Yeniden herkese merhabalar! Bu ay herkesin tahmin edeceği gibi makalemi biraz geç kaleme aldım. Bunun başlıca sebebi, gereksiz yere tekrarlanarak gündemi uzunca bir süre meşgul eden Yerel Seçim'in nihayet sorunsuzca tamamlanmasını beklemekti. Nitekim öyle de oldu ve yaz sezonuna giriş yaptığımız şu günlerde hepimiz için her şey güzel olmaya başladı ve ülkece nihayet rahat bir nefes aldık. Bu ayki konumuz Bilim kurgu'yu ustalıkla Sürrealizm ile eserlerinde kaynaştıran Philippe Caza. Philippe Caza, uzun adıyla Philippe Cazamayou, 1941 yılında doğan ve Fransa'da yaşayan Bilim kurgu sanatının önemli isimlerindendir. Caza, sanat kariyerine ilk olarak 1970 yılında başladı. Pilote Magazine'de Kris Kool ile beraber çizimlerine başladı. Burada yaptığı çalışmalar ona 1975 yılına değin bir seri çizgi roman dizileri yapma fırsatı verdi. Bunlar arasında Quand Les Costumes Avaient Des Dents, L'age D'Ombre, Les Habitants Du Crepuscule ve Les Remparts De La Nuit serileri bulunmaktadır. Bilim kurgu'nun kült dergisi Metal Hurlant 1975 yılında yayına girince Caza, diğer birkaç sanatçıyla birlikte dergiyi görsel içerikte zenginleştirmek amacıyla eserler yapması için dergiye davet edilir. Dergiye özel olarak Sanguine, L'oiseau Poussiere gibi iyi bilinen eserlerini yapar. Burada geliştirdiği kendine has mürekkep tarama teknikleri onun adeta markası haline gelir. Bu özel tarama teknikleri çok daha sonraları resmettiği Chimeres gibi eserlerinde hala fark edilebilmektedir. 1985 yılından 1987 yılına kadar Rene Laloux ile Jean-Pierre Andrevon'un ünlü romanından uyarlanan kült bilim kurgu animasyon filmi Gandahar için özel tasarımlar yapar. 2002 yılından 2003 yılına değin, Philippe Leclerc ile birlikte Serge Brussolo'nun romanından uyarlanan The Rain Children animasyon filmi için çalışmalar yapar. Caza'nın eserlerini incelediğimizde, tıpkı daha önce bu köşede beraber incelediğimiz diğer Sürrealist ve Bilim kurgu sanatçılar gibi mükemmeliyetçidir. Eserlerine çok yakınlaşarak bakılsa bile herhangi bir fırça vuruşu algılanmaz, renk geçişleri, ışık oyunları ve gölgelemeler adeta posterize edilmiştir. Yakından bakıldığında göze çarpan tek unsur, geliştirdiği kendine has stile sahip mürekkep taramalarıdır. Caza'nın resimlerinde bize gösterdiği dünya, fütüristik ve psikedelik unsurlarla bezenmiş, Sürrealizm ile çok derin kökleri bulunan Dalivari bir dünyada, tıpkı Moebius'un eserlerindeki gibi yarı spiritüel ve üstün teknoloji ile iç içe geçmiş, Bilim kurgu unsurların tavan yaptığı bir dünyayı anlatır. Bu özellikleri ile Caza'nın eserleri Bilim kurgu'nun Sürrealizm ile iç içe geçmesinin ideal örnekleri arasında yer alır. Gelecek ayki makalemden başlayarak, ülkemizde Sürrealizm hakkında arşivcilik bakımından çok az kaynak bulunduğu için, gelecek kuşaklara önemli bir hizmette daha bulunmak için 1980'lerin ünlü kültür dergisi Gergedan'ın 1987 yılında yayımladığı Gerçeküstücülük Özel Sayısı içeriğinden derleyeceğim bir dizi makale serisine başlıyorum. Bu sayede ülkemizde Sürrealizm hakkında daha çok kaynak oluşmasına kendi adıma bir katkı sunmaya çabalayacağım. Herkese sanat dolu bir yaz sezonu dilerim.


Ayrıntı Yayınları, Fransa'nın önde gelen yazarlarından Philippe Djian'ın karanlık dünyasından, başına buyruk ve sürprizlerle dolu kaleminden çıkan, hiç de sıradan olmayan bir ailenin hikayesini anlatan İnsafsızlar adlı romanını edebiyatseverlerle buluşturdu. İnsafsızlar'da insan duygularının sefilliğini ve düşüncelerinin bencilliğini yalın bir dille anlatan Djian, karakterlerin iç dünyalarını takip ederken okurların kendilerini sorgulamasına da neden oluyor. Akıcı üslubu ve sürprizli hikayeleriyle çok sevilen Philippe Djian imzalı İnsafsızlar, Ayrıntı Yayınları'nın Yeraltı Edebiyatı Dizisi'nde yazarın diğer eserlerinin yanında yerini aldı. Gökçe Yavaş'ın Fransızcadan dilimize çevirdiği İnsafsızlar, raflarda ve internet satış sitelerinde.


Merhabalar, içinden geçtiğimiz şu günlerde gündemi yoğun şekilde seçim işgal ettiğinden, bu ayki makalem biraz gecikti doğal olarak. Bu ayki konumuz geçen ayki makalenin bir bakıma devamı niteliğinde. Bildiğiniz gibi geçen ay köşemizi Moebius'a ayırmıştık. Bu ay ise onun arkadaşı olan ve yine Sürrealist Sanat ile iç içe olan Philippe Druillet'i konu alacağız. Philippe Druillet, Moebius ekolünde bir Gerçeküstücü sanatçı olup, eserleri yoğun şekilde bilim kurgu etkisi altındadır. Eserlerinde Science-Fiction ve Sürrealizmi tek bir potada birleştirir. İleri gelecek konulu ve ileri-teknoloji sahibi uygarlıkları konu aldığı eserlerinde Gerçeküstücü unsurlar her zaman eşlik etmektedir. Teknik olarak mükemmeliyetçi olan Druillet'in eserlerinde yakından bakılsa bile fırça izi algılanamaz. Sadece mürekkep taramalarının izine rastlanabilir. Yoğun şekilde posterize olan bu eserlerde renklerin ve çizgilerin detayları yoğundur. Yağlıboya ve Hint Mürekkebi tekniklerinin iç içe geçmesi ile meydana getirilen bu eserlerde pastel tonlamalar göze çarpmaktadır. Druillet, bilim kurgu ve korku romanlarına da etkisi olmuş bir sanatçıdır. 1970'li yıllarda Star Wars serisi için yazılan bazı romanlara kapak çalışması yapmış, Bram Stoker's Dracula ve Nosferatu romanlarına kapak çalışması yapmıştır. Yragael The Mad ve Lone Sloane gibi sayısız bilim kurgu etkili çizgi roman üretmiştir. Yine 1980'li yıllarda Moebius ile birlikte Arzach çizgi romanını üretmiştir. 2002 Yılında Axel Tribe Productions tarafından üretilen Ring-1 ve Ring-2 adlı CD olarak piyasaya sürülen 3 boyutlu Bilgisayar Oyunu serisinin sanat yönetmenliğini üstlenmiştir. 2010'lu yıllarda ise Benjamin Legrand tarafından senaryosu yazılan ve yönetmenliğini Josee Dayan'ın üstlendiği Delirius-II filminin Sanat Yönetmenliğini üstlenmiştir. Druillet, daha sonra bu filmin yardımcı-senaryo yazarlığını da üstlenmiştir. Delirius-II filminin konusu yine Druillet'in ürettiği Delirius çizgi romanından esinlenmiştir. Druillet halen çizgi romanlarının konu edildiği filmler üretmekle meşgul olup, bir yandan da eserleriyle sergiler açmaktadır. Bir sonraki ay bambaşka bir makalede görüşmek üzere, sanatla kalın.


İspanyol ressam Pablo Picasso'nun ilham perisine ait portre satışa çıkacak. 6-9 milyon sterlin arasında satılması bekleniyor. Ressam Pablo Picasso'nun ölümüne kadar adını sakladığı sevgilisi ve ilham perisi Marie-Therese Walter'a ait 1931 yılında yapılan bir portre ilk kez açık artırmada satışa çıkacak. Açık artırmaya çıkacak Walter portresinin 6-9 milyon sterlin arasında bir fiyata satılması bekleniyor. Gazete Duvar'ın The Guardian'dan aktardığı habere göre, Sotheby's Empresyonist ve Modern Sanat Departmanı Başkanı Helena Newman portreyi, Mutlak bir mücevher, çok güzel bir çalışma. Picasso'nun bu portrede uyguladığı teknik işe çok samimi bir açı katıyor. Kara kalem kullanması sanki onu okşuyormuş gibi bir hava veriyor. Gerçekten harika. Rönesans'ın büyük resimlerine geri dönerken aynı zamanda inanılmaz modern, özgür ve spontane diyerek tanımladı. Picasso'nun torunu Oliver Widmaier Picasso, ressamın hayatı boyunca bilinmeyen sevgilisi ve ilham perisi için, 17 yaşındaki Walter'a aşık olduğunda 45 yaşında ve mutsuz bir evlilik içindeymiş. Onunla bir ilişkiye başlamak, onun için yeniden doğmak gibi olmuş ifadelerini kullandı. Walter'ın Picasso'nun sekiz yılını kapsayan kariyerinde en büyük eserleri olarak kabul edilen tablolara, çizimlere ve heykellere ilham verdiği biliniyor.


Şehrin dokusu ve ikonik mimarisinin yansıdığı modern ve dinamik stil kodları; Pınar Deniz'in iddialı stili ile NetWork'ün sonbahar/kış 23-24 koleksiyonunda bir araya geliyor. Pınar Deniz ile modern şehir hikayesini yansıtan NetWork, Sonbahar/Kış 23-24 koleksiyonunda Pınar Deniz'in güçlü ve çabasız stili ile şehrin ritmine karışıyor. Ümit Savacı'nın objektifinden yansıyan karelerde modern silüetler şehrin mimari dokusuna estetik katarak, bizi daha önce görmediğimiz yeni, farklı ve ikonik Pınar Deniz ile buluşturuyor. NetWork'ün yeni sezon kampanyasının hikayesini kreatif ajans TBWA üstlenirken, kampanyanın filmi modern şehre sürreal bir açıdan yaklaşan Deniz Birgi imzasını taşıyor. Yeni kampanyasıyla NetWork modanın modern, ikonik ve şehirli tavrı ile bizi buluşturmayı sürdürüyor. NetWork'ün minimalist çizgilerinin zamansız tasarımlar ile birleştiği Modern City hikayesi yalın formlarda iddialı bir duruş sergiliyor. Baş rolde siyah, beyaz, taba ve çam yeşilinin keskinleştirdiği deri, mevsim geçişlerinin vazgeçilmezi olarak yerini alıyor. Pınar Deniz'in modern ve minimal ifadelerle taşıdığı deri tasarımlar, şehirli modern kadının şıklığını ortaya koyuyor. Lacivert, kobalt mavisi ve grinin yanı sıra mor, turuncu ve sarı renklerin de cesurca kullanıldığı sonbahar-kış koleksiyonunda Pınar Deniz, şehrin ikonik dokusunu günün her anında stilinize eşlik edecek minimal tasarımlar ile objektife yansıtıyor. Sezonun en trend parçaları triko kazaklar, payet detaylı etekler, kaşmir ve yün kazaklar, blazer ceketler ve paltolar ise zamansız tasarımları ile dikkat çekiyor. Her stilin tamamlayıcısı aksesuarlar, küt ve sivri burunlu deri bot ve çizmeler, farklı formlar ve boyutlarda çantalar, yenilikçi ve modern silüetleriyle, NetWork kadınının stil dozu yüksek ve iddialı tavrını sergiliyor.


Pınar Ervardar'ın Işıklı Düşlerim adındaki yeni sergisinin açılışı Şişli Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde 22 Kasım tarihinde saat 17.00'da bir kokteyl ile yapılacak. Resim ve fotoğraf gibi sanatın iki önemli dalında üretimlerini sürdüren Pınar Ervardar, Işıklı Düşlerim adını verdiği yeni sergisinde resmin ve fotoğrafın ışıkla girdiği ilişkiyi görünür kılıyor. Sanatçının izleyiciyi ilginç bir deneyime de sürükleyeceği sergi 13 Aralık tarihine dek açık kalacak. Pınar Ervardar, ışık üzerine odaklandığı bu sergide ışığı hem vizörden takip ediyor, hem de tuvalde bu arayışı sürdürüyor. Sanatçının 2017'de Florensa Bienali'nde, 2018'de Chianciano Bienali'nde Fotoğraf Dalı'nda iki 2. lik Ödülü alan Ay Fotoğrafları serisinin de yer aldığı bu sergi, fotoğrafın üretim dilini; resmin renkler, ışık ve çizgiyle kurduğu ilişkiyi birleştiriyor. Sergide ay fotoğraflarının yanı sıra sanatçının resimlerinden oluşturduğu enstalasyonlarının uzun pozlama ışık oyunlarıyla çektiği yeni seri fotoğrafları ve bu seriden etkileşimli resimleri de Şişli Belediyesi Nazım Hikmet Kültür Merkezinde sergilenecek. Ervardar fotoğraftan resme resimden fotoğrafa yolculuğunda ışıklı düşler kurarken, renklerin tuvaldeki ritmini de takibe alıyor.


Pınar Günay'ın ikinci tekli çalışması Sarhoş Stüdyo Arı etiketiyle yayında. Pınar Günay, Senden Sonra adlı ilk tekli çalışmasının ardından ikinci teklisi Sarhoşu dinleyicinin beğenisine sunuyor. Sarhoş'un söz ve müziği Pınar Günay tarafından 2002'de yazıldı. Düzenlemesi ve gitarları Can Alper, bas gitarı Volkan Konya, mix, mastering ve davulları Arıkan Sırakaya imzası taşıyan parça Meriç Memikoğlu tarafından Stüdyo Arı'da kaydedildi. Stüdyo Arı etiketiyle yayınlanan Sarhoşun klibi ise Production 451 tarafından çekildi. Klibin kurgusunu Deniz Köylü, yönetmenliğini Garo Vram Babayan üstlendi. Apple Music, Spotify ve diğer tüm dijital platformlarda yayınlanan şarkının kapak fotoğrafı ise Gökhan Büyükkara imzası taşıyor. Sanatçı, ikinci tekli çalışması Sarhoşun ardından albüm çalışmalarına hız verecek.


6 Haziran 2022'de BKM ve Pozitif Organizasyonu ile Istanbul Volkswagen Arena'da dinleme ve izleme fırsatı bulacağımız Nick Mason'ın da yer aldığı Pink Floyd, Ukrayna'daki savaştan etkilenenlere yardım etmek için 17 Haziran'da konserde bir araya gelecek. 28 yıl sonra ilk kez stüdyoya girerek Rusya'nın Ukrayna'yı işgalini konu alan ''Hey Hey Rise Up'' adlı yeni bir şarkı yayınlayan Ingiliz rock grubu Pink Floyd'dan yeni bir hamle geldi. Dünyaca ünlü grup, Ukrayna'daki savaştan etkilenenlere yardım etmek üzere bir online konser verecek. Pink Floyd'un yanı sıra ; Cash Test Dummies, AJR, Ruslana, Jamala gibi çok sayıda ünlü isim, Ukrayna'da yaşanan savaşa dikkat çekmek için ve mağdurlara yardım eli uzatmak için 17 Haziran'da konser verecek. Savaştan etkilenenler için bilet ve bağışlarla 10 milyon dolar toplanmasının hedeflendiği etkinlik, gece 03.00'ten itibaren canlı yayımlanacak. Biletleri www. worlduniteforukraine. com adresinden satışa sunulan etkinlikten elde edilecek gelirin, savaş mağdurlarının yemek ve barınma, tıbbi malzeme, kıyafet ve insan ticaretiyle mücadele için harcanması amaçlanıyor. Konser, 24 saat boyunca tekrar izlenebilecek.


Sympathique, Hang on Little Tomato, Hey Eugene!, Splendor in the Grass, Joy to the World, 1969, A Retrospective, Get Happy, Dream A Little Dream ve Je Dis Oui albümleriyle Türkiye'de büyük bir hayran kitlesine sahip olan, her albümü ile altın ve platin plak kazanan Pink Martini, Avrupa turnesi kapsamında Pasion Turca organizasyonu ile 26 Temmuz'da Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda Türkiye'deki hayranları ile buluşacak. En son yayınladıkları stüdyo albümleri Je Dis Oui de birbirinden güzel ve unutulmaz eserlerle yepyeni şarkıları yorumlayan grup, Türk sevenlerine de büyük bir sürpriz yaparak Aşkım Bahardı şarkısına yer vermişti. 2019 yılında Heinz Record etiketiyle şarkıcı, söz yazarı ve gitarist Edna Vazquez ile birlikte 5 şarkıdan oluşan Besame Mucho EP'si ve aynı yıl Jimmie Herrod ile birlikte kaydettiği 5 şarkılık Tomorrow EP'sini yayınlayan Pink Martini, Portland Oregon'da kaydedilen ilk streaming konserlerini 17 Aralık'ta Home for Holidays konseptiyle, 31 Aralık'ta Good Riddance 2020 konseri ile izleyici ile buluşturdu. Kendilerini Dünyanın değişik köşelerinden melodileri ve ritimleri bir araya getirerek modern bir formda sunan müzik arkeologları olarak tarif eden topluluğun şarkıları, La Casa De Papel'den The West Wing'den Desperate Houseviwes'a kadar birçok dizi ve filmde de yer buldu. Samurayların aşk şarkılarından 1930'ların Küba müziğine, Fransız şansonlarından Brezilya sokak şarkılarına kadar dinlemesi en keyifli şarkıları seslendiren topluluk, ilk kez China Forbes ve Storm Large'ın sıcak vokali, zengin repertuvarları ve sürprizleri ile 26 Temmuz'da Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda hayranlarıyla buluşacak.


1946 yılında doğar Syd Barrett. Aylardan ocak, günlerden 6'dır. Ve 7 Temmuz 2006'da da Son yazsı belirir gezegenin dev ekranında. Müzik dünyasının devlerinden Pink Floyd'un kurucusudur aynı zamanda. Çocukken piyano çalmadaki ustalığı, onu lise yıllarında rock grubu kurdurtacak kadar müziğin içine almış, kısalar kısası müzik kariyerinde ilk adımları atmasını sağlamıştır. Roger Waters ergenlik arkadaşı; aynı zamanda kurduğu ilk grubunun da yoldaşıdır. Sonrası zaten Pink Floyd'dur ve hiç de uzun sürmez bu yoldaşlık. Neden, LSD ve türevleridir. Neden, kimyasalların kontrolden ve zıvanadan çıkardığı o mükemmel beyindir. Ne kullanırsanız kullanın, unutmayın ki birlikte yola çıktığınız insanlarla aynı çizgide bir şeyler ortaya koymak, üstelik bunu da anlaşılır ve kalıcı kılmak zorundasınızdır. Sonuçta, müzik de diğer tüm sanat atraksiyonları gibi bir alışveriş döngüsü içinde ilerler. Öne sürdüğünüzü başkaları anlayabilsin ki, ortada paylaşılacak, alımı ve satımı yapılacak bir şeyler olabilsin. Başta iletişim olmak üzere, dünya düzenini var eden hemen her şey bu tecimsellik üzerine kuruludur. Ve bu lanet döngünün dışına çıkmak demek, elbette ki yavaş yavaş silinmek ve yok olmak demektir. Çocukluk yıllarının diğer bir göz bebeği de resimdir Syd'in. Söz konusu sanatsa, söz konusu yaratıcılıksa, hemen her gözenekte parmağı vardır Syd'in. Evet, Roger Keith olan adını Syd olarak değiştirecek kadar, Bunda bir yaratıcılık göremiyorum! diyenleri susturacak kadar yaratıcıdır Syd. 7 yaşında piyano yarışmasında gelen birinciliğin de bir önemi yoktur; o zaten müzisyen doğmuş, müzisyen ölecektir. Kendi doğurduğu Pink Floyd'la birlikteliği çok kısa sürse de, Pink Floyd doğmuş, Pink Floyd ölecektir. Aynı şekilde ressam, şair ve ozan doğmuş, ressam, şair, ozan olarak da ölecektir. 1965'te, güzel bir üniversite ortamında kurulur Pink Floyd. İsim babası elbette ki Syd'tir. Kanından hiç eksik olmayan blues akıntısı ve sıcaklığı, hayranı olduğu Pink Anderson ve Floyd Council'in adlarını birbirine kaynaklayarak Pink Floyd adının doğmasına neden olmuştur. Tıpkı unutulmaz ismi Syd'i üzerine nasıl giydiyse, aynısını Pink Floyd efsanesini başlatırken de yapmıştır. Aralık 1961'de henüz 15 yaşındayken babasını kanserden kaybetmesi, oldukça sarsar Syd'i. Çocukluğundan itibaren başta müzik olmak üzere, sanata yönelmesi genelde annesinin teşvikleriyle gerçekleşmiş, babasının ölümüyle de bunların dozu iyice artmıştır. İyi ki de artmıştır! Lise yıllarının ilk göz ağrısı Roger Waters ve üniversiteye adım atar atmaz tanıştığı David Gilmour, Pink Floyd'un diğer beyinleridir. Geoff Mott and The Mottoes adındaki ilk grubunu kurduğunda, daha çocuk denecek yaştadır Syd. Okulda ve evlerinin önünde verdiği konserlerle pişer ilk müzik serüveni. Grup dağılana dek de müziği olgunlaşmaya devam eder. Blues ve caza duyulan ilgi ve merakla çıkılan müzik yolculuğu, gençliğini kuşatan The Beatles ve The Rolling Stones'a duyulan hayranlıkla yeni yeni yollara saparak devam eder. Syd'in giderek daha da psikedelik bir hal alan müzik bilincinde/evreninde bu benzersiz kolajların izine hemen her yerde rastlamak mümkündür. İçine kapanık ve kırılgan biridir Syd. İfade biçimini konuşmak yerine sanatta arar. Kimi zaman yazarak, kimi zaman çizerek, kimi zaman da çalarak ve söyleyerek açığa çıkar bu ifade biçimi ve tüm yaşamını sarar. 1960'ların hemen başında Beatles ve Rolling Stones'un bazı parçalarını yorumlamaya başlar Syd. Devam eden süreçte ilk bestelerini de yapar. Ozan kimliği iyiden iyiye açığa çıkmış, oldukça üretken bir döneme girmiştir. Hayranlık beslediği Bob Dylon için yaptığı beste de yine aynı dönemin ürünüdür. Nerede iyi müzik varsa, orada Syd vardır; yaptığı ister dinlemek, isterse üretmek olsun. Londra'daki Camberwell Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde start alan üniversite hayatı, Syd'i resim ağırlıklı bir eğitime doğru yönlendirse de, asıl kulvarı olan müzikte koşturmasını hiçbir şekilde bırakmaz Syd. Psikedelik bilinciyle birbiri ardına besteler yapmaya devam eder. Altmışların ortasına gelinmiştir. Farklı yönlerden esen Beatles Ve Rolling Stones rüzgarları ortalığı kasıp kavururken, Syd önderliğindeki Pink Floyd Londra'nın ücra köşelerinden yeraltına inmiş, benzeri görülmemiş bohem esintiler savurmaya başlamıştır. Syd'in üniversite bahanesiyle Londra'da attığı adımların ilk demleridir bunlar. Gitar ve vokalde Syd Barrett, bas gitar ve vokalde Roger Waters, klavye ve vokalde Rick Wright ve davulda Nick Mason'dan oluşan grup ilk single'ları Arnold Layne ve See Emily Playi, hemen ardından da ilk albümleri The Piper at the Gates of Downı piyasaya sürer. Gerek single'lar gerekse albüm baştan aşağı Syd kafasıyla örülüdür ve sene 1967'dir. Ve LSD ve türevleri... Syd imzalı beyni eriten, yaşamdan ve yaşama dair ne varsa hepsinden bir anda uzaklaştıran Halüsinatifler Dönemini başlatmışlar, Syd'i geri dönüşü olmayan, berbat bir yola sürüklemişlerdir. İlk gençlik yıllarında tanıştığı bu meretler, çok geçmeden ilk albümün çıktığı dönemde Syd'i gerçek bir bağımlıya dönüştürmüş, beynindeki doğal kimyasalları yerlerinden yuvalarından etmişlerdir. 68 Baharı kapıdadır. Syd'in beyniyse boyutlar arası gezinmektedir. Açıp girdiği ve kapattığı kapıların farkında bile değildir Syd. Anlamlı bir şeyler yapacak ya da yaptıklarına anlam verecek bir halde de değildir. Dönemi kaynatan siyasal esintiler ve savaş karşıtı rüzgarlardan ve en çok da sistemce kakalanan simülatif dünya gerçeklerinden giderek uzaklaşır Syd. Zira kafası başka bir simülatif evrende başka başka gerçekliklerle tıka basa dolmaya başlamıştır. İlk albümleri The Piper at the Gates of Down, Syd önderliğindeki bu gencecik grubun inanılmaz yeteneğini ortaya çıkarmış, müzik piyasasını alt üst etmiştir. Sadece otoritelere değil, müzikten anlayan hemen herkese göre yirmili yaşların başlarındaki bu gençler, psikedelik ve progresif bir ruha bürünen geleceğin müziğini yapmaktadırlar. Gencecik yaşlarda yakalanan şöhret için, asıl hedefleriydi; tıpkı Beatless ve Rolling Stones'un peşinden giden diğer birçok yeni yetme grup gibi demek; nasıl boş, nasıl yersiz ve hadsiz bir eleştiridir öyle. Syd'in LSD ağırlıklı kimyasal kullanımını değerlendirirken de aynı hassasiyeti göstermek gerekir aslında. Diğer bir yandan da, Onları almasaydı, yoğunlaşamayacak; o halüsinatif, o pürüzsüz kafayı yakalamayacak ve o mükemmel besteleri yapamayacaktı! demek de son derece basit ve yersiz bir yaklaşım olacaktır. Syd'i halüsinatiflerin etkisiyle müzikten, gruptan ve dünyadan uzaklaştırmaya başlayan olayların ardı arkası kesilmez; birbirlerini paranoyak edercesine, zincirleme bir şekilde devam ederler: Konsere çıktıklarında, gitarını uçakta unuttuğunun farkında bile olmamalar; başka bir konserin tam ortasında bomboş bakışlarla ve tepkisiz bir halde dalıp gitmeler; alakası olmayan yerlerde sürekli aynı akoru basıp durmalar; konser paralarını otel odalarında unutmalar ve daha neler neler!.. Grubun yaratıcısı olsa da, grubun önünde duran bir engel olarak görülmeye başlamıştır Syd. Gruptan uzaklaştırılması kaçınılmazdır artık. Nerede olduğu asla bilinmeyen, tahmin bile edilemeyen Syd için, uzaklaştırma tanımının ne kadar anlamsız olduğunu söylemeye bile gerek yoktur aslında. Böylesine dev bir potansiyeli olan bir grup için zaman kaybı; ün, şöhret ve para kaybı demektir aynı zamanda; hele ki onları finanse eden plak şirketleri için. Syd gitmiş, yerine David Gilmour gelmiştir... Pink Floyd yolunda emin adımlarla ilerlerken, neler yapmaktadır Syd? Ve o dönemde bu soruyu kaç kişi sorma zahmetinde bulunmuştur?.. Yanıt açıktır; o güzelim kafa erimeye devam etse de, üretmeyi bırakmamıştır. Bir yerlerinde her zaman söyleyecek bir sözü mutlaka olmuştur. İcranın ve dışavurumun ille de sanat niteliği taşımasına gerek yoktur elbette. O estetik ve hassas bilincin ortaya çıkardığı hemen her şeyin mutlaka sanata dokunan bir yanı olacaktır nasılsa. Ve bunu fark edebilmek için de, artık boş baktığı düşünülen o gözleri biraz daha dikkatli süzmek kafi gelecektir. İlk başlarda Syd'i çok seven David için, gruba monte olmak ve bunu sindirebilmek oldukça zor olur. Doğal olarak kendisini suçlu hissetmeye başlar. Syd'i çok iyi tanımakta, o güzel kafasını çok iyi bilmektedir zira! Onu teselli etme ve sakinleştirme işi Roger ve Rick'e düşer ve bunda da epey başarılı olurlar. Syd etkisinden başka düzleme sıyrılmaya başlayan grubun havası giderek değişmeye başlar. Kusursuz bir gitarist olan Gilmour'ın gruba kattığı hava şüphesiz bambaşkadır. Ama grup bir daha asla deneyimleyemeyeceği bir yoksunluğun içinde bulur kendini: Syd yoksunluğu. Her geçen gün asitten biraz daha eriyen bir kafanın yoksunluğunu nasıl ve ne şekilde hissedebilirsiniz? Bunu anlamak için ortada o kafayla atbaşı giden ve ortaya servis edilen üretimlerin olması gerekir. Her şeyden önce kıyaslama için şarttır bu. Ama Syd'ten yok denecek kadar az çıkar o üretimler. Onlar da zaten ortalıklarda gözükmezler. Bir müzik, bir rock ikonu olmanın ilk şartı, gezegenin sizi dikizleyeceği dev vitrinlerde yerinizi almak ve bunu sürekli kılmaktan geçer. Sistemce belirlenen ve empoze edilen, kanıksanmış bir gerçektir bu: Önce üretmek, sonra da görünür kılınmak ve görünür olmak. Pink Floyd, yarım asırdan fazla bir süredir gezegen için görünür olmanın çok ötesine geçmekle kalmamış, gezegeni psikedelik müzik evreninden yansıtan dev bir aynaya dönüşmüştür. Uçsuz bucaksız yolculuklarının daha ilk adımlarında yitirdikleri Syd'le devam etseydi yolları, müzik ruhlarının ne şekilde evrileceğini ve günümüzdeki çizgilerinden ne tür sapmalar göstereceğini asla bilemeyeceğiz. Ama şunu rahatlıkla söyleyebiliriz ki; ne açıdan bakarsak bakalım, Syd'in gruba katacakları inanılmaz olacaktı. 2006'dan bu yana aramızda değil Syd. Beni her ne sanıyorsanız, o ben değilim! diyerek ve tüm tanımlamaları, tüm benzetmeleri ve yakıştırmaları reddederek, sıyrılıp gitti aramızdan. Sınırsız bir yaratım ve algı gücüyle gezegene inen ve en çok da müzik kuşanan benzersiz kafalardan biriydi. Öyle de kalacak, öyle de hatırlanacak.


İki kez FIBA 3x3 Dünya Şampiyonu ve profesyonel smaçör olan Polonyalı basketbolcu Piotr Grabowski'nin Bacak Arasından En Yüksek Smaç dalındaki Guinnes Dünya Rekoru, HONOR Magic5 Pro ile yakalandı. Küresel teknoloji markası HONOR, bir dünya rekoru denemesi için Guinnes Dünya Rekorları ile işbirliği yaptığını duyurdu. İki marka HONOR Magic5 serisinin duyurusunu kutlamak için bir araya geldi. Yepyeni Yapay Zeka Hareket Algılama Teknolojisine sahip olan HONOR Magic5 Pro, Guinness Dünya Rekorlarına giren smacı yakaladı. İngiltere'nin başkenti Londra'da gerçekleştirilen denemelerde Piotr Grabowski, bacak arasından en yüksek smaç vuruşunu tamamlamak için tam 3,2 metre gibi şaşırtıcı bir yüksekliğe zıplayarak yeni bir Guinnes Dünya Rekoru'na imza attı. HONOR Magic5 Pro'nun Yapay Zeka Hareket Algılama teknolojisi kullanılarak ve yapay zeka makine öğrenimi sayesinde bu atlayışın en önemli anı otomatik olarak yakalandı. Çekilen bu unutulmaz kare ultra yüksek çözünürlükte ve netlikte otomatik olarak kaydedildi. HONOR Device Co, Ltd Pazarlama Müdürü Ray Guo Spor insan ruhunu geliştirir. Çığır açan kamera teknolojimizle bu nefes kesici anı kaydedebildiğimiz için çok mutluyuz. Yaratıcı çözümler sunan ürünler tasarlayarak, tüketicilerimizi içlerindeki sihri ortaya çıkarmaları ve olağanüstü şeyler başarmaya çalışmaları için motive etmek istiyoruz. dedi. Guinnes Dünya Rekoru'nu kıran Piotr Grabowski ise Basketbol benim DNA'mın bir parçası. Smaç basmak için her zıpladığımda, yerçekimine karşı koyuyor ve kendimi sınırlara kadar zorluyorum. Rekorlar kırdığımda, bu bana sihir gibi geliyor. Umarım bu dünyanın dört bir yanındaki insanlara kendi sihirli güçlerini ortaya çıkarmaları için ilham verir. ifadelerinde bulundu. HONOR Magic5 serisinde bulunan Yapay Zeka Hareket Algılama teknolojisi, yapay zeka ağından yararlanarak 270.000'den fazla görüntü üzerinde çalışır ve kameranın çeşitli senaryoları hassas bir şekilde tanımasını sağlayarak öne çıkan çekimi otomatik olarak yakalar. Yepyeni HONOR Görüntü Motoru bu özelliğe güç veren, yükseltilmiş akıllı Yapay Zeka Tanıma teknolojisine sahiptir. Canlı performansları ve spor etkinliklerini yakalamak için mükemmel olan bu sezgisel özellik etkinleştirildiğinde, gülümseme gibi yüz ifadelerini ve zıplama gibi vücut hareketlerini otomatik olarak algılar. İster sevinçten zıplayan birini, ister bir spor karşılaşmasında hızlı tempoya sahip olan bir sporcu olsun, ortaya çıkan anlık çekimler kristal netliğindedir ve kullanıcıların her zaman, her yerde daha iyi kareler yakalamasına olanak sağlar. İnanılmaz kamera özellikleri sunma konusundaki kararlılığını vurgulayan HONOR, HONOR Magic5 Pro'da fotoğrafçılığı yepyeni bir seviyeye taşıyan yapay zeka algoritmalarını geliştirmek için büyük yatırımlara imza attı. HONOR Magic5 Pro, DXOMARK Akıllı Telefon Kamera Sıralamasında ilk sırada yer alıyor.


Milano, 8 Haziran 2021 Pirelli Takviminin 2022 edisyonunun müzisyen ve fotoğrafçı Bryan Adams tarafından çekileceği açıklandı. Kanadalı sanatçı da bu haberi sosyal medya hesaplarından duyurdu. Adams şu paylaşımda bulundu: 2022 Pirelli Takviminin fotoğrafçısı olarak seçilmekten gurur duyuyorum. 'The Cal ' için fotoğraf ve müziği buluşturma fikri beni çok heyecanlandırıyor. Proje elbette bazı sıra dışı insanları da içerecek. Çekimlere birkaç hafta içinde başlayacağız. Çok mutluyum. Bu açıklamayla Covid salgını nedeniyle geçen yıl askıya alınan Pirelli Takviminin geri dönüşü de duyurulmuş oldu. 'The Cal ', 2021'den önce 1967'de ve 1975 ile 1983 yılları arasında da yayımlanmamıştı. Bryan Adams, 90'lı yılların sonundan bu yana rock müziği alanındaki kariyerini fotoğrafçılık tutkusuyla birlikte yürütüyor. Pek çok müzisyen, oyuncu ve modelle yaptığı fotoğraf çekimleri büyük beğeni toplamaya devam ediyor. Kendisine poz verenler arasında Sir Mick Jagger, John Boyega, Amy Winehouse ve Naomi Campbell gibi ünlüler, ayrıca politikacılar, devlet büyükleri ve hatta Altın Jübilesi için fotoğrafladığı Kraliçe 2. Elizabeth gibi birçok tanınmış kişi yer alıyor. Çektiği portreler bugüne dek Vogue, Vanity Fair, GQ ve Harper's Bazaar gibi önde gelen yayınların ve kendi tanınmış sanat dergisi Zoo'nun sayfalarında yer buldu. Fotoğraflarını 'American Women' (Amerikan Kadınları 2004), 'Exposed' (Açığa Çıkanlar 2012), yaralanmış İngiliz savaş gazileriyle gerçekleştirdiği bir proje olan 'Wounded: The Legacy of War' (Yaralı: Savaşın Mirası 2014) ve 2019 tarihli 'Homeless' adlı çok sayıda kitapta yayımladı. Sanatçı, yaratıcılığının diğer yönü olan müzik alanındaki kırk yıllık kariyerinde şarkılarıyla 40'tan fazla ülkede 1 numara olmayı başardı. Üç Akademi Ödülü ve beş Altın Küre adaylığı bulunan ve bir Grammy Ödülüne sahip olan sanatçı, 15. albümünü 2021'de çıkaracak.


Pitohui'nin tekli serisinde üçüncü durağımıza geldik. Hid isimli yeni tekli 22 Kasım Cuma günü itibariyle dijital platformlardaki yerini aldı. Feldspat ve Bufo şarkılarını takip eden üçüncü tekli, serinin en uzun geçmişe sahip olan şarkısı. Grubun 2016'da yayınlanan son EP'si Enspektör'ün ardından kaydedilen sarmal bir yapının üzerine inşa edilen Hid, akışında farklı ruh halleri ve yaklaşımları kesiştiriyor. Barkın Engin, Cem Kayıran, Yankı Bıçakçı, Burak Tamer ve Berkay Küçükbaşlar'dan oluşan Pitohui'nin yeni teklisinde ekibe soyut synth katmanlarıyla Tolga Tres de eşlik ediyor. Kayıtlar Ozan Bankoğlu eşliğinde Vibes İstanbul ve Yiğitcan Akçelik eşliğinde BAU Stüdyoları'nda gerçekleşti. Miks ve mastering de grubun gitaristi Barkın Engin tarafından yapıldı. Pitohui'nin tekli serisinin görsel eşlikçileri de grubun daha önce de iş birliği yaptığı fotoğraf ve video sanatçısı Begüm Yamanlar imzası taşıyor. Pitohui, 18 Ekim'de Salon'da Föllakzoid öncesinde sahne aldı. Konserden Fakih Kademoğlu'nun çektiği fotoğrafları da ekte bulabilirsiniz. Grubun dört şarkılık tekli serisi, aralıkta yayınlanacak Galloyla sona erecek. Domuz Records cephesinde hazırlıkları devam eden diğer sürprizler için de takipte kalın.


Son olarak 2016 çıkışlı ENSPEKTÖR EP'sini yayınlayan Pitohui, Domuz Records etiketiyle dört ay sürecek bir tekli serisine başlıyor. Her ay yayınlanacak şarkılarla 2019 sonunda bir EP'ye evrilecek serinin ilk halkası olan Feldspat, grubun yenilenmiş ses paletiyle ilk tanışmamız. Yeni Pitohui şarkıları, grubun stüdyodaki doğaçlama pratiğinden uzaklaşıp temelleri evde atılan formlar üzerine inşa edildi. Barkın Engin, Cem Kayıran ve Yankı Bıçakçı'nın yaptığı kayıtlara grubun yeni üyeleri Burak Tamer ve Berkay Küçükbaşlar'ın eklediği katmanlarla nihai halini alan dört şarkının ilki Feldspat, 13 Eylül Cuma günü dijital platformlarda yayınlanıyor. Kayıtlar Ozan Bankoğlu eşliğinde Vibes İstanbul ve Yiğitcan Akçelik eşliğinde BAU Stüdyoları'nda gerçekleşti. Miks ve mastering de grubun gitaristi Barkın Engin tarafından yapıldı. Pitohui'nin yeni tekli serisinin görsel eşlikçileri de grubun daha önce de iş birliği yaptığı fotoğraf ve video sanatçısı Begüm Yamanlar imzası taşıyor. Serinin ikinci teklisi Bufo, ekimde yayında.


Antalya'da üstün yetenekli ve dahi öğrencilerin özel eğitim gördüğü Antalya Bilim ve Sanat Merkezi'nin dördüncü sınıfta keşfettiği Elif Işıl Karakaş, geçen yıl eyalet birincisi olduğu Teksas Eyaleti Senfoni Orkestrası'nın yarışmasında bu yıl yine üç kategoride birinci oldu. Antalyalı Elif Işıl Karakaş (16), dördüncü sınıf öğrencisiyken, dahi ve üstün yetenekli çocuklara alanlarında özel eğitim verilen BİLSEM tarafından keşfedildi. Elif Işıl, dördüncü sınıftan geçen yıla kadar yaklaşık 4 yıl BİLSEM'in müzik bölümünde piyano eğitimi aldı. Elif Işıl, piyanoya ilgisiyle de tanınan Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Menderes Türel'in desteğiyle geçen yıl ABD'de düzenlenen Carmen Clavier Klasik Piyano Yarışması'nda 130 kişi arasından 6'ncı olmayı başardı. Aynı yıl Houston kentinde Teksas Eyaleti Senfoni Orkestrası'nın, Teksas Eyalet Piyano Yarışması'nda üç kategoride birinci olan Elif Işıl, Türkiye ve Antalya'nın gururu oldu. Geçen yıl elde ettiği başarı sonrasında Teksas Senfoni Orkestrası ile büyük bir konser veren ve ABD'de burslu eğitim hakkı da kazanan Elif Işıl, bu yıl da üç kategoride düzenlenen Teksas Eyalet Piyano Yarışması'nda, 13 Ekim'de Katy bölgesi birinciliği, 27 Ekim'de Houston bölgesi birinciliği ve 4 Kasım'da düzenlenen Teksas Eyalet birinciliğini kazanmayı başardı. İkinci yılında da tüm kategorilerde birincilik kazanarak Türkiye'nin ve Antalya'nın ABD'deki gururu olan Elif Işıl, bu yarışmayı iki yıl üst üste kazanmayı başaran ilk ve tek Türk oldu. Elif Işıl'ın başarısını, geçen yılki birinciliğinin ardından Teksas'taki eğitimi boyunca kendisine eşlik eden annesi Nazan Işıl paylaştı. Elif'in bu yıl da üç kategoride birinci olarak iki yıl üst üste tüm kategorilerde birinci olduğunu belirten Nazan Işıl, ABD'nin en büyük eyaletlerinden biri olan Teksas'ta bir Türkün iki yıl üst üste grandprix yapmasının gurur verici olduğunu söyledi. Elif Işıl, ABD'nin en büyük çocuk onkoloji hastanesinde yatan çocuklar ve hasta yakınlarına da moral amacıyla konserler veriyor. Haftada iki saat şehir kütüphanesinde de çocuklar için çalışmalar yaparak birçok gönüllü projede yer alan Elif Işıl, ABD'de sosyal projelerde de yer alıyor. Müzik yeteneği anaokulu öğretmeni tarafından yönlendirilen müzik eğitimi uzmanları tarafından keşfedilen Elif Işıl, 2010 yılında piyanoda yarı zamanlı konservatuar eğitimine başladı ve Gökçe Göktepe'nin öğrencisi oldu. Uluslararası Genç Yetenekler Müzik Festivali, 23 Nisan Çocuk Şenlikleri, İstanbul Pera Piyano Festivali, Uluslararası Çocuk Zirvesi, 2'nci Geleneksel Önder Altıntaş Piyano ve Dizeleri Günleri, Uluslararası Antalya Piyano Festivali, Akdeniz Üniversitesi 4'üncü Bilim ve Sanat Festivali Açılış Konseri gibi çok sayıda konserin yanı sıra Antalya Devlet Senfoni Orkestrası'nda da resitallerde yer aldı.


15. Viyana Uluslararası Piyano Yarışması birinciliği ve Schubert Özel Ödülü'nün; 13. Uluslararası Schubert Piyano Yarışması üçüncülüğü ve Kissingen Piyano Olimpiyatları birinciliğinin sahibi piyanist Emre Yavuz, yaklaşık bir yıldır süren Uluslararası Rahmaninov Turnesi'nin üçüncü ve son etabına başladı. Sergey Rahmaninov'un eserlerinin seslendirildiği; programında yurt içi ve dışında düzenlenen resital, orkestralı konserler ve oda müziği konserlerini barındıran turne Rahmaninov'un doğum yıldönümü olan 1 Nisan 2018 Pazar günü gerçekleşen resitalle başladı. Üç etaptan oluşan turnenin ilk etabı Ankara, İzmir, İstanbul, Bursa, Eskişehir, Frankfurt, Dresden ve Cap Ferret Müzik Festivali'nde, ikinci etabı Bonn, Köln, Pinswang, Seibersdorf, Akşehir, Ankara, Hamburg'da düzenlenen konserlerden oluşmaktaydı. 2019 yılı Nisan ayında tamamlanacak olan uluslararası turnenin 13 Ocak 2019'da Brüksel Palais des Beaux-Arts resitaliyle başlayan son etabı Yavuz'un solist olarak yer alacağı orkestralı konserlerle devam ediyor. Emre Yavuz, 25 Şubat 2019'da Bilkent Konser Salonu'nda İhsan Doğramacı Anısına düzenlenecek olan konserde şef Gürer Aykal yönetimindeki Bilkent Senfoni Orkestrası eşliğinde Rahmaninov'un Paganini'nin Bir Teması Üzerine Rapsodi eserini, 11-12 Nisan 2019 tarihli 15. Uluslararası Bellapais İlkbahar Müzik Festivali Açılış Konseri'nde KKTC Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde Rahmaninov'un 3. Piyano Konçertosu'nu seslendirecek. Emre Yavuz'un konser programına http://www. emreyavuz. net/events sayfasından ulaşılabilir. Emre Yavuz 2013'te Zubin Mehta yönetiminde Tel Aviv'deki yıllık geleneksel Gala Konseri'nde Beethoven'ın 3. Piyano Konçertosu'nu seslendirmiş ve 2015'te 2. Hacettepe Ulusal Piyano Yarışması'nda, 2016'da 15. Viyana Uluslararası Piyano Yarışması'nda birincilik ödüllerini ve Schubert Özel Ödülü'nü, Dortmund'da düzenlenen 13. Uluslararası Schubert Piyano Yarışması'nda üçüncülük ödülünü kazanmıştı. Yavuz, 2017 yılında Bad Kissingen'de 15.'si düzenlenen Kissingen Piyano Olimpiyatları'nda birincilik ödülüne layık görülmüştü. NouvArt'tan Şeyma Şener'in Uluslararası Rahmaninov Turnesi kapsamında Emre Yavuz'la gerçekleştirdiği röportajı aşağıdaki linkten okuyabilirsiniz.


Türkiye'nin genç yeteneklerinden piyanist Eren Yahşi, 18 Kasım 2018 Pazar günü saat 17:00'de Acarkent MEB. Özel 37 Sanat Merkezi'nde Romantik Dönem Müziği'nin en önemli bestecilerinden Chopin ve Liszt'in eserlerini seslendirecek. 19. yüzyıl Romantik Piyano Müziği'nden esintilerin müzikseverlerin beğenisine sunulacak konserin biletleri, 37 Sanat Merkezi'nden ya da konser günü kapıdan satın alınabilecek. Menajerliğini Polka Music Production'ın yaptığı başarılı piyanist, İstanbul'da ilk kez Ekim ayında verdiği resitalle büyük beğeni topladı. Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Piyano Ana Sanat Dalı öğretim görevlisi olan Eren Yahşi, bugüne kadar ABD, Fransa, Polonya, Azerbaycan, Avusturya gibi pek çok ülkede verdiği konserlerle adından söz ettirdi. Yahşi, ABD 1. Olga Kern Uluslararası Piyano Yarışması'ndan Aspiration Special Prize ödülü, Eskişehir Anadolu Üniversitesi Rektörlüğü'nden Sanata Teşvik Ödülü, Polonya 1. Performance Without Limits Piyano Yarışması'ndan 3. lük ödülü, Washington World Pianist Invitational Piyano Yarışması'dan Fenomen Finalist Ödülü, Gümüşlük 1. Adnan Saygun Bodrum Piyano Yarışması'ndan ve Eskişehir 2. Ulusal Genç Yetenekler Piyano Yarışması'ndan da 1. lik ödülü kazandı.


Turan Manafzade, klasik müziğin içine doğmuş bir kadın. Azerbaycan'da devlet sanatçısı olma ünvanına layık görülürken aynı zamanda dünyadaki sayılı kadın orkestra şefleri arasına girdi. Tüm bunlar tesadüf değil. Kendisi Azerbaycanlı, klasik müzikte uluslararası alanda tanınmış bir ailenin üyesi. Piyano virtüözü İslam Manafov'un kızı. Kardeşi Abuzar Manafzade klasik müziğin kalbinin attığı Viyana'da orkestra şefi, piyanist ve akademik alanda çalışmalarını devam ettirmekte. Biz de kendisiyle bu çok güzel unvanlara istinaden söyleşmek istedik. Müziğin evrenselliğine istinaden Turan Manafzade'nin bir kadın olarak yakaladığı tüm başarılar göğsümüzü kabartıyor. Piyano virtüözü, dünyanın sayılı kadın orkestra şeflerinden, besteci ve yetiştirdiği öğrencileri de bulunan Turan Manafzade ile yapmış olduğumuz söyleşi çok güzel oldu. Okumak isteyeceğinizden eminiz. Turan Manafzade: Azerbaycan'da devletin açtığı müzik okulları var. Bu biraz da Sovyet döneminden gelen bir eğitim sistemi, disiplin, müzik sistemi. Fakat insanlar çocukluğumuzdan itibaren aldığımız bu eğitimi Rusya ile bağdaştırıyorlar ama bu algı tam da öyle değil. Çok özel bir coğrafyamız var bizim, yetenekli bir coğrafyada, Kafkasya coğrafyasında yaşıyoruz. Bizim yanımızdaki diğer devletlerde yaşayan insanlar da hem müziğe hem sanata çok yatkın ve yetenekliler. Herkes dansa gider, piyano çalar, başka enstrümanlarla uğraşırlar. Yani müzik, solfej bilmek bir lüks değildir. Ben de böyle bir aileye doğmuşum. Annem bizim yeteneğimizi fark etti. Evde böyle bilinçli velilerin olması konservatuarların boş kalmamasını sağlıyor. Açıkçası 11, 12 yaşına kadar çok da farkında değildim müziğin ne kadar muhteşem bir dünya olduğunun. İstemiyordum müzikle uğraşmayı. Fakat annem beni kesinlikle dinlemedi. İyi ki de dinlememiş. Kendisi aynı zamanda piyano hocasıdır ve şimdiye kadar uluslararası alanlarda bir çok öğrenci yetiştirdi, yetiştirmeye de devam etmekte. O ve babam sayesinde ben de müziğin bu muhteşem dünyasındayım. T. M.: İstanbul'a geldiğimde dokuz yaşımdaydım. Beşinci sınıfa geldim. Sekizinci sınıfa geçmeden önce Mimar Sinan'ı araştırıp, girmek istedik bu okula. Çevremizdeki arkadaşlarımız Orası çok zor bir okul, giremezsiniz dediler. Müzikle, piyano ile ilgilenen insanlar dediler bunu. Fakat biz inat ettik ve hedef koyduk. Babam ya piyano ya piyano çalınacak dedi, çünkü yetkili kişilerce kemana yönlendirilmek istendik, başka enstrümanlara yönlendirilmek istendik. Biz gittik kendimizi piyano hocalarına dinlettik ve hiçbir sıkıntımız olmadı bu konuda. Sınav programıyla tanışıp eksiklerimizi toparladık. Ve konservatuara kabul edildik. Hem de 400 kişilik sınav katılımı içerisinden 3 kişiden 2si olarak seçilerek. Ağabeyim Abuzar Manafzade ile aynı okulu okuduk ve bitirdik. Doç. Nurferi Onur'un piyano sınıfından mezun oldum. Sonra ağabeyim Viyana'ya gitti. Viyana'da çok prestijli bir okulda, Viyana Konservatuarı'nda orkestra şefliği bölümünü kazandı. Aynı zamanda başka bir şehir olan Linz şehrinde piyanoda yüksek lisansına devam ediyor. Siz de burada Mimar Sinan'da orkestra şefliği bölümünde Antonio Pirolli'den dersler almaya başlıyorsunuz. T. M.: Evet. Maestronun okula hocalık yapmaya geldiğini duyunca hemen sınıfına katıldık. Çünkü yetişen bir müzisyen için iyi hocayla çalışmak çok önemli bir durumdur. Azerbaycan'ın müzik sistemi bizde yok, eğitim sistemi bizde yok. İlkokuldan itibaren müzik zorunlu bir tercih değil ya da her belediyenin müzik ile ilgili girişimleri yok. Buraya gelince nasıl buldunuz buradaki sistemi? Bocalama oldu mu? Çünkü bizde ancak merak edersen, okumak ve öğrenmek istersen bu konuda belli başlı okullar var, oralara girip okuyorsun. T. M.: Azerbaycan'daki eğitim sistemi gerçekten çok başarılı. Fakat Mimar Sinan Konservatuarı'nda bizim hocalardan aldığımız eğitim dünya standartlarıyla yarışır. Mimar Sinan'da temelden o kadar iyi solfej eğitimi aldık ki, bu anlamda Mimar Sinan'daki teorik eğitim Bakü'deki eğitimin üstünde bile sayılabilir. Bir de tabii müziksel anlamda Türkiye'nin zenginlikleri var; Anadolu'da ve diğer bölgelerdeki aksak ritimler, töresel ve yöresel müzikler ve bölgesel zengin müzik yapıları. Dans ettiğimiz o ritimler, ağzımıza tutturduğumuz o türkülerin bizlere inanılmaz katkıları var. Başka bir yerde doğmuş ve yetişmiş bir müzisyenin çözmeye çalıştığı bu ritimleri bizler zaten biliyor ve uyguluyoruz. Bu açıdan da çok zengin ve katmanlı bir coğrafyadan besleniyoruz. Çok şanslıyım bu anlamda. T. M.: Ben aslında besteciliğin biraz doğal bir olgu olduğuna inanıyorum. İnsanın içinde varsa bir yaratıcılık hissiyatı, o ortaya çıkıyor zaten. Hatırlıyorum mesela çocukken kafamın içinde neyden etkileniyorsam bir sayfalık, iki sayfalık besteler yapmaya başladım. Kanguru, Bulut, Ninni isimli besteler. 14, 15 yaşında aynı zamanda sesimi keşfettim. Çevrem de sesin çok güzel deyince, konserlerimde kendi bestelerimi sunmaya başladım. Bestelerimin sözlerini de kendim yazıyorum ve hatta bir albüm yapmayı düşünüyorum. Ayrıca başka enstrümanlar, oda müziği grupları ve orkestra için yazdığım eserlerim de mevcut. T. M.: Daha öncesinde okumaya, öğrenci olmaya çok zaman harcadım. Okul disiplin olarak bana çok büyük sorumluluklar getirdiği için bir türlü kendime odaklanamadım açıkçası. Fakat bu saatten sonra kendi stilimde, elektronik müziği de dahil edip farklı bir şeyler yapmayı düşünüyorum. Evet orkestra şefisiniz. Seslere ve enstrümanlara hakim ve donanımlı birisiniz. Türkiye'de sizin gibi altyapısı olmamasına rağmen sizin hayal ettiğiniz şekilde albümler çıkaran, singlelar yapan birçok kişi var. T. M.: Doğru söylüyorsunuz fakat bu işler maliyetli işler, hemen gerçekleşebilen şeyler değil maalesef. Okul vardı dediğim gibi, odaklanmam gereken başka şeyler vardı. Kendinizi psikolojik olarak ne zaman hazır hissettiğinizle de alakalı aynı zamanda böyle işlere girişmek. Şimdi kendimi hazır hissettiğim bir dönemdeyim. T. M.: Orkestra şefliğine ben karar vermedim açıkçası. Piyanist olmama ailem karar verip yönlendirirken, orkestra şefliğine de ağabeyim teşvik etti. Antonio Pirolli'nin okula geldiğini öğrendi ve bu fırsatı kaçıramayız dedi. Ağabeyim söyleyene kadar ben pek farkında değildim. O benden bir yaş büyük. Örnek aldığım yanları çok. O ilkokul birinci sınıfa başlamadan bir gece önce ben de okula gitmek istediğimi belirtmiştim. Ona imrendim ve onu bırakmak istemedim. O da beni bırakmadı. Mesela; Onun Viyana'ya gitmesi beni çok mutlu etti çünkü yeni kapılar açıldı ve bireysel olarak da bir şeyler yapabilme şansımız oldu. Bir kadın orkestra şefi olmak hiç kolay bir şey değil. Beni ileride nelerin beklediğini tahmin edebiliyorum ve çok stratejik bir karar verdiğimi meselenin içine girince daha iyi anladım. 1950'lere kadar hep erkekler, 50'lerden sonra orkestralara kadınlar girmeye başlıyor. 2000'li yıllarla beraber kadın şefler sahnede boy göstermeye başlıyor. Bu anlamda bir şeften veya birkaç şeften yola çıkarak örnek alıyorum diyemem, tüm şeflerden öğreneceğim bir şeyler var çünkü müzik adına. T. M.: Bu anlamda rakam vermeyi çok doğru bulmuyorum. Önemli olan müziğin en iyi şekilde icra edilmesini sağlamak ve müziği bir yerlere taşımak. Mesela Türkiye'de de birkaç kadın orkestra şefi var. Önemli olan aktif olarak işin içinde olmak ve bir şeyler üretebilmek. Topluma bir şeyler katacak olan unsur bu olacak. Hep beraber çarkı döndürecek olan şey aktifleşmek. Şunu da söylemeliyim, ben sadece Azerbaycan'ı değil Türkiye'yi de temsil ediyorum. Burada hiçbir ayrım göz etmiyorum. İki halkın kardeşliği daimi. Kesinlikle katılıyorum. Zaten dikkat ederseniz Azerbaycanlı olmanız üzerinden veya Türkiye'de işinizi icra edişiniz üzerinden sormuyorum sorularımı. Çünkü her iki ülke de her anlamda; kültürel ve sosyal yapı olarak birbirinin uzantısı. T. M.: Evet çok doğru. Yukarıda da belirttiğim gibi önemli olan çok çalışmak, müziği geliştirmek ve bir yerlere taşımak. Ve müzikten kopmayarak sürekli icraat halinde olmak. T. M.: İlk başlarda orkestranın önüne çıktığınızda şöyle bir bakıp, şaşıranlar olabiliyor. Fakat sonra insanların tanıyıp, yaptığınız işi görünce uzun uzun dalıp 'vay be' bakışıyla baktıklarını çok gördüm. Hatta benim ilk şefliğimde; orkestra ile buluşacağız başka bir şehirde.. Daha beni görmemiş, tanımamış olan insanlar Daha yaşı çok genç, ne yapabilir acaba bizim için? diye düşünmüşler. Sonra birlikte o kadar güzel çalıştık ki, Maestro demeye başladılar. Öğrencilik zamanıma denk gelmiş olsa da müzik ve sanat öyle bir şey ki; siz öğrencilik yıllarında pratiğinizi yapmaya başlamalısınız. Okuldan çıktığınızda sudan çıkmış balığa dönmemek için. Kimse size altın tabakta hiçbir şey sunmuyor. Yani oraya gelirken bile yetişmeniz, yoğrulmanız gerekiyor. Ben de zaten bir piyanist olarak sahne tozu yuttuğum için tecrübeliydim. Piyanist olmak ayrıca zor ve disiplin gerektiren, orkestra şefliği de kendi içinde ayrıca zor ve disiplinli olmanız gereken mevzular olduğundan bu iki disiplin birbirini de destekliyor ve besliyor. Fakat bir kadın olarak aldığımız sorumluluklar daha detaylı olduğundan ayrıca çok çalışmak gerekir. Bundan şikayetçi değilim. Mesela Azerbaycan'da bir konser öncesi provaya gittiğimde ilk önce anlayamadılar benim şef olduğumu. Erkek bir şef bekliyorlardı herhalde, bir de adım da Turan, bu yüzden ilginç tepkiler alabiliyorum. Ayrıca şunu belirtmeliyim ki; Azerbaycan devletinin özellikle Cumhurbaşkanı yardımcısı ve first lady Mehriban Aliyeva'nın genç yeteneklerin ortaya çıkması ve gelişiminde büyük desteği var. T. M.: İlk orkestra şefliğim Kuzey Kıbrıs'ta, 3. İpek Yolu Konferansı'ndan teklif aldığım zaman gerçekleşti. Benim için güzel bir deneyim oldu. Kuzey Kıbrıs Mağusa'dan sonra Viyana, İstanbul, İzmir, Ankara ve Bakü'de farklı orkestralarla çalıştım. Ayrıca belirtmeliyim ki; ağabeyimin dünyada bir ilke imza atıp Balaban aleti için bestelemiş olduğu ve ilk seslendirmenin Kaliforniya'da yapıldığı, Azerbaycan'da ilk seslendirmesinin de benim şefliğimde gerçekleştiği eseri yönetmiş oldum. Babam, ağabeyim, ağabeyimin eşi ve ben hep birlikte sahneye çıktık. Bir kadın şef olarak özellikle 8 Mart tarihinde konser yapmak için çok talep oluyor ancak dilerim ki kadın şefler daima hatırlansın ve desteklensin. T. M.: 2007 yılında ailecek Almanya'ya konser vermek üzere davet edilmemiz üzerine küçük toplulukların toplandığı evlerde ve bir sarayda konserler yaptık. Yani 2007 yılından beri aklımda böyle bir proje vardı. Şuan evimde konserler projesine başladığımın müjdesini vermek istiyorum. Bu konserlerin genç müzisyenlere de destek olacağına inancım büyük. Bazı konser salonlarının Türk Sanat Müziği veya daha farklı repertuarlara geçmiş olması, bizlerin konser vermeye yer bulamamamız da beni bu tarz bir projeye yönlendirdi diyebilirim. Kısacası hep beraber başarmalıyız bu tip projeleri, hayalleri. T. M.: 2019 yılının Ocak ayında ağabeyimle Viyana'da Muth konser salonunda yeni yıla merhaba konserinde orkestrayı beraber yönettik ve bu bizim için çok mutluluk verici. Tüm bunlar adım adım bizim kendimizi geliştirmemiz açısından çok önemli. Dünyaca tanınan prestijli orkestralarda işimizi en iyi şekilde icra edeceğimize inanıyorum. T. M.: Teklifler olduğu takdirde değerlendirebilirim tabii. Ayrıca belirtmeliyim ki 13 yıldır özel öğrencilerimi kaliteli bir şekilde eğitiyorum. Girdikleri tüm müzik sınavlarında üstün başarı göstererek göğsümü kabartıyorlar. Aynı zamanda; eğitmenliğin, topluma sağlıklı bireyler kazandırmayı amaçladığını unutmamak gerekir. Bu sebepten, müzik adına yapılacak her şeyde, kat edilecek her mesafede seve seve yardımcı olmayı içtenlikle isterim.


Kıssadan hisse şunu demekte yarar var; plak zaten analog ses ihtiva eder ona, keza kasette analogdur ama CD hiçbir zaman gerçeği yansıtamadı fakat şimdilerde kaset ve plaktan bir parça daha çok satılıyorsa da her zaman pahalı bir olaydı... Yıl 1989 90 gibi Enrico Macias'ın bugün Ajda Pekkan ile özdeşleşmiş şarkılarının içinde bulunduğu bir CD almıştık 1994 yılına kadar da o CD, CD çalarda dönüp durmuştu çünkü bize o CD'yi satan kasetçi dükkanındaki adam plaklar öldü demişti artık plak bulamazsınız... Vitrine de iki, üç plak koymuş sanki nostalji oldu gibisinden. Ne bilsin adamın bizim hala bangır bangır analog ses aradığımızı... Ve hala plak ve kaset dinlediğimizi bilse zaten böyle söylemezdi heralde. Fakat şunu hiç unutmuyorum misal bir Erkin Koray, Barış Manço ve sonradan Cem Karaca kaseti almaya gidecek olsak, eskilerden neler var diye bakmak istesek ne yapacaksınız siz bu kasetleri bunlar eski, siz yenilere bakın gibi söylemleri de yok değildi.


Mylos Yayın Grubu bünyesinde yayın hayatına devam eden plak kültürü dergisi Plak Mecmuası yeni sayısıyla okuyucularla buluştu. Plak Mecmuası yeni sayısında çok özel bir röportaj içeriyor: Nazım Hikmet'in Çocuklar inanın, inanın çocuklar / Güzel günler göreceğiz güneşli günler dizelerine ses veren, protest rock müziğimizin en önemli isimlerinden Edip Akbayram, Uğur Hakan Hacıoğlu'na konuştu. Bu uzun mu uzun, dolu dolu röportajın yanında bir özel röportaj daha var ki onda da Burak Süme sordu, Işıl Yücesoy cevapladı. Mecmua'nın bu sayısına röportajlarıyla konuk olan diğer müzisyenler ise Mavi Güneş 69 ve Zeynep Talu ile Barbaros. Koleksiyoncu Sohbeti'ne gelirsek bu sayıda radyo programları ve yazdığı yazılarla plakseverlerin yakından tanıdığı bir isim var: Ercan İmre. Ercan İmre ile koleksiyonculuk geçmişini ve Türk koleksiyonculuğunu konuştuk. Plak Mecmuası#5, plak kapaklarıyla ilgili de geniş bir içeriğe sahip. Serra Yentürk Deklanşörden LP'ye: Mapplethore İmzası yazısıyla rock'n'roll tarihinin önemli fotoğrafçısı Robert Mapplethorpe'un işlerini mercek altına alırken Bora Gürdaş da Abidin Dino, Nesuhi Ertegün ve Herbie Mann'ı buluşturan albümlerden bahsediyor. E. Kaan Tona ise hem The Rolling Stones'un meşhur Sticky Fingers albüm kapağının öyküsünü yazdı hem de Miles Davis'in albüm kapaklarındaki kadınların hikayelerini... Bu arada Dr. Skull'ın Hammer Müzik etiketiyle basılan Rools 4 Fools plağının iç kapağındaki Aptülika çiziminde yer alan kişilerin de tam listesi Plak Mecmuası#5'te! Plak Mecmuası#5, geride bıraktığımız Plak Dükkanları Günü'ne de el atıyor. Günün ülkemizde nasıl geçtiğine bir bakış atarken Plak Dükkanları Günü 2019 için çıkan özel baskı plaklara da derinlemesine el atıyoruz. Bu sayımızda Queen meraklılarını da es geçmedik. Emre Metin Bilginer'in Queen üyelerinin solo albümlerini derinlemesine incelediği yazısını, yine Emre Metin Bilginer ile Uraz Özşakar'ın birlikte hazırladıkları Koleksiyonerlere Notlar: Queen Soloları bölümü izliyor. Bütün bunların yanı sıra her zaman olduğu gibi İzzet Öz, Gökhan Budak, Bugay Akyüz, Deniz Ekim Tilif, Batıkan Baksı, Mina Maraşlıgil yazılarıyla bizlerle. Hepinize keyifli okumalar dileriz. Sonraki sayıda görüşmek üzere!


Plan Be Loft, Başka Sinema işbirliğiyle aylık film gösterimlerine geçen hafta başladı. Lansmanını Goro Miyazaki'nin Yerdeniz Öyküleri ile yapan Plan Be Loft, bu serinin ikinci gösterimi için hazırlanıyor. 18 Temmuz Perşembe günü, saat 19:30'da Anadolu Turnesi filminin gösterimini, filmin yönetmenleri Can Eskinazi ve Deniz Tortum'un katılımıyla gerçekleştirecek. Gösterimin bitiminde, sinemaseverleri tatlı bir sohbet ortamı bekliyor. Plan Be Loft, evinizin sıcaklığında, kendi salonunuz rahatlığında film seyretmek, ardından da samimi bir atmosfer için herkese kapılarını açıyor. Plan Be Loft, kalıpları olmayan, farklı durumlara ve ihtiyaçlara göre dönüştürebilen, disiplinlerarası bir sanat alanıdır. Mekanın deneysel kimliğinin sunduğu alternatif ortam, şimdiye kadar, tiyatroya, dans performanslarına, resim sergilerine, lansman ve etkinliklere, fotoğraf ve video çekimlerine ev sahipliği yaptı. Şimdi de ev rahatlığında sinema deneyimi ile alanında sinemaseverleri buluşturuyor. Farkındalık yaratmayı, farklı çevrelerden, farklı nitelikteki insanları bir araya getirmeyi, haklarımızı özgürlüklerimizi ve sevdiklerimizi korumayı, ortak sorunlara ortak çözümler üretmeyi hedefleyen Plan Be Loft, film gösterimleriyle bu anlayışı pekiştiriyor. Bilet satışında tavsiye edilen ücreti, 'Gönlünden ne koparsa' diyerek izleyicinin inisiyatifine bırakan mekan, gösterimlerden elde edilen gelirin tamamını Yedikule Hayvan Barınağı'na bağışlayacak. Sanat ve sosyal sorumluluğun el ele verdiği bu projenin ilk gösterimine sizleri de bekliyoruz!


Plastic, yeni şarkısı Her Günü On Air Music Co. markasıyla yayımladı. 2000'lerin başında müzik yolculuğuna başlayan; Eren Tümer, Arda Öz, Seren Söyler, Caner Hız ve Aykut Acarlar' dan oluşan kadrosuyla Plastic, Her Günün hikayesini şöyle aktarıyor: İçinde bulunduğumuz teknoloji ve aşırı tüketim döneminin günlük yaşama yansımalarını konu alan bir şarkı 'Her Gün'. Her geçen gün teknolojinin bir parçası haline gelen modern insanın hayat akışı gittikçe hızlanıyor. Bu gelişmeler neredeyse her türden ihtiyaca erişimi oldukça kolaylaştırıyor ve aşırı tüketim, hayatın kaçınılmaz bir gerçeği halini almış durumda. Birey bu arada kolayca farkına varılamayan türden bir yalnızlığa da sürüklenebiliyor. Dolayısıyla tecrübe edilen her gün bir anlamda birbirine benzemekte, günlük hayatta gerçekleşen tüm eylemler kendini tekrar etmekte ve bu rutin de insanın hayatına doğrudan etki etmektedir. Şarkının miks masteringi grubun da üyesi olan Aykut Acarlar tarafından yapıldı. Şarkının kapağı ise Mikail Erdem Biçici imzasını taşıyor. Canlı konserlerinde dahi kendilerini her zaman daha deneysel ve reformist olmaya zorladıklarını belirten grubun yeni şarkısı Her Gün, Apple Music Türkiye ve fizy editör listelerinde yer aldı.


Afyonkarahisar'da tarihi eser kaçakçılarının 'emitasyon lahit' oyununu polis ekipleri yaptığı operasyonla bozdu. Hediyelik eşya olarak üretilen ve 2 bin yıllık Roma dönemine ait olduğu iddia edilerek satılmaya çalışılan lahit polis tarafından ele geçirildi. Kaçakçıların aslına uygun olsun diye plastikten yapılan lahite 'Grekçe' yazılar yazmayı dahi düşünmeleri dikkatlerden kaçmadı. Sultandağı ilçesinde İl Emniyet Müdürlüğüne bağlı Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne bağlı ekipler tarafından yapıldı. İddialara göre, ilçede bir şahsın elinde Roma dönemine ait lahit olduğu ve bunu satmaya çalıştığı yönünde istihbarat alan ekipler çalışma başlattı. Şahsın iş yerine baskın düzenleyen ekipler yaklaşık 1,5 metre boyunda ve 1 metre yüksekliğinde lahit ele geçirdi. Yakalanan lahit incelenmek üzere Afyonkarahisar Müze Müdürlüğü'ne teslim edildi. Operasyon sonucunda D. G., isimli bir şahıs gözaltına alınırken, işlemlerinin devam ettiği bildirildi. Müze Müdürlüğüne getirilen ve incelenen lahitin ise sahte yani emitasyon olduğu ortaya çıktı. Yetkiler yaptığı incelemede lahitin galvaniz sac ve plastik ile yapıldığını ardından boyandığını tespit etti. Lahitin gerçeği ile ayır edilmemesi için internette görülen fotoğraflardan yola çıkarak üzerine çeşitli hayvan ve insan figürleri işlendiği ayrıca antik dillerden 'Grekçe' ile yazılar yazıldığı tespit edildi. Lahitte yapılan incelemelerde lahitin kapağının açılmaması için üstten vidalandığı da ortaya çıkarıldı. Öte yandan, tarihi eser kaçakçılarının lahiti hediyelik eşya adı altında kalıplar kullanarak ürettikleri ve meraklılarına 2 bin yıllık Roma dönemine ait söylemleri ile satmaya çalıştıkları öne sürüldü.


Yeni bir çalışma, Kuzey Kutbu'nda bile karla birlikte gökten mikro plastik parçacıklarının yağdığını ortaya koydu. Bir litrede 10 binden fazla plastik parçacık buldu. BBC'nin haberine göre, sonuçları Science Advances dergisinde yayınlanan çalışma, insanların nefes alırken plastik parçacıklarını da soluduğunu ortaya koydu. Çalışmada, boyutları 5 milimetrenin altında; içerisinde lastik parçaları, vernik, boya ve muhtemelen sentetik elyaf parçalarının da yer aldığı plastik parçacıkların, doğallığı korunmuş kutup bölgesinde bile kar tanelerine karışıp yağdığı bildirildi. Araştırma ekibinden doktor Melanie Bergmann, çalışmaları sırasında bitki selülozu ya da hayvan tüyü gibi doğal parçalar bulmayı umduklarını, ancak bunlardan başka tespit ettikleri plastik parçacıklarının, kendilerini çok şaşırttığını söyledi. Kardaki plastik parçalarının çoğunluğunun, havadan geldiği açıkça görülüyor. diyen Bergmann, söz konusu maddelerin, insan sağlığına zararlı olup olmadığı sorusuna henüz cevap veremediklerini belirtti. Dünyada yaygın plastik kullanımına dikkati çeken Bergmann, bu konuda önlem alınması ve alternatifler üretilmesi gibi önemli meseleler üzerinde düşünülmesi gerektiğini sözlerine ekledi. Çalışmada ayrıca Almanya ve İsviçre'deki kar tanelerinin, kutup bölgelerindeki örneklere nazaran çok daha fazla plastik parçacık içerdiği, kutup bölgelerinde, litrede yaklaşık 10 bin parçacığın bulunduğu ifade edildi. Plastik parçacıklarının kutup bölgelerine nasıl ulaştığı konusunda da çalışma yapan bilim insanları, bu parçacıkların atmosferdeki yolculuklarına ilişkin kesin bir açıklama getiremedi. Dün de ABD'nin Colorado eyaletinden alınan yağmur suyu örneklerinin yüzde 90'ından fazlasında plastik tespit edildiği açıklanmıştı.


Plüton Sakinleri'nin ilk albümü Sen Uyurken SCP tarafından tüm dijital müzik platformlarında yayına girdi. Yazar Zeynep Alpaslan ile dövme sanatçısı ve müzisyen Emre Cebeci'nin sevgi dolu ortaklığından doğan Plüton Sakinleri oluşumu, dünyaya düşmesini Sen Uyurken isimli ilk albümüyle kutluyor. Sen Uyurken'deki şarkılar ilhamlarını panayırlardan, sirklerden, bitpazarlarından, kedilerden, Fransız filmlerinden, yalnızlıktan ve en çok da çocukluktan alıyor. Zeynep'in bitpazarlarından, çocukluk anılarından ve rüyalarından topladığı kelimelerle yazdığı şarkı sözleri, Emre'nin gitarları, armonikaları ve blues sevgisiyle birleştiğinde, ortaya eski İstanbul vapurları kadar tatlı ve melankolik şarkılar çıkmış. Aşk acısına, çocukluğun kırgın anılarına, Dünya'da yapayalnız bir uzaylı olmaya merhem olacak bir müzik hayat bulmuş. Hikayesi olan bir müzik! Sen Uyurken, çocukken bir panayırda kaybolmuş olanların hikayesi. Bu dünyada kendini bir uzaylı gibi hissedenlerin. Aşktan başı dönenlerin. Her akşam tek kişilik spagetti pişirenlerin. Çocukken sahip olduğu hayali arkadaşlarını unutamayanların. İçinde koca bir galaksi taşıyanların. Kısacası, hepimizin hikayesi.


Daha önce de birlikte müzik yapmış üç arkadaşın 2020 sonbaharında İzmir'de bir araya gelmesi ile kurulan Poise In Orbit yeni teklisi Hatayı bağımsız olarak yayımladı. Vokallerde Anıl Akgün, gitarlarda Fatih Gökyüzü ve bas gitarda Levent Abo'nun yer aldığı Poise In Orbit, pandemi dönemindeki besteleme süreci sonrası 2021 yılında ilk teklileri Awake Insideı yayınlamıştı. 2022 yılını farklı müzikal çalışmalarla geçiren grup, 2023 yılında Yağmur Selçuk'un coverları ile tanıştı. Yağmur Selçuk, yeni tekliye ses olması için gruptan gelen teklifi kabul ederek daha sonra Hata adını alacak şarkıları için grupla birlikte çalışmaya başladı. Üç aylık bir çalışmanın ardından Hata müzikseverlere ulaştı. Poise In Orbit, önümüzdeki dönemde hem kemik kadrolarıyla yayınlayacakları hem de farklı vokalistlerin mikrofona geçeceği çalışmalarıyla müzik kariyerlerine devam edecek. 90'ların sağlam rock soundunu hissettiren Hatayı dijital platformlardan dinleyebilirsiniz.


Edebiyatta nispeten az ilgi gören türlerin etki alanının da düşük olduğu yanılgısı; genelgeçer bir çoksatar aldatmacası olsa gerek. Oysa polisiye, halkın kollandığı ve bürokratik aldatmacalardan intikam alındığı en güzel, en sağlam tür olma geçerliliğini hala koruyor. İlk günkü gibi! Polisiye türünün etkin ve dinamik yapılarını Osmanlı'dan iki polisiye vaka aktararak özetleyebiliriz. İki anekdot da, Erol Üyepazarcı'nın Korkmayınız Mister Sherlock Holmes! isimli, şimdiye dek Türkiye'de hazırlanan en kapsamlı polisiye edebiyat derlemesinden alıntıdır. Kendisi de koyu polisiye tutkunu olan ve serinin ilk çevirilerini gerçekleştirten 2. Abdülhamit'in, Sherlock Holmes serisinin yazarı olan Artur Conan Doyle ile yaşadığı karşılaşma farklı kaynaklarda farklı aktarılır. Örneğin, Doyle'un anılarında bu karşılaşma hiç yer almaz. Sadece, saraya davet edildiklerini ancak ramazan ayında oldukları için gayrimüslim eşiyle karşılaşmak istemeyen padişahın bir elçi aracılığıyla kendisine mecidiye nişanı, eşine ise şefkat nişanı takdim ettiğini ve saraydan ayrıldıklarını anlatır. Oysa Woods Paşa adıyla bilinen, padişahın yaverlerinden Henry Woods'un anılarında bu buluşma 'biraz' farklı aktarılır. Woods'un yazdığı hatıra kitabında ise Benim de katıldığım törende padişah, Sir Artur Conan Doyle'a madalya taktı. ifadeleri yer alıyor. Ek olarak ise, Abdülhamid'in Doyle'a Sen roman yazma, uzun hikayelerin çok güzel fakat romanlarda geri dönüşler var ve kurgu zayıf. yorumunu yaptığı da belirtiliyor. Saraydan çıktıklarında ise Doyle, arkadaşı Woods'a Kendisini edebiyat eleştirmeni mi sanıyor? diye çıkışarak, bozulduğunu ifade ediyor. 1883 yılında ise polisiyenin etkileri biraz boyut atlayarak bir bürokratın ülkeyi terk etmesine neden olur. Hikayenin öznesi ise, 1912 yılında hayatını kaybettiğinde geriye 200 roman bırakmış olan Ahmet Mithat Efendi. Bilindiği üzere, ilk polisiye romanımız olan Esrar-ı Cinayat'ın yazarıdır. Ahmet Mithat Efendi'nin polisiye ile tanışıklığı ise 1883 yılında ilk olarak Fransızca Orcival Cinayeti romanını gazetesi Tercüman-ı Hakikat'te tefrika olarak yayımlamasıyla başlar... Sonrasında kendi romanı Esrar-ı Cinayat, hem tefrika olarak yayımlanır hem de kitap olarak basılır. İki kitap arasında çeşitli benzerlikler olsa da Esrar-ı Cinayat melodram ve insanın kaderi arasındaki ilişkiyi anlatmaktadır. Ahmet Mithat Efendi, yazdığı roman türünün ilk örneği olması nedeniyle bir hata da yapar ve suçluya suçunu itiraf ettirir. Asıl macera ise, romanın yayımlanmasından sonra başlar. Kaynakça: Üyepazarcı, Erol. Korkmayınız Mister Sherlock Holmes! Türkiye'de Polisiye Romanın 125 Yıllık Öyküsü (1881 2006) İstanbul: Oğlak Yayınları, 2008.


221B Polisiye Festivali'nde dünyadan ve Türkiye'den polisiye edebiyat, sinema ve dizi alanlarının en önemli isimleri bir araya geliyor, dünyanın polisiyesi Türkiye'de konuşuluyor. 23-28 Şubat 2021 tarihleri arasında online olarak yapılacak festivalde; Bron / Broen ve Marcella dizilerinin senaristi Hans Rosenfeldt, Trapped dizisinin başrol oyuncusu Olafur Darri Olafsson, Ceset ve Görünmeyen Misafir gibi başarılı polisiye filmlerde imzası olan senarist ve yönetmen Oriol Paulo; yazdığı romanlar ve senaryolarla tüm dünyadan okur ve izleyicilerin yakından takip ettiği İsveçli yazar Arne Dahl; polisiye alanında önemli çalışmalarıyla bilinen İngiliz yazar ve gazeteci Barry Forshaw; dünyanın en önemli Sherlock Holmes uzmanı Leslie S. Klinger konuklarımız arasında. 5 sene boyunca Türkiye'de ve dünyada polisiyenin nabzını tutan 221B, yeni yaşını polisiye festivalinde yazarlarıyla, polisiye dizi ve sinema alanlarının önemli isimleriyle kutluyor. Timur Soykan, Mahfi Eğilmez, Yeşim Ustaoğlu, Ümit Ünal, Miray Daner, Boran Kuzum, Ercan Mehmet Erdem, Alper Canıgüz, Prof. Dr. Halis Dokgöz, Armağan Tunaboylu, Çağatay Yaşmut, Suat Duman, Mesut Demirbilek, Doç. Dr. Bülent Ayyıldız, Prof. Dr. Nevin Özkan, Ercan Akbay, Gülce Başer, Erol Üyepazarcı, Sevin Okyay, Ümmü Burhan, Deniz Şaşmaz Oflaz, Şebnem Aksoy 221B Polisiye Festivali'nde buluşuyor, Türkiye'nin polisiyesini konuşuyor. Türkiye'nin ilk ve tek polisiye kültür dergisi 221B ilk sayısıyla Ocak 2016'da okurlarla buluştu. 30 sayıya birçok arşivlik dosya konusu ve özel röportaj sığdırdı; Güney Amerika'dan Nordik ülkelere, İngiltere'den İspanya'ya, İtalya'dan ABD'ye alanında uzman pek çok yazar, eleştirmen, senarist ve yönetmenin de özel yazılar ve röportajlarla 221B okurlarıyla buluştu. 221B Polisiye Festivali, 23 28 Şubat 2021 tarihleri arasında, altı gün boyunca Mylos Yayın Grubu Youtube sayfasından izlenebilecek; 17 farklı panel, atölye ve gizem çözme oyunlarıyla dünyanın polisiyesini tek festivalde buluşturuyor.


Ünver Alibey tarafından derlenen Büyük Biraderler, Türkiye dahil 6 farklı ülkeden 9 bilimkurgu öyküsünü bir araya getiriyor. Daha önce Karanlık Şafaklar ve Kıyamet Alametleri antolojileriyle uluslararası öykü seçkilerine imza atan Ünver Alibey rotasını bu defa 'politik bilimkurgu' alt türüne kırıyor. Antoloji Türkiye'nin yanı sıra Yunanistan, İtalya, Almanya, Belçika ve Norveç'ten seçilmiş bilimkurgu öykülerini buluşturuyor. Paris Yayınları etiketiyle yayımlanan Büyük Biraderler'in yazarları arasında Selin Arapkirli, Onur Selamet, Viktor Pseftakis, İfestion Hristopulos, Francesco Verso, Stefano Meglioraldi, Lara Reims ve Lasse W. Fosshaug yer alıyor. Türkiye'deki okurlarıyla buluşmaya başlayan Büyük Biraderler yakın gelecekte İtalyanca olarak da yayımlanacak. Büyük Biraderler başlıklı politik bilimkurgu antolojimizde farklı ülkelerden farklı bakış açılarına sahip yazarlara yer verdik. Yunanistan'dan Viktor Seftakis Leviathan'ın Şarkısı'nda kayıpları, değişim ihtiyacını ve buna direnen insanları anlatıyor. İtalya'dan Francesco Verso Yeşil Gemi adlı öyküsünde Avrupa sınırından geri çevrilen mültecilerin içinde yaşadığı Akdeniz'de dolaşan bir gemi hayal ediyor. Patla! başIıklı öyküsünde Onur Selamet vatandaşların oy vererek nelerin yasaklanacağına karar verdiği ve kendini demokratik hissettiği bir gelecek kurguluyor. Almanya'dan Lou Conrati Gece Hayatı'nda bizi Berlin'in gece kulüplerinde başlayan bir kuir devrimine dahil ediyor. İtalyan Stefano Meglioraldi, Kabarcık 24'te sosyal iletişim ihtiyacının had safhaya ulaştığı ve insan/ağ bağlantılarının biyoteknolojik organizmalar tarafından sağlandığı bir toplumu kendine konu edinmiş. Selin Arapkirli Üç Boyutlu Kırmızı Fil adlı öyküsünde birilerinin ütopyasının başka birilerinin distopyası olabileceğini gösteriyor. Belçikalı Lara Reims'in Sinekler adlı öyküsünde ana karakter dünyayı kurtarmak için kendinden vazgeçmesi gerektiğini öğrendiğinde hayatı kabusa dönüşecektir. Norveçli yazar Lasse W. Fosshaug'un Axon'unda bir teknoloji girişiminin cesur yeni bir dünya yarattığına tanık oluyoruz ama kar etmek için insan ruhunu filtrelemek zorundalar. Küçük Zodyak Çocuğu ise Yunanistan'dan İfestion Hristopulos'a ait ve yazar bize savaşlarla mahvolmuş bir dünyada güçlü bir savaş lordu tarafından yönetilen küçük bir topluluğun sahilde bulduğu ölü bir çocuğun etrafında gelişen olayları aktarıyor.


Polonya medyası, Nazi askerlerinin İkinci Dünya Savaşı sırasında bir Rus sarayından çaldığı ve 'dünyanın sekizinci harikası' olarak anılan Kehribar Oda'ya götürebileceği düşünülen bir tünelin bulunduğunu bildirdi. Polonya radyosu RMF FM'in haberine göre, Nazi askerlerinin 1941'de bir Rus sarayından söküp taşıdığı ve 'dünyanın sekizinci harikası' olarak anılan, fakat şimdiye kadar tüm çalışmalara rağmen bulunamayan Kehribar Oda'ya götürebileceği düşünülen bir tünel, ülkenin kuzeybatısındaki Mamerki yerleşiminde bulundu. Polonyalı müze yetkilisi Bartlomiej Plebanczyk, Aramalarda büyük bir ilerleme olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Profesyonel jeolojik radar kullanarak, yer altında tünelin olduğu bir yer saptadık. Yerinde yaptığımız kazı çalışmalarından sonra büyük bir olasılıkla savaş zamanından bu yana açılmamış olan bir kapağa rastladık açıklamasında bulundu. Habere göre tünelin ölçüleri henüz bilinmiyor. Bununla birlikte bulgular, tünel girişinin özellikle kalın bir toprak tabakasıyla örtüldüğüne işaret ediyor. Toprak kitlesinin dışında tünele ulaşmak için ayrıca üzerinde yetişen bir ağacın sökülmesi ve girişi kapatan 100 kilogramlık beton plakanın kaldırılması gerekiyor. Plebanczyk, tünelin tüm hukuki prosedürler tamamlandıktan sonra ayın sonuna doğru açılabileceğini aktardı. RMF FM, aynı bölgede Kehribar Oda'yı arama çalışmalarının 2016-2017 döneminde de yapıldığını, fakat sonuca ulaşılmadığını, ancak şimdi başarıya ulaşma şanslarının çok daha fazla olduğunu bildirdi. Kehribar Oda, 18. yüzyılda Alman ustaları tarafından Prusya Kralı 1. Friedrich için yapılmış, ardından Rus Çarı 1. Petro'ya hediye edilmişti. Kaybolmadan önce Saint Petersburg'daki Çarlık konutlarından biri olan Tsarskoye Selo'daki Ekaterina Sarayı'nda bulunan Kehribar Oda, 1941'de Naziler tarafından sökülerek Königsberg'e taşınmış ve savaş sona ermeden önce kaybolmuştu. Kehribar Oda, İkinci Dünya Savaşı döneminde yitirilen en değerli sanat eseri olarak kabul ediliyor. Bazı değerlendirmelere göre, 6 bin tondan fazla kehribar ve mücevher kullanılarak dekore edilen bu odanın değeri uzman hesaplamalarına göre 150 milyon dolar.


Polonya'da Wroclaw kentinde, hemşehrileri yazar Olga Tokarczuk'un Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanması kutlamak üzere Tokarczuk'un kitaplarını yanında bulunduranların hafta sonu boyunca toplu taşıma araçlarından bedava yararlanacağı duyuruldu. Wroclaw Kenti Ulaştırma Dairesi, Tokarczuk kitaplarını yanında bulunduran vatandaşların hafta sonu boyunca kitaplarını göstererek otobüslerde ve tramvaylarda bedava seyahat edebileceklerini bildirdi. İsveç Akademisi geçen yıl akademiyi sarsan cinsel taciz skandalı nedeniyle duyurusu ertelenen 2018 Nobel Edebiyat Ödülü'nün Polonyalı yazar Olga Tokarczuk'a verildiğini açıklamıştı. Tokarczuk'un sınırlar arası geçişleri bir yaşam biçimi olarak ansiklopedik bir tutkuyla temsil eden anlatısal hayal gücü nedeniyle ödüle layık görüldüğü belirtilmişti. 1962 yılında Polonya'nın Sulechov kentinde doğan Tokarczuk, edebiyat kariyerine başlamadan önce Varşova Üniversitesinde psikoloji okudu ve ünlü psikiyatr Carl Gustav Jung üzerine çalışmalar yaptı. İlk romanı Podroz ludzi ksiegiyi 1993 yılında yayımlayan yazar, yapıtlarında doğa ile kültür, akıl ile delilik, erillik ve dişilik, yurt ve yabancılık gibi karşıtlıklar ile bunlar arasındaki geçişleri ele aldı.


İtalya'da Vezüv Yanardağı'nın patlaması sonucu yok olan Pompeii kentinde tespit edilen yeni bulgular tarih kitaplarının yeniden gözden geçirilmesine sebep olacak. Bugüne kadar antik Roma kenti Pompeii'nin, 24 Ağustos 79 tarihinde Vezüv Yanardağı'nın iki gün süren faaliyeti sonucu volkanik kül ve cürufun altında kaldığı kabul ediliyordu. Ancak arkeologlar Pompeii'deki bir evin duvar kalıntıları üzerinde bir işciye ait olduğu tahmin edilen 'Kasım tarihinden 16 gün önce' şeklinde bir yazı keşfetti. Yazının o döneme ait olduğu kesinleşti. Euronews'te yer alan habere göre böylelikle, kentin sanılandan en az iki ay sonra volkan külleri altında kaldığını kanıtlandı. Pompeii faciasından birkaç sene sonra Genç Pliny'nin arkadaşı Tacitus'a, amcasını ve ailesinin çoğunu kaybettiği patlamayı anlatmak için bir dizi mektup göndermişti. 16'ncı yüzyılda keşfedilen mektuplarda Pompeii faciasının 24 Ağustos'ta gerçekleştiği bilgisine yer veriliyordu. Una labile scritta in carboncino rivoluziona la storia di #Pompei. Tarihçiler Genç Pliny'nin mektuplarından çıkarak Pompeii'nin yok oluşu için 24 Ağustos tarihini kabul ediyor. Ancak elde edilen son bulgular ışığında arkeologlar bu tarihin yanlış olduğunu savunuyor. Araştırmacılar 19. yüzyılda ortaya çıkartılan kalıntılar arasında sonbahar meyvelerinin taşlaşmış kalıntılarının da olduğunu, dolayısıyla 24 Ağustos tarihinin tutarsız olduğunu ileri sürüyor. Fransa Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nde Roma uzmanı olan Alix Barbet, Son keşif tarihçiler ile arkeologlar arasında uzun zamandır devam eden tartışmaya son verecek. diye konuştu. İtalya Kültür Bakanı Alberto Bonisoli ise konu hakkında yaptığı açıklamada, Bugünden itibaren muhtemelen tarih kitaplarını yeniden yazabiliriz. Volkan patlaması tarihini ekimin ikinci yarısı olarak değiştirebiliriz. dedi. Antik Roma kenti Pompeii, 79'da Vezüv Yanardağı'nın iki gün süren faaliyeti sonucu volkanik külün altına gömülerek yok olmuştu. Yaklaşık 1700 yıl boyunca derin bir uykuya dalan kent, 1748 yılında tesadüfen yeniden keşfedildi. UNESCO'nun Dünya Miras Listesi'nde bulunan antik kent, her yıl yaklaşık 3 milyon turist çekiyor.


Pop Art'ın öncüsü Andy Warhol ve saykodelik rock öncülerinden The Velvet Underground. İkisinin ortak bir noktada buluşmuş olması biraz ilginç olsa da ortaya çıkaracakları şey kimsenin beklemediği bir sansasyona yol açacaktır. 1967 yılında grup elemanları pek de normal karşılanamayacak bir albümün temellerini atmışlardı. Deneysel performans duyarlılıkları, uyuşturucu bağımlılığı, fuhuş, sadomazoşizm ve cinsel sapkınlık... Bütün bu konuları bir arada toplayan bir albüm düşünün. Her şey bir kenara albüm kapağını yapan kişi de Andy Warhol olsun. 2 savaş atlatmış Amerika'nın çok da iyi bir durumda olmadığı o zamanlarda ortaya çıkan farklı inançlar, gençlerin tüketim toplumunu yoğun bir şekilde eleştirmesine sebep oluyordu. Bu da yeni gruplar, yeni albümler ve sert eleştiriler anlamına geliyordu. İşte Velvet Underground tam da burada karşımıza çıkıyor. Andy Warhol bir şekilde bu grubu keşfettikten sonra grubu beğenip, grup menajerliğini ve yaptıkları albümün prodüksiyonunu üstlenmiştir. Ancak garip olan şudur ki Andy Warhol'un müzik ile herhangi bir bağlantısı yoktur. Kendi deyimiyle sanatı ticaret aracı olarak gören birisi, neden çok da ünlü olmayan bir grubun yükünü sırtında taşısın ki? Albümün çarpıcı olması bir yana Warhol'un tabii ki de bu gruptan bir beklentisi daha vardı. O da arasının pek bir sıcak olduğu model Nico'nun albümde şarkı söylemesiydi. Grup, bunu net bir şekilde reddettikten sonra yalnızca Nico'nun adına albümde yer vererek Warhol ile anlaşmayı sağlıyor. Albüm, şarkılar ve kapağıyla beraber çok büyük eleştiri topladığından 1 yıl gecikmeli olarak piyasaya çıkıyor. Tamam, şarkıların içeriğinin eleştirilmesi normal ancak albüm kapağındaki sorun neydi? Bu ikonik pop art eserinde göz gezdirdiğimizde beyaz arka plan üstünde bir muz ve altında Andy Warhol'un adının yazıldığını görüyoruz. Albüm kapağında muz kullanılması nasıl bir sorun yaratabilir ki diyebilirsiniz? Düşündüğünüzün aksine bu muz yalnızca basit bir muz değil. Keskin zekası ile muzu soyulabilir kılan Warhol, kabuğun içerisindeki muzu da ten renginde tasarlamıştır. Albümün alt metni de düşünüldüğü zaman Warhol'un da cinsel göndermeler yapması kaçınılmaz bir durum gibi gözüküyor. Albümün çıktığı dönemde Beatles, The Doors, David Bowie gibi ünlü isimler de albüm çıkardıklarından The Velvet Underground, beklenen ilgiyi maalesef ki görememiştir. Toplamda yalnızca 30 bin albüm satabilen grup derin bir üzüntüyle karşı karşıya kalmıştır. Gereken ilgiyi o dönemde göremeseler de en iyi saykodelik rock gruplarından birisi olarak adını önemli grupların arasına yazdırmışlardır. Ve hala bu gün bile Venus In Furs şarkısıyla, bizleri karanlığa hapsederken yanında eşsiz bir müzik zevki sunabiliyor.


Birbirine benzeyen sözler, müzikler, düzenlemeler... Dinleyici kadar tüm gününü müzikle geçiren biz radyo programcıları için de fazlasıyla sıkıcı hale geldi. Çoğu zaman aynı kişinin birkaç şarkısını birbirinden ayıramaz olduğumuz bu günlerde, Pop müzikten umudumuzu kesmeye başlamıştık belki de. İşte bu yüzden tam zamanında karşımıza çıktı Emre Atabay. Müzikal kaliteyi koruyarak da hala Türkçe Pop müzik yapılabileceğini gözler önüne serdi. Amerika'da çıkardığım albümümde İngilizce parçalar mevcut. Yeni olan ve bitirmediğimde çok var. Zamanı geldiğinde doğru bir proje altında toplamak istiyorum bu şarkıları. Dünya'ya açılmıyorsanız Türkiye'de İngilizce şarkı yapmak maalesef anlamsız. Kesinlikle gitar. Çok alışık olduğumuz bir enstrüman aslında. Ama ben gitarla başka bir şey yaşıyorum ve onu tamamen kendime has çalıyorum. Deli Gibi'nin ana melodisi de böyle. Şarkıları böyle gitar motiflerinin etrafına kurmayı çok severim. Amacım yeni bir kulvar oluşturmak. Türkiye'de iyi müzik yapmak isterseniz hep önünüze zorluklar çıkıyor. Ben bu tecrübeleri başkaları yaşamasın diye çaba göstereceğim. Müzik yapmak zaten zor birçok safhadan oluşuyor, sanatçı sadece müziğini düşünebilmeli. Bunun için motivasyon, destek, birliktelik gerekiyor. Şu anda Amerika'da yayınlanacak bir single üzerinde çalışıyorum. Gözde Yıldırır şarkının bestecisi ve yorumcusu. Çok inandığım, keyif aldığım bir proje. Kendisinden müzikle ilgili her şeyi isteyebilirsiniz. Tarzımı korumam konusunda beni hep destekledi. Şu anda zaten üzerinde çalıştığımız bir proje var. Sonbahara doğru yayınlamayı düşünüyoruz. Yok Sana için yaptığım remix versiyonun klibi 6 Milyonu geçti. Diğer şarkılarla birlikte toplam 9 Milyon. Bence fena değil. Önemli olan doğru kitlelere ulaşabilmek. Çok inandığım bir parça üzerinde çalışıyorum. Tam sıcak kumların parçası 😉 Konserlerimizde oldukça sosyal medya hesaplarımızdan paylaşıyoruz.


Bilen bilir bu satırları pop müziğe harcamayalı çok oldu... Ara ara sevdiğim şarkılar çıksa da özellikle yeni seslerden; yine de dikkatimi yoğunluğumu vermediğim için ve genelde tek şarkıda kaldığı için yazıya kadar inmedi duygusu.. Ama şarkıyı her dinlediğimde de düşünmeden edemiyorum; kabul POP insanı evet hiç olmadım ama mesela o dönem müzik sektörü zamanlarımın da olması nedeni ile sıkça bu müzik türü ile iç içe oldum ve çok da beğenerek dinleyicisi olduğum şarkılar ve şarkıcılar vardı.. Ve sonra ne oldu da sert bir kırılmayla ben POP'u TARKAN seviyesinde bile dinlemeyi bıraktım, yeni ne yapmış diye merak bile etmeksizin hem de.... Sonra fazla atarlı tutarlı sözlerle, stüdyolarda çok oynanmış sesi olmayan seslerin ucuz altyapılı kaosunda boğulduğu günlerde POPtan uzaklaştığımı fark ettim.... Bana bir de niye arabeski ve arabeskin çağdaş! yeni yorumlarını bile bu kadar şiddetle reddediyorsun diyorlar; işte sanırım bu nedenle.. ARABESK önce kendini yarattı sırayla sonra TÜRKÜLERİ ve TSM'yi ele geçirdi... Oradan POPa atladı... ve tabii gelirken o bilindik nağmeli alt yapısının yurt dışı aparmalı ritimlerle garip şekillerde buluşturup bir de üstüne yine arabesk ağırlıklı atarlı, ağıtlı, hiçbir edebi veya ruha hitap etmeyen hali ile....!!!!! Sevgili DEMET'e ve AÇIK ÇAY'a dönecek olursam; 90lar kalitesini nasıl özlediğimi anladım....


Uzun süredir pop dinlemiyorum, sektörün ne yapıp daha doğrusu ne yapmayıp, nasıl tekrara düştüğünden, ne kadar kalitesiz işlere imza atıp, o işleri nasıl göklere çıkarttığından haberdar olacak kadar takip ediyorum o kadar. Yayın yaptığım sayfalarımdan ya da kişisel hesabımdan da anlaşılacağı üzere farklılığı, yaratıcılığı ve müziği alternatif kulvarda yakalamış profesyonel bir müzik severim. Yazıya başlarken bu kadar ön açıklama yapma gerekliliği hissedeceğim aklıma gelmemişti ama takdir edersiniz ki popüler çıkışlı bir albümü tanıtmak da çok alışkın olduğum bir durum değil. Hakkında çok fazla şey bilmiyorum ama söz ve müziği kendisine ait Yeni Nesil şarkısıyla dinlediğim Murat anlaşılan o ki sağlam müzik birikimli, uluslararası arenayı yakından takip eden bir müzisyen. Kalitesinden ödün vermeden popüler bir işe imza atmış olması da dünya sektöründe olmasa da bizim ülkemiz için pek alışkın olmadığımız bir durum olduğu için buna bir de hiç tanımadan zeki bir yetenek özelliği ekliyorum naçizane. Murat Ceylan Türk Pop Müziğinin üzerindeki ölü toprağını atan kişi olman buradan bakınca hiç uzak değil, umarım iyi bir strateji ile hak ettiğin başarılar, arkandan geleceklerin de kaliteli işler yapmasına cesaret verir. Şimdiden kendi adıma teşekkürler Murat Ceylan, umarım uzun yolun, yaratıcı modern ve popüler kılabildiğin müziğin başarılarla dolu olur....


Bildiğiniz üzere dijital platformlar hayatımıza girdiği gibi müzik dinleme alışkanlığımızı da değiştirdi. Neredeyse CD albümünün yavaş yavaş öldüğü şu son birkaç yıl içinde albümler yerine sadece tek şarkılık single albümlere kaydı. Müzik piyasası o kadar içler açısı ki, albüm yapmak yerine daha çok dinlensin diye tek bir şarkı yayınlayıp sonrasında o şarkılar çok dinleniyorsa hemen albüm ya da plak formatında hayranlarıyla paylaşmak oluyor. Affedersiniz ama bu emek değildir. Geçtiğimiz hafta Sabah gazetesini okuyordum. Gazetenin yazarı Özlem Avcı, çok severek dinlediğim Gökhan Türkmen ile röportaj yapmış. Gökhan Türkmen röportajda her ay bir şarkı çıkarıp seneye Eylül ayında bu şarkıları toplayıp plak formatında çıkarmak istediğini söylemiş. Saygı duyarım tabii ki ama albüm dinleme oranı bu kadar düştüğünü zannetmiyorum. İnsanlar zaten single değil bir albüm istiyor hayranı olduğu sanatçıdan. Şarkılar 1 ayda tükeniyor sürekli üretmek lazım diyen Gökhan Türkmen dinleyicinin albümü dinlemedikleri için kanalize olamadığını vurgulamış. Senin mesleğin müzisyenlik ise dinleyicine şarkı üretmek için albüm yapman gerekiyor ki yıllarca dinlensin. Bu her ay şarkı çıkarma olayı yanılmıyorsam Tuna Kiremitçi ile başlamıştı. Tuna Kiremitçi benim çok sevdiğim bir müzisyen ve yazar. Tuna Kiremitçi her ay yanına bir kadın müzisyen alarak beraber şarkı söyleyip birkaç ay sonra bu şarkıları albüm formatına getirmişti. Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları adı verilen bu proje bayağı sevilmişti müzik dünyasında. Efendim Yıldız Tilbe olsun, Gonca Vuslateri ve Öykü Gürman gibi sevdiğimiz isimlerle şarkı söyleyip her ay dinleyicileriyle paylaşıyordu. Beğendik vesselam. Gelin görün ki bazı müzisyenlerimiz bu olayı o kadar çok benimsedi ki albüm yapmayı bırakıp single olayına giriştiler. Ogün Sanlısoy mesela. Albüm gelecek haberini öğrendiğimde çok sevinmiştim ama aslında gelen albüm değildi. Sadece tek bir şarkıydı. Ogün Sanlısoy bir röportajında her ay yeni şarkı çıkarıp sonrasında albüm formatına getirmek istediğini söylemişti. Duyunca inanamadım. Ogün Sanlısoy böyle bir şey yapmaz dedim. Neden tek şarkı olayına girdi ben hiç anlamadım. Albüm çıkardığı zaman şarkılar sevilerek dinleniyordu. Konserlerinde de bol bol dinleyicisi vardı. Hiç hoş olmadı bunu duymak. Devam edeyim. Ben albüm insanıyım. Tek şarkı olayından artık bıktım. Neden albüm yapılamıyor ki? Tek şarkı üretmeyi biliyorlar ama albüm dediğiniz zaman hemen surat ifadeler değişiyor. Albüm yapmak zaman alıyor diye kimisi kolaya kaçıp tek şarkı yayınlıyor. Yanlış. Tek şarkı üretebiliyorsan albümü rahatlıkla yapabilirsin. İlla popüler kültüre uymak zorunda mıyız? O bunu yapmış hemen bende yapayım. Ülkemizde asla orijinal olamıyoruz. Şu müzik piyasasında sağlam kalıp albüm çıkaran isimleri canı yürekten kutluyorum. Kolaylık olsun diye single çıkarmak bana göre emek değil adeta popüler kültürün oyunu. Ucuz single'a yönelmek inanın yakışmıyor. Ya ben her ay çıkmış o şarkıları dijital platformda dinlerken sen kalkıp plak formatında yayınlayacaksan ben senin plağını almam açıkçası. O zaman madem plak istiyorsun çıkarmak şart mı her ay öncesinde 10 tane şarkı paylaşmaya? Bir de sosyal medyada öyle bir tanıtılıyor ki single çıkarmak çok marifetli bir işmiş gibi dinleyicilerin kafasını bir şekilde bulandırıyorlar. Ama bu tabii ki popüler kültür asla doğru olanı göremiyoruz. Gündemde kalacağım diye de single çıkaran isimler var. Bu da yanlış. Müzisyenlerimiz resmen birbiriyle yarışıyor tek şarkı çıkarmak için. Şey olayı da var 12 ayda 12 şarkı sonra bir albüm. Kulağa o kadar berbat geliyor ki kızmamak elde değil. Akım mı demeli ne demeli artık söyleyecek bir şey kalmadı. Umarım bu yanlışlardan dönülür de albüm yapmaya merakları az da olsa olmuş olur.


Anime ve manga temelli canlı aksiyon uyarlamaları genellikle sorunlu olmuştur. Ancak şaşırtıcı bir şekilde, 2023, her ikisi için de önemli bir yıl olacak gibi görünüyor. HBO, Ocak ayında The Last of Us adlı popüler bir dramayı başlattı ve bu dizi, 2013 oyunu gibi karakter odaklı bir zombi kıyameti hikayesine somut bir şekilde yaklaşarak büyük beğeni, yüksek reytingler ve bir dizi Emmy adaylığı elde etti. Netflix ise Eiichiro Oda tarafından yazılan ve çizilen uzun soluklu manga One Pieceten uyarlanan bir dizi olan One Piecei sunuyor. Netflix, bu zorlu görev için hazırlıklı olarak geliyor gibi görünüyor. Oda, bu sezon için onay verdi ve dizi, Matt Owens ve Steven Maeda tarafından manga'nın ilk 100 bölümünden oluşan sekiz saatlik bölümlere dönüştürüldü. Netflix, One Piece anime serisinin 15 sezonunu da yayımlayarak hem yeni gelenler için hem de mevcut hayranlar için bir hazırlık sunuyor. Ancak bu One Piece, hem bir saygı duruşu hem de yeni gelenler için bir rehber olarak etkili olsa da, hala iki boyutlu bir dünya için titiz bir şekilde yeniden oluşturma çabasının tutsağı gibi görünüyor. One Piece, denizlerde geçen bir korsan fantazisi hikayesidir ve korsan mürettebatlarını bir efsanevi hazinenin peşinde koşturan denizcilerle karşı karşıya getirir. Dizi, gençlik döneminde Korsanlar Kralı olma hayali kuran Monkey D. Luffy ile başlar ve sezon boyunca gemisini güvence altına alır ve kendi hayalleri olan bir mürettebat toplar. Ancak canlı aksiyon uyarlaması, iki boyutlu dünya için tasarlanmış bir dünyayı zorlu bir şekilde yeniden oluşturma çabasının tutsağı gibi görünüyor. Görsel kaosu bir dengesiz orkestra gibi sunan pilot yönetmen Marc Jobst, yapımcı tasarımcı Richard Bridgland, kostüm tasarımcısı Diana Cilliers ve ekip, CGI ve pratik efektlerin karmaşık bir kombinasyonunu bilinçli bir şekilde sunuyorlar. Dövüş sahneleri etkileyici bir şekilde koreograflanırken, eski Korsan Kral Gold Roger'ın idamını bekleyen büyük bir kalabalığı hazin arayışına sürükleyen bir prolog, hikayenin epik ölçeğini aktarıyor. One Piece en iyi halinde, renkli bir çocuksu neşe taşıyan bir şeker gibi, basit bir olgunlaşma hikayesi ile uyumlu bir şekilde karşımıza çıkıyor. One Piece, geçmişteki anime uyarlamalarının zayıf başarılarını hatırlattığı kadar, Netflix'in en büyük başarı öykülerinin de içinde bulunduğu bir alandadır: Wednesday, The Witcher, The Sandman, The Umbrella Academy gibi fikri mülkiyet üzerine temaları işleyen tür dizileri. Bu diziler hem son derece popüler hem de kültürel olarak hafiftir. Bunlar, izleyici için binge izlemeye uygun, zorlamayan ve gerçek yenilik elde etmeye karşı olan sürtünmesiz bir kaliteye sahiptir. Ancak yine de yenilik hiçbir zaman buradaki amaç değildi. Koruma amaçlıydı ve Luffy, bize asla vazgeçmememiz gerektiği sürece tüm hedeflerin geçerli olduğunu söylerdi. One Pieceın sekiz bölümü şimdi Netflix'te yayımlanıyor.


Aylık süreli yayın olarak çıkmaya devam eden Eskişehir'in tek kültür-sanat dergisi Porsuk Kültür Kasım 2019 tarihi itibari ile on dokuzuncu sayısı olan Harf dosya konusu ile sizlerle. Her ay olduğu gibi belirli bir dosya konusu üzerine araştırma inceleme çalışmalarına devam eden dergi bu ay Harf teması üzerine hazırlandı. İçerik olarak kendi tarzını koruyan bu sayısında da yeni bilgiler edinebileceğiniz ve okurken sizi hayretlere düşürecek birçok farklı konu bulunuyor. Dosya konusu dahilinde Ömer Burak SERT'in kaleme aldığı Orhun Abideleri ve bu ay ekibe katılan Osman KEPENEK'in yazdığı Türk Harf İnkilabı yazıları Türk dillerinden sizlere kesitler sunuyor. Dilimizde yaşanan geçiş evresinden sonra sorulan çelişkili sorulara yanıt verir niteliğinde bir yazı kaleme alan Tamer SAĞCAN Dedelerimizin Mezar Taşları başlıklı yazısında bu konuya kendi üslubuyla açıklık getiriyor. Dünya üzerinde konuşulan diller ve kullanılan alfabeler üzerine geniş bir yolculuğa çıkacağınız Porsuk Kültür'ün Kasım 2019 sayısında Sanskritçe'nin tarihini anlatan Kader TANÇ yine oldukça farklı bir anlatım dili seçmiş. Türk Edebiyatı'nın olguları ve övgüleri konuşulmaya başladığında ise Merve KARADAŞ, Cemal SÜREYA'nın kayıp y'si üzerine dönen dedikoduları sizlerle paylaşıyor. Aliterasyon ve Akrostiş kavramlarına yakından bakma fırsatı bulacağınız yazıda ise Şebnem BOYACI'nın kalemi dikkatlerinizi çekecek. Sosyal medya dili artık hayatımızda yer etmiş bir kavram olarak süreklilik kazanmış bir dil. Dr. Oğuz SAMUK bu trendi sizlere Tık başlıklı yazısında anlatıyor. Peki şehir dili denildiğinde aklınıza gelenler? Musa Can DEMİRALAY şehir ve şiir dilini konu edindiği yazısında akıllara gelenleri yazmış. Fransız yazar George PEREC'in dünyaca ünlü Kayboluş kitabını duymayan yoktur. Varsa da tanışmak için doğru sayfadasınız. Hatice KÖSE'nin incelediği eser içerisinde e harfi bulundurmayan ve eşi benzeri olmayan bir çalışmadır. Peki sizler için bu inceleme yazısını kaleme alan Hatice KÖSE bu yazıyı yazarken e harfi kullandı mı? Onu da yazıyı okuduktan sonra öğreneceğiz. Ahmet BALCI ise bu ay bizlere yüzyıllar ötesinden sesleniyor. Kaleme aldığı Eski Dünyadan Harfler başlıklı yazısında Porsuk Kültür'ü geleceğe taşıyor. Fantastik bir anlatımla yazısında ütopik bir gelecek hayal eden yazar keyifle okuyacağınız kısa bir hikaye ile anlatımını tamamlamış. Yeni Türk Alfabesine geçişte harfleri halka öğretmek üzere Atatürk'ün emriyle yazılmış olan Harf Marşı'nı biliyor musunuz? O halde kulaklarınızın pasını silecek bir yazıya hazırlanın. Lavinya ÖZ her zamanki gibi kalemini geçmişe bulaşmış ve günümüze güzel bir hikaye taşımış. Bünyamin TAN yine tam bir araştırma-inceleme metniyle karşınızda. Her ay dosya konusu dahilinde çeviri çalışmaları gerçekleştiren yazar bu ay Osmanlı'da Antik Alfabeler Üzerine Bir Çalışma başlıklı yazı kaleme aldı. Peki ya harfler sadece konuşma dilini mi temsil ediyor? Harflerin matematikteki yerini duygusal bir dille kaleme alan Gökçe GÜNEYOĞLU harflere olan bakış açınızı değiştirebilir. Eşitliğin Her Tarafı başlıklı yazı bu ay Porsuk Kültür Dergide. Devam eden ve bu ay sonlanmakta olan tefrikalardan söz edip sizleri dergiyle baş başa bırakıyoruz. Oğuzhan Murat ÖZTÜRK'ün merakla takip edilen Pehlivanlar Dizisi'nin Eskişehir ayağı olan Kızılcıklı Mahmut Pehlivan yazı dizisi Porsuk Kültür Derginin bu sayısında üçüncü ve son bölümüyle okuyucuyla vedalaşıyor. Engin TOPUZ ise Edebiyatın Kırklar Kulübü başlıklı tefrikasında konuklarını ağırlamaya devam ediyor. Bu sayıda konuk: Edgar Allan POE.


Düşe giren dünyalar aydınlanır demişti Nazım. Kafesin biri, bir kuş aramaya çıkmıştı, diyordu Kafka. Ben Prag şiirini, Prag'a gittikten sonra, şehrin şairi Josef Sudek karelerinde yaşamaya devam ediyorum. Bir kaç sene önce, çocukluk İstanbul'u yaz akşamlarımın baygın, ballı ıhlamur kokulu sokaklarını hatırlatan bu şehirde yürürken, güneş batmaya yüz tutup kuleler kızıla çalmaya başlamışken, kürek çekerek dolaştım Vlatva Nehri'nde, peri padişahın kızının sarayını seyre daldım... Sokaklarda dolaşırken aldım yanıma şairi, yazarı, hiç bitmeyeceğini o sırada bilemediğim, gezmelere başladım. Prag'dan ilham almış, aldığı ilhamı şehrin sabah erken sokaklarına, kış ışığına, penceresinden süzülen göz yaşına, Prag yazının son gülüne vermiş Sudek'i tanımak, anlamaya çalışmak, düşünmek, sonbaharı özleyip de fotoğraf karelerine sığınmak, oralarda uzun uzun kalmak, sihirli bir kaçış, kayboluş yeri. İki dünya savaşı görmemiş Çekoslovakya'da, Kolin şehrinde doğacak, badanacı babasını üç yaşında, bir kolunu, 1. Dünya Savaşı'nda cephede, yirmi yaşında kaybedecekti. Savaş öncesinde mücellid olarak sürdürmeyi düşündüğü hayatına, savaş sırasında aldığı yaralardan dolayı üç sene çeşitli hastanelerde kaldığı sırada sıkıntıdan fotoğraf çekmeye başlayarak, fotoğrafçı olarak devam etti. Prag'da 1922 senesinde girdiği Grafik Sanatlar Okulu'nda iki yıl fotoğrafçılık okudu, 1924 senesinde, okulda tanıştığı arkadaşları ile Çek Fotoğrafçılar Topluluğu'nu kurdu. Önceleri, dönemin, resim gibi fotoğraflar modasının da etkisiyle romantik ve dramatik yönü güçlü fotoğraflar çekmeye başladı. Sanatında içli, yalın, samimi, lirik ve dramatik üslubu onun en güçlü yönleri olacaktı. Etrafımızdaki canlı veya cansız her şey, deli bir fotoğrafçının gözünden, çeşitli şekiller alıyor; pek çok ölü görünen cisim ışık sayesinde hayata geri dönüyor, diyen Sudek 1927'de, daha sonraları pek çok serisine hem tema hem mekan olacak, gün içinde ve mevsimlerle, ışığın değişimini yıllar boyu tutkuyla gözleyeceği, stüdyosunu kurdu. Kendi iç dünyası ile dış dünyanın iliskisini anlatan pek çok kare, Stüdyomun Penceresinden (1940-1954), Bahçemde Yürüyüş (1944-1953), Stüdyomun Bahçesi (1950-1970) bu stüdyodan çıkıp bizimle buluştu. Alman işgalindeki Prag'da, gece yürüyüşlerinde, karartma gecelerinde, ışığın varlığı ve yokluğunun peşinde dolaştı. Sisli sabahların içinde, nemli pencerelerin gerisinde, hüznün güzellikle birleşerek eridiği, rüya gibi Prag sahneleriyle, Sudek artık Prag Şairi olarak bilinecekti. Hayatı boyunca yalnız yaşadı, kendi sergisinin açılışlarına gitmedi; şan ve şöhret ile hiç ilgisi olmadı. Bir kolu olmamasına rağmen, kullanması zor, taşıması ağır, büyük format makineler ile çalıştı. Siyah ve beyaz arasındaki renkleri, grinin ışıkla gümüş, karanlığın da yıldız ile yaldızlanmasını; penceredeki nemin içerideki çiçeği dünyadan soyutlamasını, su dolu bir bardaktaki ışık oyunlarını, yazın son gülünü, yağmurlu günlerde bulutlardan süzülerek gelen güneş ışığını seviyorsa yüreğiniz; siz de Prag Şairini seviyorsunuz demek, benim gibi. Alçalır ya bir bulut, o hüzün bulutunda. Işığın huzmesinde yaşayan hayatlar devam ediyor olmalı. Öyleyse, bizim kavuşmalarımız da yıldızlarda yazılı.


Küresel salgının tetiklediği yeni ekonomik dinamikler Türkiye'de sanatçıları nasıl vurdu? Araştırmacı, sanat yazarı, sözlü tarihçi Eda Yiğit, yeni kitabında anlatıyor. Gönüllü bir girişim sonucunda, karantina günlerinde ortaya çıkan ve önümüzdeki günlerde dağıtımına başlanacak olan kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölüm, pandemi döneminde sanatçıların yaşadıkları güvencesizlik iklimini inceleyen ayrıntılı bir araştırma raporu; ikinci bölüm ise aynı dönemde ortaya çıkan kolektif sanatsal üretimlerini ve dayanışma pratiklerini konu alan kapsamlı bir makale. Araştırma raporu, Eda Yiğit'in 16 Ağustos-16 Eylül tarihleri arasında açık çağrı yaparak ulaşabildiği, çoğunluğu güncel sanat alanında üretim yapan 150 sanatçıyla gerçekleştirdiği bir anket çalışmasına dayanıyor. Anket kapsamında, kısaca sosyal güvenceden ve sürdürülebilir ekonomik kaynaklardan yoksun, yani prekarya olarak tanımlanabilecek sanatçıların salgının birinci dalgası süresince yaşamlarındaki değişime, sanatsal üretimlerinin dönüşümüne ve kırılganlaşma süreçlerine odaklanıyor. Çalışma, güvencesizliği uzaktan izlenecek bir muamma ve tüm sanatçıları aynı sınıfsal pozisyona sahipmiş gibi görmek yerine, kanıksanmış bilinmezliğinden kurtarmayı öneriyor. Yazar bu kitap çalışmasını, prekarya olarak sanatçılar üzerine düşünmeyi ve sanat alanında prekariteyi analiz etmeyi hedefleyen alçakgönüllü bir çaba olarak görüyor. Sponsor desteği ve yazarın kişisel gayretiyle basılmış olan kitap, güvencesizlik konusunda kültür sanat kurumlarında, yerel yönetimlerde ve kamu kurumlarında karar vericiler ve çözüm üretme sorumluluğu olanlara fikir vermesi ve daha geniş çaplı araştırmalara ilham vermesi umuduyla, ücretsiz olarak dağıtılacak ve e-kitap olarak da erişilebilecektir.


İngiltere'de tahtın altıncı varisi olan Prens Harry ile eşi ABD'li oyuncu Meghan Markle kraliyet ailesindeki üst düzey görevlerinden çekildiklerini ve ekonomik bağımsızlıkları için çalışmaya başlayacaklarını açıkladı. Prens Harry ve ABD'li oyuncu eşi Meghan Markle Instagram hesaplarından yaptıkları açıklamada kraliyet ailesindeki üst düzey görevlerini bıraktıklarını, bundan böyle yaşamlarını İngiltere ve Kuzey Amerika'da geçireceklerini söyledi. Aylar süren bir düşünce süreci ve fikir alışverişi sonucu bu karara vardıklarını belirten çift Kraliçe'ye tam desteğimiz sürerken, Kraliyet ailesindeki 'üst düzey' görevlerimizden çekildiğimizi ve ekonomik olarak bağımsızlığımızı kazanma yolunda çalışmaya başlayacağımızı söylemek isteriz ifadelerini kullandı. Harry ve Meghan açıklamada İngiltere ve Kuzey Amerika arasında yaşamanın oğullarının hem içine doğmuş olduğu kraliyet geleneğinin değerini bilmesini hem de kendilerine hayatlarının bir sonraki bölümüne odaklanmak için bir fırsat vereceğini belirtti.


İrlandalı ünlü rock müzik grubu U2, Afganistan'ın Nangarhar vilayetinde silahlı bir saldırıda hayatını kaybeden Japon yardım gönüllüsü doktor Tetsu Nakamura'nın onuruna şarkı söyledi. Grup, Dr. Martin Luther King'e adadığı şarkıyı Nakamura için de seslendirdi. 13 yıldır ilk kez Japonya'da konser veren U2 grubu, Tokyo yakınındaki Saitama Arena'daki sahneye çıktı. Grup, konserde Afganistan'da silahlı saldırıda hayatını kaybeden doktor Tetsu Nakamura için şarkı söyledi. Konsere katılanlar, grubun solisti Bono'nun kendilerinden cep telefonlarındaki ışıkları açmalarını isteyerek, Muhteşem Tetsu Nakamura'yı anmak için hadi bu stadyumu bir katedrale, telefonlarımızı mumlara dönüştürelim dediğini aktardı. Nakamura için birkaç şarkı söyleyen grup, suikast sonucu hayatını kaybeden sivil haklar savunucusu Dr. Martin Luther King Jr. İçin söyledikleri 'Pride' adlı şarkıyı da seslendi. Pride şarkısında Hayatını aldılar. Gururunu alamadılar ifadeleri yer alıyor.


Dünya çapında 200 milyondan fazla izleyiciye ulaşan dijital yayın servisi Prime Video, heyecanla beklenen yeni Türk Original filmi Bihter'in teaser'ını yayınladı. Başrolünde Farah Zeynep Abdullah'ın yer aldığı Bihter filmi, Kasım ayında Türkiye'de Prime Video izleyicisi ile buluşacak. Prime üyeleri, ayda sadece 39 TL'ye tek bir üyelikte tasarruf, kolaylık ve eğlencenin tadını çıkarıyor. İlk kez yayınlanan teaser'da, Bihter filminin 1920'ler dönemine giriş yapıyor ve güç, cesaret üzerine odaklanan dünyasından özel ipuçlarını görüyoruz. Halit Ziya Uşaklıgil'in unutulmaz Aşk-ı Memnu eserinin yeniden yorumu olan Bihter; tutku, sadakatsizlik, cesaret ve korkaklık üzerine zamansız ve evrensel bir hikaye sunuyor. 1920'li yıllarda geçen filmin güçlü oyuncu kadrosunda Boran Kuzum, Osman Sonant, Hande Ataizi, Helin Kandemir, Nezaket Erden, Lorin Merhart, Mert Can Tekin, Mert İnce, konuk oyuncu olarak ise Ebru Özkan ve Tilbe Saran yer alıyor. Yönetmenliğini Mehmet Binay ve Caner Alper'in üstlendiği, senaryosunu Merve Göntem'in kaleme aldığı, Timur Savcı ve Cemal Okan'ın yapımcılığıyla TAFF Pictures imzalı film; kendi hayatının baş karakteri olan Bihter'in çarpıcı hikayesini anlatırken, izleyiciyi bir kadının zihninin derinliklerine davet ediyor. Zaman içerisinde, Bihter'in annesine karşı duyduğu hırs, fark etmeden kendisinin de aynı hataları yapmasına neden olur. Güçlü, para sahibi ve arzulanan bir kadın olmanın ne demek olduğunu keşfettikçe; dönüşeceği hal Bihter'e zor günler yaşatacaktır.


Freddie Mercury ve Amy Winehouse'un hayatlarının anlatıldığı filmlerden sonra şimdi de müzik dünyasının efsane ismi Prince'in şarkılarıyla hazırlanan bir müzikal film geliyor. Dünyaca ünlü efsane müzisyen Prince'in hayatı da filme konu oluyor. Ama ne Bohemian Rhapsody ne de Amy filmleri gibi biyografik bir yapım olacak... Tamamen Prince'in şarkılarından oluşan bir müzikal geliyor. 2016 yılında 57 yaşındayken hayatını kaybeden, hayatı boyunca 100 milyon kayıt satmış, sekiz Grammy, bir Altın Küre ve bir Oscar kazanan Prince'in filminin senaryosu hakkında henüz bir açıklama yapılmadı. Sadece Universal Pictures'ın Mamma Mia'nın benzeri bir film oluşması için senaristler ve yapımcılarla görüştüğü öne sürüldü. Game Of Thrones yıldızlarından Emilia Clarke ile Crazy Rich Asians filminin yıldızı Henry Golding'in başrollerde yer alacağı da gelen diğer bilgiler arasında... Filmin yönetmeni ise Paul Feig olacak.