Furthermore, by utilizing the developed concept, a list of q-ROFR Einstein weighted averaging and geometric aggregation operators are presented which are based on algebraic and Einstein norms. Similarly, some interesting characteristics of these operators are initiated. Moreover, the concept of the entropy and distance measures is presented to utilize the decision makers' unknown weights as well as attributes' weight information. The EDAS  methodology plays a crucial role in decision-making challenges, especially when the problems of multicriteria group decision-making (MCGDM) include more competing criteria. The core of this study is to develop a decision-making algorithm based on the entropy measure, aggregation information, and EDAS methodology to handle the uncertainty in real-word decision-making problems (DMPs) under q-rung orthopair fuzzy rough information. To show the superiority and applicability of the developed technique, a numerical case study of a real-life DMP in agriculture farming is considered. Findings indicate that the suggested decision-making model is much more efficient and reliable to tackle uncertain information based on q-ROFR information.The main purpose of this manuscript is to present a novel idea on the  In the history of agriculture, the domestication of plants and animals, as well as the manufacturing and dissemination techniques for cultivating them productively, is documented. Agriculture began independently in several places of the world and included a broad range of taxa. Farming was well known on the Nile's banks by 8000 BC. Around this time, agriculture evolved independently in the Far East, most likely in China, with rice as the primary crop rather than wheat. Overstretched water supplies, high levels of deforestation, and decreased soil fertility have all resulted from modern farming practices. Since there is insufficient water to continue farming as is, how vital water, ground, and environment resources are used to increase crop yields must be reevaluated. Giving ecosystems importance, understanding environmental and livelihood tradeoffs, and balancing the rights of a range of users and interests may be a solution. Inequities that occur as a result of such steps, such as water reallocation from poor to wealthy and land clearing to make room for more profitable farmland, need to be tackled. Technological advances aid in the provision of tools and services to farmers in order to help them become more prosperous. Conservation tillage, a farming technique that helps avoid land loss due to deforestation, reduces water pollution, and improves carbon sequestration, is one example of a technology-enabled innovation.To meet the growing demand for food, farming, which was never an easy job to begin with, now needs more analytics and technology. In one case, mathematicians, hydrologists, and farmers met in California to formulate a strategy that would reduce the amount of water used for crops while still making a profit for the farmers and satisfying market demand. The mathematical model used data including plant growth properties and water requirements to determine which crops to plant, when to plant them, and which areas should be left unplanted. Farmers were satisfied to wisely use their own and community tools, while mathematicians were happy to collaborate with business experts.Pawlak  initiateμ, ν), where μ represents the positive grade and ν represents the negative grade function, with condition that μ2+ν2 ≤ 1. Many authors contribute to Pythagorean FSs: Ding and Liu  and νz(δ) ∈  are known as positive and negative membership grades of δ and (μz(δ))2+(νz(δ))2 ≤ 1, ∀ δ ∈ M.Suppose a nonempty set M be a nonempty set. A q-ROFS Z in the universe M is a set having the formμz(δ) ∈  and νz(δ) ∈  represent positive and negative membership grades of δ and (μz(δ))q+(νz(δ))q ≤ 1 with q > 2, ∀ δ ∈ M.Let Z=〈δ, μz(δ), νz(δ)〉 is represented as Z= and is called q-rung orthopair number (q-ROFN).For simplicity, M and ζ ∈ M × M is a crisp relation. Then,ζ is reflexive if   ∈ ζ, ∀ ℘ ∈ Mζ is symmetric if ℘, ∂∈M and   ∈ ζ, then   ∈ ζζ is transitive if ℘, ∂, d ∈ M,   ∈ ζ, and  ∈ ζ, then   ∈ ζSuppose a universal set M and any arbitrary relation over a set M is ζ ∈ M × M. Now, define ζ∗ : M⟶P(M) as a mapping:ζ∗(℘) is an object's successor neighborhood ℘ w.r.t ζ. Crisp approximation space (AS) is defined as the pair . The lower and upper approximation (Lo and Up A) of £ w.r.t AS  for each £⊆M are now designated and defined asSuppose a nonempty set As a result, M to be a universe set and ζ ∈ q − ROFS(M × M) to be any q-ROF relation on a set M. Then,ζ is reflexive if μζ=1 and νζ=0, ∀ ℘ ∈ Mζ is symmetric if  ∈ M × M, μζ = μζ, and νζ = νζζ is transitive if  ∈ M × M, μζ ≥ ∨M∂∈[μζ∨μζ], and νζ=∧M∂∈[νζ∧νζ]Consider q-ROFS will be developed here to acquire the notion of the q-ROF rough set (q-ROFRS) and describe its fundamental operational laws.The hybrid notion of the rough set and M to be a universe set and for any subset ζ ∈ q − ROFS(M × M) to be any nonempty q-ROF relation on a set M. The pair  is thus referred to as q-ROF AS. The lower and upper approximation (Lo and Up A) of ℒ w.r.t AS  are two q-ROFSs for any ℒ⊆q − ROFS(M), which are defined asq > 2. As q-ROFSs, q-ROFRS.Consider q-ROF rough value (q − ROFRV), and its collection is known as q − ROFRS(M).For simplicity, q-ROFRS concept.We now set an example for better clarifying the M={℘1, ℘2, ℘3, ℘4} and  be the q-ROF AS with ζ ∈ q − ROFS(M × M) being any nonempty q-ROF relation on a set M  q − ROFRS.Therefore,Suppose e ∈ ℕ). The operational laws can be defined as follows.(1)(2)(3)(4)Suppose t(e1)=log((2 − e1)/e1) and s(e1)=log((1+e1)/(1 − e1)) to t and s operators,(1)(2)(3)(4)Through assigning Einstein norm generator q-ROFRVs, we use score function for their comparison.To compare two or more So) and accuracy (Ao) functions:Suppose So(ζ(ℒ1)) > So(ζ(ℒ2)), ⇒ ζ(ℒ1) > ζ(ℒ2)If So(ζ(ℒ1))=So(ζ(ℒ2)), ⇒If Ao(ζ(ℒ1)) > Ao(ζ(ℒ2)), ⇒ ζ(ℒ1) > ζ(ℒ2)If Ao(ζ(ℒ1))=Ao(ζ(ℒ2)), ⇒ ζ(ℒ1)=ζ(ℒ2)If Suppose M, ζ)∈q-ROF approximation space. Consider ζ(ℒ1) ∪ ζ(ℒ2)=ζ(ℒ2) ∪ ζ(ℒ1)ζ(ℒ1)∩ζ(ℒ2)=ζ(ℒ2)∩ζ(ℒ1)ζ(ℒ1))c)c=ζ(ℒ1), where (ζ(ℒ1))c is the complement of ζ(ℒ1)((ζ(ℒ1) ∪ ζ(ℒ2))c=(ζ(ℒ1))c∩(ζ(ℒ2))c(ζ(ℒ1)∩ζ(ℒ2))c=(ζ(ℒ1))c ∪ (ζ(ℒ2))c∈q-ROF approximation space. Consider ζ(ℒ1) ⊕ ζ(ℒ2)=ζ(ℒ2) ⊕ ζ(ℒ1)ζ(ℒ1) ⊗ ζ(ℒ2)=ζ(ℒ2) ⊗ ζ(ℒ1)β·(ζ(ℒ1) ⊕ ζ(ℒ2))=(β·ζ(ℒ1) ⊕ β·ζ(ℒ2))ζ(ℒ1) ⊗ ζ(ℒ2))β=(ζ(ℒ1))β ⊗ (ζ(ℒ2))β(Consider (q-ROFRVs.Aggregation information (AInf) plays a vital role in integrating data into a single format and solving decision-making problems (DMPs). Throughout this portion, we present a list of innovative aggregation information based on various standard-based operating regulations for M, ζ)∈q-ROF AS. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) are T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1.Consider ∈q-ROF approximation space. Consider β1, β2,…βn)T is the weight information of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, WA AInf is a mapping Dn⟶D, i.e.,Consider  Step 1: for By the induction method:n=δ; the result is true. Step 2: consider for n=δ+1; the result is true. Step 3: consider for Hence, ∀ positive integers, the given result is valid.q-ROFRV. So, by q-ROFRVs. Therefore, WA(ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is also a q-ROFRV under q-ROF AS .From the above analysis, q-ROF rough weighted averaging operator are initiated in Some important properties of the M, ζ)∈q-ROF AS. Let β1, β2,…βn)T be the weight information of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, some important properties of the q-ROF rough weighted averaging operator are described as follows:(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider ∈q-ROF AS. Let ξ(1), ξ(2), ξ(3),…, ξ(n)), ξ(e) is represented as the order, and the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1.Consider ∈q-ROF AS. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, OWA AInf is a transformation Dn⟶D, i.e.,Consider  to be a q-ROF AS. Consider ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, some important properties of the q-ROF rough ordered weighted averaging operator are described as follows:(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider ∈q-ROF AS. Consider ξ(1), ξ(2), ξ(3),…, ξ(n)) is represented by ξ(e) such that ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Also, T represent the corresponding weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., ηe ≥ 0; ∑e=1nηe=1.Consider ∈q-ROF AS. Consider β1, β2,…βn)T to be the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, HWA AInf is a mapping Dn⟶D with associated weight T, i.e., ηe ≥ 0, ∑e=1nηe=1, such thatConsider ∈q-ROF approximation space. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, some important properties of the q-ROF rough hybrid weighted averaging operator are described as follows:(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider that ∈q-ROF approximation space. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1.Consider that ∈q-ROF AS. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, WG AInf is a transformation Dn⟶D, i.e.,Consider , ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is also a q-ROFRV under q-ROF AS .From the above analysis, q-ROF rough weighted geometric operator are initiated in Some important properties of the M, ζ)∈q-ROF AS. Consider β1, β2,…βn)T to be the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, some important properties of the q-ROF rough weighted geometric operator are described as follows:(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider ∈q-ROF approximation space. Let ξ(e) is denoted as the order according to (ξ(1), ξ(2), ξ(3),…, ξ(n)) and T and the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1.Consider ∈q-ROF approximation space. Consider e ∈ ℕ) and T to be the weight information of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) such that βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, the mapping of OWG AInf is Dn⟶D, i.e.,Consider that ∈q-ROF approximation space. Let β1, β2,…βn)T and the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1.(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider ∈q-ROF AS. Let ξ(e) is represented as the order according to (ξ(1), ξ(2), ξ(3),…, ξ(n)) such that ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) is T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Also, T represent the associated weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., ηe ≥ 0; ∑e=1nηe=1.Consider ∈q-ROF AS. Let ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)) be T, i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, HWG AInf is a transformation Dn⟶D with associated weight T, i.e., ηe ≥ 0; ∑e=1nηe=1, i.e.,Consider ∈q-ROF approximation space. Let β1, β2,…βn)T be the weight of (ζ(ℒ1), ζ(ℒ2),…, ζ(ℒn)), i.e., βe ≥ 0; ∑e=1nβe=1. Then, some important properties of the q-ROF rough hybrid weighted geometric operator are described as follows:(1)e ∈ ℕ, thenIdempotency: if (2)Boundedness: let (3)Monotonicity: let Consider T being the weights, i.e., βt ∈ , ∑t=1hβt=1. Allow a group of decision makers (DMs) kth alternative ℷk under the tth attribute ℒt, and ηs ∈ , q-ROF rough values. Step 1: construct the experts' evaluation matrices  where the number of experts is represented by  Step 2: evaluate normalized experts' matrices q-ROF Einstein rough weighted averaging operator. Step 3: evaluate the collective expert information based on the  Step 4: evaluate the value of the AVS by using suggested aggregation operators for considering the alternative w.r.t the attribute. Step 5: utilizing the value of the AVS, evaluate the values of the PDAS and NDAS as follows:Spi and negative Sni weighted distance as follows: Step 6: evaluate the positive Spi and negative Sni weighted distances as Step 7: now, evaluate normalized positive NSpi and NSni, appraisal score ASoi can be calculated as follows: Step 8: utilizing the value of ASoi value. Step 9: rate the alternatives and select the higher We present a methodology for dealing with uncertainties in decision-making (DM) while dealing with Throughout this part, a practical MAGDM problem involving determining an acceptable mode of farming among various types of agrifarming is used to ensure that the established approach is applicable and feasible.1): develop productive, self-sufficient, and cost-effective production systems that earn well. Another advantage is that farming gives us a decent income as well as jobs, food, and services to the majority of people who are currently poor. Furthermore, it enables the development of rural areas and the establishment of social connections between the rural and urban worlds.Good crop production (ℷ2): manage the quality of air, water, and soil while preserving and protecting biodiversity and territories. Agriculture's first benefit is environmental protection as it reduces deforestation and natural resource depletion, increases biodiversity, and reduces carbon emissions.Environmental protection (ℷ3): improve the quality in which natural resources are used. Another key difficulty that green agriculture faces is the rapid degradation and loss of natural resources. The availability of natural resources improves farming and benefits us.Natural resources' availability (ℷ4): increase food production and distribution energy efficiency. With the world's population increasing and persistently high levels of hunger and poverty, sustainable agriculture yields must solve the problem of food security by generating more in less time.Food security and productivity : certain farming factors, such as soil and time of ripeness, have an effect on the quality of the products. On wheat, barley, rice, and other cereals, maturity level and degree of dryness matter.High quality production (ℒ2): since the labor cost in agriculture, i.e., farming, is so high, qualified employees and manual labor are in high demand.Limiting the need for manual labor (ℒ3): in the field of agriculture, there is an interesting idea for decreasing production costs which includes the use of robots. We must deal with certain uncontrollable variables such as environmental conditions, buying various brands of seeds, and using a huge number of chemicals.Decreasing the cost of production (ℒ4): the use of automation, according to scientists, technologists, scholars, and farmers, will solve the complicated project in a quick and easy manner.Completion of a time-consuming project (ℒ5): to maintain a consistent location, the farm must be managed using artificial intelligence from seeding to harvesting.Consistent role to complete a project  is listed in  Step 9: alternatives' ranking ℷThe invited decision makers are composed of three experts.2 is the best among the alternatives based on the above computational process, and thus, it is strongly suggested.We obtained that alternative ℷq-ROFRS. This concept will provide a more versatile and efficient basis for fuzzy system modeling and decision-making under uncertainties due to the implementation of the concept of the rough set (RS) theory. Based on the developed concept, a list of aggregation operators such as q-ROFR weighted averaging and geometric operators are established based on algebraic and Einstein norms. Furthermore, the basic desirable characteristics of developed operators are discussed in detail. Moreover, the concept of the entropy and distance measures is presented to determine the decision makers' unknown weights as well as attributes' weight information. Furthermore, we have successfully applied the proposed approach to a MADMP involving the selection of the best agrifarming robots in agriculture. In contrast to some current methods, numerical results indicate that the q-ROFRS-based method is more realistic and versatile in real-world applications. To demonstrate the feasibility and superiority of the proposed methods, a comparative review of the final ranking and optimal decision in robotic agrifarming calculated by the suggested methods with some previous methods is given. We will expand this work in the future to Frank aggregation operators and Hamacher operators to solve a variety of real-world problems and make decisions under uncertainties in different fields such as computational intelligence and medical diagnosis.In this manuscript, we have presented a new FS extension called


Due to its prevalence and its health-related, economic and social consequences, childhood and adult obesity is a complex, medical and civilizational problem, which has been on the increase in the last decade. The results of multi-center investigations reveal that genetic factors play an essential role in the etiopathogenesis of obesity, particularly in the case of extreme cases with very early onset. The Body Mass Index (BMI) is one of the most frequently used indicators of obesity and shows a strong genetic component with a 40-70% degree of heritability. The three types of genetically conditioned obesity are: (1) isolated (nonsyndromic) monogenic obesity, (2) syndromic monogenic obesity associated with dysmorphic features and/or congenital defects, caused by mutations in specific gene(s), (3) chromosomal aberrations, including submicroscopic changes. The most prevalent common (complex) obesity is linked to the presence of various changes in different genomic loci, which are subject to interactions and modifications by environmental , as well as epigenetic  and epistatic (gene-gene interaction) factors. Recent investigations using the modern methods of genome-wide association studies (GWAS), bioinformatics and proteomics, have made it possible to elucidate 8 key genes among the 97 genes most likely to play significant roles in the metabolic effects of obesity. The results of investigations on the pathogenesis of complex obesity do not as yet clarify the potential pathogenic significance of these genomic changes in humans. This article discusses the neuro-endocrinological regulation of the sensation of hunger and thirst, the clinical consequences of mutations in genes associated with the melanocortin pathway, and the features of the most common obesity syndromes, including syndromes conditioned by genomic imprinting. A diagnostic algorithm for cases of suspected syndromic obesity is proposed. Otyłość i nadmierna masa ciała stanowią poważny problem zdrowotny w skali całej populacji i zwykle jest wynikiem nadmiernego gromadzenia tkanki tłuszczowej w organizmie. Powszechnie stosowaną miarą stosowaną dla osób dorosłych jest wskaźnik masy ciała . Nadwaga jest definiowana jako przekroczenie wartości BMI 25, a otyłość 30. W związku ze znaczną zmiennością średnich wartości BMI w okresie rozwojowym definicję nadwagi i otyłości u dzieci do 18 roku życia opiera się obecnie na wartościach centylowych masy ciała  [Od końca lat 80 XX wieku obserwuje się stałą tendencję do wzrostu wartości BMI u osób dorosłych o 0,4-0,5 w ciągu dekady . Rośnie Podstawowych przyczyn tego stanu upatruje się w zmianach stylu życia, zwłaszcza coraz łatwiejszej dostępności do żywności wysokoenergetycznej oraz zmniejszającej się aktywności fizycznej w ostatnim półwieczu, a także czynników hormonalnych związanych z przemianą i wydatkowaniem energii podlegającej ośrodkowej regulacji osi przysadka-podwzgórze oraz wzajemnego oddziaływania różnych czynników, w tym czynników genetycznych. W latach 90 tych zwróciło uwagę badaczy rodzinne występowanie otyłości. W rodzinach, w których oboje rodzice są otyli, ryzyko otyłości u dziecka jest 10 krotnie większe od populacyjnego . ZastosoZgodnie ze stanem współczesnej wiedzy otyłość jest chorobą złożoną, charakteryzującą się zróżnicowaną ekspresją kliniczną oraz heterogenną, etiologią.Obecnie najczęściej w praktyce klinicznej wyróżnia się trzy typy otyłości:otyłość jednogenowa (monogenic obesity) – tzw. otyłość izolowana uwarunkowana mutacjami pojedynczych genów.otyłość syndromiczna, będąca jednym z objawów zespołu genetycznie uwarunkowanego−zespoły dysmorficzne uwarunkowane monogenowo , w tym choroby uwarunkowane rodzicielskim piętnowaniem genomowym.3otyłość powszechna (common obesity) występującą najczęściej, uwarunkowaną poligenowo, wieloczynnikowo.Znaczący postęp w badaniach nad genetyką otyłości przyniosła ostatnia dekada XX wieku, dzięki wcześniejszym obserwacjom zebranym w badaniach doświadczalnych na modelu zwierzęcym, mających na celu poznanie złożonego mechanizmu ośrodkowej regulacji wydzielania hormonów, białek i neuroprzekaźników zapewniających utrzymanie homeostazy związanej z poborem i wydatkowaniem energii oraz ich wpływu na uczucie głodu i sytości. Pierwsze odkrycia dotyczyły lokalizacji podwzgórzowego układu regulacji głodu i sytości, co było możliwe dzięki eksperymentalnym uszkodzeniom podwzgórza u szczurów. Badania doświadczalne na modelach mysich doprowadziły do odkrycia u skrajnie otyłych myszy ob/ ob i db/db mutacji genu leptyny i jej receptora, co miało fundamentalne znaczenie dla lepszego poznania neurohormonalnych mechanizmów modulujących nadmierne odkładanie tkanki tłuszczowej, a w szczególności roli podwzgórza w kontroli sytości i głodu .Podstawowym ośrodkiem regulacji apetytu, który nosi nazwę szlaku melanokortynowego, jest jądro łukowate w podwzgórzu. Jego aktywacja przez leptynę („hormon sytości” wydzielany przez komórki tłuszczowe), a w mniejszym stopniu także przez insulinę, za pośrednictwem odpowiednich receptorów aktywuje wydzielanie pro-opiomelanokortyny. Dalsza przemiana w α- i β- melenokorytynę umożliwia aktywację receptora melanokortyny 4 (MS4R) w jądrze przykomorowym podwzgórza, co uruchamia sygnał sytości. Z kolei grelina (hormon wydzielany w przez komórki okładzinowe żołądka), pobudza łaknienie poprzez stymulację komórek wydzielających neuropeptyd Y (NPY) oraz białko z rodziny Agouti ( AGgRP) w jądrze łukowatym podwzgórza, które hamują działanie receptora MS4R i wyzwalają uczucie głodu. Aktywacja części sygnalizującej sytość jednocześnie hamuje działanie anoreksygenne melanokortyny.Dotychczas opisano zaledwie kilkanaście rodzin z mutacjami genu leptyny LEP powodującymi utratę funkcji genu. Gen kodujący leptynę u człowieka, homologiczny do mysiego genu ob, zlokalizowany jest na długim ramieniu chromosomu 7q31.3 , 12, 13.W komórkach podwzgórza znajduje się receptor leptyny, który pod wpływem leptyny inicjuje proces hamowania apetytu. W 1995 r. Tartaglia i wsp.  zidentyfWyniki licznych badań nad patogenezą otyłości, szczególnie zapoczątkowanej w wieku dziecięcym doprowadziły do wykrycia wielu innych genów szlaku leptyna-melanokortyna w podwzgórzu. Wśród nich wymienia się takie geny jak: POMC, PSK1, MC4R, BDNF. Z ciężkimi postaciami dziecięcej otyłości koreluje się geny: NTRK2B oraz SIM1.POMC, skutkuje hiperfagią i wczesną otyłością w wyniku zaburzenia funkcji szlaku sygnałowego melanokortyny. Wśród najbliższych krewnych dzieci będących homozygotami mutacji POMC (z brakiem proopiomelanokortyny) zaobserwowano częstsze występowanie otyłości u heterozygot pod względem mutacji POMC. Sugeruje to, że nawet heterozygotyczne mutacje tego genu mogą również skutkować rozwojem otyłości o mniejszym nasileniu [W 1998 roku H. Krude i wsp. opisali obecność homozygotycznych mutacji genu pro-opiomelanokortyny (POMC), stanowiącego prekursor dla wytwarzania hormonów, w tym adrenokortykotropiny (ACTH) i hormonu stymulującego melanocyty (MSH) u kilkorga dzieci z objawami wczesnej otyłości z nadmiernym apetytem oraz kryzą nadnerczową z hipoglikemią i hiponatremią w okresie noworodkowym. U osób pochodzenia europejskiego dodatkowo obserwowano objawy niedoboru melaniny pod postacią jasnej karnacji skóry i rudych włosów oraz niekiedy cholestazę i żółtaczkę . W surowasileniu .MC4R) zmapowanego w regionie 8q21 są najczęstszą przyczyną izolowanej otyłości z początkiem we wczesnym dzieciństwie i występują w 1-6% przypadków ekstremalnej otyłości u dzieci i młodocianych. W odróżnieniu od wcześniej opisanych, rozwój otyłości występuje u osób będących nosicielami heterozygotycznych mutacji tego genu  [MC4R) dodatkowo stwierdza sie hyperinsulinemię oraz przyśpieszenie wzrastania. Nadmierny apetyt ujawnia się w pierwszym roku życia, natomiast z wiekiem staje się mniej nasilony [PCSK1, SIM1, BDNF, NTRK2 oraz GSHR.Mutacje genu receptora melanoktyny 4 (inujące) . U nosicnasilony . TerapiaPCSK1  ) zmapowanego w regionie 5q15 zaburzają funkcję PC1/3 (prohormon konwertazy1), enzymu zaangażowanego w proces odszczepienia wielu prekursorów hormonów peptydowych, związanych z regulacją przyjmowania pokarmów, homeostazą glukozy i homeostazą energii, na przykład proopiomelanokortyną, proinsuliną, proglukagonem i proergreliną. Był on jednym z pierwszych genów korelowanych z monogeniczną otyłością wczesną. W sporadycznych przypadkach nosicieli homozygotycznych mutacji skutkujących utratą funkcji genu PCSK1 obserwowano hiperfagię, wczesny rozwój otyłości, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hipokortyzolemię, hipoglikemię poposiłkową, podwyższony poziom POMC, a we wczesnym wieku dziecięcym zaburzenia wchłaniania i przewlekłe ciężkie biegunki. Badania ostatnich lat dotyczących genomu w różnych populacjach wykazały ponadto silne sprzężenie pomiędzy polimorfizmami PCSK1 i zwiększonym ryzykiem otyłości [Mutacje genu otyłości .SIM1 (zmapowanego w regionie 6q16.3), wykazującego swoją aktywność transkrypcyjną w jądrze przykomorowym podwzgórza opisano u dziewczynki z powstałą de novo zrównoważoną translokacją między chromosomami 1p22.1 i 6q16.2. Hiperfagia, wczesny rozwój otyłości oraz podobieństwo fenotypowe do zespołu Pradera i Williego sugerowało rolę genu SIM1 w patogenezie ciężkiej otyłości o wczesnym początku. [SIM1 i objawami skrajnej otyłości przypominającymi zespół Pradera i Williego. Badania funkcjonalne różnych zmian w genie SIM1 potwierdzają istnienie związku przyczynowego utraty funkcji genu SIM1 a objawami ciężkiej otyłością zarówno z obecnością jak i bez fenotypu podobnego do zespołu Pradera i Wiliego [Uszkodzenie funkcji genu oczątku. . Było to Wiliego .BDNF (zmapowanego w regionie 11p14.1), zaangażowanego w synaptyczną funkcję przekazywania sygnału MC4R opisano u dziecka ze skrajną otyłością i nadmiernym apetytem, nadpobudliwością, upośledzonymi funkcjami poznawczymi oraz osłabioną pamięcią [Mutacje genu pamięcią .NTRK2, genu kodującego receptor TrkB wykryto u dziecka z ciężką otyłością i nadmiernym apetytem oraz opóźnionym rozwojem, trudnościami w nauce, zaburzoną pamięcią krótkotrwałą oraz obniżonym progiem bólowym [GSHR, u osób z niskim wzrostem oraz stosunkowo późnym, w okresie dojrzewania, rozwojem otyłości [Mutacje genu  bólowym . Opisanootyłości .Opisane powyżej przykłady genów o potwierdzonej roli w patogenezie otyłości o wczesnym początku nie wyczerpują zagadnienia związanego z przyczynami otyłości monogenowej – niesyndromicznej, a z uwagi na niezwykle rzadkie występowanie mutacji w tych genach nie mogą tłumaczyć problemu otyłości w skali populacji. Liczne badania populacyjne prowadzone w ciągu ostatniej dekady z zastosowaniem wysokoporzepustowego sekwencjonowania następnej generacji jak również badania funkcjonalne wykazują obecność wielu polimorficznych zmian w obrębie wymienionych powyżej genów jak również w nowych genach ściśle skorelowanych z ryzykiem otyłości zarówno o wczesnym początku jak i w wieku dojrzałym. Zestawienie skutków klinicznych omawianych genów otyłości monogenowej - niesyndromicznej przedstawiono w Otyłość zespołowa (syndromiczna) rozpatrywana jest w kontekście różnego rodzaju cech klinicznych powiązanych z określonymi cechami fenotypu, wadami wrodzonymi, niepełnosprawnością intelektualną oraz specyficznymi zaburzeniami zachowania. Z analiz Kaur i wsp. opublikowanych w 2017 roku przeprowadzonych na podstawie danych uzyskanych w różnych bazach, takich jak: MEDLINE, EMBASE, CINAHL, Pubmed, Orphanet, Web of Science oraz Cochrane Library databases wynika, że do 2016 roku, ukazało się aż 13.719 doniesień naukowych dotyczących otyłości zespołowej u ludzi. Na podstawie tego przeglądu wyłoniono 79 zespołów monogenowych z otyłością w obrazie klinicznym, z czego w 19  zespołów patologia molekularna warunkująca chorobę jest znana, w 11  częściowo poznana. Z pozostałej grupy 49 (62%) chorób, w 27 (34%) zmapowano potencjalne loci chromosomowe, zaś w pozostałych 22(27%) chorobach nie są dotychczas poznane, ani potencjalny gen, ani loci chromosomowe warunkujące wystąpienia określonych objawów. Trudności w ustaleniu etiologii tych zespołów w dużej mierze wynikają z niezwykle rzadkiego ich występowania w populacji oraz w wielu przypadkach złożonego mechanizmu dziedziczenia, podlegającego regulacji poprzez czynniki epigenetyczne, mozaikowość czy też współdziałanie genów modyfikujących. Oszacowanie częstości występowania było możliwe tylko dla 12 spośród 79 zespołów i wynosi ona od 1:565 do <1:1,000,000 wśród żywo urodzonych. Rozwój nowoczesnych technik diagnostycznych, technik molekularnych, a także technik obrazowych  przyczynia się do lepszego poznania, które części mózgu i potencjalne geny wykazujące w nim swoją ekspresję odpowiadają za zaburzenie homeostazy energetycznej, hiperfagię, wzrost BMI i rozwój otyłości. W przyszłości może to przyczynić się do ustalenia korelacji fenotypowo - genotypowej różnych postaci otyłości i opracowania celowanych leków do jej skutecznego leczenia .Otyłość zespołowa uwarunkowana jest obecnością mutacji określonego genu (ów) dziedziczonymi autosomalnie dominująco lub sprzężonych z chromosomem X, aberracjami chromosomowymi, zmianami liczby kopii fragmentów DNA (Copy Number Variations − CNVs) w zespołach mikrodelecji/mikroduplikacji określanych mianem tzw. chorób genomowych. Co ciekawe, w niektórych spośród tych zespołów obserwuje się dużą heterogenność genetyczną czyli występowanie bardzo podobnego fenotypu klinicznego mimo zróżnicowanego, wielogenowego uwarunkowania. Plejotropowy charakter skutków klinicznych określonej zmiany w genomie powoduje, że diagnostyka tych zespołów na poziomie klinicznym nierzadko jest bardzo trudna i wymaga ścisłej współpracy wielu specjalistów, w szczególności w zakresie biologii molekularnej.Do najlepiej poznanych zespołów otyłości syndromicznej należą: zespół Pradera i Williego, zespół Bardeta i Biedla, zespół Cohena, zespół Börjeson i Lehmana, zespół Alströma, zespół Simpsona i Golabiego, zespół Carpentera, zespół Wilsona i Turnera, zespół Smitha i Magenis, zespół disomii chromosomu 14 (z. Temple), osteodystrofia Albrighta typu 1 oraz niektóre zespoły mikrodelecji i mikroduplikacji przedstawione w Zespół Pradera i Williego (PWS) (OMIM − 1762700) jest najczęstszą przyczyną genetycznie uwarunkowanej otyłości oraz modelowym przykładem choroby uwarunkowanej rodzicielskim piętnowaniem genomowym („genomic imprinting”). W ostatnich latach stał się również chorobą modelową do badania mechanizmów regulacji łaknienia i rozwoju otyłości u człowieka.Wśród głównych objawów PWS występuje: znacznego stopnia hipotonia mięśniowa w okresie noworodkowym i niemowlęcym, brak/słaby odruch ssania, trudności w karmieniu, brak/słaby przyrost masy ciała w okresie niemowlęcym, hiperfagia, otyłość, niedobór wysokości ciała, małe dłonie i stopy, gęsta lepka ślina zasychająca w kącikach ust, cechy dysmorfii twarzy, hipogonadyzm hipogonadotropowy, opóźnienie rozwoju psychoruchowego oraz specyficzny typ zaburzeń zachowania związanych z hiperfagią . Do niedawna opisywano 2 fazy zaburzeń odżywiania w PWS: okres niemowlęcy z trudnościami w karmieniu i okres hiperfagii z rozwojem otyłości powyżej 3 roku życia .Z ostatnich badań wynika, że przejście z fazy słabego łaknienia i niedoboru masy ciała do fazy hiperfagii jest procesem złożonym i składa się z 7 faz z początkiem już w okresie płodowym. Zwykle do drugiego roku życia rozwój fizyczny jest odpowiedni do wieku, natomiast pomiędzy 2,1–4,5 rokiem życia następuje nadmierny przyrost masy ciała bez wzrostu łaknienia ani zwiększonej podaży kalorii. Wzmożone łaknienie (hiperfagia) i nadmierny przyrost masy ciała rozwija się zwykle pomiędzy 4-8 rokiem życia, natomiast faza niepohamowanego łaknienia następuje powyżej 8 lat. Fakty te powinny być uwzględnione w leczeniu dietetycznym i profilaktyce otyłości począwszy od okresu niemowlęcego . HiperfaBadania nad patogenezą otyłości w PWS prowadzone od wielu lat lecz jak dotąd nie doprowadziły do ostatecznego wyjaśnienia przyczyny hyperfagii. Wiadomo, że jest to proces bardzo złożony, związany z zaburzeniem ośrodkowej regulacji osi podwzgórze – przysadka, w tym funkcji neuroprzekaźników związanych z regulacją ośrodków głodu i sytości w podwzgórzu.Potwierdzają to wyniki badań z zastosowaniem funkcjonalnego MRI i PET w trakcie oglądania wysokokalorycznego pożywienia oraz po posiłku, które wykazały brak aktywacji regionów odpowiedzialnych za uczucie sytości po spożyciu posiłku oraz zwiększoną aktywację regionów odpowiedzialnych za uczucie głodu i motywacji (hipokamp oraz kora oczodołowo–czołowa) .Stężenie greliny u chorych z PWS, tzw. „hormonu głodu” wytwarzanego przez komórki okładzinowe żołądka jest stale na bardzo wysokim poziomie, 3- krotnie wyższym niż u zdrowych osób. Obniżenie stężenia greliny po posiłku nie skutkuje jednak zmniejszeniem uczucia głodu. W jądrach przykomorowych podwzgórza u chorych z PWS stwierdza się zmniejszoną liczbę i objętość neuronów produkujących oksytocynę, która jest neuropeptydem hamującym łaknienie. Wyniki badań doświadczalnych zarówno na modelach mysich jak i u chorych z PWS sugerują, że mała dawka donosowo podawanej oksytocyny jest bezpieczna i może wpływać na redukcję apetytu oraz poprawę w zakresie zależnych od hiperfagii zaburzeń zachowania .W patogenezie PWS odgrywają rolę 3 główne defekty molekularne: delecje w regionie 15q11.2-13 (~75% przypadków), matczyna disomia 15 (mUPD15) w około ~24% przypadków oraz defekty imprintingowe (~1-3% przypadków). Mimo wielu lat badań nadal nie udało się ustalić genów odpowiedzialnych za ekspresję kluczowych dla zespołu objawów. W ostatnich latach sugeruje się znaczenie delecji (podlegającego imprintingowi) skupiska genów SNORD-116, kodujących małe jąderkowe RNA  jako kluczowego genu odpowiedzialnego za hiperfagię i otyłość w PWS .U chorych z zespołem Pradera i Williego od 2006 roku w Polsce z powodzeniem stosuje się terapię rekombinowanym hormonem wzrostu (rGH) (od 2 roku życia), co pozwala na poprawę bilansu energetycznego, obniżenie całkowitej masy ciała przy jednoczesnym zwiększeniu beztłuszczowej masy ciała (zwiększenie siły mięśniowej), a w konsekwencji przyspieszenie rozwoju psychoruchowego uzyskanie wzrostu zbliżonego do rówieśników, spektakularną normalizację fenotypu oraz poprawę jakości życia. , 37, 38.Zespół Bardeta i Biedla (BBS) (OMIM – 209900) jest rzadkim zespołem, dziedziczonym autosomalnie recesywnie, w którym otyłości centralnej rozwijającej się na przełomie 1 i 2 roku życia, towarzyszą: niepełnosprawność intelektualna i zmienne problemy z zachowaniem, polidaktylia pozaosiowa dłoni i stóp (68-80% chorych) oraz hipogonadyzm i hipogenitalizm u pacjentów płci męskiej. Średnie BMI szacuje się na 31,5–36,6 kg/m2. W późniejszym okresie rozwija się postępująca dystrofia siatkówki lub zwyrodnienie barwnikowe (90% chorych), prowadzące często do ślepoty nocnej u młodych dorosłych. W obrazie choroby stwierdza się wady układu kielichowo-miedniczkowego oraz torbielowatość nerek, oraz zwykle łagodną ich niewydolnością, a także wrodzone wady serca, kardiomiopatię, nadciśnienie tętnicze oraz cukrzycę z insulinoopornością i nietolerancją glukozy.Zespół Bardeta i Biedla należy do tzw. grupy ciliopatii i charakteryzuje się heterogennością genetyczną – jest uwarunkowany zmianami w co najmniej 20 różnych genach: BBS1, BBS2, ARL6 (BBS3), BBS4, BBS5, MKKS (BBS6), BBS7, TTC8 (BBS8), BBS9, BBS10, TRIM 32 (BBS11), BBS12, MKS1 (BBS13), CEP290 (BBS14), WDPCP (BBS15), SDCCAG8 (BBS16), LZTFL1 (BBS17), BBIP1 (BBS18). Najczęściej mutacje stwierdza się w genach: BBS1 – 23,1%, BBS10 – 20%, BBS2 – 8,1%, BBS9 – 6% oraz MKKS (BBS6) – 5,8%. W około 20% przypadków nie identyfikuje się mutacji w żadnym z wymienionych genów . ZazwyczZespół Alströma (OMIM – 203800) jest rzadkim zespołem zaliczanym do grupy ciliopatii uwarunkowanym mutacjami w genie ALMS1 zmapowanym w regionie 2p13.1. Dziedziczy się autosomalnie recesywnie. Chorych charakteryzuje hiperfagia pojawiająca się już w wieku niemowlęcym, której towarzyszy hiperinsulinomia o nasileniu nieproporcjonalnym w stosunku do otyłości, przewlekła hiperglikemia, a następnie cukrzyca typu 2 oraz umiarkowana otyłość brzuszna. Objawami przepowiadającymi wystąpienie prowadzącej od ślepoty neuropatii z degeneracją czopków i pręcików mogą być oczopląs i światłowstręt obecne już w pierwszym roku życia. Powoli postępujący niedosłuch zmysłowo-nerwowy wykrywany jest z reguły około 5 roku życia. U części chorych już w pierwszych latach życia jest diagnozowana kardiomiopatia, zaś w drugiej lub trzeciej dekadzie postępująca nefropatia [fropatia .Zespół Cohena (OMIM – 216550) jest dziedziczony autosomalnie recesywnie i uwarunkowany mutacjami w genie VPS13B zmapowanym w regionie 8q22.2. Stosunkowo częste występowanie choroby stwierdza się w populacji Żydów Ashkenazyjskich oraz Finlandii. Osoby dotknięte tym zespołem zwykle cechuje opóźnienie rozwoju psychoruchowego z hipotonią i nadmierną wiotkością stawów w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym, niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym bądź znacznym, często brak/znaczne opóźnienie rozwoju mowy, padaczka (występująca prawie u wszystkich chorych), małogłowie, ataksja, charaktery-styczny fenotyp behawioralny (miła i pogodna osobowość), niski wzrost, smukłe, długie palce. dłoni, wąskie stopy. Wśród charakterystycznych cech dysmorfii, wymienia się takie jak: twarz hipotoniczna, wysoki grzbiet nosa, brwi o falistym kształcie, cienka warga górna, tendencja do otwartych ust, wysunięcie do przodu górnych siekaczy. Po piątym roku życia stwierdza się postępującą krótkowzroczność często skojarzoną z dystrofią siatkówki i naczyniówki. W badaniach obrazowych stwierdza się hipoplazje móżdżku oraz duże ciało modzelowate. Ważnym diagnostycznie objawem jest okresowa leukopenia/neutropenia o łagodnym nasileniu, często już w okresie niemowlęcym. Otyłość brzuszna średniego stopnia, pojawia się koło 5 roku życia [ku życia .Zespół Börjesona, Forssmana i Lehmanna (OMIM – 301900) jest bardzo rzadkim zespołem dziedziczącym się recesywnie w sposób sprzężonym z chromosomem X. Przyczyną choroby są mutacje w genie PHF 6 zmapowanym w regionie Xq26.2. Niemowlęta płci męskiej mogą wykazywać objawy fenotypowe przypominające zespół Pradera i Williego . Wśród cech dysmorfii wymienia się: pogrubienie rysów twarzy, duże odstające małżowiny uszne, głęboko osadzone gałki oczne, wąskie szpary powiekowe, szerokie rozstawienie palców stóp. Zwracają uwagę mięsiste dłonie, hipoplazja dystalnych i środkowych paliczków dłoni . Niepełnosprawność intelektualna zwykle umiarkowanego lub znacznego stopnia, małogłowie, padaczka, niskorosłość, skolioza, kifoza, krótkowzroczność oraz u części pacjentów cechy polineuropatii czuciowo-nerwowej dopełniają obraz kliniczny choroby. Znacznego stopnia otyłość z towarzyszącą nasiloną ginekomastią rozwija się dopiero w późnym dzieciństwie, a w wieku dojrzałym jest zwykle znacznego stopnia. Matki chorych mężczyzn będące nosicielkami mutacji genu PHF6 mogą wykazywać dyskretne cechy dysmorfii z pogrubieniem rysów twarzy [w twarzy .Zespół Albrighta (OMIM – 103580), inne nazwy zespołu: Albright hereditary osteodystrophy (AHO), rzekoma niedoczynność przytarczyc typu 1a, dziedziczna osteodystrofia Albrighta, jest grupą chorób metabolicznych, charakteryzujących się opornością tkanek docelowych na parathormon. Wyróżnia się cztery typy choroby: Ia, Ib, Ic i II. Najbardziej znana jest postać 1A, choroba dziedziczona w sposób autosomalny dominujący spowodowana mutacjami w genie GNAS1, zmapowanym w regionie 20q13.32, który koduje podjednostkę alfa białka Gs. Ekspresja objawów związana jest z rodzicielskim piętnowaniem genomowym (matczyny imprinting genomowy). Chorych cechuje zauważalna około 3-5 roku życia niskorosłość, charakterystyczna, okrągła twarz, pełne policzki, opóźnione wyrzynanie zębów, hipoplazja szkliwa i wady zgryzu, wady kostne z krótką szyją, krótkimi kośćmi śródręcza i śródstopia oraz palcami (zwłaszcza 4 i 5), osteopenia i deformacje kości długich, niekiedy kraniosynostoza i zgrubienie pokrywy czaszki, ektopiczne kostnienie tkanek miękkich oraz skrócanie dystalnego paliczka kciuka (od trzeciej do piątej kości śródręcza), napady tężyczki i parestezji, połączone z opornością na działanie hormonu wzrostu, tyreotropiny, gonadotropin. W części przypadków występuje niepełnosprawność intelektualna [ektualna .Zespół Carpentera  (OMIM – 201000) uwarunkowany jest mutacjami w genie RAB23 (zmapowanyw regionie 6p12.1) lub genie MEGF8 (zmapowany w regionie 19q13.2), dziedziczy się autosomalnie recesywnie. W obrazie choroby występują takie cechy jak: makrocefalia (wieżowaty kształt czaszki spowodowany nieprawidłowym zarastaniem szwów czaszkowych), syndaktylia skórna palców dłoni i stóp, polidaktylia przedosiowa , niedosłuch przewodzeniowy, wrodzone wady serca i niepełnosprawność intelektualna. Otyłość występuje u większości chorych już w pierwszych latach życia [ch życia .Zespół łamliwego chromosomu X, FraX (OMIM – 300624) jest spowodowany nadmierną (>200) ekspansją niestabilnych powtórzeń trójnukleotydowych CGG w promotorze genu FMR1, zmapowanym w regionie Xq27.3. Należy do najczęstszych po zespole Downa przyczyn niepełnosprawności intelektualnej u płci męskiej. Choroba dziedziczy się dominująco w sposób sprzężony z chromosomem X. Charakterystyczną pełną ekspresję objawów zespołu FraX obserwuje się u osób płci męskiej . Kobiety nosicielki mutacji genu FMR1 wykazują łagodną ekspresję objawów pod postacią trudności szkolnych (w około 50% przypadków). U niektórych chorych występuje ponadto nadmierny apetyt, otyłość i niskorosłość. Co ciekawe, otyłość występuje także u osób z delecjami obejmującymi gen FMR1 [gen FMR1 .Zespół MEHMO , Epileptic seizures – padaczka, Hypogenitalism – hipogenitalizm, Microcephaly – małogłowie, Obesity – otyłość) (OMIM – 300148) należy do bardzo rzadko występujących zespołów otyłości sprzężonej z chromosomem X, a jego nazwa jest akronimem wiodących objawów zespołu. Locus genu choroby znajduje się najprawdopodobniej w regionie Xp21.1-p22.13, natomiast gen warunkujący objawy nie jest dotychczas poznany. Znacznego stopnia otyłość rozwija się w niemowlęctwie. Niekiedy opisywane są znaczne opóźnienie rozwoju, niski wzrost, wzmożone napięcie mięśniowe, wygórowane odruchy ścięgniste, oczopląs, nadmierna pobudliwość. Zwykle chorzy chłopcy umierają po 2 roku życia. Badania laboratoryjne wskazują na zaburzone działanie kompleksów 1, 3 i 4 łańcucha oddechowego w mitochondriach. Nieprawidłowe, powiększone mitochondria widoczne w obrazach z mikroskopii elektronowej kwalifikują zespół jako chorobę mitochondrialną [ndrialną .Badanie chromosomów człowieka umożliwiło poznanie przyczyn znanych wcześniej chorób genetycznych. Stopniowy rozwój technik badania chromosomów, w tym FISH (@uorescencyjna hybrydyzacja in situ) i mikromacierzy (aCGH), umożliwił wykrywanie submikroskopowych rearanżacji chromosomowych, takich jak mikrodelecje i mikroduplikacje chromosomowe. Skutkiem mikrodelecji/mikroduplikacji chromosomowych jest brak funkcji/nadekspresja wielu przyległych genów znajdujących się w regionie utraconego lub zduplikowanego odcinka chromosomu. Skutki kliniczne zależą od wielkości zmiany, i jej zawartości genetycznej, a w niektórych mikrodelecjach od ich rodzicielskiego pochodzenia (choroby imprintingowe) − np. zespół delecji 15q11-13. W większości przypadków zmiany tego typu powstają de novo, natomiast w niektórych są one produktem zrównoważonych rearanżacji chromosomowych, odziedziczonych od jednego z rodziców.Trisomia chromosomu 21 pary w zespole Downa – typowym cechom zespołu  towarzyszy otyłość, w okresie dziecięcym u około 15-50%, a w wieku dorosłym u 45-90% chorych. Czynnikiem sprzyjającym otyłości jest zmniejszona aktywność fizyczna wynikająca z hipotonii mięśniowej, jak i zmniejszone spoczynkowe zużycie energii. U dzieci z zespołem Downa obserwowano podwyższone stężenie leptyny, wydaje się też, że do otyłości może istotnie przyczyniać się niedoczynność tarczycy [tarczycy .Zespół mikrodelecji 1p36 (OMIM − 607862) – w obrazie klinicznym stwierdza się cechy niepełnosprawności intelektualnej zwykle w stopniu głębokim, brak ekspresji mowy, zaburzenia zachowania (agresja), mnogie wady strukturalne, głównie mózgu (małogłowie u 38% chorych) i serca , duże późno zarastające ciemię przednie cechy dysmorfii oraz otyłość w wieku dojrzałym [ojrzałym .Zespół mikrodelecji 16p11.2 (OMIM − 611913) – jedna z pierwszych wykrytych mikrodelecji identy-fikowana jest u około 0,3-0,7% pacjentów z cechami niepełnosprawności intelektualnej i zaburzeń zachowania. W jej obrazie klinicznym dominują: opóźnienie rozwoju intelektualnego, zaburzenia poznawcze i behawioralne oraz zaburzenia zachowania , zaburzenia ze spektrum autyzmu, choroby psychiatryczne . W przypadku objęcia delecją genu SH2B1, zaangażowanego w szlak sygnałowy leptyny, dodatkowo pojawia się nadmierny apetyt, wcześnie rozwijająca się otyłość i ciężka insulinooporność [oporność .Zespół mikrodelecji 6q16.2, obejmuje gen SIM1. Obraz kliniczny przypomina zespół Pradera i Williego (Prader-Willi-like phenotype), z hipotonią i trudnościami w karmieniu w okresie noworodkowym z następową otyłością i głębokiego stopnia niepełnosprawnością intelektualną oraz krótkimi kończynami, którym niestale towarzyszą: nadmierny apetyt, wady serca, nieznaczna dysmorfia twarzowa [twarzowa .Inne nowo opisane zespoły mikrodelecyjne są związane z regionem 13q34, z opóźnionym wzrastaniem i rozwojem psychoruchowym, łagodną dysmorfią twarzową, otyłością znacznego stopnia i niepełnosprawnością intelektualną  oraz z rZespół mikroduplikacji 7q11.23 (OMIM − 609757), obejmującej region krytyczny dla zespołu Williamsa. Nadekspresja genu YWHAG zlokalizowanego w regionie duplikacji jest związana z otyłością, opóźnieniem rozwoju mowy, łagodną niepełnosprawnością intelektualną, niekiedy wadami serca lub OUN, a często problemami behawioralnymi, w tym ADHD, niepokojem związanym z kontaktami społecznymi, zaburzeniami ze spektrum autyzmu [ autyzmu . W 2016  autyzmu .Otyłość jest też opisywana jako cecha w innych zespołach mikrodelecyjnych, w tym 2p25, 2q37, 3pter, 7q22.1, 9q34, 10p15.3, 14q11.2, 14q12, 10q22, Xq27, a także z zespołach mikroduplikacji 6q21-22, 6q27, 14q11.2 i Xq21 . W tabelNa rycinie 1 przedstawiono schemat postępowania diagnostycznego w przypadku podejrzenia otyłości syndromicznej.Schemat postępowania diagnostycznego w przypadku podejrzenia otyłości syndromicznej powinien uwzględniać szczegółową analizę rodowodu i ocenę kliniczną  oraz analizę wyników badań dodatkowych: , ocenę okulistyczną celem ukierunkowania procesu diagnostycznego. Wśród badań genetycznych w diagnostyce otyłości należy uwzględnić kariotyp, FISH, testy metylacyjne, aCGH oraz sekwencjonowanie określonych genów odpowiedzialnych za ekspresję objawów podejrzewanego zespołu monogenowego. W przypadku, kiedy na podstawie oceny cech klinicznych, rodowodowych, wyników badań biochemicznych, hormonalnych i radiologicznych istnieje podejrzenie wystąpienia choroby o wielogenowym uwarunkowaniu (np. zespół Bardeta i Biedla) można rozważyć wykonanie badań metodą sekwencjonowania następnej generacji (NGS) z zastosowaniem WES/zestaw TruSight One. W niektórych przypadkach należy zastosować kilka uzupełniających się metod diagnostycznych  w celu ustalenia typu defektu molekularnego odpowiedzialnego za wystąpienie cech klinicznych choroby. Wyniki przeprowadzonych badań staną się podstawą do weryfikacji molekularnej rozpoznania klinicznego oraz oszacowania ryzyka genetycznego w rodzinie, co jest nieodłącznym elementem poradnictwa genetycznego.W dalszych badania nad genetycznym uwarunkowaniem otyłości stosowano trzy różne metody poszukiwań. Pierwszą było typowanie genów kandydackich związanych z regulacją metabolizmu w oparciu o badania na zwierzętach lub in vitro. Weryfikacja wytypowanych genów polega na porównaniu częstości występowania mutacji danego genu w grupie osób z daną cechą (w tym przypadku otyłością) a występowania mutacji danego genu w grupie osób zdrowych. Ten sposób był z powodzeniem stosowany w identyfikacji genów odpowiadających za powszechne choroby i cechy złożone. Jednak w przypadku otyłości nie uzyskano zadawalających rezultatów, mimo przebadania ponad 200 genów związanych z regulacją apetytu, metabolizmem glukozy i tłuszczów oraz rozwojem tkanki tłuszczowej .Drugą metodą była analiza sprzężeń polimorfizmów mikrosatelitarnych rozsianych regularnie w całym genomie z regionami wiążącymi się ze zwiększonym ryzykiem choroby. Ten sposób umożliwił identyfikację licznych genów odpowiedzialnych za choroby jednogenowe, jednak zestawienie wyników z 37 badań na ponad 31 tysiącach osób nie wskazało na istnienie głównego genu odpowiedzialnego za otyłość u ludzi . Na ogółBardziej obiecujące wyniki przyniosło zastosowanie asocjacji polimorfizmów pojedynczych nukleotydów . W tej metodzie wykorzystuje się dziesiątki tysięcy polimorficznych wariantów DNA ograniczonych do pojedynczych nukleotydów (SNP) w celu wykrycia różnic w częstości występowania u osób chorych i zdrowych. Kolejne etapy pozwoliły wyróżnić kilkadziesiąt genów lub regionów wyraźnie związanych z otyłością. Pierwszy z nich ujawnił związek wariantu genu FTO (Fat mass- and Obesity-associated), w drugim etapie wykryto związek SNP w pobliżu genu MC4R. W kolejnej turze badań powiązano otyłość z polimorfizmem nukleotydów w obrębie lub w pobliżu genów: SH2B1, KCTD15, TMEM18 oraz NEGR1. Kilka innych polimorfizmów było bliskich osiągnięcia znamienności statystycznej lub nie potwierdzono ich znaczenia przez różne grupy badawcze . OstatecWyniki tych badań nie doprowadziły do wykrycia pojedynczego genu bezpośrednio wywołującego otyłość u człowieka, lecz raczej licznych zmian o niewielkim sumującym się działaniu. Wiele z nich wykazuje działanie plejotropowe, zwiększając ryzyko innych chorób, w tym cukrzycy, zaburzeń lipidowych. Szacuje się, że wpływ odkrytych licznych loci na BMI może odpowiadać ponad 20% zmienności . Dalsze Cytowane powyżej badania odzwierciedlają zakres złożonej i bardzo trudnej problematyki związanej z poszukiwaniem związku przyczynowego pomiędzy identyfikowanymi w badaniach GWAS tysiącami wariantów w różnych loci w części kodującej genomu, których efekt fenotypowy w odniesieniu do ryzyka otyłości pozostaje często niepewny. Nie można wykluczyć, że tzw. odziedziczalność otyłości jest wyolbrzymiona, ponieważ nie można ściśle oddzielić znaczenia licznych czynników modyfikujących, w tym czynników środowiskowych działających na organizm już w trakcie życia płodowego (np. dieta wysokotłuszczowa u matki w trakcie trwania ciąży może implikować wystąpienie cech zespołu metabolicznego u potomstwa) jak również wpływ czynników epigenetycznych, które mogą być badanie z zastosowaniem nowych technik diagnostycznych jakimi są specyficzne mikromacierze genomowe umożliwiające określenie metylacji DNA określonych regionów w genomie. Potwierdzają to wieloletnie badania epidemiologiczne, kliniczne i na zwierzętach doświadczalnych wskazujące na rolę stresu oksydacyjnego w patogenezie otyłości poprzez zwiększenie proliferacji preadipocytów. Otyłość sama w sobie może powodować ogólnoustrojowy stres oksydacyjny poprzez różne mechanizmy biochemiczne związane z fosforylacją oksydacyjną. Wśród czynników które przyczyniają się do stresu oksydacyjnego w otyłości wymienia się takie jak: hyperglikemia, podwyższone stężenia lipidów, niedobory minerałów i witamin, przewlekłe infekcje, hyperleptynemia, zwiększona aktywność mięśni dla zapobiegania wzrostu masy ciała. .Przedstawione w pracy informacje nie wyczerpują szerokiego zagadnienia jakim jest otyłość i jej genetyczne aspekty. Rozwój nowoczesnych technologii w biologii molekularnej bioinformatyki, transkryptomiki, proteomiki, biochemii sprzyja w ostatniej dekadzie postępowi w wiedzy na temat różnych aspektów związanych z otyłością i jej poważnymi w skutkach następstwami zdrowotnymi. Wyniki dotychczasowych wielokierunkowych badań jednocześnie wskazują na potrzebę dalszego pogłębiania wiedzy w tej dziedzinie i ukierunkowują poszukiwanie skutecznej terapii farmakologicznej w przyszłości.


Wickerhamomyces  are isolated from various habitats and distributed throughout the world. Prior to this study, 35 species had been validly published and accepted into this genus. Beneficially, Wickerhamomyces species have been used in a number of biotechnologically applications of environment, food, beverage industries, biofuel, medicine and agriculture. However, in some studies, Wickerhamomyces species have been identified as an opportunistic human pathogen. Through an overview of diversity, taxonomy and recently published literature, we have updated a brief review of Wickerhamomyces. Moreover, two new Wickerhamomyces species were isolated from the soil samples of Assam tea (Camellia sinensis var. assamica) that were collected from plantations in northern Thailand. Herein, we have identified these species as W. lannaensis and W. nanensis. The identification of these species was based on phenotypic  and molecular analyses. Phylogenetic analyses of a combination of the internal transcribed spacer (ITS) region and the D1/D2 domains of the large subunit (LSU) of ribosomal DNA genes support that W. lannaensis and W. nanensis are distinct from other species within the genus Wickerhamomyces. A full description, illustrations and a phylogenetic tree showing the position of both new species have been provided. Accordingly, a new combination species, W. myanmarensis has been proposed based on the phylogenetic results. A new key for species identification is provided.Ascomycetous yeast species in the genus  Wickerhamomyces was first proposed by Kurtzman et al. . Moreover, W. anomalus and W. rabaulenis have been discovered in Antarctica (King George Island) [W. psychrolipolyticus has been discovered from Japan [Wickerhamomyces species have been successfully isolated from various habitats, as has been summarized in Most species of the genus analyses ,2,4,5,6.analyses . A phyloanalyses  has suggmarensis  should bspecies) . An incrhe world . It has y Europe  species,species) ,80,81,82 Island)  and Ocea Island) , respectom Japan . ConsequWickerhamomyces have been used in a variety of industries including the medicinal, agricultural, biofuel, food and beverage industries, and a number of others [W. anomalus for biotechnological applications. For example, the W. anomalus strains CBS261, HN006 and HN010 are capable of excessively producing ethyl acetate. As a result, this species has been used in the brewing of Baijiu (Chinese liquor) and in winemaking to improve the aroma and quality of the finished product [Many species of f others . Most pr product ,84,85.Wickerhamomyces anomalus strains BS91 and DMKU-RP04 could effectively inhibit plant pathogenic fungi and have been used as a biological control agent in agriculture [W. anomalus strains SDBR-CMU-S1-06 and Wa-32 have exhibited plant growth promotion potential by solubilizing insoluble minerals, producing indole-3-acitic acid (IAA) and siderophores, and by secreting various extracellular enzymes [W. anomalus are known to produce killer toxins that possess antimicrobial and larvicidal activities [Wickerhamomyces bovis and W. silvicola have been observed to produce mycocin, which exhibited fungicidal activity [W. lynferdii and W. sydowiorum have been recognized as relevant yeast species for the improvement of the fermentation processes for coffee cherries and cocoa, respectively [W. subpelliculosus has been used as an alternative to baker’s yeast [W. chambardii could produce amylase and cellulase enzymes that could be used to produce bioethanol from corn straw [W. anomalus and W. edaphicus [W. siamensis [W. rabaulensis [W. psychrolipolyticus [W. mucosus [iculture ,87,88. N enzymes ,89. Moretivities ,91. Wickactivity ,93. In aectively ,94. Furt’s yeast , while Wrn straw ,97. Prevdaphicus ,98,99, tiamensis , xylitolaulensis , cellulaolyticus  and the  mucosus  could beWickerhamomyces species  have been responsible for the spoilage of beer and bakery products [W. anomalus, W. myanmarensis and W. onychis have also been reported, but only with patients with serious illness [W. anomalus has been labeled a biosafety level 1 organism by the European Food Safety Authority [On the other hand, some products ,105,106. illness ,110,111.uthority  and is cWickerhamomyces species, namely W. anomalus, W. ciferrii, W. edaphicus, W. rabaulensis, W. siamensis, W. sydowiorum, W. tratensis and W. xylosicus, have been reported in Thailand [Camellia sinensis var. assamica) plantations in northern Thailand [Wickerhamomyces that represent potentially new species. In our present study, we have described them into two novel species. These two novel species are introduced based on their phenotypic  and molecular characteristics. To confirm their taxonomic status, phylogenetic relationship was determined by analysis of the combined sequence dataset of the D1/D2 domains of LSU and ITS sequences.Currently, only eight Thailand ,46,70,78Thailand ,114. In Thailand , we obtaC. sinensis var. assamica) plantations in Thep Sadej, Doi Saket District, Chiang Mai Province and Sri Na Pan, Muang District, Nan Province, northern Thailand [Five yeasts strains  isolated from soils of Assam tea . Final PCR products were sent to 1st Base Company Co., Ltd.,  for sequencing. The obtained sequences were used to query GenBank via BLAST .Each yeast strain was grown in 5 mL of yeast extract-malt extract broth in 18 × 180 mm test tubes with shaking at 150 rpm on an orbital shaker in the dark for two days. Yeast cells were harvested by centrifugation at 11,000 rpm and washed three times with sterile distilled water. Genomic DNA was extracted from yeast cells using DNA Extraction Mini Kit  following the manufacturer’s protocol. The ITS region and D1/D2 domains of LSU gene were amplified by polymerase chain reactions (PCR) using ITS1/ITS4 primers  and NL1/Phylogenetic analysis was carried out based on the combined dataset of ITS and D1/D2 domains of LSU sequences. Sequences from this study along with those obtained from previous studies and the GenBank database were selected and provided in Wickerhamomyces strains (including 37 type strains obtained from either previous studies or the present study) and two sequences  of the outgroup  belonged to the genus Wickerhamomyces according to the phylogenetic results of Arastehfar et al. [W. nanensis), were clearly distinguished from the previously known species of Wickerhamomyces. Moreover, three yeast strains in this study, SDBR-CMU-S2-02, SDBR-CMU-S2-15, and CMU-S3-06 (described here as W. lannaensis) formed a sister clade to W. ochangensis with high support (BS = 100% and PP = 1.0).The sequences of five yeast strains were deposited in the GenBank database . The alioutgroup . Our phyr et al.  and Shimr et al. . MoreoveMycobank No.: 841356lannaensis” refers to Lanna kingdom the historic name of northern Thailand, the collection locality of the type strain of the species.Etymology: “C. sinensis var. assamica) plantation, May 2017, J. Kumla and N. Suwannarach, Holotype: Thailand, Chiang Mai Province, Thep Sadej, Doi Saket District, in soil from Assam tea (Description: The streak culture on YMA after two days at 30 °C is circular from (1–2 mm in diameter), white to cream color, smooth surface, dull-shining, entire margin, and raised elevation. After growth on YMA at 30 °C for two days, the cells are spheroidal to short ovoidal (3.6–3.8 × 2.4–2.6 µm), occur singly or in budding pairs. Pseudohyphae and true hyphae were absent. Ascospores were not obtained for individual strains and strain pairs on YMA, 5% MEA, PDA and V8 agar after incubation at 30 °C for one month. Urea hydrolysis and diazonium blue B reactions are negative. Fermentation tests, glucose is delayed positive, but galactose, maltose, sucrose, trehalose, melibiose, lactose, raffinose, and xylose are negative. D-glucose, D-xylose, rhamnose, cellobiose, salicin, inulin (weak), glycerol, D-glucitol, D-mannitol, D-glucono-1,5-lactone, D-gluconate, DL-lactate (weak), succinate, and ethanol are assimilated. No growth was observed in L-sorbose, N-acetyl glucosamine, D-ribose, L-arabinose, D-arabinose, sucrose, maltose, α,α-trehalose, α-methyl-D-glucoside, melibiose, lactose, raffinose, melezitose, soluble starch, erythritol, ribitol, galactitol, myo-inositol, 2-ketogluconic acid, 5-ketogluconic acid, D-glucuronate, D-galacturonic acid, citrate, methanol, and xylitol. For the assimilation of nitrogen compounds, growth on ammonium sulfate, potassium nitrate, sodium nitrite, ethylamine HCl, cadaverine, and creatine (weak) are positive and on L-lysine is latent positive.Growth in the vitamin-free medium is weak positive. Growth was observed at 15 °C and 30 °C, but not at 35, 37, 40, 42 and 45 °C. Growth in the presence of 50% glucose is positive, but growth in the presence of 0.01% cycloheximide, 0.1% cycloheximide, 60% glucose, 10% NaCl with 5% glucose and 15% NaCl with 5% glucose are negative. Acid formation is negative.C. sinensis var. assamica) plantation, September 2016, J. Kumla and N. Suwannarach, SDBR-CMU-S2-02, SDBR-CMU-S2-06.Additional strains examined: Thailand, Nan Province, Muang District, Sri Na Pan, in soil from Assam tea ; additional strains SDBR-CMU-S2-02  and SDBR-CMU-S2-06 .W. lannaensis formed a monophyletic clade in a well-supported clade and was found to be closely related to W. ochangensis  plantation, September 2016, J. Kumla, N. Suwannarach and S. Khuna, Holotype: Thailand, Nan Province, Muang District, Sri Na Pan, in soil from Assam tea (Description: The streak culture on YMA after two days at 30 °C is circular from (1–2 mm in diameter), white to cream color, smooth surface, dull-shining, entire margin, and raised elevation. After growth on YMA at 30 °C for two days, the cells are spheroidal to short ovoidal (3.8–4.0 × 2.4–2.5 µm), occur singly or in budding pairs. Pseudohyphae (4.8–6.9 × 2.2–2.9 µm) were produced in Dalmau plate culture on 5% MEA and PDA after 7 days at 25 °C, but true hyphae are not obtained. Ascospores were not observed for individual strains and strain pairs on YMA, 5% MEA, PDA and V8 agar after incubation at 30 °C for one month. Urea hydrolysis and diazonium blue B reactions are negative. Fermentation test, glucose is delayed positive, but galactose, maltose, sucrose, trehalose, melibiose, lactose, raffinose, and xylose are not positive. D-glucose, D-galactose, cellobiose, salicin, glycerol, D-mannitol, D-glucono-1,5-lactone, DL-lactate (weak), succinate, citrate, and ethanol are assimilated. No growth was observed in L-sorbose, N-acetyl glucosamine, D-ribose, D-xylose, L-arabinose, D-arabinose, rhamnose, sucrose, maltose, α,α-trehalose, α-methyl-D-glucoside, melibiose, lactose, raffinose, melezitose, inulin, soluble starch, erythritol, ribitol, D-glucitol, galactitol, myo-inositol, 2-ketogluconic acid, 5-ketogluconic acid, D-gluconate, D-glucuronate, D-galacturonic acid, methanol, and xylitol. For the assimilation of nitrogen compounds, growth on ammonium sulfate, potassium nitrate (weak), sodium nitrite (weak), ethylamine HCl, l-lysine, and creatine (slow) are positive, but cadaverine is not. Growth in the vitamin-free medium is weak. Growth was observed at 15 °C and 30 °C, but not at 35, 37, 40, 42 and 45 °C. Growth in the presence of 50% glucose and acid formation are positive, but growth in the presence of 0.01% cycloheximide, 0.1% cycloheximide, 60% glucose, 10% NaCl with 5% glucose, and 15% NaCl with 5% glucose are negative.C. sinensis var. assamica) plantation, September 2016, J. Kumla and N. Suwannarach, SDBR-CMU-S2-14.Additional strain examined: Thailand, Nan Province, Muang District, Sri Na Pan, in soil from Assam tea ; additional strain SDBR-CMU-S2-14 .W. nanensis were similar to W. chambardii. However, W. chambardii differed from W. nanensis by its ascospore formation and could not assimilate D-mannitol [W. nanensis and W. chambardii as different species. Moreover, W. nanensis formed a monophyletic clade in a well-supported clade and was separated from other Wickerhamomyces species  J. Kumla, N. Suwannarach and S. Lumyong, comb. nov.Mycobank No.: 841356Pichia myanmarensis Nagats., H. Kawas. and T. Seki, Int. J. Syst. Evol. Microbiol. 55: 1381, 2005.Basionym: P. myanmarensis, belongs to the genus Wickerhamomyces and has a close phylogenetic relationship with W. anomalus  a. Raffinose is assimilated………….…….…..…….….….….….……..………………3      W. kurtzmaniib. Raffinose is not assimilated………………….…………………...….3.(2) a. Citrate is assimilated………………………….……….………………….…………4      W. orientalisb. Citrate is not assimilated…………………….…….……………......….4.(3) a. Ribitol is assimilated………………...………….……………………………………5      W. spegazziniib. Ribitol is not assimilated………………...………………………..…5.W. edaphicus(4) a. Growth at 37 °C……………………………………………….….…….      b. Growth is absent at 37 °C…………………………...…………..…….……………66.W. sydowiorum(5) a. Ascospores observed on 5% MEA……………………………....…      W. arborariusb. Ascospores not observed on 5% MEA…………….………..…….…7.(1) a. Raffinose is assimilated…………………………….….……………………………8      b. Raffinose is not assimilated………………………………..………..…………….198.(7) a. Nitrate is assimilated………………….……………………….………...………….9      b. Nitrate is not assimilated…………………………………………………….……159.(8) a. L-Rhamnose is assimilated……………………………………………….……….10         b. L-Rhamnose is not assimilated………………………….………………………..1210.W. ciferrii(9) a. L-Arabinose is assimilated…………………………..………………...….          b. L-Arabinose is not assimilated…………………………..………………….……1111.W. psychrolipolyticus(10) a. Sucrose is assimilated……………………………...……….          W. xylosivorusb. Sucrose is not assimilated…………………………….……...…...12.(9) a. Growth in vitamin-free medium…………………………………………………13        W. subpelliculosusb. Growth is absent in vitamin-free medium……….…..………..13.(12) a. Soluble starch is assimilated…………………...……………………………….14       W. lynferdiib. Soluble starch is not assimilated………………………….………....14.W. myanmarensis(13) a. D-Arabinose is assimilated……………..……..….……………       W. anomalusb. D-Arabinose is not assimilated…………………..…………………15.(8) a. Ribitol is assimilated…………………………………………………………….16       b. Ribitol is not assimilated…………………………………….…………….……1716.W. strasburgensis(15) a. Galactose is assimilated……………………….....…………….       W. rabaulensisb. Galactose is not assimilated……………………..………..………17.W. patagonicus(15) a. Growth in vitamin-free medium……….………....…………..…       b. Growth is absent in vitamin-free medium…………………….……………...1818.W. onychis(17) a. Citrate is assimilated……………………….…………...….….………       W. siamensisb. Citrate is not assimilated………………………..…………..………19.(7) a. 2-Keto-D-gluconate is assimilated……………………………………….……….20     b. 2-Keto-D-gluconate is not assimilated……………………………...……………2120.W. mucosus(19) a. D-Glucitol is assimilated…………………………………….……….       W. xylosicusb. D-Glucitol is not assimilated……………………….……………….21.(19) a. D-Arabinose is assimilated………………………………..………………………22       b. D-Arabinose is not assimilated…………………………..…………………….2322.W. sylviae(21) a. Growth at 37 °C……….………………...………………………...…….       W. morib. Growth is absent at 37 °C……………….…………….………………….23.(21) a. Galactose is assimilated……………………………………..…………...……..24       b. Galactose is not assimilated………………...…………………....…………….2724.W. silvicola(23) a. L-Arabinose is assimilated……………….……………………..…….       b. L-Arabinose is not assimilated………………...…………………....…...…….2525.W. scolytoplatypi(24) a. Sucrose is assimilated…………….………………….………….       b. Sucrose is not assimilated…………………….………………..……….………2626.W. nanensis(24) a. D-Mannitol is assimilated……………………..………….…….……       W. chambardiib. D-Mannitol is not assimilated………………..….……….…....….27.W. pijperi(23) a. L-Sorbose is assimilated………………….……...…..…………..……...       b. L- Sorbose is not assimilated……………………….………….….……………2828.(27) a. D-Xylose is assimilated……………………………………………...………….29       W. tratensisb. D-Xylose is not assimilated……………….…………..….………….29.(28) a. Sucrose is assimilated……………………………...……………………………30       b. Sucrose is not assimilated……………………………...……………….………3630.(29) a. Cellobiose is assimilated……………………………………..………………....31       W. queroliaeb. Cellobiose is not assimilated…………..…………………………….31.(30) a. D-Glucitol is assimilated…………………………………………….………….32       W. chaumierensisb. D-Glucitol is not assimilated…………………….…………….32.(31) a. Growth at 37 °C………………………………….……………………………....33       b. Growth is absent at 37 °C………………………………...…………….………3433.W. bovis(32) a. L-Arabinose is assimilated……………………….....………..………….       W. canadensisb. L-Arabinose is not assimilated……………..…………….……….34.(32) a. Nitrate is assimilated……………………………………………...…………….35       W. hampshirensisb. Nitrate is not assimilated…………………………..……...…...35.W. bisporus(34) a. True hyphae are formed……………..……………………………….       W. alnib. True hyphae are not formed…………………………………...…………36.W. menglaensis(29) a. Citrate is assimilated……………………………...……..………..       b. Citrate is not assimilated……………………………….………………………3737.W. ochangensis(36) a. Growth at 37 °C……………………..………..……..…..…………       W. lannaensisb. Growth is absent at 37 °C………………..………...…..…….…….Wickerhamomyces species are based primarily on phenotypical characteristics. These are further recognized as relevant morphological, biochemical, and physiological characteristics [Wickerhamomyces were originally classified into various yeast genera [Wickerhamomyces was proposed by Kurtzman et al. [Candida, Hansenula, Pichia, and Williopsis [Wickerhamomyces species. Species of the genus Wickerhamomyces are known to be widely distributed throughout the world and have been isolated from various habitats as shown in Wickerhamomyces consisted of 35 accepted and published species according to molecular phylogenetic analysis. Our phylogenetic results were similar to those of Arastehfar et al. [P. myanmarensis should be placed in the genus Wickerhamomyces. Consequently, we have proposed that this yeast species be named W. myanmarensis.Traditional methods of identification and characterization for the eristics ,128. Howt genera ,50,70,75lliopsis ,70. Therr et al.  who indiWickerhamomyces anomalus was first species reported in Thailand in 2002 [W. edaphicus has been discovered in Thailand [Wickerhamomyces species have been found [W. siamensis, W. tratensis, and W. xylosicus were only known to be from Thailand [Wickerhamomyces species, namely W. lannaensis and W. nanensis, that were isolated from soil collected from Assam tea plantations in northern Thailand were proposed based on identification through molecular phylogenetic and phenotypic  analyses. Therefore, effective identification of the Wickerhamomyces species has increased the number of species found in Thailand to 10 species and has led to 38 global species. This present discovery has increased the number of species of yeast known to be from Thailand and is considered important in terms of stimulating deeper investigations of yeast varieties in Thailand. Ultimately, these findings will help researchers gain a better understanding of the distribution and ecology of Wickerhamomyces.Yeast diversity has been investigated in various habitats throughout different regions of Thailand ,46,70,78Thailand . Until nen found ,70,78,82Thailand ,70,82. IWickerhamomyces have been investigated, and some strains have been used in a variety of biotechnology, food, and beverage industries, as well as in medical and agricultural fields [Wickerhamomyces species can survive in a variety of environments, climate change has had an impact on both the terrestrial biome and the aquatic environment. These environments are known to serve as habitats for a number of microorganisms [Wickerhamomyces. Therefore, in addition to studying the diversity and distribution of newly identified species, future research should focus on the effects of climate change on Wickerhamomyces.Many species of the genus l fields ,101,102.rganisms ,133,134


Correction to: EJNMMI Radiopharm Chem 6, 11 (2021)https://doi.org/10.1186/s41181-021-00126-zFollowing publication of the original article ,”, it should read “Catalysts.”-In page 8, 6-[18F]fluoro-3,4-dimethoxybenzyl bromide” and “Sep-PakC18-Plus reactor.”, it should read “6-[18F]fluoro-3,4-dimethoxybenzaldehyde” and “Sep-PakC18-Plus”, respectively.-Pages 8–9, where it reads “Fig. 8, where it reads “22 or 23”, it should read “23 or 24” and, number 24 under the structure, should be disregarded.-Page 9, “Krasikova also prepared nitropiperonal12, using a combination of cPTC,22.” it should read “Krasikova also prepared 6-[18F]FDOPA , using a combination of22.”-Page 9, where it reads “using cPTC as alkylation agent.” it should read “using different catalysts.”-Page 10, caption of Table 2, where it reads -Page 10, Table 2, line 1, where it reads “PTC”, should read “catalyst”.18F]FDOPA”.-Page 12, Table 3, entry 3, where it reads “31 ± 3”, it should read “31 ± 3*”, and where it reads “n.d. not described”, it should read “n.d. not described. *RCY for protected 6-[18F]FDOPA with 31 ± 3% RCY” it should read “the protected 6-[18F]FDOPA with 31 ± 3% RCY”.-Page 13, where it reads, “6-.-There are multiple occurrences of [18F]. They should read fluoro-l-DOPA by Cu-mediated fluorination of a BPin precursor. Org Biomol Chem. 2019;17(38):8701–5.The original article (Neves et al.


Backusella chlamydospora sp. nov., B. koreana sp. nov., and B. thermophila sp. nov., as well as two new records, B. oblongielliptica and B. oblongispora, were found in Cheongyang, Korea, during an investigation of fungal species from invertebrates and toads. All species are described here using morphological characters and sequence data from internal transcribed spacer sequences of ribosomal DNA and large subunit of the ribosomal DNA. Backusella chlamydospora is different from other Backusella species by producing chlamydospores. Backusella koreana can be distinguished from other Backusella species by producing abundant yeast-like cells. Backusella thermophila is characterized by a variable  columellae and grows well at 37 °C. Multigene phylogenetic analyses of the combined ITS and LSU rDNA sequences data generated from maximum likelihood and MrBayes analyses indicate that B. chlamydospora, B. koreana, and B. thermophila form distinct lineages in the family Backusellaceae. Detailed descriptions, illustrations, phylogenetic tree, and taxonomic key to the Backusella species present in Korea are provided.Three novel fungal species,  Backusella  was established by Ellis and Hesseltine in 1969 . . B. korerangiola . TherefoBackusella are saprobic and commonly isolated from soil and leaf litter [Backusella has not been involved in human infections [B. chlamydospora, B. koreana, and B. thermophila), and two newly recorded species (B. oblongielliptica and B. oblongispora) of Backusella were first discovered from invertebrate and toad samples. The presence of Backsuella species in different substrates reflects their ecological importance in ecosystems. Further studies on the fungal diversity of the niches are needed to understand the relationships between these organisms in ecosystems.Most species of f litter ,9. Some f litter ,8,13. Hofections . InteresBackusella, have not yet been described and that invertebrate samples may be a rich source of novel species of fungi.The identification of these novel species expands the range of potential habitats of the members of this genus. This suggests that unknown micro-fungi, especially those belonging to the genus Backusella species in KoreaKey to B. chlamydospora1. Chlamydospores present……………………………………………. 1. Chlamydospores absent……………………………………………………………….. 2B. koreana2. Yeast-like cells present ……………………………………………………… 2. Yeast-like cells not observed………………………………………………………….. 33. Sporangia commonly bigger than 150 µm diam., sporangiola not formed……… 53. Sporangia up to 130 µm diam., sporangiola formed……………………………….. 4B. circina4. Unispored sporangiola abundant ……………………………………………4. Unispored sporangiola rarely present, or not observed ………………................... 6B. oblongielliptica5. Columellae subglobose to ellipsoidal; sporangiospores oblong to ellipsoidal, (28–)30–40 × 12–15(–18) µm………………………………………………B. oblongispora5. Columellae ellipsoidal to pyriform; sporangiospores ellipsoidal, 8.5–12 × 14–18 µm……………………………………………………………………............ B. locustae6. Sporangiospores globose to subglobose; no growth at 37 °C ……………. B. thermophila6. Sporangiospores ellipsoidal; good growth and sporulation at 37 °C …