Türkiye'de en popüler Yunan adaları rotalarından biri kuşkusuz ki Sakız Adası. Doğal güzellikleri ve insanlarının sıcaklığının yanı sıra komşumuz bir kere, onlar biz gibi, bizler de onlar gibiyiz. Sakız Adası, Yunan Adaları arasında büyük bir öneme sahip. Damla sakızı bütün dünyada sadece Sakız Adası'nda yetişiyor, ada adını damla sakızı ağaçlarından almış olsa da diğer bir ismi de Hora imiş. İngilizce ismi ile de Chios olarak biliniyor. Ayrıca rivayetlere göre İlyada ve Odesa Destanı'nın yazarı Homeros da Sakız Adalıymış. Sakız Adası, Ege'nin kuzey doğu adalarından bir tanesi, Çeşme'nin tam karşısında konumlanmış ve yüz ölçümü açısından Yunan Adaları arasında 5. sırada yer alıyor. Bir de kendisine bağlı iki de küçük adası var; Psara ve Oinousses. Sakız'a üçüncü kez gitmeme rağmen bir an olsun sıkılmadığım bir destinasyon. İlk gittiğimde günübirlik, ikinci gittiğimde üç gün ve 2018 yılındaki seyahatimde Sakız Adası'nda 6 gün kaldım. Ayağımın tozuyla döner dönmez sizler için gezi rehberimizi detaylandırıyorum. Bu arada Sakız Adası konaklama önerileri için Sakız Adası Otel Rehberi ve Sakız Adası mekan önerilerim için Sakız Adası'nda Ne Yenir yazılarıma göz atmayı unutmayın. Yunan mutfağından tüm detaylarıyla bahsettiğim Komşunun Lezzeti: Yunan Mutfağı yazımda Yunanlılar'ın yemek kültürünü yakından tanıyabilirsiniz. Adaya hem deniz hem de hava yolu ile ulaşım mümkün fakat uçuşlar Yunanistan içi olduğu için Türkiye'den sadece deniz yoluyla ulaşmanız mümkün. Yeşil pasaportunuz var ise vizesiz girebilir, bordo pasaport sahibi iseniz Schengen vizesi ya da kapıda vize uygulaması ile giriş yapabilirsiniz. Kapıda vize uygulaması hakkında detaylı bilgiler için: Yunanistan Kapı Vizesi. Sakız Adası, İzmir'in Çeşme ilçesinden deniz yolculuğuyla yaklaşık 30 dakikada ulaşabileceğiniz şirin bir Yunan Adası. Ayrıca diğer bir alternatif ise Yunan adalarından deniz yoluyla rotanızı çizerek de ulaşabilirsiniz fakat Midilli, Samos, Selanik, Limnos, Kavala, Rodos, Kos, İkaria adalarıyla düzenlenen seferlerin aktarmalı olmasından dolayı kalacak günlerinizi hesaplayarak rotanızı belirlemeniz gerektiğini unutmamalısınız. Çeşme-Sakız arası yolculuğumuzu daha önceki gidişlerimizde Ertürk Turizm ile sağladık. Eğer günü en iyi şekilde değerlendirmek isteyenlerdenseniz, daha hızlı giden katamaran seçeneği öneririm çünkü ilk varan sefer oluyorsunuz ve pasaport kontrolüne erkenden girerek zaman kazanıyorsunuz. Alternatif olarak Çeşme-Sakız seferlerini Turyol firması da düzenliyor. Daha önce de Midilli Adası'na geçerken kullanmıştık, buraya da hat açtığını öğrenince son gidişimizde Turyol'u tercih ettik. Seferler sabah 9.00'da Çeşme'den başlıyor ve 9.30'da Sakız'a varıyor. Dönüşlerde akşam 18.00'de gerçekleşiyor. Bilet fiyatları gidiş-dönüş kişi başı 25 , tek yön alırsanız 20 ödeniyor. Adada kalacaksanız ve hakkıyla gezmek istiyorsanız kesinlikle araba kiralamanızı öneriyorum. Liman çevresinde birçok araç kiralama firması bulunuyor. Biz kaldığımız otelin araç kiralama firması olan Travel Shop ile aracımızı günlük 25 'ya kiraladık. Oteli ve araç kiralamayı aynı yerden yaptığımız için müşterilerine özel indirimlerden de faydalanmış olduk. Gelmeden önce tüm işlemleri online olarak da hallettik ve limana vardığımızda zaman kaybetmeden aracımızı teslim aldık. Eğer önceden bu işlemleri hallaederseniz zaten firma sizin varış saatinize göre limanda sizi bekliyor oluyor. Bu sayede zamandan tasarruf etmiş olursunuz. Ancak günübirlik gidenler için cazip alternatifler de mevcut. Merkezde adayı yüzeysel keşfetmek isteyenler yürüyerek dolaşabiliyor, alışverişini yapıyor, sahilde Uzo ya da bira içiyor ve dönüyor. Diğer bir alternatif ise günübirlik turlar ile adayı keşfetmek. Limandan iner inmez zaman kaybetmeden rehber eşliğinde adayı farklı açılardan keşfetme imkanı veren çeşitli turlar düzenleniyor. Adanın şirin köylerinin bir günde gezmek isteyenler bu turlara katılabilir. Konaklama için de eğer bir tatil evi ya da oda kiralamak isterseniz Airbnb'yi kullanabilirsiniz. Hala bir Airbnb hesabınız yok ise paylaşacağım linkten üye olup ve 400 TL'ye varan indirimi anında kazanın. Airbnb indirim linkini kullanarak konaklamanızı daha hesaplı yapabilirsiniz. - Chios Limanı - Chios Arkeoloji Müzesi - Chios Kalesi - Sakız Müzesi - Osmanlı Hamamları - Nea Moni Manastırı - Olimpi Mağarası


Sakız Adası'nda bu güne kadar kaldığım otel ve evlerde yaşadığım deneyimleri paylaşmak için otel tavsiyeleri yazımı hazırladım. Sakız Adası hakkında daha fazla bilgi almak isteyenlere öncelikle Sakız Adası Gezi Rehberi ve Sakız Adası'nda Ne Yenir yazılarımı okumasını öneriyorum. Yunan Adaları'nı gezerken tek bir yerde konaklamamak hem ulaşım hem de zaman açısından çok daha iyi. Sakız Adası'na üçüncü kez geldiğim için deneyimlerim sonucu bu fikre daha çok katılır oldum. Eğer sizde adayı detaylıca keşfetmek istiyorsanız tek bir yerde kalmayı pek tercih etmeyin. Tek bir yerde uzun süre konaklamak her gün uzun süreli araba yolculuğu demektir. Bu yüzden her gün ya da iki günde bir olarak otel değiştirip, her biri kendi içinde avantajlı ve güzel otellerde konaklamayı seçmak bana daha mantıklı geliyor. Eğer Sakız Adası'nda otel rezervasyonunuzu Booking üzerinden yapacaksınız sayfanın sağ tarafındaki Booking rezervasyonları kısmından yapabilirsiniz. Ya da bir tatil evi/oda kiralamak isterseniz de Airbnb'yi kullanabilirsiniz. Hala bir Airbnb hesabınız yok ise paylaşacağım linkten üye olun ve anında indirim kazanın. Airbnb %10 indirim linkini kullanarak konaklamanızı daha hesaplı yapabilirsiniz.


Komşumuz olunca, damak zevklerimiz de benzer oluyor. Adaya gelip de lezzet ve tazeliğin doruğunda olan deniz ürünleri yemeden tabi ki de dönülmez. Hem fiyatlar bize göre oldukça uygun hem de lezzet ve kalite daha iyi. Yunan lezzetlerinden asla pişman olmayacaksınız. Yunan mutfağından tüm detaylarıyla bahsettiğim Komşunun Lezzeti: Yunan Mutfağı yazımda Yunanlıların yemek kültürünü yakından tanıyabilirsiniz. Sakız Adası hakkında daha fazla bilgi almak isteyenlere öncelikle Sakız Adası Gezi Rehberi ve Sakız Adası Otel Rehberi yazılarımı okumasını öneriyorum. Sakız Adası'na gelmişken Yunan lezzetleriyle tanışın. Mesela kahvaltıda Bougatsa tatlısı yiyin. Kahve sever biriyseniz buraya gelince hemen hemen her yerde bulabileceğiniz yaz kış demeden Yunanlılar tarafından tüketilen Frappe yanı soğuk ve buzlu kahve ile serinleyip, kahve krizinizi hafifletebilirsiniz. Öğlen ve akşam yemeğinde Greek salata ve Caciki sofranızdan eksik olmasın, Yunan sofralarının olmazsa olmazıdır. Deniz ürünleri bize göre daha lezzetli oluyor, sıradan bir yerde bile deneyeceğiniz ahtapot, kalamar ya da karides çok iyi lezzette olacak. Buraya gelince Yunan rakısı Uzo ile Feta peynirinin uyumunu deneyin. Yunanlılar rakı içer de bira içmez mi? Tabi içer hemde Sakız Adası'na has Chios Fresh Beer markaları bile var.


Sakız Adası'nın bilinen plajlarının aksine, bilinmeyenleri çok daha güzel. Kumlusundan volkanik taşlısına, her çeşit sahili var. Bazı plajlar çok kalabalık olurken bazı plajlar ıssız olabiliyor ve Yunanistan'da sahiller kendi içinde organize ve organize olmayan plaj olarak ayrılıyor. Organize plajlarda cankurtaran, şemsiyeler, şezlonglar ve duş imkanı bulabilirsiniz. Plajın bulunduğu konumda taverna ya da kafe mutlaka olur. Organize olmayan plajlarda ise tüm ihtiyaçlarınızı sizin sağlamanız gerekir. Genellikle ağaç altına havlunu ser, yiyecek içecekleri önceden al ve ıssız sahillerin tadını çıkar temalı olur. Ben kalabalıktan uzak, organize olmayan plajları daha çok tercih ediyorum. Sakız Adası'nda sayısız güzellikte sahillerde yüzdüm. Her biri halka açık ve ücretsiz. Eğer şezlong ve şemsiye kullanmak isterseniz organize olan plajlarda genellikle sahil kenarındaki tavernalar oluyor ve eğer bir şey yemek/içmek istemiyorsanız kişi başı 2-3 ödemeniz bekleniyor. Ama genellikle bunu ödemek yerine bir içecek içip tüm gün plajı kullansanız kimse size bir şey demez. Bir de çoğu plaja arabanızla ulaşmanız gerekeceği için plajları dolaşmanın öncesinde araba kiralamanız ve yanınıza mutlaka plaj ayakkabısı almanızı öneriyorum. Şimdi sıra Sakız Adası'nın en güzel plajlarını anlatmaya geldi. Sakız Adası'nda denize girilecek yerlerden detaylıca bahsetmeden önce bölgelerine göre ayırmak istiyorum. Sakız Adası plajları haritası üzerinden de göreceğiniz gibi adada çok sayıda plaj var. Adanın her bölgesinde çeşitli plajlar olmasına rağmen en az sayıda kuzeyde bulunuyor. Ayrıca adanın kuzeyindeki plajlar genellikle taşlık, rüzgarlı ve dalgalı oluyor. Bu yüzden de pek tercih edilmiyor. Biz genel olarak güney ve batı Sakız'da denediğimiz plajlardan çok memnun kaldık. Doğu tarafı liman bölgesine yakın kaldığı için ve daha kalabalık olduğu için pek tercih etmedik. - Güney Sakız Sakız ağaçlarının arasından geçerek inanılmaz güzellikte turkuaz bir denize çıkacaksınız, işte burası Vroulidia. Burası adanın en güneyinde, yarı organize bir plaj. Tepede arabanızı park edebileceğiniz alanda bir kafe var. Oradaki merdivenlerden aşağı inerek plaja ulaşıyorsunuz. Taşlık, suyu soğuk, küçük bir plaj. Şemsiye ve sezlong yok ama ağaçlarla gölgelik ufak bir alan var, bizde orayı kullandık. Suyu soğuk ama o kadar pırıl pırıl ki insan zaman kaybetmeden hemen atlamak istiyor. Buradaki denizin rengi mavi değil, siyahla koyu lacivert arası bir tonda. Bunun sebebi ise tüm sahilde ve denizin içinde bulunan volkanik siyah taşlar. Eşsiz doğal güzelliği ve tertemiz deniz suyundan ötürü yolu güneye düşenler tarafından en rağbet gören plaj. Yarı organize bir plaj, şezlong ve şemsiye yok ama temel ihtiyaçlarınızı karşılayabileceğiniz bir kafe var. Gölgelik olarak plajın arkasındaki ağaçlık alanı kullanabilirsin. Mavra Volia'nın hemen sağındaki tepeden çıkınca yanında yine simsiyah taşlı büyüleyici güzellikteki Foki Plajı bulunuyor. Baktınız ki Mavra Volia çok kalabalık, sakin bir yer istiyorsunuz, hemen buraya gelin. Kalamoti Köyü'nün limanı Komi; büyük bir kumsalı olan, adanın en turistik yerlerinden biri. Organize bir plaj, şezlong, şemsiye, duş, kabin ne ararsanız var. Birçok kafe ve taverna sayesinde yeme-içme konusunu dert etmeden kum plajın keyfini çıkarabilirsiniz. Suyu pek soğuk değil, çabuk derinleşmediği için de çocuklu aileler için gayet uygun. Tabi bu kadar imkanı bir arada sununca adanın en kalabalık plajlarından biri olduğunu da unutmayın. Aynı sahil şeridinde hemen yakınında Lilikas Plajı, bu sahile göre daha sakin, taşlık ve sahil boyunca küçük tavernaların olduğu bir yer. Pek kimseler tarafından bilinmeyen gizli plajlardan biri. Aslında Agia Dynami'nin komşu plajı ama arabayla yolu ters istikamette olduğu için yol mesafesi olarak uzak kalıyor. Eğer ben trekking yaparım da ulaşırım derseniz iki plaj arasında kısa sürede geçiş yapmak mümkün. Yolu gerçekten kötü ve uçurumlu ama inanın gittiğinize değecek, vazgeçmeyin yola devam. Yarı organize bir plaj, seyyar bir kafe var ama biz gittiğimizde henüz sezonu açmadığı için şemsiye ve şezlogundan ücretsiz faydalandık. Plajı taşlık ama plaj ayakkabısı ile sorun çözülüyor. Suyu soğuk, berrak, turkuaz ve hemen derinleşiyor. Kimselerin olmadığı bir plajda denize girmek isterseniz burayı öneririm. Tesis olmasına rağmen yolu kötü olduğu için pek tercih edilmiyor. Eğer günün son saatlerinde buraya gelirseniz günü burada batırmayı es geçmeyin. En güzeli en sona sakladım. Açıklıyorum, Sakız Adası'nın en muhteşem plajı Agia Dynami. Olimpi Köyü yakınlarında hala adanın en gizli plajlarından biri. Özellikle lokallerin tercih ettiği bir koy. Ben adaya ilk geldiğimde Yunan bir arkadaşımın tavsiyesi ile keşfettim ve o günden beri benim için Sakız'ın en sevdiğim plajı. Adını plajın yakınındaki tepede bulunan kiliseden alıyor. İnanılmaz bakir bir plaj, suyu kristal gibi. Turkuaz rengi o kadar etkileyici ki gerçekten kendine hayran bırakıyor. Tabi böyle güzel ve özel bir plajın organize olmasını beklemiyorsunuz değil mi? Etrafında hiçbir tesis yok, gölgelik birkaç ağaç var. Hemen derinleşmeyen, incecik kumu olan, suyu soğuk bir plaj. Al yanına hoparlörünü, içeceğini, yemeğini, ser havlunu, tüm gün keyfine bak. - Kuzey Sakız Etrafındaki küçük tavernaları olan sakin bir plaj. Taşlık plajı, suyu soğuk ve dalgalı. Adanın kuzeyine pek kişinin yolu düşmez ama yine de en popüler plajı listenizde bulunsun. - Doğu Sakız İşte Sakız Adası'nda en unutulmaz plajlarından biri daha. Sahili mini çakıl taşlı ve kumlu, denizi efsane. Bizdeki beach clubların tarzına yakın bir sahil barı var. Virajlı bir yolun arasında gizlenmiş, tabelası olmayan özel bir plaj. Sahile indiğinizde göreceksiniz, ada halkının çoğu genci de burada eğleniyor. Tesis olduğu için organize bir plaj. Suyun rengi öyle güzel bir turkuaz tonu ki tepeden balıklama atlayasım gelmedi değil. Adanın yerlilerinin daha çok tercih ettiği, turistik olmayan bir plaj. Yoldan geçerken turkuazlığuna vurulduğum plajlardan biri daha. İnce çakıl taşlı, küçük bir koy. Organize bir plaj değil, ama ağaç altı bulunur. Tamamen kum olan bu plaj, adanın en kalabalık plajlarından biri çünkü Sakız merkezine en yakın denize girelecek yer Karfas. Plajın çevresi büyük otellerle dolu olduğu için günün her saati kalabalık. Plajı ince kum, suyu sığ ve organize bir plaj olduğu için herkes tarafından tercih ediliyor, özellikle de çocuklu aileler burayı seçiyor. Günübirlik Sakız'a gelip plaj keyfi sürmek isteyenler Karfas'ı tercih edebilir. - Batı Sakız Denize bakan tavernalarıyla, aynı zamanda adanın en organize plajlarından biri. Şezlong, şemsiye, kabin ve duş imkanın yanı sıra çok sayıda kafe ve tavernası ile tüm ihtiyaçlarınıza yetişiyor. Denizin ve sıra sıra dizili şezlongların olduğu kısmı uzunca bir kumsal. Adanın en sığ denizlerinden biri, yürü yürü derinleşmiyor. Hem ince kum hem de sığ olduğu için çocuklu ailelere pek uygun. Yunanca'da ikiz anlamına gelen Didyma, iki benzer plajdan oluşuyor. Görüntüsü olduğu kadar denizi de mükemmel! Genellikle çok kişinin bilmediği, ıssız plajlar listesine alabilirim. Suyu soğuk, çabuk derinleşen ve taşlık sahili var ama su o kadar berrak ki güzelliğine hayran bırakıyor. Yüzerken dipte yüzen balıkları bile görmek mümkün. Adanın en ıssız plajlarından biri, hatta öylesine kimseler uğramıyor ki turist bir çiftin çıplak olarak sahilde güneşlendiğine tanık oldum. Yolu baya bozuk ama düzlük alanda ilerlediğimiz için tehlikeli bir durum yok. Deniz hemen derinleşiyor, sahili çakıl taşlı. Üstsüz güneşlenecek kadar ıssız bir yer olduğu için de tahmin edersiniz ki organize değil. Gölgelik olarak ağaç altlarını kullanabilirsiniz. Trahili, beyaz kumu ve masmavi deniziyle Sakız'ın en egzotik plajı. Yanına erzak almayı unutma çünkü yakınlarda pek bir şey yok. Plajın bulunduğu tepede bir gözetleme kulesi var. Eski zamanlarda adanın stratejik noktalarına yerleştirilen bu kulelerden adaya yaklaşan gemileri haber vermesi amacıyla gözetleme kulesi olarak kullanılıyormuş. Suyu soğuk, deniz çabuk derinleşiyor. Organize bir plaj değil ama çam ağaçlarıyla kaplı bir plajı olduğu için gölgelik sıkıntısı yok. Sürprizli plajlardan biri daha. Suyu pırıl pırıl, organize olmayan, ıssız bir sahili var. Plajı taşlık ve suyu soğuk ama tam kafa dinlemelik yer. Yoldan aşağı inerken yol sağa ve sola ayrılacak, sağa giderseniz Tigani, sola gidersenizde bir başka gizli plaja ulaşacaksınız. Bu plajın adı da Makria Ammos. Volissos Köyü'nün yakınlarındaysanız en yakın plaj Lefkathia. Organize bir plaj, şemsiye, şezlong ve kabin var. Bu çevrede pek plaj olmadığı için gün içinde baya kalabalık oluyor. Azize Markella manastırının bulunduğu yerde, kuzeybatı tarafında yer alan, taşlık bir plaj. Yine Volissos'a yakınsanız burayı tercih edebilirsiniz. Organize bir plaj değil ama ağaç altı gölgelikler var. Suyu hemen derinleşiyor ve soğuk. Bu plajın en büyük özelliği yıllar önce Azize Markella'nın, babası tarafından öldürüldüğü yerde kutsal bir kayanın bulunması ve burada deniz suyunun sıcak olmasıdır.


Samos Adası, Türkiye'ye en yakın Yunan Adası olması dışında, inanılmaz güzellikteki plajları ve doğasıyla unutulmaz yaz tatil destinasyonlarından biri. Oksijeni ve yeşili bol Yunan Adaları'ndan birinde denizin keyfini çıkarıp leziz Yunan yemeklerinin tadına varmak istiyorsanız Samos sizin için doğru adres! Samos Adası Gezi Rehberi yazısında Samos Adası'nda gezilecek yerler listesi ve Samos Adası'na gitmeden önce bilmeniz gerekenler önemli bilgileri bir araya topladım. Şimdiden iyi gezmeler! Samos Adası, Kuşadası'nın karşısında konumlanıyor ve her geçen gün Türk turistler tarafından tercih edilen yaz tatili destinasyonlarından biri oluyor. Tarihi ve doğal güzellikleri ile benim de ilgimi çeken Yunan Adaları'ndan biri olunca rotamı Sakız Adası'ndan sonra Samos'a çevirdim. Samos Adası'na gitmeyi düşünenler için "Samos Adası'nda nerede konaklanır?" ve "Samos Adası'nda ne yapılır?" diyenler için Samos Adası Yeme İçme Rehberi ve Samos Adası Otel Tavsiyesi yazılarıma göz atmasını öneririm. Ayrıca Yunan mutfağından tüm detaylarıyla bahsettiğim Komşunun Lezzeti: Yunan Mutfağı yazısında Yunanlılar'ın yemek kültürünü yakından tanıyabilirsiniz. Samos Adası'na gideceğinizde en çok merak ettiğiniz konu "Samos Adası nereye yakın?" konusu oluyor. Samos Adası'ndan Kuşadası'na feribot ile giriş yaklaşık 40 dakika sürüyor. Seferler her gün karşılıklı olarak yapılıyor. Alternatif olarak İzmir'den daha yakın konumda Seferihisar-Samos arası feribot seferleri de var ama yolculuk yaklaşık 2 saat sürüyor. Ben Sakız Adası'ndan Hellenic Seaways ile Samos'a geçtim. Biletimi Ertürk Lines'dan almayı tercih ettim çünkü Yunan Adaları feribot seferlerini Türkçe arayüzü sayesinde alabilme kolaylığı sağlıyor. Ayrıca diğer birçok Yunan Adası'na geçişleri rahatlıkla planlama şansınız var. Samos Adası'da 3 liman olduğu için rotanıza göre farklı limanlara ulaşmış olacaksınız. Samos'un ana feribot limanı Vathy dışında Karlovasi and Pythagorion limanları da var. Seferihisar'dan Samos'a gidecekseniz Karlovasi limanına varacaksınız ve feribot yolculuğu yaklaşık 2 saat sürecek. 2022 yılı için Seferihisar-Samos Adası feribot bileti ücreti tek yön 35 'dan başlıyor. Kuşadası'ndan Samos'a gidecekseniz Pythagorion limanına yaklaşık 40 dakikada varacaksınız. 2022 yılı için Kuşadası-Samos Adası feribot bileti ücreti tek yön 31 'dan başlıyor. Samos Adası'na gitmek için pasaport ve vizeniz olması gerekiyor. Yeşil pasaportunuz varsa Yunanistan'a vizesiz seyahat edebilirsiniz. Ancak bordo pasaport sahibi iseniz schengen vizesi ya da kapıda vize uygulaması ile giriş yapabilirsiniz. Kapıda vize uygulamasının sadece yaz döneminde geçerli olduğunu unutmamakta fayda var. Daha detaylı bilgi için Yunanistan Kapı Vizesi yazısına göz atabilirsiniz. Diğer Yunan Adalarında olduğu gibi Samos'ta da günübirlik gezmek isteyenler için çeşitli paket turlar da mevcut fakat detaylıca gezmek isteyenlere Samos Adası'nda araba kiralayarak adayı gezmelerini ve en az 2 gece konaklamalarını öneririm. Seyahatten önce araç kiralama firmalarına önceden rezervasyon yaptırırsanız, feribotunuzun varış saatine göre sizi limanda bekliyorlar ve tüm işlemler çok zamanınızı almadan hallediliyor. Ancak Samos feribot biletinizi alırken hangi limana varacağınıza mutlaka dikkat edin ki buluşma sırasında bir karışıklık yaşanmasın. Samos Adası'nda hem deniz tatili hem de tatlı kasabalarını gezmek için en az 3 gün ayırmanız gerek. Araba ile kasabalar arası geçişler oldukça rahat, Samos Adası'nda ulaşım Sakız Adası'na göre çok daha rahat. Yolları daha az virajlı ve yerleşimler arası mesafeler çok uzak değil. Ancak Samos'ta toplu ulaşım pek yaygın değil. Eğer adanın tamamını gezecek ve birkaç gün kalacaksanız mutlaka araç kiralamanız gerekiyor. Araba kiralama ücretleri mevsime ve kiralayacağınız günlerin yoğunluğuna göre değişiyor. 2022 yılı için Samos'ta araç kiralama günlük 28 'dan başlıyor. Eğer araç kiralamak istemezseniz de Samos Adası turlarından satın alarak kolayca gezebilirsiniz. Sakız'dan sonra Samos'a gittiğimde genel olarak yemek fiyatlarının 1-2 daha pahalı olduğunu gördüm. Ama Sakız Ada'ndan çok daha pahalı demek çok doğru olmaz. Öğle ve akşam yemeğinde 2 kişi 30-40 'ya gayet doyurucu bir sofrada yemek yiyebilirsiniz. Samos'ta otel fiyatları da gecelik 30 'dan başlıyor. Kısacası Türkiye'ye yakın yurt dışı tatili için oldukça hesaplı bir destinasyon diyebiliriz. Türkiye'de Sakız, Rodos ve Kos Adaları kadar popüler olmayan fakat yakın mesafede kafa tatili alternatifi arayanların isteklerini karşılayabilecek güzellikte. Doğası ve masmavi plajları için görmeye değer. Kordonboyu diğer tüm Yunan Adaları'nda olduğu gibi, 2-3 katlı evlerden ve altlarında barlar, kafeler ve restoranlardan oluşuyor. Kordonboyunda bulunan Pythagoras Meydanı da sahil şeridinin adeta kalbi, yerel insanlar günün her saati bu meydanı dolduruyor. Kordonboyu yani Vathy, Sakız Adası'na göre daha canlı ve biraz daha kaliteli cafe ve barlara sahip. Adanın irili ufaklı kasabaları da Yunan Adası tatilinde eski Türkiye'yi anımsalatacak detaylara sahip. Özellikle Pythagorion, Kokkari ve Manolates köylerine hayran kaldım. Pythagorion ve Kokkari, Vathi'ye oldukça yakın fakat bence Manolates köyü, merkez dışında görülmesi gereken köylerin en başında. Nefes kesici Ege Denizi manzarasında konumlanan bu şirin köye varınca hayran kalmamak elde değil. Ünlü filozof ve matematikçi Pisagor'un memleketi Pythagorion Kasabası'nın ismi de kendisinden geliyor. Ünlü matematikçinin "Pisagor Üçgeni" formülü hepimizin mutlaka hatırlarız. Pythagorion'a gittiğiniz de kasabanın birçok noktasında Pisagor'un detaylarını göreceksiniz. Adada, birçok hediyelik eşya dükkanında satılan "Pisagor'un Adalet Kupası" Samos'tan alabileceğiniz ikonik ve ilginç bir hediyelik olabilir. Bardak oldukça enteresan, ters çan biçiminde ve altı delik olmasına rağmen içindeki sıvı asla dökülmüyor. Ancak içindeki çizgiyi aşacak miktarda sıvı koyduğunuz anda içindekiler son damlasına kadar akıp gidiypr. Pisagor yüzyıllar önce bizlere aslında şunu demek istemiş "İnsan bazen yaşamın sundukları ile yetinmeyi bilmeli, zira daha fazlasını arzularken elindekiler de kayıp gidebilir." Adaya geldiğinizde "Samos'tan ne alınır?" diyorsanız mutlaka sevdiklerinize ve evinizde güzel bir anı olarak saklama için kupalardan alabilirsiniz. Aynı zamanda Pythagorion kasabası oldukça turistik ve sevimli, alışveriş yapabileceğiniz birçok farklı dükkan bulunuyor. Hediyelik eşya almak isteyenler sahilde içeriye kadar uzanan Lykourgou Logotheti caddesine uğramalı. Burayı hızlıca bulmak için Orange dondurmacısının sokağı diye de not edebilirsiniz ve gelmişken Orange'dan dondurmalarınızı alıp serinlemeyi de ihmal etmeyin. Kokkari ise küçücük ama kendine hayran bırakan bir diğer sahil kasabası. Yine turistik, hem sahil kısmı son derece güzel taverna, kafe ve barlarla dolu hem de denizi tertemiz. Kokkari kasabası da mutlaka ziyaret edeceğiniz noktalardan biri olmalı. Samos Adası'nda denize girilecek birçok güzel plaj var. Birçoğu kum plajı değil, taşlık olduğu için yanınızda deniz ayakkabısı almanızda fayda var. Adanın popüler plajlarının çoğu organize plaj, yani işletmesi olan, ıssız plaj şeklinde değil. Bu yüzden denizi keyfini çıkarırken aynı zamanda soğuk içeceklerinizi yudumlayıp, öğle yemeğinizi sahilde yiyebilirsiniz. Türkiye'de özel işletmeli plajlara yüksek ücretler ödediğimiz gibi bir düzen Yunan Adaları'nda yok. Genellikle plajda bir şeyler yiyip içtiğinizde şezlong ücreti ödemiyorsunuz. Eğer sadece şezlong kullanacaksanız da 4-5 'ya kiralayabilirsiniz. Adanın en muhteşem koyu olan Tsamadou plajına geldiğinizde arabanızı yukarıda bırakıp merdivenlerle aşağı inmeniz gerekiyor. Daha merdivenlerden inmeden suyun rengi ve çam ağaçlarının sağladığı tertemiz havası ile adanın en güzel plajlarından birine doğru yürüdüğünüzü hissedeceksiniz. Tsamadou plajında 3 farklı tesis olduğu için hangi kısımdan ineceğinize dikkat edin çünkü burada plajın bir kısmı çıplaklar plajı olarak kullanılıyor. Daha genel plaj alanına ulaşmak için sahilin Navagos isimli işletmesini haritadan hedef olarak seçebilirsiniz. Tsamadou Koyu'nun hemen yanındaki koy olan Lemonakia Plajı da masmavi güzellikteki bir diğer Samos plajı. Pırıl pırıl serin sularına girince çıkası gelmiyor insanın. Ayrıca adanın en güzel plajlarından biri olan Potami Plajı da yukarıdan basamaklarla inilerek ulaşılan, upuzun sahili olan taşlık bir plaj. Diğer plajlara göre biraz daha ıssız, kafa dinlemek için tercih edilebilir. - Tsamadou Plajı - Lemonakia Plaj - Kokkari Plajı - Pythagorio Plajı - Potokaki Plajı - Potami Plajı - Psili Ammos Plajı - Livadaki Plajı - Posidonio Plajı - Agia Paraskevi Plajı - Megalo Seitani Plajı - Tsabou Plajı - Agios Ioannis Plajı - Mourtia Plajı - Avlakia Plajı - Balos Plajı Samos Adası her ne kadar deniz tatili için tercih edilse de tarihi ve kültürel açıdan da oldukça zengin bir destinasyon. Denizinin keyfini çıkarırken rotanıza Samos'ta gezilecek ve görülecek yerleri de eklemeyi ihmal etmeyin. - Eski Vathy sokakları - Eupalinos Tüneli - Manolates Köyü - Pythagorion Kasabası - Hera Tapınağı - Potami Şelalesi - Megali Panagia Manastırı - Pisagor Heykeli - Panagia Spiliani Manastırı - Lykourgos Logothetis Kalesi - Metamorphosis Kilisesi - Pisagor Mağarası - Agia Triada Kilisesi - Samos Şarap Müzesi - Samos Arkeoloji Müzesi - Pythagorion Arkeoloji Müzesi - Bizans Müzesi Samos bir ada olmasına rağmen gezilecek müzeleri de yok değil. Samos'un nefis plajlarında ve köylerinde uzun vakitler harcayınca müzelere çok zaman ayıramasam da listemde yer alan yerleri sizlerle paylaşıyorum. Tek bir müzeyi ziyaret edecekseniz ve şaraba ilginiz varsa Samos Şarap Müzesi'ne uğrayıp tadım yapabilirsiniz. Adayı dolaşırken yol üstünde üzüm bağlarını mutlaka göreceksiniz zaten. Samos halkı elde ettiği kaliteli üzümlerden iyi şaraplar üretiyor. Öyle iyi ki dünyaya ünü yayılmış durumda, özellikle Samos'un tatlı şarabı Muskat ve Retsina şarabını bu müzede tatma imkanınız var. - Pythagorion - Kokkari - Manolates - Karlovassi - Marathokambos Samos Adası'nda deniz tatili yaparken günün geri kalanını da küçük kasabalarını keşfedebilirsiniz. Sokaklarında dolaşıp, küçük ve yerel tavernalarında bir şeyler atıştırabilirsiniz. Benim en sevdiğim kasabalar Pisagor yani Pythagorion, Kokkari ve Manolates oldu. Ama en çok dağ yamacında kurulmuş ufacık ve sımsıcak bir köy olan Manolates'i sevdim. Buraya aracınızla dağları tırmanarak, ormanların içinden geçerek geliyorsunuz ama tüm zorlu yola değiyor, kesinlikle doğası nefis. Sakın virajlı yollardan çıkarken pes etmeyin. Sessiz, sakin tam bir tipik Yunan köyü. Samos Adası'nı keşfederken haritadaki işaretli yerler size yardımcı olacak. Şimdiden iyi tatiller! Seyahatlerimle ilgili paylaşımlarımı Facebook ve Instagram hesaplarımdan takip edebilirsiniz. Merhabalar maalesef sadece Euro geçiyor. Gitmeden önce yanınıza almanızı öneririm.


Türk-Yunan mutfağının benzerlikleri saymakla bitmez. Yunanlılar ve Türklerin yüzyıllardır aynı coğrafyayı paylaşmaları nedeniyle mutfak kültürleri de birbirlerine çok benzer hale gelmiş. Yunan mutfağına ait zeytinyağlı yemekler, mezeler ve deniz ürünlerini tadarken, Türk mutfağında da yer alan birçok benzerlikle karşılaşmak mümkün. Bunun en açık göstergesi bir çok lezzetin adının benzerliği ya da tatlarının birbirine oldukça yakın olması. Mesela Dolmades, Baklava, Moussaka, Caciki, Halva, Lukumades en çok karşılacağınız lezzetlerden. Yunan mutfağından tüm detaylarıyla bahsettiğim Komşunun Lezzeti: Yunan Mutfağı yazımda Yunanlıların yemek kültürünü yakından tanıyabilirsiniz. Deniz ürünleri Yunanlılar için temel yemeklerin en başında geliyor. Aynı denizleri paylaşmamıza rağmen fiyatlar daha uygun, pişirme yöntemleri de oldukça başarılı. Samos Adası'nda da sofralarda zeytin ve zeytinyağı bolca yer alıyor. Adada yaşayan Yunanlılar aynı bizim gibi uzun saatlerini yemek masasında geçiriyor, mezelerle donatılmış sofralarda biz rakı içerken onlar da Uzo içiyor. Hemen hemen her restoranın girişinde menüsü fiyatlarla birlikte açık bir şekilde sunuluyor ve böylece mekanı tercih etmeden müşterinin fiyatlandırma hakkında bilgi alması sağlanmış oluyor. İnsan görünce keşke bizde de olsa demeden edemiyor. Ayrıca gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki mekanlarda gelen hesapta büyük sürprizler ya da ufak oyunlarla karşılaşmanız çok mümkün değil, ne yerseniz onu ödüyorsunuz. Bizdeki gibi içmediğiniz suyu ya içerseniz diye hesaba yazmıyorlar. Servis ve kuver için tüm mekanlarda ekstra ücret alınsa da bu miktar 1-2 civarında değişiyor. Bir çok Yunan Adası'nda olduğu gibi Samos Adası'nda da aile işletmelerinin sayısı oldukça fazla. Mekanın sahibi olan kişi masanıza servis yaparsa şaşırmayın, onlar için çok sıradan bir durum. Samos'ta ne yapılır, nereler gezilir diyenler için gitmeden önce Samos Adası Gezi Rehberi yazısını okumasını öneririm. Samos Adası'nda konaklama tavsiyesi verdiğim Samos'ta Nerede Kalınır? yazısını da okumadan rezervasyon yapmayın derim. Samos Adası'nda geçirdiğim huzur dolu üç gün içinde tercih ettiğim ve çok güzel anılar biriktirdiğim mekanlardan ufak ufak bahsetmek istiyorum.


Hepimiz kısıtlanmadan, sınırları aşarak özgürce seyahat etmek istiyoruz. En yakınımızdaki Avrupa ülkelerine hafta sonu kaçamağı bile yapabilecek kadar yakınız. Ama ne yazık ki ülkeler arası siyasi ilişkilerden dolayı seyahat ederken vize engeli ile karşılaşıyoruz. Bu noktada Avrupa Birliği'ne üye olan ülkelere seyahat edeceğimiz zaman Schengen vizesi olması şartı aranıyor. Schengen vizesi, Avrupa'da sınırsız ve özgürce seyahat imkanı sunan bir vize türü. Ancak bu vizeyi almak için o kadar çok uğraşıyoruz ki bazen pes edip seyahatlerimizden bile vazgeçiyoruz. Ne yazık ki henüz Schengen vizesi alırken şunu mutlaka yapın alırsınız diyeceğimiz kesin bir bilgiyi kimse söyleyemiyor. Ancak bilinen bir gerçek ki alacağınız Schengen vizesinin süresi; başvuru sırasında verdiğiniz belgeler, o dönem ülkeler arası siyasi ilişkiler, düzenli bir çalışan olduğunuz ve seyahat amacı olan güvenilir bir imaja bağlı olarak değişiyor. Aynı zamanda vizenizi inceleyen personelin o günlük ruh hali de sonucu oldukça etkiliyor. Pasaportunuzda daha önce Schengen bölgesine giriş-çıkış yaptığınıza dair damgalar ya da önceki vizeleriniz de yine etkili olan faktörler arasında. Yani çoklu faktörlere bağlı olan Schengen vizesi meselesi çok bilinmeyenli denklem tadında seyahatseverleri zorluyor. Bende bu süreçten geçmiş biri olarak sizden gelen sorular ışığında detaylı bir uzun süreli Schengen vizesi rehberi hazırlamak istedim. Umarım herkes için faydalı olur. Almanya, Avusturya, Belçika, Danimarka, Estonya, İspanya, Finlandiya, Fransa, Yunanistan, Macaristan, İzlanda, İsveç, İsviçre, İtalya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Lihtenştayn, Malta, Norveç, Hollanda, Polonya, Portekiz, Slovakya, Slovenya ve Çek Cumhuriyeti'nde Schengen vizesi geçerlidir. Bu ülkelerden herhangi birinden aldığınız vize ile verilen süre içerisinde özgürce seyahat edebilirsiniz. Schengen üyesi olmayan ancak Schengen vizesi ile seyahat edebileceğiniz ülkeler; Bulgaristan, Hırvatistan, Monako, Romanya, San Marino, Vatikan. Her ülkenin kendi içinde hem belgeler hemde vize uygulaması açısından kuralları vardır. Uzun süreli vize veren ülkeler içinde Yunanistan, İtalya ve Fransa en gönlü bol ülkelerdir. Bunların yanı sıra Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Slovenya, Macaristan ve Avusturya vize verirken en sorun çıkan ülkeler olarak bilinir. Bu ülkeler genellikle seyahat süreniz kadar vize verirler ya da ufak bir sorunda bile red verebilirler. Bu yüzden vizenizi almadan önce başvurduğunuz ülkeye dikkat etmek oldukça önemli oluyor. Ayrıca Schengen vizesi fiyatı 2019 yılı için 60 ve 20 hizmet bedeli ile toplamda 80 oluyor. Başvuru sırasında vize ücretini nakit ve Euro olarak yatırmanız gerekiyor. Her konsolosluğun anlaşmalı olduğu aracı şirketler vardır. Turistik vize başvurusunda konsolosluklardan başvurmak yerine Idata, VFS Global ve Orange gibi başvuru merkezleri aracılığı ile başvuru sağlanır. Bu merkezler ile bireysel vize başvurusu yapmanız daha uzun süreli vize almanızda etkili olacaktır. Bu yüzden, yetkili firma dışındaki seyahat acentalarına boşuna para vermeyin, evraklarınızı kendiniz toplayın ve kendiniz başvurun. Başvuru sürecinde tüm kontrolün siz elinizde olması süreçte daha güvenli ilerlemenizi sağlar. Büyük ihtimalle acentalar hem normal vize ücretinin iki-üç katı fiyat isteyecek hem de olumsuz bir koşulda sorumluluk almayacaklardır. Başvuru sırasında yanınızda götürmeniz gereken tüm belgeler aracı şirketlerin internet sitelerinde veya konsoloslukların resmi sayfalarında belirtiliyor. Ancak bazı zamanlarda bilgiler güncel olmayabilir ya da eksik belirtilmiş olabilir. Bu yüzden belgelerinizi tamamlarken internetten başka kaynaklardan araştırma yaparak belgelerinizin tam olduğundan emin olun. Daha önce başvurduğunuz ülkeden vize almış olan tanıdıklarınız varsa onlardan bilgi alın. Eğer bir tanıdığınız yoksa internette yer alan forum sitelerinden, Facebook gruplarından vs. mutlaka araştırın. Eğer eksik belge ile vizeye başvurursanız vize reddi alma ihtimaliniz oldukça yüksek. 4. Eski pasaportlarınızı da teslim edin. Eski pasaportlarınız ile daha önceden Schengen bölgesine giriş yaptıysanız onları da belgelerin arasına mutlaka ekleyin. Bu pasaportunuzda yer alan giriş-çıkış damgaları sizin gerçekten seyahat ettiğinizi gösterir ve vizenizi inceleyen personelin size güven duymasını sağlar. Çünkü daha önceki seyahatlerinizde süreye uyup, ülkenize geri döndüğünüz açık bir şekilde damgalardan anlaşılır. Böylece sizin potansiyel göçmen olmadığınıza ikna olur. Başvuru sırasında mutlaka multi vize yani çoklu giriş sağlayan vize talep edin. Uzun süreli Schengen vizesi almak için en büyük etkenlerden biri de bu talebiniz oluyor. Zaten başvuru formunu doldururken multi vize isteyip istemediğinizi işaretlemeniz de gerekiyor ki başvurunuz dikkate alınsın. Bu aşamayı planlanmış seyahat belgeleri ve dilekçe ile desteklemeniz size oldukça avantaj sağlayacak. Başvuru sırasında belirttiğiniz seyahate ek olarak yakın zamanda tekrar bir seyahat planınızın olduğu belirtmek uzun süreli Schengen vizesi alma ihitmalinizi oldukça arttıran bir faktördür. Başvuru sırasında Schengen bölgesine birden fazla seyahat planladığınızı belirten bir dilekçeyi belgeler arasına eklemelisiniz. Gitmeyecek bile olsanız bunu yapmanız size avantaj sağlayacaktır. Ayrıca her ülkenin başvuru şekli ve kuralları farklı olduğu için bu noktada hangi ülkeden başvuru yaptığınız da çok büyük önem taşır. Mesela Danimarka üzerinden Schengen vizesine başvuracaksanız multi vize alma ihtimaliniz oldukça azdır. Ama bu demek değildir ki multi vize asla vermiyorlar. Hazır fırsatınız varken siz yine de şansınızı deneyin. Eğer yapacağınız seyahat sadece tek bir ülkeyi kapsıyor ise o ülkeden vizeye başvurun. Mesela İtalya'dan vize alıp Almanya'ya seyahat ederseniz vizeniz olsa bile polisler sizi ülkeye almayabilir. Eğer seyahatinizi birden fazla ülkeyi kapsıyor ise giriş yapacağınız ülke yerine gün sayısı olarak en uzun kalacağınız ülkeden başvuru yapabilirsiniz. Bu noktada daha uzun süreli vize veren ülkeleri planınıza ekleyerek vize alma şansınızı arttırırsınız. Eğer ilk defa vize alacaksanız yakın ülkeler Yunanistan ve İtalya'ya seyahat planı yapabilirsiniz. Son vize aldığınız ülkeye başvurmak ya da sürekli aynı ülkeye başvuru yapmak vizenizi daha uzun süreli almanızı oldukça etkileyen faktörlerden biridir. Aynı ülkeden birkaç defa vize almanız ile artık o ülke sizin bilgilerinize sahip olur. Bu sayede vize kurallarını ihlal etmediğiniz sürece vize verme süresini her başvuruda arttırma eğilimindedirler. Eğer çalışıyorsanız maaş bordronuzu belgeler arasında göstermeniz gerekiyor. Bu noktada maaşınızın yatırıldığı banka hesabını göstereceğiniz anlamına gelir. Bunun dışında ekstra bir döviz hesabı göstermeniz de oldukça fayda sağlar. Eğer varsa ev ve iş yeri tapusu, hesap dökümünü veya kredi kartı ödeme ekstrelerini kaşeli ve imzalı olarak mutlaka belgelerinizin arasına ekleyin. Bazı ülkeler bu belgeleri istemeyebilir ama siz yinede başvuru sırasında eksik olmaması adına önleminizi alın. Öncelikle belirtmek istiyorum ki bu kısmı bireysel farklılıkları göz önüne alarak değerlendirmeniz gerekiyor. Ben vizeye başvuruna kadar yurt dışı seyahatlerimin tamamını yeşil pasaport ile yapmıştım. Yeşil pasaportum ile yaklaşık 15 kez Schengen bölgesine seyahat ettiğim için pasaportumda oldukça fazla damga bulunuyordu. Yeşil pasaportumun süresi dolduktan sonra bordo pasaportum ile 2 kez vizesiz ülkelere seyahat ettim. Daha sonra da ilk Schengen vizemi almak için Slovenya'ya başvuru yaptım. Slovenya'ya vize başvurusu yaparken VFS Global ile anlaşmalı olduğu için evraklarımı buraya teslim ettim. Slovenya, ne yazık ki turistik vize konusundan pek eli bol bir ülke değil ama seyahat planımı sadece Slovenya üzerinden yaptığım için buradan başvurmak zorunda kaldım. Başvuru sırasında belgelerimi https://vizem. net/ sitesinde yer alan bilgilere göre hazırlamıştım ama bu bilgiler eksik olduğunu için ilk başvurduğum gün eksik belge sebebiyle işlemim tamamlanmadı ve ertesi gün tekrar gidip belgelerimi eksiksiz bir şekilde teslim ettim. Slovenya için turistik başvuru çok yoğun yapılmadığı için öncesinden VFS Global için randevu almama gerek yoktu. Pek yoğun olmadığı için vizenin çıkması da uzun sürmedi ve bir hafta içinde Slovenya'dan 1 yıllık Schengen vizemi aldım. Başvuru sırasında yeşil pasaportumu da belgeler arasına eklemiştim. Yaşam koşulları olarak o dönemde üniversiteden mezun ve düzenli bir işte çalışmıyordum. Seyahatime sponsor olarak annemi gösterdim ve başvuru sırasında minimum miktarda para belgeledim. Bu koşullara göre vize reddi beklerken 1 yıllık vize aldım. Süreçteki en önemli faktörler başvuru sırasında sunduğum belgelerin eksiksiz, doğru olması ve önceden sıklıkla seyahat etmiş olmamın etkisi olduğunu düşünüyorum. Tekrar hatırlatmak istiyorum ki uzun süreli Schengen vizesi almanın kesin bir yöntemi ne yazık ki yok. Çünkü herkesin başvurusu bireysel olarak birbirinden farklılık gösteriyor. Bir de ülkelerin kendi kuralları devreye girince işler iyice karışıyor. En iyisi tüm bu önerileri dikkate alarak büyük bir titizlik ile başvuru yapmak, gerisi biraz da şans. Umarım tüm bu bilgiler başvuru sürecinde faydalı olur. Merak ettiğiniz tüm soruları yorum olarak bırakabilirsiniz.


Orta Avrupa'nın küçük ülkesi Slovenya, Ortaçağ kentleri ve doğasıyla hayran olduğum ülkeler arasına çoktan girdi bile. "Alplerin Güneşli Yüzü" olarak anılan Slovenya'ya Nisan ayının ilk haftası beş günlüğüne gittik. Baharın yeni yeni kendini göstermeye başladığı bir dönem olmasına rağmen tüm güzelliklerini bize yaşatan Slovenya'yı çok sevdim. Lafı fazla uzatmadan size Slovenya hakkında bildiklerimden ve deneyimlerimden bahsetmeye başlıyorum. - 20.000 kilometrekarelik yüzölçümüyle Türkiye'nin küçük bir ili kadar büyüklüğe sahip. Benzetmek gerekirse Ankara'dan küçük, neredeyse Antalya kadar bir ülke düşünün. - Slovenya'nın başkenti Ljubljana'nın kelime anlamı "Sevilen Yer" olarak çevriliyor. Okuması zor başkent Ljubljana diye yazılıyor, Lubyana diye okunuyor. - Nüfusu yaklaşık 2 milyon kişi, yüzölçümü kadar kişi sayısı da bizim büyükşehirlerimizle karşılaştırılmayacak kadar az. Mesela başkent Lubyana'nın 280 bin civarında nüfusu var. - Batısında İtalya, kuzeyinde Avusturya, kuzeydoğusunda Macaristan, güneydoğusunda Hırvatistan'ın yer aldığı bir orta Avrupa devleti Slovenya. Eğer zamanınız varsa bu ülkelere de birkaç saat uzaklıkta olduğunuzu bilin. - Slovenya'nın resmi dili Slovence olmasına rağmen İtalyanca da oldukça yaygın olarak konuşuluyor. İngilizce herkes tarafından iyi derecede biliniyor, gezerken dil açısından sorun yaşamazsınız.


Her mevsim bir başka güzel ama sonbahar mevsimi yağmur ve kızıl yapraklar ile daha da romantik bir atmosfere sahip. Yaz mevsiminde kalabalık yerlerden kaçıyorsanız, sonbahar dinlenmek ve sakinlemek için oldukça ideal bir zaman. İstanbul'a yakın tatil yerleri, Ankara'ya yakın tatil yerleri ya da İzmir'e yakın tatil yerleri arıyorsanız ve Eylül, Ekim ve Kasım aylarının tüm güzelliklerini değerlendirmek istiyorsanız Türkiye'nin en güzel sonbahar rotaları için yola koyulmanın tam zamanı. İşte sonbaharda gidilecek yerler arasında Türkiye'nin en iyi 5 tatil rotası!


Kuzeylilerin yaşam tarzı, dilleri ve kültürleri daha önce gördüğüm Avrupa şehirlerinden oldukça farklıydı. Bu farklılığı en yoğun şekilde İsveç'te hissettim çünkü şimdiye kadar gördüğüm ülkelerden birkaç adım önde, kendine has bir coğrafya. Avrupa'nın en pahalı şehirlerinden biri olan Stockholm'e kuzey ülkelerine merak sarmam ile listeme dahil oldu. İsveç, benim en sevdiğim Nordik ülkesi oldu. Stockholm ise insanı kendine hayran bıraktıran doğası, üst düzeydeki yaşam kalitesi ve bu yazıda bahsettiğim tüm detaylar ile en hayranlık duyduğum şehri oldu. Şimdi, Stockholm seyahatlerinizi daha kolay ve pratik hale getirecek birçok bilgiyi Stockholm gezi rehberimde sizler için paylaşıyorum. Hazırsanız, başlayalım. - Stockholm, İsveç dilinde "çok ada" anlamına geliyor. Şehir 14 adanın üzerine kurulmuş ve adalar birbirine köprülerle bağlanmış. - İsveç'in soğuk bir iklimi var. Özellikle kışın hava çok soğuk. Kuzeyde konumlandığı için diğer İskandinavya ülkelerinde olduğu gibi kış aylarında hava saat 10.00 gibi aydınlanır, güneş aralıklarla yüzünü gösterir ve 15.00 gibi hava kararır. Yaz aylarında ise tam tersi yaşanır. Meşhur beyaz geceleri burada yaşayabilirsiniz. Gündüzler uzar ve gün içinde 17 saate yakın hava aydınlık kalır. - Stockholm adalar üzerinde kurulmuş bir şehir ve yapılacak binlerce aktivite var. Bence Stockholm en az üç günde gezilir, zamanınız varsa dört gün de ayırabilirsiniz. - İsveç, Schengen ülkeleri arasında yer aldığı için diğer Schengen ülkelerine vize başvurusu yapar gibi İsveç üzerinden bordo pasaportunuz için vize alabilirsiniz ya da geçerli Schengen vizeniz ile İsveç'e seyahat edebilirsiniz. Yeşil ve gri pasaportlulara vize gerekmiyor. - İsveç pahalı bir ülke. Bu yüzden gezilerinizi iyi bir şekilde planlayıp bulduğunuz en avantajlı yollar ile gezmeye çalışın. Yazının devamında Stockholm'de hayat kurtaran bilgiler kısmında daha ucuza nasıl gezebileceğinizden bahsediyorum. - Yeme-içme olayları da Stockholm'de haliyle pahalı. Fiyatların nasıl olduğunu gitmeden öğrenmek isterseniz gitmeyi düşündüğünüz mekanların internet sitelerine girip menülerini inceleyin. Hemen hemen her restoran fiyatlarıyla birlikte menüsünü internette paylaşıyor. Bu iyi bir şey, gitmeden önce sizi neler bekliyor görebilirsiniz. Pahalı derken mesela 2017 yılına göre örneklerle ilerlersek orta kalitedeki bir restoranda bir tabak ana yemek için 100 'den fazlasını gözden çıkartmalısınız. Bir bardak latte için yaklaşık 18 ödemeniz gerekiyor.


Hepimiz daha çok ülke görmek, daha sık seyahat etmek istiyoruz ama çoğu zaman engellerle karşılaşıyoruz. Genellikle en büyük engelimiz para oluyor. Aslında seyahat ettikçe para biriktirmek için yeni yollar öğreniyoruz ve dünyayı keşfetmenin sandığımız kadar da zor olmadığını, daha çok seyahat etmek için zengin olmaya gerek olmadığını anlıyoruz. En azından ben uzun zamandır bu fikirdeyim. Seyahat etmek benim için büyük bir tutkuya dönüştüğünden beri daha sık seyahat edebilmek adına daha araştırmacı ve tutumlu bir Ege haline geldim. Zamanla önceliklerim değişti, her biriktirdiğim para ile uçak bileti alıp yeni bir ülke görmek beni mutlu etmeye başladı. Sizlerden aldığım mesajlar genellikle nasıl sık seyahat ettiğim, ucuza nasıl gezdiğim, ucuza seyahat etmenin yolları ve nasıl ucuz uçak bileti alınır hakkında oluyor. Bugüne kadar bu soruları tek tek cevaplarken, neden bir yazı ile toplu bir cevap vermiyorum diye düşündüm. Bu yazıda seyahat ederken daha az harcama yapmanızı sağlayacak indirim linkleri saklı, bir bakıma seyahat ederken para kazanmak gibi düşünebiliriz. Tıklanabilir link olarak her bir uygulama için paylaştım ve her bir indirimin nasıl kullanıldığını da detaylandırdım. Daha çok seyahat edebilmek için paylaştığım yolları sizde kullanabilirsiniz. Her birini seyahatlerim sırasında deneyimledim ve inanıyorum ki sizler de eğer verimli şekilde kullanırsanız faydasını görürsünüz. Gelin hepsini yakından tanıyalım. Seyahat ederken ekonomik ve rahat bir konaklama şekli sunan Airbnb sayesinde dilediğiniz ülkeden ev ya da oda kiralayabilirsiniz. Özellikle ailecek seyahat edenler ya da kalabalık arkadaş gruplarını için oldukça avantajlı. Konaklama için otele harcayacağınız paranın belki de yarı fiyatına ev sıcaklığı sunan bir yerde kalabiliyorsunuz. Uzun süreli yada kısa süreli hiç fark etmez, evin uygunluk durumu ve koşullarına göre istediğiniz evi kiralayabilirsiniz. Ben daha önce birçok kez Airbnb ile konakladım, öylesine destekliyorum ki artık seyahatlerimde öncelikle konaklama için Airbnb'yi kullanıyorum. İlk kez üye olacaklar için de çok güzel bir haberim var. Airbnb 179 TL indirimi işte burada!


Seyahat ederken lokal yemekleri ve içecekleri denemek ayrı bir keyif. Ben seyahatlerim öncesi mutlaka o şehrin ya da ülkenin özel lezzetlerini araştırıyorum. Oraya gidince de yerinde deneyimlemek bana o şehri daha çok hissettiyor. Eğer sizde gideceğiniz ülkenin yerel içkisini içmeden dönmem diyenlerdenseniz bu yazı tam size göre. Hangi ülkeye gidince hangi içkiyi içeceğim diyenler için 10 ülkenin yerel içkilerini bu yazıda tanıttım ve nasıl içileceği hakkında da bilgiler ekledim. Ama bu listede klasik bildiklerimiz yer almıyor. Mesela Belçika'nın birası, Fransa'nın şarabı yerine gerçekten sadece o ülkede bulunan ve oraya gidince içebileceğiniz milli içkileri listeledim. Uzo nasıl içilir? Uzo'yu Yunan gibi içmek için önce kadehin yarısına kadar Uzo konur, üzerine su eklenir ve en son buz konur. Bardak boyutu bizim rakı bardaklarımız kadar büyük değil, Uzo'yu özel bardaklarında içmek makbuldür. Bu bardaklar da ufak likör bardaklarına oldukça benzer. Uzo'yu içerken yanına deniz ürünleri ve mezeler eşlik eder, bizdeki rakı sofrası gibi şenlikli bir sofrada Uzo'yu yudumlamak ayrı bir keyif. Uzo'yu içerken şerefe "Jamas" demeyi unutmayın. Fransa deyince herkesin aklına şarap geliyor. Ancak Fransa içecekleri arasında çok farklı ve bilinmeyen yerel bir içkisi de var; Pastis. Bir çeşit Fransız anisettesi olarak geçer. Anisette; özellikle Akdeniz bölgesinde yer alan ülkelerde tüketilen, anasondan yapılan bir çeşit tatlı likör. Fransız rakısı olarak da bilinen Pastis'i Fransızlar genellikle aperitif içki olarak yemek öncesi tüketiyor. Fransız içkilerinden olan Pastis'in en iyileri güney bölgesinden çıkar. Özellikle Marsilya ile bütünleşmiş içkinin yaratıcısı Paul Ricard, 1932 yılında Pastis'i bulmuş ve o zamandan beri yerel bir Fransız içkisi olarak kalmış. Günümüzde Fransa'nın hemen hemen her marketinde Ricard markasıyla bulabileceğiniz Pastis'i Marsilya'da ufak dükkanlardan ev yapımı olarak bulmak büyük bir şans. Ev yapımı olduğu için tadının marketlerden çok daha farklı ve özel olduğundan bahsetmeme gerek yok sanırım. Pastis nasıl içilir? Fransız rakısı Pastis'i Fransızlar gibi içmek için bardağınıza koyduğunuz Pastis miktarının 5 katı kadar su koymanız gerekiyor. Tercihe göre suyun ardından buz koyabilirsiniz ama Fransızlar buz koymadan sadece soğuk su ekleyerek tüketir. Bizim rakımızın aksine rengi sarımtrak ve biraz bulanıktır. Pastis içerken şerefe "Sante" demeyi unutmayın. İspanya denince akıllara gelen içki Sangria. Sangre, İspanyolca'da kan anlamına geliyor, Sangria'da ismini aslında bu kelimeden almış çünkü renk olarak tam da kan kırmızısına sahip. Kırmızı meyvelerden yapılan bir şarap kokteyli olan Sangria'nın içerisinde kırmızı şarap, meyve parçaları, şeker veya bal gibi bir tatlandırıcılar ve rom ya da votka gibi kuvvetli bir içki bulunur. Pek bilinmese de beyaz şarapla yapılan Sangria çeşitleri de var. Özellikle İspanya'nın güney bölgesinde şeftali ve beyaz şarap ile yapılan İspanyol içkilerinden biri olan Sangria çeşidine "Zurra" deniyor. Beyaz şarap tercih edenler için Zurra alternatif olabilir. Sangria nasıl içilir? Sangria'yı İspanyollar gibi içmek için büyük boy bir sürahiye kırmızı şarap, limon ve portakal dilimleri, portakal ya da limon suyu, kırmızı meyveler ve bol buz ekleyin. Evde yapımı gayet kolay olsa da İspanya'da yerinde içmenizi de tavsiye ederim. Sangria içerken şerefe "Salud" demeyi unutmayın. Macarların milli içkisi Palinka'nın 600 yıllık koca bir geçmişi var. Aslında Macaristan içkileri arasında Palinka diğerlerinden çok daha farklı bir alkollü içki. Macarlar bunu sindirimi kolaylaştırması için yemekten önce ve sonra içerler. Palinka bir çeşit meyveli brendi, meyveli olması hafif bir içki olmasını düşündürse de alkol derecesi oldukça yüksek. Neredeyse %50-60 oranında alkol olunca adeta damağı delip geçiyor. Bir de shot olarak tüketilmesi bu etkiyi daha da arttırıyor. Neredeyse tüm meyve çeşitleri yapılabilen Palinka'nın en popüler meyve çeşitleri şeftali, kayısı, erik, armut, elma, muz ve vişne aromalı olanlar. Palinka'nın tadını en iyi şekilde almak için özel lale bardak adı verilen ve şarap kadehine benzeyen, ağız kısmı daha dar olan bardaklarla içilir. Böylece Palinka'nın özel kokularının kadehten çıkması engellenir. Palinka nasıl içilir? Palinka'yı Macarlılar gibi içmek için özel bardağına az miktarda doldurun ve oda sıcaklığında sek olarak tüketin. Eğer hava sıcaksa içimi kolaylaştırmak için biraz soğutarak da içilebilir. Palinka içerken şerefe "Egeszsegedre" demeyi unutmayın. Japonlar için en önemli tarım kaynağı olan pirinçten yapılan içkiye Sake deniyor. Yemeklerinde olduğu gibi içkileri de hafif olan Japonların yerel içkisi. Japon içkisi Sake, renk olarak beyaz şaraba benzer, şaraba göre hafif ekşi bir tadı vardır ama şarabın aksine yıllandırılmaya uygun bir içki değil. Türüne göre soğuk ya da sıcak olarak özel sake bardaklarında servis edilir. Sake nasıl içilir? Sake'yi Japonlar gibi içmek için, özel bardaklarında tüketin. Genellikle kışları sıcak, yazları ise soğuk tercih edilir. Narin bir içki olduğu için şişe açıldıktan sonra kısa sürede tüketilmelidir. Hemen her yemek ile uyum gösterir çünkü içimi rahat bir içkidir. Yemek ile tüketilebildiği gibi iki yemek arasında bir önceki yemeğin tadını hafifletmek için de içilir. Japon geleneğine göre kimse kendi Sake'sini kendi servis etmez. Karşınızdaki sizin Sake'nizi, siz de karşınızdaki kişinin Sake'sini koyarsınız. Sake içerken şerefe "Kanpai" demeyi unutmayın. Meksika'nın milli içkisi Tekila. İsmini Meksika'nın Jalisco eyaletine bağlı bir kasaba olan Tequila'dan almış. İçki "Agave" adı verilen ve zambakgiller ailesine ait bir bitkiden yapılıyor. Meksika içkilerinden Tekila üretimi için her sene üç yüz milyon Agave gerekiyor ve üretim yapılan bölgeler Unesco Dünya Mirası Listesinde koruma altında tutuluyor. Tekila nasıl içilir? Tekila'yı Meksikalılar gibi içmek için şimdiye kadar öğrendiklerinizi unutun. Onlar Tekila'yı sek içiyor ve bizim gibi limon-tuz ikilisini eksinlikle diline bulaştırmıyor. Eğer beni %40-45 oranda alkollü bir içkiyi shot yapmak çarpmaz diyorsanız gerçekten usulüne uygun için derim. Ancak bu sert içkiyi biraz olsun hafifletmek adına bildiğimiz gibi içmek için bardağın kenarları ince bir tabaka olarak tuza bulayıp, Tekila'yı "shot" adındaki küçük bardaklarda tek seferde içip ince kesilmiş bir dilim limonu yemeniz gerek. Bu sırada limonu lime yani yeşil limon olarak kullanırsanız sertliğini biraz daha dengelenmiş olursunuz. Tekila içerken şerefe "Salud" demeyi unutmayın. Anason tohumları, tarçın, ve yaklaşık olarak 32 bitki özü ile lezzet kazanmış geleneksel Çek içkisi Becherovka. Formülünü bilen yalnızca iki kişi var, tarifi sır gibi saklanıyor. Karlovy Vary şehrinde eczacı Jan Becher likör şirketi tarafından üretiliyor. Yaklaşık 150 yıl boyunca mide ve böbrek hastalıklarında ilaç olarak kullanılmış. Daha sonra alkolle fermante edilerek keyif verici bir içecek olarak kullanılmaya devam edilmiş. Koyu sarı renge sahip, damakta tarçın ve anasonun yanı sıra pek çok bitki ve baharatın aromalarını bırakan buruk bir likör. Çekler tarafından "şifalı su" olarak da bilinir. Becherovka nasıl içilir? Becherovka'yı Çekler gibi içmek için sek tüketmelisiniz. Tabi sek tüketmek biraz yürek ister çünkü %38 oranından alkol içeriyor. Genellikle soğuk servis edilir. İçkiyi sert bulanlar için alternatif olarak tonik ile içebilir. Farklı aroma seçenekleri de mevcut, limonlusunun içimi daha kolay. Becherovka içerken şerefe "Na zdravi" demeyi unutmayın. Su gibi tüketilen Votka'nın anavatanı Rusya. İsminin Slavca su anlamına gelen "voda" kelimesiden almış. Özel tat ve kokusu olmayan, renksiz bir Rus içkisi Votka. Ham maddesi çavdar, buğday ve benzeri tahıl ile patates, hepsi pişirilir ve malt ile şekerlendirilir. Dünyada Rus içkileri arasında Rus votkasının bu kadar ünlü olmasının sebebi üzümün yetişmemesidir. Bu yüzden tahılların ağırlıkta olduğu bir içkidir ve votkanın kalitesine etki eden en önemli faktör kaliteli kış tahıllarının kullanılmasıdır. Rusya'da çok farklı çeşitlerde votkalar bulmak mümkün çünkü Ruslar votka üretme konusunda değişik yöntemler bularak oldukça çeşitli votkalar yapmışlar. Votka nasıl içilir? Votka'yı Ruslar gibi içmek için sek tüketmelisiniz. Tabi Ruslar gibi içmemiz zor olduğu için bizim damak zevkimize daha uyumlu hale getirmek için kokteyllere katılarak daha kolay içebilirsiniz. Votka içerken şerefe "Na zdorovje" demeyi unutmayın. 56 Çeşit bitki ve baharattan elde edilen şifalı içki; Jagermeister. Almanya içecekleri arasında geleneksel likörü olarak bilinen Jagermeister, üretildiği ilk yıllarda hazmı kolaylaştırıcı etkisi ve mide rahatsızlıklarını gidermesi ile ün yapmıştır. Ama tat olarak öksürük şurubunu andırır. %35 alkol oranına ve koyu kahverengi bir renge sahiptir. İçerisindeki bitkiler ve baharatlar 2-3 gün boyunca suda ıslatılır. Daha sonra bu karışım süzülür ve 1 yıla yakın bir süre meşe fıçılarda bekletilir. Sonra tekrar süzülen içki şeker, karamel, alkol ve su ile karıştırılır. Tadı Becherovka'ya benzer, sadece daha tatlıdır ve içimi daha rahattır. Jagermeister nasıl içilir? Jagermeister'i Almanlar gibi içmek için shot bardağında tek seferde sek içilmesi en yaygın tüketim şeklidir. Kokteyllerde de bol bol kullanılır. Jagermeister'in lezzetine tam anlamıyla varabilmek için dikkat etmeniz gereken en önemli nokta, içkinizi yeterince soğuk muhafaza etmeniz ve 0-4 C arası sıcaklıkta içmeniz olacak. Bu sebeple tüketmeden önce yaklaşık 30 dakika buzlukta bekletebilirsiniz. Jagermeister içerken şerefe "Prost" demeyi unutmayın. İskandinavya' nın milli içkisi sayılan, özellikle Norveç ile özdeşleşmiş içki Aquavit. Latince "Hayatsuyu" anlamına gelen "aqua" ve "vit" kelimelerinden oluşan çok etkili bir içkidir. İlk olarak 1804'te Norveç'in Drammen şehrinde, kralın mısırdan sert içki yapılmayacağına dair çıkarttığı bir kararname sonucunda Johan Godtfried Schwencke adlı yerel bir tüccar tarafından üretilmiş. Patatesin damıtılması ve çeşitli otlarla tatlandırılarak yapılan alkollü bir içkidir. Özünde Karavay Likörü ile tatlandırılır ama onun dışında anason, dereotu, rezene, kişniş gibi otlar; bazen de portakal, şeker hatta tuz da Aquavit'e aroma vermek için kullanılır. Günümüzde birçok marka tarafından Aquavit üretilse de en iyi marka Linie Aquavit. Aquavit nasıl içilir? Aquavit'i Norveçliler gibi içmek için buz gibi soğutmak ve shot bardağında içmek gerekiyor. Genellikle Norveç yemekleriyle birlikte tüketilir. Aquavit içerken şerefe "Skaal" demeyi unutmayın. Seyahatlerimle ilgili paylaşımlarımı Facebook ve Instagram hesaplarından takip edebilirsiniz.


Dünyada seyahat özgürlüğünün önündeki en büyük engellerden biri olan vize sorunu seyahat planlarımızı yaparken bizi ilk düşündüren engeller arasında. Vize uygulamalarının zahmetli işlemleri ve her sene yükselen vize harç bedellerinden dolayı vizesiz ülkeler öncelik verir olduk. Siz de vize işlemlerinden yorulduysanız ama bir yandan da seyahat etmek istiyorsanız Türk vatandaşlarına vize istemeyen ülkelere özgürce seyahat etmeniz mümkün. Bu yazıda Türkiye'den vize istemeyen ülkeler 2023 yılı güncel listesini paylaşıyorum. Bu ülkelerden bazıları; Güney Afrika, Peru, Şili, Brezilya, Filipinler, Barbados, Arjantin ve Makedonya. Eğer pasaportunuz yok ama yurt dışına seyahat etmek istiyorsanız da 5 ülke seçeneğiniz var. Sadece Türk kimlik kartı ile pasaportsuz gidilen ülkeler; Gürcistan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Azerbaycan, Moldova ve Ukrayna. Vizesiz gidilen ülkeler 2023 listesini bu yıl belirlenen güncel bilgilere göre detaylı bir araştırma yaptıktan sonra alfabetik sıraya koyarak oluşturdum ama her geçen gün yeni uygulamalar başlayabiliyor. Bu yüzden eğer sizin güncel deneyiminiz varsa lütfen yorum kısmına yazın. Eğer yeşil pasaportunuz varsa birçok ülkeye kısa süreli yani 180 gün içerisinde 90 günlük seyahatlerinizi hiçbir işlem yapmadan gerçekleştirebiliyorsunuz. Bu konuda Yeşil Pasaport Hakkında Bilmeniz Gerekenler yazısına danışabilirsiniz. Filistin Gazze'ye gidilecekse 30 gün vizesiz seyahat edilebiliyor. Ancak İsrail üzerinden geçiş yapılacaksa, İsrail vizesi alınması gerekiyor. Güney Afrika Cumhuriyeti 30 gün vizesiz. Güney Kore 90 gün vizesiz. Gürcistan 1 yıl vizesiz. Pasaporta ihtiyaç duymadan kimlikle de giriş yapabiliyorsunuz. Haiti Kapıda vize uygulaması var. Ülkeye girişte havaalanında 10 $ karşılığında 90 gün kalma olanağı veren ve turist kartı olarak adlandırılan giriş vizesiyle ülkeye giriliyor. Hong Kong 90 gün vizesiz. Irak Kapıda vize uygulaması var. Türkiye'den havayoluyla direk Bağdat, Basra, Musul, Erbil ve Süleymaniye'ye gidişlerinde havalimanından 10 gün kalışlı Irak vizesini ücretsiz alabiliyorsunuz. Ancak karayolu ile Irak'a seyahat etmek isteyenlerin Irak'ın dış temsilciklerinden vize almaları gerekiyor. Kamboçya Kapıda 30 gün süreli kalış sağlayan vize uygulaması var. Katar Kapıda vize uygulaması var. 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Kenya Kapıda vize ve online vize uygulamaları var. Komor Federe İslam Cumhuriyeti Kapıda vize uygulaması var. Kosova 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Kosta Rika 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Kuveyt Kapıda vize uygulaması var. Yanınızda gidiş-dönüş uçak bileti ve otel rezervasyonu olmak şartıyla 90 gün kalış süreli ücretsiz vize veriyor. Madagaskar Kapıda vize uygulaması var. Havalimanlarında 35 karşılığında 30 günlük vize alınabiliyor. Meksika Online vize uygulaması var. Meksika e-vize sitesi üzerinden ücretsiz olarak başvurunuzu yapabilir ve 180 gün seyahat edebilirsiniz. En az 1 yıl geçerliliği olan Schengen vizesi, Japonya vizesi, İngiltere vizesi veya ABD vizesi olan Türk vatandaşları da ekstra bir vizeye ihtiyaç olmadan Meksika'ya giriş yapabiliyor. Paraguay 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Peru 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Ruanda 90 gün geçerli online vize uygulaması var. Rusya St. Petersburg ve Leningrad v Kaliningrad Bölgesi'ne yapılacak seyahatlerde internetten 30 günlük vize alınabiliyor. Sao Tome ve Principe 15 gün vizesiz. Saint Kitts ve Nevis Adaları 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. Saint Lucia 6 haftaya kadar vizesiz. Saint Vincent ve Grenadinler 30 gün vizesiz. Sri Lanka 30 gün geçerli online vize gerekiyor. Sudan 30 günlük kapı vizesini Hartum Uluslararası Havalimanında 105 $ karşılığında alabiliyorsunuz. Tacikistan 60 gün geçerli online vize verekli. Tanzanya 90 gün geçerli kapı vizesi için havaalanlarında turistik amaçlı vizeler 50 $, iş amaçlı vizeler ise 200 $ harç karşılığında vize veriliyor. Tayvan 30 gün geçerli olacak tek girişli vizeyi Taoyuan Uluslararası Havalimanından giriş yapmaları şartıyla alabiliyorsunuz. Togo Kapıda vize uygulaması var. Togo girişi vizeleri, Togo'nun kara sınır kapılarında ve Lome Havaalanı'nda ücreti karşılığında alınabiliyor. Tonga 31 gün geçerli ücretsiz kapı vizesini havalimanında alabiliyorsunuz. Trinidad ve Tobago 30 gün vizesiz. Turks ve Caicos Adaları 90 gün vizesiz. Uganda 90 günlük vize için 50 $ ödemeniz gerekiyor. Yolculuk öncesinde Uganda e-vize sitesinden başvurunuzu yapıp, ödemenizi tamamlamış olmanız lazım. Ayrıca Uganda'ya seyahat etmek için aşı zorunluluğu bulunuyor, aşı kartınızı da girişte gösteriyorsunuz. Ukrayna 180 günde 90 günü geçmemek kaydıyla vizesiz. Ayrıca yeni çipli TC Kimlik Kartı ile pasaportsuz da giriş yapabiliyorsunuz. Umman 10 günlük kapı vizesi gerekiyor. Vatikan 180 günde 90 günü aşmayacak şekilde vizesiz. İtalya içerisinde konumlandığı için öncelikle Roma'ya gitmeniz gerektiğinden Schengen vizesi şart. Zambiya 30 günlük kapı vizesi gerekiyor. Zimbabve Kapıda vize uygulaması var.


Amerika maceramda en doyamadığım, en özlediğim; Washington. Potomac Nehri'nin ikiye ayırdığı bu güzel şehrin en bilinenleri Beyaz Saray ve US Capitol yani Amerikan Kongre Binası. Gitmeden önce Capitol binasını, Beyaz Saray sanarak yaşamış olduğumu belirtmeden geçmek istemiyorum. Bu biraz da medyanın yanıltması olabilir, Amerika ile ilgili haberlerde her zaman bu binayı arka fona alarak haber sunarlar, belki sizde benim gibi olabilirsiniz. Amerika'da gezi günlerimi planlarken 1 haftayı Washington'da geçirme kararı aldığımda herkes şaşırmıştı fakat beni etkileyen müzelerin olmasıydı. Genel bir araştırma yapma fırsatım olmadı, iyi ki de yapmamışım diyorum şimdilerde. Oldukça spontane gelişti ve arkadaşımın tanıdığı Koreli Ide, Delaware'den bizi aldı. Yolda bol bol Türkiye özlemimden ve yemeklerden konuştuk. Arkadaşım onlarda kalacaktı, beni de yemeğe davet ettiler, yoldan da Krispy Kreme'e uğradık ve koca bir kutu donat aldı bize, müthişti. Washington merkeze yarım saat kadar uzaklıkta bulunan Rockville'e, Hubert ve ailesinin diğer üyeleri ile tanışmak için gittik. Daha sonra hep birlikte Rockville merkezde bulunan ve bir Lübnan restoranı olan Lebanese Taverna'ya gittik ve çok özlediğimiz için bize döner ve humus yedirdiler. Büyük ve sıcak bir ailenin yapabileceği en muhteşem hediye bu olabilirdi herhalde. Yemekten sonra orman içindeki tam Amerikan filmlerindeki evler gibi olan bu sıcak ailenin evine misafir oldum. Onlara Türkiye'den hediyelik getirdiğim nazarlık ve Türk kahvesini verdiğimde aslında kahvemizi çok sevdiklerini hatta evlerinde cezveleri olduğunu öğrendim, hep birlikte kahve içtik ve sohbet ettik. Biraz dinlendikten sonra beni Washington merkezdeki otelime götüreceklerdi bu yüzden hep birlikte yola çıktık. Yolda sohbet ederek gidiyorduk ki ormanın arasından çıktık ve kuş bakışı Washington'ı gördüm, o an Ankara'ya benzettim. Daha sonra Potomac nehrini Theodore Roosevelt Memorial köprüsü ile geçtik. Işıklar ve şehrin büyüsüne kapılmıştım bile, o anı unutamıyorum. Otelimi Booking ile rezervasyon yapmıştım, beni otelimin önüne kadar bıraktılar demeyeceğim tabi ki işlemler bitti, hep birlikte odama çıktık. Ailenin annesi bana bir paket hazırlamış, otelde yemem için meyveler, atıştırmalıklar ve su. Koridor da su için bir sistem yapmışlar, ücretsiz istediğin kadar alabiliyorsun, bunu görünce ekstradan sevindim, çünkü su oldukça pahalı. Odamı kontrol ettiler, lobiden aldığımız haritadan bir kaç nokta işaretleyip bana anlattılar ve numaralarını yazıp, ne zaman olursa aramamı söylediler. O an cidden mutluluktan ve hayatın bana sunduğu büyük şanslar için ağlamak istedim. Vedalaştık ve ben hemen odamın keyfini çıkarmaya başladım, oldukça yorgundum. Ama cumartesi gecesiydi, bu fırsatın bir daha gelemeyeceğini fısıldadı bir ses ve hemen hazırlandım. Kameramı aldım ve kendimi dışarı attım. Bir sokak ileri gittim ve bir baktım tabela Beyaz Saray'ı gösteriyor. Sokaklar gece yarısı olmasına rağmen cumartesi olması sebebiyle oldukça kalabalıktı. İnsanları takip ederek en canlı bölgeye, Dupont Circle'a gelmişim. Herkes dışarda eğlencenin keyfini çıkarıyorken benim onları izleyip fotoğraf çekmem bile inanılmaz bir mutluluktu. Yolun sonunda Panera'yı gördüm, bu mekan benim o günlerde yeni yeni keşfettiğim, aşık olduğum mekandı ama kapalıydı. Tam yanındaki Krispy Kreme'e uğradım ve bir soğuk kahve aldım. Bir elimde kahvem, bir elimde fotoğraf makinem ile saatlerce dolaştım. Daha sonra otelime yaklaşırken bir mekandan çıkan kalabalık gördüm ve onları uzaktan izledim. Sanıyorum ki önemli bir davetti, herkesin üstünde eski Fransız kıyafetleri vardı, sanki bir filmin içindeydim. Hatta "Paris'te bir gece yarısı" filminin DC versiyonunu yaşadım diyebilirim. Gerçekle hayali ayırt edemediğim, yüzünde sürekli ve anlamsız bir gülümsemesi olan bir Ege. Sabah olduğunda odamdaki tatlı kahve makinemden bir fincan kahvem ve donutlarım ile kahvaltımı yaptım, yine haritamı alıp çıktım sokaklara. İlk olarak Beyaz Saray'a uğradım, oradan National Mall denilen bölgede buldum bir anda kendimi. İlk sıradaki Smithsonian Müzeleri'nden olan Museum of National American History'e girdim ve bu arada müzelerin ücretsiz olması konusundan kısaca bahsetmek isterim. Müzede Amerika'nın tarih sürecindeki yaşam tarzı, paraları, eski Amerikan evleri, mutfakları, arabaları ve daha bir çoğu sergileniyordu. Adeta bir oyun labirenti tadında geçen bu müze favorilerim arasında yerini aldı. Biraz dinlenip, bir şeyler yemek için müzenin içindeki kafeye oturdum. Artık hamburger yemeyeceğim derken bir baktım tepsimde bir hamburger bir de kocaman kek. İnsanları izleyerek, lezzetli yemeğimi yedikten sonra aklıma gelen Capitol Binasına giriş için aldığım randevuyu, Doğu turumda gideceğim düşüncesiyle umursamadım ve spontane şekilde yoluma devam ettim. Hemen yanında bulunan National Museum of Natural History'e girdim ve öğrendim ki Dünya'nın en çok ziyaret edilen doğa tarihi müzesiymiş. Ayrıca "Müzede Bir Gece" filmini izleyenleriniz hatırlayacaktır, işte filme konu olan o müze. Bu müzede çeşitli bitkiler, hayvanlar, fosiller, mineraller, kayaçlar ve meteorlar sergileniyordu. Müzenin çıkışının hemen karşısında Smithsonian Kalesi bulunuyor, görkemine hayran kalıp bir gideyim, bakayım ne varmış dedim. İçeride bir müze market ve kafe vardı, ufak da bir sergi salonu ama en önemlisi Smithsonian Müzeleri'nin kurulması için bütün mirasini bağışlayan James Smithson'dan ve müzelerin tarihi hakkında bilgi sahibi oldum ve müzeleri daha iyi anlamamı sağladı. Oradan müze altında bulunan yollardan Arthur M. Sackler Gallery'sine geçtim. Burası Amerika'nın, Asya'ya özgü en büyük sanat eserleri koleksiyonuna sahip bir müze. Mısır'dan heykeller, tahtadan oyma sanat eserleri, seramikler, Çin'den çeşitli tablolar, seramikler, Kore porselenleri, Japonya'dan paravanlar, İran'dan el yazması eserler, Budist heykelleri gibi daha birçok eser sergileniyordu. Daha sonra odama geçtim, dinlendim, Farragut Meydanı'nda dolaşan azınlığı, geçen otobüsleri ve arabaları izledim, otelimdeki son gecemde. Sabah olduğunda otelden ayrılma vakti gelmişti, el valizimi lobiye emanet ettim ve Rockville'de kalan arkadaşım ile o gün müzeleri gezmeye devam ettik. Air and Space Museum'a gittik. Türkiye'de benzeri olmayan bu müzeyi ziyaret etmek oldukça eğlenceliydi. Ayrıca farklı ülkelerden insanların paralarını attığı bir kutuda Türk parasını görmek o an duyduğum büyük özlemi daha da katladı. Daha sonra arkadaşımla otelimin altında bulunan metroya doğru gittik ve Couchsurfing ile kalacağım Virginia'da ki eve gidecektim. Elimde çok eşya var diye arkadaşımın kolunda bulunan kameramın içinde telefonum da bulunuyordu ve metro bir anda gelince hemen binmem gerekti, bir anda kendimi attım. Bir durak sonra beni misafir edecek kişiye haber vermek için telefonumu ararken farkettim ki yanımda değil, bir an şok içinde ilk durakta indim ve ilk durağa tekrar döndüm. Onun da orada olacağını umuyordum ama o da farkında değilmiş, çoktan gitmişti bile. Şok içinde nasıl ulaşacağımı bilemedim çünkü numarası ezberimde değildi. Metro bekleyen bir bayandan durumu anlatıp kendi numaramı aramasını rica ettim, aradı fakat telefon çekmiyordu, metro geldi ve gitmek zorunda kaldı. Şansımı birkaç kişi ile daha denedim, anlattığıma inanmayanlar oldu, son olarak bir bayan hoparlörü açıp konuşmamı sağladı ve sonra mesaj da attı. Kameram ve telefonum neyse ki geldi ama yaşadığım panik unutulmazdı. Daha sonra Arlington metrosunda tam 4 saat bekledikten sonra mesaiye kalan sevgili ev sahibim geldi ama adamın tipinden aşırı korkmuştum, 4 gün onunla nasıl kalacağımı düşünüyordum. Bana sürekli sorular soruyordu, bakışları çok garipti. Buna rağmen ev beklediğimden kat ve kat iyiydi. Aşağıda kendisi kalıyordu, yukarıda başkalarının da misafir olduğunu söyledi. Yan odada 2 Rus kız yarın gidecekti ve ben büyük odaya geçecektim. Ufak anı odasında yerde bir yatak vardı, muhteşem gezi kitapları ve aile fotoğrafları. Biraz onları inceledim uyumadan önce de bir Couchsurfing'deki mesajlarıma baktım ve onaylanmış bir mesaj gördüm, hem de bir Türk'den. Sabah metroya atladığım gibi Metro Center'a gittim ve Au Bon Pain'de kahvaltımı yapıp National Gallery of Art'a gittim. Gezerken bir süre sonra sıkılmakla birlikte aslında bolca zamanım olsa yavaş yavaş keyifle gezsem diye iç geçirdiğim bir müze oldu. İçeride Kütahya çinilerimizin de sergilendiğini görünce yanımda dolaşan turistlere istemsizce "aa bakın bunlar bizim kültür hep" diyerek gözlerimi doldurmayı da ihmal etmedim. Daha sonra haritadan seçtiğim Hirshhorn Museum and Sculpture Garden'a doğru gittim ve hayatımın "en" leri arasına girecek müzeyi ziyaret edeceğimi bilmeden içeri girdim. Anlatırken biraz zorlanabilirim, çünkü Hirshhorn'a olan aşkımı hangi kelimeleri seçerek yazacağımı bilemiyorum. Müze, önemli bir modern sanat koleksiyoneri olan Joseph Hirshhorn tarafından kurulmuş ve 1960'lı yıllardan itibaren resim ve heykelden oluşan koleksiyonunun tamamını müzeye bağışlamış. Müzeyi bu derece sevmemin nedenlerinden bahsedecek olursam; müthiş bir mimariye sahip olması, resim ve heykelleri ile inanılmaz eserlerin sergilendiği ve museum shopta bulunan ilginç tasarımlar ve hediyelikler... Her yönüyle eşsiz bir modern sanat müzesi olduğunu düşünüyorum, hastasıyız. Daha sonra Holocaust Memorial Museum'a gittim, yani Yahudi Soykırımı Müzesi, 2. Dünya Savaşı sırasından katledilen Yahudileri hikayelerini fotoğraflar, kısa filmler, soykırımdan kurtulmayı başarmış kişilerle yapılan röportajlar ve nazi kampında ölen kişilere ait eşyaları sergileyerek Holokost'un ne olduğunu en iyi şekilde ziyaretçilerine anlatıyor. Holokost; Nazi Almanya'sı döneminde yaklaşık 6 milyon Yahudi'nin hapsedilmesi ve katledilmesidir. Almanya'da 1933'te iktidara gelen Naziler, Almanların "ırksal anlamda üstün" olduğuna inanıyor ve "aşağılık" olarak kabul edilen Yahudileri Alman ırkına karşı yabancı bir tehdit olarak gördükleri için gerçekleştirdiler. Müzeye girdikten sonra yönlendirmelerle asansöre binerken görevliler elime küçük bir kart verdiler. O dönemde soykırıma uğramış kişilerin kimlik bilgilerini içeren karttaki numara ile müze sonunda bulunan cihazlardan detaylı bilgi alabiliyorsunuz. Müze sonunda insanlık ve vicdan kavramlarını sorgularken, bu insanlık ayıbının bir daha tekrarlanmamasını diledi. Müze çıkısında Couchsurfing'den tanıştığım Hasan ile buluştuk, güneşin batışını izlemek için Potomac nehrinin kıyısına indik ve Georgetown ile tanıştım. Happy Hours'da şirin mi şirin bir yere gittik Pizzeria Paradiso. Pitch Perfect birasından denedim ve çok beğendim. Daha sonra Hard Rock DC'de leziz bir hamburger patlattık, bu sayede domuz etini hamburger ile ilk kez denemiş oldum, övmeye gerek yok. Sonra meşhur Chinatown'dan bir geçmeden olmazdı, vitrinde asılı ördekleri izleyerek Dupont tarafında bir yere eğlenmek için gittik. Ertesi gün Couchsurfing yaptığım evden ayrılarak yine müzelere gittim, öğle saatlerinde Maryland Universitesi'nde arkadaşımın tanıdığı yardımsever dostlarımız Koreliler; kilisede gönüllü çalışan Cindy ve Paul bizi gezdirdiler, Amerika'da üniversite yaşamı hakkında bilgi sahibi olup, iç geçirdim. Daha sonra Pastor Q ile buluşarak; Cindy, Paul ve Daniel ile Da Rae Won isimli Kore restorantına gittik, yemek kültürlerini anlattılar, benim gibi lezzet avcısı Paul ve Pastor ile yemeğe başlamadan Instagram'da paylaşmak üzere fotoğraflar çekildi, dualar edildi ve inanılmaz leziz yemekler tattım. Yemek gelmeden önce bizdeki gibi başlangıçlar geldi, mesela Kimchi. Lahana turşusuna benzeyen bir tadı var. Yemekte, deniz ürünleri çorbası ve The Gang Pong vardı. Favorim gang pong oldu ve yemeğimiz bittikten sonra masamıza bir içecek geldi. Koreliler genellikle yemekten sonra hazmı kolaylaştırsın diye "yakult" içerlermiş, bende denedim, bizde ki kefirin tadında biraz daha tatlımsıydı. Yemekten sonra merkeze döndüm, Hasan ve arkadaşları ile onların ritüeli haline gelmiş Froggy Bottom'da litrelik biralardan içtik, sohbet ettik. DC'de ki son günüme ise hafif bir hüzünle uyandım, kaldığım evdeki odam inanılmaz huzurlu olduğu için pencere kenarındaki mindere oturup, kendime hemen güzel düşünceler aşıladım. Hakkını vererek keyifle gezmem gerektiğini düşünerek enerji aldım ve kendimi yine metroya attım. Metro Center'da inip DC'de ki kahvaltı ritüelim haline gelen Au Bon Pain'e yürüdüm ve muffin kahve ikilisiyle uzunca bir süre sabah keyfi yaptıktan sonra hemen karşısında bulunan, Amerika'nın en büyük kitapçılarından olan Barnes & Noble'a uğradım, çok güzel kitapların ve dergilerin arasında kayboldum daha sonra merkezde ki bir şehir akvaryumu olan National Aquarium'a gittim, giriş ücreti 5$'dı. Müzede belirli gün ve saatlerde canlıları besleme imkanı tanınıyormuş fakat benim gittiğim saatte yokmuş, katılamadım. Bir Baltimore akvaryumu kadar gelişmiş olmasa da fotoğraf çekerken oldukça keyif aldım. Sabahı bu şekilde değerlendirdim ve metroya binip Rockville'e gittim. Pastr Q ve Seçil beni metrodan aldılar ve Baltimore'a yolcuğumuza koyulduk. Yolda zaman zaman haddinden fazla yağan yağmura rağmen kısa sürede vardık. Limanda bulunan tanıtım merkezinden bilgileri aldıktan sonra kapalı havaya rağmen etrafta dolaştık ve Cheesecake denince ilk akla gelen Cheesecake Factory'e oturduk. Menüyü karıştırırken bilmediğim çok farklı yemekler ve tatlılar vardı, bir an hepsini yemek istedim fakat Crab cake, Oreolu ve Kirazlı cheesecake ile midemizi fazla fazla doldurduk. Daha sonra Pastor Q'nun evine gittik ve kızı Abby'i alarak Paul, Cindy, Daniel ve Rachel ile Kore usulü mangal yapan Honey Pig'de buluştuk. Q, siparişleri verdi ve inanılmaz güzel başlangıçları yedikten sonra masanın ortasında bulunan mangala etler atıldı, bizde ki ocak başı ile aynı mantıkla pişen etlerin tadı hala damağımda. Yemekten sonra Kore marketine gittik, kültürlerinden birçok yiyecek ve içecekleri tanıttılar, yemek çubuklarından ve sevdiğim birkaç atıştırmalıklarından aldım. Q'da ertesi gün Washington'dan ayrılacağımız için bizim Türk usulündeki ki gibi yolda yersiniz hesabı bir dolu şey almış, sağolsun. Ordan çıkar çıkmaz daha yediklerimiz eritememişken Sweet Frog'a gittik. Daha önce Rehoboth'da ki son günlerimde keşfettiğim yer, hayatımda gördüğüm en eğlenceli ve sevimli konsepte sahip yer olarak listemin en başına geçmişti. İçeri girdiğinizde rengarenk bir yerde buluyorsunuz kendinizi, 3 farklı boyutlarda ki sevimli kurbağanın resimlerinin olduğu kabınızı seçtikten sonra aklınızı durduracak çeşitlilikte ki frozen yoğurtlarınızı kendi isteğinize göre kollu makinelerden alabiliyorsunuz. Üzerini süslemek için yine sayamayacağım kadar farklı çeşitlerde soslar, meyveler, şeker süslemeleri ve çikolataları da üzerine döküp tarttırıyorsunuz. Bu aşamalar oldukça eğlenceli geçiyor, yüzünüzde çocuksu bir gülümsemeyle kabınızı doldurup afiyetle yiyorsunuz, benim için olduğu gibi. Koreli dostlarımızda vedalaştıktan sonra metroya binerek merkeze döndüm ve Türk dostlarımla buluşup yine gece sonu ritüeli olan Froggy Bottom'da bira içtik ve onlarla da vedalaştım. Sabah uyandığımda gitme vakti geldiğini kabullenmek zorunda olduğumu biliyordum, valizlerimi aldım ve metroya gittim. Dupont Circle'da indim çünkü New York'a giden Çin otobüsleri buradan kalkıyor. Biletimi internet üzerinden birkaç hafta önce almıştım. Otobüs saatini beklerken Panera'da bir sabah kahvesi aldım ve yolu izlemek için camın önüne oturdum ve o an hissettiklerimi not defterime yazdım. Bu güzel anıları benimle paylaşan güzel insanlara teşekkür ederim, sizleri ve anılarımı hiç unutmayacağım. Seyahatlerimle ilgili paylaşımlarımı Facebook ve Instagram hesaplarından takip edebilirsiniz.


2013 yılında Work and Travel macerasını deneyimlemiş biri olarak Work and Travel Maceram'ı döndüğüm yıl yayınlamıştım. Work and Travel programına başvurmayı düşünenleri nasıl bir süreç bekliyor noktasında rehber olması açısından bu yazıyı sizlerle paylaşıyorum. Üniversite öğrencilerinin Amerika'da hem çalışmasını hem de seyahat etmesini sağlayan bir gençlik programdır. Amerikan hükümeti tarafından kontrol edilen öğrenci programı sayesinde yaz aylarında ortama 4 ay boyunca Amerika'da yaşama fırsatı ve ingilizce konuşma pratiği kazanmasını sağlar. 3 ay çalışma sonrası alacağınız vize sayesinde iş bitiş tarihinden itibaren 30 gün boyunca seyahat etme özgürlüğünüz olur. Öncelikli olarak programa katılmak için temel şart üniversite öğrencisi olmak ve tam zamanlı örgün bir eğitim alıyor olmak. YÖK tarafından tanınan üniversitelerin lisans programlarında hazırlık, lisans ya da yüksek lisans 1. sınıf öğrencisi ve 18-26 yaş aralığında iseniz başvuru yapabilirsiniz. Ayrıca vize başvurusunda adayların akademik not ortalamalarının 4.00 üzerinden en az 2.00 olması tercih ediliyor. 2 yıllık ön lisans öğrencileri ve açık öğretim fakültesinde öğrencileri ne yazık ki programa başvuru yapamıyor. Katılan adayların en az orta seviyede İngilizce konuşabiliyor olmaları hem programdan verim alması hem de orada yaşadığı süre içinde kişiye avantaj sağlıyor.


Egeli Gezgin Ege Amerika'da. Ege kıyılarından çıkıp, 3 aylık bir Amerika macerası yaşadım, geldim. Daha gitmeden özlemek ne demekmiş öğrendim. Özlemek öyle 100-200 kilometrelik basit mesafeler demek değilmiş, 7 saatlik koca bir zaman farkı, kavuşması birkaç gün süren uzun mesafelermiş. Ne cesaretle tek başıma karşı kıtaya gittim, work and travel yaptım, inanın bilmiyorum. Peki nasıl cesurca bu kararı verdim? 2012 yaz sonuydu, gelecek yazımı güzel bir şekilde değerlendirmek istiyordum. Amerika hayalim vardı ama amacım bir uçağa atlayıp, 1 hafta kalıp geri dönmek kadar basit olmamalıydı diye düşünüyordum. Eğer o kadar yolu gideceksem hem yazımı değerlendirmeliydim, hem de tam anlamıyla kültürünü keşfetmeliydim. Bunun için tek seçenek Work and Travel yapmaktı. Work and Travel hakkında daha fazla bilgi almak, süreçleri ve ücretlerini öğrenmek isterseniz Work and Travel Hakkında Her Şey yazısını okuyun. Birkaç şirket araştırdım, her şirket hakkında iyi kötü bilgiler edindim ve birini seçerek gitmeye karar verdim. Şirketin adını sarf etmek istemiyorum ki zaten benim gittiğim sene sezon sonunda lisansı elinden alındı. Kısa yoldan söyleyeyim ki şirketler size sadece Amerika'ya gitmek için bir ön adım oluyor. Geriye kalan işinizin konumu, ev koşullarınız, arkadaş ortamınız, eyaletiniz de ki imkanlar vs. tamamen ŞANS! Yani eğer hayat felsefeniz her daim garanticilik ise asla bu tür işlere girişmeyin. Gün gelir yerde yatarsınız, gün gelir aç kalırsınız. Ancak yaşayacağınız deneyimler hiçbir kitapta okuyup edinemeyeceğiniz kadar değerli. Öncelikle bu işe koyulmadan önce büyük bir cesaret sonrasında sabır gerekiyor. Cesaret bende varmış ki ben tek başıma bu yola girmişim şuan anlıyorum fakat sabır hiç yoktu. Şuan ise 3 ayda 3 sene büyümüş bir Egeyim, iki kat cesaretli, sabır sahibi, zorluklar karşısında tek başına durabilecek, çalışmanın ne demek olduğunu anlamış bir Egeyim artık. Peki okuyarak, dinleyerek bilinemeyecek bu Work and Travel nedir diyenler için kısaca özet geçeyim. Amerika'da hem çalışıp hem de seyahat edebileceğiniz bir öğrenci kültürel değişim programı. Ortalama 12 hafta sürüyor. Mesela ben saatler süren aktarmalı yolculuğum ile 15 Haziran'da çalıştığım eyaletteydim. 3 gün training yani kısa süreli bir eğitim verdiler, sonra işe başlamış sayıldım ve 5 Eylül'de işten ayrıldım. Yani 3 aya yakın çalışmış, 17 gün de gezmiş oldum. Fakat normal şartlarda eğer okulum başlamıyor olsaydı iş bitiş tarihinden itibaren ekstra 1 ay gezme süresi sizin yasal hakkınızdır. Programın amacına ise var olan İngilizcenizi geliştirmek, kazandığınız parayla geçiminizi sağlamak, farklı kültür ve insanlar tanımak ve kalan paranız ile Amerika sınırlarında seyahat etmek. Tabi iş seçiminden önce türlü mülakatlara giriyorsunuz, ilk hedefiniz garson olmakken, dilinizin yetersiz kalacağını öğrenince beğenmediğiniz işleri düşünmeye başlıyorsunuz. Bu arada zaman akıyor, süre daraldıkça vazgeçecek gibi oluyorsunuz. İşleri beğenmekten çok yeter artık bir işe yerleşeyim moduna giriyor insan. Ben sayısız iş seçeneği ile karşılaştım fakat saçma yerlerde saçma işlerdi çoğu. Defalarca skype üzerinden iş görüşmesi yaptım yetmedi İstanbul'a iş fuarı dedikleri olaya katıldım. Neyse aylardan nisan falandı yanılmıyorsam, iş bilgileri birkaç gün önce geldi, iş konumu kasiyerlik olarak görünce beni zaten seçmezler, yok artık para mı sayacağım, kasada çok konuşmak gerekir derken işe alındım ki o gün tamamen şansa bağlı olarak gelişti. İzmir'e uzak sayılabilecek bir yere, bölüm olarak pikniğe gitmiştik ve internet çekmiyordu ayrıca ben o işe kabul edileceğime hiç inanmıyordum. Skype görüşme saatini kaçıracakken piknikten erkenden ayrılıp yollara düştüm. Tabi beklenen oldu ve eve yetişemedim. Skype uygulamasından internet çeken bir yerde oturup beni aramalarını bekledim ama aşırı gerginim. Neyse dırırı dırırı çaldı. Bana sadece İstanbul'a geldi görüşme için dediler o kadar. Bir konuşuyorum heyecandan aksan falan kaptım, ağzımı yaya yaya espiriler şakalar neyse işte o ara gözüme takıldı kahveye. Kültürümü tanıtacağım sizlere, Türk kahvesi getireceğim, yapacağım falan derken Türkçe olarak "İşe alındın hayırlı olsun Ege" dedi bir ses. Ben hala thank you so much falan diyorum, gözlerim doldu hatta mutluluktan ağladım. İşverenim Türk çıktı ve iyi sayılabilecek bir işe kabul aldım. Yine çok şanslıyım ya internet paketim bitti ve skype kesildi, ben de böylelikle işe alındım. Sonrasında belge toplama işlemleri başladı, zaten önceden pasaportu çıkartmış oluyorsunuz ve işe kabul edildiğiniz an vize için ödemeleri yapıp randevu alıyorsunuz. Vize işlemleri için İstanbul İstinye'deki Amerikan Konsolosluğu'na gittim fakat Ankara'da da bir diğer alternatif mevcut. Önemli bir ayrıntı ise WAT programında sorunsuz vize almak için öncelikle not ortalamanız 2.00 üstü olmalı ve Amerika'da sorun çıkartmayacak bir tipiniz olmalı, güven vermelisiniz. Sonra da milyon tane güvenlik taramasından geçip gergin bekleyişe hazırlıklı olmalısınız ki benim ellerim buna hiç hazır değillerdi. Benim ellerimde aşırı terleme sorunu var, özellikle gergin olduğumda bu katlanarak artar. O an vizeyi alır mıyım alamaz mıyım diye düşünürken herkesin konuşmasına şahit oluyorsunuz, ret alanları gördükçe daha da terlediler ve parmak izimi alamadılar. Kalın camlar arkasındaki görevliye belgelerimi verdim. Şimdi numaranı takip et dedi, tekrar oturdum bekliyorum falan. Bir anda yan veznelerde gerçek Amerikalı tipler belirdi. Bu arada onlarla tamamen İngilizce konuşmalısınız, şimdiden söyleyeyim ve güven veren ve kendinden emin bir work and travel öğrencisi profili çizmelisiniz. En çok merak edilen sorulardan biri vize görüşmesi sırasında sorulan sorular. Bu konuda kendi deneyimimi aktarayım. Vize görüşmesi sırasında görevli kişiyle merhaba nasılsın, adın ne, kaç yaşındasın, hangi bölümü okuyorsun gibi soruların haricinde aldığım ilk soru ikinci yabancı dilim hakkında oldu. Hangisi daha iyi İngilizce mi Almanca mı diye sordu. Daha önceler de duydum ki Almanca demiş birine git o zaman Almanya'ya diye vize vermemişler. O derece garip ama bir o kadar da basit sorular soruyorlar. Neyse ben çizgimi bozmadan I love Amerika mantığıyla cevapladım tüm soruları ve cevabı "have a nice summer" oldu, sonrasında da derin bir ohh. Hemen sonrasında uçak biletimi ayarladım ve büyük bir heyecanla 15 Haziran'ı bekledim. Aynı gün sabahtan son finalime girdim ve akşam İstanbul'a uçacaktım. Her şeyin son olanını da yapıp hava alanına gittik Saatin nasıl geçtiğini anlamamıştım, vedalaşma zamanı geldiğinde bir yakınımı kaybetmişcesine ağladım. Kopamıyordum ama bir an önce ayrılmam gerekiyordu. Kendime güçlü olup bir anda arkamı dönüp valizimle uzaklaşmam gerektiğimi söyledim. Evet, "Eğer gitmek zorundaysan arkana asla bakma, yoksa gidemezsin" sözümü kendime ayrılık felsefesi edindim. İstanbul'a indim ve sabahın olması için 7 saatten fazla bekledim, uyuyamadım, kahve içtim bol bol. Koca valizlerim ve benim gibi sabah uçuşunu bekleyen bir çok insanla bir arada oturdum. Valizlerimi tarttım, kiloyu dengeleyene kadar baya bir zaman harcadım, çıkış harcımı da yatırdım. Sonra valizlerimi verdim ve gümrük sırasına girdim. Minik el valizim ve ben tek başımızaydık artık, işte o an yapayalnız kaldığımı hissettim. Dönmek için ısrar eden iç sesim neyse ki beni yenemedi. Roma'ya uçtum, bir 7 saat daha beklemek için. Tekrar kontrole girdim, bir uçak dolusu Türk ile fakat ben beklerken her biri uçaklarına binip gittiler. Bir zaman sonra kendi ülkemden olanlar da kalmadı, yalnızlığım giderek katlandı. Depresyona girmek için erken olduğuna karar verdim ve bir an durup düşündüm. Roma'dayım ve dışarı çıkamıyorum peki ne yapabilirim? Hazır gelmişim taa İtalyalara kadar bi kahve-kruvasan yapayım dedim hem de bu arada internet bulmak istiyordum. Tabi internete ulaşmak Türkiye'de ki kadar ucuz ve kolay değil, sadece hava alanındaki ağa paypal ödemesi yaparsan bağlanıyorsun. Kısacası kimseye ulaşamadım, daire şeklindeki hava alanında deli dana gibi 7 saat döndüm, durdum. Saatlerce beklememin sonrasında New York uçağımın olağanüstü hava koşullarından 2 saat rötar yaptığını öğrendim. 36 saatten fazladır uyumuyordum, rezil bir şekilde bekledim. Neyse ki sonunda uçağa bindim ve direkt sızdım. Yemekler, kahveler gelmiş gitmiş, ben bir haberim. Bu arada belirtmeyi unuttum Alitalia ile uçtum yani İtalyan yakışıklı hostlar ve iğrenç İngilizceleri demek oluyor. Yanımdaki bayan ne yerse same same dedim geçtim. Çünkü ne onlarla başa çıkabilecek bir dilim vardı ne de sabrım. Neyse indim New York'a kontrolde 1 kilo yeşil eriğimi alan görevlilere saydırmaya pek bir fırsatım olmadı çünkü uçağım indiğinde Philadelphia uçağım çoktan kalkmıştı bilet saatime göre. Erikleri boş verip, hemen şirketin görevlilerine biletimi gösterdim ve valizimi verdim tekrardan çünkü iç hatlara geçecektim. Kadın bana bir şeyler söyledi ama benim tek anladığım terminal 2 ye git oldu ve öyle yaptım. Meğerse ben oraya gidince biletimi tekrar check etmem gerekiyormuş. Tabi o uçak da rötar yaptı, ben de pikeme sarılıp dinlendim, sonra kapılar açıldı ve uçağa bindim. İndiğimde beni Couchsurfing'den aylar öncesinden ayarladığım 70 yaşlarında ki Judith teyze, elinde sevimli karton parçasıyla karşıladı "Welcome Ege". Couchsurfing sayesinde ücretsiz bir şekilde Amerikalı birinin evinde nasıl kaldığımı merak ediyorsanız Couchsurfing Nasıl Kullanılır? yazısını okuyun. Sarıldık, koklaştık ve valizimi bekledik. Herkesin valizi geldi, benim ki yoktu ama ben haddinden fazla rahattım. Kayıp için form doldururken biraz algıladım gibi oldu ama hala inanmıyordum. Bu durumu tamamen jet lag olmama bağlıyorum. Neyse el valizimi de aldık arabaya atladık ve 2 saat yolculuğun ardından Judith'in Lewes'deki evine vardık. Tek katlı tipik bir amerikan eviydi. Evdeki köpeğinin sevgi gösterisi olarak üstüme saldırması dışında gece ilginç bir şey yaşamadım. Judith çok misafirperver bir Amerikalıydı. Bana özel bir oda verdi, sayesinde kendi evim kadar rahat hissettim. Sabah olunca işverenimi aradım ve kalacağım evin adresini aldık. Sağ olsun beni eve kadar götürdü, hatta yetmedi eve girip inceledi, kalmam için uygun mu, imkanları nasıl falan diye. Tam bir anneanne edasındaydı. Bana yardımlarını hiçbir zaman unutamam. Daha sonra eve yerleştim ve işe başladım, ilk zamanlar işi öğrenene kadar çok zordu. Hem İngilizce konuşuyoruz, hem yeni bir iş, bilmediğin bir kültür, yeni insanlar gibi gibi zorlayıcı faktörler ile günler geçmeye başladı. Zaman zaman Türkiye ile görüntülü konuşmalar yapmaya başladık ve her konuşmada gözyaşlarıma engel olamadım. Aslında bazen özlemek de değildi derdim. Zorluklardan kaçamamak, birinin arkasına sığınıp kolay yolunu bulamamaktı. Her zorlukla ben boğuşuyordum. Böyle çok kötü anlattım gibi oldu ama şuan çok uzak günlermiş gibi gelse de o günler inanılmaz zor geçti. Neyse ki zamanla alışırsın lafı çok doğru. Zaman geçtikçe yaşadıklarıma alıştım, görmezden geldim. Başvurduğum güne lanet ederken bir anda bulunduğum durumun aslında hiç de fena olmadığını düşündüm. Amerika'daydım, eğer ben istersem bunu eğlenceye çevirebilirdim ki yaptım. Partilerin yerlerini öğrendim, zaten zaman geçtikçe yayılıyor bilgiler, öğreniyorsun. Bisiklet nereden alınır, kilise ne zaman yemek verir, parti ne zaman nerede en iyi olur gibi gibi. Bu arada kiliseler bu tarz programlarla gelen öğrencilere ücretsiz yemek sağlıyor. Haftanın belirli günleri tam anlamıyla doymak için çok gittim. İşten çıkıyorduk Jolly denen bizde olmayan bir araç ile 15 dakika falan gidiyorduk Dewey Beach'e. İşyerim ile yaşadığım yer ise Rehoboth Beach'di, Delaware eyaletinde. Buranın en büyük avantajı ilk eyalet olması, vergi yok. Bu yüzden her köşede tax free tabelası görürseniz şaşırmayın, gerçektir. New York'a araba ile 3 saat, ayrıca Rehoboth, gay ve lezbiyenleri ile ünlü olmasına rağmen Dewey'e göre daha sakin. Dewey ise daha ufak ama partilerin merkezi. Bizim mekan deniz kenarındaydı, Northbeach'di. Salıları $ 1 gecesi oluyordu, içkiler su niyetine içiliyordu. Cuma geceleri bir grup çıkıyordu daha slow, cumartesileri tam party oluyordu. Pazarları ise Amerika'da hayat çok erken bitiyor. Partiyi bırakın, restoranlar bile 6, bilemedin 7 gibi kapanıyor sonra sokaklar bile bomboş oluyor. Geceleri bu şekilde geçiyordu. Gündüzleri ise evimizin karşısındaki mağazalara alışveriş yapmaya gidiyorduk. Kalan zamanlar ise bazen günde 14-15 saat çalışıyorduk bazen 6-7. Her sabah hayata isyan şeklinde kalkıyorduk eğer işe gideceksek. 2 haftada bir off günümüz oluyordu, ama çok uzakları gezemiyorduk, dinleniyorduk, havuza iniyorduk falan bir şekilde zaman geçiyordu. Kiliseler sağ olsunlar öğrencilere ödünç olarak bisiklet falan veriyorlardı, belirli günlerde ücretsiz yemekler, tatlısından kahvesine kadar. Benim için yaşamayı öğrenince başladı Amerika maceram. Çalıştığım dönem içerisinde bir kez izin günümde kilisenin düzenlediği tur ile Six Flags'e gittim. İki kez de kendi planım ile Ocean City'e gittim. Six Flags inanılmaz eğlenceliydi, hayatımın en adrenalin dolu gününü geçirdim. Asıl seyahat kısmına işten ayrılınca başladım. Eşyalarımı topladım ve 1 haftalığına tek başıma Washington'a gittim. Herkes hiçbir şey yok orada diyordu ama gittiğim de anladım, iyi ki 1 hafta ayırmışım dedim. Biraz otelde biraz da Couchsurfing ile konakladım. Çok yardımsever ve güzel yürekli insanlarla tanıştım, birlikte güzel zamanlar paylaştık. Hemen ardından işten 4 arkadaşım ile 6 günlük Doğu Amerika turuna katıldım. Doğu Amerika turumuzda Philadelphia Washington Buffalo New York rotasını izledik. Dünyaca ünlü doğa harikası Niagara Şelalelerini gördük. Fotoğrafta gördüğünüz muhteşem insanlarla tanıştım. Çoğunlukla Venezuelalı, Kolombiyalı ve Türklerin yer aldığı turda unutulmaz günler yaşadım. Daha sonra 3 gün fazladan New York'ta kaldım ve 23 Eylül günü geldi, uçağa bindim, giderken nasıl ağladıysam gelirken de öyle ağladım, alışmak, sevmek ve özleyeceğine emin olmak duygusuyla. Hayat bu, bir daha gelir miyim gelemez miyim diye düşünüyorsun ister istemez o uçak havalanırken, belki de son diyorsun. Bilmiyorum ilk ve son mu olacak benim için ama hayatımın en eğlenceli ve en macera dolu yazını yaşadım, bunu biliyorum. Gördüklerim ve yaşadıklarım hayatım için inanılmaz büyük ve değerli bir tecrübe oldu. İyi ki cesaret etmişim, iyi ki arkamı dönüp o uçağa binmişim, yaşamışım, ağlamışım, gülmüşüm, eğlenmişim, tanımışım, öğrenmişim, büyümüşüm ve yepyeni bir Ege olmuşum diyorum. Bu yazımı Work and Travel yapacaklara acısıyla tatlısıyla rehber olsun diye yazdım, umarım cesaret edip sizde bu eşsiz hayat deneyimini yaşarsınız. Eğer Work and Travel hakkında sorunuz olursa yorum kısmından benimle iletişime geçebilirsiniz. Seyahatlerimle ilgili paylaşımlarımı Facebook ve Instagram hesaplarımdan takip edebilirsiniz. Selamlar, çok güzel bir yazı olmuş ve severek okudum! Aynı kaderi yaşamışız. Ben de valizimi kaybettim ancak uzun süre ulaşamadım 🙂 Zar zor American Airlines'ı düşürebildim ve bana verdikleri özel bir numara ile valizimi buldurtabildim, bana valizi kargoladılar. AA'nın telefonun düşmesi 6-7 saati buldu ve 1 hafta civarı kıyafetsiz, oradan buradan aldığım kıyafetlerle, yaşadım. Ben de 2022 yazında gittim ve geldim, bilmiyorum ama içim orada kaldı. Oranın kültürü, verdiği güç, finansal özgürlüğü, yüklediği özgüven bile bambaşkaydı. Gerçekten gelişmiş ülkede yaşamak insana her şeyi başarabilecekmişsin hissi veriyor, bunu orada çok iyi anlamıştım. Bu hikayenin böyle bitmesini bir türlü kendime yediremiyorum. Ait olduğum yere gitmeliyim gibi hissediyorum. O yüzden, doğru ve mantıklı yollarla, yeniden gitmek ve bu sefer kalıcı olmak için yöntemler arıyorum. Siz döndükten sonra böyle hissettiniz mi, sanki yıllarca, ait olmadığınız bir yerde büyümüş gibi? Ben döndükten sonra burada yaşamayı kendime bir türlü yediremedim.