Upload tamil_pretraining_data.txt with huggingface_hub

tamil_pretraining_data.txt

@@ -0,0 +1,608 @@
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+புதுமைப்பித்தன் சிறுகதை: பல ரித்த
+, 
+ரு மிண்தொகுப்புத்திட்டட் எண;
+பாகம் 4 , சிறுகதைகள் 61-90
+putumaippittan
+part 4, short stories 61-90
+In Tamil script, unicodeutf-8 format
+Acknowledgements:
+Our Sincere thanks go to Tamil Virtual Academy for providing a scanned PDF of this
+work.
+This e-text has been prepared using Google OCR online tool and subsequent proof-
+reading of the output file.
+Preparation of HTML and PDF versions: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne,
+Switzerland.
+of electronic texts of Tamil literary works and to distribute them free on the Internet.
+Details of 
+https:www.projectmadurai.org
+You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+projectmadurai org
+You are welcome to freely distribute this file, provided this header page is kept intact 2
+பாகம் 4 , சிறுகதைகள் 61-90
+உள்ளடக்கம்
+61. நொண்டி 76. சாப விமோசனம்
+62. ஒப்பந்தம் 77. சாளரம்
+63. ஒரு கொலை அனுபவம் 78. சாமாவின் தவறு
+64. பால்வண்ணம் பிள்ளை 79. சாயங்கால மயக்கம்
+65. பறிமுதல் 80. சமாதி
+66. பாட்டியின் தீபாவளி 81. சமாதி
+67. பித்துக்குளி 62. சாமியாரும் குழந்தையும் சீடையும்
+68. பொய்க் குதிரை 83. சணப்பன் கோழி
+69. 'பூசனிக்காய்' அம்பி 84. சங்குத் தேவனின் தர்மம்
+70. புரட்சி மனப்பான்மை 85. செல்வம்
+71. புதிய கூண்டு 86. செவ்வாய்
+72. புதிய கந்த புராணம் 87. சிற்பியின் நரகம்
+73. புதிய நந்தன் 68. சித்தம் போக்கு
+74. புதிய ஒளி 89. சித்தி
+75. ராமனாதனின் கடிதம் 90. சிவசிதம்பர சேவுகம்
+61. நொண்டி
+இந்தச் சம்பவம் எனக்குக் கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் நேர்ந்தது.
+ரயிலில், ஒருவரும் இல்லாத தனி வண்டியாகப் பார்த்து, செளகரியமாகப் படுக்கையை
+விரித்துவிட்டு, தொந்தரவில்லாமல் பிரயாணம் செய்யலாம் என்று
+நினைத்துக்கொண்டே உட்காருமுன், மறுபடியும் வண்டியின் கதவு திறக்கப்பட்டது.
+"ஜாக்கிரதையாக ஏறுங்கள்; தரையிலிருந்து படி வெகு உயரமாக இருக்கிறது" என்றது
+ஒரு குரல்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+ரயிலில், ஒருவரும் இல்லாத தனி வண்டியாகப் பார்த்து, செளகரியமாகப் படுக்கையை
+விரித்துவிட்டு, தொந்தரவில்லாமல் பிரயாணம் செய்யலாம் என்று
+நினைத்துக்கொண்டே உட்காருமுன், மறுபடியும் வண்டியின் கதவு திறக்கப்பட்டது 
+"ஜாக்கிரதையாக ஏறுங்கள்; தரையிலிருந்து படி வெகு உயரமாக இருக்கிறது" என்றது
+ஒரு குரல் 3
+"அதற்கென்ன, நான் கெட்டியாகத்தான் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்" என்றது
+மற்றொரு குரல்.
+கதர்குல்லாய் அணிந்த தலை, பிறகு இரும்புக் கம்பியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துத்
+தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் இரு கைகள். மெதுவாகத் தடித்த சரீரத்தை அப்படியே
+உயர இழுக்கும்பொழுது, மரக்கட்டைகள் ரயில் வண்டியின் படிகளில் இடிபடும் சப்தம்
+கேட்டது.
+மனிதனின் உடம்பு மேலே வந்ததும், தொள தொளவென்று பஞ்சகச்சம்
+வைத்துக்கட்டிய வேஷ்டிக்கிடையில் இரண்டு மரக்கால்கள் தெரிந்தன.
+"சரிதானே ஸார்" என்று வெளியே யிருந்த குரல் கேட்டது.
+"ஆமாம் அப்பா" என்றார் வந்தவர்.
+"இதோ இருக்கிறது. உங்கள் கைத்தடியும் மூட்டைகளும்."
+வேலைக்காரன் உள்ளே வந்து கையிலிருந்த மூட்டைகளை மேற்பலகையில்
+ஒவ்வொன்றாக வைத்தான்.
+"ஐந்து மூட்டைகள், பட்சணங்கள், விளையாட்டுப் பொம்மைகள், கொட்டு,
+விளையாட்டுத் துப்பாக்கி, புதிதாக வாங்கிய துணிகள்."
+"சரி! சரி!"
+"செளகரியமாய்ப் போய்விட்டு வரணும்" என்று கும்பிட்டான்.
+"உன் உடம்பையும் பார்த்துக் கொள்" என்று ஒரு ரூபாயை அவன் கையில் கொடுத்து
+விட்டுச் சிரித்தார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+"
+"செளகரியமாய்ப் போய்விட்டு வரணும்" என்று கும்பிட்டான் 
+"உன் உடம்பையும் பார்த்துக் கொள்" என்று ஒரு ரூபாயை அவன் கையில் கொடுத்து
+விட்டுச் சிரித்தார் 4
+அவனும் கதவைச் சாத்திக் கொண்டு போய்விட்டான்.
+வந்தவருக்கு வயது முப்பது அல்லது முப்பத்தைந்திற்கு மேல் இராது; தலை பூராவும்
+நரைத்துவிட்டது. கதர் உடைதான். நல்ல கறுத்து அடர்ந்த மீசை. திடீரென்று வந்த
+ஊனத்தினால், உழைப்பு நின்றுவிட அதனால் ஏற்பட்ட உடல் பருமன்.
+வந்தவர் முகத்தைக் கைக்குட்டையால் துடைத்துக் கொண்டு, "பீடி குடித்தால்
+உங்களுக்குத் தொந்தரவாக இருக்காதே?" என்றார்.
+"தாராளமாகக் குடியுங்கள்."
+அந்தப் பார்வை, அந்தக் குரல் எங்கோ கேட்ட மாதிரி இருக்கிறது. எப்பொழுது?
+அதுதான் ஞாபகம் வரவில்லை.
+அவரும் என்னையே கவனித்துக் கொண்டு இருந்தார். அவருக்கும்
+பிடிபடவில்லைபோல் இருக்கிறது.
+இப்படி மரியாதைக் குறைவாக வெருகுபோல் விழிப்பதில் கூச்சமாயிருந்ததால்
+முகத்தைக் கொஞ்சம் வேறு பக்கம் திருப்பினேன். ஆனால் இந்த மனம் இருக்கிறதே!
+மறுபடியும் கண்கள் அந்த திசையே நோக்கின.
+"தங்களை எங்கோ பார்த்த மாதிரி இருக்கிறதே. எனக்குப் பிடிபடவில்லை" என்றேன்.
+"அப்படித்தான் எனக்கும் இருக்கிறது" என்றார்.
+"என் பெயர் ஹரிஹரய்யர். ரெவினியு இன்ஸ்பெக்டர்" என்றேன்.
+அவரும் கொஞ்சம் யோசித்தார். "ஆமாம் ஸார், நாம் சென்னையில் நான்கு
+வருஷங்களுக்கு முன் சந்தித்ததாக ஞாபகம்" என்றார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+அவரும் கொஞ்சம் யோசித்தார்  "ஆமாம் ஸார், நாம் சென்னையில் நான்கு
+வருஷங்களுக்கு முன் சந்தித்ததாக ஞாபகம்" என்றார் 5
+"ஆமாம்! ஆமாம்! தாங்கள்தான் தொண்டர் ராமகிருஷ்ணனோ?"
+"ஆமாம்! இந்தக் கால்கள் தடியடியில் போகும்வரை தொண்டனாக இருந்தேன்."
+நினைவு வந்து விட்டது. நான்கு வருடங்களுக்கு முன் என்ன அழகு? என்ன வாலிபம்!
+மெலிந்ததாயினும் நல்ல கட்டுள்ள உடல். அவரைப் பற்றி நினைவிருக்க வேண்டிய
+காரணங்கள் உண்டு. ஆமாம், அவரைப் பற்றிய ஒரு காதல் விஷயம் நன்றாக
+நினைவிற்கு வருகிறது. அந்தப் பெண் மணோன்மணி. மறியலுக்காக வந்த ஸ்திரீ
+தொண்டர்களில் ஒருத்தி. திருமணத்தை எதிர்நோக்கிக்கொண்டு இருந்தார்கள். என்ன
+காதல், என்ன குதூகலம்! அப்பொழுதுதான் அவர்களைச் சந்தித்தேன்.
+எனது கண்கள் மேலே பலகையில் இருந்த விளையாட்டுச் சாமான்களில் சென்றன.
+ரயில் வண்டி தண்டவாளங்களில் சற்றுக் குதித்துச் செல்லும்பொழுது, அந்த
+வேலைக்காரனது வார்த்தைகள் நினைவிற்கு வந்தன.
+"ஜந்து மூட்டைகள், பக்ஷணங்கள், விளையாட்டுப் பொம்மைகள், கொட்டு,
+விளையாட்டுத் துப்பாக்கி, புதிதாக வாங்கிய துணி."
+உடனே பளிச்சென்று எனது மனம், முடிவுபெறாத காதல் கதையின் கதைகளைத்
+தானே கட்டிக்கொண்டு போக ஆரம்பித்தது. உலகத்தில் எந்தப் பாகத்திலும்
+எழுதப்படும் காதல் கதைகளைப் போலத்தான். தேச விடுதலைக்காகக் காலிழந்த
+காதலன். தனக்காகக் காத்திருந்த கன்னியை மணந்து கொள்வது.
+நினைக்க நினைக்க அதன் அழகு, அதன் பொலிவு, அதன் தியாகம் எல்லாம்
+புஸ்தகத்தில் இருக்கிற மாதிரி வெகு எளிதாக நிறைவேறிவிட்டன. இந்த மாதிரிச்
+சம்பவங்களைப் படிப்பதில் எவ்வளவு ஆனந்தம்! அப்படியே தன்னை மறந்து
+விடுகிறோம். அந்த உயர்ந்த லட்சியத்தில் - உலகத்தில் அப்படியிருக்கிறதா?
+ஏமாற்றந்தான்.
+இதைவிட வேறு மாதிரி என் மனது கதை திரிக்க ஆரம்பித்தது. ஒரு வேளை அவன்
+கால்களை இழக்குமுன் திருமணமாகியிருக்கலாம். காலிழந்த கணவனின் பத்தினிப்
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+இதைவிட வேறு மாதிரி என் மனது கதை திரிக்க ஆரம்பித்தது  ஒரு வேளை அவன்
+கால்களை இழக்குமுன் திருமணமாகியிருக்கலாம்  காலிழந்த கணவனின�� பத்தினிப் 6
+பெண். அவனது சுகத்திற்காகவே தன்னைத் தியாகம் செய்து கொள்ளும் ஒரு பத்தினிப்
+பெண்ணின் உருவம் எனது மனக் கண்ணின் முன் தோன்றலாயிற்று.
+அவனுக்கு வாழ்க்கை, சுகமா அல்லது இன்னலா, அதை அறியும்படி ஒரு சிறிய அவா
+வரவரப் பெரிய ஆசையாகிவிட்டது.
+நான் பேசிக் கொண்டுதான் இருந்தேன். மனது அதிவேகமாக வேறு பக்கம்
+ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
+"அவனுக்கு மூன்று குழந்தைகள் இருக்கலாம். இரண்டு ஆண்கள், ஒரு பெண்.
+பொம்மைகள் பெண்ணுக்கு; மற்றவை ஆண்களுக்கு; புதிய துணி மனைவிக்கு."
+திடீரென்று "உங்களுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கின்றனவா?" என்றேன்.
+"இல்லை" என்றார்.
+மரியாதைக் குறைவாக நடந்துகொண்ட மாதிரி என் மனதில் ஒரு குழப்பம் ஏற்பட்டது.
+"மன்னிக்க வேண்டும், சாமான்களைக் கண்டவுடன் கேட்டேன். காதில் விழுவதைக்
+கேட்காமலிருக்கலாம். கண்டதைக் கேட்காமலிருக்கலாம். கண்டதை வைத்துக்
+கொண்டு அனுமானிக்கலாம்" என்றேன்.
+புன்சிரிப்புடன், "இன்னும் எனக்குக் கலியாணங்கூட ஆகவில்லை." என்றார்.
+திடீரென்று ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டவன் போல், "மன்னிக்க வேண்டும்,
+மனோன்மணியம்மாள்...?"
+"தங்களுக்கு நல்ல ஞாபகம் இருக்கிறது" என்றார்.
+"மனோன்மணியம்மாள் யாரையோ கலியாணம் செய்து கொண்டதாகவும் ஒரு
+வதந்தி..."
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+" 7
+"மிஸ்டர் பார்வதி நாதனை..."
+"தங்கள் காயங்கள்தான் அதற்குக் காரணம் என்றும்..." முகத்தை நன்றாகக்
+கவனித்தேன். முகம் வெட்கத்தால் சிவந்தது.
+தோற்றுப்போன கட்சியை தோற்றுவிட்டது என்று தெரிந்த பிறகும் வாதிப்பவர் போல்,
+ஒரு பரபரப்புடன் பேசிக்கொண்டே போனார்.
+"மிஸ்டர் பார்வதிநாதனுடைய பெயருடன் என்னையும் முடிச்சு போடுவது வெறும்
+அபத்தம். நான் ஆஸ்பத்திரியிலிருந்து வெளியேறியதும், அவள் என்னைக் கலியாணம்
+செய்துகொள்ள நான் அனுமதிக்கவேயில்லை. அனுமதிப்பேனா? எதற்கு ஒருவனைக்
+கலியாணம் செய்து கொள்வது? ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு மணியும், ஒவ்வொரு
+நிமிஷமும், ஏன், ஒவ்வொரு வினாடியும் கூடி வாழவே ஒருவனைக் கலியாணம் செய்து
+கொள்வது. அவனுக்கு என்னைப்போல் கால் இல்லாமலிருந்தால் மரணம் வரை
+துன்பந்தான். தியாகத்தைப் போற்றுகிறேன். ஆனால் எனக்காக ஒரு பெண்ணின்
+வாழ்க்கையையே தியாகமாக்க நான் சம்மதிக்க மாட்டேன். நான் நடக்கும் பொழுது
+எல்லாம் இந்த மர���் கால் 'லொட்டு லொட்டு!' என்று இடியாக முழங்குகிறது. அவளை
+முத்தமிட நெருங்குமுன் இந்த சப்தந்தானே காதைத் துளைக்கும்? அதை அவள் சகித்துக்
+கொண்டு இருக்கும்படி செய்வேனோ? அவள் வேண்டுவது புருஷன்; நான்
+வேண்டுவது அடிமை, பணியாள், அல்லது தாய், இது ஒத்து வருமா?"
+பிறகு மெளனமாக இருந்தார். அவர் சொல்வது சரி என்று பட்டது. அவளைக் குற்றம்
+சொல்ல முடியுமா? ஆனால் எனக்கு என்னவோ சுவாரஸ்யமான கதையின் இறுதியைப்
+பிய்த்துவிட்ட மாதிரிப் பட்டது. எனது கதை உணர்ச்சி சாந்தியடையவில்லை.
+என்னவோ ஏமாற்றப்பட்ட மாதிரிதான் இருந்தது.
+"மனோன்மணியம்மாளுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கின்றனவா?" என்று திடீரென்று
+கேட்டேன்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+"மனோன்மணியம்மாளுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கின்றனவா " என்று திடீரென்று
+கேட்டேன் 8
+"ஒரு பெண்ணும் இரண்டு ஆணும்; இவைகள் எல்லாம் அவர்களுக்குத்தான். அவள்
+புருஷன் என்மேல் அதிகப் பிரியமாக இருக்கிறார்!"
+அதற்குள் அந்தச் சிறு டன்னல் வழியாக ரயில் சென்று பிளாட்பாரத்தில் நின்றது.
+அவருக்கு உதவி செய்யும்படி நான் எழுந்தேன். அதற்குள் ஒரு மனிதனின் இரண்டு
+கரங்கள், திறந்த கதவின் வழியாக நீட்டப்பட்டன.
+அந்த மனிதனுக்குப் பின், அவனுடைய மனைவி குழந்தைகளுடன் நின்றாள் -
+அதரத்தில் புன்சிரிப்பு.
+குழந்தைகள், வெளியில் வைத்த சாமான்களைத் தூக்கிக்கொண்டன. இந்த நொண்டி
+பிளாட்பாரத்தில் இறங்கியதும் குழந்தைகள் அவரைச் சுற்றிக் கொண்டன.
+எல்லோரும் வெளியே புறப்பட்டார்கள். அந்தப் பெண் குழந்தை, அவர் அக்குளில்
+கொடுத்து ஊன்றி நடந்த தடிகளைத் தனது சிறிய விரல்களால் பிடித்துக்கொண்டே
+நடந்தது.
+1934
+62. ஒப்பந்தம்
+பார்வதிநாதனுக்கு பி.ஏ. பாசாகிவிட்டது. அது மட்டுமல்ல. ஸர்வீஸ் கமிஷன்
+பரீட்சையிலும் முதல் தொகுதியில் வந்துவிட்டான். சீக்கிரத்தில் வேலையாகிவிடும்.
+கலியாணம் ஒன்றுதான் பாக்கி. அதையும் செய்து முடித்துவிட்டால் பையனைப் பற்றிய
+கவலை ஓய்ந்துவிட்டது என்று நினைத்தார் சங்கரலிங்கம் பிள்ளை.
+ஒரு நாள் காலை. பிள்ளையவர்கள், தாம்பிரவர்ணியின் ஸ்நான இன்பம், நீண்ட பூஜை
+முதலியவற்றுக்கு முற்றுப்புள்ளியான காலை போஜனத்தை முடித்துக் கொண்டதும், சுக
+ஜீவனத்தின் குதூகலத்தை அனுபவித்தவராய், "ஏளா, அங்கே என்ன செய்யுதே" என���று
+தமது பத்தினியைக் கூப்பிட்டார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+ஒரு நாள் காலை  பிள்ளையவர்கள், தாம்பிரவர்ணியின் ஸ்நான இன்பம், நீண்ட பூஜை
+முதலியவற்றுக்கு முற்றுப்புள்ளியான காலை போஜனத்தை முடித்துக் கொண்டதும், சுக
+ஜீவனத்தின் குதூகலத்தை அனுபவித்தவராய், "ஏளா, அங்கே என்ன செய்யுதே" என்று
+தமது பத்தினியைக் கூப்பிட்டார் 9
+"என்ன, நீங்களா கூப்பிட்டிய; இன்னா வாரேன்."
+"நம்ம குட்டிக்கு" - பார்வதிநாதனின் செல்லப் பெயர் - "பொண்ணு பார்க்க
+வேண்டாமா?"
+"எனக்கென்ன தெரியும்? நீங்க சொல்லுதது சதி. நம்ப சிங்கிகுளத்துப் பொண்ணெப்
+பாத்தா என்ன? பொண்ணு நல்ல செவத்த பொண்ணு; கண்ணும் முளியும் அப்படியே
+பாத்துக்கிட்டே இருக்கலாம். ஆனா, புள்ளையவாளுக்குப் பிடிக்குமோ என்னமோ?
+இந்தக் காலத்துப் புள்ளையளை என்ன சொல்ல?"
+"அதாரு, சிங்கிகுளத்திலே?"
+"என்ன உங்களுக்குத் தெரியாதாக்கும்? பேட்டையக்கா இருக்காஹள்ள,
+பார்வதியக்கா, அவளுக்கு ஒண்ணுவிட்ட தம்பி மக."
+"சரி! சரி! நம்ம சுப்பராயப்பிள்ளை மகளா? என்ன நகை போடுவா?"
+"அது எனக்கென்ன தெரியும்? கோமதியக்காக்கிட்ட விசாரிச்சா தெரியும். நா அவளைக்
+கூப்பிடுதேன்" என்று வெளியே சென்று ஒரு விதவையைக் கூப்பிட்டு வந்தாள்.
+"அம்மா, வா. இரி. நம்ம குட்டிக்கு இவ என்னமோ சிங்கி கொளத்துப் பொண்ணு
+ஒண்ணு இருக்காமே. அதைப் பாக்கலாமென்னு சொல்லுதா. நீ என்னமோ,
+பாத்திருக்கியாமே. அதெப்படி நகை என்னம்மா போடுவா?" என்று கேட்டார்
+சங்கரலிங்கம் பிள்ளை.
+"அதா, நல்ல எடமாச்சே. பொண்ணு தங்கமான கொணம். அவுஹளும் அப்படித்தான்.
+என்னமோ ரெண்டு ஆயிரத்துக்கு செய்வாஹ இன்னு சொல்லி இருந்தாஹ."
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+அவுஹளும் அப்படித்தான் 
+என்னமோ ரெண்டு ஆயிரத்துக்கு செய்வாஹ இன்னு சொல்லி இருந்தாஹ " 10
+"இம்புட்டுத்தானே! சதி, சதி. பேச்செ விட்டுத் தள்ளு. நம்ம பேட்டைப்பிள்ளை
+ஐயாயிரம் நகை மருக, கலியாணச் செலவு ஒரு ரெண்டாயிரம் யென்று சொன்னாரே!"
+"ஆமா, பொண்ணு கறுப்பில்லியா? எதுக்கும் கேட்டுப் பாருங்களேன்."
+"சதி, நீ என்ன சொல்லுதே?"
+"பாத்தா என்ன? நானும் அக்காளும் போயிட்டுத்தான் வாரமே!" என்றாள்.
+"சதி, நாளைக்கு மேக்கெ சூலம். நாளைக் கழிச்சி உதயத்திலெ வண்டியப்
+போட்டுகிட்டுப் போய் பாத்துட்டு வாருங்க. பொற��ு நாவன்னாவை விட்டு நான்
+விசாரிக்கேன்."
+"அய்யா, தபால்!" என்று தபால்காரன் உள்ளே நுழைந்து கவர்மென்டு முத்திரையிட்ட
+நீண்ட 'ஸ்கோடா'வைக் கொடுத்தான்.
+"நம்ம குட்டிக்குப் போல இருக்கு. ஏலே அய்யா!" என்று கூப்பிட்டார்.
+"என்னப்பா?" என்று கீழே வந்தான் பார்வதிநாதன்.
+கடிதத்தைப் பிரித்துப் பார்க்க, சென்னையில் குமாஸ்தா வேலையாகியிருப்பதாகவும்,
+25-ந் தேதி வந்து வேலை ஒப்புக்கொள்ளும்படியும் எழுதியிருந்தது.
+வீட்டில் ஒரே குதூஹலம். தபால்காரன் 'பசஷிஸ்' தட்டாமல் போகவில்லை.
+"ஏலே அய்யா! உனக்கு ஒங்கம்மை சிங்கிகொளத்துப் பொண்ணைப் பார்த்திருக்கிறா,
+அப்பா. ஒனக்குப் புடிக்குமா?" என்று கேட்டார்.
+பார்வதிநாதனுக்கு இந்த விஷயம் திடுக்கிடச் செய்தது. இந்த மாதிரி தகப்பனார்
+பேசியது இதுதான் முதல் தரம். முகம் வெட்கத்தால் சிவந்தது. ஒன்றும் பேசாமல்
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+இந்த மாதிரி தகப்பனார்
+பேசியது இதுதான் முதல் தரம்  முகம் வெட்கத்தால் சிவந்தது  ஒன்றும் பேசாமல் 11
+மெத்தைக்கு ஏறினவன். "நாளைக்குப் புறப்பட வேண்டும்" என்று சொல்லிவிட்டுச்
+சென்றுவிட்டான்.
+2
+பெண்ணை எல்லாம் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வந்தாகிவிட்டது. சங்கரலிங்கம்
+பிள்ளையின் மனைவிக்கு சிங்கிகுளத்துப் பெண் பேரில் நோக்கம்.
+சங்கரலிங்கம் பிள்ளைக்கு இப்பொழுது மகனுக்கு வேலையாகி விட்டதால் ரேட்டை
+உயர்த்த வேண்டும் என்ற நோக்கம். நகை வழியாகக் குறைந்தது மூவாயிரமாவது
+கறந்துவிடவேண்டும் என்ற தீர்மானம்.
+நாவன்னா - நாராயண பிள்ளை அவர் பெயர் - அவரை விட்டுப் பெண்
+வீட்டுக்காரரைத் தூண்டிவிடும்படி ஏற்பாடு செய்தார்.
+நாராயண பிள்ளை ஒரு தடவை சிங்கிகுளத்துப் பக்கம் சென்றார். "நம்ம பையன்
+ஒருவன் இருக்கிறான். கொடுக்கலாம். நல்ல இடம்!" என்றார். விஸ்தரிப்பானேன்?
+பெண்ணின் தகப்பனார் மாப்பிள்ளை வீட்டாரைக் கண்டு பேசப் புறப்பட்டார். நண்பர்
+நாவன்னா வீட்டில் ஜாகை.
+மறுநாள்.
+இருவரும் சங்கரலிங்கம் பிள்ளை வீட்டிற்கு வருகிறார்கள்.
+"அண்ணாச்சி, இவுஹதான் நம்ம சிங்கிகுளத்துப் பிள்ளையவாள். இந்தப் பக்கத்திலே
+வந்திருந்தாஹ பாத்துக்கிட்டுப் போகட்டுமே என்று கூட்டி வந்தேன்" என்றார்
+நாவன்னா.
+"அப்பிடியா! வாருங்க! வாருங்க! ஏளா! வெத்திலை செல்லத்தை எடு. அங்கே தூத்துட்டு
+சம���க்காளத்தை விரி! காப்பி சாப்பிடுங்களேன். அம்மாளு ரெண்டு எலையைப் போடு!"
+என்று துரிதப்படுத்தினார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+அம்மாளு ரெண்டு எலையைப் போடு "
+என்று துரிதப்படுத்தினார் 12
+அவருடைய தர்மபத்தினியும், "வாருங்க! சேவிக்கேன்!" என்று வரவேற்றுவிட்டு, அவசர
+அவசரமாகப் பெருக்கிவிட்டு, ஜமுக்காளத்தை எடுத்து விரித்து, வெற்றிலைச்
+செல்லத்தை எடுத்து வைத்துவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.
+"நாங்கள் எல்லாம் காப்பி ஆச்சு. நீங்கள் ஆச்சா? இல்லவிட்டா முடிச்சுக்கொண்டு
+வந்துவிடுங்கள்" என்றார் நாராயண பிள்ளை.
+"நான் எல்லாம் ஆச்சு! வெத்திலைப் போடுங்க" என்றார் சங்கரலிங்கம் பிள்ளை.
+பேச்சு மெதுவாகப் பெண் விஷயத்தில் வந்து விழுந்தது.
+"ஆமாம்! பையனுக்கு வேலையும் ஆச்சே, முடிச்சுவிடலாம் என்று எண்ணுகிறேன்"
+என்றார்.
+"ஆமாம் அது செய்ய வேண்டியதுதான்" என்றார் சிங்கிகுளத்துப் பிள்ளை.
+"உங்களுக்குத் தெரியாததா? நகை ஒரு ரெண்டாயிரம், மத்தச் செலவு ஒரு ஆயிரம்!"
+என்றார்.
+"என்ன, நம்ம பேட்டையப்பிள்ளை சொன்னதைக் கேட்டியள்ள?" என்றார்
+சங்கரலிங்கம் பிள்ளை.
+"ஆமா, ஆமா. அதிருக்கட்டும். இந்தக் காலத்திலே ஆயிரத்தைச் சொன்னாப் போதுமா?
+சொன்னதைச் சொன்னபடி செய்யணும். அது நம்ம பிள்ளையவாள்தான். நான் ஒன்று
+பொதுவாகச் சொல்லுகிறேன். நகை மூவாயிரம், மத்தது ரெண்டாயிரம்!" என்றார்.
+எல்லாரும் சற்று மெளனம்.
+"அண்ணாச்சி! நீங்க ஒரேடியா மொதொண்டாதிக. பிள்ளைவாள்! நீங்க காலைத்
+தேச்சா பிரயோசனமில்லை. நல்ல இடம். பையனுக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம் கவர்மெண்டு
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+நீங்க காலைத்
+தேச்சா பிரயோசனமில்லை  நல்ல இடம்  பையனுக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம் கவர்மெண்டு 13
+வேலை. இனிசூபெக்டரு, தாசில்தாரா வரலாம் உங்க பெண்ணுக்கு ராஜயோகம்!"
+என்று மத்தியஸ்தம் பேசினார் நாவன்னா.
+"சதி! பொறவு நீங்க சொல்லுறப்பா என்னா?" என்றார் சிங்கிகுளத்துப் பிள்ளை.
+"வேறெ என்ன அய்யா? இப்பவே வெத்தலை பாக்கு கைமாறிடுத்து. வர
+வியாழக்கிழமை நல்ல தினம். அன்னைக்கி திருமங்கிலியத்திற்குப் பொன்னுருக்கி
+விடுகிறது. சரிதானே பிள்ளைவாள்?" என்று ஒரு வெள்ளித் தாம்பாளத்தைச்
+சங்கரலிங்கம் பிள்ளையின் தர்மபத்தினியிடம் வாங்கி அந்தச் சிறு சடங்கை நடித்து
+முடித���தார்கள்.
+சென்னையில் அன்று சாயங்காலம்.
+பார்வதிநாதன் வேலை ஒப்புக்கொண்டாகிவிட்டது. தகப்பனார் கொடுத்த பணம்
+கொஞ்சம் கையில் ஓட்டம். சினிமாவிற்குச் சென்றான்.
+இவனுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு ஆங்கிலோ இந்திய மாது - இளநங்கை -
+உட்கார்ந்திருந்தாள்.
+தகப்பனார் அன்று பெண் விஷயத்தைக் கேட்டதிலிருந்து அவனுக்கு ஒரு புதிய
+உணர்ச்சி, இயற்கையின் தேவை, அடிக்கடி மனத்தில் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது.
+பார்வதிநாதன் நல்ல பையன் தான். இதுவரை அந்த நினைப்பிற்கு அவகாசமில்லை.
+ஆனால் அந்தத் தினத்திலிருந்து அவனது உடல் கட்டுக்கடங்கவில்லை.
+அன்று இருவர் சினிமா பார்க்கவில்லை.
+அந்த நங்கை ஐந்து ரூபாய்க்கு இரண்டு மணி நேரம் அவன் மனைவியாக இருக்கச்
+சம்மதித்தாள். இருவரும் கடற்கரைக்குச் செல்லுகிறார்கள்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+அந்த நங்கை ஐந்து ரூபாய்க்கு இரண்டு மணி நேரம் அவன் மனைவியாக இருக்கச்
+சம்மதித்தாள்  இருவரும் கடற்கரைக்குச் செல்லுகிறார்கள் 14
+அந்தச் சிங்கிகுளத்துப் பெண் மூவாயிரம் ரூபாயைப் பணயமாக வைத்து, அவனுடன்
+வாழ்க்கையைப் பிணைத்துக் கொள்ளச் சம்மதிக்கும் பொழுது, ஐந்து ரூபாய்க்கு
+இரண்டு மணி நேரம் சரிதானே?
+மணிக்கொடி, 05-08-1934
+63. ஒரு கொலை அனுபவம்
+இருள். எங்கு பார்த்தாலும் கரியவிருள். ரோட்டில் வெளிச்சம் மங்கியது. ஒற்றை
+விளக்கு.
+அந்த இருட்டிலே ஒரு மனிதன் தள்ளாடித் தள்ளாடி நடந்து கொண்டு போகிறான்.
+உள்ளூர ஒரு பாட்டு. குடிப் பேர்வழி. அந்த இருட்டிலும் பாடிக்கொண்டு போகிறானே.
+ஆசாமி தைரியசாலியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். நான் என்றால் பேசவே மாட்டேன்.
+இதென்ன வேடிக்கை? அவனுக்கென்ன பைத்தியமா? விளக்கைப் பிடித்துத்
+தொத்திக்கொண்டு ஏன் ஏற வேண்டும்? விளக்கு ஏற்றி இருக்கும்பொழுது இவன்
+என்ன அங்கு போய் சாதிக்கப் போகிறான்? இதுவும் ஒரு வேடிக்கைதான்.
+ஏறி இரும்புக் கம்பத்தின் குறுக்கில் உட்கார்ந்துகொண்டு "ராஜாதி ராஜன் நானே"
+என்று பாடுகிறானே. அவனும் ராஜன் தான்! இவனுக்கும் ஹிட்லருக்கும் ஒரு
+வித்தியாசமும் கிடையாது.
+அடடா! முகத்தைப் பார்த்தால் என்போல் இருக்கிறதே! நான் தான் அவன். இதென்ன
+வேடிக்கை? முகத்தைப் பார்த்தால் எனக்கு இரட்டைச் சகோதரன் மாதிரி இருக்கிறான்.
+எங்கே வந்து சொத்தில் உரிமை கேட்கப் போகிறான��?
+விளக்கெல்லாம் அணைந்துவிட்டதே! இதென்ன அதிசயம்? ஏன் விளக்கு அணைய
+வேண்டும்? இரவு பூராவும் எரிவதென்றால் முனிஸிபாலிட்டியாருக்கு குடி
+முழுகிவிடும்போல் இருக்கிறது.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+ஏன் விளக்கு அணைய
+வேண்டும்  இரவு பூராவும் எரிவதென்றால் முனிஸிபாலிட்டியாருக்கு குடி
+முழுகிவிடும்போல் இருக்கிறது 15
+அந்த இருட்டில் பாதையின் திருப்பத்திலிருந்து இன்னொரு உருவம் வருகிறது. ஏன்
+இப்படி நடக்கவேண்டும்? ஆசாமியைப் பார்த்தால் பொம்மை மாதிரி. கிட்ட
+நெருங்கட்டும். அதைத்தான் பார்ப்போம். இதென்ன அதிசயம்? அவனும் நான் தான்.
+முதல் வந்த ஆசாமிதானா அவன்? தலைதான் கம்பத்தின் மேல் தெரிகிறதே. எனக்குப்
+பைத்தியமா? அல்லது பிரம்மாவிற்குத்தான் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதா? அல்லது
+பிரம்மாவிற்கு நான் சொத்து சுகம் வைத்துக்கொண்டிருப்பதில் பொறாமையா?
+அந்த 'எனக்கு' ஏன் பயம் போட்டு ஆட்ட வேண்டும்? இரண்டு பிரதிபிம்பங்கள்.
+இயற்கையின் கூத்தா? அல்லது பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரியா?
+இரவில் இன்னொரு உருவம் அதற்குப் பின் ஒளிந்துகொண்டு வருகிறது. அவனாவது
+வேறு மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். இரண்டாவது ஆசாமியை நெருங்குகிறானே.
+முகம் தெரிகிறது. நல்ல காலம். அவனுக்கு தாடியும் மீசையும் இருக்கிறது. நானல்ல!
+என்ன? நன்றாகப் பார். அவனும் நான் தான். எனக்கு தாடியும் மீசையுமா
+முளைத்திருக்கிறது? எனது முகத்தில் ஒன்றையும் காணோமே! முகத்தையும்
+கண்ணையும் பார்த்தால் என்ன பயமாக இருக்கிறது. மூன்று பேரும் நான் தானா
+அல்லது 'எல்லாம் நானே' என்ற முக்தியை அடைந்துவிட்டேனா?
+தாடியுடைய 'என்' கையில் என்ன மின்னுகிறது?
+கத்தி.
+முன் செல்லும் 'எனக்குப்' பின் வந்த இரண்டாவது 'நான்' ஏன் பதுங்கிப் பதுங்கிச்
+செல்ல வேண்டும்? முதல் 'நான்' எங்கே?
+ஆமாம்! அவன் குஷியாக கம்பத்தின் மீது பாட்டுப் பாடுகிறான்.
+நெருங்கிவிட்டான்!
+"அய்யோ கொல்கிறானே!'
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+நெருங்கிவிட்டான் 
+"அய்யோ கொல்கிறானே ' 16
+மூன்றும் என் குரல். எல்லாம் இருள். ஒன்றையும் காணோம்!
+விழித்தேன். பக்கத்தில் எனது நண்பன். 'பகலில் என்ன தூக்கம்?' என்று முதுகைத்
+தட்டிக்கொண்டிருந்தான். எதிரே எழுதுகோல், காகிதம், இத்யாதி. துப்பறியும் நாவல்
+எழுதுவது என்றால் லேசா? தூக்குத் தண்டனை இல்லாமல் ஆட்களைக் கொல்ல
+வேண்டும். பிறகு துப்பறிவோனாகக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். அப்பப்பா? அந்தத்
+தொழில் நமக்கு வேண்டாம். மானுடன் ஓடிக் கொண்டு நாயுடன் துரத்த என்னால்
+முடியாது.
+ஊழியன், 22-02-1935
+64. பால்வண்ணம் பிள்ளை
+பால்வண்ணம் பிள்ளை கலெக்டர் ஆபீஸ் குமாஸ்தா. வாழ்க்கையே தஸ்தாவேஜிக்
+கட்டுகளாகவும், அதன் இயக்கமே அதட்டலும், பயமுமாகவும், அதன் முற்றுப்புள்ளியே
+தற்பொழுது 35 ரூபாயாகவும் - அவருக்கு இருந்து வந்தது. அவருக்குப் பயமும்,
+அதனால் ஏற்படும் பணிவும் வாழ்க்கையின் சாரம். அதட்டல் அதன் விதிவிலக்கு.
+பிராணிநூல், மிருகங்களுக்கு, முக்கியமாக முயலுக்கு நான்கு கால்கள் என்று கூறமாம்.
+ஆனால் பால்வண்ணம் பிள்ளையைப் பொறுத்தவரை அந்த அபூர்வப் பிராணிக்கு
+மூன்று கால்கள்தான். சித்த உறுதி, கொள்கையை விடாமை, இம்மாதிரியான
+குணங்கள் எல்லாம் படைவீரனிடமும், சத்தியாக்கிரகிகளிடமும் இருந்தால் பெருங்
+குணங்களாகக் கருதப்படும். அது போயும் போயும் ஒரு கலெக்டர் ஆபீஸ்
+குமாஸ்தாவிடம் தஞ்சம் புகுந்தால் அசட்டுத்தனமான பிடிவாதம் என்று கூறுவார்கள்.
+பால்வண்ணம் பிள்ளை ஆபீஸில் பசு. வீட்டிலோ ஹிட்லர். அன்று கோபம்.
+ஆபீஸிலிருந்து வரும் பொழுது - ஹிட்லரின் மீசை அவருக்கு இல்லாவிட்டாலும் -
+உதடுகள் துடித்தன. முக்கியமாக மேலுதடு துடித்தது. காரணம், ஆபீஸில் பக்கத்துக்
+குமாஸ்தாவுடன் ஒரு சிறு பூசல். இவர் மெக்ஸிகோ தென் அமெரிக்காவில் இருக்கிற
+தென்றார். இவருடைய நண்பர் பூகோள சாஸ்திரம் வேறு மாதிரிக் கூறுகிறதென்றார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+இவர் மெக்ஸிகோ தென் அமெரிக்காவில் இருக்கிற
+தென்றார்  இவருடைய நண்பர் பூகோள சாஸ்திரம் வேறு மாதிரிக் கூறுகிறதென்றார் 17
+பால்வண்ணம் பிள்ளை தமது கட்சியை நிரூபிப்பதற்காக வெகு வேகமாக வீட்டிற்கு
+வந்தார்.
+பால்வண்ணம் பிள்ளைக்கும் அவருடைய மனைவியாருக்கும் கர்ப்பத் தடையில்
+நம்பிக்கை கிடையாது. அதன் விளைவு வருஷம் தவறாது ஒரு குழந்தை. தற்பொழுது
+பால்வண்ண சந்ததி நான்காவது எண்ணிக்கை; பிறகு வருகிற சித்திரையில் நம்பிக்கை.
+இப்படிப்பட்ட குடும்பத்தில் பால்வண்ணக் 'கொடுக்கு'கள் 'பேபி ஷோ'க்களில் பரிசு
+பெறும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. பால்வண்ணம் ��ிள்ளையின் சகதர்மிணி,
+உழைப்பிலும் பிரசவத்திலும் சோர்ந்தவள். தேகத்தின் சோர்வினாலும், உள்ளத்தின்
+களைப்பினாலும் ஏற்பட்ட பொறுமை.
+கைக்குழந்தைக்கு முந்தியது சவலை. கைக் குழந்தை பலவீனம். தாயின் களைத்த தேகம்
+குழந்தையைப் போஷிக்கச் சக்தியற்று விட்டது. இப்படியும் அப்படியுமாக, தர்ம
+ஆஸ்பத்திரியின் மருந்துத் தண்ணீரும், வாடிக்கைப் பால்காரனின் கடன் பாலுமாக,
+குழந்தைகளைப் போஷித்து வருகிறது. அந்த மாதம் பால் 'பட்ஜட்' - எப்பொழுதும்
+போல் - நான்கு ரூபாய் மேலாகி விட்டது.
+இம்மாதிரியான நிலைமையில் பால் பிரச்னையைப் பற்றி பால்வண்ணம் பிள்ளையின்
+சகதர்மிணிக்கு ஒரு யுக்தி தோன்றியது. அது ஒன்றும் அதிசயமான யுக்தியல்ல.
+குழந்தைகளுக்கு உபயோகமாகும்படி ஒரு மாடு வாங்கி விட்டால் என்ன என்பதுதான்.
+தெய்வத்தின் அருளைத் திடீரென்று பெற்ற பக்தனும், புதிதாக ஒரு உண்மையைக்
+கண்டுபிடித்த விஞ்ஞானியும், 'சும்மா' இருக்க மாட்டார்கள். சளசளவென்று
+கேட்கிறவர்கள் காது புளிக்கும்படி சொல்லிக் கொட்டி விடுவார்கள். பால்வண்ணம்
+பிள்ளையின் மனைவிக்கும் அதே நிலை ஏற்பட்டது.
+பிள்ளையவர்கள் வீட்டிற்கு வரும்பொழுது, அவர் ஸ்கூல் பைனல் வகுப்பில்
+உபயோகித்த பூகோளப் படம் எங்கு இருக்கிறது, மாடியிலிருக்கும் ஷெல்பிலா, அல்லது
+அரங்கிலிருக்கும் மரப் பெட்டியிலா என்று எண்ணிக் கொண்டு வந்தார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+பால்வண்ணம்
+பிள்ளையின் மனைவிக்கும் அதே நிலை ஏற்பட்டது 
+பிள்ளையவர்கள் வீட்டிற்கு வரும்பொழுது, அவர் ஸ்கூல் பைனல் வகுப்பில்
+உபயோகித்த பூகோளப் படம் எங்கு இருக்கிறது, மாடியிலிருக்கும் ஷெல்பிலா, அல்லது
+அரங்கிலிருக்கும் மரப் பெட்டியிலா என்று எண்ணிக் கொண்டு வந்தார் 18
+வீட்டிற்குள் ஏறியதும், "ஏளா! அரங்குச் சாவி எங்கே?" என்று கேட்டுக்கொண்டே
+மாடிக்குச் சென்று ஷெல்பை ஆராய்ந்தார்.
+அவர் மனைவி சாவியை எடுத்துக் கொண்டு பின் தொடர்ந்தாள். அவளுக்குப் பால்
+நெருக்கடியை ஒழிக்கும் மாட்டுப் பிரச்னையை அவரிடம் கூற வேண்டும் என்று
+உதடுகள் துடித்துக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் மெக்ஸிகோ பிரச்னையில்
+ஈடுபட்டிருக்கும் பால்வண்ணம் பிள்ளையின் மனம் அதை வரவேற்கும் நிலையில்
+இல்லை.
+"என்ன தேடுதிய?" என்றாள்.
+"ஒரு பொஸ்தகம். சாவி எங்கே?"
+"இந்தாருங்க. ஒங்ககிட்ட ஒண்ணு சொல்லுணுமே! இந்தப் புள்ளைகளுக்குப் பால்
+செலவு சாஸ்தியா இருக்கே! ஒரு மாட்டெத்தான் பத்து நூறு குடுத்து புடிச்சிப்புட்டா
+என்ன?" என்றாள்.
+"இங்கே வர வேண்டியதுதான், ஒரே ராமாயணம். மாடு கீடு வாங்க முடியாது. எம்
+புள்ளெய நீத்தண்ணியை குடிச்சு வளரும்!" என்று சொல்லி விட்டார். மெக்ஸிகோ வட
+அமெரிக்காவிலிருந்தால் பிறகு ஏன் அவருக்குக் கோபம் வராது?
+பால் பிரச்னை அத்துடன் தீர்ந்து போகவில்லை. அவர் மனைவியின் கையில் இரண்டு
+கெட்டிக் காப்பு இருந்தது. அவளுக்குக் குழந்தையின் மீதிருந்த பாசத்தினால், அந்தக்
+காப்புகள் மயிலைப் பசுவும் கன்றுக் குட்டியுமாக மாறின.
+இரண்டு நாள் கழித்துப் பால்வண்ணம் பிள்ளை ஆபீஸிலிருந்து வந்து புறவாசலில் கை
+கழுவச் சென்ற பொழுது, உரலடியில் கட்டியிருந்த கன்று, வைக்கோல் அசை போட்டுக்
+கொண்டிருக்கும் மாட்டைப் பார்த்து 'அம்மா' வென்று கத்தியது.
+"ஏளா?" என்று கூப்பிட்டார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+"ஏளா " என்று கூப்பிட்டார் 19
+மனைவி சிரித்துக் கொண்டே - உள்ளுக்குள் பயம் தான் - வந்தாள்.
+"மாடு எப்பொழுது வந்தது? யார் வாங்கிக் கொடுத்தா?" என்றார்.
+"மேலவீட்டு அண்ணாச்சி வாங்கித் தந்தாஹ. பாலு ஒரு படி கறக்குமாம்!" என்றாள்.
+"உம்" என்றார்.
+அன்று புதுப்பால், வீட்டுப் பால் காப்பி கொண்டு வந்து வைத்துக் கொண்டு
+கணவரைத் தேடினாள். அவர் இல்லை.
+அதிலிருந்து பிள்ளையவர்கள் காப்பியும் மோரும் சாப்பிடுவதில்லை.
+அவர் மனைவிக்கு மிகுந்த வருத்தம். ஒரு பக்கம் குழந்தைகள். மற்றொரு பக்கம்
+புருஷன் என்ற குழந்தை. வம்சவிருத்தி என்ற இயற்கை விதி அவளை வென்றது.
+இப்படிப் பதினைந்து நாட்கள்.
+மாட்டை என்ன செய்வது?
+அன்று இரவு எட்டு மணி இருக்கும். பால்வண்ணம் பிள்ளையும் சுப்புக் கோனாரும்
+வீட்டினுள் நுழைந்தார்கள்.
+"மாட்டைப் பாரும். இருபத்தஞ்சி ரூபா!" என்றார்.
+"சாமி! மாடு அறுபது ரூபாய் பெறுமே!" என்றார் சுப்புக் கோனார். "இருபத்தைந்து
+தான். உனக்காக முப்பது ரூபாய் என்ன? இப்பொழுதே பிடித்துக் கொண்டு போக
+வேண்டும்!"
+"சாமி! ராத்திரியிலா? நாளைக்கு விடியன்னே பிடிச்சிக்கிறேன்!" என்றார்
+சுப்புக்கோனார்.
+</content>
+<|endoftext|>
+
+<|startoftext|>
+<author>புதுமைப்பித்தன்</author>
+<genre>சிறுகதை</genre>
+<content>
+நாளைக்கு விடியன்னே பிடிச்சிக்கிறேன் " என்றார்
+சுப்புக்கோனார் 20
+"உம் இப்பவே?"
+மாட்டையவிழ்த்தாய் விட்டது.
+மனைவி 'மாடு எழுபது ரூபாயாயிற்றே, குழந்தைகளுக்குப் பாலாயிற்றே' என்று
+தடுத்தாள். மேலும் வரும்படி வேறு வருகிறதாம்.
+"என் புள்ளெகள் நீத்தண்ணி குடிச்சு வளந்துக் கிடும்" என்றார் பிள்ளை.
+சுப்புக் கோனார் மாட்டை அவிழ்த்துக் கொண்டு போகும் பொழுது, மூத்த பையன்,
+"அம்மா! என் கன்னுக் குட்டி!" என்று எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டு அழுதான்.
+"சும்மா கெட, சவமே!" என்றார் பால்வண்ணம் பிள்ளை.
+மணிக்கொடி, 30-12-1934
+65. பறிமுதல்
+43 நெர். கைதி ஒரு பயங்கரப் புரட்சிக்காரன். அவன் பேரில் அரசியல் விஷயமாகக்
+கொலைக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, கோர்ட்டில் விசாரணை நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
+பயங்கரப் புரட்சிக்காரன் என்று சமுதாயத்தின் சார்பாக அரசாங்கம் முடிவு
+கட்டிவிட்டது. ஆனால் அவனைப் பார்த்தால் அப்படித் தோன்றாது. இயற்கைச்
+சிருஷ்டியில் வசீகரப்படுத்தும் ஒரு ஜீவன் இருந்தால் அது 43 நெர். கைதி.
+அவன் இருக்கும் அறை தனி. வெளிச்சம் வருவதற்கு அல்லாமல் காற்று வருவதற்கு
+மட்டும் ஒரு சிறிய துவாரம். அதன் வழியாகப் பெரிய பூனை நுழையலாம். ஆனால்,
+புரட்சிக்காரர்கள் பூனை வடிவம் எடுக்கக்கூடும் என்று பயந்தோ என்னவோ அதிலும்
+இரும்புக் கம்பி.
+</content>
+<|endoftext|>
+