Diyarbakır, gezilecek yerler bakımından hem tarihi hem de turistik anlamda Türkiye'nin en zengin illerinden biridir. 11 bin yıldan fazla tarihi geçmişe sahip olan Diyarbakır'da Hurriler, Mitanniler, Hititler, Asurlular, Medler, Persler, Helenler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular ve Osmanlılar gibi birçok medeniyetin izleri bulunmaktadır. Dünyadaki ilk yerleşkelerden biri olarak kabul edilen Diyarbakır Çayönü Tepesi'nde yapılan kazılar göstermiştir ki, buradaki yerleşim M. Ö. 9300'lere kadar uzanmaktadır. "Diyarbakır" adının bölgeye yerleşmiş Bekr aşiretinden geldiği düşünülmektedir. Asur kaynaklarında ise kentin adı Amidi olarak geçmektedir. İpek Yolu üzerindeki bu güzel şehir surları, Malabadi Köprüsü, geleneksel düz damlı evleri, müzeleri, mağaraları ve nehirleri ile gezginler için oldukça cömert bir ev sahibidir. Şimdi Diyarbakır'da gezilecek yerler listesine birlikte göz atalım. - Diyarbakır Surları - Diyarbakır Ulu Camii - Hz. Süleyman Camii ve 27 Şehit Sahabe Türbesi - Kara Papaz Kilisesi - Mar Petyun Keldani Kilisesi - Meryem Ana Süryani Kadim Yakubi Kilisesi - Bırkleyn Mağaraları - Çayönü Ören Yeri ve Hilar Mağaraları - Diyarbakır Hasuni Mağaraları - Çermik Kaplıcaları - Diyarbakır Müzesi - Cemil Paşa Konağı Kent Müzesi - Ziya Gökalp Müze Evi - Cahit Sıtkı Tarancı Evi Kültür Müzesi - Malabadi Köprüsü ve Efsanesi - Sülüklü Han - İskender Paşa Konağı - Deliller Hanı - Diyarbakır Kültür-Sanat Festivalleri ve Anma Günleri - Diyarbakır'da Sportif Faaliyetler - Diyarbakır'ın Neyi Meşhur? Diyarbakır'dan Ne Alınır? Çin Seddi'nden sonra dünyanın en uzun surları olarak bilinen Diyarbakır Surları, şehrin adıyla özdeşleşmiş bir yapı. Diyarbakır Surları'nın ilk yapılış tarihi bilinmemekle birlikte, tamamı belli bir medeniyete de ait değildir. Surlarda birçok medeniyetten izler görülmektedir. Örneğin Roma İmparatoru Konstantin tarafından onarıldığı ve genişletildiği bilinmektedir. Bununla beraber Eyyubiler, Artuklular, Abbasiler ve Osmanlılar devrinde de sur yapısına eklemeler olmuştur. Dört ana kapısı ve 82 burcu bulunan Diyarbakır Surları 12 metre yüksekliğinde, 5 km. uzunluğundadır. En önemli burçları Keçi Burcu, Yedi Kardeş Burcu, Ben-u Sen Burcu ve Nur Burcu'dur. Surlar bazalt taşından inşa edilmiştir. Bu yüzden siyah bir görünümü vardır. Urfa Kapı üçlü kapı sistemine sahiptir. Bu sistemin sağ tarafındaki kapı Roma, ortadaki kapı Osmanlı ve soldaki kapı Doğu Roma zamanından kalmıştır. Kentin sur duvarları üzerinde Arapça, Türkçe, Süryanice gibi farklı dillerde yazılmış 8 bini aşkın kitabe yer almaktadır. Bu özelliği ile surlar aynı zamanda bir epigrafi müzesidir. Surun yuvarlak burçları Eyyubiler döneminde inşa edilmiştir. En büyük burçlar ise Artuklular devrinde yapılmıştır. Dicle Nehri üzerindeki köprü Mervaniler dönemine aittir. On Gözlü Köprü de denen bu köprü Osmanlı döneminde büyük bir onarım görmüştür. Köprünün 1065 tarihli kitabesinde "Allah'ın sevabını kazanmak için değerli emirimiz devleti güçlendirici, dinin nizamı, İslam'ın izzeti, zaferini aziz kılması için para sarf etti. Kadı Ebul Hasan Abdülvahit ve bina ustası Saraçoğlu Ubeyd tarafından 467'de yapılmıştır" yazmaktadır. Diyarbakır Surları, bölgeyi ziyarete gelenler için önemli bir konumda bulunuyor. Çünkü şehirde görülecek en önemli mekanların birçoğu bu çevrede. Surlara geldiğinizde birazdan bahsedeceğimiz Diyarbakır Müzesi, Ziya Gökalp Müzesi, Sülüklü Han, Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi, Mar Petyun Kilisesi ve Hz. Süleyman Camisi'ni de görmenizi tavsiye ederiz. 1091 Melikşah devrinde temellerine kadar yanan cami eskisine sadık kalınarak tekrar inşa edilmiştir. Cami avlusunun etrafına 4 Sünni mezhebin ibadet ve medrese mekanları sıralanmıştır. Böylece Melikşah 4 mezhebi tek elde toplamış ve bunların belli bir düzen ve öğreti içinde yürümesini sağlamıştır. Cami avlusunda bulunan piramit çatılı açık alan Haricilerin namazgahıdır. Cami üç sahınlıdır ve bu sahınları dik kesen, mihrap önü aynalı tonozlu bir yapı özelliğine sahiptir. Cami minaresinin gövdesi kare kesitli bir kule şeklindedir. Gövdesinin üst kesimi silindirik ikinci bir gövde ve konik bir külahla son bulmaktadır. Avlu içerisinde dikkat çeken bir diğer unsur 800 yıllık bir geçmişi olan güneş saatidir. Ünlü bilgin El Cezeri'nin eseri olan saat bir sütun üzerine yerleştirilmiştir. Dış etkenlerle üzerinde yer yer çatlaklar oluşan güneş saati demir parmaklıklarla koruma altına alınmıştır. Kale Cami olarak da bilinen bu ibadethane 1155-1160 (ya da 1169) yılları arasında inşa edilmiştir. Nisanoğlu Ebul Kasım'ın yaptırdığı bu tarihi cami Hz. Süleyman İbn Halid de dahil 27 sahabenin kabrine ev sahipliği yapıyor. Diyarbakır'ın fethi sırasında şehit düşen bu sahabelerin türbesi bölgenin en çok ziyaret edilen mekanlarından biridir. Diyarbakır'a uğradığınızda Hz. Süleyman Camii ve 27 Şehit Sahabe Türbesi'ni ziyaret etmek isterseniz, yoğunluğa yakalanmamak adına hafta içi bir günü tercih etmenizi tavsiye ederiz. - Şeyh Mutahhar Camii - Melik Ahmet Camii - Behram Paşa Camii - Safa Camii Yapılış tarihi kesin olarak bilinmeyen Kara Papaz Kilisesi, Diyarbakır İçkale'nin kuzeydoğusunda bulunuyor. Yapım şekli, sanatı ve kullanılan malzemeleri nedeniyle yapının M. S. 2. yüzyıla ait olabileceği ön görülüyor. Bazilikal planlı kilisenin duvarlarında İncil'de geçen konuların tasvir edildiği freskler ve Selçuklu Sultanı II. Mesud'un portresi resmedilmiştir. Belli bir döneme kadar Hristiyanların mabedi olan kilise, Artuklular zamanında hamama çevrilmiştir. Diyarbakır'ın Sur ilçesinde bulunan Keldani Kilisesi M. S. 4. yy'da Keldaniler tarafından inşa edilmiştir. Siyah bazalt taşından yapılan kilise dört nefli olup ibadet mekanı kemer ve sütunlarla ayrılmıştır. Bazalt taşın yanında yapının inşasında toprak, ahşap ve kireç taşı da kullanılmıştır. Duvar örgüsü ve döşemeler ise blok taşlardan inşa edilmiştir. Kilisenin bulunduğu alanda üç avlu ile birlikte lojmanlar yer almaktadır. Keldani medeniyetine dair bir not: Keldaniler Eti, Babil, Sümer ve Sami ırklarından gelip Mezopotamya'ya yerleşen bir topluluktur. M. S. 37 yılında Hıristiyanlığı seçen Keldaniler M. S. 1621'de Katolik olmuşlardır. Kilise Diyarbakır'ın Lalebey Mahallesi'nde bulunuyor. Tarihi kaynaklara göre M. S. 3. yüzyıla ait bir yapı olan Meryem Ana Kilisesi günümüzde hala Hristiyanların ibadetlerini gerçekleştirdikleri aktif bir kilisedir. Yapıldığı dönemlerde bir tapınak olarak kullanılan mekan 280 yılında kiliseye çevrilmiştir. Ana yapısı 3. yüzyıla dayanan Meryem Ana Kilisesi farklı zamanlarda eklenen bölümlerinden ötürü büyük bir kompleks haline gelmiştir. Bu büyük kompleks içerisinde kilise ana binası, kutsal alan, büyük bir avlu, derslikler ve lojman mevcuttur. Yapı günümüzdeki halini 2004 yılında gerçekleştirilen geniş kapsamlı bir restorasyon ile almıştır. Ancak tarihi yapısı kesinlikle değişmemiştir. Diyarbakır'da ve çevre illerde bulunan Ortodoks Hristiyanlar ibadet için kiliseye gelmeye devam ederler. Bu yapı Süryani Kadim Yakubi mezhebine ait ibadethanelerden biridir. Diyarbakır'ın Lice ilçesinde bulunan bu mağaralar, Bırkleyn Çayı yatağının Dördüncü Zaman'da meydana gelen çökme ile kapanması sonuncu, çayın Üçüncü Zaman'a ait kalkerli topraklar içinde yeni bir yatak açmak üzere sürdürdüğü aşındırma sırasında oluşmuşlardır. Yaklaşık 750 metre uzunluğundaki büyük mağaranın üst kesimlerinde, sağ yamaçta iki mağara daha vardır. Bunlardan birinin girişinde Asur kralları Tiglath-Pileser ile III. Şalmanezer'e ait kabartmalar ve yazıtlar bulunmaktadır. İlk kez 19. yy. sonlarında keşfedilen Bırkleyn Mağaraları, Dicle Nehri'nin iki ana kolundan birinin olduğu yerdedir. Bu noktadan Anadolu ve Kuzey Mezopotamya arasındaki yollardan biri geçmektedir. Bırkleyn adı verilen su, bu yolla kesişmeden önce yerin altından geçer, doğal bir tünelden sonra tekrar yeryüzüne çıkar. Bırkleyn Mağaraları da bu alanda bulunmaktadır. Antik çağlarda suyun toprağa indiği bu yere "Dünyanın Bittiği Yer" denirdi ve burası ölenlerin yer altı dünyasına giriş kapısı olarak bilinirdi. Üç mağaradan oluşan Bırkleyn Mağaraları birbirine paralel olarak uzanan kayaların içerisindedir. Bırkleyn suyunun aktığı mağarada Asur Krallığı'na ait kabartma çivi yazılı kitabeler bulunmaktadır. İkinci mağaranın girişinde ise antik çağlara ait kitabe ve yapı kalıntıları vardır. Bu mağara birinci mağaranın devamıdır ve 15 metre yüksekliğinde, 12 metre genişliğindedir. Mağara oldukça derindir. Üçüncü mağaranın içinde sarkıt ve dikitler bulunmaktadır. Yöre halkı astım tedavisi için bu mağarayı ziyaret etmektedir. Çayönü Ören Yeri, insanlık tarihindeki en önemli yerleşim yerlerinden biri olarak kabul edilen Ergani'ye 7 km. mesafede bulunuyor. Çayönü Tepesi'nde bulunan bu medeniyetin izleri yaklaşık 11 bin yıl öncesine kadar uzanıyor. Burada yapılan kazılar sonucu ortaya çıkartılmış ızgara planlı evleri ve yapı kalıntılarını mutlaka görmelisiniz. Diyarbakır gezilecek tarihi yerler listesinin en önemli noktalarından biri Hilar Mağaraları'dır. Az önce söylediğimiz gibi, Çayönü bölgesi insanlık tarihindeki dönüm noktalarından biri. Diyarbakır'ın Ergani ilçesi sınırlarında kalan bu yöre rivayete göre Anadolu'nun da ilk şehridir. Tarih öncesi çağlarda yerleşim yeri olarak kullanılan Çayönü, belirli dönemlerde terk edilse de sonraki yüzyıllarda tekrar bir şehir görünümü kazanmıştır. İlk şehir örneklerinden birini veren Çayönü Mağarası'nda insanların o dönem yerleşik hayat yaşadığının belirtileri bulunmaktadır. Çevredeki oyuklarda insan yaşamına uygun kanallı yapılar, hücreler, odalar, mutfak, kiler ve depo gibi yerlere rastlanmıştır. Günümüzdekine yakın bir yerleşim planlamasının yapıldığı görülmektedir. Çayönü ve Hilar Mağaraları doğal yapısını hala korumaktadır. Silvan ilçesinin 7 km. doğusunda yer alan Hasuni Mağaraları yine Anadolu'nun en eski mağara yerleşimlerinden biridir. Mezolitik Çağ'da insanların ikamet ettiği bu mağaralar, Hristiyanlık dininin ilk yayılmaya başladığı dönemlerde de ibadethane olarak kullanılmıştır. Bu alanda, kayaların düzleştirilmesi ile yollar, merdivenler, sarnıçlar, su arkları ve kiliseler yapılmıştır. Hasuni Mağaraları, Kültür ve Tabiat Varlıkları Kurulu tarafından koruma altına alınmıştır. Diyarbakır kaplıcaları denince akla ilk gelen noktalardan biri olan Çermik Kaplıcaları, özellikle kış turizmi döneminde on binlerce kişiye ev sahipliği yapmaktadır. 45-50 C sıcaklığa sahip kaplıca suyunun romatizma, bazı kadın hastalıkları, nevrit, cilt hastalıkları, üst solunum yolu hastalıkları gibi birçok rahatsızlığa iyi geldiği biliniyor. Bol miktarda kükürt içeren Çermik kaplıca suyunda ayrıca insan vücudunun doğal ilaçları olan bromür ve iyodür de bulunuyor. Belediye tarafından işletilen Çermik Kaplıcaları görmeye değer doğal bir görünüme de sahiptir. Bu sebeple sadece tedavi amaçlı değil, bu doğal güzelliği görmek için de tesisleri ziyaret edebilirsiniz. Diyarbakır'da gezilecek turistik yerler listesinin en önemli mekanlarından biri de Diyarbakır Müzesi'dir. Yörede egemen olmuş kültürlere ait arkeolojik ve etnografik eserleri bulabileceğiniz müzede, tarih öncesi devirlere ait seramikler, Roma stelleri, heykel parçaları, Artuklu seramikleri, Osmanlı dönemi silahları vb. çok sayıda eser sergilenmektedir. Diyarbakır'da İnönü Bulvarı üzerinden, Hz. Süleyman Caddesi'ni takip ettiğinizde yol sizi İçkale Sokak'a getirecek. Diyarbakır Müzesi, bu sokağın sol yakasında kalıyor. Diyarbakır'daki en görkemli ve en büyük konak olan Cemil Paşa Konağı, hem tarihi ve turistik açıdan hem de bünyesinde barındırdığı etnografik eserlerle şehrin önemli kültür merkezlerinden biridir. Diyarbakır Kent Müzesi içerisinde yer alan restorasyon laboratuvarı da Türkiye'deki ender çalışmalardandır. Tesis farklı dillerde anlatımlara ve engelsiz müze özelliklerine sahip. Cemil Paşa Konağı Kent Müzesi; "İnançlar İnanışlar", "Diyarbakır Halkları ve Kültürleri", "Diyarbakır'da Sözlü Kültür", "Çağdaş Sanatlar", "Dil ve Yazılı Kültür", "Diyarbakır'da Kent Yaşamı", "Diyarbakır'da Kent Gelişimi" ve "Kentin Panoraması" gibi farklı temalardan oluşuyor. Diyarbakır'a yolunuz düşerse Sur ilçesindeki bu ihtişamlı yapıyı görmenizi tavsiye ederiz. Edebiyat ve siyaset dünyasının önemli isimlerinden Ziya Gökalp'in doğduğu bu ev 1956'dan beri müze-ev olarak hizmet vermektedir. Hem etnografik unsurlar hem de yazarın kişisel eşyalarını görebileceğiniz iki katlı ev, 19. yy. geleneksel sivil mimari örneklerinden biridir. Müze şehir merkezinde, kendi adıyla anılan mahallede yer alıyor. Diyarbakır şehir merkezinde bulunan Cahit Sıtkı Tarancı Evi'nde şaire ait özel eşyalar, şairin mektupları, kitapları ve etnografik eşyalar sergilenmektedir. 1973 yılında müze olarak hizmete açılan bina dıştan oldukça sade görünse de, içeri girildiğinde dekoratif ve gösterişli bir görüntüye sahiptir. Merkezi bir avlunun etrafında sıralanan odalar ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış bölümü olarak ayrılmış. Bu bölümler güneş ışığından, aydınlıktan ve sıcaklık tasarrufundan faydalanmak için planlı şekilde yapılmıştır. Diyarbakır'ın Silvan ilçesi sınırlarında bulunan meşhur Malabadi Köprüsü'nün hangi dönemde yapıldığı konusunda farklı rivayetler vardır. Evliya Çelebi'ye göre Abbasilere, başka kaynaklara göre (12. yy.) Artuklulara ait olan köprü Bosna-Hersek'teki Mostar Köprüsü ile aynı mimari yapıdadır. Köprünün zemin malzemesi taş olmakla birlikte, üst kısımlarda köprüyü hafifletmek ve zemine yüklediği ağırlığı azaltmak için kerpiç ve tuğla kullanılmıştır. Köprü tek kemerlidir ve kabaran suları akıtmak için yüksek yapılmıştır. Köprü içinde köprüyü koruyan görevlilerin garnizon odaları vardır. Bu odalar aynı zamanda kervan yolucuları tarafından barınak olarak kullanılmıştır. Malabadi Köprüsü dünyadaki taş köprüler arasında kemeri en geniş olan köprüdür. Diyarbakır'a uğradığınızda büyük bir sanat eseri olan Malabadi Köprüsü'nü görmelisiniz. Türkülere konu olan Malabadi Köprüsü'nü bilmeyeniniz yoktur. Yeri gelmişken bu köprünün hikayesine de değinmeden geçmeyelim.. Zamanın birinde, ortasından nehir geçen bir köyde Bad isminde bir genç yaşarmış. Genç, karşı aşiretten bir kıza gönül vermiş. Kız da kendini izleyen bu genci fark etmiş. Gel zaman git zaman.. Bu genç oğlanla kız karşılıklı büyük aşka düşmüşler.. Kavuşması zor olan her şey kıymetlidir ya.. Bu gençler de kavuşamamışlar, aşkları iyice devleşmiş. Sabrı tükenen kız nehri geçerek vuslatına ermeye karar vermiş. Fakat nehir kızı yakaladığı gibi oracıkta boğuvermiş.. Tabii Bad bu arada ne yapıyormuş? Niye Bad karşıya geçmek istememiş de, kız geçmiş? Kızın aşkı daha mı büyükmüş? Yoksa kız daha mı cesurmuş? Bunlar ayrı bir tartışma konusu. Bu sorularla sizi boğmak istemeyiz .. Kaldığımız yerden devam edelim.. Kızın boğulduğunu gören Bad, "Yok abi! Buraya bir köprü şart".. demiş. Bu durum üzerine Bad soluğu Silvan Beyi'nin yanında almış. "Efendim buraya acil bir köprü yapmamız lazım, durumlar kötü" demiş.. Ardından olup biteni anlatmış.. Olayın sıcaklığından etkilenen Silvan Beyi tez zamanda bir köprü yapılmasını emretmiş. Köprü yapılmaya başlanmış ama bir türlü bitmemiş.. Silvan Beyi bakmış köprünün biteceği yok, kararından vazgeçmiş. "Benden bu kadar" demiş.. Köprünün yarım kaldığını öğrenen Bad, bir hışımla Silvan Beyi'nin yanına gitmiş.. "Bu mudur yani?.." diye çıkışmış.. Aralarında ufak bir münakaşa falan olmuş, biz o kısmı atlayalım.. Sonunda Silvan Beyi "Kolaysa kendin yap" demiş. Bad da "Yaparsam ne vereceksin" demiş. Silvan Beyi "Yaparsan bir kolumu vereceğim, yapamazsan bir kolunu alırım" demiş.. Ne de olsa yapamaz düşüncesi, biraz da şeytanın vesvesesine uymuş olsa gerek ki Silvan Beyi çok riskli bir iddiaya girmiş. Tabii hikayenin gidişinden neticenin ne olacağını anladınız ama biz yine de bitirelim.. Bad köprüyü yapmış, Silvan Beyi'nin kolunu kesmiş. Erdemlik gösterip, kolu kesmeseydi gönlümüze taht kuracaktı. Ama nefsine uymuş.. Neyse.. Yapılan köprüye de Mal-a Bad'i ismi verilmiş. Mal burada ev anlamına geliyormuş. Yani Bad'ın evi.. orda başladı bitti şu garibin öyküsü, karşıki aşiretten bir kıza gönül verdi, 1600'lü yıllarda yapıldığı tahmin edilen Sülüklü Han, zamanında yolcuların konaklama yeri olarak kullandıkları bir taş yapı. Hanın üst katları dinlenme yerleri, alt katları ise ahır olarak inşa edilmiş. İçinde sülüklerin bulunduğu bir kuyuya sahip olduğu için mekanın ismi Sülüklü Han olarak anılmaktadır. O dönemlerde hekimler handa konaklayan hastaları bu sülüklerle tedavi edermiş. Günümüzde kafe olarak kullanılan yapı Diyarbakır'ın en popüler mekanlarından biri konumunda. Nostalji sevenler için ideal bir ortam. Bir kahve molası vermek için uğrayabilirsiniz. Sur ilçesinde bulunan tarihi İskender Paşa Konağı, 16. yy'da 14 yıl boyunca şehre valilik yapmış İskender Paşa tarafından inşa ettirilmiş bir eser. Yapılan yenileme çalışmaları ile bugünkü halini almış olan taş yapı günümüzde kafe olarak işletiliyor. Tarihi bir çeşmenin de bulunduğu bu mekan Sülüklü Han'a benzer nitelikte bir yapı. Detaylara fazla girip beklentinizi artırmayalım. Bir çay-kahve molası için uğrayabilirsiniz. Tarihi İpek Yolu üzerindeki kentlerden biri olan Diyarbakır'ın en popüler hanlarından bir diğeri de Deliller Hanı. Hüsrev Paşa adıyla da bilinen yapı Diyarbakır Valisi Hüsrev Paşa tarafından yaptırılmıştır. Buraya halk arasında Deliller Hanı denilmesinin nedeni, her yıl İslam ülkelerinden Hicaz'a gitmek üzere bu handa toplanan hacı adaylarını götürecek delillerin burada kalmalarıdır. İki katlı olan han, restore edildikten sonra otel olarak hizmet vermeye başlamıştır. 16. yy'a ait Deliller Hanı işlevselliğini koruyarak günümüze ulaşmış önemli bir eserdir. - Hasan Paşa Hanı - Çiftehan - Yeni Han - Behram Paşa Konağı - Eğil Asur Kalesi - Devegeçidi Köprüsü - Diyarbakır Kültür Evi - Ahmet Arif Edebiyat Müzesi - On Gözlü Köprü - Hevsel Bahçeleri # Diyarbakır doğumlu olan Ali Emiri Efendi, Kaşgarlı Mahmud'un Divanu Lugati't-Türk isimli eserini Türk kültür hayatına kazandıran ve millet kütüphanesini kuran kişidir. Araştırmacı ve tezkire yazarı Ali Emiri Efendi, Diyarbakırlılar tarafından genellikle Ocak ayında yapılan törenlerle anılmaktadır. # Türkçülüğü ve Türk milliyetçiliğini önemli ölçüde etkileyen yazarımız Ziya Gökalp de Diyarbakır doğumludur. Bu yüzden her yıl Mart ayında İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Ziya Gökalp'in Doğumunu Anma Günü düzenlemektedir. # Diyarbakır'da doğan bir diğer edebiyatçımız Cahit Sıtkı Tarancı'dır. Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin en önemli şairlerinden olan Cahit Sıtkı Tarancı'yı Anma Günü, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından Ekim ayında düzenlenmektedir. # Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı her yıl Nisan ayında Mustafa Kemal Atatürk'ün Diyarbakır'ın fahri hemşeriliğini kabul edişini kutlamaktadır. Ayrıca yine belediye tarafından her yıl Mayıs ya da Haziran ayında Diyarbakır Kültür ve Sanat Festivali düzenlenmektedir. # Diyarbakır'ın simgesi olan karpuzun tanıtılması ve üreticiyi desteklemek amacı ile kentte her yıl Eylül ayında Diyarbakır Kültür ve Karpuz Festivali yapılmaktadır. Tarım ve Orman Bakanlığı'nın destekleriyle gerçekleşen bu festival çeşitli yarışmalara, havai fişek gösterilerine ve konserlere sahne olur. Diyarbakır festivalleri ile ilgili detaylı bilgileri Diyarbakır Valiliği'nden alabilirsiniz tıklayın. # Dağ ve Doğa Yürüyüşü: Diyarbakır'ın dağ ve tepeleri trekking için oldukça elverişlidir. Akdağ Beklik Tepesi, Ergani Mihrap Dağı, Kulp ilçesinde yer alan Ayindar, Tercil, Dikan ve Biler dağları, Zarga ve Püsküllü dağları, Çermik Gelincik, Petekkaya, Karacadağ ve Aşurkar dağları Diyarbakır'da doğa yürüyüşü için ideal bölgelerdir. # Sportif Olta Balıkçılığı: Olta balıkçılığı, Diyarbakır'da baraj göllerinin artışı ile önem kazanmıştır. Karakaya Barajı, Devegeçidi Barajı, Dicle Nehri ve Kralkızı Barajı ilde balık tutmak için tercih edilen yerlerdendir. Diyarbakır Sipahiler Çarşısı'ndan kente özgü takılar, gümüş işlemeli nalınlar, çevre köylerden el dokuması halı ve kilimler, işlemeli ahşap kutular alınabilir. Peynirciler Çarşısı'ndan ise yöreye özgü çok çeşitli peynirleri alışveriş listenize ekleyebilirsiniz. Ayrıca Halep Tatlısı, Diyarbakır karpuzu ve kadayıfın tadına bakmadan şehirden ayılmayın deriz. Diyarbakır mutfağının temelini acılı, baharatlı ve bol yağlı yemekler oluşturur. Koyun etinden yapılan meftune, Diyarbakır yöresel mutfağının özel lezzetlerinden biridir. Kaburga dolması, etli ekşili dolma, kibe mumbar, kelle paça, bulgur pilavı, belluh, içli köfte, kibe kudur, habenisk, sığma, pıçık, mallez, mastav, düz veya burmalı kadayıf, zingil, nuriye ve halbur hurma Diyarbakır'da yiyebileceğiniz diğer yemeklerdir. Ayrıca unutmadan; Diyarbakır'ın en meşhur yiyeceklerinden biri de tadına doyamayacağınız lahmacundur.


Anadolu'nun en kalabalık şehirlerinden biri olan Diyarbakır, yüzyıllar boyunca farklı medeniyetlere ev sahipliği yapmıştır. Çin Seddi'nden sonra dünyanın en uzun ve en yüksek ikinci duvarı olan Diyarbakır surları, bu medeniyetlerin göstergelerinden sadece biri. Şehrin her yanına açılan sur kapılarıyla bu köklü tarihe şahit olmak mümkündür. Diyarbakır sadece ikamet edenler tarafından değil, yerli-yabancı turistler tarafından da yoğun ilgi gören bir şehir. Diyarbakır surları üzerinde bulunan burçlarla alakalı ilginç şehir efsaneleri de vardır. Aralarında en çok dikkat çekenlerden biri ise zamanında yedi kardeş tarafından kahramanca korunduğuna inanılan 'Yedi Kardeşler Burcu'dur. Kısaca anlatalım.. Efsaneye göre düşman tarafından işgal edilen Diyarbakır'da kale düşer. Ancak düşmanın tüm uğraşlarına rağmen Yedi Kardeşler Burcu teslim olmaz. Onları ikna etmek adına yanlarına bir elçi gönderilir. Yedi kardeşlerin elçiye verdiği cevap ise canlarının bağışlanması karşılığında teslim olacaklarıdır. Bu istek kral tarafından kabul edilir. Kral ve ordusu burcun içerisine girer. Girdikleri an büyük bir patlama olur ve patlama sonucunda kral, ordunun bir kısmı ve yedi kardeşler ölür. O günden itibaren orası Yedi Kardeşler Burcu olarak anılır. Şehirde hem bu burçla alakalı hem de farklı olaylarla ilgili çok sayıda efsane vardır. Diyarbakır'ın geçmiş tarihine göz attığınızda bu efsanelere denk gelebilirsiniz. Diyarbakır, sahip olduğu farklı etnik kültürleri, kendine has örf ve adetleri, kıyafetleri, halk oyunları, yöreye ait şivesi ve harika yemekleri ile Türkiye mozaiğinin en renkli parçalarındandır. Peki Diyarbakır nasıl bir şehir? Ulaşım olanakları, iklim yapısı, yaşam şartları ve ekonomisi nasıl? Dünyaca ünlü mutfağında ne tarz lezzetler vardır? Memur ve öğrenciler için Diyarbakır'da yaşam nasıl? Bu tarihi şehir hakkındaki bilgileri kısa başlıklar halinde inceleyelim. Diyarbakır, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin orta kısımlarında ve Mezopotamya olarak bilinen El Cezire'nin kuzeyinde yer alan bir şehirdir. Diyarbakır, batıda Şanlıurfa, Adıyaman ve Malatya, doğuda Batman ve Muş, güneyde Mardin, kuzeyde ise Elazığ ve Bingöl ile komşudur. Dağlarla çevrili bir alanda, çukur görünümündedir. Şehir, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin orta kesiminde bulunduğu için ulaşım imkanları oldukça gelişmiştir. Türkiye'nin her yerinden ister özel araçla iste otobüsle rahat bir şekilde ulaşım olanağı mevcuttur. Diyarbakır Otogarı, şehir merkezindeki Kayapınar ilçesinde bulunuyor. - İstanbul Diyarbakır arası yaklaşık 1450 kilometre ve 16 saat. - Ankara Diyarbakır arası yaklaşık 900 kilometre ve 11 saat. - İzmir Diyarbakır arası yaklaşık 1415 kilometre ve 16 saat 30 dakika. - Adana Diyarbakır arası yaklaşık 550 kilometre ve 7 saat. - Kayseri Diyarbakır arası yaklaşık 560 kilometre ve 7 saat. - Şanlıurfa Diyarbakır arası yaklaşık 180 kilometre ve 2 saat. Bağlar ilçesindeki Diyarbakır Havalimanı, şehir merkezinden yaklaşık 9 km. uzaklıkta bulunuyor. Diyarbakır Havalimanı'na büyük şehirlerin birçoğundan direkt uçuş bulabilirsiniz. Havaalanı ile şehir merkezi arasında belediye otobüsleri ve özel servisler çalışıyor. Ayrıca taksi ya da araç kiralama hizmetleri de bulabilirsiniz. - Güney Kurtalan Ekspresi - Diyarbakır Batman Bölgesel Treni Bu iki ekspresi kullanarak Diyarbakır'dan çevre illere ulaşım sağlayabilirsiniz. Şehrin merkezinin tarihine göz atıldığında ortalama 10 bin yıllık bir geçmişi olduğu görülür. Pek çok medeniyetin ev sahibi olmasının yanı sıra, medeniyet bölgeleri arasında geçiş noktasında bulunması da şehrin farklı kültürlere bürünmesinde etkilidir. Ayrı dönemlerde şehrin bazı bölgelerinde yapılan araştırmalar sonucunda Neolitik Çağ ve Paleolitik Çağ'a ait çok sayıda kalıntılara rastlanmıştır. Osmanlı egemenliğine dahil olmadan önce Persler, Asurlular, Bizanslılar, Moğollar ve Romalılar gibi büyük devletlere ev sahipliği yapmış olan Diyarbakır, Osmanlı İmparatorluğu döneminde iken orduların hareket üssü olarak belirlenmiştir. Cumhuriyet dönemiyle beraber Türkiye'de bir il statüsüne geçen Diyarbakır, 1993 tarihinde Büyükşehir Belediyesi haline gelmiştir. Kendi çağında, en gelişmiş uygarlıklar arasında yer alan Babil ve Efes yok olmasına rağmen, Diyarbakır binlerce yıldır dimdik bir şekilde ayakta durur. Ergani ilçesi yakınlarında, Çayönü Tepesi'nde düzenlenen kazı çalışmaları sonucunda dünyanın en eski köylerinden biri burada bulunmuştur. Birinci Dünya Savaşı döneminde salgın hastalık, maddi sefalet ve yangın gibi olumsuz durumlar sebebiyle büyük sıkıntılar çeken şehir, Cumhuriyet dönemi itibariyle yaşanan gelişmeler sonrasında ülkenin en önemli illeri arasına girmiştir. 1950'li yılların ardından şehirde inşa edilen hastane, eğitim kurumları ve yollarla birlikte Diyarbakır oldukça modern bir görünüm kazanmıştır. Hatta kara, demir ve hava yolları bağlantısıyla oldukça önemli bir merkez haline gelmiştir. Nüfus: Diyarbakır'ın 2020 yılı nüfusu yaklaşık 1 milyon 775 bin kişidir. - Bağlar, Bismil - Çermik, Çınar, Çüngüş - Dicle - Eğil, Ergani - Hani, Hazro - Kayapınar, Kocaköy, Kulp - Lice - Silvan, Sur - Yenişehir Diyarbakır, tarım arazileri bakımından oldukça zengin bir bölgedir. Bundan dolayı şehirde yaşayan insanların büyük bir kısmı geçimini tarımla sağlar. Şehirde üretilen başlıca tarım ürünleri; pamuk, nohut, kırmızı mercimek, arpa ve buğdaydır. Bostan ve bahçelerin de ağırlıklı olduğu şehirde meyve, sebze yetişme oranı da oldukça yüksektir. Kavun, karpuz, üzüm ve elmanın yanı sıra yemek yapımında kullanılan pek çok sebzenin üretimi de mevcuttur. Hatta şehirde yetişen tahıl ürünlerinin son 20 yıldaki ortalama miktarına bakıldığında neredeyse 3 katı kadar artış olduğu görülür. Şehir geniş arazileri bakımından hayvancılığa da oldukça elverişlidir. Ancak hayvancılık tarım kadar gelişmemiştir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılığın yanı sıra son dönemlerde arıcılık da gelişme göstermiştir. Sanayi alanına göz atıldığında, özellikle inşaat sektöründe büyük atılımlar meydana gelmiştir. Çoğu devlet yönetimine ait olan pek çok fabrika vardır. Dokuma, halıcılık, kuyumculuk ve demircilik gibi sektörler de Diyarbakır'da gelişim oranı yüksek olan dallar arasındadır. Ergani ilçesi maden bakımından zengin bir bölgedir. Bakır üretimi yapılan ilçede ayrıca petrol yatakları da keşfedilmiştir. Diyarbakır, etrafında çok yüksek dağlar olmasa da yüksek arazilerle çevrilmiş bir çukur halindedir. Şehrin yarısı ovalarla diğer yarısı ise dağlarla kaplıdır. Tarıma elverişli bölge olmasının başlıca sebebi, topraklarının Dicle Nehri tarafından sulanıyor olmasıdır. Kentin denizden yüksekliği ortalama 650 metre civarındadır. Diyarbakır'ın iklim özelliklerine göz attığımızda genel anlamda sert ve karasal bir iklimin hakim olduğunu görebiliriz. Yazları oldukça sıcak geçen şehrin kış dönemi Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki kadar sert geçmez. Bunun başlıca sebebi ise Güney Torosların sert rüzgarları büyük oranda kesmesidir. Şehir orman bakımından oldukça fakirdir. Çevre dağlardaki ufak meşe ormanları haricinde Diyarbakır'da pek yeşillik alan görülmez. Bölgenin genel bitki örtüsü bozkırdır. Bahar ayları yeşillenen şehir kısa sürede tekrar kuru görüntüsüne döner. Yüzyıllar boyunca pek çok medeniyetin yaşamına şahitlik yapmış bir şehir olan Diyarbakır, oldukça zengin mutfak kültürüne sahiptir. Şehirde tarımın gelişmiş olması sebebiyle et ve sebze yemeklerinin ağırlıkta olduğu bir menü hakimdir. Yoğurt ve buğdayla hazırlanan özel tatlılar ülke genelinde de oldukça popülerdir. Tabii karpuzun yerinin de ayrı olduğunu söylemek gerekir. Devasa boyutlardaki 'Diyarbakır Karpuzu' ülkemizin en meşhur meyvelerinden biridir. - Patlıcan Dizme - Sıkma - Meftune - Pıçık - Cartlak Kebabı - Nardanaşı - Mahlepli Diyarbakır Çöreği - Kaburga Dolması - Paluze Tatlısı - Burma Kadayıf - Duvaklı Pilav - Ayvalı Kavurma - Mumbar Dolması - Diyarbakır Ciğeri Ana kampüsü Sur ilçesinde olan okul, şehir merkezine yaklaşık 7 km. kadar uzaklıktadır. Sık sık otobüs ve minibüs seferleri yapılan kampüse ulaşım sorunu bulunmuyor. Dicle Üniversitesi'nin kampüsü Diyarbakır geneline göre oldukça yeşil bir çevre düzenlemesine sahip. Estetik ve güzel bir mimarisi var. Öğrenci sayısı ve eğitim kalitesi olarak da ülkemizin orta düzeydeki okullarından biri diyebiliriz. Diyarbakır, konaklama anlamında öğrencilere çok fazla seçenek sunuyor. KYK ve özel yurt sayısı öğrenci nüfusuna göre oldukça yeterli. Ayrıca son yıllarda sayısı artan yeni konutlar sayesinde her bütçeye uygun daire bulmak mümkün. Diyarbakır'ı daha önce hiç görmeyip sadece kulaktan dolma bilgilere sahip olan kişiler genelde bu şehre karşı biraz ön yargı taşıyorlar. Diyarbakır, doğunun Paris'i olarak bilinen çok hareketli bir şehirdir. Hem öğrenciler hem memurlar için çok sayıda sosyal ortam olanağı sağlar. Gecesi ayrı gündüzü ayrı renklidir bu şehrin. Küçük illerde olduğu gibi can sıkıntısından gidecek başka şehirler aramazsınız. Diyarbakır'da memur nüfusu da oldukça çoktur. Merkezde görev yapan memurlar genellikle Sur ve Yenişehir çevresini beğenirler. Diyarbakır 17 ilçeye sahip. Güneydoğu'nun en fazla ilçeye sahip ili burası. En kalabalık nüfusa sahip olanlar Bağlar ve Kayapınar ilçeleri. Bunun dışındaki yerler görece olarak daha ufaktır. Merkeze uzak ilçeler daha içine kapanık, mütevazi ve yöresel tarzda bir hayat sürerler. Bu kesimlerde fazla bir sosyal hayat beklentiniz olmasın. Diyarbakır pahalı mı? Şehrin geneli için ne çok ucuz, ne de çok pahalı gibi bir tabir kullanmak pek mümkün değil. Genel olarak orta halli insanların yaşam sürdüğü ve fiyatların da ortalama civarlarda olduğu bir şehirdir. Öğrencilerin ve memur kesiminin ekonomik anlamda zorlanacağı bir il değil burası. İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlerden gelenler, kısa vadede belki kültür farklılığı yüzünden şehre alışma sıkıntısı çekebilirler. Fakat Diyarbakır insanı çok misafirperver ve sıcakkanlıdır. Kente alışma süresi çok hızlı geçecektir.


Yöreyi kucaklayan Kösedağ'ı, ihtişamlı Tozanlı Vadisi, insana huzur veren Tekeli Dağı ve bütün görkemiyle Karadeniz yaylalarının çevrelediği bu ilçe, Anadolu'nun keşfedilmeyi bekleyen değerlerinden. Gezi Hocası olarak sadece dünyadaki popüler turizm noktalarını değil, yurdumuzun gizli kalmış cennet köşelerini de sizlere tanıtmak istiyoruz. Bu yüzden Sivas Doğanşar hakkında da birkaç kelam etmek istedik. Kendine özgü görkemli varlığı ve sahip olduğu müessir değerleriyle Doğanşar gezilip görülmesi gereken beldelerimizden biri. Doğayı, kültürü, huzuru aynı anda bulabileceğiniz bu güzide ilçe, vefakar ve samimi misafirperverliğiyle gelecek ziyaretçilerini bekliyor. Sivas'ın en küçük ilçesi olan Doğanşar ilin kuzey kesiminde, konum olarak Karadeniz Bölgesi'nin içinde yer alır. Sivas merkeze yaklaşık 100 km. uzaklıkta bulunan Doğanşar, Tokat iliyle sınır komşusudur. İlçenin güneyinde Hafik, güneydoğusunda Zara, doğusunda ise Koyulhisar vardır. - Doğanşar Sivas Merkez arası yaklaşık 100 km. ve 1 saat 30 dakika. - Doğanşar Tokat Merkez arası yaklaşık 120 km. ve 2 saat 15 dakika. - Doğanşar Reşadiye arası yaklaşık 50 km. ve 50 dakika. - Doğanşar Hafik arası yaklaşık 65 km. ve 1 saat. Doğanşar'a ister özel aracınızla, isterseniz Sivas merkezden kalkan minibüsler ile ulaşım sağlayabilirsiniz. Günlük olarak düzenli sefer yapan minibüsler Sivas merkezden hem Doğanşar'a ve hem de Doğanşar köylerine ulaşım hizmeti veriyor. Geçmişi Hititler ve Roma İmparatorluğu'na kadar uzanan Doğanşar, antik çağlarda Hypsele ismiyle anılıyordu. 1071 Malazgirt Zaferi ile Türk topraklarına dahil olan bölge, Danişmendliler Beyliği, Anadolu Selçuklu Devleti, Eretna Beyliği, Kadı Burhaneddin Ahmed ve Kızıl Ahmetliler Beyliği yönetimlerinden geçti. 1424 yılında Osmanlı hakimiyetine giren İpsile bölgesi, Tozanlı adını aldı. 1455 sonrası Tokat'a bağlanan Tozanlı 1870'te ise Sivas'a dahil edildi. 1906 yılında Reşadiye ilçe olunca buraya bağlanan bölge kısa bir süre sonra tekrar Hafik'in nahiyesi oldu. 1960 tarihinde Doğanşar adını alan yöre, 1990 tarihinden bu yana ise Sivas'ın bir ilçesi konumunda. Sivas geneline göre daha zengin bir bitki örtüsüne sahip olan Doğanşar'ın geçim kaynaklarını tarım ve hayvancılık faaliyetleri oluşturuyor. Bereketli topraklarında üretilen sebze meyveler, verimli otlaklarında yetiştirilen küçükbaş ve büyükbaş hayvanlar Doğanşar halkının ticari hayatını şekillendirir. Ayıca bitki çeşitliliğinin fazlalığı ve Tozanlı Vadisi'nin verimli havası sayesinde arıcılık da bölgenin yükselen değerlerindendir. Doğanşar balı, zengin floraya sahip olması ve farklı aromasıyla kendine has bir kaliteye sahiptir. Gelenek ve göreneklerine bağlı olan Doğanşar'da, el emeği göz nuru dokuma ve el işlemeciliği sanatı da halen devam ediyor. İlçeye bağlı Çalıcı Köyü'nde koyun yününden üretilen ve tamamen el yapımı olan hamam keseleri bugün Türkiye'nin dört bir yanındaki lüks otellere gönderilmektedir. Doğanşar'da oymacılık ve nakkaş ustalığı da meraklılarını kendine hayran bırakan el işlemeleri ile ön plana çıkıyor. Ömrünü dolduran ağaçlarla yapılan ve bin bir özenle birçok işlemden geçirilmiş bu nadide işlemeler, eşine pek rastlayamayacağınız güzelliktedir. Tabiatı ve coğrafyasıyla nice güzelliklere sahip olan Doğanşar, özellikle doğa sporu tutkunları için tam bir cazibe merkezidir. Yeşilırmak nehrinin doğduğu topraklara kurulan ilçe, Karadeniz ikliminin hakim olduğu yeşil yaylaları ve mesire alanlarıyla doğaseverlere de harika imkanlar sunar. Doğanşar kampçılık, trekking, yamaç paraşütü ve bisiklet gibi birçok spora elverişli alanlara sahiptir. İlçede bulunan Dipsiz Göl ve Dipsiz Göl Şelalesi, Doğanşar'da gezilecek yerler içinde ilk sırayı hak ediyor. Hem doğaseverler, hem de bölge halkı için önemli bir dinlence mekanı olan Dipsiz Göl, ilçe merkezine yaklaşık 16 km. uzaklıkta bulunuyor. İnsanı sakinleştiren, huzur veren görüntüsü, kuş sesleri ile birleşen su sesleri, sakin rüzgarı ve serin havasıyla bu mekan, sadece Doğanşar'ın değil tüm Sivas'ın en güzel yerlerinden biri. Bölgeye gelen ziyaretçiler Dipsiz Göl Şelalesi çevresinde kamp kurabilir, yaylalarında ATV sürebilir, bisiklete binebilir ve doğa yürüyüşü yapabilirler. Dipsiz Göl Şelalesi nerede? Harita konumu için tıklayın. Doğanşar'da zirve sevenler için Tekeli Dağı, macera severler için Keşiş Dağı ve heyecan severler için 8 km'lik Sarısuvat Kanyonu doğa tutkunlarını bekleyen adresler. Bunun dışında Kozağaç ve Söbüler köyleri arasında bulunan Doğanşar Peri Bacaları da ziyaretçiler için çok özel bir durak olma özelliği taşıyor. Görsel bir şöleni andıran peri bacaları, manzarasına doyulmayan doğallığı ile unutulmaz bir gezi için önemli fırsat. Bununla birlikte Kabak Çalı'da keşfedilen ve bir futbol sahası büyüklüğünde olan Karasak Mağarası da Doğanşar'ın doğal zenginliklerinden. Doğanşar'da ata sporumuz olan güreş kültürünün yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılması adına güreş müsabakaları yapılmakta. Yarım asrı aşkın süredir devam eden bu müsabakalar gelenekselleştirilerek Avrupa, Dünya ve Olimpiyat Şampiyonu Ahmet AYIK ismiyle devam ettirilmeye başlandı. Türkiye'nin dört bir yanında gelen pehlivanlar her yıl Geleneksel Ahmet Ayık Karakucak Güreşleri'nde ter döküyorlar.


Yapılan anketlerin birçoğunda bu ülkelerin bir kısmı da üst sıralarda yer alıyor doğrudur. Ama zirvede onlar yok! Sanırız bir ülkenin sadece ekonomik olarak büyümesinin o ülke vatandaşlarını daha mutlu etmediğine inanan birileri var ki bunu hesaplamak ve göstermek adına bir oluşum içine girmişler. Yeni Ekonomi Vakfı yani NEF'in oluşturduğu The Happy Planet Index. Aslında bu işi yapan farklı firmalar, anket şirketleri vs. var. Birçok kez haberlerde karşılaşmış olabilirsiniz. "Dünyanın en mutlu ülkeleri, en mutlu insanları gibi.." Ama bu HPI gerçekten diğerlerine göre çok farklı ve ayakları yere basan bir oluşum. Çünkü gidip insanlara sadece "Mutlu musunuz?" diye sormuyorlar. Bu endeks dünyadaki herkes için sürdürülebilir refah seviyesini ölçüyor ve ulusların nasıl daha uzun, mutlu ve sürdürülebilir yaşamlar sağlayabileceğini göstermek için araştırmalarda bulunuyor. - Maddi refah seviyesi - Yaşam süresi - Sonuçlardaki eşitsizlik. Yani uzun yaşayanlar mutlu yaşıyor mu, arada bir ilişki var mı konusu. - Ekolojik ayak izi. Yani bir ülke üretim yaparken gezegene ne kadar zarar veriyor? Ne kadar doğal kaynak harcıyor? Dünyayı hepimizin evi olarak düşünürsek, bu evde yaşayan diğer insanların hakkına ne kadar giriyor konusu. Gelişmiş ve ekonomik olarak çok büyüyen ülkeler, teknoloji anlamında dünyanın büyük bir kısmından daha iyi imkanlara sahip olmalarına rağmen bu zenginliği oluştururken ülkelerine, topraklarına, gezegenimize büyük zararlar veriyorlar. İhtiyacımız olan doğayı yok ediyorlar. Salınan zehirli gazlar yüzünden ozon tabakasının tehlike altında olduğu, okyanusların çöp yığınına dönüştüğü, ormanların son sürat yok edildiği haberleri hiç eksik olmuyor gündemden. Ayrıca bu ülkelerdeki insanların değeri saat başı ücret ile ölçülüyor. Modern kölelik diyebileceğimiz müthiş bir sistemle insanları sürekli işçi olarak kullanılıyorlar. Ancak yılda bir defa yapabilecekleri tatille kazandıkları paranın harcanmasına izin veriliyor. Servet döküp aldıkları arabalarını en çok ne için kullanıyorlar? İşe gitmek için.. En gösterişli takım elbiseleri ne zaman giyiliyor? İşe giderken.. İlginç.. Birinci öncelik insan ilişkileri, doğaya uyum, tüm canlılara saygı, merhamet, bağlılık, düşünme, üretme değil. Bütün olay ekonomik olarak kalkınmak. Ekonomik olarak büyürsek bizden iyisi yok! Ne hikmetse yapılan hiçbir araştırmada ülkelerin zenginleştikçe vatandaşlarının daha mutlu olduğu verisi ortaya çıkmıyor. Yukarıdaki harita 2016 yılında yapılan en son araştırmanın sonuçları. The Happy Planet Index'in yaptığı araştırmalar neticesinde yıllardır birinciliği kimseye kaptırmayan bir ülke var. Kosta Rika.. Buradaki esas mucize, Latin Amerika gibi iç karışıklıkları, isyanları, darbeleri, fakirliği, adaletsizliği bitmeyen bir coğrafyanın ortasında kurulu bir devlet Kosta Rika. Ne dünyanın en zengin devleti, ne de herkese kafa tutacak bir siyasi ya da teknolojik gücü var. Gezi Hocası'nın dünya turunda en çok hayran kaldığı ülkelerin başında geliyor Kosta Rika. Dünyada burası kadar eğitime, sağlığa ve doğaya önem veren bir devlet daha var mıdır bilmiyoruz. Size bu ülkenin ne kadar özel olduğunu, bizzat şahit olduğumuz önemli özellikleriyle anlatmak istiyoruz. Size mutluluğun resmini çizemeyiz ama rotasını gösterebiliriz.. 100 yılı aşkın bir demokrasi kültürü var Kosta Rika'nın. 1800'lü yılların sonlarında, dünyadaki birçok ülke gibi Kosta Rika'nın komşu ülkeleri de kendi sınıflarını ve sınıf çıkarlarını ülkede egemen kılacak askeri liderleri veya toprak ağalarını devlet başkanı yapıyordu. Ama Kosta Rika halkı onlar gibi düşünmedi. Eğitime öncelik veren, sağlık sigortası sistemini iyileştiren, küçük köylere kadar ücretsiz sağlık ocakları kuran, su kaynaklarının temizliğini korumaya çabalayan mütevazı liderleri, öğretmenleri, eğitmenleri devlet başkanı yapmayı tercih etti. Daha 1869 yılında çıkarılan bir kanunla 'kız çocukları dahil' ilkokul eğitimi zorunlu hale getirildi. Henüz 1930 yılına gelindiğinde bile Kosta Rika dünyanın okuma yazma oranı en yüksek ülkelerinden birisi oldu. Günümüzde ise ülkenin okuma yazma oranı yüzde 98. 1900'lü yılların başında bütün köylere temiz içme suyu ulaştırılarak çocuk ölümlerine karşı seferberlik başlatıldı. 1940'larda ise bugün dünyanın en başarılı uygulayıcılarından biri olduğu sosyal güvenlik sistemi kuruldu. 1961 yılında önemli bir adım daha atıldı. Bütün vatandaşları ve kalıcı göçmenleri sigortalı yapan kanun teklifi kabul edildi. Şu an bütün köylerinde bile ücretsiz hizmet veren sağlık ocakları o gün kurulmaya başlandı. İşlenen bu politikalar sonucu 1970 yılına gelindiğinde ülkede 66 olan ortalama yaşam süresi 80 yıla çıktı. Kosta Rika sağlık sistemini hastalıkla mücadele üzerine değil, sağlığı koruma üzerine kurdu. Şifalı yaşam politikası hastalık oranını düşürdü, bu da ülkenin sağlık masraflarını azalttı. Sağlık sigortası sistemi, ülkedeki köylüden devlet memuruna kadar bütün vatandaşların her türlü ihtiyacını karşıladığı için kişilerdeki güven duygusunu yükseltip, toplumdaki genel kaygı düzeyini düşürdü. Şu anki (2021) devlet başkanı Carlos Alvarado Quesada, ülkenin fosil yakıttan elde edilen enerji tüketimini 2021 itibarı ile tamamen sona erdirmeye karar verdiğini açıkladı. Yani, Kosta Rika'da 2021 yılından itibaren enerji için petrol ürünleri, kömür ve doğalgaz kullanmak tamamen yasaklanıyor. Ülke 2017'de yıllık elektriğinin yüzde 99'unu yenilenebilir enerji kaynaklarından elde etti. 2021'den sonra ülkede benzin, mazot veya dizel ile çalışan tek bir araç bile kalmayacak. Kosta Rika'nın atmosfere karbon salınımı sıfıra inecek. Ülkedeki aydınlar, eğitmenler köylere kadar gidip ücretsiz seminerler veriyorlar. Kosta Rika, Latin Amerika'da basın özgürlüğüne sahip ülkeler sıralamasında ilk sırada, dünyada ise ilk 10'da yer alıyor. Kosta Rika'da evlenmek istiyorsanız 6 haftalık bir evlilik kursuna gitmeniz gerek. Yeterli görülene kadar evliliğinizi ertelemek durumundasınız. Evlendiniz ve anne/baba olmak mı istiyorsunuz? Çocuğunuza bilinçli bir ebeveyn olmak için yine kursa gidip eğitim alacaksınız. İlkokul çağındaki çocukların çoğu dersi doğa içerisinde yapılıyor. Çocuklar matematiği ağaç, çiçek, böcek sayarak öğreniyor. Ayrıca ilkokuldan mezun olabilmenin bir şartı var. Okul bitene kadar size verilen kota sayısınca ağaç dikmek zorundasınız! Kosta Rika'nın Karayipler dahil, 1300 km.'ye yakın kıyı şeridi olduğu halde turizm gelişsin diye asla sahillerini betonlaştırmamışlar. . Ülkenin yaklaşık yüzde 30'u koruma altındaki milli park statüsünde. Ağaç kesmek de yasak, beton binalar dikmek de.. 2012 yılından itibaren avcılık da yasaklandı. Yabani hayvanları yaşam alanlarından çıkarmak veya evcil hale getirmenin yasaklanmasıyla hayvanat bahçeleri de kapatıldı. Kosta Rika şu anda dünyanın metrekare başına en fazla canlı çeşitliliğine sahip ülkesi. Ülkenin yüz ölçümünün dünyada kapladığı alan 0,03 iken sahip olduğu biyolojik çeşitlilik yüzde 6. Bu inanılmaz yüksek bir oran. Yüz binlerce çeşit hayvan türü demek. Dünyadaki kelebeklerin yüzde 10'u Kosta Rika'da uçuyor. Kağıt paralarında bile ülkenin değerli hayvan türlerinin resimleri yer alıyor. Kosta Rika halkının bir hayat felsefesi vardır.. Pura Vida.. Anlamı pür yani saf ve basit yaşam. Yavaş yavaş, tadını çıkartarak, hiçbir şeyi kafaya fazla takmadan, kimseyle kavga etmeden.. Yarın ne olacak kaygısı gütmeden, tasasız, sahip olduklarından tatminkar, sahip olmadıklarına ihtiyaç hissetmeyen bir yaşam Pura Vida.. Az eşya, az ihtiyaç, çok deneyim.. Farklı nesillerdeki bütün aile bireyleri birbirine çok yakın yaşıyor ve sıkça görüşüyorlar. Baba, dede, torun arasında zıtlaşma, inatlaşma kültürü yok. Komşuluk ve sosyal çevre çok önemli. Pura Vida felsefesinin bir başka katkısı da aktif günlük yaşam. İnsanlar araçlarda saatlerce vakit geçirmiyor, yürüyorlar. Çoğu işine yürüyerek gidiyor. Birçoğu tarım ve toprakla saatler geçiriyor. Böyle olunca da organik ve sağlıklı besleniyorlar. Dünyada yaşam süresinin en uzun olduğu beş özel bölge var. Mavi Bölge denilen bu yerlerden birisi de Kosta Rika'nın Nicoya Yarımadası. Nicoyalılar 90 yaşına kadar bile doğru düzgün sağlık sorunları ile uğraşmıyorlar. Bu bölgenin insanları baklagiller ve mısır başta olmak üzere sebze-meyve ağırlıklı besleniyor ve fazla yemiyor, midelerini hiçbir zaman tam doldurmuyorlar. İşlenmiş gıdalarla işleri yok. Et ve şeker tüketimleri az. İçme suları mineral zengini ve çok temiz. 90 yaş üstü nüfusta bile kemik kırılması vakaları düşük. Zaten Nicoyalılar'ın yaşadıkları şu bölgeyi görünce bile insanın ölesi gelmez. Bize kalırsa Kosta Rika'yı sabaha kadar övmeye devam edebiliriz. Ama nazar değmesin diye burada nokta koyalım. Yakın dostlarımıza ziyaret etmeleri hatta gidip bir süre yaşamaları için en çok tavsiye ettiğimiz ülkelerden biri Kosta Rika. Ama maalesef kendileri ya Mecidiyeköy'de ellerindeki telefonda Yandex trafik uygulamasıyla köprü trafiğini hesaplayarak günlerini geçirmeye devam ediyorlar ya da "Ben Etiler gibi elit bir semtte oturuyorum, kimse beni buradan çıkartamaz" diye kendilerini avutuyorlar.


Dünyanın en uzun nehri hangisi? Aslında nehir uzunlukları genel olarak oldukça tartışmalı ve karmaşık bir konu. Bugün dünyanın en uzun iki nehri olarak bilinen Nil ve Amazon'un uzunlukları hakkında bile net bir görüş birliği yok. Bunun sebebi ise nehirlerin başlangıç noktasının belirlenme şekli. Farklı ülkelere dağılan bu koca nehirler birçok farklı kaynaktan besleniyor. Örneğin Amazon Nehri o kadar çok kola ayrılıyor ki başlangıç noktası her zaman tartışma konusu oluyor. Şu anda dünyanın en uzun ikinci nehri olarak kabul edilen Amazon, bir grup Brezilyalı bilim insanına göre birinci sırada olmalı. Çünkü çıkış kaynağının yanlış hesaplandığı düşünülüyor. Tabii aynı tartışma Nil Nehri içinde geçerli. Ya da bir başka örnek olarak Mississippi'yi verebiliriz. Mississippi Nehri tek başına baz alındığında dünyanın en uzun 10 nehri arasına bile giremezken, uzantıları olan Missouri ve Jefferson nehirleri de hesaba katılınca bir anda dünyanın en uzun dördüncü nehrine dönüşüyor. Başta söylediğimiz gibi biraz karmaşık bir konu. Ama tabii dünya genelinde kabul görmüş bazı tespitler var. Ortaya atılan her fikir doğal olarak hemen onay almıyor. İşte biz bu yazımızda genel kabul gören kaynaklara göre "dünyanın en uzun nehirleri" listesini sıralayacağız. Yazımızın sonunda ise nehirler hakkında bazı ilginç bilgiler vereceğiz. Dünyanın en uzun nehri olarak kabul edilen Nil, Afrika kıtasında oldukça büyük bir alanı kaplıyor. 'Yaşamın Kaynağı' ismiyle de anılan bu nehir yaklaşık 6650 km. uzunluğunda (bu mesafe bazı kaynaklarda 6850 km, 7080 km. ve üzerine çıkabiliyor). Ekvatora yakın bölgelerdeki farklı kaynaklardan doğan Nil Nehri, Sudan'da birleşerek kuzeye doğru akıyor ve Akdeniz'e dökülüyor. Afrika'nın can damarı olan Nil, özellikle Mısır için kutsal kabul edilen bir nehir. Eski Mısır'da hayatın başladığı yer olarak gösterilen Nil, birçok efsaneye de konu olmuştur. Güney Amerika'da bulunan bu devasa nehir Peru'daki And Dağları'ndan doğuyor. Çok büyük bir kısmı Brezilya'dan geçen Amazon Nehri yaklaşık 6400 km. mesafe kat ettikten sonra Atlas Okyanusu'na dökülüyor (bu mesafe bazı kaynaklarda 6900 km, 7000 km. ve üzerine çıkabiliyor). Okyanusa döküldüğü noktada genişliği 200 kilometreyi geçen Amazon, belki dünyanın en uzun nehri değil ama hacmi ve taşıdığı su miktarı ile rakipsiz bir nehir diyebiliriz. Amazon'un taşıdığı su miktarı, tüm dünya nehirlerinin taşıdığı su miktarının yaklaşık 1/5'ini oluşturuyor. Amazon Nehri, yeryüzündeki en geniş biyolojik çeşitliliğe sahip ekosistemlerden biri. Bu nedenle varlığı bütün dünya için önem teşkil ediyor. Dünyanın en uzun üçüncü nehri olan Yangtze yaklaşık 6300 km. uzunluğa sahip (farklı kaynaklarda 6418 km). Çince'de "uzun nehir" anlamına gelen Yangtze, dünyada sadece tek bir ülkeyi sulayan en büyük nehir olma özelliğini de taşıyor. Çin'in Qinghai eyaletindeki Tibet Platosu'nda doğan Yangtze Nehri doğuya doğru akıyor ve Doğu Çin Denizi'ne dökülüyor. Yüzlerce yıldır sulama, temizlik, ulaşım, sınır belirleme ve endüstri faaliyetlerinde kullanılan ırmak, Çin'in tarihinde, kültüründe ve ekonomisinde çok önemli role sahip. Kuzey Amerika'da bulunan Mississippi Nehri, ana kolları olan Missouri ve Jefferson nehirleri ile birlikte yaklaşık 6275 km. uzunluğa sahip (farklı kaynaklarda 6415 km). Mississippi'nin tek başına uzunluğu ise 3730 km. Çok büyük kısmı ABD'de, küçük bir bölümü de Kanada'da olan Mississippi Nehri'nin üst kaynağı Minnesota eyaletindeki Itasca Gölü kabul ediliyor. Fakat Montana başta olmak üzere nehir farklı kaynaklardan da besleniyor. Mississippi, New Orleans şehrinden Meksika Körfezi'ne dökülüyor. Moğolistan dağlarında doğan Yenisey Nehri, ana kolları Angara, Selenga ve Ider nehirleri ile birleştikten sonra Sibirya boyunca akıyor ve Arktik Okyanusu'nun bir uzantısı olan Kara Denizi'ne dökülüyor. Bu nehir sisteminin toplam uzunluğu ise yaklaşık 5539 km. Çevresinde birçok Türk ve Moğol devleti kurulan Yenisey Nehri, Türk tarihi açısından da önemli bir akarsudur. Dünyanın en uzun 10 nehrinden biri olan Sarı Irmak yine Çin'de bulunuyor. Yangtze'den sonra ülkedeki en büyük ikinci nehir olan Sarı Irmak yaklaşık 5464 km. uzunluğa sahip. Qinghai eyaletinden doğup Bohai Denizi'ne dökülen nehir, çamurlu suyundan dolayı 'Sarı' ismiyle anılıyor. Çin'in can damarlarından biri olan Huang Ho, tarih boyunca yaşattığı sel felaketleriyle milyonlarca kişinin ölümüne de sebep olmuş. Bu nedenle Çin'de kimileri tarafından bir lütuf, kimileri tarafından da bir lanet olarak görülen Sarı Irmak, "Çin'in Gururu" ya da "Çin'in Üzüntüsü" gibi birbirine zıt isimlerle de biliniyor. Rusya'da bulunan Obi Nehri, ana kolu olan İrtiş Nehri ile birleşince yaklaşık 5410 km. uzunluğa erişiyor. Bu da onu dünyanın en uzun nehirlerinden biri yapıyor. Sibirya'nın güneyinden başlayan ve Arktik Okyanusu'na dökülen bu nehirler Rusya, Kazakistan, Çin ve Moğolistan'a kadar uzanıyor. Kaşgarlı Mahmud'un yazdığı Divan-ı Lügati't-Türk adlı eserde de Obi ve İrtiş nehirleri hakkında bazı bilgilere yer verilmiş. Güney Amerika'da yer alan Parana Nehri 4880 km. uzunluğu ile Amazon'dan sonra kıtanın en uzun ikinci nehri unvanına sahip. Brezilya'nın güney kesiminden doğan Parana Nehri güneye doğru inerken Rio de la Plata, Rio Grande, Paraguay ve Uruguay nehirleriyle birleşerek Atlantik Okyanusu'na dökülüyor. Dört farklı ülke topraklarına dağılan Parana Nehri ayrıca dünyanın en büyük şelalesi Iguazu'ya ev sahipliği yapıyor. Bu muhteşem şelale ile ilgili detayları hemen altta linkini verdiğimiz yazımızda bulabilirsiniz. Nil'den sonra Afrika'nın en uzun ikinci akarsuyu olan Kongo Nehri, uzantısı Çambesi ile beraber yaklaşık 4700 km. uzunluğa erişiyor. Eski ismi Zaire olan bu nehir dünyanın en büyük ikinci yağmur ormanı Kongo Havzası'nı beslediği için ekosistemimiz açısından büyük önem taşıyan bir kaynak. Orta Afrika'dan doğup Atlantik Okyanusu'na dökülen Kongo Nehri'nin bir diğer özelliği de, 220 metreyi aşan derinliği ile dünyada kayıtlara geçmiş en derin ırmak olması. Argun ve Kerulen kollarıyla birlikte toplam uzunluğu 4444 km'yi bulan Amur Nehri, dünyanın en uzun 10 nehrinden biri olarak biliniyor. Çin ve Rusya arasında doğal sınır vazifesi gören Amur Nehri, birçok farklı kaynaktan besleniyor. Bu kaynaklar en son Tatar Boğazı'nda birleşerek Büyük Okyanus'a dökülüyor. Çince'de Kara Ejder Irmağı anlamına gelen Amur, Çin ve Rusya arasında yaşanan pek çok olaya tanıklık ettiğinden dolayı tarihsel ve ekonomik anlamda her iki ülke için de önemi olan bir nehir. # Küçük bir anekdot: Slovenyalı maraton yüzücüsü Martin Strel; Mississippi, Parana, Yangtze ve Amazon nehirlerini baştan sona yüzerek geçmeyi başarmış ve Guinness Rekorlar Kitabı'na girmiştir.


Ülkemizin sakin ve huzurlu ilçelerinden olan Enez; sahili, doğa manzaraları ve kendisine has yemek kültürü ile görülmeye değer tatil beldelerimizden biri. Berrak ve tertemiz koyları ile ünlenen ilçenin milattan önceye dayanan köklü bir tarihi var. İlk kurulduğunda denize şimdikinden çok daha yakın olan ilçe, Meriç Nehri'nin taşıdığı alüvyonlar nedeniyle artık denizden biraz daha içeride kalıyor. Edirne il merkezine yaklaşık 170 km. uzaklıkta yer alan Enez, İstanbul'a ise 270 km. mesafede bulunuyor. Sakin bir yer olmasından dolayı hafta sonunu dinlenerek geçirmek isteyenlerin rotasını çevirdiği Enez'e, Keşan yolu üzerinden kolay bir şekilde ulaşım sağlayabilirsiniz. Keşan ile Enez arası ise yaklaşık 60 km. İlçeye ulaşmak için, İstanbul üzerinden Enez'e doğrudan sefer düzenleyen otobüs firmaları da tercih edilebilir. Antik çağlardaki ismi Ainos olan Enez'in, ismini Bir Yunan prensi olan Enezya'dan aldığı rivayet edilir. Burası ilk çağlarda Yunan sömürge kasabası olarak inşa edilmiş. Denize yakın olması nedeniyle zamanında liman olarak kullanılan ilçe, İskender İmparatorluğu döneminde büyümeye başlar. Daha sonra Roma tarafından yapılan yatırımlarla zengin bir liman kentine dönüşür. Orta Çağ'a gelindiğinde Enez, Bizans İmparatorluğu egemenliğini tanıyan zengin bir liman kenti olmaya devam etmiştir. Daha sonra bir çeyiz hediyesi olarak Cenevizlilere takdim edilir. Osmanlı'nın Anadolu topraklarında güçlenmesi ile Ceneviz egemenliğindeki Enez, Osmanlı'nın üstünlüğünü tanır. Enez, İstanbul'un fethinden sonra Yunus Paşa tarafından kuşatılır ve savaşılmadan Osmanlı egemenliğine alınır. Denizin ve yeşilin kucaklaştığı yer olan Enez'de görülmesi gereken birçok nokta var. İlçede gezilecek yerlerin birbirine çok uzak olmaması, geziye ayıracak vakti az olanlar için güzel bir avantaj. Kısa bir Enez gezisi planlayanların, Enez gezilecek yerler listesine eklemeleri gereken rotalar şöyle.. Enez'in kadim bir tarihi var. Ancak buna rağmen eski dönemlere ait tarihi kalıntılara rastlamak düşündüğümüz kadar çok olmuyor. Halihazırda ilçenin tarihi geçmişine ışık tutan eserler ve tarihi yapılar var ama birçoğu kaybedilmiş durumda. İlçenin sembollerinden biri olan Enez Kalesi bölgedeki en eski yapıların başında geliyor. Cenevizliler tarafından inşa edilen kale hem denizi hem de Meriç Nehri'ni görüyor. Buradan gelecek saldırıları kontrol etmek amacıyla inşa edilen kale Romalılar tarafından da mahzen olarak kullanılmış. 740 metre uzunluğundaki sur birbirinden farklı yapıdaki 15 kule ile desteklenmiş. Şehrin tarihine ışık tutan yapılardan biri de Ayasofya Kilisesi ya da diğer adıyla Fatih Cami'dir. Roma döneminden kalma kilisenin mimari yapısı klasiktir. Taş bloklar kullanılarak inşa edilen kilisenin çatısı 1965'de yaşanan bir depremden dolayı yıkılmış durumda. Sultan Fatih'in emri sonrası Enez'in fethi için harekete geçen Yunus Paşa, ilçeyi teslim aldıktan sonra kilisenin camiye çevrilmesi talimatını vermiştir. Bir dönem de cami olarak kullanılan tarihi yapı günümüzde bakımsızlıktan çökmüş durumda bulunuyor. Restorasyon yapılırsa kilise mi, cami mi olarak kullanılacağı uzun zamandır tartışma konusu olmaya devam ediyor. Enez'deki antik kentlerden biri Roma Villası. Burada yapılan kazılar sonucunda Enez tarihine ilişkin birçok bilgiye sahip olunmuştur. Antik kentin ziyareti ile Roma dönemine ait insanların yaşamları hakkında fikir sahibi olabilirsiniz. Enez'in tarihi yolculuğunu merak edenler açısından gezilmesi gereken noktalardan birini oluşturur. Osmanlı'nın Enez'i sınırlarına dahil etmesinden sonra Enez içerisindeki ticari faaliyetlerde de canlanma yaşanmıştır. Bunun üzerine tüccarlar için sahil yolu üzerine kervansaray inşa edilmiştir. Osmanlı mimarisinin en iyi örneklerinden birini temsil eden Kervansaray, bir dönem İngilizler tarafından han olarak kullanılmıştır. Sahil Kervansarayı, Enez ilçe merkezine 3 km. uzaklıkta yer alıyor. Enez'de, şu an bulunan spor tesisleri ile Taşaltı Gölü arasında, doğu-batı yönünde uzanan taş döşemeli bir yol vardır. Bir bölümü doğuya, Keşan tarafına uzanan bu yolun diğer kolu ise kuzeye yönelerek Enez'in yaklaşık 35 km. kuzeyinden geçen ve doğu-batı yönünde uzanan, tarihin en büyük ticaret yollarından biri Via Egnatia Yolu ile birleşir. Taşaltı yamacı boyunca uzanan mezarların ve mezar anıtların önünden geçip şehrin içine giren bu yol, Eski Çağ'da Enez'e giden tek kara yoluydu. Bu yol üzeri boyunca görkemli mezarlar ve lahitler bulunuyor. Bu kazı alanı Taşaltı Gölü'nün batı yakasında, Kral Kızı olarak bilinen bölgede yer alıyor. Yapılan kazı çalışmalarında bazilikanın şu ana kadar yedi kez yapım aşamasından geçtiği ve en eski yapı katının Roma dönemine kadar uzandığı görülmüş. Kral Kızı Bazilikası kazı alanında bulunan 10 adet altın sikke ile buranın 12. yüzyıla ait olduğu kanıtlanmış. Burası Enez'in fethinde büyük rol oynayan ve Enez Fatihi olarak anılan Kaptan Has Yunus Bey'in mezarının olduğu yerdir. Bizans döneminden günümüze kalan en sağlam yapılardan biridir. Sonradan türbeye çevrilen ve etrafında Osmanlı tüccarı, ahalisi, devlet adamlarının yer aldığı mezarın bulunduğu yapı fetih öncesi Hagios Evplos Şapeli'ydi. Bizans döneminde depo olarak kullanılan, sivri kubbeli, iki odalı eser halk arasında Yunus Baba Türbesi olarak biliniyor. Türkiye ile Yunanistan'ın sınırını da çizen Meriç Nehri'nin 483 km'lik uzantısı boyunca irili ufaklı göllere rastlamak mümkün. Bunlardan biri de ülkemizin en büyük kuş cennetlerinden olan Gala Gölü Milli Parkı. Meriç Nehri deltasını oluşturan bu geniş arazi içerisinde birçok endemik bitki türü, tatlı sularda yaşayan farklı balık türleri ve tarım alanları da yer alıyor. Pamuklu Gölü ve Gala Gölü'nü içine alan koruma altındaki bu park, özellikle doğa yürüyüşü severler için harika bir uğrak noktası. Enez'in, Yunanistan sınırından başlayıp Saros Körfezi'ne kadar uzanan 30 km. gibi geniş bir sahil şeridi bulunuyor. Fakat burası uzun yıllar boyunca askeri alan olmasından dolayı yasak bölge konumundaydı. Geçtiğimiz yıllarda askeri bölge kapsamından çıkartılınca, sahilleri yeni yeni gelişmeye ve tesisleşmeye başladı. Şu an istenilen düzeyde olmasa bile ziyaretçileri için güzel imkanlar vadeden plajlara sahip. "Enez denizi nasıl?" diye merak edenler için hemen söyleyelim. Öncelikle Enez denizi ve Enez plajlarının İstanbul'a yakın olması, uzun tatillere çıkamayanlar için büyük avantaj. Burası sessiz, sakin ve huzurlu bir tatil planı yapanlar için öne çıkabilecek tatil beldelerimizden biri. Denizi de genel olarak oldukça temiz ve durgun. - Altınkum Plajı: Enez'de yüzmek için en güvenli ve en doğru adreslerden biri Altınkum Plajı. Sapsarı bir kumsala sahip olduğundan dolayı Altın ismiyle anılan plajın biraz rüzgarlı olduğunu not edelim. Bu özelliğinden dolayı windsurf etkinliklerinin yapıldığı plajlardan biridir. 4-5 km'lik sahil şeridi boyunca yürüyüş yapmak için de çok uygun bir mekan. - Sultaniçe Sahili: Güney kesimde, Saros Körfezi tarafındaki Sultaniçe köyünü geçince ulaşacağınız kumsal yine oldukça temiz ve sakin bir plaja sahip. - Gülçavuş Sahili: Sultaniçe Plajı'nın hemen devamında yer alıyor. - Vakıf Plajı: Abdürrahim ve Vakıf köylerine birkaç kilometre mesafedeki temiz plajlardan. - Pırlanta Plajı: Burası Enez merkeze yakın olan en kuzeydeki plaj. - Yayla Sahili: Saros Körfezi üzerinde Yayla köyünün hemen bitimde yer alan çok temiz bir sahil. Tatil sezonlarında nüfusu artan ilçe, sezon sonuna doğru sakinleşir. Kalabalık sevmeyenler Enez'e gitmek için Eylül ayını tercih edebilirler. Enez ilçe merkezi ve sahil şeridi boyunca çok sayıda otel ve pansiyon bulunuyor. Ama Enez'de tatil yapacak olanların ilk tercihi genellikle günlük, haftalık ya da aylık olarak kiralanan yazlıklar. Enez'de kiralık yazlık, pansiyon ya da apart dairelerin yanında kamp alanları da var. # Gaziömer: Altınkum plajının olduğu kısımda hem otel ve pansiyon imkanı var, hem de çok sayıda kiralık yazlık bulunuyor. Bölgede ayrıca Enez Belediyesi'nin kamp alanı var. Kamp bölgesinde ister çadırınızda ister karavanınızda konaklama yapabilirsiniz. Enez'de sosyal hayatın hızlı aktığı merkez bölge de burası. # Pırlanta Plajı: Burası yine Enez'in en işlek yerlerinden biri. Çok sayıda restoran, kafe vs. bulunuyor. Burada bulunan İstanbul Üniversitesi Profesör Dr. Nazım Terzioğlu Kültür Ve Eğitim Tesisleri hem konaklama hem kamp alanı için hizmet veriyor. Tesis içinde Bungalov Evleri ve otel odası şeklinde konaklama yerleri var. İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisleri hakkında daha detaylı bilgi almak ve güncel fiyatları öğrenmek için tıklayın. # Dama Kamp Alanı : Vakıf ve Karaincirli köylerine çok yakın konumda bulunan bu kamp alanı hem çadır konaklaması hem de kiralık pansiyon/yazlık bulmak için ideal mekanlardan. Dama Kamp Alanı hakkında daha detaylı bilgi almak ve güncel fiyatları öğrenmek için. tıklayın. # Büyükevren Sahili: Bu sahilde bulunan Sultaniçe, Gülçavuş köylerinde çok sayıda kiralık yazlık ev ve apart tarzı kiralık odalar var. Enez'in sahillerini, koylarını ve tarihi mirasını gezdikten sonra açlığınızı Enez mutfağında giderebilirsiniz. Bir sahil kasabasından söz edildiği için yemek kültürünü de balığın şekillendirdiğini ifade edelim. Gala Gölü etrafındaki restoranların hemen hepsi tarafından sunulan yılan balığı denenebilir. Bu bölgede değişik balık türleri arasında yer alan cibir ve melendros da denenmesi gereken balık lezzetleri arasında yer alır. Bunların haricinde ilçeyi ziyaret edenlerin denedikleri lezzetlerden diğeri Enez pilavıdır.


- Kısaca Edirne Tarihi - Edirne'de Gezilecek Yerler - Üç Şerefeli Camii - Edirne Eski Camii - Selimiye Mimar Sinan Camii - Sveti Georgi Bulgar Kilisesi - Büyük Sinagog - Meriç Köprüsü - II. Beyazıt Camii ve Külliyesi - Gala Gölü Milli Parkı - Mesire Alanları - Yamaç Paraşütü - Edirne Enez - Edirne'nin Neyi Meşhur? Edirne Mutfağı - Edirne'den Ne Alınır? - Kırkpınar Yağlı Güreşleri - Edirne Kakava Şenliği Edirne'nin en eski halkı Odrislerdir. Odrisler, Trak soyundan gelmektedirler ve bugünkü Edirne'nin bulunduğu yerde M. Ö. 7. yy'da yaşamışlardı. Şöyle de diyebiliriz; Edirne kentinin ilk kurucuları 'Traklar'dır. Odrislerden sonra ise kente Makedonlar sahip olmuştur. M. S. 2. yy'da Roma İmparatoru Hadrianus, kenti ele geçirmiş ve kente adını vermiştir. 1361 yılında, I. Murat zamanında Lala Şahin Paşa tarafından fethedilen Edirne, Bulgarların elinden alınarak Türk topraklarına dahil edildi. 1700'lü yıllarda Edirne'nin nüfusu 350 bin civarındaydı. Yani İstanbul, Paris ve Londra'dan sonra Avrupa'nın en büyük dört şehrinden biriydi. Osmanlı Devleti'nin gerilemesi, savaşlar ve büyük yangınlardan sona şehrin ekonomik ve sosyal dengeleri büsbütün bozuldu. Dünya mimari tarihine damgasını vurmuş Mimar Sinan'ın ustalık eserini barındıran Edirne, daha birçok açıdan gezilip görülmesi gereken yerler barındıran şehirlerimizden biri. Özellikle tarihi dokusu ile ön plana çıkan Edirne'de ziyaret edilmesini tavsiye ettiğimiz yerleri sizin için tek tek sıralayalım. Üç Şerefeli Camii, Edirne'nin simge yapılarından biridir. Selimiye Camisi'nden sonra en bilinen eserlerdendir. Dört minaresi de farklı tasarımla süslenmiştir. Üç şerefeli minarenin özelliği, üç kapısının bulunması ve her kapının farklı şerefeye ulaşmasıdır. Yaklaşık 600 yaşında olan bu eseri Edirne'de gezilecek yerler listenizin başına ekleyin. Edirne denince akla ilk olarak tabii ki Mimar Sinan'ın eserleri gelmektedir. Selimiye Camisi, Mimar Sinan'ın bizler için bırakmış olduğu tarihi ve kültürel değeri yüksek olan harika bir eserdir. Selimiye Camisi, sadece Edirne'nin değil ülkemizin en önemli değerlerinden biridir. Selimiye, UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde bulunan iki Türk eseri camiden biridir. Yapımı 8 yıl süren cami için Mimar Sinan "Ustalık eserim" demiştir. Cami kubbesinin bu kadar büyük olabilmesi için Mimar Sinan'ın 13 bilinmeyenli bir formül uyguladığı ve hatta matematiğin 4 işleminden farklı bir işlem yaptığı tahmin edilmektedir. Edirne'de irili ufaklı depremlerin ardından, uzmanlar camide kuvvetlendirme çalışması yapmak istediklerinde Mimar Sinan'ın bu eserinde raylı sistem kullandığını fark ettiler. Caminin özellikleri elbette bu kadarla kalmıyor. Mimar Sinan camisine bir rehber aracılığı ile girmenizi özellikle tavsiye ederiz. Caminin arka kısmında Arkeoloji Müzesi bulunuyor. Topkapı Sarayı ve Ankara Etnografya Müzesi'nden eserler bulunan bu mekana müze kart ile girebiliyorsunuz. Caminin alt tarafında Selimiye Arastası adında tarihi bir çarşı bulunuyor. Mısır Çarşısı'nı anımsatan çarşıyı görmekte fayda var. 1880 yılında yapılmış, hala aktif olarak ibadete açık olan bir kilisedir. Selimiye Camii'sine 950 metre mesafede bulunan kilise, Ortodoks kilisesi olarak bilinmektedir. Mimar Sinan camisinden sonra beklentileri yüksek tutmamak şartı ile ziyarete değer bir eser. Rivayete göre büyük yangından önce 13 Sinagog bulunan şehirde, yangın sonrası bunların tamamı yok olmuş. Fakat Büyük Sinagog yeniden restore edilmiş. Güzel de olmuş. İbadethaneler, geçmiş toplumların etnik yapılarını en güzel şekilde anlatan eserlerdir. Edirne'de üç dinin ibadethanelerini de görebiliyorsunuz. Burada Müslümanlar, Hristiyanlar ve Museviler iç içe yaşamış. Osmanlı Devleti 1492'de Endülüs'ten kaçan Musevilere kucak açmış ve onları Edirne ilimizde ağırlamış. Sinagog ziyarete açık olup, bazı özel günler dışında da ibadet için kullanılmıyor. Merkezden ayrıldıktan sonraki rotanız Meriç Köprüsü olabilir. Bulgaristan'dan doğup, Ege Denizi'ne dökülen Meriç Nehri üzerine kurulmuş güzel bir eserdir Meriç Köprüsü. Köprünün yakınlarında, nehrin kenarında çeşitli kafeler bulunuyor. Buralarda mola verebilir, kahvaltı yapabilirsiniz. Yok kahvaltı yaptık, öğlen yemeği derseniz merkezdeki ciğercilere gidebilirsiniz. Ben ciğer yemem diyenlere Edirne köftesi tavsiye ederiz. Köfte de yemem demeyin. Yapmayın! Tunca Nehri kıyısında bulunan II. Beyazıt Külliyesi; cami imaret, erzak depoları, darüşşifa, mutfak ve hamam yapılarından oluşmaktadır. 1484-1488 yılları arasında inşa edilen külliye irili ufaklı yüze yakın kubbe ile örtülüdür. Külliyenin tek kubbeli, iki minareli anıtsal camisi oldukça sade bir mimariye sahiptir. Mermerden mihrap ve minberi yalındır. Hünkar mahfilinin son derece zarif bir işçiliği vardır. Caminin batısında Darüşşifa ve Tıp Medresesi yer almaktadır. Darüşşifa binası büyük bir kubbe ile altı küçük odadan ve beş sofadan oluşmaktadır. Büyük kubbenin ortası açıktır ve bu alanda bir şadırvan yer almaktadır. Ön avlu revaklarla çevrilidir. Yan kısımlarda akıl hastaları için ayrılan hücreler bulunmaktadır. Akıl hastaları musikiden, su sesinden ve güzel kokulardan yararlanılarak tedavi edilirdi. Bu bölüm hekim odaları ve eczane gibi bölümlerin bulunduğu mekanla da bağlantılıdır. Külliyedeki medresede ise tıp öğrenimi yapılırdı. Medresede yetişen öğrenciler darüşşifada staj yaparlardı. Avlunun kuzeybatı köşesinde tıp medresesine ait 18 öğrenci hücresi, bir büyük kubbeli oda ve bir şadırvan bulunmaktadır. Külliyeye ait mutfak ve çamaşırhane de avlunun bir köşesinde yer almaktadır. Küçük Gala ve Pamuklu göllerini içine alan Gala Gölü Milli Parkı, Edirne'nin Enez ve İpsala ilçeleri arasında yer alır. Milli Park'ın çevresi çeşitli su kuşlarının barındıkları ve göçerken uğrak noktası olarak seçtikleri doğal bir ortama sahiptir. Bu alanda nesli tükenmekte olan tepeli pelikan, bayağı aynak, küçük karabatak gibi kuş türleri de barınmaktadır. Birçok kuş çeşidini bir arada görmek için seçilebilecek en uygun zaman Nisan, Mayıs, Eylül ve Ekim aylarıdır. Toplam 6000 hektarlık alana sahip olan Gala Gölü Milli Parkı'nda çeşitli balık türlerine de rastlanmaktadır. Gölde yılan balığı, sudak, sazan gibi ekonomik değeri yüksek balıklar da mevcuttur. Milli Park çevresi flora bakımından da zengindir. Gala Gölü çevresinde nilüfer, su sümbülü ve sazlıklar etrafa oldukça güzel bir görüntü sunmaktadır. Edirne'nin mesire yerlerinden bahsederken ilk akla gelen Kırkpınar Güreşleri'nin de yapıldığı Sarayiçi'dir. Tunca Nehri'nin iki kolu arasında bulunan Sarayiçi, yemyeşil çayırları ve ağaçları ile küçük bir adadır. Edirne Karaağaç karayolu üzerinde bulunan Söğütlük ise kentin tercih edilen bir başka mesire alanıdır. Bu alanda bulunan kamping alanı, restoran, çocuk parkları ve çay bahçesi, ziyaretçilerine hizmet vermektedir. Meriç Nehri'ni boylu boyunca saran ağaçlık alan insanın huzuru yakalamasında oldukça etkilidir. Edirne'nin Keşan ilçesinde, Keşan İstanbul yoluna çok yakın mesafede yer alan Yeni Muhacir beldesindeki 110 metrelik bir tepe, öncesinde yapılan deneme uçuşları sonucunda yamaç paraşütü için uygun alan olarak belirlenmiş ve uçuşlar başlatılmıştır. Burası, tepeye ulaşım yolunun iyi olması ve acemi pilotların bile yelken uçuşunu güvenli şekilde yapabilmesine olanak sağlaması açısından tercih edilebilir. Yamaç paraşütü dışında kullanılan araçlardan biri de yelken kanat. Yelken kanat, planör ile yamaç paraşütünün karışımı olarak düşünebileceğimiz bir araç. Havada serbestçe süzülme esasına dayanan yelken kanat uçuşlarında kullanılan taşıtın yamaç paraşütünden farkı sert bir iskelete sahip olmasıdır. Motorsuz bir araç olmasına rağmen, yüksek bir tepeden yapılan kalkışlarda binlerce metre yükseğe çıkılabilir. Antik dönemlerde Ainos adıyla bilinen Enez, kendi kendini temizleyen ve dünyada yalnızca iki örneği bulunan deniz kıyılarından biridir. Ülke sınırından Erikli sahiline kadar harika ve tertemiz bir kumsala sahip. Enez Kalesi bölgenin en önemli tarihi eserlerinden biri ve görmeye değer. Bununla beraber Ayasofya Kilisesi, Fatih Sultan Mehmet tarafından camiye çevrilen eserlerden biri. Fakat depremde oldukça hasar görmüş ve maalesef olduğu gibi kalmış. Son olarak bölgede bulunan Bizans eseri Has Yunus Türbesi'ni de görebilirsiniz. İlla görmelisiniz demiyoruz ama sağlam kalmış nadide eserlerden biri olduğu için yerinde tebrik edebilirsiniz. Yukarıda da kısaca değindiğimiz gibi Edirne'nin köftesi ve ciğeri meşhurdur. Edirne'de ne yenir? diyenlere özellikle Edirne ciğeri yemeden dönmeyin diye tembihliyoruz. Çünkü genellikle ustalar ciğeri şişte yapıyor. Burada ise ciğer tavada yapılıyor. Edirne mutfağına özgü farklı bir lezzeti var. Ciğercilerde sıra olabiliyor, ona göre.. - Meyve Sabunları - Osmanlı Saray Mutfağı'ndan Badem Ezmesi - 41 Baharatlı Deva-ı Misk Helvası - Edirne İşi Ahşap Ürünler - Aynalı Süpürge - Tam Yağlı Edirne Peyniri Ata sporumuz olan ve Türk kültürünün en önemli geleneklerinden biri yağlı güreş turnuvası, her yıl Haziran sonu ile Temmuz başında düzenlenen festival kapsamında Kırkpınar Sarayiçi mevkinde gerçekleştiriliyor. UNESCO tarafından 2010'da Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne alınan Kırkpınar Yağlı Güreşleri, Edirne ilimizin simgesi haline gelmiştir. Üç gün devam eden turnuvada pehlivanlar rakipleriyle er meydanında karşılaşıyor ve böylece ilk üçe giren yarışmacılar içinden ''başpehlivan'' belirlenmiş oluyor. Dereceye girenlerin para ödülü almaya hak kazandığı yarışmalarda başpehlivan ''Altın Kemer'i'' de alır. Üç yıl üst üste başpehlivan olan sporcu ise ömür boyu kemerin sahibi olur. Kırkpınar'da yapılan güreşler bazı önemli ritüellerin ve unsurların dikkat çektiği geleneksel uygulamaları yaşatmaktadır. Eskiden ''Kırkpınar Ağası'' organizasyonun tüm finansmanını sağlarken, günümüzde genellikle belediyeler bu konudaki çalışmaları yapıyor. Pehlivanlar ''kıspet'' denilen ve deriden imal edilmiş özel bir giysi giyer ve güreş sonrasında kıspet yağlanarak ''zembil'' içinde kaldırılır. Davul ve zurna, güreş karşılaşmasının vazgeçilmezidir, karşılaşmanın seyrine göre çalınan ezginin ritmi değiştirilir. "Cazgır" güreşçileri özelliklerine göre seyirciye tanıtan, dualarla ve manilerle onları er meydanına çağıran kişidir. Törensel bir peşrev ve cazgırın daveti ile pehlivanlar güreşmeye başlar. Kırkpınar Güreşleri'nin de yapıldığı Sarayiçi'nde her yıl gerçekleştirilen festival bir tür ''bahara selam'' kutlamasıdır. Kakava, Türk kültüründeki Hıdrellez ya da Nevruz gibi düşünülebilir. Edirne'deki Romanların Kakava şenlik ateşini yakmasıyla başlayan müzik ve müziğin ritmine uygun danslar eğlenceyi doruğa çıkarıyor. Meriç Nehri'nin suyunda yıkanmak ve son gün yapılan piknik şenliğin bir parçası. Her yıl Mayıs ayında yapılan şenlik, özellikle fotoğraf sanatçıları için renkli görüntüler oluşturarak pek çok ziyaretçiyi buraya çekmeyi başarıyor. Edirne'ye Mayıs ayında gelerek bu şenliklere dahil olmanızı tavsiye ederiz.


Türkiye'nin Avrupa'ya açılan sınır kapısı olan Edirne, Osmanlı İmparatorluğu'na yaklaşık bir asır boyunca başkentlik yapmış, nice tarihi olaylara şahitlik etmiş en önemli illerimizden biridir. Edirne; Bulgaristan, Yunanistan ve Türkiye ile çevrelenmiş konumuyla hem tarihi hem kültürel anlamda bir medeniyetler beşiğidir. Sessiz, sakin ve huzurludur. Akşam haberlerinde çıkan olumsuz olaylarda adını çok fazla duyamayacağınız, kendi halinde modern bir şehirdir. Ayrıca burası olimpiyatlardan sonra dünyanın en eski spor organizasyonu olarak gösterilen, Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşleri'ne ev sahipliği yapıyor. Efsaneye göre Kırkpınar Yağlı Güreşleri, 1361 yılında Türklerin Trakya'ya geçişi ile başlamıştır. 650 yılı aşkın süredir de geleneksel olarak devam etmektedir. Nüfusu her ne kadar düşük olsa da, Trakya Üniversitesi nedeniyle yoğun bir öğrenci popülasyonuna sahip olan Edirne, özellikle eğitim dönemlerinde oldukça hareketleniyor. Peki Edirne öğrenciler için nasıl bir şehir? Memur hayatı burada nasıl? Edirne hakkında bilgi içeren bu başlığa yazımızın ilerleyen kısımlarında değineceğiz. Önce Edirne merkez hakkında genel bilgileri bir sıralayalım. Edirne, Marmara Bölgesi'nin Trakya yarımadasında bulunan, Avrupa ile sınır şehrimizdir. Doğuda Tekirdağ ve Kırklareli ile komşudur. Kuzey ve batı sınırında Yunanistan ile Bulgaristan bulunuyor. Güney sınırı ise Ege Denizi ve Çanakkale ile çevrili. Edirne, D100 karayolu ve TEM otoyolu ile İstanbul'a bağlanıyor. Karayolu ile ulaşım oldukça kolay. İstanbul'dan her saat başı Edirne istikametine giden otobüs bulabilirsiniz. Tekirdağ, Çanakkale, İzmir ve Bursa'dan da Edirne'ye karşılıklı otobüs seferleri mevcut. - İstanbul Edirne arası yaklaşık 250 kilometre ve 2 buçuk saat. - Ankara Edirne arası yaklaşık 690 kilometre ve 7 saat. - Tekirdağ Edirne arası yaklaşık 140 kilometre ve 1 saat 45 dakika. - Bursa Edirne arası yaklaşık 400 kilometre ve 5 saat. - İzmir Edirne arası yaklaşık 600 kilometre ve 7 saat. - Bonus: Hakkari Edirne arası yaklaşık 2 bin kilometre ve 24 saat. Edirne il sınırları içerisinde herhangi bir havalimanı yok. Edirne'ye uçakla ulaşmak isteyenler, en yakın mesafedeki Tekirdağ Çorlu Havalimanı'nı kullanabilirler. Tekirdağ Çorlu Atatürk Havalimanı, Edirne merkeze 150 km. mesafede ve yol yaklaşık 1 saat 40 dakika sürüyor. Edirne'ye tren ile ulaşım da mümkün. İstanbul Halkalı ile Edirne Kapıkule arasında her gün düzenli olarak yapılan tren seferleri var. Edirne'nin ilk çağlarda Orta Asya'dan göç edip buraya yerleşen, Hint-Avrupa kökenli bir kavim olan Traklar tarafından kurulduğu tahmin ediliyor. Şehrin o zamanki bilinen ilk ismi de bir Trak boyu adı olan Odrisia. Sonraki süreçte Akalar, Makedonlar, Romalılar, Latinler ve Bulgarların hakimiyetine giren şehir çok sayıda savaş görmüş. En sonunda Osmanlı hakimiyetine giren şehrin ismi Edirne olarak değiştirilmiş. 1361 yılında I. Murat tarafından fethedilen Edirne, İstanbul'un alınışına kadar yaklaşık 92 yıl boyunca Osmanlı Devleti'nin başkenti olmuştur. İstanbul'un fethine kadar da stratejik açıdan çok önemli bir konuma sahipti. Osmanlı İmparatorluğu'nun gerilemeye başlaması ile önce Rus ve Bulgar işgaline uğramış, daha sonra 1. Dünya Savaşı sırasında Yunan işgali altında kalmıştır. Kurtuluş Savaşı'nın kazanılması ile 25 Kasım 1922'de düşman işgalinden kurtarılmış ve nihai olarak Türkiye topraklarına katılmıştır. Nüfus: Edirne'nin 2020 yılı nüfusu yaklaşık 412 bin kişidir. - Enez - Havsa - İpsala - Keşan - Lalapaşa - Meriç - Süloğlu - Uzunköprü Edirne, Türkiye'nin orta düzeyde gelişmiş illerinden biridir. Ekonomisinin büyük bölümü tarım ve hayvancılığa dayanıyor. Ama son yıllarda sanayi alanında ufak da olsa gelişme göstermeye başlamıştır. En önemli tarım ürünleri; buğday, ayçiçeği, çeltik, mısır, üzüm, şeker pancarı, arpa, süpürge otu, pirinç kavun ve karpuzdur. Hayvancılıkta süt ve süt ürünleri üretimi yaygındır. Edirne'de en çok çıkartılan maden ise linyit kömürüdür. Bunun yanında ayrıca kimya sanayiinde kullanılan bentonit çıkartılıyor. Ülkemizin önemli sınır kapılarından Kapıkule ve İpsala sınır kapıları da Edirne'yi ekonomik yönden canlı tutuyor. Türkiye Bulgaristan giriş çıkışlarının yapıldığı, ülkemizin önemli sınır kaplarından biridir. Türkiye'nin en büyük kara ve demiryolu sınır kapısıdır. Türkiye Bulgaristan arasındaki ikinci sınır kapısıdır. Tır gümrüğüne açık olarak faaliyet gösteriyor. Türkiye Yunanistan arası giriş-çıkışı sağlayan en önemli sınır kapılarımızdan biri. Türkiye Yunanistan arasındaki ikinci sınır kapısıdır. Pazarkule Sınır Kapısı sınır ticaretine kapalı olup genellikle günübirlik geçişlerde kullanılır. Türkiye Yunanistan arasındaki Demiryolu Sınır Kapısı'dır. Hatırladınız değil mi? İşte o Balkanlardan gelen, bitmek tükenmek bilmeyen dalganın ilk vurduğu şehrimiz Edirne. Soğuğa dikkat etmeniz gereken bir şehir yani. Edirne, Avrupa Asya geçiş noktasında kurulu bir şehir olduğundan, bulunduğu konum itibariyle başta Akdeniz iklimi ve Orta Avrupa'ya özgü kara ikliminin etkisi altındadır. Bölge aynı zamanda Karadeniz, Ege ve Marmara denizlerinin de etkileriyle yer yer farklı iklim özellikleri gösteriyor. Toprakları fazla engebeli olmadığı ve denize kıyısı olduğu halde, Edirne'nin başı Balkanlardan gelen soğuk hava dalgası ile her daim belada ama bazı yıllarda ise tamamen Karadeniz iklimi etkisi yaşanıyor. Karla örtülü olduğu dönem bir ayı geçmez fakat ayazı çok serttir. Yazları ise Marmara Bölgesi ortalamasına yakın şekilde sıcak ve nemli geçer. Traklardan bu yana birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Edirne tam bir kültür mozaiği olan şehirlerimizden. Rumlar, Ermeniler, Bizanslılar ve Osmanlılar derken; Hristiyanlar, Museviler ve Müslüman yerleşimciler için bir geçiş noktası olan Edirne'de bir çok medeniyetin etkisi yaşanmış, en sonunda 1361'de Osmanlı'nın fethiyle birlikte Türk-İslam kültürü hızla Edirne'ye yerleşmiştir. Mimar Sinan'ın ustalık eseri Selimiye Camii başta olmak üzere Edirne tarihi anlamda kültürümüzü yansıtan birçok esere ev sahipliği yapar. Han, hamam, köprü, külliye ve çeşme gibi tarihi yapıların yanında Osmanlı İmparatorluğu zamanından gelme Saray Mutfağı kültürü de Edirne'de hala yaşatılmaktadır. 1361 yılından bu yana yapılan Kırkpınar Yağlı Güreşleri de Edirne'nin vazgeçilmez geleneklerinin başında gelir. Her yıl Haziran sonu ile Temmuz başında olan şenliğin son üç gününde yapılan yağlı güreşleri izlemek için hem yurt dışından hem de Türkiye'nin dört bir yanından binlerce güreş sever Edirne'ye akın eder. Edirne'de kutlanan diğer şenlikler ise Kakava Şenlikleri ve Hıdrellez Festivali'dir. Şehir'de her yıl 5 Mayıs'ta Hıdırellez, 6 Mayıs'ta da Romanların geleneksel etkinliği Kakava Şenlikleri yoğun katılımla ve büyük coşkuyla kutlanır. Geleneksel Kakava ateşinin yakılmasıyla başlayan kutlamalar, gece gündüz müzik ve eğlenceyle devam eder. Edirne'nin yöresel adetleri günümüzde Anadolu'daki kadar belirgin ve farklı değildir. En farklı alanları, düğün eğlenceleri ve müzikleri. Edirne bu anlamda hem Rumeli hem Anadolu izlerinin ikisini de yansıtmakta. Anadolu düğünlerinde her zaman alışık olduğumuz davul zurna adetinden farklı olarak Trakya bölgesinde darbuka, klarnet, keman gibi çalgılar daha meşhurdur. Tabi peşine bir de roman havası. Biz Kibariye, Güllü diyelim siz gözünüzde canlandırın artık. Edirne'de yöresel giyim kuşam anlamında size şimdi şalvar, entari, bindallı gibi kıyafet isimleri saymaya sayarız ama artık Edirne'nin köylerinde bile bu tarz eski yöresel kıyafetlere rastlamanız çok zor. Şehir bu anlamda günümüz modern hayatına uyum sağlamış ve eski nesiller tamamen dönüşmüş durumda. Düğünlerde, şenliklerde ve özel günlerde giyilenler dışında Edirne'de yöresel kıyafetlerden bahsetmek pek mümkün değil. Osmanlı döneminde ise Edirne'nin yöresel giyiminde sarayın etkisi büyüktü. Edirne o zamanlar İstanbul'u aratmayacak şekilde moda merkezi sayılıyordu. Edirne'nin yöresel mutfağı Türkiye'de başlı başına önemli bir yere sahip. Şehir, Osmanlı Saray Mutfağı'ndan bu yana çeşit çeşit farklı lezzetler barındırır. Hani şu bahsettiğimiz Balkanlardan gelen soğuk hava vardı ya. İşte Balkanlardan sadece soğuk hava değil epey güzel yemeklerde katılmış Edirne mutfağına. Başta et yemekleri ve hamur işi olmak üzere çeşit çok burada. Hele bir tava ciğeri var, yemediyseniz ciğer yedim diye sağda solda hiç muhabbete girmeyin. - Edirne Tava Ciğeri - Ciğer Sarma - Mamzana - Elbasan Tava - Piyaziye - Zirva - Mutancana - Kandilli Mantı - Cevizli Oturtma - Zerde - Gerdan Tatlısı Edirne ilimizde 1982 yılında kurulan Trakya Üniversitesi bulunuyor. Trakya Üniversitesi'nin ana kampüsü şehir merkezinin yaklaşık 7 km. kadar uzağında, İstanbul-Kapıkule Yolu üzerinde yer alıyor. Edirne şehir merkezi küçük bir yerleşke ama hem öğrenci hem memur popülasyonu sayesinde her daim hareketli ve sosyal hayat anlamında canlı bir merkez. Edirne'de öğrenciler için KYK yurtları dışında özel yurt seçenekleri, kiralık apart, pansiyon ve daire seçenekleri de var ama öğrenci sayısına göre çok yeterli sayılmaz. Bu nedenle kiralar standart Anadolu şehirlerine göre biraz daha yüksek. Ama İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlere oranla o kadar pahalı değil. Memur için ideal de, öğrenci için ne kadar ucuz o kadar iyi tabi. Şehir nüfusun çok kalabalık olmaması, Edirne'de memur ve öğrenci hayatı yaşayacaklar için güzel bir avantaj. Şehir genel olarak sessiz, sakin ve huzurlu. İnsanları sıcakkanlı. Avrupa'ya sınır olması nedeniyle bol bol turist hareketliliği de var. Renkli bir şehir. Edirne ne memur için ne de üniversite öğrencisi için sıkıcı bir yer değil. "Sıkıcı" diyenler sıkıcı şehir görmemiştir. Zaten İstanbul'a günübirlik gidip gelme mesafesinde. Bundan iyisi can sağlığı. İlçeleri için de aynı şeyler geçerli. Edirne, ilçeleriyle beraber genel olarak temiz bir şehir. Öğrenciye yönelik sosyal imkanların birçoğuna sahip. Tarihi mekanları da çok, doğal güzellikleri de. Edirne'de memur ve öğrenci hayatı ile ilgili yorumları okurken çok fazla olumsuz yazı göremezsiniz. Klasik sıkıntılar aynıdır. Büyük şehirlerden gelenler için küçük olması ve kira ödemek zorunda olmak! Biz de isteriz kira vermeyin ama öyle olmuyor işte. "Trakya Üniversitesi'nde eğitim kalitesi nasıl?" ya da "Memur maaşlarına zam istiyoruz, zam ne zaman?" derseniz o konu bizi aşar. Biz gezi bloguyuz, o mevzulara hiç girmeyelim.


Tarihi ve doğal güzelliklerin harmanlandığı güzide bölgelerimizden biri olan Ege, kamp alanları açısından da ülkemizin en zengin yerlerinden biri. Eğer 5 yıldızlı otellerde değil de, sayısız yıldızın altında tatil yapmayı sevenlerdenseniz, Ege kamp alanları bu konuda sizin için bulunmaz bir nimet diyebiliriz. İsterseniz Aydın, Muğla ya da İzmir gibi popüler tatil beldelerindeki kamping alanlarını tercih edebilirsiniz. İsterseniz Kütahya, Uşak, Afyon, Manisa, Denizli gibi illerimizde henüz birçok kişi tarafından keşfedilmemiş kamp yerlerini keşfe çıkabilirsiniz. - İzmir Kamp Alanları - Manisa Kamp Alanları - Aydın Kamp Alanları - Denizli Kamp Alanları - Muğla Kamp Alanları - Afyonkarahisar Kamp Alanları - Kütahya Kamp Alanları - Uşak Kamp Alanları Ücretli kamp yerlerinin konum ve iletişim bilgileri de yazımızın içerisinde yer alıyor. Kamp yeri isminin yanında yer alan linkleri tıklayarak mekana ulaşabilir ve tesis hakkında detaylı bilgileri bizzat kamp çalışanlarından öğrenebilirsiniz. İşte Ege'deki en iyi kamp yerleri.. - İzmir Kamp Alanları - Manisa Kamp Alanları - Aydın Kamp Alanları - Denizli Kamp Alanları - Muğla Kamp Alanları - Afyon Kamp Alanları - Kütahya Kamp Alanları - Uşak Kamp Alanları Türkiye'nin en kalabalık üçüncü şehri olan İzmir, yoğun nüfus artışına rağmen doğal güzelliklerini büyük ölçüde korumayı başaran illerimizden biri. Özellikle denize kıyısı olan ilçeleri, kamp tatili yapmak isteyenler için uygun yerler barındırıyor. Karaburun, Çeşme, Urla ve Foça gibi bölgelerde bulunan koylar ve plajlar bu anlamda ön plana çıkan yerler. Aslında İzmir'de kent merkezinden hangi yöne doğru uzaklaşırsanız uzaklaşın harika kamp yerleri bulabiliriniz. Herkesin yaptığı gibi sadece sahil yönüne odaklanmanız gerekmez. İzmir kamp alanları, Ödemiş'ten Bergama'ya kadar şehrin her tarafa yayılmış durumda. Bu anlamda İzmirliler, İstanbul ve Ankara'da yaşayanlara nazaran daha şanslı. İşte İzmir'deki en iyi kamp yerleri.. Manisa kamp alanları daha çok Spil Dağı ve çevresinde yoğunlaşıyor. Bölgede çok fazla ücretli kamp alanı yok ama olanlar da oldukça temiz ve bakımlı. Şehrin doğusunda bulunan doğal göller ve barajlar, Manisa'da ücretsiz kamp yeri arayanlar için uygun yerler. Didim ve Kuşadası gibi önemli tatil beldelerine ev sahipliği yapan Aydın da, çadır ve karavan kampı yapmak için ideal şehirlerimizden biri. Bu iki ilçede bulunan plajlar ve koylar her yaz çok sayıda doğaseveri kendine çekiyor. Ayrıca Bafa Gölü ve bu göle yakın yerlerdeki köyler, Ege'de çadır kampı yapmak için çokça tercih edilen yerler. Denizli de birçok ücretsiz kamp alanı bulabileceğiniz Ege illerinden biri. Özellikle Honaz ilçesine yakın kesimlerde çadır ve karavan konaklamasına uygun bol bol yeşil alan mevcut. Pamukkale Travertenleri çevresinde ise ücretli kamp yerleri bulabilirsiniz. Muğla tartışmasız Türkiye'nin en gözde tatil beldelerinden biri. Her bir ilçesi dünya çapında meşhur olan bir ilimiz. Bodrum, Dalaman, Datça, Fethiye, Marmaris, Milas, Köyceğiz... Şehrin tamamı doğal bir park gibi. Dolayısı ile Ege kamp yerleri listesinde en fazla mekan Muğla'da yer alıyor. Şimdi Kelebekler Vadisi'nden Katrancı Koyu'na, Ölüdeniz'den İçmeler Sahili'ne kadar onlarca kamping alanına ev sahipliği yapan Muğla'daki çadır ve karavan kampı yerlerini listeleyelim.. Afyonkarahisar daha çok tarihi mekanları ile ön plana çıkan kentlerimizden biri. Bölgede tabiat parkları dışında herhangi bir ücretli kamp alanı yok. Fakat başta İhsaniye Frig Vadisi ve Eber Gölü olmak üzere şehrin bazı bölgeleri ücretsiz kamp için oldukça uygun yerler barındırıyor. Kütahya, Ege'nin sahil şeridine epey uzak kalan bir şehir olduğu için daha çok İç Anadolu ve Marmara bölgelerinden gelen kampçıların uğrak noktası olan bir yer. Özellikle Bursa ve Eskişehir sınırına yakın kesimlerde bulunan yeşil alanlar, Kütahya'da kamp yapmaya en elverişli yerler. Bunun dışında ilde bulunan tabiat parkları da çadır ve karavan kampı yapmak isteyenlerin tercih edebileceği yerler. Ege'nin sessiz ve sakin şehri Uşak, daha çok keşfedilmemiş kamp yeri arayanların tercih edeceği bir bölge. Çok sayıda doğal gölete ev sahipliği yapan Uşak'ın yayla ve köylerinde çadır ve karavan kampı yapabileceğiniz yerler bulabilirsiniz. Ulubey Kanyonu Tabiat Parkı ise Uşak'taki en iyi ücretli kamp alanı diyebiliriz. Ege kamp alanları listemiz bu şekildeydi. Eğer kampçılıkla yakından ilgiliyseniz ve ülkemizde yer alan kamp alanları hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak isterseniz, aşağıya linkini bıraktığımız yazımıza da bir göz atmanızı tavsiye ederiz. Haritada bulmaya çalışıp tam vazgeçmek üzereyken bu sayfa denk geldi.


Ekvator çizgisi bir çok ülkenin ortasından geçmesine rağmen nedense ismini sahiplenen ülke burası olmuş. Sanırız bunu yüzyıllar önce burayı keşfeden İnkalara borçlular. Ekvador, Güney Amerika seyahatinize dahil etmenizi tavsiye edebileceğimiz güzel ülkelerden biri.. Yarısı kuzey yarım kürede, yarısı güney yarım kürede bulunan Ekvador'da yılın her günü 12 saat gündüz 12 saat gece. Yani bu ülkede mevsimler ve saatler önemini yitiriyor biraz. Her gün birbirinin hemen hemen aynısı. Ekvador'da gezilecek yerler ve dünyanın ortası konusuna girmeden önce Ekvador hakkında kısa bilgilere bir değinelim. Bu arada başkent Quito'dan geçen ekvator çizgisiyle alakalı yanlış bilinen bazı durumlar var. Gezi Hocası olarak olayı yerinde tespit ettik. O konuyu da 'Quito Gezilecek Yerler' başlığında detaylı şekilde inceleyeceğiz. Sadece Kolombiya ve Peru ile komşu olan Ekvador, Büyük Okyanus kıyısında, ekvator çizgisinin tam ortasından geçtiği küçük bir ülkedir. Büyük Okyanus'ta bulunan meşhur Galapagos Adaları da Ekvador sınırları dahilindedir. 2021 yılı itibariyle Türkiye'den Ekvador'un herhangi bir şehrine direkt uçuş bulunmuyor. Avrupa, ABD ya da Güney Amerika aktarmalı bazı şehirlerden gidebiliyorsunuz. Türkiye'den sadece Ekvador'u gezmek için gitmek fiyat/beklenti açısından sizi tatmin etmeyebilir. O yüzden Ekvador'u Güney Amerika'da yapacağınız genel bir geziye dahil etmek daha cazip gözüküyor. Komşusu olan Kolombiya ve Peru'dan kara yolu ile, sınırda sorun yaşamadan Ekvador'a kolayca ulaşabilirsiniz. Ekvador nüfusu 2021 itibariyle yaklaşık 17.7 milyon. Bu nüfusun büyük bölümü Quito ve Guayaquil şehirlerinde toplanmış durumda. Ekvator çizgisinin tam ortasından geçtiği Quito şehri Ekvador başkentidir. Quito 2850 metrelik rakımıyla dünyanın en yüksek başkentlerinden biri. Güney Amerika seyahatlerimiz sırasında güvenlik açısından kendimizi tedirgin hissettiğimiz birkaç yer oldu. Bunlardan birisi Ekvador'un başkenti Quito. Şehrin tamamının günahını almak istemeyiz fakat özellikle tarihi şehir merkezi denilen kısmı turist olarak gezen birisi için hiç tekin görünmüyor. Bizim başımıza bir iş gelmedi ama hangi gezgine sorsak şehir genelinde hırsızlık ve kapkaçın çok fazla olduğunu söylüyorlardı zaten. Diğer şehirlerinde olumsuz bir durum gözlemlemedik ama başkent Quito'ya gideceksiniz biraz daha fazla dikkat etmeniz gerektiğini düşünüyoruz. Özellikle toplu taşıma araçları çok kalabalık oluyor. Kullanırken dikkatsiz davranmayın. 1990'lı yılların sonunda yaşanan büyük ekonomik sarsıntılar ve krizler sonrası Ekvador hükümeti para birimini komple Amerikan dolarına çevirmek gibi farklı bir fikir bulmuş! ? 2000 yılından itibaren Ekvador, resmi para birimi olan Ekvador Sucresi yerine ABD dolarına geçiş yapmış ve şu anda Ekvador'un resmi para birimi Amerikan Doları. Böyle olunca gezginler için Güney Amerika ortalamasına göre biraz daha pahalı bir ülke. Ekvador'da tanıştığımız ve orada yaşayan bir Türk arkadaş, iş nedeniyle Kolombiya ya da Peru'ya geçince evinin toplu mutfak alışverişini oradan yapıp Ekvador'a dönüyormuş, siz hesap edin artık. Ekvador, tropikal sebze ve meyve cenneti sayılabilecek bir yer olunca ekonomisi de büyük ölçüde tarıma dayanıyor. Biz de daha önce hayatımızda fotoğrafını bile görmediğimiz bazı meyvelerle ilk kez Ekvador'da tanışmıştık. O konuda pahalı sayılmaz neyse ki. Türkiye'de tanesini bile dünya paraya alabileceğimiz ejder meyvesini burada çatlayana kadar yiyebilirsiniz mesela. Kahvaltı da bile çayı çorbayı bırakıp meyveye yüklenin deriz. O kadar bolluk var. Muz gibi bizim ülkede lüks sayılabilecek bir meyvenin burada yüzüne bakan yok. Hani Türkiye'de olumsuz anlamda çok kullandığımız bir tabir var: Muz Cumhuriyeti. Burası gerçekten tam bir Muz Cumhuriyeti. Ama olumsuz anlamda değil tabi ki. Ayrıca kakao ve kahve üretiminde de kıtanın en önemli merkezlerinden. Ülkenin bir diğer önemli ekonomik kaynağı ise petrol. Ekvator ihracat gelirlerinin %30'dan fazlasını petrolden sağlıyor. Ama para birimini ABD dolarına geçiren Ekvador, doların dünya çapındaki değer artışı ve düşüşü gibi durumlarından fazla etkileniyor. Gerçi hangimiz etkilenmiyoruz tabi ama Ekvador parasını direkt ABD'ye teslim edince durum onlar için biraz farklı. Ekvador'da, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları 90 güne kadar vize uygulamasından muaf durumdalar. Kıta genelinde olduğu gibi Ekvador'un resmi dili de İspanyolca. Şimdi gelelim dünyaca meşhur Galapagos Adaları, ekvator çizgisi ve futbol aşkıyla dolu Ekvador'da gezilecek yerler konusuna. Burası bir liman kenti ve Ekvador'un en büyük iki şehrinden biri. Diğer şehirlerine göre daha modern ve eli yüzü düzgün bir yer. Ticari ve ekonomik olarak da Ekvador'un en önemli şehri. O kadar sıcak ve nemli bir havası var ki eğer klimalı bir yerde konaklamasak muhtemelen bu şehirde fazla kalamazdık. Guayaquil'in şehir parklarında kocaman iguanalar görüyorsunuz. Her tarafta serbest biçimde geziyorlar. Korkmanıza gerek yok, zararlı değiller. Ama şehir merkezindeki yerlerde bu tarz canlıları görmeye pek alışık olmadığımız için bize biraz tuhaf geliyor tabi. Bazılarının boyları ise gerçekten kocaman. Mesela sıradan bir park görüntüsü. Guayaquil'in Las Penas bölgesinde, kordon boyunda büyük bir sosyal tesis var ve burada Londra'daki London Eye'a çok benzer devasa bir dönme dolap bulunuyor, La Perla. Yine aynı sahil boyundaki Santa Ana Tepesi, Ekvador'da ziyaret edilmesi gereken yerlerden. Eskiden gecekondu mahallesi olan bu tepe şu an tamamen turistik bir bölgeye çevrilmiş. Rengarenk sokakları ve merdivenleri eşliğinde tepeye tırmanıyorsunuz. Zirvedeki gözetleme kulesinin manzarası harika. Yukarıda ayrıca tarihi bir kilise, ufak bir kale ve bir de müze bulunuyor. - Iglesia de San Francisco - Simon Bolivar Parkı - Samanes Parkı - Parque Historico de Guayaquil - Zoo el Pantanal - Guayaquil Cemetery - Guayaquil Metropolitan Katedrali - Museo Antropologico y de Arte Contemporaneo Şehirde yaşayan birkaç Türk ailesi ile tanıştık. Türk restoranına rastlamadık. Merkezi bölgede bir de mescit bulunuyor, Mezquita Centro Islamico de Guayaquil. Burası Ekvador'un Ambato şehrine yaklaşık 1 saatlik mesafedeki küçük ama çok güzel bir kasaba. Banos, Ekvador'un Amazon ormanlarına giriş kapısı sayılır. Bu şehirden sonra Amazon sınırları içerisine giriyorsunuz. Banos'a gitmek için hem Quito hem Guayaquil merkez otogarlarından sık sık otobüs bulabilirsiniz. Banos turistik bir bölge. Rafting, trekking, kamp gibi doğa sporlarına katılabileceğiniz bir sürü tur firması var. İstemediğiniz kadar hostel ve otel bulunuyor. Normalde karma odada kalabileceğiniz hostel fiyatlarında, burada banyolu tek kişilik özel odalarda kalabiliyorsunuz. Yakın bölgelerde termal kaplıcaların olduğu yerler de var. Ama bizim Banos'ta görmenizi tavsiye edeceğimiz özellikle 2 yer var. - La Casa del Arbol / Ağaç Ev - Pailon Del Diablo / Şeytan Kazanı Banos merkezden bu bölgeye sürekli ulaşabileceğiniz minibüsler mevcut. Yaklaşık 30-40 dakikalık bir yolculuktan sonra salıncağın olduğu parkın girişine ulaşıyorsunuz. 3-4 saatlik bir yürüyüş rotası da var ama biz bu yolu tercih etmedik. Sanırız park giriş ücreti 1-2 dolar gibi bir rakamdı. Bizim Ayder Yaylası tarzında güzel bir ortam. Dünyanın Sonundaki Salıncak ismiyle ünlenmiş meşhur yer parkın içindeki bir ağaç evin hemen yanına kurulmuş vaziyette. 2600 metre yükseklikte bulunan bu dağın tepesinde, salıncağın uçurum kenarına kurulduğunu görünce ufaktan bir ürperme oluyor ister istemez ama manzarası o kadar harika ki sallanmadan geri dönmek istemezsiniz. Tam karşınızda ise Tungurahua Volkanı gözüküyor. Hafta sonu gelirseniz park biraz kalabalık olur ve salıncak için sıra beklersiniz onu söyleyelim. Parkın içinde büfe, piknik yerleri ve çocuklar için ufak salıncaklarda bulunuyor. En az 1-2 saat zaman geçirebileceğiniz bir ortam. Dönüşü yine minibüslerle yapabilir ya da 2 saatlik bir yürüyüş yolunu takip edebilirsiniz. Bizim gibi Yüzüklerin Efendisi hayranları için burası kendinizi elf diyarında hissedeceğiniz harika bir yer. Gözlerimiz Arwen'i çok aradı ama maalesef göremedik. 80 metre yükseklikten aşağı çok şiddetli bir hızla akan şelaleye Şeytan Kazanı diyorlar. Taştan yapılmış merdivenleri ve balkonlarıyla tam bir Orta Dünya şehrini andırıyor. Pailon Del Diablo'ya yine Banos merkezdeki minibüslerle kolayca ulaşabilirsiniz. Bölgeye geldiğinizde şelale kısmına giden 2 yol var. Bunlardan biri şelalenin alt kısmına, diğeri üst kısmına gidiyor. İki uç arasında bağlantı yok o yüzden yukarıdan başlar aşağıya kadar inerim diye düşünmeyin. Biz ayrım yapmadan iki kısmını da yürümenizi tavsiye ederiz. Suyun debisi çok yüksek ve suyun arka kısmına geçebiliyorsunuz. Biraz ıslanacağınız için yağmurluk getirseniz iyi olur. Bölgede birkaç tane de asma köprü var, manzaraları muhteşem. Parka giriş ücreti yine 1-2 dolar civarında. Bölgede ister kendiniz ister turlarla gidebileceğiniz irili ufaklı başka şelaleler de bulunuyor ama burası kadar etkileyici değiller. Galapagos Adaları, Ekvador'un yaklaşık 1000 km. açığında, 18 ana ada ve 100'den fazla mini adacık ile kaya parçalarından oluşan, 30 bine yakın kişinin yaşadığı adalar topluluğudur. Belgeselcilerin de en favori mekanlarından olan Galapagos Adaları, o kadar çok çeşit bitki ve hayvan türü barındırıyor ki burası Charles Darwin'i evrime ikna eden ada olarak anılıyor. Buraya gitmek için Quito ya da Guayaquil'den uçakla Santa Cruz ya da San Cristobal adalarından birine uçuş gerçekleştirebiliyorsunuz. Adalar arasında ise yat ve tekne turları yapılıyor. Galapagos Adaları dünyada başka hiçbir yerde bulunmayan birçok hayvan ve bitki türüne ev sahipliği yapıyor. Mavi ayaklı sümsük, Galapagos dev kara kaplumbağası, deniz iguanası, Galapagos pengueni gibi yüzlerce canlı türü sizi gerçekten başka bir gezegendeymişsiniz hissi veriyor. Galapagos Adaları gerçekten çok iyi korunmuşlar ve korunmaya devam ediyorlar. Aslından bunun nedenlerinden biri de adanın uzaklığı ve gidiş geliş maliyetlerinin biraz fazla olması. Guayaquil ve Quito üzerinden biletlerinizi haftalar öncesinden aldığınızı düşünürsek bile uçak bileti size en az 350-400 dolara mal olacaktır. Galapagos Adaları'na girişte Milli Park Giriş Ücreti adı altında 100 dolar ayakbastı parası alıyorlar (12 yaş altı çocuklar için 50 dolar). Ayrıca 20 dolar da kart ücreti var. Konaklama, yeme içme, adalar arası geçiş ücretlerini de dahil ettiğinizde Galapagos Adası gezisi minimum 500-600 dolar civarı bir maliyet oluşturur. Ama tekrar söyleyelim, bu minimum tutacak kaba bir hesap. Diyelim ki ekstra bir dalış turu alırsanız en az 100-150 dolar daha ek ücret çıkacaktır. Ayrıca adadaki her türlü alışveriş ihtiyacınızda doğal olarak Ekvador şehirlerinden daha pahalı. Hakkını vererek bu adaları iyice bir gezeyim derseniz en az bin dolar gibi parayı gözden çıkartın. Bu fiyatın altında sadece adayı şöyle bir gördüm der dönersiniz o kadar. Herhangi bir tur firması ile gelmek isterseniz bu fiyat çok daha yükselir. Şu iki siteden Galapagos park giriş ücreti ve vergilerini her zaman güncel olarak kontrol edebilirsiniz. Galapagos Adaları'na seyahat etmek oldukça pahalı. Peki ama Ekvador'a kadar gelmişken paraya kıyıp bu adaları gezmek istesem değer mi diye sorarsanız cevabımız kesinlikle evet. Bize kalsa Ekvador'un diğer şehirlerini gezip harcayacağınız masrafları kenara koyup parayı Galapagosa'a basın. Biraz iddia kuponu tavsiyesi gibi oldu ama idare edin. Ekvador'un küçük ama en turistik şehirlerinden biri Otavalo. Yerli halkın kurduğu renkli pazarlar buraya gelen herkesin büyük ilgisini çekiyor. Rengarenk kıyafet ve süs eşyalarının satıldığı pazar dışında hafta sonraları bir de hayvan pazarı kuruluyor. Cumartesi günleri şehir nüfusu patlama yaşıyor desek yeridir. Otavalo, başkent Quito'ya otobüsle 1,5 saat mesafede. Hafta sonu 2 gününüzü mutlaka ayırmanızı tavsiye ederiz. Konaklama için her bütçeye uygun hostel/otel bulmak mümkün. Özellikle hafta sonları Otavalo dev bir Latin köyü halini alıyor. Ortalık renk cümbüşü içinde ve panayır yeri gibi. Fotoğrafçılığa merakınız varsa burası sizin için bulunmaz bir nimet. - Cotacachi Volkanı - Cuicocha Krater Gölü - Peguche Şelalesi Ekvador'un Unesco Dünya Kültür Mirası Listesi'nde yer alan tarihi şehri. Kolonyal mimarinin en güzel örneklerinden olan şehrin tarihi dokusu çok iyi korunmuş. Şehir yakınlarda İnka Medeniyeti'ne ait kalıntılar da bulunuyor. Konaklama seçenekleri ucuz ve Ekvador'un en güvenli şehri denilebilir. - Piedra De Agua Termal Su Tesisleri - El Cajas Milli Parkı - Ingapirca Antik Kenti Burası Ekvador'un doğa harikası olan en özel bölgelerinden biri. Çevresinde muhteşem volkanik dağ ve göller bulunuyor. Latacunga, başkent Quito'nun 100 km. kadar güneyinde, yaklaşık 1,5 saatlik mesafede bir şehir. Otobüsle ulaşmanız mümkün. - Cotopaxi: Dünyanın aktif olan en yüksek volkanlarından biri. Tur paketleri satın alarak tırmanış yapmak mümkün. - Quilotoa Loop: Ekvador'un en meşhur trekking rotası. İçerisinde Quilotoa krater gölünü de barındıran bu yürüyüş rotası genellikle 3 gün süren turlar şeklinde yapılıyor. Doğasever olarak Ekvador'a gelip Quilotoa'yı görmeden dönerseniz, üzülerek söylüyoruz ki Ekvador'u yarım bırakmış olursunuz. - Montanita - Canoa - Manta - Salinas