Şimdi en son kaldığımız yerden, yani altıncı başlıktan devam ediyorum. Herhalde en çok merak edilen konulardan biri. Bu soruya cevap olarak kesinlikle evet diyorum! Bugüne kadar kaldığım her hostelde iyi kötü bir Wi-Fi vardı. Fakat burada önemli olan başlıca iki konu var. Bunlardan birincisi; Wi-Fi her odada, yani her noktada çekiyor mu? Ne yazık ki kimi hostellerde Wi-Fi sadece belirli noktalarda olabiliyor. Örneğin resepsiyon ve çevresi ya da ortak alanlar gibi. Kimi hostellerde ise bina kaç katlı ve ne kadar büyük olursa olsun, her katta ve her odada Wi-Fi'den sorunsuzca faydalanabiliyorsunuz. Yani bu biraz da gittiğiniz hostele göre değişiyor. Şart değildir. Ancak ben genelde garantici bir insan olduğum için kendimi pek riske atmam ve mutlaka gitmeden önce rezervasyonumu yaptırmış olurum. Siz, gittiğiniz yere ve mevsime göre rahatça yer bulabileceğinize inanıyorsanız, rezervasyon yaptırmadan da bir hostel bulup pekala yerleşebilirsiniz. Hostelin ne demek olduğunu bilmeyen ve öğrenildiği anda kalan kişiye sorulacak tipik sorulardan bir tanesi. Bu soru, ülkemizde tanışılan kişiye ilk sorulan "Nerelisin?" sorusu gibi standarttır bu anlamda. Kadınları yine bir nebze anlamak mümkün. Onları ayrı bir yere koyuyorum. Ama hele de askerliğini yapmış erkekler için hep şu örneği veririm: 50, 60 veya artık kaç kişilikse, hiç tanımadığın, hayatında ilk kez gördüğün, çok farklı sosyal çevrelerden ve diyarlardan gelen, bir çoğu kelimenin tam manasıyla "marjinal" insanla aynı koğuşta, üstelik "aylarca" kalmayı başaran biri, hostelde de rahatlıkla kalır! Hatta bunu da iddia ediyorum, daha da huzurlu ve güven içerisinde mışıl mışıl uyur. Hostellerde kalanlar, aynı sizin gibi, ortak bir amaç doğrultusunda hareket eden, ekonomik ve atmosferi samimi olduğu için buraları seçen gezginlerdir. Onlarca farklı hostelde kaldım ve tatsız en ufak bir hadise yaşamadığımı ve herhangi bir hadiseye şahit olmadığımı üzerine basarak belirtebilirim. Zira kimi hostellerde odalarda yalnızca orada kalan kişilere ait banyo ve tuvalet yer almaktadır. Söz gelimi dört kişilik bir odada kalıyorsanız, odadaki banyo ve tuvalet özel olarak bu dört kişiye aittir. Aynı otel gibi. Hiçbir fark yok. Kimi hosteller ise ortak kullanıma açık banyo/tuvaletler sunar. Bunlar da genelde odaların dışında, koridorlarda yer alır. Hem ucuz hem de kendi banyosu olan bir oda bulursanız oldukça şanslısınız demektir, bu fırsatı sakın kaçırmayın! Hostellerin çoğu ücretli veya ücretsiz kahvaltı hizmeti verir. Fakat burada çok önemli bir nokta var! Kahvaltı denildiğinde Türk insanının kafasında canlanan şey, genelde açık büfeye yakın bir şey oluyor... Oysa, en azından bir kez olsun yurt dışına çıkmış biri bilir ki, özellikle Avrupa'da bizimki kadar geniş ve doyurucu bir kahvaltı kültürü yok. Ayrıca ve bence en önemlisi, aynı odada beraber kaldığınız insanlarla gezip görülecek yerler hakkında fikir ve bilgi alışverişi yaparsınız. Örneğin bu şekilde ücretsiz bir etkinlikten haberdar olabilirsiniz. Ya da gitmeyi düşündüğünüz bir yer hakkında, orayı daha yeni görmüş olan bir başkasının fikrini öğrenmiş olursunuz. Hatta şehir ipuçlarını öğrenirsiniz. Bence bu da gerçekten çok önemli bir detay. Hostelde kalmanın dezavantajları da var elbette... Çok sık karşılaşmamakla beraber ilk akla gelen şey gürültü diyebilirim. Bu da bazen kalabalık ve büyük hostellerde olabiliyor. Mesela ben uykusu hafif biri olmama rağmen uyku konusunda pek sorun yaşamadım bu konuda. Ama kişi sayısının fazla olduğu bir hostel odasında kalıyorsanız bu türden bir problem yaşayabilirsiniz. Bir de hijyen konusu var tabii. Kaldığınız yer temizlik açısından sizi tatmin etmiyorsa bu ciddi bir sorun teşkil edebilir. Böyle bir durumda hostel yönetimiyle konuşmaktan çekinmeyin. Evet, bu yazının da sonuna geldik. Umuyorum, hosteller ile ilgili aklınıza takılan soruların cevaplarını, yazı içerisinde bulabilmişsinizdir. Bunlardan başka sorunuz varsa, alttaki yorum kısmında sormaktan hiç çekinmeyin lütfen. En kısa sürede yanıtlamaya çalışırım. Hosteller ile ilgili bu detaylı bilgileri öğrendikten sonra, dilerseniz Avrupa'nın farklı başkentlerinden hostel önerileri için diğer iki yazıma göz gezdirebilirsiniz. Bu yazılarda Kiev'den Paris'e, Barselona'dan Viyana'ya, Stockholm'den Brüksel'e bir sürü farklı şehirden hosteller bulacaksınız. Herkese iyi tatiller, şimdiden keyifli seyahatler!


- Viyana - Zagreb - Ljubljana - Paris - Kiev - Kopenhag - Brüksel Şayet sizin de seyahat planlarınızda bu şehirlerden herhangi biri varsa, sözü geçen hostelleri dikkate almanızı tavsiye ederim. Hiç vakit kaybetmeden hostelleri tanımaya başlayalım o halde. Viyana nefes kesici. Öncelikle bunu belirtmeliyim. Bu harikulade şehre iki defa gitme şansım oldu. Tarih, sanat ve özellikle mimari meraklıları için daha uygun bir yer düşünmek gerçekten zor. Schönbrunn, Hofburg ve Belvedere Saraylarını gezerken, Mozart, Haydn veya Mahler'in müziğini duyar gibi oluyorsunuz. Viyana'yı gezmek için en azından 3-4 gün ayrılmalı. Unutmayın, kışın giderseniz, daha uygun fiyatlarla konaklama şansınız var. Viyana'dan hostel önerim ise; Westbahnhof Hostel olacak. Burası, adından da anlaşılacağı üzere Westbahnhof tren ve metro istasyonuna yürüyerek 5 dakika mesafede. Mariahilfer Strasse alışveriş caddesine de çok yakın. Konum olarak gayet iyi. Bunun yanı sıra bu hostel, bugüne kadar kaldıklarım arasında açık ara odaları en temiz olanlardan biriydi. Ben 4 kişilik, kendine ait banyosu da olan bir odada kalmış ve kendimi adeta 4-5 yıldızlı bir otelde gibi hissetmiştim. İtalyan arkadaşım Stefano ile tanıştığım yerdir burası. Yan tarafımda yatan Stefano ile bu hostelde tanışmış, birlikte bir akşam Rathausplatz önünde dev ekranda gösterilen Frank Sinatra konserine de gitmiştik. Robert Prosineckili, Zvonimir Bobanlı, Davor Sukerli efsane Hırvatistan kadrosunu unutamayanları böyle alalım. Zagreb'de kalacaksanız, yeri tam eski şehrin ortası olan bu hosteli tercih edebilirsiniz. Şöyle tarif edeyim; Meşhur Ben Jelacic meydanının arkası, dev Zagreb Katedralinin hemen yanı. Kaldığım süre boyunca her sabah, katedrali gören penceremden gelen çan sesiyle uyandım. Hostel, akşamları cıvıl cıvıl olan Tkalciceva sokağına 5 dakika yürüme mesafesinde bulunuypr. Zagreb'de görülmesi gereken yerlerden St. Marks kilisesine de yaklaşık 15 dakikada yürüyerek ulaşabilirsiniz. Toplu taşıma kullanmanıza bile gerek yok. Ljubljana benim için eşsiz doğası ve sakin atmosferiyle çok özel bir şehir. Şayet giderseniz, yeşile doyduğunuzu hissedeceksiniz. Kafa dinlemek için Ljubljana gezisinden daha güzel bir seçenek düşünemiyorum. Hostelin etrafında marketler, yeme-içme mekanları ve giyim mağazaları var. Her katta ortak duşlar ve tuvaletler bulunuyor. Bled'e ulaşım için de kullanabileceğiniz Ljubljana otobüs terminali ve merkez tren istasyonu yürüyerek 10 dakika mesafede. Şahane manzarasıyla Ljubljana Kalesi de hostele çok yakın. Burası, meşhur ejderha köprüsünün hemen ilerisi oluyor. Kaleye çıkan patikanın başında kurulan pazara denk gelirseniz muhakkak tezgahlara da uğrayın. Uygun fiyatlara hediyelik eşyalar alabilirsiniz. Ben bal aromalı Brandy bulmuştum. Paris Avrupa'nın göz bebeklerinden. Gezmeyi seven herkesin en azından bir kez görmesi gereken yerlerden. Dünyaca ünlü müzesi Louvre ve Eyfel Kulesi ile öne çıkıyor. Ancak hepsi bu değil. Bu yüzden içe sinecek şekilde görebilmek için en azından 4-5 gün ayrılmalı. Açıkçası, benim Paris gezim çeşitli aksaklıklar nedeniyle istediğim şekilde verimli olmamış, hevesim kursağımda kalmıştı. Paris'te tarihi Bastille bölgesinde kaldım. Burası metro ile şehir merkezine 15 dakika mesafede. Hostel birkaç katlı bir bina. Resepsiyonistlerin İngilizceleri iyi ve her konuda yardımcı oluyorlar. Hemen girişte ortak kullanıma açık iki adet PC var. Wi-Fi ise her katta ve her odada gayet güzel çekiyor. Benim kaldığım oda kendine ait banyosu olan üç kişilik bir odaydı. Caddeye bakan ferah bir konumdaydı ve içerisi oldukça temizdi. Konaklamam sırasında kahvaltı dahil seçeneğini de seçtiğim için, bir iki kelime de kahvaltı hakkında söylemek isterim. Kahvaltı edilen mekan alt katta oldukça küçük bir bölüm olmasına rağmen, kahvaltısı Avrupa standartlarına göre iyiydi. Hostelin isminden de anlaşılacağı gibi, metro ile Republique durağında indikten sonra, beş dakika yürüyerek ulaşabiliyorsunuz. Bastille 17. Yüzyılın başına kadar oldukça kötü bir durumdaydı. Ancak bugün etrafında renkli, cıvıl cıvıl kafeler, barlar ve yemek için çok çeşitli alternatif mekanlar var. Hostelin hemen ilerisinde, meydanda bisikletleriyle akrobatik hareketler yapan, kaykaya binen, paten kullanan gençleri de seyredebilirsiniz. Semtte yer alan Picasso Müzesini de ziyaret etmeyi ihmal etmeyin. Absolute Hotelin Booking puanı: 7,6 Paris'te nerede kalınır? Absolute Hotel Paris'te. Ukrayna turu düşünenlerin yolu Kiev'den mutlaka geçecektir. Her ne kadar başkent Kievi ülkenin batısında kalan kültür ve sanat şehri Lviv kadar beğenmesem de, gittiğime pişman olmadım. Ukrayna zaten çok ucuz bir ülke. Şu ana dek gezdiğim ülkeler arasında en ucuz olanlardan biriydi diyebilirim rahatlıkla. Kiev'den hostel önerim, "Dream House Hostel" olacak. Bu hostel hem ambiyansı, hem muhteşem konumu, hem temizliği, hem de çalışanlarıyla gerçekten dört dörtlük. Yer olarak Kiev'de görülmesi gereken yerlerden Andriyivski Yokuşunda bulunuyor. Bu yokuş üzerinde yazar Mihail Bulgakov evi, Saint Andrew's Kilisesi gibi önemli yapılar da bulunuyor. Metro ile Kontraktova Ploshcha durağında indikten sonra beş dakika kadar yürüyorsunuz. Medeni, güler yüzlü, dost canlısı, nazik ve saygılı insanları ile Danimarka'nın başkenti Kopenhag gerçekten bambaşka... 2017 yılının mart ayında, hayatımda ilk kez bir kuzey ülkesini ziyaret etmiş oldum ve buradan çok güzel anılarla döndüm. Yaşam standartlarının ve refah seviyesinin yüksek olduğunu zaten hep duyarız, bu kez kısa bir hafta sonuna sıkıştırılmış da olsa bizzat yerinde gözlemleme şansına sahip oldum. Ortalama 2-3 gün Kopenhag gezisi için yeterli olacaktır. Tek olumsuzluk, bizim ülkemizle karşılaştırıldığında inanılmaz pahalı bir kent oluşu. Mc Donalds'ta ortalama bir menünün fiyatı 45-50 Türk Lirasına denk geliyor. En ucuz kahve ise 30-35 TL civarında. Yine de kuzeyi görmelisiniz, bisiklet kiralayıp meşhur Nyhavn bölgesinin çevresindeki sokaklarda dolaşmalı, güzel havada bir kanal turu yapmalısınız. Bir de Christiania bölgesi var tabii. Ben, lafı daha fazla uzatmadan hemen Kopenhag'da nerede kalınır sorusunun cevabını vereyim: Copenhagen Downtown Hostel. Hostel, Kopenhag gezilecek yerler arasında yer alan Christiansborg Sarayı, Ulusal Müze, Frederik Kilisesi ve Amelienborg Sarayına çok yakın. Hepsine yürüme mesafesinde. Yani tarihi şehrin tam göbeği oluyor. Yürümeyi seviyorsanız toplu taşıma kullanmanıza bile gerek kalmayabilir. Hostelin kendine ait bar/restoran kısmı var. Hatta yerel halk da akşamları buraya geliyor ve cıvıl cıvıl bir atmosfer oluşuyor. Bunun yanı sıra haftanın kimi günleri ücretsiz canlı müzik dinleme şansınız da var. Dört katlı olan hostelin odaları temiz, çalışanlar ilgili ve sıcakkanlı. Birçok hostelde olduğu gibi burada da her gün yapılan ücretsiz şehir turuna katılabilirsiniz. Brüksel'de nerede kalınır? Yeri çok merkezi olan, yeni, tertemiz odaları, geniş ve donanımlı ortak kullanım alanıyla fark yaratan Brxxl 5 City Centre Hosteli tavsiye etmek istiyorum size. Ben, Brüksel gezisi için araştırma yaparken, 4 kişilik, içinde kendine ait banyosu da olan bir oda bulmuş ve bu hostelde konaklamıştım. Erken rezervasyon ile üç gece için 54 Euro ödedim. Yani bana günlüğü 18 Euro'ya geldi. Kendine ait banyosu ve tuvaleti olan 4 kişilik tertemiz bir hostel odası için fazlasıyla iyi bir fiyat. Kaldığım odadan ve hostelden fotoğrafları aşağıda görebilirsiniz. Brüksel gezilecek yerler birbirine oldukça yakın sayılır. Örneğin Grand Palace var. Türkçesi Büyük Meydan anlamına geliyor. Burası uzunca bir cadde... Kaldığım Brxxl 5 City Center Hostel, Grand Palace ile trenden indiğim Brüksel merkez tren istasyonunun tam ortasında kalıyor. Yani isminin hakkını gerçekten veriyor. Fakat gariptir, istasyonda sorduğum insanlar adresin neresi olduğunu bir türlü bilemediler. Hostel, Brüksel Midi istasyonundan yürüyerek yalnızca 10-15 dakika mesafede. Yine de yükünüz ağır ise Brüksel Midi'den metroya binip bir durak sonraki Lemonnier metro istasyonunda da inebilirsiniz. Seçim size kalmış. Hazır Belçika'ya kadar gitmişken Brüksel'de değişik biraları tatmayı, meşhur patates kızartmasını yemeyi ve dönüşte eşe dosta hediyelik meşhur Belçika çikolatası almayı unutmayın! - Budapeşte - Varşova - Belgrad - Barcelona - Budva - Amsterdam - Stockholm Yazılarını çok beğeniyorum, keyifle takip ediyorum. Gerçekten faydalı bilgi ve tecrübelerini paylaştığın için teşekkürler.. Orkun selam, çok sağol. Kendine iyi bak.


- Budapeşte - Varşova - Belgrad - Barcelona - Budva - Amsterdam - Stockholm Gerçekten de Budapeşte'nin iki kısmı da birbirinden farklı güzelliklerle dolu. Üstelik bu şehrin Türk ve Osmanlı tarihi açısından da önemi büyük. 2-3 günlük zaman dilimi, Budapeşte gezisi için yeterli olacaktır. Budapeşte seyahatimde yeri oldukça merkezi bir konumda olan, hoş atmosferiyle öne çıkan ve genelde gençlerin tercih ettiği Avenue Hostel'de kaldım. 2014 yılında hizmete giren bu hostel, Andrassy Bulvarı'nda yer alıyor. Hostelin tek sıkıntısı, büyük bir tabelası olmadığı için önüne dahi gelseniz, girişi kestirmekte bir hayli güçlük çekiyorsunuz. Adresi sorarak bulduktan sonra, hostelin kapısının bir iki adım ötesinde, Macarlarla beraber tam beş dakika boyunca girişin nerede olduğunu çözmeye çalışmıştık. Sırbistan, Türkiye'den vize istemeyen ülkeler arasında yer alıyor. Ucuz, ucuz olduğu kadar da güzel bir ülke. Başkent Belgrad ve ona bir saat mesafedeki Novi Sad, Sırbistan'da gördüğüm şehirlerden bazıları... Belgrad'a ulaşım için Pegasus'tan rahatlıkla gidiş-dönüş ucuz uçak bileti bulabilirsiniz. Uygun ücretli konaklamayı da bulduktan sonra, hiç düşünmeyin. Hafta sonu için bile tercih edilebilir. Hiç yabancılık çekmeyeceğiniz Sırbistan'da, kahvaltıda kıymalı börek yiyebilirsiniz mesela. Knez Mihailova Caddesinin başındaki Toma isimli fırın, zengin çeşitleriyle emrinize amade. Bu ismi mutlaka bir kenara not edin. (2020 yılı editi: Buraya ilk gidişimden yıllar sonra, 2019 yılının mart ayında tekrar gittim. Mekan aynı yerde ancak sadece ismi değişmiş.) Ayrıca Kalemegdan'da enfes manzaraya karşı keyif çatabilir, Nikola Tesla Evini ziyaret edebilirsiniz. Bu yazının ilk yazılış tarihinde, Belgrad konaklama için Hostel and Apartment Dali isimli yeri önermiştim. Belgrad'ın en meşhur caddesi olan Knez Mihailova'ya yürüyerek beş dakika mesafedeki Hostel and Aparment Dali, otogara da çok yakındı. Başka bir şehirden kara yolu ile gelirseniz, otogarda indikten sonra 10-15 dakikalık bir yürüyüşle, oldukça merkezi konumdaki bu hostele ulaşabilirsiniz demiştim. Hatta taksiciler sizi sıkıştırmak isteyecektir, bence gerek hiç gerek yok, valiziniz veya çantanız da hafifse ne ala, sorarak kendiniz rahatça bulabilirsiniz yazmıştım... Ancak sanırım burası sonradan kapanmış. O nedenle ben size bu ikinci gidişimde kaldığım bir başka hosteli önermek istiyorum: DC Hostel. Üstelik burası Knez Mihailova Caddesine yürüme mesafesinde falan da değil, caddenin tam başlangıç noktasında, üstte yazdığım -sonradan ismi değişen- Toma isimli fırının tam karşısında. Ben Belgrad DC Hostel'de dört gecelik konaklamaya 340 TL ödedim. Resepsiyonda çalışan arkadaşlar son derece yardımsever. Burada da günlük temizlik, temizlik görevlisi kadınlar tarafından yapılıyor. Hem odaların hem de hostelin genel temizliği çok iyi. Banyo ve tuvaletler ise ortak olarak kullanılıyor. Resepsiyonun önündeki ortak alanın bir bölümü ise mutfak olarak kullanıma ayrılmış durumda. Belgrad'a giderseniz burada yani DC Hostel'de kalmanızı öneririm. Unutmadan, Belgrad'a kadar gidip yerel lezzet Rakija içmeden dönmek olmaz! Yalnız dikkatli olun, bu içkinin % 50'si alkol! 🙂 Bu güzel hostelin Booking puanı: 8,6 Belgrad'da nerede kalınır? Tabii ki Downtown Central Hostel'de! Polonya, ulaşım alternatiflerinin kısıtlı olması nedeniyle pek de tercih edilmeyen bir destinasyon. THY, kardeş kuruluşu LOT ile buraya genelde ortak seferler düzenliyor. Bilet alacaksanız, LOT'un fiyatlarının THY'ye göre biraz daha uygun olduğunu söyleyeyim. Aslında Polonya'da gezilecek şehir sayısı çok fazla; Varşova, Krakow, Wroclaw, Poznan, Gdansk, Lublin... Ancak en çok tercih edilen şehir başkent Varşova. Ülkede kış aylarının ciddi anlamda soğuk olduğunu ve mevsimin sert geçtiğini belirtmek gerek. İmkanınız varsa bahar aylarını tercih etmeye bakın. Ve yine imkanınız olursa yalnızca başkent Varşova'yı değil, en azından bir başka şehri daha, mesela Krakow'u mutlaka görün. Krakow, başkent Varşova'nın gölgesinde kalmış bir şehir ama özellikle Auschwitz çok farklı bir deneyim sunuyor... İkinci Dünya Savaşı sırasında yüz binlerce insanın öldürüldüğü, Nazilerin en büyük toplama kampı burada. Bunun dışında, ihtişamıyla göz alıcı Wawel Şatosu da yine Krakow'da görülmesi gereken yerlerden bir diğeri. Hostel, meşhur Nowy Swiat caddesine birkaç yüz metre mesafede. Nowy Swiat, Varşova'nın en ünlü caddesi. Bizdeki İstiklal Caddesi gibi. Bu hostelde tuvalet ve banyolar ortak. Resepsiyon görevlileri ilgili ve nazik. Konaklamam sırasında aileler de gözüme çarpmıştı. Mekan temizliğiyle de öne çıkıyor. Booking puanı 8,4 Varşova'da nerede kalınır? Moon Hostel Varşova'da. Şehir oldukça büyük ve konaklamak için farklı alternatifler var. Ben konfordan çok, daha ziyade konumuyla öne çıkan bir hostel önereceğim: Barcelona Rooms 294. Hostel, Gaudi'nin en büyük eseri Sagrada Familia'ya yürüme mesafesinde, Gracia semtinde bulunuyor. Metro ile Joanic veya Verdaguer istasyonlarından herhangi birini tercih edebilirsiniz. İkisinin de tam ortasında kalıyor denebilir. İnince 4-5 dakika kadar yürüyorsunuz. Hostelde çalışanlar çok sıcak ve ilgili. Her sorunuza yanıt veriyor, hatta şehirle ilgili tavsiyelerde de bulunuyorlar. 5 Euro'ya çamaşırhane hizmetinden de faydalanabilirsiniz. Etrafta alışveriş yapmak için marketler, cafe ve restaurantlar var. Temizliğin de iyi olduğunu söyleyebilirim. Budva'dan hostel önerim Freedom Hostel olacak. Şehrin tarihi kısmında yani Stari Grad içinde yer alıyor. Buradan daha merkezi bir yer yok, öyle söyleyeyim. 🙂 Hostel küçük ama sevimli. Çok fazla odası olmadığı için, özellikle yazın tercih edecekseniz önceden yer ayırmakta fayda var. Ufak bir ortak alanı ve mutfağı var. Hostelin odaları oldukça temiz ve Wi-Fi bütün odalarda sorunsuz çalışıyor. Banyo ve tuvalet ortak. Resepsiyon görevlilerinin İngilizceleri gayet iyi. Her konuda yardımcı oluyorlar. Budva zaten çok ufak bir yer olduğu için ulaşım konusunda sıkıntı yaşamayacaksınız. Yalnızca Sveti Stefan adasına ulaşım için minibüs kullanmak gerekiyor. Onu da üstteki Budva gezi rehberinde yazdım zaten. Freedom Hostelin Booking puanı: 9,1 Sırt çantalı gezginlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Budva'da nerede kalınır? Tabii ki Freedom Hostel Budva'da. 2017 yılının şubat ayında, 4 günlük bir Amsterdam turu yaptım. Hava şansıma son derece güzeldi. Ucuz uçak bileti bulduğunuz an, Hollanda'nın bu en meşhur kentini bir görün derim. Amsterdam gezilecek yerler bakımından çok zengin. Ortalama 3-4 günlük bir Amsterdam gezisi yeterli olacaktır. Şehirde son derece gelişmiş bir tramvay sistemi var. Buna rağmen merkeze yakın bir yerde konaklamak daha güzel olacaktır. Bu yüzden kalacağınız yer önem taşıyor. Amsterdam'ın merkezi kısmı Dam Meydanı ve onun çevresi oluyor. Amsterdam Gezi Rehberi içinde tüm detayları bulabilirsiniz. Ben Budget Hostel Tourist Inn'de kaldım. Yalnız Hollanda ve özellikle Amsterdam çok sık ziyaretçi alan bir şehir olduğu için erken rezervasyon yaptırmakta fayda var. Eğer geç kalırsanız fiyatlar ciddi anlamda yükselecektir. Bunu da üzerine basarak söylemeliyim! Elinizi çabuk tutmalısınız! Hostel konum olarak Red Light District ile Dam Meydanı arasında kalıyor. Amsterdam Centraal Merkez Tren İstasyonuna da yürüyerek 10 dakika mesafede. Kendine ait bir mutfağı ve cafe kısmı var. Kahvaltısı, şu ana kadar aldıklarım içinde standart Türk kahvaltısına en yakın olanlardan biriydi. O yüzden kahvaltı dahil seçeneğini de seçerseniz kesinlikle pişman olmazsınız. Wi-Fi hostelin tüm odalarında çekiyor. Mutfak/Kafe kısmı da dahil olmak üzere odalar pırıl pırıl. Banyo ve tuvaletler holde yer alıyor ve ortak olarak kullanılıyor. Ancak buralar da gayet temizdi. Tesiste asansör de var. Dediğim gibi, Amsterdam'da gezilecek yerlerin bir çoğuna yürüme mesafesinde de olduğu için, uygun fiyatlı seçeneği bulduğunuz an gönül rahatlığıyla burada kalabilirsiniz. Amsterdam'da nerede kalınır? Booking puanı 8,2 olan Budget Hotel Tourist Inn'de. Meşhur Hollanda peynirlerini almayı da unutmayın sakın. İsveç pahalı bir ülke. Başkent Stockholm gezi planı yapanlar için erken rezervasyon yaptırmak şart. Yoksa Stockholm konaklama gerçekten pahalıya gelir. Stockholm gezi notlarını daha önceki yazımda yazdığım için, burada direk Stockholm'de nerede kalınır sorusunun cevabını vermek istiyorum. Stockholm'de Archipelago Hostel'de kaldım. Burası şehrin old town denen tarihi bölgesi olan Gamla Stan'ın tam ortasında. Çok sayıda odası olmayan, küçük ama temiz bir hostel. Ben, dört kişilik odada dört gecelik konaklama için 800 İsveç Kronu yani yaklaşık 350 Türk Lirası ödedim. Bildiğiniz gibi İsveç para birimi olarak Kron kullanılıyor. Hostel; Stockholm Kraliyet Sarayı, Stockholm Nobel Müzesi, Riddar Holmen adası ve Kilisesine yürüme mesafesinde. Ayrıca yine Stockholm gezilecek yerler arasında yer alan Djurgarden ve Skeppsholmen adalarına kalkan feribot iskelesine de çok yakın. Bu yüzden kesinlikle öneririm. Burası ile ilgili söyleyebileceğim en önemli şey ise, hostele mutlaka Booking. com'da belirtilen check-in saatleri içinde gelmek zorundasınız. Peki gelmezseniz ne olur? Kapıda kalabilirsiniz çünkü Check-in ve check out saatleri dışında resepsiyon kapalı. Yani burada 24 saat çalışan görevliler yok! Bunun dışında yatak çarşafları ve kılıfı için de ekstra 65 SEK ödenmesi gerekiyor. Bu önemli bilgiler de mutlaka aklınızda olsun. Hostel müşterilerinin, binanın hemen karşısındaki Cafe Cronan'da indirim hakkı da var. Kahvaltı için burayı tercih edebilirsiniz. Stockholm gezi planı yapanlar için önerebileceğim Archipelago Hostel Old Town'un Booking. com puanı 7,8. Herkese şimdiden iyi yolculuklar ve iyi tatiller diliyorum! Budapeşte'de şehir merkezinde, hatta şehrin kalbinde ve her yere yürüme mesafesinde 1073 Bp. Erzsebet Krt. 29 adresinde TEMPO Life Apartman'ı içtenlikle önerebilirim. Deneyimlediğimiz, inanılmaz konforla itina ile döşenmiş ve ekonomik bir mekan. Mekanda ihtiyacınız olan her şey, ama her şey mevcut. Çay, kahve, su, soda ikram. İnternet her daim güçlü, klima vs. . Sahipleri çok cana yakın, içten ve yardımsever. Hatta Türkçe'yi de konuşabiliyorlar. Her türlü yardım ve rehberliği yapmaya hazırlar. Bizler geç saatte gittiğimiz halde o kadar yardımcı oldular ki, sanki kendimizi Türkiye'de hissettik. Merhaba. Yorum için çok teşekkür ederim gerçekten. Yazılara katkı sunan bu türden yorumları burada görmek, beni fazlasıyla mutlu ediyor! Budapeşte benim ilk seyahatlerimden biriydi ve çok uzun süre kalamamıştım. Umarım tekrar gitme şansım olur. Hepimizin yolu açık olsun, selamlar, sevgiler!


Hostelde kalmak değişik bir deneyim. Bence herkesin, hayatında en azından bir kez olsun bu deneyimi yaşaması şart! Hostel seçimi de elbette çok önemli. Bu yazıda hostel seçerken dikkat edilmesi gereken başlıca beş kriteri sıralayacağım. Bunları teker teker sıralayıp, biraz açmak istiyorum. Bir yere gitmeden önce hostelleri araştırırken, öncelikli olarak bu beşine göre hostelleri değerlendiriyorum ve kendim için bu beş özellik açısından da en uygun olan şıkkı seçiyorum. Seçim yaparken bunlardan yalnızca biri üzerine odaklanarak karar vermek doğru olmayacaktır. Örneğin sırf ucuz olduğu için şehir merkezine uzak seçtiğimiz bir hostel, ulaşım masraflarını ve hatta süresini hesaba kattığımızda, faydadan çok zarara neden olabilir. Veya benzer şekilde, sırf şehrin merkezinde yer aldığı, konumu çok iyi olduğu için seçtiğimiz ancak hijyen ve temizlik puanı çok düşük olan bir yerde kalmak sağlıklı olmayacaktır. Şimdi, bu beş kriteri sıralayalım. Bu kriterlerden ilki, şehir merkezine uzaklık. Her ne kadar Avrupa'da toplu taşıma ve metro ağı yaygın ve kolay kullanılabilir olsa da, kalacağınız hostelin mümkün mertebe şehir merkezinde olmasını tercih edin. Zaten kimi istisnaları olmakla beraber, bir yerde gezilip görülecek yerler şehir merkezi ve onun yakın çevresinde bulunur. Tarihi yarımada lafını eminim duymuşsunuzdur. Bu yüzden İstanbula gelen yabancılar, konaklamak için genelde burayı veya buraya yakın yerleri tercih ederler. Örneğin Şirinevlerde kalmak, bir gezgin için tercih edilebilir, uygun bir seçenek değildir. İşte bunu anlamanın en güvenilir yolu, kullanıcı yorumlarını dikkatlice okumak! Sürekli Booking. com'u kullanan biri olarak, özellikle temizlik hususunda, kullanıcıların güvenilir ve doğru yorumlar yaptığını söyleyebilirim. Bir yerin genel olarak temiz olup olmadığını direk yazarlar. Şöyle izah edeyim. Çok kişinin kaldığı odalar doğal olarak daha düşük ücretli olur. Çünkü aslında siz odayı değil, bir anlamda yatağı kiralamış olursunuz. Az kişinin (2, 3 veya 4) yer aldığı odalar ise her zaman daha yüksek ücretli olur. Ancak bazen daha az kişinin kaldığı odaları seçmek, pahalı olmasına rağmen daha mantıklı bir seçenek olabiliyor. Zira çok fazla insan demek, bazen gerçekten kaotik bir atmosfer demek oluyor. Bu yüzden, şayet üstteki iki kriter de tamamsa, ben şahsen biraz daha fazla ödeyerek daha az kişinin kaldığı odaları tercih ediyorum. Siz de eğer böyle yaparsanız, emin olun aradaki o cüzi farka değecektir. Cüzi diyorum, çünkü arada genelde fahiş farklar olmuyor. Kendi açımdan konuşmak gerekirse, şayet şehir merkezine yakınlık ve temizlik konusunda bir yerde ikna olduysam, ücret benim açımdan bu anlamda çok fazla belirleyici olmuyor. Size de böyle yapmanızı tavsiye ederim. Diğer bir kriter: Kullanıcı yorumları ve hostelin ortalama puanı. Günümüzde, Booking. com, Hostelworld. com, Tripadvisor. com gibi çok farklı siteler var. Kullanıcılar buralara sürekli yorum bırakıyor ve puan veriyorlar. Daha sonra bu puanlar üzerinden her hostelin ortalama bir puanı oluyor. - - Temizlik - Rahatlık - Konum - Tesisin Sunduğu Olanaklar - Çalışanların Tutumu - Fiyat/Fayda Dengesi - Wi-Fi Hizmeti Benim yazımda da bunların üç tanesi yer alıyor: Temizlik, Konum ve Ücretsiz Wi-Fi. Booking. com örneğinden yola çıkarsak, eğer bir hostelin puanı 10 üzerinden 7 ve üstüyse, burası rahatlıkla tercih edilebilir bir yer demektir. Benim için eşik 6 puan. Sizin için de böyle olabilir pekala. Ancak bu, her 6 puanlı yerde kalınabilir anlamına da gelmez. "Peki sen bugüne kadar hiç kaldın mı?" diyebilirsiniz. Evet, bir iki defa kaldım. Tekrar kalır mıyım? Buna kesin bir yanıt vermem zor. Ancak bir ihtimal düşünebilirim diyebilirim. Örneğin 5 puanlı olanları direk eliyorum. 8 ve üzeri puana sahip olanlar için ise zaten çok fazla bir şey söylemeye gerek yok. Hemen her anlamda doyurucu bir seçenek olacağı su götürmez bir gerçek. 9 ve üzerindeyse gözü kapalı kalınabilir. Ve son kriter: Wi-Fi. Teknolojinin inanılmaz geliştiği günümüzde, artık internet hizmeti bir lüks olmaktan çıktı. Herkesin akıllı telefonları, tabletleri veya taşınabilir bilgisayarları var ve internet de olmazsa olmaz. Artık konuklarına Wi-Fi hizmeti sunmayan hostel neredeyse kalmadı. Bu hizmet çoğu yerde ücretsiz. Çoğu yerde deyip bir ihtiyat payı bırakmamın nedeni, 2015'te, Venedikte kaldığım hostelde ücretli Wi-Fi hizmetiyle karşılaşmış olmam. Ücretli interneti görünce gerçekten bir hayli şaşırmıştım. Ancak, gezginler için asıl önem taşıyan, Wi-Fi'nin kalitesi ve çekim alanı. Birden fazla kata sahip veya geniş bir alana yayılmış hosteller olabiliyor. Yine hostele gitmeden önce, bu anlamda kullanıcı yorumlarına başvurmak gerekir. Wi-Fi'nin her yerde çekip çekmediğini ve çekim kalitesini gözden geçirmek şart. Fakat burada şunu da söylemek yerinde olur. Örneğin yukarıda sayılan kriterlerin hemen hepsine uyan bir hostel bulduk diyelim. Fakat internetin her yerde çekmediğini, yalnızca ortak alanlarda veya sınırlı bir bölgede öğrendik. Bu, benim açımdan böyle bir hostelden tek başına vazgeçme sebebi olamaz. Neticede, anlık durum bildirimi yapmazsa ölecek hastalığına yakalanmış değiliz diye düşünüyorum. Herhalde sırf bu nedenle siz de beğendiğiniz bir hostelden vazgeçmezsiniz. Evet, bu yazının sonuna geldik. Bu yazıda hostel seçiminde dikkat edilmesi gereken bazı kriterleri sıralamaya çalıştım. Umarım herkes için faydalı bir içerik olmuştur. Eklemek istediğiniz görüşler varsa, yorum kısmında belirtmekten çekinmeyin lütfen. Güzel hostel arayanlar Avrupa'nın çok farklı şehirlerinden hostel önerileri sunduğum şu iki yazıma da göz atabilir. Yazının içinde, mutlaka gitmeyi düşündüğünüz bir ülke çıkacaktır.


Bu yazımda ilk kez yurt dışına çıkacaklara tavsiyeler vermek istiyorum. Şu ana dek (2023 yılı itibari ile) toplamda 25+ ülke ve 70'ten fazla şehir gezdim. Hiçbirinde gittiğim için pişmanlık hissine kapılmadım inanın. Her biri birbirinden güzeldi. Ama emin olun her biri başlı başına güzel ve özeldir! Hiçbir seyahatin kayıp olduğuna inanmıyorum bu nedenle. İster yurt içi seyahati ister yurt dışı seyahati olsun. Bakmasını ve görmesini bilen için her ülkenin, her şehrin farklı güzellikleri var. Ve her bir yer, dikkatlice kulak kabartan herkese kendi özgün hikayesini anlatır. - - Avusturya - Almanya - Azerbaycan - Bosna Hersek - Beyaz Rusya - Belçika - Çekya - Danimarka - Fransa - Gürcistan - Hollanda - Hırvatistan - İspanya - İsveç - İtalya - Karadağ - Kazakistan - Kırgızistan - Kuzey Makedonya - Litvanya - Macaristan - Polonya - Slovenya - Slovakya - Sırbistan - Ukrayna - Yunanistan İlk kez yurt dışına çıkacaklar için bu yazıyı hazırlama ihtiyacı hissettim. En çok onların bu bilgilere ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Aşağıda yazdıklarım, kendi yaşadığım tecrübeler, umarım herkes için faydalı olur. Yazıya geçmeden önce, daha önce yazmış olduğum ucuz seyahat rehberi linkini de paylaşayım. Bu kısa girişten sonra gelelim yurt dışı seyahatinin tüyolarına. Hazır mısınız? Biraz uzun ama son derece keyifli bir yazı olacak. Kahvenizi/çayınızı aldınız mı? Peki, öyleyse başlayalım. Keyifli okumalar! 1- Ön yargılarınızı evde bırakın. İlk kez yurt dışı seyahati düşünenler için, bence en önemli konulardan birisi bu. Çünkü sürekli olarak içinde yaşadığınız, her şeyini bildiğiniz bir yerden hiç tanımadığınız bambaşka bir yere gidiyorsunuz. Şunu aklınızdan hiç çıkarmayın: Dünya yalnızca sizin yaşadığınız ülkeden ibaret değil. Tek gerçek de sizin bildiğiniz değil... Gezegende 7 milyar insan yaşıyor. Yazıyla yedi milyar. Dile kolay! Fransız antropolog Pierre Clastres de, bugün yalnızca Güney Amerika'da yaklaşık 200 farklı etnik grup bulunabileceğini söylüyor. Ortalama insan, kendi grubu dışından hiç kimseyi görmeden veya duymadan aylarını geçirebiliyordu ve yaşamı boyunca da toplamda birkaç yüz kişiden fazlasıyla karşılaşmıyordu. Artık ilkel değil, bambaşka, çok daha modern bir çağda yaşıyoruz ve bu sözü edilen geçmişe kıyasla her açıdan daha ileri durumdayız. Dolayısıyla kendinizle beraber daha önceden kafanızda yer edinmiş ön yargılar, basmakalıp düşünceler varsa, yurt dışına bunları asla ama asla götürmeyin! Evde, odanızda bırakın. Geri döndüğünüzde eğer isterseniz kaldığınız yerden kullanmaya devam edebilirsiniz. Eğer duyu organlarınız ve algılarınız gerçekten açıksa, döndüğünüzde aynı insan olmayacağınızın garantisini veriyorum. Şunu açık yüreklilikle ve gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki dünyada kimse kimseden nefret etmiyor. Irkçılık, milliyetçilik hiç yok demiyorum, tabii ki bu her yerde elbette biraz var. Bunun ciddi oranda taraftarları da var. Ancak siz kendinizi bir birey olarak ortaya koyduktan, olumlu özelliklerinizi gösterip kabul ettirdikten sonra milliyetinizin, dilinizin veya dininizin bir anlamı kalmıyor. En azından turizm için bu kesinlikle böyle. Kaldı ki bunların hiçbiri sizin seçiminiz bile değil. Daha baştan mutlak değerler olarak geliyor. Unutmayın, kimse size nerede doğmak istediğinizi, hangi milliyetten veya hangi cinsiyetten olmak istediğinizi sormadı. Japonya'da doğup Şintoizme dahil olabilir, Norveçte doğup Ateist olabilir veya Polonya'da Varşova'da dünyaya gelip koyu bir Katolik de olabilirdiniz pekala. Rusya'da doğmuş olsaydınız büyük ihtimalle Ortodoks inancına sahip olacaktınız. Wilhelm Reich'in "Dinle Küçük Adam" isimli o incecik -ama içerik bakımından fazlasıyla zengin- kitabını henüz okumadıysanız, mutlaka bir bakın. Ben çocukken, televizyonlarda sürekli gösterilen bir film vardı: Tanrılar Çıldırmış Olmalı Afrika'nın Kalahari Çölünde yaşayan ilkel bir kabilenin hayatından kesitler sunuyordu bu komedi filmi. Nedenini bilmiyorum, sonraları hiç gösterilmez oldu. Size oldukça ters gelebilir ama orada yaşayanlar için çıplaklık son derece sıradan bir olguydu mesela. Afrika'nın kimi kesimlerinin yanı sıra örneğin bugün Latin Amerika'da da bu şekilde yaşantısını sürdüren milyonlarca insan var hala. Aynı biyolojik çeşitlilik gibi, dünyada inanılmaz bir kültürel çeşitlilik var. Bu nefis bir zenginlik. Magma Dergisi, National Geographic gibi dergileri takip etmek çok farklı bilgilerle, kültürlerle tanışmak için yararlı olacaktır. Siz bu kadar basit bir canlı değilsiniz bir kere. Sahip olduğunuz değerlerle, içinde yaşadığınız toplumun söz gelimi tarihsel geçmişiyle övünmek falan başka bir şey. Bundan bahsetmiyorum. Bunlar elbette son derece normal. Herkes yapıyor. Demek istediğimi zaten anlamak isteyen anlamıştır. Kendiniz gibi olmayan, size benzemeyen, düşüncelerinizin paralellik veya benzerlik taşımadığı her bireyi/her toplumu düşman olarak kurgulayan bu çağ dışı, primitif zihniyetlere prim vermeyin diyorum. Emir Kusturica'nın nefis filmi Çingeneler Zamanında, mutsuz yaşantısından bunalıp intihar etmeye karar veren filmin başrol oyuncusu Perhan, boynuna geçirmek için ilmiği hazırlarken sokakta yanından yaşlı bir adam geçer. Ona ne yaptığını sorar. Perhan, "Görmüyor musun, kendimi asıyorum" diye cevap verir. Türkiye'nin son yıllardaki son derece sağlıksız atmosferi ortada. Hiç olmazsa seyahatte insanları, davranışları farklı bir gözle değerlendirmeye, anlamaya çalışın. İnanın çok zor bir şey değil bu. Ayrıca yeri gelmişken şunu da ekleyeyim, Batı bizden nefret etmediği gibi, kimse bizim metrolarımızı falan da kıskanmıyor. İnanmıyorsanız açın Tokyo metro haritasını inceleyin. Bizimkine gelene kadar kıskanılacak çok fazla metro var dünyada. Yani kurallara uyuluyor mu? Dürüstçe bir cevap vermek isteyenlerin yanıtı açıkça belli, en ufak bir şüpheye dahi yer bırakmıyor, genel olarak hayır. Geçenlerde, hastası olduğum insan Ayhan ağabeyin bir röportajını okudum bir seyahat dergisinde. Bizde trafik sıkışıklığında ilk dolan şerit emniyet şeridi oluyor demiş. Nokta. Peki, yurt dışında herkes kurallara harfi harfine uyuyor mu? Onlar dört dörtlük mü? Hepsi mi kusursuz? Hiç mi yanlışları yok? Bu soruları duyar gibiyim. Tabii ki hayır. Öyle bir yer yok zaten dünyada. Aldous Huxley'in Ada'sı gibi, bu bir ütopya. Ancak kabaca bir değerlendirme yapmak gerekirse, burada her 10 kişinden atıyorum üçü-dördü kurallara uyuyorsa, orada her 10 kişiden yedisi-sekizi uyuyor. Şahsi kanaatimce, bu 4 ile 8 arasındaki o fark da bence açık bir şekilde tam da uygar/medeni dediğimiz kişi sayısına denk geliyor işte. Yani bu iş ben medeniyim demekle, bağırmakla falan olmuyor. Ve evet kurallara uymak bence çok ciddi bir uygarlık ölçüsü. Facebook'taki Interrail Türkiye grubunda son zamanlarda sayısı giderek artan, bu anlamda gözden kaçması pek mümkün olmayan bir şey var mesela. Yurt dışında bazı ülkelerde turnike falan yok. Toplu taşıma araçlarına binmeden otomatlardan bilet alıyorsunuz ve aracın içindeki makinelere bunu okutuyorsunuz. Viyana metrosunu örnek olarak vereyim mesela. 2015 yılında Viyana gezisi yaparken herkesin elini kolunu sallaya sallaya metroya binmesine çok şaşırmıştım. Manzara hala gözümün önünde. Viyana metrosunda etrafta ne doğru dürüst bir görevli vardır ne de bir turnike. Sadece bilet makineleri. Biletini alır ve geçip direk metroya binersin. Buna karşın mesela örneğin Ukrayna'da, Türkiye'de her yer görevliyle doludur. Üstelik bilet kontrolleri de, Interrail yapan arkadaşın üstteki örnek yorumda bahsettiği gibi pek sık yapılmaz. Ben mesela bu kadar ülke gezdim, toplasan belki 4-5 defa kontrole denk gelmişimdir. Buna rağmen biletsiz yolcu yok denecek kadar azdır. Peki Türk insanı ne yapıyor? Atıyorum 3-5 Euro veya 25-30 Euro vermemek için, olası bir 100-150 Euroluk riski veya ülkeye bir daha hiç girememe, ya da schengen vize reddi tehlikesini göze alıyor. Ben de diyorum ki, kesinlikle değmez, lütfen bunu yapmayın, yapan arkadaşınız varsa onu da uyarın, kurallara uyun. Örneğin bir yerde alt geçit varsa karşıdan karşıya geçmek için yolu kullanmayın. Yayalara kırmızı ışık yanıyorsa durun, geçmeyin, bekleyin. En fazla 40-45 saniye sürer. Bisiklet yolları mesela, yalnızca bisikletlerin geçişi için ayrılmıştır, lütfen buralara girmeyin. Girince başınıza bir şey gelirse, yok yere üstelik bir de haksız bir şekilde sinirlenmeyin. Toplu taşıma araçlarına biletsiz asla binmeyin. Müze kuyruklarında kaynak yapmaya çalışmayın. Hostel odasında alkol içilmesi yasak diye bir uyarı varsa odada alkol içmeyin. Bu kadar basit. Bunlar toplumsal yaşantıyı düzenleyen, hayatı kolaylaştıran kurallar. Bu yüzden İsviçre'ye, Avusturya'ya, Slovenya'ya giden herkes dönünce huzurdan, yeşillikten, doğaya ve kurallara saygıdan ve hepsinden önemlisi insan olduğunu hatırladığından bahseder. Özetle, yurt dışı seyahati sırasında kurallara uyun, saygı gösterin ve saygı görün. Bu hissi yaşadıktan sonra ne demek istediğimi kendiliğinden anlayacaksınız zaten. Kivinin ne demek olduğunu bilmeyen bir insana onun tadını, şeklini anlatmak nafile. Benim yaptığım şey şu an tam da bu. Eliyle tutması, hissetmesi, tadına bakması gerekiyor. O yüzden gidin, yaşayın ve görün diyorum. 3- Pasaport kontrollerinde rahat olun. İlk kez yurt dışına çıkacakların üzerinde doğal olarak tatlı bir heyecan olur. Biraz da tedirginlik. Yalan yok, benim ilk yurt dışı seyahat tecrübem de aynen böyleydi. 2012 yılında Polonya'ya gitmiştim. İngilizce bilmeme rağmen pasaport kontrolünü daha hava alanına gitmeden, kafamda tekrar tekrar bir tiyatro sahnesi gibi yaşamıştım adeta. Acaba polis ne diyecek, şöyle derse ne cevap vermek gerekir vs. Sonra başıma gelenler çok daha enteresan oldu hakikaten. Yani bunu anlatmadan olmaz. Özellikle de üstte bahsettiğim bu heyecanı duyanlar benim hikayemi okuyunca henüz yaşamadan belki biraz bu duygunun ne demek olduğunu daha da iyi anlar. Ama siz sakın tedirgin olmayın, onun için yazmıyorum kesinlikle, dediklerimi yapın, böylece benim başıma gelen sizin de başınıza gelmesin. Polonya gezisi öncesi evden çıkmadan önce her şeyi tekrar tekrar kontrol ettim. Yıl 2012. Aylardan şubat. Eh, Varşova hava durumu kışın zaten malum, su daha yere dökülürken buz tutuyor. Polonya turu yapacaksanız baharı veya yazı bekleyin demeye çalışıyorum gördüğünüz gibi, çünkü gerçekten kışın çok soğuk. Şu ana dek en çok üşüdüğüm, adeta donduğum ülke oldu Polonya. Neyse, valizin içine tekrar tekrar bakıyorum. Kazaklar tamam, bere tamam, atkı tamam, iç çamaşırları tamam, bunun dışında rezervasyon çıktıları tamam, pasaport hazır, yani görünürde her şey normal ve eksiksiz. Ok then, let's go to the Airport! Avcılar'dan İstanbul Atatürk hava limanına kolayca varıyorum. İstanbul Varşova arası uçuş 5 saat sürüyor. Birazcık uzun. Uçak Varşova'ya indikten sonra beni bekleyen arkadaşıma telefon açıyorum hemen. Pasaport kontrol noktasında sıra bana geliyor. Malum, ilk kez yurt dışı seyahatim olduğu için pasaport şimdiki gibi değil, daha sıfır, her yeri gıcır gıcır parlıyor, sayfalar bomboş. Polonya vizesi alırken de hiçbir sorun çıkmadı neyse ki, rahatça aldım. Buraya kadar her şey yolunda gitti yani. Polis memuru kadın kaç gün kalacağımı ve neden geldiğimi soruyor doğal olarak. Gezmeye diyorum ve kaç gün kalacağımı söylüyorum. Bilgisayarda bir iki işlem yaptıktan sonra dönüş bileti ve otel rezervasyonlarını görebilir miyim diye soruyor. Memnuniyetle diyorum ve sırt çantamı açıyorum. Fakat o da ne? Uçak bileti çıktısı tamam ama hostel rezervasyon kağıdı yok. Bu da nereden çıktı şimdi? Oysa ki kendimden eminim, olması lazım derken jeton bir anda taaak diye düşüyor. Sağımdaki ve solumdaki bankolardan insanlar vızır vızır damgayı bastırıp geçiyor. Hepsini görüyorsun. Bir tek benim olduğum sıra sabit duruyor, herkes beni bekliyor. Bu durumu gözünüzde bir canlandırmaya çalışın. Memur, yanına gelen bir polisle benim durumumu konuşuyor. Bir yerlere telefon açıyor. İşte şimdi hapı yuttuk diye tam düşünmeye başlamışken, kafamda onlarca düşünce arka arkaya birikmişken, hangi hostelde kalacağını hatırlıyor musun sorusu geliyor. Moon Hostel, Ulica Foksal, No: 16 Warszawa. Ulica Foksal, Foksal Sokağı demek. Varşova'nın en ünlü caddesi Nowy Swiat'ın paraleli olduğu için bilerek seçmiştim bu stratejik noktayı. Eğer yanlış hatırlamıyorsam hosteli arayıp ismimi teyit ettiriyor. Takdir edersiniz ki o atmosferde, bu bahsettiğim ruh halinde yaşadığım her şeyi daha detaylı hatırlamak zor. Neyse ki hostelin bir günlük ücretini de kaparo olarak yatırmıştım gitmeden. Rezervasyon sağlam yani. Telefon konuşmasından sonra kısa bir bekleme anı ve çat diye pasaporta vurulan bu ilk damga ile, Welcome to Poland! Her şey kısa metrajlı bir gerilim filmi gibiydi. Gelelim kıssadan hisse... Eroin kaçakçısı falan değilseniz ve belgeleriniz tamsa pasaport kontrolünde çekinmenizi gerektirecek hiçbir şey yok. Elinizde veya telefonda gidiş-dönüş uçak bileti çıktısı, konaklama rezervasyonu gibi şeyler varsa bir sorun çıkması için bir neden yok demektir. Size sorulacak sorular da zaten standarttır: Neden geldin? Buna sadece I am tourist diye cevap verin. Fazlasına inanın gerek yok. Ben hep only visiting diyorum mesela. Kaç gün kalacağınızı sorarlar. Ve oradan başka bir ülkeye gidip gitmeyeceğinizi. Gidecekseniz onunla ilgili evrakları da yanınıza almayı unutmayın sakın. Örneğin ben Hollanda'ya Amsterdam'dan giriş yaparken, Belçika'ya da geçecektim ve Amsterdam Brüksel arası ulaşım için aldığım tren bileti de sırt çantamda, yanımdaydı. Soruyu sordular ama onu kanıtlayacak bir belge göstermemi istemediler, o başka. Yine de elinizin altında bulunsun, ne olur ne olmaz. Pasaport kontrollerinde sorulan sorulara, acaba kısa cevap verirsem kötü olur mu gibi bir düşünceye kapılmayın. Mesela eğer İngilizceniz zayıfsa böyle düşünebilirsiniz. Merak etmeyin. Kötü olmaz. Öyle uzun uzun cümlelerle yanıt vermeniz gerekmez. Kısa, birbiriyle çelişmeyen, net ve anlaşılır yanıtlar verin yeter. Nihayetinde arkanızda daha onlarca insan bekliyor ve orada ciddi bir sorgulamadan geçmeyeceksiniz. Ayrıca unutmayın, TOEFL veya YDS sınavında değilsiniz, yanlış yapmaktan korkmayın. Konuşun. Yani bizim gireceğimiz sıra Non-EU veya Others diye geçen sıra olacak. Yukarıdaki resimde görebilirsiniz. Tabii ki bir nezaket kuralı olarak pasaportu vermeden önce hello ve pasaportu aldıktan sonra da thanks demeyi ihmal etmeyin, ağzınıza kira istemeyin. Hele hele gittiğiniz ülkenin kendi dilinde bunları öğrenip de kullanırsanız, oh ne ala. 4- İnsanlardan yardım istemekten çekinmeyin. Yurt dışında yabancı olmanın bazı avantajları var. Bunların başında gezgin olmak geliyor. İhtiyacınız olduğunda çevredeki insanlara soru sormaktan sakın çekinmeyin. Genelde insanların çoğu zaten yabancı olduğunuzu anladığı için yardımcı olmaktan mutlu olacaktır. İstediğiniz her şeyi sorabilirsiniz. Aradığınız bir adres olabilir, ucuz yemek yiyebileceğiniz bir lokanta veya ücretsiz bir müze. Hiç fark etmez. Mutlaka bir merhaba ile başlayın ve kim olursa olsun sormaktan çekinmeyin. Yeter ki güler yüzlü ve nazik olun. Yurt dışı seyahatlerimde insanlarla iletişim kurmanın Türkiye'den çok daha kolay olduğunu anladım. En sıcakkanlı, en çok yardımsever insanlar Akdenizliler. Mesela İtalyanlar. Bundan başka İspanyolları da çok severim. Çok rahat arkadaş edinirsiniz. Buradan, "Ay ben soramam çekinirim" diyen utangaçlara sesleniyorum: Sevgili utangaçlar, tıptaki gibi, gezerken de utanma olmaz! Eh, bu kadar gaz verdikten sonra hala yapamam diyorsanız hiç çıkmayın yurt dışına zaten, oturun evde, açın Flash Tv seyredin, halay falan çekin, daha ne diyeyim. 5- Pasaport, kimlik ve değerli eşyaları her zaman yanınızda taşıyın. Yurt dışına çıktığınızda önemli belgeleri mutlaka yanınızda taşıyın. Kilitli dolap bile olsa kaldığınız otel veya hostelde bırakmayın. Bunların başlıcaları tabii ki cüzdan, kimlik ve pasaport. Bunların kaybolma veya çalınma ihtimaline karşı, gitmeden mutlaka fotokopilerini çekin, onları da yanınızda bulundurun ve hepsinden önemlisi fotoğraflarını kendinize mail olarak atın! Böylece olası bir ihtiyaç anında dijital ortamda ulaşılabilir durumda olur. Mesela kimliğinizin önlü arkalı fotokopisini çekin ya da taratın. Bunun yanı sıra pasaportta kimlik bilgilerinin yazıldığı olduğu sayfa ve almış olduğunuz vizenin bulunduğu sayfa için de aynı işlemleri yapın. Bütün bu işlemler 10-15 dakikanızı almayacaktır. Hatta rezervasyon kağıtlarının ve uçak biletlerinin çıktısını da telefona atın veya yanınıza alın. Bana bir şey olmaz demeyin. Her ihtimale karşı bunları mutlaka zaman ayırıp yapın. Şu ana dek benim başıma herhangi bir olay gelmedi ama hayatta hiçbir şeyin garantisi yok. İtiraf etmek gerekirse ben de ilk seyahatlerimde bunları yapmıyordum ama artık kesinlikle ihmal etmiyorum. 6- Yurt dışı çıkış pulu almayı unutmayın. Yurt dışı çıkış harcı, yurt dışına çıkmak isteyen her Türk vatandaşından alınan ücretin ismidir. Yurt dışı çıkış pulu veya yurt dışı çıkış harcı olarak adlandırılan bu ücret eskiden daha pahalıydı. Bazı muafiyetler dışında mutlaka alınması gerekiyor. Hava alanlarındaki bankolardan, pasaport kontrolüne girmeden önce satın alabilirsiniz. Bunun dışında Ziraat Bankası, Halk Bankası, Vakıflar Bankası gibi birçok banka şubesine de pasaport numaranızı söylemek suretiyle yurt dışı çıkış harcınızı yatırabilirsiniz. Bunun karşılığında size verilen dekont pul yerine geçiyor. Peki, yurt dışı harç pulu ne kadar? Herhalde en insaflı fiyatlardan biri burada karşımıza çıkıyor. Yalnızca 15 TL. Ödemeyi sadece nakit olarak yapıyorsunuz. Hava alanına gittiğinizde ilk işiniz mutlaka yurt dışı çıkış harç pulu almak olsun. Pasaport kontrolünde bunun olup olmadığı kontrol ediliyor. Pulu pasaporta yapıştırmanıza gerek yok! Aynı şekilde pasaport kontrolünden geçtikten sonra bu pul herhangi bir işe yaramıyor. Yani Türkiye'ye dönerken tekrar kullanmayacağınız için saklamanıza falan da gerek yok. 7- Hava alanına erken gidin. Evet, çok sıradan bir maddeymiş gibi görünebilir. Ancak oldukça önemli. Bu yüzden yurt dışına ilk kez çıkacaklara özellikle tavsiyem, hava alanına uçuş saatinden en azından 2,5 saat önce gitmeleri. Sabiha Gökçen hava limanı ulaşım için Taksim'den, Kadıköy'den, Yeni Sahra'dan ve Yenikapı İDO önünden kalkan Havataş otobüslerini kullanabilirsiniz. Bunlardan Taksim ve Kadıköy araçları yarımşar saat arayla çalışır. Genel olarak hemen hemen 24 saat çalıştıklarını söyleyebilirim. 8- Seyahat sağlık sigortası yaptırın. Seyahat sağlık sigortası, vize başvuru belgeleri arasında kendiliğinden yer alıyor zaten. Bu, yurt içi veya yurt dışı seyahatler esnasında karşılaşabileceğiniz hastalık, kaza vb riskleri güvence altına alan bir sigorta çeşidi. Yapmanız gereken tek şey, herhangi bir sigorta acentesine giderek yurt dışı seyahat sağlık sigortası yaptırmak istediğinizi söylemek. Tabii ki artık bu işlemi internetten de yapmak mümkün. Seyahat sağlık sigorta ücreti, yaşınıza ve kaç gün kalacağınıza göre değişir. 10 Euro civarı bir şey tutar. İçerik zaten standarttır. 30.000 Euro teminatlı olur. Burada dikkat edilmesi gereken 2 önemli şey var. Birincisi şu; seyahat sağlık sigortası için başlangıç ve bitiş tarihlerini gidiş ve geliş tarihi ile aynı gün yaptırmayın. Son zamanlarda bu şekilde yapılan sigortaların vize başvurusu sırasında sorun çıkardığını görüyorum. Örneğin bir Viyana Turu düşünüyorsunuz. Gidiş tarihiniz 15.01.2019 olsun. Dönüş tarihiniz ise 23.01.2019 Bu Viyana gezisi için seyahat sağlık sigortası tarih aralığını 14 ocak 24 ocak olacak şekilde yaptırın. Bu çok önemli bir detay! Bir ikinci konu ise şu; diyelim vize başvurusu yaptınız ve vizeniz çıktı. Hatta aldığınız Schengen vizesi çok girişli ve beklediğinizden daha da uzun süreli verildi. Ve aynı vizeyi kullanarak daha sonra tekrar bir başka yere seyahat etmeye karar verdiniz. Üstte verdiğimiz örnekten devam ederek şöyle bir senaryo üretelim hemen. 15 Ocak 23 Ocak tarihli Avusturya gezisi için başvuru yaptığınız Schengen vizesi, 6 ay süreli ve çok girişli çıktı. Güzel haber. Ve bu 6 ay içinde herhangi bir tarihte İtalya'ya ucuz uçak bileti buldunuz. Satın alıp oraya da gitmeye karar verdiniz. Tekrar vize almanıza gerek yok. Ancak Avusturya için başvuru yaparken yaptırdığınız seyahat sağlık sigortasının da süresi bitti. Yeniden vize başvurusu yapmayacağınıza göre, İtalya seyahati için tekrar sağlık sigortası yaptırmak şart mı? İşte burası çok önemli bir başka detay. Prosedür olarak baktığımızda yaptırmanıza gerek yok. Yani mecbur değilsiniz. Sigorta yaptırmadan da pekala gidebilirsiniz. Pasaport kontrolünde de bu sorulmaz. Ancak şöyle bir şey var. Eğer bu İtalya gezisi esnasında başınıza bir şey gelirse, tüm masrafları siz cebinizden ödemek zorunda kalırsınız. Üstelik bu masraflar sandığınızdan çok çok daha fazla olabilir. O yüzden ben diyorum ki, tekrar 10-15 Euro vermemek için böyle bir risk almaya kesinlikle değmez! Türkiye'den vize istemeyen ülkelere bile gitseniz, seyahat sağlık sigortası yaptırın. Sonradan çok pişman olmamak adına... Unutmayın, son pişmanlık fayda etmez. 9- Hava durumunu ve mevsimsel bilgileri kontrol edin. Gideceğiniz ülkeye göre hava durumunu kontrol etmeyi ihmal etmeyin. Hava durumunu kontrol ettikten sonra yanınıza buna uygun kıyafetler alın. Accuweather en kullanışlı cep telefonu uygulamaları arasında bir adım öne çıkıyor. Özellikle de mevsimlerin ülkelere göre değiştiğini aklınızdan çıkarmayın. Örneğin Türkiye yazı yaşarken, Amerika kıtasındaki Peru'da aynı anda kış mevsimi yaşanmaktadır. Yine buna benzer bir şekilde örneğin kış mevsiminde İskandinav ülkelerinde gün ışığı süresinin çok kısa olduğunu unutmamak gerekiyor. Bu basit coğrafya bilgilerine de dikkat edelim. Özellikle uçak bileti satın almadan önce gideceğiniz ülkeye göre bunları mutlaka iyice kontrol edin. Sırf ucuz uçak bileti buldunuz diye bilmeden hata yapmayın. 10- Hostelde kalın. Hostel, en ucuz konaklama seçeneklerinden biri. Ben yurt dışı seyahatlerimde her zaman hostelleri tercih ediyorum. Tabii bunun birkaç nedeni var. Birincisi hosteller çok ucuz. İkincisi dünyanın her yerinden gelen, aynı sizin gibi gezginlerle tanışabilirsiniz. Bu da şu demek, bir sürü farklı kültürle tanışma ve kaynaşma şansınız var. Bundan daha güzel ne olabilir? İşte size bedava bir hayat tecrübesi. Peki hostel nedir? Hostellerin özellikleri nelerdir? Özellikle pek bilgisi olmayanların veya hosteli bildiği halde hiç kalmamış olanların bu konuda çok ciddi çekinceleri olduğunu görüyorum. 11- Sağlıkla ilgili bilgiler alın. Gideceğiniz ülkede sağlıkla ilgili son gelişmelere bakın. Bunun için haber portallarında arama yapabilirsiniz. Seyahat etmek istediğiniz ülkede ciddi bir sağlık problemi var mı, herhangi bir salgın söz konusu mu? Bu gibi bilgileri edinmek çok önemlidir. Afrika seyahati ve bazı Asya ülkeleri için bu bilgiler son derece önemli. Örneğin kimi ülkelere gitmeden önce önlem amacıyla aşı olmanız gerekebilir. Seyahat aşıları konusunda daha detaylı bilgiler için buraya tıklayın. Bunun dışında size vereceğim şu web sayfalarını da kontrol edin. - - International Society of Travel Medicine: ISTM - Dünya Sağlık Örgütü: WHO - International Association For Medical Assistance to Travellers: IAMAT - Centers for Disease Control Diyelim zaten buldunuz. İşte bu harika! Şimdi, uçak biletinin üzerinde yazan saatlerle ilgili dikkat etmeniz gereken çok önemli bir detay var. Hemen bunu anlatayım. Çünkü saat farklılıklarını unutup yanlış yapabilirsiniz. Şunu hiçbir zaman unutmayın, uçak biletinin üzerinde yazan kalkış saati, daima o ülkenin yerel saati demektir. Sakın hep Türkiye saatiymiş gibi düşünüp şaşırmayın. Özellikle ilk kez yurt dışına çıkanların kafasını karıştırabilir bu durum. Hemen 2 resimli örnekle durumu güzelce izah edelim. Aşağıda iki örnek uçak bileti var. Biri Üsküp-İstanbul arası uçuş, diğeriyse Barselona-İstanbul arası uçuş. Altlarını renkli kalemle çizdim. Gördüğünüz gibi İstanbul-Üsküp arası uçuş için kalkış saati 09.40 Burada zaten herhangi bir sorun yok. Üsküp'ten İstanbul'a dönüş için ise kalkış saati 13.25 görünüyor. İşte bu 13.25 Üsküp'ün yerel saati oluyor. Uçağınız Üsküp'ten yerel saatle 13.25'te kalkacak demektir. Diğer uçuş ise Barcelona İstanbul arası ulaşımı gösteriyor. Uçuş saati 13.50 olarak görünüyor. Yani uçak İspanya'dan Barcelona'dan yerel saatle 13.50'de kalkışa geçecek demek. İşte bu kadar basit. 13- Online Check-In yapın. Hava alanına gitmeden önce online check-in yapmak süreden ciddi anlamda tasarruf sağlar. Firmalar zaten uçuştan belli bir süre önce mailinize online check in yapmak için hatırlatma maili yollarlar. Adımları izleyerek online check-in işlemini kolayca tamamlayabilirsiniz. Bunun en güzel yanlarından biri, benim gibi genelde sadece el bagajınız varsa, direk pasaport kontrolüne geçmek. Yani check-in kuyruğunda yok yere uzun süre beklememek. Ayrıca örneğin Pegasus Plus üyesi iseniz, online check in yaparak da ekstra puan biriktirebilirsiniz. Bunun yanı sıra artık birçok hava alanında manuel check-in yapmak için makineler bulunuyor. Bunları da kullanabilirsiniz. Nasıl kullanılacağını bilmiyorsanız bile telaşa gerek yok. Fotoğrafta gördüğünüz görevliler her zaman yardıma hazır. Bu soruya yanıt verebilmek için, seyahatinizin detayları önemlidir sevgili arkadaşlar. Yani şartlara göre oluşan farklı durumlar var ve bu sorunun tek, kesin ve değişmez bir yanıtı yok. Oysa bazı bloglarda veya internet sitelerinde sıkça görüyorum. "Schengen vize başvurusu mutlaka ilk girilecek ülkeye yapılır" yazıyorlar. Bu her zaman geçerli değildir ve az önce de söylediğim gibi şartlara göre değişir. Böyle kesin bir şey yok. Diyelim Hollanda'dan başlayacak ve birkaç ülkeyi içine alacak karma bir Avrupa turu yapmaya karar verdiniz. Amsterdam ucuz uçak bileti bulup aldınız. Bu gezi Amsterdam'dan başlayarak burada 3 gün, Belçika'da 4 gün ve Almanya'da 5 gün kalacak şekilde ayarlandı. Böyle bir programınız varsa, Schengen vize başvurusunu en çok kalacağınız ülke olan Almanya'ya yapmanız gerekiyor. Yani Schengen alanına Amsterdam'dan giriş yapacak olmanıza rağmen, Schengen vize başvurusu için Almanya'ya başvurmalısınız. Şimdi üstte verdiğim örnekteki aynı ülkeler üzerinden devam edelim ancak bu kez kalınacak gün sayılarını biraz değiştirelim. Vize başvurusu yapılacak ülke açısından durumun nasıl değiştiğini hemen göreceksiniz. Yani özetle kuralımız şu: kalacağınız gün sayıları eşit ise ilk giriş yapılacak ülkeye başvurulur. Bu tamam. Şayet gün sayıları farklı ise en çok kalınacak ülkeye başvurulur. Bu durumda nereden giriş yaptığınızın bir önemi yok. Tabii ki bu ilk Schengen vize başvurusu için geçerli. Alınmış uzun süreli bir Schengen vizeniz varsa, süresi içinde yapacağınız ikinci, üçüncü, dördüncü vs. seyahatler için istediğiniz bir ülkeden giriş yapabilirsiniz. Üstte verdiğim Avusturya ve İtalya örneklerini hatırlayın. 15- Gittiğiniz ülke ile ilgili bilgi edinin. Örneğin basit kelime veya cümleleri öğrenin. Bu, gittiğiniz yerdeki insanlarla daha sağlıklı ve içten bir iletişim kurmanıza yardımcı olur. Sultanahmet'te bir yabancı bize bir şey sormadan önce merhaba dese hoşumuza gitmez miydi? Veya böyle dediğinde gitmiyor mu? Gittiğiniz ülkenin dilinde en azından selamlama ve teşekkür etme kelimelerini öğrenin. Buongiorno, Hola, Dobar Dan, Bonjour, Dzien Dobry vs ile cümleye başlamak, İngilizce konuştuktan sonra yine onların kendi dillerindeki kelimelerle konuşmayı bitirmek çok daha güzel olur. Bir böyle deneyin, farkı göreceksiniz. 16- Su alırken dikkat edin. Yurt dışında su diye tabir ettiğimiz sıvıda bir farklılık var. Daha doğrusu su şişesine benzeyen her şey su olmayabilir. Peki bunlar su değilse nedir? Tabii ki soda. Siz ne düşünmüştünüz? Yoksa bira falan mı? 🙂 Evet soda, yani Mineral Water. Bizim Türk insanının sevdiği ve içtiği şey ise Natural Water yani bildiğimiz su. Bu nedenle şişe su satın almadan önce mutlaka gazlı olup olmadığını öğrenin. 17- Çok fazla eşya ve kıyafet götürmeyin. Efendim, yurt dışı gezisi veya yurt dışı seyahati katılmanızı gerektiren seçkin bir davet içermiyorsa, onlarca farklı kıyafet, frak veya smokin, 5 çift ayakkabı götürmenize gerek yok. Hava yoluna ve yurt içi mi yoksa yurt dışı mı olduğuna göre değişmekle beraber, ekonomi sınıfı bagaj limiti genelde 20 kilogramdır. Bugüne kadar doldurduğumu hiç hatırlamıyorum. Bagajınız veya çantanız mümkün mertebe hafif olsun. Belinize, sırtınıza yazık yahu. Yurt dışında Laundry hizmeti diye bir şey var. Türkçesi çamaşırhane. Genelde çok uygun fiyatlı olur bunlar. (5 Euro civarı) Kirlendikçe burada giysilerinizi ucuza yıkatabilirsiniz. Tamam işte, bitti gitti! İşin bir de şu yönü var. Diyelim ucuza güzel kıyafet buldunuz. Valiz doluysa bu yeni şeyler satın almanızı da engelleyecektir. Mesela Primark isimli mağaza Avrupa'nın birçok ülkesinde mevcut. Buradan çok ucuza alışveriş yapabilirsiniz. O yüzden ne yapıyoruz? Giymeyip geri getireceğimiz bir sürü kıyafeti yük edip taşımaktansa ihtiyacımız kadarını yanımıza alıyoruz. Kışın 1 haftalık seyahat için 2-3 kazak, 2 pantolon dönüşümlü olarak rahatça idare eder. Benden söylemesi. 18- İngilizceyi çok dert etmeyin. Yabancı dil, yurt dışı gezisi düşünenlerin önündeki en büyük engellerden biri gibi duruyor. Birçok kişi hiç İngilizce bilmediği veya çok az bildiği için endişeleniyor. Hatta sırf bu nedenle bazen gitmekten vazgeçiyor. Bir kere şunu söyleyeyim, sadece bu amaçla kullanacaksanız, İngilizce seyahat için ihtiyacınız olan belki de en son şeylerden biri olacak. Bunu nereden biliyorum? Yurt dışı seyahati sırasında karşılaştığım insanlardan.. Hiç İngilizce bilmeden, sürekli kendi ana dilinde konuşan bir sürü yabancı gezgin gördüm. Eğer bu insanlar kim bilir nerelerden kalkıp da dünya turu yapıyorsa, siz de yapabilirsiniz demektir. Kendinizi biraz ifade edebilecek kadar İngilizce yeter. Bu kadarını da bilmiyorsanız kendi kendinize biraz çalışarak kısa bir sürede ihtiyacınız kadarını rahatça öğrenebilirsiniz. Çalışmanız için 3 zaman söyleyeceğim: Present, Past ve Present Perfect Tense. Sonuncusu bile opsiyonel, ilk ikisi sizi idare eder. Basit fiilleri öğrenin ve biraz da kelime çalışın. Hepsi bu kadar. Adres sormayı, yemek siparişi vermeyi bilseniz yeter. Bilet gişesindeki görevliyle güncel politikadan, en çok sera gazı salınımı yapan ülkelerden veya Türkiye'nin AB üyeliğinden konuşmayacaksınız sonuçta. 19- Kendinizi turlara mecburmuş gibi hissetmeyin. Kararınızı verdiniz ve yurt dışına gidiyorsunuz. Biliyorum, tecrübeniz yok ve yurt dışına ilk kez çıkacağınız için kafanızda bazı tereddütler, soru işaretleri var. Bu yüzden hemen paket halinde satılan turları aramaya başladınız internetten. Ancak şunu söylemek isterim ki, bu turlara asla mecbur değilsiniz! Onlar olmadan da pekala yurt dışı gezisi yapabilirsiniz. İster tek başınıza ister arkadaşlarınızla.. Arkadaşlarınız sizinle gelmiyor mu? Yol arkadaşı mı bulamadınız? Bu gibi şeyler sizi asla hedefinizden alıkoymasın bir defa. Diyelim arkadaş buldunuz. Güzel. Problem yok. Kendi tur planınızı kendiniz yapın. Biletinizi alın ve kendiniz gidin. Nereyi görmek istediğinize veya nereyi görmek istemediğinize tur şirketi karar vermesin, siz karar verin. Hele hele lütfen ama lütfen 7 günde 8 ülke, 10 günde 12 şehir konseptli turlara falan sakın katılmayın. Paranız gerçekten ziyan olur, boşa gider. Ben böylesini direk çöpe atılmış para olarak değerlendiriyorum. Bunu üzerine basarak söylüyorum. Böylesi bir turda, gideceğiniz herhangi bir yerde, yalnızca kısa bir süreliğine fiziksel olarak bulunmaktan başka elinize bir şey geçmez. Üstelik tam anlamıyla hissedemediğiniz, ayrıntılarını göremediğiniz, içinde yaşayıp kalamadığınız şehirler için, bir de sonradan rahatlıkla "Burada da hiçbir şey yokmuş ya, boşu boşuna gelmişiz" diyeceksiniz. Ama o iş o kadar basit değil aslında. Prag gezi sırasında başıma gelen örnek bir olayı anlatayım hemen. Ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Çek Cumhuriyetindeyim. Yıl 2015 veya 2016. Başkent Pragtayım. Meşhur Charles Bridge üzerinde sırt çantamla dolaşıyorum. Hava gayet güzel. Her köşe başında adım başı müzisyenler. Hepsini dinlemeye çalışıyorum elimden geldiğince. O sırada karşıda bir kafile gözüme çarptı. Türkçe konuşulduğunu duyunca o tarafa doğru yöneldim, rehberden etrafla ilgili bilmediğim belki bir iki bilgi kırıntısı duyarım düşüncesiyle. Tam yanlarına vardım ki dağıldılar. Yani ne yorum yapsam bilemedim şimdi inanın. Yarım saat zaten köprüyü baştan sona gidip gelmek sürer. Bu şekilde kısıtlı zamana dayanan turlarla herhangi bir yerden herhangi bir tat almanız falan kesinlikle mümkün değil. Prag'da ne yazık ki ancak iki gün kalabildik. Oysa bu kent öyle olağanüstü güzel ki, iki gün bir tek sokağını görmeye bile yetmez. 20- Keyfini çıkarın. Evet... Alışılageldik hayat koşuşturmacasına bir ara vermek için tatile çıkıyorsunuz. Çalışıyorsanız işinizi, öğrenciyseniz okulu ve derslerinizi unutun. Çıkarın kafanızdan. Bir süreliğine tamamen silin! Sadece o an'ı yaşamaya bakın. Dönünce aynı sarmalın içine gireceksiniz zaten. Hiç olmazsa dışarıdayken sadece bulunduğunuz yere yoğunlaşın. Türkiye'de her ne oluyorsa olsun, boş verin. Ve gittiğiniz yere göre güzel bir müzik seçip götürün mutlaka yanınızda. Tablet kullanıyorsanız tablete, akıllı telefonunuza veya müzik çalara şarkıları yükleyin. Barcelona sokaklarında yürürken kulağınızda Manu Chao çalmalı mesela, Clandestino'ya eşlik etmelisiniz. Adımlarınız müziğin ritmine ayak uydurmalı. Paris'te Eyfel Kulesinde şehri seyrederken yanınızda Edith Piaf olmalı. Veya bir kaldırım kafesinde kırmızı şarap yudumlarken. Pisa'ya doğru yürürken Ludovico Einaudi, Belgrad sokaklarında Goran Bregovic, Varşova'da Chopin, Yunanistan'da Melina Kana dinlemek, ne de güzeldir bir şeydir öyle! Sonunda ilk kez bir icracı, Chopin'in müziğini, ona uygun bir tempoda, alışılmış olana kıyasla çok daha yavaş çalma yürekliliğini gösterdiğinde ilk kez eseri gerçekten anlaşılır kılacak ve bu yolla dinleyicilerinde duygulu bir kendinden geçme yaratacaktır, Chopin'in yaratmayı hak ettiği de işte bu etkidir. Sinemada ağır çekimde gösterildiğinde, insanın ya da hayvanların kimi devinimlerinin şaşırtıcı güzelliğini görebiliriz; oysa hızlı gösterimde bunlar fark edilmez. Burada söz konusu olan, Chopin müziğinin temposunu aşırı ölçüde yavaşlatmak değildir. Söz konusu olan sadece onu hızlandırmamak, nefes alıp verme gibi rahat, doğal devinimine bırakmaktır. Evet, uzun soluklu bu yazının da sonuna geldik. Umarım kahve eşliğinde okuduğunuzu düşündüğüm yazımı beğenmişsinizdir. Sitemi, yazılarımı beğendiyseniz, faydalı bulduysanız arkadaşlarınıza tavsiye etmeyi unutmayın lütfen. Alttaki yorum kısmında küçük bir teşekkür bile yeter! Herkese şimdiden iyi yolculuklar diliyorum, bir başka yazıda görüşmek üzere hoşça kalın! Merhabalar. onemkaan@gmail. com adresinden bana istediğiniz an ulaşabilirsiniz. Tebrikler, üşenmeden ayrıntılı bir şekilde yazmışsınız. çok yararlandım, bende ilk yurt dışı planlarımı yapmaktayım. Lisan bilmiyorum, tercüme cihazı alayım dedim, çok pahalı geldi. Hayatta başarılı biri olacaksınız, tekrar kutluyorum.. Çok teşekkür ederim Zeynep! Cihaza hiç gerek yok inan, birazcık kendi kendine çalışma ile açığını kapayabilirsin. Sonrası da biraz kendine güven. Hem ona ayıracağın parayı başka şeye harcarsın böylece. Döndüğün zaman bu sözlerim aklına gelsin, "haklıymışssın" diyeceksin eminim 🙂 Hayatta hepimizin her yolu açık olsun! Sayfanıza bugün denk geldim ve bu günü şanslı günüm ilan ediyorum. Ben de sizin gibi gittiğim her yeri derinlemesine gezmeyi ve o şehri, köyü, kasabayı yaşamayı istiyorum. Tam da bir bayan olarak tek başına seyahat etmek zor olabilir tur mu baksam diye düşünürken yazınıza rastlamam da bana evrenin gönderdiği cevap oldu sanırım 🙂 Emeğinize salık çok çok faydalı bir içerik olmuş. "Tek başına seyahat etmek" yazınızı okumuştum size yazmadan önce. Anlaşmakta zorlanan 3 kişiden haberim var 🙂 Bugün de "YIRUMA" yazınızı okudum ilk rota Prag olacak gibi şimdilik.


Siz Fransızlara bakmayın, İngilizce günümüzde olmazsa olmaz! Kendisi de bir Fransız olan Flaubert bile Fransız burjuvazisinin snobluğun ve kendini beğenmişliğin merkezi olduğuna inanıyordu. O yüzden mutlaka İngilizce bilmek ve gerektiğinde kullanmak gerekiyor. İngilizce, yurt dışına çıkmak isteyenleri düşündüren büyük bir engel aynı zamanda. Çevremden çoğu insanın, sırf İngilizce bilmediği için yurt dışına çıkmaya çekindiklerini veya çıkmaya karar verenlerin de dil bilmedikleri için tek alternatif olarak paket halinde satılan yurt dışı turlarını tercih ettiklerini gözlemliyorum. Kesinlikle abarttığım düşünülmesin, gerçekten hiç İngilizce kullan mayan ve sürekli İspanyolca konuşan birçok gezgin gördüm. Eğer bunlar taa Latin Amerika'dan kalkıp Avrupa'nın göbeğine kadar gelip burada gezebiliyorsa, siz neden yapamayasınız? Unutmayın, insanlığın ortak dili aynıdır: "Body Language" Yani vücut dili. Aslında çok tuhaf bir durumla karşı karşıya olduğumuzu düşünüyorum ben. Simple Present Tense öğrenen veya topu topu üç ay İngilizce kursuna giden herkesin, CV'sine gözü kapalı "İyi derecede İngilizce bilir" ifadesini rahatlıkla yazabildiği bir ülkede yaşıyoruz. Kabul ediyorum, İngilizce kurs fiyatları biraz pahalı. Buna rağmen, artık günümüzde tek bir yabancı dilin bile kimi durumlarda yeterli olmadığı gerçeğiyle yüzleştiğimizde, vakit geçirmeksizin harekete geçilmesi gerektiği açık. İmkanlar elverdiği ölçüde hiç geciktirmeden İngilizce öğrenmek şart. Günlük hayatta kullanmasanız bile bir gün mutlaka işinize yarayacak. Ayrıca şunu unutmayın: Öğrenmenin yaşı yok! Çevremden gelen ve son zamanlarda sayısı giderek artan, "Hangi İngilizce kursunu tavsiye edersin?" "En iyi İngilizce kursu hangisi? "İngilizce kurs tavsiyesi var mı?" sorularına karşılık olarak bu yazıyı yazmaya karar verdim. Açıkçası yurt dışı seyahatlerimin çoğunda, karşılaştığım yabancıları Türk olduğuma inandırmak pek kolay olmuyor. Zira hemen herkes, kullandığım İngilizcenin pürüzsüz, aksansız ve çok iyi olduğunu söylüyor. Artık Kanadalı, hatta Amerikalı olduğumu düşünenler mi dersiniz, ne ararsanız var. Tip olarak da nedenini bilmiyorum ama ilk olarak İtalyanlara benzetiliyorum. Kendimi de bu kadar övdükten sonra, İngilizceyi nerede ve nasıl öğrendiğimi anlatıp, bireysel tecrübelerime dayanarak, bizzat gittiğim ve oldukça faydasını gördüğüm bir kursun yanı sıra, son derece farklı bir eğitim metodu kullanan bir kurstan daha bahsedeceğim size bugün. İstanbul İngilizce kursu arayanlar için Akademik Yabancı Dil Kursu ve Boğaziçi Üniversitesi İngilizce Kursu iki güzel alternatif olarak öne çıkıyor. Sizi fazla sıkmadan, kısaca kişisel İngilizce geçmişimden çok kısaca bahsedip esas konuya gelmek istiyorum hemen. Zira İngilizce kursu ile ilgili bilgileri vermeden önce kendi kişisel geçmişimi açıklamak bütünleyici olacak. Ben, bütün öğrenim hayatını devlet okullarında geçirmiş biriyim. Benim zamanımda ilkokul beş, ortaokul ve lise üçer seneydi. Üstte yazdığım şekilde, ben ilkokuldayken İngilizce dersimiz bile yoktu. İngilizceyi esas öğrendiğim yer ise İngilizce kursları oldu. Toplamda yaklaşık altı senelik bir kurs tecrübem var. Buraya dikkatinizi çekmek istiyorum. Bu, oldukça uzun bir süre. Her şey bir anda şıp diye olmuyor yani. Ortaokulda üç sene, kendi yaşadığım ilçe olan Avcılar'da ve lise birinci sınıfta da bir sene Bakırköy'de olmak üzere, kesintisiz dört yıl üst üste kursa gittim. Böylece, üniversiteye başlarken Intermediate seviyesinde bıraktığım İngilizcemi hem toparlamak hem de bir üst aşamaya geçirmek için, 2011 yılının Eylül ayında Boğaziçi Üniversitesi YADYOK tarafından düzenlenen İngilizce kursuna kayıt oldum. Sizlere de işte bu kursla ilgili kişisel tecrübelerimi ve burada verilen eğitim ile ilgili detayları aktaracağım. Ancak buna geçmeden hemen önce, ilk olarak Akademik Yabancı Dil Kursu hakkında bazı bilgileri paylaşmak istiyorum. Çeyrek asır önce eğitim hayatına başlayan ve 2005 yılında Londra'da Master Academy adında bir dil okulu açan Akademik Yabancı Dil Kursları, Türkiye'de yetişkinlere özgü olarak oluşturulmuş yayınları ve özel müfredatı ile öne çıkan ilk dil okuludur. Alanında uzman native speakers öğretmenleri ile aktüel konu içeriklerini kapsayan özgün yayınları, bu platformu diğerlerinden bir adım daha öne çıkarıyor. Akademik Yabancı İngilizce kursu yetişkinlere özgü oluşturmuş olduğu aktüel konu içerikli yayınları ile konuşma, dinleme, okuma ve yazma becerilerini en üst düzeye çıkartmaya yardımcı oluyor. İngilizce eğitiminin yanı sıra diğer dillerde de farklı eğitim içeriği ve alanında uzman eğitmen kadrosuyla temel becerilerini aktif bir biçimde kullanabilen bireyler yetiştiriyor. Ayrıca Türkiye'de ve dünyada geçerliliği olan YDS, Yökdil, IELTS, TOEFL, TOEIC, SAT, GMAT, ITEP gibi birçok farklı sınava yönelik yapmış olduğu stratejik eğitim programında, alanında uzman, yüksek skor elde etmiş eğitmenleri ve kapsamlı yayınları ile eğitim veriyor. Okulun; İstanbul, Bursa, Ankara, Eskişehir ve İzmir gibi Türkiye'nin birçok ilinde şubeleri bulunuyor. Türkiye'de ilk kez canlı stüdyo konsepti ile en kapsamlı online dil platformu İngilizce Uzem ile beraber pek çok üst düzey yönetici, mühendis, iş adamı, akademisyen, öğretim görevlisi, doktor, avukat vb. meslek kollarında görev alan kursiyerlerin dil becerilerine ciddi katkılar sunuyor. Akademik Yabancı İngilizce kursu çeyrek asrı aşkın eğitim tecrübesi, kuruma özgün olarak hazırlanmış özel yayınları ve alanında uzman native speakers eğitmenleri ile İngilizce'ye dair tüm detayları; speaking, reading, listening ve writing olarak dört temel dil becerisini geliştirmeye odaklanarak sunuyor. Gelelim Boğaziçi Üniversitesi Yabancı Dil Kursuna... Boğaziçi Üniversitesi tarafından verilen İngilizce Dil Kursları üçe ayrılıyor: Genel İngilizce, Yoğun İngilizce ve İş İngilizcesi. Benim de gittiğim genel İngilizce kursu toplam 11 kurdan oluşuyor. - Başlangıç Seviyesi (1, 2, 3) - Orta Seviye (4, 5, 6, 7) - İleri Seviye (8, 9, 10, 11) Kayıt olmak için gittiğinizde, seviyeniz ne olursa olsun önce yazılı bir sınava giriyorsunuz. Bunun neticesinde çıkan sonuca göre bir kura yerleştiriliyorsunuz. Ben bu sınav neticesinde 5. kurdan (Orta Seviye 2, yani bir diğer deyişle Intermadiate 2) başladım. Dersler başladığında, aslında anlatılan konuların çoğunu, daha önceki kurs deneyimimden bildiğimi fark ettim. 6. veya 7. kurdan başlasam da olurmuş. Buna rağmen uzunca bir süre sonra bazı şeyleri baştan tekrar etmek gerçekten çok iyi oldu. Her bir kur 10 hafta sürüyor (Yaklaşık 3 ay) ve kur devam ederken iki tane sınav yapılıyor. Birine vize diğerine final diyebiliriz. Her ikisinin de ağırlığı %5o ve 7. seviyeye kadar geçme notu 60 puan. 7. seviyeden yani orta düzeyin son basamağından, ileri seviyenin ilk kuruna geçmek için ise ortalamanızın 70 olması gerekiyor. İleri düzey kurlarında ise geçme notu 65 oluyor. Kur içinde yapılan sınavlar neticesinde, şayet geçme notunu alamazsanız bir üst kura devam edemiyorsunuz. Açıkçası bu benim oldukça önem verdiğim ve çok doğru bulduğum bir uygulama. Zira bireyler kurslara, çok değerli olan vakitlerini ve maddi imkanlarını harcayarak belirli bir takım bilgiler elde etmek için giderler. Derslere devam zorunluluğu diye bir şey hatırladığım kadarıyla yok ama yabancı dilin süreklilik gerektirdiği malum. Ben 1,5 yılı aşkın İstanbul İngilizce kurs eğitimim süresince, toplamda sadece iki veya üç ders kaçırdım. O da hasta olduğum için. Dersliklerden biraz bahsetmek gerekirse, hepsinin ferah ve maksimum 20-25 kişilik sınıflar olduğunu söyleyebilirim. Zaten kurlar ilerledikçe gelen kişi sayısı da otomatikman azalacaktır. Bir diğer önemli konu hocalar... Kurs eğitmenleri, Boğaziçi Üniversitesinin kendi öğretim elemanlarıdır. Bu da ciddi bir fark yaratan başka bir unsur. Çevrenizden mutlaka duymuşsunuzdur. Ticari işletme olan İngilizce kurslarının bazıları Afrika veya Orta Doğu kökenli hocalar çalıştırır. Burada böyle bir manzarayla karşılaşmayacağınız kesin. Bunun dışında her kur sonunda hoca mutlaka değişir. Üst üste aynı hocayla devam etmezsiniz. Ya da aynı hocayla üst üste en fazla iki kur yaparsınız. 2011 Eylülünden 2013 başına kadar bu kurslara devam ettim ve 9. kur sınavından başarıyla geçtiğim halde 10. kura başlamadım. Tabii bunun birkaç sebebi var. Her hafta sonu iki gün, sabah erkenden Avcılar'dan kalkıp Rumeli Hisar Üstüne gidip gelmek yorucu olmaya başlamıştı. Ancak bunun ötesinde, artık gramer olarak öğrenebileceğim pek bir şey kalmamıştı. Açıkçası geldiğim noktanın bana yeteceğine karar verdim ve kursu o noktada kendi isteğimle bıraktım. Nitekim 2014 yılındaki YDS sınavından 71 aldım. Her ne kadar bu sınav İngilizce yeterliliğini ölçmede tüm yönleriyle kapsamlı bir sınama sınavı olmasa da bu neticeye ulaşırken, Boğaziçi Üniversitesi Yabancı Dil Kursunda edindiğim bilgilerin ve geçirdiğim zamanın etkisi çok büyük oldu. Bu bir buçuk seneyi aşkın zaman diliminde kursa hiç gitmemiş olsaydım, muhtemelen bu seviyede olamayacaktım. Ancak özellikle yabancı dil öğreniminde unutulmaması gereken çok önemli bir şey var. Hangisi olursa olsun, kurslar size her şeyi öğretip sihirli bir değnek değmiş gibi bir anda konuşturamaz! Üstte de yazdığım gibi, oldukça uzun yıllar süren bir emek var ortada. İş tamamen öğrencide bitiyor. Burada bir virgül koyup, konuyla ilgili geçenlerde okuduğum bir kitaptan çok değişik bir anekdot paylaşacağım. Buraya dikkat buyurunuz lütfen, hem İngilizce kurs tavsiyesi veriyorum hem de sizi İngilizce öğrenmek konusunda motive ediyorum. Tesadüfen, tam da bu sıralarda Francois Fenelon'un Telemeque isimli eseri her iki dilde de basılır. Bu, Jacotot ve öğrencileri için büyük bir fırsat yaratır. Nitekim kahramanımız sıra dışı bir şeyi dener ve öğrencilerinden bu çift nüshayı karşılaştırarak okumalarını, daha sonra da okudukları kitap hakkındaki düşüncelerini sadece Fransızca olarak özetlemelerini ister! Demek ki, başarmak için tek gereken istemekti. Demek ki her insan başkalarının yaptığı ve anladığı her şeyi anlamaya potansiyel olarak kadirdi. Bir dili öğrenirken aynı zamanda kullanmak da gerekiyor. Mesela ben, yabancı arkadaşlarımla Skype, Zoom, Instagram ve Whatsapp aracılığıyla sürekli görüşüyorum, mail yazışmaları yapıyorum ve hepsinden önemlisi yurt dışı gezilerimde İngilizceyi zaten aktif olarak sürekli kullanıyorum. Siz de örneğin sinema filmlerini, Netflix dizilerini Türkçe dublaj yerine alt yazılı izleyerek hiç olmazsa kulak dolgunluğu oluşturabilirsiniz. Bunun yanı sıra hangi seviyede olursa olsun İngilizce öykü kitapları okumak faydalı olacaktır. Eğer imkanınız varsa, en iyisi hiç kuşku yok ki yurt dışı İngilizce dil okulu. Yurt dışında eğitim almak kulak dolgunluğunu da zaten kendiliğinden beraberinde getirecektir. Ayrıca öğrenirken mecburen günlük hayatta konuşmak/pratik yapmak durumunda da kalacaksınız. Bu da öğrenmeyi ciddi biçimde hızlandırır. Türkiye'de Londra'da dil okulu olan tek yabancı dil kursu olan Akademik Yabancı Dil Kursları burada da imdadımıza yetişiyor. Kursa kayıt yaptırırsanız, İngiltere'nin başkenti Londra'daki bu dil okulunda ücretsiz eğitim alma şansınız da var. Bu dilin ana vatanında geçireceğiniz süre ile birlikte, bir süre sonra İngilizce konuşmak sizin için adeta bir refleks haline gelecek ve akıcı bir konuşma yetkinliği elde edeceksiniz. Cep telefonunuza Tureng aplikasyonunu indirip kullanabilirsiniz. Bunun dışında Collins'in online ve basılı sözlüğü çok işe yarar. Cambridge Sözlük ve Oxford Dictionary de bir diğer faydalı web sayfası olarak karşımıza çıkıyor. Ve belli bir seviyeye ulaştıktan sonra (Örneğin Boğaziçi Üniversitesi dil kurslarına göre söylersem bu 6. veya 7. seviye, diğerleri için B2) mutlaka ama mutlaka İngilizce-İngilizce sözlüğe geçin! İnanın iki kat daha verimli olacak! Bir kelime öğrenirken başka kelimeleri de öğreneceksiniz. İngilizce İngilizce sözlük olarak da, uzun yıllardır kullandığım Oxford Wordpower'ı tavsiye ederim. Üstte linkini verdiğim online Cambridge Sözlük de kelimelere İngilizce açıklamalar getiriyor. Şimdi... YDS, YÖKDİL, E-YDS, IELTS veya TOEFL gibi sınavlara hazırlanmayı düşünenler! Bana doğru yaklaşın lütfen! Okumak isteyenler için birkaç farklı yazımı da buraya bırakıyorum. Siz şu an bu yazıyı okuduğunuza göre İngilizce kursu hakkında bilgi almak için buraya geldiniz ama bakarsınız seyahat ve gezi ile ilgili yazılarım da ilginizi çeker. - İlk kez yurt dışına çıkacaklara önemli tavsiyeler: İlk Kez Yurt Dışına Çıkacaklara Tavsiyeler - Ucuz Seyahat Rehberi: Ucuz Seyahat Etmenin Püf Noktaları - Seyahatlerim Hakkında Soru & Cevap: Seyahatlerimle İlgili Soru-Cevap - Mardin gezi rehberi: Mardin Gezi Rehberi Yds için bile remzi hocalar, akademik yazma için Mustafa hocalar temel ingiizce için wordstudio Atilla hoca varEğitim sisteminiz, süresi, dönemleri, ortalama başarı süreniz ve ücret konusunu ikincil gelen hususlar herhalde. .. ama bu başarısı kanıtlanmış hocalarımıza ne verilse azdır sanıyorum. . kurslar içinde kiminle ve neyle karşılaşacağınızi bilmeniz gerekıtır. .. benim fikrim bu. . ama Boğaziçi iyi bir kurs olabilir. . ağır bir eğitim varmış gibi geliyor.. Tabii, orası öyle. Hangi amaçla gidildiği, seviyenin ne olduğu, ne kadar zamanınız olduğu vs önemli. Akın Dil Eğitim de son dönemde büyük bir atılım yaptı. Üstelik birçok ilde şubesi de var. Dediğim gibi, Boğaziçi Dil Kursu gerçekten kaliteli, hem kendim gittim hem de yazıda dediğim gibi, giden arkadaşlarım da çok memnun kaldı. Yazınız oldukça fayda içeren bilgilerle dolu. Bende çok seyahat eden bir gezgin olarak kişisel deneyimimi paylaşmak isterim. İngilizce öğrenme sürecinde öğretmenin kurumun önünde olduğunu yaşayarak gördüm. İstanbul' da birçok bilindik markadan dönemsel eğitimler aldım ama ticari düşünce öğretmen kalitesini etkiliyor ve çok öğrencisi olan yerler bu noktada başarısızlığa uğruyor. Bu konuda Referans etkin bir fayda. Ben bu yaz başlangıcı 96 saat Kavacık Türk Amerikan Derneğinde yarısı Murat Ulun hoca yarısı Native eğitim aldım ve sonuçta öğretmen kalitesi çok fayda veriyor. Grup derslerinden ziyade iyi bir hocayla özel ders benim tecrübeme göre daha somut sonuç verici. Merhaba. Elbette, İngilizce özel ders hem zamanda esneklik sağlıyor, hem de kişiye özel çalışma metotları ve temposu nedeniyle oldukça faydalı. Yorumla yapılan bu güzel katkı için ben de teşekkür ediyorum. İstanbul Avrupa yakası için önereblcgnz nitekim diğerlerine göre fiyat bakımından daha makul olan kurs önerileri rica edicem. Daha önce ergenlik döneminde kurstan kovuldum. Gerizekalı hallerim yüzünden kendimi öyle bıraktım kendi potansiyelimi avare tükettim. Yaş 27 daha da geç olmadan şu işi de halledeyim. Merhaba. Avrupa yakası için Akın Dil Eğitim'i önerebilirim. Kadıköy'de ve Bakırköy'de şubeleri var mesela. Yalnız fiyatlar hakkında hiçbir bilgim yok ne yazık ki. Bildiğim kadarıyla tanıtım amaçlı derslere girme imkanı da sunuyorlar, beğenmezseniz gitmezsiniz. Yalnız Bakırköy şubesi çalışanları gerçekten ilgili. Bir bakın bence. Merhaba. Kurumum web sitesinden veya telefondan daha detaylı bilgi alabilirsin. İyi çalışmalar. Merhaba. Ben heves kırmak için değil, aceleci olmamak gerektiğini vurgulamak için yazmıştım aslında bu yazıyı. Dil öğrenimi pat diye gerçekleşen bir olay değil, bir process, yani süreç. Sonu yoktur çünkü her zaman öğrenilecek yeni bir şeyler vardır. Verilen emek ve harcanan zaman da kesinlikle boşa değil. Mutlaka işe yarar. Ben olsam bırakmazdım. Tekrar düşün derim. Selamlar. Bilgi için teşekkür ederim, Ayrıca instada dönüş yaptığınız için de teşekkür ederim... Çok faydalı oldu benim için..


Ancak ben bunu anlatırken, İngiltere vizesi için gerekli evraklar neler, İngiltere vizesi nasıl alınır, İngiltere vize başvurusu nasıl yapılır, İngiltere vizesi ne kadar gibi soruların cevaplarından ziyade, "İngiltere vizesi almak neden bu kadar zor?" sorusunu yanıtlamaya çalışacağım aslında. Başımıza gelen hadiseler iyi veya kötü bazı sonuçlara yol açıyor. İngiltere vize başvuru sürecinde benim başıma gelenler, kendi yaşadıklarım, sanırım bu defa iyi bitenlerden biri oldu diyebilirim. Ben, 2019 yılı temmuz ayı itibarıyla, toplamda 25 ülke gezmiş bulunuyorum. Bu kadar ülke, bunca şehir gezdikten, Avrupa'nın neredeyse tamamını gördükten sonra arkadaşlarımdan, yakın çevremden gelen soru haliyle ortak: "Bu kadar yere gittin, tüm Avrupa'yı gezdin, neden hiç İngiltere seyahati düşünmedin? İngiltere'ye gitmeyi düşünmüyor musun?" Cevabım şu şekilde: Düşünmedim, pek düşünmüyorum. İlk bakışta tuhaf gibi görünen bu kararımın sebebini yazının en sonunda açıklayacağım zaten. Ama önce bazı bilgileri hatırlatmakta oldukça fayda görüyorum. İngiltere vizesi almak için çırpınan ve çoğu zaman İngiltere vize başvurusu reddedilenler için böyle bir yazı hazırlama ihtiyacı hissettim. En başta da söylediğim gibi, biz burada meselenin özüne, en derinine ineceğiz. O nedenle öncelikle, kendisi de bir Britanyalı olan Niall Ferguson tarafından yazılmış olan, "İmparatorluk: Britanya'nın Modern Dünyayı Biçimlendirişi" isimli kitaptan bir alıntıyla başlamak istiyorum. Bu kısa alıntıdaki basit tarih bilgisi son derece önemli. Zira bu yazının asıl konusunu oluşturan İngiltere'nin vize konusundaki katı tutumunun gerisinde, işte bu imparatorluk geçmişinin kalıntıları var aslında. Yani cevap tarihte gizli. Zaten öteden beri zor olan İngiltere vizesi, son zamanlarda Türk vatandaşlarının aldığı redlerle çok değişik bir boyuta taşındı. İnsanlar tüm evrakları eksiksiz toplamasına, uzun süredir işi gücü olup çalışmasına, hatta evli olmasına rağmen İngiltere vize reddi ile karşılaşıyor. Peki, bu durumun arkasında yatan esas sebep veya sebepler neler? İşte bu soruya cevap verebilmek için, öncelikle tarihte kısa bir yolculuğa çıkmak gerekiyor. Ben de müsaadenizle şimdi bunu yapmaya çalışacağım. Gelin, şimdi isterseniz tarihte kısa bir tura çıkalım ve İngiltere'nin AB'ye giriş sürecini hep birlikte anımsayalım. Bildiğiniz gibi İngiltere, AB üyesi ülkeler arasında yer almasına karşın ortak Schengen Alanına hiçbir zaman dahil olmadı. Bu şu demek oluyor: İngiltere seyahati düşünüyorsanız ve elinizde mevcut bir Schengen vizesi varsa, bu aslında hiçbir işinize yaramıyor. Zira İngiltere, kendi ülkesini ziyaret edecekler için kendisi İngiltere vizesi veriyor. Zaten bilen bilir, üstte de yazdım, bu İngiltere vize işi bayağı zor, çetrefilli, almak öyle pek de kolay değil. Ben önce kısaca İngiltere'nin AB içindeki bu ayrıcalıklı konumunu anlatmak ve ülkenin AB macerasına değinmek istiyorum. 1973 yılında olaylı bir şekilde AB'ye dahil olan İngiltere, aslında birliğe dahil olduğu dönemden itibaren AB'den ayrılmak istiyor diyebiliriz. Evet kulağa son derece şaşırtıcı ve paradoksal geliyor ama gerçek. Evet AB üyeliği sıkıntılı oldu ve üye olma faslı oldukça uzun sürdü. Zira Fransa'nın eski cumhurbaşkanı Charles De Gaulle, geçmişte iki kez İngiltere'nin AB üyeliğini veto etti. Eminim, bu önemli tarih bilgisinden birçoğumuzun haberi yoktur. Bu vetolar nedeniyle yıllarca evet yıllarca- birliğe alınmayan ülke, ancak De Gaulle görevden ayrılıp yerine Georges Pompidou'nun gelmesiyle birliğe katılabilmiştir. Yıl 1973'tü ve bu AB'nin ilk genişleme dalgasıydı. Peki AB'nin kurucu üyelerinden Fransa, İngiltere'yi neden veto etti? Fransa'nın İngiltere'yi veto etmesinin, o dönemdeki tarihsel koşullar içinde oldukça mantıklı ve kabul edilebilir sebepleri vardı aslında. Şimdi hızlıca bunlara bir bakalım. İkinci Dünya Savaşı sonrası kurulan yeni düzende, dünya siyasi tarihindeki eski ağırlığını tamamen yitiren Avrupa ve Avrupa'nın eski büyük devletleri, ABD ve SSCB'ye alternatif bir güç olarak tekrar öne çıkma çabası içindeydi. AB'nin kurucuları arasında yer alan Fransa da bu politikanın öncüsüydü. Savaş sonrasında, De Gaulle ile beraber Fransız politikasında tamamen yeni bir dönem açılmıştır. 1958'den itibaren izlenmeye başlayan bu politikanın esasları şunlardır: Bir defa, uluslar arası politika iki kutuplu olmaktan derhal çıkarılmalıdır. Bu, Avrupa güvenliğine terstir. Zira iki gücün çatışması veya işbirliği, Fransa ve Avrupa'nın kaderini doğrudan etkilemektedir. Bu ortamda küçük veya güçsüz devletler basit birer figüran olmaktan öteye gidememektedir. Dolayısıyla bu iki kutuplu sistem bir an önce son bulmalıdır. ABD Batı Avrupa'dan, Sovyetler Birliği de Doğu Avrupa'dan çekilmeli, Avrupa kendi kaderini kendi tayin etmelidir. Buna siyasi tarihte "Avrupalı Avrupa" denir. De Gaulle'e göre Fransa eski büyüklüğünü tekrar kazanmalı, herhangi bir ittifaka katılsa bile, nispi bağımsızlığını mutlaka korumalıydı. Bu anlamda İngiltere'ye önce ılımlı yaklaşan De Gaulle, daha sonra İngiltere'nin Ortak Pazara girme başvurusunu 1963 ve 1967 yılında iki kez reddetmiştir. Hatta Fransa, bu nedenle NATO'nun askeri kanadından bile ayrılarak Batıya resmen meydan okumuştur. Evet, Fransa 1966 yılı Mart ayında NATO'nun askeri kanadından çıktı. Fransa, 1966 yılı Mart ayı başında ABD ve diğer NATO üyelerine gönderdiği notada, NATO komutanlığı emrindeki Fransız askerlerinin geri çekileceğini duyuruyordu. Ayrıca NATO üs ve tesislerinin Fransa topraklarından derhal çıkarılmasını istedi. Amerika ile Fransa arasında, daha önce yapılmış olan bazı anlaşmalar da feshedildi. Böylece Fransa, NATO'nun kendisinden değil ama askeri kanadından çıkmış oluyordu. De Gaulle NATO ile bağlarını zayıflatırken bazı gelişmeleri kendisine dayanak noktası olarak görüyordu. Zira Fransa 1962 yılında ilk atom bombası denemesini Sahra Çölünde yapmıştı. 1963 itibari ile üretime de geçmişti. Atom bombası taşıyabilen uçak üretimi de giderek hız kazanmaktaydı. Almanya şansölyesi Konrad Adenauer ile Fransa arasında, 1963 yılında Elysee Anlaşması imzalandı. Burada da amaç Almanya'yı ABD'nin oluşturduğu Atlantik ittifakından kendi yanına doğru çekmekti. İşte Fransa'ya göre İngiltere, ABD'nin çok yakın bir müttefiki olarak ve ABD'nin telkinleriyle AB'ye girmeye çalışan, adeta bir truva atıydı. Aslında İngiltere'nin AB üyeliğine De Gaulle'ün muhalefetinin en temel sebeplerinden biri buydu. İngiltere, daha öncesinde, birlik tarihinde önemli bir yeri olan Messina Konferansı (1955) davetini geri çevirmiş ve toplantıya gözlemcilik yapması için orta düzey bir bürokrat göndermişti. Onlar açısından bunun asıl sebebi de, o dönem İngiliz ticaretinin büyük bir bölümünün AB'nin kurucularından çok diğer ülkelerle yapılmasıydı. İngiltere kendi ticaretini o dönem daha çok İngiliz Milletler Topluluğu ile yapmaktaydı. Hatta AET'ye rakip olarak, oldukça cılız kalan EFTA'yı kurdu. Ayrıca İngiltere, 1648 Westphalia Anlaşması ile uluslararası ilişkilerin en temel aktörü olarak tescillenen devletlerin en temel hakkı olan egemenliklerini, uluslar-üstü bir kuruluşa devretme fikrine de hiç sıcak bakmıyordu. Aslında 20. yüzyılın ortalarında hemen hiçbir İngiliz diplomat veya üst düzey bürokrat, böylesi bir birliğin gerçekleşebileceğine de gerçekten inanmıyordu. Onlara göre bu çabalar bir tür ütopyadan ibaretti. Bunun yanı sıra İngiltere'nin ABD ile çok yakın ilişkileri vardı. Fransa içinse Roma Anlaşması ile başlayan gelişmeler hayati derecede önemliydi. Zira Charles De Gaulle, AET kapsamında yaşanacak ekonomik gelişme ve ilerlemenin, ABD'ye olan bağımlılığı azaltabileceğini düşünüyordu. Fransa cumhurbaşkanı Charles De Gaulle'ün, İngiltere'nin üyelik başvurularını veto etme kararının arkasında yer alan sebeplerden bir diğerinin de, Fransa'nın Avrupa ana karasındaki gücü ve etkisine İngiltere'nin rakip olabileceği korkusu, gelişen Fransa-Almanya dostluğuna gölge düşmesi endişesi ve İngiltere ile olan yakın ilişkisi sayesinde ABD'nin Avrupa işlerine daha çok karışabileceği düşüncesinin geldiği söylenebilir. De Gaulle, Avrupa müzakerelerinin ilerleyememesi pahasına Fransız çıkarlarını savunma yanlısıydı. 2. Dünya Savaşı sırasında, ABD ve İngiltere'nin sürgündeki kendi hükümeti yerine, Nazi yanlısı kukla Vichy Hükümetini tanımasını da unutmamıştı. Ayrıca İngiltere'nin Fransa'nın çok önem verdiği Ortak Tarım Politikasına muhalefeti de bu vetonun nedenlerinden biridir. De Gaulle, Washington'a askeri açıdan boyun eğmeyecek, NATO içinde de ABD ile gerçekten eşit bir Avrupa tasavvur ediyordu. ABD'nin İngiltere'nin üyelik taleplerine arka çıkmasına da kızıyor, olanlara İngiliz-Amerikan komplosu olarak bakıyordu. Başkan John Kennedy ise, 1961 Nisanında dönemin Alman şansölyesi Konrad Adenauer'e İngiltere'nin koşulsuz AT üyeliğinin, mevcut en ideal seçenek olduğunu söylüyordu. Bunların yanı sıra 1962 yılında yaşanan Küba Füze Krizi de önemli bir gelişmedir. Kruşçev liderliğindeki SSCB, Küba'ya nükleer füzeler yerleştirdi ve dünya yeni bir savaşın eşiğine kadar geldi. Aynı dönem giderek alevlenen Vietnam Savaşı (1955-1975) da Avrupa ve ABD arasında güvenlik politikaları konusundaki fikir ayrılıklarını gösteriyordu. İşte Eylsee Anlaşması, 1963 yılı ocak ayında Paris'te, Fransa ile Almanya yöneticileri arasında böylesi bir atmosferde imzalanmıştı. Bu anlaşma, Almanya'yı Fransa'nın ABD'ye karşı oluşturduğu Avrupa planına bağlama amacına yönelikti. Bu gergin atmosferde Fransa 1965 yılında komisyon oturumlarına katılmayarak, oy birliği ile alınması gereken kararları engelledi. De Gaulle'ün amacı, önemli konularda nitelikli oy çoğunluğu ile değil, oybirliği ile karar alınmasıydı. Bunun nedeni ulusal veto hakkının önemini korumaktı. Bu olaya da Avrupa bütünleşme tarihinde "Boş Sandalye Krizi" denilir. Bütünleşmenin ABD ve SSCB etkisinden bağımsız olmasını isteyen Fransa, 1967 yılında İngiltere'nin başvurusunu ikinci kez reddetti. De Gaulle'e göre Fransa NATO'nun askeri kanadından çıkmalı ve Sovyetler Birliği başta olmak üzere Doğu Avrupa ülkeleri ile de temasta kalmalıydı. Bağımsız Avrupa'nın önkoşulu işbirliği ve anlaşma kavramlarıydı. Bağımsız Avrupa içinse iki koşul vardı: ABD önderliğine son verilmesi ve Avrupa potansiyelinin uyumlu bir işbirliği ile kullanılması. De Gaulle'ün esas amacı Ortak Pazardan hareketle bir Avrupa Birliği kurmak ve NATO'yu bunun üzerine oturtmak idi. 1965 sonrası da Avrupa'da Sovyetler Birliği tehdidinin azaldığını söyleyerek bu ülkeye yanaşma politikası izlemeye başladı. De Gaulle, 1966 ve 1967 yıllarında Moskova, Varşova ve Budapeşte'yi ziyaret edecek ve bu süreç "Paris-Moskova Mihveri" olarak anılacaktır. Bunun amacı da, Atlantik'ten Urallara dek uzanan geniş bir Avrupa oluşturmaktı. Üstte de bahsettiğim gibi, nihayet De Gaulle'ün görevden ayrılışından sonra, 1972 yılında İngiltere, Danimarka ve İrlanda tam üye olarak topluluğa girdi. Danimarka ve İrlanda, İngiltere ile uzun yıllara dayanan bağları dolayısıyla aynı anda başvuru yapmışlardır. Daha önce İngiltere'nin iki kez reddedilmesi nedeniyle onlar da beklemiş ve sonra aynı anda birliğe katılmışlardır. Üç ülkenin katılımı ile gerçekleşen bu süreç, Avrupa Birliği tarihindeki ilk genişleme dalgasıydı. Uzun yıllardır süregelen "Altılar" böylece dokuza çıkıyordu. Ancak İngiltere, büyük krizler sonrası birliğe nihayet katıldıktan çok kısa bir süre sonra, çok ilginç bir olay gerçekleşti. Ülkede 1974 yılı başlarında bir hükümet değişikliği yaşandı. Buraya kadar her şey normaldi. İlginç olan, İşçi Partisi lideri Harold Wilson'un, birliğe katılım şartlarını yeniden müzakere etme ve sonucu referanduma götürme vaadiyle iktidara gelmesiydi! Bu olay diğer üye devletler üzerinde ciddi biçimde rahatsızlık yarattı ve İngiltere'nin üyeliğine gölge düşürdü. Zaten ülke içi siyasette de bu durum, politik bir manevra aracı ve ciddi bir seçim kozu olarak zaman zaman kullanılmıştır. Aynı dönemde, Yeni Muhafazakar lider Margaret Thatcher da AT konusundaki şüphelerini açıktan dile getiriyor ve özellikle de AB'nin temelini oluşturan ve ülkelerin tekil egemenliklerini kısıtlayıcı uluslar üstü yapıya direk cephe alıyordu. İngiltere'nin tarihindeki tek kadın başbakanı olan, Demir Leydi lakaplı dünyaca ünlü Margaret Thatcher da sıra dışı bir politika izleyecek, hatta birazdan göreceğimiz gibi, görevi bıraktıktan sonra bile birlik hakkında inanılmaz açıklamalarda bulunacaktır. Lakabından da anlaşılacağı gibi Thatcher çok sert ve otoriter mizaçlı bir politikacıydı. İngiliz şüpheciliğinin yanı sıra, AT genişleme süreci, yeni diller, yeni kültürler, yeni bürokratları da beraberinde getirdiğinden, aslında genişleme süreci kendi içinde çelişkileri de beraberinde getiriyordu. Ancak anlattığım bu uzun uğraşlar sonunda birliğe alınan ülke, aslında daha başından beri yeni üye olduğu bu organizasyona öyle pek de ısınamamıştı zaten. Yani aslında dikkatlice baktığımızda, günümüzde yaşanan Brexit'in kökeni, neredeyse İngiltere'nin AB'ye üyeliğinin başlangıcına kadar geri gidiyor diyebiliriz rahatlıkla. İngiltere, kilit önem taşıyan AB anlaşmalarından çekilmelidir. Zira AB reform yapabilecek durumda değildir. AB'nin kuruluşu, modern çağın belki de en büyük aptallığıdır. Faşizmden Komünizme kadar, 20. yüzyılın neredeyse tüm sorunları Avrupa kaynaklıdır. Çözümleri de Avrupa dışından gelir. İngiliz politikasına uzun seneler yön vermiş birinin bu sözleri fazlaca bir yoruma gerek bırakmıyor sanıyorum. Alıntıladığım kısımdaki cümleleri birkaç kez okursanız, satır aralarındaki çarpıcı imaları ve AB üyesi ülkeler arasındaki görüş farklılıklarını da hemen fark edersiniz zaten. Şimdi, bu açıklamalar ve tarihte yaptığımız kısa yolculuktan sonra, ben kendi hikayeme döneyim isterseniz... Evet, aslında ben de İngiltere'ye bir dönem gitmek, ülkeyi gezip görmek istedim. Hatta İngiltere vize başvurusu da yaptım. Ancak benim asıl amacım seyahat değil dilimi geliştirmekti. Kaseti biraz başa sarıyorum. Sene 2010. Yüksek lisans mezunuyum, askerliğimi yapmışım. (6 ay kısa dönem askerlik) Bir süre iş bulamadım, bir yıl kadar boştaydım. Dediğim gibi aslında çok niyetli değildim, gitmeye karar verişim de çok zor oldu, üstelik biraz da pahalıydı, ödeyeceğim toplam maliyet yüksekti. Ama en azından bir dört hafta/1 ay kadar gidip kalayım, hem bir değişiklik olur dedim kendi kendime. Neyse, yurt dışı eğitim danışmanlığı firmasında çalışan bir arkadaşım vardı o dönem, sağolsun bayağı yardımcı oldu, her şeyi ayarladık, dil okulundan yazı falan geldi, İngiltere vize başvurusu yapmak için sayılan tüm evrakları, sponsorluk yazılarını vs. eksiksiz hepsini toparladım ve başvuruyu yaptım. İngiltere vize başvurusu sonucu tam bir ay sonra geldi, kelimenin tam anlamıyla "bir ay boyunca" bekledim cidden. Hatta bir ara başvuru yapmış olduğumu falan unutuyordum az kalsın, o derece. Ve bir ay sonra elime geçen sonuç: Red. Bir red mektubu yazmışlar bana, tam bir sayfa, öyle üstü kapalı falan da değil, alenen "potansiyel mülteci" olduğum söyleniyor. Hepsinden önemlisi, yüksek lisansımı tamamlamış, askerliğini yapmış biri olarak bile gidersem bir daha geri dönmeyeceğim, dönüşüme ikna olmadıkları yazıyor. Nasıl hırslandım, öfkelendim anlatamam. O oldu, o cevap mektubunu hiç unutmadım. Sanırım o hırsla mektubu yırtıp artmış olmalıyım, yoksa burada o cevap mektubunu da paylaşmak isterdim. Evet, İngiltere beni ülkesine almadı. Sonra ben işe girdim, başladım fırsatını buldukça gezmeye... Toplamda altı senede sanırım, yani 2012'den bu yana, yazının en başında söylediğim gibi, 25 ülke, 70'ten fazla şehir gördüm. Sonuç: İngiltere'ye bir daha hiç başvuru yapmadım, arkadaşlarım tüm Avrupa'yı gezdiğim halde oraya niçin gitmediğimi hala soruyorlar, sadece gülümsüyorum. İngiltere bu saatten sonra evime kadar vizeyi hazır yollasa da artık pek gitmeyi düşünmüyorum. Tüm bu anlatılanlardan anlaşılacağı üzere, İngiltere'nin başlıca kaygılarından biri egemenlik devri sevgili dostlar. Uzunca bir süre resmen dünyayı yöneten geçmişin büyük imparatorluğu, hala bir parça da olsa bu hülya ile yaşıyor gibi görünüyor ve alınacak ciddi kararları kendisini aşan bir supranasyonel örgüte devretmek istemiyor. İkincisi ve belki de asıl önemlisi ise yasa dışı göçmenler konusu. Schengen alanına dahil olmamasının en önemli nedenlerinden biri de bu zaten. Kontrolü kendi yapmak istiyor, istediğine de İngiltere vizesini yine kendisi veriyor. Vize konusunda müsamahasız ve çok sert tutumunun arkasında yatan en temel sebep de bu. Ancak yazının girişinde belirttiğim gibi, bu ortamda kurunun yanında bazen yaş da yanıyor. Evet, benim hikayem ve İngiltere'nin vize konusundaki tavrı her ne kadar böyle olsa da, İngiltere vize başvurusu yapacaklara şimdiden bol şans diliyorum! Gidin, gezin, görün ve gelin. Yediğiniz içtiğiniz sizin olsun, artık siz bana anlatırsınız sonra. - Der: Ayhan Kaya & Senem Aydın vd, Avrupa Birliğine Giriş, Tarih Kurumlar ve Politikalar, Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2016 - Rıdvan Karluk, Avrupa Birliği, Kuruluşu, Gelişmesi, Genişlemesi, Kurumları, Beta Basım Yayın, İstanbul, 2014 - Desmond Dinan, Avrupa Birliği Tarihi, Çev. Hale Akay, Kitap Yayınevi, İstanbul, 2008 - John Mcormick, Avrupa Birliği Siyaseti, Çev. Doğancan Özsel, Adres Yayınları, Ankara, 2015