Birçoğumuz Türkiye'de ve dünyanın farklı ülkelerinde gezip görülmesi gereken güzel yerleri ya vakitsizlikten ya da nakitsizlikten ziyaret edemiyoruz. Gezi Hocası olarak evden çıkmadan, virtual tour teknolojisi sayesinde 3D Sanal Gezinti yapabileceğiniz 150'nin üzerinde mekanı sizin için derledik. Hem Türkiye'de hem de yurt dışında ücretsiz olarak sanal gezinti yapabileceğiniz müzeler, tarihi ibadethaneler, köprüler, antik kentler, ikonik mekanlar... ve çok daha fazlası. Hepsine bu yazımızda ulaşabilirsiniz. Bir tıkla dünya turu ayağınızda! Online şekilde gezebileceğiniz, Türkiye'de bulunan A'dan Z'ye tüm sanal müzeler, örenyerleri, şehitlikler ve tarihi yerler. İstediğiniz yeri seçin ve yanındaki "tıklayın" butonuna basarak seyahatinize başlayın. Ücretsiz olarak online şekilde gezebileceğiniz, yurt dışında bulunan A'dan Z'ye onlarca sanal müze, tarihi ve kutsal alanlar, ikonik yerler.. İstediğiniz yeri seçin ve yanındaki "tıklayın" butonuna basarak seyahatinize başlayın. Hem Türkiye'de hem de dünyanın farklı ülkelerinde bulunan önemli tarihi ve doğal mekanları sıraladığımız "360 Derece Sanal Gezi Rehberi Listesi"ni sürekli yenilemeye devam edeceğiz. En iyi ve en güncel gezi blogu içerikleri için Gezi Hocası'nı takipte kalın.


Kolombiya'ya geldiğimde aylardır Güney Amerika yollarında olmanın yorgunluğu vardı üzerimde. Buradan Panama'ya geçip Orta Amerika seyahatime başlamadan önce biraz dinlenmem gerekiyordu. Medellin merkezinde bir daire kiraladım. Bir iki hafta boş boş Medellin'de takılmak istiyordum. Sonrasında Orta Amerika'ya doğru devam.. Bir gün odada dizüstü bilgisayarımı almış, internette memleketin haber sitelerine göz gezdirirken şöyle bir haber dikkatimi çekti. Guatemala, Orta Amerika gezisinde rotamdaki ülkelerden biri olduğu için haberi merak ettim ve görüntüleri izledim. Videoda sadece filmlerden aşina olduğum, yanardağ bacasından çıkan duman görüntüleri vardı. Orta Amerika'da çok fazla sayıda volkanik bölge vardı ama tabi çoğu sönmüş yanardağlar. Aktif olanların sayısı az. Bu haberi aklımın bir köşesine kaydetmiştim. Guatemala'ya gidersek belki yakınından falan geçeriz, ilginç görüntüler görürüz belli mi olur. Fikir biraz saçma geliyordu kafama tabi ama o an Kolombiya'da bir ev kiralamış olmam ve Medellin'de deli gibi geziyor oluşum da pek akıl karı sayılmazdı aylar önceki bana göre.. Birkaç hafta Medellin'de iyice dinlenip kafama göre takıldım, tembellik ettim. Ev sahibi Julian o kadar kral adamdı ki ayrılasım gelmedi Medellin'den. Her konuda yardımsever. Sayesinde Kolombiya bizim Anadolu topraklarına döndü gözümde. O kadar rahat takıldım ki şehirde, hiç yabancılık çekmeden. Ama yol beklemez.. Devam etmek gerek.. Kolombiya'ya dönersem yine uğrayacağım Julien'e.. Bu kadar rahat mekanı başka yerde bulamam Güney Amerika'da.. Ama önce bir Orta Amerika'nın tozunu almam lazım. Kolombiya'dan ayrıldıktan sonra bir iki ay boyunca Orta Amerika'da sürekli kuzeye doğru yol aldım ufak ufak.. Panama, Kosta Rika, Nikaragua, Honduras, El Salvador derken Guatemala sınırından giriş yaptım. Adını bile doğru düzgün söyleyemediğim bir ülkedeydim. Neresi bu Antigua? Antin kuntin bir ismi olan bu şehir birkaç ay önce Medellin'de okuduğum haberde adı geçen volkanın olduğu yer. Evet.. Yol bizi buraya attı sonunda. Haber hala aklımda. Bir sorup soruşturacağım bakalım neyin nesidir bu aktif yanardağ. Şehirdeki yerliler şu an Fuegeo'nun lav püskürttüğünü ve profesyonel ekipler hariç bu dağa tırmanış yapılamayacağını söylediler. "Yasak hemşehrim yasak" dediler yani. Ama Fuego'ya yapışık vaziyette bulunan bir zirve daha varmış; Acatenango. Buraya rehber eşliğinde gidilebiliyor. İki zirve arası yürünebilecek kadar yakın. O kadar iyi bir noktada yani Acatenango. Şehir merkezindeki tur firmalarında Acatenango zirvesine çıkıldığında nasıl bir manzarayla karşılaşacağımızı gösteren bazı resimler var. Görünce biraz gaza getiriyor insanı. Kendim de reklam işiyle uğraştığım için çokta emin olamıyorum tabi. Göz boyamak için asılan resimler olma ihtimali yüksek. Her gezgin bu manzaralara şahit olabiliyor mu emin değilim. Ama konuştuğum rehberler şu an tam zamanı diyorlar. Fokur fokur kaynıyor Fuego. Onlar öyle dedikçe bende bir heyecan.. "Bir daha böyle bir fırsatı yakalayabilir miyim ki?" diyerek Acatenango tırmanışı için bir gruba yazdırıyorum kendimi. O sıralar ailemle telefonda konuşurken; "İyi vallahi ne olsun anne, geziyoruz işte" diyerek geçiştiriyorum günleri. Annemin haberi olsa muhtemelen beni magmaya kendi gömer zaten. Fuego son yıllarda aktif şekilde lav püskürtüyor tabi ama büyük patlama yaşadığı dönemler ayrı. Eğer büyük bir patlama olursa zaten çevre civardaki köyler dahil çok can alıyor bu dağ. Tırmanış yapacağımız gün, sabah çok erken saatlerde bir minibüs gelip alıyor beni hostelden. Ekipte yer alacak diğer arkadaşları topluyoruz tek tek. Çoğu Avrupalı, farklı ülkelerden 14 kişiyiz, 2'de rehberimiz var. Bazı ihtiyaçlar için alışverişler yapılıyor vs.. Bir saate kadar toplanma ve hazırlık işlemleri bitiyor, dağın dibindeki köye doğru yola çıkıyoruz.. Yaklaşık bir saatlik manzaralı bir yolculuktan sonra tırmanışa başlayacağımız köye geldik. Burada bir evin, bizim Anadolu'da harman dediğimiz avlusunda topladık. Kamp bölgesinde kuracağımız çadırların malzemeleri herkesin çantasına eşit şekilde dağıtıldı. Tabi yolda içeceğimiz 3-5 kilo su ve diğer malzemelerle nereden baksanız 20 kilo civarı bir çanta ağırlığı oldu kişi başı. Çantam, büyük boy gezgin çantası. Bele iyi sarıldığı ve ağırlığı vücuda eşit dağıttığı için normal bir çanta gibi çok sıkıntı oluşturmuyor. Ama bu kadar ağırlıkla dağ tırmanışı nasıl olacak pek kestiremiyorum. Yürüyüş konusunda çok iyiyimdir, kendime güvenirim. Ayağımda terlikle günlük 40 km. güle oynaya yürüdüğümü bile biliyorum yollarda. Ama düz yol tabi bu, şu an ki tecrübeyi daha önce yaşamadım. Büyüdüğümüz köyde, askerlik yaptığımız yerlerde dağ tepe çok tırmandık ama sırtımızda 20 kilo mühimmat yoktu! Toplandığımız harmanda herkes çantalarını hazırlayıp kahvaltılık niyetine bir şeyler atıştırırken, rehberlerde yol hakkında bilgiler veriyordu. İki rehberimiz olacak, bir tanesi önden yol gösterici şeklinde ilerlerken diğeri en arkada kalacak. Grubun arası açılırsa dağılmamamız için. Söylediklerine göre yolun ilk bir saati zemin şartları, dik olması gibi nedenlerden dolayı en zorlu kısımmış, sonrası biraz daha rahatlıyormuş. Yürüyüş konusunda çok iddialıyım dedim ya, galiba ekipteki arkadaşlardan biri de benim gibi kendine güveniyor ki en hızlı ikimiz hazırlandık ve öndeki rehberin yanına gelip biraz muhabbet ettik. Bu tamamen ekibin performansına bağlı. Kimi gruplar 5 saatte tırmanışı bitirebiliyor, kimisi 7-8 saati buluyor. Arayı açmamak için ne çok hızlı ne çok yavaş gideceğiz, ekip toplu hareket edecek, kimseyi geride bırakmayacağız. O an bende nasıl bir gereksiz özgüven varsa "5 saate tırmanırız" diyorum, sıkıntı yok. Yanımdaki arkadaş da onaylıyor beni. Sanki ömrümüz dağlarda geçti. Biraz sonra başıma geleceklerden habersiz kendimi çok formda ve dinç hissediyorum. Bıraksalar çantayla beraber koşacağım dağa doğru. Bugün hala aklıma geldikçe kendime tekme tokat dalasım geliyor; o anki boş özgüvenim için. Grubun önünde yer alacak rehberle özgüvenli iki arkadaş olarak biz çıkışa başlayacağımız patika yolun kenarındayız hemen. Biz önden giden ekip oluruz kesin, diğerleri de nasıl gelirse artık..! Diyorum ya bıraksalar dağa koşarak çıkacağım ama yolu bilmiyorum. Diğer arkadaşlar da yavaştan hareketlenip bize doğru gelmeye başlayınca bismillah deyip başladık yürümeye. Ben bismillah dedim de diğer arkadaşları bilmiyorum yalan olmasın. Sırt çantamdaki malzemelerin ağırlığı tahmini 20 kilo civarında. Şu an için benim hissettiğim ağırlıkta o kadar. Dağın alt kısmı köylülerin tarım arazisi olarak kullandığı tarlalar ve bağ bahçelerle kaplı. Bunların arasında patika bir yol var. Ama bir 10 dakika kadar sonra fark ediyorum ki zeminde bir tuhaflık var. Normal toprak yol gibi değil. Sanki içerisine kömür tozu karıştırılmış gibi yumuşamış. Farklı bir toprak. Yanardağ zeminlerinin tarım arazisi olarak çok verimli olduğunu duymuştum. Ama kendisiyle yeni tanışıyoruz. Sanırım köylüler o yüzden özellikle buralara her türlü sebze meyveyi ekmişler. Toprak iyi güzel verimli ama yumuşak ve kum gibi olması yüzünden biraz batıyor. Bata çıka yürümekte normal yürüyüşe göre daha fazla efor harcamak demek. Yaklaşık 15 dakika geçtikten sonra ben bu önden gitme fikrinin çok gereksiz olduğunu anladım ve biraz yavaşlamaya başladım. Zemin zorlayacaktı beni, normal düz yolda yürümek gibi olmayacak bu iş belli ki. Üstelik dik bir tırmanış. Yarım saat kadar sonra, yolun başında havasından geçilmeyen benden pek eser kalmadı. Bıraksalar koşarak çıkacağım dağa artık özür dilercesine bakmaya başladım. Tarlaların bittiği tepe noktada toparlanıp bi' soluklandık hepimiz. Aşağı bakınca sanki daha yeni başlamışız gibi gözüküyordu. Hiç ilerlememişiz. Ama yarım saatte çok ciddi yorulduk. Sırtımdaki çantanın hissedilen ağırlığı 25 kilo civarına çıktı. Biraz soluklandıktan sonra tekrar yola koyulduk. O an içimdeki en büyük umut şuydu. Hani rehber demişti ya ilk bir saat zorlu geçecek. Bende bir yarım saat daha sabredersem yolun sonu bahardır düşüncesiyle ilerlemeye çalıştım. Ama zeminin batması ve çok dik olması beni fena zorlamaya başladı. Yavaş yavaş gurubun arkalarına bıraktım kendimi. Öndekiler benden genç, hiç uğraşamam onlarla gitsinler.. İlk bir saatlik tırmanış genelde ağaçsız çıplak bir arazi yoluydu. Sonrasında ormanlık bir bölgeye girdik. Yoğun şekilde ağaç kökleri vardı yerde. Sanki çok rahat bir zeminde yürüyormuş gibi bir de bunlar çıktı başımıza. Hani rehber demişti ya ilk bir saati atlatın gerisi düzelecek diye. Külliyen yalanmış.. Ormanın içine daldıktan sonraki ikinci saatte ben de ufak bir pişmanlık başladı. Daha en az 5 saat boyunca yürüyeceğiz. Geri dönmek için çok mu geç acaba? Bu düşünce kafamı kurcalasa da böyle bir niyetim yok. Biz bu yola kefenimizle çıktık.. İki çanta taşıyan yoldaşım, onun kız arkadaşı ve neredeyse kendisiyle eşit boyda çanta taşımak zorunda kalan minyon kardeşimizle birlik olup, birbirimizi motive ederek yola devam ettik. Ama grubun ön tarafıyla manevi olarak bağımı tamamen kopardım. Nasıl tırmanıyorlar hızlı hızlı bunlar, bana mısın demeden. Vicdansızlar.. Arada mesafe açılıyor ama bizi beklemek zorundalar. Yok öyle.. Biz mola yerine varınca öndeki grubu çoktan oraya varmış, dinlenmiş vaziyette keyif yaparken buluyoruz. Orman içindeki ikinci mola yerinde öğle yemeği niyetine biraz sandviç tıkınıyoruz. Ben şöyle bir ayakkabılarıma baktım. Telef olmuşlar.. Binlerce kilometre tertemiz yol tepen ayakkabılar şu iki saatte hayata küsmüşler. Bu yol nasıl bitecek bilemiyorum.. Ağacın birinin dibine kıvrılıp yatasım var.. Üçüncü saate giriyoruz.. Çantamın hissedilen ağırlığı 40 kilolara dayanmış durumda. Ben o güne kadar ömrümde fiziksel olarak bu kadar yorulduğum ve yıprandığım bir an hatırlamıyorum. Arka dörtlü olarak dünyayla bağımız kopmuş vaziyette. Hani arkadan gelen rehber var ya. Adam sanki tarlada yürüyor, yola yeni çıkmış gibi rahat elini kolunu sallayarak etrafını seyrediyor. İnanılır gibi değil! Tabi bu kaç yüzüncü tırmanışıdır kim bilir.. Elimde kürek olsa ağzına yüzüne vurasım var öyle sinirliyim o an yorgunluktan. Bir ön tarafta sürekli arayı açıp hızlı tırmanan gençlere, bir de bu arkadaki rehbere acayip kıl oldum. Bu nasıl rahatlık?.. Bir de o "İlk bir saati atlatın yeter" diyen öndeki rehberi dönüşte yakalarsam... birşey yapamam çünkü çok yorgunum. Herkese sinirliyim ama durmayacağım. Bu iş nefis meselesine döndü. Hani Yüzüklerin Efendisi'nde Frodo'nun yüzüğü yok etmek için Hüküm Dağı'na yaptığı tırmanışta kendinden geçmesi var ya.. Ayılmalar bayılmalar.. Çok iyi anlıyorum onu şu an. Kardeşimsin Frodo Baggins.. Sinemada sana çok sövmüştüm pısırıksın ve iradesizsin diye.. Affet.. Üçüncü saatin sonuna gelirken beklenmedik bir manzara çıktı karşımıza. Köylünün birisi atıyla beraber yolun kenarında durmuş bize bakıyor.. Yok artık.. Kaldık mı arka ekipte 3 kişi.. Yaklaşık bir saat sonra tamamen şuursuz ve sağa sola yalpalayarak tırmanışı sürdürüyordum. Ortalığı yoğun bir sis kaplamaya başladı. Yağmur bulutları da peşine eklenince ufaktan çiselemeye başladı hava. Çantadan yağmurluğumu çıkartıp giydim. Sırt çantamı da kendi korumasıyla iyice sarıp sarmaladım. Çok geçmeden öyle şiddetli bir yağmur başladı ki anlatamam. Tahmini yarım saat süren, aralıksız, şiddetli bir yağıştan sonra yağmurluğa rağmen tamamen sırılsıklam oldum. İşin kötüsü çantanın içinde profesyonel fotoğraf makinem var. Eğer makinenin kendi koruması yağmuru engellemediyse kesin ıslanmıştır. Yağmurun azaldığı dakikalarda sis o kadar yoğunlaştı ki gözümüzün önünü göremiyorduk. Tepeden tırnağa sırılsıklam olmuş, yorgunluktan bacaklarımı hissedemez halde ve sırtımda 50-55 kilo manevi ağırlığa ulaşmış bir çantayla o an hissettiklerimin tarifi yok. Ama şöyle bir şey söyleyebilirim.. İşte hayatımda ilk defa o an kendimde gerçekten bir tuhaflık olduğunu düşündüm. En yakın tanıdıklarımla aramda 10 bin km. vardı. Onlar muhtemelen işten eve giderken metrobüste cep telefonundan müzik dinleyip vakit geçirmeye çalışırken, ben Guatemala'da bir dağın tepesinde yorgunluktan bayılmak üzereydim. Bir anormallik olduğu kesin. Bu defa gerçekten bayılmak üzereyim.. Sırılsıklam olmamla her şey iyice ağırlaştı. Sis bulutunun arasından önümdeki birkaç kişinin silüetini görüyorum. Rüya değilse tabi.. Fotoğraf çekmeyi pek sevmiyorum ama o an bu yolculukta fotoğraf çekmem gereken 3-5 andan biriydi sanırım. Cep telefonumu çıkardım.. Tırmanışta yaklaşık 5 saati geride bırakırken sis bulutu dağıldı. Yağmur dindi. O sırada yol dik değil yatay olarak seyretmeye başladı. Sanırım dağın arka yamacına doğru yürümeye başlamıştık. Bildiğin yol baya düzleşmişti ve o an o kadar rahatlamıştım ki. Dünyam değişti. Çantamın ağırlığı kayboldu. Sönmek üzere olan gözümün feri canlandı tekrar. Ama bu düzlük ne kadar sürer bilemiyorum tabi. Artık ne kadar sürerse o kadar dinlenmiş olurum. Şu anda düz yolda yürümek oturup dinlenmekle eşdeğer benim için. Arkada kalan üç beş kişi olarak bu düzlük boyunca biraz sohbet ederek kendimizi geldik iyice. Yarım saati geçkin bir süre bu şekilde yol alınca sakinleştim, dinginleştim. Öyle ya da böyle bu yol bitecekti artık. Zirveye ulaşacaktık. Düzlük kesim bittiğinde kayalık bir bölüme geldik. Yukarı doğru bir baktım ki ne göreyim! Kayaların hemen üzerinde bizim ön grup çadır malzemelerini çıkartıp rehberlerle çadır kurma girişimine başlamışlar. Yolun sonu gözüktü.. Ama hava fena esiyor, kara bulutlar dönüyor.. Sis başladı tekrar. Karşı tarafta bırakın Fuego'yu hiçbir şey gözükmüyor. Ben kamp alanını görmenin verdiği gazla son bir atılım yapıp o kayalık bölümü ellerimle kendimi çeke çeke hızlıca tırmandım. Kamp alanına gelince rehberler hızlı hareket etmemiz gerektiğini, fırtına çıkacağını söylediler. Sırılsıklam ve yorgun olduğumuz için, herkes kamp alanına gidip ateş başında ısınırız diye hayal ediyordu. Hepimiz toplu şekilde hızlıca çadırları kurmaya başladık. Rüzgar iyice şiddetlendi. Çadırların kurulumu bitmeye yakın bir ara kara bulutların arasından Fuego'nun zirvesi gözüktü ve ucundan büyük bir duman yükseldi. Çok kısa bir andı. Ne olduğunu bile tam anlayamadık. Sonra tekrar her yer kapandı. Çadırları kurduktan sonra herkes üçerli beşerli daldı içlerine. Fırtına çadırı iyice sarsmaya başladı. Ateş yakamadık! Uyku tulumlarımızı çıkartıp içine girdik. Islak kıyafetlerle o soğukta uyku tulumun içinde sudan çıkmış balık gibi çırpınıyordum. Bir de soğuktan ellerimi falan dışarı çıkartmayınca görüntü olarak da baya balık gibiydim zaten. Dışarıdan kendimi görsem, çok gülerdim herhalde. Hava kararmaya başladı, fırtına şiddetliydi. Biz dört kişi sohbet ediyorduk ama biraz da endişeliydik. Bu kadar yolu ne zorluklarla geldik, yanardağı göremeden geri mi dönecektik acaba? Şehirdeki fotoğraflarda harika manzaralar gösteriyorlardı. Ne umduk ne bulduk!. Ama dur bakalım daha, çıkmayan candan ümit kesilmez.. Fırtınanın ve gök gürültüsünün sesi yanardağın patlama sesiyle birbirine karıştığı için sesleri çok ayırt edemiyorduk. Ama etraf çok gürültülüydü orası kesin. Beklemekten başka çaremiz kalmayınca hepimiz muhabbet arasında biraz uyumaya çalıştık. O haldeyken uyumak ne mümkün ama dinlendik en azından. Aradan birkaç saat geçince ortalık sanki durulmaya başladı. Dışarı hiç bakmadığımız için ne olup bittiğini bilmiyoruz tabi. Gök gürültüsü sesi kesilmişti. Çadır dışında konuşma sesleri duyunca birilerinin dışarı çıktığını fark edip çadırı aralardık ve biz de dışarı çıktık. Güneş gitmiş, hava tamamen kararmıştı. Bizim rehberlerde ateş yakmak için çadırların kenarında odunlarla uğraşıyorlardı. O tarafa geçip biz de yardım etmeye başladık. Birkaç dakika sonra hayatımın en büyük şoklarından birini yaşadım. Büyük bir gürültüyle Fuego'nun patlama sesi ortalığı ayağa kaldırdı. Gök gürültüsü kesildiği için bu kez kendisini net şekilde gösterdi heybetli dağ. Lavların püskürmesiyle ortalık aydınlanmıştı. Ağzımız açık şekilde o yöne bakakaldık. Rehberler hiç oralı olmadan ateşi yaktılar, alışmışlar tabi. Biz ilk şaşkınlığı atlatınca ateşin başına toplandık. Kurumamız lazım. Herkes gömüldü iyice alevlerin başına. Fuego her 10 dakikada bir büyük gürültüyle alevler saçmaya başladı etrafa. İnanılmaz bir görüntü. Aramızda üç beş kilometre var yok. Fotoğrafını çekmem gereken nadir anlardan biri gelmişti. Üstümün kurumasını bile beklemeden yağmurdan kurtulmayı başarmış makinemi kaptım çantadan.. Fuego'yla ilk tanışma anımızı ölümsüzleştirdim. Hani tefekkür edilen anlar vardır ya.. Yaratılan şeyleri düşünüp yaratıcının kudretini anlamaya çalışırsın. Bu ateş püsküren dağın heybeti karşısında tam anlamıyla dizlerimin bağı çözüldü.. Tefekkürün dibini gördüm diyebilirim. Taşları eriten bu dağın karşısından insanoğlu karıncadan farksız.. Ateşin başında uzun bir süre bu manzarayı seyrettik hep beraber. Yol yorgunluğu, fırtına, yanardağ falan derken ekiptekilerle doğru düzgün muhabbet ortamı bulamamıştık. Yolun başlarında o hızlı giden tayfaya çok ayar olmuştum ama sakinleşince sinirim geçti. Zaten kalabalıklar, fena dayak yerim boşver.. Üstümüz başımız kurudu, yemekler hazırlandı, lavlar eşliğinde çok romantik bir ortamda akşam yemeği, sohbet muhabbet.. Bazen sohbet koyulaşınca yanardağ seslerini bile duymaz olduk.. Bir de bizim grup aşırı kozmopolit.. Almanya, Norveç, Finlandiya, İsrail... her memleketten insan var. Saatler süren bir sohbetten sonra yorgun düşenler gidip yatmaya başladı. Gün doğumundan önce kalkıp dağın zirvesine bir buçuk saat kadar daha bir tırmanış yapacağız. Zirveyi görüp, gün doğumunu izleyip tekrar kamp alanına inme niyetindeyiz. Biz birkaç kişi biraz daha ateş başında oturduktan sonra çadırlara geçtik. Zaten üç beş saatlik bir uyku uyur muyuz, uyumaz mıyız çok önemli değil. Ama dinlenmemiz lazım. Fuego'nun sesi eşliğinde geceyi uyku tulumlarının içinde yarı uyur yarı uyanık vaziyette geçirdik. Sabaha karşı saat 3-4 gibi toparlanıp yola çıkmak için hazırlandık. Kamp ile zirve arası süre olarak kısa ama geldiğimiz yoldan çok daha dik bir alan. Ben artık akıllandığım için rehber arkadaşa baştan söyledim. "Hiç beni beklemeyin.. Ben ağır ağır kafama göre çıkacağım." Zaten yol çok uzun değil kaybolmam. Tabi ortalık zifiri karanlık bu arada. İlk yolculuk kadar olmasa da yine çok yorucu bir tırmanış başladı. El fenerimle tek başıma yolumu ararken, dağın başka bir bölgesinde kamp yapan ve şu an zirveye tırmanan farklı bir grupla karşılaştım. Onların da ışıklarıyla biraz daha rahat şekilde yol almaya başladık. Zirveye yaklaşırken ve ufaktan hava aydınlanmaya başlamışken tekrar yoğun bir sis çöktü. Zirveye geldiğimde ekibin büyük bir kısmı yukarıdaydı. Geri kalanlarda biraz sonra yanımıza ulaştılar. O an herkeste çok ciddi bir mutluluk hakimdi. Herkes birbirine sarılıp tebrik etti. Ben dağcı değilim, dağcılık sporu yapanlarla herhangi bir bağım ya da dağcılık sporuna pek ilgim de olmadı. Ama zirveye ulaşıldığında yaşanan başarı duygusunu hissedince dağcıların hissiyatını çok minik de olsa anladım. Sanırım herkes o duyguyu hissetti ki zirveye varan bütün ekip birbiriyle "başardık" kucaklaşması yaptı. Fuego ile tanışmanın dışında bu da gerçekten özel bir duyguydu. Ama bu yaştan sonra dağcı falan olamam kimse kusura bakmasın. Güneş yavaş yavaş ortalığı aydınlatmaya başladı fakat maalesef bu sefer şansımız yaver gitmedi. Çünkü ne kadar beklesek de sis dağılmadı. Müthiş bir soğuk, şiddetli bir rüzgar vardı. Fotoğraflardan burada çok iyi bir zirve manzarası gözüküyordu ama bize kısmet olmadı o manzarayı görmek. Güneş iyice yükselince sisin dağılmasını beklemekten vazgeçip geriye doğru inmeye başladık. Kamp alanına geldiğimizde hava durumu düzeldi. Güneş ısıtmaya başlamıştı ve ortalık tamamen açılmıştı. Fuego'nun dumanı üzerinde tütüyordu. Lavlar gözükmüyor ama kuvetli sesler çıkartamaya devam ediyordu. Canını yediğim.. O kadar güzel ki.. Rehberlerden biri ateş başında birkaç kalıp çikolata çıkardı ve tencereye kırıp eritmeye başladı. "Siz şöyle sıcak bir çikolatayı hak ettiniz gençler" diyip herkese ikram etti. Çikolataları içip ateş başında biraz ısındıktan sonra yavaştan çadırları söküp toparlandık. Geriye iniş öncesi hatıra fotoğrafları çekildi. Fuego'yla vedalaşıldı ve yola koyulduk. İniş çok zor olmaz herhalde diye düşünsek de müthiş kas ağrıları ve yorgunluktan dolayı tahmin ettiğimizden biraz daha zor oldu. Çünkü çok dik bir patikadan inince kasları ister istemez tekrar zorluyorsunuz. Ama çıkış macerasının yanında esamesi bile okunamaz tabi. Sanırım iniş 2-3 saat kadar sürdü. Başladığımız köye inince minibüslerimiz oradaydı. Çadır malzemelerini köy evine bırakıp hiç vakit kaybetmeden minibüslere doluştuk. Herkes hızlıca kendini önce hostele sonra da sıcak suyun altına atmayı planlıyordu. Daha birkaç ay önce Kolombiya'da, haberlerde karşılaştığım zirveye gelmiş, tırmanmış ve geri dönüş yoluna geçmiştim. Kolombiya'ya geri dönüp Julien'e anlatacaktım bunu.. Acatenango'ya son bir bakış atıp yola koyulduk. Acatenango tırmanışından döndükten sonra 2 gün boyunca hamlıktan doğru düzgün hareket edemedim. Hele ilk gün hosteldeki merdivenleri inip mutfağa gitmek tam bir zulümdü benim için. Böyle bir hamlama çeşidi yok. Bir basamaktan diğerine ayağımı kaldıramıyorum. Ama geçer dedim.. Ne olacak.. Yine olsa yine çıkarım. Hatta bir gün belki bana sürekli laf eden Tekirdağlı hayal fukarası arkadaşımı alır onunla beraber giderim belli olmaz. Gözü gönlü açılır.. - Fuego İspanyolca 'ateş' anlamına geliyor. - Birbirine yapışık vaziyette bulunan Acatenango ve Fuego volkanları Guatemala'nın Antigua şehrinin yaklaşık 20 km. kadar batısında bulunuyor. - Fuego Yanardağı'nın yüksekliği 3763 metre, Acatenango Yanardağı'nın zirvesi ise 3976 metre. - Fuego Volkanı son 15 20 yıldır ciddi şekilde volkanik faaliyetlerini artırmaya başladı. En son 3 Haziran 2018'de yaşanan patlamada yüzlerce insan ya hayatını kaybetti ya da yaralandı. Bu 1974 yılından bu yana yaşanan en büyük patlamaydı. - Acatenango ve Fuego yanardağlarının birlikte oluşturduğu bölgeye La Horqueta deniliyor.


Adana zengin kültürel dokusu ve doğal güzellikleri ile göz dolduran etkileyici bir kenttir. Tarihi İpek Yolu üzerinde bulunan şehir, uğranması gereken müze, köprü, cami, kilise, han, hamam, kale ve kervansarayları ile Torosların kendine özgü doğasıyla bütünleşerek görülmeye değer bir ortam oluşturuyor. Adana Gezilecek Yerler Listesine geçmeden önce çok kısa Adana tarihine değinelim. - Adana Taş Köprü - Adana'da Bulunan Antik Şehirler - Tarihi Büyük Saat Kulesi - Adana Yaylaları - Adana Tarihi Camileri - Seyhan ve Ceyhan Nehirleri - Yılan Kale - Adana Kaplıcaları - Adana'daki Müzeler - Adana'da Kültür ve Eğlence Aktiviteleri - Adana'da Ne Yenir? - Adana'nın Neyi Meşhur? Adana, Tepebağ Höyüğü ile Neolitik dönemi (M. Ö. 6000) işaret eden en eski yerleşim yerlerinden biridir. Antik Kilikya bölgesinin en önemli şehirlerinden biri olan Adana, adını Gök Tanrısı Uranüs'ün oğlu Adanus'tan almış, coğrafi konumu nedeni ile birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Adana bölgesi sırası ile Luvi Krallığı, Hitit Devleti, Asurlular, Pers İmparatorluğu, Helen Medeniyeti, Selökidler, Romalılar, Bizanslılar, Selçuklu Devleti, Ermeni Krallığı, Memlükler, Ramazanoğulları ve Osmanlı Devleti'nin hakimiyetinde yaşamıştır. Taş Köprü'yü gezilecek yerler listemizin en başına ekleyelim hele.. IV. yüzyılda (385) Roma İmparatoru Hadrianus tarafında yaptırılan bu önemli eser, Seyhan Nehri ile beraber hem Adana'nın ve hem de ülkemizin en güzel manzaralarından birini oluşturuyor. Bize sorarsanız Adana'nın en güzel mekanı burası. 319 metre uzunluğunda olan Taş Köprü 'dünyanın halen kullanılabilir haldeki en eski köprüleri listesi'nde yer alıyor. Roma, Bizans, Ermeni ve Osmanlı gibi birçok medeniyete hizmet etmiş olan köprü hala sapasağlam vaziyettedir. Bu eserin bir benzeri de hemen yakınında bulunan Misis Taş Köprüsü'dür. Yüzlerce yıldır, nice kervanların geçtiği ve daha kim bilir ne tarihlerin yaşandığı bu eserler aynı zamanda eski zamanlardan günümüze de bir köprü oluyor. Taş Köprü ve Misis Köprüsü, Adana'nın çifte antika gerdanlığı olarak tabir ediliyor. Adana gezi rehberinin en önemli başlıklarından biridir Antik Kentler.. Bu şehre yolunuz düştüğünde muhakkak uğramanızı tavsiye ettiğimiz üç antik şehir bulunuyor. Antik kentler hakkında görseller eşliğinde bazı önemli bilgilerden kısaca bahsedelim. Anazarbos bugün Adana'nın Kozan ilçesi sınırları içinde yer alır. Kilikya bölgesinde düzenlenen şenlik ve olimpiyatların merkezi olan kent, Roma Devleti'nin metropolisidir. Arcadius döneminde Kilikya ikiye ayrılınca bölgenin bir bölümü Tarsus'a, geri kalan bölümü de Anazarbos'un yönetimi altına girmiştir. 6. yy'da yaşadığı yıkıcı depremle yok olan kent Justinianus tarafından tekrar ayağa kaldırılmış ve Justinianoupolis diye zikredilmiştir. Bitkilerle tedavi yöntemleri konusunda ilk çağın en önemli hekimi olan Dioskorides, Anazarbos'ta yetişmiştir. Dioskorides, Adana folklorunda Lokman Hekim olarak geçer. Kent, surlar ve kayalık kesim olmak üzere iki kısımdan oluşmaktadır. Kentin surları 8-10 metre yüksekliğinde olup sur üzerine her 70 metrede bir burç yerleştirilmiştir. Bugün bu burçlardan takriben 20 tanesi sağlamdır. Surlardan içeriye ulaşmak için kullanılan anıtsal kapı üç kemerlidir. Ortada yüksek ve geniş, yanlarda dar tutulmuş kemerlerin önünde, yapıdan bağımsız sütunlar yer almaktadır. Sütunların bu şekilde yerleştirilmesi yapıya mimari bir derinlik kazandırmıştır. Üçüncü yüzyıla tarihlenen anıtsal kapının güneydoğusunda tiyatro ve kapının önünde stadyum kalıntıları yer almaktadır. İçkale'de bulunan 1057 tarihli küçük kilise, Ermeni Prensi Toras tarafından yaptırılmıştır. Tarihi M. Ö. 1000'li yıllara dayanan ve günümüzdeki adı Yakakent olan Misis Antik Kenti, Hitit devrine ait bir yerleşim yeri olarak belirtilmektedir. Efsanelere göre Truva savaşından sonra şehri yıpranan Mopsos, şehrini tekrar baştan yaratmak için insanlar ile geceli gündüzlü çalışmaya başlamış ve bu güzel şehir ortaya çıkmıştır. Adını da Mopsos'tan alıp zamanla Misis olarak değişmiştir. Ceyhan Nehri kenarında kurulan şehir tarih boyunca birçok medeniyetin ticari faaliyetlerini gerçekleştirdiği bir merkez olarak kullanılmıştır. Çukurova'nın en önemli Roma yerleşimlerinden biri olan ve Ceyhan Irmağı kıyısında bulunan Misis, Adana-Osmaniye karayolunun 20. km'sinde yer almaktadır. Kentte yapılan arkeolojik kazılarda mozaikle süslü evler ve nymphaion açığa çıkarılmıştır. Mozaiklerin birinde Nuh'un gemisini ve çok sayıda hayvanı betimleyen sahne yer almaktadır. Dünyadaki üç asklepion tapınağından birinin yer aldığı Yumurtalık, Roma döneminde Akdeniz'e açılan en önemli liman olma özelliğini taşımaktaydı. Asklepionlar o zamanın en önemli hastaneleriydi. Ceneviz ve Venedikliler de buraya ticaret kolonileri kurmuşlardır. Yumurtalık 1337'de Türk Memlük Devleti ardından Ramazanoğlu Beyliği'nin önemli bir yerleşim yeri olmuştur. Kentin Ayas Kalesi, Kanuni Sultan Süleyman döneminde inşa edilmiş üç katlı gözetleme kulesi, Osmanlı ve Roma hamamları, sur duvarları, Marko Polo İskelesi, Ayas ören yerinin önemli kalıntılarındandır. Adana'ya gelen ilk saat olarak adını duyuran bu tarihi eser 1881 yılında Ziya Paşa tarafından yaptırılmıştır. 8 metre genişliğinde ve 32 metre yükseklikte bulunan saatli kule, Adana'nın merkezinde bulunmakta ve şehir ile adeta birlikte anılan bir yapı olarak adını duyurmuştur. Saatin bulunduğu çan ve üzerindeki kabartmalar görülmeye değer eşsiz eserlerden biridir. Son Adana depreminde zarar gören tarihi yapı yeniden restore edilmiştir. Adana, tarihi ile göz kamaştıran, Türkiye'nin güzide şehirlerinden biridir. Doğal güzellikleri de en az tarihi kadar iz bırakmıştır ve modern şehir ile doğallığı bir arada yaşamaya imkan oluşturmuştur. Adana ile bütünleşen Adana yaylaları doğal ve sağlıklı yaşamın en güzel yansımalarından biri olarak gösterilebilir. Adana, coğrafi konum itibariyle zaten yazları çok sıcak geçen bir şehirdir. Halk buna bir çözüm bulmak adına Toros dağlarının ve çevredeki dağların eteklerinde bulunan yaylalara akın etmiştir. Çok doğal bir güzellik sunan yaylalar ve yayla evleri sanki doğa ile bütünleşmiştir. Son yıllarda sosyal medyanın da etkisi ile bu doğal güzellikler başka şehirlerden ve ülkelerden insanların da ilgisini çekmeyi başarmıştır. Adana yaylaları güzel doğası ve sağlıklı havası ile muhteşem bir doku olarak Adana'nın tanıtımında çok önemli bir argümandır. Adana'da gezilecek yerler listemize tarihi ibadethanelerle devam edelim. # Eski Cami ve Medresesi: Adana'nın merkezinde bulunan cami Ramazanoğulları devrinde yapılmıştır (1501). Caminin olduğu yerde daha önce St. Jean Kilisesi'nin bulunduğu söylenmektedir. Selçuklu mimarisinin özelliklerini taşıyan Yağ Cami'nin oldukça gösterişli bir giriş kapısı bulunmaktadır. Medrese ise 1558 yılında Piri Mehmet Paşa tarafından yaptırılmıştır. # Ulu Cami ve Külliyesi: Ramazanoğulları zamanında Adana'da inşa edilen cami, Osmanlı İmparatorluğu döneminde tamir görmüştür. Caminin mimarisinde Osmanlı ve Selçuklu izleri görülmektedir. Caminin tüm kemerlerinde, iç ve dış cephelerinde siyah-beyaz mermer kullanılmıştır. Mihrap mermerden yapılmıştır. # Akça Mescit: 1409 yılında Ramazanoğulları'ndan Akça Ağa tarafından yaptırılan Akça Mescit, giriş kapısını kuşatan bordürleri ve mimarisi ile Selçuklu mimari özelliklerini taşımaktadır. Mescidin bir diğer dikkat çekici özelliği de dini bir yapıda taş süslemelerin yanında kuş figürlerinin de kullanılmış olmasıdır. Akça Mescit küfeki taşından inşa edilmiştir ve dış görünüşü bir türbeyi andırmaktadır. # Hasan Ağa Cami: Yağ Cami'nin arkasında bulunan Hasan Ağa Cami 1558 yılına tarihlenmektedir. Ramazanoğlu Halil Bey'in kölesi Hasan Kethüda tarafından yaptırılan cami, kesme taştan yapılmıştır ve dört yuvarlak sütunun taşıdığı üç kubbe ile örtülü olup iki bölümden oluşmaktadır. 24 yılda tamamlanan caminin güney duvarında 1671'de Adana'ya gelen Evliya Çelebi'nin imzası yer almaktadır. # Yeşil Mescit: Tepebağ Mahallesi'nde bulunan Yeşil Cami 1751 yılına tarihlenmektedir. Cami adını kubbesini örten yeşil kiremitlerden almıştır. Kare planlı, tek kubbeli cami sarı renkli küfeki taşından inşa edilmiştir. # Kemeraltı Cami: Adana'nın Tarsus Kapısı ismiyle anılan yerde bulunan Kemeraltı Cami 1599 yılında inşa edilmiştir. Oldukça sade olan cami kesme taştan yapılmıştır ve kare planlıdır. # Sabancı Merkez Cami: Her ne kadar tarihi cami olmasa da Adana'da bulunan güzel mimari çalışmalardan biri olduğu için bu listenin sonuna eklemek istedik. 1988 yılında yapımına başlanan, 1998 yılında tamamlanan cami Adana merkezinin meydanında yükselmektedir. Cami mimari açıdan Sultanahmet Camisi ve Selimiye Camisi'nin özelliklerini taşımaktadır. Eşsiz doğal manzaralarının yanında, hem ülke ekonomisine hem de Adana'ya katkısı büyüktür bu iki nehrimizin. Adana'yı Adana yapan en güzel değerlerden olan Seyhan Nehri şehre çok farklı ve güzel bir hava katmaktadır. Yukarıda da belirttiğimiz gibi ülkemizin en güzel manzaralarından birine sahip olan Tarihi Taş Köprü de Seyhan Nehri üzerindedir. Uzunluğu yaklaşık olarak 600 kilometre olan nehrin havza genişliği 21 bin km 'dir. Üzerinde şehrin ve ülkemizin can damarları olan Çatalan, Seyhan ve Yedi Göze elektrik santralleri bulunmaktadır. Yaklaşık 510 km uzunluğundaki Ceyhan Nehri ise şehrin ana hayat kaynaklarından bir diğeridir. Pınarbaşı mevkisinden doğmakta olan nehir, harika manzaralar oluşturarak Çukurova üzerinden İskenderun Körfezi'ne akmaktadır. Seyhan ve Ceyhan Nehirleri, lagünler, eşsiz platolar, kuş gözlemi yapılabilecek sulak alanlar ve sıcak su kaynakları, doğa yürüyüşü yapılabilecek Milli Parkları, tırmanma güzergahları ile keşfedilmeyi bekliyor. Ceyhan Nehri'nden söz edip de Yılan Kale'yi atlamak olmaz. Esasında Yılan Kale'ye geldiğinizde Ceyhan Nehri'ni de en muazzam noktadan seyretmiş olacaksınız. Ceyhan Ovası'na hakim, oldukça yüksek ve kayalık bir tepede bulunan kale, yılan gibi kıvrık surlarıyla bilinmektedir. Kale yılan ismini de buradan almıştır. Oldukça eski bir tarihe dayanan Şahmeran Kalesi, Klikya Ermeni Krallığı zamanında Kral I. Levon tarafından yaptırılmıştır. Türkiye'nin dört bir yanından insanların akın ettiği Adana Kaplıcaları birçok hastalığa derman olmaktadır. Adana da yedi tane kaplıca bulunmaktadır. Bu kaplıcaların her birinin yapıları çok farklı olduğu için çeşitli hastalıklara iyi gelmektedir. Haruniye kaplıcalarının su içeriğinde bulunan yüksek miktardaki kükürtün romatizma ve cilt hastalıklarında faydalı olduğu belirtiliyor. Kurttepe ve Misis kaplıcaları da mide ve bağırsak hastalıklarına karşı şifasıyla meşhurdur. Son yıllarda yapılan yatırımlar ile dışarıdan gelen kaplıca turistleri hizmetlerden çok memnun kalmakta ve kaplıca turizmi için Adana'yı tercih etmektedirler. Adana'ya yolunuz düştüğünde bu şifalı sulardan faydalanmayı ihmal etmeyin. # Adana Arkeoloji Müzesi: Adana'da gezilecek yerler listesinde en önemli duraklardan biri de Adana Arkeoloji Müzesi'dir. Müze, Cafer Paşa Medresesi'nde, 1924 yılında Osmanlı Dönemi yapıtlarıyla açılmıştır. Müze önce Kuru Köprü'deki Rum kilisesine, 1970'te de Kültür Sitesi yanındaki yapısına taşındı. Müzenin arkeoloji ve etnografya salonlarında; Yenitaş, Bakırtaş, Tunç Çağları, Helenistik Dönem, Asur, Fenike, Hitit, Urartu, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerini kapsayan yapıtlar sergilenmektedir. Eserlerin çoğunluğunu Yumuktepe, Karatepe, Misis, Gözlükule kazılarından elde edilen buluntular oluşturur. Müzenin ayrıca konferans salonu, laboratuvarları, 449 ciltlik şeri mahkeme sicilleri koleksiyonu bulunan kitaplığı vardır. # Etnografya Müzesi: Kuruköprü'de bulunan bu mekan, Çukurova köylerine ve Adana yörüklerine ait eşyaların bulunduğu oldukça zengin bir müzedir. # Atatürk Müzesi: Mustafa Kemal'in Adana'ya geldiğinde misafir edildiği evdir. Daha sonra müzeye dönüştürülmüştür. Bu sebeple ismi Atatürk Müzesi olmuştur. Bu tarihi yapıda Kuva-yi Milliye'den eserler sergilenmektedir. Asker ve öğrencilere ücretsizdir. # Misis Mozaik Müzesi: Tarihi İpek Yolu üzerindeki, kentin tarihini gözler önüne seren buluntulara tanık olabileceğiniz mekandır. - Dumlu Kalesi - Ramazanoğlu Medresesi - Tepebağ Evleri - Ramazanoğlu Konağı - Kurtkulağı Kervansarayı - Çarşı Hamamı - Kozan Kalesi ve Manastırı - Bebekli Kilise # Mağaracılık: Henüz bazılarının incelenmesi tamamlanmamış olsa da; Bığbığı, Cin Mağaraları, Culfa Keleri, Adamkafa Deliği, Çamlıköy Subatanı, Yılanlıyurt Subatanı gibi yerlerde mağaracılık yapılabilir. # Aladağlar Milli Parkı: Yumurtalık Tabiatı Koruma Alanı su kuşlarına ev sahipliği yapan önemli güzelliklerden. Akyatan ve Ağyatan Gölleri, Caretta Carettaların yumurtlama alanlarından. # Plajlar: Denizi sevenlerin konaklayabileceği en uygun yerler ise Akdeniz kıyısındaki plajlarıyla ünlü Karataş ve Yumurtalık sahilleri. # Rafting ve Balıkçılık: Adana'da bulunan göl ve barajlar rafting, balıkçılık ve sörf yapmaya imkan sağlamaktadır. # Offshore Şampiyonası: Ülkemizde giderek büyük ilgi görmeye başlayan Offshore, saatte 170 km'ye kadar çıkabilen tekneler ile gerçekleştirilen bir hız sporudur. Türkiye'de İstanbul, Ankara, Adana, Antalya ve Muğla'da gerçekleştirilen bu hız yarışları 7 etaptan oluşmaktadır. Adana'nın tanıtımına çok büyük katkıları olan Offshore, ulusal basında olduğu gibi uluslararası basın tarafından da büyük bir ilgi ile takip edilmektedir. Adana Valiliği, Adana Büyükşehir Belediyesi ve çeşitli özel kuruluşların desteğini gören bu etkinlik her geçen yıl daha fazla takipçiyi bünyesine katarak gelişmektedir. Seyhan Nehri üzerinde gerçekleşen bu muhteşem yarışmalar şehrin canlılığını arttıran en önemli etkinliklerden biridir. Adana Belediyesi'nin 1969 yılında Altın Koza Film Şenliği adı altında başlattığı bu festival giderek zenginleşmiş ve ülkemizin en önemli kültür ve sanat etkinliklerinden biri olmayı başarmıştır. Altın Koza, Çukurova ile bütünleşen pamuğa işaret eder. Ülkemizde, sinema ve sinemacılığa vermiş olduğu destekler ile kültürel yaşamın olgunlaşması adına Altın Koza ödülleri çok önemli birer değer olarak gösterilebilir. 1969 yılında gerçekleştirilen ilk Altın Koza ödüllerinin sahipleri Ezo Gelin filmiyle Fatma Girik ve Seyyit Han filmiyle Yılmaz Güney'dir. 1973 yılına kadar aktif bir biçimde gerçekleştirilen, sanatı ve sanatçıları daima değerli kılan Altın Koza, ülkemizdeki ekonomik buhran ile çalkantılı bir dönem geçirmiştir. Bu dönem içerisinde zaman zaman halkın Altın Koza'yı tekrar yaşatma gibi bir talepleri ve girişimleri olsa da bu süreç tam 18 yıl sürecektir. 1992 yılında toplumun bazı kitleleri ve sanat dünyasının ileri gelenleri Altın Koza'yı tekrar yaşatma girişimlerinde başarı kaydederek olumlu sonuç almışlardır. Daha sonra 1998 yılına kadar yapılan festival 1998 Adana depremi ve 1999 Marmara depremi ile sekteye uğramıştır. O yıllarda gerçekleştirilmeyen festivalin gelirleri Adana ve Marmara'daki depremzedelere aktarılmıştır. Bu yönü ile sosyal bir tarafının da olduğunu söyleyebiliriz. 2005 yılından bu yana kesintisiz gerçekleştirilen bu festival Amerika kıtasından Asya kıtasına, Avrupa kıtasından Arabistan Yarımadası'na kadar birçok ülkeden gelen onlarca yönetmen ve sinema eleştirmenine kapılarını açarak, yılda yaklaşık olarak 80 bin izleyiciye ev sahipliği yapmaktadır. - Saimbeyli Kiraz Festivali - Horzum Yayla Şenliği - Sarımazı Zeytin Festivali - Karpuz Festivali - Adana Senfoni Orkestrası - Adana Devlet Tiyatrosu da kültürel etkinliklerin yürütülmesinde etkili unsurlardan. Tarihi geçmişi çok eskilere uzanan Adana, elbette bu köklü geçmişin izlerini yemek kültürü ile de yansıtır. Yörenin yemek konusundaki zenginliği de buradan gelmektedir. Türkiye'nin neresinde olursanız olun, Adana Kebabı ve şalgam suyunu bilirsiniz. Ancak yörenin bu kadar çok bilinmese de en az kebabı kadar lezzetli çeşitli yemekleri var. Adana yemeklerinde et, buğday ve çeşitli baharatların hakim olduğunu söyleyebiliriz. Aynı zamanda süt ve süt ürünleri de fazlasıyla tüketilmektedir. Bu verimli topraklarda yetiştirilen tarım ürünleri de yemek kültürünün oluşmasında etkili olmuştur. Çiğ köfte, fellah köftesi, sehmişe, kelle paça, hamis, mahluta, aşlama, fattuş, şırdan gibi yöresel yemekleri tadabilirsiniz. Şehrin sokaklarında gezerken 'bici bici, karsambaç' gibi iklime uygun, serinlik veren lezzetlerle karşılaşmanız mümkün. Adana'nın meşhurları arasına Adana dürümünü yazmayanı döverler herhalde. Dürüm ile Adana öyle bir özdeşleşmiş ki sipariş verirken dürüm ya da kebap bile demiyoruz. "Bir Adana alayım" diyoruz. Ya da "Adana yer misin?" diye soruyoruz. Sadece "Adana" demek yeterli oluyor. Bunun için Adana kebabını çift dikiş yaparak, bu başlık altında da yazıyoruz. Adana'nın Yılmaz Güney'ini bilmeyen yoktur. Sinema denince aklımıza gelen ilk oyunculardan birisi. Adana'dan yola çıkarak meşhur olan Yılmaz Güney, Adanalı gençlerin idolü olmuştur. Adanalı bir diğer sinema üstadı ise Şener Şen. Müslüm Baba da Adana'dan yola çıkmış ve meşhur olmuştur. Şalgam denince aklımıza ilk gelen şehirlerden biridir. Hint inciri de az meşhur değil. Bir diğer adı, frenk inciri.. Bir diğer adı diken inciri.. Bir diğer adı dikenli incir.. Aklına geldikçe isim koymuş Adanalılar bu lezzetli incire. Seyyar satıcılar el arabasında satarken karşınıza çıkarsa almanızı tavsiye ederiz. Kabuğunu soyarken dikkat edin.. Aman diyelim! Adana'nın bir diğer meşhur ürünü de pamuktur. Oldukça geniş bir pamuk sektörüne sahiptir. "Aha dayıya söyle" diyen fenomen gaspçı da az meşhur değildir herhalde. Fatih Terim'i de bu listeye eklemeyi unutmayalım. Adana'nın en meşhur şeylerinden biri de sıcağıdır tabi. Yaz aylarında yukarıda sıraladığımız Adana'da gezilecek yerleri gezmenizi tavsiye etmiyoruz. Ağzınızdan burnunuzdan gelir Allah muhafaza! Bu yazının sonuna "Adana'ya Gel Gidek?" iyi gider..


Türkiye'nin en sıcak illerinden biri olan Adana, hem iklimi hem de doğası gereği yılın büyük bölümünde kamp yapmaya uygun yerler barındırıyor. Ücretli kamp alanlarının yanı sıra, ücretsiz kamp alanlarıyla da doğa tutkunlarını çağıran Adana, çadır ve karavan kampı keyfini dört mevsim doyasıya yaşayabileceğiniz bir yer. Özellikle Karaisalı ilçesinde bulunan kanyonlar, Seyhan Nehri'nin kolları etrafında bulunan yeşil alanlar ve Yumurtalık sahili bu anlamda öne çıkan mekanlar. Adana'nın doğası zengin dedik tabi ama öyle her yerde de sağlıklı kamp yapmak mümkün olmuyor haliyle. Güvenli ve sorunsuz bir kamp tecrübesi yaşamak için seçtiğiniz yerin önemi büyük. Biraz doğaya karışayım, dinginlik bulayım derken eldeki huzurdan da olmamak lazım. Bu nedenle sizin için "Adana'da kamp yapılacak en iyi yerler" listesi hazırladık. Hazırsanız Adana çevresi kamp alanları turumuza başlayalım.. - Adana Ücretsiz Kamp Yerleri - Adana Ücretli Kamp Alanları Adana kamp yerleri listemize aralarında kanyonlar, vadiler, şelaleler ve tabiat parklarının yer aldığı ücretsiz mekanlar ile başlayalım. Kamp yapmak için bu listedeki yerlerden birini tercih edecekseniz, yiyecek-içecek gibi ihtiyaçlarınızı kamp alanına gelmeden önce halletmeniz gerekiyor. Ayrıca bu bölgelerin karavandan ziyade daha çok Adana çadır kampı alanları kategorisine girdiğini de hatırlatalım. Seyhan Nehri'nin kollarından Körkün Çayı üzerinde yer alan bu kanyonun içinde irili ufaklı birçok şelale ve doğal havuz var. Fazla popüler olmadığı için de oldukça temiz ve sakin bir bölge. Etrafta tesis, WC, duş gibi imkanlar yok. Tamamen doğal ortam. Uzun doğa yürüyüşleri yapabileceğiniz patika yollar mevcut. Adana ücretsiz kamp alanları listesine ekleyebileceğiniz Körkün Kanyonu, Karaisalı ilçesinin 15-20 km. kadar kuzeyinde bulunuyor. Yine Adana'nın Karaisalı ilçesinde bulunan Yerköprü Kanyonu, sahip olduğu zengin bitki örtüsü ve ufak şelaleleriyle çok huzurlu bir mekan. Manzarası da güzel fakat bölge biraz taşlık. Çadır kampı atmak için yerinizi iyi seçmeniz gerek. Herhangi bir tesisin olmadığı alanda dere kenarı boyunca ücretsiz kamp kurabilirsiniz. Belemedik Tabiat Parkı'na yakın bir noktada bulunan Çakıt Vadisi, Gülek Boğazı'ndan geçen Adana-Pozantı otoyolunun yaklaşık 10 kilometre kadar doğusunda yer alıyor. Torosların Çukurova'ya bağlandığı bu doğa harikası bölgede ücretsiz kamp atabileceğiniz birçok yer var. Dik yamaçlara, uçurumlara ve engebeli yollara sahip olan Belemedik Çakıt Vadisi'nin çocuklar için pek uygun bir mekan olmadığını belirtelim. Karaisalı ilçesinin Merkezboztahta Köyü yolu üzerinde bulunan bu kanyon, çok güzel piknik alanlarına sahip olduğu için özellikle hafta sonları biraz kalabalık oluyor. Ücretsiz kamp yapabileceğiniz bölgede çardak, WC, çeşme gibi imkanlar mevcut. Bölgeye özel araçla da çok rahat ulaşım sağlayabilirsiniz. Yeme, içme ihtiyaçlarınızı karşılayabileceğiniz Merkezboztahta Köyü ise kanyona sadece 1,5 km. uzaklıkta. Adana'nın bir diğer doğa harikası Kapıkaya Kanyonu da yine ücretsiz kamp alanları ile öne çıkan Karaisalı ilçesinde yer alıyor. İlçe merkezine yakın bir noktada bulunan bu kanyon kilometrelerce uzunluğunda yürüme parkurlarına sahip. Kanyonun girişinde ufak bir büfe var ama kamp yapabileceğiniz alan boyunca WC, duş, çeşme ve elektrik gibi imkanlar yok. Biraz taşlık bir bölge olsa da çadır kampı için son derece güzel bir mevki. Aladağ ilçesi sınırlarında bulunan Küp Şelaleleri özellikle akşamları serin olan bir bölge. Bu nedenle şehrin sıcağından bunalan Adanalıların sık sık uğrak noktası oluyor. Şelale çevresinde ücretsiz kamp yapabileceğiniz güzel doğal ortamlar var. Bölgeye yakın yerlerde yerel halk tarafından işletilen ufak dükkanlar da bulabilirsiniz. Tamamen ağaçlık ve keyifli bir ortam. Birbirinin uzantısı olan bu iki mekan Yumurtalık ilçesinin sahil kısmında yer alıyor. Barakalar ve çadır alanlarına sahip kamp bölgesinde su, WC, yemek gibi ihtiyaçlarınızı karşılayacağınız mekanlar da var. Fakat bölge oldukça bakımsız olduğu için ilk tercihleriniz arasında yer almayabilir. Yumurtalık Gençlik Kampı'nı Adana çadır kampı yerleri listenizin sonlarına ekleyebilirsiniz. Yine Yumurtalık sahilinde yer alan bu kamp alanı Çukurova Üniversitesi'ne ait bir bölge. Çevrede fazlaca alternatif olduğu için herkes tarafından tercih edilmeyen, genellikle sessiz-sakin olan bir yer. Ücretsiz kamp yapabileceğiniz alanda denize de girebilirsiniz. Kamp alanında herhangi bir tesis bulunmuyor. Yukarıda saydığımız ücretsiz kamp yerleri doğal güzellikleri ile ön plana çıksa da WC, duş ve büfe gibi imkanları barındırmamasından dolayı herkese hitap etmeyebiliyor. O nedenle "Temel ihtiyaçlarımız yanı başımızda olsun" diyenler için şimdi de Adana ücretli kamp alanları listemizi sunalım. Pozantı ilçesinde yer alan bu Milli Park zengin bitki örtüsü, doğa manzarası, taş ve ahşaptan yapılmış yayla evleriyle meşhur. Parkın içinden tren hattı geçtiği için ulaşımı da kolay. Belemedik Tabiat Parkı, kamp alanlarının dışında bisiklet parkuru, trekking, dağcılık, tırmanma parkuru gibi imkanlar da sunuyor. Belemedik Tabiat Parkı nerede? Harita konumu için tıklayın. Bütünüyle kızılçam ormanları ile örtülü bu Milli Park, Karataş ilçesi sınırlarında yer alıyor. Güney ve doğu kesimleri Akdeniz'e sınır olan Karataş Kumluk Tabiat Parkı, Adana'da kamp yapabileceğiniz en güzel noktalardan biri. İçerisinde ücretli çadır kampı alanları bulunan bölgede WC, duş, market gibi imkanlar mevcut. Karataş Kumluk Tabiat Parkı nerede? Harita konumu için tıklayın. Adana Yumurtalık kamp alanları listesindeki kaliteli mekanlardan biri de Toprak Kamping. Elektrik, WC, duş, kiralık çadır, masa, sandalye gibi imkanların hepsini sunan kamp alanı denize de çok yakın. Fakat sahil kesimi oldukça taşlı. Yumurtalık ilçe merkezinden araçla 10 dakikada ulaşabileceğiniz Toprak Kamping, ailece kalınabilecek oldukça güvenli bir ortam sunuyor. Toprak Kamping nerede? Harita konumu için tıklayın. Yine Yumurtalık ilçesinde yer alan bu kamp alanı, deniz ve ormanın kesiştiği güzel bir noktada konumlanmış. Duş, soyunma kabini, WC gibi imkanların bulunduğu alanda ister çadırda ister barakada kalabiliyorsunuz. Adana ücretli kamp alanları listesine alternatif olarak ekleyebileceğiniz Yılmaz Kamping'e toplu taşımayla da ulaşabilirsiniz. Yılmaz Kamping nerede? Harita konumu için tıklayın. Burası sanırız Yumurtalık sahilindeki en beğenilen ve en çok tercih edilen kamp alanlarının başında geliyor. WC, duş, sıcak su, restoran, kafe, market gibi ihtiyaçlarınızı karşılayabileceğiniz mekanın sahili de oldukça temiz. Çadırın yanı sıra bungalov evlerde kalma fırsatı da sunan Medcezir Kamping, sıcak bir ortamda keyifli bir kamp tatili yapmak isteyenler için çok iyi bir seçenek. Medcezir Kamping nerede? Harita konumu için tıklayın. Karataş ilçesinde bulunan Magarsus Camping, Karataş Kumluk Mesire Yeri'nin sahil kesiminde yer alıyor. Aileye uygun sakin bir ortam sunan tesiste ister çadır ister karavan kampı yapabilirsiniz. Toplu taşımaya yakın olan mekanın sahili de oldukça bakımlı ve temiz. Duş, WC, soyunma kabini gibi imkanların hepsi mevcut. Magarsus Camping nerede? Harita konumu için tıklayın. Burası Karaisalı ilçesindeki Kapıkaya Kanyonu'nda bulunan ufak bir işletme. Bahçecik Şelalesi'nin hemen yanında bulunan tesisin doğal ortamı harika. Alanda hafta sonları hizmet veren bir büfe var. WC, su gibi imkanlar da mevcut. Adana ücretli kamp yerleri listesine eklenebilecek şirin bir yer. Bahçecik Piknik ve Kamp Alanı nerede? Harita konumu için tıklayın.


Adana'nın renkli yönü sadece adliyesi değil elbet. Başta yemekleri olmak üzere her şeyiyle Türkiye'nin en güzel illerinden biri. Kebabı, pamuğu, portakalı, Seyhan ve Ceyhan'ı, yetiştirdiği sayısız ünlü sanatçısı, spor adamı ve ozanlarıyla başka bir coğrafya. Vejetaryen olarak gidip soluğu kebapçıda alabilirsiniz, öyle enteresan bir şehir Adana. Çukurova gibi bereketli toprakları, Toroslar gibi heybetli dağları vardır. Olaylı haberlere çok konu olsa da sıcakkanlı, misafirperver bir halkı vardır Adana'nın. Sıcak demişken, Adana yazın adamı gerçekten çileden çıkaran bir şehirdir. Yaz aylarında 'yaniyürük' diye ortalıkta gezenleri çoktur. Ama yaşamak için de güzel şehirdir Adana. Bu haberleri dünyada başka hiçbir yerde göremezsiniz. Adana hakkında genel bilgileri derlediğimiz bu yazıda; Adana'ya nasıl gidilir? Adana memur ve öğrenciler için nasıl bir şehir? Adana tarihi ve Adana mutfağı hakkında bilgiler vereceğiz. Aslında gönlümüzden sürekli Adana Kebabı hakkında konuşmak geliyor ama ona da sıra gelecek. Önce şehri biraz tanıyalım. Adana, Türkiye'nin Akdeniz Bögesi'nde Mersin, Osmaniye ve Hatay'ı da kapsayan Çukurova dediğimiz topraklar üzerinden yer alır. Güney sınırı Akdeniz ile çevrili olan Adana'nın komşu illeri ise; kuzeyde Kayseri, doğuda Osmaniye ve Hatay, batıda Mersin, kuzeydoğuda Kahramanmaraş, kuzeybatıda ise Niğde'dir. Türkiye'nin en büyük ve en gelişmiş şehirlerinden biri olan Adana'ya kara, hava ve demiryolu ile rahatça ulaşım sağlanabilir. Akdeniz, İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleri arasında önemli bir kavşak noktasında bulunan Adana'ya kendi aracınızla gidebileceğiniz gibi, başta büyükşehirler olmak üzere Türkiye'nin dört bir yanından otobüs seferleri de bulabilirsiniz. Adana şehrinin kendi otobüs firmaları da Türkiye'deki birçok ile ulaşım hizmeti veriyor. Adana otogarı şehir merkezine 5-6 km. uzaklıkta ve servislerle merkeze hızlı şekilde ulaşılabilir. - İstanbul Adana arası yaklaşık 950 kilometre ve 11 saat 30 dakika. - Ankara Adana arası yaklaşık 500 kilometre ve 6 saat. - İzmir Adana arası yaklaşık 900 kilometre ve 11 saat. - Erzurum Adana arası yaklaşık 840 kilometre ve 10 saat 30 dakika. - Antalya Adana arası yaklaşık 610 kilometre ve 7 saat 30 dakika. - Trabzon Adana arası yaklaşık 840 kilometre ve 11 saat. Adana şehir merkezi içinde bulunan ve Çukurova Bölgesi'ne hizmet veren Adana Havalimanı'nda hem yurt içi hem yurt dışı uçak seferleri yapılıyor. Adana Havalimanı, Mersin ve Osmaniye illeri içinde ortak kullanılan bir havaalanı. Bu üç il merkezinden de Havaş servisleri ile Adana Havalimanı'na ulaşmak mümkün. Havalimanı içerisinde araç kiralama ve taksi hizmetleri mevcut. Ayrıca Adana Havalimanı çıkışındaki caddede, şehir içi ulaşımı sağlayan minibüsleri de kullanabilirsiniz. Türkiye'deki havayolu firmalarının hemen hemen tamamı Adana'ya ulaşım hizmeti veriyor. Seçenek fazla olunca uçak bileti fiyatları da Türkiye'nin birçok iline göre daha uygun olabiliyor. Adana Havalimanı'ndan yurt içinde İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya gibi illere direkt uçuş bulabilirsiniz. Dış hatlarda da Kıbrıs/Lefkoşa ve Almanya'nın bazı şehirlerine yapılan seferler var. Adana - Şakirpaşa - Şehitlik - Zeytinli - Yenice - Tarsus - Huzurkent - Taşkent - Karacailyas - Tırmıl - Mersin. - Erciyes Ekspresi - Fırat Ekspresi - Toros Ekspresi Adana tren biletlerinin güncel fiyatlarını ve sefer saatlerini TCDD'nin resmi sitesinden öğrenebilirsiniz. Yapılan arkeolojik çalışmalara göre Çukurova Bölgesi'nde bilinen tarih Kitvanza Krallığı ile başlıyor. Hitit kitabelerinde anlatıldığına göre bu krallık M. Ö. 1335 yıllarında Hitit hakimiyetine girmiştir. M. Ö. 1190'lı yıllarda yapılan saldırılar sonucu yıkılan Hitit Devleti sonrası bölgede birçok krallık ortaya çıkmıştır. Bu süreçte bölgede hüküm süren krallıklar; Kue Krallığı, Asurlular, Kilikya Krallığı, İranlılar, Makedonyalılar, Selökidler, Çukurova Korsanları ve Romalılar olmuştur. Roma İmparatorluğu döneminde Çukurova ticari anlamda atılım yapmış ve oldukça gelişmiştir. Roma'nın bölünmesinden sonra bölgeye sırasıyla; Bizanslılar, Araplar, Selanikliler, Ermeniler, Memlük Devleti ve Ramazanoğulları Beyliği egemenlik kurmuştur. 1500'lü yılların başına gelindiğinde ise Osmanlı İmparatorluğu bölge topraklarına hakim olmuştur. I. Dünya Savaşı'nın ardından Adana ve çevresi Fransa tarafından işgal edilmiş ama 20 Ekim 1921'de imzalanan Ankara Anlaşması ile Fransa bölgeden çekilmek zorundan kalmıştır. 5 Ocak 1922'de bağımsızlığını kazanan Adana, Türkiye Cumhuriyeti'ne il olarak katılmıştır. Nüfus: Adana'nın 2020 yılı nüfusu yaklaşık 2 milyon 240 bin kişidir. - Aladağ - Ceyhan - Çukurova - Feke - İmamoğlu - Karaisalı, Karataş, Kozan - Pozantı - Saimbeyli, Sarıçam, Seyhan - Tufanbeyli - Yumurtalık, Yüreğir Adana, Türkiye'nin ilk sanayileşen illerinden biridir. Aynı zamanda Çukurova gibi verimli topraklar üzerinde bulunması ve zengin su kaynakları sebebiyle ülkemizin en önemli tarım bölgelerindendir. Tarım üretiminde başı çeken ürün pamuktur. Çukurova'da üretilen pamuk Adana ekonomisine büyük katkı sağlar. Bunun yanında Adana'da üretilen diğer tarım ürünleri; buğday, arpa, soya fasulyesi, mısır, üzüm, portakal, yer fıstığı ve narenciyedir. Tarım kadar olmasa da büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile Yumurtalık ve Karataş'ta yapılan deniz mahsülleri üretimi de Adana ekonomisine katkı sağlar. Adana'da sanayi alanında öne çıkan sektörler ise tekstil, deri sanayi, otomotiv ve bitkisel yağ üretimidir. Adana ihracatında en başarılı sektörler kimyevi maddeler, tekstil ürünleri, hububat, bakliyat ve yağlı tohum maddeleridir. Adana krom madenciliğinde Türkiye'nin en önemli illerinden biriydi fakat son yıllarda bu üretimde düşüş yaşanıyor. Yine de potansiyel olarak kromitin Adana ekonomisi üzerinden etkisi büyüktür. Adana'nın diğer yeraltı kaynaklarından bazılar ise; manganez, kurşun, çinko, kuvars ve kuvarsit, kil, barit, kireçtaşı, kum agregası ve pomzadır. Adana, yazları oldukça sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlı özelliğiyle tamamen Akdeniz iklimi etkileri gösterir. Kışın en soğuk aylarda bile eksi dereceleri görmek pek mümkün değildir. Adana'nın coğrafi yapısı ise Torosların yükseldiği dağlık kesim ile Çukurova'nın hakim olduğu düzlükler olarak iki bölgeye ayrılabilir. Akdeniz ikliminin etkisiyle özellikle dağlık kesimlerin bitki örtüsü maki, karaçam ve sedir ağaçları ile kaplıdır. Seyhan ve Ceyhan nehirleri Adana sınırları içinde yer alır. Başta bu iki ırmağın taşıdığı alüvyonlar sayesinde Türkiye'nin en geniş delta ovası olan Çukurova oluşmuştur. Adana mutfağının namı tüm Türkiye'ye yayılmıştır. Ülkemizin gastronomi başkentlerinden biri desek yanlış olmaz. Adana'nın meşhur lezzetlerinin başında gelen Adana kebabına hayran olmamak elde değil zaten. Ayrıca ciğeri, içli köftesi, lahmacunu, sakatat yemekleri... hangi birini saysak. Adana yöresel yemekleri sadece kebap ve et yemekleriyle sınırlı değil elbette. Çukurova gibi bereketli topraklarda bulunan Adana'da sebze yemekleri ve hamur işleri de oldukça popüler. Adana mutfağı türlü türlü lezzetleriyle, her kesimden insanı kendine hayran bırakan bir yemek çeşitliğine sahip. - Adana Kebabı - İçli Köfte Fıstık Köftesi Fellah Köftesi - Karın Dolması ve Mumbar Dolması - Mercimekli Ispanak Başı - Adana Sıkması - Şırdan - Kırkkat - Ciğer ve Lahmacun - Kamhi Çorbası - Yüksük Çorbası - Mahluta Çorbası - Dul Avrat Çorbası - Analı Kızlı Çorbası - Bici Bici Tatlısı - Sarı Burma - Karakuş - Karsambaç - Şalgam Suyu - Şıra - Misis Ayranı - Aşlama Adana'da eğitim veren iki üniversitemiz bulunuyor; Adana Çukurova Üniversitesi ve Adana Alparslan Türkeş Bilim ve Teknoloji Üniversitesi. Çukurova Üniversitesi kampüs olarak Türkiye'deki en güzel üniversitelerden biridir. Bize göre ilk 5'e kesin girer ama daha yukarısı size kalmış. Muazzam bir göl manzarasına sahiptir ve yemyeşil bir çevre düzenlemesi vardır. Kampüs ile şehir merkezi arası yaklaşık 20 dakikalık mesafede ve ulaşım gayet kolaydır. Çukurova Üniversitesi sadece kampüsü ile değil eğitim kalitesi anlamında da Türkiye'deki en iyi okullardan biridir. Okul içerisinde birçok sosyal tesis mevcuttur. Burası on binlerce öğrencinin eğitim aldığı oldukça büyük bir üniversitedir. Adana, öğrenci ve memurlar için Türkiye'deki en güzel şehirlerden biri. Büyüktür, her türlü sosyal faaliyet imkanı bulabilirsiniz ve ayrıca İstanbul gibi pahalı değildir. Yemekle aranız iyiyse bu konuda Türkiye'deki sayılı şehirlerden birindesiniz zaten. Aç kalma ihtimaliniz yok. Hem il merkezi hem ilçeleri arası ulaşım rahattır. Belirli saatler dışında yoğun trafik yaşamazsınız. Kış mevsimi teğet geçer, soğuk görmezsiniz. İnsanları gayet sıcakkanlıdır ve öğrenciye karşı tutumları genel olarak olumsuz değildir. Adana'da öğrencilerin takıldığı mekanlar genellikle Turgut Özal Bulvarı, Ziyapaşa ve Gazipaşa Bulvarı ile Barajyolu'dur. Adana'nın olumsuz yanı ise aşırı sıcağıdır. Adana sıcağına alışmak zordur. Öğrenciler belki çok sıcak aylarda tatil olduğu için memleketlerine dönerek bu durumdan yırtabilirler ama memurlar için kaçış yok tabi. Adana'da nerede yaşanır? Memurların en fazla olumlu yorumda bulunduğu ilçeler Seyhan ve Çukurova'dır. Adana merkezde semt olarak en çok sevilen ve tercih edilen yerler ise Beyazevler, Güzelyalı, Kurttepe ve Karslılar'dır.


UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndeki önemli değerlerimizden Nemrut Dağı'na ev sahipliği yapan Adıyaman, hem tarihi hem de doğal güzellikleri ile ön plana çıkan illerimizden biri. Kommagene Krallığı'na başkentlik yapmış bu topraklar her yıl binlerce yerli ve yabancı turisti ağırlıyor. Tarihi yapıları, şifalı suları ve lezzetli mutfağıyla dikkat çeken Adıyaman, aynı zamanda doğayla baş başa kalmak isteyenler için çok güzel kamp alanları da barındırıyor. Özellikle Kahta ilçesi ve Atatürk Barajı çevresi, Adıyaman kamp alanları listesinde öne çıkan mekanlar. Bu kesimlerde çadır ya da karavan kampı yapabileceğiniz uygun noktalar var. Şimdi Adıyaman'da bulunan ücretli ve ücretsiz kamp alanlarına bakalım. Adıyaman ve çevresinde ücretsiz çadır/karavan kampı yapabileceğiniz yerlerin sayısı çok fazla değil ama olanlar da oldukça iyi mekanlar. Sadece Nemrut Dağı'nın çevresi bile başlı başına keşfedilmesi gereken muazzam bir coğrafya. Doğal yapısı ve antik kalıntıları ile her kamp severin ilgisini çekecek bir bölge. Öncelikle Adıyaman ücretsiz kamp yerlerini sıralayalım. Besni'ye bağlı Toknu Köyü'nde yer alan Sugözü Mesire ve Kamp Alanı, Değirmen Çayı'nın hemen yanı başında bulunuyor. Serin sularla ve büyük ağaçlarla çevrili güzel bir mekan. Toplu taşımaya da çok yakın. Burası yöre halkı tarafından çok sevildiği için hafta sonları ve tatil günleri biraz kalabalık oluyor. Kamp için hafta içi günleri tercih etmeniz daha uygun olabilir. Mesire alanı ve çevresinde market ya da büfe tarzı yerler yok. Fakat içeride WC, çeşme, mescit, otopark, oturma yerleri ve oyun alanları mevcut. Türkiye'nin en popüler gezi noktalarından biri olan Nemrut Dağı da Adıyaman'da ücretsiz kamp yapabileceğiniz yerlerden. Tabi binlerce yıllık eserlerin bulunduğu Nemrut Dağı zirvesinden bahsetmiyoruz. Gidip de Unesco Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Kommagene Krallığı heykellerinin arasına çadır atayım demeyin sakın :). Fakat Nemrut Dağı Milli Parkı'nın çevresinde çadır kampı kurabileceğiniz güzel yeşil alanlar mevcut. Milli Park içerisinde de her türlü ihtiyacınızı karşılayabileceğiniz tesisler bulunuyor. Bu civarda kamp yaparsanız, sabah erkenden Nemrut'un zirvesine tırmanıp müthiş bir gün doğumuna da şahit olabilirsiniz. Milli Park, Adıyaman'ın Kahta ilçesine bağlı Kayadibi mevkiinde yer alıyor. Adıyaman'ın manevi ziyaretgahlarından olan Mahmut El Ensari Türbesi'nin çevresinde mesire yerleri ve doğal yeşil alanlar var. İl merkezinden uzaklaşmadan kamp yapmak isteyenler bu civarı değerlendirebilir. Türbeye yakın noktalarda su, WC olanakları mevcut. Yiyecek, içecek gibi ihtiyaçlarınızı ise yol üzerinde halledebilirsiniz. Adıyaman'da ayrıca Kahta ilçesi sınırlarında bulunan Arsameia Ören Yeri ile Yenikale Ören Yeri'nin çevresinde kamp atılabilecek geniş düzlükler, doğal mekanlar bulunuyor. Detayları yukarıda linkini paylaştığımız yazımızda bulabilirsiniz. Adıyaman'da hem yurt dışından Nemrut Dağı'nı görmeye gelen misafirlerin hem de yerli halkın sık sık ziyaret ettiği ücretli kamp alanları da bulunuyor. Üstelik bu tesislerde temel ihtiyaçlarınızı karşılayabileceğiniz hizmetlerin hemen hepsi sunuluyor. Şimdi şehrin farklı ilçelerine dağılmış olan Adıyaman ücretli kamp yerlerini sıralayalım. Gölbaşı ilçesine çok yakın bir konumda bulunan Milli Park, Adıyaman'ın en güzel doğal alanlarından biri. Bölgedeki ağaçların ortasında geniş bir gölet de var fakat göl yüzmeye çok elverişli değil. Daha çok yürüyüş ve piknik yapmak için tercih edilen bir mekan. Çadır kampı kurabileceğiniz Gölbaşı Gölleri Tabiat Parkı'nda WC, çeşme, otopark alanı, mescit, kamelyalar ve büfe gibi imkanlar mevcut. Gölbaşı Gölleri Tabiat Parkı harita konumu için tıklayın. Adıyaman merkeze 20 km. mesafedeki mesire alanı Atatürk Barajı'nın kıyısında yer alıyor. Burası Adıyamanlıların, sosyal derneklerin ve spor kulüplerinin sık sık uğrak noktası oluyor. O nedenle hafta sonları genelde kalabalık bir alan. Çadır kampı için hafta içi günler daha uygun. Mesire yerinde su, WC imkanı var. Manzarası güzel ama çok bakımlı bir yer değil. Giriş için çok cüzi bir ücret alınıyor. Gazihan Dede Mesire Alanı harita konumu için tıklayın. Burası özellikle Nemrut Dağı'na çıkmak için bölgeye gelen misafirlerin konakladıkları bir aile işletmesi. Otel olarak hizmet veren tesiste çadır ve karavan kampı da yapılabiliyor. Geniş bir bahçesi bulunan mekanda WC, duş, Wi-Fi, elektrik, restoran gibi hizmetlerin hepsi var. Kahta ilçe merkezinde bulunan tesis genellikle yaz aylarında epey yoğun oluyor. Önceden rezervasyon yaptırmanız önemli. Kommagene Hotel ve Camping harita konumu için tıklayın. Kahta'nın Damlacık Köyü'nde bulunan bu küçük tesis de Nemrut ziyareti için ilçeye gelenlerin uğrak noktası olan mekanlardan. Tesiste çadır konaklaması yapabilir ya da karavanınızda kalabilirsiniz. WC, elektrik, duş, havuz, restoran, ücretsiz şarj istasyonu gibi imkanların hepsi var. Damlacık Garden, Camping ve Swimming harita konumu için tıklayın. Kahta-Sincik yolu üzerinde, Cendere Çayı kenarında bulunan güzel, sakin ve doğal bir ortam. Cendere Köprüsü'ne yürüme mesafesinde bulunan tesiste ister çadır ya da karavan kampı kurun, isterseniz oda konaklama hizmeti satın alın. Alanda WC, duş, elektrik, çeşme, bahçe ve dinlenme alanı, restoran gibi hizmetler bulunuyor. Akıntı fazla değilse nehirde de yüzebilirsiniz. Bakımlı ve temiz bir bölge. Cendere Camping harita konumu için tıklayın.


Adıyaman, Kommagene Krallığı'nın mirası ve dünyanın en görkemli antik kentlerinden biri olan Nemrut'a ev sahipliği yapıyor. 1987 yılından bu yana UNESCO Dünya Mirasları Listesi'nde bulunan Nemrut Dağı, ülkemizin en büyük değerlerinden. Bu nedenle Adıyaman küçük bir şehir olsa da namı dünyaya yayılmış illerimizden biri. 'Güneşin en güzel doğduğu ve battığı yer' olarak tanınan Adıyaman, bu özelliği ile her yıl binlerce yerli ve yabancı turisti ağırlar. Gerçi Nemrut Dağı nedeniyle Malatya ile aralarındaki rekabet uzun yıllardır devam ediyor. Şöyle de enteresan bir durum var ki; Adıyaman, Malatya ile 'Nemrut bizimdir' mücadelesi verirken, Şanlıurfa ile de 'en güzel çiğ köfte bizimdir' rekabeti veriyor. Ve iki konuda da gerçekten hem inatçı hem de başarılı. Nemrut bugün daha çok Adıyaman ile özdeşleşmişken, Adıyaman çiğ köftesi de Türk mutfağında artık özel bir yere sahip. Peki Adıyaman memurlar ve öğrenciler için nasıl bir şehir? Adıyaman'da hayat nasıl? Adıyaman'ın tarihi, coğrafi yapısı ve lezzetli yemekleri üzerine kısa bilgiler verdiğimiz başlıkları sıralamaya başlayalım. Adıyaman, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin Orta Fırat bölümünde yer alıyor. Adıyaman'ın komşuları; kuzeyde Malatya, doğuda Diyarbakır, batıda Kahramanmaraş, güneyde Şanlıurfa, güneybatıda ise Gaziantep'tir. Adıyaman, Türkiye'nin dört bir yanına uzantısı olan, yüksek standartlara sahip karayolu bağlantıları üzerinde bulunuyor. İstanbul istikametinden Adıyaman'a özel araçla gitmek isteyenler için en kısa rota, Ankara ve Kayseri üzerinden geçerek Adıyaman güzergahını takip etmek. Türkiye'nin birçok büyük şehrinden Adıyaman'a yapılan otobüs seferleri bulabilirsiniz. Adıyaman'ın kendi otobüs firmaları da birçok ile hizmet veriyor. Adıyaman otogarı şehir merkezinin 4-5 km. kadar doğusunda kalıyor. Otogarda bulunan firmaların hem şehir merkezine hem de ilçelere ücretsiz servisleri var. İsterseniz otogarın hemen dışından geçen şehir içi belediye otobüslerini de kullanabilirsiniz. - İstanbul Adıyaman arası yaklaşık 1200 kilometre ve 14 saat 30 dakika. - Ankara Adıyaman arası yaklaşık 700 kilometre ve 9 saat. - İzmir Adıyaman arası yaklaşık 1250 kilometre ve 15 saat. - Antalya Adıyaman arası yaklaşık 1000 kilometre ve 12 saat. - Van Adıyaman arası yaklaşık 600 kilometre ve 8 saat. - Trabzon Adıyaman arası yaklaşık 600 kilometre ve 9 saat. Adıyaman Havalimanı şehir merkezine yaklaşık 22 km. uzaklıkta bulunuyor. Türk Hava Yolları'nın haftanın belli günleri, İstanbul ve Ankara'dan Adıyaman'a yaptığı direkt seferler ile şehre ulaşmak mümkün. Havaalanı ile şehir merkezi arasında çalışan özel yolcu servisleri bulunuyor. Ayrıca Adıyaman Havalimanı içerisinde araç kiralama yapabilir ya da taksi kullanabilirsiniz. Adıyaman'daki tren istasyonu, şehir merkezine yaklaşık 70 km. uzaklıkta bulunan Gölbaşı ilçesinde yer alıyor. Adana Elazığ arasında günlük düzenli sefer yapan Fırat Ekspresi, Adıyaman'ın Gölbaşı ilçesinden de geçiyor. Adıyaman'ın Gerger ve Kahta ilçelerine bağlı bazı köyleri ile Şanlıurfa'nın Siverek ilçesi arasında, Atatürk Barajı üzerinden feribot seferleri de yapılıyor. Adıyaman'daki Palanlı Mağarası'nda keşfedilen Paleolitik Dönem'e ait bazı çizimler, bu toprakların dünyadaki en eski yerleşim yerlerinden biri olduğunu gösteriyor. Belirginliğini hala koruyan bu dağ keçisi figürlerinin tam 42 bin yıllık olduğu tahmin ediliyor. Bölgede yapılan diğer çalışmalarda Paleolitik, Neolitik ve Kalkolitik Dönemlere ait izlere de rastlanmıştır. Adıyaman, M. Ö. 3000 ile 1200 yılları arasındaki Tunç Çağı dönemlerinde Mitanniler ve Hititler arasında el değiştirmiştir. M. Ö. 1200 sonrası Hitit Devleti'nin yıkılışı ile bölgede karanlık bir çağ başlamıştır. Sonrasında bölgeye sırasıyla Asurlular, Frigler ve Persler hükmeder. M. Ö. 334 yılında Makedonya Kralı Büyük İskender'in Anadolu'ya girmesiyle, bölgenin yönetimi Perslerden Makedonya Krallığı'na geçer. M. Ö. 69 yılına gelindiğinde ise Makedonya Devleti'nin gücü zayıflar ve Kommagene Krallığı bağımsızlığını ilan eder. Bugün Nemrut Dağı Milli Parkı içerisinde bulunan antik kent kalıntıları ve dev heykeller Kommagene Krallığı'nın mirasıdır. M. S. 72'ye kadar süren Kommagene hakimiyeti sonrası Adıyaman, önce Roma İmparatorluğu ve Bizans yönetimine geçmiş daha sonra Emeviler ile Müslümanların yönetimine dahil olmuştur. Emeviler, Abbasiler ve Hamdaniler sonrası Adıyaman 958 yılında tekrar Bizans'ın sınırlarına katılır. 1114 yılından sonra bölgede başlayan Türk akınlarıyla yöre Anadolu Selçukluları, Memlüklüler, Dulkadiroğulları gibi devletler arasında el değiştirmiş, en sonunda Yavuz Sultan Selim'in İran seferi ile 1516 yılında Osmanlı topraklarına dahil olmuştur. Adıyaman, Osmanlı döneminde önce Maraş Beylerbeyliği'ne, daha sonra bir kaza olarak Malatya'ya bağlanmıştır. 1954 yılına kadar Malatya'nın bir ilçesi olan Adıyaman, bu tarihten sonra ayrı bir il olarak Türkiye Cumhuriyeti'ndeki yerini almıştır. - M. Ö. 40000 M. Ö. 7000 Paleolitik Çağ - M. Ö. 7000 M. Ö. 5000 Neolitik Çağ - M. Ö. 5000 M. Ö. 3000 Kalkolitik Çağ - M. Ö. 3000 M. Ö. 1200 Hititler - M. Ö. 1200 M. Ö. 750 Asur Devleti - M. Ö. 750 M. Ö. 600 Frigya Uygarlığı - M. Ö. 600 M. Ö. 334 Pers İmparatorluğu - M. Ö. 334 M. Ö. 69 Makedonya Krallığı - M. Ö. 69 M. S. 72 Kommagene Krallığı - 72 395 Roma İmparatorluğu - 395 670 Doğu Roma - 670 758 Emeviler - 758 926 Abbasiler - 926 958 Hamdaniler - 958 1114 Bizans İmparatorluğu - 1114 1204 Eyyubiler - 1204 1298 Anadolu Selçuklu Devleti - 1298 1516 Memluk Devleti - 1516 1923 Osmanlı İmparatorluğu - 1923 Türkiye Cumhuriyeti Nüfus: Adıyaman'ın 2020 yılı nüfusu yaklaşık 630 bin kişidir. - Besni - Çelikhan - Gerger - Gölbaşı - Kahta - Samsat - Sincik - Tut Adıyaman ekonomisi ağırlıklı olarak tarım, hayvancılık ve sanayi üzerine yoğunlaşmıştır. Başta buğday olmak üzere Adıyaman'da yetiştirilen tarım ürünleri; arpa, baklagiller, pamuk, tütün, şeker pancarı, üzüm, antep fıstığı, badem, ceviz ve bahçe meyveleridir. Hayvancılık genelde küçükbaş yetiştiriciliği üzerinedir. Koyun ve kıl keçisinin yanında büyük baş olarak inek, manda ve boğa yetiştirilir. Ayrıca kümes hayvanları üretimi ve arıcılık faaliyetleri de yürütülür. Adıyaman'daki sanayi faaliyetleri de yine ağırlıklı olarak tarıma dayalıdır. Gıda sanayinin yanında maden sanayi, pamuk işleme ve tekstil sanayi ile genel imalat sanayisine yönelik üretimler de yapılmaktadır. İlin en önemli yeraltı zenginliği ise petroldür. Türkiye'de en fazla petrol çıkartılan bölgelerden biri Adıyaman'dır. Diğer yeraltı kaynakları ise; kömür, çimento, manganez, demir, bakır cevherleri, mermer ve tuğla-kiremit ham maddeleridir. Orta Fırat bölgesinde yer alan Adıyaman'ın kuzeyi Torosların uzantısı olan Malatya Dağları ile çevriliyken, güney kesimleri alçak ve geniş ovalara sahiptir. Bu nedenle il sınırları içerisinde farklı iklim tipleri görülür. Çelikhan ile Gerger ilçelerinin bulunduğu kuzey kesimlerde sert karasal iklim hüküm sürer. Yazları serin ve ılık, kışları ise oldukça soğuktur. İlin güney kesimleri ise daha ılıman ve Akdeniz iklimine yakındır. Yazları sıcak, kışları ise ılık ve yağışlı geçer. Atatürk Barajı'nın yapılmasından sonra Adıyaman iklimi biraz daha yumuşamış ve havası nemlenmiştir. Adıyaman'ın bitki örtüsü, iklimine bağlı olarak genelde step ve bozkırdır. Ormanlık alanları zayıftır ama Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin geneline göre yeşil alanları biraz daha fazladır. Meşe ve çam ormanları yoğunluktadır. Yüz ölçümü bakımından Türkiye'nin en büyük yapay baraj gölü olan Atatürk Barajı, büyük ölçüde Adıyaman sınırları içinde kalmaktadır. Fırat Nehri üzerine kurulu olan Atatürk Barajı, dolgu hacmi bakımından dünyanın en büyük barajlarından biridir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Türkiye'nin yemek kültüründe her zaman özel bir konuma sahiptir. Her ne kadar Gaziantep ve Şanlıurfa gibi gastronomi merkezlerinin biraz gölgesinde kalsa da, Adıyaman ilimizin de kendine has bir mutfak kültürü var. Şehrin binlerce yıllık köklü tarihi ile yöre insanlarının el becerisi birleşince, Adıyaman yöresel mutfağı çok çeşitli bir hal almış. Et yemeklerinin başı çektiği Adıyaman mutfağında buğday ve bakliyat ürünlerinden sebze yemeklerine kadar geniş bir yelpaze mevcut. Özellikle Türkiye'de çiğ köfte denince Adıyamanlı ustaların eli öpülür. Şehre geldiğinizde çiğ köfte şalgam ikilisini denemeden Adıyaman'dan ayrılmayın deriz. - Çiğ Köfte ? - Meyir Çorbası - Adıyaman Besni Tavası - Yarpuzlu Köfte - Tevenk Sarması - Buhara Pilavı - Adıyaman Köftesi ve Parmak Kebap - Kavurmalı Hıtap - Pirpirim Salatası ve Pirpirim Cacığı - Şıllık Tatlısı Adıyaman ilimizde 2006 yılında kurulan Adıyaman Üniversitesi yer alıyor. Küçük ama gelişen bir eğitim kurumu olan Adıyaman Üniversitesi'nin ana kampüsü şehir merkezinin birkaç kilometre batısındaki Altınşehir mahallesinde bulunuyor. Öğrencilerin yoğunlukta olduğu yerler de bu bölgedeki siteler. Altınşehir, Adıyaman'ın öğrenci semti konumunda. Adıyaman küçük ve mütevazi şehirlerimizden biri. Sessiz, sakin ve huzurludur. Şehrin hareketli kısımları merkezdeki birkaç caddeyle sınırlı. Belli başlı kafe, sinema ve restoran tarzı yerleri vardır ama öyle bol seçenek mevcut değil. Adıyaman kendi halinde, fazla aksiyon aramayan öğrenci ve memur kesimi için ideal bir şehirdir. Olumsuz haberlerde, olaylarda pek adını duyamazsınız. Şehirde çok farklı etnik gruplardan insanlar yaşar ama hepsi sıcakkanlı ve misafirperverdir. Adıyaman Üniversitesi'nde okuyan öğrenciler genellikle çevre illerden gelen kişiler. Şehre gelen turistlerin de çok büyük bölümü ya Nemrut ya da Menzil ziyareti için gelirler. Bunun dışında Adıyaman'da pek yabancı kimse bulamazsınız zaten. Memurlar için şöyle bir bilgi ekleyebiliriz. Adıyaman nüfusunun yarısı şehir merkezinde toplanmış durumda. En büyük ilçeleri Kahta, Besni ve Gölbaşı'dır. Bunun dışındaki ilçeleri oldukça küçük kasaba görünümündedir. Ama tüm ilçelerden hem merkeze hem de çevre illere kolayca ulaşım sağlayabilirsiniz. Adıyaman, aldığından daha fazla göç veren bir ilimiz. Bu nedenle yavaş gelişse de Adıyaman Üniversitesi şehrin çehresini biraz daha değiştirmeye başladı. Öğrenci hareketliliği ve bunun getirdiği ekonomik katkıyla Adıyaman'ın merkezi biraz daha hızlı büyüyor. Özellikle kampüsün yer aldığı, şehrin batı bölgesi daha hızlı gelişiyor.


Afyonkarahisar'dan devremülk alacaksanız "Afyon Grand Özgül Termal Tatil Köyü Yorumları ve Şikayetleri" başlıklı bu yazımızı detaylıca okumadan karar vermeyin. Otel hakkında yapılan yorumlar ve şikayetler başta olmak üzere otel hizmetleri, aidat ve havuz ücretleri hakkında detaylı bilgi veriyoruz. Özgül Termal yorumlarına gelmeden önce şunu belirtelim ki yazının sahibi bir editör olarak bu firmanın müşterilerinden biriyim. Her yıl Afyon'a gider ve Gazlıgöl'deki termalde kalır, Özgül Termal'in diğer müşterileri ile bolca sohbet ederim. Bu sebeple burada sadece kendi edindiğim tecrübeleri değil, aynı zamanda farklı kişilerin de şikayet ve yorumlarına yer vereceğim. Sizin de firma hakkında düşünceleriniz ya da sorularınız varsa bu yazı altında belirtebilirsiniz. Konu detayına girmeden önce Afyon'un meşhur yerleri isimli yazımızı da incelemenizi tavsiye ederiz. Devremülk alacakların en çok merak ettiği konuların başında aidat geliyor. Siz de bir devremülk alacaksanız kesinlikle aidat sorgulaması yapmalısınız. Çünkü bu tarz firmalar yüksek aidat ücretleri ile satın alma ödemesi yapılmasına rağmen her müşterisinden fahiş aidat ücretleri talep edebiliyor. Gelelim Gazlıgöl Özgül Termal aidat ücretine. Firma yıllık olarak 60 Euro aidat talep ediyor. Son yıllarda Euro oldukça hızlı yükselişe geçtiği için 60 Euro oldukça yüksek bir rakama tekabül ediyor. Peki 60 Euro'nun içinde neler var? Havuz yok, yemek yok, sauna yok, buhar odası yok, spor yok, elektrik parası yok, su parası yok... Sadece dışarıdaki çocuk parkı ve halı saha ücretsiz. Bununla beraber firma sizden elektrik ve su parasını da dahil ederek yaklaşık 2000 TL para talep ediyor (2023). İlk yıllarda odalara havlu koyan ve devre mülklerde elektrik ve su parası talep etmeyen Özgül Termal bu uygulamasını da kaldırmış. Hatta 4 kişilik odalarda 4 kişilik nevresim takımı bile olmuyor. Özgül termalde devremülk sistemi şu şekilde işliyor. Diyelim 10 günlük devremülk aldınız. Ocak 1-10 arası. Bütün programınızı buna göre ayarladınız ve her yıl 1-10 Ocak tarihlerinde Afyon'da olacaksınız diye plan yapıyorsunuz. Birçok devre mülk otel bu şekilde çalışsa da, Özgül Termal bu tarihi her yıl değiştiriyor. Gelecek sene 20-30 Aralık günleri devre mülk gününüz oluyor. Ve siz bu tarihe göre plan yapmadığınız için gidemiyorsunuz. Eğer her yıl farklı tarihlerde gelmek için imkanınız yoksa bu maddeyi iyi düşünmelisiniz. Satış yapılmadan önce, firmanın pazarlamasını yapan kişiler, "Gelemediğiniz dönemlerde hakkınız başka kişilere kiralanır ve ödemesi size yapılır" şeklinde vaatlerde bulunuyorsa buna inanmayın. Firma gelmediğiniz dönemlerde bırakın kira ödemeyi, sizden 60 Euro aidat + elektrik su parası dahil yaklaşık 900 TL ücret talep edecektir. Diyelim siz gelemediniz ve tüm haklarınızı bir arkadaş yada akrabanıza devrettiniz. Firma bu gelen aile için havuz ücretine +5 TL ilave yapıyor. Yani kişi başı 25 TL olan havuz fiyatı 30 TL oluyor. "Ben mülk sahibinin yerine geldim, onun bütün haklarından aynısı ile faydalanmam gerekmez mi? diye soruyorsunuz. Cevap "Burası havuz, devremülk değil. Havuz şirketimizin özel tesisi. İstediğimiz fiyatı uygulama hakkımız bulunuyor" oluyor. Eğer siz de Özgül Termal'den devremülk sahibi olmak istiyorsanız, firmanın pazarlamacılarından yada firmadan değil de Sahibinden. com üzerinden çok daha uygun fiyata devremülk satın alabilirsiniz. Özgül Termal'in ücretsiz olarak verdiği hizmetler otopark, çocuk parkı ve halı saha.. Bunun dışında hiçbir sosyal organizasyon yok gibi. Aidat ödemenize rağmen elektrik parası talep ediliyor. Evlerde bulunan sınırsız internet diye pazarlanan hizmet ise sıfır. Çünkü çoğu yerde ya çekmiyor ya da aşırı yavaş.. Firmanın yemeklerine gelecek olursak ücretli olduğunu belirtmek isteriz. Devremülk şeklinde değil de günlük konaklama şeklinde giriş yaptığınızda yemek dahil fiyat alabiliyorsunuz. Yemekler hakkında yapılan yorumların genel olarak olumlu olduğunu da belirtmek isteriz. Sanırım Özgül Termal'in en beğenilen kısmı yemekleri.. Evlerinizde termal suyu bulunuyor. Havuz, sauna, buhar odası, spor gibi etkinliklere ücret ödemek istemeyenler evlerindeki ücretsiz termal suyunu kullanabiliyor. Havuz temizliği vasat durumda diyebiliriz. Havuzun içinde yüzerken suda yüzen ufak tefek cisimler görmeniz mümkün. Hele dış mekandaki havuzlar hepten kir içinde. Geçtiğimiz dönemde bir arkadaşımız havuzdan iltihap kapmıştı ve en yakın hastanede tedavi görmüştü. Her ne kadar personel havuz, sauna, buhar odası gibi alanları temizlese de, dışarıdan yapılan girişler çok kalabalık bir ortam oluşturuyor. Evet Özgül Termal'e otel ve devremülkün dışında otelde konaklamayan müşteriler de geliyor. Askeri, öğrencisi, inşaatçısı, çiftçisi, yoldan geçen kamyon şoförü.. Sıcaktan bunalan Özgül Termal'in havuzuna geliyor. Özellikle hafta sonu o kadar kalabalık ortam oluyor ki bazen saunada oturacak yer zor buluyorsunuz. Havuzlar insan kaynıyor.. Örneğin yukarıda resmi bulunan havuz boş iken gayet güzel ve iç açıcı görünüyor. Tabii bir de aynı havuzda adım başı bir insan olduğunu hayal etmelisiniz. Her odada belli bir fikre sahip insan grupları.. Belli ki toplu gelmişler.. Kalabalık, koku, açık havuz kısmından gelen sigara dumanları, gürültü.. Bunlar tatilinizi zehir etmeye yetiyor. Yani hafta sonları kendinizi otelin dışına atmakla çözüm bulabiliyorsunuz. Otelde ücret ödeyerek girdiğiniz ortak havuz kısmında birçok aksaklık olabiliyor. Bazen fin hamamı çalışmıyor, bazen buz makinesi çalışmıyor, bazen ve hatta genel olarak saunaların ısısı yeterli olmuyor.. Az önce de söylediğimiz gibi, Grand Özgül Termal Gazlıgöl'de konaklayan müşterilerinin dışında da ortak havuz alanına ziyaretçi aldığı için ortam oldukça kalabalık oluyor. Sauna ve buhar odasına giren çıkan bitmiyor ve odalar bir türlü yeterli seviyelerde ısınamıyor. Bazen spor odasının kapısı kilitleniyor.. Sorunlarla ilgili yetkililer kendilerine göre açıklamalar yapıp müşterileri geçiştiriyor. Çözüm yok! Yukarıda da belirttiğimiz gibi Özgül Termal'in müşterisine ücretsiz sunduğu ele alınır bir şey yok. Sosyal aktivite de pek yok. Devremülkü aldığınız yılda ödediğiniz paranın Euro karşılığı bugünkü devremülk bedelinin 10 katı. Yani 8000 TL'ye 10 yıl önce almış olduğunuzu farz edin. Bugün bu devre mülkün bedeli 80 bin TL civarında olması gerekiyordu. Neden Euro hesabı yapıyoruz? Çünkü firma aidata gelince Euro hesabı yapıyor. "Sürekli değerlenecek" diye vaatler veren firmanın devre mülkleri 8 yılda 2-3 bin TL değer kazandı. Aslında bu değer kazanma değil, ciddi bir kayıptır. Kış aylarında tatil yapacaklar için şunu hatırlatalım ki Afyon çok soğuk şehirlerimizden biri. Özgül Termal'de havuz ile binalar arasında yürüme mesafesi oldukça fazla. Sıcak termal havuzdan çıkıp eve gidene kadar çarpılma ihtimaliniz söz konusu. 25 derece sıcaklıktan -15 ila 20 dereceye bir anda çıkmanız sizi hasta etmeye yeterli olacaktır. Bu yazımızda Özgül Termal hakkında genel bilgilendirme, müşteri yorumları ve şikayetleri özetlemiş olduk. Umarız yeni müşteriler için faydalı bir yazı olur. Firma sahipleri için oldukça faydalı bir yazı yazdığımızı düşünüyoruz. Bu önemli eleştirileri dikkate almaları firma için oldukça faydalı olacaktır. Alt panelden değerlendirmelerinizi yapabilir ve sorularınızı sorabilirsiniz. Grand Özgul Thermal Holiday Village, is a holiday resort and accommodation that offers recreation and entertainment opportunities, usually located in areas with hot springs. Thermal springs are mineral-rich hot waters that are often used for their potential health benefits and relaxation purposes. Thermal holiday villages provide facilities where guests can enjoy the health benefits of thermal waters, unwind, and make the most of their vacation. Such holiday villages commonly feature amenities such as thermal baths, spa centers, thermal pools, massage, and therapy services. Guests can benefit from the relaxation and stress-reducing effects of thermal waters. Additionally, these establishments often highlight their natural beauty and surroundings. For specific information about a place named "Thermal Holiday Village," more detailed information is required. If you're looking for more information about a particular facility, you can visit the official website of the holiday village or read reviews on online travel platforms. öncelikle teşekkür ederim açıklamalarınız için. Ben de daha yeni bir sözleşme imzalamıştım. Yeni yapılacak olan villa projesınden 7 gunluk kullanım satın aldım. Proje 2023 te bitecek. Yazınızda en cok canımı sıkan konu haklarımı bir arkadaşıma devredememem konusu, sanırım sırf bu yüzden yaptıgım sözleşmeyi iptal edecegım. Evet Erhan Bey, siz arkadaşınızla beraber devremülke gelmediğiniz sürece, arkadaşınız sizin haklarınızdan faydalanamıyor. Özgül termal yorumlarına bir de ben katkıda bulunmak isterim. Bu yıl pandemi sürecinde firma SMS gönderdi. 22 Haziran 1 Temmuz tarihlerinde tesisimizi kullanabilirsiniz şeklinde. Ama arayınca farklı konuştular. Sizin 10 günlük kullanım hakkınız var ama süreçten dolayı 7 güne düşürdük diyorlar. Aidat 10 günlüğe göre olacakmış ama. Bu ne saçma iş? Böyle bir otel olabilir mi? Özgül Termal'e her gittiğimde boş odalar görüyorum. Yine de göreceğim. Odalar boş olmasına rağmen, 10 günlük hakkımızı 7 güne düşürecekler. Buna hakları yok. Özgül termal hangi cemaatin bilen var mı? Ben Süleymancılar diye biliyorum. Özgül Termal hakkında yazılan olumsuz yorumlar tamamen doğru. Devremülkler satılırken bir sürü vaadler sıraladılar. Bir kısım devremülk sahiplerine imzalı taahhüt verdiler sonradan onu da kaldırdılar sadece sözlü. Taahhüt içerisinde, 2013 yılında kiralama, takas ve geri alımlarla ilgili borsa kurulacağı, dönem değişikliği yapılabileceği, isterse tapu sahibi adına 3 türde kiralama yapılarak belli miktarı kesilerek kira ödemesi yapılacağı, diğer tatil beldeleri ile anlaşma yapılıp tatil takası yapılacağı gibi vaadlerle, Allah, Kitap, Bismillah diyerek bizleri avladılar. SATIŞ YAPILDIIII. PARA CEPLERİNDE ve yetki de. Bir kaç sene, efendim müşteri bulamıyoruz, termalleri kiraya veremiyoruz, henüz sistemimiz oturmadı v. b. v. b. Hadi tamam, doğrudur, olabilir dedik. Geldiğimiz nokta, yaklaşık 9-10 yıl oldu, hiç bir vaad yerine getirilmediği gibi, dönem değişikliğinde 10=7 gün oldu, 3 günü gasp ettiler, ben gelemeyeceğim arkadaşım aile dostum gelecek, yok gelemez birinci derece akraban olacak, daire temizlenmemiş, dairen dolu başka bir daire vereceğiz, kapıda 2-3 saat eşyanla bekle, sesini yükseltince, kara listeye ekle, mimle, üstünü çiz. Ne güzel ve bunlar mümin-müslüman. Yönetim istediği kararları istediği gibi, hak gasp ederek alsın, istediğini mimlesin, insanların tapulu malını önce yalan dolanla satıp kendi kararlarıyla hiçe saysın, devremülk sahiplerinin ve sevdiklerinin gelmemesi için her türlü hileyi yapsın, kendisi satışını yapsın, sonra da devran sürsünler, ceplerini doldursunlar. Ne ala memleket. Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner. Onların planı varsa Rabbimin de bir planı vardır, o plan işleyince, ne yönetim kalır ne cemaat.


Eski ismi Afyon olan bu şehrin adı 2005 yılında resmi olarak Afyonkarahisar olarak değiştirildi ama çoğumuz buraya kısaca Afyon demeye devam ediyoruz. Zengin ve köklü bir tarihe sahip olan Afyon, tarih turizminin yanında son yıllarda artan termal turizmi ile önemli bir merkez haline geldi. Afyonkarahisar, Türkiye'nin termal başkenti desek yeridir. "Afyon'un meşhur yerleri" isimli yazımızda görülmesi gereken yerlere detaylıca yer verdiğimiz için şimdilik bu konuyu detaylandırmadan geçiyoruz. Ayrıca Büyük Taarruz'un en büyük savaşları Kütahya ile birlikte bu topraklarda yapılmıştır. Mustafa Kemal Atatürk'ün bizzat yönettiği Büyük Taarruz Savaşı'nda iki ordu arasında sıkıştırılan düşman birlikleri Afyonkarahisar sınırları içinde yok edilmişlerdir. Her bir karış toprağı şehitlerimizin kanıyla sulanan kentlerimizden biridir Afyonkarahisar. Peki Afyon nasıl bir yer? Afyon'da memur ve öğrenci hayatı nasıl? Sosyal imkanları neler? Bu konulara girmeden önce Afyon hakkında genel bilgilere kısaca bir bakalım. - Afyonkarahisar Nerede? Nasıl Gidilir - Kısaca Afyonkarahisar Tarihi - Afyonkarahisar Hakkında Kısa Bilgiler - Afyonkarahisar Ekonomisi - Afyonkarahisar'ın Coğrafi Yapısı ve İklimi - Afyonkarahisar Kültürü Örf, Adet, Gelenek ve Görenekleri - Afyonkarahisar Mutfağı ve Afyon'a Özgü Yemekler - Memur ve Öğrenciler İçin Afyonkarahisar Nasıl Bir Yer? Afyon'da Yaşam Afyonkarahisar topraklarının büyük kısmı Ege'de, bir kısmı ise İç Anadolu Bölgesi'nde yer alıyor. Afyon ilinin komşuları; kuzeyde Eskişehir ve Kütahya, batıda Uşak ve Denizli, güneyde Burdur ve Isparta, doğuda ise Konya'dır. Ege ve İç Anadolu'nun orta kesiminde bulunan Afyonkarahisar, Türkiye'nin kuzey-güney ve doğu-batı eksenin kesişim noktasındadır ve karayolu ile ulaşım her yerden çok rahattır. Büyük iller arasında geçiş noktasında bulunduğundan sadece büyük şehirler değil Türkiye'nin birçok ilinden direkt yapılan otobüs seferleri bulabilirsiniz. - İstanbul Afyonkarahisar arası yaklaşık 420 kilometre ve 5 saat. - Ankara -Afyonkarahisar arası yaklaşık 260 kilometre ve 3 saat. - İzmir Afyonkarahisar arası yaklaşık 330 kilometre ve 4 saat. - Erzurum Afyonkarahisar arası yaklaşık 1145 kilometre ve 13 saat. - Diyarbakır Afyonkarahisar arası yaklaşık 1080 kilometre ve 12 saat. - Trabzon Afyonkarahisar arası yaklaşık 1040 kilometre ve 12 saat. Bölgede Afyon Uşak Kütahya illerinin ortak kullanım alanında olan Zafer Havalimanı bulunuyor. Bu havaalanı bölgesel ve 3 ile birden hizmet vermekte. Kütahya il sınırları içinde bulunan ve Afyon merkeze yaklaşık 60 km. mesafede olan Zafer Havalimanı'na servislerle ulaşım sağlanıyor. Yüksek hızlı tren güzergahı üzerinde bulunan Afyonkarahisar'a; İzmir, Eskişehir, Ankara ve İstanbul gibi illerden trenle ulaşım da mümkündür. Afyonkarahisar Ali Çetinkaya Tren Garı, Afyon merkeze çok yakın mesafede bulunuyor. Hititler (M. Ö. 1800 1200): M. Ö. 1800'den sonra Anadolu'da kurulan Hitit Devleti, Afyonkarahisar topraklarını da içine alıyordu. Şehirde bu döneme ait birçok kalıntı bulunuyor. Frigler (M. Ö. 1200 546): Frigler M. Ö. 1200 yıllarından itibaren Anadolu'ya yayılmaya başlamışlardı. M. Ö. 660 yılında Kimmerlerin saldırısıyla yıkılan Frig hakimiyeti, Afyonkarahisar ve Eskişehir arasında bulunan bölgede yeniden kurulmuştur. Özellikle İhsaniye sınırlarında bu döneme ait birçok kaya anıtları vardır. Lidyalılar (M. Ö. 660 546): Manisa'da bulunan Sardes Antik Kenti'ni merkez olarak kabul eden Lidyalılar, M. Ö. 660'dan itibaren sınırlarını genişleterek Afyon'un güneyinde bulunan Dinar ve Dazkırı ilçelerine kadar yayılmışlardır. Persler (M. Ö. 546 333): Kimmerlerin Anadolu'ya yaptıkları seferlerin Frig hakimiyetini çökertmesi sonucu Persler, M. Ö. 6. yy. başlarından itibaren Anadolu'ya girmeye başlamış ve Geleneia bölgesini Anadolu'nun merkez bölgesi yaparak bu coğrafyaya tamamen egemen olmuşlardır. Helenistik Dönem (M. Ö. 333 30): Bu dönemde bölge Büyük İskender'in saldırısına uğradı. Büyük İskender'in ölümünden sonra Afyonkarahisar önce Selevkosların, sonra da Bergama Krallığı'nın eline geçti. M. S. 2. yy.'da Bergama Krallığı ile birlikte Roma İmparatorluğu'na katıldı. Romalılar Dönemi (M. Ö. 30 M. S. 395): Bu dönemde Afyon, mermer sanayi merkezi konumuna gelmiştir. Tüm kentler mermer kentleri durumuna gelmiş, yollar, yapılar hep mermerden yapılmıştır. Günümüzde Afyonkarahisar Arkeoloji Müzesi'nde mermer sanatının tüm özellikleri sergilenmektedir. Bizans Dönemi (395 1176): Roma İmparatorluğu ikiye ayrılınca burası Doğu Roma yani Bizans hakimiyetine girmiştir. Ünlü kahramanlarımızdan Battal Gazi'nin bu dönemde burada Bizanslılara karşı savaştığı rivayet edilir. Ayrıca Bizanslılar, Afyon'a 'yüksek kale' anlamına gelen Akronium ismini vermişlerdir. Türk Hakimiyeti Dönemi: Anadolu Fatihi ve Anadolu'daki Türk devletinin kurucusu I. Süleyman Şah, 1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra bütün Anadolu ile birlikte Afyonkarahisarı'da fethetti. I. Haçlı Seferi'nden sonra haçlı orduları Afyon'u geri alsalar da, şehir daha sonra tekrar Selçuklu hakimiyetini girdi. Bir dönem Germiyan Beyliği'ne geçen Afyon toprakları, 14. yy.'da Germiyanoğlu Yakub Bey'in ölümü ve vasiyeti üzerine Osmanlı toprağı oldu. İstiklal Savaşı döneminde işgal altından olan Afyonkarahisar, 27 Ağustos 1922'de düşmandan temizlenerek nihai olarak Türkiye Cumhuriyeti'nde bir il olarak yerini aldı. Nüfus: Afyonkarahisar'ın 2020 yılı nüfusu yaklaşık 730 bin kişidir. - Başmakçı, Bayat, Bolvadin - Çay, Çobanlar - Dazkırı, Dinar - Emirdağ, Evciler - Hocalar - İhsaniye, İscehisar - Kızılören - Sandıklı, Sincanlı, Sultandağı - Şuhut Afyon şehrinin geçim kaynağı büyük ölçüde tarıma dayanır. Öncelikli tarım, dağlar arasında yer tutan ovalarda bahçe tarımı tipindedir ve sebze meyve yetiştiriciliği yapılır. Ayrıca iklim şartlarına ve toprak özelliklerine göre tahıl üretimi de yaygındır. Bunun yanında Afyon'da şeker pancarı, patates, haşhaş, ayçiçeği gibi endüstri bitkileri de yetiştirilir. Afyonkarahisar sanayi alanında henüz istenilen düzeyde değil ve yeni yeni gelişen bir şehir. Ama modern hayvancılık alanında yüksek bir potansiyele sahiptir. Özellikle süt sığırcılığı, arıcılık, tavukçuluk, küçük ve büyük baş hayvancılık yapılmaktadır. Afyon yıllardan beri kaymak ve kaymaklı şeker üretimi ile birlikte sucuk üretiminde de Türkiye'nin öncü şehirlerindendir. Afyonkarahisar, Kayseri ile birlikte en çok sucuk üretimi yapılan iki ilimizden biridir. Afyon topraklarının büyük bölümü Ege Bölgesi'nde bulunmasına rağmen denize uzaklığı ve önünü kesen dağlar sebebiyle Ege iklimine dahil değildir. Afyonkarahisar iklimi daha çok karasaldır. Yüksek kesimleri kuru orman ve bozkırlarla kaplıdır. Güney ve batı kesimlerinde çok az da olsa Akdeniz iklimi görülür. Yaz ve bahar mevsimleri sıcak ve ılıman geçerken Afyon'un kışları oldukça sert ve soğuktur. Afyonkarahisar, ortalama yüksekliği 1500 metre olan ve volkanik hareketlerin oluşturduğu vadilerle yarılmış bir yayla görünümündedir. Ormanlarının büyük bölümü tahrip edilmiştir. İl sınırlarında çok sayıda irili ufaklı göl ve akarsu bulunur. Afyon'un en ilginç yüzey şekli ise şehrin merkezinde bulunan Sivritepe'dir. Yüksekliği 1200 metre olan Sivritepe üzerinde bir de kale vardır. Bu bölge ovadaki volkanik oluşum sonucu ortaya çıkmış kaya kütlesidir. Şehir ayrıca Türkiye'nin termal merkezidir. En fazla termal yatak kapasitesine sahip il olan Afyon'da jeotermal turizmin şehir ekonomisine katkısı büyüktür. Afyon, klasik Anadolu kültürü, gelenek ve göreneklerinin yaşatıldığı şehirlerimizden biri. Bunun dışında sıra dışı olan kendine has bir adet anlayışı yoktur ama bir farkı vardır. Afyonkarahisar, Konya'dan sonra Mevlevilik kültürünün yaşandığı ve yaşatıldığı ikinci şehrimizdir. Hz. Mevlana'dan sonra; pir-i sani yani ikinci üstad olarak kabul edilen Sultan Divani Mehmet Semai bu topraklarda yaşamıştır. Mevlevilik kültürü Afyon'da her yıl düzenlenen gösterilerle anılmaya ve yaşatılmaya devam eder. Afyon'a uğrarsanız Afyon Mevlevihanesi'ni ziyaret ederek bu 'Yarenlik Kültürü'nü yakından tanıyabilirsiniz. Afyonkarahisar Belediyesi, Osmanlı döneminden kalma 108 yıllık tarihi bir konağı restore ederek, şehrin yöresel ve kültürel mirasının sergilendiği Afyonkarahisar Kültür ve Sanatevi'ne çevirdi. Afyon tarihini ve kültürünü öğrenmek için burayı ziyaret etmenizi şiddetle tavsiye ederiz. Zengin bir yemek kültürü olan Afyonkarahisar'ın, Bolu-Mengen'den sonra Türkiye'de en iyi aşçıların çıktığı ikinci yer olduğu söylenir. Kaymağı, sucuğu ve lokumu çok meşhur olan Afyon mutfağı ağırlıklı olarak hamur işi ve ete dayalıdır. Afyon'da sadece patlıcandan yapılan 20'den fazla yemek çeşidi vardır. - Çullama Köfte - Göce Köftesi - İlibada Dolması ve Sırt Dolması - Sakala Çarpan Çorbası - Göce Tarhanası - Keşkek - Arabaşı - Bükme - Haşhaşlı Börek ve Haşhaşlı Pide - Halka Pişi, Lokma Pişi ve Düz Pişi - Şepit - Cızdırma - Nohut Çöreği - Dolama - Muska Hamuraşı - Özbek Pilavı - Paçık Afyonkarahisar'da 1992 yılında kurulan Afyon Kocatepe Üniversitesi bulunuyor. Bir de 2018 yılında buradan ayrılıp bağımsızlığını ilan eden Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi var. Kocatepe Üniversitesi'nin şehir merkezindeki kampüsü ulaşım ve konaklama açısından çok iyi bir noktada. Çevresinde KYK ve özel yurtların yanı sıra 1+1 şeklinde, öğrenciye uygun kiralık apart daireler de var. Ama üniversiteye yakın yerler şehir merkezine göre daha pahalı. Şehir merkezi kampüse uzak değil ve çok sık araç bulabilirsiniz. Kampüs yakınındaki dairleri tutmak isterseniz kayıt döneminde biraz erken davranmanız gerekiyor. Okulların açılmasına 2 gün kala bu civarda kalacak yer bulmanız zor. Bunun dışında Afyon, Türkiye geneline göre hem öğrenci hem memur hayatı yaşamak için ucuz bir şehir. Klasik olarak büyük şehirlerden gelenler için önce bir afallama dönemi olur. "Ben burada nasıl yaşayacağım?" gibi.. Sonrasında alışınca Afyon hem memurlar hem öğrenciler için küçük, güzel ve sakin bir şehirdir. Sosyal imkanları Anadolu'nun birçok iline göre daha iyidir. En büyük avantajlarından biri ise şehrin konumu. Afyon; İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya gibi büyük şehirlerin ortasında kalıyor. Buralara ulaşım kısa sürüyor. Ağrı'da okuyup İstanbul'a uçak bileti tükenince otobüse binen bir öğrencinin yaşadığı dramı hiçbir zaman yaşamazsınız. Eskişehir gibi bir öğrenci cenneti buraya sadece 2 saat mesafede, daha ne olsun! Konum olarak aynı avantaj memurlar için de geçerli. Ayrıca ilçeleri ve merkez arası ulaşım kolay ve sıkıntısız. Zaten Afyon nüfusunun büyük bölümü merkezde değil ilçe ve köylerde yaşıyor. Olumsuz olarak görülebilecek durumlardan birisi havası. Afyon yılın büyük bölümü çok soğuktur. Bir de ormanlık ve yeşil alanları çok azdır. Fakat Afyon doğal güzellikleri bakımından oldukça zengin bir ilimiz olduğunu unutmayın. Aşağıda linkini verdiğimiz yazıda bu noktaları tek tek inceledik.