Gaziantep'te ne yenir, Antep'te ne yenir, nerede yenir deyip yola çıktık. Hafta sonu iki gün, doya doya Gaziantep yemek yerlerini tek tek dolaştık ve damaklarımızı şenlendirdik! Bu gidişim de bol bol bol yemeli geçti. Hafta sonu Cuma akşamdan gidip Pazar akşamı döndüğüm Gaziantep'te bol bol yedim. Cuma akşamı uçaktan iner inmez Beyran içmeye Sakıp Usta'ya gittik. Gece 12 gibi gittiğimizde bile oldukça kalabalıktı. Aynı sıradaki Kelebek de önerilen bir başka yerdi. Bi dahaki sefere de orayı deneyeceğiz mecburen, yazık oradakiler üzülmüşlerdir biz gitmeyince. Cumartesi sabah için aslında planımız beyran içmek için Metanet lokantasına gitmekti ama bir önceki akşam o işi hallettiğimiz için katmeri ve Antep kahvaltısı ile meşhur Orkide Pastanesi'ne yollandık. Orkide Pastanesinde katmer 25TL, serpme Gaziantep kahvaltısı 35tl. Evet biraz pahalı ama özellikle katmeri kesinlikle denemeye değer. 1 tanesi 4 kişiye tadımlık yeter artar bile, benim gibi abartmayın. Kahvaltının ardından Gaziantep'e gidildiğinde mutlaka ama mutlaka görülmesi gereken Zeugma Müzesi'ni gezdim. Daha önce de gezmiştim ama son gidişimden bu yana müze biraz daha genişletilmişti. Bazı kısımları tadilatta, yeni mozaikler ekleniyor. Yani her zaman görülmeye değer. Gönül isterdi ki, Zeugma şehri baraj suları altında kalmasın. Biz de bu muhteşem mozaikler ve eserleri orijinal yerinde görelim. Kurtaramadık eski şehri ama müzenin de hakkını vermek gerek. Türkiye'de gördüğüm en güzel müzelerden biri. Dilerseniz bütün mozaiklerin hikayelerini kulaklık alıp dinleyebilirsiniz. Müze kartınız varsa müze girişi ücretsiz. Müze kartınız yoksa sadece 10TL giriş ücreti. Kulaklık almak isterseniz de ekstra 10TL daha veriyorsunuz. Vaktiniz ve ilginiz varsa tek tek tüm eserlerin hikayesini sesli rehberden dinleyebilirsiniz. Zeugma müzesinde tarihe doyduktan sonra sıra karnımızı doyurmaya geldi. Müzeye 200 metre mesafede, Gaziantep yemek yenecek yerler listesinin ilk sıralarında yer alan, Meşhur Küşlemeci Halil Usta'ya karnımızı doyurmaya gittik. Gerçi kahvaltının üstüne henüz acıkmamıştık ama olsun 🙂 Halil Usta nostaljik bir kebapçı. Küşleme oranın en meşhur kebabı. Halil Usta'nın fakir dostu olduğu, o çevredeki fakir çocukların da mutlaka karınlarıını doyurduğu söyleniyor. Kasada kendi oturuyor ve her gelenle mutlaka hoşbeş ediyor. Bir diğer özelliği de kasada insanların tipine göre hesap söylemesi. Mesela biz 4 kişi en az 120-140TL hesap ödememiz gerekirken 80TL ödedik. Koca kasede gelen salatası ve ayranı da en az küşlemesi kadar lezzetli. Öğlen 14:00 gibi en geç dükkanı kapatıyorlar, o yüzden geç kalmadan mutlaka gidin. Gittiğinizde kalabalığı görünce korkmayın, o kalabalığa rağmen servis gayet hızlı. Koyunun omurgasının iki tarafından uzanan yaklaşık 15 cm uzunluğunda bir et parçası küşleme. Yağsız ve sinirsiz olan bu et çok az bulunduğu için en pahalı etlerden biri. Sinirsiz olduğu için de en yumuşak koyun eti ve terbiyesiz sadece tuzlanarak mangalda hafif pişirilerek servis ediliyor. Et değil lokum gibi yeniyor da diyebiliriz. Halil Usta'dan sonra yemeğin üstüne baklava yiyelim diyip Koçak Baklava'ya gittik, neredeyse koşarak 🙂 Antep'te çok baklavacı var tabii ki, ne de olsa baklavanın ana vatanı. Ama Koçak'ın sırasında 5-6 baklavacı vardı, dolup taşan sadece Koçak'tı. Üstelik turistler değil, yerliler alıyor. Klasik baklava gelmesin sadece aklınıza. Şöbiyet, sarma, kaymaklı, kaymaksız, fıstıklı, cevizli... İnsan kendini cennette hissediyor. Benim favorim yaprak şöbiyet oldu. Bu kadar yemenin üstüne artık biraz da gezelim dedik. 🙂 Antep'te gezilecek yerler için yarım gün yetti. Daha önce gittiğimde detaylı yazdığım için listeyi tekrarlamayayım dedim. Gaziantep gezilecek yerler yazımı ziyaret edebilirsiniz. Hanlar, Bakırcılar Çarşısı, Almacı Pazarı, Bey Mahallesi, Tahmis kahvesi derken epey yorulduk. Otele dönelim, akşam yemeği için biraz dinlendikten sonra çıkalım dedik. Demesine dedik ama otele dönerken ciğer kokularına dayanamadık. Azıcık ciğer yiyelim diye girdiğimiz Ciğerci Mustafa'dan birer porsiyon yiyerek çıktık. Çok da güzeldi hiç pişman değilim 🙂 Ciğerin porsiyonuna 17TL verdik. Akşam için Akınal Gar Lokantasına rezervasyon yaptırmıştık. Küçük bir sorunumuz vardı ki bütün gün yediklerimizi eritememiştik. Ama bu durum bizi durdurmadı. Gar Lokantası yıllanmış usta ve garsonları, yüksek tavanlı, eski usül meyhane havasında çok güzel bir yer. Ancak yakın zamanda Gar kapanacağı için burası da kapanacakmış, yani bu ara gittiniz gittiniz gitmediniz belki hiç gidemeyeceksiniz. Gidip önce mezelerimizi seçtik, şef garsonun önerilerine ve ağız tadımıza göre humus, arap mezesi, acılı biber ve daha hatırlamadığım birşeyler sipariş ettik. Rakımız, mezemiz, kebabımızla kişi başı 50TL ödedik. Sanırım İstanbul'da bu yemeği yesek 120-150 arası öderdik. Pazar sabahı yine erkenden ayaklandık. Bu kez kahvaltı için Katmerci Zekeriya Usta'ya gittik. Sıcak sütle ikram ediliyor burada katmer. Burası daha esnaf işi, daha mütevazi bir işletme ama Zekeriya Usta'nın oğlu gelen herkesle tek tek ilgilenip sohbet ediyor. Katmerin yapımını da gösteriyor size. Benim 1 yılda yediğim kaymağı onlar bir katmere katıyorlar 🙂 Katmer'in tanesi 14TL burada. Kahvaltıdan sonra kiraladığımız araçla önce Zeugma Antik Kenti'nin sulardan kalan kısmını görmeye sonra da Halfeti'ye doğru yola çıktık. Araç kiralama için bir kampanya yakalayıp günlük 80TL'ye kiralama yaptık, 4 kişi olunca oldukça ekonomik oldu. Zeugma Antik Kenti Gaziantep'e 50 km mesafede, giriş ücretsiz. Halfeti ile Zeugma-Belkıs köyü arası da 50-60 km kadar. Halfeti yazıma da mutlaka göz atın. Halfeti'den dönüşte, dünyanın en iyi patlıcan kebabını yemek için Birecik'te durup Gülbaba Restorant'a uğradık. Patlıcan kebabı yanında haşhaşlı kebap da yemeyi unutmayın sakın. Çocukluğumda kalmış olan bardak içine konan peçete yerine kullanılan kağıtları burada görmek de nostalji oldu. Üstelik hesap da kişi başı sadece 17 TL geldi. Antep'e geri döndüğümüzde salçadır, fıstıktır, baklavadır alınacaklar alındı. Koçak'a bir kez daha uğranıp yeniden baklavalar mideye indirildi. Fıstığın, baklavanın, salçanın, toz biberin kaç çeşit olduğunu görünce insanın aklı şaşıyor. Bir Antep klasiği olan Tahmis kahvesine gidilip kahveler yeniden içildi. Altın vuruş için kapanış İmam Çağdaş'ta yapıldı. Benim favorim sarmısaklı lahmacun, simit kebabı ve ali nazik kebabı. İmam Çağdaş hakkındaki olumsuz yorumları hiçe sayıyorum, her gidişimde süper kebaplar ve iyi hizmet aldım. Daha ne isterim ki. Kebaplar 20TL civarında. Biz kebapları ortaya söylediğimiz için kişi başı 18TL ödedik. Bir yere gitmeden önce nerede, ne yenir diye baktığım iki yer var: birincisi Vedat Milor'un gittiğimde yer ile ilgili önerisi var mı? Löplöpçüler gideceğim yere gitmiş mi, onların önerisi var mı. Bu güne kadar ikisi de beni hayal kırıklığına uğratmadı. Vedat Milor Gaziantep önerileri de benim için kıymetli idi tabii ki. - Metanet veya Arasa'da paça çorbası yani beyran çorbası, - İmam Çağdaş'ta soğanlı lahmacun, - Zekeriya Usta'da katmer, - Zeki İnal'da şöbiyet, - Koçak'da baklava. Zeki İnal dışında hepsini denedim ben de altına imzamı atarım! Gaziantep birkaç gün ayırmalık, hafta sonu kaçamağı yapmaya çok uygun, dolu dolu ve doya doya zaman geçirebileceğiniz bir şehir. Gitmeden önce diğer Gaziantep gezi yazılarıma da göz atabilirsiniz. Zeugma müzesi 50km mesafede değil şehrin merkezinde. 50 km mesafede olan Zeugma'nın gerçek yerleşiminin olduğu yer. İlgi alanınıza göre değme kriteri değişir, ben 2 kez gittim kesinlikle değerdi. Beyran için şöyle bir teklifte bulunacağım, sabah kahvaltı için saat 6 civarında metanete gidilip orada içilmesi gerekir. Diğer mekanlarda beyranı farklı yaptıkları için burada daha güzel oluyor. Kelebek'e gelince burada içilmesi gereken çorba ise Beyran değil, paçadır. Türkiye'de en güzel paça antepte içiliyor. Halil usta çok doğru bir tercih, ama halil ustanın saatini kaçıranlar için oğlunun açtığı ikinci bir restoran Metro içersinde ibrahimli tarafında mevcut, akşam saatleri dahil olmak üzere açık. Gitmişken taze sıkılmış meyve suları da yol üstü mekanlarda denenmeli, yine buralarda atom içilmelidir. Baklava konusunda rahat olun koçak süperdir ama bir miktar tuzludur, ama sakın aldanıp güllüoğlu ünlü diye gitmeyin. Bütün fıstıklı baklava tercih edin. Ucuz lezzetli tavsiye ise merkezdeki atatürk heykelini geçtikten bir miktar sonra hacı usta. Ve unutmadan tavuk incik, nur ocak başında denenmesi gereken bir lezzet. Gaziantep denince aklıma hemen baklava geliyor. Ama çok güzel yemekleri bulunuyor. tatlıyıda celebiogulları tek gecerim hepsini denedim celebiogulları süper tat. Bence antep değilde Urfa mutfağına göz atın. Çünkü asıl yemekler orada tatlılar orada yapılıyor ama antep pazarlıyorz. Yöresel Ürünler bile çoğu Urfanın diyebilirim. Urfa'ya da birkaç kez geldim. Orada yediğim ciğerin tadı hala damağımdadır.


Gazipaşa diye bir yerden haberiniz var mıydı? Adını Gazi Mustafa Kemal Paşa'dan alan bir şehir olması ve çılgınca muz üretilmesi dışında pek bilinmez Gazipaşa. Antalya'nın en doğudaki ilçesi olan şehir, birbirinden ilginç doğa oluşumları, deniz kıyısındaki antik kentleri ile farklı rotaları seven, yeni yerler görmek isteyenler tarafından keşfedilmeyi bekliyor. Gazipaşa'da ne kadar çok görülecek yer olduğunu bilmeden, Alanya'dan yola çıkıp bütün gün patikalardan denize inip, antik kentler gezip, muz bahçelerinin tadını çıkarıp zamanımızı da en iyi şekilde değerlendirebilmek için; keşfedilmeyi bekleyen Gazipaşa'nın en güzel 5 yeri listesi çıkarıp oraları gezdik. Rotamızı Gazipaşa'ya çevirmemize sebep olan yer Kral Koyu ve Delik Deniz olarak geçen, dik kayaların arasına saklanmış muhteşem güzellikteki bakir koy oldu. Gazipaşa merkeze 23 km, Alanya merkeze ise 67 km mesafedeki koy Güney Köyü sınırlarında yer alıyor, bu nedenle yol üstündeki tabelalarda "Güney Kral Koyu" olarak geçiyor. Antiocheia Ad Cragum Antik Kenti'nin Kalesi'nin bulunduğu noktaya kadar araç ile gelip ondan sonra koya dik bir patikadan inmeniz gerekiyor. Kalenin önünde araçların park ettiği yerden birkaç metre geride muz bahçelerine doğru giden dar bir toprak yol var. Toprak yolda 20-30 metre yürüdükten sonra iniş patikasının başına ulaşacaksınız, buradan aşağıya patikadan ineceksiniz. Tavsiyem terlikle değil de sandalet veya spor ayakkabı ile inmeniz olur, patika taşlı topraklı çünkü. Ama korkmayın biz dönerken gençli yaşlılı bir Rus grup patikadan indi, yani insek çıkabilir miyiz gibi bir derdiniz olmasın, ciddi bir sağlık sorununuz yoksa halledersiniz. Buraya karadan gelmekle uğraşmak istemezseniz Gazipaşa'dan kalkan tekne turları da uğruyormuş. Patikada inerken solda kalenin olduğu tarafta da bir koy var, orası da çok güzel görünüyordu ancak biz sağdaki delikli kayanın bulunduğu koya inmeyi tercih ettik. İndiğiniz yerde herhangi bir tesis, güvenlik noktası yok, giriş ücreti yok. Tesis olmadığı için uzun süre kalacaksanız yanınıza yiyecek içecek almanız iyi olur. Çevrenizdeki muz bahçelerine güvenmeyin muzlar Aralık ayı gibi olgunlaşıyormuş, Ekim'de hala yenecek halde değillerdi. Kayaların üzerine havlunuzu serip bu güne kadar Türkiye'den yüzdüğüm en güzel denizlerden biri olabileceğini iddia ettiğim kral koyunda kendinizi sulara bırakabilirsiniz. Denizden büyük bir kaya kütlesi ile ayrışmış olan koy, denize göre çok daha ılıktı biz Ekim ayında gitmiş olmamıza rağmen. Delikli kayadan yüzüp geçerek açık denize de ulaşabilirsiniz, her açıdan manzara harika görünüyor. Gazipaşa'daki Kral Koyu gelirken; patika inişi için spor ayakkabı, denizde rahat yürümek için deniz ayakkabısı, uzun süre kalacaksanız yiyecek içecek getirmeniz iyi olur. Bir not daha: Biz sabah erken saatlerde gittiğimiz için kalabalığa denk gelmedik ancak yoğun sezonda kalabalık olma ihtimali var. Yine de öğleden sonra koya güneş vurduğu için fotoğraflar çok daha güzel çıkacaktır, ona göre rota planınızı yapabilirsiniz. Koyun Google Haritalar üzerindeki konumu için tıklayın. Antik Dönemde Dağlık Klikya olarak geçen bölgede bulunan M. Ö. 170 yılında kurulmuş olan Antiocheia Ad Cragum Antik Kenti, üç tepeye kurulmuş bir kent. Kral Koyu'na gitmek için antik kentin yanından geçmeniz ve aracınızı da kale girişine park etmeniz gerekiyor. Antik kent girişi şu an ücretsiz, bazı bölümlerinde kazı çalışmaları devam ediyor. Kaleye giriş güvenlik gerekçesi ile kapalı ancak şehrin diğer bölümlerini ziyaret edebilirsiniz. Antik kentin Google Haritalar üzerindeki konumu için tıklayın. Alanya sınırlarına girmeniz ile birlikte pek çok tropik meyve ile birlikte muz bahçelerini görmeye başlıyorsunuz. Sıcak iklim doğuya gittikçe daha da kendini belli ettiğinden Gazipaşa ilçesinde muz bahçelerinin sayısı ciddi şekilde artıyor. Başka ülkelerde olsa muz bahçeleri turları düzenlenir ama Alanya, Gazipaşa veya Anamur'da böyle bir etkinlik olduğunu sanmıyorum. Bir kısmı sera altında olsa da muz bahçelerinin çoğu açıkta ve ziyaret edilebilir durumda. Ben de fırsattan istifade bir bahçeye dalıp fotoğraf çektirmeyi ihmal etmedim. Bahçe muzları Aralık'tan itibaren olgunlaşmaya başlıyormuş, onun dışındaki zamanlarda yediğiniz muzlar sera muzu, haberiniz olsun. Antalya'nın Gazipaşa ilçesine yaklaşık 6 kilometre mesafede yer alan Koru Plajı, iki özelliği ile ön plana çıkıyor. Birincisi yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz, denizin içindeki ilginç kayalıkların oluşturduğu doğal havuzlar, ikincisi ise caretta caretta kaplumbağalarının doğal yumurtlama alanı olması. Halk arasında "Yalı Taşı" olarak da geçen bu kaya oluşumları doğal havuzlar oluşturmuş. Kayaların süzgeç etkisi ile temizlenmiş su inanılmaz derecede berrak görünüyor. Pek çok balığa da ev sahipliği yapan havuzlar balık tutmayı sevenlerin de uğrak noktası. Havuzlara yüzmeye giderseniz deniz gözlüğü de alın yanınıza, balıkları denizin altından izlemek de çok keyifli olur. Havuzlarda yüzdükten sonra, havuzlara tepeden bakan Barco Blanco adında bir tesisin de olduğu tepeye çıkmayı ve havuzlara bir de buradan bakmayı unutmayın derim. Yukarıdaki fotoğraf o tepeden çekildi. Koru plajında bir de karavan parkı var, Gazipaşa Belediyesi'ne aitmiş. Karavanla gelecek olanlar oradan faydalanabilirler. Doğal Havuzların Google Haritalar üzerindeki konumu için tıklayın. Gazipaşa'nın keşfedilmeyi bekleyen bir diğer cevheri İotepe veya Aytap Antik Kenti ve Koyu. Eski Alanya Gazipaşa sahil yolu üzerinde, Gazipaşa'ya 10 km mesafede bulunan antik kentten geriye birkaç harabe kalmış olsa da deniz ile birleştiği noktada çok güzel görüntüler ortaya çıkıyor. Antik kent adını, Kommagene Kralı 4. Antiochos'un karısı İotape'den almış olsa da halk arasında Aytap veya Aydap olarak biliniyor. Antik kent girişinde herhangi bir güvenlik veya kontrol noktası yok, dolasıyla giriş ücretsiz. Antik kentin bulunduğu koya inmek için yine dik bir patikadan iniş yapmanız lazım. Yani spor ayakkabı ile inmeniz iyi olur. Deniz yine taşlık olduğundan deniz ayakkabısı da tercih edebilirsiniz. Antik kentin Google Haritalar üzerindeki konumu için tıklayın. Gazipaşa'dan Alanya'ya dönerken, Alanya ilçe sınırlarında olduğu için bu yazıya eklemediğim, Sapadere Kanyonu ve Cüceler Mağarası'nı da rotanıza ekleyebilirsiniz. Ayrıca vaktiniz varsa Gazipaşa ilçe sınırları içinde yer alan; Selinus Antik Kenti, Yalan Dünya Mağarası, Nephelis Antik Kenti'ni de görebilirsiniz. Gazipaşa'nın en güzel 5 yeri rotamızdaki gezilecek yerlerin hepsi de birbirinden güzeldi ama Kral Koyu ve Sapadere Kanyonu bu bölgede gittiğimiz yerler arasındaki favorilerimiz oldu. Yeni yazılarımdan haberdar olmak, daha fazla fotoğraf ve video için sosyal medya hesaplarımı takip etmeyi unutmayın! - Instagram: Cokokuyancokgezen - Youtube: Cokokuyancokgezen Bir sonraki rotada görüşmek üzere, yolda kalın! Emekli bir öğretmenin olarak seni çok başarılı buluyorum. O yüzünden gülücükler hiç eksik olmasın. İnternet siteni "geziliste. com" sayesinde görmüştüm. O günden bu güne sürekli içeriklerini okuyorum. Bu içeriğin gibi önemli yerleri not alıyorum. Seyahatlerimde çok işime yarıyor. Lütfen paylaşmaya devam et ve kendine dikkat et olur mu? Gözlerinden öpüyorum. Çok teşekkür ederim, bu güzel yorumlarınız beni çok mutlu ediyor.


Costa Cruise firmasının Costa Venezia gemisi ile yaptığım cruise turu ikinci cruise seyahatim idi. Gemi turu sırasında ve sonrasından sonra bana gelen sorular, deneyimlerim ve bu konuda öğrendiklerimi gemi turu rehberi niteliğindeki bu yazıda toparlamak istedim. Cruise turu hakkında merak ettiğiniz ne varsa cevaplarını bu yazıda bulacaksınız, keyifli okumalar! Önce "cruise gemisi nedir?" tanımlayarak başlayalım. İçinde konaklama, yeme-içme, eğlence gibi her türlü imkanı sunan, yüksek hizmet standartları ile donatılmış, rotası belirlenmiş turistik amaçlı kullanılan yolcu gemilerine cruise, Türkçe karşılığı olarak ise kruvaziyer diyoruz. Gemi turu seçerken dikkat etmeniz gereken birkaç önemli noktayı belirtmeden bu yazıya başlamak istemedim. - Öncelikle gemi turu seçerken rota seçimi önemli. Türkiye çıkışlı bir gemi diye ısrarcı olmanıza gerek yok, İtalya, Yunanistan, Dubai, Norveç gibi harika ülkelerden başlayan harika cruise rotaları var. İlginizi çeken destinasyonun hangisi olduğuna karar vermeniz yeterli. - Türkiye başlangıçlı da olsa, başka ülkeden de başlasanız eğer geminin rotasında vize gerektiren ülkeler varsa o ülkelerden vize almanız gerekiyor, bunu ihmal etmeyin. Eğer şengen ülkelerine gidiyorsanız tek şengen vizesi yeterli oluyor. - Turunuzu seçerken aldığınız pakete neler dahil, neler ekstra mutlaka iki kez kontrol edin, sonra gemide sürprizlerle karşılaşmayın. - Tavsiyem gemi turu seçerken seçtiğiniz geminin firmasını ve gemilerini araştırın. Ben ilk cruise turuma 10 yıl önce çıktığımda takadan hallice bir gemi ile 4 gün yolculuk yapmıştım. Denizde olmak çok güzel olsa da küçük gemi sarsıntıyı daha fazla hissettiriyor, aktiviteler kısıtlı oluyor gibi pek çok konuda zorlayabiliyor. İstanbul'daki Galataport Limanı'nın hizmete açılması ile ülkemizin en önemli cruise limanlarından biri olan İstanbul'u yeniden rotalarına ekleyen dünya çapında hizmet veren cruise firmaları, İstanbul'dan yola çıkarak genellikle Yunan Adaları'nı içeren rotalar yapıyorlar. Ülkemizde İzmir, Kuşadası, Bodrum, Antalya, Alanya gibi limanlar da cruise gemilerine ev sahipliği yapıyor. Galataport İstanbul Nerede, Nasıl Gidilir, Neler Yapılır? yazıma da göz atın. Cruise gemilerinde farklı türlerde kabinler bulunuyor. Turunuzu seçerken kabin türünüzü de belirlemeniz gerekiyor. Farklı kabin türlerini ve özelliklerini kendi bindiğim gemi üzerinden anlatacağım; İç kabin, dış kabin, balkonlu kabin, suit, mini suit. Tüm kabin tiplerinde rahat bir yatak, banyo, dolap, televizyon ve tuvalet aynası bulunuyor. Dış kabin, geminin dış kısmına bakan kabinlerine verilen isim. Bu kabinler balkonlu değil, pencereli yani deniz manzarasına sahipsiniz. Balkonlu kabin dış kabin ile tamamen aynı özellikleri taşıyor. Ek olarak iki kişinin rahatça kullanabileceği bir balkona sahip, ben de bu kabinde yolculuk yaptım. Suit oda, otellerde de olduğu gibi geminin en büyük ve fazla konfora sahip odası. Diğer odalardan farklı olarak giyinme odası, küveti, kahve köşesi, daha geniş bir oturma alanı ve daha geniş bir balkon bulunuyor. Suit kabini almak isterseniz geminin herşey dahil paketini satın almanız gerektiğini de hatırlatmak isterim. Costa Venezia gemisinde benim en beğendiğim oda tipi mini suitler oldu. Standart odalar olan iç/dış/balkonlu kabinlerden boyut olarak biraz daha büyük, balkon olarak ise en büyük balkona sahip odalar bunlar. Bu arada gemide engelli yolcular için özel tasarlanmış banyo ve oda kısmı daha geniş odalar bulunuyor. Beş yıldızlı otel konforunda tek seferde pek çok yeri ziyaret edebileceğiniz cruise seyahati dinlenmek, eğlenmek ve plan yapmakla uğraşmak istemeyenler için harika bir alternatif. Benim yolculuk yaptığım, Galataport'a yanaşan en büyük cruise gemisi olan, Costa firmasının Costa Venezia gemisi ile İstanbul kalkışlı iki Yunan Adası ziyaretli bir haftalık gemi yolculuğu yapmak için gereken belgeleri aşağıda görebilirsiniz. Ülke dışına çıkacak olan tüm gemi turu rotalarında bu liste geçerli. - En az 6 ay geçerli pasaportunuz olmalı, - Geçerli şengen vizeniz olmalı, - Yeşil pasaportunuz varsa vize almanıza gerek yok, - Kapı vizesi uygulaması 2022 itibariyle yok maalesef, yazıyı okuduğunuzda dönemde vize uygulamalarını tekrar gözden geçirmenizde fayda var. - Türk Vatandaşları'nın 150 TL yurtdışı çıkış harcı ödemesi gerekli, - Gemiye binmeden en fazla 48 saat öncesinde antijen veya Pcr testi yaptırmanız gerekli (2022 Eylül uygulaması, değişebilir), - Eğer rezervasyon yaptırdığınız gemiden talep geldiyse gemiye binmeden önce uçak gibi online check-in yapmalısınız. Sonra ver elini gemide yeme içme eğlenme, her durakta yeni keşifler! Schengen Vizesi Başvurusu Yapacaklara Öneriler yazıma mutlaka göz atın. Benim bindiğim iki cruise gemisi de İstanbul kalkışlı idi. Şu an İstanbul'daki gemi turları Galataport Limanı'ndan hareket ediyor. Hatta biz 1.5 gün limanda demirli kaldık. Galataport alışveriş merkezinin alt katı liman girişi. Gemiye binmek için pasaportunuzun hazır olması ve bineceğiniz gemi için yapılmış online checkin belgelerinizi beyan etmeniz gerekiyor. Eğer bagajınızı gemiye kendiniz taşımak istemiyorsanız uçaktaki gibi bagajınızı liman girişinde teslim ediyorsunuz. Bagajınız siz gemiye bindikten sonra odanıza teslim ediliyor. Gemiye binerken pasaportunuz görevliler tarafından teslim alınıyor ve tur bitene kadar tekrar verilmiyor. Onun yerine size kişiye özel düzenlenmiş bir kart veriliyor, artık bu kart herşeyiniz. Gittiğiniz limanlarda bu kartı göstererek gemiden iniş ve dönüş yapabiliyorsunuz. Gemi turu için satın aldığınız paket, kullanabileceğiniz hizmetler, yeme-içme haklarınız da bu karta tanımlı. Yani kartınızı kaybetmeseniz çok iyi olur. Gemiden inerken pasaportunuz tekrar teslim ediliyor, kontrol edince durduğumuz limanlarda pasaportumuza damga basıldığını gördük. Biz görmesek de pasaportumuz bazı ziyaretler yapmış. Cruise ile seyahat etmenin en cezbedici kısmı her gün başka bir limana, başka bir şehre gitmek. Tabii ki limanlarda inmek zorunda değilsiniz, dilerseniz gemide kalabilirsiniz. Ama gitmişken limanda inmek isterseniz size verilen kartı okutarak/göstererek limana giriş/çıkış yapabiliyorsunuz. Geminin limana yanaştığı günlerde dilerseniz durduğunuz limanda kendiniz gezebilir veya gemiden ekstra tur satın alabilirsiniz. Gemi turları genellikle sabah kahvaltısı, öğle yemeği, akşam yemeği ve ara atıştırmalıklar dahil olarak satılıyor. Cruise turlarında gemide çok zaman geçirildiğinde gemilerin öne çıktıkları konulardan biri yemekler oluyor ve yemekler genelde iyi oluyor. Benim bindiğim gemideki paket dahilinde olan restoranların yemekleri de çok başarılı idi. Ayrıca değişiklik arayanlar için büyük gemilerde paket kapsamı dışında ekstra hizmet alabileceğiniz restoranlar bulunuyor. Gemide soft drink dediğimiz yemeğin yanındaki çay-kahve-meşrubat pakete dahil oluyor. Ancak alkol almak istiyorsanız ekstra içecek paketi almanız gerekiyor. Gemiden gemiye bu paketlerin satış şekilleri farklı oluyor. Geminizi seçerken içecek haklarınız ve ek paketlerin fiyatlarını da kontrol etmenizi öneririm. Ayrıca gemide odanıza kahvaltı gibi kendinizi şımartma seçenekleri mevcut. Bindiğiniz gemideki ekstra paketlerde bu hizmetleri de görebilirsiniz. Cruise gemisi ile seyahat ettiğinizde bazı günler tamamen denizde geçiyor. Bu günleri dolu dolu geçirmek için gemi yolcuları için herşey düşünülmüş. Benim seyahat ettiğim 5260 kişilik 324 metre uzunlukta 15 katlı dev Costa Venezia gemisinde neler olduğunu merak ediyor musunuz? Geminin içinde yürürken 16bin adım attığım günler oldu, 7 günde tamamını keşfedememiş olabilirim bile. Listeden de anlaşılacağı üzere her zevke, her yaşa uygun pek çok aktivite bulunuyor gemide. Gün boyu farklı alanlarda saatleri belirli dans, yarışma, gösteri gibi aktiviteler var. Siz kalabalığa karışmak istemezseniz güneşlenmek veya havuza girmek de alternatifleriniz arasında. Her akşam odanızın kapısındaki posta kutusuna bir sonraki gün için hangi salonda ne gibi aktiviteler olduğuna dair bir broşür bırakılıyor. Dilerseniz bu broşürden dilerseniz de bindiğiniz geminin mobil uygulaması üzerinden tüm etkinlikleri görüp içlerinden ilginizi çekenleri seçebilirsiniz. Gemide en sevdiğin aktivite ne diye soracak olursanız, içeceğimi yudumlarken gün doğumu ve gün batımını farklı limanlarda denizin üstünden izlemek. Gemi turu ile yolculuk ederken hemen hemen her gün yeni bir limana ulaşıyorsunuz. Ulaştığınız limanlarda kendiniz çıkıp gezebilir veya gemiden ekstra tur satın alabilirsiniz. Etkinlik alanında belirttiğim odanıza bırakılan broşür veya geminizin varsa mobil uygulaması üzerinden tur seçeneklerine bakabilir, ilginizi çeken turu satın alabilirsiniz. Gemiden tur aldığınızda limanda indiğiniz noktada tur otobüsleri sizi bekliyor ve geminiz limandan kalkmadan geri dönüyor. Gemi turuna katılırken tabii ki normal bir tatile giderken ne alıyorsanız yanınıza yine onları alabilirsiniz. Gemide gündüz geçirdiğiniz zamanın çoğunu mayo-bikini ile geçirebilirsiniz. Ancak gemideki restoranların şık olması, akşam yemeklerinden sonra düzenlenen partiler olması ve gemideki son akşam yemeğinin özel bir gala gibi geçmesi nedeniyle akşamlar için yanınıza şık kıyafetler alabilirsiniz. Tabii ki abartmaya gerek yok ama abiye elbiseler ve yüksek topuklu ayakkabı giyen yolcular göreceksiniz. Mesela bir gece latin parti, bir gece beyaz parti gibi konsept partiler düzenleniyor. O gecelere uygun kıyafetler almanız hoş olur. Yoksa beyaz partide herkes beyaz giymişken siz renkli kalabilirsiniz. Gemi turuna çıkarken internet konusunda uyarmak istediğim birkaç konu var. Öncelikle gemi Türkiye sularında iken Türkiye'deki GSM hattınızın internet paketini kullanabilirsiniz. Ancak telefonunuzun serbest dolaşıma kapalı olduğundan emin olun, aksi halde yabancı bir GSM operatörünü yakalayan telefonunuz yüzünden çok yüksek telefon faturaları ödemek zorunda kalabilirsiniz. Bunun bir çözümü gemiye binmeden GSM operatörünüzün yurtdışı paketlerinden birini tanımlamanız. Yabancı hattı yakalarsanız da paket dahilinde faturalandırılırsınız, sizi bir nebze olsa kurtarır. Gemide internet hizmeti de satılıyor. İhtiyacınız doğrultusunda farklı paket seçeneklerinden birini satın alabiliyorsunuz ancak denizde yol alırken gemi internetinin çok verimli çalıştığını söyleyemem. Fiyatları da yüksek olduğu için önereceğim bir yöntem değil bu. Cruise ile seyahat etmenin artı ve eksilerini net olarak tanımlayalım. - Lüks, konforlu, beş yıldızlı otel hizmeti alıyoruz. Beş yıldızlı otel hizmetini, aynı kalitedeki otellerden çok daha uygun fiyata alıyoruz. - Başta ne için ne kadar ödeyeceğinizi bilirsiniz, sürpriz masraflar yoktur. - Kısa zamanda, yorulmadan çok yer görme olanağı sunan bir seyahat yöntemi. - Valiz toplama, boşaltma derdi olmadan her gün yer değiştirerek yeni bir yeri görme imkanına sahibiz. - Sabah uyandığınızda ilk gördüğünüz, gece yatmadan son gördüğünüz şey muhteşem bir deniz manzarası. Örneğin; İstanbul'da Galataport limanında demirli durumda iken dünyanın en güzel manzaralarına şahit oluyorsunuz, üstelik o konfor ve manzarada İstanbul'da bir otelde kalmak isterseniz servet ödemeniz gerekiyor. - Gemi havuzlardan spor alanlarına, çeşit çeşit restoran ve barlara kadar her türlü olanak sunuluyor. - Herşey dahil paketler sunulduğu için gideceğiniz destinasyonlarda ne yesem, çok para harcarmıyım gibi dertleriniz olmuyor. Ve genel olarak yemekler çok iyi oluyor. - Özellikle kalabalık bir arkadaş grubu ile geldiyseniz çok çok eğleneceğinizi garanti edebilirim. - Gemide uzun saatler yolculuk yapıldığından sizinle birlikte yolculuk eden pek çok yeni arkadaş edinebilirsiniz. - Gemi durduğu limanlarda oldukça kısa zaman geçiriyor. Bu nedenle doya doya gezeyim durumu olmuyor, buna hazırlıklı olarak gitmenizde fayda var. - Büyük gemiler ile seyahat edildiği için çoğunlukla sallantı hissedilmiyor, ancak çok dalgalı ve rüzgarlı zamanlarda sallantıyı hissediyorsunuz. - Gemi seyahatlerine maalesef evcil hayvan kabul edilmiyor, tüylü dostunuz varsa evde bırakmanız gerekecek. - Hava ve deniz durumuna göre rotada gördüğünüz yerlere gidilememe durumları olabiliyor. Deniz fazla dalgalı ise bazı limanlara yanaşamadığı için o rota iptal edilebiliyor. Bu gibi değişikliklere hazır olmasınız. - Geminin rotasını mutlaka kontrol edip pasaport ve vize ihtiyaçlarınızı seyahatinizden birkaç ay önce netleştirmelisiniz. Yunan Adaları içeren bir tura katılacaksanız geçerli bir pasaportu ve şengen vizeniz olması gerekmesi gibi. - Gemiye binerken pasaportunuz sizden alınıyor ve tur bitene kadar geri verilmiyor. Onun yerine size özel bir kart veriliyor. Gittiğiniz destinasyonlardan gemiye giriş çıkışlarda bu kartı kullanıyorsunuz. - Gemi içinde nakit veya kredi kartı ile harcama yapamıyorsunuz. Gemiye binerken size satın aldığınız hizmet paketinin tanımlı olduğu bir kart veriliyor, eğer ekstra hizmet satın almak isterseniz yine bu karta tanımlanıyor. Seyahatiniz boyunca bu kartı yanınızda taşımanız, gemiden iniş binişlerde mutlaka okutmanız gerekiyor. - Gemi yolculuğu sırasında internet biraz sıkıntılı olabiliyor. Gemiden internet paketi satın alabiliyorsunuz ancak bağlantı çok iyi olmayabiliyor. Yanaştığınız limanlarda internet ihtiyaçlarınızı karşılayacak şekilde plan yapmanız iyi olur. - Geminin durduğu limanlarda gemiden ekstra tur satın alabilir veya kendi gezinizi planlayabilirsiniz. Kendi gezinizi planlayacaksanız önceden araştırmanızı yapmanız zaman yönetimi açısından verimli olacaktır. - Cruise turları ile ilgili en büyük ön yargı yaşlılara yönelik bir tatil olduğu. Ancak balayı çifti, çocuklu aileler, arkadaş grupları, kız kıza tatil yapmak isteyenler gibi hemen herkesin zevkine hitap eden bir seyahat şekli olduğunu deneyimlerim ile tasdikledim. - Klasik bir tatilden farklı olarak cruise tatilinde genelde akşam yemeklerinde herkes oldukça şık giyiniyor. Bazı gemilerde gala yemeği şeklinde bir akşam düzenleniyor ve yolcular kaptan ile tanışıyor. Bu nedenle yanınıza birkaç şık kıyafet almayı unutmayın. - Gemide uzun saatler yol alacağınız için her türlü aktivite var. Mayonuz, spor yapıyorsanız spor kıyafetleriniz gibi eşyalarınızı yanınızda getirmeyi unutmayın. Gemi seyahatinin artıları, eksileri ve dikkat etmeniz gerekenleri bilerek gemi turuna katıldığınızda seyahatinizde en üst düzeyde keyif alacağınızdan emin olabilirsiniz. Deniz ve nehir olan hemen her yere cruise ile seyahat edebilirsiniz. Cruise seyahati yapmak için ille de Türkiye kalkışlı bir gemi seçmeniz gerekmiyor. Rotanın başladığı lokasyona uçakla gidip oradan gemiye katılım sağlayacak şekilde bir seyahat planı da yapabilirsiniz. Dünyanın en popüler cruise rotalarını sayacak olursak; Norveç Fiyordları, Tuna Nehri, Yunan Adaları, Karayipler ve Küba, Alaska, Patagonya, Akdeniz, Dubai ve BAE, Seyşeller, Hawai Adaları, Baltıklar, Antartika, Transatlantik. Pazar 17:00'den diğer Pazar 08:00'e kadar bir haftalık bir yolculuk benim katıldığım. Yani 7 gecelik paket. Ancak gemi turları 4 gece, 5 gece, 7 gece, 15 gece, 1 ay hatta daha uzun rotalarda olabiliyor. Siz rotanız ve bütçenize göre uygun olanı seçebilirsiniz. Gemide yemekler gerçekten çok iyi. 13 restoran ve 7 barda pek çok seçenek var. Herşey dahil pakete dahil olan açık büfe ve alakart restoranlardan çok memnun kaldık. Dünya mutfaklarından lezzetleri deneyebileceğiniz restoranlardan ücretini ödeyerek faydalanabiliyorsunuz. Vegan, vejateryan, gluten hassasiyetine uygun, çölyak hastalarına uygun, helal yemek gibi seçenekler bulunuyor. Rezervasyon yaptırırken bu bilgileri iletmeniz yeterli oluyor. Denizde ilerleyen devasa bir kütleden bahsediyoruz. Elbette zaman zaman sallanıyor. Ancak bu sallantı yolcuları rahatsız edecek düzeyde değil. Her gemi için geçerli midir bilmiyorum ama benim seyahat ettiğim Costa Venezia gemisinden çocuklar için aquapark'tan oyun alanlarına kadar çok fazla aktivite vardı. Yani bu tur çocukla çok güzel yapılır. Maalesef gemiye görevli köpekler dışında evcil hayvan alınmıyor. Tüylü dostlarımızı evde bırakmamız gerekiyor. Gemi engelliler için çok uygun. Örneğin; eğer kendi tekerlekli sandalyenizi getirmek istemiyorsanız size sandalye temin edebiliyorlar. Engelli yolculara uygun özel ekstra turlar da organize ediliyor. Gemideki restoranlarda yemek tercihinizi belirttiğinizde size uygun yemekleri servis ediyorlar. Helal yemek dışında vegan, glutensiz gibi tercihlerinizi de belirtmeniz yeterli. Gemideki bütün yönlendirmeler, bilgilendirmeler İngilizce olduğundan dil bilmemek biraz zorlayıcı olabilir. Ancak benim gittiğim gemide müşteri ilişkilerinde Türk çalışanlar vardı, dolayısıyla yardıma ihtiyacınız olduğunda personel destek olacaktır. Böyle durumlar için tavsiyem Google Translate uygulamasını telefonunuza indirmeniz, böylece İngilizce metinleri çevirebilirsiniz. Yazı boyunca bahsettiğim Costa Cruise firmasının benim katıldığım turu İstanbul>Kuşadası>Rodos>Girit>İstanbul şeklinde idi. Bir de İstanbul çıkışlı Atina'ya giden rotaları var. Her iki seçenek de İstanbul'dan başlayıp İstanbul'da bitiyor. 1. Gün En geç 17:00'de İstanbul'dan gemiye biniş. İstanbul'da kendiniz gezebilir veya gemiden tur satın alabilirsiniz. Bu gün İstanbul'u gezme günü. Bütün gün gemide, denizde geçiyor, akşam Kuşadası'na ulaşıyoruz. Kuşadası veya çevresinde kendiniz gezebilir veya gemiden tur satın alabilirsiniz. Gemi akşam saatlerine kadar limanda kalıyor. Rodos'ta kendiniz gezebilir veya gemiden tur satın alabilirsiniz. Gemi akşam saatlerine kadar limanda kalıyor. Girit'te kendiniz gezebilir veya gemiden tur satın alabilirsiniz. Gemi akşam saatlerine kadar limanda kalıyor. Bütün gün gemide, denizde geçiyor, neyseki gemide yapacak çok şey var. Bir önceki reelsime bakabilirsiniz. Odanızı 08:00 gibi boşaltıp öğleden sonraya kadar gemide kalabiliyorsunuz. Bu tur sadece Türkiye'den yolcu almıyor, İtalyan, Alman, Fransız gibi Avrupa'nın pek çok yerinden yolcusu var. İstanbul ve Türkiye'yi görmeye geliyorlar. Ayrıca gurbetçilerimiz tarafından da tercih ediliyor. Bir cruise turunu farklı değerlendirmek gerek, sıradan bir otelde bir hafta tatil yapmak yerine beş yıldızlı otel konforunda denizde uyumak, uyanmak, yol almak, her gün başka bir yerde uyanmak -Türkiye'de de olsa- çok farklı ve muhteşem bir deneyim. Costa firmasının dünyanın pek çok yerinde gemi rotaları bulunuyor. Bir haftalık programlar herşey dahil 349 Euro'dan başlıyor. Destinasyon, oda tipi ve aldığınız oda servisine göre fiyatlar değişiyor. Bizim kaldığımız balkonlu oda fiyatı 649 Euro, limitsiz içki paketi 220 euro, her gün için günlük 11 Euro servis bedeli alınıyor. Ayrıca limanlarda durduğunuz ekstra tur almak isterseniz tur tipine göre fiyatlar değişiyor, 35 Euro'dan başlıyor. Costa Cruise firmasının Costa Venezia gemisi ile İstanbul>Kuşadası>Rodos>Girit>İstanbul rotası geçirdiğim en güzel tatillerden biri oldu diyebilirim. Darısı sizin başınıza! Gemi turu rehberi sayfasında kullandığım bütün fotoğrafları aşağıda görebilirsiniz. Fotoğrafların hepsi ve kullanım hakları bana aittir, izinsiz kullanılamaz. Yazıdaki detaylara ve anlatış tarzınıza bayıldım. En küçüğü 7, en büyüğü 82 yalında olan aile fertlerimizle planlıyorduk. Kafamdaki yüm soru işaretlerini gideren bir yazı olmuş. Çok teşekkürler.


Gezgin Röportajları'nın bu haftaki konuğu; uzun yıllardır tanıdığım, en yakın arkadaşlarımdan biri olan Hacı Bayhan. Önceleri ben gezer o bana özenirdi, artık o geziyor ben ona özeniyorum 🙂 Şaka bir yana, Hacı kısa süre önce yaklaşık 1 yıl süren dünya seyahatinden döndü. Seyahatlerinden notlarını Gezenrobot. com adlı blogunda paylaşan Hacı'yı yakalayıp yerleşik hayata uyum sağlamaya çalıştığı bu günlerde ben sordum, o cevapladı. Yarışmaya kayseriden katılıyorum. Hayatımın yarısı orada geçti, üniversiteyi kazandıktan sonra ise istanbul'da geçti. Mühendislik okudum ama hiç yapmadım, hep sevdiğim bilgisayar sayesinde uzun yıllar dijital proje ve pazarlama alanında çalıştım. Seninle tanışmamız da yine bu işleri yaparken bir dönem aynı firmada çalışmamız ile başladı. Bu dönemde çevremdeki arkadaşlarım tek tek gezgin olmaya başladı. Bende onlarla takılarak sanırım bu yola girdim. Yaklaşık 16 yıl aralıksız çalıştıktan sonra en uzun tatilimin 3 hafta olduğunu fark ettim. Hep yapmak istediğim 1 yıl plansız bir şekilde gezmeyi 2017 yılında yaptım. Tek kelime ile bendeki karşılığı merak. Ben hep meraklı biriydim, bu neden böyle, bu niye mavi, acaba bu sokak nereye çıkıyor? Cevaplarını buldukça da mutlu oluyordum. Gezmek de böyle benim için sürekli yeni şeyleri keşfetme, öğrenme, puzzle çözmek gibi. Yeni yerler görmenin yanında bu 1 yıllık gezimde ilk defa yeni insanlar ile tanışma fırsatım da oldu. Önceki kısa gezilerimde çok fazla insanla tanışamıyordum. Bir de sanırım doğa sever bir insanım ve dünyadaki farklı yerlerin farklı doğasını keşfetmek, bir resmin içinde olmak çok sevdiğim bir duygu. Öncelikle kafada başladı. Geziye çıkmadan önceki 2 yıl sürekli aklımdaydı ama ne zaman çıkarım o kısmını planlamamıştım. Orası hayatın kendisi sayesinde oldu. Önce trafik kazası yaptım, yaklaşık 8 ay işten uzak kaldım. Zaten işe dönünce de artık ara vermenin vaktinin geldiğini iyice anladım. O dönem piyasanın da durgun olması sebebiyle ayrılmak çok zor olmadı. Maddi açıdan da şartlar uygundu diyebilirim çünkü hem böyle bir geziyi yapmak için hem de dönünce bir süre idare etmesi için para vardı. Bende çok düşünmeden tek yön bileti aldım. Hayatımda ilk defa hem tek yön bilet almıştım hem de evden bu kadar uzağa. Çok heyecanlıydı. Sana bu soruyu sormayacaksın değil mi? demiştim ama sordun 🙂 En güzel yer sizdeki hikayesi en güzel geçen yer oluyor. Konuştuğum diğer gezdinler de aynı şeyleri söyledi hep. O yüzden ben en çok Şili ve Patagonya bölgesini sevdim. Bir de Japonya'yı çok sevdim. Sadece doğası değil, şehirleri, tapınakları, insanları ve kültürü ile dünyadan ayrı başka bir gezegen gibiydi. Hayır yok, gittiğim hiç bir yerden pişman olmadım. Çok şükür başıma kötü bir olay da gelmedi. Sadece bazı yerler hayal kırıklığı oldu, o da orada yaşayan insanların davranışlar yüzünden oluyor. Mesela Kamboçya hakkında hep en çok yaşanılacak yer diye duyardım ve çok merak ederdim. Ancak benim deneyimlerime göre gezip bir anca önce çıkmak istediğim bir ülke oldu. Oysa en inanılmaz güzelliklerden Angkor Wat Tapınağı orada ve günlerce tüm detaylarını incelemek isterdim. Bunu başkaları da sormuştu o zaman da düşündüm ve çok öyle farklı bir olay olmadı bence. Biraz benim sakin bir insan olmamdan da kaynaklanıyor olabilir. Bence en ilginç olay hiç İspanyolca bilmeden tüm Güney Amerika'yı 6 ay gezmemdir. Çünkü bazen gerçekten el kol işaretleri ile anlaştık. Bu konuda kendi blogumda bir yazı yazdım onu okuyabilirler çünkü bu konuda biraz uzun bir yazı yazdım. Burada hepsini tekrar yazmam zor olur. Yazıyı okumadan önce şunu söyleyebilirim, eğer bizim gibi gezen insanlara bakıp siz de bunun hayalini hep kuruyorsanız en zor kısmı yapmışsınız demektir. Çünkü herkes işin para kısmına odaklanıyor ama işin içine girince asıl önemli şeyin istemek olduğunu kaçırıyor. İsteyince gerçekten herşeyi yoluna koyup kendi şartlanız içinde böyle bir gezi yapılabilir. Aslında ben blogger değilim ama bu geziye çıkmaya karar verdiğimde yazayım diye açtım. Ben gezi öncesi çok fazla blog yazılarından faydalandım, o yüzden benim yazılar da gezen başkasının işine yarar diye rehber tarzında yazdım. Yani oraya nasıl gidilir, nereler gezilir, nelere dikkat etmeli gibi. Kendi arayıp bulamadığım ya da eksik olduğunu düşündüğüm bilgileri yazdım. Üniversite 3. sınıftan beri çalışıyorum ve tüm paramı kendim kazandım. Bu gezide birikmiş paramı kullandım bir de oturduğum ev kendimindi onu kiraya verdim. İtiraf ediyorum çok okuyan bir insan değilim ama gezdiğim her yer ile ilgili merak ettiğim konuları yoldayken okuyordum. Filmi varsa onu izliyordum. Ülkelerin geçmişini, tarihini, eserlerin nasıl neden yapıldığını biraz okuyordum. Bazen gezmeden önce, bazen de gezip gördükten sonra. Bu ikisi birleşince asıl bilgi oluyor diyebilirim. O yüzden sanırım sorunun cevabı hangisi olursa olsun tek başına bilgin olunmuyor. Hacı'yı sosyal medyada @gezenrobot olarak bulabilirsiniz.


Gezgin Röportajları'nda bu haftanın konuğu Gezgin Deli olarak tanıdığımız Levent Birer! Levent ile geçtiğimiz yıl konuşmacı olarak katıldığım Gezginler Zirvesi'nde tanışmıştık. Tanışıklığımız sosyal medya üzerinden arkadaşlığa dönüştü. Kendisi Antalya'da yaşadığı ve sürekli hareket halinde olduğu için çok sık görüşemesek de renkli ve enerjik fotoğrafları ile takip etmekten keyif aldığım gezginlerden biri. "Hayat kısa, hızlı yaşa" felsefesi ile yaşayan, 6 ay çalışıp 6 ay gezen, gezdiği yerlerde kilometrelerce yürümeyi seven biri var karşımızda! Levent Birer nam-ı diğer Gezgin Deli ile seyahatleri hakkında konuştuk, ben çok keyif aldım. Umarım sizler de okurken keyifli alırsınız. Haydi okumaya! Merhaba Levent ben. 1978 Samsun doğumluyum. Spor akademisi mezunuyum. Uzun yıllar satış pazarlama sektöründe görev yaptıktan sonra, son 2 yıldır mesleğim olan Beden eğitimi görevimi yapıyorum. 2016 yolundan beri blog yazıyorum. 2003 yılından beri aktif olarak gezmekteyim. Fakat seyahatlerimi kaleme çok dökmemiştim. 2016 yılında gerçekleştirdiğim 6000 km'lik bisiklet ile Roma 'dan Stockholm'e Avrupa seyahatim sonunda insanlara artık yardımcı olmak ve bilgiler paylaşmak için blog sayfamı ve sosyal hesaplarımı açtım. Blogumun ismi biraz farklı biliyorum. Deli ismi sanırım biraz hayata bakışım ve yaptığım projelerden dolayı cevremde ki insanlar tarafından üstüme yapıştı. Çünkü bir anda çalıştığım bir işten isteğe ederek 6 ay süren Asya seyahatim, yine 2 gün de karar verip çıktığım bisikletle Avrupa seyahatim ve şu an planladığım 20 bin km'lik Motosikletimle Doğu Avrupa seyahatim bu ismi hak ettigimi gösteriyor. Ben gezmiş olmak için gezen bir insan değilim. Yada skor yapma sevdası olan bir gezenti biri değilimdir. Yeni yerler, kültürler, tarihi, insanların yerel yaşantıları gibi olguları anlamak ve tanımak gezmemin en büyük sebebi. Gittiğim her yerde toplu taşıma kullanmadan ve şehrin ara sokaklarına, hatta şehir dışlarına kadar dolaşarak şehri tamamen icimde yaşamaya çalışırım. Seyahat planlarımı ikiye ayırırım. Önce kısa sürede eksik kalan şehirleri veya bölgeleri görmek. Mesela bir ülkede görmediğim bir şehir kaldıysa 3-5 günlük bir plan yaparak, o şehri görmeye giderim. Bir de uzun seyahatler planlarım. 6 ay süren ve 8 ülke gezdiğim Asya seyahatim, 2.5 ay süren 6000 km'lik bisikletle Avrupa seyahatim, 20 gün de yaptığım Fethiye'den Çiralı'ya kadar Likya yolu yürüyüşüm gibi. 2019 yılı yaz ayı içinde 20 bin km sürecek ve Finlandiya'ya kadar gideceğim "Motosikletim ile Doğu Avrupa" seyahatim gibi. 120 ye yakın şehir gezdim. Bunlar içinde beni en çok beni etkileyen Kamboçya Siem Reap oldu. Bunun da bende çocukluğumdan kalma bir etkisi var. Kısaca anlatayım; Çocukluğumda Indiana Jones filmleri izlerdim. Bilenler bilir. O filmlerde olan sahneleri, film stüdyosu hilesi sanardım. Fakat Kambocya'ya gittiğimde gördüklerimin gerçekliği, beni benden almıştı. Yaşadığım duygunun heyecanını şu an bile içimde hissediyorum. Hayatımda ilk yurtdışı seyahatimi 2003 yılında Munih'e yapmıştım. Ilk kez bu kadar uzun süre bir uçuş yapmıştım. Çok heyecanlıydı. Ben Samsunluyum. Istanbul'a gelmek bile benim için büyük bir olaydı. O zamanlar seyahat etmek zordu. Münih Havalimanına indiğim anda farklı hissetmeye başlamıştım. Dışarıda bekleyen lüks marka taksiler bile çok farklı gelmişti. Insanların yola adım atmadan tüm araçların durması, mesai saatlerinde sokakların boş olup, mola zamanlarında insanların meydanları doldurması, herkesin kendi halinde ve kendi işiyle ilgileniyor olması, takım elbiseli adamların veya etekleriyle kadınların bisiklet veya scooter ile ise gitmelerini görünce, her şey bana ilginç gelmişti. Sakin gitmeyin dediğim bir yer yok. Heryerin kendine göre bir güzelliği ve kültürü var. Ama şunu söyleyebilirim ki, büyük beklenti ve umutlarla gidip, hayal kırıklığı yaşadığım yerler var. Mesela Berlin, Nice, Milano ve Tokyo bunlar ilk seferde aklıma gelenleri. Bugüne kadar seyahatlerinde başınıza gelen en ilginç olay/olaylar neydi? Belki birkaç hikaye anlatırsın bize. Bisiklet ile yaptığım Avrupa seyahatimde başıma iyi kötü çok olay geldi. Mesela Bologna'da gezerken, Türkiye den bir okulun geziye gelip, beni gördüklerinde beni tanımaları ve birlikte Foto çektirmemiz. Venedik'e ilk girdiğimde insanların bisikleti elimde götürmeme rağmen, herhangi bir aracın Venedik sokaklarına gün içinde girişinin yasak olması sebebiyle verdikleri aşırı tepki, Kopenhag'da kaldığım hostel de bisikletimi kilitlediğim yerden patronun tepkisi ile kılıfını kırıp, bisikleti sokağa atmaları. Tabii sırt çantamla gezerken de yaşadıklarım var. Mesela; filipinlerde gezerken insanların "Sir" diye seslenip bana şaşkın şaşkın bakışları. Tayland Bangkok'da tuktuk ile tur yapmak istediğim de beni bir kumaş ve elbise satan bir mağaza götürüp, beni orada bırakıp gitmesi. Kamboçya'da insanların sokakta örümcek, akrep veya kurt yemeleri. Ve orada tanıştığım bir insana bu yiyecekler ısmarlayıp, onu izlemem. Aslında bir değirmen suyu yok. Ben 6 ay çalışıp para biriktirip, çalıştığım işlerden istifa edip, cebimde olan para ile seyahatlere çıkıyorum. Ayrıca doğru zaman da biletlerimi alıp, hosteslerde kalıp, marketlerden aldığım ekmek, peynir ve domatesle sandviç yaparak ekonomik gezmeye çalışıyorum. Uçak bileti hariç günlük maliyettim ortalama 8-10 euro arası hostel konaklamam ve günlük 3-5 euro arası günlük yemek masrafım oluyor. Toplu taşıma hiç kullanmıyorum. Her yere yürüyerek gidiyorum. Böyle olunca Türkiye'de bile harcayacağımdan az maliyetle gezmiş oluyorum. Eğer Asya'da seyahatte isem, bu maliyetler daha da aşağı düşüyor. Tek başına gezmek benim tercihim. Böylece kimsenin sorumluluğunu almıyor ve fikir ayrılığı yaşamıyorsunuz. Başınızı alıp gitmek isterseniz, ertelemeyin. Çekin gidin. Çünkü hayat bir seyleri erteleyecek kadar uzun değil. Tüyolar? Uçak biletinizi en az 3-4 ay önceden almaya çalışın. Otellerde değil, hostel de kalın. Hatta yapabiliyorsanız Couchsurfing yapın. Gittiğiniz yerlerde lüks lokantalarda yemek yerine bir sandviç yapıp yiyin. Kaldığınız hostelin mutfağında makarna haşlayın. Sokak lezzetlerini tadın. Toplu taşıma tercih etmeyin. Zaten gittiğiniz yeri keşfetmek istiyorsanız, ara sokaklarında kaybolun. Ben gün de 20-30 km yürürüm. Siz bu kadar yürümesiniz de, gücünüz yettiği kadar yürüyün. Göreceksiniz daha çok keyif alacaksınız. Hemde toplu taşımaya vereceğiniz para ceniniz de kalacak. Amacınız internette araştırıp bulduğunuz, gezilecek yerleri görmek değilde, onların yanında ekstra neler yaşayabilir ve görebilirim olsun. Yani "gördüm orayı demek" için gelmeyin. Yanınızda az kıyafet götürün. Hatta sadece bir sırt çantası yetsin. Çok gezen diyeceğim. Çünkü okuyan insan sadece teorik olarak bilgi sahibi olur. Ama gezen insan o yerleri gezer, görür, inceler, hisseder ve yaşar. Ayrıca insanlarını, kültürünü, yemeklerini ve tarihin kalıntılarına şahitlik eder. Örneğin; Napoli'nin Pizzası, Viyana'nın Sinitzel'i, Prag'in kaz eti, Roma'nın yanık dondurması, Tayland'ın Tai tavuğunun lezzetini oraya gidip tatmadan, okuyarak bilemezdim.


Gezgin Röportajlarının Şubat 2020 konukları Arzu ve Aydın Elgezen. Elgezenleryolda. com adında bir blogları ve yine aynı adı taşıyan aktif bir instagram hesapları var. Bizim tanışıklığımız da bu vesile oldu, çok da güzel oldu. Karı-koca ikisi de çok tatlı insanlar, kendileri kadar tatlı olmasa da "Travel" adında bir de kedileri var. Ben onları tanıdığımda motosikletle seyahat ediyor, her fırsatta kamp yapıyorlardı. Geçtiğimiz yıl Aydın'ın bir iş fırsatı yakalaması ile Amsterdam'a taşındı Elgezen ailesi. Onlarla hem başka bir ülkede yaşamak hem de seyahatlerini konuştuk, keyifli okumalar. Arzu 1988 Edirne, Aydın 1986 İskenderun, Travel ise 2018 İstanbul doğumlu. Ağırlıklı motosikletle seyahat ediyor, konaklama tercihimizi kamptan yana kullanıyoruz. Her fırsat bulduğumuzda kendimizi doğaya atmak, şehrin kalabalığından uzaklaşmak vazgeçilmezimiz diyebiliriz. Gezmediğimiz zamanlar ne mi yapıyoruz, ya bir sonraki seyahatimizin planlarını yapıyor ya da gezgin arkadaşlarımız ile buluşup onların maceralarını dinliyoruz. 2019 yılı Nisan ayına kadar İstanbul'da ikamet ederken, Aydın'ın Booking. com'da işe başlaması ile maceramıza şimdi Hollanda'da devam ediyoruz. Gezme sevdası kendimizi bildik bileli hep içimizde varmış sanırım, şu zamanda şöyle başladı diyebileceğimiz bir şey bulamadım açıkçası. Tanıştığımız ilk andan beri (2008) gerek yurtiçi gerekse yurtdışı birçok noktaya seyahat etme fırsatımız oldu. İlk yıllar defterlere not alarak günlük tutuyor, beğendiğimiz noktaları eş-dost buluşmalarında anlatıyor, soranlar ile planlarımızı paylaşıyorduk. Sosyal medyanın zirve yaptığı 2015 ve sonrasında gezgin olduğumuzu anladık 😊 Seyahatlerimizi ve tecrübelerimizi daha çok kişi ile paylaşabilmek için artık bizim de bir sosyal medya hesabımız ve web sitemiz vardı. E) Hepsi 😊 Bizim motivasyonumuz bunların hepsinden yapılmış bir potpori aslında. Her çıktığımız yolculukta bunlardan en az birkaçını arayışımız söz konusu; yeni yerler görmek, yeni insanlar tanımak en büyük tutkumuz. Yıllarca İstanbul'da yaşayınca kalabalıklardan uzaklaşma, biraz nefes alalım isteği doğal olarak oluşuyor. Bazen de sırf yeni şeyler deneyelim diye düşüyoruz yollara. Gezmek bizim için sadece bir yerde bulunmak değil de evden çıkıp tekrar eve girene kadar yaşayacağımız maceralar bütünü. Şu skor tutma olayını da sevmiyoruz. Sevdiğimiz yerlere defalarca gitme isteği de bizi sık sık yola düşürebiliyor. Aslında belli bir süre sonra motivasyona da gerek kalmıyor, seyahat bir yaşam tarzına dönüşüyor. Sokağa her çıktığınızda tatildeymişsiniz hissine kapıldığınız bir yaşam hayal edin 😊 İşin şakası, şu an gerçekten böyle hissediyoruz, bakalım zaman bizim için daha neler getirecek. Evet, burada genel olarak seyahat daha kolay. Öncelikle Schengen bölgesinde olduğumuz için vize gibi bir sıkıntımız yok. Uçak bileti fiyatları Türkiye ile kıyasladığımızda daha uygun. Bunun dışında tren, otobüs ile ulaşım ve araç kiralama seçeneklerini de göz önünde bulundurduğumuzda evden çıkmak için çokça nedenimiz var diyebiliriz. Bugüne kadar gittiğiniz yerler arasında sizi en çok etkileyen yerler, en beğendiğiniz yer/yerler neresi? Neden? Ayrı ayrı cevap verebilirsiniz. İtalya'nın tamamı özellikle Toscana Bölgesi, Hallstatt, Etna Yanardağı ve Tayland. İlk yurtdışı seyahatimiz Yunanistan-Thassos'tu, o zamanlar Thassos henüz Türkler tarafından istila edilmemişti 😊 Bizim hikayemiz de şöyle başladı; patronum gidip çok beğenmiş, gelince de ballandıra ballandıra bize anlattı. Anlatmakla yetinmedi "Arabayı veriyorum, yeşil sigortası da var, hadi siz de gidin!" dedi. Biz, "Nasıl gideriz, kenarda bir bütçemiz yok ki, masraflar, konaklama, plan..." falan filan derken "Benzin de benden" diyerek o son darbeyi vurdu. Tabi bunun sonrasında gitmemek aptallıktı 😊 Hemen pasaportlar çıktı, konaklamalar ayarlandı ve ilk yurt dışı seyahatimiz Maxi Doblo ile başlamış oldu... 😊Ardı ardına 4 sene daha gittik. Her yaz tatiline mutlaka bir Thassos sıkıştırdık 😊 Bu tabi ilk seferinde birşeyleri eksik ya da farklı yapma isteğimizden değil de adayı, esnafı, yemekleri, plajları çok sevmemizdendi. Bugüne kadar seyahatlerinde başınıza gelen en ilginç olay neydi? Belki birkaç hikaye anlatırsınız bize. Çok sevdiğimiz bir çift arkadaşımız ile birlikte yaptığımız motosikletli ikinci İtalya turumuzun Cinque Terre durağındayız. Motosiklet ile gezerken bagajımız küçük olduğu için, az eşya ile seyahat ediyoruz. Bu yüzden 2-3 günde bir, özellikle çamaşır makinesi olan evler kiralamaya çalışıyoruz. Cinque Teredeki evimiz de yine bu evlerden biriydi. Zaten geç vardığımız eve ulaşınca, hemen çamaşırlarımızı yıkayıp balkon kısmındaki çamaşırlığa seriyor, ertesi gün sabah erkenden yola çıkacağımız için de yatışa geçiyoruz. Akşam biraz yağmur sesi duyuyoruz ama nasılsa üstü kapalı diye çok umursamıyoruz. Sabah kalkınca bir de ne görelim, o akşamki yağmur artık nasıl yan yan yağdıysa çamaşırlar sırılsıklam olmuş. Çorap, eldiven, buff gibi şeyleri hemen kurutma makinesi ile kurutuyoruz ancak diğerlerine yapacak bir şey yok. Islak çamaşırları kokuşur diye motosiklet çantalarına koymayıp, bir çöp poşetine koyup sonra da motosiklette ikimizin arasına koymaya karar veriyoruz. Poşete birkaç da delik deliyoruz ki, yine poşette kokmasınlar yolda hava alsınlar. Floransa'ya doğru yol alırken, ben arada poşeti ters yüz edip hava almasını sağlarken birden aklıma bir şey geliyor ve uygulamaya başlıyorum. İlk önce intercom ile Aydın bağlanıp bir gülme krizi ile " Sen orada ne yapıyorsun?" diyor, biz kahkalara boğulurken @motorlukasif Aydın'a bağlanıp "Ben yanlış mı görüyorum, yoksa Arzu çamaşırlarınızı mı kurutuyor?" diyor. Aslında evet, tam olarak öyle yapıyorum 😊 Çamaşırları ikişer ikişer çıkartıp, etrafa savurulmamasına ve yukarıda tutmaya gayret ederek Floransa'ya kadar hepsini kuruttum. Biraz geçit töreni yapar gibi oldu ve etraftakiler çok eğlendi ama olsun, sonuşta işe yaradı. İsteyenler @motorlukasif youtube kanalından videosunu izleyebilirler 😊 . intercom: Kasklara takılan, bluetooth ile bağlanarak motorcuların kendi aralarında iletişim kurmalarını sağlayan bir cihaz. İstanbul şartlarında iyi kazancı olan beyaz yakalılardık ancak ekstra bir gelirimiz de yoktu. Bir yıl çalışıp bir-iki haftalık seyahate çıkıyor ve bir sene borçlarını ödüyorduk. İlk zamanlar bu kaçamaklar güzel gelse de bunu daha sık yapma isteği ağır bastı. Seyahat edeceğimiz ülkeyi kampanya yapan uçak firmaları belirlemeye başladı, neresi ucuzsa 6-7 ay öncesinden uçak biletimizi ayarlamaya başladık. Konaklamamızı da 2-3 ay öncesinden rezerve ettiğimizde, hem daha ucuza ayarlamış oluyorduk hem de tur bütçesini parçalara böldüğümüz için günlük yaşamımız etkilenmiyordu. Her ay da kenara belli bir miktar döviz atarak seyahat harçlığımızı çıkarmaya çalışıyorduk. Uzun bir süre seyahatlerimizi böyle organize ettik. Planlı yaşayın! Önünüze bir yıllık hedef koyun, nereleri görmek istiyorsunuz, bunlar için ne kadar bütçeye ve ne kadar araştırmaya ihtiyacınız var. Planınıza ortak olacak arkadaşlar edinin, motivasyonunuzu arttırın ama onlarsız da yola devam edecek şekilde hazırlanın. İyi ki o akşam Ayfer'le Onur sizi bizim eve tutup getirmiş. İyi gezmeler gençler. Kuyu kazmaya devam, bu azimle maden bulacağınız kesin.


Esra Uğurlu, kadın başına Asya, Amerika ve Afrika'da farklı ülkeleri gezip dünyanın tozunu atan bir gezgin. Esra ile tanışmam, Aydan Ayarcılar'ın "Vietnam'da gezen bir kız var, çok güzel geziyor" demesi ile başladı. Böylece Esra'yı instagram'dan takip etmeye başladım ve takip ettikçe gezme ve gezilerini aktarma şekline bayıldım. Yüz yüze tanışma fırsatımız olunca da karakterine bayıldım. Mütevazi, samimi, güler yüzlü, tatlı dilli bir kadın Esra. Üniversite yıllarımda yurt içi geziler yaparak seyahat etmeye başladım. Çocukluğumdan beri resimlerini gördüğüm, görüntülerini izlediğim yerleri kendi gözlerimle görmek çok heyecan vericiydi. O dönemde çoğu Doğu ve Güneydoğu Anadolu şehirleri olmak üzere pek çok yere seyahat ettim. Mezun olduktan sonra çalıştığım işler çoğunlukla resmi tatillerde de çalışmamı gerektiriyor, bu düzen de seyahat planı yapmama engel oluyordu. Avrupa gibi kısa süreli yakın rotalar hiç ilgimi çekmiyordu. Görmeyi istediğim yerler daha egzotik ve mistik ülkelerdi. Bir taraftan da yurt dışına seyahat etmenin pahalı ve güvensiz olduğu fikrine sahiptim. Bu sebeple 28 yaşına kadar hiç yurt dışına çıkamadım. Yıllık izinlerimde yurt dışına seyahat etmeye başlayınca seyahat etmenin düşündüğüm kadar korkutucu ve pahalı olmadığını idrak ettim. Birkaç yıl sonra sadece yıllık izinlerimin bana yetmediğine karar verip istifa ederek birikimlerimle gezmeye başladım. 5 kıtaya ayak bastım. Aylar süren Asya, Afrika, Kuzey ve Güney Amerika seyahatleri yaptım. Eşsiz deneyimler kazandım. Şimdi ise serbest çalışıyor, dönemsel aldığım işlerin arasındaki boşluklarda uzun ve kısa süreli seyahatler yapmaya devam ediyorum. Seyahat beni hayata bağlıyor, heyecanlandırıyor ve bana yaşadığımı hissettiriyor. Aslında her şey senin Instagram hikayelerinde bilet kampanyası görmemle başladı 🙂 Asya mı Afrika mı derken Meksika'ya oldukça ekonomik bir bilet bulunca kendimi Kuzey Amerika'da buldum. Bugüne kadar gittiğin yerler arasında seni en çok etkileyen yerler, en beğendiğin yer/yerler neresi? Neden? Ben birini biliyor olabilirim. Başarıp başaramayacağınızı bilmeksizin, 4000m'lik sönmüş bir volkana var gücünüzü kullanarak tırmanıyorsunuz. Karşınızda belirli aralıklarla devamlı lavlar saçan bir volkan, her patlamada güldür güldür sesler çıkarıp bulunduğunuz zemini de sallıyor. Öyle ki patlamanın şiddetiyle uykunuzdan uyanıyorsunuz. Patlamaya uyanıp çadırınızın fermuarını açınca zifiri karanlık içinde karşınızdaki volkanın kıpkırmızı lavlar püskürttüğünü görüyorsunuz. Böylesine eşsiz bir doğa olayına ilk kez tanıklık edenler için unutulmaz bir deneyim. Tabi benim için de öyle oldu. Afrika düzlüklerinde vahşi yaşama tanık olmak bambaşka bir his. Sabah gün doğarken çıktığınız düzlüklerde dünyanın en hızlı koşan hayvanı çitayı avının peşinde koşarken görmek, avladıkları zebrayı bitirmek üzere olan aslan ailesiyle karşılaşmak, göç eden binlerce antilobu izlemek, bir anda aracınızın önünden fil ailesinin geçmesi... Harika bir tecrübe. 30 metrelik dev ve eşsiz baobablardan oluşan tozlu yolda, baobabların gölgesinde yürümek ve kızıl güneşin baobabların arasından batması... Hayatımın en güzel gün batımı. Tek başına seyahatin eksileri de artıları da bol. Yalnız seyahat; benim için çoğu zaman bir tercih değil, zorunluluk. Yakın çevremde benim ziyaret etmek istediğim ülkeleri ilgi çekici bulan, uzun süreli çıkmak istediğim seyahatlerde zaman sorunu olmayan, benim gibi dar bütçeyle ve konforsuz gezmeyi kabul edecek birilerini bulamamam gibi sebepler beni yalnız seyahat etmeye itti. Olumsuz durumlarda çözümü kendiniz bulmak zorundasınız. Seçenekleri kafanızda tartıp en doğru ve optimum olan alternatifi seçmelisiniz. Ha bir de fotoğraf konusu var 🙂 "Esraaanım fotoğraflarınızı kim çekiyor?" 🙂 Güvenli olmayan ülkelerde seyahat ederken tripod veya selfie çubukları işlevsiz kalıyor. Kameranızı veya telefonunuzu tanımadığınız birine uzatma konusunda tedirginlik yaşayabiliyorsunuz. Zaten başkalarının çektiği fotoğraflar da çoğunlukla içler acısı oluyor. Bu konuda çokça sinir harbi yaşamışlığım vardır. - kendi kararlarınızı alabilme özgürlüğü, - kendinizle baş başa kalıp gördüğünüz şeyleri kendi kendinize sindirme zamanını bulabilmek, - masraflarınızın daha az olması, - daha çok insanla tanışıp sosyalleşebilme imkanı, - yabancı dil gelişimi, - kişisel gelişiminize daha faydalı oluşu... İlk yurt dışı seyahatimi 9 sene önce Fas'a yapmıştım. İlk yurt dışı deneyimi için tam bir meydan okumaydı bu seçim. Seyahatin tamamını kendim planlamış ve seyahati sırt çantalı olarak yapmıştım. Bugüne kadar seyahatlerinde başına gelen en ilginç olay neydi? Belki birkaç hikaye anlatırsın bize. Dalga mı geçiyor bu ya, diyerek duşlara yöneldik. Duştan çıkınca karanlığa tuttuğumuz kafa fenerlerimizle hiçbir şey göremiyorduk. En az 7-8 sırtlana ait çift çift parlayan gözler dışında! El Nido'da kapı müşterisi olarak sevimli bir otele yerleştik. Bu bölgede sıcak su sorunu olduğundan, odayı incelerken sıcak su olup olmadığını özellikle sorduk ve olumlu yanıt aldık; fakat akşam duş alırken suyun bir türlü ısınmadığını fark ettik. Laos'ta 3 gün boyunca balta girmemiş yağmur ormanlarında doğa yürüyüşü yapmıştım. Bu yürüyüş; doğayla içiçe olmanın yanı sıra hayatta kalma becerilerini kavramayı hedefliyordu. Ormandan topladığımız bitkilerle, kendi yaktığımız ateşte yine kendi kestiğimiz bambulardan yaptığımız kaplarda yemeğimizi pişiriyor, yemeğimizi elle yiyor, gece etrafta dolaşan hayvanlara rağmen uyku tulumuyla, çadır olmaksınızın yırtık pırtık bir cibinlik içinde uyuyor, daha önce kimsenin yürümediği yerlerden saatlerce dağ tırmanıp yokuş iniyorduk. Arada rehberimizin gözetiminde birbirimizden ayrılıp tekrar ekibi bulmaya çalışıyorduk. Rehberimiz Diem elektriği bile olmayan köylerden birinde yaşayan yerlilerdendi. Sadece yerel dil konuşabiliyordu ve yolu çok iyi biliyordu. Minicik cüssesiyle elindeki pala yardımıyla önümüzdeki dalları kesiyor, yokuş çıkarken kaymayalım diye palayla toprağa çentik atıyordu. Gece uyuyacağımız yere hava kararmadan çok önce varmıştık. Ormandan kestiğimiz bambulardan mat, masa, oturak, tabak, bardak, su ısıtıcı, tencere ve hatta şamdan yaptık mumlarımızı koymak için. Uçaktan iner inmez Uber çağırıp yola koyulmuştuk. Yolculuğumuzun sonuna gelmek üzereyken trafikte birkaç adam aracımıza yanaşıp aracımızın şoförüne bizi göstererek bir şeyler söyledi. Adamlar hiç tekin görünmüyorlardı. Gasp edileceğimizi düşündüm. Hayatımın en korku dolu dakikalarıydı. Şoförümüz anında gaza basıp adamlardan uzaklaşmıştı ancak sürekli trafiğe takılıyorduk. Adamların bize yetişmesi an meselesiydi; çünkü arka camdan baktığımda bize doğru koştuklarını görebiliyordum. Derken korna çala çala diğer araçların aralarına daldık. Onlarca arabaya çarparak ilerlemiştik. Bir filmin aksiyon sahnesinde gibiydim. Nihayet karakola vardığımızda elim ayağım tutmuyordu. Adamların Uber karşıtı bir grup olduğunu ve eğer kaçmasaydık aracı parçalayacaklarını söyledi şoför. Uber aracını parçalamak isteyen adamlar Uber müşterilerini de salıvermezlerdi sanırım. Tabi ki çalışmaktan 🙂 Keşke daha kolay bir yolu olsaydı ama hali hazırda zengin biri değilseniz; çalışmadan, üretmeden, para kazanmadan gezmek mümkün değil. Biz de çalışıyoruz; ama geziye bütçe ayıramıyoruz diyenlerin de harcamalarını gözden geçirmelerini, hatta temel ihtiyaçları dışındaki harcamalarını bir yere yazmalarını tavsiye ederim. Ay sonunda karşılaştıkları rakama şaşıracaklarına eminim. Hayatımızdaki önceliğimizin ne olduğu önemli. Benim önceliğim seyahat. Dolayısıyla harcamalarımı minimumda tutarak daha çok seyahat edebiliyorum. Diğer gezginleri takip etmenin bana çok faydası oldu. Onlardan, daha ben yola çıkmadan önce çok şey öğrendim. O gezginler bana ilham oldular ve bir gün ben de alıp başımı gittim. Esra'ya bu keyifli sohbet için teşekkür ediyor ve nice yollar diliyorum.


Gezgin Röportajları'na bir süreliğine ara vermiştik, 2020'de her ayın ilk haftası bir gezgin ile röportajlarımıza kaldığımız yerden devam edeceğiz. 2020'de her ay yeni bir gezgin ile tanışacak, yeni dünyalar keşfedeceğiz. Ocak 2020'nin gezgin röportajları konuğu Yeşer Sarıyıldız. İş nedeniyle tanışıp, ortak noktamız olan seyahat nedeniyle arkadaşlığımızın ilerlediği Yeşer, yılın yarısını Budapeşte'de yarısını ise İstanbul'da geçiriyor. Bol bol seyahat ediyor, seyahatleri dışında ise en fazla paylaşımı köpeği Aşil ile ilgili yapıyor. Yeşer Sarıyıldız'ın gezginlik hikayesini okumak için kahveler hazırlansın, okumaya başlayın! Girişimciyim. Dijital odaklı iletişim ajansı olan mbsays'in ajans eş başkanıyım. Budapeşte'de mobil uygulama ağırlıklı ve start up odaklı bir şirketin daha kurucu ortağıyım. İstanbul-Budapeşte arasında yaşıyorum, 2020 itibariyle Budapeşte ağırlıklı olacak gibi görünüyor. Start up'lara mentorluk yapıyorum. Fotoğraf çekiyor, yazı yazıyor ve seyahat ediyorum. Bir de dünya şapşalı bir köpeğimiz var, günün bir bölümü onun mimiklerine gülerek geçiyor. Gezmek sanırım bana aileden geçti. Yazlık çocuğu değildim, ailem emekli olana kadar her yazı ayrı bir sahilde geçirmek istedi. Ben de üniversitede fotoğrafçılık kulübü, İzmirli Kadın Fotoğrafçılar sergileri falan derken, fotoğraf gezilerinde beni asıl motive eden şeyin seyahat olduğunu fark ettim. Sonra her boş vaktimde yeni bir ülkede, başka bir şehirde buldum kendimi. Sürekli İstanbul'da yaşadığım dönemde, arada bir durmak, gerçekten nefes alabilmekti seyahat etmek. Şehirlerin kendi ritimleri olduğunu düşünüyorum. İstanbul yaklaşık 20 milyon nüfuslu bir şehir, metrekare başına düşen kişi sayısı en son baktığımda 2,7'ydi. İnsanların enerjileri çarpışıyor, gün içinde pek bir şey yapmasan da yoruluyorsun, bunalıyorsun. Aşırı yoğun bir iş temposunda, 4-5 günlük kaçamak istekleriyle başladı. Sonra biliyorsun, insan yoldan dönünce yeni seyahati planlamazsa içi rahat etmiyor. Yol bağımlılık yapıyor. Derken, bendeki kaçamak istekleri daha sık ve daha uzun süreli olmaya başladı. Böyle olunca, ortağımla ajansın başında olmasak da yürüyebilecek bir sistem geliştirdik. 9 yıldır mbsays var, tam 5 yıl bunun için çalıştık diyebilirim. Şanslıyım ki, kendi işimi yapıyorum ve internet olan her yer ofisim olabiliyor. Yine şanslıyım ki, eşim de tasarımcı ve lokasyon bağımsız çalışıyor. Böyle olunca, yeni yerler görmek sadece motivasyon olmaktan çıktı ve hayat şeklimiz haline geldi. Avrupa içi uçuşlar her zaman daha uygun bütçeli oluyor. Bir de road trip ya da tren gibi alternatifler de var. Zorluklar illa ki var. Macarca, Türkçe ile aynı dil ailesinden gelse de, biraz garip bir dil. Vergi dairesi, kargo, eve gelen faturalar, elektrik idaresi vs her şey mücadele gerektiriyor. Gençler iyi İngilizce konuşuyor, ancak yaşlılar pek değil. Burada nefis dostlarımız var, gerektiğinde onlardan destek alıyoruz; ama gündelik basit şeyleri dil engeli yüzünden tek başına çözememek can sıkıcı. Sırf bu yüzden, dünyanın başka hiçbir yerinde kullanılmayan bu dili öğrenmek istiyorum. Bir de, şu sıralar hava soğuk, ama sakinliği ve evde olmayı özlediğim bir dönemde olduğum için iyi geliyor. Dışarı çıkmak istediğimde de, sokaklar ölü değil, mekanlar dolu, keşfedilecek hala çok yer var. - Madeira: Her bir köşesi ayrı bir sürprizle dolu tropikal bir ada. Aynı gün içinde dağda karla oynayıp sonra sahile inip sörf yapabiliyorsunuz. Portekizliler inanılmaz sıcak insanlar. Yemekler leziz, şaraplar şahane ve manzaralar muhteşem. Bir şehri güzel yapan şey o şehirdeki anılar oluyor aslında. 14 milletten büyük bir arkadaş grubu olarak Barreirinha isimli barda okyanusu izleyerek saatler geçirdiğimiz anılar, hafızamda hala taze. Bir de Portekiz'i genel olarak çok seviyorum. Budapeşte olmasaydı, Portekiz'de yaşamak isteyebilirdim. - Budapeşte: Budapeşte'ye ilk gelişimiz 4 günlüğüneydi. Sonra o kadar sevdik ki, 2 aylığına yaşamayı denedik ve bir daire almaya karar verdik. O zamandan beri yılın en az yarısını burada geçiriyoruz. Bazı şehirler turistler içindir, şehir sana adeta fragman gösterir, gerçek hayatın nasıl olduğunu tam hissedemezsiniz. Budapeşte siz olsanız da olmasanız da 7/24 yaşıyor ve siz isterseniz onun bir parçası oluyorsunuz. Aynı anda huzurlu ve eğlenceli. 2000lerdeki İstanbul'a benziyor, belki o yüzden bu kadar seviyoruz. - Bali: Uzakdoğu'ya ilk kez ben de Ender de bu sene balayımız için gittik. Bali de her bölgesi birbirinden apayrı deneyimler sunan bir ada. Benim için bir sürü ilk yaşadığım bir tatil oldu. Favorilerim ise, gün doğumunda Batur Dağı'na tırmanmak ve Gili Meno'da su altı heykellerine dalmaktı. Bunların dışında Beyrut yine inanılmaz etkilendiğim şehirler arasındaydı. Yunanistan'ın ve İtalya'nın tamamına sanırım aşığım. Floransa'da Stendhal sendromu olup heykellere baka baka "ne kadar güzeller" diyerek ağlamıştım 🙂 Berlin her zaman sonsuz eğlence ve sürpriz vaad eden bir seçenektir. Türkiye'den de bir İzmirli olarak elbette İzmir fanatiğiyim, Ege sahillerini tek geçerim, İstanbul'un dünyada eşi benzeri yok ve Kaş'ın da dünyanın en güzel yerleri arasında olduğunu, çok özel bir enerjisi olduğunu düşünüyorum. Karadeniz'e henüz hakkını vererek gidemedim, çok istiyorum. Saydıkça sayarım ya dünya çok güzel. Amsterdam. Kuzenlerim çok uzun yıllardır orada yaşıyor, o nedenle gitmiştim. İlk başta vizede çok problem yaşamıştık, çok yakın bir dostumla gidiyordum, birimize çıktı, birimize çıkmadı. Vizeler yetişmedi, gidişimizi ertelememiz gerekti. Haziran yerine Ekim'de gidebildik. Oradaki her saniye inanılmaz güzeldi, sadece Ekim'de Amsterdam'ın ne kadar soğuk olacağını öngörememişiz. Bugün olsa, o vize acentesiyle çalışmaz ve yanımıza daha sıkı şeyler alırdım. Onun dışındaki her şey muhteşemdi. Haha, var. KATAR. Büyük harflerle yazalım, kimse gitmesin. Ben bir de Ender'e doğumgününü hediyesi almıştım bu seyahati 3-4 yıl önce. Mümkün olan her yolla ilişkiyi test etmek istemişim sanırım 🙂 Şu anda ne durumdadır bilemiyorum; ama şehrin girişine "under construction" yazsalar yeriydi. Yürüyüş yolu neredeyse hiç yoktu, taksiciler sürekli dolandırmaya çalıştı, ulaşım taksi dışında yok gibi bir şeydi, bir yere gitmekte sorun yoktu, ama dönüşler her zaman sıkıntılıydı. Sürekli tesadüfen birileriyle tanışıyorduk, onlar bizi otele bırakıyordu sağolsunlar. Yine de giderseniz Qatar Heritage, Senfoni Orkestrası'nın konseri ve çöl safarisini listenize ekleyin ve sonra koşarak uzaklaşın. Bugüne kadar seyahatlerinde başınıza gelen en ilginç olay neydi? Belki birkaç hikaye anlatırsın bize. Berlin'de Görlitzer Park'a arkadaşımla akşam vakti gitmiştik ve ilk etapta parkın uyuşturucu satıcılarıyla dolu olduğunu fark etmedik. Neyse ki polis arabasını görünce çıktık ve ertesi gün, o gece büyük bir baskın olduğunu gazetelerden öğrendik. Budapeşte'den arkadaşlarla bir gün otururken, karşı masada bir kadın bize bir şişe şarap ısmarlayıp muhabbetimize dahil olmak istedi. Kabul ettik. Aylar sonra kadın Facebook'tan bana yazdığında, profesyonel bir dominatrix olduğunu öğrendim. Katar'da yanlış hatırlamıyorsam 2007 tarihli ve öncesi dolarlar geçmiyormuş. Hiçbir yerde para bozduramadık. Bankalar almadı, exchange ofisler korkuyla bizi kovdu, son iki gün bulduğumuz geçerli bir 50 doları bozdurup otelden çıkmamış ve nakiti havaalanına gitmek için taksiye ayırmıştık. Madeira'daki 2. ayımızda bir hafta korkunç bir fırtına çıktı, kırmızı alarm verildi. 10 gün boyunca adaya tek ulaşım yolu olan havaalanına giriş çıkış kapatıldı. Dalgalar 10 metreyi geçti. Okyanus kenarındaki binalarda 4. kattaki dairelerin dahi camları patladı. Dalgalara bakmak için okyanus kenarına giden tanımadığımız bir kişi dışında can kaybı yaşanmadı. Endonezya'daki her şey çok acayip ve ilginçti. Mesela Batur Dağı yürüyüşü için bir turla anlaştık. Gecenin 2sinde otele üstü başı toz içerisinde, garip bir adam gelip otel kapısından bizi çağırdı. Dışarı çıkınca ilk söylediği şey "para verin" oldu. Biz de önce bi araca binelim, veririz dedik. Arabada tek biz varız, adam hiç İngilizce bilmiyor, sorulara cevap vermiyor, tek iletişimi "give me money" şeklinde. 25 dakika ormanın içinde gittikten sonra neyseki grubun diğer üyelerini almaya başladı da rahatladık. Sonra yine Bali'den Gili Meno'ya geçerken garip bir sistem var. Feribot için iskeleye gidiyorsun. Birileri yakana gideceğin feribot şirketinin çıkartmasını yapıştırıyor ve o isim söylenmeye başladığında kenara gidiyorsun. İskeleden basamakla feribota biniş gibi bir sistem yok. Feribot yanaşıyor, görevliler sırayla insanları tutup içeri atıyor. Endonezya'da sürekli her şey kelle koltukta hissettiriyor. Gideceğimiz Gili Meno, Gili adalarının en uzak ve en küçük olanıydı. İlk Gili adasına gittikten sonra inip bir tekneye daha binmemiz gerekiyordu. İndiğin yerde de bir iskele yok, denize iniyorsun. O gün çok dalgalı olduğu için belimize kadar denize girdik. Sonrasında bindiğimiz tekne gerçekten aşırı eski bir balıkçı teknesi gibiydi ve biz okyanusun ortasındaydık. Her yerden su giriyor, adamlar "geçen hafta bir tanesi battı" diyor gülerek. Bütün yolcular dehşet içindeyiz. Gerçekten "şimdi burada ölebiliriz" diye düşünmüştüm. Seyahatlerimin bir kısmı iş için oluyor zaten, sonuna ya da başına bir iki gün ve bazen de bir lokasyon daha ekliyorum. Seyahatin sanıldığı kadar pahalı bir şey olduğunu düşünmüyorum. Euro can yakıyor, ama İstanbul da çok pahalı bir şehir. Business zaten uçmuyorum, Budapeşte'deyken Avrupa içi uçuşlar çok uyguna geliyor. Dünyanın bir sürü yerinde arkadaşımız var. Birbirimize sıklıkla misafir oluyoruz. Çok fazla alışveriş yapan, marka takıntılı biri değilim. Vintage aldığım da çok oluyor. Bana en son "Ben pasaport bile yenileyemiyorum, sen nasıl bu kadar seyahat ediyorsun?" diyen arkadaş kendine bir gün önce 1500 tl'ye çanta almıştı. Yazın Bodrum ya da Alaçatı'da bir haftalık tatil yerine Hırvatistan sahillerini gezmek denk geliyor. Değirmenin suyu aslında bütçenizi nasıl harcamak istediğinizle ilgili tam olarak. Geçen gün biri "Dünyayı gezmek istiyorum, henüz ülke içinde bile pek bir yer görmedim; ama Uzakdoğu'dan başlayacağım." demiş ve tavsiye istemiş. Uçak bileti alıp orada otostop çekecekmiş. Konaklama ayarlamayacakmış. Macera yaşamak her zaman mükemmel olmuyor. Bilmediğin bir yere gidip dilini hiç anlayamamak çok da kolay bir şey değil, bazen İngilizce konuşan da bulunamıyor. Her bir seyahat ayrı bir deneyim, ama zamanla başına saçma sapan şeyler geldikçe, bazı konularda refleks kazanıyorsun. Seyahatin aynı zamanda öğrenilen bir şey olduğunu düşünüyorum. O yüzden büyük başlamaktansa, önce daha yakın yerlere gitmeyi ve deneyim kazanmayı öneriyorum. Plansız bir Uzakdoğu seyahati de elbette yapılabilir, ama öncesinde birkaç farklı ülkeyi deneyimlemek ve karşına çıkabilecek sorunlara hazır olmak önemli. Bir de Avrupa'ya ucuz uçak bileti bulunuyor diye herkes Euro'ya rağmen hala Avrupa'da. Oysa ki, Uzakdoğu'da sadece uçak bileti pahalı. Onun dışında ordaki harcamalar daha uygun olduğu için bir Avrupa seyahatiyle kafa kafaya geliyor. Bir de 195 ülkenin 100'üne kolay giriş yapabiliyor, vizesiz ya da kapı vizesi ile girebiliyoruz. Schengen vizesi gerçekten çok pahalı, ilk etapta vizesiz ülkeleri tercih etmek mantıklı. Yeşer'e samimi cevapları için teşekkür ediyorum. Sizin Yeşer'e sorularınız varsa bu yazının altına yorum olarak yazabilirsiniz. Gezgin Röportajları'nda görmek istediğiniz isimleri bana yazabilirsiniz. Bir sonraki gezgin röportajında görüşmek üzere.


3-4 Mart 2018 tarihlerinde Caddebostan Kültür Merkezinde gerçekleştirilen ilk Gezgin Zirvesi; Avrupa Rüyası sponsorluğunda, Deniz Kılıç organizatörlüğünde ve 52 farklı gezginin onlarca oturumda yaptığı söyleşiyle ve yüzlerce kişinin katılımıyla gerçekleşti. - Pustoodunya. com blogunun yazarı Şükran Meydan, - Hayatanotlar. com blogunun yazarı Aydan Ayarcılar, - İkikadinbirdunya. com blogunun yazarı Ferda Tangüner, - Celebialper. com blogunun yazarı Alper Metin. - Öncelikle bize kısaca kendinizden bahseder misiniz? - Benim her yolculuğum bir hayalle başlıyor, sizi yola çıkaran ne? Hepiniz sıra dışı rotaları seviyorsunuz, gideceğiniz yere karar verirken motivasyonunuz, tercih nedeniniz ne oluyor? - Bu güne kadar gittiğiniz ve en çok etkilendiğiniz yer/yerler nereler? - Biraz şeytanın avukatlığını yapayım, seyahat etmek için nelerden vazgeçiyorsunuz? Hayallerinizin peşinden koşmanın bir bedeli var mı? - Seyahatlerinizi paylaştığınız bir blogunuz var, neden blog yazmaya başladınız? - İşi gücü bırakıp dünyayı gezenlerin aksine, sen devlet memuru olmanın avantajı olan yeşil pasaportunu da kullanarak seyahat ediyorsun. Fırsatın olsa alıp çantanı aylarca dünyayı gezmez ister miydin? - Bize dünya turuna çıkmaya karar verme sürecini anlatabilir misin? Dışardan bakınca cesaret isteyen herşeyden vazgeçip yola çıkma kararını nasıl aldın, aldınız? - İş hayatıyla birlikte hayallerinin peşinden koşmanın zorluklarını biliyoruz. Bunun yanı sıra pek çok beyaz yakalı için hayal olan 5 haftalık izin kopararak Güney Amerika'ya gittin. Avrupalılar için çok sıradan olan bu olay bizim için neredeyse imkansız. Bu savaşı nasıl kazandın anlatır mısın? - Şükran seni pek çok gezginden ayıran önemli bir farkın var, bazı seyahatlerini sosyal sorumluluk projeleriyle birleştirdin. Gezginler olarak sosyal bir sorumluluğumuz olduğunu düşünüyor musun? Bize sosyal projelerinden bahseder misin? Aşağıdaki kapanış sorusunu ise planlamama rağmen zamanımız kalmadığı için soramadım. - Hepiniz hem bloglarınızdan hem de sosyal medya üzerinden pek çok kişiye seyahat etme konusunda ilham veriyorsunuz. Sizden ilham almak isteyenlere önerileriniz neler? Samimiyetle sorularıma cevap veren arkadaşlarımla çok keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik. Bu yazıda cevaplar yok, sadece sorular var 🙂 Organizasyonu yapan arkadaşlarımızdan önümüzdeki yıl etkinliğin tekrarlanacağına dair de söz aldık.


Gezi kültürünün yaygınlaşması ve daha çok insanın yollara düşmesi için Türkiye'de pek çok güzel organizasyon yapılıyor. Daha önce davet edildiğim pek çok organizasyona işlerimin yoğunluğu nedeniyle katılamamıştım. İnterrail Türkiye'nin organizasyonu ile Kemerburgaz Üniversitesi'nde gerçekleştirilen Gezginler Buluşuyor etkinliği için gelen güzel daveti ise kabul ettim. Onlar da sağolsunlar benim iş durumumu dikkate alarak sabah ilk konuşmacı olarak bana yer verdiler. Türkiye'deki seyahat ve gezi kültürüne katkısı olmuş 9 güzel konuşmacıyla aynı sahneyi paylaşmaktan çok keyif aldım. Bu harika organizasyon için Interrail Türkiye ekibini tekrar tebrik ediyorum. Organizasyon hafta içi olduğu için dinlemek isteyen ancak gelemeyen arkadaşlarım için organizasyonda yaptığım sunumu aşağıda görebilirsiniz. Kemerburgaz Üniversitesi Kampüsünde çalışıyorum. Haberim olmadı. Kaçırdığıma üzüldüm. Yine bekleriz.


Üniversitelerden gezi ile ilgili gelen konuşma davetlerini zamanım el verdiği sürece kabul etmeye çalışıyorum. Anadolu Üniversitesi Turizm ve Gezi Kulübü'nden davet geldiğinde de katılmaktan mutluluk duyacağımı söyledim. Gezginler Kampüste adlı etkinlikte benimle birlikte Türkiye'nin önde gelen bloggerları yer alacak ve tecrübelerimizi üniversite öğrencileri ile paylaşacağız. 10 Nisan Pazar günü yapılacak olan etkinlik, Anadolu Üniversitesi Yunus Emre Kampüsü 2003 numaralı salonda yapılacak. Katılım ücretsiz ve üniversite öğrencisi olmayanlar da katılabiliyor. - Alper Metin - Bestami Köse - Sevil Mert - Bab-ı Mizah - Varuna Gezgin - Nonstop Otostop Gezginler Kampüste etkinliğinin bir kaç güzel gezgin dostlarla bir araya gelmek ve sohbet etmek oluyor. Diğer güzel yanı da uzun zamandır gitmediğim Eskişehir'e yıllar sonra tekrar gitmek ve kısa süreli de olsa gezme şansı bulacak olmam.


Bana geldikleri sırayla paylaşıyorum, bu ilham verici seyahat rotaları arasında herhangi bir önem ya da öncelik sırası yoktur! Siz de kendi ilham verici seyahat rotanızı yazının altına yorum olarak paylaşabilirsiniz. İnsanlık tarihi kadar eski bu köklü kültür, mimarisinden yemeğine, müziğinden akupunkturuna belki de dünyanın en zengin kültürü... Güney Amerika'dan Afrika'ya Orta Doğu'dan Asya'ya pek çok farklı kültürü tanıma şansım oldu ama sanırım hiçbiri beni Çin Kültürü kadar derinden etkilemedi. İnsanlık tarihi kadar eski bu köklü kültür, mimarisinden yemeğine, müziğinden akupunkturuna belki de dünyanın en zengin kültürüdür. Yoksulluk içinde yaşayan insanların ufacık şeylerden mutlu olabilmeyi bildiği, bizim büyük paralar verip öğrenmeye çalıştığımız sağlıklı yaşam felsefesini hem fiziksel hem ruhani anlamda gündelik hayatlarının içinde hazmederek yaşamaları beni son derece etkilemişti. Farklı bir şeyler deneyimlemek istiyorsanız, Çin doğru adres. Gezginin Künyesi: Cüneyt Durhan, Tekirdağ'da bir özel şirkette çalışıyor. Gezmeyi seven sırt çantalı ruhuyla, seyahat etmek, yeni kültürleri yaşamak, farklı kültürdeki insanları tanımak, fotoğraflamak, yöresel yemeklerini tatmak ve tüm bu değerleri yaşamak en büyük mutluluğu. Adriyatik'in mavi suları, Dalmaçya'nın yeşil ormanları ile muhteşem manzaralar oluşturuyordu. Plitvice Gölleri Milli Parkı doğaseverler için yeryüzünde cennet gibiydi. Bölgedeki şehir merkezleri ise hep bir "kale" içinde konuçlanmış, taş binalar ile tarihi atmosfer korunmuş. Elinizi attığınız hemen her yer Unesco koruması altında 🙂 Bölgede mutlaka yapılması gerekenler: Dubrovnik'te kale surlarına tırmanış, Adriyatik denizinde yüzme, Zadar'da gün batımını izleme, Plitvice Gölleri Milli Parkı'nda yürüyüş. Ben yapılacaklar listeme "tekne veya yelkenli ile Adriyatik Adaları'nı gezme"yi de ekledim, ileride gerçekleştirebilmeyi umuyorum. Beni bugüne kadar gördüğüm yerler içinde en çok etkileyen yer Norveç oldu. İki farklı mevsimde iki farklı rota yaptık. İlki Eylül ayında Bergen fiyordları idi. Norveç'de nadir rastlanan bir şekilde 9 gün boyunca güneş bizimleydi. İkincisi ise Şubat ayında Lofoten idi. İki gece boyunca kuzey ışıklarını seyredip fotoğrafladık. Yine şansımıza güneşdeki patlamaların en yoğun olduğu yılda oradaydık. Elbette bütün bunların ötesinde Norveç her hali ile bugüne kadar gördüğüm en güzel ülke. 2013'ün Ocak ayında yapmış olduğum 12 Günlük bir Sri Lanka gezisinin beni bu kadar etkileyeceğini tahmin etmiyordum. Hint okyanusunun bu gözyaşı şeklindeki, sürekli iç çatışma haberleri ile gündeme gelen ilginç adası kesinlikle keşfedilmeye değerdi. Gidiş-dönüş uçak biletim, orta boy sırt çantam ve elimde bir rehber kitapla Sri Lanka'nın başkenti Colombo'ya plansız ve tek başıma gelmiş bulundum. İlk gece kalacak yerim bile olmamasına rağmen başkentin kuzeyindeki Anuradhapura şehrinden başlayacak ve güneye doğru inen bir rota çizecektim. Yolda işler hiç de planlandığı gibi olmuyor. Kaldığım doğal ortamlardaki kertenkelelerle imtihanım, güler yüzlü yardımsever Sri Lankalılar, yeni tanıştığım insanların motosikletlerine atlayarak yaptığım şehir turları, tapınaklarda dağıtılan elle yediğim yemekler, muhteşem tropik meyveler, yüzlerce basamaklardan oluşan tapınaklara çıkarken hissettiklerim, çatısı olmayan hostelin demirlerine tırmanarak doğan güneşi bekleyişim, dünya turundaki gezginlerle tanışmam, çay tarlaları manzaralı muhteşem tren rotaları deneyimim, hikayesi Türkiye'den geçen seyyahlarla sabahlara kadar muhabbetim, dağ köylerindeki ıssız bir hostelde soğuktan titremelerim, Budistlerin hacı olmak için çıktıkları Adam's Peak'e 70 yaşındaki iki Kanadalı arkadaşımla tırmanışım, Türkiye'yi hiç duymayan bir Sri Lankalıya sabaha kadar internetten Türkiye'yi tanıtmam, doğal parklardaki ilk safari deneyimim, son günlerde ise adanın güneyindeki turkuaz kumsallarda tembellik yapmam gibi bir çok anı ile döndüm bu gezimden. Tek başıma başladığım ama dolu dolu bitirdiğim, iyi ki gitmişim dediğim muhteşem bir gezi oldu benim için. Sri Lankalı ve yabancı dostlar tanıma, çeşitli hayvanları görebilme, doğal güzellikleri yaşama, zirve tırmanışını gerçekleştirme gibi birçok unutulmaz ana tanık oldum. Yollarda tanıdığım güzel insanlardan da çok şey öğrendim ve gelecek planlarımı daha farklı planlamaya karar verdim: BAZEN YOLDA BİR İNSAN TANIRSIN YOL PLANIN DEĞİŞİR, BAZEN DE BİR İNSAN TANIRSIN HAYATIN DEĞİŞİR.... Gezginin Künyesi: İTÜ'de öğrenciyken Türkiye'den başlamış. Sonrasında öğrenci değişim programı olan Erasmus ile 1 sene Valencia 'da kalmış ve Avrupayı keşfetme şansı bulmuş. İspanya dönüşünde yapmış olduğu İran ve Hindistan gezilerinin etkisi ile uzun süre yerinde oturamayacağımı anlamış ve o gündür bu gündür hep gezme odaklı yaşıyor. Bulduğu en ufak fırsatta gezmeye tam gaz devam ediyor. Gezdiğimiz yerler içinde bizi en etkileyen ülke Nepal oldu. Gitmeye karar vermeden önce bu küçücük ülkede yapılacak bu kadar çok şey ve gezilecek bu kadar çok yer olduğunu bilmiyorduk. Başkent Katmandu Hindu ve Budist tapınakları, kalabalık sokakları, ölü yakma ayinleri ve her türlü keşmekeşi ile bambaşka bir şehir. Durbar Meydanı, tek yaşayan tanrıça Kumari'nin sarayı, devasa Boudhanath Stupası, şehri bir tepeden gören maymun tapınağı Katmandu'ya geldiğinizde sizlere farklı deneyimler yaşatacaktır. Katmandu'dan uzaklaşıp Pokhara'ya gidildiğinde ise pek çok extreme spor imkanı bulabilirsiniz ve ayrıca Himalaya eteklerindeki Annapurna manzarasıyla büyülenip, Phewa gölünde kanoyla gezinti yapabilir; bu yemyeşil doğaya hayran kalabilirsiniz. Ardından yine bambaşka bir coğrafyaya doğru yol alıp Chitwan'da fillerin üzerinde gezinti yapıp, timsahların arasında kano ile ilerleyebilirsiniz. Doğal parkın içinde gergedan safarisi yapmayı da unutmayın sakın. Nepal'de 3 farklı şehirde birbirinden çok farklı imkanlar ve güzelliklerle karşılaşacaksınız. Bizim gibi gezmeyi seven herkesin Nepal'i de görmesi gerektiğini düşünüyoruz. Nepal'in gezginleri mutsuz etmeyeceğinden ve onlarda unutulmaz anılar bırakacağından eminiz. Gezginin Künyesi: Adının hakkını vermek istercesine hayattaki serbest dolaşımını sonuna kadar sürdürmeyi hedefleyen Özgür, tam bir dalış tutkunu ve seyahat meraklısı. Bunun yanında elinden geldiğince sualtı fotoğrafı çekiyor, yemek yapıyor, bir şeyler çiziyor, uçaklara ve yürümeye bayılıyor. Maviden yeşile çalan bir deniz, tarih ve keyifli insanlar... İlk yurt dışı deneyimimin ikinci şehrinde Split için bunları düşünmüştüm. Neden mi? Split, Adriyatik Denizi'ne komşu, Dalmaçya kıyısında, Hırvatistan denildiğinde başkent Zagreb ve turistlerin gözde şehir Dubrovnik'in gölgesinde kalmış saklı bir Roma hazinesi. Roma İmparatorluğu'nun kalıntıları üzerine kurulan bu yaşlı şehir aslında hiç de küçümsenecek bir şehir değil. Split, adalarla çevrili bir liman şehri. Brac ve Hvar gibi eşsiz güzellikte adalara sahip şehir turist gemilerinin rotasında olduğu için her mevsim hareketli. Misafirlerine doğal güzellikleriyle çeşitli seçenekler sunuyor. Eğer denizde zaman geçirmeyi seviyorsanız marinadan charter teknesi kiralayabilir ve Split ile Adriyatik denizindeki adaları denizden keşfedebilirsiniz. Şehre vardığınızda soluğu ilk alacağınız yer; Unesco Dünya Kültür Miras Listesi'ndeki Diocletian Sarayı olmalı. Sarayın tarih kokan tünel, kemer ve sütunlarından geçip daracık taş sokaklarda ya da yer altı çarşısında gezerken insanı bir zaman tünelinde yolculuk yaptığı hissine sürüklüyor. Tarih kokan bu zamanda yolculuğundan bir süre sonra yorulursanız dinlenmek için soluğu kale içinde bir kafede alabilirsiniz. Ama ben size yerel halkında tercih ettiği sahili doğru limanın yolunu tutmanızı öneriyorum. Eminim ki Split'in eski sokaklarında, park ve bahçelerinde dolaşmak da ruhunuza iyi gelecek. Brac ve Hvar adalarını merak ettiyseniz, sabah erken kalkıp biletinizi almalısınız çünkü 1 1,5 saat mesafedeki bu adalar için gemiler erken saatte hareket ediyor. Brac Adası'nda görmeniz gereken yer; kite ve rüzgar sörfü gibi su sporu meraklılarının uğrak noktası Bol, burası eşsiz güzellikteki kumsalıyla da ünlü. Hvar adasıysa tarihi dokusuyla sizi geçmişe götüreceği gibi güzel kumsalları ve yakın mesafedeki küçük adalarıyla sınırsız eğlenceyi bir arada sunuyor. 2013 yılında schengen üyesi olan Hırvatistan'ın Adriyatik kıyısındaki ikinci büyük şehri Split'e gitmek için en uygun zaman ise Mayıs ve Ekim ayları arası. Gezginin Künyesi: Üniversite sınavında şehir dışını kazananınca içindeki çocukluktan gelen merak, keşfetme arzusu ve gezme tutkusuyla yollara düşmüş. Yakın şehirlerle başlayan gezmeleri yurtdışı seyahatleriyle devam ediyor. Bugüne kadar Türkiye'de 60'ın üzerinde şehir, yurt dışındaysa 13 ülke gezmiş. Koşu, bisiklet, dağcılık, dalış gibi sporlarla yakından ilgileniyor, fotoğraf çekiyor ve deniz kültürü üzerine aylık yayın yapan bir dergide yazı işlerinde çalışıyor. Gezginin Künyesi: Aydan Ayarcılar, bulduğu her fırsatta geziyor, tozuyor, fotoğraf çekiyor, arada bir de blog yazıyor. Bir çok kişi balayı yada tatil için; hayal adası Bali'ye gitmek ister, ama hangi ülke sınırlarında olduğu çoğu kişi tarafından bilinmez. Benimse "bugüne kadar gittiğiniz ülkelerden hangisine tekrar giderdiniz?" diye sorduklarında ilk verdiğim cevap; 17.500 adadan oluşan Endonezya. Hala el değmemiş doğa harikaları ile dolu ülkede, çoğunluğu Müslüman olmak üzere her dinden ve etnik gruptan oluşan 240 milyon kişi yaşıyor. Tanrıların adası olarak bilinen Bali'deki Hindu tapınaklarını gezmeye kalktığınızda birkaç gününüzü ayırmanız gerek. Dünya'nın en büyük tek parça inşa edilmiş Budist tapınası ise Yogyakarta'da. Çoğu sönmüş olan yüzlerce volkanik yanardağ ise trekking yapmak için ideal. Java adasındaki İjen volkan kraterinde çalışan sülfür işçileri dağı sırtlarında 70 kilo sülfür dolu sepetlerle iniyorlar. Onların hayat mücadelesine, sülfürden yapılmış ufak bir hediyelik eşya alarak yardım edebilirsiniz. Hala tepesinde dumanlar tüten Bromo volkanında sabah güneşin doğuşunu seyredebilirsiniz. Dünya'da sadece Endonezya'da doğal hayatlarını yaşayan ve dünyanın en büyük kertenkele çeşidi olan komodo ejderlerini (3 mt-140 kg) görmek için Komodo yada Rinca adasına gidebilirsiniz. Gitmişken renga renk su altında scuba dalış yapmadan dönmek olmaz. Orangutanları Kalimantan'da, hala kabile hayatı yaşayan Papua yerlilerini Endonezya Papua'sında görebilir, dünyanın en pahalı kahvesi olan Kopi Luwak kahvesini Sumatra bölgesinde yaşayan, Paradoxurus hermaphroditus adlı hayvanın dışkısından yapılan kahveyi içebilirsiniz. Siz iyisi mi Bali adası hayalinin yanına biraz da macera ekleyin. Kendisi ne kadar küçük bir ülke gibi görünse de, Dünya' nın güzelliklerini anlatabilecek, seni içine alıp geçirdiğin her anın ayrı ayrı keyfine varmanı sağlayacak kadar kocaman. Yeni kültürleri, yaşamlar tanımak ve içlerinde kaybolmak mı istersiniz yoksa her anınızı doğa ile baş başa mı geçirmek mi? Atlamak, zıplamak ve tırmanmak mı yoksa macera ve adrenalin mi istersiniz? Hepsi için Ekvador' a hoş geldiniz. Ne almak istiyorsanız onu size verebiliyor. Her ne kadar modern yaşama adapte olmuş gibi dursa da eski gelenek ve göreneklerinden hiç kopmamış, eskiyi ve şuanı harmanlayabilmiş sıcacık bir yer Ekvador. Büyük şehirlerinden küçük kasabalarına, doğusundan batısına, kuzeyinden güneyine nereye giderseniz gidin size hep zamanın içinde yolculuk yaptırıyor gibi olacak. Gezginin Künyesi: Yeni yaşamları ve kültürleri onlardan biri gibi yaşayarak öğrenmek, Dünya' nın doğal güzelliklerini görmek ve macera en büyük tutkularımdan birisi olduğu gibi, bunları paylaşabilmekte en çok sevdiğim şey. Zamanın yettikçe Dünya' nın her yerini karış karış dolaşmak ise en büyük hayalim. Bu nedenle, her fırsatta yola çıkıp, sınırları geçip hayatı keşfediyorum. Şimdiye kadar gezdiğimiz yerlerin hepsi yüreğimizde güzel izler bıraktı, ama bazıları yine de bir başkaydı. Bunlardan en özeli Tayland'dı örneğin. Turist tuzaklarından kaçmaya çalıştığımız ilk günleri ve o günlerin stresini saymazsak eğer, kendimizi özellikle Bangkok'ta evimizde gibi hissettik. Gerçek evimize döndüğümüzde, orada tanıştığımız insanlar, yaşadıklarımız, yediğimiz, içtiğimiz her şey burnumuzda tutuyordu. Evimize döndüğümüz halde ev hasreti çektiren ilk yerdi bizim için Tayland. Ertesi sene tekrar yüreğimiz çağırdığında, adeta uçarak gittik. Öyle ki hasret gidereceğimiz, bizi havaalanında karşılayacak bir dostumuz bile olmuş, dünyalar iyisi Mr. Big. Sanıyorum Tayland'da bizi en çok insanların samimiyeti ve misafirperverlikleri etkiledi. Batıdan, bizim baktığımız yerden farklı görünseler de kendine has zenginliği, birbirinden çekici destinasyonları ile gönlümüzde taht kurdu Tayland. Aslında dört ülkeyi kapsayan Güneydoğu Asya gezimiz, dünyanın batı ve diğerleri diye ikiye ayrılmadığını gösterdi bize. Sırf batıyla aynı düzende yaşamadıkları için diğerleri olmadıklarını, her yerin kendine has ayrı bir dünyası ve mutluluğu olduğunu gösterdi. Dünyanın bu farklılıklarla daha güzel, daha renkli olduğunu anladık orada biz.... Tayland'ın gönlümüzde edindiği ayrıcalıklı yerde coğrafi güzelliğinin etkisini de atlamamak lazım. Örneğin gerçekte mi hayalde mi olduğumuzu ayırt etmekte zorlandığımız, 2 kilometre karelik ada Koh Lipe, tekrar tekrar gitmek istediğimiz destinasyonların en başında yer alıyor. Gezgin Künyesi: Bağlasan durmaz, her fırsatta kendilerini yollara vuran, gezgin ruhlu bir çift. Almanya'nın güneyinde Stuttgart kentinde yaşıyor ve aslında tam zamanlı işlerinde bir nevi gezmek için çalışıyorlar. Gezmeyi, keşfetmeyi, farklılıkları deneyimlemeyi seviyorlar. Ayrıca 2009 yılından beri "Gezmeyi seven paylaşmayı da sever" diyerek gezme tutkularını, gezilerini, edindikleri tecrübe ve anılarını gezi bloglarında paylaşıyorlar. Essaouira, Atlas Okyanusu kıyısında 70 bin nüfuslu bir balıkçı şehri. 1952'de, Orson Welles'in Othello filminin açılış sahnesinde görünce gezginlerin ilgisini çekti. Portekizlerin yaptığı kale ve surlar sayesinde, 2001'de, en iyi 18'inci yüzyıl sur içi yerleşimlerinden biri olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girdi. Atlantik Okyanusu kıyısında uzanan, şirin, romantik, otantik bir kent Essaouira. Tarihi bölgesini oluşturan Medine'si surlarla çevrili. Şehrin birbirini dik kesen sokakları, beyaz badanalı mavi çerçeveli binaları, geçmişin tüm ayrıntılarını koruyor. Müdahale görmediğinden doğal doku bozulmamış. Suklarda sağlı, sollu hediyelik eşya dükkanları sıralanmış. Bembeyaz boyanmış mavi panjurlu evlerin içlerini görmek mümkün değil. Pencereler sur duvarlarıyla orantılı olarak yüksek yapılmış çünkü. İnce, uzun, dar sokaklarında dolaşırken Afrika, Berberi, Arap müziklerinin ritimleri eşliğinde zaman içinde bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Sanat galerilerinde sergiler gezebilir, otantik berberi evlerinde konaklama yapabilir, yüksek duvarlı göğe uzanan dar sokaklarında müzik dinleyip, kafelerinde soluklanabilirsiniz. Gezginin Künyesi: Handegül hem geziyor, hem de profesyonel olarak fotoğraf çekiyor. Slumdog Millionare filmine de konu olan "Dharavi Varoşları"nda bizim bir odamız büyüklüğündeki 20 metrekarelik ev diye nitelendirilen naylon çadır destekli barakalarda 15 nüfus tüm eşyalarıyla birlikte yaşıyor. Güneş girmeyen sokakların belirli mesafelerde ortalarında büyük avlular var, şehrin çöpü bu avlulara geliyor. Çocukların oyun, kadınların güneşlenme ihtiyaçlarının karşılandığı bu çöplüklerden "geri dönüşüm" yapılarak para elde ediliyor ve bölgenin geçimi sağlanıyor. Aylık ortalama 60-200 US Dolar gibi gelirle çalışan insanlar tüm ihtiyaçlarını bölgede görüyor ve bu paradan memleketlerindeki ailelerine para da yolluyorlar. Milyon dolarlık sinema starlarının evlerinin sadece birkaç km uzağındaki çocukların altında donu yok ve çöp içinde oynuyor, öğreniyor, dans ediyor, büyüyor ve aşık oluyorlar. Aynı zamanda evlerin ve bölgenin yani "işin" sahibi ağabeyler de yaratılan ekonomi ile milyonları götürüyor. Gezginlerin Künyesi: Şu ana kadar 35 ülke gezen Taflan, gezmeyi bir seyahat biçimi kabul eder ve fırsat bulmaktansa buna fırsat yaratmayı tercih eder. Endüstri Mühendisi olan Barış, özel bir bankada iş analisti olarak çalışmakta, tüm ek zamanlarında yeni yerler görmeye çaba harcamaktadır. Bu tür yazılarda bana göre hep atlanılan ancak bir Tayland'a, Nepal'e tapınakları merak edip görmeye giden bir gezginin, mutlaka İsrail'e de gitmesi gereklidir diye düşünürüm. İsrail, ortadoğunun Barcelona'sı Tel Avivi, üç büyük dinin kutsal kabul ettiği Kudüs'ü ve yılların bitmeyen sorunu olan Filistin'i ile bir gezginin mutlaka görmesi ve deneyimlemesi gereken bir yer bence. Kudus şehrinin dünya üzerindeki elektromanyetik çekim noktalarından biri olduğuna inanıyorum, Özellikle şu anda sadece Müslümanların girebildiği ancak üç büyük dinde de bir hikayesi olan Kubbetüs Sahra'nın içinde yer alan "Kaya" ya dokunduğunuzda, bin yıllarca süren mücadelenin ne için olduğunu belki kısa bir süreliğine de olsa deneyimleyebiliyorsunuz. İsrail ve Kudüs gerçekten kültürel ve manevi olarak çok güzel. Durduk yere iş çıkarıp 10 rota daha planlatan tüm gezginlere, bizlere vesile olan Sevil'e selam olsun. Her biri birbirinden keyifli rotalarda, birbirinden değerli yorumlar var, e o zaman yollar yine bizi ve ilham alan yeni yolcularını bekler. Taflan, ben yazıyı düzenlerken çok zorlandım. Hangisine gitsem önce diye kara kara düşündüm. Ben de gitmek istiyorum. Hepsine gitmek istiyorum. Okudukça kıskanıyorum ciddi ciddi hem de.... Harika bir derleme olmuş. Rota bazında böyle derlemeler yola çıkacaklar için sağlam bir kaynak niteliğinde. Merhabalar. henuz sizler kadar uzun seyahatlere cikamasam da ben de hem gecmis tecrubelelerimi hem de bundan sonra cizecegim rotalari paylasmaya kendi sayfamda basladim. bu yzailardan da cok ilham aldim isi gucu birakasim gelmedi degil hani 🙂 yureginize saglik. Harika bir derleme. hepinizin eline saglik. Norveç büyüleyici görünüyor. insanca yasanacak ilk ulkelerden biri benim gözümde. Sevil çok keyifli olmuş derlemen teşekkürler. Burada yazıldığı kadar kolay değil tabi hepimizin hayatı. İşimi bıraktım şimdi daha çok geziyorum ama düzenli olan maaşı bırakıp belirsizliğe gitmek hiç kolay değil. Bugüne kadar gördüğüm ülke sayısı yaklaşık 85 olmuş. Çalışırken bu kadar olmazdı herhalde. Biz gezginler zengin öleceğiz çünkü çok şey gördük ve yaşadık. Bu sıralama alır başını gider Sevil... Her göze her bakış açısına göre değişir ancak bende iz bırakan 12 numara. Bana göre 1. sıra "dünyanın en büyük açık hava müzesi olan" 81 ilin en az 55 ilinin mutlaka görülmesi gereken yer olan ülkemiz Türkiye. Kesinlikte Türkiye bence de mutlaka gezilmesi görülmesi gereken ülkelerin başında! Aralarında Endonezya'yı tek geçerim. Bir sefer gidilip 2-3 haftada keşfedebileceğiniz bir yer değil. Etrafındaki adalar muhteşem. Şuana kadar bir tek Bali'ye gidebildim fakat en kısa zamanda diğer adalara da gitmek istiyorum. Endonezya çok büyük tabii ama hepsini olmasa da bir kısmını 2-3 haftada görmek mümkün.