Maşukiye, son yıllarda adını sıkça duyduğumuz popüler yerlerin arasında ilk sıralarda bulunuyor. Sıcaklar bitmeden gezelim, eğlenelim, yorulalım, dolu dolu zaman geçirelim düşünceniz varsa bu yazımıza bir göz atın. İstanbul'a en yakın gezilecek yerleri araştırmak adına, uzun zamandır aklımızda olan Maşukiye'ye doğru koyulduk yola. Sonrasında kısa bir Sapanca gezimiz de oldu, ondan da bahsedeceğiz. Maşukiye'yi seçmemizin amaçlarından biri de doğa yürüyüşü yapmaktı. Bu yüzden bu tür aktivitelerde önerilerimizi de sıralayacağız daha sonra. Öncelikle şunu belirtelim ki, Maşukiye'ye gitmek isteyenler bağımsız bir keşif de yapabileceği gibi, tur ile giderek bu ziyareti daha renkli hale de getirebilirler. Peki Maşukiye konaklama konusunda nasıl imkanlara sahip? Maşukiye'de nerede kalınır, Maşukiye otel tavsiyeleri neler? Nereleri gezelim? diye soruyorsanız konuyla ilgili detaylara aşağıda kısaca değineceğiz. Maşukiye, Kocaeli Kartepe'ye bağlı olup, doğası ve su kaynaklarıyla adından ayrıca söz ettiren şirin bir yer diye tanımlamak isteriz. Çünkü buraya geldiğinizde oksijen, dere, ağaç ve kuş cıvıltıları arasında kayboluyorsunuz. Suyun sesinden telefon sesi bile duyulmuyor! Şaka şaka çekmediği için çalmıyor. 🙂 Esasında bu bir fırsat. Telefonla aramıza mesafe koyan efsane manzaranın hakkını vermek lazım. Zira telefonlarla yeterince vakit geçiriyoruz zaten. Tabii şimdi bazı arkadaşlar, "Selfie yapmadan nasıl gezeyim? İnstagram'da paylaşmadıktan sonra niye gezelim?" diye tepki verebilir. Bırakalım artık bu işleri. Bu güzel anları cihazlara değil kendinize yaşatın. Esasında böylesine doğa harikası bir yeri cümlelerle anlatmak zor.. Onun için ara ara fotoğraflar da eklemeyi ihmal etmedik. Böyle bir manzarayı izlerken çay bir başka lezzetli oluyor. Artık manzaradan mı, suyundan mı, havasından mı bilemiyoruz.. Öyle ki çayla arası olmayanlar bile burada bardak bardak çay içiyor. Kahvaltıdan sonra ekip olarak yürüyüş yapılacak alana geçtik. Uzun zamandır bu kadar renkli bir manzara görmemiştik. Maşukiye'ye gelmişken bölgede neler yapılabileceğini yazının sonunda kısa kısa belirttik. Konaklama ve otellere, iletişim bilgilerine ve 2020 fiyatlarına da birazdan geleceğiz. Ama öncesinde bölgede gezilecek yerler nerelerdir? "Gelmişken şuraya da gitseydik iyiydi" diyebileceğiniz yerlere kısaca değinelim. # Kartepe: Bölgenin en meşhur ve en çok ziyaretçi alan tesislerindendir. İstanbul'a en yakın kayak merkezlerinden olan bu güzel mekanı özellikle kış aylarında ziyaret etmenizi tavsiye ederiz. 1700 metre yüksekliğe sahip Kartepe, Marmara Bölgesi'nin ikinci büyük dağıdır. Maşukiye kışın gezilecek yerler listenizde zirvede olmalı. # Aygır Deresi: Kartepe'nin yüksek kesimlerinden kaynağını bulan bu dere, zaman zaman şelale ve su birikintileri ile harika manzaralar oluşturuyor. Dere boyunca yürüyüş yaparak bu güzel manzara keyfini yaşamanızı tavsiye ederiz. Kendine güvenen arkadaşlar, buz gibi sulara sahip şelale diplerine dalış yapabilir. Dere kenarlarında alabalık tesisleri bulunuyor. Manzara eşliğinde, alabalık ziyafeti verebilirsiniz. Demin kendine güvenen bir arkadaş vardı.. # Maşukiye Yaylaları: Bölge doğal güzellikleri ile meşhur dedik ya. Bunların başında yaylalar geliyor. Fırsat bulursanız bu yaylalarda harika manzara eşliğinde yürüyüş yapmanızı ısrarla tavsiye ediyoruz. - Kuzu Yaylası - Kirazlı Yaylası - Çiğdem Yaylası - Soğucak Yaylası - Sultanpınar Yaylası - Dikmen Yaylası # Sapanca Gölü: Maşukiye'ye çok yakın olan Sapanca Gölü bölgenin en güzel alanlarından biridir. Buraya kadar gelmişken uğramadan gitmeyin. Gölün kenarında bisiklet sürebilir, yürüyüş yapabilirsiniz. Alabalık yiyebilirsiniz diyeceğiz de, temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp sürmeyelim. # Maşukiye Şömineli Bungalov Dağ Evleri: Bu maddeyi konaklama kısmı dışında, Maşukiye'de gezilecek yerlere de yazdık. Neden diyecekseniz, her aile bu dağ evlerinde kalmıyor/kalamıyor. Ama en azından bu evleri görmenizi tavsiye ederiz. Doğa içinde ahşaptan yapılmış bu şirin evler güzel bir manzara oluşturuyor. Sapanca'ya 13, İzmit'e 36 ve İstanbul'a 129 km. uzaklıkta yer alan Maşukiye son dönemin en popüler yerlerinden. Muhteşem doğası ve lezzetleri ile ünlü olan bu mekan, özellikle İstanbul başta olmak üzere çevre illerden hafta sonları insan akınına uğrayan bölgelerin başında geliyor. Yemyeşil ormanlar ile kaplı olan Maşukiye yukarıda da bahsettiğimiz gibi serpme kahvaltısı ve alabalık çiftlikleri ile ünlü. Maşukiye ve çevresinde yer alan onlarca restoranda, doğa ile iç içe birbirinden güzel lezzetlerin tadına bakabilirsiniz. İçerisinde birçok ufak şelalenin yer aldığı restoranlar bölgesinde sabah saatlerinde serpme kahvaltı, öğleden sonra ise birbirinden lezzetli alabalıkları yiyebilirsiniz. Şimdi gelelim Maşukiye otel tavsiye bölümüne. Maşukiye'deki alabalık restoranlarına yakın bir konumda yer alan 4 yıldızlı Elgarden Hotel & Residence bölgenin yeni otellerinden biri. Zaten bu yeniliği otelin her köşesinde hissediyorsunuz, her yer çok temiz. Otelin odaları ise gayet geniş, temiz ve estetik olarak da güzel. Otelin açık büfe kahvaltısı ise önce göze hitap ediyor. Kahvaltıda yok yok, ama olur da canınız mıhlama gibi bölgeye has bir şeyler de isterse görevli personele söylerseniz hemen yardımcı oluyorlar. Butik, ufak ama güzel bir tesis arayanlar My Green Boutique Hotel'e göz atabilirler. Toplam 26 odası bulunan bu ufak otel booking. com'da yapılan değerlendirmeler sonucunda 10 üzerinden 8,7 puana sahip. Otel fiyatları gecelik çift kişi için 300 TL civarından başlayıp yukarı doğru çıkıyor. Maşukiye'de yer alan bir diğer ufak otel Cevizdibi, booking. com'da 10 üzerinden 8,9 değerlendirme puanına sahip. Otelde toplam 18 adet oda var. Fiyatlar 300 TL ve üzerinde seyrediyor. Döneme göre bu fiyatların değişebileceğini unutmayın. Eğer Maşukiye'ye kış döneminde gelecekseniz ve kayak turizmi sizin için önemliyse, Maşukiye'ye 15 dakika uzaklıktaki Kartepe'nin zirvesinde yer alan 4 yıldızlı The Green Park Resort Kartepe adlı otele göz atabilirsiniz. Aynı zamanda Kartepe Kayak Merkezi'ni işleten otel de burası. Bölge kışın ayrı, yazın ayrı özelliğe sahip olduğu için her ikisini de denemenizi tavsiye ederiz. Kartepe Kayak Merkezi ve The Green Park Kartepe Resort hakkında kendi edindiğimiz tecrübeleri paylaştığımız yazı için sizi şöyle alabiliriz. Bize soracak olursanız bölgenin en güzel konaklama mekanları şömineli dağ evleridir. Özellikle bahar aylarında akşam saatlerinde bölge soğuk oluyor. Şömine kenarında, unutulmayacak bir muhabbet ortamı sizi bekliyor. Denemelisiniz. Eğer Maşukiye'de gönlünüze göre otel bulamazsanız hemen yakın konumda yer alan Sapanca otellerine de göz atabilirsiniz. Maşukiye otel tavsiyesi olarak şu listeye de göz atabilirsiniz. - Lüks bir tesis arıyorsanız ilk önce Sapanca Gölü kenarındaki Richmond Nua Wellness Spa Adult Only oteline göz atın. - Eğer otel içinde imkanlar daha iyi olsun, yer çok önemli değil derseniz de NG Sapanca Wellness & Convention otelini inceleyebilirsiniz. - Çok pahalı olmayan güzel bir tesis arıyorum derseniz de Lale Hotel'i inceleyebilirsiniz. Maşukiye konaklama konusunda kısaca böyle. 'Maşukiye'de nerede kalınır?' diye düşünenler için Maşukiye otel tavsiyesi vermeye çalıştık. Umarız keyifli bir seyahat geçirirsiniz. # Serpme köy kahvaltısından bahsettik. Bunu geçiyoruz. # Doğa yürüyüşü dedik. Bunu da notlar arasına almıştık. # Meydanda ATV sürüşü yapabileceğiniz yerler fazlaca bulunuyor. Bu heyecanı yaşamalısınız. # Ata binme deneyiminiz var mı? Bence burada deneyin. Hiç de tehlikeli değil. Her şey kontrol altında.


Ege Bölgesi ile Marmara Bölgesi'ni birbirinden ayıran Kaz Dağları Biga Yarımadası'nın en yüksek dağıdır. Çanakkale ve Balıkesir sınırları içinde bulunan Kaz Dağı Milli Parkı mitolojik hikayeleri, efsaneleri, yemyeşil doğası ve temiz havası ile ülkemizin görülmeye değer doğal güzellikleri arasındadır. Mitolojide adı İda Dağı olarak geçen Kaz Dağı dünyanın ilk güzellik yarışmasına sahne olmuştur. Mitolojik hikayeye göre Afrodit, Athena ve Hera arasında geçen bu yarışmanın hakemi İda Dağı'nda yaşayan Paris'tir. Tanrıçalar Paris'in önünde güzellikleri ile övünüp, ona hediyeler vaat ederler. Hera evrenin krallığını, Athena savaşta yenilmezliği, Afrodit ise kadınların en güzeli Helena'nın aşkını sunar. Sonunda yarışmayı kazanan Afrodit olur. Paris'in seçimi aynı zamanda Troya Savaşı'nın da nedeni olmuştur. Şimdi Kazdağları'nda gezilecek görülecek yerleri başlıklar altında sıralayalım. - Balıkesir Kazdağı Milli Parkı Gezi Rehberi - Kaz Dağları Gezi Rotası - Kaz Dağları'na Nasıl Gidilir? - Kaz Dağlarında Kamp - Kaz Dağlarında Trekking Tarihi ve doğal güzellikler bakımından ülkemizin en önemli milli parklarından biridir. Kazdağları sınırları Edremit Körfezi ile Zeytinli Çayı arasında, Karamenderes Çayı ile Mıhlı Çayı sınırları içinde kalan yaklaşık olarak 21,452 hektarlık bir alanı kapsamaktadır. Doğal alanlar, mesire alanları, şelaleler, yürüyüş alanları, deniz manzaralarıyla dolu Kaz Dağları'nın en güzel mekanlarını burada sıralamadan önce ilk sıraya Ayvacık Köyü'nü koymak istedik. Bunun sebebi, ülkemizde birçok köy terk edildi ve kıymeti bilinmez hale geldi. Halbuki şirin ve doğa içinde tarihini koruyan bu değerli köylere sahip çıkmamız gerekiyor. Kaz dağlarının ihtişamlı atmosferi eşliğinde, taş evlerle dolu bu köyü, çınar ağaçları gölgesinde gezmenizi tavsiye ederiz. Zeytin ağaçlarıyla dolu bu şirin köyün yakınında Zeus Altarı bulunuyor. Rivayete göre Zeus-Hera'nın ilk karşılaşması burada oluyor. Çanakkale'nin gazilerinden Erdem dedenin türbesi de burada bulunuyor. Harika bir gün batımı manzarası sunan Adatepe, Zeus'un Truva savaşını izlediği tepe olarak biliniyor. Tepeye çıkarak Zeus reisin bu imkanına siz de sahip olabilirsiniz. Tabii savaş yerine manzara seyretmek daha güzel bir şey. Bayramiç İlçesi'ne 5 km. uzaklıktaki Ayazma, Kaz Dağı'nın tüm güzelliğini sergileyen mesire yerlerinden biri olarak, uğramanız gereken yerlerden. Kaz Dağı Milli Parkı'nın bir kısmı ilçe sınırları içinde kalmaktadır. Ağustos ayında gitmişseniz Ayazma Festivaline de katılmalısınız. 17. yy'da yapılmış sivil mimari örneklerinden Hadımoğlu Konağı, günümüzde Bayramiç Türk Evi ve Etnoğrafya Müzesi olarak hizmet vermektedir. Yapının dekorasyonunda ise Bayramiç yakınlarındaki Skepsis Antik Kenti'nden getirilen mimari parçalar kullanılmıştır. Ahşap tavan süslemelerini görmelisiniz. Bu önemli eserleri ayrı ayrı başlıklarda sıraladığımızda konu epey bir uzayacağından kısaca isimlerini vermiş olalım. Şahindere Kanyonu, Kaz Dağı Milli Parkı sınırları içindedir ve denize dik uzanan kanyonların en önemlisidir. Uzunluğu 26 km. olan kanyonun yüksekliği 700 metreye kadar çıkmaktadır. Deniz havası ile dağ serinliğinin karşılıklı hava sirkülasyonu yaptığı kanyonun çevresinde çeşitli endemik bitkiler ve farklı türde hayvanlar yaşamaktadır. Oksijeni bol kanyon oldukça da yeşildir. Şahindere Kanyonu'nu gezmek isteyen doğaseverlerin Edremit Milli Parklar Mühendisliği ya da Zeytinli Kaz Dağı Milli Parkı Ön Tanıtım Bürosu'ndan izin almaları ve rehber eşliğinde gezmeleri gerekmektedir. Kaz dağları deyince iki efsane akla gelir. Buraya kadar gelmişken bu meşhur hikayelerin geçtiği yerleri görmeden geri dönmek olmaz. Milli Park sınırları içinde gerçekleştirilen yürüyüşlerde Sarıkız ve Hasan Boğuldu efsanesinin geçtiği yerleri görerek, ruhunuzu ve bedeninizi hayatın stresinden arındırmak isterseniz Kaz Dağlarını keşfe çıkmalısınız. Kaz Dağı'nın yükseklerinde kurulu köyünden bal, peynir, süt getirerek pazarda satan Emine bir gün pazarda ova köylüsü yakışıklı Hasan ile karşılaşır. İlk görüşte birbirlerine aşık olan çiftin evlenmesine kızın ailesi karşı çıkar. Çünkü Emine yörük, Hasan ovalıdır. Emine'nin ailesi Hasan'ın yörüklerin zorlu hayat koşullarına ayak uyduramayacağını düşünür. Sonunda Hasan'ı bir imtihana tabi tutarlar. Hasan'ın Emine ile evlenebilmesi için 40 okkalık bir tuz çuvalını ovadan obaya kadar sırtında çıkarması gerekmektedir. Sırtında tuz çuvalı ile 5-6 km. giden Hasan daha fazla dayanamaz, göletin buz gibi sularına yuvalanır ve boğulur. Önde yürüyen Emine, Hasan'ı arkasında göremeyince deliye döner ve sevdiğini aramaya başlar. Gölete geldiğinde Hasan'a hediye ettiği yazmasını gölette görünce Hasan'ın boğulduğunu anlar. Bu acıya dayanamayan Emine kendini yazması ile göletin yanındaki ulu çınara asar. O günden sonra bu ağaca Emine Çınarı, gölete ise Hasan Boğuldu Göleti denmeye başlamıştır. Bölgede bulunan en yüksek üç tepeden biridir. 1574 rakıma sahip olan bu tepe; manzarası ve havası ile ön plana çıksa da Sarıkız Efsanesi burayı meşhur kılmıştır. Sarıkız, annesi ölünce, babası ile Çanakkale'ye bağlı Ayvacık'ın bir köyünden, Kaz Dağı'nın eteklerindeki Kavurmacılar köyüne göç eder. Yıllar geçer, Sarıkız büyür, güzel bir kız olur. Babası hac görevini yerine getirmek için yola çıktığında kızını da köyde en güvendiği ailenin yanına emanet eder. Köyün delikanlıları Sarıkız'a talip olurlar, yüz bulamayınca da iftira atarlar. Baba hacdan dönünce kimsenin yüzüne bakamaz. Kızını öldürmeye kıyamadığı için onu birkaç kaz ile birlikte Kaz Dağı'nın zirvesine bırakır. Aradan yıllar geçer. Bayramiç'ten gelen yolcuların dilinde Sarıkız isimli birinin yolunu kaybeden yolculara yardım ettiği vardır. Sarıkız'ın, kazları çiftçilerin tarlalarına zarar verdiği için eteğindeki taşları savurması ile kazlara bir avlu oluşturduğu dilden dile dolaşmaktadır. Kaz Avlusu olarak anılan alanın duvar kalıntıları bugün de görülebilmektedir. Bu hikayeleri dinleyen baba, bunun kendi kızı Sarıkız olacağını düşünür ve Kaz Dağı'na doğru yola çıkar. Kızını bugün Sarıkız Tepesi denen yerde bulur. Fakat bir zaman sonra Sarıkız gökyüzünü kaplayan siyah bir bulutun içinde kaybolur gider. Üzüntüsünden günlerce dağ tepe dolaşan babanın, bugün Baba Tepe denilen yerde ölüsü bulunur. Bugün Türkmen ve Yörükler her Ağustos ayında burada Sarıkız ve babasını anmak için etkinlikler düzenlerler. Hasan Boğuldu ve Sarıkız efsanelerinin geçtiği bölgeye Kaz Dağı'nın kuzey kapısı olan Zeytinli'den ulaşabilirsiniz. Kazdağları gezilecek yerler deyince ilk akla gelen uğrak yerlerden biridir. Ege denizi manzaralı bu şirin köy, otel ve pansiyon bulmanız için konaklamaya uygun bir mekandır. Bu köylülerin Çanakkale Zaferi'nde büyük mücadeleler verdiği bilinmektedir. Köyde gündelik ihtiyaçlar için alışveriş yapabileceğiniz dükkanlar bulunuyor. Bununla beraber yol kenarlarında hediyelik eşyalar satan esnaflar da bulunuyor. Kaz Dağları Milli Parkı'nın hemen her yeri, akan suları, benzersiz temiz havası ve harika doğasıyla birbirinden güzel mekanlara sahip. Bunlardan biri de Pınarbaşı. Mesire ve doğa yürüyüşü için vazgeçilmez bir mekandır. Hafta sonları gitmenizi tavsiye etmeyiz. Sarıkız dağlarından doğan pınarların suları, çeşitli dereler ve şelaleler eşliğinde denize doğru yol alır. Bu şelalelerin bize göre en güzeli Sütüven Şelalesi. Kızılkeçeli çayı üzerinde bulunan şelale ismini fışkıran, sıçrayan manasına gelen tüvlemek kelimesinden almış. Şelale, Beyoba Köyü'ne 2 km. mesafe bulunuyor. 700 yıllık geçmişi olan bu tarihi köy Rum ve Türk vatandaşlarının yıllarca beraber yaşadığı şirin bir köy. Ege Denizi'ne hakim bir tepenin yamacına konuklanmış köy, 40 km'lik uzunluğa sahip, Kaz dağlarının en batısında yer alıyor. Köyde tarihi Afrodit Kaplıcaları da ziyaretçilerin uğrak mekanlarından biridir. Balıkesir ili Edremit ilçesinde bulunan, Altınoluk Beldesi'nin 4 km. uzaklığındaki, İda Dağı eteklerinde, Pelasglar tarafından kurulmuş, Kazdağları'nda gezilecek en güzel yerlerden biridir. Adramytteion Assos yolu üzerinde, güvenlik ve savaş stratejisi bakımından önemli bir konuma sahip olan kentin, M. Ö. 10. yy'da kurulduğu bilinmektedir. Kaz Dağları'nın en popüler yaylalarından biridir. Yemyeşil doğası, temiz havası ve serin sularıyla ziyaretçilerini kendine çekiyor. Kaz Dağları'nın en büyük mağaralarından biridir. İçerisinde yer alan göller ve sarkıt ve dikitlerle dolu bir keşif rotası sunar. Antik Yunan mitolojisinde Zeus'un doğduğu yer olarak bilinir. Yüksek bir tepeye yerleştirilmiş olan Zeus Altarı, eşsiz manzarası ile ziyaretçilerini büyüler. Kaz Dağları'nın en güzel şelalelerinden biridir. Yüksekliği yaklaşık 15 metre olan şelale, doğal bir havuzda yer alır. Kaz Dağları'nın tarihi köylerinden biridir. Taş evleri, dar sokakları ve doğal güzellikleri ile ziyaretçilerine unutulmaz bir deneyim sunar. Kaz Dağları'nın en güzel plajlarından biridir. Kumsalı ve turkuaz rengi denizi ile ziyaretçilerini kendine çeker. Kaz Dağları'nın antik dönemlere ait kalıntılarının bulunduğu bir bölgedir. Burada yer alan antik tiyatro, agora ve tapınaklar tarihi bir atmosfer sunar. Bu rotaları takip ederek Kaz Dağları'nın doğal güzelliklerini keşfedebilir ve unutulmaz bir tatil deneyimi yaşayabilirsiniz. Uçakla gelmek isteyenler için, rötar olmadığını varsayarsak İstanbul'dan 55 dk'da gelebileceğiniz uçuşlar mevcut. Yeni İstanbul Havalimanı ve Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan Balıkesir Koca Seyit Havalimanı'na ulaşabiliyorsunuz. Kazdağları gezi rehberi yazımızı sonlandırırken kamp ve doğa yürüyüşü konusuna da değinelim. Kaz Dağı Milli Parkı sınırları içinde çadır kurmak isterseniz görevlilerin gösterdiği yerlerde konaklama yapabilirsiniz. Ayrıca dağ eteklerine kurulmuş köylerdeki evlerin restore edilip hizmete açılması da burayı gözde tatil beldesi konumuna getirmiştir. Kaz Dağları'nda trekking yapmak isteyenler, acentelerin tur programlarına ya da İDA Dağcılık ve Arama Kurtarma İhtisas Kulübü'ne katılabilirler. Bu turlardan bazıları zirveye kadar çıkıp çadırda konaklamalı turlar, bazıları da günübirlik turlardır. Bu turlarda dikkat edilmesi gereken en önemli şey ateş yakılmaması.


Evliya Çelebi'nin ifadesiyle "Bir mübarek belde, Şehr-i Şirin Kemah".. Doğu Anadolu'nun en eski yerleşim alanlarından olan Kemah, Erzincan gezilecek yerler listesinin önemli duraklarından biri. Munzur Dağları'nın eteklerine kurulmuş olan ilçe, Fırat'ın ana kollarından Karasu Irmağı'nın açmış olduğu boğazın güney yamacında yer alıyor. Zamanında Mengücek Beyliği'nin başkenti olan Kemah, sahip olduğu doğal güzellikler ve tarihi zenginlikler ile tam bir açıkhava müzesini andırıyor. Gezi blogu'muzun bu başlığı altında M. Ö. 2000'li yıllardan günümüze kadar pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış, Osmanlı'nın sancak şehri olmuş Kemah'ta gezilip görülmesi gereken tarihi ve kültürel zenginlikleri sıralayacağız. Ama önce Kemah nerede? Nasıl gidilir? Kısaca bu bilgiyi verelim. - Kemah Nerede? Nasıl Gidilir? Harita Konumu - Kemah Kalesi - Gülabibey Camii - Gülabibey Hamamı - Melik Gazi Türbesi - Behramşah Türbesi - Sancaktar Türbesi - Gözcü Baba Türbesi - Togay Hatun Kümbeti - Acemoğlu Köprüsü - Taş Dibi Kilisesi - Ardos Gölü - Nerede Kalınır? - Kemah'ın Neyi Meşhur? Kemah'tan Ne Alınır? Erzincan'ın batısında yer alan Kemah ilçesi, Erzincan merkeze yaklaşık 52 km. uzaklıkta bulunuyor. Özel araçla gitmek isterseniz Erzincan Merkez Kemah arası yol yaklaşık 50 dakika kadar sürüyor. Ayrıca haftanın her günü il merkezinden Kemah istikametine giden minibüsleri de kullanabilirsiniz. Kemah, Doğu Ekspresi güzergahında bulunduğu için bölgeye trenle gitmeniz de mümkün. Haftanın her günü Ankara Kars arasında sefer yapan Doğu Ekspresi'ni ya da Erzincan Divriği arasında sefer yapan bölgesel treni kullanarak da Kemah'a ulaşabilirsiniz. İlçe merkezinin güneydoğusunda bulunan Kemah Kalesi, Fırat Nehri ve Kemah'a hakim bir tepe üzerinde, doğal kayalıklardan oluşmuş yükseltiye kurulu görkemli bir yapı. Kemah Kalesi'nin inşa tarihi ile ilgili net bilgiler bulunmuyor. Fakat bölgede yapılan araştırmalarda ortaya çıkartılan arkeolojik kalıntılar kalenin Hitit-Urartu dönemine kadar uzanabileceğini gösteriyor. Bazı kaynaklarda ise kalenin M. Ö. 200'lü yıllarda Arzaklılar tarafından yapılmış olabileceği belirtiliyor. Günümüzde kalede bulunan mevcut kalıntıların büyük bir kısmı ise Mengüceklilere ve Selçuklulara ait. Zamanında önemli bir askeri üs olan Kemah Kalesi, bulunduğu vadiyi doğu-batı yönünde kateden ticaret yolunu kontrol etme amaçlı da kullanılıyordu. Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde de Kemah Kalesi'ne ait bazı notlara rastlamak mümkün. Eserde Kemah Kalesi'nin Erzincan-Erzurum civarında benzeri olmayan bir yapı olduğundan bahsedilir. Ayrıca çok sağlam ve korunaklı bir kale olduğu anlatılır. Kemah Kalesi'nde 2010 yılından bu yana yoğun bir şekilde yürütülen kazı çalışmalarında birçok tarihi eser ve kalıntıya da ulaşıldı. Yine Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde ismi geçen Bey Camisi, Türk mahallesi kalıntıları, seramikler, el yazmaları ve bazı su tünelleri günümüzde yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı. Gün yüzüne çıkarılan bu değerli bulgular, toprak ve saman karışımı harçlarla restore edilerek sağlamlaştırılıyor. Kemah şehrinin kurulmasında önemli rol oynayan bu kale, Kemah'ta gezilecek yerler listesinde ilk sırayı hak ediyor. İlçe merkezinde bulunan Gülabibey Camii, dönemin Osmanlı valilerinden Emir Gülabi Bey tarafından 1400'lü yılların ortasında yaptırılmış bir eser. 500 yılı aşkın süredir ayakta olan bu tarihi cami, inşa edildiği günden bu yana tarihi dokusunu kaybetmeden günümüze ulaşmayı başarmış önemli bir yapı. Zaten Kemah merkeze ayak bastığınız anda dikkatinizi ilk çekecek yerlerden biri burasıdır. Kesme taştan yapılmış olan Gülabibey Camii, ahşap destekli ve ahşap örtülü bir camidir. Kare planlıdır ve eğimli bir çatıyla kapatılmıştır. Caminin barok süslemeli ve mukarnas kavsaralı mihraptan oluşan güney duvarı oldukça estetiktir. Kitabesinden anlaşıldığı kadarıyla yapı 1800'lü yıllarda geniş çaplı bir restorasyondan da geçmiştir. Bölgedeki en eski camilerden biri olan Gülabibey, ilçenin tüm köylerindeki camilere de bir model olmuştur. Kemah'ın köylerindeki hemen her cami Gülabibey Camii'nin adeta küçük ölçekli kopyalarıdır. Gülabi Bey Tarihi Hamamı, Gülabi Bey Camii'nin birkaç metre batısında yer alıyor. Kitabesi olmayan hamam büyük ihtimalle cami ile aynı dönemde (15. yy.) inşa edilmiş bir yapı. Fakat farklı dönemlerde yapılan restorasyon ve onarım çalışmaları sonucu hamamın orijinal yapısı ve planı tamamen bozulmuş. Hamam soğukluk ve sıcaklık odaları, soyunma bölümü, halvetler ve külhan kısımlarından oluşuyor. Bir dönem kafe olarak işletilen Gülabi Bey Hamamı şu an herhangi bir amaçla kullanılmıyor (2020). Kemah'ın simgesi olmuş eserlerden Sultan Melik Gazi Türbesi, Fırat Nehri'nin kenarında, ilçenin hemen girişinde sizi karşılar. Yüksekçe bir kayalık tepe üzerine inşa edilmiş olan Melik Gazi Türbesi 11. yy. ila 13. yy arasında, Mengücek Beyliği'nin kurucusu Ahmet Gazi adına yaptırılmış. Sekizgen planlı, tuğla duvarlı ve iki kattan oluşan türbe oldukça estetik bir görünüme sahip. Halk arasında Sultan Melek ya da Melikşah isimleriyle de anılan türbede Sultan Melik'e ait olduğu rivayet edilen bir mumya ile 5 ayrı mezar bulunuyor. Buraya gelen ziyaretçiler yakın bir tarihe kadar türbenin alt katında bulunan ve Sultan Melik'e atfedilen mumyayı yakından görebiliyorlardı. Fakat naaşın bulunduğu bölüm sık sık açılıp kapatıldığı için mumya bozulmaya başlamış, bu nedenle türbe girişine Melik Gazi'nin sembolik bir sandukası konulmuş. Her yıl binlerce insanın ziyaret ettiği Sultan Melik Mengücek Ahmed Gazi Türbesi, Anadolu'nun en güzel mezar yapılarından biri. Bu manevi ziyaretgahı Erzincan Kemah gezinize dahil etmeyi unutmayın. Kemah'taki bir diğer manevi ziyaretgah olan Behramşah, yukarıda bahsettiğimiz Melik Gazi Türbesi'nin hemen yanında yer alıyor. Melik Gazi Türbesi'nin zaviyesi olarak tanımlanan Behramşah Türbesi'nin kitabesi günümüze ulaşmamış. Bu nedenle yapı hakkındaki bilgiler çok net değil. Bazı kaynaklarda türbenin 1225 yılında ölen Behramşah adına, 1228 yılında yaptırıldığı belirtiliyor. Dikdörtgen planlı olan Behramşah Türbesi iki bölmeden oluşuyor. Duvarları taş ve tuğlayla örülü yapının üzeri ise çinko bir kubbeyle kapatılmış. Türbe içinde biri yetişkin ikisi çocuk için olduğu tahmin edilen üç sanduka yer alıyor. Melik Gazi ve Behramşah türbelerinin yaklaşık 50 metre batısında bir başka kümbet daha bulunuyor. Sancaktar Türbesi adı verilen ve büyük ölçüde yıkılmış olan bu kümbetin üzerinde herhangi bir yazıt yok. Yuvarlak bir kaide üzerine oturtulmuş olan kümbet dıştan sekizgen, içten yuvarlak planlı bir gövdeye sahip. Bu plandan hareketle yapının 12 yy. ya da 14 yy'a ait olabileceği öngörülüyor. Sancaktar Türbesi'nin günümüzde sadece güney ve güneydoğu yönündeki kesme taş kaplamalı kenarları ayakta kalmış durumda. Diğer yöndeki kenarları büyük ölçüde tahrip olmuş. Kümbetin doğusunda olduğu tahmin edilen cenazelik ve gövde girişleri ise günümüze ulaşamamış. Yine ilçe girişinde, Gaban denilen mevkide bulunan bu kümbet Fırat Nehri'nin sol tarafında, dik bir kayalık zemin üzerinde yer alıyor. Kitabesi olmayan Gözcü Baba Türbesi'nin 13. yüzyılın sonlarında ya da 14. yüzyılın ilk çeyreğinde yapıldığı tahmin ediliyor. Gözcü Baba Kümbeti cenazelik ve gövde bölümlerinden oluşuyor. Cenazelik katı tıpkı Sancaktar Türbesi'nde olduğu gibi dıştan sekizgen, içten yuvarlak, gövde ise içten ve dıştan sekizgen planlı olarak inşa edilmiş. Moloz taş örgülü ve kesme taş kaplamalı Gözcü Baba Türbesi'nde herhangi bir süsleme yapılmamış. Rivayete göre burada Kemah Boğazı üzerinden düşmanı gözetleyen bir Selçuklu askeri ya da dönemin din adamlarından biri yatıyor. Bu kümbet Kemah'ın Çarşı Mahallesi'nde, Gülabibey Camii'ne yaklaşık 100 metre mesafede bulunuyor. Kümbetin gövde katının kuzey yöndeki girişinde bir kitabe yer alıyor. Kitabeye göre bu kümbet Togay Hatun isimli bir kadın için yaptırılmış. Fakat Togay Hatun'un kim olduğu ve hangi dönemlerde yaşadığı hakkında kesin bilgiler bulunmuyor. Bazı tarihçiler Togay Hatun'un İlhanlılar döneminden Timurtaş Bey'in kardeşi olabileceğini öne sürüyor. 12. yy. ya da 14. yüzyıl yapısı olduğu düşünülen kümbet, cenazelik ve gövde bölümlerinden oluşuyor. Yapının cenazelik bölümü dıştan yuvarlak, içten haç planlı, gövde kısmı ise hem içten hem dıştan yuvarlak planlı olarak tasarlanmış. # Ali Baba Türbesi: Gülabibey Cami'nin 200 metre kadar güneyinde yer alıyor. Etrafı evlerle çevrili olduğu için biraz gizli saklı kalmış bir kümbet. Türbe duvarlarının bir bölümü yıkılmış ama kubbesi dahil kümbetin bir kısmı hala sağlam durumda. # Midilli Baba Türbesi: Kemah merkezde, Dr. Mehmet Karahan Caddesi'nde bulunan bir evin bahçesinde yer alıyor. Midilli Baba'nın kim olduğu ya da türbenin ne zaman yapıldığı ile ilgili net bilgiler mevcut değil. Şu anda tamamen harabe olan türbe, plan ve mimari özellikleri bakımından 1800'lü yıllarda inşa edilmiş gibi gözüküyor. # İskender Baba Türbesi: Kemah'ın Pöhrenkbaşı Mahallesi'nde, Mektepönü Camii'nin 50 metre kadar batısında bulunuyor. Yapının kümbet değil de türbe şeklinde inşa edilmesi Osmanlı zamanında yapılmış olabileceğini gösteriyor. Dikdörtgen planlı yapıda hiçbir süsleme yapılmamış. Türbenin inşa tarihi ve içindeki mezarın kime ait olduğu ile ilgili herhangi bir yazılı kaynak bulunmuyor. Bölge halkının inanışına göre mezar, yörenin önemli tarikat şeyhlerinden biri olan İskender Baba'ya ait. # Anonim Kümbet : Kemah merkezde, Togay Hatun Kümbeti'nin yaklaşık 500 metre güneybatısında isimsiz bir kümbet bulunuyor. Büyük bölümü yıkılmış olan kümbet dıştan sekizgen, içten yuvarlak planlı olarak inşa edilmiş. Dıştan piramidal bir külahla, içten kubbe ile örtülmüş olduğu belli olan kümbette herhangi bir süsleme yok. Erzincan-Kemah Karayolu'nun yaklaşık 36. kilometresinde bulunan Acemoğlu Köprüsü, Karasu Nehri üzerine, Acemoğlu Boğazı denilen yere inşa edilmiş bir yapı. Kesme taştan, tek gözlü olarak inşa edilen bu tarihi köprünün yapım tarihi ise net olarak bilinmiyor. Acemoğlu Köprüsü 1980 yılından bu yana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 'Taşınmaz Kültür Varlıkları' listesinde bulunuyor. Acemoğlu Köprüsü oldukça dramatik bir olaya da şahitlik etmiş bir yer. 4. Zırhlı Tugay Komutanlığı'na bağlı bir devriye aracı 22 Nisan 1996'da, saat 14:00 civarlarında bu köprü üzerinden geçerken Karasu Nehri'ne uçmuş, araçta bulunan 14 asker şehit olmuş. Günlerce süren arama kurtarma çalışmaları sonuç vermemiş ve askerlerin cenazeleri bulunamamış. Bu nedenle köprünün hemen kenarında Acemoğlu Şehitliği Anıtı yer alıyor. Bu arada su sporlarına ilgisi olanlar için burada bir not düşelim.. Karasu Irmağı'nın Acemoğlu Köprüsü'nden başlayarak Kemah merkeze kadar uzanan kısmı rafting, nehir kanosu, kanyon geçişi gibi doğa sporlarına çok uygun. Adrenalin dolu su sporlarına ilginiz varsa Kemah'ın Karasu Nehri sizin için biçilmiş kaftan. Özellikle Acemoğlu Köprüsü'nün hemen yanında bulunan ihtişamlı kanyon kesinlikle görülmeye değer. Bölgedeki en eski yapılardan biri olan Taş Dibi Kilisesi, Kemah'ın kuzeybatısında, Fırat Nehri'nin hemen kenarına inşa edilmiş bir ibadethane. Büyük bir kaya içine oyularak yapılmış olan kilise Hıristiyanlık'ın ilk yayılma dönemlerine tarihleniyor. Taş Dibi Kilisesi'nin kubbesi büyük oranda yıkılmış ama duvarları sağlam durumda. Kilisenin içinde yer alan Meryem Ana, Hz. İsa ve Melek tasvirleri kısmen de olsa hala belli oluyor. Beşikli Köyü'nde yer alan Ardos Gölü, Kemah'ın doğa harikası yerlerinden biri. Yaklaşık 1680 rakımda bulunan bu göl, doğa ile iç içe olan sakin ortamı ve Munzur Dağları'na bakan muhteşem manzarasıyla son yıllarda oldukça popüler bir mekan haline geldi. Özellikle çocuklu aileler hafta sonlarını bu eşsiz manzaralı gölün etrafında piknik yaparak geçirmeyi tercih ediyor. İlçe merkezine 28 km. uzaklıkta bulunan Argos Gölü'nü, Kemah'ta gezilecek doğal yerler listenize mutlaka ekleyin. # Alaaddin Bey Çeşmesi: Üzerinde Hicri 1292 (Miladi 1875) yılında Sağırzade Hasan Ala'uddin Bey tarafından yaptırıldığı yazan bu çeşme, Kemah Kalesi'nin batı girişinin olduğu rampanın başlangıcında bulunuyor. # Hacı Mehmet Bey Çeşmesi: Üzerinde Hicri 1297 (Miladi 1880) yılında Hacı Mehmet Behçet Bey tarafından yaptırıldığı yazan bu çeşme ise Gülabibey Camisi'nin kuzeydoğu köşesinde yer alıyor. # Mektepönü Mahallesi Camii: Yapım yılı belli olmayan bu tarihi cami taş ve horasan kullanılarak inşa edilmiş. İç kısmı ise ahşap direkler ve ahşap hatıllarla desteklenmiş. Caminin tavanı, mahfil kısmı ve minberi de ahşaptan yapılmış. # Aşağı Gedik Mahallesi Camii: Aşağı Gedik Mahallesi'nde yer alan bu mescidin girişinde Hicri 1248 (Miladi 1832) tarihi yazmakta. Fakat Kemah Müftülüğü kayıtlarına göre cami Hicri 1123 (Miladi 1711) tarihinde ibadete açılmış. Ahşap direkli ve ahşap tavanlı olarak inşa edilen caminin duvarları taş ve horasanla örülmüş. # Pörhenkbaşı Mescidi: Pörhenkbaşı Mahallesi'nde yer alan bu caminin yapım yılı tam olarak bilinmiyor. Fakat tahminlere göre 19. yüzyılın sonlarında yapılmış. Ahşap kagir olarak inşa edilen yapı dikdörtgen planlı olup, iç kısmında birçok farklı bölüm bulunuyor. # Kömür Köy Kilisesi: Bizans dönemine ait olduğu düşünülen bu tarihi kilise, Kemah merkeze yaklaşık 6 km. uzaklıktaki Kömür Köyü mevkiinde bulunuyor. Kısmen harabe olmuş kilisenin çevresinde ek binaların kalıntıları da mevcut. # Doğanköy / Tortan Kilisesi : Aziz Nışan Ermeni Manastırı olarak da bilinen bu tarihi kilise Kemah'a bağlı Doğan Köyü'nde yer alıyor. 7. yy'a tarihlenen kilise günümüze büyük ölçüde hasarlı olarak ulaşmış. Manastır kare planlı, çatısı ise tonoz kaplama olarak inşa edilmiş. # Sarıtaş Kalesi: Kale, Kemah-Refahiye Karayolu'nun 23. km'sinde bulunan yol ayrımının kuzeyinde, Sarıtaş denilen mevkide yer alıyor. Urartular dönemine ait kalenin duvarları büyük ölçüde yıkılmış durumda. # Yücebelen Kalesi: Kemah'a yaklaşık 30 km. uzaklıktaki Yücebelen Köyü'ne yakın bir mesafede bulunan Yücebelen Kalesi, Ortaçağ'dan kalma bir yapı. Kalenin Tunceli-Ovacık yönüne bakan boğazın güvenliği için inşa edilmiş olabileceği tahmin ediliyor. Oldukça dik bir kaya kütlesinin üzerine yapılan kaleye taş basamaklar ile çıkılıyor. Yücebelen Kalesi'nin içerisinde 3 su sarnıcı, çevresinde ise mimari kalıntılar ve mezar yapıları bulunuyor. # Gizli Bahçe Piknik Alanı: Erzincan-Kemah Karayolu üzerinde yer alan bu mesire alanı, ilçe merkezine yaklaşık 3,5 km. mesafede bulunuyor. Fırat Nehri'nin yanındaki taş bir tünelden giriş yapılan Gizli Bahçe, buz gibi akan suları, kaynayan su gözeleri ve el değmemiş doğal ortamıyla huzurlu ve keyifli bir mekan. # Kemah Soğuk Sular: Yine Erzincan-Kemah Karayolu üzerinde, ilçe merkezine yaklaşık 5 km. mesafede bulunan Soğuk Sular, Erzincan'ın en sevilen mesire alanlarından bir diğeri. Mekan kaynak sularının oluşturduğu küçük şelalesi, göletleri ve yemyeşil çevresi ile dikkat çekiyor. Kemah Soğuk Sular oldukça güzel ve doğal bir yer. Fakat şöyle bir tecrübemizi de aktarmak istiyoruz: Buradaki mekan sahiplerinin müşterilere karşı tutumları oldukça itici ve kaba.. Bu sebeple tesisin güzelliği bir anda gözünüzden silinebilir. Gerek bizim şahit olduğumuz atmosfer, gerekse internet üzerinde yapılan diğer olumsuz yorumlar gereği buraya ailenizle birlikte gitmenizi tavsiye etmiyoruz. Tarihi ve doğal güzellikleri ile dikkat çeken Kemah, yöresel lezzetler konusunda da iddialı bir ilçe. Bölgeyi ziyaret edenler için bazı alışveriş tavsiyeleri de vermiş olalım.. Kemah'ın Kömür Köyü mevkiindeki tesislerde çıkartılan Kemah Kaya Tuzu çok meşhurdur. Hiçbir işlemden geçmeden paketlenen bu doğal kaynak tuzlarından satın alabilirsiniz.


Bir yardım kuruluşu, Afrika'daki su sorununa dikkat çekmek adına bir belgesel hazırlatmak istedi. Biz de bu belgeselin çekimlerini yapmak için Kenya yolcusuyuz. İstanbul Havalimanı'ndan başlayan seyahatimiz yaklaşık 2 hafta sürecek. Akşam saatlerinde başkent Nairobi'ye inip, bize Kenya'da yardımcı olacak ekiple buluştuk. O andan itibaren Kenya'nın köylerinden kasabalarına kadar karış karış dolaşacağımız, çok yoğun geçen bir yol macerası başladı. Ama bu yazıda belgesel çekimleri, Afrika'daki zorlu şartlar, Kenya'daki hayat hikayeleri konusuna hiç girmeyeceğim. Çünkü bu başlı başına ayrı olarak ele alınması gereken uzun bir konu. Şimdilik sadece Kenya'daki safari maceramızdan bahsedeceğim. Kenya'da bize yardımcı olacak ikinci ekip, belgesel çekimleri bitiminde bize güzel bir jest olması için 3 günlük bir safari programı ayarlamış. Fakat çekim süreci düşünüldüğünden daha uzun sürdü. Sonuçta burada bulunmamızın birinci sebebi belgeseldi ve işin içimize sinmesi gerekiyordu. Çekimler uzayınca safari programımızı önce iki daha sonra bir güne indirdik. O bir günü de kaybetmemek adına son gün normalden daha yoğun bir tempoda çalışıp işi bitirdik. Akşam saatlerinde de safariye başlayacağımız otele doğru yola koyulduk. Ama hepimizde büyük bir yorgunluk var. Son gün gerçekten enerjimizi son raddeye kadar harcadık. Uganda sınırına yakın bir bölgedeyiz. İstikamet ise çocukluğumdan beri hayran hayran izlediğim, Afrika belgesellerinin çekildiği meşhur Masai Mara düzlükleri. Aslanların sürekli antilopları kovaladığı, timsahların nehirde pusu kurup zebraları avladığı topraklar. TV'de National Geographic izleye izleye ezberlediğimiz bölgeler ama canlısını görmek baya heyecan verici olacak. Kenya'nın batı ucundan başkent Nairobi'ye doğru ana yol üzerinden ilerliyoruz. Bir noktadan sonra safari bölgesine dönmek için güneye, Tanzanya sınırına doğru toprak bir tali yola girdik. O andan itibaren o kadar kötü bir yol başlıyor ki birkaç saat boyunca sanki dalgalı bir denizde yol alıyormuş misali savrula savrula gidiyoruz. Gün içindeki iş yorgunluğunun üzerine bir de bu yol bizi mahvediyor. 2-3 saate yakın bu şekilde tıngır mıngır ilerlerken otele yaklaşıyoruz. Saat gece yarısı oldu ve etrafta araba farları hariç hiçbir ışık yok. Ara sıra etraftaki ağaçların arasında kaçışan bazı iri yarı hayvanlar görüyoruz ama ne oldukları tam seçilmiyor. Otele yaklaştıkça etraf şenlenmeye başladı. Ama yorgunluktan o an safariyi düşünecek durumda değiliz pek. Gecenin ilerleyen saatlerinde otele varıyoruz. Ama bu otel hakkında ayrı bir paragraf açmam gerek. Hem işim gereği hem de sık yolculuk yaptığım için İstanbul ve Antalya dahil, hatta yurt dışında da ultra lüks otellerde bulunma şansım oldu. Ama bütün samimiyetimle söyleyebilirim ki bu geldiğimiz otel gibisini hayatımda hiç görmedim. Yok vallahi reklam falan da almadık. Samimi görüşüm. Kenya'daki ekip arkadaşları sağ olsunlar günlerce bizi en iyi şekilde ağırladılar ama burada Nirvana'ya ulaştık diyebiliriz yani. Geldiğimiz otelin ismi Fairmont Mara Safari Club. Araçlarla otelin ön kapısından içeri giriyoruz. Kısa bir süre sonra lobinin olduğu yere varıp araçlardan indik. Otel, ormanlık büyük bir alan içerisinde kurulu. Etrafta beton namına pek bir şey yok. Her şey ahşap ya da oldukça kalın örtülerden yapılmış gözüküyor. Örtü dediğime bakmayın duvar gibi sağlam ve kalın kumaşlar. Lobideki işlerimizi hallettikten sonra odalarımıza doğru yola koyulduk. Yola koyulduk diyorum çünkü henüz tam farkında değiliz ama devasa bir tesisin içerisindeyiz. Benim odam lobiye uzak olanlardan. Biraz yürüyüşün ardından şu aşağıda gördüğünüz odaya geliyoruz. Odanın kendisi ayrı otel gibi. Ama o an gece olduğu için ben mevzuyu gündüz daha iyi fark ediyorum. Zaten fark ettikten sonra mekanın sahibi benmişim gibi bi' afra tafralara giriyorum ister istemez. Ömrümde kaç kere böyle yerde kalacağım. Bir günlüğüne hayat güzelleşiyor ve ormanların kralı ben oluyorum. Yukarıda gördüğünüz çadır, benim tek başıma kalacağım bir oda ve buna benzer büyük-küçük 50'den fazla odanın olduğu bir tesis düşünürseniz mekanın büyüklüğünü daha iyi anlayabilirsiniz. Restoranları, sosyal alanları, havuzları saymıyorum bile.. Teknolojik anlamda buradan çok daha iyi oteller vardır elbet ama bu kadar doğal ve estetik olması.. Pes.. Tamamen bez, taş ve ahşap kullanılarak yapılmış, çadır tarzında yapılar. İçerisi tepeden tırnağa her detay düşünülerek donatılmış. Yorgunlukla hayranlık arasında gidip geliyorum. Hemen düşüp uyumam gerek ama o kadar toz kir içerisindeyim ki duş almazsam muhtemelen kaşıntıdan kendimi telef ederim sabaha kadar. Zor bela kendimi sıcak suyun altına atıyorum. Öyle bir duş alanı yapmış ki vicdansızlar 20 dakika boyunca sıcak suyun içinden çıkasım gelmedi. "Biz bu otele neden daha önce gelmedik" diye kafamı taşlara vurasım geliyor. En fazla üç beş saatlik bir uykudan sonra kahvaltı alanına gitmek için kalkıp hazırlanıyorum. "Geceki sesler neydi öyle?" diye düşünürken aynı sesler gelmeye devam ediyor. Çadırın girişini aralayıp verandadan aşağı bir bakıyorum ki görünen manzara bu.. Büyük bir şaşkınlık içindeyim.. Kapının önü hipopotam ailesi ile doluymuş. Gündüz gözü etrafıma bir bakıyorum. Muhtemelen timsahların da cirit attığı bir nehrin kenarında, ormanın içerisindeyiz. Yakınımdaki odaların verandalarında çay kahve yudumlayan insanlar var. Çadırlarımızın üzerinde gezen maymunlar da cabası. Safariye çıkmadan safari ayağımıza gelmiş zaten. Yarım saat kadar sonra otelin restoranında kahvaltı için toplanmaya başladık. Ve kahvaltıya gelen herkesin kurduğu ilk cümlelerden biri şuydu. "Gece yatmadan 5 dakika bir duş alayım dedim yarım saat sudan çıkamadım.. !" Herkes aynı şeyi söylüyor. "Adamlar yapmış abi..." demekten kendimizi alamadık tabi. Bu tesisi akşama kadar övebilirim ama sahiplerini çok da şımartmamak için uzatmayayım. Bu arada merak edenler için paylaşayım. Biz torpilli olduğumuz için indirimli kaldık ama o dönem bu otelin normal ücretleri gecelik 550 dolardan başlıyordu. Şöyle de ilginç bir durum var.. Her ince detayın düşünüldüğü, açık büfe restoranında onlarca çeşit yemeğin bulunduğu, her yerden suların fışkırdığı bu tesisten birkaç kilometre ötedeki köylerde, temiz su bulamadığı için hastalanıp ölen insanların olduğu yerler var. Aynı ülkedeyiz.. Aramızda öyle yüzlerce kilometre falan yok. Daha dün bir depo kirli suyla günlerce idare etmek zorunda olan insanlarla beraberdik, bugün hayatımda gördüğüm en harika otelin içerisindeyiz. Kenya, içinde bulunduğumuz her gün bizi hayretler içesinde bırakmayı başardı.. Ama dediğim gibi, Kenya'daki hayat hikayeleri başka bir yazının konusu. Kahvaltı sonrası safariye başlamak için araçların olduğu bölüme geçtik. Üstü açık, havadar 2 jip birlikte hareket edeceğiz. Kameralarımızın yanına bir de drone aldık. Yasak deyip duruyorlar ama pek yasağı dinleyeceğimizi sanmıyorum. Drone'u da salabildiğimiz kadar salarız artık. Ekibin en renkli kişisi Harun abi. Araca biner binmez jipin üstünden kafasını dışarı çıkartıp kendi kendine gülmeye başladı. Meğerse biraz sonra bize yapacağı espri bombardımanı için, içinden egzersiz yapıyormuş. Hayvanların iç dünyasıyla ilgili yaptığı çıkarımlarla gün boyunca bizi çok güldürdü. Ufaktan yola çıkarken kaptan bize bazı bilgiler vermeye başladı. Söylediğine göre Afrika safarisinde öncelikli olarak görmeye çalışacağımız hayvanlar "Africa's Big Five" yani "Afrika'nın Beş Büyükleri" olarak adlandırılıyor. - Afrika Aslanı - Afrika Fili - Afrika Mandası - Leopar - Siyah Gergedan Bu 5 kardeş Afrika'nın en büyük ve en tehlikeli hayvanları. Ayrıca Masai Mara düzlüklerinde "Çirkin 5'li Küçük 5'li" vs. gibi hayvan grupları da var ama en çok merak uyandıran grup bu. Bu arada Masai Mara demişken onun hakkında da çok kısa bir bilgi vereyim. Tur kısa olacağı için tüm hayvanları görememe şansımız var. Ama kaptan baya iddialı. Hepsi olmasa bile çoğunu göreceğimizi garanti ediyor. Zaten daha otelin sınırlarından ayrılır ayrılamaz zebra ve yaban domuzu sürüleri çıktı karşımıza. Kaptan bir yandan bilgiler veriyor, bir yandan ufak ufak ilerliyoruz. "Yüksek sesle konuşmayın, kafanıza göre araçtan uzaklaşmayın ve sakin olun" diyor. "Buraların ağası sensin, ne dersen o başkan" diyoruz biz de doğal olarak. Onca aslanın, kaplanın içinde artistlik yapacak halimiz yok. Biraz uzaklaşmaya başladıkça ciddi ciddi kalabalık sürüler çıkmaya başladı önümüze. Yüzlerce zebra, antilop ve bufalo sürüleri.. Daha yolun başındayız.. Hayvanlar, arazi, hava, ortam, muhabbet şahane... Tam manasıyla belgesin içindeyiz. Gezi sırasında ilk büyük hayranlığım ise özgür şekilde sağa sola koşan zürafalara oluyor. O kadar estetik, o kadar zarifler ki yavaş çekim koşuyorlar sanki. Sürüyle geziyorlar. Hiç böyle bir şey görmemiştim. Her taraftalar. Ürkütmezseniz kaçmıyorlar da. Drone'u salıyoruz, kameraları çalıştırıyoruz o ara. Sağlı sollu kendi mini Afrika belgeselimizi çekiyoruz. Zürafalara bakmaya doyamıyor insan.. Muhteşem bir tasarım.. Bir süre sonra bu toprakların en heybetli canlılarından biri çıkıyor yolumuza. Afrika gergedanı.. Araçlardan inip yanına yaklaşıyoruz ama çok değil. 1 tondan daha ağır olan bu devasa yaratık, kilosuna bakmadan saatte 50 kilometre hızla koşabiliyormuş. Genellikle çabuk sinirlendikleri için o sırada hayvanın yanında bulunan profesyonel kişiler bizi sürekli uyarıyorlar. Fotoğraf çekmek için biraz fazla yaklaşınca hayvanın hırıltısını duyup gerisin geriye uzaklaşıyoruz. Fazla delikanlılık cilde zarar. Böyle bir heybet, böyle bir ihtişam yok.. Ne yazık ki bu hayvanların boynuzlarını büyük paralara satmak isteyen kaçak avcılar yüzünden, bu muhteşem canlıların soyları tükenme tehlikesiyle karşı karşıya. Bazı türlerin nesli ise çoktan tükenmiş. Bu bölgede biraz yaya olarak takılıp çekimler yapıyoruz. Sağımız solumuz zürafa sürüleriyle dolu. Onlar da bizi izliyorlar. Bu arada zararsız olan bu otobur sürülerin hep açık alanlarda takılması dikkatimi çekiyor. Zebralar, zürafalar, antiloplar hep etrafı açık olan arazilerde geziniyorlar. Su kenarları, ağaçlık alanlar, kayalık bölgelerde pek vakit geçirmiyorlar. Kaptana bu konuyu danışınca "Güvenlik için.." diyor. Su kenarları ve ağaçlık bölgeler yırtıcıların yoğun olduğu, pusu kurdukları ve fark edilmedikleri yerler oluyormuş. Bu şekilde açıkta kaldıkları zaman en azından gelen tehlikeyi erkenden fark edip kaçma şansları oluyor. Kovalamaca esnasında artık kaçabilirler mi kaçamazlar mı orası kısmet. Zararsız olan bu sürü hayvanları, gerekli olmadıkça su kenarlarında pek bulunmuyorlar. Tatsızlık çıkmaması için suyunu içen dağılıyor.. Araçlara dönüp yola devam ediyoruz. Bu sırada bizim aracın şoförü elindeki telsizle sürekli birileriyle irtibat halinde. Karşılıklı konuşmalardan sonra telsizden gelen talimatla yolumuzu değiştiriyoruz. Svahili dili konuştukları için anlamıyoruz ama sanırım yırtıcı hayvanların nerede oldukları hakkında diğer jiplerle sürekli bilgi alışverişi yapıyorlar. Biz böyle düşünürken, farklı gruplara ait birkaç jipin de bizimle aynı istikamete gittiğini fark ediyoruz. Tahminimiz doğru galiba.. İleride bir vukuat var belli ki. Tam da demin bahsettiğim 'güvenlik' muhabbetindeki gibi hafif ağaçlık, tehlikeli olabilecek, tenha bir bölgenin yanına yaklaşıyoruz. Ve büyük boy kedi familyasından bir ailenin, yeni ziyafet çekip dinlenmeye geçmiş olduğunu görüyoruz. Dişi ve yavru aslanlar karnını doyurup kenarda kıvrılmış yatıyorlar. Erkek aslan ufak ufak tabağın dibini sıyırmaya devam ediyor. Burnunun dibine kadar yaklaşıyoruz araçla ama o hiç oralı değil. O kadar alışmış bu tarz ziyaretçilere. Bunun yemeğine kesin ilaç katmışlar, bu kadar sakin durduğuna göre. Normalde bizi de yer. Burada bir 10 15 dakika kalıyoruz. Tabi kimse araçtan bir santim bile dışarı el kol uzatmıyor. Hadi biz çekiniyoruz da, hayvanın uyuşturulduğunu düşünen Harun abi niye çekiniyor onu bilemiyorum. Abi nasıl olsa uyuşmuştur hayvan, insene sen. Aslanlarla alakalı da küçük bir paragraf açmam gerek. Özellikle ergenlik yaşlarında, bu aslan belgesellerini izlerken kafamda sürekli "Bir gün bu aslanın saldırısına uğrayacak olsam acaba kendimi nasıl savunurum?" gibi hayaller kuruyordum çocuk aklıyla. "Şöyle yaparsam böyle olur, şuradan dalarsam böyle güreşiriz falan..." Muhtemelen o güne kadar hayatımda gördüğüm tek canlı aslan da Gülhane Hayvanat Bahçesi'nde eziyet ettikleri, bir deri bir kemik kalmış olandan ibaret. Neyse zaman geçti.. Büyüdük... Yıllar sonra Güney Amerika'dayım. Ülkeyi şu an hatırlayamıyorum. Amazon kesimlerine yakın bir yerde, koruma altına alınmış bir bölgede bir aslan ailesi gördük. O gün çocuklukta kurduğum aslandan kaçma hayalleri yer ile yeksan oldu. Bir aslanın bu ebatlarda olabileceğini hiç düşünmemiştim. Bırakın mücadele etmeyi ya da kaçmayı, o aslanla karşı kaşıya gelsek saygımdan usulca kendimi yere bırakır, hayvanı fazla kızdırmamak için kolay lokma olurdum herhalde. Gergedan gibi aslan mı olur! Ama o gün gördüğümüz Amerikan aslanları hakkında sağda solda konuşamıyorum. Arkadaşlarıma dahi anlatmıyorum. Çünkü başıma ne geleceğini biliyorum.. Ha ikisi de bizi rahatça yer mi? Yer, ona bir şey demiyorum. Aslan ziyaretinden sonra sıradaki durağımız biraz uzaklarda, ıssız bir noktada. Ağaç gölgesine uzanmış, dünyanın geri kalanını umursamaz bir halde duran iki çitaya misafir oluyoruz. Yalnız bu arkadaşlar saatte 120 kilometre hızla koşabildikleri için araç içinde çıt çıkmıyor, herkes sus pus. Aracın her yeri açık neme lazım. Zaten şimdi koşmaya başlasa, yarım saate Kenya'dan Tanzanya'ya geçer. Kimseye eyvallahı yok. Kilim gibi harika desenli derileriyle süper karizmatik hayvanlar.. Herkesten ve her şeyden uzak kendi hallerinde takılıyorlar burada.. En sevdiğim.. Çita ziyaretinin ardından kaptan Afrika fillerini bulmak için epey bir yol tepiyor. Bu sırada hayvan yoğunluğu artıyor. Büyük gruplar halinde gezen bufalolar, deve kuşları, antiloplar, maymunlar, zebralar ve yaban domuzları.. Sayıları gittikçe kalabalıklaşmaya başladı.. Bu arada Masai Mara içindeki köylerde yaşayan yerliler görüyoruz. Çobanlık yapıp büyükbaş hayvan otlatıyorlar bu aralarda. Baya bildiğin zürafaların içinde inekler geziyor. Çocuklar oyunlar oynuyor. Biz araçtan aşağı inerken kırk kere düşünüyoruz, adamlar savanada yaşıyorlar. Antiloplarla selfie çekilenler var. Şaka gibi. Kaptan uzunca bir zaman dolaşıyor ama maalesef o gün Afrika fillerini bulamıyoruz. Dönüş yoluna geçtiğimiz zaman nehir kenarına doğru gidiyoruz. Timsahların oldukları bölgelere yaklaşacağız. Daha önce farklı ülkelerde büyük timsah grupları gördüğüm için bu kısım çok ilgimi çekmiyor. Biz birkaç kişi gruptan ayrılıp nehir kenarındaki yüksek bir kesimde, yaya olarak çekim yapmaya gidiyoruz. Hipopotamların kalabalık olduğu bir kısım var. Harika bir sürü görüntüsü. Buralarda takılıyoruz. Su aygırları bu alemdeki en cesur ve kafası en rahat hayvanlar sanırım. O kadar iri yarılar ki bunlara saldıracak bir hayvan türü yok zaten. Nehir timsah doluymuş, etrafta aslanlar, kaplanlar varmış... Umurlarında değil. Arazilerine giren hayvan ne olursa olsun öldürebiliyorlar. Aslan, kaplan, fil fark etmiyor.. İnsana da saldırıyorlar. Sülaleleri rahat.. Sabahtan akşama su kenarında takılıyorlar. Karada pek vakit geçirmiyorlarmış. Bir de böğürtüleri var ki ortalığı inletiyor. Bir hippo sürüsünü izlemek süper keyifli. Günün sonuna yaklaşırken yavaştan otele doğru yola koyuluyoruz. Gönül günlerce daha bu savanalarda takılmak istiyor ama vaktimiz yok. Yine de unutulmaz bir gün geçiriyoruz. Yarım günü böyleyse bu turun 3 günlük olanı nasıldır kim bilir.. Otele dönünce herkes eşyalarını hazırlıyor. Kısa bir dinlenmeden sonra yemekler yeniliyor. Ve bu mükemmel otelde yeteri kadar vakit geçirememiş olmanın verdiği hüzünle araçlarımıza binip ayrılıyoruz.. Benim kraliyetin ömrü bu kadarmış.. Sıradaki durağımız Kenya'nın doğu sınırı.. Dünyanın en zorlu coğrafyalardan birinde yaşam mücadelesi veren hayat hikayelerini bulmaya devam edeceğiz..


Çanakkale'de fazla bilinmeyen tarihi iki mekandan ve bölgede görmeniz gereken anıt tarihi mezarlardan söz edeceğiz bu yazımızda. Kilitbahir Kalesi ve Seddülbahir Kalesi hem tarih kitaplarında hem de Çanakkale konularında yeterince yer verilmeyen, iki önemli mekandır. Özellikle Kilitbahir, farklı mimarisi ve konumu açısından üzerinde durulması gereken bir yer. İsterseniz bu iki kale hakkında kısaca bilgi verelim ve daha sonra bölgedeki önemli diğer mekanlardan söz edelim.. Kilitbahir Kalesi: Kale, Fatih Sultan Mehmet zamanında, 1462-63 yılları arasındaki İstanbul kuşatması sırasında, Papalık donanmalarının Bizans'a yardımını engellemek amacıyla yaptırılmıştır. Dış duvarları birleştiren Sarı Kule ise 1542'de Kanuni devrinde inşa edilmiştir. Kilitbahir de demek? diye aklınıza takılmış olabilir. Kilitbahir, deniz kilidi anlamına geliyor. Çanakkale Boğazı'nın kilit noktası anlamında düşünülebilir. Osmanlı döneminde boğazdan geçecek donanmaların kontrolü bu kaleden takip ediliyormuş. Kale, boğazın hakimiyetini sağlaması için son derece sağlam yapıya sahiptir. Kalenin içini, bağlantı tünellerini ve kulelerini dolaşmak oldukça heyecan vericidir. - Kale Çanakkale Eceabat ilçesi, Kilitbahir Köyü'nde bulunmaktadır. - 2019 Kilitbahir Kalesi giriş ücreti: 15 TL. Öğrenci 7,5 TL'dir. - Müze kart geçerlidir. - Otopark ücretsiz. - Kale üç yapraklı yonca ve kalp şekliyle diğer kalelerden farklı bir mimariye sahiptir. - Kalenin içinde Osmanlı'dan kalma bir takım eşya ve aletler bulunmaktadır. - Kalenin üst kısmı müthiş bir atmosfer ve manzaraya sahiptir. - Piri Reis bölümü ve görsel anlatımlar kısmını özellikle tavsiye ederiz. - Ulaşım, Çanakkale'den kalkan Gestaş feribotları ile sağlanıyor. Seddülbahir Kalesi ve Ertuğrul Koyu: Kale, Çanakkale ilimizin Rumeli kıyısında bulunmaktadır. Gelibolu'nun Ege Denizi'ne bakan kısmında yer alır. 1656'da Venediklilerin Limni ve Bozcaada'yı işgal ettiklerinde, 1659'da Mimar Mustafa Ağa tarafından yaptırıldığı bilinmektedir. Seddülbahir Kalesi 3 Kasım 1914 yılında müttefik kuvvetlerinin uzun menzilli toplarıyla Çanakkale Boğazı'na saldırdığı yerdir. Savaşın bıraktığı korkunç izler, kale surlarına açılan gedikler bugün bile görülebilmektedir. Kalenin içinde ise Çanakkale Savaşı'ndan kalma birkaç top namlusu da bulunmaktadır. İlk Şehitler Anıtı: Seddülbahir Kalesi'ne yapılan bombardımanda ölen şehitlerimiz anısına yapılan anıt, Seddülbahir Köyü'nde yer alır. Kare şeklinde bir kaide üzerinde yükselen anıt iki parçadan oluşmaktadır. Eceabat Limanı Tarihe Saygı Parkı: Çanakkale'ye sefer yapan feribotların kalktığı yerde, büyük bir alana kurulan parkta, 12 metre yükseklik ve 2,5 metre genişliğindeki Tarihe Saygı Anıtı, Çanakkale Savaşı'na ait görüntüler, Çanakkale Savaşı'nın Türkçe ve yabancı dillerde anlatıldığı kiokslar, Gelibolu Yarımadası maketi, zemine kabartma olarak yapılmış yer haritası yer almaktadır. Ayrıca cam vitrinlerde şarapnel ve mermi parçaları sergilenmekte, Çanakkale'de görev yapan komutanlarımızın büstleri, kazılan siperlere yerleştirilen balmumu yapımı askerler bulunmaktadır. Eceabat Yüzbaşı Şehitliği: Parkın uç tarafında yer alan şehitlikte Çanakkale Savaşı'nda şehit düşmüş, kimliği tespit edilememiş bir yüzbaşı yatmaktadır. Çamburnu Şehitler Anıtı: Balkan Harbi ve Çanakkale Şehitleri anısına dikilmiş olan anıt 1962 yılına tarihlenmektedir. Namazgah Tabyası: Kilitbahir Kalesi'ni geçtikten sonra görünen tabyaların en büyüğü olan Namazgah Tabyası, Sultan Abdülaziz zamanında inşa edilmiştir. Yer altından birbirine tünellerle bağlantılı, savunma açısından oldukça kuvvetli olan bu tabya, varlığını günümüze kadar koruyabilmiştir. Rumeli Mecidiye Tabyası ve Şehitliği: II. Abdülhamit zamanında yapılan bu tabyada 8 adet bonet ve 16 top yeri yer almaktadır. Kesme taştan yapılan bonetlerin üzeri toprakla örtülmüştür. Denizden gelen saldırılar sonucunda tabya ağır bombardıman altında kalmış ve hasar görmüştür. Şehitlikte ise Seyit Onbaşı ile birlikte can veren vatan askerleri yatmaktadır. Havuzlar Şehitliği Ve Anıtı: 6 metre yüksekliğindeki şehitlik 1962 yılında, 21 Haziran 1915'te Kerevizdere Savaşları'nda şehit düşmüş askerlerimizin anısına yapılmıştır. Soğanlıdere Şehitliği: Şehitlik, yarım ay şeklinde dizilmiş mermerden asker başları, yarım ayın dış yüzeyine işlenen askerlerimizin isimleri ve ortada bulunan yıldızın merkezine dikilen anıtla ay-yıldız şeklinde oluşturulmuştur. Çanakkale Şehitleri Abidesi: Eskihisarlık Burnu üzerinde, denize hakim geniş bir alana yapılmış bölgenin en büyük anıtıdır. Anıtın sahil tarafındaki ayağından çatıya merdiven ve asansörle ulaşılır. Ayakların alt kısmında savaştan geri kalan kalıntılarının ve fotoğraflarının sergilendiği Savaş Eserleri Müzesi yer almaktadır. Abidenin çevresinde ise sembolik mezarlar, toplar ve heykeller yer almaktadır. Fransız Mezarlığı ve Anıtı: Morto Koyu üzerinde yer alan Fransız Mezarlığı, Fransızların yarımada da bulunan tek mezarlığıdır. Savaşta ölen Fransız askerlerin 2236'sının isimleri plakalarda yazılıdır. Ayrıca her biri 3000 ölü askeri temsil eden 4 mezar ve ortada da Fransız Abidesi yer almaktadır. Anıt saat kulesi şeklindedir. Anıt üzerinde savaşa katılan deniz ve kara birliklerinin isimleri ve Victor Hugo'nun şiirleri yer almaktadır. V Beach Mezarlığı: Ertuğrul Koyu yamacının kıyısında bulunan mezarlıkta müttefik kuvvetlerinin 616 askeri yatmaktadır. Yahya Çavuş Şehitliği ve Anıtı: 1962 yılında Yahya Çavuş ve yanındaki kahraman askerlerimizin anısına yapılmıştır. Bu anıt askerlerimizin savaşta gösterdiği büyük cesaretin simgesidir. Ertuğrul Tabyası ve Topu: Boğazın girişinde bulunan Ertuğrul Koyu stratejik bir konuma sahiptir. Ertuğrul Tabyası da Ertuğrul Koyu'na hakim bir tepede yer almaktadır. 1890'da II. Abdülhamit zamanında yapılan tabyanın toprak altında 3 boneti bulunmaktadır. O günlere ait toplardan biri bugün orijinal yerinde durmaktadır. Cape Helles Anıtı: Kara ve deniz savaşlarında ölen İngiliz askerlerin anısına dikilen anıt 1924 yılında inşa edilmiştir. İki merdivenle ulaşılan bir platform üzerine kurulan anıtın yüksekliği 36 metredir. Lancashire Landing Mezarlığı: Teke Koyu'nda yer alan mezarlık İngiliz Tüfek Alayı askerleri için yapılmıştır. Tekke Koyu ve Gemi Kalıntıları: Seddülbahir'de bulunan birçok batık geminin küçük kalıntıları bu koyda görülebilmektedir. Son Ok Anıtı: Geri çekilen düşman askerlerine atılan son kurşunun buradan atıldığı söylenir. 3. Kitre Savaşları'nda ölen askerlerimizin anısına 1948 yılında 3.80 metre olarak inşa edilmiştir. Zığındere Sargıyeri Şehitliği ve Anıtı: Zığındere bölgesinde yer alan şehitliğin girişinde yaralı asker heykeli, içeride ise 360 askerimizin mezarı bulunmaktadır. Savaş esnasında burada sıhhi yardım istasyonları kurulmuştu. Türk askerlerinin yanında birçok düşman askeri de burada tedavi görüyordu. İngiliz gemilerinin burayı bombardımana tutması ile hasta ve yaralı askerler şehit olmuşlar ve topluca bu bölgeye gömülmüşlerdir.


"Kırk kimse şehid oldu bu yerde, Eski ismi 'Kırk Kilise' olan bu şehrimiz, Sultan I. Murad zamanında Demirtaş Paşa emrindeki akıncılar tarafından fethedilmiştir. Bu akın sırasında 40 şehit verilmesinden dolayı bu belde artık Kırklareli olarak anılmaya başlanmıştır. Nüfusu az, merkezi küçük bir yer belki ama büyük ve zengin doğal güzelliklere sahip bir ilimiz Kırklareli. Trakya illeri arasında doğal yapının en iyi korunduğu bir doğa cennetidir burası. Istranca Dağları, İğneada Longoz Ormanları, tertemiz ovaları, yaylaları, Karadeniz kıyısında huzurlu ve sessiz kıyıları... Kırklareli'nin eşsiz güzelliklerinden sadece bazıları. Trakya şehirleri arasında biraz geri planda kalmış bir yer Kırklareli aslında ama bu kötü mü olmuş, yoksa şehrin doğallığının koruması için iyi mi olmuş orasını bilemiyoruz. Candan Erçetin gibi dünyanın en güzel müzik öğretmenini çıkartan bir şehir kötü olabilir mi zaten! Peki Kırklareli nasıl bir şehir? Tarihi nedir, ekonomisi nasıldır? Öğrenci ve memurlar için Kırklareli nasıl bir yer? "Mutlu İnsanlar Kenti Kırklareli" hakkında tüm bilgileri kısa kısa başlıklar halinde inceleyelim. Kırklareli, Marmara Bölgesi'nde, Avrupa ile köprü vazifesi gören Trakya Yarımadası'ndaki illerimizden biridir. Kuzeyinde Bulgaristan, güneyinde Tekirdağ, batısında Edirne, güneydoğusunda İstanbul ile komşudur. Doğu sınırı ise Karadeniz ile çevrilidir. İstanbul'a çok yakın olan Kırklareli, karayolu ile kolay ulaşım sağlanabilecek bir noktadır. İstanbul, İzmir, Ankara gibi büyükşehirlerden ve komşu illerinden Kırklareli'ne yapılan direkt otobüs seferleri bulabilirsiniz. Diğer şehirlerden ise İstanbul aktarmalı olarak Kırklareli ulaşmak mümkün. - İstanbul Kırklareli arası yaklaşık 185 kilometre ve 2 saat 15 dakika. - Ankara Kırklareli arası yaklaşık 650 kilometre ve 7 saat. - İzmir Kırklareli arası yaklaşık 650 kilometre ve 7 saat 30 dakika. - Bursa Kırklareli arası yaklaşık 350 kilometre ve 4 saat. - Erzurum Kırklareli arası yaklaşık 1430 kilometre ve 16 saat. - Van Kırklareli arası yaklaşık 1800 kilometre ve 21 saat. - Antalya Kırklareli arası yaklaşık 900 kilometre ve 10 saat. Kırklareli sınırları içerisinde herhangi bir havalimanı bulunmuyor. Şehre en yakın havaalanı Kırklareli merkeze 120 km. mesafedeki Tekirdağ Çorlu Havalimanı'dır. Ankara aktarmalı uçuşlar bulabileceğiniz Tekirdağ Çorlu Havalimanı ile Kırklareli merkez arasında, uçak iniş-kalkış saatlerine göre servis hizmeti de veriliyor. Kırklareli'den geçecek hızlı tren için çalışmalar şu anda devam etmekte (2021). Halkalı Kapıkule arasında sefer yapacak hızlı trenin bir kolu Kırklareli için ayrılmış durumda. Kırklareli için ayrılan bu hızlı tren güzergahı yaklaşık 60 km. olacak ve Büyükkarıştıran, Lüleburgaz ile Babaeski istasyonlarından geçecek. Şehirde yapılan arkeolojik çalışmalar gösteriyor ki, Trakya kültürü ile Ege ve Balkan kültürleri arasında yakın ilişkiler var. Kırklareli'deki kazı çalışmalarında bulunan Aşağıpınar Höyüğü, şehirdeki yerleşimin Neolitik Çağ'a kadar (M. Ö. 5800-4800) uzandığını kanıtlıyor. Trakya M. Ö. 1200 ila M. Ö. 600 yılları arasında Anadolu ve Ege'de gelişen uygarlıkların etki alanına girmiş, bu dönemde ilk Trak yerleşmeleri ve beraberinde tümülüs denen büyük yığma tepeler görülmeye başlanmıştır. Traklar ilk zamanlar bu bölgede siyasi birlik kurmayı başaramasa da, sonrasında birbirinden bağımsız feodal beylikler ya da şehir devletleri halinde varlıklarını sürdürmüşlerdir. Ama Kırklareli'ni de içine alan Trakya bölgesi sürekli farklı kavimlerin saldırılarına maruz kalmıştır. Bu süreçte önce Persler ve Odrys Devleti akınlarına uğrayan bölge toprakları, II. Filip'in Kırklareli de dahil tüm Trakya'yı istila etmesiyle Makedonya Krallığı'na katılmıştır. Bu dönem sonrasında yine bir çok saldırıya maruz kalan Trakya; Keltler, Roma İmparatorluğu, Ostrogotlar, Hunlar, Bulgarlar, Slavlar ve Bizans hakimiyetine girmiştir. Bizans döneminde biraz toparlanmaya başlayan şehir daha sonra Avar akınları ve Peçeneklerin saldırısına maruz kalmıştır. Kırklareli, Sultan I. Murad Hüdavendigar döneminde, Demirtaş Paşa tarafından Bizanslılar'dan alınarak, Türk-Osmanlı yönetimine dahil edilmiştir. Bu yıllarda kısa süreli bir Bulgar işgali de yaşanmıştır. 1. Dünya Savaşı sırasında iki yıl süreyle Yunan işgali altında kalan Kırklareli, 10 Kasım 1922 tarihinde bağımsızlığına kavuşup Türkiye Cumhuriyeti'nde bir il olarak yerini almıştır. Nüfus: Kırklareli'nin 2020 yılı nüfusu yaklaşık 360 bin kişidir. - Babaeski - Demirköy - Kofçaz - Lüleburgaz - Pehlivanköy - Pınarhisar - Vize Kırklareli topraklarının yüzde 40'a yakın bölümü tarım arazisine uygundur. Ancak şehir bu potansiyelini tam olarak kullanıyor sayılmaz. Bu nedenle tarım alanında üretimi artırıcı teşvik ve destekler Kırklareli'de de yoğun olarak sağlanıyor. Bu destekler son yıllarda Kırklareli'deki seracılık faaliyetlerini artırmış durumda. Kırklareli'de en yaygın üretilen tarım ürünlerinden biri buğdaydır. Bununla beraber ayçiçeği ve çeltik üretimi de yoğundur. TÜİK verilerine göre Türkiye ayçiçeği üretiminin yaklaşık yüzde 8'ini Kırklareli karşılamaktadır. İlde en çok üretilen sebze ve meyvelerin bazıları ise; domates, soğan, balkabağı, üzüm, ceviz ve kiraz olarak sıralanabilir. Hayvancılık alanında mevcut canlı hayvan sayıları bakımından en büyük pay kümes hayvancılığına aittir. Sonrasında ise küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık gelmektedir. Kırklareli, sanayi alanında ise henüz yeni gelişmekte olan illerimizden biri. Şehrin sektörel dağılımına bakıldığı zaman en yüksek paya sahip alan 'Gıda, İçki ve Tütün Sanayi' olduğu görülüyor. Ardından gelen iki sektör ise 'Taş, Toprak, Maden' ve 'Dokuma, Giyim, Deri Sanayi'dir. Kırklareli'de Karadeniz'den uzaklaşıp iç kesimlere yaklaştıkça karasal iklim hakimiyeti görülür. Özellikle buralarda kışlar çok soğuk, yağışlı ve sert geçer. Yıldız Dağları'nın kuzeye bakan kesimlerinde, yani denize yaklaştıkça daha ılıman olan Karadeniz iklimi görülmeye başlanır. Yazlar ise ortalama derecede sıcak ve hafif serindir. Bulgaristan sınırında duvar gibi uzanan Istrancalar Bilecik'te farklı iklim şartlarının oluşmasında oldukça etkilidir. Kırklareli topraklarının yüzde elliye yakın bir bölümü dağlardan oluşur. Geri kalan kesim ise dalgalı arazi ve düz ovalardır. Ormanlık alanları yoğun ve sıktır. Istrancalar'ın sık ormanlarla kaplı yüksek kesimlerinde yabani hayvan popülasyonu çoktur. Şehrin neredeyse tüm ovaları Yıldız Dağları bitiminde, Ergene Havzası yönünde bulunmaktadır. Bu ovaların tümü Ergene Ovası olarak adlandırılır. Kırklareli alışık olduğumuz Anadolu örf, adet ve geleneklerinin yanında Balkan ve Trakya kültürünün de yoğun şekilde etkilediği bir coğrafyadır. Kırklareli'de yöresel halk oyunlarına genelde iki davul ve iki zurna eşlik eder. Özellikle düğünlerde klarnet, darbuka ve keman gibi aletler kullanılan Roman havası da sıkça oynanır. Trakya'da sık görülen 'Adım Çöreği Geleneği' Kırklareli'de de mevcuttur. Bu geleneğe göre yeni yürümeye başlayıp ilk adımlarını atan bebeğin dizlerine kırmızı kurdele bağlanır. Bu bağlama ve çözülme işi üç defa üst üste yapılır. Çocuğun yürümesi biraz pekiştirildikten sonra bu güne özel olan adım çöreği pişirilir. Bu çöreğin özelliği ise, çöreklerden birinin içine bozuk para konur ve çörekler rastgele misafirlere dağıtılır. Parayı bulan kişiden çocuk için özel bir hediye alması beklenir. Ayrıca Kırklareli'de her yıl Karagöz Kültür Sanat ve Kakava Festivali yapılır. Neredeyse 30 yıldır hiç aksatılmadan yapılan bu festival Kırklareli halkı için çok özelidir. Festivalde Karagöz-Hacivat gösterileri, konserler, konuşmalar, çeşitli yarışmalar ve daha bir çok etkinlik gerçekleştirilir. Yağlı Güreş Turnuvaları, Gençlik Festivalleri gibi faaliyetlerin yanında şehirde her yıl düzenlenen önemli şenliklerden biri de 'Kırklareli Yayla, Bolluk, Bereket, Hasat ve Bağ Bozumu Şenlikleri'dir. Her yıl Eylül ayında yapılan bu organizasyonda Kırklareli'ne özgü yöresel lezzetler sergilenir. Kırklareli, turizm anlamında Trakya illeri arasında biraz geri planda kalmış bir şehrimiz. Şehirle alakalı gezi ve tatil alanında çok fazla tanıtım yapıldığını göremiyoruz. Bir Edirne ya da Tekirdağ gibi gezi rehberi yazılarını çok fazla okuyamıyoruz. Ama Kırklareli mutfağı diğer Trakya illerini aratamayacak kadar çeşitli ve lezzetlidir. Toplumsal ve kültürel kimliklerdeki farklılıklardan dolayı Kırklareli'nin yemek kültürü o kadar çeşitlilik gösterir ki, ilçe ve köylerinde bile farklı farklı beslenme alışkanlıkları gözlemleyebilirsiniz. Kırklareli, Trakya mutfağının önemli bir parçasıdır. - Kırklareli Köftesi - Papara - Sini Mantısı - Labada Boranisi - Tavuklu Kalle - Manca - Kuzu Kapama - Papaz Yahnisi - Sütlü Hamur Çorbası - Kupriva - Sütlü Biber Turşusu - Kaçamak - Hardaliye - Höşmerim Bu şehrimizde bulunan üniversite 2007 yılında kurulan Kırklareli Üniversitesi. Kırklareli küçük bir şehir. Üstelik nüfusunun büyük bölümü de ilçe ve köylere dağılmış olduğu için şehir merkezi kalabalık da değil. Böyle olunca merkezde gezerken sürekli tanıdık yüzler görüyor ve her yeri ezbere biliyorsunuz. Zaten şehri bir uçtan bir uca yarım saatte yürüyebilirsiniz. Arabaya bile ihtiyacınız yok. Kırklareli merkezde yaşayanların ve özellikle öğrencilerin en çok uğrak notası olan yer İstasyon Caddesi. Bu bölge araç trafiğine kapalı bir alan. Sağlı sollu kafeler ve restoranlar var. Gecenin üçünde bile gitseniz oldukça güvenli ve nezih bir bölge. Kırklareli'de okuyan öğrencilerin en çok şikayet ettiği konuların başında genelde toplu taşıma mevzusu geliyor. Sefer sayılarının biraz az olması nedeniyle otobüslerin içi her zaman çok kalabalık durumda. Özellikle sıcak havalarda bu durum öğrencileri biraz zorluyor. Dolayısı ile burada okuyan hangi öğrenciye sorsanız öncelikle otobüslerden veryansın ediyor. Olumsuz yorum yapılan bir diğer konu da aslında bir çok şehrin öğrencileri ile ortak. Merkezin ufak olması nedeniyle sosyal imkanların azlığı. Eğer büyük şehirden geliyorsanız bu durum sizi biraz üzecektir muhtemelen. Demin de söylediğimiz gibi şehri bir uçtan bir uca yarım saatte yürüyebiliyorsunuz. Ama hem Edirne hem İstanbul'a oldukça yakınsınız. Olmadı arada bir hafta sonları kaçamak yaparsınız. Bu olumsuz görüşler tabi memurlar için de geçerli. Merkez bile bu kadar ufak olunca ilçeleri daha az imkana sahip oluyor haliyle. Lüleburgaz hariç diyelim. Çünkü Lüleburgaz, Kırklareli merkezden bile daha büyük bir ilçe. Kırklareli'nin diğer ilçeleri dahil her yeri ulaşım açısından yakın ve rahattır. Kırklareli'de son yıllarda kira fiyatlarının hızlı yükselmesi de öğrenci ve memurları biraz zorlayan konulardan. Aslında bize sorarsanız Kırklareli bir çok konuda İstanbul, Ankara gibi büyükşehirlerle kıyaslanamaycak kadar ucuz bir yer. Ama üniversite büyüyor, öğrenci sayısı artıyor ve buna paralel olarak ev fiyatları çok hızlı yükseliyor. Olmayacak paralar isteniyor. Nasıl olsa müşteri bol mantığı. Esas sıkıntı bu sanırız. Yine de yurt ya da ev bulma konusunda şehirde fazlasıyla seçenek mevcut. Eğitim kalitesi konusunda Kırklareli Üniversitesi öğrencileri memnun eden bir üniversitedir. İyi eğitim veren, imkanları geniş bir okuldur ve kampüsleri çok güzeldir. Kırklareli merkez, sokakta yürürken çoğu insanı tanıyıp selam vereceğiniz, arabaya bile binmeden bütün her yerini gezebileceğiniz sessiz, sakin ve güvenli bir şehirdir. Bu açıdan yaşayanları mutlu eder. Kimse ne memura ne öğrenciye karışmaz, ön yargılı yaklaşmaz. Ama şu da var ki, Kırklareli'nin kışı çok soğuktur. Balkanlardan gelen soğuk hava dalgası var ya hani. İşte onu ilk siz yersiniz ve fena çarpar. Ama soğuk mutluluğa engel değildir. Kırklareli güzeldir.


Kocaeli, Marmara Bölgesi'nin doğusunda, ülkemizin alanı küçük, nüfusu yoğun, sanayisi gelişmiş, önemli yollar üzerindeki kentidir. Kocaeli'ne, Türkiye'nin 'sanayi başkenti' demek yanlış olmaz. Aynı zamanda çok sayıda da kaçış noktasıyla, kısa sürede kendinizi doğanın kucağında bulabileceğiniz bir yerdir burası. Yani biraz zehirleniyorsunuz, sonra kendinizi doğaya atarak oksijen yüklemesi yapıyorsunuz. Orman, deniz, ırmak, şelale ne ararsanız var. Özetle Kocaeli ilimiz, sanayi ve doğal güzelliklerin iç içe girdiği nadir illerimizden biridir. Zamanında Roma'ya başkentlik yapmış Kocaeli'nin tarihte bilinen ilk adı Astakoz'dur. Şimdi Kocaeli gezilecek yerler ve gezi rehberine gelmeden önce şehir hakkında kısaca bilgi verelim. - Kocaeli'de Gezilmesi Gereken 12 Yer - 1 Sapanca Gölü - 2 Darıca Hayvanat Bahçesi - 3 Kartepe - 4 Maşukiye - 5 Ballıkayalar Kanyonu - 6 Beşkayalar Tabiat Parkı - 7 Kocaeli Arkeoloji ve Etnografya Müzesi - 8 Eskihisar Kalesi - 9 Gayret Gemi Müzesi - 10 İzmit Kalesi - 11 Abdülaziz Sarayı & Av Kasrı - 12 Pertev Mehmet Paşa Külliyesi - Kocaeli'de Gezilecek Diğer Yerler - Kocaeli'den Ne Alınır? - Kocaeli'de Ne Yenir? İlk olarak Trakya'dan gelen Megaralıların kurduğu kent (M. Ö. 712) Astakos adı ile anılmakta idi. Astakos kenti yıkıldıktan sonra Bithynia Kralı I. Nikomedes gel zaman git zaman, M. Ö. 264 yılında bu bölgeye Nikomedia adında yeni bir şehir kurmuştur. Kocaeli toprakları Türk egemenliğine Selçuklu Devleti zamanında (1078) geçmiştir. 1204 yılında savaşlar, işgaller derken tekrar Doğu Roma devletine bağlanmıştır. Nikomedia'nın Türk egemenliğine kesin olarak geçişi ise Orhan Bey döneminde (1337) olmuştur. Osmanlı döneminde kente önce İznikmid, sonra İzmid adı verilmiştir. İzmit, en parlak dönemini Kanuni Sultan Süleyman döneminde yaşamış, 19. yy'da inşa edilen demiryolunun kente ulaşması ile burada ticari ve sosyal yaşam canlanmıştır. Kent Kocaeli ismini ise bölgenin fatihi Akçakoca'dan dolayı almıştır. Kocaeli "Akçakoca'nın yurdu" anlamına gelmektedir. Şimdi Kocaeli gezi rehberine geçelim. İzmir Körfezi'nin doğusunda, büyük bir bölümü Sakarya ilinde, batı kesimi ise Kocaeli'nin sınırları içerisinde bulunan Sapanca Gölü deniz seviyesinden 32 metre yüksekliktedir. Göl, kuzeyden bir plato (yaklaşık 300 metre yüksekliğinde), güneyden de Samanlı dağları ile çevrilidir. Dağlardan inen derelerin dibindeki kaynaklardan beslenen Sapanca Gölü'nün en derin yeri 53 metredir. Fazla sularını Çarksuyu ve Sakarya Nehri'ne bırakır. 16 km. uzunluğunda, 5 km. genişliğindeki gölün ilkbaharda suları yükselmektedir. En alçak düzeyine ise sonbaharda ulaşmaktadır. Tabanı deniz seviyesinin altında olan göl, tektonik oluşumlar sonucu meydana gelmiştir. Gölde yayın, turna, sazan, kerevit ve alabalık yetişmektedir. Başta İstanbul olmak üzere çevre illerde yaşayan insanların hafta sonu soluklanmak için tercih ettikleri Sapanca Gölü ve çevresi muhteşem manzarası ve temiz havası ile görülmeye değerdir. Ayrıca gölün üst kısımlarındaki Arifiye Ormanı karavan, kamping ve piknik yapmak için uygundur. Kocaeli gezilecek doğal yerler listenize burayı mutlaka eklemelisiniz. 1990 yılında kurulan hayvanat bahçesi 250'den fazla farklı türde olmak üzere yaklaşık 3000 hayvan ve 400'ü aşkın bitki türü ile Avrupa Hayvanat Bahçeleri arasına asil üye olarak girmiştir. Hayvanat bahçesinde görebileceğiniz hayvanlardan bazıları; Bengal Kaplanı, Altın Aslan Başlı Maymun, Beyaz Elli Gibbon, Leopar, Lemur, Jaguar, Kapuçin, Babun, Flamingo, Timsah, Kakadu, Yılan, İguana ve Köpek Balığı. Bir kültür merkezi özelliği taşıyan Darıca Hayvanat Bahçesi misafirlerine eğlenme ve dinlenme imkanı sağlarken, hayvanlar için tam bir hapishane yeridir! Doğanın bir parçası olan bu hayvanlar, doğadan ve kendi sosyal dünyalarından uzak, dört tarafı demirlerle çevrili hapishanelerde ömrünün bitmesini beklemektedir. Ne için? İnsanoğlunun keyfi için! Bu notu da düşüp devam edelim.. - Hayvanat bahçesi giriş ücreti 2020 yılında 60 TL. Öğrenci 50 TL. - 3 yaş altı ücretsiz. "3 yaş nedir yahu? Bari 3 aylık olsaydı!" dediğinizi duyar gibiyiz. Haklısınız! - Öğretmene ücretsiz. Öğretmenin eşine %50 indirimli. Eğer öğretmenin eşi de öğretmense üzerine para veriyorlar. Şaka 🙂 Alanda gezilecek bir diğer yer Botanik Parkı. Bu alanda çocuklara yönelik resim, heykel, seramik ve müzik gibi görsel sanatların uygulamalı dersleri veriliyor. Ayrıca oyun parkında çocuklar enerjilerini atma fırsatı buluyorlar. Darıca Kuş Cenneti ise 1993 yılında nesli tükenmekte olan kuşları bir araya getirmek ve nesillerini devam ettirmek için kurulmuş bir park. Bu park Türkiye'de tek, dünyada ise sayılı örnekler arasında. Darıca Hayvanat ve Botanik Bahçesi ile Kuş Cenneti'ni gezdikten sonra Sevgi Tepesi'ne gidip yürüyüş yapabilir, denize girebilir, kafe ve lokantalarda dinlenebilirsiniz. Bu üç alan sizin bir gününüzü alacaktır. Günün sonunu da Sancaktepe'de gün batımını izleyerek noktalayabilirsiniz. Kocaeli gezilecek yerler listesinin en iddialı mekanlarından biridir. İstanbul'a yaklaşık 1 saatlik mesafede bulunan, kayak yapmayı sevenlerin adresi Kartepe, beyaz ve yeşilin iç içe olduğu, muhteşem doğası ve deniz manzarası ile son zamanlarda çokça tercih edilen bir yer. Kartepe'de kayak sezonu Aralık-Mart ayları arasındadır. Alanda dört mekanik kayak tesisi, 42 km'lik pist alanı, özel baby lift alanı, kayağa yeni başlayanlar için kolay pistler bulunmaktadır. Bunların dışında kayak sonrası dinlenebileceğiniz restoran, dört mevsim konaklama hizmeti veren otel de mevcut. Ayrıca telesiyeje binip Geyikalanı tepesinde bulunan restoranda da yemek yiyebilirsiniz. Kocaeli'ne bağlı Kartepe'nin eteklerinde görenleri kendine hayran bırakan Maşukiye beldesi zengin bitki örtüsü, alabalık lokantaları, piknik alanları ve zengin florası, bol su kaynakları ve tertemiz havası ile doğa yürüyüşü için tercih edilen yerlerin başında geliyor. Doğa ile baş başa zaman geçirmek, orman içi patikalarda trekking yapmak ve çevreyi tanımak için günübirlik geziler ile Maşukiye, özellikle İstanbul, Adapazarı ve Bursa gibi yakın civarda oturanlar için biçilmiş kaftan. Maşukiye'de cilt ve mide hastalıklarına iyi geldiği söylenen şifalı sular da bulunmaktadır. Bununla beraber; Cevizdibi Tesisleri'nde paintball, Yanık köyünde ATV sürmek, atlı bahçede ata binme ve bisiklet sürmek de yapılabilecek aktiviteler arasında. Doğa yürüyüşü demişken şu notu da ekleyelim: Maşukiye dışında Kocaeli çevresinde doğa yürüyüşü için uygun alanlar arasında Beşkayalar Tabiat Parkı, Darıca Kuş Cenneti, Kuzu Yayla, Ballıkayalar Vadisi, Sapanca Gölü ve Başdeğirmen Mesire Alanı sayılabilir. Kocaeli'nin Gebze ilçesine 8 km., İzmit'e 39 km. uzaklıkta bulunan Ballıkayalar Kanyonu, vadinin dere tarafından oyulması ile açılmıştır. Uzunluğu 2 km., yüksekliği 100 metreye kadar ulaşan kanyon, ismini arıların mağaraları kovan olarak kullanıp bal yapmalarından almıştır. Ballıkayalar Vadisi doğal bitki örtüsü ve tertemiz havası ile piknik severlerin tercih ettiği yerlerden biridir. Bunun yanı sıra arazi şartlarının elverişli olması nedeni ile doğa sporları ve kaya tırmanışı yapanların da uğrak yeridir. İzmit'e yaklaşık 26 km. mesafede yer alan Beşkayalar Tabiat Parkı eşsiz doğası, zengin bitki örtüsü ve derin kanyonları ile dikkat çekicidir. Bunun yanı sıra yaylaları, mağaraları, yürüyüş güzergahları ve kamp alanları ile de turizm açısından yüksek bir potansiyele sahiptir. Beşkayalar Tabiat Parkı, hafta sonları havanın da uygun olduğu zamanlarda çevre il ve ilçelerden dinlenmeye, kamp yapmaya, doğa yürüyüşlerine ve günübirlik piknik yapmaya gelen insanların akınına uğramaktadır. Mangal dumanları, atletli dayılar, ufak çaplı araç yoğunlukları gibi... Sıkıntı olacaksa size hafta içi bir günü tercih etmeniz daha mantıklı görünüyor. İzmit'in İstasyon Caddesi üzerindeki Eski Gar alanında bulunan tarihi gar ve binalar restore edilerek 2007 yılında Arkeoloji ve Etnografya Müzesi olarak ziyarete açılmıştır. Müze olarak hizmet veren alan içinde tamir atölyesi, su deposu ve lojman binası da bulunmaktadır. 5000'den fazla eserin sergilendiği müzedeki parçalar Paleolitik, Helenistik, Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerine aittir. Eserlerin bir kısmı da müze bahçesinde muhafaza edilmektedir. Alanda, teşhir salonunun yanı sıra bir konferans salonu, içi kafeterya ve lokanta olarak kullanılmak üzere dekore edilmiş eski tip bir lokomotif ve iki vagon yer almaktadır. Bu vagon restoran ülkemizde ilktir. Bizans Dönemi'ne ait olan Eskihisar Kalesi, Kocaeli'nin Gebze ilçesi Eskihisar Köyü'ndedir. Limanı korumak amacı ile dik yamaçlı bir tepe üzerine inşa edilen kale iç ve dış olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Yontma taş ve tuğladan inşa edilen kalenin iç kalesi dikdörtgen planlıdır. Bu bölüm üç kule, iki kapı ve bir de kumandan dairesinden oluşmaktadır. Son yıllarda kalede yapılan çalışmalarda kalenin altında bir Bizans sarnıcı ve kale çevresinde bir tiyatro ortaya çıkarılmıştır. 1946 yılında Amerika tarafından yapılan gemi Türk Donanma Komutanlığı'na 1973'de geçmiştir ve TCG Gayret adını almıştır. Kocaeli Valiliği ve İzmit Büyükşehir Belediyesi'nin öncülüğü ile restore edilen gemi 1997 yılında İzmit marinaya getirilmiştir. Türkiye'nin ilk müze gemisini ziyaret edenler savaş harekat merkezini, makine ve kazan dairelerini, köprü üstü, radar, silah sistemleri, toplar ve su altı silahlarını görme imkanı buluyorlar. Geminin yatakhaneleri ise sergi salonu olarak kullanılıyor. Yapımında Nikomedia kentine ait mimari parçaların kullanıldığı İzmit kent surları Roma, iç ve dış kale ise Bizans dönemine tarihlenmektedir. Roma Çağı duvar tekniği ve tuğla işçiliğinin yansıtıldığı surlar herhangi bir saldırıya karşı önlem amaçlı oldukça geniş inşa edilmiştir. Surlar 75-100 metre uzunluğunda, 50 metre genişliğinde olup burçlarla desteklenmektedir. İç kale Körfez'e hakim bir konumdadır ve dikdörtgen bir plana sahiptir. İzmit Kalesi'nde son onarımlar Osmanlı döneminde olmuştur. Bu dönemde surların daha çok güney kısmı bakımdan geçirilmiştir. Kocaeli'nin Kemalpaşa mahallesinde, İzmit Körfezi'ne hakim bir mevkide bulunan Abdülaziz Sarayı 19. yy sonlarında inşa edilmiştir. Sarayın yapılış nedeni Sultan Abdülaziz'in Haydarpaşa-İzmit demiryolunun 1875 yılında hizmet açılış törenlerine katılmasıdır. Yapı, Cumhuriyet'in ilanından sonra bir süre Hükümet Konağı olarak kullanılmış, daha sonra da Kocaeli Müzesi olmuştur. Dış cephesi mermer kaplama ve iki katlı olan saray, ince uzun kemerli pencerelerle hareketlendirilmiştir. Sarayın mermer döşeli salonuna yuvarlak kemerli kapıdan ulaşılmaktadır. Salonun iki yanında ise iki büyük oda bulunmaktadır. Giriş katının tavanını geometrik desenler, kıvrık dallar, geyik ve aslan resimleri süslemektedir. Yan odaların tavanları da çiçekler, meyveler ve manzaralarla bezenmiştir. Yapının ikinci katına gösterişli mermer bir merdivenle çıkılmaktadır. Bu katta divanhane, dinlenme ve yatak odaları, tuvalet ve banyo yer almaktadır. İkinci katın tavanları bezemeler ve resimlerle süslenmiştir. Özellikle divanhanenin tavanı bezemeler bakımından oldukça zengindir. Ayrıca bu kısımda bulunan yağlı boya resimler de dikkat çekicidir. Bir Mimar Sinan eseri olan külliye, Kocaeli'nin Yeni Cuma mahallesinde bulunmaktadır. Caminin yapımına 1572 yılında başlanmış, 7 yılda tamamlanmış. Cami, imaret, hamam, kervansaray, sıbyan mektebi ve çeşmeden meydana gelen külliyenin hamam, imaret ile kervansarayı günümüze kadar gelememiş, sıbyan mektebi ise orijinalliğini yitirmiştir. Cami, külliyenin merkezinde yer almaktadır. İbadet mekanında çiniye yer verilmemiş olması o dönem için pek rastlanılmayan bir durum. Cami avlusunda ise on iki köşeli bir şadırvan yer almaktadır. Sıbyan mektebi, cami avlusunun kuzeybatısındadır. Günümüzde çocuk kütüphanesi olarak kullanılıyor. Kocaeli'ne gelmişken illaki buraları da görmeden gitmeyin demiyoruz ama Kocaeli'nde bol bol çektiğiniz sanayi dumanlarını tahliye etmek için ideal yerleri de ek olarak eklemek istedik. # Soğuksu Piknik Alanı: Kocaeli halkının piknik yapmak için akın ettiği yerlerden biridir. İzmit'in Bahçecik beldesinde bulunan piknik alanında yiyecek içecek hizmeti veren tesisler mevcuttur. # Başdeğirmen Mesire Alanı: Karamürsel ilçesi sınırları içinde bulunan Başdeğirmen Mesire Alanı anıtsal çınarları, bol su kaynakları ve yemyeşil doğası ile ziyaretçilerini beklemektedir. # Şehitler Korusu: Kocaeli'nin Bağçeşme mevkiinde bulunan Şehitler Korusu, muhteşem körfez manzarası ile piknikçilerin uğrak yeridir. Ayrıca burada bulunan tiyatro da yazın eski Türk filmleri gösterilmektedir. # Eğreltidüzü Mesire Alanı: Kocaeli Suadiye beldesindeki Eğreltidüzü Mesire Alanı piknik masaları, yürüyüş parkurları, oyun sahaları, seyir terası ve motokros pisti ile tercih edilen alanların başında gelmektedir. Doğası yeşil, havası tertemizdir. Ayrıca bu alanda her yıl Temmuz ayında Kartepe Yayla Şenlikleri düzenlenmektedir. # Çınarlıdere: İzmit'in merkezine 10 km. uzaklıkta bulunan Çınarlıdere Mesire Alanı su kaynakları ve yeşil doğası ile Kocaeli halkının dinlenmek için hafta sonunu geçirdiği alanlardan biridir. Mesire alanında bini aşan meyve ağacı bulunmaktadır. Bu doğa harikası yerde barbekü, çardak, oyun parkı, salıncak ve ahşap köprüler yer almaktadır. Kocaeli piknik alanları ile birlikte Kocaeli gezilecek görülecek yerler listemizi burada bitiriyoruz. Şehirle alakalı birkaç kısa not daha düşüp yazımızı da sonlandıralım. - 1843'ten günümüze ulaşan, son derece büyük bir emeğin sonucu ortaya çıkan Hereke Halısı ve Karamürsel'de artık yok olmaya yüz tutan el sanatı sepetler hediye olarak alınabilir. - Üzerine eski Türk motiflerinin işlendiği Kandıra bezinden çay takımı, peçete, masa örtüsü, köşe yastığı gibi ürünler dikkatinizi çekebilir. - İzmit'in simgesi pişmaniye ve saray helvasını da unutmayalım. - Kocaeli'nin tanınmış lezzetlerinden biri de Eşme ayvasıdır. Oldukça lezzetli olan bu meyveyi alınacaklar listesine mutlaka eklemelisiniz. - Böbreklerin düzenli çalışmasını sağlayan, yüksek tansiyonu düşüren ve kansızlığa iyi gelen Maşukiye armudunu da tatmalısınız. - İç Pilav - Yağlı Ballı - Değirmendere Keki - Höşmerim - Tavşan Kapama - Kızılcık Turşusu - Keşkek - Acıka - Pospos - Carcur - Ciğceli Kavurma - Cızlama - Patlıcan Boranisi - Su Mancarı Salatası - Zeytinyağlı Enginar - Kıvırma - Evelik - Üre Tatlısı


Kocaeli denilince her ne kadar akla gelen ilk olgu 'sanayi şehri' olsa da, Kocaeli bundan çok daha fazlasına sahip bir şehir. Genellikle İstanbul'u pek sevmeyen ama İstanbul'dan fazla uzaklaşmayı da göze alamayan kişilerin ikamet için rotalarını çevirdiği bir yer. Ayrıca günübirlik olarak şehir kalabalığından kaçmak isteyenlerin kendini attığı doğal güzelliklere, güzel mesire alanlarına sahip bir sahil şehri. Kocaeli'ne taşınmak pek İstanbul'dan kaçmak sayılmıyor aslında. Anadolu yakasında oturan birisi için zaten Kocaeli'ye gidip gelmekle Beylikdüzü'ne gidip gelmek arasında çok bir fark yok. Bu şehirde ikamet edenlerin bir kısmının iş hayatı İstanbul'da zaten. Kocaeli hem yeşil alanları, hem fabrikalarla dolu toprakları ile isteyene iş, isteyene doğa vadeden güzel şehirlerimizden biri. Bünyesinde barındırdığı Kocaeli Üniversitesi ve Gebze Teknik Üniversitesi ile aynı zamanda kalabalık bir öğrenci şehri. Halk arasında daha çok İzmit olarak anılan Kocaeli nasıl bir şehir? Kocaeli'de memur hayatı nasıl? Öğrenciler için Kocaeli nasıl bir yer? Bu konuları da işleyeceğimiz yazımızda öncelikle Kocaeli hakkında genel bilgilere kısa kısa biraz değinelim. Kocaeli, Marmara Denizi'nin doğusunda, Marmara Bölgesi sınırları içerisinde yer alıyor. Batısında İstanbul ve Yalova, kuzeyde Karadeniz, güneyde Bursa, doğusunda ise Sakarya ile komşudur. Anadolu'dan İstanbul'a geçiş noktasında olduğu için Kocaeli çok yoğun kara trafiği yaşanan şehirlerimizden birisi. Kocaeli, E80 ve D100 karayolu üzerinde bulunuyor. Türkiye'nin bütün illerinden İstanbul'a direkt yapılan otobüs seferleri olduğu için Kocaeli'den geçmeyen otobüs yok denecek kadar azdır. Karayolu ulaşımı ile her şekilde Kocaeli'ne ulaşmak çok kolay. - İstanbul Kocaeli arası yaklaşık 100 kilometre ve 1 saat 20 dakika. - Ankara Kocaeli arası yaklaşık 340 kilometre ve 4 saat. - İzmir Kocaeli arası yaklaşık 460 kilometre ve 5 saat. - Bursa Kocaeli arası yaklaşık 130 kilometre ve 1 saat 40 dakika. - Antalya Kocaeli arası yaklaşık 650 kilometre ve 7 saat. Burada Kocaeli Cengiz Topel Havalimanı bulunuyor. Bir çok şehirden direkt yapılan uçuş seferleri bulabilirsiniz. Olmayan şehirler için de çözüm son derece basit. İstanbul Sabiha Gökçen Uluslararası Havalimanı ile Kocaeli Cengiz Topel Havalimanı arası 80 km. ve 1 saatlik mesafede. Sabiha Gökçen'den Kocaeli havalimanı ve otogarına sık yapılan otobüs seferleri mevcut. İstanbul'dan buraya kolay ulaşım sağlayabilirsiniz. Cengiz Topel Havalimanı, Kocaeli şehir merkezine yaklaşık 20 kilometre. İzmit; Trakya'dan gelip İstanbul üzerinden Anadolu'ya giden demiryolu hattı üzerinde bulunuyor. Bu hat üzerindeki tüm tren seferleri ile Kocaeli'ne ulaşmak mümkün. Kocaeli genelindeki tren istasyonları; Büyükderbent Köseköy İzmit Derince Körfez Yarımca Hereke Tavşancıl Diliskelesi ve Gebze olmak üzere 10 tanedir. Nicomedia Dönemi: Kocaeli, M. Ö. 377 M. Ö. 67 yılları arasındaki çağlarda, 'Bitinya' adı verilen bir bölgede faaliyet gösteren devletin egemenliğinde bulunuyordu. Bitinya bölgesi, İzmit Körfezi, Sakarya, Bursa ve İstanbul arasında kalan bir yer. Kentin bu dönemdeki adı 'Nicomedia' idi. Roma-Bizans Dönemi: Bu dönemde (284 yılında) İmparator Diocletiad, Nicomedia'yı işgal etti ve şehir uzun yıllar Roma İmparatorluğu'nun başkenti oldu. Nicomedia bu dönemde o kadar gelişti ki zamanla dünyanın dördüncü büyük kenti haline geldi. Roma İmparatorluğu'nun bölünmesinden sonra Doğu Roma yönetimine geçen Nicomedia, 11. yy. sonlarına doğru Selçuklular tarafından ele geçirildi. Selçuklu Dönemi: 11. yy.'da Anadolu'da oldukça geniş topraklara sahip olan Selçuklular, Nicomedia'yı da aldılar. Bu bölgede bulunan Nikaia şehrini de ele geçiren Süleymanşah, burayı başkent ilan etti. Ama 1. Haçlı Seferleri sırasında İmparator I. Aleksios Komnenos burayı Selçuklular'dan geri aldı ve aynı dönemde İstanbul'da Latin İmparatorluğu kuruldu. Osmanlı Dönemi: 1337 yılında Nicomedia, Osmanlı egemenliğine geçince önce 'İznikmid', daha sonra ise 'İzmid' ismini aldı. Kanuni Sultan Süleyman zamanında İzmid şehri en parlak dönemini yaşadı. 1888 yılında bağımsız bir kent haline geldi. İsmi ise 'İzmit' olarak değiştirildi. Daha sonra bölgeye, fatihi Akçakoca'dan dolayı Akçakoca'nın yurdu anlamına gelen 'Kocaeli' ismi verildi. Cumhuriyet Dönemi: 1918'de İzmit'i önce İngilizler işgal etti. 1920'de ise İzmit, Yunanlılara verildi. Şehir resmi olarak 27 Haziran 1921 tarihinde Türk topraklarına katıldı. Cumhuriyet'in ilanından yaklaşık 1 yıl sonra 20 Nisan 1924 tarihinde buraya 'Kocaeli' isminde bir il kuruldu. İzmit ise buraya bağlanarak günümüzdeki yerini aldı. Nüfus: Kocaeli'nin 2020 yılı nüfusu yaklaşık 1 milyon 900 bin kişidir. - Başiskele - Çayırova - Darıca - Derince - Dilovası - Gebze - Gölcük - İzmit - Kandıra - Karamürsel - Kartepe - Körfez Burası Türkiye'nin tam anlamıyla sanayi başkenti sayılır. Kocaeli'de öne çıkan en büyük sanayi sektörleri kimya, otomotiv ve demir çelik işletmeleridir. Kocaeli sanayisi, Türkiye araç üretiminin yüzde 35'den fazlasını karşılar. Aynı zamanda Türkiye kimya sanayi içerisindeki payı yüzde 30'a yakın, Türkiye metal sanayisindeki payı yüzde 20 civarındadır. Kocaeli, özel sektör Ar-Ge Merkezi sayısında İstanbul'un ardından Türkiye ikincisidir. Kocaeli'de tarım ve hayvancılık alanında faaliyetler yapılsa da şehir topraklarının küçük olması ve arazilerin genellikle sanayi için kullanılmasından dolayı çok ön planda değildir. Kocaeli'de genel anlamda Karadeniz ile Akdeniz ikliminin kesiştiği bir iklim tipi egemendir. Yazlar sıcaktır ve fazla yağış almaz. Kışlar Türkiye'nin pek çok bölgesine oranla ılık geçer. Kışın ağır zamanlarında gördüğü en soğuk derece -5'i geçmez. Ama deniz etkisiyle hissedilen soğuk bundan daha fazladır tabi. Coğrafi yapısı çok dağlık değildir. Ova ve platolar yaygındır. Kocaeli aslında tarım açısından çok uygun bir şehirdir ama sanayi yoğunlaşması buna fırsat vermiyor. Eskiden körfezin kuzey kıyılarında yaygın olan zeytinlikler bugün yerini fabrikalara, üretim tesislerine bırakmış durumda. Kocaeli'de özellikle Kandıra ve Karamürsel ilçeleri geleneksel yapılarını daha çok korumuş durumda. Şehrin geneli kozmopolit bir yapıya sahip olduğu için Kocaeli'ye has olmaktan ziyade çok çeşitli kültür etkileri var. Kocaeli'de hem Balkanlardan, Karadeniz ve Doğu Anadolu Bölgesi'nden gelen topluluklar hem de Çerkezler, Abazalar ve Gürcüler bulunmakta. Dolayısı ile yöresel kıyafetleri ve yerel halk oyunları hep bu topluluklara göre değişiklik gösteriyor. Bir kesimde Karadeniz kıyafetleri ve horon gibi oyunlar görebilirken diğer tarafta Çerkes oyunları ve kıyafetleri ile karşılaşabilirsiniz. Tabi bu dediklerimiz genellikle ilçe ve köyler için geçerli. Kocaeli kültürü çok karma bir yapıya sahip. - Umaç Çorbası - Cızlama - Ciğceli Kavurma - Değirmendere Fındığı ve Değirmendere Keki - Mancar Yemeği - Mancarlı Kandıra Pidesi ve Kandıra Yoğurdu - Dartı - Pişmaniye - Höşmerim - Dolu Helvası - Keşkek - İç Pilav - Yağlı Ballı - Tavşan Kapama - Kızılcık Turşusu - Acıka - Pospos - Carcur - Patlıcan Boranisi - Zeytinyağlı Enginar - Kıvırma - Evelik - Üre Tatlısı Kocaeli'de şehrin en büyük üniversitesi olan Kocaeli Üniversitesi'nin yanında bir de Gebze Teknik Üniversitesi var. Kocaeli Üniversitesi'nin ana yerleşkesi olan Umuttepe Kampüsü şehir merkezinden biraz uzak ve çok yüksekte kalıyor. Merkeze ulaşım bakımından bu kampüs biraz sizi üzebilir. Ayrıca burası kışın Kocaeli ortalamasına göre çok daha soğuk oluyor. Buradaki öğrencilerin en çok şikayet ettikleri şey kampüsün konumu ve soğukluğu. Kışın okula gidip gelmek biraz survivor etkisi yaratabilir. Kampüs civarında KYK yurtları ve özel yurtlar var ama sosyal hayat bu kısımlarda ölü tabi. Kocaeli şehir merkezinde öğrenciler için herkese uygun yerler bulunabilir. Kafe, restoran, park, AVM.. Eğer İstanbul'dan geldiyseniz kesin şikayet edersiniz "Hiçbir şey yok, burası çok küçük" diye ama doğu şehirlerinden gelen öğrenciler için Kocaeli gayet büyük ve yeterli imkanlara sahip. Beklentinizle de alakalı yani biraz. Memurlar için ise Kocaeli ortalama bir şehir. Hem İstanbul gibi kalabalık, her yerde gri duvarlar, beton ve araç trafiği var. Ama aynı zaman da İstanbul'dan daha fazla yeşil alan ve doğal güzelliklere sahip. Kocaeli'nin Maşukiye, Sapanca gölü gibi çok iyi doğal yerleri, Kartepe gibi bir kayak merkezi, sahil şeridi, plajları ve koyları var. Hafta sonları iyi değerlendirilebilir. İlçeleri de aynı şekilde. Ulaşım anlamında Kocaeli gelişmiş bir şehir. İster ilçelerine İster İstanbul'a rahat bir şekilde ulaşım sağlayabilirsiniz. Kocaeli, İstanbul'a çok yakın olması nedeniyle hem memurlar hem öğrenciler için avantajlar sağlıyor. Şehir içinde gezmek için bir yere gitmek istemezseniz 1-2 saatte İstanbul'a ayak basabilirsiniz. "Kocaeli pahalı mı?" derseniz, büyük şehirlere oranla Kocaeli ne öğrenci ne memur için çok pahalı bir şehir değil. Her şehirde olduğu gibi fırsatçı kesim elbette burada da mevcut. Çünkü öğrenci sayısı çok fazla. Ama bütçenize göre konaklama ve yeme-içme imkanları bulabilirsiniz. İstanbul'da bulması imkansız olan fiyatlara Kocaeli'de kiralık ev ve yurt imkanları var. Ev kiraları merkezde biraz yüksek. Biz zaten merkezde oturmanızı tavsiye etmiyoruz. Kocaeli'de nerede oturulur başlığı altında birazdan bu konuya değineceğiz. Halkın bir kesimi öğrenciye karşı ön yargılı olsa da genel olarak Kocaeli öğrenciye alışmış bir şehir. Pahalı bulduğunuz hiçbir hizmete mecbur kalmayın. Kocaeli ufak bir şehir değil alternatifleri değerlendirin. Öğrenciler için bolca part-time iş imkanları da bulunuyor. Öncelikle belirtelim ki Kocaeli merkezde oturmayı hiç planlarınıza dahil etmeyin. Şehir gürültüsü ve hava kirliliği bunun en önemli sebeplerinden biri. Bu nedenle şehirden biraz uzak mahalleleri tercih etmeniz yararınıza olur. Şimdi konuyu çok fazla uzatmadan "Kocaeli'de nerede oturulur 2021" tavsiyelerimize gelelim. Kocaeli ilimizin en nezih mahallelerinden biri #Yahyakaptan mahallesidir. Hem üniversiteye hem de Kartepe'ye yakın olması en belirgin avantajlarından biri. #Değirmendere mahallesi yine en güzel mekanlardan biridir. Huzurlu ve temiz hava arıyorsanız Değirmendere bu konu iddialıdır. Bunun yanında #Yuvacık da bu konuda oldukça iyidir. Diğer tavsiyelerimiz; #Alikahya, #Çayırova, #Yenikent.