Aradan geçen Tuna nehri Buda ve Peşt olarak şehri ikiye bölüyor. Macar arkadaşlarımızdan öğrendiğimiz kadarıyla; Buda kısmı daha tarihi ve sakin iken Peşt için her yol bara çıkar diyorlar. Macarlar kendi hallerinde sakin insanlar. Ayrıca İngilizce konusunda zorluk yaşamıyorsunuz, herkes az çok konuşuyor. Budapeşte bizce gezilecek yerlerinden ziyade, kafeleriyle ve şehir yaşamıyla öne çıkan bir yer. 2 dolu dolu gün gezmek için fazlasıyla yeterli. Kalacağınız yer de bu yukarıdaki duraklara yakın olduktan sonra geri kalan kısımlar sizin tercihlerinize kalmış. Ulaşım çok kolay ve ucuz zaten. Macaristan'ın para birimi Forint ve fiyatlar diğer Avrupa şehirlerine göre daha uygun. Forint'i de Türk Lirası'na göre karşılaştırırsak alım gücü olarak bizden çok farklı değil. Budapeşte'ye İstanbul'dan uçakla gelmek çok kolay ve tabi bilet ücretleri de belli bir süre önceden alındığında, görece daha ucuz olabiliyor. Pegasus ve THY'nin uçuşları var güncel olarak. Budapeşte'de şehir içi ulaşım çok kolay ve ucuz; isterseniz tek kullanımlık bilet alın isterseniz 10'luk bilet. Fiyatları yukarıda paylaştık ama siz 10'luk bilet alın. Bu biletle havaalanından şehir meydanına çok cuzi bi' fiyata gelmiş oluyorsunuz. Havaalanından şehir meydanına gelen iki türlü otobüs var bu arada; biri normal toplu taşıma otobüslerinden, diğeri airport shuttle. Airport shuttle daha hızlı ve konforlu olduğu için fiyatı 900 HUF (yaklaşık 17 Lira). Budapeşte'nin en etkileyici, görenlere bir vay anasını Serhat neler dönmüş dedirten devasa binası. Dünyanın en büyük üçüncü parlamento binası olan bu mimari eser, Budapeşte'nin de en yüksek yapısı aynı zamanda. Neo-gotik tarzdaki Parlamento Binası şehrin Peşte kısmında, Tuna Nehri'nin kıyısında yer alıyor. Budapeşte fotoğraflarında en çok gördüğümüz yerlerden biri burası aslında; dağın yüzeyinde yukarı doğru çıkan fünikülerler bu tepeye çıkıyor. Budapeşte'nin Buda tarafında yer alıyor ve buradan tüm şehri izleyebiliyorsunuz. Şehrin panoromik fotoğrafını çekmek, şehre tepeden bakmak için çok güzel bir bölge. Buda Kalesi'nde bulunan Balıkçı Tabyası, bizim en çok beğendiğimiz yer. Tabyaya gittiğinizde Parlemento Binası bütün görkemiyle hemen karşınızda kalıyor. Tabya aslında bir kale olarak inşa edilmiş ama seyir terası olarak kullanılıyor. İsmini bulunduğu tepenin eteklerinde balıkçılar olduğu için almış diyorlar.. Alt teraslar tamamen ücretsiz, üst katlara giriş ise sadece gece 20:00 sabah 09:00 arası ücretsiz. Macaristan'ın Dünya Mirası bölgelerinden biri. Varosliget Parkı ve Szechenyi Thermal Bath'in ana girişi bu meydandan. Ayrıca Macaristan'daki en iyi sergi mekanıymış. Peşt tarafında, Varosliget parkı içinde yer alıyor. Biz Budapeşte'ye Kasım ayının sonunda gitmiştik ve hava buzzz gibiydi. O soğukta, açık havada sıcak havuzlara girmek çok farklı bir deneyimdi bizim için. Kapalı kısımda da çeşit çeşit havuzlar ve saunalar var bu arada. Tüm gün için kişi başı ücret: 16 . Vaci Macarca Sokak demekmiş. Yani burası Utka Sokağı. Özetlemek gerekirse Budapeşte'nin İstiklal Caddesi diyebiliriz. Tabi şuanki İstiklal Caddesi düşünülürse çok daha güzeli.. Özellikle Christmas zamanında cadde ışıl ışıl, çok kalabalık ve canlıydı. Bu atmosfer çok hoşumuza gitti. Vörösmarty ter durağından başlayarak Vaci Utka'ya ulaşabilirsiniz. Budapeşte'nin en büyük kilisesi. Terasından manzaraya bakmak için güzel bir seçenek. Bazilikaya giriş ücretsiz ama manzara terasına çıkış 500 Forint civarı. En yakın durak Arany Janos Sokağı durağı. Danube Nehri'nin tam ortasında yer alan adaya biz gidecek vakit bulamadık ama ada yarım saatte gezilebilecek kadar küçükmüş. Siz vakit bulursanız şehirden kaçmak için iyi bir alternatif olabilir. 4 ve 6 numaralı tramvaylar gidiyor. Açık büfe, 23 euroya, 2 saat istediğiniz kadar yiyorsunuz. Biz buradan çok memnun kaldık, yemekleri lezzetli restoran içi de güzeldi. Buda kısmında bulunan Hadik'in kendi birası var normal biradan hafif biraz daha sert ve değişik, kafenin içinin tasarımı çok hoş ve modern. Yolunuzu düşürün deriz. Avm'nin dışında genelde kahvaltı için gelinen kafe, kahvaltı dediysek tabii ki bir Türk kahvaltısı beklentisine girmeyin.. Sandviçler, kekler, yoğurtlu müsli gibi yiyecekler var, fiyatları uygun. Çorbaları ile ünlü çok küçük tatlı bir kafe. Özellikle üniversite öğrencileri tercih ediyor. Budapeşte'nin barları genelde eski binalar içinde, avlulu oluyor. Burası da öyle, gençlerin takıldığı samimi bir mekan. Fiyatları uygundu. Biz burda kahvaltı yaptık, kahvesini beğenmedik ama kahvaltısı ortalamaya göre iyiydi. Burda tasarım el yapımı, vintage güzel şeyler var. Çalışanlar ise çok neşeli, biz değişik çoraplar aldık. Küpeleri de çok güzeldi. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Almanya'nın enn romantik şehrinin gezi notlarına hoş geldiniz! Bu yazıda Hansel ve Gretel'e, Pinokya'ya esin kaynağı olmuş Rothenburg ob der Tauber'den bahsedeceğiz. Bu minik şehre adımınızı attığınız an Rothenburg sizi içine çekiyor, müthiş bir Ortaçağ atmosferi ve romantizmini burnunuzun direğine kadar hissettiriyor! Hele bir de karlı bir havada giderseniz kartpostallardaki manzaraları aratmıyor. 🙂 Bu kadar reklam yeter sanıyoruz.. Rothenburg ikinci dünya savaşında saldırıya uğramadığı için eski tarihi dokusunu koruyabilmiş. Çevresindeki hendekleri ve surlarıyla da ünlü olan şehir; Bavyera eyaletindeki Frankonya bölgesinde yer alıyor. Biz haydaa bir de Frakonya mı çıktı başımıza derken Bavyeralı arkadaşımızın anlattığı kadarıyla; Kuzey Bavyera'ya Frankonya deniyormuş. Nürnberg, Rothenburg o. d. T gibi şehirlerle Bavyera'nın güneyi arasındaki mimari ve kültür bile biraz farklılık gösteriyormuş. Nürnbergliler kendilerini Bavyeralı değil Frankonyalı sayıyormuş falan.. Bavyera başkenti Münih olan Almanya'nın güney bölgesi. Diğer önemli şehirleri ise; Augsburg, Nürnberg, Regensburg, Ingolstadt, Bamberg ve Würzburg diyebiliriz. Müthiş doğası, Oktoberfest'i ve Bayern Münih futbol takımı ile ünlü olan bölge ayrıca Almanya'nın en zengin eyaletiymiş. İnsanlarının kendilerini beğenmiş ve burnu havada oldukları söyleniyor... Haksız değiller sanki.. Würzburg'tan Füssen'e kadar uzanan Almanya ile ilgili algılarınızı değiştirecek bir yol bu Romantische straße. Rotada kaleler, masaldan fırlamış şatolar ve Ortaçağ kentleri var. Son durak Disney'in logosundaki Neuschwanstein Şatosu ve Alpler'in başlangıcı. Rothenburg o. d. T ise romantik yolun Ortaçağı manzaraları açısından en ünlüsü. Biz Rothenburg o. d. T'e Aralık'ta yani Christmas zamanı gittik ve gerçekten hayran kaldık, şehir bizi karla karşıladı ve romantik yolun hakkını verdi. 🙂 Bunun yanı sıra kışın çok soğuk olduğu da göz önüne alınmalı. 29 Kasım'dan 23 Aralık'a kadar Noel pazarı açık. Saatleri; hafta içi 11:00-19:00, haftasonu 11:00-20:00. Christmas zamanı gitmeseniz bile baharda da bu şehrin çok güzel olacağını düşünüyoruz. Yazın ise turist akınına uğruyormuş. Biz Rothenburg o. d. T'ye günübirlik geldik 2-3 saat geçirip Nürnberg'e geri döndük. Bu yüzden konaklanacak pek yer bilmiyoruz ancak Rothenburg çok turistik bir yer olduğu için konaklama için pahalı bir seçenek olduğunu söylemiş olalım. Almanya genel olarak pek ucuz değil, Rothenburg hiç değil. Euro cinsinden geliriniz yoksa hemen hemen hiçbi' yer ucuz değil gerçi laksjdalskjd. Meydandaki noel pazarının fiyatları Nürnberg'e göre ucuzdu aslında ama restoranlar, hediyelik eşya dükkanları vesaire Avrupa ortalamasına göre biraz pahalıydı. Geldik zurnanın zırt dediği yere. Rothenburg Nürnberg'ten araba ile 1 saat gözükmesine rağmen toplu taşımayla 1 buçuk saatte ancak varabiliyorsunuz. Çünkü bir sürü yere uğrayarak gidiyor ve Nürnberg'ten en az 2 vesait değiştirmeniz gerekiyor. Münih'ten de aynı şekilde. Ama biz o Rothenburg'a gidilecek dedik ve başardık. Burda en önemli nokta ise Bavyera ticket!!!!! Nedir bu Bavyera bileti derseniz; Almanya'da sadece Bavyera bölgesinde geçen günübirlik (GECE 3'E KADAR 24 SAAT DEĞİL) istediğiniz kadar kullanabileceğiniz ve Bavyera'da her yere gidebileceğiniz bir bilet. Yani bir günde Nürnberg, Rothenburg o. b. T, Münih yapabilirsiniz mesela. Tek kişilik ücreti 26 euro, ancak eklenen her kişi için +6 euro oluyor. Max. 5 kişiye kadar alınabiliyor. Dolayısıyla 2 veya daha fazla kişiyseniz kesinlikle bu biletten alın kafanız rahat gezin. Biz 3 kişi 38 euro'ya aldık, kişi başı 13 euroya geldi ve bir sürü aktarma yaptık. Bavyera biletini şurdan alabilirsiniz. Şehir içi ulaşıma gelecek olursak, Rothenburg o. d. T çok çok küçük bir şehir. Yürüyerek, fotoğraf çekerek, bi' yerlerde bi' şeyler yiyip içerek 2-3 saatte rahatça gezebilirsiniz. Şehrin girişinde bulunan saat kulesi, Röderbogen kemeri ve Markusturm Kulesi. Aynı zamanda Rothenburg'un ikonik manzaralarından biri. Şehrin kalbi. Belediye binasının, Christmas marketin ve St. Georges çeşmesinin de yer aldığı, şehrin en merkezi noktası. Her yere buradan gidebilirsiniz. Bu kadar uzun bir kelime olacak ne vardı? Altı üstü Alman Noel Müzesi... İçeride Noel'in tarihi ve kültürü ile ilgili birçok bilgi edinebilirsiniz. Biz müze gezmeye vakit ayıramadık, ama meraklısı için güzel bir seçenek. Giriş kışın 3, yazın 5 euro. Burası aslında Belediye Binası. Girişi Christmas Market'ten. 220 basamak merdiven çıkıp tepeden bu manzarayı görebiliyorsunuz. Yalnız merdivenler çok dar ve dik, ve çıktığınız yer de yine çok dar, baştan söylemesi. Ona göre kararınızı verin... ama bizce kesinlikle değer. Tepeye çıkış kişi başı 2,5 euro. Christmas markette glühwein yani sıcak şarap içmenizi öneririz. 2,5-3 euro gibi bir şeydi fiyatı. Schneeballen yani kartopu tatlısı denilen hemen her yerde göreceğiniz bir tatlı var top şeklinde. Bir sürü de çeşidi var, biz öyle bayılmadık ama denenebilir. Patates salatası yine Almanya'da ünlü; tam olarak püre haline getirilmemiş, içinde küçük parçalar olan patates salatasını çok seviyorlar. Bir de lahanayı çok seviyorlar anlam veremediğimiz bir şekilde.. Rothenburg o. b. T'de restoranlar pek ucuz değil ancak biz karda kışta gittiğimiz için biraz da ısınmak adına dışarıdan güzel görünen bir restorana oturup, bi' şeyler yedik. Fiyatı kişi başı 10 Euro civarıydı, yemekler fena değildi. Rothenburg'a tekrar gidecek olsak burayı arayıp bulmayız. Tatlı mı tatlı vitriniyle dikkatimizi çeken bir candy shop 🙂 Simge kendini kaybetti içeride.. el yapımı yapılan sıcak şekerlerinden ikram ettiler. Fiyatlar uygun, farklı şekerler vardı içeride. İlginç olan dükkanda Metallica, Guns N' Roses falan çalıyor olmasıydı.. Rothenburg ob der Tauber Gezi Notları yazımızın sonuna geldik, umarız ki gezinize bir faydamız dokunmuştur. Başka bir yazıda buluşmak üzere! Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Uzun zamandır tuhaf bir şekilde Noel pazarlarının hayranıyız. Aslında karlı kış günlerinde içilen sıcak bir kahve ya da şarap bizim için hep huzur verici olmuştur. Noel pazarlarını bu kadar severken, bu pazarların en güzellerinden bazılarının Alsace bölgesinde, özellikle de Strasbourg ve Colmar'da olduğunu öğrenmiştik. Alsace bölgesine gitmeyi kafaya koyduktan sonra Instagram'da bu bölgelerin hesaplarını takibe almış ve uzun bir süre sadece fotoğraflarda yaşamıştık o güzellikleri. Uygun zaman geldiğinde biletlerimizi aldık ve seyahatimize Alsace bölgesinin de başkenti olan Strasbourg'dan başladık ve bu şehrin Old Town bölgesini gezdikten sonra gördüklerimize hayran kaldık. Sorun şu ki; herkes Colmar ve Eguishem'in daha güzel olduğunu söylüyordu; ama daha ne kadar güzel olabilirdi ki?.. Strasbourg'da 1,5 gün kaldıktan sonra Colmar'a geçtik, Old Town'a uğramadan eşyalarımızı eve bıraktık. Aynı günün akşamı Old Town'a yürüdük ve karşılaştığımız manzara bizi çocukluğumuzda izlediğimiz masalsı çizgi filmlerdeymişiz gibi hissettirdi. Sonraki gün erkenden uyanıp, sokakları ve köyleri gündüz gözüyle keşfetmeye başladık. Colmar ve civar köylerdeki Noel pazarları; 22 Kasım 30 Aralık tarihleri arasında kuruluyor. Yalnız bu bölgedeki pazarlar, Strasbourg gibi şehirlere göre çok daha erken (akşam 7 gibi) kapanıyor, buna dikkat etmek gerek. Alsace'da genel olarak akşam 8'den sonra çoğu yer kapanıyor. Açık olan yerler de genelde rezervasyon sistemiyle çalışan restoranlar oluyor. Bu arada Alsace bölgesinde çok sayıda Michelin rehberinde olan restoran var. Link bıraktık, merak edenler konumlarıyla ve yorumlarıyla birlikte inceleyebilir. Michelin rehberi, dünyanın en prestijli restoran değerlendirme sistemlerinden biri olarak anılıyor. Yerli ve milli gururumuz Vedat Milor'un bu konuda bazı karşıt düşünceleri var ama onlar bu yazının konusu değil.. Alsace bölgesi ve doğal olarak Colmar da genel olarak pahalı diyebiliriz. Yeme-içme konusunu kaldığınız evde veya Noel pazarlarında biraz daha ekonomik olarak halletmek mümkün. Christmas markette gezerken zaten burnunuza gelen kokulara kapılıp, 3-5 Euro'luk atıştırmalıklardan kesin yersiniz. Şehir içi ulaşım pahalı ama zaten çoğu yeri yürüyerek gezdiğiniz için bu konu sizi çok üzmez, kaldı ki Colmar'da şehir içi ulaşım yok denecek kadar AZ. Konaklama da kaldığınız bölgeye göre değişmekle birlikte, genel olarak pahalı. Bu yüzden konaklama işini erken ayarlamakta fayda var. İstanbul'dan direkt Basel'e uçuyorsunuz. Basel-Mulhouse-Freiburg Havaalanı'ndan, 10 dakikada bir kalkan 11 numaralı shuttle ile Saint-Louis'e gidiyorsunuz ve oradan da TER adı verilen trenlerle yarım saatte gidiyorsunuz. Biz, Stuttgart'a Pegasus'un kampanyasıyla çok uygun (gidiş dönüş 320 TL) bilet bulduğumuz için rotamızı buna göre çizdik. Stuttgart'tan Strasbourg'a geçiş ve bir gün konaklama, dolu dolu bir buçuk gün Strasbourg. Strasbourg'dan Colmar'a geçiş ve bir gün konaklama, dolu dolu bir gün Colmar, yarım gün Eguisheim. Bu rotaya göre, Stuttgart Havaalanı'ndan Strasbourg'a Flixbus ile yaklaşık 3 saatte ve 15 Euro'ya gittik. Strasbourg'u gezdikten sonra da trenle Colmar'a geçtik. Yolculuk yaklaşık yarım saat sürüyor ve ücret 10 Euro. Talihli Timetogo. blog Fransa'daki grevi yakalamayı başardı ve normalde yarım saatte bir çalışan Strasbourg-Colmar trenleri, günde sadece 2 sefer yapıyordu. Bu sebeple trende yer kapmak adına, gara biraz erken gidip kendimizi Zincirlikuyu metrobüs simülasyonunda bulduk. Alsace bölgesini gezmek için başka bir seçenek de araç kiralamak. Araç kiralamanın en güzel yanı, istediğiniz zaman istediğiniz yere gidebilmek. Alsace bölgesinde çok sayıda Ortaçağ'dan kalma köy bulunduğu için bunları araçla gezmek, toplu taşımaya göre çok daha kolay olacaktır. Hava alanlarından kiralanan araçların, genel olarak şehir merkezindekilere göre daha ekonomik olduğunu hatırlatalım. Alsace ticket: Günübirlik bir bilet. Kişi başı ücreti 38 Euro ve tüm Alsace bölgesindeki ulaşım seçeneklerinde geçerli. Bu linkten daha detaylı inceleyip satın alabilirsiniz. Noel Shuttle: Colmar Tren Garı'nın hemen karşısından kalkan bu shuttlelar ile köylere rahatça ulaşabilirsiniz. Bu shuttlelar, adı üstünde sadece Noel zamanı çalışıyor ve saatler, duraklarda yer alıyor. 440, 3 ve 208 numaralı otobüslerle Colmar'dan Eguisheim'e gidiş geliş hafta içi 5/hafta sonu 8 Euro karşılığında gidebilirsiniz. Aslında tüm köyler birbirine benzediği ve zamanımız da kısıtlı olduğu için biz, genel olarak en çok beğenilen köye, yani Eguisheim'e gittik ama diğer köylere gitmek isterseniz de duraklardaki çizelgelerden saatleri ve otobüs numaralarını takip edip istediğiniz yere rahatça ulaşabilirsiniz. Colmar'ın kesinlikle en beğendiğimiz ve en tatlı kısmı diyebiliriz. Petite Venice denmesinin nedeni bu bölgedeki kanallar. Evler, mimari açıdan Venedik'e benzemese de kanallar ve minik köprüler Venedik'i andırıyor. Little Venice'in en güzel yeri bizce Quai de la Poissonnerie kısmı. Sanki şehrin Ortaçağ'daki yöneticileri birilerine "kurabiyeye benzeyen renkli renkli yarı ahşap evler yapın buralara!" demiş gibi sokaklar. Colmar'ı gezmek için bir gününüz varsa, gezinize sabah erkenden bu bölgede başlamanızı öneririz. Böylece kalabalıktan kurtulmuş, Colmar'ın en güzel kısmını sakince gezmiş olursunuz. Colmar'ın nerdeyse tüm gezilecek yerleri Old Town bölgesinde diyebiliriz. Instagram'da ya da kartpostallarda en çok görülen Colmar manzaralarının büyük kısmını süslemekte bu güzel sokaklar. Colmar'ın en güzel fotoğraf yeri ve kurabiye pembe evi! Gece ayrı gündüz ayrı güzel. Colmarlılar evlerini süslemeye bayılıyorlar bu arada! Dükkanların ve evlerin önünde hep süsler gördük. Grand Rue ile Place de l'Ancienne Douane'in birleştiği köşede yer alıyor. Colmar'ın bir diğer fotojenik binası ve sokağı.. Hadi yine iyisiniz instagramcılar yaşadı :p Bu ve bunun gibi birçok tarihi binalara Old Town genelinde ve Rue des Marchands özelinde ulaşabilirsiniz. Bu sokağı baştan sona yürümenizi öneririz. Old Town sokaklarında gezerken dikkatinizi çekecek eski ve gösterişli binalardan birisi. 1500'lü yıllardan kalma bina, Rue des Marchands Caddesi üzerinde yer alıyor. 15. yüzyıldan kalma, eskiden gümrük binası olarak kullanılan Koifhus, şimdi ise halka açık ve bünyesinde çeşitli aktiviteler yapılıyor. Avlusunda Noel zamanı pazar kuruluyor ve bizce çok keyifli bir mekan olmuş. Colmar'dan daha küçük daha samimi ve daha doğal bulduğumuz masalsı köy Eguisheim. 2013 yılında Fransa'nın en güzel köyü seçilmiş. Biz burası tam bir film platosu derken öğrendik ki Beauty and the Beast filminin çekiminde bu köyden esinlenilmiş. Köyün güncel nüfusu yaklaşık 2000 kişi. Burada yaşayan insanlar geçimlerini yüzyıllardır şaraptan sağlıyormuş ve refah seviyeleri çok yüksekmiş. Yaa öyle işte adamların köyleri bile zengin..... Colmar'dan Eguisheim'e nasıl gelineceğini ulaşım kısmında anlatmıştık. Colmar'a kadar gelmişken buraya da en azından bir yarım gününüzü ayırın deriz. Aslında köy çok çok küçük ve kısa sürede gezebilirsiniz ama fotoğraf molaları ile yarım gününüzü ayırmanızı tavsiye ederiz. Eguisheim'in her tarafı çok çok çok güzel ama bu meydan ve süslü çeşme en ünlülerinden. Arkada da Saint Leon Şapeli'ni görüyorsunuz. Mulledwine : Bölge zaten şarap yolu üzerinde ve şarabıyla ünlü. Kış aylarında özellikle sıcak şarabı müthişti. Noel pazarında 2,5-3 Euro'ya içebilirsiniz. Tarte Flambee / Kiş: Pizza/tart karışımı bu mükemmel yiyeceği mutlaka denemelisiniz. Yalnız Eguisheim'da ve Alsace bölgesinde şöyle bir durum var; bir yemeği iki kişi paylaşamıyorsunuz. Bir servis ücreti daha ödeyip (Eguisheim'de 3 Euro) güzel güzel paylaşabilirsiniz. Bu olayı çok saçma bulduk, ama Alsace bölgesi genelinde böyle bir durum var. Ekler ve fırın ürünleri: Fransızlar genel olarak fırın ürünlerinde başarılılar, özellikle yediğimiz eklerlerin hepsi çok lezzetliydi. Cafe-fırın gibi restoranlar var, yediğiniz her şey çok taze ve lezzetli. Dışarıdan kalabalık gördüğünüz fırınlara dalıp bir şeyler deneyin deriz. 1. Poulaillon: Old Town'ın girişinde yer alan bu patisserie'de güzel bir kahvaltı yapabilirsiniz. Kruvasan doyurucu olmasa da kahveleri ve eklerleri çok güzel. 2. Lorber: Eklerini çok beğendiğimiz fırın, pembe evin hemen karşısında. Büyülü Fransız köyleri Colmar ve Eguisheim yazımızın sonuna gelmiş bulunmaktayız! Umuyoruz ki gezinize bir faydamız dokunur. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Noel ile ilgili biraz ön bilgi verecek olursak; Dünyanın birçok ülkesinde Hristiyanlar'ın geleneksel olarak Hz. İsa'nın doğum gününü kutlama bayramı diyebiliriz. 24 Aralık'ı 25'ine bağlayan gece Noel gecesi. 24 Aralık ise Christmas Eve yani Noel arifesi. Tabii Noel sadece iki günde kutlanmıyor, Kasım'da kurulmaya başlanan Noel pazarları genellikle 25-30 Aralık'a kadar açık oluyor. İlk kurulan Noel pazarı ise 1384'de Almanya'nın Bautzen, Saxony şehrinde diye biliniyor. Daha sonraki zamanlarda ise Noel ve yılbaşı kutlamaları evrenselleşiyor ve bir gelenek haline geliyor. 24 Aralık'tan 1 Ocak'a kadar Avrupa'da hemen her dükkan kapalı oluyor.. Avrupa'da gezmeye gidecekseniz aklınızda bulunsun. Noel pazarı gezmek için Hristiyan olmak gerekmediğini belirtmemize gerek var mı.. Öyle ki yüzde 75'i ateist olan Estonya'nın başkenti Tallinn Christmas kutlamada listemizin başında. O zaman geçelim en güzel Noel pazarları listemize! Tabii ki 1 numara Baltık ülkelerinin incisi, erasmus yaptığım ikinci yuvam Tallinn! Bu aralar çok popüler ve Estonların da dediği gibi Avrupa'nın Best Christmas Market'i kendisi. İlk sırayı almasının sebebi Christmas marketinin karlar altında hem çok samimi hem de çok düzenli olması. Zaman zaman meydanda konserlerin verilmesi de cabası! Ayrıca meydandaki Noel ağacının 1441 yılında dikilmiş olduğunu söyleyelim. Noel pazarı Tallinn'de sadece Tallinn Old Town'da kuruluyor ve çok keyifli zaman geçiriyorsunuz. En çok tercih edilen yiyecekler: sıcak şarap, lahana kavurması ve patates. Tabii bunun yanı sıra takılar, bardaklar, şapka-eldivenler en çok alınan hediyelik eşyalardan. Ayrıca Tallinn Noel pazarı diğer pazarlara göre epey erken açılıp, geç kapanıyor. Noel Pazarı 15 Kasım 07 Ocak tarihleri arasında kuruluyor. Noel ile özdeşleşen Fransa'nın minik şehri Colmar'ın hem süslü sokaklarını hem Noel pazarlarını çok çok beğendik. Kurabiye evleri, masalsı sokakları ve ışıklarıyla tam bir Noel şehri! En ünlü yiyecekleri: pretzels, mulled wine ve krep. 22 Kasım 30 Aralık tarihleri arasında kuruluyor. Colmar&Eguisheim Gezi rehberi için şöyle alalım. En ünlü yiyecekleri: sosis, bira, sıcak şarap, lahana kavurması, waffle ve kurabiyeler. Pazar 29 Kasım- 24 Aralık arasında kuruluyor. Nürnberg'in asıl Noel pazarı haricinde bir de çocuklar için süsledikleri bir meydan var. Biz buraya da bayıldık! Masal kahramanlarından, çocuk müziklerine çok tatlı minik bir Noel pazarı olmuş. Öyle ki keşke Almanya'da çocuk olsaymışız dedik. 🙂 Kesinlikle ziyaret edin deriz. 4. sırayı Budapeşte'ye verdik! Budapeşte'nin hem canlı sokakları ve bitmeyen gece hayatı hem de Noel pazarını seviyoruz. Tabii ki Macarların gulaş çorbası ve langos en sevilen ve en çok satılan Noel pazarı yiyecekleri, fiyatlar ise diğer Avrupa şehirlerine göre epey uygun. Budapeşte gezi rehberi için şöyle alalım. Strasbourg Noel konusunda çook iddaalı, öyle ki kendisine Capitale de Noel diyor! Bizce de Strasbourg, Christmas market çeşitliliği ile bu listede olmayı sonuna kadar hak ediyor. Hem bissürü marketi hem de kocaman bir Christmas ağacı var. Burası her sene farklı bir ülkenin yemeklerini ve konseptini yansıtan bir Christmas Market! Biz bu sene Lübnan mutfağına denk geldik; fajita, sarma, baklava gibi pek de yabancısı olmadığımız yemekler gördük.... Strasbourg'un en büyük Noel Pazarı ise burası. Biz diğer pazarları daha çok sevdik ama buraya da zaman ayırabilirsiniz. Strasbourg Noel Pazarları 22 Kasım-24 Aralık arası kuruluyor. Almanya bu işi gerçekten iyi biliyor! Münih'in en büyük ünlü meydanı Marienplatz'daki Noel pazarı Avrupa'nın en iyilerinden. Biz Nürnberg'in pazarını Münih'ten daha çok beğendik ve fiyatları daha uygun bulduk. Ancak Münih'in pazarlarının daha fazla çeşitlilik içerdiği de bir gerçek. Medieval Christmas Market: Ortaçağ temalı bir Noel pazarı. Leonrodplatz: Fairytale bazaar konseptinde bir alternatif Christmas marketi. Konserler ve sanat gösterileri oluyormuş. Englisher Garten: Münih'in en ünlü ve güzel parklarından biri Noel pazarı ile birleşince çok hoş oluyor. 27 Aralık- 24 Aralık arası kuruluyor. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Tere tere! Estonca'da merhaba anlamına gelen tere; Estonya'da sıkça duyacağınız bir kelime. 🙂 Beykent Üniversitesi Mimarlık bölümü öğrencisi olarak Erasmus programıyla 2017-2018 yılı güz döneminde Estonya'nın başkenti Tallinn'e gittim. Erasmusa gitmek hayatımda yaptığım en iyi şeylerden biriydi diyebilirim. Estonya; çok yakınındaki İskandinav ülkelerine göre epey ucuz olan küçük bir Baltık ülkesi. Başkent Tallinn ise; büyüleyici minik bir Ortaçağ kenti. Para birimi Euro olan Estonya'da halkın çoğunluğu İngilizce biliyor. Açık söylemek gerekirse Erasmusla Estonya'ya gideceğimde bu denli güzel olacağını beklememiştim. Ancak Tallinn beni çok şaşırttı. Tüm bu güzelliklerin haricinde çok soğuk olduğu bir gerçek. Hayatımda ilk defa Ekim ayının sonunda kar gördüm ve Estonlar bu daha başlangıç diyorlardı.... İnsanları çok sıcakkanlı olmasa da çok kibar ve kendi hallerindeler. Siz iletişime geçmezseniz konuşmaya çekiniyorlar ama siz adım atarsanız yardımcı oluyorlar. Nüfusun %74'ü inançsız ve %30'u Rus. Siyah ekmek yiyorlar ve kara mizah seviyorlar. Bana göre siyah ekmeklerinin tadı ve kokusu çok kötüydü. Dünyada en yüksek download hızına sahip ülke. Öncelikle Erasmus+ programına başvurabilmek için ortalamanızın 2.00'den yüksek olması ve okulunuzun İngilizce sınavını geçmeniz gerekiyor. Kalmış dersinizin olması önemli değil ortalama en az 2.00 olsun yeter. Bu İngilizce sınav puanı benim okulum olan Beykent Üniversitesi'nde 70 puandı. İngilizce sınavının zamanını takip edip Erasmus ofisinden başvurunuzu yapıyorsunuz. Sınav ikinci sömestr başlarında oluyordu ve iki aşamalıydı. Birinci aşama test şeklindeydi. Grammer, bağlaç bilgisi, okuma anlama, biraz da kelime bilginizi ölçüyor. Bu sınavdan 70 almanız gerekiyor. İyi bir İngilizce temeliniz varsa belli başlı şeyleri biraz gözden geçirip sınavdan 70 alabilirsiniz. Ancak İngilizce'niz çok iyi değilse birkaç ay önceden çalışmaya başlayın derim. İkinci aşama ise speaking. Bu sınav Beylikdüzü kampüsünde yapılıyor. Listeden 2 kişi olarak sınava giriyorsunuz, 2 hoca oluyor. Biri not alıyor, diğeri sizle konuşuyor. Genellikle hazırlık hocaları oluyor bu hocalar ve Türkler. Sınav kesinlikle çok kolay ve rahat geçiyor, kasılmaya hiç gerek yok. İlk önce kişisel bir soru sorarak başlıyor; en sevdiğin film türü nedir gibi. Tabi tek bir cevap verip susmayın, birkaç cümle kurup konuşabildiğinizi göstermeniz önemli burada. Sonra bilgisayardan fotoğraflar gösterip onlar hakkında yorumunuzu soruyor. Bu fotoğrafların teknoloji, sağlık, eğitim, kültürler gibi bir teması oluyor. Bana eğitim teması gelmişti ve fotoğraflarda eğitim eşitsizliği olduğunu anlatmıştım. Son soru ise bir kart çekiyorsunuz ve ona cevap veriyorsunuz. Bana yurtdışında eğitim almak önemli midir, neden? yanımdaki kişiye de üniversiteye gitmek gerekli midir? sorusu denk gelmişti. Sınav 15-20 dakika sürüyor. Buraya kadar gelmeyi başaranlara helal olsun diyorum ve sonraki sürece geçiyorum. Bundan sonraki süreç zor gibi görünse de aslında tek zor olan şey Erasmus ofisi ve öğrenci işlerindeki çalışanların tavırları... Neyse sürece dönelim. Okulunuzu ve nereye gideceğinizi seçtikten sonra bunu kendi okulunuzun Erasmus ofisine bildiriyorsunuz ve karşı okulla kendi ofisinizi de Cc'ye alarak mail ile iletişime geçiyorsunuz. Karşı taraftan İngilizce olan ve seçebileceğiniz bir ders listesi alıp bölüm başkanınıza gidiyorsunuz. Bölüm başkanınızın uygun gördüğü şekilde orda alacağınız dersleri buradaki derslerinizle eşleştiriyorsunuz. Tabii ki hepsine karşılık bir ders bulmak zor. Mimarlık bölümünde benim bölüm başkanım bizim için önemli olan proje dersi bu yüzden mutlaka bu dönemin proje dersini alman gerekiyor, gerisini bir şekilde eşleştiririz demişti. Bu şekilde ilerledik. Tabi bu sizin bölümünüze ve bölüm başkanınızın insiyatifine göre değişebilecek bir şey. Değişmeyen şey ise mutlaka toplamda 30 AKTS'lik ders almanız gerektiği. OLS sınavı; siz Erasmus'a giderken ve dönerken mailinize gelecek olan bir İngilizce sınavı. Korkulacak bir şey yok, düşük puan alırsanız da önemli değil. Bu sınav sadece sizin kendinizi test etmeniz ve İngilizceniz oradayken gelişmiş mi diye görmeniz için bir sınav. Ama belirli bir süresi var ve süreyi kaçırmadan yapın gönderin, bu sınava çok takılıyorlar. Benim zaten pasaportum vardı. O yüzden direkt vize için randevu aldım. Üzücü bir haber: Estonya Konsolosluğu Ankara'da. Gerekli belgelerimi topladıktan sonra Ankara'ya gidip başvurumu yaptım. Eğer vize başvurusuna gittiğinizde konaklama işini hala ayarlamamış iseniz, tavsiyem booking'ten fake bir rezervasyon yapmanız. Diğer bir opsiyon ise yurt sırası bekliyorsanız bunu belgelemeniz. Ben birinci sömestrda Estonya'ya gittim, Ağustos'un sonunda gidip Ocak'ta döndüm. Eylül ayı çok güzel geçti çünkü sonbahar Estonya'ya çok yakışıyor. Kışın ise ülke çok çok soğuk ve güneş görmek pek mümkün değil. Öyle ki Ocak ayında -17 dereceye şahit oldum. Ağlayarak eve yürüdüğüm oldu........ Yine de kış sevenlerdenseniz ve tüm bunları göze alırsanız Avrupa'nın en güzel Christmas marketini Tallinn'de bulacaksınız, sıcak ve tarçınlı şaraplarından, çok tükettikleri votkalarından (nüfusun %30'u Rus olması nedeniyle votka çok ucuz) ya da Vana Tallinn isimli yerel içkilerinden içebilir ve ısınabilirsiniz! Ayrıca harika kış manzaraları görebilir, Lapland'a gidebilirsiniz. Her mevsim ayrı güzel geçti ama kış manzaraları gerçekten çok etkileyici. Yani hangi dönem gideceğiniz tamamen sizin kişiliğinize ve akademik takviminize bağlı olarak değişecektir. Ancak Estonya'da her iki sömestr için de güzel bir Erasmus dönemi yaşama şansınız var. Tallinn'deki en ünlü okullar: Tallinn University, Tallinn University of Technology, Estonian Academy of Music and Theatre, Estonian Maritime Academy ve benim okulum olan Tallinn University of Applied Sciences. Beykent Üniversitesi'nin sadece bu okulla anlaşması vardı. Kısaltması Estonca'da TTK olan okul mühendislik, mimarlık ve tekstil bölümlerini içeriyordu. Derslerden bazıları 2-3 aylık bazıları ise 5 aylıktı. Seçebildiğiniz dersler zaten İngilizce işlenen dersler olduğu için dersleri anlamakta hiç zorluk çekmiyorsunuz. Hocalar da gayet anlayışlı ve yardımcıydı. Hiçbir hoca sizi bir şeylere zorlamıyor, yoklama bile doğru dürüst alınmıyor. Dersler gayet rahat geçiyor ve gerçekten öğreniyorsunuz. Çoğu ders uygulamalıydı, özellikle de bilgisayarda işlenen dersler. Mimarlık öğrencileri için maket odası, aklınıza gelebilecek tüm araç gereçler okulda mevcut! Ayrıca kütüphaneden ücretsiz çıktı alınabiliyor. Türkiye'de çocuğumun çoluğumun rızkını ozalitçilere ve maket malzemelerine vermiş bünyeme ilaç gibi gelmişti..... Okul yemekleri fena değildi ve dışarıya göre oldukça ucuzdu. Mimarlık öğrencisiyseniz derslerden birini workshop olarak seçmenizi tavsiye ederim, hem Estonlarla grup çalışması yapıyor hem de keyifli zaman geçiriyorsunuz. Ben yurt başvuruları için çok geç kalmıştım ve yurt sırası beklemeden kalacağım yeri netleştirmek istedim. Evimi şu siteden emlakçılara mesaj atarak buldum, daha sonra Facebook'ta Erasmus in Tallinn/accommodation grubundan 3 yabancı kız ile mesajlaşıp, anlaşarak ev için depozito gönderdik. 3'ü de farklı ülkelerdendi. 🙂 Aşağıda vereceğim linklerdeki Facebook gruplarından ev ilanlarına bakıp mesaj atabilir, ev arkadaşı bulabilirsiniz. Oda fiyatlarının maalesef Estonya'da çok ucuz olduğu söylenemez; aylık 200-250 civarı oluyor ortalama. Yurt fiyatları ise odasına göre değişiyor ama ortalama olarak 60-90 civarı diyebiliriz. Ancak illa oraya gitmeden konaklama işini ayarlamanıza gerek yok. Gittiğinizde bir süre hostellerde kalıp bu sırada da evleri gezip bir yer ayarlamak mümkün. Tallinn şehir içi ulaşım açısından çok rahat ve kolay bir şehir. Her yer yürüyerek gezilebilir ama toplu taşıma kullanayım derseniz de tramvay ve otobüsle ulaşım çok kolay. Estonya vatandaşlarına toplu taşıma ücretsiz... Erasmus öğrencilerine maalesef ücretsiz değil. Büfelerinden kart alıp ona para yükleyip tramvaya veya otobüse binince basıyorsunuz, tek seferlik ücreti 1 euro olması lazım. Ancak bunu yapmazsanız da kimse bi şey demiyor. Yalnız kontrole denk gelirseniz iyi bir para cezası ödüyorsunuz. En iyisi siz her bindiğinizde basın.. Bunun haricinde Taksify adlı uygulamayı indirin rahat edin derim. Estonya'da taksiler şaşırtıcı derecede ucuz şöyle ki; hava alanından merkeze 5 euroya gelmiştim. Eğer 3-4 kişiyseniz 4-5 euroluk yolu otobüsle de gitseniz aynı parayı vereceksiniz. Hem de taksify'a nereye gideceğinizi yazdığınızda ortalama olarak ne kadar tutacağını da gösteriyor, fiyat arabanın markasına tipine göre de değişiyor ancak hiç 10 eurodan fazla ödemediğimi söyleyebilirim. ps: Estonya'ya gitmeden Rusya vizesi de alırsanız Rusya'ya gezmeye gidebilirsiniz. ESN'in Rusya gezileri oluyor. Estonlar'ın her yerde göreceğiniz marketi Rimi uygun fiyatlı bol seçenekli bir market. Ben genelde buradan alışveriş yapıyordum. Telliskivi isimli Karaköyümsü bölgede bisssürü ikinci el pazarı var, çoğu vintage ve güzel şeyler bulmak mümkün. Montlar, şapkalar, takılar, tabak çanak aklınıza ne gelirse çok ucuz fiyatlara bulabilirsiniz. Gezmesi de çok zevkli. Bir diğer ikinci el kıyafetçi ise Humano. Buradan 1 gibi fiyatlara ikinci el elbise, ayakkabı, kaban almak mümkün. Hayat kurtarıcı son önerim ise Nur market. Evet bir Türk marketi. Özlediğiniz tatların en azından bir kısmını bulabileceğiniz bir minik market. Giriş 10 euro. Bazen 12'den önce giderseniz girişin bedava olduğu etkinlikler oluyor. Güzel, eğlenceli ancak içkiler pahalı. Ucuz, küçük ve süper eğlenceli mekan. Çarşamba günleri giriş 5 euro, bütün içkiler 1-2 euro. Üst katında tekno müzik alt katında pop çalan, biraz pahalı ama ferah mekan. En az bir kere gitmenizi tavsiye ederim. Pazartesileri karaoke bar oluyor, Erasmusluların vazgeçilmez mekanlarından biri kendisi. Plastik bardakta bira içilir, bilardo-langırt oynanır. Bu mekanın konsepti laboratuvar olduğu için içkiler deney tüplerinde, değişik kendine has sunumları var. Fiyatlar çok pahalı değil ve ESN bazen burada etkinlikler yapıyor. Sonuç olarak Tallinn Türkiye'de pek bilinen bir Erasmus şehri olmasa da; benim çok keyif alarak yaşadığım, minik, şirin, masalsı bir şehirdi. Erasmus ortamı, insanları ve her şeyiyle çok memnun ve de üzülerek ayrıldım. İkinci yuvam olan bu şehri herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Umuyorum ki benim Erasmus tecrübem size ilham verir ve sizleri de Erasmus yapmaya cesaretlendirir! Çünkü Erasmus harika bir deneyim. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Nürnberg, Türkiye'de çok bilinmeyen ve bize göre biraz underrated kalmış bir şehir. Belki bu az bilinirliğininin nedeni, şehrin İkinci Dünya Savaşı sırasında neredeyse tamamen tahrip edilmesidir ama şunu kesinlikle söyleyebiliriz ki Nürnberg hem tam bir Ortaçağ kenti, hem de Almanya'nın en modern şehirlerinden biri. Şehir, bazı isimlerle ünlü. Bunlardan biri Albrecht Dürer, diğeri Adolf Hitler. Biri insanlık tarihine ne kadar güzel etki ettiyse, diğeri o kadar kötü etkiler bıraktı. Almanlar Albrecht Dürer ile övündükleri gibi, Adolf Hitler'i de halı altına süpürmüyor, geçmiş tarihi tüm detaylarıyla müzelerinde anlatıyorlar. Bu arada yukarıdaki fotoğrafta plazalar, rezidanslar olmaması sizi yanıltmasın; şehirde toplu taşıma ağı çok yaygın ve olanaklara erişim oldukça yüksek. Ayrıca şehirler arası ulaşım da çok kolay ve fiyatlar -onların kazandığı ücretlere göre- oldukça uygun. Uygun demişken yanlış anlaşılmasın, şehirler arası ulaşım uygun olsa da toplu taşıma pek uygun değil, hatta Almanya'nın en pahalı toplu taşıma sistemlerinden biri Nürnberg'de; dolayısıyla hemen herkesin arabası/bisikleti var. Detaylar ulaşım başlığında. Nürnberg, Noel Pazarları'yla ünlü bir şehir, dolayısıyla biz tekrar gidecek olsak, yine Noel zamanı gitmek isterdik. Nürnberg'de Noel Pazarları, 27 Kasım 24 Aralık tarihleri arasında kuruluyor ve gerçekten Avrupa'nın en güzel Christmas Market'lerinden biri diyebiliriz. Yalnız, Noel zamanı gitmenin tek kötü yanı; NÜRNBERG ÇOK ÇOK ÇOK SOĞUK. Şehrin bahar, yaz aylarında da ayrı bir güzelliği olur diye düşünüyoruz çünkü Nürnbergli arkadaşımız, yaz aylarında da çeşitli festival ve eğlencelerin düzenlendiğini, şehrin oldukça hareketli olduğunu söyledi. Ayrıca, toplu taşıma çok pahalı olduğu için de bisiklet kullanımı çok yaygın. Güzel havalarda keyifli olacağını düşünüyoruz. Konaklama işi tamamen bütçe ve tercihlerle alakalı ama biz genelde Airbnb'yi kullanmaya çalışıyoruz, çünkü hem kaldığımız evdeki insanlarla sohbet etmeyi seviyoruz hem de otellere göre çoğu zaman daha ekonomik oluyor. Biz, son gezimizde arkadaşımızın evinde kaldık, dolayısıyla otel veya Airbnb seçenekleri sunamıyoruz ama toplu taşıma pahalı olduğu için Old Town'a yakın bir yerlerde kalmanızı öneririz. Bavyera bölgesi, Almanya'nın en pahalı bölgesi diyebiliriz. Bavyera'nın en pahalı şehri de Münih, ardından Nürnberg. En pahalı şeyler ise şehir içi toplu taşıma, konaklama ve yeme-içme. Tabi ki bir İskandinavya pahalılığı kadar olmasa da, Prag/Budapeşte gibi şehirler kadar da ucuz değil. Tek yön toplu taşıma bileti: İnternetten alırsanız 2,80 Euro / Otomattan alırsanız 3,20 Euro. Nürnberg'e, İstanbul'dan direkt uçuşlar var. Yazıyı yayınladığımız 5 Ocak itibarıyla en ucuz gidiş Nisan ayında 390 lira olarak görünüyor. Ancak, Stuttgart, Berlin, Frankfurt, Münih gibi şehirlere uçak biletleri genel olarak daha ucuz. Dolayısıyla Almanya'nın veya Avrupa'nın başka bir şehrinden Nürnberg'e ulaşmak daha uygun olabilir. Şehir içi ulaşımı biz sadece Nazi Documentation Center'a giderken kullandık; çünkü Old Town'dan oldukça uzak. Onun dışında gezilecek çoğu yer birbirine yakın ve yürüme mesafesinde. Nürnberg'in en fotojenik ve şirin sokağı! Sokaktaki evlerin hepsi birbirinden güzel ve tarihi. Yaklaşık 200 metrelik sokak boyunca restoranlar ve cafeler var. Bizim önerimiz, sokağın girişindeki Bergbrand Rösterei'de bir kahve molası vermeniz. Diğer adlarıyla; Imperial Castle/Kaiserburg'a giriş ücretsiz! Kalenin manzarası çok güzel ve tüm Nürnberg'i görebiliyorsunuz. Günümüzde tüm surlarının ayakta kalmasıyla ünlü olan kalenin tarihi, Ortaçağ'a uzanıyor. Frauenkirche: Diğer adıyla Church of our Lady; Nürnberg'in en önemli kiliselerinden biri ve Hauptmarkt'ın tam önünde heybetli bir şekilde duruyor. Kilisede; Albrecht Dürer, Adam Kraft ve Michael Wolgemut'un eserleri bulunuyor. Schönner Brunnen/Beautiful Fountain: 14. yüzyılda inşa edilen, yaklaşık 20 metrelik, ilk bakışta bir kilisenin parçasıymış gibi duran bu çeşme de Nürnberg'in en önemli yapılarından biri. Christkindlesmarkt: Geldik yazının ve Nürnberg'in en güzel kısmına. Almanlar, Noel Pazarları'na Christkindlesmarkt diyorlar ve bizce Nürnberg'deki Noel Pazarı Avrupa'nın en güzellerinden biri. Bu kadar ünlü olmasının nedeni de pazarda çok fazla çeşit olması ve bu işi gerçekten çok iyi yapmaları diye düşünüyoruz. Christkindlesmarkt'ın bizim için ennn güzel yanıysa; gün boyu buz gibi havada dolaştıktan sonra, akşam saatlerinde buraya uğrayıp; karlı havada arkadaşlarla bir kadeh buharı üstünde Glühwein içerek ısınmak. Avrupa'nın En Güzel Noel Pazarları blog yazımız için şöyle buyrun. Nürnberger Kinderweihnacht: Nürnbergliler Noel Pazarı olayını çok iyi yapıyor demiştik. O kadar ki; çocuklar için ayrı bir Noel Pazarı yapmışlar. Burada gezerken kendinizi çocukluğunuzda izlediğiniz çizgi filmlerde buluyorsunuz ve Nürnbergli çocukların ne kadar şanslı olduklarını düşünüyorsunuz ister istemez. Pazardaki dükkanların çoğu waffle satıyor ve kokular inanılmaz! Nürnberg'in -maalesef- Adolf Hitler ile de ünlü olduğunu söylemiştik. Kendisi, zamanında Almanya'nın kurtarıcısı olarak görülerek çok büyük bir oy çoğunluğuyla başa geliyor ve sonrasında olanları hepimiz az çok biliyoruz. Şehir de Hitler'in en sevdiği Alman kenti oluyor ve neredeyse tüm faaliyetlerini burası üzerinden yürütüyor. Öyle ki, kendisi için devasa bir kompleks inşa ettiriyor. Günümüzde kısaca "Doku-center" olarak bilinen bu yapı artık müze olarak kullanılıyor ve Nazizm'in süreçlerini, başından sonuna kadar, fotoğraflarla ve videolarla, çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Nürnberg'de 3 gün kaldık ve en keyifsiz günümüz bu müzeye geldiğimiz gündü.. Bu arada, burası aslında kompleks bir yapı ve içeride Roma'daki Kolezyum'un çakması gibi duran devasa bir yapı da var. Bunun nedeni de Hitler'in Roma Mimarisi'ne takıntılı olmasıymış. Hitler, Kolezyum'unu bitiremeden kendisi bitmiş bu arada; dolayısıyla bitmemiş yapı Hitler'den çirkin bir hatıra gibi duruyor içeride. Arkadaşımızdan öğrendiğimize göre Alman Hükümeti, bu yapıları -güvenlik önlemleri dışında- hiçbir şekilde yenilemiyormuş, yani Nazi döneminde oldukları gibi günümüze gelmişler. Giriş: Öğrenci 1,5; tam 6 Euro. Zeppelinfeld: Hitler'in halka ve askerlere seslendiği meydanmış. Hitler'in konuşma yaptığı balkonumsu yapı ve her şey, Kongre Salonu'nda olduğu gibi tüm soğukluğuyla Nazi dönemindeki haliyle günümüze ulaşmış. Bu meydanı ve yapıyı Hitler'le ilgili çoğu belgeselde görüp, bir de gerçekten buraları ziyaret edince üzülmemek elde değildi.. Burası aslında gezilecek bir yer değil, sadece bir otopark. Ancak otoparkın 6. katından manzara çok güzel olduğu için burayı gezilecek bir yer gibi yazalım ki faydalı olsun dedik. Giriş ücretsiz. Öylece girin, yukarı çıkın, güneşin batışını ve sokakları izleyin! Maxbrücke: Şehirdeki en eski taş köprü. Unschlittplatz ile Maxplatz'ı birbirine bağlıyor. Henkersteg: 1595 yılında inşa edilmiş ahşap köprü, adını cellat anlamına gelen Hangman veya Henker kelimelerinden alıyor. Ortaçağ'da, celladın halk arasında karışmasına izin verilmediğinden köprü kapalı olarak inşa edilmiş. Kettensteg: Kelime anlamı zincir köprü olan Kettensteg, Avrupa'daki en eski demir asma köprü. Old Town'ın girişindeki surların hemen yanında yer alıyor. Buradan geçince karşınıza " Weisgerbergasse" ve "Bergbrand Rösterei" çıkacak. Museumsbrücke: Lorenzkirsche tarafından gelirken, Noel Pazarı'na gitmek istiyorsanız büyük ihtimalle bu köprüden geçeceksiniz. Köprü üzerinden geçerken Holy Spirit Hospital'i göreceksiniz; fotoğraf çekmek için güzel bir nokta. Albrecht Dürer, 1471-1528 tarihleri arasında yaşamış, Nürnberg'de doğup, Nürnberg'de ölmüş, zamanının çok çok ilerisinde bir ressam. Hayatını ve kendisiyle ilgili detayları uzun uzun anlatmak isterdik ama meraklısını Google'a sevk edelim. AD'nin evi, Nürnberg Kalesi'nin hemen dibinde yer alıyor. Bu bölgeyi de yürüyerek gezmenizi öneririz, evlerin hepsi çok güzel. En ünlü çalışmalarını aşağıda linkledik. Fotoğraf gerçekliğinde çizdiği tavşan ve gerçeğini hiç görmeden, okuduğu tasvirler üzerine çizdiği gergedan resimleri, gerçekten zamanının çok ötesindeymiş. Giriş: öğrenci 1,5; tam 6 Euro. Gostenhof, Nürnberg'in en ilginç mahallesi diyebiliriz çünkü mahalleyi oluşturan kalabalık Türkler ve Hipsterlar. Sokakta yürürken bir anda sanki özerk bir bölgeye girmiş gibi etrafınızda "simit, baklava, kahvehane, çiğ köfte, döner, mobilyacı" gibi kelimeler ve tabelalar beliriyor. Bizi Instagram'dan takip edenler, bir kahvehanenin yanından geçerken çalan Müslüm Gürses playlistini Nürnberg storylerinde bulabilir. Bu konu bir yandan sevindirici; çünkü Bavyera yemeklerini sevmediyseniz buralarda hemen bir kebapçı vs. bulabilirsiniz. Diğer yandan üzücü; çünkü sanki beceremiyormuşuz gibi, izole bir şekilde, içinde yaşadığımız toplumun dilini dahi öğrenmeden yaşayabildiğimizi gösteriyor. Old Town'da yer alan en modern mimari yapılardan biri burası olmalı. Biz müzenin içine girdik ama sergileri dolaşmadık. Mimari açıdan göze oldukça güzel görünen müzenin merdivenleri en güzel kısmı. Giriş: Gezeceğiniz alana göre değişmekle birlikte 4-7 Euro arası. Pazartesi günleri kapalı. El yapımı hediyelik eşyalar, antikacılar ve butiklerin olduğu küçük bir bölge burası. Girdiğimiz dükkanların hemen hepsi çok çok pahalıydı ve işletme sahipleri genel olarak fotoğraf ve video çekimine karşılar. Yine de dolaşmak için güzel bir seçenek. Geldik bu yazımızın sonuna. Nürnberg Yeme-İçme Rehberi'nde görüşmek üzere! Nürnberg'ten 1 saat mesafede olan Romantik Ortaçağ kenti Rothenburg ob der Tauber Gezi notları için ise şuraya tık tık. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.


Uzun zamandır gitmek isteyip, planlar yapıp bir türlü gidemediğimiz Bolu'ya nihayet gidebildik. Bolu deyince hepimizin aklına aşçılar, kar-kış, dağlar ve göller geliyor. Biz de bu çok kısa hafta sonu gezimizde yemeklerin, karın, soğuğun, doğanın ve donmuş göllerin keyfini çıkarmaya çalıştık. Biz Bolu'ya ilk defa Ocak ayında gittik ve kar manzaralarına bayıldık. Ancak Bolu bize göre tek mevsimle sınırlı olmayan bir şehir çünkü her mevsim ayrı güzel bir doğa harikası! Kış aylarında, donmuş Abant ve Gölcük göllerinin etrafında yürümek harika bir deneyimken yaz-bahar aylarında da Yedigöller Milli Parkı'nda kamp ve doğa yürüyüşleri yapmak mükemmel olabilir. Dolayısıyla ne zaman gidileceği size kalmış, ama kış aylarında aracınızla gidecekseniz mutlaka kış lastiğiyle gitmelisiniz. Biz İstanbul'dan araba kiralayıp Bolu'ya yaklaşık 3 saatte vardık. Daha hızlı da gidilebilirdik aslında; yolda gözümüz dönüp Yuvacık'a uğramasaydık. Neyse asıl konuya gelelim: Kış aylarında gidecekler için tekrar söyleyelim; kış lastiği şart! Abant Gölü'ne kış lastiği olmadan girmeniz yasak ve girişte jandarma kontrolü var. Aynı şekilde Bolu merkezden Yedigöller'e giderken de yollar iyi değil ve bazı kısımlarda yol tamamen buz kaplı olabiliyor. Kötü hava koşullarında Yedigöller'e giden yol kapalı maalesef. Mengen yolu üzerinden Yedigöller'e gitmek mümkün ancak bu yol diğerinden yaklaşık 2 saat daha uzun. Bolu'ya ulaşım otobüsle de oldukça kolay ve ekonomik. İstanbul'dan 50, Ankara'dan 28 Lira'ya otobüs bileti bulmak mümkün. Şehir içi ulaşım da araçla gidiyorsanız kolay olabilir, çünkü trafik yoğun saatlerde bile yok denecek kadar az. Toplu taşıma kullanacaksanız Bolu merkezden Abant'a ve Gölcük'e giden 22-23 numaralı otobüsler var. Bizim araştırırken gördüğümüz en ünlü bungalovlar: Abant Masal Yeşil Ev, Gölcük Kır Evleri, Habitat Mesire Evleri, Hindiba Doğa Evi. Bu yerlerde yer bulmak biraz zor; erkenden -3 ay öncesi- rezervasyon yapmak gerekiyor. Fiyatları merkezdeki pansiyonlara göre daha pahalı ancak bu tamamen sizin bütçenize ve tercihinize kalmış. Bolu, İstanbul'a göre epey uygun. Özellikle yeme-içme konusunda fiyatlar bize çok makul geldi. Konaklama için bungalov veya dağ evlerini tercih ederseniz fiyatlar biraz daha pahalı ama merkezdeki pansiyon/oteller de yine uygun fiyatlı. Eğer bizim gibi bir hafta sonu kaçamağı yapacaksanız ve sadece 2 gününüz varsa; Abant ve Gölcük'e 1 gün, Yedigöllere de 1 gün ayırabilirsiniz. Her ikisine de erkenden gitmenizi öneririz. Öğlene doğru özellikle Abant'a çok sıra oluyor. Ekstra zamanınız varsa Gölcük Tabiat Parkı yakınında olan Seben Gölü'ne de uğrayabilirsiniz. Bolu merkezden Abant'a araçla yarım saatte varıyorsunuz. Araç girişi 18 TL. Gölün etrafında yürüyüş yapabilir, kışın giderseniz kar topu oynayabilir veya muşambalarla kayabilirsiniz. Sonbaharda ise gölün kenarındaki ahşap masalarda piknik yapmak çok keyifli olur diye düşünüyoruz. Gölün çevresinde yavaş yavaş bir tam tur atmak 1-2 saatiniz alır. Burası tam olarak o meşhur evin olduğu göl. 🙂 Burası da Abant gibi çok keyifli. Bolu'dan 20-25 dk sürüyor, giriş 18 TL. Aracınızı girişte bırakıp yürüyerek devam ediyorsunuz. Çevresinde birkaç restoran mevcut ama yine de hazırlıklı gelmenizi tavsiye ederiz. Biz bu gezimizde yollar buz tuttuğu için Yedigöller'e gidemedik.. Kötü hava koşullarında Yedigöller yolu kapatılıyormuş. Ancak Mengen üzerinden gitmek mümkünmüş ama bu seçenek de çok zaman kaybettireceği için biz tercih etmedik. Yedigöller'i önümüzdeki sonbahara erteledik.. Sonbaharın renkleriyle çok güzel olacağını düşünüyoruz. edit: 2020 sonbaharında Yedigöller'e tekrar gittik ve bayıldık. İlkbaharda da çok güzel olacağını düşünüyoruz. İstanbul'a dönüş yolunda Maşukiye'ye uğrayıp sahlep ve kahve içtik. Hem doğa içinde olması hem bungalov restoranlar hoşumuza gitti. Günün yorgunluğunu böyle atmaya çalıştık 🙂 Bolu'dan Maşukiye 1,5-2 saat sürüyor. Biz Bolu'ya gitmeden İzmit Yuvacık'ta bir kahvaltı molası verdik. Biraz tepelere çıkıp, Çamlı Tepe Restoran'ı bulduk. Yüksek dağların tepesinden manzarayı izleyerek kahvaltı etmek çok keyifli oldu. Kahvaltı fiyatı 50 TL idi ve başarılıydı. Seben Gölü, Sülüklü Göl, Akkaya Travertenleri de ekstra vaktiniz olursa yol üzerinde uğranabilecek yerler. Yöresel yemeklerin olduğu, fiyatları servisi ve yemeklerine göre çok uygun bir restoran. Değirmen kebabı ve köftesi çok lezzetliydi. Buraya yolunuzu kesin düşürün deriz. Tam anlamıyla müthiş! Hayatımızda içtiğimiz en güzel çorbayı içtik: Özel Osmanlı Sultan çorbası. Pilav ve dana kavurması, manda yoğurdu da çok çok lezzetliydi. Restoran sahibi çok ilgili ve kibar. Bolu'ya tekrar gittiğimizde ilk gideceğimiz yer olacak Hanzade. Yalnız Pazar hariç her gün 5'e kadar açık, Pazarları ise kapalı. Bolu'nun en ünlülerinden Kubbealtı'nda mantı soslu gözleme yemeden dönmeyin! Gözlemelerin bissürü çeşidi var; biz patlıcanlı ve kıymalıyı denedik. Kıymalı biraz ağır gelse de patlıcanlıyı çok beğendik. Gözlemeler 15-20 TL civarıydı. Yine merkezde bulunan tarihi hamamda kahve içtik, ortamı güzel. Fiyatları da uygun. Hamamı da çok güzel bir şekilde koruyarak dönüştürmüşler. İçinde duran çeşme bile vardı, kısacası ambiansını beğendik. Bizim gitmediğimiz ama çok önerilen Cemil Piknik Abant'ta bulunuyor. Kahvaltısı epey ünlü. Bir dahaki Bolu gezimizde gitmeyi düşünüyoruz.. Bolçi çikolata almadan Bolu'dan dönmeyin. 🙂 İçi fındıklı minik ağızda dağılan Bolçi'yi biz çok sevdik. Bolu bize güzel ve dinlendirici bir hafta sonu yaşattı. Şimdiden bir dahaki gidişimizde Yedigöller'de kamp yapmayı kafaya koyduk. 🙂 Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere! Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun. Bolu yemyeşil doğası, harika yemekleri yazı ayrı güzel kışı ayrı güzel olan muhteşem bir gezi rotası.


Tallinn yeme-içme yazımıza hoşgeldiniz! Tallinn'de 5 ay yaşayıp yemek işini de çok ciddiye alınca böyle bir ayrı blog yazayım dedim... İlk olarak şunu söylemeliyim ki ben Estonların geleneksel yemeklerini çok beğenmedim yani Türk mutfağından sonra çok yavan kalıyor diyebilirim ancak şimdi söyleyeceğim mekanlarla 5 ay ayakta kalabildim... Önerilere geçmeden önce Tallinn gezi notları için şuraya tıklayabilirsiniz. O zaman başlayalım! Old town'da bulunan bu mekanın krepleri gerçekten çok leziz. Turistlerin, erasmus öğrencilerinin en çok geldiği yer kendisi. Krepleriyle ünlü bu Rus restoranı bizim kahvaltıcı mantığında gibi diyebilirim. Kahvaltı etmeyi çok özlediğimden bruncha gidiyordum ben; ancak içki, çorba gibi akşam yemeği ürünleri de var. Bu yüzden öğlen ya da akşam da gidilebilir. Krepleriyle ünlü demişken öyle bizim bildiğimiz krepler gibi değil, ince ve küçük sanıp 1 den fazla sipariş vermeyin derim çünkü krepler devasa büyüklükte ve bir tanesi 4-5 euro civarı ve çok doyurucu, içinde de bir sürü malzeme var. Benim favorim chicken fillet krepti ama balıklısından tutun dondurmalısına kadar her türlü krep mevcut. Yalnız kafe çok kalabalık, özellikle de hafta sonu. Ama sıra beklemeye kesinlikle değer! Benim favori mekanım bu kafeydi, çünkü çok tatlı ve sıcak bir havası var, kahveleri ve tatlıları da güzel. Tam bir hygge kafesi. 🙂 Town Hall meydanında yer alan bu kafede hele bir de Christmas zamanı oturursanız tadından yenmez, Noel pazarını izlemelik cam kenarı masası herkesin oturmaya çalıştığı kafenin en güzel köşesidir kanımca. Yine Old Town'da yer alan Masters' Courtyard; antikalar, el yapımı çeşitli ürünlerle dolu bir avlu. Hemen kenarında da hygge havasında sıcacık bir kafe var. Kafe çikolataları ile ünlü, bir tatlı molası verin deriz. Solaris alışveriş merkezi içinde en üst katta bulunan açık büfe&self-servis bir restoran, istediğinizi tabağınıza kendiniz alıp ona göre ödeme yapıp yiyorsunuz efendim. Patatesini şiddetle öneririm, bir de balkabağı çorbasını! Town Hall'da gözünüze çarpacak bu iki mekan Tallinn turistik aktivitelerinin olmazsa olmazları. İki mekanın da konsepti aynı. Çorbayı ve birayı çömlek kaplarda içtiğiniz içiyorsunuz. İçerisinin mumlu karanlık ambiansı olsun adeta bir handa dinlenmeye gelmiş bir Viking gibi hissediyorsunuz asfgdfdh. Çalışanların giysileri ve hareketleri de çok orijinal... Sonra hesabı pos cihazından ödeyince biraz ambians bozuluyor. 😀 Geyik eti çorbası ve kendilerinin ev yapımı biralarından içmeden gelmeyin. Yine Town Hall'da bulunan bu restoranda Rus pelmenisi yemenizi öneririm, bizim mantıya epey benziyor, benim hoşuma gitmişti. Estonya'da Starbucks olmadığı için Estonların kendi Starbucksları diyebilirim mutlaka gözünüze çarpar ama biz kahvesini pek beğenmedik. Ancak ısınmak için girip oturduğum çok oldu. Old Town'ın girişinde yer alan Hesburger Baltık ülkelerinin Mcdonalds'ı desem yanlış olmaz sanırım, porsiyonları epey büyük, hamburgeri de lezzetli, denemeye değer. Buranın pizzasını İtalyanlar görse ayıplar heralde ama ben beğendim.. Kalın hamurlu börek gibi, sevenlerine duyurulur. Freedom Square'da kendisi. Tasarımcıların, hipsterların ve mimarlık öğrencilerinin favori mekanlarından, kimi zaman mimarlık öğrencileri için etkinlikler yapılıyordu. Arkadaşlarınızla eğlenmek güzel vakit geçirmek için gidilebilir, rahat ve sakin. Yiyecek pek bir şey yok, bira içebilirsiniz. El yapımı kekleri, hesaplı ama büyük porsiyonları olan küçük Rus işletmecili kafe. Günün menüsü mantığında çalışıyorlar. Old Town'un biraz dışında. Yolunuz o taraflara düşerse gidebilirsiniz. Yemekleri lezzetli. Telliskivi'nin en ünlü mekanı, marjinal bir kafe.. Veganlar için birçok seçenekleri var. Telliskivi'ye giderseniz dinlenme yeriniz olsun. Burayı Tallinn'deki Türk erasmus öğrencileri için yazıyorum, yoksa gidin değişik şeyler yiyin canım Estonya'ya kadar gezmeye gittiyseniz. İşletmecileri Azeri olan restoran Freedom Square'da bulunuyor, lahmacunları gerçekten güzel. Benim Tallinn'de önereceğim mekanlar bu kadar. O zaman time to eat... Umarız işinize yarar, keyifli vakit geçirirsiniz!


Estonya'nın başkenti Tallinn; Avrupa'nın, çok net bir şekilde söyleyebileceğimiz kadarıyla -turistik açıdan "en underrated" şehirlerinden biri. Ortaçağ'dan kalma Old Town'ı, gördüklerimiz içinde en güzellerden biri. UNESCO Dünya Kültür Mirası listesinde yer alan Old Town'ın sokaklarında gezerken kendinizi bir yandan Ortaçağ'da hissediyorsunuz, bir yandan dar sokaklardan gelen kahve, çikolata ve yemek kokularıyla iştahınız açılıyor. Yazıda sadece Estonya spesifik değil, Erasmus süreçleri hakkında da bilgiler mevcut, umarım işinize yarar. Estonların İngilizcesi genel olarak iyi, soru sorduğunuzda bir sıkıntı yaşamıyorsunuz. Gezmek için 1-2 gün yeter ama lokal yerleri keşfedeyim, değişik tatlar deneyeyim derseniz 2-3 gün vermenizi tavsiye ederiz, ki bizce bunu hakediyor! Tallinn'in hem yaz hem sonbahar hem de kışını görmüş bir kişi olarak söyleyebilirim ki bu şehirde her mevsim ayrı güzel. Ülkenin neredeyse yarısı ormanlık ve etrafta bol bol yeşil alan olduğundan sonbahar ve/veya ilkbahar Estonya'ya çok yakışıyor. Bahar aylarında gelirseniz, kış aylarında yüzünüze yüzünüze çarpan soğuk rüzgarlar olmadan rahatça gezebilirsiniz. Ayrıca güneşli gün sayısı daha fazla olduğu için, fotoğraflarınız da daha güzel çıkacaktır. Ancak bizim tavsiyemiz aşırı üşüyecek olsanız da Tallinn'e kışın gelmeniz yönünde. Eğer Noel pazarı sevdalısı ve kış sevenlerdenseniz Tallinn, Avrupa'nın en güzel Noel pazarı ile nam salmış bir şehir. Sıcak şaraplarından, çok tükettikleri votkalarından (nüfusun %36'sı Rus!), ya da Vana Tallinn isimli yerel içkilerinden içebilir ve ısınabilirsiniz! Tallinn Noel pazarını 15 Kasım 07 Ocak tarihleri arasında gezebilirsiniz. Ben Erasmus ile gittiğim için evde kaldım, ama gezmek isteyenlere Old Town'da kalmalarını öneririm, Airbnb'den Old Town'daki evlere bakılabilir. Airbnb'ye henüz kayıt olmadıysanız şu linke tıklayarak kayıt olun ve ilk konaklamanızda indirim kazanın deriz. Bütçenize göre, eğer Old Town size pahalı gelirse şehre biraz uzak bir konumda kalmanız da sorun olmayacaktır. Çünkü Tallinn'de ulaşım çok kolay ve hızlı. Bu soruya tereddüt etmeden pahalı değil diyebilirim ama tabii ki Old Town'daki en turistik restoranlara giderseniz pahalı da olabilir, bu biraz da size bağlı. Estonya'nın para birimi Euro, ancak her şey çok ucuz özellikle de komşusu Helsinki'ye göre. Suya para vermeyip, musluktan içebiliyorsunuz. Yarısı orman olan bu ülkenin suyu da havası gibi gayet temiz. Kahve: restoranlarda ve kafelerde ortalama 2-3 . Ortalama yemek: pahalı ve turistik olmayan bir restoranda kişi başı 6 . İçecekler: restoranlarda genel olarak su 1.5 , yerli ve ithal biralar 4 civarı. Marketlerde 1 litrelik su ortalama 0.60-1 arası. Yerli ve ithal biralar 1-1.5 arası. Tallinn'e İstanbul'dan direkt uçuş var ama sadece THY uçuş yapıyor. O yüzden biraz pahalı gelebilir, uçak biletini önceden ayarlamakta fayda var. 3 saat 20 dk gibi bir uçuşla Tallinn'e direkt varabilirsiniz, bunun haricinde Helsinki'den feribotla 2 saatte Tallinn'e geçebilirsiniz, biletler 20 civarında ama güne ve firmaya göre de değişiyor. Letonya'nın başkenti Riga'dan 4 saat otobüs yolculuğu ile de, (otobüs bileti 10-12 civarı) Tallinn'e ulaşabilirsiniz. Stockholm'den 10 saatlik feribot yolculuğuyla da Tallinn'e geçebilirsiniz. Bunun haricinde Taksify adlı uygulamayı indirin rahat edin derim. Estonya'da taksiler şaşırtıcı derecede ucuz. Şöyle ki; hava alanından merkeze 5 'ya gelmiştim. Eğer 3-4 kişiyseniz 4-5 tutacak yolu otobüsle de gitseniz aynı parayı vereceksiniz. Hem de Taksify'a nereye gideceğinizi yazdığınızda ortalama olarak ne kadar tutacağını da gösteriyor, fiyat arabanın markasına ve tipine göre de değişiyor ancak hiç 10 'dan fazla ödemediğimi söyleyebilirim. Rehberimizin girişinde yeterince Old Town güzellemesi yapamadık.. Aşağıdaki fotoğraflardan -ve umarız bir gün yakından- da görebileceğiniz gibi Old Town bölgesindeki evler çook çok eski ve her şey çok iyi korunmuş. Town Hall Square: Tallinn'in ve Old Town'ın merkezi, Estonca "Raekoja Plats" İngilizce "Town Hall Square" ve şehir merkezinde gezmeniz gereken hemen her yer bu meydan etrafında yer alıyor. Meydan, adını hemen yanındaki belediye binasından alıyor. Gezinize buradan başlamanızı ve meydanı çevreleyen tüm sokaklarda yürümenizi tavsiye ediyoruz. Town Hall Pharmacy/Raeapteek: Buna bir süre inanamadık ama okuduğumuz tüm kaynakların doğruladığına göre, 1422'den bu yana aktif bir şekilde çalışan, Avrupa'nın bilinen en eski eczanesiymiş burası. Hellemann Tower and Town Wall Walkway: Old Town'ın hemen girişinde yer alan, Ortaçağ'dan kalma surların üzerindeki alanda yürüyerek şehre biraz yukarıdan bakabilirsiniz. Giriş 3 Euro. St. Catherine's Passage: Vene sokağı ile Müürivahe sokağın bağlayan Ortaçağ temasını dolu dolu hissettiren küçük bir geçiş alanı. Hoş bir sokak. Burası eskiden soyluların yaşadığı şehrin en yüksek kısmı ve artık Tallinn'in en güzel manzara izleme alanı. 🙂 Town Hall Square'den 2-3 dakika yürüyüp Long Leg Gate Tower'ın altından geçtikten sonra karşınıza çıkan hafif dik yokuşu çıkarak Alexander Nevsky Katedrali'ni görecek, sonra da şehrin en güzel manzaralarından birine sahip asıl adı Kohtuotsa Viewing Platform olan "The Times We Had" duvarına geleceksiniz. Long Leg Gate Tower/Pika Jala Varavatorn: Toompea Tepesi ile Old Town'ı ayıran kapı, geçit, kule. Old Town'ı çevreleyen surlar üzerinde buna benzer birçok kapı/geçit var ve hepsinin tarihi Ortaçağ'a uzanıyor. Danish King's Garden: Toompea tepesinin, şehre bakan yamacında yer alan, ilginç heykelleriyle dikkat çeken, çok sakin ve huzur verici bir manzara izleme noktası. Benim durduğum yere sonradan bir graffiti de yapılmış. Görmeye değer. Geldik zurnanın "bu kadar da yüksek görünmüyordu" dediği yere. Şehirde dolaşırken kesin karar vermiştik, bu kilisenin çan kulesine çıkmadan olmayacaktı. Çan kulesi, şehirdeki diğer binalara göre bariz bir şekilde yüksek ve ihtişamlı duruyor, ama kulenin tepesine çıkarken ve çıktığınızda aslında ne kadar yüksek olduğunu daha iyi anlıyorsunuz. Kule, ilk inşa edildiğinde 159 metrelik uzunluğuyla, bir zamanlar dünyanın en yüksek yapısıymış. Şimdilerdeyse, yangınların etkisiyle yeniden inşa edilmesi sonucu 124 metre uzunlukta. Önemli not: Kule restorasyonda olduğu için 31 Mart 2020'ye kadar yukarı çıkılamıyormuş. Aşağıdaki görselde yer alan, minimalist saray. Biz sarayın içine girmedik, sarayın etrafındaki yeşil alan ve parklar saraydan daha çekici duruyor. Fazla zamanınız kalırsa gidin görün deriz. Geldik Tallinn'in yeni şehir merkezine. Old Town'ın biraz dışında, modern Tallinn'in merkezi diyebiliriz burası için. Genelde AVM'ler ve plazalar mevcut. Otobüslerin ve tramvayların birçoğu buradan kalkıyor ve buraya uğruyor. Tallinn'de güneşin batışının en güzel izlendiği yer. Viru'dan otobüs ile 20-25 dakika mesafede. Bir akşamüstü 1-2 saat ayırıp keyif yapabilirsiniz, yalnız epey rüzgarlı oluyor ona göre önleminizi alın deriz. Buraya vaktiniz olursa mutlaka gidin, hatta vaktinizi buraya gitmek için uzatın! Rummu aslında gölün ortasında bulunan Sovyetler döneminden kalma eski bir hapishane. Kalıntıları ise hala duruyor. Ayrıca Alan Walker'ın Faded klibini çektiği yer tam olarak burası. Ben hem Eylül'de hem Ocak'ta gittim. Eylül'de yüzen ve piknik yapan insanlar vardı. Ocak'taysa donmuş gölün üzerinde patenle kayanlar! Tallinn'e 1 saat uzaklıkta ve otobüs ile ulaşım gayet kolay. Sadece otobüs saatlerine iyi bakmakta fayda var. Kalamaja bölgesi, renkli ahşap evlerin bulunduğu mahalle kültürünü koruyan bir minik bölge. Balti Jaam tren istasyonu da bu bölgede yer alıyor. Old Town'dan yürüyerek 20-25 dk da bu bölgeye varabilirsiniz. 1-2 numaralı tramvaylar ile de kolayca ulaşım sağlayabilirsiniz. Burası resmen bizim Karaköy ama daha güzeli. Sokak sanatıyla, ikinci el ve vintage dükkanları, pazarları, değişik kafeleriyle resmen Tallinn'in Karaköy'ü. Genelde genç kesim burada takılıyor. İkinci el dükkanları çok uygun ve değişik şeyler bulabilirsiniz. Ayrıca gece hayatı da çok canlı. Benim en sevdiğim bölgelerden birisiydi kendisi. En az yarım gününüzü burada geçirin! Tallinn'in en ünlü ve büyük müzesi. Müzenin hem bahçesi, hem içi, tamamen sanatsal bir yapı gibi. Giriş 8 euro, Kadriorg durağına yakın. Tallinn, Ortaçağ'dan kalma surları, kaleleri, kuleleri ve eski şehir merkezi ile bizi bir yandan geçmişe götürürken bir yandan da modern yüzüyle bizi çok şaşırttı. Beklentilerimizin çok üzerinde kaldı... İskandinavya veya Finlandiya turu yaparsanız Tallinn'i mutlaka rotanıza eklemenizi öneririz! Tallinn yeme-içme rehberi için ise sizi şuraya alalım.


Antalya'da sahillerinde denize giremeyeceğiniz, tatil yapamayacağınız yer neredeyse yok gibi. Ama Adrasan'ın bizdeki yeri çok ayrı. 3 yıldır bir şekilde mutlaka uğradığımız Adrasan'ı bu kadar sevmemizin nedeni, sakin ve sade plajı, tertemiz koyları ve Suluada'sı. Haberlerde denk geldiğimiz "2 lahmacun 1 kola 500 TL" şeklinde fiyatların oluşmasını sağlayacak ortamın olmaması bizim için çok büyük bir artı. Plajın hemen arkasında bulunan marketlerden alışverişinizi yapıp, sahilde rahatlıkla kafanızı dinleyebilirsiniz. Aslında Olimpos'un plajı devasa uzunlukta ve Çıralı da bu plajın bir parçası, fakat yerleşim olarak bu iki lokasyon birbirinden dağlarla ayrılmış durumda. Bizim bu bölge için önerdiğimiz plan; 1 gün Suluada tekne turu, 1 gün koylar tekne turu, 1 gün Olimpos antik kenti ve Adrasan Plajı, zaman kalırsa 1 gün de Çıralı. Bu üçlü, Antalya Havaalanı'ndan arabayla yaklaşık 1 saat 40 dakika kadar uzaklıkta. Biz şimdiye kadar hep araç kiralayarak ulaşım sağladık. Tatil bölgelerinde araç olmadan istediğiniz zaman istediğiniz yere gitmek maalesef çok zor. Araç kiralarken kullandığınız operatörlerin kampanyalarına göz atmanızı tavsiye ederiz. Vodafone ve Turkcell'in anlaşmalı firmalarla indirimleri olabiliyor. Toplu taşıma kullanmak isterseniz, önce hava alanından otogara geçmeniz gerekecek. 600 numaralı otobüsle veya raylı sistemle hava alanından otogara ulaşabilirsiniz. Otogara geldikten sonra ilçeler terminalinden Adrasan servislerini sorabilirsiniz, günde 4 sefer bulunuyor ama bu dönemde değişikliğe gidilmiş olabilir. Bu arada Antalya Otogar Adrasan seferini düzenleyen tur, Çiçek Tur. Bu firmayı arayarak da önden bilgi alabilirsiniz. Antalya'da ilçeler arası toplu taşıma yaygın olmadığı için, biz daha iyi bir tatil için her koşulda araç kiralamanızı öneriyoruz. Olimpos'taki bungalov evler kahvaltı dahil uygun fiyat seçenekleri sunuyor. Bunun dışında Çıralı bölgesinde oldukça ferah görünen butik oteller de mevcut, fakat denemediğimiz için yorum yapamıyoruz. Adrasan'da ise, kumsalın hemen arkasında birçok otel mevcut, ama fiyatları ortalamanın oldukça üzerinde. Aynı şekilde Adrasan'da plajın en kuzey noktasında yer alan küçük bir nehirin kenarında konumlanmış oteller & pansiyonlar bulunuyor. Biz buradaki otellerde kalmadık ama River Otel'in restoranında yemek yedik; fiyatlar ve ambians memnun edebilir ama yemekler bu sene önceki yıla göre vasattı, yani deniz sonrası bir şeyler içerek dinlenmek için ideal. Yazımızın girişinde güzellemesini yaptığımız Adrasan Plajı'nın, Timetogo. blog deniz suyu kriterlerine göre biraz sıcak kaldığını söyleyebiliriz. Şezlong + şemsiye 10 TL. Sahilde kano ve deniz bisikleti kiralayıp gezebileceğiniz bir alan da mevcut, onların fiyatı da oldukça makul. Adrasan koylarına ve Suluada'ya giden turlar, bu plajdan kalkıyor. Bu arada Adrasan Plajı oldukça uzun ve biz genellikle girişin sağında kalan bölgeyi tercih ediyoruz. Bu bölge hem marketlere hem de restoranlara yakın. Son zamanlarda sosyal medya sayesinde oldukça popüler hale gelen Suluada, masmavi denizi ve beyaz kumlarıyla görsel olarak bizi çok etkiliyor. Adada hiçbir tesis bulunmuyor. Açık deniz ortasında bulunması ve koyu bulunmaması nedeniyle rüzgarlı havalarda deniz çok dalgalı olabiliyor. Turlar, adaya giderken veya adadan dönerken başka koylara da uğruyor bu arada. Tur fiyatları ortalama 100 TL ve öğle yemeği, çay, meyve gibi ikramlar dahil oluyor genelde. Koylar tekne turları, Adrasan'a girişten sonra sağ tarafta yer alan tekneler ile sağlanıyor. Bu yıl koyları Erdal Kaptan ile gezdik ve çok memnun kaldık. Tur rotası ise şu şekilde: Korsan Koyu, Porto-Ceneviz Koyu, Sazak Koyu, Akseki Koyu, Fosforlu Mağara. Favori koylarımız ise "Sazak" ve "Porto-Ceneviz". Olimpos, aslında 3 bölgeden oluşuyor diyebiliriz: 1) restoranların, otellerin ve pansiyonların bulunduğu bölge 2) antik kent 3) sahil. Sahile ulaşmak için ilk iki bölgeden geçmeniz gerekiyor. Antik kent girişi ücretli (30 TL) ve Müze Kart geçerli. Müze Kart da yaklaşık 60 TL ve çok daha avantajlı bu arada. İşletmelerin bulunduğu bölgede zaman geçirmeye değer bazı mekanlar olsa da maalesef çoğunluğu bölgenin ruhuna yakışmıyor. Biz Olimpos'a erken saatlerde gelirsek, kahvaltı yaptıktan sonra denize uğrayıp, akşam üstü ferahlığında da antik kenti geziyoruz. Olimpos sahili çok taşlı, dolayısıyla plaj ayakkabısıyla gelmekte fayda var. Biz Adrasan'da yüzmeyi, Olimpos ve Çıralı plajlarına tercih ediyoruz. Sahil, caretta carettalar daha mutlu olsun diye 19:00'da kapanıyor ve dolayısıyla plajdan da bu saatte ayrılmanız gerekiyor. Olimpos'un biraz ilerisinde yer alan ve daha sakin bir ortama sahip Çıralı, Olimpos ile aynı kumsalı paylaşıyor. Adrasan'dan kalkan koylar tekne turunun uğradığı koylara, Çıralı'dan kalkan turlar da uğruyor. Dolayısıyla tur planınızı buradan da gerçekleştirebilirsiniz. Olimpos'tan farklı olarak, işletmeler ile sahil arasında ulaşım oldukça kolay, arada bir antik kent olmadığı için. Aynı şekilde Çıralı Plajı da 19:00'dan sonra kapalı. Yazımızın sonuna doğru gelirken, bu yıl bu bölgede geçirdiğimiz 3 günü özlemle anıyor ve bir sonraki deniz tatilimizi iple çekiyoruz. Planınız uzunsa ve başka yerler de görmek isterseniz, favori tatil mekanımız Kaş'ın gezi notları da şu linke bırakıyoruz. Bir dahaki yazımızda görüşmek üzere! Instagram'da bizi takip etmek isterseniz şöyle buyrunuz.


Doğu Karadeniz'i gerçekten çooook uzun zamandır görmek istiyorduk ve nihayet başardık. Daha önce birkaç kez plan yaptık ama maalesef pandemi nedeniyle bozuldu. Bu nedenle buralar bizim için daha da heyecanlı hale geldi. Şu an bize sorsanız, "seyahatiniz nasıldı?" diye, size anlatacağımız o kadar çok şey var ki aslında. Bunlardan en akılda kalanları kesinlikle "muhlama -mıhlama değilmiş-, karalahana sarması, yaylalar, müthiş bir yeşillik ve doğa, The Mist'ten fırlamışçasına sisler ve bulut denizleri, çok çok çay, Karadeniz şivesi, Artvin'de yediğimiz Gürcü yemekleri ve maalesef tulum sesi". 1. gün: Sabah erken saatte İstanbul'dan Trabzon Havaalanı'na geliş. Trabzon'dan araç kiralayarak Rize'ye varış. Cugal Kafe'de kahvaltı. Zil Kale ve Palovit Şelalesi'ni gezmek. Zua Kafe'de bir kahve molası, ardından Kendini Koruyan Mahalle. Konaklar Mahallesi'ndeki Makrevis Konağı'nda konaklama. 2. gün: Huser yaylasına gitme girişimi ve gidemeyiş.. : ( Daha sonra Şimşir Ormanı. Yeşil Vadi Restoran'da öğle yemeği. Yine Makrevis Pansiyon'da akşam yemeği ve konaklama. 3. gün: Elevit yaylası. Cancik Pansiyon'da öğle yemeği. Pokut yaylasına gidiş ve Pokut Doğa Evi'nde konaklama. 4. gün: Pokut yaylasında yürüyüş ve kahvaltı. Öğleden sonra Gito yaylasına geçiş ve Gito Konak'ta konaklama. 5. gün: Erken saatlerde Gito'da yürüyüş, kahvaltı ve Artvin'e geçiş. Artvin Borçka Karagöl'de yürüyüş, Macahel Köyü ve Macahel İremit Pansiyon'da akşam yemeği&konaklama. 6. gün: Macahel İremit Pansiyon'da kahvaltı, Macahel'den Şavşat yaylalarını gezerek Yavuzköy seyir terasına gidiş. Laşet Restoran'da öğle yemeği. Şavşat Karagöl'e varış ve göl üzerinde kayığa binmek. Borçka'ya geri dönüş ve Adaş Dağ Evi'nde konaklama. 7. gün: Adaş Dağ Evi'nde kahvaltı sonrası Murgul Delikkaya Şelalesi'ne gidiş. Murgul'dan Hopa'ya sadece Hopa Kristal Pide'de hunharca pide yemek için gitmek... Trabzon Havaalanı'na dönüş yolunda Haremtepe Köyü, Çeçeva Villa Çamlık'ta çay tarlalarında fotoğraf molası. Bu konuda birçok fikir var. Biz okuduklarımızı özetleyip Ağustos'ta gitmeye karar vermiştik ama, Rize'de konuştuğumuz herkes, en güzel ayların "Haziran, Eylül ve Ekim" olduğunu söyledi. Sonbaharda doğanın daha renkli, yağmur ve sisin daha az olduğunu yerel halktan duyduk. Nisan ve Mayıs aylarında yaylalardaki karlar erimemiş oluyor. Rize'nin kar manzaraları çok güzel görünse de, yaz aylarında bile yaylalara çıkmak çok çok zor iken, karlı havalarda nasıl olur siz düşünün ve tercihinizi ona göre yapın deriz. Artvin ise Rize'ye kıyasla çok sıcaktı. Yaylaları bile Rize'nin yaylaları gibi serin değildi. Ancak Artvin'de yağmura denk geldiğimiz de oldu, yağmurluğunuz yine de yanınızda olsun. Neyse, Doğu Karadeniz'e İstanbul taraflarından ulaşmanın en hızlı yolu, Trabzon'a veya Batum'a uçmaktan geçiyor. Trabzon Havalimanı'na geldikten sonra Rize'ye ulaşmak oldukça kolay; araç kiralayabilir, ya da Havaş kullanabilirsiniz. Havalimanından kalkan servisler, Rize'ye de uğrayarak Hopa'ya kadar gidiyor. Toplu taşımayla merkezi yerlere kadar gitmeniz tabi ki mümkün, hatta Çamlıhemşin yaylalarına bile turlarla katılabilirsiniz. Ama bunun özgürlük, konfor ve zaman yönetimi -plaza dili ve edebiyatı için özür dileriz- açısından sizi kısıtlayacağını unutmayın. Araç kiralamak, Doğu Karadeniz gezinizi olabildiğince verimli şekilde gerçekleştirebilmek için yapabileceğiniz en faydalı şey olabilir. Araç kiralarken, yaptığınız planlamaya göre karar vermeniz çok önemli; yaylalara çıkmayı kafanıza koyduysanız mutlaka 4x4 bir araç kiralayın. Biz, altı biraz yüksek olan ama 4x4 olmayan bir araçla Pokut ve Gito yaylalarına çıkabildik, ama yolun çoğu kısmını saatte 10 km ile gittik. Yayla yollarında sürekli dağa tırmandığınız için, bir yanınız daima uçurum ve yollar genelde ya taş, ya çamur. Dolayısıyla araç konusu burada oldukça önemli! Planınızda bulutların üzerindeki yaylalar yoksa, yüksek bile olmayan sıradan bir araç işinizi fazlasıyla görür. Araçla ilgili önemli not: Çamlıhemşin'de benzin istasyonu yok. En yakın istasyonlar, Ardeşen yolundaki birkaç benzinlik. Dolayısıyla yaylalarda kendi kendinizi mağdur etmek istemiyorsanız deponuzu planınıza göre önceden doldurun. Faydalı kısa bilgi: Elevit yaylası, Şimşir Ormanları, Zilkale, Çinçiva/Şenyuva, Çamlıhemşin merkez ve Konaklar Mahallesi gibi yerlere normal bir araçla rahatlıkla gidebilirsiniz. Elevit dışındaki tüm Çamlıhemşin yaylaları, Palovit Şelalesi, Kendini Koruyan Mahalle gibi yerlere gidecekseniz 4x4 kiralayın. Artvin'in yolları Rize'ye göre gayet güzel, normal bir araç fazlasıyla işinizi görecektir. Yine de yaylalar için iyi bir sürücü ile gitmekte fayda var. Rize ve Artvin'de gözlemlediğimiz şey: buradaki konaklamaları internet üzerinden pek ayarlayamıyor oluşunuz. Çamlıhemşin bölgesindeki otel ve pansiyonların çoğu için, arayarak rezervasyon yapmanız gerekiyor. Hemen her pansiyonun Instagram sayfası var, işletmeleri oradan da inceleyebilirsiniz. 2020 Ağustos ayı itibariyle konaklama ücreti bizim araştırmalarımıza göre ortalama kişi başı 200-300 arası. Evet kişi başı, çünkü sorduğumuz hiçbir yerde oda fiyatı alamadık, Rizeliler kendi aralarında anlaşmış gibi sadece kişi başı fiyat veriyor. Bu arada fiyatlara kahvaltı kesin dahil ve akşam yemeği ise genelde ekstra. Biz Rize'de iki gün Makrevis Pansiyon'da, bir gün Pokut Doğa Konuk Evi'nde ve bir gün de Gito Konak'ta konakladık. En memnun kaldığımız yer Makrevis Konağı oldu: hem Meryem ablanın samimiyeti hem de müthiş yemekleriyle bir pansiyondan çok daha fazlasıydı. Konaklar mahallesindeki en güzel konaklardan biri, Makrevis. Fiyatı, kaldığımız diğer pansiyonlarla aynı olsa da, kahvaltıları ve akşam yemekleri tam bir anne evi sofrasıydı; burada en az 2 kilo almışızdır.. Pokut Doğa Konuk Evi ise o meşhur muhlama peyniri uzarken arka planda Pokut yaylasının göründüğü fotoğrafların çekildiği yer. Genel anlamda memnun kaldık ama internetin hiç çekmediği bir yaylada wifi şifresini vermemelerini tuhaf bulduk. Gito'da Yessi Gito Bungalov'da kalmayı çok istemiştik ancak bu hiçliğin ortasında tek başına duran sevimli bungalov çok öncesinden dolmuştu... O yüzden birkaç seçenekten biri olan Gito Konak'ta kaldık. Fiyatlara kahvaltı dahil, akşam yemeği değil. Pansiyonun kahvaltısı ve akşam yemeği ortalamaydı.. Ama yaylalarda çok fazla seçenek yok gibi zaten. Yine de 1 gece kalınabilir. Bizim kalmadığımız ancak çok önerilen bir diğer yer Laşet Motel ve Bungalov. Yalnız merkeze biraz uzak, Şavşat tarafında kalıyor. O bölgeyi gezeceğiniz gün burada konaklayabilirsiniz. Plan yaparken kolaylık olması adına Rize'yi sizin için 3 bölgeye ayıracağız; Çeçeva Köyü, Çamlıhemşin ve çevresi, yaylalar! Çayeli'nden güneye doğru ilerledikçe, tepelerdeki çay tarlaları gözünüze çarpmaya başlıyor. Eski adıyla Çeçeva, yeni adıyla Haremtepe köyüne yaklaşınca da artık her yerde, gayet nizami bir şekilde oluşturulmuş tarlaları görüyorsunuz. İşte bu "nizami bir şekilde oluşturulmuş çay tarlaları" nın en güzeli, Villa Çamlık'ta yer alıyor. Bahçeye girmeden önce, aşağıdaki fotoğrafın arka planında yer alan konakta yaşayan aileden izin almak gerekiyor, çünkü burası bir özel mülk. "Doğadan", bu tarlaya sponsor olmuş ve bazı kısımlarında markanın tabelalarını görebiliyorsunuz. Bu arada köy son zamanlarda ciddi anlamda turist akınına uğramaya başlamış. Umuyoruz ki bu durum bölgenin ve bu güzel tarlaların doğasına zarar verecek şekilde ilerlemez. Villa Çamlık'a, Çayeli merkezden yaklaşık yarım saatlik araç yolculuğuyla ulaşabiliyorsunuz. Ayrıca biz çok sayıda tur da gördük, ulaşım konusunda tercih sizin. Lazca ismi Çinçiva olan Çamlıhemşin merkezden ve Konaklar Mahallesi'nden geçtikten sonra karşınıza çıkan ilginç köy. İlginç çünkü içerisinde müthiş bir yeni nesil kahveci var. Şenyuva Köprüsü'nün hemen dibinde yer alan bu küçük yerleşim yeri aslında şimdilerde tamamen işletmelerden oluşuyor gibi ama bu işletmeler çok samimi olduğu için hiç rahatsız etmiyor. Çamlıhemşin bölgesinde gideceğiniz birçok yere de buradan geçerek ulaşıyorsunuz aslında. Pokut yaylasına ve Kendini Koruyan Mahalle'ye giden teleferiğe giden yol, Çinçiva'nın hemen ilerisinde. Böyle uzaktan yeşillikler arasından görünce bir wow çektiren, filmlerden çıkmış gibi duran bir kale burası. Aslında ismi Zir kaleymiş ve eskiden savunma için inşa edilmiş, şu an Rize'deki en büyük ikinci kale. İçine girmektense uzaktan manzarası daha güzel bizce ama içinden de etrafın manzarası güzel ve görülmeye değer. Giriş 4 . Zilkale'den sonraki durağımız Palovit Şelalesi oldu; ulaşımı -yaylalara göre- oldukça kolay. Dolayısıyla turisti ve tur şirketi bol bir yer burası. Şelale devasa büyüklükte ve yakından görünce fotoğraflardaki halinden çok daha etkileyici ve güzel görünüyor. Rize'de mutlaka gidilmesi gereken yerlerden. Bu mahalleye bayıldık! Karadenizliler, çok ince detayların olduğu bu harika konakları, zamanında Rusya gibi kuzey ülkelerinde çalışıp kazandıkları paralarla yaptırmışlar. Hamur işi yemekleri de yine oralarda öğrenmiş ve yapmayı sürdürmüşler. Konakların hem içi hem de manzaraları çok güzeldi. Günümüzde arabayla bile çıkması zor olan belki yüz yıllık ahşap konakların içindeyken, bunca yıl bozulmadan nasıl dayandıklarını ve zamanında nasıl emeklerle inşa edildiğini düşünüp hayret ediyorsunuz. Bu mahalle sadece teleferikle geçilebilen bir yer. Teleferiğin yerden yüksekliği 400 metre olduğu için biz oraya kadar gidip binmeye cesaret edemedik...:( Teleferikle mahalleye geçiş kişi başı 35 tl. Mahallede birkaç kafe ve konaklayabileceğiniz bungalovlar var. Uzaktan güzel görünüyordu. Sahibine neden teleferik kapalı olanlardan değil diye sorduk, geçen yıllarda modern teleferik yaptıklarını ve kimsenin binmediğini söyledi. 😀 İnsanlar bu halini daha heyecanlı ve güzel buluyorlarmış. Faydalı bilgi: Sabah 10-11 gibi yaylalara sis basmaya başlıyor ve hava kötüyse hiçbir şey göremeyebiliyorsunuz. O yüzden sabah erken gitmenizi ve hatta Pokut, Gito gibi yaylalarda 1 gece konaklamanızı şiddetle öneriyoruz. Bu sayede sabah erkenden kalkıp müthiş manzara eşliğinde, bulutların üzerinde yürüyüş yapabilirsiniz. Yalnız sabah erken saatlerde çimler yağmur yağmış gibi ıslak oluyor, su geçirmez ayakkabı uyarısını tekrar hatırlatalım.. Edit: Rize'ye 2021 Ağustos'ta tekrar gittik ve Eynetap Dağ Evi'nde konakladık, odamızın manzarası aşağıdaki fotoğrafta.. hayran kaldık. Sal: Pokut'tan 10-15 dk yürüme mesafesinde olan bir yayla burası. Pokut'a kadar gitmişken bir uğrayıp Pilunc Çay Evi'nde sütlaç yemenizi öneririz. Gito: Çamlıhemşin yaylalarından Gito, denizden 2000 mt yükseklikte ve Çamlıhemşin'den arabayla yaklaşık 1,5 saat sürüyor. Yollar yine çok kötü ama o sabah manzarasına kesinlikle değiyor! Amlakit: Biz maalesef Amlakit'e gidemedik. Diğer yaylalara göre daha az turistik ve çok sakin bir yaylaymış. Samistal: Maalesef bizim gidemediğimiz, ulaşımı bir hayli zor olan, Çamlıhemşin'in en yüksek yaylası. Hem zamanımız kalmadığı için hem de yolunun bizim planımıza çok ters kalmasından dolayı buraya gidemedik. Siz giderseniz bizim yerimize de keyifli vakit geçiriniz. Hakkında yazılmış Yaşar Kurt şarkısı için şuraya alalım. Artvin'de 2 karagöl var; biri Borçka, biri Şavşat. Bizim daha çok sevdiğimiz Borçka Karagöl oldu. Şavşat da oldukça güzel ancak yolu çok virajlı ve yorucuydu, görsel olarak da çok farklı değiller açıkçası. Borçka Karagöl'de mangal ve piknik yapılabilen alanlar var. Onun haricinde çevresinde yürüyüş yapmak çok keyifliydi. Manzarası ve doğası ise muhteşem. Gözlere şenlik.. Artvin'deki ilk durağınız burası olsun. Giriş 13 . Macahel Macahela eski adıyla kuyudaki yer demekmiş. Köy bir Gürcü köyü ve geçim kaynağı bal, fındık ve turizm üzerinden sağlanıyormuş. Öyle ki gördüğümüz el sabunları bile ballıydı. 😀 Gürcistan sınırındaki köyde operatörünüz sizi Gürcistan'da sanıp mesajlar yağdırabiliyor. Not: Bal demişken Artvin'de arıcılık çok yaygın. Arı alerjiniz varsa veya çok korkuyorsanız ona göre gidin deriz. Bizim vaktimizin yetmediği için gidemedik ama fotoğraflarda çok güzel görünüyorlardı. Aklımızda kalmadı değil. Siz vakit bulursanız gidin deriz. Şavşat'tan geçerken, hemen yol üstünde yer alan Yavuzköy seyir terası'nda durup manzaraya bakabilir, Laşet'te de yemek molası verebilirsiniz. Restoran, dere kenarına kurulmuş ve alabalığıyla ünlü. Macahel'den Şavşat'a geçerken, dağ yolundan ilerlediğimiz için yolda birçok yayla ve köy gördük, hepsi çok güzeldi. Köylerdeki bozulmamış mimari ve doğa gerçekten çok huzur verici. Bizim Artvin'de sadece 2 buçuk günümüz olduğu için farklı bir şelale görelim istedik. Murgul ilçesinde bulunan şelalenin suyu büyük bir kayayı delmiş ve bu görüntü çıkmış ortaya. Diğer ünlü şelalelerin aksine çok az insan vardı ve çevresinde hiçbir tesis vs. yok. Bu kadar bakir ve doğal olması da hoşumuza gitti. Önemli bilgi: Google Maps bu şelalenin yerini yanlış gösteriyor. Başköy'e vardığınızda yerel halka sormanız daha doğru olacaktır. Ayrıca internet hiç çekmiyordu, buranın çevrimdışı haritasını indirirseniz rahat edersiniz. Not: Maral Şelalesi, Bazgiret Köyü ve Parkhali Manastırı bizim gidemediğimiz, konumları diğer yerlere ve birbirlerine de uzak olan yerlerdi. Bir daha ki Karadeniz gezimize artık.. Doğu Karadeniz'de denenmesi gereken yemekler: etli kuru fasulye, turşu kavurma, hamsili pilav, muhlama, karalahana sarması, laz böreği, sütlaç, mısır ekmeği, Artvin'de bol baharatlı Gürcü yemekleri özellikle Gürcü tavuğu, GDO'suz mısır, Karadeniz pidesi, cağ kebabı, tereyağında alabalık, Artvin balı ve hamur işi.. Zua Cafe'de mürver çiçeğinden yapılan pohpedi gazozu veya lafı hiç dolandırmadan bir americano için. Yaban mersinli muhallebi yemeyi kesinlikle kaçırmayın. Cugal Kafe'de yemek yiyebilir veya kahvaltı edebilirsiniz. Ancak çok arı olabiliyor, baştan söylemesi. Yeşil Vadi Restoran'da yediğimiz sac kavurmayı beğendik ama porsiyonlarını küçük bulduk. Çayeli Lale Restoran'da kuru fasulye pilav-kavurma ve tabii ki sütlaç yedik, her şeyi övüldüğü kadar lezzetli. Liman Lokantası çok önerildi ama vaktimiz yetmediği için biz gidemedik. Hopa Kristal Pide, Hopa'nın en ünlü pidecilerinden. Bizim yediğimiz en lezzetli pide oldu kendisi. Kavurmalı-kaşarlı ve kuşbaşılı-kaşarlı önerilir. Not: Rize'de ve Artvin'de çok fazla zipline ve rafting yeri gördük, Yol üzerinde siz de hemen her yerde göreceksiniz, biz denemedik ama böyle şeylere meraklıysanız eğlenceli olabilir. Doğu Karadeniz gezi yazımızın sonuna geldik, umarız ki gezinize bir faydamız dokunmuştur! Yazının genelinde ebeveyn gibi tavsiyeler verdik ama bu tavsiyelerin hiçbir gezide olmadığı kadar faydalı olduğunu da not düşmek isteriz. Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun. - Palovit Şelalesi - Zil Kalesi - Kendini Koruyan Mahalle - ZuA Coffee - Cugal Cafe - Çeçeva - Zilkale Kaledibi Cafe - Pokut Yaylası - Gito Yaylası - Elevit Yaylası - Huser Yaylası - Ayder Yaylası - Sal Yaylası - Badara Yaylası - Macahel İremit Pansiyon - Karagöl - Kristal Pide - Şavşat Şehir Tepesi - Mençuna Şelalesi - Çiftekemer Köprüsü - Laşet Restaurant & Motel - Delikli Kaya Şelalesi - Makrevis Köyü - Taş Köprü - Maral Şelalesi - Bazgireti - Karagöl Sahara Milli Parkı Sahara Yaylası


Aslında tüm Mardin yolculuğunun kendisi bizim için bir tür zamanda yolculuk gibiydi. Mardin'in gezdiğimiz ilk Güneydoğu Anadolu şehri olmasından da kaynaklanabilir bu durum, bilemiyoruz ama iki Havaş arasında geçen zaman bizim için gerçekten çok farklı bir boyutta geçmiş gibi sanki. "Yahu ne abarttınız!" dediğinizi duyar gibiyiz ama bazı tecrübeleri yazıyla aktarmak maalesef çok zor. Aynı evde, aynı anda ikiden çok dil konuşulduğunu, başka ülke sınırına bir köy uzaklığında olmanın kültürel etkilerini Doğu Karadeniz'de görmüştük. Tarihi yapıları ve manastırları da daha önce görmüştük ama hiçbiri bizi Mardin kadar etkilememişti. Burada insanı derinden etkileyen ve rahatlıkla anlatamadığımız çok farklı bir ruh mevcut. Üstteki paragrafta iki Havaş arasında dedik çünkü Havaş'a bindiğimiz anda yöre insanının rafine bir örneği, Havaş şoförü olarak karşımıza çıkmıştı. Kendisi yaklaşık 40 dakikalık yolculuk boyunca 3 farklı dil konuşmuş, bizim şehir hakkındaki sorularımıza da çok samimi ve kibar bir şekilde cevaplar vermişti. Eski Mardin'de artık sayıları az da olsa Süryaniler de yaşıyor ve kendi aralarında Süryanice de konuşuyorlar. Eski Mardin'in hafif kaotik 1. Caddesi, aslında kültürel çeşitlilik ve karşıtlıklar açısından Türkiye'nin bir minyatürü gibi. Bu arada bölgedeki bir rehberden öğrendiğimize göre Süryanilik bir mezhep değil bir etnik yapıymış. Süryanice, görünüş olarak bizim Arapça'ya benzettiğimiz sağdan sola doğru yazılan bir dil. İncil'in ilk yazıldığı hali, İsa'nın da konuştuğu dil olan Süryanice'ymiş ve Süryaniler Hristiyanlığı ilk kabul eden halkmış. Hala dinlerine ve dillerine çok bağlılar ve kültürlerini sürdürmeye çalışıyorlar. Kendilerini en eski medeniyetlerden olan "Asurlu", "Arami" veya "Keldani" olarak da isimlendirebiliyorlarmış. Mardin için en iyi zaman Nisan-Mayıs veya Eylül-Ekim diyebiliriz. Mart'ın sonları veya Kasım'ın ilk haftaları da çok iyi olabilir. Biz Mart'ın sonlarında gittik ve bu karardan çok memnun kaldık. Gittiğimiz günlerde Mardin güneşliydi şansımıza, plan yapmadan hava durumunu kontrol etmekte fayda var. Gündüz ne kadar sıcak olsa da akşam güneş batınca hafiften ayaz başlıyor bu arada, o yüzden ekstra kalın bir şeyler getirmeyi düşünebilirsiniz. Mardin'e en az 3 gün ayırmanızı öneririz. Biz biraz daha az koşturmalı gezmek istediğimiz için 4 gün ayırdık, yine de gezemediğimiz yerler kaldı. Güzel haber: Mardin'de havaalanı var. Pegasus ve THY'nin İstanbul'dan düzenli seferleri oluyor. İzmir ve Ankara'dan da uçuşlar mevcut. Mardin uçak biletlerinin çok ucuz olduğu söylenemez, o yüzden biletleri erken almakta fayda var. Uçuş İstanbul'dan 2 saat sürüyor. Eski Mardin bölgesi için havaalanından Havaş servisi var, kişi başı 10 'ye yaklaşık 40 dk süren bir yolculukla Eski Mardin'in içine kadar gidiyor. Eski Mardin çok dar sokaklardan oluşan bir yer ve çoğu yere yürüyerek ulaşabiliyorsunuz, bu nedenle sırf eski şehir için araba kiralamanıza gerek yok. Yani Eski Mardin'i yürüyerek gezmeniz gerekiyor. Ancak -tur ile gezmeyecekseniz- manastırlara ve birkaç yere daha gitmek için araç şart. Biz 1 günlük araç kiralayıp uzak yerleri o güne sığdırmaya çalıştık. Siz de 2 gün Eski Mardin ve çevresini gezip, 1 gün de uzak kalan yerlere gidebilirsiniz. Bizim 1 gece konakladığımız Kaya Ninova Otel merkezi ve gezilecek yerlerin çoğuna epey yakındı. Terasındaki manzarasını ve kahvaltısını da beğendik. Oda fiyatı kahvaltı dahil geceliği -2021 Mart ayı itibariyle- 350 idi. 600 yıllık bu medrese Eski Mardin'deki en güzel yer bizce. 1336 yılında Karamanoğullarından Yahşi Bey tarafından yaptırılan medreseye Eski Mardin çarşıdan biraz merdiven çıkarak ulaşabiliyorsunuz. Yapının kendisi zaten etkileyici ama, şehrin en üst noktasına yakınlığından dolayı sunduğu Mezopotamya manzarası ayrı güzel. Medresenin avlusu çok ferah ve çok dinlendirici bir ambiansı var. Yapının terasına çıktığınızda çok yakından görebildiğiniz kubbelerdeki taş işçiliğine ve estetik zevke diyecek söz yok. Aşağıdaki fotoğrafta da gördüğünüz düzlüklerin bittiği yerde Suriye sınırı var. Eski Mardin'deki mimari ve görsel zevki en güzel yansıtan yapılardan biri Olgunlaşma Enstitüsü binası. İsmini, içerisinde kadınların dikiş-nakış, el işi gibi zanaatlar yapmasından alıyormuş. İçerideki mağazadan yapılan işlere bakabiliyor ve satın alabiliyorsunuz. Hemen yanında da Gazi Paşa İlkokulu var. Okul faal olduğu için yapının içine giremiyorsunuz ama bir fotoğrafını çekip ölümsüzleştirmeye değer. Bu konak Eski Şahtana evi veya Artuklu Üniversitesi Ugulama Oteli olarak da biliniyor. Yapının hem mimarisi hem de terasındaki kafeden manzara çok güzel. Ulaşım çok kolay, 1. Cadde üstünde yer alıyor. Üst kattaki tarihi odalar otel olarak kullanılıyor. Mardin'de her yerde gördüğümüz Şahmeran figürünün ortaya çıkış hikayesini çok samimi bir zanaatkardan dinleme fırsatı bulduğumuz, bize hafiften Taksim'deki pasajları anımsatan çarşı. Revaklı çarşı denmesinin nedeni ise çarşının taş yapı kemerlerden oluşması. Mardin ve Mezopotamya'daki kültür hakkında bilgi edinmek için kesinlikle ziyaret edilmesi gereken müze. Müzenin şuanki yapısı, tipik Mardin evi mimarisinin tüm özelliklerini taşıyor ve bulunduğu Cumhuriyet Meydanı'nda çok dikkat çekiyor. İçerisinde Asurlular'dan Bizans'a, Artuklular'dan Osmanlı Dönemi'ne kadar Mezopotamya uygarlıklarının inanç, ticaret, beslenme, süslenme gibi özelliklerini farklı bölümler aracılığıyla gözlemliyorsunuz. Arkeolojik kazılar ve mozaikler gerçekten etkileyici. Mardin'in enn ikonik yapısı Ulu Cami'nin minaresi olsa gerek. Hemen her fotoğrafta yer buluyor kendisine. Minareye yakından bakınca üzerindeki detaylar ve mimari zevk çok değerli. Caminin içi de çok ferah ve huzurlu. Bizim zamanımız yetmedi ama sizin fazla vaktiniz kalırsa Eski Mardin'de Sabancı Müzesi ve Kırklar Kilisesi'ni de listenize ekleyebilirsiniz. Zinciriye Medresesi'ne benzeyen diğer bir medrese olan Kasımiye sanıyoruz ki daha az popüler. Eski Mardin'in biraz dışında kalan medresenin üst katı ziyarete kapalı olduğu için sadece alt katı ve avluyu gezebiliyorsunuz. Zinciriye Medresesi'nin manzarası bir yana ama Kasımiye Medresesi'nin içini biz daha çok beğendik, avlusunda çok ferah ve rahatlatıcı bir ambians var. Mardin ovasına bakan manastırın inşaası 5. yüzyılda başlamış ve ilk başta yer altına güneş tapınağı olarak inşa edilmiş. Daha sonra zaman içinde üzerine eklentiler yapılarak 18. yüzyıla kadar bugünkü halini almış. Manastır'ın etrafında yetişen zafaran bitkisinden dolayı 15. yüzyıldan sonra Deyrulzafaran olarak anılmaya başlanmış. Manastırı tek başınıza gezemiyorsunuz, girişte rehber oluyor ziyaretçileri gruplar halinde gezdiriyor. Rehber için ekstra bir ücret yok, giriş ücreti içinde. Müze kart geçmiyor, giriş 10 . Eski Mardin'den araçla ulaşım yaklaşık 20 dakika. Mor Gabriel Manastırı; Mardin'de gördüğümüz en güzel ve mistik yerdi. Eski Mardin'den 88 km uzaklıktaki manastıra arabayla 1 buçuk saatte ulaştık ama kesinlikle bu yola değdi. Mor Gabriel Manastırı şuanda dünyanın en eski Süryani Ortodoks manastırıymış. Yapımına 397 yılında başlanmış. Yani 1600 yıllık bir yapıdan ve kültürden bahsediyoruz. Manastırda şuan metropolit, rahipler, rahibeler, gönüllüler, öğrenciler ve çalışan personeller yaşıyor. Kilise ve diğer alanlar bu kişiler tarafından aktif olarak kullanılıyor. Manastırda yaşayan din adamları hayatlarını buraya adadıkları için içeride din adamlarının ve Mor Gabriel'in niş mezarlarını da görüyorsunuz. Manastır inanılmaz güzel bir şekilde korunmuş, zarar gören kısımları da çok başarılı bir şekilde restore edilmiş. Girişte bir rehber sizinle geliyor ve manastırı size Süryaniler ve kültürleri hakkında da bilgiler vererek gezdiriyor, rehber ücreti giriş ücretine dahil zaten. Yani kendi başınıza girip gezemiyorsunuz ki biz bu olayı sevdik. Rehberle beraber gezdirilmenin amacının, turistlerin manastırın duvarlarına isimlerini yazmalarının engellenmesi olduğunu da düşünmedik değil ama..... 08:30-11:00, 13:00-17:00 saatleri arasında her gün ziyarete açık. Televizyonda gördüğümüz Mardin, aşiret, Doğu-Güney Doğu temalı dizilerin çekildiği yer işte buralar. Midyat'ın ara sokakları filmlerden fırlamış görüntüler sunuyor gerçekten. Mardin'den 1 buçuk saatte ulaşabiliyorsunuz. Biz Mor Gabriel Manastırı dönüşü uğrayıp ara sokaklarda biraz gezdik, sonra Hivroj Kafe'de bir mola verip konakların oluşturduğu manzarayı izledik. Eski Mardin kadar büyük değil ve gezilecek çok bir yer yok ama Midyat'ta bir mola verip mimarisini ve sokaklarını görmenizi tavsiye ederiz. Doğu Roma İmparatorluğu'nda doğuyu korumak amacıyla kurulan bir antik kentmiş burası. Biz gidemedik ama biraz içimizde kalmadı değil. Özyasemin Lahmacun'da Mardin'in yöresel lahmacunu olan sembusek yani kapalı lahmacun yiyebilirsiniz ama biz Özyasemin'in normal lahmacununu daha çok beğendik. Pideleri de hafif ve lezzetliydi. Kebapçı Rıdo: Eski tarz kebapçı, küçük ve salaş bir dükkan. Merkezde de şubesi varmış. Biz Eski Mardin'deki yerinde yedik, memnun kaldık. Yalnız kebaptan başka bir şey yok, belirtmiş olalım. Fiyatlar İstanbul'a göre epey uygun. Doboo Restoran: Yine Eski Mardin'de bulunan, yeni tarz bir restoran. Teras manzarası çok hoş. Burada kaburga dolması, içli köfte gibi yöresel yemekler yiyebilirsiniz. Biz restorana adını veren dobo et yemeğinden söyledik; 8 saatte pişen kuzu budu Süryani yemeğiymiş bu dobo; biz bayıldık. Yalnız fiyatları İstanbul ortalamasında, Mardin'e göre biraz pahalı diyebiliriz. Sultan Sofrası: Çok turistik olmayan Sultan Sofrası'nın halep tavasını, ayranını, kaburga etini, iç pilavını çok beğendik. Fiyatları da Mardin ortalamasındaydı. İzla Art Cafe: Mardin'de en beğendiğimiz kafe olabilir kendisi. İçeride kendinizi Kadıköy'de sanacağınız bir yer. Aynı zamanda duvarlar çok ilginç objelerle -İsa figürleri, gümüşçü dükkanı tabelaları vs- süslenmiş. Süryani şarabı veya kahvesi içebilirsiniz. Leylan Cafe: Eski Mardin'de alkol içebileceğiniz nadir yerlerden. Alt katın ambiansı hoş, bizim mola noktalarımızdan biri oldu. Seyr-i Merdin: Günü batırmak için güzel manzarası olan bir yer. Köşeden yer bulabilirseniz ne ala! Eski Mardin'de dolaşırken hemen her yerde Süryani çöreği denen çikolatalı ve tahinli çöreklerden görecekseniz, bizim damak zevkimize pek hitap etmedi ama tatmanızı öneririz. Mardin'den gümüş telkari, şahmeran, puşi, bıttım sabunu, mavi badem şekeri, dibek kahvesi, süryani şarabı alınabilir. Telkari, Mardin yöresine özgü el işçiliği ile yapılan gümüş takılar. Çok fazla çeşidi mevcut. Bıttım sabunu da yine çoook fazla çeşidi olan, Prens Charles'ın bile kelliğine deva bulmak için kullandığı, hemen her 2-3 dükkandan birinde satılan, aslen Siirt kökenli bir sabun türü. Fiyatları genelde uygun. Samimi insanları, kültür farklılıkları, mimarisi ve tarihiyle Mardin bizi kendine hayran bıraktı. Böylece, Mardin gezi yazımızın sonuna geldik, umarız ki gezinize bir faydamız dokunmuştur! Bizi Instagram'da takip etmek isterseniz şöyle buyrun.