncesini yok sayan bir senaryoya sahip olan üçlemeden dolayı büyük hayal kırıklığı yaşadığı ve sonuçta birbirlerine düşman ufak fraksiyonlara bölündüğü görülüyordu. Disney ise kulaklarını hayranların eleştirilerine tamamiyle kapatıyordu. Geçen yıl ise Disney'den bir başka hamle geldi, bu kez 20th Century Fox'u satın almıştı ve buna bağlı olan evrenler olan Alien ve Predator evrenleri satın alınmıştı. Bu hamle, Disney'in Star Wars evreninde uyguladığı politikayı Alien ve Predator evrenlerinde tekrar uygulayacağı izlenimini yarattı. Öyle görülüyordu ki Disney için hayatta her şey paradan ibaretti. Sonuçta adım adım tüm film stüdyoları Disney tarafından satın alınıyordu. Hollywood sektöründe tekelleşme böyle cereyan ederken, geçen hafta buna benzer bir gelişme bu kez video oyun sektöründen geldi. Dünya devi Microsoft, oyun sektörünün parlayan yıldızı Bethesda'yı ve alt stüdyolarını satın almıştı. Bethesda yıllardır kendi evreni olan ve Tolkien'in orta dünya evreniyle başa baş mücadele edebilecek bir külliyata sahip The Elder Scrolls evrenini, Black Isle'dan satın aldığı Fallout evrenini, id software şirketini satın aldığı için Doom ve Quake evrenine zaten sahip olan çok büyük bir stüdyoydu Bethesda... İşte Microsoft şimdi Bethesda'yı satın almış ve tüm bu evrenler onun bünyesine dahil olmuştu. Anlaşılan film sektöründe Disney'in açtığı tekelleşme trendine Microsoft da dahil olmuş ve oyun sektörü tekeli olma yolunda büyük bir hamle yapmıştı. Gençliğin şu yaşadığımız zor dünya sisteminde kafasını dağıtabileceği zaten belli başlı film ve oyun evrenleri varken, şimdi bu evrenlerde bir bir tekelci şirketlerin eline geçiyordu. Para her şeyden önemli tutuluyor ve karşısında yaratıcılık sadece bir ucuz iş gücüne dönüşüyordu. Yaratıcılık bir metaya dönüşmüş ve birbirlerini yutan büyük şirketlerin yarattığı dalga karşısında diz çökmeye mahkum olmuştu. Video oyun sektörü eskiden gençliğin umudu idi, bilgisayar kullanmakta becerili olan ve belli bir sanatsal zevke sahip gençler için aralanacak bir iş kapısıydı, ağır şartlarla dolu bu hayatta gençlerin hayal dünyalarını besledikleri evrenlerdi, şimdi ise büyük şirketlerin bir Monopoly oyununa dönüşmüştü, sağa ilerleniyor ve geldiğiniz kutucukta bulunan şirketi satın alıyordunuz, içinde neler oluyor? Alınan bu şirket neler üretiyor hiç önemli değildi, satın alınan şirket sadece bir hisse senedinden ibaretti.


Johnny Depp, Alice Cooper ve Joe Perry'den oluşan Hollywood Vampires grubu, dünya turnesi kapsamında 13 Eylül Pazar akşamı İstanbul'da konser verecek. İsteyenler, o gece grup üyeleriyle tanışıp 10 bin liraya fotoğraf çektirebilecek.


Hollywood'daki oyuncu ve yazarların ücret ve çalışma şartlarıyla ilgili yaptıkları grevde yeni bir gelişme var. Taraflar müzakere için tekrar masaya oturma kararı aldı. Oyuncu ve yazarları buluşturan 63 yılın en büyükHollywood grevinde yeni bir gelişme yaşanıyor. Sinema ve Televizyon Yapımcıları Birliği ile Amerika Yazarlar Birliği'nin yeniden pazarlık masasına oturacağı belirtildi. Amerika Yazarlar Birliği, senaryo yazarlarına gönderdiği e-postada, stüdyolar adına müzakere yürüten Carol Lombardini'nin cuma günü müzakerelere devam etmek için bir toplantı talep ettiğini bildirdi. Bu görüşme, mayıs ayı başında başlayan çıkmazdaki ilk hamleyi temsil ediyor. 1960'tan bu yana ilk kez gerçekleşen Hollywood grevinde binlerce oyuncu ve yazar, maaş artışı ve yapay zekaya karşı iş güvencesi istiyor. Hollywood'daki ilk büyük grev Tony Curtis'in başını çektiği sendika ile 1960 yılında yapılmış, Curtis çalışma şartlarının iyileştirilmesi konusunda dönemin başkanı Ronald Reagan ile Oval Ofis'te görüşmüştü.


Amber Heard ile yaşadığı olaylı boşanma ve şiddet skandalından sonra pek çok projesi iptal edilen Johnny Depp, yeniden sinemaya dönüyor. Ünlü aktörün ilk rolü belli oldu. Amber Heard ile yaşadığı olaylı boşanmadan sonra, adı sürekli eşine şiddet gösterdiğine dair haberlerle anılan Johnny Depp'in pek çok projesi iptal edilmişti. 58 yaşındaki ünlü aktör, skandallardan sonra yeniden beyazperdeye dönüyor. Depp, Fransız yönetmen Maiwenn'in yeni filminde Fransız Kralı Louis XV'i oynaması için seçildi. Dönem filminin adı ve konusu henüz açıklanmazken, projenin yapımcılığını Pascal Caucheteux ve Gregoire Sorlat'ın Paris merkezli Why Not Productions şirketinin üstleneceği belirtildi. Bu yaz çekimlerine başlanması planlanan film, Versay'da ve Paris'in diğer ikonik simge yapılarında geçecek. Depp'in kariyeri, kendisi gibi oyuncu olan eski eşi Amber Heard tarafından şiddetle suçlanmasından ve şiddet uyguladığı mahkeme tarafından kabul edildikten sonra düşüşe geçti. Ünlü aktör, kendisine kadın döven dediği için İngiliz The Sun gazetesine açtığı davayı kaybetmesinin ardından Fantastik Canavarlar 3 filminden de kovuldu. Depp'in en son rol aldığı yapım, savaş fotoğrafçısı W. Eugene Smith'i anlatan Andrew Levitas imzalı Minamata'ydı. Ancak 2020 yapımı film henüz gösterime girmedi.


Bu ayki yazımı HR Giger ve onun Sürrealist sanatına ayıracağım. HR Giger, en bilinen eserlerini 1970'ler ve 1980'ler arasında yapmıştır. 1960'larda erken dönem çalışmaları ve 1990'larda geç dönem çalışmaları da mevcuttur. 2000'lerde kendisini meşgul eden sağlık sorunları nedeniyle yeni resimler yapmak yerine mevcut eserleri ile retrospektif sergiler düzenlemeye yoğunlaşmıştır. HR Giger, uzun adıyla Hans Rudolf Giger, resimlerini ince bir MDF tahta yüzey üzerine yapıştırılmış kalın ve grensiz Schoeller kağıt üzerine yapmaktadır. Resimlerinin ebatları, en küçüğü 90x100 santim olmak üzere daha da büyükçe 2.5 ila 3 metreyi bulan devasa ölçülere kadar büyüyen ebatta çalışmalardır. Giger, resimlerini Airbrush olarak adlandırdığımız bir havalı pistole tabancayla yapmıştır. Bu alet, içindeki boya haznesinde biriken sıvılaştırılmış ve kristalize edilmiş Akrilik boyayı, kendisine arkadan bağlanmış olan bir hava sıkıştırma makinesinden, gelen basınç ayarlı havayı birleştirerek, ucundaki pedal ayarlı iğnenin ucundan püskürtme yöntemiyle kullanılarak, son derece gerçekçi ve detay seviyesi son derece yüksek resim çalışmaları yapmanızı sağlar. Bu açıdan Giger'ın resimlerinde kullandığı boya Akrilik olmasına karşın sıklıkla karşımıza çıkan fırça ile kullanılan akrilik boyalardan değildir, Airbrush için özel seyreltilmiş türden farklı bir akriliktir. Giger, atölyesinde resim yaparken her zaman hafif bir progressive Jazz müzik çalardı. Müziksiz resim yapmazdı. Ayrıca desteklediği Rock ve Metal grupları da olmuştur. Celtic Frost adlı Metal grubu ve Korn grubu düzenli olarak desteklediği Rock ve Heavy Metal gruplarıdır. Ayrıca bir dönem 70'lerde Blondie için de kapak çalışmaları yapmıştır. Giger, her çalışmasını önceden planlar, gerekli skeç çalışmalarını önden yapar gerekirse resminde kullanacağı sembol ya da figürlerin her detayını aklında ezberine alabilmek için birkaç farklı açıdan çizimlerini yapardı. Giger, hiçbir zaman spontane resim yapmamıştır. Bu açıdan Giger'ın eserlerinde rastlantısallık yoktur. Her şey önceden planlı ve kurguludur. Giger'ın Gerçeküstücü çalışmaları, kendi keşfettiği bir sanatsal üslup olan Biomekanik stil etrafında şekillenmiştir. Bu üslup, tıpkı adının çağrıştırdığı gibi Organik ve Mekanik formların iç içe geçerek bionik özelliklere sahip yeni soyut formların elde edildiği bir sanatsal dildir. Giger'ın tüm eserlerinde bu sanatsal dili baskın olarak görmek mümkündür. HR Giger'ın eserlerinde baskın olarak gördüğümüz bir başka özellik ise yoğun olarak kullanılan Erotik unsurlardır. Giger'ın eserlerinde her türlü erotik unsur, çekinmeden, cesaretle ve bilinçli olarak kullanılır. Genel olarak incelendiğinde Giger'ın eserlerinde Futuristik ve Bilim kurgu ögeler de görmek mümkündür. Bunun başlıca nedeni, orijinal Sürrealizm akımı ile Bilim kurgu akımının yoğun olarak birbirlerinden beslenmeleri olmuştur. Gerek orijinal Sürrealizm akımındaki eserlerde bilim kurgu akımına yapılan referanslarda, gerekse erken dönem bilim kurgu yazarlarının eserlerinde Sürrealizm akımına yapılan referanslarda, her iki akımında birbirlerinden etkilendikleri açıkça görülür. Bu etkiyi Giger'ın eserlerinde de görmekteyiz. Karanlık ve Pesimist bir gelecek dizaynı, Giger'ın toplumu uyarmak için kullandığı bir erken uyarı sistemi gibidir. Makinelerle cinsel ilişkiye giren ve radyasyondan dolayı mutasyona uğramış insanlar, yine radyasyondan dolayı vücut derisinde dev apselerin çıktığı genç insanlar, radyasyondan dolayı uzuvları mutasyona uğramış insanlar, makinelerle cinsel birleşmenin etkisiyle vücudunun belirli yerlerinde mekanik parçaların bedeninin bir parçası haline gelmiş insanlar, Giger'ın eserlerinde tekrarlanarak sıkça gördüğümüz unsurlardır. Giger'ın eserlerinde yoğun olarak kullanılan siyah ton ve gölgeleme oyunları dışında, resimlerin belirlenmiş bölgelerinde beyaz ışığında vurgulu olarak kullanıldığı göze çarpmaktadır. Giger bunu izah ederken, Eğer resimdeki her yeri ışıl ışıl yapsaydım, resmin sadece küçük bir noktasına koyduğum ışığın bir kıymeti ve anlamı kalmazdı diyerek izah etmiştir. Airbrush tekniğinde beyaz tonlar suyla seyreltildiği için kapatıcı özellikte olmadığından genellikle resim çalışmasının en üst ve en son tabakasında spreylenir. Böylelikle saydam bir efekt elde edilir. Giger, daha gerçekçi bir efekt elde etmek için beyaz tonları daha önceden tamamladığı gölgeleme oyunlarının üzerine çok fazla orana kaçmadan spreylerdi. Böylece mücevherimsi bir görünüm elde ederdi. HR Giger'in eserlerinde sıklıkla okült semboller, paslanmış fabrika çarkları, paslanmış dişliler, kimya laboratuvarlarında kullanılan huniler, pres makinesi düzenekleri gibi unsurlar tekrarlanarak kullanılır. Bunun dışında sürekli orgazm yaşayan kadın figürleri, puslu ve kurşuni bir atmosfere sahip gökyüzü gibi çeşitli konseptlerin tekrar tekrar kullanıldığını görürüz. Adeta her resim birbirine konsept olarak bağlıdır. Örneğin puslu ve kurşuni atmosfer, gelecekte yaşanacak hava kirliliğine karşı yapılan bir uyarıdır. Makinalarla cinsel birleşme yaşayan insanlar, gelecekte insanoğlunun gündelik hayatına makinalarla ne kadar tehlikeli bir yakınlaşma içerisine gidebileceğine dair bir uyarıdır. Ve Giger, resimlerindeki tüm bu uyarıları 1970'ler gibi erken bir dönemde yapmıştır. Giger'ın eserlerinde baskın olan karanlık, geçmişte tutkuyla aşık olduğu ilk nişanlısı ile yaşadığı üzücü bir olaydan kaynaklıdır. Nişanlısına duyduğu tutkulu sevgi ile ona atfen birçok eser yapmıştır. Fakat nişanlısı Li Tobler, bir öğlen Giger'ın evindeyken ve kimsenin olmadığı bir esnada bir Revolver tabancayla intihar etmiştir. Bu olay Giger'ı çok derinden etkilemiş ve eserlerini kalıcı olarak çok uç karanlık noktalara taşımıştır. Bu etkileri Giger'ın Li serisi olarak adlandırılan çalışmalarında çok net görülmektedir. Giger'ın çalışmalarında Salvador Dali'nin The Face of War gibi Dünya Savaşına bir tepki olarak yaptığı karanlık sayılabilecek çalışmalarından da ilham aldığı görülmektedir. Zaten Salvador Dali ile olan kişisel dostlukları, ona genç yaşta sanatsal anlamda yeni ufuklar açmıştır. Ayrıca HP Lovecraft'ın bilim kurgu romanlarından da etkilendiği belirtilebilir. HR Giger'ın bütün eserleri bugün halen İsviçre'nin Gruyeres kasabasında, Gruyeres Şatosunda bulunan Giger Müzesinde sergilenmektedir.


Efza, son yayımladığı İki Kafa Bi' Ruhdaşın üstünden fazla zaman geçmeden Şairin Kelimeleri isimli yeni single çalışmasıyla yeniden müzikseverlerin karşısına çıkıyor. Efza sırası ile Hüzün Kokar Bu Şarkı, Isınsın Biraz ve Düzen single'ları ile karşımıza çıkmış ve bize kendisini tanıtmış, sonrasında da 3 adet parçayı içeren İki Kafa Bi' Ruhdaş isimli EP'siyle müzikseverlerin karşısına çıkmıştı. Önemli müzik yazarlarından Hikmet Demirkol'un kendisi hakkında övgüsüne mazhar olan Efza, Demirkol tarafından yeni bir soluk, taze kan olarak tanıtıldı... Şarkı sözlerini kendisi yazıyor, besteliyor, düzenliyor ve mixlerini de evinde kurduğu kendi stüdyosunda yapıyor. Kısa cümleler yazmayı sevmeyen Efza, genel olarak her bir çalışmasında üslubu belli ölçüde renklendirerek, monoton olmaktan kaçınmayı başarabiliyor. İronik ve oldukça şüpheci ancak bir o kadar da sıkıcılıktan uzak ve her bir yüklemin değeri bilenerek yazılmış Şairin Kelimelerinde Efza'nın neredeyse imza niteliğine sahip form ve denge konularında genç bir söz yazarı için oldukça ustaca yaklaşımını görüyoruz. Efza, elektronik sesler, canlı enstrümanlar, devrik cümlelerim, akılda kalması zor nakaratlar, kuralsızlık ve sadece içimden geçen her şey olarak tanımladığı müziğinin özellikle söz yazımı kısmını ise genelde yaptığım gözlemler, dinlediğim hikayeler ya da ben içimde yaşadığım basit bir olayla içimi büyütüyorum. Hemen hemen her şey bana ilham kaynağı olabiliyor... şeklinde açıklıyor. Şairin Kelimelerinde yeniden hikayeleştirdiği şarkı sözleri ile elektronik sesler, drum kitler ve canlı enstrümanların birliktelikleri, yer yer perküsyonlar, Jazzy Hop ritimleri tadında aksak bir üslub dikkat çekiyor. Parçadaki klarnet solosu ve eşlikleri 5. dereceden hicazı tutan nihavendin gücüyle birlikte yeniden bir harman niteliğinde... Sonradan eklenen, kendisinin tasarladığı synth seslerin bu yapıya katılmasıyla parça başka bir şekle bürünmeye başlıyor. Efza'nın geçmişi ve geleceğiyle konuştuğu bu parça görece sakin bir üslupla başlayıp aldığı agresyon ile bu zaman yolculuğunu dinleyene yaşatıyor.


ABD Havacılık ve Uzay Ajansı'nın Hubble Uzay Teleskobu, uzaya gönderilişinin 30'uncu yılını kozmosun yeni bir görüntüsüyle kutladı. Hubble Uzay Teleskobu'nun internet sitesinde, 30'uncu yıl dolayısıyla Dünya'dan yaklaşık 163 bin ışık yılı uzaklıktaki Samanyolu Gökadası'nın yakınında yıldız oluşturan bir bölgenin görüntüsü paylaşıldı. Paylaşılan görüntüdeki dev kırmızı bulutsu şeklin 'NGC 2014', daha küçük mavi oluşumun ise 'NGC 2020' olarak adlandırıldığı belirtildi. Gökbilimciler, görüntüyü deniz altı dünyasına benzediği gerekçesiyle 'Kozmik Resif' olarak nitelendirdi. Yeni görüntü, Hubble'nin 30 yıllık serüveni boyunca gözlemlediği en net 'yıldız oluşum bölgesi' olarak değerlendiriliyor. Hubble, uzay gözlemine başladığı 1990'dan bu yana çektiği görüntülerle gök bilimine önemli katkılarda bulunurken, teleskop vasıtasıyla elde edilen veriler kullanılarak geçen yıl yaklaşık 1000 makale yayımladı. NASA'nın, Avrupa Uzay Ajansı ve Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü ile ortaklaşa geliştirdiği Hubble Uzay Teleskobu, 1990'dan bu yana dünya yörüngesinde uzay gözlemleri yapıyor.


Hubble teleskobu, ağır metallerden oluşan futbol topu şeklinde bir öte gezegen keşfetti. ScienceDaily'nin haberine göre, Hubble, Dünya'ya 900 ışık yılı uzaklıkta WASP-121 sisteminde yer alan ve yıldızına çok yakın dönüş yapan büyük bir gaz kütlesi olan gezegenden yayılan ağır metalleri tespit etti. WASP-121b olarak adlandırılan gezegenin, Güneş'ten daha büyük ve daha parlak bir yıldızın yörüngesinde döndüğü, yıldızına tehlikeli biçimde yakın olması sebebiyle, atmosferinin üst katmanında sıcaklığın 2 bin 537 dereceye ulaştığı belirtildi. Bu ısının, bilinen gezegen atmosferlerindeki sıcaklığın yaklaşık 10 katı olduğuna dikkat çekilirken, yıldızın, gezegenin atmosferinin üst katmanını mor ötesi ışın sağanağına tutmasının, magnezyum ve gaz halindeki demirin uzay boşluğuna yayılmasına yol açtığı kaydedildi. Yıldızıyla neredeyse kucaklaşacak mesafede bulunmasının, gezegenin, yıldızın çekim gücüyle parçalanmanın eşiğinde olduğu anlamına geldiği, bu çekim gücünün gezegenin şeklinin bir futbol topuna benzemesine neden olduğu ifade edildi. Keşfin ayrıntıları 'The Astronomical Journal' dergisinde yayımlandı. ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Ajansı'nın, Avrupa Uzay Ajansı ve Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü ile ortaklaşa geliştirdiği Hubble Uzay Teleskobu, 1990'dan bu yana Dünya yörüngesinde uzay gözlemleri yapıyor.


Hugh Grant yaşlanıp çirkinleşince derinliği olan ilgi çekici rol teklifleri almaya başladığını söyledi. Grant artık romantik komediler için fazla yaşlı ve çirkin olduğunu düşünüyor. 90'ların romantik komedilerinin vazgeçilmez isimlerinden Hugh Grant, Dört Nikah Bir Cenaze, Aşk Engel Tanımaz gibi klasiklerle kendi hayran kitlesini oluşturmuştu. Grant, 2014 yapımı Çapkın Profesör'den bu yana hiçbir romantik komedide rol almadı. Ancak 59 yaşındaki aktör, Guy Ritchie'nin yönetmenliğindeki The Gentlemen'deki rolü gibi tekliflerin yaşlandığı için kendisine gelmeye başladığını belirtti. Oyunculuğa ilk başladığı yıllarda bunu geçici bir iş olarak gördüğünü söyleyen Grant, Kulağa nankörce geldiğini biliyorum ve nankörlük etmemeliyim de. İnsanlar bana muhteşem fırsatlar verdi. Richard Curtis beni zengin etti. Çok, çok minnettarım. Ve bu filmlerin muhteşem olduğunu düşünüyorum. Ama demek istediğim, son 5 senedir aşık olmak ya da birine çiçek vermek zorunda olmamak çok güzeldi diye konuştu.


Ünlü aktör Hugh Jackman, içinde dans, müzik, hikaye anlatımı olan The Man. The Music. The Show. adlı kapsamlı bir şovla ilk kez dünya çapında bir turneye çıkıyor. Ünlü oyuncu Hugh Jackman, büyük bir dünya turnesine çıkacağını duyurdu. Wolverine filminin yıldızı, ilk dünya çapında turnesinde, Madison Square Garden gibi dünyanın en büyük müzik yıldızlarının sahne aldığı büyük mekanlarda sahneye çıkacak. The Man. The Music. The Show. adını taşıyacak olan gösteride Hugh Jackman, teknik olarak tek kişilik bir gösteri yapacak. Ancak ona 26 kişilik bir orkestra, 30 civarında şarkıcı ve dansçı eşlik edecek. Kariyerinin en büyük şovunu yapmaya hazırlanan Jackman, daha önce rol aldığı Muhteşem Showman, Sefiller gibi müzikal filmler ile Broadwey'de oynadığı Boy From Oz oyunundan şarkılar seslendirecek, hikayeler anlatacak. Jackman, duyurusunda, Sizi bilmem ama ben konsere gitmeyi ve sadece o gece gerçekleşen şeylere şahit olmayı çok seviyorum. Özel konuklarım olacak. Bir parti vereceğim dedi. Jackman, The Man. The Music. The Show. adlı gösterisine 18 Haziran 2019'da Houstan'da başlayacak.


Müthiş gırtlak oyunlarıyla tanınan İranlı sanatçı Hümayun Şeceryan, İstanbullu sanatseverlere unutulmayacak bir müzik ziyafeti sundu. İran'ın usta sanatçıları arasında yer alan bestekar ve musiki üstadı Muhammed Rıza Şeceryan'ın oğlu olan Hümayun Şeceryan, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından Cumhurbaşkanlığı himayelerinde bu yıl ilki gerçekleştirilen İstanbul Uluslararası Halk Müzikleri Festivali kapsamında, Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda sahne aldı. Konserde Şeceryan'a; tar, setar ve tanburda Tahmoures Pournazeri, kemençe ve curada Sohrab Pournazeri, defte Hüseyin Rızayiniya, vurmalı sazlarda Ayin Meşkatiyan, santurda Mehyar Terihi, udda Azad Mirzapur ve bas gitarda Aryen Keşişi yer aldı. Sohran Pournazeri kemençe ve cura ile sergilediği performansla nefes kesti. Şeceryan, konserde aralarında Sırların Tanrısı ve Ne Meleğim Ne Şeytanın bulunduğu birçok eserin yanı sıra Mevlana ile Hafız Şirazi'nin şiirlerinden besteler seslendirildi. Sanatçı Ba man Sanama ile bis yaptı. Yoğun ilgiyle kapalı gişe olarak gerçekleşen konser, yaklaşık 2 saat sürdü. Konser sonunda CRR Sanat Yönetmeni Arslan Özdemir ile festivalin organizatörlüğünü üstlenen Yavuz Bingöl, sanatçılara çiçek takdim etti. Homayoun Shajarian müzisyen geleneği olan ailenin oğlu olarak 1975 yılında Tahran'da doğuyor. Babasının yönlendirmesiyle 5 yaşında ritm çalışmaya başlıyor ve ardından tombak öğreniyor. Tahran Müzik Konservatuvarı'na gittiği dönemde aynı zamanda kız kardeşiyle birlikte avaz dersleri alıyor. Sanatçı klasik opera eğitimi almamakla birlikte, gerek babasıyla yaptığı çalışmalar, gerekse araştırmaları ve zamanla oluşan deneyimiyle ses eğitimini gerçekleştirmiş. Shajarian'a göre her sanatçı gırtlağından kaç çeşit sesin çıkabileceğini bilmeli. Ona göre bunun farklı teknikleri var. Fakat ilk kural, dengeyi kaybetmeden, iyi ve doğru okuyabilmek için kulağın çok iyi duyması gerektiği. Homayoun Shajarian, kendi ses egzersizlerini dağlarda yapıyor. Henüz 14 yaşındayken, aralıklı evler yerini sık apartmanlara bırakmaya başlayınca babasıyla birlikte dağlara çıkmış. Shajarian, apartman dairelerinde ses egzersizi yapılamayacağını, bilinçaltının ister istemez ses seviyenizi düşüreceğini söylüyor. Ona göre bu eğitim için en iyi yer dağlar: Temiz havanın nefese faydası, dağa tırmanırken zorlanıldığı için nefesin sıkışması, yukarıya tırmandıkça oksijenin azalması sebebiyle nefesin zorlanması bunlar ses eğitimi olumlu etkileyen faktörler. En önemli yanı ise; dağda insanın sesini en son gücüne kadar kullanabilmesi. Homayoun, geleneksel vokal geleneği üzerine çalışmalar gerçekleştiren babası Mohammed Reza Shajarian'ın çalışmalarına destek olmuş; gelenekselin dışında farklı ses usullerinin gelişmesine katkı sağlamıştır. Sanatçıya göre; müziğin alt yapısında geleneksel mutlaka olmalı, fakat değişen zamanla birlikte üst yapıya farklı renkler de eklenmeli. 1991'den beri Avrupa, İran ve Kuzey Amerika'daki konserlerde babasına eşlik eden sanatçı, pek çok toplulukla birlikte konserler vermeye devam ediyor.


Proje danışmanlığını Naim Dilmener, yürütümünü Murat Hasarı'nın yaptığı albüm, Hümeyra, Naim Dilmener, Hakan Eren, Nihat Yelkenci ve Ada Müzik arşivlerinden yararlanılarak, plaklar ve analog bantlardan yapılan aktarımlarla Stüdyo Marşandiz'de hazırlanmıştı. Plak baskısı için kullanılan master ise Ada Stüdyo'da İhsan Apça tarafından yapılan re-mastering ile güncellendi. Albüm, aralarında Sessiz Gemi, Otuz Beş Yaş, Güzelliğin On Para Etmez, Kördüğüm, Merdiven ve Gurbet'in de olduğu en popüler 15 Hümeyra şarkısından oluşuyor. 180 gr olarak basılan LP, 9 Eylül Çarşamba gününden itibaren tüm plak dükkanlarında ve online satış noktalarında olacak.


Mektuplara nasıl başlandığını, nasıl hitap edeceğimizi unuttuk hoş, aslında ne çok şeyi unuttuk. Sanırım en son mektubumu 99'da dokuz yaşındayken yazmıştım. Yirmi yıl sonra bu defa açık bir mektup yazmak istedim size, doğum gününüzde. Bizim 90 kuşağı ve sonrası, oyunculuğunuzu biliyor. Birçok defa sinemada, televizyonda izleme şansımız oldu ama sahnede sizi dinleme şansımız hiç olmadı. 97'de yaptığınız Beyhude albümünüzden birkaç yıl sonra bir röportajınızda ne kadar doğru bilmiyorum, internetten okumuştum Gençler demek ki artık beni değil, başkalarını dinlemek istiyor. Zorlamanın alemi yok gibi bir şey söylemişsiniz. Bunu okuduktan sonra sesinizle hayatıma ne kadar zamandır dokunduğunuzu ve dokunmaya devam edeceğinizi anlatmak istedim. Evde çocukluğumdan beri sesiniz hep vardı ama evet, son albümünüzü çıktığı yıllarda yedi sekiz yaşındayken değil, bir on yıl sonrasında keşfettim. Son on bir senedir de Geceyi Neyleyim, Gidemediklerimiz, Canım Yanıyor ve diğerleri, Unutulduk Bak Sevgilim, Yıllar Sonra, Yaz Bitti, Şehirin yanına eklendi ve bana eşlik ediyor. Müştak Erenus'un şiirinden bestelediğiniz şarkınızda Sana bu karanlık, bu gürültü içinde ellerimi uzatıyorum. Sen bu karanlık, bu gürültü içinde görmüyorsun diyorsunuz. Ben galiba bu zamanın gürültüsü, karanlığı içinde sizin derdinizi sakince, bağırmadan anlatışınızı sevdim en çok. Bu dizelerle ortaklık kurduğum sözlere sahip bir başka şarkınız Yüreğim Varda da aslında benzer bir şey söylüyorsunuz. Her şey, hepimizin üstüne üstüne gelirken ve çoğu zaman bir sürü elin devamlı boğazımızın üstündeymiş gibi durduğunu hissederken Bu dünyada bir de benim yüreğim var deme ihtiyacını duyuyoruz sıklıkla. Bugün ise sesini yükselttikçe haklılığına kendisini de inandıranların dinlediği şarkılarda, sizin şarkılarınızda bulduklarım yok. Hiçbir şarkıda Ah ne kadar benzerdik birlikte yalnızlığa gibi bir söz geçmiyor örneğin ya da kimse İncitme beni demiyor. Dese de tüm köşeleri tutanların kurdukları dünya, duyulmasına izin vermiyor. Ola ki bu mektubu şimdi ya da günün birinde okursanız Hep hüzünlü şarkılarımdan bahsetmiş diyeceksiniz. Oysa Beyhude'yi gülümseterek kapatan Debelen vardır. Nazım Hikmet'in Yaşamaya Dairi iyi ki sizin sesinizle buluşmuştur mesela. Türkiye'deki ilk rap şarkısını yapan bir müzisyen, dönemin genç dinleyicisinden ne kadar uzak olabilirdi ki? Bu şarkıdan yedi yıl sonra bir soundtrack albümünde yer alan Aşık Olmak şarkınız, hiçbir zaman kendinizi tekrar etmediğinizin ve bunun için de hep genç kaldığınızın kanıtlarıdır bence. Sizin sakin sakin derdinizi anlattığınız şarkılar da, yukarıda söz ettiğim gülümseten ve yeni olan şarkılarınız da benim yolculuğuma eşlik ediyor yıllardır ve hiç bıktırmadan. Yine benzer bir şeyi söyleyeceğim belki ama bugünün şarkılarında birinin yokluğunun ürperticiliği Hani nasıl bildik bir kum tanesi çıplak kalırsa öyleyim gibi bir sözle anlatılmıyor. Bugün kimse kimseye Ben senin çizdiğin gemileri sevdim diyerek derdini, eksiğini anlatmaya başlamıyor. Biriyle yağmurda ıslanmaktan keyif almaktan ya da günün herhangi bir vaktinde birine güvenmekten bahsedemiyoruz. Ben, bizim ve sonraki kuşakların bu telaş, bu karmaşa içinde üzerine durup düşünmediğimiz birçok şeyi sizin müziğinizde buldum ve bunun için de size çok teşekkür ederim. Beyhude'den sonra 2004'te Murathan Mugan'ın Söz Vermiş Şarkılar'ında söylediğiniz Dönmek, bir televizyon dizisi için söylediğiniz Sezen Aksu şarkısı ve son olarak Unutursam Fısılda filminde söylediğiniz Kirli Beyaz Kedi, uzun aralıklarla bizimle buluşsa da hepsi çok iyi geldi. Röportajlarınızda artık müzik yapmayı düşünmediğinizi söylemiştiniz birkaç kez. Sizi her dinlediğimde keşke bir gün yeniden şarkı söylemek içinizden gelse diyorum ama bir daha hiç şarkı söylemeseniz bile dinleyiciye öyle temiz, kusursuz bir arşiv sundunuz ki o şarkılar bize bir şeyler anlatmaya, bir şeyleri hissettirmeye devam edecek. İyi ki doğdunuz, iyi ki derdinizi müzikle, sinemayla, tiyatroyla ya da resimle anlatma yolunu seçtiniz. Bin yaşayın!


Hüseyin Demirci yeni nesil bağımsız müzisyenlerden. Kendi şarkılarını çalıp söylediği sosyal medya platformlarını yakından takip edenlerin de aşina olduğu bir isim. Oysa ne de mutuyduk gülüşünden öptüğüm.


Dünyaca ünlü yönetmen Peter Jackson, Birinci Dünya Savaşı'nda çekilen gerçek görüntüleri onararak yeniden gün yüzüne çıkarıyor. Oscar ödüllü yönetmen, dudak okuma uzmanları aracılığıyla 100 yıl önce savaşan askerlerin duyulmayan diyaloglarına da yeniden ses kazandırdı. They Shall Not Grow Old adlı belgeselde savaşın gerçek görüntülerinin yanı sıra BBC arşivlerinde bulunan ve 1960'larda savaş gazilerinin deneyimlerini anlattıkları videolar da var. Arşiv görüntülerinin tamamı onarılarak bilgisayarda renklendirildi. Ayrıca sinemanın saniyede 25 kare standardına uyarlayabilmek için eski videolardaki karelerin araları dolduruldu. Babasının sürekli kendisine savaşa katılan dedesi hakkında hikayeler anlattığını söyleyen Jackson, proje üzerinde gönüllü olarak çalıştı. 90 dakikalık belgesel için toplamda 100 saatlik arşiv izleyen sinemacı, en çok ilgi çeken noktanın askerlerdeki mizah olduğunu belirtti. Yönetmen, Biz onların adeta bir kıyma makinesinin içinde, cehennemde olduğunu düşünüyoruz ve zaten öyleydi. Ama kendileri olaya hep mizahla yaklaşıyorlardı. Bir açıdan bakıldığında da başka seçenekleri yoktu. İnsanlar, ne zaman çok büyük baskı ve tehlike içinde olsa, bu süreci atlatmak için mizaha yönelir. şeklinde konuştu. Gençlerin Birinci Dünya Savaşı hakkında eğitimine katkı sağlamak istediğini söyleyen 56 yaşındaki yönetmen, belgeseli İngiltere'deki tüm liselere gönderecek. Yapımı 4 sene süren filmin galası, savaşın bitiminin 100'üncü yılı onuruna 16 Ekim'de Birleşik Krallık'ın en büyük sinema etkinliği olan Londra Film Festivali'nde yapılacak.


İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Google Arts and Culture platformuna taşıdığı sergilere bir yenisini ekledi. Küratörlüğünü Büke Uras'ın üstlendiği Bir Kağıt Mimarının Hayali Dünyası adlı sergi, Cumhuriyet kuşağının önemli isimlerinden mimar Nazimi Yaver Yenal'ın hayatını ve üretimlerini mercek altına alıyor. İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, ev sahipliği yaptığı sergileri internet ortamında izleyicilerle buluşturmaya devam ediyor. İlk kez 2017 yılında ziyarete açılan Bir Kağıt Mimarının Hayali Dünyası: Nazimi Yaver Yenal sergisi, Türkiye'de 20. yüzyıl mimarlığının özgün temsilcilerinden olan Nazimi Yaver Yenal'ın 50 yıllık kariyerini sıra dışı görseller eşliğinde ele alıyor. Cumhuriyet döneminin önemli mimarlarından Nazimi Yaver Yenal'ın yıllar sonra ortaya çıkan zengin arşivinden derlenen serginin tamamı artık Google Arts and Culture üzerinden ziyaret edilebiliyor. Küratör Büke Uras, gelenek ve modernizm arasında gidip gelen tasarımlardan oluşan sayısız çizime sahip Nazimi Yaver'i, hayata geçmeyen projelerinden ötürü erken Cumhuriyet dönemi mimarisinin en kayda değer kağıt mimarı olarak tanımlıyor. Nazimi Yaver'in uzun yıllar kendine yalnızca çizimlerden oluşan alternatif bir mimari üretim alanı yarattığının altını çizen Uras, uygulanmamış tasarımların yarattığı umutlar, inşa edilmeme nedenleri ve hayal kırıklıkları ile birlikte güçlü bir hikaye anlattığını vurguluyor. 1904'te İstanbul'da doğan Nazimi Yaver Yenal, 1920 yılında, Osman Hamdi Bey'in kurduğu Mekteb-i Sanayi-i Nefise-i Şahane'de mimarlık öğrenimine başlar. Akademi hayatı boyunca art arda aldığı birincilik ödülleri ile hocalarının takdirini toplayan Nazimi Yaver, arkadaşları arasında yıldızlaşır. Özellikle, 1925 yılında Ankara Şehremaneti'nin düzenlediği, Cumhuriyet döneminin ilk mimari proje yarışmasında elde ettiği birincilikle öne çıkar. Bunu, Cumhuriyet döneminde İstanbul için düzenlenen ilk mimari yarışma olan Haydarpaşa Garı Tamiri izler. Öğrenciliği sırasında ayrıca, hocası Giulio Mongeri'nin bürosunda, Ziraat Bankası Ankara merkez şubesinin tasarım sürecine dahil olur. Nazimi Yaver, Güzel Sanatlar Akademisi'nin 1927-1928 yıllarında düzenlediği ilk mimari Avrupa konkurunda birincilik alarak Paris'e ve ardından Berlin'e gider. 1931'de burslu olarak yerleştiği Berlin'de, Almanya'nın en önemli mimarlarından Hans Poelzig'in Meister Atelier isimli atölye-okuluna kabul edildikten sonra, 1932 yılında Güzel Sanatlar Akademisi'ne eğitmen olarak geri döner. Kırk yıla yakın eğitimcilik kariyerine rağmen hiçbir zaman proje hocası olmaz ve okulun yönetim kadrosunda yer almaz. Akademideki atölyesinin arka odasını kendisine ait bir dünya olarak şekillendirir. Mimari çizimlerinden mobilya tasarımlarına kadar pek çok projeyi içeren bu dev arşiv, emekliliği sonrasında evinde özenle korunur. Mimarın ölümünden sonra dağılan ve büyük kısmı imha edilerek yitirilen bu sıra dışı arşivden günümüze ulaşan fotoğraf ve çizimler, Büke Uras'ın küratörlüğünü üstlendiği sergi ile yeniden günışığına çıkıyor. Bir Kağıt Mimarının Hayali Dünyası: Nazimi Yaver Yenal sergisini aşağıdaki bağlantıdan ziyaret edebilirsiniz.


İBB Şehir Tiyatroları, 27 Mart Dünya Tiyatro Günü'nde ücretsiz olarak sahneleyeceği 9 oyunla İstanbullu sanatseverlerle bir araya geliyor. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, 27 Mart Dünya Tiyatro Günü'nde ücretsiz olarak sahneleyeceği 9 oyunla İstanbullu sanatseverlerle bir araya geliyor. 27 Mart Dünya Tiyatro Günü'nde sahnelenecek oyunların davetiyeleri; 20 Mart 2023 Pazartesi günü 11:00'den itibaren gişelerden, 11:15'te sehirtiyatrolari. ibb. istanbul adresinden ve Şehir Tiyatroları mobil uygulamasından temin edilebilir. Davetiyeler iki kişiyle sınırlıdır. 27 Mart'ta sahnelenecek oyunlar; Sen İstanbul'dan Daha Güzelsin, Yaftalı Tabut, Oscar, Zehir, Fosforlu Cevriye, Yatak Odası Komedisi, Veba, Hayat Der Gülümserim, Çingene Boksör. Murat Mahmutyazıcıoğlu'nun yazıp yönettiği oyunda Esin Umulu, Şebnem Köstem, Yeliz Şatıroğlu rol alıyor. Oyun, Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi'nde. Adına tarihin dipnotlarında rastlayabildiğimiz, Türkiye'nin ilk kadın oyun yazarı, kuramcı, aktivist, sosyal ve siyasi yaşamın her alanında öncü Fatma Nudiye Yalçı'nın hikayesi. 1920'lerde başlayan mücadelesine Dr. Hikmet Kıvılcımlı ve Nazım Hikmet de eşlik ediyor. Bilgesu Erenus'un yazdığı Yelda Baskın'ın yönettiği oyunda Bensu Orhunöz, Selin Türkmen, Ceren Hacımuratoğlu, Lale Kabul, Nazan Yatgın Palabıyık, Şenay Bağ, Yeşim Mazıcıoğlu rol alıyor. Oyun, Fatih Reşat Nuri Sahnesi'nde. Christian Jacqueline'e aşıktır, Colette ise Oscar'a. Christian uzun süredir sevdiği kızı Mösyö Bernard'dan isteme niyetindedir. Colette ise babası Mösyö Bernard'a söylediği yalanla sevgilisi ile evlenme planları yapmaktadır. Ancak ne Christian doğru kızı ister ne de Colette doğru adamla evlenmek üzeredir. Birkaç dakikada sarpa saran olaylar hiç de kolay çözülecek gibi gözükmemektedir. Claude Magnier'in yazdığı, Asude Zeybekoğlu'nun çevirdiği, Ersin Umulu'nun yönettiği oyunda Abdullah Topal, Aslı Aybars, Asrın Gurur Kuyucak, Cem Karakaya, Ceylan Çete, Çağrı Büyüksayar, Damla Cangül Yiğit, Hakan Gümüş, Hüseyin Emre Şen, İrem Erkaya, Neslihan Ayşe Öztürk, Oğuzhan Oğuz rol alıyor. Oyun, Kağıthane Sadabad Sahnesi'nde. Geçmişte yaşadıkları trajik kaybın ardından ayrılan çift, yıllar sonra bir araya gelmek zorunda kalır. Bu buluşma, acılı bir geçmiş hesaplaşmasına dönüşür. Karşı tarafın da neler hissettiğine dair eksik bırakılan taşlar yerine oturur. Kadın ve erkek dünyasının bakış açısına odaklanan eser Hollanda prömiyerinin ardından birçok dile çevrilmiştir. Lot Vekemans'ın yazdığı Şaban Ol'un çevirip yönettiği oyunda Sevinç Erbulak, Ahmet Saraçoğlu, Aslıhan Kandemir, Eraslan Sağlam rol alıyor. Oyun, Üsküdar Musahipzade Celal Sahnesi'nde. Anne babasını tanımadığı için gökteki yıldızlardan doğduğuna inanan, denizin kucağında bir sokak çocuğu olarak büyüyen, Galata mevkiinde karnını doyurabilmek için icra-i sanat eyleyen Cevriye, sıradan bir sokak kızı değil aslında İstanbul sokaklarının ta kendisidir. Hastalık ve soğuktan ölüme yaklaştığı o gece, karşısına çıkan esrarengiz bir Adam sayesinde hayata ve kara sevdaya tutunur. Cevriye'nin daha önce tanıdığı erkeklere hiç benzemeyen ve ona siz diye hitap eden bu Adam aslında gizli yaşayan bir idam mahkumudur. Cevriye onu tanıdığı günden sonra artık bambaşka bir insan olmuştur. Hapis, sürgün, aradan geçen zaman ve türlü belalara rağmen bu aşktan vazgeçmeyen Cevriye, sevdiği için her şeyi göze alacaktır. Oyunda 1930-40'lı yılların İstanbul'u zengin tasvirleriyle sunuluyor. Mahallelerin arka sokaklarında, hapishanelerinde, batakhanelerinde hayata tutunmaya çalışan kadınların, annelerin, çocukların ve afili delikanlıların otoriteyle olan ilişkisi çarpıcı öykülerle aktarılıyor. Suat Derviş'in yazdığı, Gülriz Sururi'nin uyarladığı, Yelda Baskın'ın yönettiği oyunda Ayşe Günyüz Demirci, Berk Samur, Besim Demirkıran, Binnur Şerbetçioğlu, Ceysu Aygen, Çağatay Palabıyık, Elif Verit, Emre Yılmaz, Hakan Örge, Irmak Örnek, Nur Saçbüker Otan, Samet Silme, Tuğrul Arsever, Yağmur Damcıoğlu Namak, Yunus Erman Çağlar, Zeynep Ceren Gedikali rol alıyor. Oyun, Ümraniye Sahnesi'nde. Oyun, evliliklerinin farklı aşamalarında olan dört çiftin iç içe geçmiş hayatlarını sıra dışı ama komik bir bakışla ortaya koyuyor. Evlilik kavramı, çiftlerin tuhaf nedenlerle sarsılan ve yeniden kurulan ilişkileri üzerinden, geleneksel, alışılagelmiş kalıpların ve kuralların dışına çıkılarak irdeleniyor. Alan Ayckbourn'un yazdığı, Mert Dilek'in çevirdiği, Ali Gökmen Altuğ'un yönettiği oyunda Aslıhan Kandemir, Ayşen Sezerel, Buket Kubilay, Engin Gürmen, Gökçer Genç, Mert Aykul, Nurdan Kalınağa, Özgür Atkın rol alıyor. Oyun, Gaziosmanpaşa Sahnesi'nde. Nobel Ödüllü yazar Camus'nün faşizm alegorisi olarak kaleme aldığı eserde, veba salgını sırasında yaşanan kaotik durum anlatılır. Karantina döneminde verilen mücadele, belirsizlik ve korkunun egemen olduğu bir dünya canlandırılıyor. Neil Bartlett'in uyarladığı Mehmet Ergen'in çevirip yönettiği oyunda Cafer Alpsolay, Emrah Can Yaylı, Ergun Üğlü, İrem Arslan, Özgür Dereli rol alıyor. Oyun, Sultangazi Hoca Ahmet Yesevi Sahnesi'nde. Yıllarca olağanüstü kadın karakterlere hayat vermiş bir oyuncu, AVM yapılmak üzere yıkılacak bir sahneye veda eder. Anlatılmaya değer bulunmayan farklı sınıflardan kadınların sıcak ve aşina hayat hikayeleri, ilk kez aktarılır. Özen Yula'nın yazıp yönettiği oyunda Sema Keçik, Serkan Bacak rol alıyor. Oyun, Üsküdar Kerem Yılmazer Sahnesi'nde. Rike Reiniger'in yazdığı Cafer Alpsolay'ın yönettiği oyunda Ercan Demirhan rol alıyor. Oyun, Müze Gazhane Meydan Sahne'de.


Beril Khalaf Interiors çatısı altında, ulusal ve uluslararası ölçekte iç mimari projeler yürüten ve sanatsal mekanlara imza atan İç Mimar Beril Khalaf, 2022 yılında ön plana çıkacak olan dekorasyon trendlerini değerlendirdi. Beril Khalaf'a göre natürel renkler, fonksiyonel mobilyalar ve minimal tasarımlar yeni yılda fazlaca karşımıza çıkacak. Beril Khalaf Interiors Kurucusu İç Mimar Beril Khalaf, 2022 yılında tasarım alanında konuşulacak yenilikleri ve iç mekanlarda karşımıza çıkacak dekorasyon trendlerini aktardı. Genel olarak evlerde 2021 yılında da yansımalarını görmeye başladığımız ve bir noktada hayatımıza girmiş olan doğala yakın nötr ve natürel renklerin hakim olduğu tasarımların göz önüne çıkacağını belirten Beril Khalaf, işlevsel mobilyaları ve basit yaşam prensiplerini benimseyebileceğimiz minimal tasarımların popüler hale geleceğini aktardı. Modada başlayan nostaljik canlanma stilinin önümüzdeki yılda iç mekan tasarım trendlerinde de yeniden popüler olacağını aktaran iç mimar, farklı tasarım dillerine yer verilmek istenen tasarımlarda retro tarzı unsurlara ve renklere rastlayacağımızı da sözlerine ekliyor. Minimal tasarımlarda görmeye alışkın olduğumuz keten kumaşlar ve ahşap natürel dokuların yanı sıra kadife kumaşlara, pirinçlere ve metal dokulara da çokça yer verileceğini dile getiriyor. ''Tüm zamanların trendi diyebileceğimiz, her mekanın en önemli aksesuarı bitkiler, her yıl olduğu gibi bu yıl da tasarımın tamamlayıcı parçaları olarak yaşam alanlarımızda yerlerini alacak'' diyen Beril Khalaf, seramik ve ahşap malzemelerden elle üretilmiş, doğal bitişli aksesuarların önümüzdeki yıl göz önünde olacağını sözlerine ekliyor.


25. Uluslararası Adana Film Festivali'nden iki ödül ile dönen İçerdekiler, festival yolculuğuna Avrupa'nın iki önemli film festivali ile devam ediyor. Usta yazar ve şair Melih Cevdet Anday'ın aynı adlı eserinden beyaz perdeye uyarlanan, başrollerini Caner Cindoruk, Settar Tanrıöğen ve Gizem Erman Soysaldı'nın paylaştığı, yönetmenliğini ve senaristliğini Hüseyin Karabey'in üstlendiği İçerdekiler; Mart ayında 23. Sofya Uluslararası Film Festivali ve 24. Nürnberg Türk Alman Film Festivali'nde yarışacak. 25. Uluslararası Adana Film Festivali'nden Yardımcı Rolde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü/Gizem Erman Soysaldı ve Jüri Özel Ödülü ile dönen İçerdekiler; 23. Uluslarası Sofya Film Festivali'nde Balkan bölümünde yarışmada, 24. Nürnberg Film Festivali'nde ise hem ana yarışma, hem de Mahmut Tali Öngören adına verilen İnsan Hakları ve Demokrasi Ödülü için festival jürisinin karşısına çıkacak. Yönetmen Hüseyin Karabey, önceki yıllarda da diğer uzun metraj sinema filmleri ile Sofya ve Nürnberg Film Festivalleri'ne katıldı. 2009 yılında Gitmek filmi ile En İyi Balkan Film ödülü ve En İyi Kadın Oyuncu ödülünü, 2015 yılında da Sesime Gel filmi ile En İyi Balkan Film ödülünün sahibi oldu. Altı aydır gözaltında tutulan öğretmen karısıyla görüştürülmek için komiser tarafından odasına çağrılır. Bu yasak görüşün nedenini sorgulayan öğretmen, davetin çekiciliğine karşı koyamazken komiserin de tek istediği tutuklunun istediklerini söylemesini sağlamaktır. Tutuklu öğretmen, karısıyla komiserin odasında yalnız kalacağı anı beklerken hiç beklemediği bir misafirle yalnız kalacaktır. Sorgulayan ve sorgulanının yer değiştirdiği bu oyunda gerginlik film boyu devam eder.


Tatile çıkacağız. Büyük bir kısmında da yolda olacağız. Altımızda da bir araba. Hepi topu iki kişiyiz. Muhtemelen önde oturuyoruz. Arabayı ben kullanıyorum. Yanımda da Ezgi. Epey hız yapıyoruz başlangıçta. Deli basıyoruz gaza. Yani bunu yapan benim aslında, Ezgi sadece oturuyor. Arada bir o da bassa hiç fena olmayacak. Tek başına hiçbir şeyin eğlencesi yok. O yüzden birlikte çıktık zaten. O ve ben ve arada bir bölündükçe bölünen kişiliklerimiz. Zavallı arabayı bazen onlarca kişi basıveriyor. O göt kadar kutu, alabileceğinin onlarca katını istiflemek zorunda kalıyor istemsizce. İlk mola yerimiz bir kamyoncu sürüsüyle dolu. Aslında mekan onların, fazlalık olan biziz. Tahmin edeceğiniz üzere leş gibi tuvaletler. İkimiz de arabaya işemek zorundayız, ama bir türlü itiraf edemiyoruz kendimize. Bölünen kişiliklerimizin bizle birlikte işeme sırasına girmesi tehlikesi de cabası. Çok uzattık işeme işini. Göz ardı edip, rafa kaldırdık üstelik. Ağzımıza gelen kusmuklar misali içimize geri çektik naçizaneleri. Markete doğru yöneliyoruz derken. Çikolata çekti canımız. Alıp geri dönüyoruz arac-ı maksadımıza. Tekrar basıldı gazlara... Tam yol ileri... İstikamet Ege sahilleri. Nokta atışı olması gerekmiyor illaki; kalırız bir yerde. Olmadı, kala kala devam ederiz, arşınlarız yolları. Yol olur da müzik olmaz olur mu hiç?.. Passengers çalıyor şu anda ve tüm arabayı kaplıyor çalan: Your Blue Room. İkimizin de keyfi pek gıcır. Yerinde olmaktan çok öte bir noktada, fink atıyor adeta. İyi ki çıkmışız yola. Ve iyi varız yollarda. İkimiz de çok fazla şey söylemek istiyoruz ama şarkı çok güzel ve susturuyor her seferinde bizi; ağzımıza gelen kelimeler çıkamadan geri gidiyorlar. Arsız kusmuklar gibiler. Bugün Ferhan Şensoy öldü. Kötü bir gün. Ama yol devam ediyor. Belki de bu esin sebebi yazıya verilen aradır. Belkisi fazla, ki öyle zaten. İnsanın içindeki yazma isteği tıpkı yol gibi ve bunu bilmek pek kahredici: Virajları var, arada tam gaz frenleri var, beklemeleri, durakları, rastlantıları var; var oğlu var. Evet, Ferhan Şensoy öldü; kötüden öte hüzünlü bir gün bugün. Müzik olmasa, arabayı tamamen kasvet saracak. İkimiz de suskunuz. Pek de konuşkan tipler olduğumuz söylenemez ama suskunluğumuz ayyuka çıktı çıkacak. İstemsizce bir şeyler söylüyorum Ezgi'ye. Eskilerden kısa bi' paraf. İstemsizce gülmeye başlıyor, ya da pek istekli; anlayamıyorum açıkçası. Oldukça iştahlı karşılık veriyorum bu gülmeye. Arabadaki kasvet bulutları dağılmaya başlıyor. Camı açıp, siktir ediyorum hepsine de. Birer yudum su alıyoruz aynı anda. Ve susuyoruz tekrar. Başımı sağa çevirip km. tabelasına bakıyorum. Üç tane birbirinden habersiz yer dizilmişler üst üste, ya da alt alta... Birbirlerini yer gibi bakıyorlar bizlere; yer yer dalgın, yer yer yerli yersiz... Artık böyle cümleler kurmadığım için, alayla karışık bir hüzünle süzüyor beni Ezgi... Ah geçmiş; ne de yakınsın ikimize! Yukardan aşağıya artıyor km. keratalar. Bir sonraki tabelada daha da azalmış olacaklar, haberleri yok. Kısacık hayatları her seferinde rutin bir seremoni gibi tekrar edip duruyor. Ulaşıldıkları anda biten hayatlar ve her araç varışında farklı bir seremoni, farklı bir ölüm töreni. Hayatlarımız da öyle aslında ve biz hiç aldırmıyoruz nedense. Evet, Ferhan Şensoy öldü bugün; en çok da bunu hatırlatıyor yol tabelaları yine bugün. Ve derken Mondey Morning 5.19 çalmaya başlıyor araba. Riolto'nun en bi' muhteşemi... İkimiz de çok seviyoruz bu parçayı... nedense! İlginç bir aldanma ve aldatılma hikayesi ve 90'lar bunlarla doluydu nedense. Az biraz kanırtıcı, çok biraz acıtıcı, çok ama çok güzel ve ötesi.


Bu ülkenin en büyük sorunlarından biridir; iş dünyasında kapitalizmin arkasına sığınan büyüklü küçüklü şirketler; kendi işine odaklanmak, onu daha da geliştirmek yerine başka işlere; genelde de birlikte çalıştığı kendi iş alanına kaynak olan yan sektörlere özenir. Daha büyük olan ya da imkan yaratan mutlaka diğer işe de el atar. İşte size şimdi müzik sektöründen tam da böyle bir geçmiş anlatacağım. İçinde bolca Unkapanı, Raks, Kral Tv ve Prestij Müzik geçen. Raks, kaset üreticisi-çoğaltıcısı ve dağıtımcısı olarak Unkapanı dediğimiz müziğin kalbinin attığı yerdeki prodüktörlerin, müzik şirketlerinin en önemli iş ortağıydı. Sonra Raks elindeki gücü artık başka şirketler adına kullanırken kendisi için de kullanmak istedi ve evet artık o da bir Müzik Yapım Şirketiydi. Bu Unkapanı'nın hoşuna gitmemekle birlikte kabul edelim Raks, Müzik Yapım olarak müzik adına çok yenilikçi ve modern birçok şeye de imza attı; ki o zamanları Raks'ta çalışan olarak yaşadığımdan biliyorum; en basit bir örnekle o dönem yaptığımız PR çalışmaları şu an böylesi dijital ortamda ve iletişim çağında dahi yapılamıyor. Bu bölüm de önemli ve derin olacağından başka bir yazımın konusu olsun. Raks artık sadece kaseti üreten, çoğaltan, dağıtan değildi aynı zamanda müziği de üretendi. Raks'a bağlı prodüksiyon firmaları Neşe Müzik, S Müzik, Plaza Müzik Tempo Müzik, Karma Müzik ve Marş Müzik, kayıt stüdyosu Stüdyo Marşandiz ve yurtdışı ortaklı çalıştığı Polygram gibi firmalar ile hem o dönemin en dev sanatçılarını transfer edebilen, hem yeni sesleri yıldızlaştıran muhteşem bir güç haline gelmişti. Sektörün kendi dinamikleri yanında gece kulüplerinden, konser alanlarına; basın kanadına her yerde sözü geçer, herkesten birkaç adım önde bulunan bir güç bu bahsettiğim. Hatta her şeyin yavaş yavaş bittiği dönem 2000 yılında bile Müyap meslek birliğini kuran dokuz şirketten 5'i Raks şirketlerinden oluşmaktaydı. O dönemi yaşayanlar da gayet iyi hatırlayacaklardır nasıl büyük bir güç olduğunu. Ve basın demişken: O dönemin müzik adına kralı da Kral TV. Orada yayınlanan kliplerle müzik dinleyicilerini yönlendirme gücünü elinde tutan, kanalda ne çalsa patlattığı günler. Klip ve listelerin reklam ordinosuyla pazarlandığı, bunun için de sektörün sıraya girdiği bir müzik kanalından bahsediyoruz; sahibi ise Uzanlar. Kral TV'de zamanında Raks'ın yaptığını yapıp, ben bunu bunu bunu yapıyorum, ama müzik yapım şirketim de olursa tüm alanlar bana geçer, tüm güç de ben de olur düşüncesiyle Erol Köse ile ortaklık kurana ve Prestij Müzik de Raks'ın tam aksi bir yapılanmayla bu alana dahil olana kadar. Artık tüm ödülleri Raks sanatçıları almıyor, listeleri bu iki rakibi ile kıyasıya paylaşmak zorunda kalıyordu. Raks farklı müzik yapım şirketlerinin aynı çatı altında toplanmasıydı içerde bağımsız, dışarda Raks'a bağımlı diyebileceğimiz bir yapı. Ama her prodüktör ve sanatçı bireyseldi ve kendi içlerinde kendilerini rakip görecek isimlerdi de aslında bir arada tutulan. Oysa Prestij o dönem başka yerden vurmuş, aynı türün güçlü isimlerini yaratırken hep bir arada duran müzisyenleri ile güç de biziz, sevilen de alt mesajını uygulamıştı. Mahsun-Özcan-Alişan ve Hilmi Topaloğlu'nun bir arada bulunduğu, neredeyse hiç ayrılmadığı kareler o dönemin tanığı müzikseverlerin de hafızasında canlanmıştır sanırım. E tabii bu atak karşısında Raks da boş durmadı, o dönem Sabah ortaklığı biten Karacan grubu radyo ve tv'lerini Raks-Karacan ortaklığı ile bünyesine kattı, Fransız Hachette ve Osman Ataman ile radyolar grubu ortaklığı yaptı, Genç Tv'yi kurdu. Raksotek Mağazaları yetmedi çok kısa sürse bile D&R Mağazalarını açtı. Dağıtımcıyken çok kısa zamanda hem de çok farklı sektörlerde büyümüştü. Geçmişte hepsi kendi sektöründe dev olan isimlerden geride hiçbiri kalmadı. Bu şirketlerde krallığını ilan eden isimlerin de hemen hiçbiri yok. Sadece çağa ayak uyduran, kendini geliştiren isimler gelebilen bugünlere... Onların da kimler oldukları malum. Raks sadece kaset üreten, çoğaltan ve dağıtan olarak kalsaydı; sektörün bu kanadının ilerlemelerini takip edip belki günümüzün yerli Spotify'ı olacaktı. Müzik Yapım şirketleri basın ortaklıklı v. s işler yerine her yere eşit ve adil düzeyde dursa ne olursa patlatırım güç elimde diye düşünmeyecek ve patlatmayacak; belki yatırdığı paranın hakkını verecek müzik ve seslere yönelecekti. Müzik sektörü kaliteli işlerle dolup taşacaktı. Basın ayağı Kral Tv onun zaten yatacak yeri yok.


İçinde kadının olmadığı bir şey bulmaya çalışıyorum. Bir şey... Bir roman, bir hikaye, bir film, bir müzik, bir resim... Bulacağım şey ya da aradığım şey illa sanatın içinde olacak diye de bir şey yok. Günlük hayat, güncel haber, biriyle yaptığım herhangi bir günlük konuşma... Kesin olarak 'yoktur' cevabına erişmek değil niyetim. Hatta 'vardır' bence, mutlaka vardır. Böyle bir sorunun cevabını bulmaya çalışmak, kapsama alanı sınırsız düşünceyi de beraberinde getiriyor. Düşünsenize; sadece bir -veya hadi birkaç diyeyim- noktaya götürebilir mi bu soru sizi? Günlük yaşantınızdan tutun da, geçmiş, şimdiki zaman, gelecek; zamanın uzantıları, sanatın tüm dalları, kişisel hikayeniz, etrafınızdaki hikayeler, ne var ne yoksa her şey bulmaya çalıştığım cevaba beni götürebilir. Bu girişe istinaden yazı boyunca ara ara... hatta vardır bence, mutlaka vardırı yaza yaza ilerleyeceğim. Bir konu ile ilgili bir cevap bulmaya çalışırken aklınıza gelen ilk cevap doğrudur. Benim de bir 'ilk cevabım' oldu elbet. Fakat düşündüğüm ilk cevabı yazmayacağım hemen. Kim yazdı ki ben yazayım? Ya da ilk film karesinde hangi yönetmen gösterdi ki ben göstereyim? Hangi ressam ilk fırça darbesini indirip kaldırdığında fırçayı, kadını resmediyordur, dendi? Direkt kadını anlatan bir ilk nota var mı? Günlük hayatta da kadın bir şekilde oradadır. Mesele anlaşılır, uzatılır, büyür; çünkü söz konusu olan kadındır; düz ve sıradan olması imkansızdır. Bırakalım artık kadın çiçektir, böcektir, anamızdır, karımızdır, kutsalımızdır, helalimizdir; kadın feministtir, şeytandır, cadıdır; kadın orospudur, günahkardır, baştan çıkarıcıdır demeyi; bırakalım bunları, yaftalamanın kolaylığını. Kadın yine kadının meselesidir. Yani kendisinin. Ve bunu bütün yaftalamalara direnerek kadının kendisi ister. Ve karşı taraf da bu direnmeye karşılık yaftaladıkça yaftalamaya devam eder. O kadar ağız sulandıran bir mevzudur ki kadın, her şeye ama her şeye mesele edilir. Ve 'bir şeye de mesele edilmemişliği var mıdır?' sorusu kafamda oluşuverir işte. Sorunun cevabı bulundu elbet. Fakat şimdi yazarsam çok erken yazmış olurum. Çünkü en başa döneceğim tam da şimdi. En başa: Kadın ile erkeğin ilk bulundukları yere... Cennete. Orada bir pazarlık var çünkü. Günümüze kadar gelen, bundan sonra da devam edecek olan. Sakın alelade bir pazarlıktan bahsettiğim zannedilmesin çok sıkı bir pazarlık bu. Kadın ile... Tabii ki erkek arasında değil. Bu kadar basit olamaz. Olsaydı konuyu buralara kadar getirmezdim. Verirdim cevabı, arkasından birkaç paragraf, birkaç da örnekle konuyu bitirirdim. Basitlik sizin düşündüğünüz gibi erkek tarafından da gelmiyor üstelik. Böyle olsaydı daha da basitleşirdi her şey ve cennetten kovulmalarına bile gerek kalmazdı. Kalmazdı, çünkü zaten en başta Tanrı için basitleşecek olan bu mevzunun dünyaya sıçrayacak bir tarafı kalmazdı. Çok ciddi bir pazarlıktı onların arasındaki. Kadın bulunduğu yerlerden hep çıkmak ister. Yine Günlerden Bir Gün, öyle ortada hiçbir sağlam sebep olmaksızın, kadın cennetten çıkmak istedi. Tanrı kabul etmedi ve izin vermedi. Niye versin? Kadın veya erkek ikisinin de yaratılış hakkı Tanrı'ya ait değil mi? Fakat buna rağmen kadın, bir karşı çıkma veya bir itaatsizlik olsun diye değil, sadece bulunduğu yerden çıkma isteğinden ötürü itiraz etti. Kadının belki de en basit, en karmaşık olmadığı an cennetten çıkabilmek adına Tanrı'ya karşı çıktığı o anlardı. O anlardan sonra bir daha hiçbir zaman o kadar basit olamadı. Araya uzun bir boşluk, bir satır boyunca sürecek uzun sessizliği simgeleyen, nokta noktalar falan koymayacağım. Yunan mitolojisine göre başlangıçta sadece erkekler vardı. Mitolojinin genel içeriği Tanrıların insanlarla ve diğer tanrılarla olan ilişkileridir. Bu ilişki ağı içinde bir gün Prometheus ateşi çalarak insanlara verir. Bu duruma Zeus çok sinirlenir ve erkeklerden oluşmuş olan bu toplumu cezalandırmak için kadını yaratmaya karar verir. Kadın Pandora'dır. Zeus Pandora'yı dünyaya gönderirken ona bir kutu hediye eder ve kesinlikle açmamasını söyler. Fakat Pandora merakına yenik düşer ve kutuyu açar. Zeus'un kutunun içine koyduğu tüm kötülükler, hastalıklar, korkular dünyaya yayılır. Pandora durumu fark edip kutuyu kapatır ancak iş işten geçmiştir. Kutunun içinde kalan tek şey ümittir. Tüm mitolojik hikayeler dahil, kadın ve erkeğin arasında geçen anlatılagelmiş hikayelere sorgusuz sualsiz inanmam nasıl beklenebilir? O yüzden Tanrı ile pazarlık yapan kadının adı yok. Tanrı ile pazarlık yapan kadının bu hikayesini hiçbir mitolojik kitapta bulamazsınız. Bu hikaye bendenize ait çünkü. Her mitolojik hikaye kadını konu etmekle beraber, hiçbir mitolojik hikaye kadına gerçek hakkını vermez. Çünkü kadın çıkmak istemiştir. Ağaç inanılması istenen hikayedir. Elma da. Kutu da. Yılan da. Nasıl olur da yokun bile var olduğu cennetten çıkmak ister kadın, bu ne cüret! Bu yüzden Tanrı dünyada da rahat bırakmadı kadını. Kadın hep vardı. Tanrı erkeği sonra yarattı, çünkü bulunduğu yeri bırakamazdı, çünkü yeryüzüne inemezdi kadın ile beraber, çünkü içten içe biliyordu; o gün gelecek ve kadın 'çıkmak' isteyecekti. Tanrı kadını çok sevdi. Bu uğurda ne yaptıysa olmadı. Kadın, erkeğin gücünü ve peşi sıra gelecek olan tüm yaftalamaları da kabul ederek cenneti bırakıp cehennemin tam ortasından geçti. Böyle bir şeye yaratılmış hangi varlık cesaret edebilir? Cennetten çıktığı günden beri mücadele ettiği şey Tanrı'nın yeryüzündeki güç simgesi Erkek! Hakikaten zor. Yalnız kalan Tanrı, mitolojik hikayelerle intikamını almaya başladı ilkin ve sonrasında kadın dünyaya adım attığından beri, binlerce yıldır toplumun veya bireyin gelişmişlik düzeyi ne olursa olsun güce karşı direnç savaşı devam edegeldi. En medeni toplumlarda bile günde bir tane de olsa 'kadın mağduriyeti' haber sayfalarındaki yerini aldı. Fakat hayır, henüz yazmayacağım bulduğum cevabı. Birkaç sayfa daha... Sonra cevabın da sırası gelecek elbet. Şimdi anlatmak istediklerimi daha da somutlaştırarak devam edeceğim. Kadın yıllardır Batı diliyle anlatıldığı için bizlere, bu film gökten kucağıma bir mücevher gibi düştü. Çünkü yönetmenin bu filmi çekme sebebi ile ilgili söyledikleriyle, benim 'bu film kucağıma bir mücevher gibi düştü.' tanımlamamdaki sebep aynı. Gerçekten ben de bu Batı endeksli anlatımlardan, herhangi bir meseleyi en iyi onlar anlatırmış gibi bir algıyı yaratmalarından sıkılmıştım. Milenyum çağının modern insan handikaplarını, mutsuzluklarını, başarısızlıklarını, başarılarını kafamıza kafamıza dikte etmelerinden; kendilerini ne olursa olsun merkeze koymalarından; kadını hiç sevmedikleri halde kadın üzerinden prim yapmalarından ve kadını anlatamamalarından sıkılmıştım. Ve Afganistan'da çekilen, savaşın ortasında Afgan bir kadını anlatan Sabır Taşı şimdiye kadar izlediğim en iyi kadın filmidir. Film o kadar güzel başlar ki, bir şiirin ilk dizeleri gibidir. Rüzgar üzerinde kuş motifleri olan perdeyi ve üzeri dantel motifli tülü hafifçe sallamaktadır. İçi su dolu bir tas görürüz sonra. Sonra bir kadın eli, kaba batırılan beyaz bir bez, mırıldayan bir kadın sesi... Hala ne olup bittiği tam belli değildir. O kadar yumuşaktır ki geçişler, burası Afganistan mı? Savaş mı var? Hadi canım! Bir adamın, gözleri fal taşı gibi açık yüzünü görürüz sonra. Yine kondurulacak gibi değildir olup bitecekler. Kadının nikah yüzüğü olan elinde 66'lık tespih, hafifçe kaldırır elini, zarifçe şakağındaki birkaç saç telini kulağının arkasına doğru düzeltir. Kadın üzerine yazılan bu yazının müsebbibidir bu film. Bu filmin her şeyden önce bir kadın filmi olduğunu fakat bunun da ötesinde Afganistan gibi bir yerde kadının kapsayıcılığında bir savaş filmi olduğunu ilk sahneden asla anlayamazsınız. Erkeğini, anlatacağı şeylere karşılık Sabır Taşı ilan etmiş bir kadın. Uzun monologlar, uzun uzadıya... Erkek hiçbir şey yapmaksızın dinlemede. Afganistan'da, ataerkil bir toplumda, savaşın tam ortasında üstelik. Mümkün değil. Kadın için mümkün olamayacak böyle bir hikayeyi, ancak erkeği bulunduğu yere mıhlayarak anlatabilirsiniz. Erkeği bulunduğu yere mıhlarsanız kadını konuşturabilirsiniz. İşin aslı şu: Erkek ensesinden bir kurşun yemiş ve kötürüm olmuş ise, kadın için asla mümkün olamayacak ne varsa mümkün. Bunu Afgan Yönetmen Atiq Rahimi o kadar güzel yakalamış ki... O yüzden de o savaş ortamında, Afganistanlı bir kadını anlatarak, tüm dünya kadınlarının hikayesini aslında bir cımbızla çekip çıkarmış. Her şeyi yasaklı, dünya nimetlerinden yaralanamamış, gün yüzü görmemiş bir Afgan kadını. O güne kadar neredeyse hiç konuşamadığı, birlikte aynı sofrada yemek yiyemediği, sevişemediği kocasına içini dökmesi; kendisine hiç karşılık veremeyecek kötürüm biri de olsa karşısındaki, hayatında olup bitenleri anlatacağı birisinin olması artık. Bütün bunlar yetmiyormuş gibi inanılması güç bir şey daha oluyor. Genç bir asker bu genç Afgan kadınla sevişmek istiyor ve daha da önemlisi kadını seviyor. Kadın Tanrı'nın cennetine yeniden dönüyor. Gücü bırakarak ve güce sırtını dönerek. Sevişerek ve sevilerek. Mucize. Tanrı'nın değil kadının mucizesi. Kadının var olma gayreti. Durmaması, devam etmesi. Çıkma isteği yine; fakat bu çıkma isteği, bu sefer kadını cennetine geri döndürme sebebi. Anlatıyor kadın, ifade ediyor kendini; kendisini tenine bırakıyor. O yoklukta, o açlık halinde teninin lezzetine bırakıyor kendini. Öyle şeyler anlatıyor ki kocasına, öyle şeyler biriktirmiş ki içinde; kendini hiçlikten var ediyor. İstendiğini ve sevildiğini anlatıyor. Güç yok oluyor. Kadının içinde yine bir 'çıkma' isteği. Aynaya bakmaya başlama, gözlere sürmeler, saçındaki parlaklık, lezzetli bir gülümseme... Aynı mekan, aynı savaş ortamı, aynı kötürüm koca fakat sahnedeki renklerde canlılık, kıpırdama, heyecan, kalp çarpıntısı... Bu seferki 'çıkma isteği' kadın çıktığı cennetine geri döndürme sebebi. Sahneye girip de aynı şeyleri Amerika'da, Asya'da, Afrika'da, Avustralya'daki kadınlar da yaşıyor desem inanmaz. 'Her şeyleri varken de mi?', der. Evet, her şeyleri varken de hiçbir şeyleri olmayan kadınlar var. Aynı şeyleri Anna Karanina da yaşadı: Zengin, saygın, yaşlı kocasına karşılık genç bir subayı sevdi. Üstelik anneydi, bir çocuğu vardı. Kendisini yazan kişinin dahi gazabına uğradı Anna. Tolstoy tarafından tren raylarına itildi. Ataerkil Tolstoy isteseydi yaşatamaz mıydı Anna'yı? Anna Karanina'nın Sabır Taşı ile benzerliği şaşırtıcı değil. Kadın bulunduğu yerden çıkmak istedi hep ve lanetlenmeyi göze alarak çıktı da. Sonra Tanrı'nın cennetine yeniden döndü. Sevişerek ve severek. Madame Bovary'de de aynen böyle oldu. Erica Kohut'da da, Latife Tekin'in kadınları da, Leyla Erbil de aynı şeyleri yaşadı; Adalet Ağaoğlu, Günlerden Bir Gün'de ki Meral de, Alice Munro kadınları, Picasso kadınları da. Rodin kadınları, Beethoven, Chopin'in piyano sonatlarındaki kadınlar; sanat aracılığıyla can bulan, konuşan kendini ifade etmeye çalışan sayısız kadın karakter. Ve Feride... Bu kadın yazısını yazan bendeniz bir gün Feride'yi de yazacak elbet. Çoklu erkek hikayesinden tekli kadın kahramana giden romanlar, hikayeler, müzikler, heykeller... Kendini tam da bahsettiğim şekliyle hiçbir şeyden var eden kadınlar... Dostoyevski de yok böyle hikayeler mesela; Kafka da yok. Kıraç buluyorum onları bu açıdan fakat onlardan hiçbir şey eksiltmeksizin. Bulduğum cevabı daha anlaşılır kılmak için kadını çok az konu edinen eserleri seçmeliyim belki de. Fakat böyle bir şey istesem de yapamam. Kadının ufacık bir parçasını her hangi bir meselenin içinden çekip çıkardığınızı düşünün. Boşluğu neyle dolduracaksınız? Savaş ve Barış'taki herhangi bir kadın karakteri çıkarın mesela. Ya da 9. Senfoni'deki bir kadın sesini alın senfoninin içinden... Yerine hiçbir şey koymazsınız. Çünkü kadının cennette bıraktığı boşluğu kimse dolduramadı. O yüzden dünyadaki yaftalanmaları bitmez. Kendini erke ifade etmek zorunda kalan ve sonu gelmek bilmeyen bir monoloğun içine dalması onun makus talihidir. Seçim yapmak zorunda kalan, her zaman bir tık daha fazla mücadele etmek zorunda kalan kadındır. Kadın hep bir şeye dikkat etmek zorunda olan taraftır. Oturmasına kalkmasına, ağzından çıkan söze, isteklerine... Kadının monologları bitmez, bitemez. Kadın aslında kendisinden başka kimseyle konuşmayandır. İlk önce kendi kendisine ifade etmek zorundadır kendini. Kendi kendine anlatmalıdır kendini ve ikna etmelidir. Kadın, kadın olma edimini yine kendinden alır dışarıdan değil, bir erkekten asla değil. Dünya edebiyat tarihinin en derin kadın karakteri. Dünya sinema tarihinin de -Hanake aynı adlı romandan sinemaya uyarladı-. Müziğin de diyebiliriz, çünkü Erica bir müzik öğretmeni. Uzmanlık alanı Schubert olan bu kadının pardösüsü, yürüyüşü, vitrinlere bakışı, yüzünün ince çizgilerine karşılık mimiksiz düz hali, soğukluğu, mesafesi onu en kadın yapan hallerden sadece birkaçı. Sadece 'en derin kadın karakter' diyerek Erika Kohut'un kadınlığını es geçmeyeceğim. Erika'daki kadınlık başka. Anna Karanina'nın dişiliği gibi değil ondaki kadınlık. Görebileceğiniz, alabileceğiniz, dokunabileceğiniz bir dişilik değil. Keşfedilmemiş, henüz dokunulmamış, erkek bir hikayeye konu olmamış bir kadınlık. O yüzden basit bir tesadüf olmaksızın Erika Kohut'un yazarı da bir kadın. Kadın aslında kendisinden başka kimseyle konuşmayandır. Kadının cennette bıraktığı yer hala boş. Ve aradığım cevap 'cennet' değil. Hayır. Kadın bıraktığı boşluğu kendine cevap olarak seçmez. Kadınlar evet, ömürlerinde bir defa da olsa cennete, bıraktıkları o boşluğa geri döndüler. Fakat bıraktığı boşluğun hala boş olma halini değiştirmediler. Şimdi bu soru aklıma ilk geldiğinde düşündüğüm ilk şeyi yazacağım. Düşündüğüm ilk şeye menziline doğru giden bir ok gibi fırladım desem... Abartarak yazmak istemiyorum fakat, aklıma ilk gelen düşünceye gidişimi başka türlü tarif edemem. Cevap çoğulmuş gibi görünüyor ama değil. Üstelik cevabı da hala vermedim. Bana göre 'vardır' cevabının tek karşılığı: Erkek. Erkeğin olduğu yerde kadın hiçbir yerdedir ve kadın bu var olamadığı hiçbir yeri yok etmek ister var olabilmek için. Var olur da. O yüzden ilk birkaç kısa zaman dışında kadının içinde olmadığı hiçbir şey yoktur. Karışık değil çok basit. Kendi kendimi yalanlayarak bu basitliğe ulaştım. Erkeğin kadına bakış açısı diye bir şey yoktur. Kadının kadına bakış açısı diye bir şey vardır. Bakınız Bay Elçi elinize kaldım ona gidemezsem şimdi, hemen boşar beni, alırsanız oturalım, burası sıcak ve içki de var ikimiz de yalnız sayılırız, ovuldum, çocukluğumun üşütücü çürükleri yüzünden şiir yazarım, doludur iğrenir miyim? ama belim ince apışlarım sellidir.. Var mı hayatınızda bunu yazabilecek bir erkek. Tanıdığınız bir erkek var mı apışları selliydi, diye yazacak. Eminim yoktur. Eminim yok böyle bir paragraf yazabilecek bir erkek. Ama bir kadın var işte. Arif'in kadını tanımlamasında bile şahane bir kadın duruşu var. Kadının olmadığı tek şey erkektir evet. Yukarıda bıraktığım yere geri dönersem: Erkeğin yaratılıştan gelen gücü kendine anca yeter çünkü. Ekstradan bir güç üretmez gerek olmadığı için. Bir monolog üretmesine, değişmesine gerek yoktur. Kadın sürekli ve çatır çatır değişir. Buna hangi varlık dayanabilir? Bunca değişim niye sadece kadına verildi? Kadına verilen hediyeler olabilir mi bütün bunlar? Bu son soruya 'evet' cevabı vermeyi o kadar çok isterdim ki...! En büyük hediyeye, 'cennete' sırtını dönmüştür kadın. Buna karşılık Tanrı cennette hiçbir şeyle ve hiçbir şekilde boşluğunu dolduramadığı kadını asla affetmez. Dünyaya büyük bir cenderenin içine atar O'nu ve bir an bile değişimsiz bırakmaz. Kadın sevişince ve sevince cennete geri döndüğünü zanneder. Afgan kadının sonu, Anna Karanina'nın sonu, Madame Bovery'nin sonu, Erika Kohut'un sonu, Meral'in sonu... Çatır çatır değişen kadının sonu, edebiyatta, filmde, müzikte, resimde de değişmez; hayatın kendisinde olduğu gibidir kadın; gerçektir her şey. Kadın gerçeğin iz düşümüdür.


Moskova Bölgesi Kültür Bakanlığı internet sitesinde yer alan habere göre, Moskova bölgesine bağlı Zaraysk arkeoloji sahasında arkeologlar ilkel insanlara ait konut ve içerisinde define saklanmış mamuta ait kafatası buldu. Rusya Bilimler Akademisi Arkeoloji Enstitüsü arkeoloji grubu başkanı Sergey Lev, mamutun kafatasına saklanmış kuvarstan yapılmış eşyalar ve silah yapımında kullanılan aletler bulduklarını söyledi. Arkeologlar kazı esnasında ilkel insanlara ait ev kalıntılarının yanı sıra, mamuta ait kemik ve dişler buldu. Ayrıca, yanmış hayvan kemiklerinin bulunduğu bir ocak ve kazı alanının tümünde ilkel insanların yaşadığı yerin yüzey seviyesini gösteren kömür ve kırmızı boya lekeleri bulundu. Araştırmanın son gününde Zaraysk arkeoloji sahasında ilk kes rastlanılan yaprak biçiminde mızrak ucu bulundu. 2016 yılında arkeologlar tarafından keşfedilen Zaraysk arkeoloji sahası, Üst Paleolitik döneme ait önemli bir anıt ve Moskova Bölgesi'nin en eski yerleşim yeri olarak kabul ediliyor.


Ülkemizin güçlü sesiyle dikkat çeken rock vokallerinden İdil Çağatay'la yeni albümü Ateşler İçinde hakkında konuştuk. İ. Ç.: Gerçekten çok güzel yorumlar geliyor, genel olarak çok beğenildi. Her şarkının ayrı ayrı seveni var. Bir tek benim sert üslubuma alışmış dinleyicim farklı buluyor ama yine de güzel yorumlar yapıyorlar. İ. Ç.: Daha önceki soundlarla kıyaslarsak biraz daha sakin olabilir bu albüm, bu sefer böyle hissettim. Ama beni tanıyanlar yine beni yansıttığını söylüyorlar. Her yeni şarkı ya da albümü dinleyiciye sunduğumda içinizde tuttuğunuz şeyleri dışarıya vurduğunuz ya da söylemek istediğiniz şeyleri söylediğiniz zaman hissettiğiniz rahatlama ve hafifleme oluyor bende. Şu anda da onu yaşıyorum. Ama tabi yeni fikirler taciz etmeye devam ediyor diğer taraftan. Bu albümü tanımlamam gerekirse sıcak, tutkulu ve tatlı sert diyebilirim. İ. Ç.: Tabii ki çok büyük bir şans ve onurdu, her gün yaşayabileceğimiz olaylar değil bunlar. Ozzy Osbourne'un bizzat kendi seçimidir bizim o sahneye çıkmamız. Bu hala çok onur duyarak hatırladığım bir sahne deneyimi. Arch Enemy zaten sevdiğim bir grup. O zaman vokalde Angela vardı, güzel yorum ve desteğini unutmuyorum. Manowar konserine gelirsek orda pek dile getirmediğim bir hikaye yaşandı. Sanırım ilk defa bir röportajda bahsediyorum şu an. Bizi soundcheckte izleyen Joey DeMaio konser öncesi görüşmek istedi. Hemen onunla kuliste bir toplantı yaptık. Bize Almanya turnelerinde alt grup olmamızı teklif etti fakat bizim bu turu yapabilmemiz için bir sponsora ihtiyacımız vardı ve tabii ki bulamadık. Ne değişirdi? Şu an yaptığım her şeyi yine yapıyor olurdum ama alternatif bir yolda ilerleme şansımız da olurdu bunun yanında. İ. Ç.: Benim dinleme skalam çok geniş. Öncelikle sadece rock ve metal değil, birçok türü çok severek dinliyorum; ve tabii ki bunlardan besleniyorum. Özellikle klasik müzik kökenli olduğum için klasik müzik her zaman olmazsa olmazım. Şu sıralar çok fazla Alfred Schnittke dinliyorum mesela ama en son dinlediğim albümler Otep -Kult 45, Halestorm-Vicious diyebilirim.


İdil Güney Şimşek'in ilk çalışması olan Fırtına Dalgası; On Air Music Co. markasıyla yayımlandı. Uzun süre reklam sektöründe çalıştıktan sonra kariyerini eğitim ve sanat alanına yönlendiren İdil Güney Şimşek, bu yolculuğuna yeni bir dönüm noktası daha ekleyerek Fırtına Dalgasını müzikseverlerle buluşturdu. Fırtına Dalgası, Eros ve Thanatos'un iç içe olduğu varoluş hikayemdir. Varoluşuma ise, tüm sanatlar arasında en çok müzik sızar. Dalgalanmalar yükselmeye ve alçalmaya neden olabilir. Kalp atışım ve nefes alışverişim nasıl değişiyor ise Fırtına Dalgası'nda da ritim değişir. Evrenin ve doğanın ritmi gibi üç zamanlı ve iki zamanlı ölçüler arasında gidip gelir güçlü, zayıf vuruşlar. Hüzün, huzur, gizem, fırtına, coşku nüfuz eder zamana ve mekana. Hafif, orta, yüksek şiddette yaşanır tüm bu duygular. Ve geçer... Hikayem Derviş ile Şakir'in Bu da Geçer Ya Hu hikayesine atıfta bulunarak sonlanır. Apple Music ve Fizy editör listelerinde yer alan Fırtına Dalgasını dijital müzik servislerinden dinleyebilirsiniz.